ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
30

Fit-tielet lok, ir-rikorrenti ssostni li l-kundizzjonijiet l-oħra għar-restitutio in integrum kienu ssodisfatti. F’dan ir-rigward, l-ewwel nett, hija ssostni li t-terminu għall-preżentata tan-nota li tesponi l-aggravji tal-appell huwa terminu li jista’ jagħti lok għal restitutio in integrum. Hija tippreċiża li, peress li din ma ngħatatx, l-iskadenza tat-terminu għall-preżentata ta’ din in-nota kellha bħala konsegwenza diretta t-telf tad-dritt tagħha ta’ appell, li ġie miċħud bħala inammissibbli abbażi tal-Artikolu 23(1)(d) tar-Regolament Delegat 2018/625. It-tieni nett, hija ssostni li, skont l-Artikolu 104(2) tar-Regolament 2017/1001, l-applikazzjoni għal restitutio in integrum ġiet ippreżentata bil-miktub f’terminu ta’ xahrejn mit-tneħħija tal-impediment, ikkostitwit mill-fatt li saret taf, fit-13 ta’ Ġunju 2019, li l-imsemmija nota ma kinitx intbagħtet. L-att li ma twettaqx, f’dan il-każ il-preżentata tan-nota li tesponi l-aggravji tal-appell, sar fi żmien l-istess terminu. It-tielet nett, hija tindika li l-applikazzjoni għal restitutio in integrum kienet motivata u li t-taxxa ta’ restitutio in integrum tħallset permezz tal-awtorizzazzjoni ta’ ħlas tal-25 ta’ Ġunju 2019, li waslet għand l-EUIPO permezz ta’ messaġġier fis-26 ta’ Ġunju 2019. Ir-raba’ nett, hija tallega li l-kawżi ta’ esklużjoni previsti fl-Artikolu 104(5) tar-Regolament 2017/1001 ma kinux applikabbli f’dan il-każ.
99

Għandu jiġi rrilevat, kif issostni, essenzjalment, il-Kummissjoni, li r-raba’ motiv tar-rikorrenti huwa, fir-realtà, ta’ natura sussidjarja, fil-każ li l-Qorti Ġenerali ma tkunx eżaminat il-fondatezza tal-evalwazzjoni tal-għajnuna bħala tali. Fil-fatt, minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li tali motiv huwa intiż li jippermetti li parti kkonċernata tiġi kkunsidrata bħala ammissibbli, f’din il-kwalità, li tippreżenta rikors skont l-Artikolu 263 TFUE, li inkella kien ikun irrifjutat lilha (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑24 ta’ Mejju 2011, Il‑Kummissjoni vs Kronoply u Kronotex, C‑83/09 P, EU:C:2011:341, punt 48, u tas‑27 ta’ Ottubru 2011, L‑Awstrija vs Scheucher‑Fleisch et, C‑47/10 P, EU:C:2011:698, punt 44). Issa, il-Qorti Ġenerali eżaminat l-ewwel tliet motivi tar-rikors, relatati mal-fondatezza tal-evalwazzjoni tal-għajnuna bħala tali, b’tali mod li tali motiv huwa mċaħħad mill-għan indikat tiegħu.
70

