SENTENZA TAL-QORTI ĠENERALI (Awla tal-Appell)

25 ta’ Frar 2015

Kawża T‑261/14 P

Robert Walton

vs

Il-Kummissjoni Ewropea

“Appell – Servizz pubbliku – Membri tal-persunal temporanju – Ċaħda tar-rikors fl-ewwel istanza bħala manifestament inammissibbli – Riżenja mill-impjieg ta’ membru tal-persunal temporanju – Ammont tal-kreditu miżmum mill-Kummissjoni fil-konfront tar-rikorrent wara r-riżenja tiegħu – Awtorità ta’ res judicata – Deċiżjonijiet li saru definittivi fl-assenza ta’ rikors kontenzjuż”

Suġġett: Appell mid-digriet tat-Tribunal għas-Servizz Pubbliku tal-Unjoni Ewropea (It-Tielet Awla), tas-27 ta’ Frar 2014, Walton vs Il‑Kummissjoni (F‑32/13, ĠabraSP, EU:F:2014:37), u intiż għall-annullament ta’ din is-sentenza.

Deċiżjoni: L-appell huwa miċħud. Robert Walton għandu jbati l-ispejjeż tiegħu kif ukoll dawk inkorsi mill-Kummissjoni Ewropea fil-kuntest ta’ din l-istanza.

Sommarju

1. Appell – Aggravji – Insuffiċjenza ta’ motivazzjoni – Użu ta’ motivazzjoni impliċita mit-Tribunal għas-Servizz Pubbliku – Ammissibbiltà – Kundizzjonijiet

(Statut tal-Qorti tal-Ġustizzja, Artikolu 36 u Anness I, Artikolu 7(1))

2. Proċedura ġudizzjarja – Awtorità ta’ res judicata – Portata

(Regolamenti tal-Persunal, Artikoli 90 u 91)

3. Dritt tal-Unjoni Ewropea – Prinċipji – Drittijiet tad-difiża – Prinċipju ta’ kontradittorju – Rispett fil-kuntest ta’ proċedura ġudizzjarja – Portata – Deċiżjoni tal-qorti tal-Unjoni li tiddikjara rikors inammissibbli minħabba fl-awtorità ta’ res judicata – Ksur tal-imsemmi prinċipju – Assenza

1. L-obbligu impost fuq it-Tribunal għas-Servizz Pubbliku li jipprovdi motivazzjoni għas-sentenzi ma jimponix lil dan li jipprovdi espożizzjoni li ssegwi b’mod eżawrjenti u wieħed wieħed ir-raġunamenti kollha fformulati mill-partijiet fil-kawża. Il-motivazzjoni tista’ tkun impliċita, bil-kundizzjoni li tippermetti lill-parti kkonċernata ssir taf ir-raġunijiet li għalihom il-qorti tal-ewwel istanza ma laqgħetx l-argumenti tagħha u lill-qorti tal-appell ikollha elementi suffiċjenti sabiex teżerċita l-istħarriġ tagħha.

(ara l-punti 16, 17 u 22 sa 25)

Referenza:

Il-Qorti Ġenerali: sentenza tal-1 ta’ Settembru 2010, Skareby vs Il‑Kummissjoni, T‑91/09 P, ĠabraSP, EU:T:2010:338, punt 36 u l-ġurisprudenza ċċitata u digriet tas-27 ta’ Frar 2014, Walton vs Il‑Kummissjoni, F‑32/13, ĠabraSP EU:F:2014:37, punt 48

2. L-awtorità ta’ res judicata marbuta ma’ sentenza tista’ tostakola l-ammissibbiltà ta’ rikors jekk ir-rikors li jwassal għas-sentenza inkwistjoni kien bejn l-istess partijiet, kien dwar l-istess suġġett u kien ibbażat fuq l-istess kwistjoni, b’dawn il-kundizzjonijiet ikollhom ta’ bilfors natura kumulattiva. L-awtorità ta’ res judicata japplika biss għall-punti ta’ fatt u ta’ liġi li kienu effettivament jew neċessarjament deċiżi bid-deċiżjoni ġudizzjarja.

