ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Kawża C‑592/14

European Federation for Cosmetic Ingredients

vs

Secretary of State for Business, Innovation and Skills

u

Attorney General

[talba għal deċiżjoni preliminari mressqa mill-High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)]

“Rinviju għal deċiżjoni preliminari — Approssimazzjoni tal-leġiżlazzjonijiet — Prodotti kożmetiċi — Regolament (KE) Nru 1223/2009 — Artikolu 18(1)(b) — Prodotti kożmetiċi li jkun fihom ingredjenti jew għaqdiet ta’ ingredjenti li, ‘sabiex jissodisfaw il-ħtiġijiet ta’ dan ir-Regolament’ kienu s-suġġett ta’ testijiet fuq l-annimali — Projbizzjoni ta’ tqegħid fis-suq tal-Unjoni Ewropea — Portata”

Sommarju – Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (L-Ewwel Awla) tal-21 ta’ Settembru 2016

Proċedura ġudizzjarja – Talba għall-ftuħ mill-ġdid tal-proċedura orali – Talba intiża sabiex jiġu ppreżentati osservazzjonijiet dwar il-punti ta’ liġi mqajma mill-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali – Rekwiżiti għall-ftuħ mill-ġdid (it-tieni paragrafu tal-Artikolu 252 TFUE; Statut tal-Qorti tal-Ġustizzja, Artikolu 23; Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, Artikolu 83) Dritt tal-Unjoni Ewropea – Interpretazzjoni – Metodi – Interpretazzjoni letterali, sistematika u teleoloġika Approssimazzjoni tal-leġiżlazzjonijiet – Prodotti kożmetiċi – Regolament Nru 1223/2009 – Projbizzjoni ta’ tqeid fis-suq ta’ prodotti li jinkludu ingredjenti li kienu s-suġġett ta’ ttestjar fuq l-annimali – Portata – Twettiq tal-ittestjar fuq l-annimali f’pajjiżi terzi sabiex prodotti jiġu kkummerċjalizzati hemmhekk – Inklużjoni – Kundizzjoni – Użu tad-data li tirriżulta mill-imsemmi ttestjar fil-kuntest ta’ applikazzjoni intiża sabiex tiġi pprovata s-sigurtà tal-prodotti kkonċernati għall-finijiet tat-tqegħid tagħhom fis-suq tal-Unjoni (Regolament tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill Nru 1223/2009, Artikolu 18(1)(b))
29

Fir-rigward tal-kwistjoni jekk id-direttiva kkontestata setgħetx tiġi adottata b’mod validu abbażi tal-Artikolu 31 EA, minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li l-għażla tal-bażi legali ta’ att għandha tkun ibbażata fuq elementi oġġettivi li jistgħu jkunu s-suġġett ta’ stħarriġ ġudizzjarju, li fosthom huma inklużi l-għan u l-kontenut ta’ dan l-att (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi Il‑Parlament vs Il‑Kunsill, EU:C:1991:373, punt 9; Il‑Parlament vs Il‑Kunsill, C‑130/10, EU:C:2012:472, punt 42; Il‑Kummissjoni vs Il‑Kunsill, C‑137/12, EU:C:2013:675, punt 52, kif ukoll Il-Kummissjoni vs Il‑Parlament u Il‑Kunsill, C‑43/12, EU:C:2014:298, punt 29).
2

Din it-talba tressqet fil-kuntest ta’ kawża bejn id-Direction générale des douanes et droits indirects, ix-Chef de l’Agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières u d-Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon u Utopia SARL (iktar ’il quddiem “Utopia”) dwar avviż għall-irkupru kkontestat minn din il-kumpannija.
18

Mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li l-Liġi tal-1991 dwar il-ħtif ta’ minuri u l-eżekuzzjoni tas-sentenzi fi kwistjonijiet ta’ kustodja (Child Abduction and Enforcement of Custody Orders Act 1991), fil-verżjoni tagħha applikabbli għall-fatti fil-kawża prinċipali (iktar ’il quddiem il-“Liġi tal-1991 dwar il-ħtif ta’ minuri u l-eżekuzzjoni tas-sentenzi fi kwistjonijiet ta’ kustodja”), tagħti effett fid-dritt Irlandiż lill-Konvenzjoni ta’ Den Haag tal-1980. Din il-liġi ġiet emendata bir-Regolamenti tal-2005 dwar il-Komunitajiet Ewropej (sentenzi fi kwistjonijiet matrimonjali u ta’ responsabbiltà tal-ġenituri) [European Communities (Judgments in Matrimonial Matters and Matters of Parental Responsibility) Regulations 2005] bil-għan li jittieħed inkunsiderazzjoni r-Regolament fil-kawżi li jaqgħu taħt il-Konvenzjoni ta’ Den Haag tal-1980 u li jinvolvu Stati Membri.
6

L-Ispjegazzjonijiet dwar il-Karta tad-Drittijiet Fundamentali (ĠU 2007, C 303, p. 17, iktar ’il quddiem l-“Ispjegazzjonijiet dwar il-Karta”) jippreċiżaw, fir-rigward tal-Artikolu 50 tal-Karta, li r-regola ta’ ne bis in idem tapplika mhux biss bejn id-diversi qrati tal-istess Stat, iżda wkoll bejn il-qrati ta’ diversi Stati Membri, u li dan jikkorrispondi mal-acquis fid-dritt tal-Unjoni. Barra minn hekk, dawn l-ispjegazzjonijiet dwar l-istess Artikolu 50 jirreferu b’mod speċifiku għall-Artikoli 54 sa 58 tal-KFS filwaqt li jispeċifikaw li l-eċċezzjonijiet limitati ħafna li permezz tagħhom l-imsemmija artikoli jippermettu lill-Istati Membri jidderogaw mir-regola ta’ ne bis in idem huma koperti mill-klawżola orizzontali li tinsab fl-Artikolu 52(1) dwar il-limitazzjonijiet.
20

L-istess jgħodd għal dawk fost l-importaturi tal-prodott ikkonċernat li l-prezzijiet tal-bejgħ mill-ġdid tagħhom ittieħdu inkunsiderazzjoni għat-tfassil tal-prezzijiet fuq l-esportazzjoni u li għaldaqstant huma kkonċernati mill-konstatazzjonijiet dwar l-eżistenza ta’ prattika ta’ dumping (ara s-sentenzi Nashua Corporation et vs Il-Kummissjoni u Il-Kunsill, C‑133/87 u C‑150/87, EU:C:1990:115, punt 15; Gestetner Holdings vs Il-Kunsill u Il-Kummissjoni, C-156/87, EU:C:1990:116, punt 18, kif ukoll Valimar, C‑374/12, EU:C:2014:2231, punt 31).
52

F’dan il-kuntest, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li barra minn hekk, huwa meħtieġ li din l-influwenza ma tkunx insinjifikattiva (ara, b’mod partikolari, f’dan is-sens, is-sentenzi Béguelin Import, 22/71, EU:C:1971:113, punt 16; Manfredi et, C‑295/04 sa C‑298/04, EU:C:2006:461, punt 42, kif ukoll Erste Group Bank et vs Il-Kummissjoni, EU:C:2009:576, punt 36 u l-ġurisprudenza ċċitata).
23

Il‑Kummissjoni, abbażi ta’ interpretazzjoni teleoloġika tad-Direttiva 89/105, tiddefendi interpretazzjoni wiesgħa tal-obbligu ta’ motivazzjoni previst fl-Artikolu 6 tagħha (ara s-sentenzi Il-Kummissjoni vs L-Awstrija, C‑424/99, EU:C:2001:642, punti 24 sa 32; Il-Kummissjoni vs Il-Finlandja, C‑229/00, EU:C:2003:334, punti 37 sa 40; Pohl-Boskamp, C‑317/05, EU:C:2006:684, u Il-Kummissjoni vs L-Awstrija, C‑311/07, EU:C:2008:431, punt 29). Konsegwentement, hija tqis li d-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 6(3) sa (5) ta’ din id-direttiva japplikaw għal deċiżjoni bħad-digriet tal-21 ta’ Frar 2012.
38

