ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
39

Bl-istess mod, għandu jitfakkar li n-novità jew l-oriġinalità ma humiex kriterji rilevanti għall-evalwazzjoni tal-karattru distintiv ta’ trade mark, b’tali mod li, sabiex trade mark tkun tista’ tiġi rreġistrata, ma huwiex biżżejjed li din tkun oriġinali, iżda jeħtieġ li din tkun sostanzjalment differenti mill-forom bażiċi tal-prodott inkwistjoni, użati komunement fil-kummerċ, u li din ma tidhirx bħala sempliċi varjant, jew saħansitra bħala varjant possibbli ta’ dawn il-forom. Barra minn hekk, ma huwiex neċessarju li tiġi prodotta l-prova tal-karattru komuni tal-forma fil-kummerċ sabiex jiġi stabbilit in-nuqqas ta’ karattru distintiv tat-trade mark li għaliha saret l-applikazzjoni (ara s-sentenza tas-7 ta’ Ottubru 2015, The Smiley Company vs UASI (Forma ta’ wiċċ fi stilla), T‑244/14, mhux ippubblikata, EU:T:2015:764, punt 38 u l-ġurisprudenza ċċitata; ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-28 ta’ Ġunju 2019, Gibson Brands vs EUIPO – Wilfer (Forma ta’ kitarra), T‑340/18, mhux ippubblikata, EU:T:2019:455, punt 39).
24

B’mod preliminari, għandu jiġi speċifikat li, minkejja li l-Bord tal-Appell, fid-deċiżjoni kkontestata, applika d-dispożizzjonijiet tar-Regolament 2017/1001, ratione temporis u b’teħid inkonsiderazzjoni tad-data tal-preżentata tal-applikazzjoni għar-reġistrazzjoni tat-trade mark ikkontestata li hija deċiżiva għall-finijiet tal-identifikazzjoni tad-dritt sostantivi applikabbli fir-rigward tat-talbiet għal dikjarazzjonijiet ta’ invalidità (sentenzi tad-29 ta’ Novembru 2018, Alcohol Countermeasure Systems (International) vs EUIPO, C‑340/17 P, mhux ippubblikata, EU:C:2018:965, punt 2, u tat-23 ta’ April 2020, Gugler France vs Gugler u EUIPO, C‑736/18 P, mhux ippubblikata, EU:C:2020:308, punt 3 u l-ġurisprudenza ċċitata), din it-tilwima hija rregolata mid-dispożizzjonijiet sostantivi tar-Regolament Nru 207/2009 u li, f’dawn iċ-ċirkustanzi, dawn ir-riferimenti għar-Regolament 2017/1001 għandhom jinftiehmu, f’dak li jirrigwarda r-regoli sostantivi, li huma għad-dispożizzjonijiet ta’ kontenut identiku tar-Regolament Nru 207/2009, mingħajr ma dan jaffettwa l-legalità tad-deċiżjoni kkontestata. Skont l-Artikolu 52(1)(b) tar-Regolament Nru 207/2009, l-invalidità tat-trade mark tal-Unjoni Ewropea tiġi ddikjarata, fuq talba mressqa quddiem l-EUIPO jew fuq kontrotalba f’azzjoni ta’ ksur, meta l-applikant kien in mala fide meta ppreżenta l-applikazzjoni għal trade mark.
46

Fit-30 ta’ April 2020, il-Qorti Ġenerali talbet lill-partijiet jieħdu pożizzjoni dwar il-possibbiltà li dawn ir-rikorsi kif ukoll il-Kawża T‑415/19, Laroni vs Il-Parlament, jingħaqdu mal-Kawżi magħquda T‑345/19, Santini vs Il-Parlament, T-346/19, Ceravolo vs Il‑Parlament, T‑364/19, Moretti vs Il-Parlament, T‑365/19, Capraro vs Il-Parlament, T‑366/19, Sboarina vs Il-Parlament, T‑372/19, Cellai vs Il-Parlament, T‑373/19, Gatti vs Il-Parlament, T‑374/19, Wuhrer vs Il‑Parlament, T‑375/19, Pisoni vs Il-Parlament u T‑385/19, Mazzone vs Il-Parlament, kif ukoll għall-Kawżi T‑519/19, Forte vs Il-Parlament u T‑695/19, Falqui vs Il-Parlament, għall-finijiet tal-fażi orali tal-proċedura.
32

