ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
37

Il-ġurisprudenza kkonfermat in-natura inter partes tal-proċedimenti ta’ oppożizzjoni [ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-22 ta’ Ġunju 2004, Ruiz-Picasso et vs UASI – DaimlerChrysler (PICARO), T‑185/02, EU:T:2004:189, punt 31, u tal-4 ta’ Frar 2013, Marszałkowski vs UASI – Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO), T‑159/11, mhux ippubblikata, EU:T:2013:56, punt 48] li minnha tirriżulta n-neċessità li jiġi osservat b’mod sħiħ il-prinċipju ta’ kontradittorju kif ukoll dak ta’ opportunitajiet ugwali għall-partijiet [ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas-6 ta’ Settembru 2006, DEF-TEC Defense Technology vs UASI – Defense Technology (FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR), T‑6/05, EU:T:2006:241, punt 43]. F’tali proċedimenti, għandu jitfakkar li sa fejn vantaġġ mogħti lil waħda mill-partijiet jikkostitwixxi żvantaġġ għall-parti l-oħra, l-EUIPO għandu għaldaqstant jishar sabiex iħares l-imparzjalità tiegħu fir-rigward ta’ kull waħda minnhom [sentenza tat-12 ta’ Diċembru 2007, K & L Ruppert Stiftung vs UASI – Lopes de Almeida Cunha et (CORPO livre), T‑86/05, EU:T:2007:379, punt 21].
—

qabelxejn, diversi artikoli b’dati u b’sorsi differenti jiddeskrivu b’mod ċar u konkret ir-relazzjoni tar-rikorrent mar-reġim. Fil-fatt, fl-ewwel lok, il-ktieb ippubblikat fl-2006 u intitolat Governance in the Middle East and North Africa kien jiddeskrivi lil M. Hamcho fil-kuntest tal-għeluq tal-istazzjon televiżiv privat “the Cham Satellite channel” bħala “ħabib qrib tal-President li kien se jniedi stazzjoni televiżiv tiegħu stess”. Fit-tieni lok, iż-żewġ artikoli ppubblikati fi Frar 2012 fuq is-sit internet “The Middle East Research and Information Project (MERIP)” iddikjaraw, minn naħa waħda, li “M. Hamcho [kien] negozjant qrib ta’ Maher el‑Assad” u, min-naħa l-oħra li “l-familji assoċjati mar-reġim b’mod jew ieħor spiċcaw jiddominaw is-settur privat, minbarra li jeżerċitaw kontroll kunsiderevoli fuq l-atti ekonomiċi pubbliċi, u li dawn il-gruppi [kienu] jinkludu l-familja Hamcho”. Fit-tielet lok, l‑artikolu ppubblikat f’Novembru 2013 fir-rivista Le Commerce du Levant kien jiddikjara li “l-interessi tan-negozjanti l-iktar b’saħħithom, fosthom Mohammad Hamcho, [kienu] jiddependu tant mill-poter li [kienu] kkunsidrati bħala parti integrali mis‑sistema kurrenti” u li, “minkejja li [kienu] limitati fin-numru, dawn in-negozjanti [kell]hom bażi finanzjarja qawwija”;
44

