ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
66

Fid-dawl tas-setgħa ta’ investigazzjoni u ta’ verifika wiesgħa tal-Kummissjoni, hija din li għandha tevalwa n-neċessità tal-informazzjoni li hija titlob mingħand l-impriżi kkonċernati (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-18 ta’ Mejju 1982, AM & S Europe vs Il‑Kummissjoni, 155/79, Ġabra p. 1575, punt 17; Orkem vs Il‑Kummissjoni, 374/87, Ġabra p. 3283, punt 15). F’dak li jirrigwarda l-istħarriġ li l-Qorti Ġenerali twettaq ta’ din l-evalwazzjoni tal-Kummissjoni, għandu jitfakkar li, skont il-ġurisprudenza, il-kunċett ta’ “informazzjoni neċessarja” għandu jiġi interpretat skont l-għanijiet li fid-dawl tagħhom is-setgħat investigattivi inkwistjoni ngħataw lill-Kummissjoni. Għalhekk, ir-rekwiżit ta’ korrelazzjoni bejn it-talba għal informazzjoni u l-ksur preżunt jiġi sodisfatt meta, f’dan l-istadju tal-proċedura, l-imsemmija talba tista’ tiġi leġittimament ikkunsidrata bħala li għandha relazzjoni mal-ksur preżunt, fis-sens li l-Kummissjoni tista’ raġonevolment tippresupponi li d-dokument ser jgħinha sabiex tistabbilixxi l-eżistenza tal-ksur allegat (sentenzi SEP vs Il‑Kummissjoni, punt 36 iktar ’il fuq, punt 29, u Slovak Telekom vs Il‑Kummissjoni, punt 39 iktar ’il fuq, punt 42).
80

F’dan il-każ, hemm lok li jiġi osservat li l-Kummissjoni kkalkolat il-multa li għandha tiġi imposta fuq kull wieħed mill-parteċipanti fl-akkordju abbażi tal-istess tliet kategoriji ta’ bejgħ imfakkra fil-punt 18 iktar ’il fuq. Il-fatt li l-kategorija tal-“bejgħ ŻEE dirett permezz tal-użu ta’ prodotti ttrasformati” ma kinitx applikabbli ħlief għal uħud minn dawn il-parteċipanti ma jikkostitwixxix diskriminazzjoni, peress li l-Kummissjoni evalwat l-applikabbiltà ta’ din il-kategorija għal kull wieħed mill-parteċipanti abbażi tal-istess kriterji oġġettivi. B’mod analogu, il-fatt li l-assenza ta’ teħid inkunsiderazzjoni tal-“bejgħ indirett” jista’ jkun ibbenefika lil ċerti parteċipanti b’mod iktar sinjifikattiv milli lir-rikorrenti wkoll ma jikkostitwixxix fih innifsu diskriminazzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Alliance One International u Standard International Tobacco et vs Il‑Kummissjoni u Il‑Kummissjoni vs Alliance One International et, iċċitata iktar ’il fuq, punti 135 u 138, u l-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Kokott fl-imsemmija sentenza, punt 87).
57

L-Artikolu 1(1) tad-Deċiżjoni 2011/172, fil-verżjoni tiegħu fil-lingwa Ingliża, il-lingwa tal-proċedura, jipprovdi li għandu jiġi impost iffriżat ta’ fond fir-rigward tal-persuni li ġejjin: “persons having been identified as responsible for misappropriation of Egyptian State funds, and natural or legal persons, entities or bodies associated with them, as listed in the Annex”. Fi kliem ieħor, f’din il-verżjoni lingwistika tad-Deċiżjoni 2011/172, isir riferiment, minn naħa, għall-persuni li ġew “identifikati” bħala responsabbli għal misapproprazzjoni ta’ fondi tal-Istat Eġizzjan u, min-naħa l-oħra, għal dawk assoċjati tagħhom.
1)