Mill-ġurisprudenza mfakkra fil-punt 32 ta’ din is-sentenza jirriżulta li, f’ċerti ċirkustanzi, l-evalwazzjoni tax-xebh tista’ ssir fuq is-sempliċi bażi tal-element dominanti ta’ trade mark kumplessa. Madankollu, din il-ġurisprudenza tikkonċerna biss sitwazzjonijiet eċċezzjonali (digriet Repsol vs UASI, C‑466/13 P, EU:C:2014:2331, punt 83) u huwa biss jekk il-komponenti l-oħra kollha tat-trade mark ikunu negliġibbli fl-impressjoni globali prodotta minnha li l-evalwazzjoni tax-xebh tkun tista’ ssir fuq is-sempliċi bażi tal-element dominanti (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi Aceites del Sur‑Coosur vs Koipe, C-498/07 P, EU:C:2009:503, punt 62, u United States Polo Association vs UASI, EU:C:2012:550, punt 57).
1

Ahmed Abdelaziz Ezz et (iktar ’il quddiem l-“appellanti”) ippreżentaw appell mis-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea (It-Tielet Awla) tas-27 ta’ Frar 2014 Ezz et vs Il-Kunsill (T‑256/11, EU:T:2014:93, iktar ’il quddiem is-sentenza appellata), li permezz tagħha l-Qorti Ġenerali ċaħdet ir-rikors tagħhom intiż għall-annullament, minn naħa, tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 2011/172/PESK, tal‑21 ta’ Marzu 2011, dwar miżuri restrittivi diretti kontra ċerti persuni, entitajiet u korpi fid-dawl tas-sitwazzjoni fl-Eġittu (ĠU L 76, p. 63), u, min-naħa l-oħra, tar-Regolament tal-Kunsill (UE) Nru 270/2011, tal-21 ta’ Marzu 2011, dwar miżuri restrittivi diretti kontra ċerti persuni, entitajiet u korpi fid-dawl tas-sitwazzjoni fl-Eġittu (ĠU L 76, p. 4), sa fejn dawn l-atti jipprevedu lill-appellanti.
14

F’dan ir-rigward, Pfeifer & Langen indikat li matul is-sena ta’ kummerċjalizzazzjoni 1990/1991 xtrat kwantità ta’ zokkor li jaqa’ fil-kwota, imsemmi, bl-istess mod, jew “zokkor A” jew “zokkor B”, prodott fi Franza. Dan iz-zokkor ġie ttrasportat minn dan l-Istat Membru lejn wieħed mill-istabbilimenti ta’ Pfeifer & Langen li jinsab il-Ġermanja u ġie rreġistrat bħala zokkor li jaqa’ fil-kwota. Madankollu, dan l-istess zokkor ma ġiex maħżun fis-silo ta’ din il-kumpannija, iżda rċieva dokumenti ta’ tranżitu ġodda u ġie ttrasportat fil-port ta’ Antwerpen (il-Belġju) bil-għan li jiġi esportat barra mill-Unjoni bħala zokkor C. Sussegwentement, Pfeifer & Langen iddikjarat kwantità ekwivalenti ta’ zokkor C li hija kienet ipproduċiet b’eċċess (iktar ’il quddiem iz-“zokkor C inkwistjoni”) bħala zokkor prodott fi ħdan il-kwota li għalih intalab ir-rimbors tal-ispejjeż ta’ ħażna.
86

B’hekk, il-Qorti Ġenerali injorat il-ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja li tipprovdi li l-Artikolu 107(1) TFUE jiddefinixxi l-interventi statali fid-dawl tal-effetti tagħhom u indipendentement mit-teknika użata mill-Istati Membri sabiex jimplementaw dawn l-interventi (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi Il-Belġju vs Il-Kummissjoni, C‑56/93, EU:C:1996:64, punt 79; Il-Belġju vs Il-Kummissjoni, C‑75/97, EU:1999:311, punt 25; British Aggregates vs Il-Kummissjoni, C‑487/06 P, EU:C:2008:757, punt 89, kif ukoll Il-Kummissjoni u Spanja vs Government of Gibraltar u Ir-Renju Unit, C‑106/09 P u C‑107/09 P, EU:C:2011:732, punti 91, 92 u 98).
71