Kif ġie rrikonoxxut minn ġurisprudenza stabbilita, l-obbligu ta’ motivazzjoni previst fit-tieni paragrafu tal-Artikolu 296 TFUE jikkostitwixxi formalità proċedurali sostanzjali li għandha tiġi distinta mill-kwistjoni tal-fondatezza tal-motivazzjoni, billi din tal-aħħar tikkonċerna l-legalità sostantiva tal-att ikkontestat. F’din il-perspettiva l-motivazzjoni rikjesta għandha tkun adegwata għan-natura tal-att inkwistjoni u għandha turi, b’mod ċar u inekwivoku, ir-raġunament segwit mill-istituzzjoni li tkun adottat l-att b’mod li tippermetti li l-persuni kkonċernati jkunu jafu l-ġustifikazzjonijiet għall-miżura adottata u li l-qorti kompetenti teżerċita l-istħarriġ tagħha. Fir-rigward, b’mod partikolari, tal-motivazzjoni ta’ deċiżjonijiet individwali, l-għan tal-obbligu ta’ motivazzjoni ta’ tali deċiżjonijiet għalhekk huwa, minbarra li jippermetti li jsir stħarriġ ġudizzjarju, li jipprovdi lill-persuna kkonċernata indikazzjoni suffiċjenti sabiex tkun taf jekk id-deċiżjoni hijiex eventwalment ivvizzjata b’difett li jippermetti li tiġi kkontestata l-validità tiegħu (ara s-sentenzi tad-29 ta’ Settembru 2011, Elf Aquitaine vs Il-Kummissjoni, C‑521/09 P, EU:C:2011:620, punti 146 sa 148 u l-ġurisprudenza ċċitata; tal-11 ta’ Lulju 2013, Ziegler vs Il-Kummissjoni, C‑439/11 P, EU:C:2013:513, punti 114 u 115 u l-ġurisprudenza ċċitata, u tal-5 ta’ Diċembru 2013, Solvay vs Il-Kummissjoni, C‑455/11 P, li għadha ma ġietx ippubblikata, EU:C:2013:796, punti 89 u 90 u l-ġurisprudenza ċċitata).
49

It-trade marks koperti mill-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 207/2009 huma dawk meqjusa li huma inkapaċi li jeżerċitaw il-funzjoni essenzjali ta’ trade mark, jiġifieri dik li tidentifika l-oriġini kummerċjali tal-prodott jew tas-servizz inkwistjoni sabiex tippermetti lill-konsumatur li jakkwista l-prodott jew is-servizz li t-trade mark tirreferi għalih jagħmel, f’akkwist ulterjuri, l-istess għażla jekk l-esperjenza tkun pożittiva jew li jagħmel għażla oħra jekk l-esperjenza tkun negattiva [sentenzi tat-3 ta’ Lulju 2003, Best Buy Concepts vs UASI (BEST BUY), T‑122/01, EU:T:2003:183, punt 20; tal-21 ta’ Jannar 2011, BSH vs UASI (executive edition), T‑310/08, mhux ippubblikata, EU:T:2011:16, punt 23, u tat‑23 ta’ Jannar 2014, Novartis vs UASI (CARE TO CARE), T‑68/13, mhux ippubblikata, EU:T:2014:29, punt 12].
21

Għall-kompletezza, għandu jitfakkar li r-rikors ippreżentat quddiem il-Qorti Ġenerali huwa maħsub sabiex isir stħarriġ tal-legalità tad-deċiżjonijiet tal-Bordijiet tal-Appell, fis-sens tal-Artikolu 65 tar-Regolament Nru 207/2009, u li, fil-proċeduri għal annullament, il-legalità tal-att ikkontestat għandha tiġi evalwata abbażi tal-punti ta’ fatt u ta’ liġi eżistenti fid-data li fiha ġie adottat l-att. Għalhekk, il-funzjoni tal-Qorti Ġenerali ma hijiex li teżamina mill-ġdid iċ-ċirkustanzi ta’ fatt fid-dawl tal-provi ppreżentati għall-ewwel darba quddiemha [ara s-sentenza tal-24 ta’ Ġunju 2014, Unister vs UASI (Ab in den urlaub), T‑273/12, mhux ippubblikata, EU:T:2014:568, punt 43 u l-ġurisprudenza ċċitata]. Punti ta’ fatt li jiġu invokati quddiem il-Qorti Ġenerali mingħajr ma jkunux tressqu qabel quddiem l-istanzi tal-EUIPO jistgħu jaffettwaw il-legalità ta’ tali deċiżjoni biss jekk l-EUIPO messu ħadhom inkunsiderazzjoni ex officio. [ara s-sentenza tas-6 ta’ Frar 2013, Maharishi Foundation vs UASI (MÉDITATION TRANSCENDANTALE), T‑426/11, mhux ippubblikata, EU:T:2013:63, punt 36 u l-ġurisprudenza ċċitata]. Barra minn hekk, skont l-Artikolu 188 tar-Regoli tal-Proċedura, in-noti ppreżentati mill-partijiet fil-kuntest tal-proċedura quddiem il-Qorti Ġenerali ma jistgħux jibdlu s-suġġett tat-tilwima quddiem il-Bord tal-Appell.
66

