ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
60

Min-naħa l-oħra, jekk ir-rikorrent jikkontesta l-fondatezza tad-deċiżjoni ta’ evalwazzjoni tal-għajnuna fiha nnifisha, is-sempliċi fatt li dan jista’ jitqies bħala persuna interessata skont l-Artikolu 88(2) KE ma huwiex biżżejjed sabiex ir-rikors jiġi ddikjarat ammissibbli. Huwa għandu għaldaqstant juri li huwa għandu status partikolari skont il-ġurisprudenza li rriżultat mis-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-15 ta’ Lulju 1963, Plaumann vs Il-Kummissjoni (25/62, Ġabra p. 197, 223), billi juri b’mod partikolari li l-pożizzjoni tiegħu fis-suq hija sostanzjalment affettwata bl-għajnuna li hija s-suġġett tad-deċiżjoni inkwistjoni (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-28 ta’ Jannar 1986, Cofaz et vs Il-Kummissjoni, 169/84, Ġabra p. 391, punti 22 sa 25, u Il-Kummissjoni vs Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum, iċċitata iktar ’il fuq, punt 37).
77

Għandu jitfakkar li l-Artikolu 905 tar-Regolament Nru 2454/93, li hija dispożizzjoni li tippreċiża u żżid fuq ir-regola prevista fl-Artikolu 239 tal-KDK, jikkostitwixxi klawżola ġenerali ta’ ekwità intiża, b’mod partikolari, sabiex tkopri sitwazzjonijiet eċċezzjonali li, fihom infushom, ma jaqgħux taħt wieħed mill-każijiet previsti fl-Artikoli 900 sa 904 tal-imsemmi regolament (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-25 ta’ Frar 1999, Trans-Ex-Import, C-86/97, Ġabra p. I-1041, punt 18). Mill-imsemmi Artikolu 905 jirriżulta li r-rimbors tad-dazji fuq l-importazzjoni huwa suġġett għall-fatt li jiġu sodisfatti żewġ kundizzjonijiet kumulattivi, jiġifieri, l-ewwel nett, l-eżistenza ta’ sitwazzjoni partikolari, u t-tieni nett, l-assenza ta’ negliġenza manifesta u ta’ qerq min-naħa tal-persuna kkonċernata (sentenza tal-Qorti Ġenerali tat-12 ta’ Frar 2004, Aslantrans vs Il-Kummissjoni, T-282/01, Ġabra p. II-693, punt 53). Bħala konsegwenza, huwa biżżejjed li ma tiġix sodisfatta waħda miż-żewġ kundizzjonijiet sabiex ir-rimbors tad-dazji jkollu jiġi miċħud (sentenzi tal-Qorti Ġenerali tal-5 ta’ Ġunju 1996, Günzler Aluminium vs Il-Kummissjoni, T-75/95, Ġabra p. II-497, punt 54, u Aslantrans vs Il-Kummissjoni, iċċitata aktar ’il fuq, punt 53).
49

Peress li l-Artikolu 277 TFUE ma għandux l-għan li jippermetti lil parti tikkontesta l-applikabbiltà ta’ kwalunkwe att ta’ natura ġenerali favur kwalunkwe rikors, l-att ġenerali li l-illegalità tiegħu hija mqajma għandu jkun applikabbli, direttament jew indirettament, għall-każ li huwa s-suġġett tar-rikors u għandu jkun hemm rabta legali diretta bejn id-deċiżjoni individwali kkontestata u l-att ġenerali inkwistjoni (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-13 ta’ Lulju 1966, Italja vs Il-Kunsill u Il-Kummissjoni, 32/65, Ġabra p. 563, 594; sentenzi tal-Qorti Ġenerali tas-26 ta’ Ottubru 1993, Reinarz vs Il-Kummissjoni, T-6/92 u T-52/92, Ġabra p. II-1047, punt 57 u tad-29 ta’ Novembru 2005, Heubach vs Il-Kummissjoni, T-64/02, Ġabra p. II-5137, punt 35).
25

