ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
150

Fl-aħħar nett, ir-rikorrent ma jistax utilment isostni li l-pubblikazzjoni tad-dokumenti inkwistjoni seħħet minn ommu jew minn persuni marbuta magħha. Fil-fatt, minbarra li l-pubblikazzjoni tad-dokumenti inkwistjoni fuq is-sit internet tiegħu stess permezz ta’ terzi persuni ma hijiex kredibbli, għall-inqas mingħajr il-kunsens tiegħu, it-trażmissjoni ta’ dawn id-dokumenti lil ommu kienet tikkostitwixxi ksur tat-termini tal-awtorizzazzjoni li kienet ġiet mogħtija lilu. Barra minn hekk, anki fl-ipoteżi fejn uffiċjal jew membru tal-persunal regolarment jibgħat dokument kunfidenzjali lil terz bl-iskuża li għandu awtorizzazzjoni ta’ żvelar, dan għandu jiżgura li din il-persuna nnifisha ser tirrispetta t-termini tal-imsemmija awtorizzazzjoni. Konsegwentement, anki jekk jiġi preżunt li l-pubblikazzjoni nnifisha saret mingħajr il-parteċipazzjoni tar-rikorrent, xorta waħda hemm lok li jitqies li, bin-nuqqas ta’ osservanza tal-limiti tal-awtorizzazzjoni ta’ żvelar li kienet ingħatatlu, huwa oġġettivament ħoloq ir-riskju ta’ din il-pubblikazzjoni u kien involut fiha (ara, f’dan is-sens, id-digriet tas‑16 ta’ Marzu 2016, One of Us et vs Il‑Kummissjoni, T‑561/14, mhux ippubblikat, EU:T:2015:917, punti 58 u 59).
148

Għandu jiġi kkonstatat ukoll li, skont ġurisprudenza stabbilita, mil-loġika stess tal-Avviż dwar il-kooperazzjoni tal‑2002, kif ukoll dak tal‑2006, jirriżulta li l-effett mixtieq huwa li tinħoloq klima ta’ inċertezza fi ħdan l-akkordji billi titħeġġeġ id-denunzja tagħhom lill-Kummissjoni. Din l-inċertezza tirriżulta preċiżament mill-fatt li l-parteċipanti fl-akkordju jafu li wieħed biss fosthom jista’ jibbenefika minn immunità minn multa billi jiddenunzja lill-parteċipanti l-oħra fil-ksur, sabiex b’hekk ikunu esposti għar-riskju li jiġu imposti multi fuqhom. Fil-kuntest ta’ din is-sistema, u skont l-istess loġika, l-impriżi li jipprovdu l-kooperazzjoni tagħhom l-iktar malajr jibbenefikaw minn tnaqqis ikbar tal-multi li kieku kienu jeħlu minn dak mogħti lill-impriżi li jikkooperaw inqas malajr (ara s-sentenzi tas‑16 ta’ Settembru 2013, Wabco Europe et vs Il‑Kummissjoni, T‑380/10, EU:T:2013:449, punt 147 u l-ġurisprudenza ċċitata, u tas‑16 ta’ Settembru 2013, Repsol Lubricantes y Especialidades et vs Il‑Kummissjoni, T‑496/07, mhux ippubblikata, EU:T:2013:464, punt 334 u l-ġurisprudenza ċċitata).
56

Skont ġurisprudenza stabbilita, eċċezzjoni ta’ illegalità mqajma b’mod inċidentali skont l-Artikolu 277 TFUE, fil-mument tal-konstatazzjoni fil-kawża prinċipali tal-legalità ta’ att terz, hija ammissibbli biss jekk teżisti rabta ta’ konnessjoni bejn dan l-att u r-regola li allegata illegalità tagħha hija eċipita. Sa fejn l-Artikolu 277 TFUE ma għandux l-għan li jippermetti li parti tikkontesta l-applikabbiltà ta’ kwalunkwe att ta’ natura ġenerali insostenn ta’ kwalunkwe rikors, il-portata ta’ eċċezzjoni ta’ illegalità għandha tkun limitata għal dak li huwa indispensabbli għas-soluzzjoni tat-tilwima (ara s-sentenza tat-12 ta’ Ġunju 2015, Health Food Manufacturers’ Association et vs Il-Kummissjoni, T‑296/12, EU:T:2015:375, punt 170 u l-ġurisprudenza ċċitata). Minn dan isegwi li l-att ġenerali li titqajjem l-illegalità tiegħu għandu jkun applikabbli, direttament jew indirettament, għall-każ inkwistjoni u li għandu jkun hemm rabta legali diretta bejn id-deċiżjoni individwali kkontestata u l-att ġenerali inkwistjoni (sentenzi tal-15 ta’ Marzu 2017, Fernández González vs Il-Kummissjoni, T‑455/16 P, ma hijiex ippubblikata, EU:T:2017:169, punt 34, u tat-22 ta’ Novembru 2017, von Blumenthal et vs BEI, T‑558/16, ma hijiex ippubblikata, EU:T:2017:827, punt 71).
26