Is-sentenza tas‑6 ta’ Lulju 1995, AITEC et vs Il‑Kummissjoni (T‑447/93 sa T‑449/93, EU:T:1995:130), invokata mir-rikorrenti, lanqas ma tista’ tissostanzja t-teżi li tgħid li l-Kummissjoni kellha tipproċedi għal ibbilanċjar fid-deċiżjoni kkontestata. Fil-fatt, fil-kawża li wasslet għal din is-sentenza, il-Kummissjoni kienet adottat deċiżjoni li kienet tapprova, fuq il-bażi tal-Artikolu 107(3)(b) TFUE, l-implimentazzjoni ta’ skema ġenerali ta’ għajnuna, iżda ssuġġettatha għal ċerti kundizzjonijiet. F’din is-sentenza, il-Qorti Ġenerali rrilevat li mill-istabbiliment ta’ dawn il-“kundizzjonijiet” kien jirriżulta li l-Kummissjoni kienet qieset li, għall-każijiet li jeċċedu ċerti limiti stabbiliti mill-imsemmija deċiżjoni, il-konstatazzjoni tad-disturb serju tal-ekonomija tal-Istat Membru kkonċernat ma kinitx biżżejjed, fiha nnifisha, sabiex tiġġustifika l-għajnuna inkwistjoni (sentenza tas‑6 ta’ Lulju 1995, AITEC et vs Il‑Kummissjoni, T‑447/93 sa T‑449/93, EU:T:1995:130, punti 127 sa 129). Sussegwentement, hija kkritikat lill-Kummissjoni li ma eżaminatx sa fejn il-kompetizzjoni setgħet ġiet distorta u l-kummerċ fi ħdan l-Unjoni seta’ jiġi affettwat mill-għajnuna inkwistjoni, filwaqt li, permezz tad-deċiżjoni li tawtorizza l-iskema ta’ għajnuna inkwistjoni, hija kienet imponiet fuqha stess l-obbligu li tagħmel dan (sentenza tas‑6 ta’ Lulju 1995, AITEC et vs Il‑Kummissjoni, T‑447/93 sa T‑449/93, EU:T:1995:130, punt 135).
86

Għandu jiġi rrilevat, kif issostni, essenzjalment, il-Kummissjoni, li r-raba’ motiv tar-rikorrenti jippreżenta, fir-realtà, natura sussidjarja, fil-każ li l-Qorti Ġenerali ma tkunx eżaminat il-fondatezza tal-evalwazzjoni tal-għajnuna bħala tali. Fil-fatt, minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li tali motiv huwa intiż li jippermetti li parti interessata tiġi kkunsidrata bħala ammissibbli, f’din il-kwalità, li tippreżenta rikors skont l-Artikolu 263 TFUE, li inkella kien ikun irrifjutat lilha (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑24 ta’ Mejju 2011, Il‑Kummissjoni vs Kronoply u Kronotex, C‑83/09 P, EU:C:2011:341, punt 48, u tas‑27 ta’ Ottubru 2011, L‑Awstrija vs Scheucher‑Fleisch et, C‑47/10 P, EU:C:2011:698, punt 44). Issa, il-Qorti Ġenerali eżaminat l-ewwel tliet motivi tar-rikors, relatati mal-fondatezza tal-evalwazzjoni tal-għajnuna bħala tali, b’tali mod li tali motiv huwa mċaħħad mill-għan indikat tiegħu.
21

Fil-fatt, fil-kuntest tal-proċedura ta’ verifika prevista fl-Artikolu 108 TFUE, għandha ssir distinzjoni bejn żewġ fażijiet. Minn naħa, il-fażi preliminari ta’ investigazzjoni stabbilita fl-Artikolu 108(3) TFUE, li tippermetti lill-Kummissjoni tifforma opinjoni preliminari dwar il-kompatibbiltà tal-għajnuna inkwistjoni. Min-naħa l-oħra, il-proċedura ta’ investigazzjoni formali prevista mill-Artikolu 108(2) TFUE, li tippermetti lill-Kummissjoni jkollha informazzjoni sħiħa dwar il-fatti tal-kawża. Huwa biss fil-kuntest ta’ din il-proċedura li t-Trattat FUE jipprevedi l-obbligu, għall-Kummissjoni, li ssejjaħ lill-partijiet interessati sabiex jippreżentaw l-osservazzjonijiet tagħhom (sentenzi tad‑19 ta’ Mejju 1993, Cook vs Il-Kummissjoni, C‑198/91, EU:C:1993:197, punt 22; tal-15 ta’ Ġunju 1993, Matra vs Il-Kummissjoni, C‑225/91, EU:C:1993:239, punt 16, u tal‑15 ta’ Ottubru 2018, Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters et vs Il-Kummissjoni, T‑79/16, mhux ippubblikata, EU:T:2018:680, punt 46).
47