Skont ġurisprudenza stabbilita, il-kunċett ta’ għajnuna huwa iktar ġenerali minn dak ta’ sussidju, peress li jinkludi mhux biss prestazzjonijiet pożittivi, bħas-sussidji stess, iżda wkoll interventi mill-Istat li, f’forom differenti, jħaffu l-ispejjeż li normalment itaqqlu l-baġit ta’ impriża u li, b’hekk, mingħajr ma huma sussidji fis-sens stress tal-kelma, huma tal-istess natura u għandhom effetti identiċi (ara s-sentenzi Adria-Wien Pipeline u Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke, C‑143/99, EU:C:2001:598, punt 38; Paint Graphos et, C‑78/08 sa C‑80/08, EU:C:2011:550, punt 45, kif ukoll Il-Kummissjoni u Spanja vs Government of Gibraltar u Ir-Renju Unit, C‑106/09 P et C‑107/09 P, EU:C:2011:732, punt 71).
2

Din it-talba tressqet fil-kuntest ta’ kawża bejn, minn naħa, Union of Shop, Distributive and Allied Workers (USDAW) u B. Wilson u WW Realisation 1 Ltd, fi stralċ (iktar ’il quddiem “Woolworths”) u, min-naħa l-oħra, USDAW u Ethel Austin Ltd (iktar ’il quddiem “Ethel Austin”) kif ukoll is-Secretary of State for Business, Innovation and Skills (Is-Segretarju tal-Istat għan-Negozju, l-Innovazzjoni u l-Ħiliet, iktar ’il quddiem is-“Segretarju tal-Istat għan-negozju”) dwar il-legalità tar-redundancies [tkeċċijiet] li wettqu Woolworths u Ethel Austin. Is-Segretarju tal-Istat għan-negozju ġie involut fil-kwistjoni prinċipali minħabba l-fatt li, fil-każ li Woolworths jew Ethel Austin jiġu kkundannati għall-ħlas tal-allowances imsejħa ta’ protezzjoni iżda li ma jkunux jistgħu jħallsu dawn l-allowances, is-Segretarju tal-Istat għan-negozju jkun obbligat li jħallas, lill-impjegati li jkunu ppreżentaw rikors, l-ammont tal-allowance li huwa jqis xieraq, fi ħdan il-limitu massimu ffissat mil-liġi, bħala kumpens għal dan id-dejn.
12

Wara l-assemblaġġ, il-prodotti lesti baqgħu fil-bini ta’ SMK kft, filwaqt li r-riċevitur tal-provvista ta’ servizzi, SMK UK Ltd, biegħethom lil SMK Europe, li mbagħad biegħethom mill-ġdid lil xerrejja stabbiliti fi Stat Membru ieħor jew f’pajjiż terz. SMK kft kienet tqabbdet, minn SMK UK Ltd, tikkunsinna dawn il-prodotti lil dawn ix-xerrejja. Il-fatturi ppubblikati fl-okkażjoni ta’ dan il-bejgħ, li kienu jiswew bħala dokumenti tat-trasport, ġew stabbiliti minn SMK UK Ltd f’isem ix-xerrej tal-prodotti lesti, jiġifieri SMK Europe, iżda dawn kienu jintbagħtu direttament lil xerrejja finali, li jinsabu fl-Unjoni Ewropea jew f’pajjiż terz, li lilhom SMK Europe kienet biegħet mill-ġdid dawn il-prodotti. Kull darba, il-prodotti lesti ħallew fit-territorju tal-Ungerija u qatt ma waslu fir-Renju Unit.
1