Skont ġurisprudenza stabbilita, l-ilment amministrattiv, kif previst fl-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal, u ċ-ċaħda tiegħu, espliċita jew impliċita, jifformaw parti integrali minn proċedura kumplessa u jikkostitwixxu biss kundizzjoni preliminari għat-tressiq ta’ kawża quddiem il-qorti. F’dawn iċ-ċirkustanzi, rikors, anki jekk formalment ippreżentat kontra ċ-ċaħda tal-ilment, għandu l-effett li jressaq quddiem il-qorti l-att li jikkawża preġudizzju li kontrih ikun tressaq l-ilment (sentenzi tas-17 ta’ Jannar 1989, Vainker vs Il‑Parlament, 293/87, EU:C:1989:8, punt 8, u tat-13 ta’ Diċembru 2018, CH vs Il‑Parlament, T‑83/18, EU:T:2018:935, punt 56), ħlief fil-każ fejn iċ-ċaħda tal-ilment għandha portata differenti minn dik tal-att li kontrih ikun sar dan l-ilment (sentenzi tal-25 ta’ Ottubru 2006, Staboli vs Il‑Kummissjoni, T‑281/04, EU:T:2006:334, punt 26, u tat-28 ta’ Mejju 2020, Cerafogli vs BĊE, T‑483/16 RENV, mhux ippubblikata, EU:T:2020:225, punt 70).
100

Skont il-ġurisprudenza, dan il-prinċipju ġenerali huwa impost f’kull proċedura miftuħa kontra persuna u li tista’ twassal għal att li jikkawżalha preġudizzju (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑16 ta’ Mejju 2012, Skareby vs Il‑Kummissjoni, F‑42/10, EU:F:2012:64, punt 46 u l-ġurisprudenza ċċitata). Dan japplika b’mod partikolari meta l-proċedura tista’ twassal għal sanzjoni (sentenza tal‑14 ta’ Settembru 2010, Akzo Nobel Chemicals u Akcros Chemicals vs Il‑Kummissjoni et, C‑550/07 P, EU:C:2010:512, punt 92). Dan il-prinċipju fundamentali tad-dritt tal-Unjoni għandu jiġi żgurat anki fl-assenza ta’ kwalunkwe leġiżlazzjoni li tikkonċerna l-proċedura inkwistjoni (sentenzi tal‑10 ta’ Lulju 1986, Il‑Belġju vs Il‑Kummissjoni, 234/84, EU:C:1986:302, punt 27; tad‑9 ta’ Novembru 2006, Il‑Kummissjoni vs De Bry, C‑344/05 P, EU:C:2006:710, punt 37; u tas‑27 ta’ Ottubru 2016, BĊE vs Cerafogli, T‑787/14 P, EU:T:2016:633, punt 72).
153