Għaldaqstant, assoċjazzjoni ma tistax tinvoka l-fatt li hija tirrappreżenta l-interessi tal-membri tagħha li ppreżentaw ir-rikors tagħhom innifishom, peress li dawn jirrappreżentaw l-interessi tagħhom stess (ara s-sentenza tal‑15 ta’ Settembru 2016, Molinos Río de la Plata et vs Il‑Kunsill, T‑112/14 sa T‑116/14 u T‑119/14, mhux ippubblikata, EU:T:2016:509, punt 36 u l-ġurisprudenza ċċitata). Minn dan jirriżulta li dan ir-rikors ma jistax jiġi ddikjarat ammissibbli abbażi tar-rappreżentanza mir-rikorrenti tax-Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-ouest (port de Brest) (il-Kamra tal-Kummerċ u tal-Industrija tal-Metropoli ta’ Bretagne-ouest (il-port ta’ Brest)), peress li din kienet ippreżentat ir-rikors tagħha stess kontra d-deċiżjoni kkontestata fil-Kawża T‑754/17, Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-ouest (port de Brest) vs Il‑Kummissjoni, u dan mingħajr il-bżonn li tingħata deċiżjoni fuq l-ammissibbiltà tar-rikors ippreżentat minn din tal-aħħar (ara, f’dan is-sens, id-digriet tad‑29 ta’ Marzu 2012, Asociación Española de Banca vs Il‑Kummissjoni, T‑236/10, EU:T:2012:176, punt 30).
66

Għal dak li jirrigwarda l-oġġezzjoni tal-Kummissjoni (ara l-punt 63 iktar ’il fuq), huwa suffiċjenti li jiġi nnotat li mill-ġurisprudenza ma jirriżultax li l-motiv ibbażat fuq ksur tal-kamp ta’ applikazzjoni tal-liġi jirreferi biss għall-każ tal-inapplikabbiltà ratione temporis tar-regola inkwistjoni, iżda li l-imsemmi motiv jirreferi għal kull każ li fih ir-regola li sservi bħala bażi għall-att ikkontestat ma tkunx tista’ tiġi applikata (ara f’dan is-sens, is-sentenza tal-21 ta’ Frar 2008, Putterie-De-Beukelaer vs Il-Kummissjoni, F‑31/07, EU:F:2008:23, punt 51, mhux annullata dwar dan il-punt mis-sentenza tat-8 ta’ Lulju 2010, Il-Kummissjoni vs Putterie-De-Beukelaer (T‑160/08 P, EU:T:2010:294)). Barra minn hekk, il-fatt li l-Qorti Ġenerali għandha tipproċedi bl-interpretazzjoni tal-Artikolu 42c tar-Regolamenti tal-Persunal sabiex tiddetermina l-kamp ta’ applikazzjoni tiegħu ma jfissirx li l-problema ppreżentata fil-punt 56 iktar ’il fuq ma tirrigwardax il-kamp ta’ applikazzjoni tal-Artikolu 42c tar-Regolmenti. Finalment, għandu jiġi nnotat li l-prinċipju ta’ konkordanza bejn l-ilment amministrattiv u r-rikors ġudizzjarju ma jipprekludix lill-qorti tal-Unjoni milli tqajjem ex officio motiv ta’ ordni pubbliku (ara f’dan is-sens, is-sentenza tal-14 ta’ Frar 2017, Kerstens vs Il-Kummissjoni, T‑270/16 P, mhux ippubblikata, EU:T:2017:74, punti 66 sa 70).
57