Fost l-elementi meħuda inkunsiderazzjoni mill-ġurisprudenza sabiex tiġi ddeterminata l-preżenza jew l-assenza ta’ unità ekonomika fil-qasam tal-għajnuna mill-Istat hemm b’mod partikolari l-parteċipazzjoni tal-impriża kkonċernata f’grupp ta’ kumpanniji li l-kontroll tiegħu huwa eżerċitat direttament jew indirettament minn waħda minnhom, it-tkomplija ta’ attivitajiet ekonomiċi identiċi jew paralleli u l-assenza ta’ awtonomija ekonomika tal-kumpanniji kkonċernati (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑14 ta’ Ottubru 2004, Pollmeier Malchow vs Il‑Kummissjoni, T‑137/02, EU:T:2004:304, punti 68 sa 70); l-istabbiliment ta’ grupp uniku kkontrollat minn entità waħda, minkejja l-kostituzzjoni ta’ kumpanniji ġodda li kull waħda minnhom għandha personalità ġuridika distinta (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑14 ta’ Novembru 1984, Intermills vs Il‑Kummissjoni, 323/82, EU:C:1984:345, punt 11); il-possibbiltà, għal entità li għandha ishma ta’ kontroll f’kumpannija oħra, li teżerċita, lil hinn minn sempliċi investiment ta’ kapital minn investitur, minn funzjonijiet ta’ kontroll, ta’ impetu u ta’ għajnuna finanzjarja fir-rigward ta’ din il-kumpannija kif ukoll l-eżistenza ta’ rabtiet organiċi u funzjonali bejniethom (sentenzi tas‑16 ta’ Diċembru 2010, AceaElectrabel Produzione vs Il‑Kummissjoni, C‑480/09 P, EU:C:2010:787, punt 51; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑10 ta’ Jannar 2006, Cassa di Risparmio di Firenze et, C‑222/04, EU:C:2006:8, punti 116, 117); kif ukoll l-eżistenza ta’ klawżoli kuntrattwali rilevanti (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑16 ta’ Diċembru 2010, AceaElectrabel Produzione vs Il‑Kummissjoni, C‑480/09 P, EU:C:2010:787, punt 57).
68

Għandu għalhekk jiġi kkonstatat li ma huwiex meħtieġ mill-Artikolu 107(3)(b) TFUE li l-Kummissjoni tibbilanċja l-effetti benefiċi tal-għajnuna mal-effetti negattivi tagħha fuq il-kundizzjonijiet tal-kummerċ u fuq iż-żamma ta’ kompetizzjoni mhux distorta, għall-kuntrarju ta’ dak li huwa previst mill-Artikolu 107(3)(c) TFUE, iżda biss li hija tivverifika jekk l-għajnuna inkwistjoni hijiex neċessarja, xierqa u proporzjonata sabiex tirrimedja d-disturb serju tal-ekonomija tal-Istat Membru kkonċernat. Konsegwentement, għandu jiġi miċħud l-argument tar-rikorrenti li l-obbligu ta’ bbilanċjar jirriżulta min-natura eċċezzjonali tal-għajnuna kompatibbli, inkluża dik iddikjarata bħala kompatibbli skont l-Artikolu 107(3)(b) TFUE. Għall-istess raġunijiet, hija ma tistax tinvoka s-sentenza tad-19 ta’ Settembru 2018, HH Ferries et vs Il-Kummissjoni (T‑68/15, EU:T:2018:563, punti 210 sa 214), sa fejn il-Qorti Ġenerali ma ħaditx inkunsiderazzjoni fiha l-konsegwenzi tad-differenza fil-formulazzjoni bejn l-Artikolu 107(3)(b) u l-Artikolu 107(3)(c) TFUE, enfasizzata mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tat‑22 ta’ Settembru 2020, L-Awstrija vs Il-Kummissjoni (C‑594/18 P, EU:C:2020:742, punti 20 u 39).
26

