It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenzi tat-8 ta’ Mejju 2008, Kerstens vs Il‑Kummissjoni, F-119/06 , EU:F:2008:54 , punt 45 , u l-ġurisprudenza ċċitata, u tat-23 ta’ Ottubru, Solberg vs OEDT, F-124/12 , EU:F:2013:157 , punt 16 , u l-ġurisprudenza ċċitata

Id-dritt għal smigħ ta’ kull persuna qabel ma tittieħed miżura individwali li tikkawżalha preġudizzju fil-konfront tagħha taqa’ taħt ir-rispett tad-drittijiet tad-difiża.

Dan id-dritt huwa rriprodott mill-Artikolu 42(2)(a) tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea, li tirrikonoxxi d-dritt ta’ kull persuna li tinstema’ qabel ma tittieħed miżura individwali li tikkawżalha preġudizzju fil-konfront tagħha, liema dispożizzjoni hija ta’ applikazzjoni ġenerali. Sabiex tiġi żgurata protezzjoni effettiva tad-destinatarju ta’ tali miżura, l-Artikolu 41(2)(a) tal-Karta għandu b’mod partikolari l-għan li dan tal-aħħar ikun jista’ jikkorreġi żball jew iressaq dawk l-elementi relattivi għas-sitwazzjoni personali tiegħu li jimmilitaw fis-sens li d-deċiżjoni tittieħed jew ma tittiħidx jew li jkollha kontenut bħal dan.

Ir-rispett ta’ dan id-dritt ta’ smigħ jimplika li l-parti kkonċernata għandha tkun tqiegħdet f’pożizzjoni, qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni indirizzata lilha, li tesponi b’mod effettiv il-fehma tagħha dwar ir-realtà u r-rilevanza tal-fatti u ċ-ċirkustanzi li abbażi tagħhom tkun ġiet adottata din id-deċiżjoni.

Fir-rigward, b’mod partikolari, ta’ deċiżjoni ta’ sospensjoni adottata fuq il-bażi tal-Artikolu 23 tal-Anness IX tar-Regolamenti tal-Persunal, li tittieħed quddiem allegazzjoni ta’ nuqqas gravi, filwaqt li tittieħed inkunsiderazzjoni l-urġenza li jkun hemm bżonn sabiex tali deċiżjoni tiġi adottata, hija għandha tiġi adotta b’rispett lejn id-drittijiet tad-difiża, li tagħhom id-dritt ta’ smigħ huwa wieħed mill-espressjonijiet tiegħu. Konsegwentement, ħlief għal ċirkustanzi partikolari debitament stabbiliti, deċiżjoni ta’ sospensjoni dixxiplinari tista’ tiġi adottata biss wara li l-uffiċjal jew il-membru tal-persunal ikkonċernat ikun tqiegħed f’pożizzjoni li jaġħti l-perspettiva tiegħu fuq l-elementi meqjusa kontriħ u li fuqhom l-awtorità kompetenti tkun qed tippjana li tibbaża din id-deċiżjoni.

F’dan il-każ, id-deċiżjoni ta’ tqegħid fi “status mux attiv” adottata minn aġenzija tal-Unjoni minħabba aġir ħażin u li ċċaħħad lill-persuna kkonċernata mill-eżerċizzju tal-funzjonijiet tagħha għandha titqies li hija ekwivalenti għal deċiżjoni ta’ sospensjoni dixxiplinari mill-funzjonijiet li tista’ taffettwa sfavorevolment l-interessi tagħha.

(ara l-punti 54 sa 58)

Il-Qorti tal-Ġustizzja: sentenza tal-21 ta’ Diċembru 2011, Franza vs People’s Mojahedin Organization of Iran, C-27/09 P, EU:C:2011:853, punt 65, u l-ġurisprudenza ċċitata

Il-Qorti tal-Prim’Istanza: sentenzi tal-15 ta’ Ġunju 2000, F vs Il-Kummissjoni, T‑211/98, EU:T:2000:153, punti 26 et seq, u tas-16 Diċembru 2004, De Nicola vs BEI, T-120/01 u T-300/01, EU:T:2004:367, punt 123

Il-Qorti Ġenerali: sentenza tal-11 ta’ Settembru 2013, L vs Il-Parlament, T‑317/10 P, EU:T:2013:413, punt 81

It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenzi tal-14 ta’ Mejju 2014, Delcroix vs SEAE, F-11/13, EU:F:2014:91, punt 35 u l-ġurisprudenza ċċitata; tad-19 ta’ Ġunju 2014, BN vs Il-Parlament, F-157/12, EU:F:2014:164, punt 84; tat-13 ta’ Novembru 2014, De Loecker vs SEAE, F-78/13, EU:F:2014:246, punt 33; tal-15 ta’ April 2015, Pipiliagkas vs Il-Kummissjoni, F-96/13, EU:F:2015:29, punt 54, u tad-9 ta’ Settembru 2015, De Loecker vs SEAE, F-28/14, EU:F:2015:101, punt 128