Skont ġurisprudenza stabbilita, sabiex jiġi ddeterminat jekk atti jew deċiżjonijiet humiex “maħsuba li joħolqu effetti legali fir-rigward ta’ terzi” fis-sens tal-Artikolu 263 TFUE, hemm lok li wieħed jiffoka fuq is-sustanza ta’ dawn l-atti jew ta’ dawn id-deċiżjonijiet iktar milli fuq il-forma tagħhom u li jfittex jekk jipproduċux effetti legali vinkolanti ta’ natura li jaffettwaw l-interessi ta’ terz, billi jibdlu b’mod sostanzjali s-sitwazzjoni ġuridika tiegħu (ara, f’dan is-sens, id-digrieti tal‑21 ta’ Ġunju 2007, Il‑Finlandja vs Il‑Kummissjoni, C‑163/06 P, EU:C:2007:371, punt 40 u l-ġurisprudenza ċċitata, u tat‑2 ta’ Settembru 2009, E.ON Ruhrgas u E.ON Földgáz Trade vs Il‑Kummissjoni, T‑57/07, mhux ippubblikat, EU:T:2009:297, punt 30 u l-ġurisprudenza ċċitata). Dan ma huwiex il-każ ta’ miżuri ta’ natura interna li ma jipproduċu ebda effett barra mill-isfera interna tal-istituzzjoni, tal-korp jew tal-organu tal-Unjoni li huwa l-awtur tagħhom (ara, f’dan il-każ, is-sentenza tas‑17 ta’ Lulju 1959, Phoenix-Rheinrohr vs L-Awtorità Għolja, 20/58, EU:C:1959:14, p. 181). Fil-każ ta’ atti jew ta’ deċiżjonijiet li t-tfassil tagħhom jitwettaq f’diversi fażijiet, b’mod partikolari wara proċedura interna, dan lanqas ma huwa l-każ tal-atti jew tad-deċiżjonijiet li huma purament preparatorji, peress li ma jistabbilixxu fuq ebda aspett tal-imsemmija proċedura b’mod definittiv il-pożizzjoni tal-istituzzjoni, tal-korp jew tal-organu tal-Unjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑7 ta’ Marzu 2002, Satellimages TV5 vs Il‑Kummissjoni, T‑95/99, EU:T:2002:62, punti 32 sa 41). Fl-aħħar nett, dan lanqas ma huwa l-każ ta-atti jew tad-deċiżjonijiet ta’ sempliċi eżekuzzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑25 ta’ Frar 1988, Les Verts vs Il‑Parlament, 190/84, EU:C:1988:94, punti 7 u 8; ara wkoll, f’dan il-każ, il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Ruiz-Jarabo Colomer fil-kawża Ismeri Europa vs Il-Qorti tal-Awdituri, C‑315/99 P, EU:C:2001:243, punt 47.
36

F’dan ir-rigward, sabiex tikkonforma ruħha ma’ sentenza ta’ annullament u sabiex tiżgura l-eżekuzzjoni totali tagħha, l-istituzzjoni kkonċernata hija marbuta, skont ġurisprudenza stabbilita, li tirrispetta mhux biss id-dispożittiv tas-sentenza, iżda wkoll il-motivi li wasslu għaliha u li jikkostitwixxu s-sostenn neċessarju, fis-sens li huma indispensabbli sabiex jiddeterminaw is-sens ta’ dak li ġie deċiż fid-dispożittiv. Fil-fatt, huma dawn il-motivi li, minn naħa, jidentifikaw id-dispożizzjoni eżatta kkunsidrata bħala illegali u, min-naħa l-oħra, juru r-raġunijiet tal-illegalità kkonstatata fid-dispożittiv u li l-istituzzjoni kkonċernata għandha tieħu inkunsiderazzjoni meta tissostitwixxi l-att annullat (sentenzi tas-26 ta’ April 1988, Asteris et vs Il‑Kummissjoni, 97/86, 99/86, 193/86 u 215/86, EU:C:1988:199, punt 27; tas-6 ta’ Marzu 2003, Interporc vs Il-Kummissjoni, C‑41/00 P, EU:C:2003:125, punt 29, u tat-13 ta’ Settembru 2005, Recalde Langarica vs Il-Kummissjoni, T‑283/03, EU:T:2005:315, punt 50).
1

Ir-rikorrent, AM, ġie rreklutat mill-Bank Ewropew tal-Investiment (BEI) fl‑1 ta’ Ġunju 2014 fil-kuntest tal-programm “Joint Assistance to Support Projects in European Regions” (Jaspers), abbażi ta’ kuntratt għal żmien determinat ta’ sena, li ġie mġedded, sussegwentement, darbtejn, mill‑1 ta’ Ġunju 2015 sal‑31 ta’ Mejju 2017, u sussegwentement mill‑1 ta’ Ġunju 2017 sal‑31 ta’ Mejju 2020 rispettivament.
24

Mill-formulazzjoni tal-Artikolu 95(2) tar-Regolament 2017/1001 jirriżulta li, bħala regola ġenerali u sakemm ma jkunx hemm dispożizzjoni mod ieħor, il-produzzjoni ta’ fatti u ta’ provi mill-partijiet tibqa’ possibbli wara l-iskadenza tat-termini li għalihom hija suġġetta tali produzzjoni, skont id-dispożizzjonijiet tal-istess regolament, u li l-EUIPO bl-ebda mod ma huwa pprojbit milli jieħu inkunsiderazzjoni fatti u provi invokati jew prodotti tardivament (sentenzi tat-13 ta’ Marzu 2007, UASI vs Kaul, C‑29/05 P, EU:C:2007:162, punt 42; tad-19 ta’ April 2018, EUIPO vs Group, C‑478/16 P, mhux ippubblikata, EU:C:2018:268, punt 34, u tal-21 ta’ Marzu 2019, Pan vs EUIPO – Entertainment One UK (TOBBIA), T‑777/17, mhux ippubblikata, EU:T:2019:180, punt 21).
25