Min-naħa l-oħra, il-fatt li l-Kummissjoni kienet ikkunsidrat li kien jeżisti ksur uniku fis-settur tal-installazzjonijiet sanitarji għall-kmamar tal-banju, meta jiġu kkunsidrati l-interdipendenza tal-prattiki antikompetittivi dwar kull wieħed mit-tliet sottogruppi ta’ prodotti u l-eżistenza ta’ pjan ġenerali, kif jirriżulta b’mod partikolari mill-premessa 796 tad-deċiżjoni kkontestata, ma jimplikax li l-Kummissjoni kienet minn dan ikkonkludiet li t-tliet sottogruppi ta’ prodotti kienu jagħmlu parti minn suq wieħed. Fil-fatt, f’dan ir-rigward għandu jitfakkar li l-ksur tal-Artikolu 101(1) TFUE jista’ jirriżulta mhux biss minn ftehimiet jew minn prattiki miftiehma li huma iżolati u li għandhom jiġu ppenalizzati bħala diversi ksur separati, iżda wkoll minn sensiela ta’ ftehimiet jew ta’ prattiki miftiehma li huma marbuta ma’ xulxin b’tali mod li għandhom jiġu kkunsidrati bħala li huma elementi kostituttivi ta’ ksur uniku (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-7 ta’ Jannar 2004, Aalborg Portland et vs Il-Kummissjoni, C-204/00 P, C-205/00 P, C-211/00 P, C-213/00 P, C-217/00 P u C-219/00 P, Ġabra p. I-123, punt 258, u l-ġurisprudenza ċċitata). Sabiex tiġi stabbilita l-eżistenza ta’ ksur uniku, hija l-Kummissjoni li għandha tistabbilixxi li l-ftehimiet jew il-prattiki miftiehma, għalkemm jirrigwardaw oġġetti, servizzi jew territorji separati, jifformaw parti minn pjan ġenerali implementat intenzjonalment mill-impriżi kkonċernati għat-twettiq ta’ għan antikompetittiv uniku (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Aalborg Portland et vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punti 258 u 260, u s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tat-8 ta’ Lulju 2008, Lafarge vs Il‑Kummissjoni, T‑54/03, mhux ippubblikata fil-Ġabra, punt 482).
14

Permezz ta’ rikors ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fit-8 ta’ Ottubru 2010, ir-rikorrenti, kif ukoll Cisco Shipping Co. Ltd u IRISL Multimodal Transport Co., ippreżentaw il-kawża odjerna.
205

L-ewwel nett, il-Kummissjoni, billi invokat is-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-14 ta’ Settembru 1999, Il-Kummissjoni vs AssiDomän Kraft Products et (C-310/97 P, Ġabra p. I-5363), u tad-29 ta’ Marzu 2011, ArcelorMittal Luxembourg vs Il-Kummissjoni u Il-Kummissjoni vs ArcelorMittal Luxembourg et (C-201/09 P u C-216/09 P, Ġabra p. I-2239, punt 142), issostni li, fl-assenza ta’ kull argument imqajjem mir-rikorrenti fir-rigward tal-multa li ġiet imposta fuqha in solidum, id-deċiżjoni kkontestata, sa fejn tirrigwarda l-impożizzjoni fuqha tal-multa, hija res judicata fir-rigward tagħha, indipendentement minn kull tnaqqis tal-ammont tal-multa, eventwalment, mogħti lil waħda mis-sussidjarji tar-rikorrenti fir-rikorsi rispettivi tagħhom.
245

Fir-rigward taż-żewġ żbalji ta’ evalwazzjoni mwettqa mill-Kummissjoni, kif irrilevati fil-punt 167 iktar ’il fuq, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, abbażi tal-ġurisdizzjoni sħiħa tagħha taħt id-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 261 TFUE u tal-Artikolu 31 tar-Regolament Nru 1/2003, li tissostitwixxi, għal dak li jirrigwarda l-kalkolu tal-ammont tal-multa imposta fuq ir-rikorrenti, l-evalwazzjoni tal-Kummissjoni ma’ tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi KME et vs Il‑Kummissjoni, punt 38 iktar ’il fuq, punt 103, u l-ġurisprudenza ċċitata, u Romana Tabacchi vs Il‑Kummissjoni, punt 38 iktar ’il fuq, punt 265).
184