Barra minn hekk, it-termini previsti mill-Artikoli 90 u 91 tar-Regolamenti tal-Persunal, huma intiżi sabiex jiżguraw iċ-ċertezza ta’ sitwazzjonijiet legali, huma ta’ ordni pubbliku u vinkolanti fuq il-partijiet u l-qorti. Għalhekk, uffiċjal ma jistax jiġi permess ftuħ ġdid tat-termini billi jressaq talba quddiem l-Awtorità tal-Ħatra taħt l-Artikolu 90(1) tar-Regolamenti tal-Persunal. Il-fatt li istituzzjoni tidħol fil-mertu ta’ talba tardiva u għalhekk inammissibbli ma jistax ikollu l-effett li jidderoga mis-sistema tat-termini vinkolanti u li jagħti mill-ġdid dritt għal azzjoni legali.

Għalhekk, huwa neċessarju li jiġi eżaminat jekk l-azzjoni li tat lok għas-sentenzi preċedenti u r-rikors ippreżentat fil-kawża inkwistjoni jirrigwardawx l-istess suġġett u humiex bbażati fuq l-istess kwistjoni u jekk id-deċiżjonijiet preċedenti finali kellhomx l-istess suġġett bħall-ilmenti li taw lok għad-deċiżjonijiet ikkontestati.

(ara l-punti 35 sa 38)

Referenza:

Il-Qorti tal-Ġustizzja: sentenzi tad-19 ta’ Frar 1991, L‑Italja vs Il‑Kummissjoni, C‑281/89, Ġabra EU:C:1991:59, punt 14, u tal-15 ta’ Mejju 2008, Spanja vs Il‑Kunsill, C‑442/04, Ġabra EU:C:2008:276, punt 25

Il-Qorti Ġenerali: sentenzi tat-22 ta’ Settembru 1994, Carrer et vs Il‑Qorti tal‑Ġustizzja, T‑495/93, ĠabraSP, EU:T:1994:242, punt 20; tal-14 ta’ Lulju 1998, Lebedef vs Il‑Kummissjoni, T‑42/97, ĠabraSP, EU:T:1998:163, punt 25; digriet tas-17 ta’ Diċembru 2009, Nijs vs Il‑Qorti tal‑Awdituri, T‑567/08 P, ĠabraSP, EU:T:2009:523, punt 32, u sentenza tat-8 ta’ Marzu 2012, Kerstens vs Il‑Kummissjoni, F‑12/10, ĠabraSP, EU:F:2012:29, punt 85 u l-ġurisprudenza ċċitata

3. Id-drittijiet tad-difiża jokkupaw post importanti ħafna fl-organizzazzjoni u fl-iżvolġiment ta’ smigħ xieraq u jinkludu l-prinċipju ta’ kontradittorju. Dan il-prinċipju jimplika, bħala regola ġenerali, id-dritt għall-partijiet fi proċedura li jkollhom l-opportunità jieħdu pożizzjoni dwar il-fatti u d-dokumenti li fuqhom ser tkun ibbażata deċiżjoni ġudizzjarja, kif ukoll li jiddiskutu l-provi u l-osservazzjonijiet ippreżentati quddiem il-qorti u l-punti ta’ liġi mqajma ex officio mill-qorti li fuqhom, din tal-aħħar, ikollha intenzjoni tibbaża d-deċiżjoni tagħha.

Dritt ta’ smigħ xieraq għar-rikorrent ma huwiex effettat mid-deċiżjoni tal-qorti tal-Unjoni li tiddikjara r-rikors inammissibbli billi tirreferi għas-sentenzi li għandhom l-awtorità ta’ res judicata li fihom l-kwistjonijiet imqajma fir-rikors kienu diskussi bejn il-partijiet, u d-deċiżjonijiet li saru finali fl-assenza tal-eżerċizzju mir-rikorrenti ta’ rimedji amministrattivi jew ġudizzjarji.

(ara l-punti 65 u 67 sa 69)

Referenza:

Il-Qorti tal-Ġustizzja: sentenza tas-17 ta’ Diċembru 2009, Eżami mill-ġdid M vs EMEA, C‑197/09 RX‑II, Ġabra, EU:C:2009:804, punti 39 sa 41 u l-ġurisprudenza ċċitata

Il-Qorti Ġenerali: digriet Walton vs Il‑Kummissjoni, punt 23 iktar ’il fuq, ĠabraSP, EU:F:2014:37, punti 43 sa 48