ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
19

Għalhekk, qabel kollox, kuntrarjament għall-kawża li tat lok għas-sentenza tat-3 ta’ Ottubru 2000, Simap (C‑303/98, EU:C:2000:528), il-preżenza fiżika ta’ D. J. fuq il-post tax-xogħol tiegħu, matul il-perijodi ta’ on call tiegħu, la kienet neċessarja u lanqas meħtieġa, ħlief fil-każ ta’ intervent, peress li tali perijodi ta’ on call kienu żgurati taħt stand by. Sussegwentement, b’differenza mill-kawża li wasslet għas-sentenza tad-9 ta’ Settembru 2003, Jaeger (C‑151/02, EU:C:2003:437), huwa minħabba n-natura stess tal-post tax-xogħol tiegħu, u mhux minħabba n-neċessità li jista’ jiġi kkuntattjat, li l-possibbiltajiet għal D. J. li jamministra liberament il-ħin tiegħu u li jsegwi l-interessi tiegħu stess kienu iktar ristretti. Barra minn hekk, il-qorti tar-rinviju tqis, fid-dawl tas-sentenza tal-10 ta’ Settembru 2015, Federación de Servicios Privados del sindicato Comisiones obreras (C‑266/14, EU:C:2015:578), li l-ispostamenti sabiex imorru għand il-klijenti ma jistgħux jitqiegħdu fuq l-istess livell tal-perijodu ta’ stand by. Fl-aħħar nett, hija tistabbilixxi differenza mill-kawża li tat lok għas-sentenza tal-21 ta’ Frar 2018, Matzak (C‑518/15, EU:C:2018:82), minħabba li D. J. ma kienx obbligat jibqa’ fiżikament preżenti fil-post iddeterminat mill-persuna li timpjegah u li l-ħin ta’ reazzjoni, li kien ingħatalu sabiex jingħaqad mal-post tax-xogħol tiegħu, kien sinjifikattivament itwal minn dak li kien inkwistjoni f’dik il-kawża.
108

F’dan il-każ, fid-dawl, b’mod partikolari, tal-fatt li r-rikors għal annullament ippreżentat mill-FCB fil-kawża T‑865/16 huwa bbażat fuq motivi li kienu suġġetti għal dibattitu kontradittorju quddiem il-Qorti Ġenerali u li l-eżami tagħhom ma jirrikjedi l-adozzjoni ta’ ebda miżura supplimentari ta’ organizzazzjoni tal-proċedura jew ta’ kompilazzjoni tal-proċess, il-Qorti tal-Ġustizzja tqis li dan ir-rikors huwa fi stat li jiġi deċiż u li hemm lok li tingħata deċiżjoni definittiva fuqu (ara, b’analoġija, is-sentenza tat‑8 ta’ Settembru 2020, Il‑Kummissjoni u Il‑Kunsill vs Carreras Sequeros et, C‑119/19 P u C‑126/19 P, EU:C:2020:676, punt 130), fil-limiti tat-tilwima li biha hija adita (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑1 ta’ Lulju 2008, Chronopost u La Poste vs UFEX et, C‑341/06 P u C‑342/06 P, EU:C:2008:375, punt 134).
28

Fl-aħħar nett, l-obbligu ta’ motivazzjoni tal-Qorti Ġenerali għandu jiġi distint mill-kwistjoni tal-fondatezza tal-motivi li fuqhom huwa bbażat id-digriet appellat (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑18 ta’ Ġunju 2015, Ipatau vs Il-Kunsill, C‑535/14 P, EU:C:2015:407, punt 37, u tat‑30 ta’ April 2019, L-Italja vs Il-Kunsill (Kwota ta’ qabdiet ta’ pixxispad tal-Mediterran), C‑611/17,EU:C:2019:332, punt 48), b’tali mod li l-fatt li l-Qorti Ġenerali tkun, fil-mertu, waslet għal konklużjoni differenti minn dik tar-rikorrent ma jistax fih innifsu jivvizzja dan id-digriet b’nuqqas ta’ motivazzjoni (sentenza tal‑20 ta’ Mejju 2010, Gogos vs Il-Kummissjoni, C‑583/08 P, EU:C:2010:287, punt 35 u l-ġurisprudenza ċċitata).
40