Infakkar li, fil-kuntest tal-proċedura ta’ stħarriġ prevista fl-Artikolu 108 TFUE, għandha ssir distinzjoni bejn żewġ fażijiet. Minn naħa, il-fażi preliminari ta’ investigazzjoni stabbilita fl-Artikolu 108(3) TFUE li tippermetti lill-Kummissjoni tifforma opinjoni preliminari dwar il-kompatibbiltà tal-għajnuna inkwistjoni. Min-naħa l-oħra, il-proċedura ta’ investigazzjoni formali prevista mill-Artikolu 108(2) TFUE, li tippermetti lill-Kummissjoni jkollha informazzjoni sħiħa dwar il-fatti tal-kawża. Huwa biss fil-kuntest ta’ din il-proċedura li t-Trattat FUE jipprevedi l-obbligu, għall-Kummissjoni, li tintima lill-partijiet interessati jressqu l-osservazzjonijiet tagħhom (sentenzi tad‑19 ta’ Mejju 1993, Cook vs Il‑Kummissjoni, C‑198/91, EU:C:1993:197, punt 22; tal‑15 ta’ Ġunju 1993, Matra vs Il‑Kummissjoni, C‑225/91, EU:C:1993:239, punt 16, u tal‑15 ta’ Ottubru 2018, Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters et vs Il‑Kummissjoni, T‑79/16, mhux ippubblikata, EU:T:2018:680, punt 46).
56

Għaldaqstant, il-Bord tal-Appell wettaq żball meta eskluda, bħala prinċipju, ir-rilevanza tal-kriterju bbażat fuq il-prattika kummerċjali fil-kuntest tal-eżami tiegħu tax-xebh tal-prodotti konfliġġenti. Sa fejn, minħabba l-iżball tiegħu, ma eżaminax speċifikament ir-rilevanza u mbagħad, jekk ikun il-każ, l-impatt ta’ dan il-kriterju fl-evalwazzjoni tax-xebh bejn il-prodotti konfliġġenti, il-Qorti Ġenerali ma tistax tiddeċiedi dwar dan il-kwistjoni hija stess (sentenzi tal‑5 ta’ Lulju 2011, Edwin vs UASI, C‑263/09 P, EU:C:2011:452, punt 72; tat‑12 ta’ Lulju 2018, Lotte vs EUIPO – Nestlé Unternehmungen Deutschland (Rappreżentanza ta’ koala), T‑41/17, mhux ippubblikata, EU:T:2018:438, punti 54 u 55, u tal‑5 ta’ Diċembru 2019, Idea Groupe vs EUIPO – The Logistical Approach (Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there), T‑29/19, mhux ippubblikata, EU:T:2019:841, punt 91).
2)

Marina Yachting Brand Management Co. Ltd hija kkundannata tbati, minbarra l-ispejjeż rispettivi tagħha, dawk sostnuti mill-Uffiċċju tal‑Proprjetà Intellettwali tal-Unjoni Ewropea (EUIPO) u minn Industries Sportswear Co. Srl.
96

Barra minn hekk, għandu jiġi miċħud l-argument tar-rikorrenti li d-Diviżjoni tal-Oppożizzjoni kienet iddikjarat li l-fini tal-programmi tas-software kienet differenti ħafna. Fil-fatt, din tal-aħħar indikat li, minkejja li l-finijiet speċifiċi tagħhom ma humiex l-istess (their specific purpose of use is not the same), dawn kienu kollha jintużaw, b’mod ġenerali, għall-ipproċessar ta’ data (data processing) u, barra minn hekk, il-metodu ta’ użu tagħhom (permezz ta’ kompjuter) kien l-istess. Għaldaqstant, minn dawn id-deċiżjonijiet tirriżulta wkoll sovrappożizzjoni tal-finijiet tal-programmi, sa fejn dawn kollha jippermettu li jsir ipproċessar ta’ data. [omissis]
72

Peress li din il-ġurisprudenza ġiet ikkonfermata (sentenzi tal‑24 ta’ Marzu 2010, 2nine vs UASI – Pacific Sunwear of California (nollie), T‑364/08, mhux ippubblikata, EU:T:2010:115, punt 40, u tat‑2 ta’ Lulju 2015, BH Stores vs UASI – Alex Toys (ALEX), T‑657/13, EU:T:2015:449, punt 83), hija tista’ titqies li hija stabbilita sew.
92