Mill-banda l-oħra, l-argument tal-Kummissjoni, li jimplika li l-istandards armonizzati kollha adottati inizjalment skont tad-Direttiva 98/37 huma nieqsa mill-effett sabiex jagħtu preżunzjoni ta’ konformità mar-rekwiżiti essenzjali tas-saħħa u tas-sigurtà stabbiliti fid-Direttiva 2006/42, iwassal sabiex inaqqas b’mod sinjifikattiv ħafna n-numru ta’ standards armonizzati li jistgħu jintużaw matul l-ewwel żmien tal-applikazzjoni ta’ din l-aħħar direttiva u għalhekk jippreġudika l-effikaċja tas-sistema. F’dan ir-rigward, l-aħħar pubblikazzjoni fil-Ġurnal Uffiċjali tat-“titolu u referenzi tal-istandards armonizzati tad-[Direttiva 98/37]”, f’Marzu 2009, tinkludi 57 paġna, (ĠU 2009, C 74, p. 4), filwaqt li l‑ewwel pubblikazzjoni korrispondenti skont id-Direttiva 2006/42, f’Settembru 2009, tinkludi biss 26 paġna (ĠU 2009, C 214, p. 1) u li t‑tieni pubblikazzjoni analoga, magħmula eżatt qabel l-applikazzjoni tal‑miżuri ta’ traspożizzjoni tad-Direttiva 2006/42, fid-29 ta’ Diċembru 2009, tinkludi biss 37 paġna (ĠU 2009, C 309, p. 29). Peress li paġna ta’ dawn il-pubblikazzjonijiet telenka madwar għaxra minn dawn l-istandards armonizzati, il-pożizzjoni tal-Kummissjoni tfisser li fil‑mument tal-applikazzjoni konkreta tad-dispożizzjonijiet tad‑Direttiva 2006/42, fl-aħħar ta’ Diċembru 2009, madwar 200 standard armonizzat tal-inqas mit-tmiem tal-perijodu ta’ applikazzjoni tad‑Direttiva 98/37 setgħu jintużaw mill-fabbrikanti sabiex jistabilixxu l‑eżistenza ta’ preżunzjoni ta’ konformità tal-prodotti tagħhom mar‑rekwiżiti essenzjali tas-saħħa jew tas-sigurtà stabbiliti mid-direttiva l-ġdida, li huwa kontradittorju għar-rwol importanti mogħti lill‑mekkaniżmu ta’ konformità mal-istandards armonizzati miż-żewġ Direttivi suċċessivi. Hemm lok li jiġi rrilevat li huwa neċessarju li nistennew il-pubblikazzjoni ta’ April 2011 (ĠU 2011, C 110, p. 1) sabiex ikollna volum komparabbli tal-istandards armonizzati li r-riferimenti għalihom ġew ippubblikati miż-żewġ Direttivi.
108

Min-naħa l-oħra, hemm lok li jiġi enfasizzat li, ċertament, l-aġir allegat għandu jkun il-kawża determinanti tad-danni (digriet tal-31 ta’ Marzu 2011, Mauerhofe vs Il-Kummissjoni, C-433/10 P, li ma ġiex ippubblikat, EU:C:2011:204, punt 127, u sentenza tal-10 ta’ Mejju 2006, Galileo International Technology et vs Il-Kummissjoni, T-279/03, EU:T:2006:121, punt 130; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenza tat-18 ta’ Marzu 2010, Trubowest Handel u Makarov vs Il-Kunsill u Il-Kummissjoni, C-419/08 P, EU:C:2010:147, punt 61). Fi kliem ieħor, anki fil-każ ta’ kontribuzzjoni possibbli mill-istituzzjonijiet lejn id-danni li qiegħed jintalab ir-riżarċiment tagħhom, l-imsemmija kontribuzzjoni tista’ tkun wisq imbiegħda minħabba responsabbiltà li tinkombi lil persuni oħra, fejn applikabbli anki lill-parti rikorrenti (sentenza tat-18 ta’ Marzu 2010, Trubowest Handel u Makarov vs Il-Kunsill u Il-Kummissjoni, C-419/08 P, EU:C:2010:147, punt 59, u digriet tal-31 ta’ Marzu 2011, Mauerhofer vs Il-Kummissjoni, C-433/10 P, li ma ġietx ippubblikata, EU:C:2011:204, punt 132).
71