Permezz tal-appell tagħhom, LG Display Co. Ltd (iktar ’il quddiem “LGD”) u LG Display Taiwan Co. Ltd (iktar ’il quddiem “LGDT”) jitolbu l-annullament parzjali tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea LG Display u LG Display Taiwan vs Il-Kummissjoni (T‑128/11, EU:T:2014:88, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”), li permezz tagħha l-Qorti Ġenerali, minn naħa, irriformat id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C (2010) 8761 finali, tat-8 ta’ Diċembru 2010, dwar proċedura għall-applikazzjoni tal-Artikolu 101 [TFUE] u tal-Artikolu 53 tal-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea (Każ COMP/39.309 – LCD), li sommarju tagħha ġie ppubblikat f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea tas-7 ta’ Ottubru 2011 (ĠU C 295, p. 8, iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni inkwistjoni”), billi ffissat fl-ammont ta’ EUR 210000000 il-multa imposta in solidum fuqhom fl-Artikolu 2 ta’ din id-deċiżjoni u, min-naħa l-oħra, ċaħdet il-kumplament tar-rikors tagħhom intiż għall-annullament parzjali tal-imsemmija deċiżjoni, sa fejn din tikkonċernahom, kif ukoll it-tnaqqis tal-ammont ta’ din il-multa.
9

Ir-Regolament dwar il-Komunitajiet Ewropej (organizzazzjoni tal-ħin tax-xogħol) (tobba waqt it-taħriġ) tal-2004 [European Communities (Organisation of Working Time) (Activities of Doctors in Training) Regulations 2004, SI 2004, no 494], kif emendat bir-Regolament tal-2010 (SI 2010, Nru 533, iktar ’il quddiem, ir-“Regolament tal-2004”) huwa intiż sabiex jittrasponi, fid-dritt Irlandiż, id-Direttiva 2003/88 fir-rigward tal-NCHD.
49

Il-kundizzjoni ta’ impossibbiltà assoluta ta’ eżekuzzjoni ma hijiex issodisfatta meta l-Istat Membru konvenut sempliċiment jinforma lill-Kummissjoni bid-diffikultajiet legali, politiċi jew prattiċi involuti fl-implementazzjoni tad-deċiżjoni, mingħajr ma jittieħdu passi reali għall-irkupru tal-għajnuna inkwistjoni u mingħajr ma jiġu proposti lill-Kummissjoni xi modalitajiet alternattivi għall-implementazzjoni tad-deċiżjoni li setgħu għamluha possibbli li jingħelbu dawk id-diffikultajiet (ara s-sentenzi Il‑Kummissjoni vs Il‑Greċja, C‑415/03, EU:C:2005:287, punt 43; Il‑Kummissjoni vs Il‑Polonja, C‑331/09, EU:C:2011:250, punt 70; Il‑Kummissjoni vs L‑Italja, C‑305/09, EU:C:2011:274, punt 33; u Il‑Kummissjoni vs L‑Italja, C‑243/10, EU:C:2012:182, punt 41).
22

Peress li qiesu, fi kwalunkwe każ, li d-Direttiva 92/49 kienet tipprekludi li DNB jista’ jingħata l-possibbiltà li jissuġġetta ċ-ċertifikazzjonijiet negattivi inkwistjoni fil-kawża prinċipali għal rekwiżiti partikolari, CO Sociedad de Gestión y Participación et appellaw mis-sentenza tar-Rechtbank Rotterdam quddiem il-College van Beroep voor het bedrijfsleven (Qorti tal-Appell għall-kawżi amministrattivi fil-qasam ekonomiku) u fl-istess ħin DNB appella wkoll minn din sentenza. Quddiem dik il-qorti, CO Sociedad de Gestión y Participación et ifakkru li l-għan tad-dispożizzjonijiet tad-Direttiva 92/49, li jirriżultaw mid-Direttiva 2007/44, huwa, kif tindika l-premessa 6 ta’ din id-direttiva tal-aħħar, li titwettaq “armonizzazzjoni massima” tal-proċedura u tal-evalwazzjonijiet prudenzjali. Issa peress li dawn id-dispożizzjonijiet ma jipprevedux il-possibbiltà, għall-awtorità nazzjonali kompetenti fil-qasam tal-kontroll prudenzjali ta’ akkwisti u żidiet ta’ holdings kwalifikanti f’impriża ta’ assigurazzjoni (iktar ’il quddiem l-“awtorità nazzjonali kompetenti”), li tissuġġetta għal restrizzjonijiet jew għal rekwiżiti d-deċiżjonijiet li permezz tagħhom hija tapprova proposta ta’ akkwist jew ta’ żieda ta’ holding kwalifikanti f’impriża ta’ assigurazzjoni, id-Direttiva 92/49 għandha tiġi interpretata fis-sens li tipprekludi li din l-awtorità tkun tista’ tissuġġetta dawn id-deċiżjonijiet għal tali restrizzjonijiet jew rekwiżiti.
42