Barra minn hekk, għandu jitfakkar li l-obbligu li jiġi osservat terminu raġonevoli fit-tmexxija tal-proċeduri amministrattivi jikkostitwixxi prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni li l-osservanza tiegħu għandha tiġi żgurata mill-qorti tal-Unjoni u li barra minn hekk huwa kkunsidrat bħala komponent tad-dritt għal amministrazzjoni tajba mill-Artikolu 41(1) tal-Karta (ara, b’analoġija, is-sentenzi tal‑11 ta’ April 2006, Angeletti vs Il-Kummissjoni, T‑394/03, EU:T:2006:111, punt 162, u tas‑6 ta’ Diċembru 2012, Füller-Tomlinson vs Il-Parlament, T‑390/10 P, EU:T:2012:652, punt 115). Mill-ġurisprudenza jirriżulta wkoll li, meta t-tul tal-proċedura ma jkunx stabbilit permezz ta’ dispożizzjoni tad-dritt tal-Unjoni, in-natura “raġonevoli” tat-terminu għandha tiġi evalwata skont iċ-ċirkustanzi kollha speċifiċi għal kull każ u, b’mod partikolari, skont l-importanza tat-tilwima għall-persuna kkonċernata, il-kumplessità tal-kawża u l-aġir tal-partijiet (ara, b’analoġija, is-sentenza tat‑28 ta’ Frar 2013, Eżami mill-ġdid Arango Jaramillo et vs BEI, C‑334/12 RX‑II, EU:C:2013:134, punt 28 u l-ġurisprudenza ċċitata).
40

Min-naħa l-oħra, iż-żamma tar-residenza fil-pajjiż ta’ impjieg għal perijodu qasir ħafna matul il-perijodu ta’ referenza ta’ għaxar snin hija biżżejjed sabiex twassal għat-telf jew għar-rifjut tal-benefiċċju ta’ din l-allowance (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas-17 ta’ Frar 1976, Delvaux vs Il-Kummissjoni, 42/75, EU:C:1976:21, punti 6 sa 11; tat-13 ta’ Lulju 2018, Quadri di Cardano vs Il-KummissjoniT‑273/17, EU:T:2018:480, punt 47; u tal-5 ta’ Ottubru 2020, Brown vs Il‑Kummissjoni, T‑18/19, taħt appell, EU:T:2020:465, punt 112), filwaqt li, għall-uffiċjali li ma humiex ċittadini ta’ dan il-pajjiż, it-telf jew ir-rifjut tal-benefiċċju tal-allowance tal-espatrijazzjoni jseħħ biss fil-każ fejn ir-residenza abitwali tal-persuna kkonċernata fil-pajjiż ta’ impjieg futur tagħha tkun damet matul il-perijodu ta’ referenza ta’ ħames snin kollu (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-14 ta’ Diċembru 1995, Diamantaras vs Il-Kummissjoni, T‑72/94, EU:T:1995:212, punt 48, u tas-27 ta’ Frar 2015, CESE vs Achab, T‑430/13 P, EU:T:2015:122, punt 54).
104

Għaldaqstant, f’kuntest ikkaratterizzat minn tensjonijiet ta’ preġudizzju għall-funzjonament tajjeb tas-servizz, il-Bureau tal-KESE seta’, fiċ-ċirkustanzi tal-każ inkwistjoni, iqis li kien fl-interess tas-servizz li jinħeles lir-rikorrent minn ċerti kompiti amministrattivi li jaqgħu taħt l-eżerċizzju ta’ setgħa ġerarkika (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenzi tas‑7 ta’ Marzu 1990, Hecq vs Il-Kummissjoni, C‑116/88 u C‑149/88, EU:C:1990:98, punt 22; tat‑28 ta’ Ottubru 2004, Meister vs UASI, T‑76/03, EU:T:2004:319, punti 79 sa 81, u tad‑19 ta’ Ottubru 2017, Bernaldo de Quirós vs Il-Kummissjoni, T‑649/16, mhux ippubblikata, EU:T:2017:736, punt 40), mingħajr ma dan jikkostitwixxi, fl-istess ħin, fid-dawl tal-kontenut u tal-effetti ta’ tali miżura, deċiżjoni ta’ natura dixxiplinari.
30