Id-deċiżjonijiet tal-Kummissjoni fil-qasam tal-clearance tal-kontijiet tal-Fondi jittieħdu abbażi ta’ rapport ta’ sinteżi u ta’ korrispondenza bejn il-Kummissjoni u l-Istat Membru kkonċernat (sentenza tal-14 ta’ Marzu 2002, Il-Pajjiżi l-Baxxi vs Il‑Kummissjoni, C‑132/99, EU:C:2002:168, punt 39). F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-motivazzjoni ta’ deċiżjoni li tirrifjuta li tqiegħed a karigu tiegħu parti mill-infiq iddikjarat għandha titqies bħala suffiċjenti peress li l-Istat destinatarju ġie assoċjat mill-qrib mal-proċess ta’ tfassil ta’ din id-deċiżjoni u peress li huwa kien jaf ir-raġunijiet li għalihom il-Kummissjoni kienet tqis li ma għandhiex tqiegħed is-somma kontenzjuża a karigu tal-Fond (sentenzi tal-20 ta’ Settembru 2001, Il‑Belġju vs Il-Kummissjoni, C‑263/98, EU:C:2001:455, punt 98, u tas-17 ta’ Mejju 2013, Il-Greċja vs Il-Kummissjoni, T‑294/11, mhux ippubblikata, EU:T:2013:261, punt 94).
43

Minn dan jirriżulta li, fir-rigward tal-proċeduri għall-applikazzjoni tal-Artikolu 102 TFUE, preżunzjoni ġenerali tista’ tirriżulta mid-dispożizzjonijiet tar-Regolamenti Nru 1/2003 u Nru 773/2004, li jirregolaw speċifikament id-dritt ta’ aċċess għad-dokumenti li jinsabu fil-fajls tal-Kummissjoni li jirrigwardaw dawn il-proċeduri (ara, b’analoġija, is-sentenzi tad-29 ta’ Ġunju 2010, Il‑Kummissjoni vs Technische Glaswerke Ilmenau, C‑139/07 P, EU:C:2010:376, punti 55 sa 57; tat-28 ta’ Ġunju 2012, Il‑Kummissjoni vs Éditions Odile Jacob, C‑404/10 P, EU:C:2012:393, punt 117, u tat-28 ta’ Ġunju 2012, Il‑Kummissjoni vs Agrofert Holding, C‑477/10 P, EU:C:2012:394, punt 58), mingħajr ma jkun hemm lok, f’dan ir-rigward, li ssir distinzjoni bejn dokumenti interni u dokumenti skambjati mat-terzi, fejn din id-distinzjoni hija fil-fatt nieqsa minn rilevanza ġaladarba l-preżunzjoni ġenerali tapplika għall-fajl kollu tal-proċedura amministrattiva (ara l-punt 31 iktar ’il fuq).
58

Skont ġurisprudenza stabbilita, meta l-att ikkontestat huwa purament konfermattiv ta’ att preċedenti, ir-rikors ikun ammissibbli biss sakemm l-att ikkonfermat ikun ġie kkontestat fit-termini stabbiliti. Għalhekk, meta rikorrent iħalli jiskadi terminu sabiex tittieħed azzjoni kontra deċiżjoni li tkun waqqfet b’mod inekwivoku miżura b’effetti legali li jaffettwaw l-interessi tiegħu u li timponi obbligi fuqu, huwa ma jistax iġedded dan it-terminu billi jitlob lill-awtur tal-att inkwistjoni li jerġa’ lura fuq id-deċiżjoni tiegħu u li jippreżenta rikors kontra d-deċiżjoni ta’ rifjut li tikkonferma d-deċiżjoni meħuda preċedentement (ara s-sentenzi tal-15 ta’ Marzu 1995, COBRECAF et vs Il-Kummissjoni, T-514/93, EU:T:1995:49, punt 44 u l-ġurisprudenza ċċitata; tal-10 ta’ Lulju 1997, AssiDomän Kraft Products et vs Il-Kummissjoni, T-227/95, EU:T:1997:108, punt 29 u l-ġurisprudenza ċċitata, u d-digriet tat-12 ta’ Frar 2010, Il-Kummissjoni vs CdT, T-456/07, EU:T:2010:39, punt 54 u l-ġurisprudenza ċċitata).
52