Skont il-ġurisprudenza, il-fatt li proposta għal inizjattiva taċ-ċittadini ma tkunx irreġistrata huwa ta’ natura li jaffettwa l-effettività stess tad-dritt taċ-ċittadini li jippreżentaw inizjattiva taċ-ċittadini, stabbilit mill-ewwel paragrafu tal-Artikolu 24 TFUE. Konsegwentement, tali deċiżjoni għandha tindika b’mod ċar il-motivi li jiġġustifikaw l-imsemmi rifjut (ara s-sentenza tat‑3 ta’ Frar 2017, Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe vs Il‑Kummissjoni, T‑646/13, EU:T:2017:59, punt 17 u l-ġurisprudenza ċċitata).
56

Xorta jibqa’ l-fatt li kull proċedura ta’ klassifikazzjoni mill-ġdid għandha tiżvolġi fl-osservanza tal-prinċipji ġenerali tad-dritt bħall-prinċipju ta’ ugwaljanza fit-trattament, stabbilit ukoll fl-Artikolu 21 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea, li huma imposti fuq il-korpi, l-organi u l-istituzzjonijiet kollha tal-Unjoni, kif ukoll dak ta’ ċertezza legali (ara s-sentenzi tat‑13 ta’ Lulju 2018, K. Chrysostomides piti Co. et vs Il‑Kunsill et, T‑680/13, EU:T:2018:486, punt 440, u tat‑3 ta’ Lulju 2019, PT vs BEI, T‑573/16, EU:T:2019:481, punt 233 u l-ġurisprudenza ċċitata). Il-KESE, barra minn hekk, ma kkontestax dan.
67

Fl-ewwel lok, fir-rigward tal-argument li l-Bord tal-Appell qies b’mod żbaljat, fil-punt 66 tad-deċiżjoni kkontestata, li kull preżentata mtennija ta’ trade mark tal-Unjoni Ewropea kienet ekwivalenti awtomatikament għal preżentata mwettqa in mala fide, dan għandu jiġi miċħud peress li jirriżulta minn qari żbaljat tad-deċiżjoni kkontestata. Fil-fatt, għandu jiġi kkonstatat li, fil-punti 66 sa 70 tad-deċiżjoni kkontestata, il-Bord tal-Appell sempliċement fakkar il-ġurisprudenza applikabbli sabiex jevalwa l-possibbiltà ta’ mala fide tal-proprjetarju ta’ trade mark tal-Unjoni Ewropea. Kien biss fil-punti 71 et seq. tad-deċiżjoni kkontestata li l-Bord tal-Appell eżamina ċ-ċirkustanzi tal-każ inkwistjoni fid-dawl tal-ġurisprudenza u kkonkluda li r-rikorrenti kienet in mala fide meta ppreżentat l-applikazzjoni għar-reġistrazzjoni tat-trade mark ikkontestata.
40