Fit-tieni lok, il-Kummissjoni fakkret, fil-paragrafu 25 tad-deċiżjoni kkontestata, li l-għajnuna li hija s-suġġett tad-deċiżjoni Lufthansa setgħet tintuża minn DLH sabiex issostni l-kumpanniji l-oħra tal-grupp Lufthansa li ma kellhomx diffikultajiet finanzjarji fil‑31 ta’ Diċembru 2019, inkluża AUA. Barra minn hekk, il-Kummissjoni spjegat, fil-paragrafu 85 tad-deċiżjoni kkontestata, li, meta hija kienet eżaminat il-proporzjonalità tal-għajnuna li hija s-suġġett tad-deċiżjoni Lufthansa, hija kienet ikkunsidrat, skont il-punt 54 tal-Komunikazzjoni tad‑19 ta’ Marzu 2020, intitolata “Qafas Temporanju għal miżuri ta’ għajnuna mill-Istat biex jingħata sostenn lill-ekonomija matul it-tifqigħa preżenti tal-COVID‑19” (ĠU 2020, C 91 I, p. 1), emendata fit‑3 ta’ April 2020 (ĠU 2020, C 112 I, p. 1), fit‑13 ta’ Mejju 2020 (ĠU 2020, C 164, p. 3), u emendata wkoll fid‑29 ta’ Ġunju 2020 (ĠU 2020, C 218, p. 3) (iktar ’il quddiem il-“Qafas Temporanju”), miżuri ta’ għajnuna addizzjonali mogħtija jew previsti, fil-kuntest tal-pandemija tal-COVID‑19, favur kumpanniji tal-grupp Lufthansa. F’dan ir-rigward, il-Kummissjoni fakkret, fl-istess paragrafu tad-deċiżjoni kkontestata, li hija kienet ikkonkludiet, fid-deċiżjoni Lufthansa, li l-miżuri kollha ta’ għajnuna msemmija fil-punt 8 iktar ’il fuq, inkluża l-miżura inkwistjoni kif ukoll dik mogħtija favur AUA taħt l-iskema ta’ għajnuna Awstrijaka, kienu limitati għall-minimu neċessarju sabiex tiġi stabbilita mill-ġdid l-istruttura tal-kapital tal-grupp Lufthansa u sabiex tiġi ggarantita l-vijabbiltà ta’ dan tal-aħħar.
64

Barra minn hekk, il-kwistjoni dwar jekk disinn isegwix jew le tendenza ġenerali fil-qasam tal-konċezzjoni hija rilevanti, l-iktar l-iktar, fir-rigward tal-perċezzjoni estetika tad-disinn ikkonċernat u tista’ għaldaqstant, eventwalment, teżerċita influwenza fuq is-suċċess kummerċjali tal-prodott li fih dan tal-aħħar jiġi inkorporat. Min-naħa l-oħra, din il-kwistjoni ma għandhiex rilevanza fil-kuntest tal-eżami tal-karattru individwali tad-disinn ikkonċernat, li jikkonsisti f’li jiġi vverifikat jekk l-impressjoni globali prodotta minn dan tal-aħħar tkunx differenti mill-impressjonijiet globali prodotti mid-disinni żvelati preċedentement, indipendentement mill-kunsiderazzjonijiet estetiċi jew kummerċjali (sentenzi tat‑22 ta’ Ġunju 2010, Shenzhen Taiden vs UASI – Bosch Security Systems (Apparat għall-komunikazzjoni), T‑153/08, EU:T:2010:248, punt 58; tal‑4 ta’ Frar 2014, Sachi Premium-Outdoor Furniture vs OHMI – Gandia Blasco (Pultruna), T‑357/12, mhux ippubblikata, EU:T:2014:55, punt 24, u tas‑17 ta’ Novembru 2017, Ciarko vs EUIPO – Maan (Għata għal estrazzjoni tal-kċina), T‑684/16, mhux ippubblikata, EU:T:2017:819, punt 58).
1