Il-Qorti tal-Ġustizzja diġà fakkret li d-Direttiva dwar l-Għasafar, li l-kamp ta’ applikazzjoni tagħha jinkludi l-ispeċi kollha ta’ għasafar li jinsabu fin-natura fi stat selvaġġ fit-territorju Ewropew tal-Istati Membri li għalih japplika t-Trattat, tipprevedi, fl-Artikolu 2 tagħha, li l-Istati Membri għandhom jieħdu l-miżuri neċessarji kollha sabiex iżommu jew jadattaw il-popolazzjoni ta’ dawn l-ispeċi kollha ta’ għasafar f’livell li jikkorrispondi b’mod partikolari għal rekwiżiti ekoloġiċi, xjentifiċi u kulturali, fid-dawl ta’ rekwiżiti ekonomiċi u rikreazzjonali (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑11 ta’ Lulju 1996, Royal Society for the Protection of Birds, C‑44/95, EU:C:1996:297, punt 3).
33

Preliminarjament, għandu jitfakkar li, minkejja li l-Kummissjoni, meta taġixxi taħt il-kontroll tal-qrati tal-Unjoni, ikollha kompetenza esklużiva sabiex tevalwa l-kompatibbiltà ta’ għajnuna mas-suq intern (ara, f’dan is-sens, b’mod partikolari, is-sentenza tat‑3 ta’ Settembru 2020, Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland et vs Il‑Kummissjoni, C‑817/18 P, EU:C:2020:637, punt 99 u l-ġurisprudenza ċċitata), dan il-fatt ma jistax jostakola li qorti nazzjonali tagħmel domanda preliminari lill-Qorti tal-Ġustizzja dwar l-interpretazzjoni tal-kunċett ta’ “għajnuna”. Għaldaqstant, il-Qorti tal-Ġustizzja tista’ tipprovdi lill-qorti tar-rinviju l-elementi ta’ interpretazzjoni marbuta mad-dritt tal-Unjoni li jippermettulha tiddetermina jekk miżura nazzjonali tistax tiġi kklassifikata bħala “għajnuna mill-Istat” fis-sens tal-Artikolu 107 TFUE (sentenza tat‑18 ta’ Mejju 2017, Fondul Proprietatea, C‑150/16, EU:C:2017:388, punt 12 u l-ġurisprudenza ċċitata).
1

Permezz tal-appell tagħha, il-Kummissjoni Ewropea titlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tad-19 ta’ Marzu 2019, L-Italja et vs Il-Kummissjoni (T‑98/16, T‑196/16 u T‑198/16, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”, EU:T:2019:167), li permezz tagħha l-Qorti Ġenerali annullat id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni (UE) 2016/1208 tat-23 ta’ Diċembru 2015 dwar l-għajnuna mill-Istat li l-Italja implimentat favur il-Banca Tercas (Il-każ SA.39451 (2015/C) (ex 2015/NN)) (ĠU 2016, L 203, p. 1, iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kontenzjuża”).
143