L-ammont tal-multa imposta in solidum fuq LG Display Co. Ltd u fuq LG Display Taiwan Co. Ltd fl-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C (2010) 8761 finali, tat-8 ta’ Diċembru 2010, dwar proċedura għall-applikazzjoni tal-Artikolu 101 [TFUE] u tal-Artikolu 53 tal-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea (Każ COMP/39.309 – LCD), huwa ffissat għal-EUR 210 000 000.
70

Għandu jitfakkar li l-kriterju li jissuġġetta l-ammissibbiltà ta’ rikors ippreżentat minn persuna fiżika jew ġuridika kontra att li tiegħu ma tkunx id-destinatarja għall-kundizzjoni li din il-persuna tkun ikkonċernata direttament u individwalment minn dan l-att, kriterju stabbilit fir-raba’ paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE, jikkostitwixxi eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà ta’ ordni pubbliku li l-qrati Komunitarji jistgħu jeżaminaw f’kull stadju tal-proċedura, u anki ex officio (digriet tal-Qorti tal-Ġustizzja, tal-5 ta’ Lulju 2001, Conseil national des professions de l’automobile et vs Il-Kummissjoni, C-341/00 P, Ġabra p. I-5263, punt 32, u s-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, tad-29 ta’ Novembru 2007, Stadtwerke Schwäbisch Hall et vs Il-Kummissjoni, C‑176/06 P, mhux ippubblikata fil-Ġabra, punt 18).
2)

Gold East Paper (Jiangsu) Co. Ltd u Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co. Ltd għandhom ibatu, minbarra l-ispejjeż tagħhom, dawk sostnuti mill-Kunsill tal-Unjoni Ewropea, Cepifine AISBL, Sappi Europe SA, Burgo Group SpA u Lecta SA.
10

Fl-24 ta’ Mejju 2011, il-Kummissjoni adottat id-Deċiżjoni 2011/716/UE dwar l-għajnuna mill-Istat C 16/10 (ex NN 22/10, ex CP 318/09) implementata mill-Greċja favur ċerti każinojiet Griegi (ĠU L 285, p. 25, iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”).
177

Barra minn hekk, il-grad ta’ preċiżjoni tal-motivazzjoni ta’ deċiżjoni għandu jkun proporzjonali għall-possibbiltajiet materjali u għall-kundizzjonijiet tekniċi jew ta’ żmien li fih hija għandha tintervjeni. Għaldaqstant, fil-qasam tal-kontroll tat-tranżazzjonijiet ta’ konċentrazzjoni, il-Kummissjoni ma tiksirx l-obbligu tagħha ta’ motivazzjoni jekk hija ma tinkludix fid-deċiżjoni tagħha motivazzjoni preċiża tal-evalwazzjoni ta’ ċertu numru ta’ aspetti tal-konċentrazzjoni li jidhrilha li huma manifestament irrilevanti, insinjifikattivi jew manifestament sekondarji għall-evalwazzjoni ta’ din il-konċentrazzjoni (sentenza tas-7 ta’ Mejju 2009, NVV et vs Il‑Kummissjoni, T‑151/05, Ġabra, EU:T:2009:144, punt 192). Tali rekwiżit huwa fil-fatt diffiċilment kompatibbli mal-ħtieġa ta’ kjarezza u mat-termini qosra ta’ proċedura li għandha l-Kummissjoni meta teżerċita s-setgħa tagħha ta’ kontroll tat-tranżazzjonijiet ta’ konċentrazzjoni u li jagħmlu parti miċ-ċirkustanzi partikolari ta’ proċedura ta’ kontroll ta’ dawn it- tranżazzjonijiet (sentenza tal-10 ta’ Lulju 2008, Bertelsmann u Sony Corporation of America vs Impala, C‑413/06 P, Ġabra, EU:C:2008:392, punt 167). Madankollu, il-Kummissjoni għandha tesponi l-fatti u l-kunsiderazzjonijiet legali li għandhom importanza essenzjali fl-ekonomija tad-deċiżjoni (sentenza NVV vs Il‑Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, EU:T:2009:144, punt 194).
105