Il-loi no 2000-108, du 10 février 2000, relative à la modernisation et au développement du service public de l’électricité (il-Liġi Nru 2000–108, tal‑10 ta’ Frar 2000, dwar il-Modernizzazzjoni u l-Iżvilupp tas-Servizz Pubbliku tal-Elettriku) (JORF tal‑11 ta’ Frar 2000, p. 2143) hija intiża li tinkoraġġixxi l-iżvilupp tal-enerġija rinnovabbli fit-territorju Franċiż. Għal dan il-għan, l-imsemmija liġi introduċiet obbligu ta’ xiri li ġie riprodott fl-Artikoli L.314–1 et seq. tal-code de l’énergie (il-Kodiċi tal-Enerġija) u li jipprovdi li Électricité de France (EDF) u d-distributuri mhux nazzjonalizzati msemmija fl-Artikolu 23 tal-loi no 46-628, du 8 avril 1946, sur la nationalisation de l’électricité et du gaz (il-Liġi Nru 46–628, tat‑8 ta’ April 1946, dwar in-Nazzjonalizzazzjoni tal-Elettriku u tal-Gass) għandhom obbligu li jikkonkludu, meta l-produtturi kkonċernati jagħmlu talba għal dan, kuntratt għax-xiri tal-elettriku prodott minn sorsi rinnovabbli, li jinkludi l-enerġija fotovoltajka, ta’ tul ta’ 20 sena bi prezz stabbilit b’digriet tariffarju ministerjali. Sal‑31 ta’ Diċembru 2015, l-ispejjeż sostnuti minn EDF u d-distributuri mhux nazzjonalizzati msemmija fl-Artikolu 23 tal-Liġi Nru 46‑628 minħabba l-obbligu ta’ xiri kienu s-suġġett, skont id-décret no 2004-90, du 28 janvier 2004, relatif à la compensation de charges de service public d’électricité (id-Digriet Nru 2004‑90, tat‑28 ta’ Jannar 2004, dwar il-Kumpens għall-Ispejjeż tas-Servizz tal-Elettriku Pubbliku), ta’ mekkaniżmu ta’ kumpens integrali ffinanzjat minn kontribuzzjoni lis-servizz tal-elettriku pubbliku miġbura mill-konsumaturi tal-elettriku. Mill‑1 ta’ Jannar 2016, dawn l-ispejjeż huma kkumpensati b’kont ta’ allokazzjoni speċjali għat-tranżizzjoni tal-enerġija ffinanzjata b’taxxi fuq il-konsum ta’ prodotti tal-enerġija.
53

Hemm lok li jitqies li, skont ġurisprudenza stabbilta fil-qasam tas-servizz pubbliku, l-Unjoni tista’ tinżamm responsabbli biss jekk jiġu ssodisfatti numru ta’ kundizzjonijiet, jiġifieri l-illegalità tal-aġir allegat fil-konfront tal-istituzzjoni kkonċernata, l-effettività tad-dannu u l-eżistenza ta’ rabta kawżali bejn l-aġir allegat u d-dannu invokat (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-1 ta’ Ġunju 1994, Il-Kummissjoni vs Brazzelli Lualdi et, C‑136/92 P, EU:C:1994:211, punt 42, u tas‑16 ta’ Diċembru 2010, Il-Kummissjoni vs Petrilli, T‑143/09 P, EU:T:2010:531, punt 45 u l-ġurisprudenza ċċitata). Dawn it-tliet kundizzjonijiet huma kumulattivi, li jfisser li jekk waħda minnhom ma tkunx issodisfatta, ma tistax tiġi kkonstatata r-responsabbiltà tal-Unjoni (ara s-sentenza tas‑26 ta’ Ottubru 2017, Paraskevaidis vs Cedefop, T‑601/16, EU:T:2017:757, punt 78 u l-ġurisprudenza ċċitata).
26

Għalhekk, minkejja li, meta jeżamina ex officio raġuni dwar ir-rekwiżiti proċedurali essenzjali, li, bħala prinċipju, ma ġietx invokata mill-partijiet, il-Bord tal-Appell ma joħroġx mill-kuntest tat-tilwima li tressqet quddiemu u bl-ebda mod ma jikser ir-regoli proċedurali dwar il-preżentazzjoni tas-suġġett tat-tilwima, ikun mod ieħor jekk, wara l-eżami tad-deċiżjoni li hija s-suġġett tal-appell, dan il-bord jiddikjara, fuq il-bażi ta’ tali eżami ex officio, annullament li jmur lil hinn minn dak li kien intalab fit-talbiet mressqa b’mod regolari quddiemu, għar-raġuni li tali annullament ikun neċessarju sabiex tiġi kkoreġuta l-illegalità kkonstatata ex officio fil-kuntest tal-imsemmija analiżi (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenza tal‑14 ta’ Novembru 2017, British Airways vs Il‑Kummissjoni, C‑122/16 P, EU:C:2017:861, punt 90).
17