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li għalkemm il-Kummissjoni hija marbuta li timmotiva r-raġunijiet għalfejn hija tqis li xi provi pprovduti minn impriżi fil-kuntest ta’ avviż dwar il-kooperazzjoni jikkostitwixxu kontribut li jiġġustifika jew le tnaqqis fl-ammont tal-multa imposta, min-naħa l-oħra, huma l-impriżi li jixtiequ jikkontestaw id-deċiżjoni tal-Kummissjoni f’dan ir-rigward li għandhom jipprovaw li l-informazzjoni pprovduta b’mod volontarju minn dawn l-impriżi kienet determinanti biex tippermetti lil din li tipprova b’mod essenzjali l-ksur, u għalhekk li tadotta deċiżjoni li timponi l-multi (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-24 ta’ Settembru 2009, Erste Group Bank et vs Il-Kummissjoni, C-125/07 P, C-133/07 P, C-135/07 P u C-137/07 P, Ġabra p. I-8681, punt 297, u s-sentenza Arkema France vs Il-Kummissjoni, punt 176 iktar ’il fuq, punt 135).
26

Skont l-Artikolu 76(1) tar-Regolament Nru 207/2009, waqt l-eżami tar-raġunijiet assoluti għal rifjut, l-eżaminaturi tal-UASI u, fuq appell, il-Bordijiet tal-Appell tal-UASI għandhom jeżaminaw ex officio l-fatti sabiex jiddeterminaw jekk it-trade mark li għaliha qed tintalab ir-reġistrazzjoni taqax jew le taħt waħda mir-raġunijiet għal rifjut ta’ reġistrazzjoni li jissemmew fl-Artikolu 7 tal-istess regolament. Minn dan isegwi li l-korpi kompetenti tal-UASI jistgħu jitwasslu li jibbażaw id-deċiżjonijiet tagħhom fuq fatti rilevanti li ma jkunux tqajmu mill-applikant. L-UASI għandu l-obbligu li jeżamina ex officio l-fatti rilevanti li jistgħu jwassluh li japplika raġuni assoluta għal rifjut [sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-22 ta’ Ġunju 2006, Storck vs UASI, C-25/05 P, Ġabra p. I-5719, punt50 ; sentenzi tal-Qorti Ġenerali tal-15 ta’ Marzu 2006, Develey vs UASI (Forma ta’ flixkun tal-plastik), T-129/04, Ġabra p. II-811, punt 16, u tat-12 ta’ April 2011, Fuller & Thaler Asset Management vs UASI (BEHAVIOURAL INDEXING u BEHAVIOURAL INDEX), T‑310/09 u T‑383/09, mhux ippubblikata fil-Ġabra, punt 29].
55

Madankollu, sabiex tkun ammissibbli, talba għall-adattament tat-talbiet għandha titressaq fit-terminu għall-preżentata tar-rikors previst mis-sitt paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE. Fil-fatt, skont ġurisprudenza stabbilita, dan it-terminu għall-preżentata ta’ rikors huwa ta’ ordni pubbliku, u għandu jiġi applikat mill-qorti tal-Unjoni b’mod li tiżgura ċ-ċertezza legali kif ukoll l-ugwaljanza tal-persuni legali quddiem il-qorti (ara s-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-18 ta’ Jannar 2007, PKK u KNK vs Il-Kunsill, C-229/05 P, Ġabra p. I-439, punt 101). Għalhekk, hija l-qorti li għandha tivverifika, jekk ikun hemm bżonn b’mod ex officio, jekk dan it-terminu ġiex osservat (ara d-Digriet tal-Qorti Ġenerali tal-11 ta’ Jannar 2012, Ben Ali vs Il-Kunsill, T‑301/11, punt 16).
47

