Il-Qorti tal-Prim’ Istanza: 23 ta’ Frar 2001, De Nicola vs BEI, T‑7/98, T‑208/98 u T‑109/99, punt 127

Il-perijodu ta’ prova previst fl-Artikolu 2.1.1 tar-Regoli applikabbli għall-persunal tal-Bank Ċentrali Ewropew għandu bħala għan li jippermetti lill-Bank li jgħaddi ġudizzju konkret dwar l-abbiltà ta’ kandidat li jeżerċita funzjoni determinata, dwar l-ispirtu li bih iwettaq il-kompiti tiegħu u dwar l-effiċjenza tiegħu fis-servizz. F’dan il-kuntest, estensjoni tal-perijodu ta’ prova tista’ tikkostitwixxi miżura xierqa għal dan il-għan. Konsegwentement, l-eżistenza ta’ dubji dwar l-abbiltà ta’ impjegat ġdid tista’ tikkostitwixxi “każ eċċezzjonali”, fis-sens tal-Artikolu 2.1.2 tal-imsemmija regoli, li jiġġustifika b’hekk li l-perijodu ta’ prova tiegħu jiġi estiż. B’hekk jirriżulta li l-iskadenza tal-perijodu ta’ prova tbiddel is-sitwazzjoni legali tal-membru tal-persunal ikkonċernat b’mod sostanzjali peress li, minn din id-data, l-Artikolu 2.1.3 tal-imsemmija regoli ma jkunx jista’ jiġi applikat fir-rigward tal-abbiltà ta’ membru tal-persunal sabiex jokkupa l-post li għalih huwa ġie rreklutat u sabiex ikun jista’ jaqdi l-funzjonijiet relatati miegħu, wara l-iskadenza tal-perijodu ta’ prova.

F’dawn iċ-ċirkustanzi, membru tal-persunal, fl-assenza ta’ kull indikazzjoni kuntrarja min-naħa tal-amministrazzjoni qabel l-iskadenza tal-perijodu tiegħu ta’ prova, jista’ jkollu, mid-data tar-Rapport dwar il-perijodu ta’ prova tiegħu, aspettattivi leġittimi sabiex il-Bank ma jadottax deċiżjoni li testendi l-perijodu ta’ prova tiegħu. Fil-fatt, għalkemm huwa minnu li l-amministrazzjoni għandha setgħa diskrezzjonali wiesgħa fir-rigward tal-kwistjoni jekk kandidat jissodisfax jew le r-rekwiżiti personali u professjonali kollha meħtieġa sabiex jokkupa l-post li għalih huwa ġie rreklutat u sabiex ikun jista’ jaqdi l-funzjonijiet relatati miegħu, kull att individwali meħud fl-eżerċizzju ta’ din is-setgħa wiesgħa, li jikkawża preġudizzju lil membru tal-persunal u jaffettwa s-sitwazzjoni legali personali tiegħu, għandu jirrispetta l-prinċipju ta’ ċertezza legali li għalih hija suġġetta kull istituzzjoni tal-Unjoni fil-ġestjoni tal-persunal tagħha. B’mod partikolari, tali prinċipju jipprekludi li l-portata ratione temporis ta’ att individwali jkollha l-bidu ta’ dekorrenza tagħha stabbilita għal data qabel l-adozzjoni tiegħu. Madankollu, dan jista’ jkun mod ieħor, b’mod eċċezzjonali, meta hekk ikun meħtieġ mill-għan li għandu jintlaħaq u meta l-aspettattivi leġittimi tad-destinatarju jkunu debitament osservati.

Għaldaqstant, deċiżjoni tal-Bank li testendi l-perijodu ta’ prova b’mod retroattiv hija illegali minħabba ksur tal-prinċipju ta’ ċertezza legali.

(ara l-punti 61 sa 64 u 66)

Referenza:

Il-Qorti tal-Ġustizzja: 25 ta’ Frar 1979, Racke, 98/78, punt 20; 13 ta’ Novembru 1990, Fedesa et C‑331/88, punt 45; 22 ta’ Novembru 2001, Il‑Pajjiżi l‑Baxxi vs Il‑Kunsill, C‑110/97, punt 151, 26 ta’ Mejju 2005, Tralli vs BĊE, C‑301/02 P, punt 73

Il-Qorti tal-Prim’Istanza: 1 ta’ April 1992, Kupka-Floridi vs CES, T‑26/91, punt 43

It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: 26 ta’ Mejju 2011, Kalmar vs Europol, F‑83/09, punt 92, li hija s-suġġett ta’ appell pendenti quddiem il-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea, Kawża T‑455/11 P; 13 ta’ Ġunju 2012, Guittet vs Il‑Kummissjoni, F‑31/10, punti 63 u 64, u l-ġurisprudenza ċċitata