Fir-rigward tal-eżami tal-fondatezza tal-ewwel motiv, għandu jitfakkar li, fir-rigward tal-applikazzjoni tar-regoli li jikkonċernaw il-kontroll tal-konċentrazzjonijiet, id-definizzjoni adegwata tas-suq inkwistjoni hija kundizzjoni neċessarja u preliminari għall-evalwazzjoni tal-effetti fuq il-kompetizzjoni tal-konċentrazzjoni notifikata (sentenzi tal-31 ta’ Marzu 1998, Franza et vs Il-Kummissjoni, C‑68/94 u C‑30/95, EU:C:1998:148, punt 143; tas-6 ta’ Ġunju 2002, Airtours vs Il-Kummissjoni, T‑342/99, EU:T:2002:146, punt 19; u tas-7 ta’ Mejju 2009, NVV et vs Il-Kummissjoni, T‑151/05, EU:T:2009:144, punt 51).
75

Barra minn hekk, ir-rikorrenti jikkontestaw li r-Repubblika Ellenika tista’ tinvoka, f’dan il-każ, il-prinċipju rebus sic stantibus sabiex tiġġustifika l-modifiki tad-drittijiet kuntrattwali tagħhom. Insostenn ta’ dan l-argument, l-ewwel nett, ir-rikorrenti jenfasizzaw li t-titoli ta’ dejn kontenzjużi nħarġu fi żmien meta l-komunità monetarju internazzjonali kienet diġà unanimament irrikjediet li toħroġ titoli ta’ dejn tal-Istat ta’ KAK. It-tieni nett, minkejja t-talbiet tar-rikorrenti, ir-Repubblika Ellenika kienet intenzjonalment irrinunzjat milli tuża’ KAK waqt il-ħruġ tat-titoli ta’ dejn kontenzjużi. It-tielet nett, f’April 2003, l-Istati Membri kienu qablu fuq il-ħtieġa li mal-emissjonijiet ikun hemm obbligi internazzjonali ta’ KAK (ara l-Anness 1 għar-Rapport tal-Kumitat Ekonomiku u Finanzjarju ECFIN/CEFCPE (2004) REP 50483 finali tat‑12 ta’ Novembru 2004, p. 7) u, f’Settembru 2003, il-Kumitat Ekonomiku u Finanzjarju kien japprova sett ewlieni ta’ klawżoli li kellhom ikunu applikabbli fil-kundizzjonijiet li jirregolaw il-ħruġ ta’ obbligazzjonijiet. Ir-raba’ nett, minn Novembru 2004, il-“Gvernaturi tal-Banek Ċentrali tal-Istati tal-G 20” kienu jirrakkomandaw l-inklużjoni ta’ KAK fil-kuntratti ta’ ħruġ ta’ azzjonijiet sabiex jippromwovu l-implimentazzjoni ta’ deċiżjonijiet ta’ maġġoranza (ara r-Rakkomandazzjoni tas‑26 ta’ Ottubru 2004 bit-titolu “Report to the EFC-Implementation of the EU commitment on Collective Action Clauses in documentation of International Debt Insurance”). Il-ħames nett, it-tħassib li KAK jisgħu jwasslu għal prumjums ta’ riskju ogħla u b’hekk spejjeż ta’ finanzjament ogħla tal-Istat ma ġiex ikkonfermat mill-istudji mwettqa fl-2003 minn A. Richards u M. Gugiatti (“The Use of Collective Action Clauses in New York Law Bonds of Sovereign Borrowers”, Journal of International Law, 35 (2004) p. 815 et seq.; Szodruch, Staateninsolvenz und private Gläubiger, 2008, p. 226]. 815 et seq.; Szodruch, A., Staateninsolvenz und private Gläubiger, BWV Verlag, 2008, p. 226). Ir-rikorrenti jqisu għaldaqstant li, għalkemm ir-Repubblika Ellenika ddeċidiet li ma tinkludix titoli ta’ dejn Griegi ta’ KAK għalkemm dan id-dibattitu dwar l-inklużjoni tagħhom f’titoli ta’ dejn kien seħħ, hija ma setgħetx, meta jseħħu ċ-ċirkustanzi mibdulin li ġustament huma mistennija li jwieġbu għalihom KAK, jippretendu li jimponu ristrutturazzjoni permezz ta’ restrizzjoni.
64