F’dawn iċ-ċirkustanzi, meta tasal għall-konklużjoni li waħda mill-kawżi ta’ invalidità invokati mill-applikant għal talba ta’ dikjarazzjoni ta’ invalidità hija fondata, il-Qorti Ġenerali tista’ tillimita l-istħarriġ tagħha tal-legalità ta’ motiv tar-rikors li jirrigwarda din il-kwistjoni, li huwa suffiċjenti sabiex id-deċiżjoni li tilqa’ t-talba għal dikjarazzjoni ta’ invalidità tkun fondata fid-dritt [ara, f’dan is-sens u b’analoġija, id-digriet tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-13 ta’ Frar 2008, Indorata-Serviços e Gestão vs UASI, C-212/07 P, mhux ippubblikat fil-Ġabra, punti 27 u 28; ara is-sentenzi tal-Qorti Ġenerali tat-22 ta’ Marzu 2007, Sigla vs UASI – Elleni Holding (VIPS), T-215/03, Ġabra p. II-711, punt 100; u tas-7 ta’ Diċembru 2010, Nute Partecipazioni u La Perla vs UASI – Worldgem Brands (NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC), T-59/08, Ġabra p. II-5595, punt 70, u l-ġurisprudenza ċċitata]. Dan huwa iktar u iktar minnu, bħal f’din il-kawża, fejn waħda mill-kawżi ta’ invalidità kkunsidrata mill-Bord tal-Appell hija dik relatata mal-mala fide tal-applikant għal trade mark taħt l-Artikolu 52(1)(b) tar-Regolament Nru 207/2009.
59

Fl-aħħar nett, fir-rigward tal-kundizzjoni dwar l-eżistenza ta’ rabta kawżali bejn l-aġir allegat u d-dannu invokat, dan id-dannu għandu joħroġ b’mod suffiċjentement dirett mill-aġir allegat, jiġifieri li dan l-aġir għandu jkun il-kawża determinanti tad-dannu, filwaqt li ma hemmx obbligu li tiġi kkumpensata kwalunkwe konsegwenza dannuża, anki estiża, ta’ sitwazzjoni illegali (ara s-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-4 ta’ Ottubru 1979, Dumortier et vs Il‑Kunsill, 64/76, 113/76, 167/78, 239/78, 27/79, 28/79 u 45/79, Ġabra p. 3091, punt 21, u s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-10 ta’ Mejju 2006, Galileo International Technology et vs Il‑Kummissjoni, T-279/03, Ġabra p. II-1291, punt 130, u l-ġurisprudenza ċċitata). Huwa r-rikorrent li għandu jipproduċi l-prova tal-eżistenza ta’ rabta kawżali bejn l-aġir allegat u d-dannu invokat (ara s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tat-30 ta’ Settembru 1998, Coldiretti et vs Il‑Kunsill u Il‑Kummissjoni, T-149/96, Ġabra p. II-3841, punt 101, u l-ġurisprudenza ċċitata).
105