Barra minn hekk, għandu jiġi osservat li, fid-dawl tal-importanza tal-effett tat-tmiem tad-dritt esklużiv tal-proprjetarju ta’ trade mark tal-Unjoni Ewropea li juża din it-trade mark li jinvolvi l-kunsens, dan il-kunsens għandu jiġi espress b’mod li minnu toħroġ b’mod ċert l-intenzjoni ta’ rinunċja għal dan id-dritt. Tali intenzjoni normalment tirriżulta minn għoti espliċitu tal-kunsens. Madanakollu, ma jistax jiġi eskluż li, f’ċerti każijiet, il-kunsens jista’ jirriżulta b’mod implicitu minn elementi u ċirkustanzi preċedenti, simultanji jew sussegwenti għall-użu tat-trade mark inkwistjoni minn terz, li minnhom tirriżulta b’mod daqstant ċar ir-rinunzja tal-proprjetarju għad-dritt tiegħu [ara s-sentenza tat-13 ta’ Jannar 2011, PINE TREE, T‑28/09, mhux ippubblikata, EU:T:2011:7, punt 61 u l-ġurisprudenza ċċitata; is-sentenza tat-30 ta’ Jannar 2015, Now Wireless vs UASI – Starbucks (HK) (now), T‑278/13, mhux ippubblikata, EU:T:2015:57, punt 35].
189

Ċertament, mill-punt 5.1.2.1.2 tad-dokument ta’ sostenn jirriżulta li l-istudju intitolat Zanotelli et (2010) ma kinex konklużiv dwar il-klassifikazzjoni tad-DEHP bħala perturbatur endokrinali. Ma jidhirx b’mod ċar f’dan l-istudju li “tnaqqis ta’ tkabbir” (reduction in growth) osservat fil-ħut bħala effett tad-DEHP kien marbut mal-endokrina jew le (it is not clear whether the effect is endocrine mediated or not). Bl-istess mod, skont l-istudju Wang et (2013), ma ġie eżaminat u lanqas osservat ebda effett danneġġanti marbut mal-endokrina jew ta’ natura sistematika (no endocrine related or systemic adverse effects were investigated nor observed).
52

Issa, hemm lok jiġi rrilevat li, fis-sentenza tal‑21 ta’ Ġunju 2012, IFAW vs Il‑Kummissjoni (C‑135/11 P, EU:C:2012:376), il-Qorti tal-Ġustizzja eżaminat l-appell ippreżentat mill-kumpannija IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds mis-sentenza tat‑13 ta’ Jannar 2011, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds vs Il‑Kummissjoni (T‑362/08, EU:T:2011:6), li fiha l-Qorti Ġenerali ma kinitx iddeċidiet il-kwistjoni jekk kinitx responsabbiltà tal-Kummissjoni li twettaq stħarriġ prima facie jew stħarriġ sħiħ tal-motivi ta’ oppożizzjoni invokati mill-Istat Membru (sentenza tat‑13 ta’ Jannar 2011, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds vs Il‑Kummissjoni, T‑362/08, EU:T:2011:6, punt 86). Fuq din il-kwistjoni, l-appellanti f’dik il-kawża, fil-kuntest tal-ewwel aggravju tagħha, ikkritikat lill-Qorti Ġenerali biss li ma rrikonoxxietx li kienet responsabbiltà tal-Kummissjoni li twettaq, fir-rigward tad-dokument li l-iżvelar tiegħu kien rrifjutat, evalwazzjoni eżawrjenti tal-motivi ta’ oppożizzjoni invokati mill-Istat Membru abbażi tal-eċċezzjonijiet previsti fl-Artikolu 4 tar-Regolament Nru 1049/2001. Fir-rigward tagħha, il-Qorti tal-Ġustizzja qieset li l-Qorti Ġenerali ma kinitx wettqet żball ta’ liġi f’dan ir-rigward (sentenza tal‑21 ta’ Ġunju 2012, IFAW vs Il‑Kummissjoni, C‑135/11 P, EU:C:2012:376, punt 65).
35