Ir-rikorrent jafferma li l-iskema ta’ għajnuna inkwistjoni hija skema ta’ għajnuna eżistenti, skont l-Artikolu 1(b)(i) tar-Regolament 2015/1589, peress li l-possibbiltà għall-awtoritajiet pubbliċi kkonċernati li jagħtu sussidji lill-impriżi tat-trasport pubbliku tal-passiġġieri bit-triq kienet introdotta mill-Artikolu 19 tad-décret no 49‑1473, du 14 novembre 1949, relatif à la coordination et à l’harmonisation des transports ferroviaires et routiers (id-Digriet Nru 49‑1473, tal‑14 ta’ Novembru 1949, dwar il-koordinazzjoni u l-armonizzazzjoni tat-trasport bil-ferrovija u bit-triq, JORF tal‑15 ta’ Novembru 1949, p. 11104, iktar ’il quddiem id-“Digriet tal‑1949”), qabel id-dħul fis-seħħ fi Franza tat-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ekonomika Ewropea (li sar it-Trattat FUE), fl‑1 ta’ Jannar 1958.
46

Barra minn hekk, anki fil-każijiet fejn jirriżulta miċ-ċirkustanzi li fihom tkun ingħatat l-għajnuna li din hija ta’ tali natura li taffettwa l-kummerċ bejn l-Istati Membri u li toħloq distorsjoni jew thedded li toħloq distorsjoni tal-kompetizzjoni, il-Kummissjoni għandha, mill-inqas, issemmi dawk iċ-ċirkustanzi fil-motivi tad-deċiżjoni tagħha (sentenzi tas‑7 ta’ Ġunju 1988, Il‑Greċja vs Il‑Kummissjoni, 57/86, EU:C:1988:284, punt 15; tal‑24 ta’ Ottubru 1996, Il‑Ġermanja et vs Il‑Kummissjoni, C‑329/93, C‑62/95 u C‑63/95, EU:C:1996:394, punt 52, u tat‑30 ta’ April 1998, Vlaamse Gewest vs Il‑Kummissjoni, T‑214/95, EU:T:1998:77, punt 64).
57

Bħalma tirrileva ġustament il-Kummissjoni, ir-rikorrent iqis, essenzjalment, li, sa fejn l-impriżi stabbiliti barra mit-territorju tar-Reġjun ta’ Île-de-France li huwa għażel għall-finijiet tal-analiżi komparattiva tiegħu tal-ispejjeż kienu suġġetti għal proċedura ta’ sejħa għal offerti konformi mar-rekwiżiti tal-loi no 93‑122, du 29 janvier 1993, relative à la prévention de la corruption et à la transparence de la vie économique et des procédures publiques (il-Liġi Nru 93‑122 tad‑29 ta’ Jannar 1993 dwar il-Prevenzjoni tal-Korruzzjoni u dwar it-Trasparenza tal-Ħajja Ekonomika u tal-Proċeduri Pubbliċi, JORF tat‑30 ta’ Jannar 1993, p. 1588, iktar ’il quddiem “il-Liġi Sapin”), dawn għandhom jitqiesu, qabel kollox, bħala impriżi mmexxija tajjeb fis-sens tas-sentenza tal‑24 ta’ Lulju 2003, Altmark Trans u Regierungspräsidium Magdeburg (C‑280/00, EU:C:2003:415).
40

Barra minn hekk, anki fil-każijiet fejn jirriżulta miċ-ċirkustanzi li fihom tkun ingħatat l-għajnuna li din hija ta’ tali natura li taffettwa l-kummerċ bejn l-Istati Membri u li toħloq distorsjoni jew thedded li toħloq distorsjoni tal-kompetizzjoni, il-Kummissjoni għandha, mill-inqas, issemmi dawk iċ-ċirkustanzi fil-motivi tad-deċiżjoni tagħha (sentenzi tas‑7 ta’ Ġunju 1988, Il‑Greċja vs Il‑Kummissjoni, 57/86, EU:C:1988:284, punt 15; tal‑24 ta’ Ottubru 1996, Il‑Ġermanja et vs Il‑Kummissjoni, C‑329/93, C‑62/95 u C‑63/95, EU:C:1996:394, punt 52, u tat‑30 ta’ April 1998, Vlaamse Gewest vs Il‑Kummissjoni, T‑214/95, EU:T:1998:77, punt 64).
36