Barra minn hekk, għandu jitqies li l-fatti inkwistjoni fis-sentenza tal-Qorti Ġenerali tat-13 ta’ Settembru 2006, Sinaga vs Il-Kummissjoni (T‑217/99, T‑321/00 u T‑222/01, mhux ippubblikata fil-Ġabra, punti 90 sa 96), invokata mill-Kummissjoni sabiex issostni li l-motivazzjoni miżjuda fil-premessi addizzjonali ma kienet twettaq “ebda emenda tas-sustanza tal-att” [traduzzjoni mhux uffiċjali] (sentenzi Sinaga vs Il‑Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punt 95), għandhom jiġu distinti minn dawk tal-kawża preżenti. L-ewwel nett, il-kawża li wasslet għas-sentenza Sinaga vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, kienet tikkonċerna l-proċedura tal-amministrazzjoni fis-sens tal-Artikolu 4 tad-Deċiżjoni 1999/468 u mhux il-proċedura regolatorja fis-sens tal-Artikolu 5 tal-istess deċiżjoni. Issa, fil-kuntest tal-proċedura tal-amministrazzjoni, il-Kummissjoni tadotta miżuri li huma applikabbli immedjatament u, jekk dawn ma jkunux konformi mal-opinjoni tal-kumitat, il-Kummissjoni tittrażmetti l-miżuri diġà adottati minnha lill-Kunsill, li għandu tliet xhur sabiex jadotta deċiżjoni oħra. Dan ma huwiex l-istess fil-każ tal-proċedura regolatorja fejn, jekk il-miżuri maħsuba ma jkunux konformi mal-opinjoni tal-kumitat jew, bħal f’dan il-każ, fl-assenza ta’ opinjoni, il-Kummissjoni ma tadottax miżuri, iżda tissottometti minnufih proposta lill-Kunsill. Sussegwentement, fil-kawża li wasslet għas-sentenza Sinaga vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, kienet inkwistjoni l-fażi tal-proċedura wara li l-kumitat (għall-amministrazzjoni taz-zokkor) kien ġie kkonsultat u mhux dik ta’ wara li l-Kunsill kien ġie kkonsultat, bħal f’dan il-każ. Fl-aħħar nett, fil-kawża li wasslet għas-sentenza Sinaga vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, wara ż-żieda tal-motivazzjoni addizzjonali li ma kienet wettqet ebda emenda tas-sustanza tal-att, il-kumitat kien esprima “opinjoni pożittiva” u għaldaqstant “approva” [traduzzjoni mhux uffiċjali] (sentenza Sinaga vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punti 91 sa 95) il-miżuri proposti mill-Kummissjoni, bil-kontra tal-kawża preżenti fejn il-kumitat ma setax jagħti opinjoni pożittiva.
67

Barra minn hekk, għandu jitfakkar li, għall-finijiet tal-applikazzjoni tal-Artikolu 107(1) TFUE, miżura ta’ għajnuna unika tista’ tkun ikkostitwita minn elementi magħquda flimkien bil-kundizzjoni li huma jkollhom, fir-rigward tal-kronoloġija tagħhom, tal-għanijiet tagħhom u tas-sitwazzjoni tal-impriża fil-mument li jintervjenu, rabtiet tant mill-qrib bejniethom li jkun impossibbli li jiġu diviżi (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tad-19 ta’ Marzu 2013, Bouygues u Bouygues Télécom vs Il-Kummissjoni et u Il‑Kummissjoni vs Franza et, C‑ 399/10 P u C‑401/10 P, punti 103 u 104). F’dan il-kuntest, teħid flimkien ta’ elementi bħal dak invokat mill-Kummissjoni fid-deċiżjoni kkontestata jista’ jiġi kklassifikat bħala għajnuna mill-Istat meta l-Istat jaġixxi b’tali mod li jipproteġi operatur wieħed jew diversi li huma diġà preżenti fis-suq, billi jikkonkludi magħhom ftehim li jagħtihom rati ta’ tariffi ggarantiti għat-tul kollu tal-ftehim, filwaqt li jkollu l-intenzjoni li jeżerċita sussegwentement il-kompetenza regolatorja tiegħu billi jżid ir-rata tat-tariffi b’tali mod li l-operaturi l-oħrajn fis-suq ikunu żvantaġġati, sew jekk ikunu operaturi diġà preżenti fid-data tal-konklużjoni tal-ftehim u sew jekk ikunu operaturi ġodda.
196

Min-naħa l-oħra, l-eżerċizzju tal-ġurisdizzjoni sħiħa ma huwiex ekwivalenti għal stħarriġ ex officio. Għaldaqstant, bl-eċċezzjoni tal-motivi ta’ ordni pubbliku li l-qorti tal-Unjoni għandha tqajjem ex officio, bħall-assenza jew l-insuffiċjenza ta’ motivazzjoni tad-deċiżjoni kkontestata, huwa r-rikorrenti li għandu jqajjem il-motivi kontra din tal-aħħar u li għandu jipproduċi l-provi insostenn ta’ dawn il-motivi (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Chalkor vs Il‑Kummissjoni, punt 28 iktar ’il fuq, punt 64).
22

