MT Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea C 389/21

Appell ippreżentat fit-30 ta’ Settembru 2015 minn Westfälische Drahtindustrie GmbH et mis-sentenza mogħtija mill-Qorti Ġenerali (Is-Sitt Awla) fil-15 ta’ Lulju 2015 fil-Kawża T-393/10, Westfälische Drahtindustrie GmbH et vs Il-Kummissjoni Ewropea

(Kawża C-523/15 P)

(2015/C 389/23)

Lingwa tal-kawża: il-Ġermaniż

Partijiet

Appellanti: Westfälische Drahtindustrie GmbH, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG, Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (rappreżentant: C. Stadler, avukat)

Parti oħra fil-proċedura: Il-Kummissjoni Ewropea

Talbiet

— tannulla s-sentenza appellata sa fejn toħloq preġudizzju fir-rigward tagħhom;

— sussidjarjament, tannulla s-sentenza appellata kollha u tiddikjara n-nullità tal-punt 8 tal-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C (2010) 4387 finali, tat-30 ta’ Ġunju 2010, dwar proċedura għall-applikazzjoni tal-Artikolu 101 TFUE u tal-Artikolu 53 tal-Ftehim ŻEE (Każ COMP/38.344 – Azzar għall-Prestressing), kif emendata bid-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C (2010) 6676 finali, tat-30 ta’ Settembru 2010, u bid-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C (2011) 2269 finali, tal-4 ta’ April 2011, kif ukoll in-nullità tal-ittra tad-Direttur Ġenerali tad-Direttorat Ġenerali tal-Kompetizzjoni, tal-14 ta’ Frar 2011, sa fejn l-appellanti huma kkonċernati;

— sussidjarjament, tnaqqas il-multa imposta fuq l-appellanti bil-punt 8 tal-Artikolu 2 tad-deċiżjoni ċċitata iktar ’il fuq tal-Kummissjoni;

— sussidjarjament, tibgħat lura l-kawża quddiem il-Qorti Ġenerali sabiex tagħti deċiżjoni dwar it-talbiet imressqa fil-punti 1 u 2 iktar ’il fuq; u

— tikkundanna lill-konvenuta għall-proċedura fl-ewwel istanza għall-ispejjeż relatati mat-tilwima kollha kemm hi.

Aggravji u argumenti prinċipali

L-appell huwa ppreżentat kontra s-sentenza tas-Sitt Awla tal-Qorti Ġenerali tal-15 ta’ Lulju 2015.

Il-kumpanniji Westfälische Drahtindustrie GmbH, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG u Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG iqajmu l-aggravji li ġejjin insostenn tal-appell tagħhom:

L-ewwel nett, il-Qorti Ġenerali kisret l-Artikolu 261 TFUE u l-Artikolu 31 tar-Regolament Nru 1/2003 (1), is-sistema ta’ tqassim tal-kompetenzi u tal-ekwilibriju bejn l-istituzzjonijiet, kif ukoll il-prinċipju tal-garanzija ta’ protezzjoni ġudizzjarja effettiva, peress li ma osservatx il-limiti tal-ġurisdizzjoni sħiħa tagħha u ma eżaminatx fuq il-mertu d-deċiżjoni kkontestata tal-Kummissjoni; min-naħa l-oħra, hija ħadet id-deċiżjoni indipendenti tagħha rigward il-multa. B’dan il-mod, il-Qorti Ġenerali ssostitwixxiet lill-amministrazzjoni u ċaħdet lill-appellanti mill-possibbiltà li jiddefendu ruħhom kontra konstatazzjonijiet ta’ fatt mhux preċiżi, peress li l-appelli ppreżentati kontra d-deċiżjonijiet tal-Qorti Ġenerali huma limitati għal punti ta’ liġi.

It-tieni nett, is-sentenza appellata tikser l-Artikolu 261 TFUE u l-Artikolu 31 tar-Regolament Nru 1/2003 sa fejn il-Qorti Ġenerali ma osservatx id-data rilevanti li fiha s-sitwazzjoni fattwali u legali għandha tiġi evalwata u sa fejn, fl-eżerċizzju – barra minn hekk żbaljat, kif indikat iktar ’il fuq – tal-ġurisdizzjoni sħiħa tagħha, ibbażat ruħha fuq is-sitwazzjoni legali u fattwali fid-data tas-sentenza tagħha, jew fuq fatti li seħħew matul is-snin 2011 sa 2013, għalhekk wara l-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata tal-Kummissjoni. Il-pożizzjoni tal-Qorti Ġenerali ma hijiex iġġustifikata mill-ġurisprudenza li hija tiċċita “f’dan is-sens”; jirriżulta pjuttost mill-ġurisprudenza tal-qorti tal-Unjoni li informazzjoni supplimentari ma tistax tittieħed inkunsiderazzjoni ħlief favur impriżi kkonċernati, minn naħa, u biss jekk din kienet diġà disponibbli fid-data tad-deċiżjoni tal-Kummissjoni, min-naħa l-oħra.

It-tielet nett, billi kisret il-prinċipju ta’ proporzjonalità u dak ta’ ugwaljanza fit-trattament, il-Qorti Ġenerali kisret id-drittijiet fundamentali tal-appellanti. Billi ma ħaditx kunsiderazzjoni tal-prinċipju stabbilit fil-punt 35 tal-linji gwida għall-kalkolu tal-multi, li skont dan impriżi li ma jistgħux jevitaw ħlas bin-nifs tal-multa għandhom ġeneralment ikunu fil-pożizzjoni li jħallsuha f’perijodu minn tlieta sa ħames snin, il-Qorti Ġenerali imponiet multa mhux xierqa fuq l-appellanti, li setgħu biss iħallsuha l-iktar tul perijodu twil ħafna. Minbarra dan, fil-kuntest tal-analiżi tagħha skont il-prinċipju ta’ ugwaljanza fit-trattament, għall-finijiet tal-applikazzjoni tal-prinċipji żviluppati abbażi tal-punt 35 tal-linji gwida għall-kalkolu tal-multi kif ukoll għall-finijiet tad-determinazzjoni tad-data rilevanti, il-Qorti Ġenerali kisret in-natura paragunabbli tas-sitwazzjonijiet inkwistjoni.

Fl-aħħar nett, fis-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali kisret ukoll id-dritt proċedurali fundamentali tal-appellanti għall-garanzija ta’ protezzjoni ġudizzjarja effettiva, peress li, fl-eżerċizzju tal-ġurisdizzjoni sħiħa tagħha, hija bbażat ruħha fuq il-kalkoli tal-multa applikati mill-Kummissjoni u fuq il-fatti ppreżentati mill-partijiet. Tali stħarriġ ma huwiex ta’ natura kompleta u sħiħa li hija meħtieġa min-naħa ta’ istanza newtrali għall-finijiet ta’ protezzjoni ġudizzjarja effettiva kontra d-deċiżjonijiet tal-Kummissjoni li jimponu multa.

(1) Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1/2003, tas-16 ta’ Diċembru 2002, fuq l-implimentazzjoni tar-regoli tal-kompetizzjoni mniżżlin fl-Artikoli 81 u 82 tat-Trattat (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 8, Vol. 2, p. 205).