Peress li VodafoneZiggo tallega, fit-tieni lok, li, kuntrarjament għal dak li ddeċidiet il-Qorti Ġenerali fil-punti 115 u 116 tad-digriet appellat, il-possibbiltà għal qorti nazzjonali li tressaq talba għal deċiżjoni preliminari quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja ma tippermettix li tiġi żgurata lilha protezzjoni ġudizzjarja effettiva fil-livell tal-Unjoni, għandu jitfakkar li l-istħarriġ ġudizzjarju tal-osservanza tal-ordinament ġuridiku tal-Unjoni huwa żgurat, kif jirriżulta mill-Artikolu 19(1) TUE, mhux biss mill-Qorti tal-Ġustizzja, iżda wkoll mill-qrati tal-Istati Membri. Fil-fatt, it-Trattat FUE stabbilixxa, permezz tal-Artikoli 263 u 277 TFUE tiegħu, minn naħa, u permezz tal-Artikolu 267 TFUE tiegħu, min-naħa l-oħra, sistema sħiħa ta’ rimedji u ta’ proċeduri maħsuba sabiex jiġi żgurat l-istħarriġ tal-legalità tal-atti tal-Unjoni, billi ħallih fir-responsabbiltà tal-qorti tal-Unjoni (sentenzi tat-28 ta’ April 2015, T & L Sugars u Sidul Açúcares vs Il-Kummissjoni, C‑456/13 P, EU:C:2015:284, punt 45 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata, u tat‑13 ta’ Marzu 2018, Industrias Químicas del Vallés vs Il‑Kummissjoni, C‑244/16 P, EU:C:2018:177, punt 102). Barra minn hekk, ir-rinviju għal deċiżjoni preliminari għal evalwazzjoni tal-validità jikkostitwixxi, l-istess bħar-rikors għal annullament, modalità tal-istħarriġ tal-legalità tal-atti tal-Unjoni (sentenzi tat‑28 ta’ April 2015, T & L Sugars u Sidul Açúcares vs Il‑Kummissjoni, C‑456/13 P, EU:C:2015:284, punt 47 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata, u tat‑13 ta’ Marzu 2018, Industrias Químicas del Vallés vs Il‑Kummissjoni, C‑244/16 P, EU:C:2018:177, punt 104).
139

Preliminarjament, sa fejn J. Dalli qiegħed isostni li l-Qorti Ġenerali żnaturat il-provi billi għamlet qari żbaljat ta’ ċerti dokumenti, għandu jiġi osservat li, għalkemm żnaturament tal-provi jista’ jikkonsisti f’interpretazzjoni ta’ dokument li tkun kuntrarja għall-kontenut tiegħu, sabiex jiġi stabbilit tali żnaturament ma huwiex biżżejjed li jintwera li dan id-dokument seta’ jkun is-suġġett ta’ interpretazzjoni differenti minn dik mogħtija mill-Qorti Ġenerali. Għal dan il-għan, huwa meħtieġ li jiġi stabbilit li l-Qorti Ġenerali marret manifestament lil hinn mil-limiti ta’ evalwazzjoni raġonevoli ta’ dan id-dokument, b’mod partikolari billi qratu b’mod li jmur kontra l-formulazzjoni tiegħu (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-10 ta’ Frar 2011, Activision Blizzard Germany vs Il-Kummissjoni, C‑260/09 P, EU:C:2011:62, punt 54; tas-7 ta’ April 2016, Akhras vs Il-Kunsill, C‑193/15 P, EU:C:2016:219, punt 72; kif ukoll tat-30 ta’ Jannar 2020, České dráhy vs Il‑Kummissjoni, C‑538/18 P u C‑539/18 P, mhux ippubblikata, EU:C:2020:53, punt 60).
40

Permezz tal-ewwel aggravju tagħha, Pometon issostni, essenzjalment, li l-Qorti Ġenerali wettqet, fil-punti 63 sa 103 tas-sentenza appellata, żbalji ta’ liġi meta qieset li l-Kummissjoni ma kinitx kisret, bl-adozzjoni tad-deċiżjoni kontenzjuża, il-prinċipju ta’ imparzjalità u l-preżunzjoni ta’ innoċenza, kif interpretati mill-ġurisprudenza li tirriżulta, b’mod partikolari, mis-sentenza tal-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem (iktar ’il quddiem il-“Qorti EDB”) tas‑27 ta’ Frar 2014, Karaman vs Il‑Ġermanja (CE:ECHR:2014:0227JUD001710310) u mis-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal‑10 ta’ Novembru 2017, Icap et vs Il‑Kummissjoni (T‑180/15, EU:T:2017:795).
2

Din it-talba tressqet fil-kuntest ta’ tilwima bejn The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (l-Amministrazzjoni tat-Taxxa u tad-Dwana, ir-Renju Unit) u Wellcome Trust Ltd (iktar ’il quddiem “WTL”) dwar ir-rimbors tat-taxxa fuq il-valur miżjud (VAT) imħallsa fir-rigward ta’ servizzi li ġew ipprovduti minn ġestjonarji tal-investiment stabbiliti barra mill-Unjoni.
11