Għal dak li jirrigwarda, fl-ewwel lok, il-konstatazzjoni tal-eżistenza ta’ ksur uniku, hija l-Kummissjoni li għandha tistabbilixxi li l-ftehimiet jew il-prattiki miftiehma inkwistjoni, għalkemm jirrigwardaw oġġetti, servizzi jew territorji separati, jiffurmaw parti minn pjan ġenerali implementat intenzjonalment mill-impriżi kkonċernati għat-twettiq ta’ għan antikompetittiv uniku (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Aalborg Portland et vs Il-Kummissjoni, punt 21 iktar ’il fuq, punti 258 u 260, u s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tat-8 ta’ Lulju 2008, Lafarge vs Il-Kummissjoni, T‑54/03, mhux ippubblikata fil-Ġabra, punt 482).
32

Permezz ta’ rikors ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fl-10 ta’ Awwissu 2006, l-Assoċjazzjoni Ewropea tan-negozjanti tal-għasafar u tliet rikorrenti oħra ressqu talba għal miżuri provviżorji quddiem il-Qorti Ġenerali bil-għan li tiġi sospiża l-eżekuzzjoni tad-Deċiżjoni 2006/522 u bil-għan li jittieħdu miżuri provviżorji f’dan ir-rigward, filwaqt li ppreżentaw, permezz ta’ att separat, rikors għall-annullament ta’ din id-deċiżjoni. Din it-talba u dan ir-rikors ġew miċħuda, rispettivament, permezz ta’ digriet tal-President tal-Qorti Ġenerali tas-26 ta’ Ottubru 2006, European Association of Im–and Exporters of Birds and live Animals et vs Il-Kummissjoni (T‑209/06 R, mhux ippubblikat fil-Ġabra), u permezz ta’ digriet tal-Qorti Ġenerali tal-11 ta’ Ġunju 2008, European Association of Im–and Exporters of Birds and live Animals et vs Il-Kummissjoni (T‑209/06, mhux ippubblikat fil-Ġabra).
328

F’kull każ, għandu jitfakkar li, għalkemm l-osservanza ta’ terminu raġonevoli fit-tmexxija tal-proċeduri amministrattivi fil-qasam tal-politika tal-kompetizzjoni tikkostitwixxi prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni li l-qorti tal-Unjoni għandha tiżgura l-osservanza tiegħu (sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-18 ta’ Marzu 1997, Guérin automobiles vs Il‑Kummissjoni, C-282/95 P, Ġabra p. I-1503, punti 36 u 37; Limburgse Vinyl Maatschappij et vs Il‑Kummissjoni, punt 173 iktar ’il fuq, punti 167 sa 171, u tal-21 ta’ Settembru 2006, Technische Unie vs Il‑Kummissjoni, C-113/04 P, Ġabra p. I-8831, punt 40), biex jiġi deċiż li kien hemm ksur tal-prinċipju ta’ terminu raġonevoli, għandu jiġi evalwat l-impatt tat-tul tal-proċeduri fuq id-drittijiet tad-difiża tal-impriża kkonċernata (ara, b’analoġija, is-sentenza Technische Unie vs Il‑Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punti 47 u 48, u s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tas-16 ta’ Diċembru 2003, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied u Technische Unie vs Il‑Kummissjoni, T-5/00 u T-6/00, Ġabra p. II-5761, punti 73 u 74, u l-ġurisprudenza ċċitata).
29

Minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li l-Artikolu 87(1) KE jimponi l-obbligu li jiġi stabbilit jekk, fil-kuntest ta’ sistema legali partikolari, miżura nazzjonali hijiex tali li tiffavorixxi “ċerti impriżi jew ċerti produtturi” meta mqabbla ma’ oħrajn, li jinsabu, fid-dawl tal-għan imfittex mill-imsemmija sistema, f’sitwazzjoni fattwali u legali komparabbli (ara s-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-6 ta’ Settembru 2006, Il‑Portugall vs Il‑Kummissjoni, C-88/03, Ġabra p. I-7115, punt 54, u l-ġurisprudenza ċċitata, u tal-15 ta’ Novembru 2011, Il‑Kummissjoni u Spanja vs Government of Gibraltar u Ir-Renju Unit, C-106/09 P u C-107/09 P, Ġabra p. I-11113, punt 75, u l-ġurisprudenza ċċitata; sentenza tal-Qorti Ġenerali tat-22 ta’ Jannar 2013, Salzgitter vs Il‑Kummissjoni, T‑308/00 RENV, punt 116).
62