Rikors għal annullament ippreżentat minn persuna fiżika jew ġuridika huwa ammissibbli biss sa fejn din il-persuna għandha interess tannulla l-att ikkontestat. Tali interess jippreżupponi li l-annullament ta’ dan l-att jista’ jkollu, minnu nnifsu, konsegwenzi legali u li r-rikors b’hekk jista’, bl-eżitu tiegħu, jipprovdi benefiċċju lill-parti li tkun ippreżentatu (digriet tal-5 ta’ Marzu 2009, Il-Kummissjoni vs Provincia di Imperia, C-183/08 P, mhux ippubblikat, EU:C:2009:136, punt 19; sentenza tas-17 ta’ Settembru 2015, Mory et vs Il-Kummissjoni, C-33/14 P, EU:C:2015:609, punt 55; digriet tat-30 ta’ April 2007, EnBW Energie Baden-Württemberg vs Il-Kummissjoni,T-387/04, EU:T:2007:117, punt 96, u sentenza tat-22 ta’ Mejju 2012, Evropaïki Dynamiki vs Il-Kummissjoni, T-17/09, mhux ippubblikata, EU:T:2012:243, punt 117).
85

L-istruttura ġenerali u l-għan tal-ġurisprudenza dwar l-atti purament konfermatorji huma intiżi li jiġu żgurati l-osservanza tat-termini għall-preżentata ta’ rikors kif ukoll l-awtorità ta’ res judicata (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-18 ta’ Diċembru 2007, Weißenfels vs Il-Parlament, C-135/06 P, EU:C:2007:812, punt 54 u l-ġurisprudenza ċċitata, u tad-19 ta’ Frar 2009, Gorostiaga Atxalandabaso vs Il-Parlament, C‑308/07 P, EU:C:2009:103, punt 58 u l-ġurisprudenza ċċitata) u, għaldaqstant, li jipproteġu l-prinċipju ta’ ċertezza legali (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-18 ta’ Jannar 2007, PKK u KNK vs Il-Kunsill, C-229/05 P, EU:C:2007:32, punt 101; tat-18 ta’ Ottubru 2007, Il-Kummissjoni vs Il-Parlament u Il-Kunsill, C-299/05, EU:C:2007:608, punt 29, u d-digriet tad-29 ta’ Ġunju 2009, Cofra vs Il-Kummissjoni, C-295/08 P, mhux ippubblikat, EU:C:2009:407, punti 53 u 54). B’hekk, ġie deċiż li l-għan tal-ġurisprudenza li tistabbilixxi li rikors għal annullament ippreżentat kontra deċiżjoni purament konfermatorja ta’ deċiżjoni preċedenti li ma kinitx ġiet ikkontestata fit-termini previsti huwa inammissibbli huwa li jiġi evitat li rikorrent ikun jista’, b’mod indirett, jikkontesta l-legalità ta’ deċiżjoni li ma kienx ikkontesta fil-ħin u li għalhekk tkun saret definittiva (sentenza tal-4 ta’ Marzu 2015, Ir-Renju Unit vs BĊE, T‑496/11, EU:T:2015:133, punt 59).
145

Barra minn hekk, għandu jiġi rrilevat li, b’atti ta’ Marzu 2015, l-isem tar-rikorrent inżamm fil-listi inkwistjoni bl-istess motivazzjoni bħal ta’ qabel. F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, għalkemm, skont il-ġurisprudenza, il-Kunsill ma kellux l-obbligu li jisma’ lir-rikorrent qabel l-ewwel inklużjoni ta’ ismu, sabiex il-miżuri restrittivi li għalihom huwa suġġett igawdu minn effett ta’ sorpriża (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenza tal-5 ta’ Novembru 2014, Mayaleh vs Il-Kunsill, T-307/12 u T-408/13, EU:T:2014:926, punti 110 sa 113 u l-ġurisprudenza ċċitata), bħala prinċipju kellu l-obbligu li jisimgħu qabel ma jiddeċiedi li jżommu fil-listi inkwistjoni. Madankollu, id-dritt għal smigħ qabel l-adozzjoni ta’ atti li jżommu fis-seħħ miżuri restrittivi fir-rigward ta’ persuni diġà suġġetti għal dawn il-miżuri jirriżulta meta l-Kunsill jikkunsidra elementi ġodda kontra dawn il-persuni u mhux meta tali żamma fil-lista hija bbażata fuq l-istess raġunijiet bħal dawk li ġġustifikaw l-adozzjoni tal-att inizjali li jimponi l-miżuri restrittivi inkwistjoni (ara, b’analoġija, is-sentenza tat-28 ta’ Lulju 2016, Tomana et vs Il-Kunsill u Il-Kummissjoni, C-330/15 P, mhux ippubblikata, EU:C:2016:601, punt 67 u l-ġurisprudenza ċċitata; ara wkoll, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenza tas-7 ta’ April 2016, Central Bank of Iran vs Il-Kunsill, C-266/15 P, EU:C:2016:208, punt 33).
4

