DIGRIET TAT-TRIBUNAL GĦAS-SERVIZZ PUBBLIKU TAL-UNJONI EWROPEA (It-Tieni Awla)

tal-5 ta’ Frar 2016

Ingrid Fedtke

vs

Il-Kumitat Ekonomiku u Socjali Ewropew (KESE)

“Servizz pubbliku — Uffiċjali — Irtirar obbligatorju — Età tal-pensjoni — Talba għaż-żamma f’attività lil hinn mil-limitu tal-età — It-tieni paragrafu tal-Article 52 tar-Regolamenti tal-Persunal — Interess tas-servizz — Artikolu 82 tar-Regoli tal-Proċedura — Eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà ta’ ordni pubbliku — Irregolarità tal-proċedura prekontenzjuża”

Suġġett

:

Rikors, ippreżentat skont l-Artikolu 270 TFUE, applikabbli għat-Trattat KEEA bis-saħħa tal-Artikolu 106a tiegħu, li permezz tiegħu I. Fedtke titlob, essenzjalment, l-annullament tad-deċiżjoni li permezz tagħha l-Kumitat Ekonomiku u Soċjali Ewropew (KESE) rrifjuta t-talba tagħha għaż-żamma f’impjieg attiv sal-età ta’ 66 sena.

Deċiżjoni

:

Ir-rikors huwa miċħud bħala inammissibbli. I. Fedtke għandha tbati l-ispejjeż tagħha kif ukoll dawk tal-Kumitat Ekonomiku u Soċjali Ewropew.

Sommarju

Rikorsi tal-uffiċjali — Ilment amministrattiv li għandu jitressaq qabel — Termini — Natura ta’ ordni pubbliku — Ftuħ mill-ġdid — Kundizzjoni — Fatt ġdid u sostantiv

(Artikolu 270 TFUE; Regolamenti tal-Persunal, Artikoli 90 u 91)

L-ammissibbiltà ta’ rikors ippreżentat quddiem it-Tribunal għas-Servizz Pubbliku, skont l-Artikolu 270 TFUE u l-Artikolu 91 tar-Regolamenti tal-Persunal, hija suġġetta għal-iżvolġiment regolari tal-proċedura prekontenzjuża u għall-osservanza tat-termini li hija tipprovdi.

F’dan ir-rigward, it-termini għat-tressiq ta’ lment u ta’ kawża, li huma ta’ ordni pubbliku u li la huma għad-dispożizzjoni tal-partijiet u lanqas għad-dispożizzjoni tal-qorti, għandhom l-għan li jipproteġu, fi ħdan l-istituzzjonijiet tal-Unjoni, iċ-ċertezza legali indispensabbli għall-funzjonament tajjeb tagħhom, billi tiġi evitata l-opponibbiltà indefinita tal-atti tal-Unjoni li jikkawżaw effetti ta’ liġi, kif ukoll li tiġi evitata kull diskriminazzjoni jew kull trattament arbitrarju fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja. Għalhekk, il-possibbiltà li titressaq talba fis-sens tal-Artikolu 90(1) tar-Regolamenti tal-Persunal ma tistax tippermetti lill-uffiċjal jinjora t-termini previsti fl-Artikoli 90 u 91 tar-Regolamenti tal-Persunal għat-tressiq tal-ilment u tal-kawża, billi tiġi kkontestata indirettament, permezz ta’ talba sussegwenti, deċiżjoni preċedenti li ma tkunx ġiet ikkontestata fit-termini.

L-eżistenza ta’ fatti ġodda u sostanzjali biss tista’ tiġġustifika t-tressiq ta’ talba għall-eżami mill-ġdid ta’ deċiżjoni li ma tkunx ġiet ikkontestata fit-termini previsti fl-Artikoli 90 u 91 tar-Regolamenti tal-Persunal.

Sabiex ikollha natura “ġdida”, huwa neċessarju li la r-rikorrenti u lanqas l-amministrazzjoni ma kellhom jew ma seta’ jkollhom għarfien dwar il-fatt ikkonċernat fil-mument tal-adozzjoni tad-deċiżjoni preċedenti li saret definittiva. Fir-rigward tan-natura “sostanzjali”, huwa neċessarju li l-fatt ikkonċernat ikun jista’ jemenda b’mod sostanzjali s-sitwazzjoni tar-rikorrenti li hija l-bażi tat-talba inizjali li tat lok għad-deċiżjoni preċedenti li saret definittiva.

(ara l-punti 18 sa 21)

Referenza:

Il-Qorti Ġenerali: sentenza tas-6 ta’ Lulju 2004, Huygens vs Il-Kummissjoni, T‑281/01, EU:T:2004:207, punt 126

Il-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea: sentenza tal-25 ta’ Frar 2015, Walton vs Il-Kummissjoni, T‑261/14 P, EU:T:2015:110, punt 37

Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenza tat-12 ta’ Marzu 2009, Lafleur Tighe vs Il-Kummissjoni, F‑24/07, EU:F:2009:24, punti 56 u 57 ; digriet tat-22 ta’ April 2015, ED vs ENISA, F‑105/14, EU:F:2015:33, punt 27, u tat-22 ta’ Ġunju 2015, van Oudenaarden vs Il-Parlament, F‑139/14, EU:F:2015:64, punti 24 u 25, u l-ġurisprudenza ċċitata