Din il-prova tista’ tiġi prodotta b’riferiment għal sensiela ta’ indizji konkordanti, l-eżistenza ta’ dubju jeżiġi investigazzjoni kemm taċ-ċirkustanzi tal-adozzjoni tad-deċiżjoni li ma jitqajmux oġġezzjonijiet kif ukoll tal-kontenut tagħha, billi jitqabblu l-evalwazzjonijiet li fuqhom ibbażat ruħha l-Kummissjoni fl-imsemmija deċiżjoni bl-informazzjoni kollha li din kellha għad-dispożizzjoni tagħha meta hija tat id-deċiżjoni fuq il-klassifikazzjoni u fuq il-kompatibbiltà tal-għajnuna inkwistjoni mas-suq intern (ara s-sentenza 3F vs Il-Kummissjoni, punt 42 iktar ’il fuq, punt 31, u l-ġurisprudenza ċċitata). Ir-rikorrenti għandha l-oneru tal-prova tal-eżistenza ta’ tali dubju (is-sentenzi tal-Qorti Ġenerali tal-15 ta’ Marzu 2001, Prayon-Rupel vs Il-Kummissjoni, T-73/98, Ġabra p. II-867, punt 49; tat-3 ta’ Marzu 2010, Bundsverband deutscher Banken vs Il-Kummissjoni, T-36/06, Ġabra p. II-537, punt 127, u Colt Télécommunications France vs Il-Kummissjoni, punt 61 iktar ’il fuq, punt 37).
46

Fir-rigward tal-ewwel każ, għandu jitfakkar li, skont il-ġurisprudenza, il-motiv ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 253 KE, li kien japplika dak iż-żmien, li jirrigwarda nuqqas jew insuffiċjenza ta’ motivazzjoni, jifforma parti mill-ksur tal-forom proċedurali sostanzjali, fis-sens tal-Artikolu 230 KE (sentenza Il-Kummissjoni vs Sytraval u Brink’s France, punt 43 iktar ’il fuq, punt 67, u s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tat-13 ta’ Jannar 2004, Thermenhotel Stoiser Franz et vs Il-Kummissjoni, T-158/99, Ġabra p. II-1, punt 97). Dan ma japplikax għall-ilmenti li ma jirrigwardawx, proprjament, nuqqas jew insuffiċjenza ta’ motivazzjoni, iżda huma relatati, fir-realtà, mal-kritika tal-fondatezza tad-deċiżjoni kkontestata u għalhekk mal-legalità fil-mertu ta’ dan l-att (sentenzi tal-Qorti Ġenerali Thermenhotel Stoiser Franz et vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punt 97, u tal-14 ta’ Jannar 2009, Kronoply vs Il-Kummissjoni, T-162/06, Ġabra p. II-1, punt 23). Dan jistgħu biss jiġu miċħuda fil-kuntest ta’ tali motiv (sentenzi tal-Qorti Ġenerali Thermenhotel Stoiser Franz et vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punti 97 u 98, u tas-27 ta’ Settembru 2012, L-Italja vs Il-Kummissjoni, T‑257/10, punt 53).
4