Il-legge n. 223 – Norme in materia di cassa integrazione, mobilità, trattamenti di disoccupazione, attuazione di direttive della Comunità europea, avviamento al lavoro ed altre disposizioni in materia di mercato del lavoro (il-Liġi Nru 223, li Tikkonċerna r-Regoli fil-Qasam tal-Qgħad Tekniku, tal-Mobbiltà, tal-Allowances tal-Qgħad, tal-Implimentazzjoni ta’ Direttivi Komunitarji, tal-Allokazzjoni ta’ Ħaddiema u ta’ Dispożizzjonijiet Oħra Relatati mas-Suq tax-Xogħol), tat‑23 ta’ Lulju 1991 (Suppliment Ordinarju tal-GURI Nru 175, tas‑27 ta’ Lulju 1991), kif emendata bil-legge n. 92 – Disposizioni in materia di riforma del mercato del lavoro in una prospettiva di crescita (il-Liġi Nru 92, li Tistabbilixxi Dispożizzjonijiet fil-Qasam tar-Riforma tas-Suq tax-Xogħol minn Perspettiva ta’ Tkabbir), tat‑28 ta’ Ġunju 2012 (Suppliment Ordinarju tal-GURI Nru 153, tat‑3 ta’ Lulju 2012), (iktar ’il quddiem il-“Liġi Nru 223/1991”), tistabbilixxi l-kuntest ġuridiku applikabbli għall-proċeduri ta’ tkeċċija kollettiva, li minnha jifformaw parti b’mod partikolari d-dispożizzjonijiet li jittrasponu d-Direttiva 98/59 fid-dritt Taljan. Mit-talba għal deċiżjoni preliminari jirriżulta li l-Artikolu 5(1) tal-Liġi Nru 223/1991 jipprevedi l-kriterji li fuqhom għandha tibbaża ruħha l-persuna li timpjega, fil-każ ta’ tkeċċija kollettiva, sabiex jiġu ddeterminati l-ħaddiema li ser ikunu suġġetti għaliha.
35

F’dan ir-rigward, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet ripetutament li ż-żamma ta’ attivitajiet tradizzjonali ma tikkostitwixxix deroga awtonoma mis-sistema ta’ protezzjoni stabbilita mid-Direttiva dwar l-għasafar (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑8 ta’ Lulju 1987, Il‑Kummissjoni vs Il‑Belġju, 247/85, EU:C:1987:339, punt 8; tat‑28 ta’ Frar 1991, Il‑Kummissjoni vs Il‑Ġermanja, C‑57/89, EU:C:1991:89, punt 22, u tat‑23 ta’ April 2020, Il‑Kummissjoni vs Il‑Finlandja (Kaċċa fir-rebbiegħa ta’ kampjuni rġiel tal-ispeċi tal-għasafar Edredun), C‑217/19, EU:C:2020:291, punt 85).
1

Permezz tal-appell tagħha, il-Kummissjoni Ewropea titlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tas‑16 ta’ Mejju 2019, Il‑Polonja vs Il‑Kummissjoni (T‑836/16 u T‑624/17, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”, EU:T:2019:338), li permezz tagħha din annullat, minn naħa, id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2016) 5596 final tad‑19 ta’ Settembru 2016 dwar il-miżura SA.44351 (2016/C) (ex 2016/NN) – Il‑Polonja – Taxxa Pollakka fis-settur tal-bejgħ bl-imnut, li tiftaħ il-proċedura ta’ investigazzjoni formali prevista fl-Artikolu 108(2) TFUE fir-rigward ta’ din il-miżura u li tordna lir-Repubblika tal-Polonja tissospendi r-rati progressivi tat-taxxa fis-settur tal-bejgħ bl-imnut (iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni ta’ ftuħ tal-proċedura ta’ investigazzjoni formali”), u, min-naħa l-oħra, id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni (UE) 2018/160 tat‑30 ta’ Ġunju 2017 dwar l-Għajnuna mill-Istat SA.44351 (2016/C) (ex 2016/NN) implimentata mill-Polonja għat-taxxa fuq is-settur tal-bejgħ bl-imnut (ĠU 2018, L 29, p. 38, iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni negattiva”) (iktar ’il quddiem, flimkien, id-“deċiżjonijiet kontenzjużi”).
69

Skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, żnaturament għandu jidher b’mod manifest mill-atti tal-proċess, mingħajr ma jkun meħtieġ li ssir evalwazzjoni ġdida tal-fatti u tal-provi (sentenzi tas‑6 ta’ Novembru 2018, Scuola Elementare Maria Montessori vs Il‑Kummissjoni, Il‑Kummissjoni vs Scuola Elementare Maria Montessori u Il‑Kummissjoni vs Ferracci, C‑622/16 P sa C‑624/16 P, EU:C:2018:873, punt 86 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata, u tal‑14 ta’ Jannar 2021, ERCEA vs Aristoteleio Panepistimikis u Il‑Kummissjoni vs Ferracci, C-280/19 P, mhux ippubblikata, EU:C:2021:23, punt 46).
16

Fid‑9 ta’ Lulju 2016, Friends of the Irish Environment kitbet lis-Central Office of the High Court (ir-Reġistru tal-Qorti Għolja, l-Irlanda), li l-amministrazzjoni tiegħu hija fdata lil reġistratur nnominat mill-Courts Service of Ireland (id-Dipartiment Amministrattiv għall-Qrati tal-Irlanda) (iktar ’il quddiem id-“Dipartiment Amministrattiv għall-Qrati”), sabiex titlob kopja tat-talbiet, affidavits, provi u sottomissjonijiet bil-miktub ippreżentati mill-partijiet kollha, kif ukoll id-digrieti definittivi fl-imsemmija kawża. Dik it-talba saret skont il-Konvenzjoni ta’ Aarhus u d-Direttiva 2003/4, trasposti mir-regoli nazzjonali Irlandiżi.
14

L-Artikolu 3 tal-istess deċiżjoni qafas, intitolat “Teħid in konsiderazzjoni, matul proċedimenti kriminali ġodda, ta’ kundanna mogħtija fi Stat Membru ieħor”, huwa fformulat kif ġej: “1. Kull Stat Membru għandu jiżgura li matul proċedimenti kriminali kontra persuna, kundanni preċedenti li ngħataw kontra l-istess persuna għal fatti differenti fi Stati Membri oħrajn, li fir-rigward tagħhom inkisbet informazzjoni taħt strumenti applikabbli għal għajnuna legali reċiproka jew għall-iskambju ta’ informazzjoni estratta minn rekords kriminali, jittieħdu in konsiderazzjoni sal-livell li jittieħdu in konsiderazzjoni kundanni nazzjonali preċedenti, u li jiġu attribwiti lilhom effetti legali ekwivalenti bħal kundanni nazzjonali preċedenti, bi qbil mad-dritt nazzjonali. 2. Il-Paragrafu 1 għandu japplika fl-istadju ta’ qabel il-kawża, fl-istadju tal-kawża innifisha u fil-ħin ta’ l-eżekuzzjoni tal-kundanna, partikolarment fir-rigward tar-regoli ta’ proċedura applikabbli, inklużi dawk relatati mad-detenzjoni proviżorja, id-definizzjoni tar-reat, it-tip u l-livell tas-sentenza, u r-regoli dwar l-eżekuzzjoni tad-deċiżjoni. 3. It-teħid in konsiderazzjoni ta’ kundanni preċedenti mogħtija fi Stati Membri oħrajn, kif previst fil-paragrafu 1, m’għandux ikollu l-effett li jfixkel, jirrevoka jew jirrevedi kundanni preċedenti jew kwalunkwe deċiżjoni relatata ma’ l-eżekuzzjoni tagħhom mill-Istat Membru li jkun qed imexxi l-proċedimenti l-ġodda. […]”
25

Permezz ta’ deċiżjonijiet tal-24 ta’ Ottubru 2013 u tal-15 ta’ Awwissu 2014 (iktar ’il quddiem id-“deċiżjonijiet biex issir ir-reġistrazzjoni”), reġistratur tal-Magistrates’ Court for the Petty Sessions District of Belfast and Newtownabbey (il-Qorti tal-Maġistrati tad-Distrett ta’ Belfast u Newtownabbey, ir-Renju Unit) irreġistra u ddikjara eżegwibbli ż-żewġ deċiżjonijiet ta’ manteniment mogħtija mill-qorti Pollakka fl-14 ta’ Frar 2003. Id-deċiżjonijiet biex issir ir-reġistrazzjoni ttieħdu skont l-Artikolu 75 tar-Regolament Nru 4/2009. Dawn tal-aħħar jindikaw ukoll li d-deċiżjonijiet hekk irreġistrati huma eżegwibbli għall-finijiet tat-Taqsima 2 tal-Kapitolu IV tal-istess regolament.
74