Fil-parti tal-formola uffiċjali tal-applikazzjoni għal reġistrazzjoni pprovduta għad-deskrizzjoni tad-disinn li tiegħu kienet intalbet ir-reġistrazzjoni, Ball Europe kienet kitbet li ġej bl-Ingliż: “Group of cans for drink, all having a sleek but high appearance with reduced neck, preferably made of thin sheet metal, especially for filling volumes of 250 ml, 300 ml or 330 ml, respectively.” (Grupp ta’ laned għal xarbiet, li għandhom dehra raffinata iżda għolja b’għonq ridott, preferibbilment magħmula minn folja metallika rqiqa, speċjalment għall-mili ta’ volumi ta’ 250 ml, 300 ml jew 330 ml, rispettivament).
38

Madankollu, għandu jiġi enfasizzat, preliminarjament, li, sabiex jiġi stabbilit li fl-evalwazzjoni tal-fatti l-awtorità kontraenti wettqet żball tant manifest li huwa tali li jiġġustifika l-annullament tad-deċiżjoni ta’ ċaħda ta’offerta ta’ kuntratt, il-provi prodotti mir-rikorrenti għandhom ikunu suffiċjenti sabiex jirrendu mhux plawżibbli l-evalwazzjonijiet aċċettati fid-deċiżjoni inkwistjoni. Fi kliem ieħor, il-motiv ibbażat fuq l-iżball manifest għandu jiġi miċħud jekk, minkejja l-provi prodotti mir-rikorrenti, l-evalwazzjoni kkontestata tista’ titqies li hija vera jew valida (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenzi tat-12 ta’ Diċembru 1996, AIUFFASS u AKT vs Il‑Kummissjoni, T‑380/94, EU:T:1996:195, punt 59, u tat-12 ta’ Frar 2008, BUPA et vs Il‑Kummissjoni, T‑289/03, EU:T:2008:29, punt 221).
4

Permezz ta’ sentenza tat-12 ta’ Novembru 2014, Guardian Industries u Guardian Europe vs Il-Kummissjoni (C‑580/12, EU:C:2014:2363), l-ewwel nett, il-Qorti tal-Ġustizzja annullat is-sentenza tas-27 ta’ Settembru 2012, Guardian Industries u Guardian Europe vs Il-Kummissjoni (T‑82/08, EU:T:2012:494), sa fejn din is-sentenza kienet ċaħdet il-motiv ibbażat fuq il-ksur tal-prinċipju ta’ nondiskriminazzjoni sa fejn jirrigwarda l-kalkolu tal-ammont tal-multa imposta fuq Guardian Industries u r-rikorrenti in solidum u kienet ikkundannat lil dawn tal-aħħar għall-ispejjeż. It-tieni nett, il-Qorti tal-Ġustizzja annullat l-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni C(2007) 5791 sa fejn dan kien jistabbilixxi l-ammont tal-multa imposta fuq Guardian Industries u r-rikorrenti fis-somma ta’ EUR 148000000. It-tielet nett, il-Qorti tal-Ġustizzja stabbilixxiet l-ammont tal-multa imposta fuq Guardian Industries u r-rikorrenti in solidum minħabba l-ksur ikkonstatat fl-Artikolu 1 tad-Deċiżjoni C(2007) 5791 għas-somma ta’ EUR 103600000. Ir-raba’ nett, il-Qorti tal-Ġustizzja ċaħdet il-kumplament tal-appell. Il-ħames nett, il-Qorti tal-Ġustizzja qasmet l-ispejjeż.
62