Fir-rigward tal-prova tal-fondatezza tal-inklużjoni ta’ V. Ipatau fuq il-listi, għandu jitfakkar li l-effettività tal-istħarriġ ġudizzjarju ggarantit mill-Artikolu 47 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea tirrikjedi li, għall-istħarriġ tal-legalità tal-motivi li fuqhom hija bbażata d-deċiżjoni li isem ta’ persuna jiġi inkluż fil-lista ta’ persuni li huma suġġetti għal miżuri restrittivi, il-qorti tal-Unjoni għandha tiżgura ruħha li din id-deċiżjoni, li għandha portata individwali għal din il-persuna, tkun tistrieħ fuq bażi fattwali u solida biżżejjed. Dan jimplika, f’din il-kawża, verifika tal-fatti allegati fl-espożizzjoni tal-motivi li hemm wara l-atti kontenzjużi, sabiex jiġi vverifikat jekk l-istħarriġ ġudizzjarju ma jkunx limitat għall-evalwazzjoni tas-sunt veru tal-motivi invokati, iżda jirrigwarda l-punt jekk dawn il-motivi, jew għall-inqas wieħed minnhom, jitqiesx li huwa suffiċjenti fih innifsu sabiex isostni din l-istess deċiżjoni, humiex sostnuti (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi Il‑Kummissjoni et vs Kadi, C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518, punt 119; Il‑Kunsill vs Manufacturing Support & Procurement Kala Naft, C‑348/12 P, EU:C:2013:776, punt 73; Anbouba vs Il‑Kunsill, C‑605/13 P, EU:C:2015:247, punt 45, kif ukoll Anbouba vs Il‑Kunsill, C‑630/13 P, EU:C:2015:248, punt 46).
77

F’dan ir-rigward, għandu jiġi enfasizzat li l-prinċipju ta’ ċertezza legali, li għandu bħala korollarju dak ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi jeħtieġ, b’mod partikolari, li r-regoli tad-dritt ikunu ċari, preċiżi u prevedibbli fl-effetti tagħhom, b’mod partikolari meta huma jista’ jkollhom konsegwenzi sfavorevoli fuq l-individwi u l-impriżi (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi VEMW et, C‑17/03, EU:C:2005:362, punt 80 u l-ġurisprudenza ċċitata; ASM Brescia, C‑347/06, EU:C:2008:416, punt 69; u Test Claimants in the Franked Investment Income Group Litigation, C‑362/12, EU:C:2013:834, punt 44).
26