B’hekk, skont il-ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, ir-responsabbiltà tal-aġir ta’ sussidjarja jista’ jiġi imputat lill-kumpannija omm b’mod partikolari meta, għalkemm ikollha personalità ġuridika distinta, din is-sussidjarja ma tiddeterminax b’mod awtonomu l-aġir tagħha fis-suq, iżda tapplika essenzjalment l-istruzzjonijiet mogħtija lilha mill-kumpannija omm, b’mod partikolari fir-rigward tar-rabtiet ekonomiċi, organizzattivi u ġuridiċi li jgħaqqdu lil dawn iż-żewġ entitajiet ġuridiċi (ara s-sentenzi tal-10 ta’ Settembru 2009, Akzo Nobel et vs Il-Kummissjoni, C‑97/08 P, EU:C:2009:536, punt 58; tal‑10 ta’ April 2014, Areva et vs Il-Kummissjoni, C‑247/11 P u C‑253/11 P, EU:C:2014:257, punt 30; kif ukoll tat‑18 ta’ Jannar 2017, Toshiba vs il-Kummissjoni, C‑623/15 P, mhux ippubblikata, EU:C:2017:21, punt 45). F’każ bħal dan, l-istruzzjonijiet mogħtija mill-kumpannija omm jistgħu jikkostitwixxu forma ta’ influwenza determinanti eżerċitata minn din tal-aħħar fuq is-sussidjarja tagħha.
1

Permezz tal-appelli rispettivi tagħhom, Maria Alvarez y Bejarano, Ana- Maria Enescu, Angelica Livia Salanta, Svetla Shulga, Soldimar Urena de Poznanski, Angela Vakalis, Luz Anamaria Chu, Marli Bertolete, Maria Castro Capcha u Evelyne Vandevoorde kif ukoll Lucian Micu u Hassan Orfe El, minn naħa (C‑517/19), Jakov Ardalic, Christian Stouraitis, Abdelhamid Azbair, Abdel Bouzanih, Bob Kitenge Ya Musenga, El Miloud Sadiki u Cam Tran Thi kif ukoll Liliana Bicanova, Monica Brunetto, Claudia Istoc, Sylvie Jamet u Despina Kanellou, min-naħa l-oħra (C‑518/19), jitolbu l-annullament, rispettivament, tas-sentenzi tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tat‑30 ta’ April 2019, Alvarez y Bejarano et vs Il‑Kummissjoni (T‑516/16 u T‑536/16, mhux ippubblikata, iktar ’il quddiem l-“ewwel sentenza appellata”, EU:T:2019:267), u tat‑30 ta’ April 2019, Ardalic et vs Il‑Kunsill (T‑523/16 u T‑542/16, mhux ippubblikata, iktar ’il quddiem it-“tieni sentenza appellata”, EU:T:2019:272), li permezz tagħhom din ċaħdet ir-rikorsi tagħhom intiżi għall-annullament tad-deċiżjonijiet, rispettivament, tal-Kummissjoni Ewropea u tal-Kunsill tal-Unjoni Ewropea li dawn ma jingħatawx iktar, mill‑1 ta’ Jannar 2014, id-dritt għal jumejn u nofs ta’ leave supplimentari, kull sena, biex imorru fil-pajjiż tal-oriġini tagħhom (iktar ’il quddiem il-“leave għal raġuni ta’ distanza”) u d-dritt għall-ħlas ta’ somma f’daqqa għall-ispejjeż ta’ vvjaġġar annwali mill-post tal-impjieg sal-post tal-oriġini (iktar ’il quddiem ir-“rimbors għall-ispejjeż ta’ vvjaġġar annwali”) (iktar ’il quddiem id-“deċiżjonijiet ikkontestati”).
32