Barra minn hekk, fl-ipoteżi fejn ir-rikorrenti kellhom sempliċement l-intenzjoni li jbiddlu t-talbiet tagħhom sabiex jirrigwardaw ukoll id-deċiżjoni tat‑18 ta’ Ottubru 2019, għandu jitfakkar li, skont l-Artikolu 76 tar-Regoli tal-Proċedura, ir-rikorrent għandu l-obbligu li jiddefinixxi s-suġġett tal-kawża u li jippreżenta t-talbiet tiegħu fl-att promotur. Għalkemm l-Artikolu 84(1) tal-istess regolament jippermetti t-tressiq ta’ motivi ġodda fil-mori tal-kawża bil-kundizzjoni li dawn ikunu bbażati fuq punti ta’ liġi u ta’ fatt li joħorġu matul il-proċedura, dan ma jistax jiġi interpretat bħala li jawtorizza lir-rikorrent iressaq quddiem il-qorti tal-Unjoni talbiet ġodda u sabiex ibiddel għalhekk is-suġġett tat-tilwima jew in-natura tar-rikors (sentenza tas‑7 ta’ Novembru 2019, Rose Vision vs Il‑Kummissjoni, C‑346/18 P, mhux ippubblikata, EU:C:2019:939, punt 43). Għalhekk, u bla ħsara għaċ-ċirkustanzi previsti fl-Artikolu 86 tar-Regoli tal-Proċedura, huma biss it-talbiet esposti fir-rikors promotur li jistgħu jittieħdu inkunsiderazzjoni u l-fondatezza tar-rikors għandha tiġi eżaminata biss fir-rigward tat-talbiet li jinsabu fir-rikors promotur (sentenzi tal‑21 ta’ Ottubru 2015, Petco Animal Supplies Stores vs UASI – Gutiérrez Ariza (PETCO), T‑664/13, EU:T:2015:791, punt 25, u tat‑8 ta’ Novembru 2017, De Nicola vs Il‑Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, T‑99/16, mhux ippubblikata, EU:T:2017:790, punt 28.
61

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li l-Kunsill ma huwiex liberu li jagħżel il-metodu ta’ komunikazzjoni, lill-persuni kkonċernati, tal-atti li permezz tagħhom huwa jissuġġettahom għal miżuri restrittivi. Fil-fatt, mill-punt 61 tas-sentenza tat‑23 ta’ April 2013, Gbagbo et vs Il‑Kunsill (C‑478/11 P sa C‑482/11 P, EU:C:2013:258), jirriżulta li komunikazzjoni indiretta ta’ tali atti permezz tal-pubblikazzjoni ta’ avviż fil-Ġurnal Uffiċjali hija awtorizzata biss fil-każijiet fejn ikun impossibbli għall-Kunsill li jwettaq komunikazzjoni individwali. Fin-nuqqas ta’ dan, il-Kunsill ikun jista’ faċilment jaħrab mill-obbligu tiegħu ta’ komunikazzjoni individwali (ara, f’dan is-sens, id-digriet tal‑10 ta’ Ġunju 2016, Pshonka vs Il‑Kunsill, T‑381/14, EU:T:2016:361, punt 41 u l-ġurisprudenza ċċitata).
118

Barra minn hekk, skont ġurisprudenza stabbilita sew, minkejja li interpretazzjoni ta’ dispożizzjoni tad-dritt tal-Unjoni “fid-dawl” tal-kuntest ġuridiku li minnu din tagħmel parti jew tal-iskop tagħha tkun bħala prinċipju possibbli sabiex tiġi riżolta ambigwità ta’ redazzjoni, tali interpretazzjoni ma jistax ikollha r-riżultat li tneħħi kull effett utli mill-formulazzjoni ċara u preċiża ta’ din id-dispożizzjoni taħt piena li tkun inkompatibbli mar-rekwiżiti tal-prinċipju ta’ ċertezza legali (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑8 ta’ Diċembru 2005, BCE vs Il‑Ġermanja, C‑220/03, EU:C:2005:748, punt 31; tal‑15 ta’ Lulju 2010, Il‑Kummissjoni vs Ir‑Renju Unit, C‑582/08, EU:C:2010:429, punti 46, 49 u 51 u l-ġurisprudenza ċċitata; u tat‑22 ta’ Settembru 2016, Il‑Parlament vs Il‑Kunsill, C‑14/15 u C‑116/15, EU:C:2016:715, punt 70).
96

Fil-fatt, mill-proposta għal regolament tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas‑7 ta’ Novembru 2012 dwar gassijiet serra fluworurati (COM/2012/643 final – 2012/0305 (COD), iktar ’il quddiem il-“proposta għal regolament”), jirriżulta li l-Kummissjoni bbażat ruħha fuq id-dokument tax-xogħol tas‑7 ta’ Novembru 2012 stabbilit mid-dipartimenti tagħha (Impact Assessment – Review of Regulation [EC] No 842/2006 on certain fluorinated greenhouse gases (Analiżi tal-Impatt – Reviżjoni tar-Regolament (KE) Nru 842/2006) SWD(2012) 364 final, iktar ’il quddiem l-“analiżi tal-impatt”) li kienet takkumpanja l-imsemmija proposta.
95