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-kunċett ta’ għajnuna jista’ ma jkoprix biss prestazzjonijiet pożittivi, bħal sussidji, self jew parteċipazzjoni fil-kapital ta’ impriżi, iżda wkoll interventi li, taħt forom differenti, inaqqsu l-infieq li normalment ikun ta’ oneru fuq il-baġit ta’ impriża u li, għalhekk, filwaqt li ma jkunux sussidji fis-sens strett tal-kelma, ikunu tal-istess natura u għandhom effetti identiċi (sentenza Seydaland Vereinigte Agrarbetriebe, C‑239/09, EU:C:2010:778, punt 30 u l-ġurisprudenza ċċitata). Għalhekk, għall-finijiet tal-konstatazzjoni tal-eżistenza ta’ għajnuna mill-Istat, għandha tiġi stabbilita rabta suffiċjentement diretta bejn, minn naħa, il-vantaġġ mogħti lill-benefiċjarju u, min-naħa l-oħra, tnaqqis fil-baġit tal-Istat, jew saħansitra riskju ekonomiku suffiċjentement konkret ta’ nfieq li jkun ta’ oneru fuq dan il-baġit (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Bouygues u Bouygues Télécom vs Il‑Kummissjoni et u Il‑Kummissjoni vs Franza et, C‑399/10 P u C‑401/10 P, EU:C:2013:175, punt 109).
49

Fir-rigward tal-kapaċità ta’ akkordju, li jkun mifrux fuq it-territorju kollu ta’ Stat Membru, li jaffettwa l-kummerċ bejn l-Istati Membri, jirriżulta minn ġurisprudenza stabbilta li tali akkordju għandu, min-natura tiegħu stess, l-effett li jikkonsolida d-diviżjonijiet ta’ natura nazzjonali, u b’hekk jostakola l-interpretazzjoni ekonomika mixtieqa mit-Trattat FUE (ara s-sentenzi Vereeniging van Cementhandelaren vs Il-Kummissjoni, 8/72, EU:C:1972:84, punt 29; Il-Kummissjoni vs L-Italja, C‑35/96, EU:C:1998:303, punt 48, kif ukoll Wouters et, C‑309/99, EU:C:2002:98, punt 95).
73

Mill-Artikolu 7(1)(b) u (2) tad-Direttiva 2004/38 jirriżulta li, indipendentement min-nazzjonalità tagħhom, il-membri tal-familja ta’ ċittadin tal-Unjoni, li jirrisjedi fit-territorju ta’ Stat Membru ieħor mingħajr ma jeżerċita hemmhekk attività bħala persuna impjegata jew bħala persuna li taħdem għal rasha, għandhom id-dritt jakkumpanjaw jew jingħaqdu ma’ dan iċ-ċittadin, sa fejn dan tal-aħħar ikollu riżorsi suffiċjenti għalih u għall-familja tiegħu u assigurazzjoni tal-mard komprensiva fl-Istat Membru ospitanti (sentenza Ibrahim u Secretary of State for the Home Department, C-310/08, EU:C:2010:80, punt 28).
Fit-tieni lok, l-appellanti tqis li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta bbażat ruħha, fil-punti 93 u 94 tas-sentenza appellata, fuq il-prinċipju ta’ legalità sabiex tiċħad l-argumenti tagħha bbażati fuq il-prinċipju ta’ ugwaljanza fit-trattament. Fil-fatt, jirriżulta mis-sentenza Alliance One International u Standard Commercial Tobacco vs Il-Kummissjoni u Il-Kummissjoni vs Alliance One International et (C‑628/10 P u C-14/11 P, EU:C:2012:479) li huwa biss meta parti titlob il-benefiċċju ta’ metodu ta’ kalkolu illegali tal-multa li l-prinċipju ta’ legalità jista’ jitqajjem biex dan il-benefiċċju jiġi rrifjutat lilha. Issa, f’dan il-każ, l-appellanti ġiet miċħuda mill-benefiċċju ta’ metodu perfettament legali fil-kalkolu tal-multa. Il-metodu applikat għall-kunsinni intragruppi ta’ LCD mibjugħa minn LGD u AUO huwa fil-fatt dak li l-Qorti Ġenerali u l-Qorti tal-Ġustizzja kkonfermaw il-fondatezza tiegħu fis-sentenzi Europa Carton vs Il-Kummissjoni (T-304/94, EU:T:1998:89) u KNP BT vs Il-Kummissjoni (C-248/98 P, EU:C:2000:625). Il-Qorti Ġenerali kkonfermat mill-ġdid il-legalità ta’ dan il-metodu fis-sentenza LG Display u LG Display Taiwan vs Il-Kummissjoni (T‑128/11, EU:T:2014:88) u, għaldaqstant, tikkontradixxi lilha nfisha fis-sentenza appellata.
21