Insostenn tal-allegazzjonijiet tagħhom, ir-rikorrenti jinvokaw żewġ ilmenti prinċipali. L-ewwel nett, huma jaffermaw li l-iskema ta’ għajnuna inkwistjoni għandha tiġi kklassifikata bħala skema ta’ għajnuna eżistenti, bl-applikazzjoni tal-Artikolu 1(b)(i) tar-Regolament 2015/1589, minħabba li l-possibbiltà għall-awtoritajiet territorjali li jagħtu sussidji lill-impriżi tat-trasport pubbliku tal-passiġġieri bit-triq kienet introdotta mill-Artikolu 19 tad-décret no 49‑1473, du 14 novembre 1949, relatif à la coordination et à l’harmonisation des transports ferroviaires et routiers (id-Digriet Nru 49‑1473, tal‑14 ta’ Novembru 1949, dwar il-koordinazzjoni u l-armonizzazzjoni tat-trasport bil-ferrovija u bit-triq, JORF tal‑15 ta’ Novembru 1949, p. 11104, iktar ’il quddiem id-“Digriet tal‑1949”), qabel id-dħul fis-seħħ fi Franza tat-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ekonomika Ewropea (li sar it-Trattat FUE), fl‑1 ta’ Jannar 1958. It-tieni nett, huma jqisu li, sa fejn is-swieq tat-trasport pubbliku tal-Istati Membri tal-Unjoni kienu magħluqa għall-kompetizzjoni qabel l-1995, data miżmuma fis-sentenza tal‑24 ta’ Lulju 2003, Altmark Trans u Regierungspräsidium Magdeburg (C‑280/00, EU:C:2003:415), dwar il-ftuħ tal-imsemmija swieq, il-Kummissjoni ma setgħetx tqis li l-għajnuna mogħtija taħt l-iskema ta’ għajnuna inkwistjoni kienet tikkostitwixxi diġà għajnuna fis-sens tal-Artikolu 107(1) TFUE, meta ġiet introdotta u ma setgħetx, għalhekk, tikkostitwixxi għajnuna eżistenti skont l-ewwel sentenza tal-Artikolu 1(b)(v) tar-Regolament 2015/1589.
72

Minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li l-għajnuna stabbilita fl-Artikolu 107(1) TFUE ma hijiex limitata għal sussidji, peress li hija ma tinkludix biss benefiċċji pożittivi, bħas-sussidji stess, iżda wkoll miżuri tal-Istat li, f’diversi forom, itaffu l-piżijiet li normalment itaqqlu l-baġit ta’ impriża u li, għaldaqstant, mingħajr ma jkunu sussidji fis-sens strett tal-kelma, huma tal-istess natura u għandhom effetti identiċi (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-23 ta’ Frar 1961, De Gezamenlijke Steenkolenmijnen in Limburg vs Haute Autorité, 30/59, EU:C:1961:2, p. 39; tat-2 ta’ Lulju 1974, L-Italja vs Il-Kummissjoni, 173/73, EU:C:1974:71, punt 33; tal-15 ta’ Marzu 1994, Banco Exterior de España, C‑387/92, EU:C:1994:100, punt 13, u tal-15 ta’ Novembru 2011, Il-Kummissjoni u Spanja vs Il-Gvern ta’ Ġibiltà u r-Renju Unit, C-106/09 P u C-107/09 P, EU:C:2011:732, punt 71).
81

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li s-sistema tat-trade marks tal-Unjoni Ewropea hija sistema awtonoma, ikkostitwita minn numru ta’ regoli u li tipprova tikseb għanijiet li huma speċifiċi għaliha, peress illi l-applikazzjoni tagħha hija indipendenti minn kull sistema nazzjonali (sentenza tal‑25 ta’ Ottubru 2007, Develey vs UASI, C‑238/06 P, EU:C:2007:635, punt 65). Konsegwentement, it-trade mark inkwistjoni għandha tiġi evalwata biss abbażi tal-leġiżlazzjoni tal-Unjoni rilevanti u d-deċiżjonijiet mogħtija minn qrati nazzjonali ma jistgħux fi kwalunkwe ipoteżi jikkontestaw il-legalità tad-deċiżjoni kkontestata (digriet tat‑22 ta’ Ottubru 2014, Repsol YPF vs UASI, C‑466/13 P, mhux ippubblikat, EU:C:2014:2331, punt 90; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenza tat‑12 ta’ Novembru 2008, Lego Juris vs UASI – Mega Brands (Brikk tal-Lego ħamra), T‑270/06, EU:T:2008:483, punt 91).
341

