Kawża C-282/15

Queisser Pharma GmbH & Co. KG

vs

Bundesrepublik Deutschland

(talba għal deċiżjoni preliminari, imressqa mill-Verwaltungsgericht Braunschweig)

“Rinviju għal deċiżjoni preliminari – Moviment liberu tal-merkanzija – Artikoli 34 sa 36 TFUE – Sitwazzjoni purament interna – Sigurtà tal-prodotti tal-ikel – Regolament (KE) Nru 178/2002 – Artikolu 6 – Prinċipju tal-analiżi tar-riskji – Artikolu 7 – Prinċipju ta’ prekawzjoni – Regolament (KE) Nru 1925/2006 – Leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru li tipprojbixxi l-manifattura u t-tqegħid fis-suq ta’ supplimenti tal-ikel li jkun fihom aċidi amminiċi – Sitwazzjoni li fiha deroga temporanja minn din il-projbizzjoni taqa’ taħt is-setgħa diskrezzjonali tal-awtorità nazzjonali”

Sommarju – Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (Ir-Raba’ Awla) tad‑19 ta’ Jannar 2017

Approssimazzjoni tal-leġiżlazzjonijiet – Sigurtà tal-prodotti tal-ikel – Regolament Nru 178/2002 – Stima tar-riskji u applikazzjoni tal-prinċipju ta’ prekawzjoni – Adozzjoni, mingħajr analiżi kompleta tar-riskji, ta’ leġiżlazzjoni nazzjonali li tipprojbixxi l-manifattura u t-tqegħid fis-suq ta’ ċerti supplimenti tal-ikel – Possibbiltà ta’ deroga skont id-diskrezzjoni tal-awtorità kompetenti u biss għal perijodu limitat, anki fil-każ li s-sustanzi inkwistjoni ma humiex perikolużi – Inammissibbiltà

(Regolament tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill Nru 178/2002, Artikoli 6 u 7)

L-Artikoli 6 u 7 tar-Regolament (KE) Nru 178/2002, tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tat‑28 ta’ Jannar 2002, li jistabilixxi l-prinċipji ġenerali u l-ħtiġijiet tal-liġi dwar l-ikel, li jistabilixxi l-Awtorità Ewropea dwar is-Sigurtà fl-Ikel u jistabbilixxi l-proċeduri fi kwistjonijiet ta’ sigurtà tal-ikel, għandhom jiġu interpretati fis-sens li huma jipprekludu leġiżlazzjoni nazzjonali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li tipprojbixxi l-manifattura, l-ipproċessar jew it-tqegħid fis-suq ta’ kwalunkwe suppliment tal-ikel li jkun fih aċidi amminiċi, ħlief fil-każ ta’ deroga minn awtorità nazzjonali li għandha setgħa diskrezzjonali f’dan ir-rigward, meta din il-leġiżlazzjoni hija bbażata fuq analiżi tar-riskji li tirrigwarda biss ċerti aċidi amminiċi, fatt li hija l-qorti tar-rinviju li għandha tivverifika. Fi kwalunkwe każ, dawn l-artikoli għandhom jiġu interpretati li jipprekludu tali leġiżlazzjoni nazzjonali, meta din tipprevedi li d-derogi mill-projbizzjoni intiża mill-imsemmija leġiżlazzjoni jistgħu jinħarġu biss għal perijodu determinat anki fil-każ li jiġi stabbilit li s-sustanza ma hijiex perikoluża.

F’dan ir-rigward, applikazzjoni korretta tal-prinċipju ta’ prekawzjoni tippreżumi, fl-ewwel lok, l-identifikazzjoni tal-konsegwenzi potenzjalment negattivi għas-saħħa tas-sustanzi jew tal-prodotti tal-ikel ikkonċernati u, fit-tieni lok, stima komprensiva tar-riskju għas-saħħa bbażata fuq l-iktar data xjentifika affidabbli disponibbli u fuq l-iktar riżultati reċenti tar-riċerka internazzjonali (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tad‑9 ta’ Settembru 2003, Monsanto Agricoltura Italia et, C‑236/01, EU:C:2003:431, punt 113, kif ukoll tat‑28 ta’ Jannar 2010, Il‑Kummissjoni vs Franza, C‑333/08, EU:C:2010:44, punt 92). Għaldaqstant, meta d-determinazzjoni b’ċertezza tal-eżistenza jew tal-portata tar-riskju allegat tirriżulta impossibbli minħabba n-natura insuffiċjenti, mhux konklużiva jew mhux preċiża tar-riżultati tal-istudji magħmula, iżda l-probabbiltà ta’ ħsara reali għas-saħħa pubblika tippersisti fl-ipoteżi li r-riskju jimmaterjalizza ruħu, il-prinċipju ta’ prekawzjoni jiġġustifika l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi, sakemm dawn ma jkunux diskriminatorji u jkunu oġġettivi (sentenza tat‑28 ta’ Jannar 2010, Il‑Kummissjoni vs Franza, C‑333/08, EU:C:2010:44, punt 93 u l-ġurisprudenza ċċitata). Barra minn hekk, konformement mal-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 178/2002, il-miżuri adottati skont l-Artikolu 7(1) ta’ dan ir-regolament għandhom ikunu proporzjonati u ma jimponux iktar restrizzjonijiet għall-kummerċ minn dak li huwa meħtieġ sabiex jintlaħaq il-livell għoli ta’ protezzjoni tas-saħħa magħżul mill-Unjoni, fid-dawl tal-possibbiltajiet tekniċi u ekonomiċi u ta’ fatturi oħrajn meqjusa leġittimi skont iċ-ċirkustanzi inkwistjoni. Barra minn hekk, dawn il-miżuri għandhom jiġu eżaminati mill-ġdid fi żmien raġonevoli, skont in-natura tar-riskju identifikat għall-ħajja jew għas-saħħa u skont it-tip ta’ informazzjoni xjentifika meħtieġa sabiex tiġi ċċarata l-inċertezza xjentifika u titwettaq stima iktar kompleta tar-riskju.

Tali inċertezza, li hija inseparabbli mill-kunċett ta’ prekawzjoni, taffettwa l-portata tas-setgħa diskrezzjonali tal-Istat Membru u għalhekk taffettwa wkoll il-mod kif jiġi applikat il-prinċipju ta’ proporzjonalità. F’tali ċirkustanzi, għandu jiġi rrikonoxxut li Stat Membru jista’, skont il-prinċipju ta’ prekawzjoni, jieħu miżuri ta’ protezzjoni mingħajr ma jkollu għalfejn jistenna li r-realtà u l-gravità ta’ dawn ir-riskji jkunu stabbiliti kompletament. Madankollu, l-evalwazzjoni tar-riskju ma tistax tkun ibbażata fuq kunsiderazzjonijiet purament ipotetiċi (sentenza tat‑28 ta’ Jannar 2010, Il‑Kummissjoni vs Franza, C‑333/08, EU:C:2010:44, punt 91 u l-ġurisprudenza ċċitata).

(ara l-punti 56, 57, 59, 60, 68 u d-dispożittiv)