Huwa eżatt, kif jargumenta l-EUIPO billi jirreferi għall-ġurisprudenza li tirriżulta mis-sentenza tas-16 ta’ Settembru 2009, Zero Industry vs UASI – zero Germany (zerorh+) (T‑400/06, mhux ippubblikata, EU:T:2009:331, punt 73), li l-unika fatt li diversi trade marks li jindikaw il-prodotti kkonċernati jinkludu kelma identika ma huwiex biżżejjed biex jistabbilixxi li dan l-element sar b’mod dgħajjef distintiv minħabba l-użu frekwenti tiegħu fil-qasam ikkonċernat, u dan l-istess jekk il-prodotti indikati mill-imsemmija trade marks huma huma stess identiċi jew jippreżentaw rabta. Fil-fatt għandu jittieħed inkunsiderazzjoni l-użu effettiv tat-trade marks fis-suq u mhux il-koeżistenza astratta tat-trade marks li jinkludu element komun fir-reġistru [ara, f’dan il-każ, sentenza tal-24 ta’ Novembru 2005, GfK vs UASI – BUS (Online Bus), T‑135/04, EU:T:2005:419, punt 68]. Madankollu, kif targumenta korrettament ir-rikorrenti, l-elementi li jinkludi l-Anness 1 ippreżentata matul il-proċedura amministrattiva, jiġifieri estratti ta’ diversi siti Internet ta’ diversi impriżi li jipproponu lill-konsumaturi tal-Unjoni inbejjed indikati minn trade marks li jinkludu l-kliem “sol”, “sole”, “soleil” u “sun” kif ukoll diversi xbihat tax-xemx, jippermettu li jiġi kkonstatat li l-konsumatur tal-Unjoni ġenerali, u l-pubbliku rilevanti b’mod partikolari, huwa konkretament espost ta’ spiss għal tali trade marks, b’mod li l-assoċjazzjoni bejn il-kunċett ta’ xemx, minn naħa, u l-inbid, min-naħa l-oħra, mhijiex barrani għalih. Il-provi li ġew annessi mal-proċess mir-rikorrenti jippermettu li wieħed jasal għal din il-konklużjoni mingħajr ma jkun neċessarju li jiġi eżaminat jekk, kif hi ssostni, ir-rabta bejn il-kunċett tax-xemx u l-inbid tikkostitwixxi fatt magħruf.
35

Meta, fl-eżerċizzju ta’ din is-setgħa diskrezzjonali, il-Kummissjoni tiddeċiedi li tagħti livelli ta’ prijorità differenti lill-ilmenti mressqa quddiemha, hija tista’ mhux biss tiddeċiedi dwar l-ordni li fih ser jiġu eżaminati l-ilmenti, iżda wkoll tiċħad ilment minħabba nuqqas ta’ interess suffiċjenti tal-Unjoni sabiex tkompli bl-eżami tal-kawża (sentenzi tal-24 ta’ Jannar 1995, Tremblay et vs Il-Kummissjoni, T‑5/93, EU:T:1995:12, punt 60, u tal-14 ta’ Frar 2001, Sodima vs Il-Kummissjoni, T‑62/99, EU:T:2001:53, punt 36). Peress li l-evalwazzjoni tal-interess għall-Unjoni li għandu lment fil-qasam tal-kompetizzjoni tiddependi miċ-ċirkustanzi fattwali u legali ta’ kull każ (sentenza tat-12 ta’ Lulju 2007, AEPI vs Il-Kummissjoni, T‑229/05, mhux ippubblikata, EU:T:2007:224, punt 38), la hemm lok li jiġi limitat in-numru ta’ kriterji ta’ evalwazzjoni li għalihom tista’ tirreferi l-Kummissjoni u lanqas, bil-kontra, li hija tiġi imposta l-użu esklużiv ta’ ċerti kriterji (sentenzi tas-17 ta’ Mejju 2001, IECC vs Il-Kummissjoni, C‑450/98 P, EU:C:2001:276, punt 58, u tas-16 ta’ Jannar 2008, Scippacercola u Terezakis vs Il-Kummissjoni, T-306/05, mhux ippubblikata, EU:T:2008:9, punt 189).