Fir-rigward ta’ deċiżjoni li timponi multa, il-Kummissjoni hija marbuta tipprovdi motivazzjoni, b’mod partikolari fir-rigward tal-ammont tal-multa imposta u fir-rigward tal-metodu magħżul f’dan ir-rigward (sentenza tas‑27 ta’ Settembru 2006, Jungbunzlauer vs Il‑Kummissjoni, T‑43/02, EU:T:2006:270, punt 91). Huwa l-obbligu tal-Kummissjoni li tindika, fid-deċiżjoni tagħha, il-punti ta’ evalwazzjoni li ppermettewlha tkejjel il-gravità u t-tul tal-ksur, mingħajr ma hija obbligata li tipprovdi, fl-istess deċiżjoni, raġunijiet iktar fid-dettall jew iċ-ċifri relatati mal-metodu tal-kalkolu tal-multa (sentenza tat‑13 ta’ Lulju 2011, Schindler Holding et vs Il‑Kummissjoni, T‑138/07, EU:T:2011:362, punt 243). Madankollu hija għandha tispjega r-riflessjoni u l-evalwazzjoni li tkun għamlet tal-punti meħuda inkunsiderazzjoni (sentenza tat‑8 ta’ Diċembru 2011, Chalkor vs Il‑Kummissjoni, C‑386/10 P, EU:C:2011:815, punt 61).
1

Fil-15 ta’ Lulju 2013, il-Bürgerausschuss für die Bürgerinitiative Minority SafePack – One million signatures for diversity in Europe (il-Kumitat taċ-Ċittadini għall-Inizjattiva taċ-Ċittadini “Minority SafePack – One million signatures for diversity in Europe”, iktar ’il quddiem il-“Kumitat” jew l-“organizzaturi”) ippreżenta lill-Kummissjoni Ewropea l-proposta ta’ inizjattiva taċ-ċittadini Ewropej (iktar ’il quddiem l-“IĊE”) intitolata “Minority SafePack – One million signatures for diversity in Europe” (iktar ’il quddiem il-“proposta ta’ IĊE”).
159

Din l-evalwazzjoni ma hijiex ikkontestata mill-prassi deċiżjonali preċedenti tal-Kummissjoni dwar sitwazzjonijiet oħra, irrispettivament minn jekk in-natura tagħhom hijiex jew le paragunabbli mas-sitwazzjoni inkwistjoni f’dan il-każ. F’dan ir-rigward, huwa biżżejjed li jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita, tali prassi deċiżjonali preċedenti ma sservix bħala kuntest ġuridiku għall-multi fil-qasam tal-kompetizzjoni u li deċiżjonijiet li jirrigwardaw kawżi oħra huma ta’ natura purament indikattiva f’dak li jirrigwarda l-eżistenza, b’mod partikolari, ta’ diskriminazzjonijiet jew tan-natura sproporzjonata ta’ multa (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-11 ta’ Lulju 2013, Team Relocations et vs Il-Kummissjoni, C‑444/11 P, mhux ippubblikata, EU:C:2013:464, punt 82 u l-ġurisprudenza ċċitata; tal-10 ta’ Lulju 2014, Telefónica u Telefónica de España vs Il-Kummissjoni, C-295/12 P, EU:C:2014:2062, punt 189, u tas-7 ta’ Settembru 2016, Pilkington Group et vs Il-Kummissjoni, C-101/15 P, EU:C:2016:631, punt 68). Madankollu, kif ġie espost, b’mod partikolari, fil-punt 158 iktar ’il fuq, f’dan il-każ, l-ilmenti mressqa mir-rikorrenti ma humiex ta’ natura li jissostanzjaw l-allegazzjoni li l-multa imposta hija ta’ natura sproporzjonata fir-rigward tagħhom.
15