Hekk kif jirriżulta minn ġurisprudenza stabbilita, l-eżistenza tar-responsabbiltà mhux kuntrattwali tal-Unjoni, skont it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 340 TFUE, għal aġir illegali tal-istituzzjonijiet tagħha hija suġġetta għall-fatt li jkunu ssodisfatti numru ta’ kundizzjonijiet kumulattivi, jiġifieri l-illegalità tal-aġir attribwit lill-istituzzjoni, ir-realtà tad-dannu u l-eżistenza ta’ ness ta’ kawżalità bejn l-aġir allegat u d-dannu invokat (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tad-29 ta’ Settembru 1982, Oleifici Mediterranei vs KEE, 26/81, Ġabra p. 3057, punt 16, u s-sentenzi tal-Qorti Ġenerali tal-14 ta’ Diċembru 2005, Beamglow vs Il-Parlament et, T-383/00, Ġabra p. II-5459, punt 95, u tat-23 ta’ Novembru 2011, Sison vs Il-Kunsill, T-341/07, Ġabra p. II-7915, punt 28).
47

Fl-istat attwali tad-dritt tal-Unjoni, din id-delimitazzjoni hija bbażata fuq l-istatus personali tar-rikorrent u fuq l-oriġini tat-tilwima, skont ġurisprudenza stabbilita li tgħid li tilwima bejn uffiċjal u l-istituzzjoni li minnha huwa dipendenti jew kien dipendenti tipproċedi, meta toriġina mir-rabta tal-impjieg li torbot jew kienet torbot lill-persuna interessata mal-istituzzjoni, fil-kuntest tal-Artikolu 270 TFUE (li kien l-Artikolu 236 KE) u tal-Artikoli 90 u 91 tar-Regolamenti u tinsab, konsegwentement, barra mill-kamp ta’ applikazzjoni tal-Artikoli 268 TFUE (li kien Artikolu 235 KE) u 340 TFUE (li kien Artikolu 288 KE), li jirregolaw is-sistema ġenerali tar-responsabbiltà mhux kuntrattwali tal-Unjoni (sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-22 ta’ Ottubru 1975, Meyer-Burckhardt vs Il‑Kummissjoni, 9/75, Ġabra p. 1171, punt 7; tas-17 ta’ Frar 1977, Reinarz vs Il‑Kummissjoni u Il‑Kunsill, 48/76, Ġabra p. 291, punt 10; tal-4 ta’ Lulju 1985, Allo et vs Il‑Kummissjoni, 176/83, Ġabra p. 2155, punt 18, u d-digriet tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-10 ta’ Ġunju 1987, Pomar vs Il‑Kummissjoni, 317/85, Ġabra p. 2467, punt 7; sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-14 ta’ Ottubru 2004, Polinsky vs Il‑Qorti tal-Ġustizzja, T‑1/02, mhux ippubblikata fil-Ġabra, punt 47).
62