Is-suġġett ta’ din il-kawża huwa d-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell tat-2 ta’ April 2020, li fiha huwa ta deċiżjoni dwar l-eżistenza tal-motiv ta’ oppożizzjoni invokat mir-rikorrenti. Issa, l-eżistenza ta’ raġuni relattiva għal oppożizzjoni għandha tiġi evalwata, l-iktar tard, fil-mument meta l-EUIPO jiddeċiedi dwar l-oppożizzjoni. Fil-fatt, il-Qorti Ġenerali reċentement iddeċidiet li t-trade mark preċedenti li sservi ta’ bażi għall-oppożizzjoni kellha tkun valida mhux biss fil-mument tal-pubblikazzjoni tal-applikazzjoni għar-reġistrazzjoni tat-trade mark li għaliha saret l-applikazzjoni, iżda wkoll fil-mument meta l-EUIPO jiddeċiedi dwar l-oppożizzjoni (sentenza tat-14 ta’ Frar 2019, Beko vs EUIPO Acer (ALTUS), T‑162/18, mhux ippubblikata, EU:T:2019:87, punt 41). Madankollu, teżisti ġurisprudenza kuntrarja skont liema, sabiex tiġi evalwata l-eżistenza ta’ raġuni marbuta ma’ oppożizzjoni, wieħed għandu jqiegħed ruħu fil-mument tal-preżentazzjoni tal-applikazzjoni għar-reġistrazzjoni tat-trade mark tal-Unjoni Ewropea li kontriha tressqet l-oppożizzjoni fuq il-bażi ta’ trade mark preċedenti. (sentenzi tas-17 ta’ Ottubru 2018, Golden Balls vs EUIPO – Les Éditions P. Amaury (GOLDEN BALLS), T‑8/17, mhux ippubblikata, EU:T:2018:692, punt 76; tat-30 ta’ Jannar 2020, Grupo Textil Brownie vs EUIPO – The Guide Association (BROWNIE), T‑598/18, EU:T:2020:22, punt 19; u tat-23 ta’ Settembru 2020, Bauer Radio vs EUIPO – Weinstein (MUSIKISS), T‑421/18, EU:T:2020:433, punt 34). Skont din il-ġurisprudenza tal-aħħar, il-fatt li s-sinjal preċedenti jista’ jitlef l-istatus ta’ trade mark mhux irreġistrata jew ta’ sinjal ieħor użat fil-kummerċ li l-portata tiegħu ma hijiex biss lokali f’mument wara din id-data, b’mod partikolari wara rtirar eventwali mill-Istat Membru li fih it-trade mark tgawdi minn protezzjoni, huwa bħala prinċipju irrilevanti għall-eżitu tal-oppożizzjoni (ara, b’analoġija, is-sentenza tat-30 ta’ Jannar 2020, BROWNIE, T‑598/18, EU:T:2020:22, punt 19).
32

Il-kundizzjoni li persuna fiżika jew ġuridika għandha tkun direttament ikkonċernata mid-deċiżjoni li hija s-suġġett tar-rikors, kif previst fir-raba’ paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE, teħtieġ li żewġ kriterji jiġu ssodisfatti b’mod kumulattiv. Minn naħa, il-miżura kkontestata għandha tipproduċi direttament effetti fuq is-sitwazzjoni legali tal-individwu. Min-naħa l-oħra, din il-miżura ma għandha tħalli ebda setgħa diskrezzjonali lid-destinatarji marbuta bl-implimentazzjoni tagħha, sa fejn hija ta’ natura purament awtomatika u toħroġ biss mil-leġiżlazzjoni tal-Unjoni, mingħajr l-applikazzjoni ta’ regoli intermedji oħra (ara s-sentenza tas-6 ta’ Novembru 2018, Scuola Elementare Maria Montessori vs Il-Kummissjoni, Il-Kummissjoni vs Scuola Elementare Maria Montessori u Il-Kummissjoni vs Ferracci, C‑622/16 P sa C‑624/16 P, EU:C:2018:873, punt 42 u l-ġurisprudenza ċċitata).