It-tieni motiv kien ibbażat, prinċipalment, fuq żbalji manifesti ta’ evalwazzjoni u fuq żbalji ta’ liġi, sa fejn l-istituzzjonijiet kienu ċaħdu talbiet għall-aġġustament tal-valur normali, minħabba l-materji primi u l-produttività, ippreżentati mir-rikorrenti u, sussidjarjament, fuq nuqqas ta’ motivazzjoni (sentenza tat-30 ta’ Ġunju 2016, Jinan Meide Casting vs Il-Kunsill, T‑424/13, EU:T:2016:378, punt 57). It-tielet motiv kien ibbażat fuq żbalji manifesti ta’ evalwazzjoni u fuq żbalji ta’ liġi kif ukoll fuq ksur tal-prinċipju ta’ nondiskriminazzjoni, sa fejn l-istituzzjonijiet kienu segwew metodoloġija irraġonevoli għad-determinazzjoni tal-valur normali tal-prodotti mingħajr korrispondenza (sentenza tat-30 ta’ Ġunju 2016, Jinan Meide Casting vs Il-Kunsill, T‑424/13, EU:T:2016:378, punt 57). Ir-raba’ motiv kien ibbażat fuq ksur ta’ rekwiżiti formali essenzjali, sa fejn il-Kummissjoni ma kinitx innotifikat il-konklużjonijiet dwar il-KES fil-ħin (sentenza tat-30 ta’ Ġunju 2016, Jinan Meide Casting vs Il-Kunsill, T‑424/13, EU:T:2016:378, punt 57). Il-ħames motiv kien ibbażat fuq żbalji ta’ fatt u fuq żbalji manifesti ta’ evalwazzjoni kif ukoll fuq ksur tar-Regolament Nru 1225/2009, sa fejn id-determinazzjoni tad-dannu mġarrab mill-industrija tal-Unjoni kienet ibbażata fuq data mhux eżatta fir-rigward tal-volum tal-importazzjonijiet li joriġinaw miċ-Ċina li huma s-suġġett ta’ dumping (sentenza tat-30 ta’ Ġunju 2016, Jinan Meide Casting vs Il-Kunsill, T‑424/13, EU:T:2016:378, punt 57).
98

Għall-kuntrarju, minn ġurisprudenza ferm stabbilita jirriżulta li l-kunċett ta’ “perikolu” jiddeskrivi kull prodott jew proċess “li jista’” jkollu effett negattiv fuq is-saħħa umana (sentenzi tal-11 ta’ Settembru 2002, Pfizer Animal Health vs Il-Kunsill, T‑13/99, EU:T:2002:209, punt 147; tal-11 ta’ Settembru 2002, Alpharma vs Il-Kunsill, T‑70/99, EU:T:2002:210, punt 160; tad-9 ta’ Settembru 2011, Dow AgroSciences et vs Il-Kummissjoni, T‑475/07, EU:T:2011:445, punt 147; u tat-12 ta’ April 2013, Du Pont de Nemours (Franza) et vs Il-Kummissjoni, T‑31/07, mhux ippubblikata, EU:T:2013:167, punt 144). Fi kliem ieħor, fir-rigward tal-perikoliżità ta’ sustanza, jeħtieġ li jitqiesu l-effetti effetti mhux mixtieqa “possibbli” ta’ din is-sustanza u mhux l-effetti “probabbli”. Dan l-approċċ tal-leġiżlatur tal-Unjoni huwa, barra minn hekk, konformi mal-prinċipju ta’ prekawzjoni, kif imsemmi b’mod partikolarià fl-Artikolu 1(3) tar-Regolament Nru 1907/2006 (sentenza tal-11 ta’ Mejju 2017, Deza vs ECHA, T‑115/15, EU:T:2017:329, punt 173).
F’dan ir-rigward, anki jekk wieħed jassumi li, kif isostnu r-rikorrenti u r-Renju tal-Belġju, il-punt 2 tal-Artikolu 180 taċ-CIR ma jikkostitwixxix deroga mill-qafas ta’ referenza, peress li l-IPM ikun il-qafas ta’ referenza rilevanti għall-entitajiet, bħar-rikorrenti, għandu jiġi osservat, kif għamlet il-Kummissjoni fil-premessa 90 tad-deċiżjoni kkontestata, li s-sistema Belġjana tat-taxxa tad-dħul hija nnifisha selettiva, sa fejn twassal sabiex tiffavorixxi “ċerti impriżi”, jiġifieri l-portijiet, minkejja li jinsabu f’sitwazzjoni fattwali u ġuridika komparabbli meta mqabbla mal-impriżi l-oħra suġġetti għall-ISoc fir-rigward tat-tassazzjoni tal-profitti li jidderivaw mill-attivitajiet ekonomiċi tagħhom (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑15 ta’ Novembru 2011, Il-Kummissjoni u Spanja vs vs Government of Gibraltar u r-Renju Unit, C‑106/09 P u C‑107/09 P, EU:C:2011:732, punt 101 sa 107, u tal‑21 ta’ Diċembru 2016, Il-Kummissjoni vs World Duty Free Group et, C‑20/15 P u C‑21/15 P, EU:C:2016:981, punti 76 sa 79).
266