Għandha titfakkar il-ġurisprudenza stabbilita skont liema, kif ukoll jikkonfermaw l-Artikoli 41, 47 u 48 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea, id-drittijiet tad-difiża, li jinkludu d-dritt għal smigħ, jokkupaw post u għandhom portata kbira ħafna fl-ordinament ġuridiku tal-Unjoni, peress li dawn id-drittijiet japplikaw għal kwalunkwe proċeduri li jistgħu jwasslu għal att li jikkawża preġudizzju. Barra dan, ir-rispett ta’ dawn id-drittijiet japplika anki meta l-leġiżlazzjoni applikabbli ma tipprevedix speċifikament tali formalità. Ghalhekk, id-dritt għal smigħ jiggarantixxi lil kull persuna l-possibbiltà li tesponi, b’mod utli u effettiv, il-fehma tagħha matul il-proċedura amministrattiva u qabel l-adozzjoni ta’ kull deċiżjoni li tista’ taffettwa b’mod sfavorevoli l-interessi tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-22 ta’ Novembru 2012, M.M., C‑277/11, punti 81 sa 87, u l-ġurisprudenza ċċitata ; ara wkoll is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tad-29 ta’ Ġunju 1994, Fiskano vs Il-Kummissjoni, C-135/92, Ġabra p. I-2885, punti 39 u 40 ; tal-24 ta’ Ottubru 1996, Il-Kummissjoni vs Lisrestal et, C-32/95 P, Ġabra p. I-5373, punt 21, u tad-9 ta’ Ġunju 2005, Spanja vs Il-Kummissjoni, C-287/02, Ġabra p. I-5093, punt 37). Peress li, fid-dawl tan-natura tiegħu ta’ prinċipju fundamentali u ġenerali tad-dritt tal-Unjoni, l-applikazzjoni tal-prinċipju tad-drittijiet tad-difiża ma tistax la tiġi eskluża u lanqas tiġi limitata minn dispożizzjoni leġiżlattiva u l-osservanza tiegħu għandha għaldaqstant tiġi żgurata kemm fl-assenza totali ta’ leġiżlazzjoni speċifika kif ukoll meta jkun hemm leġiżlazzjoni li ma tiħux inkunsiderazzjoni hi stess tal-imsemmi prinċipju (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti Ġenerali tad-19 ta’ Ġunju 1997, Air Inter vs Il-Kummissjoni, T-260/94, Ġabra p. II-997, punt 60).
28

Issa, mill-ġurisprudenza jirriżulta li, bħala prinċipju, fin-nuqqas ta’ dispożizzjonijiet espressi li jistabbilixxu terminu li meta jiskadi jitqies li l-istituzzjoni li ntalbet tieħu pożizzjoni tkun adottat deċiżjoni impliċita, u li jiddefinixxu l-kontenut ta’ din id-deċiżjoni, is-skiet waħdu ta’ istituzzjoni ma jistax jiġi pparagunat ma’ deċiżjoni, mingħajr ma titqiegħed indiskussjoni s-sistema ta’ rimedji stabbilita mit-Trattat (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tad-9 ta’ Diċembru 2004, Il-Kummissjoni vs Greencore, C-123/03 P, Ġabra p. I-11647, punt 45; sentenzi tal-Qorti Ġenerali tat-13 ta’ Diċembru 1999, SGA vs Il-Kummissjoni, T-189/95, T-39/96, T-123/96, Ġabra p. II-3587, punt 27; u Sodima vs Il-Kummissjoni, T-190/95, T-45/96, Ġabra p. II-3617, punt 32).
38

Fir-rigward taċ-ċirkustanzi li fihom elementi jistgħu jiġu kkwalifikati bħala ġodda u sostanzjali, element għandu jiġi kkwalifikat bħala ġdid kemm meta dan l-element ma kienx jeżisti fil-mument tal-adozzjoni tal-att preċedenti (ara, f’dan is-sens, is-sentenza M vs EMEA, punt 28 iktar ’il fuq, punt 53 u l-ġurisprudenza ċċitata; ara wkoll, f’dan is-sens, id-digriet tal-Qorti Ġenerali tad‑29 ta’ April 2004, SGL Carbon vs Il‑Kummissjoni, T-308/02, Ġabra p. II-1363, punt 57), kif ukoll meta l-element kien diġà jeżisti meta l-att preċedenti ġie adottat, iżda li, tkun għal liema raġuni tkun, inkluża nuqqas ta’ diliġenza tal-awtur ta’ dan l-aħħar att, ma ttiħidx inkunsiderazzjoni fil-mument tal-adozzjoni tiegħu (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Adams et vs Il‑Kummissjoni, punt 33 iktar ’il fuq, punt 15, u s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tat‑3 ta’ Marzu 1994, Cortes Jimenez et vs Il‑Kummissjoni, T-82/92, ĠabraSP p. I-A-69 u II-237, punt 16).
48