Permezz tal-ewwel parti tal-ewwel aggravju, l-appellanti ssostni li, billi ddeċidiet, fil-punt 121 tas-sentenza appellata, li l-kundizzjonijiet tas-sentenza Bronner ma kinux japplikaw f’dan il-każ, il-Qorti Ġenerali naqset b’mod żbaljat milli tieħu inkunsiderazzjoni d-differenza bejn l-istħarriġ ex post imwettaq skont l-Artikolu 102 TFUE, intiż sabiex itemm aġir abbużiv, u dak imwettaq ex ante minn awtorità regolatorja fil-qasam tat-telekomunikazzjonijiet, intiż sabiex jippromwovi forom speċifiċi ta’ kompetizzjoni. Barra minn hekk, is-swieq inkwistjoni ma humiex identiċi. L-obbligu regolamentari ta’ aċċess jirrigwarda n-natura indispensabbli tal-aċċess għas-suq bl-ingrossa tal-aċċess għan-network lokali diżassoċjat, filwaqt li l-abbuż ikkonstatat mill-Kummissjoni jirrigwarda suq bl-imnut ħafna ikbar minn dak tas-servizzi bbażati fuq il-linja lokali, li fil-kuntest tiegħu ma ġietx stabbilita n-natura indispensabbli tal-aċċess għall-imsemmija linja. Fl-aħħar nett, l-appellanti tallega li l-kunsiderazzjoni li l-ksur ta’ obbligu regolamentari jikkostitwixxi ex officio ksur tal-Artikolu 102 TFUE tirriżulta minn interpretazzjoni żbaljata ta’ din id-dispożizzjoni li hija iktar stretta u li twassal għat-trattament iddifferenzjat ta’ impriża dominanti suġġetta għal kundizzjoni leġiżlattiva diġà eżistenti.
4)

L-Artikolu 5, l-Artikolu 7 u l-Artikolu 8(3) tar-[Regolament Nru 261/2004] għandhom jiġu interpretati fis-sens li, sabiex jiġi stabbilit jekk passiġġier bl-ajru ikunx issubixxa telf ta’ ħin ta’ tliet sigħat jew iktar fis-sens tas-sentenza [tad‑19 ta’ Novembru 2009, Sturgeon et (C 402/07 u C 432/07, EU:C:2009:716)], id-dewmien għandu jiġi kkalkolat b’riferiment għall-mument ta’ nżul fl-ajurport ta’ destinazzjoni alternattiv jew għall-mument tat-trasferiment fl-ajruport ta’ destinazzjoni previst fir-reżervazzjoni inizjali jew f’destinazzjoni oħra qrib li tkun miftiehma mal-passiġġier?
48

Il-motivazzjoni hekk rikjesta għandha tkun adattata għan-natura tal-att inkwistjoni u għall-kuntest li fih ġie adottat. Ir‑rekwiżit ta’ motivazzjoni għandu jiġi evalwat fid‑dawl taċ‑ċirkustanzi tal‑każ, b’mod partikolari tal‑kontenut ta’ dan l‑att, tan‑natura tal‑motivi invokati u tal‑interess li jista’ jkollhom id‑destinatarji jew persuni oħra kkonċernati direttament u individwalment mill‑att li jirċievu spjegazzjonijiet. B’mod partikolari ma huwiex meħtieġ li l-motivazzjoni tispeċifika l-punti ta’ fatt u ta’ liġi kollha rilevanti u lanqas li tissodisfa b’mod iddettaljat il-kunsiderazzjonijiet magħmula mill-parti kkonċernata meta din tiġi kkonsultata qabel l-adozzjoni tal-att innifsu, sa fejn in-natura suffiċjenti ta’ motivazzjoni għandha tiġi evalwata mhux biss fid-dawl tal-formulazzjoni tagħha iżda wkoll tal-kuntest tagħha kif ukoll tar-regoli ġuridiċi kollha li jirregolaw il-qasam ikkonċernat. Konsegwentement, att li jikkawża preġudizzju jkun motivat b’mod suffiċjenti meta dan ikun sar f’kuntest magħruf mill-persuna kkonċernata, li jkun jippermettilha tifhem il-portata tal-miżura adottata fil-konfront tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑15 ta’ Novembru 2012, Al‑Aqsa vs Il‑Kunsill u Il‑Pajjiżi l-Baxxi vs Al‑Aqsa, C‑539/10 P u C‑550/10 P, EU:C:2012:711, punti 139 sa 141; tat-28 ta’ Marzu 2017, Rosneft, C‑72/15, EU:C:2017:236, punti 120 u 122, kif ukoll tal‑31 ta’ Jannar 2019, Islamic Republic of Iran Shipping Lines et vs Il‑Kunsill, C‑225/17 P, EU:C:2019:82, punt 69, u l-ġurisprudenza ċċitata).
51