Fil-qafas tal-punt III.4 tal-espożizzjoni tal-motivi tad-deċiżjoni tagħha, l-ECHA ppreċiżat li s-sedimenti kienu wkoll qasam ambjentali ta’ tħassib serju. Il-benpat kien assorbenti ħafna u, konsegwentement, jassorbi s-sedimenti malajr u f’livell għoli. Skont hi, kien probabbli wkoll li jinħoloq livell għoli ta’ residwi li ma jistgħux jiġu astratti fil-qafas tal-ittestjar imwettaq skont il-metodu Nru 308 u huwa probabbilment diffiċli li tiġi sseparata d-degradazzjoni mill-proċess ta’ dissipazzjoni. Sabiex tiġi ffaċilitata l-interpretazzjoni tad-data, għandhom jiġu osservati ċerti kundizzjonijiet. Sabiex tiġi evalwata l-persistenza tal-benpat, huwa neċessarju li ssir distinzjoni bejn is-sempliċi eliminazzjoni u d-degradazzjoni. Għal dan l-għan, id-detezzjoni u l-identifikazzjoni tal-metaboliti huma rekwiżiti fundamentali. Temperatura għolja tiffavorixxi l-vitalità tal-inokulu, il-probabbiltà ta’ formazzjoni ta’ metaboliti u l-possibbiltà ta’ identifikazzjoni tal-metaboliti fil-konfront ta’ temperatura iktar baxxa. Konsegwentement, l-ittestjar għandu jsir f’20 C, iżda din it-temperatura għandha titnaqqas għal 12 C billi tintuża l-ekwazzjoni ta’ Arrhenius. Ir-R‑898 għandu jintuża minflok il-benpat.
94

It-tielet nett, fir-rigward tal-argumenti tar-rikorrenti bbażati fuq il-ġurisprudenza dwar il-bordijiet tal-appell tal-EUIPO, għandu jitfakkar li, ċertament, skont il-ġurisprudenza, bħala effett tal-appell li jsirlu, il-Bord tal-Appell tal-EUIPO jkun mitlub jagħmel eżami ġdid u sħiħ, fil-fatt u fid-dritt, tal-mertu tat-talba jew tat-tilwima li hija adita biha d-diviżjoni li tiddeċiedi fl-ewwel istanza (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat‑13 ta’ Marzu 2007, UASI vs Kaul, C‑29/05 P, EU:C:2007:162, punt 57). Bord tal-appell tal-EUIPO għalhekk ma jistax sempliċement jistħarreġ jekk, fid-dawl tal-argumenti mqajma mill-appellanti f’dak il-każ, id-deċiżjoni tad-diviżjoni tal-EUIPO li tiddeċiedi fl-ewwel istanza hijiex ivvizzjata bi żball, iżda għandu jeżamina jekk tistax tiġi legalment adottata jew le deċiżjoni ġdida bl-istess dispożittiv bħad-deċiżjoni li hija s-suġġett tal-appell, meta huwa jiddeċiedi fuq dan l-appell. Għalhekk, il-portata tal-eżami li l-Bord tal-Appell għandu jagħmel fil-konfront tad-deċiżjoni li hija s-suġġett tal-appell ma hijiex, bħala prinċipju, iddeterminata mit-talbiet invokati mill-parti li tkun ippreżentat l-appell (sentenzi tat‑23 ta’ Settembru 2003, Henkel vs UASI – LHS (UK) (KLEENCARE), T‑308/01, EU:T:2003:241, punti 26 u 29, u tas‑16 ta’ Marzu 2005, L’Oréal vs UASI – Revlon (FLEXI AIR), T‑112/03, EU:T:2005:102, punt 36).