F’kuntest bħal dak f’dan il-każ, il-prova tal-osservanza tad-dritt għal smigħ tal-persuna kkonċernata taqa’ fuq l-awtorità li għandha s-setgħa tikkonkludi kuntratti ta’ ingaġġ (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas‑6 ta’ Diċembru 2007, Marcuccio vs Il‑Kummissjoni, C‑59/06 P, EU:C:2007:756, punt 47; tal‑10 ta’ Jannar 2019, RY vs Il‑Kummissjoni, T‑160/17, EU:T:2019:1, punt 48; tas‑7 ta’ Novembru 2019, WN vs Il‑Parlament, T‑431/18, mhux ippubblikata, EU:T:2019:781, punt 44).
58

Għandu jitfakkar, f’dan ir-rigward, li terminu ta’ preskrizzjoni għandu l-funzjoni li jiżgura ċ-ċertezza legali u li dan ir-rekwiżit fundamentali jipprekludi lill-amministrazzjoni milli ddum indefinittivament biex teżerċita s-setgħat tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑10 ta’ Ġunju 2004, François vs Il‑Kummissjoni, T‑307/01, EU:T:2004:180, punti 45 u 46, u tat‑8 ta’ Marzu 2012, Kerstens vs Il‑Kummissjoni, F‑12/10, EU:F:2012:29, punti 122 u 123). Konsegwentement, meta jkun hemm dispożizzjonijiet li jistabbilixxu termini ta’ preskrizzjoni għall-ftuħ ta’ proċedura dixxiplinari, kull kunsiderazzjoni marbuta ma’ terminu raġonevoli għandha tiġi miċħuda (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenzi tat‑13 ta’ Novembru 2014, Nencini vs Il‑Parlament, C‑447/13 P, EU:C:2014:2372, punti 52 sa 54, u tat‑18 ta’ Ġunju 2008, Hoechst vs Il‑Kummissjoni, T‑410/03, EU:T:2008:211, punt 224). Jekk jiġi aċċettat li t-termini fil-qasam dixxiplinari ma kinux perentorji, dan ġie deċiż biss fir-rigward tal-iżvolġiment tal-proċedura (sentenza tas‑17 ta’ Marzu 2015, AX vs BĊE, F‑73/13, EU:F:2015:9, punt 174; ara wkoll, fir-rigward tat-termini msemmija fit-Taqsima 5 tal-Anness IX tar-Regolamenti tal-Persunal tal-Unjoni Ewropea, is-sentenza tat‑8 ta’ Marzu 2012, Kerstens vs Il‑Kummissjoni, F‑12/10, EU:F:2012:29, punt 124), u mhux għal dawk li jikkonċernaw il-bidu tagħha.
98

Għandu jiġi ammess ukoll li, minħabba l-effett retroattiv marbut mas-sentenzi ta’ annullament, il-konstatazzjoni ta’ illegalità jkollha effett mid-data ta’ meta l-att annullat ikun daħal fis-seħħ (ara s-sentenza tat-23 ta’ Ottubru 2008, People’s Mojahedin Organization of Iran vs Il-Kunsill, T‑256/07, EU:T:2008:461, punt 64 u l-ġurisprudenza ċċitata). Għaldaqstant, minn dan għandu jiġi dedott li, f’dan il-każ, il-Kunsill jista’ wkoll ikollu l-obbligu, skont l-Artikolu 266 TFUE, li jelimina mit-testi li diġà jkunu daħlu fis-seħħ fil-mument tal-għoti tas-sentenza ta’ annullament ir-raġunijiet ta’ inklużjoni ta’ isem ir-rikorrent li jkollhom l-istess kontenut bħal dawk meqjusa illegali, jekk dawn ir-raġunijiet ikunu sostnuti mill-istess provi bħal dawk eżaminati mill-Qorti Ġenerali f’din is-sentenza (ara, b’analoġija, is-sentenza tas-26 ta’ April 1988, Asteris et vs Il-Kummissjoni, 97/86, 99/86, 193/86 u 215/86, EU:C:1988:199, punt 30). Għaldaqstant dan jgħodd għat-testi li jidħlu fis-seħħ wara l-adozzjoni tal-att ikkontestat li jkun fihom raġunijiet għal inklużjoni identiċi għal dawk meqjusa illegali f’din is-sentenza ta’ annullament u li jkunu bbażati fuq l-istess provi (ara, b’analoġija, is-sentenza tas-26 ta’ April 1988, Asteris et vs Il-Kummissjoni, 97/86, 99/86, 193/86 u 215/86, EU:C:1988:199, punt 31), bħal fil-każ tad-Deċiżjoni 2019/870 li d-data tad-dħul fis-seħħ tagħha hija l-istess bħal dik tal-att ikkontestat, sakemm hija tinkludi raġunijiet identiċi għal dawk meqjusa illegali f’din is-sentenza ta’ annullament u hija bbażata fuq l-istess provi. [omissis]
44