F’dawn iċ-ċirkustanzi, it-Tribunalul Maramureș iddeċieda li jissospendi l-proċeduri u li jagħmel id-domandi preliminari li ġejjin lill-Qorti tal-Ġustizzja: “1) L-Artikolu 273 u l-punt 18 tal-Artikolu 287 tad-Direttiva [2006/112] għandhom jiġu interpretati fis-sens li l-awtorità fiskali nazzjonali kellha tirreġistra [tidentifika għall-finijiet tal-VAT i]l-persuna suġġetta għall-VAT u li timponi fuqha l-obbligi marbuta mat-taxxa dovuta u mal-aċċessorji ta’ din tal-aħħar, meta jinqabeż il-limitu ta’ eżenzjoni, sa mid-data li fiha l-persuna taxxabbli kienet ippreżentat quddiem l-awtorità fiskali kompetenti dikjarazzjonijiet fiskali li juru li nqabeż il-limitu ta’ eżenzjoni tal-VAT? 2) F’każ li r-risposta għall-ewwel domanda tkun pożittiva, il-prinċipju ta’ ċertezza legali jipprekludi prattika nazzjonali li permezz tagħha l-awtorità fiskali imponiet retroattivament l-obbligu tal-ħlas tal-VAT fuq il-persuna taxxabbli minħabba l-fatt li s-servizzi mediċi veterinarji ma humiex eżentati mill-ħlas tal-VAT u li nqabeż il-limitu ta’ eżenzjoni, fejn: — l-awtorità fiskali ma rreġistratx [identifikatx] ex officio [għall-finijiet tal-VAT i]l-persuna suġġetta għall-VAT u ma imponietx fuq din tal-aħħar l-obbligu għall-ħlas tal-VAT fil-mument li l-persuna taxxabbli ppreżentat dikjarazzjonijiet fiskali li juru li nqabeż il-limitu ta’ eżenzjoni, iżda dan għamlitu suċċessivament, wara t-tibdil tal-modalitajiet ta’ applikazzjoni tal-kodiċi tat-taxxi permezz tar-Regolament Nru 1620/2009, fis-sens li l-eżenzjoni prevista fl-Artikolu 141(1)(a) tal-kodiċi tat-taxxi ma huwiex applikabbli għas-servizzi mediċi veterinarji, kif jirriżulta mis-sentenza [Il‑Kummissjoni vs L‑Italja (122/87, EU:C:1988:256)], u għal perijodu wara [li jippreċedi] l-imsemmi tibdil; — l-awtorità fiskali ħadet konjizzjoni tal-fatt li nqabeż il-limitu ta’ eżenzjoni qabel it-tibdil tal-modalitajiet ta’ applikazzjoni tal-kodiċi tat-taxxi permezz tar-Regolament Nru 1620/2009, fis-sens imsemmi iktar ’il fuq, permezz ta’ dikjarazzjonijiet fiskali ppreżentati mill-persuna taxxabbli; — qabel l-adozzjoni tar-Regolament Nru 1620/2009, l-awtorità fiskali ma adottatx fil-qasam tal-kompetenza tagħha – li tkopri wkoll il-persuna taxxabbli fil-kawża prinċipali – atti amministrattivi fiskali li jikkonstataw li l-persuni taxxabbli li huma veterinarji prattikanti ma ġewx irreġistrati għall-VAT [identifikati għall-finijiet tal-VAT] wara li kienu qabżu l-limitu ta’ eżenzjoni u, konsegwentement, li jimponu fuq dawn tal-aħħar obbligi ta’ ħlas, u — qabel l-adozzjoni u d-dħul fis-seħħ tar-Regolament Nru 1620/2009, is-sentenza Il‑Kummissjoni vs L‑Italja [(122/87, EU:C:1988:256)] ma kienet bl-ebda mod ippubblikata bil-lingwa Rumena?”