F’dak li jikkonċerna l-allegazzjoni tar-rikorrent li tgħid li t-terminu għall-introduzzjoni ta’ rikors jibda jiddekorri biss wara l-proċedura ta’ eżami mill-ġdid quddiem il-Kunsill, din għandha tiġi miċħuda. F’dan ir-rigward, biżżejjed jitfakkar li, skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE, it-terminu għall-preżentata ta’ rikors kontra att tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni huwa ta’ xahrejn mill-pubblikazzjoni tal-att ikkontestat, min-notifika tiegħu lir-rikorrent jew, fin-nuqqas, mill-jum meta dan sar jaf bih. Għalhekk, il-possibbiltà li ssir proċedura ta’ eżami mill-ġdid quddiem il-Kunsill ma tistax tidderoga minn tali regola. F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li, skont ġurisprudenza stabbilita, tista’ ssir eċċezzjoni għall-applikazzjoni tat-termini tal-proċedura fil-każ biss ta’ ċirkustanzi eċċezzjonali, każijiet fortuwiti jew ta’ forza maġġuri, skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 45 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja, peress li l-applikazzjoni stretta ta’ dawn ir-regoli tissodisfa l-ħtieġa ta’ ċertezza legali u l-bżonn li tiġi evitata kull diskriminazzjoni jew trattament arbitrarju fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-26 ta’ Novembru 1985, Cockerill-Sambre vs Il-Kummissjoni, 42/85, Ġabra p. 3749, punt 10, u d-digrieti tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-5 ta’ Frar 1992, Franza vs Il-Kummissjoni, C-59/91, Ġabra p. I-525, punt 8, u tas-7 ta’ Mejju 1998, L-Irlanda vs Il-Kummissjoni, C-239/97, Ġabra p. I-2655, punt 7).
18

L-applikazzjoni tal-Artikolu 8(5) tar-Regolament Nru 207/2009, hija suġġetta għal tliet kundizzjonijiet, jiġifieri, l-ewwel nett, l-identiċità jew ix-xebh tat-trade marks kunfliġġenti, it-tieni nett, l-eżistenza ta’ reputazzjoni tat-trade mark preċedenti invokata insostenn tal-oppożizzjoni u, it-tielet nett, l-eżistenza ta’ probabbiltà li l-użu mingħajr dritt tat-trade mark li għaliha saret l-applikazzjoni jirriżulta f’vantaġġ indebitu mill-karattru distintiv jew mir-reputazzjoni tat-trade mark preċedenti jew jikkawżalhom ħsara. Dawn it-tliet kundizzjonijiet huma kumulattivi u l-assenza ta’ waħda minnhom hija suffiċjenti sabiex tkun inapplikabbli l-imsemmija dispożizzjoni [sentenza tas-27 ta’ Settembru 2011, El Jirari Bouzekri vs UASI — Nike International (NC NICKOL), T‑207/09, EU:T:2011:537, punt 29; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-25 ta’ Mejju 2005, Spa Monopole vs UASI — Spa-Finders Travel Arrangements (SPA-FINDERS), T‑67/04, Ġabra, EU:T:2005:179, punt 30, u tas-27 ta’ Novembru 2007, Gateway vs UASI — Fujitsu Siemens Computers (ACTIVY Media Gateway), T‑434/05, EU:T:2007:359, punt 57].
33

Minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li l-Artikolu 107(1) TFUE jimponi l-obbligu li jiġi stabbilit jekk, fil-kuntest ta’ sistema legali partikolari, miżura nazzjonali hijiex tali li tiffavorixxi “ċerti impriżi jew ċerti produtturi” meta mqabbla ma’ oħrajn, li jinsabu, fid-dawl tal-għan imfittex mill-imsemmija sistema, f’sitwazzjoni fattwali u legali komparabbli (ara s-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-6 ta’ Settembru 2006, Il‑Portugall vs Il‑Kummissjoni, C-88/03, Ġabra p. I-7115, punt 54, u l-ġurisprudenza ċċitata, u tal-15 ta’ Novembru 2011, Il‑Kummissjoni u Spanja vs Government of Gibraltar u Ir-Renju Unit, C-106/09 P u C-107/09 P, Ġabra p. I-11113, punt 75, u l-ġurisprudenza ċċitata; sentenza tal-Qorti Ġenerali tat-22 ta’ Jannar 2013, Salzgitter vs Il‑Kummissjoni, T‑308/00 RENV, li Ġabra, punt 116).
110

Għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza kostanti, il-kunċett ta’ użu ħażin ta’ poter jirreferi għall-fatt li awtorità amministrattiva użat il-poteri tagħha għal għan differenti minn dak li għalih hija ġiet konċessa dawn il-poteri. Deċiżjoni hija vvizzjata minn użu ħażin ta’ poter biss jekk jidher, abbażi ta’ indizji oġġettivi, rilevanti u konkordanti, li din ittieħdet għal dan il-għan (sentenzi tat-13 ta’ Novembru 1990, Fedesa et, C‑331/88, Ġabra, EU:C:1990:391, punt 24, u tal-10 ta’ Mejju 2005, L-Italja vs Il-Kummissjoni, C‑400/99, Ġabra, EU:C:2005:275, punt 38). Fil-każ li jkun hemm diversi għanijiet, anki jekk motiv mhux iġġustifikat jiġi magħqud ma’ motivi validi, id-deċiżjoni xorta waħda ma tkunx mittiefsa minn użu ħażin ta’ poter sakemm din ma tannullax l-għan essenzjali (sentenza tal-21 ta’ Diċembru 1954, L-Italja vs l-Awtorità Għolja, 2/54, Ġabra, EU:C:1954:8, p. 73, 103, sentenzi tal-21 ta’ Settembru 2005, EDP vs Il-Kummissjoni, T‑87/05, Ġabra EU:T:2005:333, punt 87, u s-sentenza Evropaïki Dynamiki vs Il-Kummissjoni, punt 20 iktar ’il fuq, EU:T:2011:731, punt 109).
50

Il-kompetenza tal-qrati tal-Unjoni sabiex jieħdu konjizzjoni, skont klawżola ta’ arbitraġġ, ta’ kawża li tikkonċerna kuntratt għandha tiġi evalwata, skont il-ġurisprudenza, fid-dawl biss tad-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 272 TFUE u tal-istipulazzjonijiet tal-klawżola stess (sentenza tat-8 ta’ April 1992, Il-Kummissjoni vs Feilhauer, C‑209/90, Ġabra, EU:C:1992:172, punt 13). Din il-kompetenza hija derogatorja mid-dritt komuni u għandha, għaldaqstant, tiġi interpretata restrittivament (sentenza tat-18 ta’ Diċembru 1986, Il-Kummissjoni vs Zoubek, 426/85, Ġabra, EU:C:1986:501, punt 11). B’hekk, il-Qorti Ġenerali tista’ tiddeċiedi dwar kawża kuntrattwali biss fil-każ tal-espressjoni tal-volontà tal-partijiet li jattribwulha din il-kompetenza [ara s-sentenza tas-16 ta’ Settembru 2013, GL2006 Europe vs Il‑Kummissjoni, T‑435/09, Ġabra (Estratti), EU:T:2013:439, punt 38 u l-ġurisprudenza ċċitata; ara wkoll, f’dan is-sens, id-digriet Mutual Aid Administration Services vs Il-Kummissjoni, punt 49 iktar ’il fuq, EU:T:1997:149, punt 46].
211

Barra minn hekk, din it-trażmissjoni u l-ġabra, li huma neċessarji, ta’ deċiżjonijiet kompetenti li jikkorrispondu eżattament għaċ-ċirkulazzjoni ta’ informazzjoni prevista, b’mod partikolari, għall-punti 1, 2, 3, 8 u 24 tad-dokument bit-titolu “Working methods of the Working Party on implementation of Common Position 2001/931 on the application of specific measures to combat terrorism” (Metodi ta’ xogħol tal-grupp ta’ ħidma fuq l-implementazzjoni tal-Pożizzjoni Komuni 2001/931 dwar l-applikazzjoni ta’ miżuri speċifiċi għall-ġlieda kontra t-terroriżmu), li jinsab fl-AnnessII tad-Dokument tal-Kunsill, 10826/1/07 REV 1, tat-28 ta’ Ġunju 2007.
30