Fil-fatt, hija ġurisprudenza stabbilita li assoċjazzjoni li, bħar-rikorrenti, tirrappreżenta l-interessi tal-kompetituri tal-benefiċjarji ta’ miżura hija parti interessata, fis-sens tal-Artikolu 108(2) TFUE (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-22 ta’ Diċembru 2008, British Aggregates vs Il‑Kummissjoni, C‑487/06 P, EU:C:2008:757, punt 29 u l-ġurisprudenza ċċitata), ħaġa li l-Kummissjoni barra minn hekk irrilevat fil-punt 1 tad-deċiżjoni kkontestata. Issa, tali parti tista’ tikkontesta deċiżjoni li permezz tagħha l-Kummissjoni tikkonstata, fil-kuntest tal-fażi preliminari ta’ investigazzjoni tal-għajnuna stabbilita mill-Artikolu 108(3) TFUE, li miżura ma hijiex għajnuna, bil-kundizzjoni li din il-parti tipprova, permezz tal-preżentata tar-rikors tagħha, tipproteġi d-drittijiet proċedurali tagħha jekk il-Kummissjoni tiddeċiedi li tiftaħ il-proċedura ta’ investigazzjoni formali prevista mill-Artikolu 108(2) TFUE (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tad-19 ta’ Mejju 1993, Cook vs Il‑Kummissjoni, C‑198/91, EU:C:1993:197, punti 23 sa 26; tat-2 ta’ April 1998, Il‑Kummissjoni vs Sytraval u Brink’s France, C‑367/95 P, EU:C:1998:154, punt 47, u tat-13 ta’ Diċembru 2005, Il-Kummissjoni vs Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum, C‑78/03 P, EU:C:2005:761, punt 35).
2)

L-istanzi tal-ksur tal-ftehimiet ta’ sussidju Nru 225023, dwar it-twettiq tal-proġett intitolat “ElDeRly-friEndly Alarm handling and monitorING (Dreaming)”, u Nru 250449, dwar it-twettiq tal-proġett intitolat “Health monitoring and sOcial integration environMEnt for Supporting WidE ExTension of independent life at HOME (HOME SWEET HOME)”, imwettaq minn Health Information Management (HIM) jikkostitwixxu irregolaritajiet fis-sens tal-punt II.1 tal-kundizzjonijiet ġenerali tal-imsemmija ftehimiet.
12

Preliminarjament, għandu jitfakkar li, fid-dawl tad-data tat-tressiq tal-applikazzjoni għal reġistrazzjoni inkwistjoni, jiġifieri d‑29 ta’ Settembru 2004, li hija determinanti għall-finijiet tal-identifikazzjoni tad-dritt sostantivi applikabbli, il-fatti tal-kawża preżenti huma rregolati mid-dispożizzjonijiet sostantivi tar-Regolament Nru 40/94 (ara, f’dan is-sens, id-digriet tal‑5 ta’ Ottubru 2004, Alcon vs UASI, C‑192/03 P, EU:C:2004:587, punti 39 u 40, u s-sentenza tad‑29 ta’ Jannar 2020, Sky et, C-371/18, EU:C:2020:45, punt 49). Barra minn hekk, sa fejn, skont ġurisprudenza stabbilita, ir-regoli tal-proċedura huma ġeneralment meqjusa li japplikaw fid-data ta’ meta jidħlu fis-seħħ (ara s-sentenza tal‑11 ta’ Diċembru 2012, Il‑Kummissjoni vs Spanja, C‑610/10, EU:C:2012:781, punt 45 u l-ġurisprudenza ċċitata), it-tilwima hija rregolata mid-dispożizzjonijiet proċedurali tar-Regolamenti Nru 207/2009 u Nru 2017/1001.
289