F’dan il-kuntest, l-indipendenza tal-membri tal-ġudikatura tal-Istati Membri għandha importanza fundamentali għall-ordinament ġuridiku tal-Unjoni taħt diversi aspetti (sentenza tad-9 ta’ Lulju 2020, Land Hessen, C‑272/19, EU:C:2020:535, punt 45). B’hekk, din l-indipendenza hija essenzjali għall-funzjonament tajjeb tas-sistema ta’ kooperazzjoni ġudizzjarja msawra mill-mekkaniżmu tar-rinviju għal deċiżjoni preliminari previst fl-Artikolu 267 TFUE, sa fejn dan il-mekkaniżmu jista’ jinbeda biss minn istanza li tkun responsabbli għall-applikazzjoni tad-dritt tal-Unjoni u li tkun qed tissodisfa, b’mod partikolari, dan il-kriterju ta’ indipendenza (ara, b’mod partikolari, is-sentenza tal-21 ta’ Jannar 2020, Banco de Santander, C‑274/14, EU:C:2020:17, punt 56 u l-ġurisprudenza ċċitata). Barra minn hekk, ir-rekwiżit ta’ indipendenza tal-qrati, li hija inerenti għall-missjoni ta’ ġudikant, jagħmel parti mill-kontenut essenzjali tad-dritt fundamentali għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva u għal smigħ xieraq previst fl-Artikolu 47 tal-Karta, li għandu importanza kardinali bħala garanzija tal-protezzjoni tad-drittijiet kollha li l-individwi jgawdu bis-saħħa tal-Unjoni u tal-ħarsien tal-valuri komuni għall-Istati Membri ddikjarati fl-Artikolu 2 TUE, b’mod partikolari l-valur tal-Istat tad-dritt (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas-26 ta’ Marzu 2020, Eżami mill-ġdid Simpson vs Il-Kunsill u HG vs Il-Kummissjoni, C‑542/18 RX‑II u C‑543/18 RX‑II, EU:C:2020:232, punti 70 u 71, kif ukoll tat-2 ta’ Marzu 2021, A.B. et (Ħatra tal-membri tal-ġudikatura fil-Qorti Suprema – Rikors), C‑824/18, EU:C:2021:153, punt 116 u l-ġurisprudenza ċċitata).
–

għal The North of England P & I Association Ltd, bħala suċċessur legali ta’ Marine Shipping Mutual Insurance Company, minn C. Möser u U. Grünwald, Rechtsanwälte,
39

F’dan ir-rigward, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà kkonstatat li d-dritt sui generis previst fl-Artikolu 7 tad-Direttiva 96/9 huwa intiż li jipproteġi lill-persuna li tkun bniet id-database kontra atti tal-utent li jeċċedu d-drittijiet leġittimi tiegħu u li b’hekk jippreġudikaw l-investiment ta’ din il-persuna (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tad‑9 ta’ Novembru 2004, The British Horseracing Board et, C‑203/02, EU:C:2004:695, punti 45 u 46). F’dan il-kuntest, l-Artikolu 7(1) tad-Direttiva 96/9, moqri flimkien mal-premessa 42 tagħha, huwa intiż li jiġi evitat li utent, permezz tal-atti tiegħu, jippreġudika b’mod sostanzjali, evalwat kwalitattivament jew kwantitattivament, l-investiment (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tad‑9 ta’ Novembru 2004, The British Horseracing Board et, C‑203/02, EU:C:2004:695, punt 69).