Il-Liġi Nru 17/2006 kienet tipprevedi skema ta’ finanzjament imħallat għal RTVE. Skont din il-liġi, minn naħa, RTVE kellha dħul mill-attivitajiet kummerċjali tagħha, b’mod partikolari mill-bejgħ ta’ spazji ta’ reklamar. Min-naħa l-oħra, hija kienet tirċievi kumpens mill-Istat Spanjol għat-twettiq tal-funzjoni ta’ servizz pubbliku tagħha. Din is-sistema ta’ finanzjament (iktar ’il quddiem l-“iskema ta’ finanzjament eżistenti ta’ RTVE”) kienet ġiet approvata mill-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej fid-deċiżjonijiet tagħha C (2005) 1163 finali, tal-20 ta’ April 2005, dwar għajnuna mill-Istat favur RTVE (E 8/05) (sunt fil-ĠU 2006, C 239, p. 17), u C (2007) 641 finali, tas-7 ta’ Marzu 2007, dwar il-finanzjament tal-miżuri għat-tnaqqis tal-ħaddiema ta’ RTVE (NN 8/07) (sunt fil-ĠU 2007, C 109, p. 2).
8

B’sentenza tas-27 ta’ Jannar 2010, Her Majesty’s Treasury (Respondent) v Mohammed Jabar Ahmed and Others (Appellants), Her Majesty’s Treasury (Respondent) v Mohammed al-Ghabra (Appellant) and R (on the application of Hani el Sayed Sabaei Youssef) (Respondent) v Her Majesty’s Treasury (Appellant) [2010] UKSC 2 & [2010] UKSC 5, il-United Kingdom Supreme Court (Qorti Suprema tar-Renju Unit) annullat il-miżuri nazzjonali ta’ ffriżar tal-fondi tar-rikorrent, għaliex dawn ġew adottati ultra vires.
230

Preliminarjament, għandu jitfakkar li l-klassifikazzjoni ta’ ċertu aġir illegali bħala li jikkostitwixxu ksur wieħed jew l-istess ksur, jew li jikkostitwixxu għadd ta’ ksur distint ma hijiex, fil-prinċipju, mingħajr konsegwenzi fuq is-sanzjoni li tista’ tiġi imposta, peress li l-konstatazzjoni ta’ għadd ta’ ksur distint tista’ twassal għall-impożizzjoni ta’ għadd ta’ multi distinti, kull waħda minnhom fil-limiti ffissati fl-Artikolu 23(2) tar-Regolament Nru 1/2003, jiġifieri fir-rispett tal-limitu ta’ 10 % tad-dħul mill-bejgħ li jsir fis-sena finanzjarja qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni (sentenzi tal-Qorti Ġenerali tal-15 ta’ Ġunju 2005, Tokai Carbon et vs Il-Kummissjoni, T‑71/03, T‑74/03, T‑87/03 u T‑91/03, mhux ippubblikata fil-Ġabra, punt 118; tal-15 ta’ Marzu 2006, BASF vs Il-Kummissjoni, T-15/02, Ġabra p. II-497, punti 70 u 158; u Amann & Söhne et vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punt 94).
151

F’dan is-sens, il-Qorti tal-Ġustizzja qieset li l-kriterju msejjaħ “tal-kontinwità ekonomika” japplika biss fil-każ li l-persuna ġuridika responsabbli għall-operat tal-impriża ma tkunx għadha teżisti ġuridikament wara t-twettiq tal-ksur (sentenzi tat-8 ta’ Lulju 1999, Il-Kummissjoni vs Anic Partecipazioni, C‑49/92 P, Ġabra, EU:C:1999:356, punt 145, u tal-20 ta’ Marzu 2002, HFB et vs Il-Kummissjoni, T‑9/99, Ġabra, EU:T:2002:70, punt 104) jew fil-każ ta’ ristrutturazzjonijiet interni ta’ impriża meta l-operatur inizjali ma jkunx neċessarjament temm l-eżistenza ġuridika tiegħu iżda ma jkunx għadu jeżerċita attività ekonomika fis-suq ikkonċernat u fid-dawl tar-rabtiet strutturali bejn l-operatur inizjali u l-operatur il-ġdid tal-impriża (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas-7 ta’ Jannar 2004, Aalborg Portland et vs Il-Kummissjoni, C‑204/00 P, C‑205/00 P, C‑211/00 P, C‑213/00 P, C‑217/00 P u C‑219/00 P, Ġabra, EU:C:2004:6, punt 359, u ETI et, iċċitata fil-punt 98 iktar ’il fuq, EU:C:2007:775, punt 41).