Fit-tielet lok, id-Direttiva 2008/101, li l-validità tagħha hija kkontestata mir‑rikorrenti fil-kawża prinċipali, kienet att adottat fil-qafas tal‑eżerċizzju tal‑kompetenzi interni tal-Unjoni u l-kamp ta’ applikazzjoni tiegħu għandu, bħala regola, ikun limitat għat-territorju tal‑Unjoni. Dawn il-partijiet invokaw preċiżament il-prinċipji tad‑dritt internazzjonali konswetudinarju msemmija fil‑punt 103 tas‑sentenza tal‑21 ta’ Diċembru 2011, Air Transport Association of America et (C‑366/10, EU:C:2011:864), sabiex isostnu, essenzjalment, il-ksur, mill-Unjoni, tal-kompetenzi tagħha, minħabba li din id-direttiva setgħet tapplika għall-partijiet ta’ titjiriet internazzjonali magħmula barra mill-ispazju tal-ajru tal‑Istati Membri (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑21 ta’ Diċembru 2011, Air Transport Association of America et, C‑366/10, EU:C:2011:864, punti 121 sa 130).
382

Ir-regolament ikkontestat huwa bbażat fuq l-Artikolu 43(3) TFUE, li la jirreferi għall-proċedura leġiżlattiva ordinarja, u lanqas għall-proċedura leġiżlattiva speċjali u, qabelxejn, jipprevedi l-adozzjoni ta’ miżuri mill‑Kunsill mingħajr ma jsemmi l-parteċipazzjoni tal-Parlament. Tali regolament għalhekk ma jistax jikkostitwixxi att leġiżlattiv (ara, f’dan is‑sens, is-sentenza tas-6 ta’ Settembru 2017, Is-Slovakkja u L-Ungerija vs Il-Kunsill, C‑643/15 u C‑647/15, EU:C:2017:631, punti 58 sa 62). Konsegwentement, tali att ta’ portata ġenerali, li ma huwiex att leġiżlattiv, jikkostitwixxi att regolatorju, li jimplika li għandu jiġi vverifikat biss, skont it-tielet frażi tar-raba’ paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE, li huwa jirrigwarda direttament lir-rikorrent u li ma jinvolvix miżuri ta’ implimentazzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas‑6 ta’ Novembru 2018, Scuola Elementare Maria Montessori vs Il‑Kummissjoni, Il-Kummissjoni vs Scuola Elementare Maria Montessori u Il-Kummissjoni vs Ferracci, C‑622/16 P sa C‑624/16 P, EU:C:2018:873, punti 22 u 28, u tal-10 ta’ Marzu 2020, IFSUA vs Il‑Kunsill, T‑251/18, EU:T:2020:89, punti 32 sa 36 u l-ġurisprudenza ċċitata).
72

Huwa minnu li, hekk kif jirriżulta mill-formulazzjoni tal-Artikolu 1(h) tar-Regolament 2015/1589, kif interpretat mill-ġurisprudenza, l-espressjoni “impriżi li jikkompetu bejniethom”, li tinsab f’din id-dispożizzjoni, tirreferi biss għall-kompetituri diretti tal-benefiċjarji tal-għajnuna kkonċernata. Mill-formulazzjoni tiegħu jista’ jiġi dedott, u b’mod partikolari mill-frażi avverbjali “b’mod partikolari”, li tintroduċi, fost l-oħrajn, l-espressjoni “impriżi li jikkompetu bejniethom”, li dawn il-kompetituri diretti jinsabu mingħajr dubju fost il-“partijiet interessati”, fis-sens tal-Artikolu 108(2) TFUE (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑24 ta’ Mejju 2011, Il‑Kummissjoni vs Kronoply u Kronotex, C‑83/09 P, EU:C:2011:341, punti 63 u 64, u tat‑3 ta’ Settembru 2020, Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland et vs Il‑Kummissjoni, C‑817/18 P, EU:C:2020:637, punt 50 u l-ġurisprudenza ċċitata).