Bid-Deċiżjoni 2011/746/UE, tat-23 ta’ Frar 2011, dwar l-għajnuna mill-Istat C 38/B/04 (ex NN 58/04) u C 13/06 (ex N 587/05) implementata mill-Italja favur Portovesme Srl, ILA SpA, Eurallumina SpA u Syndial SpA (ĠU L 309, p. 1; iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”), il-Kummissjoni, minn naħa, fir-rigward tal-għajnuna li tirriżulta, skontha, mill-Artikolu 11(12) tal-Liġi tal-2005, ikkunsidrat li din kienet inkompatibbli mas-suq intern u, konsegwentement, ipprekludiet lir-Repubblika Taljana milli timplementaha u, min-naħa l-oħra, dwar l-għajnuna li tirriżulta, skontha, mid-Digriet tal-2004, ikkunsidratha bħala inkompatibbli wkoll mas-suq intern u, konsegwentement, ordnat lir-Repubblika Taljana biex tipproċedi bl-irkupru tagħha mingħand minn ibbenefika minnha.
53

Ċertament, mill-ġurisprudenza jirriżulta li l-estensjoni ta’ għajnuna eżistenti toħloq għajnuna ġdida separata mill-għajnuna estiża u li l-bidla fit-tul tal-għajnuna eżistenti għandha titqies bħala għajnuna ġdida (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-4 ta’ Diċembru 2013, Il‑Kummissjoni vs Il‑Kunsill, C‑111/10, Ġabra, EU:C:2013:785, punt 58, u Il‑Kummissjoni vs Il‑Kunsill, C‑121/10, Ġabra, EU:C:2013:784, punt 59 u l-ġurisprudenza ċċitata; sentenza tas-6 ta’ Marzu 2002, Diputación Foral de Álava et vs Il‑Kummissjoni, Τ‑127/99, T‑129/99 u T‑148/99, Ġabra, EU:T:2002:59, punt 175).
71

Barra minn hekk, għandu jiġi enfasizzat li, hekk kif tindika r-rikorrenti stess, kien hemm diversi proċeduri ġudizzjarji quddiem il-Qorti Ġenerali li jirrigwardaw il-legalità tad-deċiżjoni dwar il-ġarr ta’ merkanzija bl-ajru meta l-Kummissjoni adottat id-deċiżjoni kkontestata, jiġifieri l-kawżi Air Canada vs Il-Kummissjoni, T‑9/11, Koninklijke Luchtvaart Maatschappij vs Il-Kummissjoni, T‑28/11, Japan Airlines vs Il-Kummissjoni, T‑36/11, Cathay Pacific Airways vs Il-Kummissjoni, T‑38/11, Cargolux Airlines vs Il-Kummissjoni, T‑39/11, Lan Airlines and Lan Cargo vs Il-Kummissjoni, T‑40/11, Singapore Airlines and Singapore Airlines Cargo PTE vs Il-Kummissjoni, T‑43/11, Deutsche Lufthansa et vs Il‑Kummissjoni, T‑46/11, British Airways vs Il-Kummissjoni, T‑48/11, SAS Cargo Group et vs Il-Kummissjoni, T‑56/11, Air France KLM vs Il-Kummissjoni, T‑62/11, Air France vs Il-Kummissjoni, T‑63/11 u Martinair Holland vs Il‑Kummissjoni, T‑67/11, li attwalment huma pendenti quddiem il-Qorti Ġenerali.
59

Minn dan isegwi li l-konsegwenzi speċifiċi u konkreti tad-deċiżjoni kkontestata fir-rigward tal-membri tar-rikorrenti ġew materjalizzati b’atti nazzjonali, jiġifieri l-Liġi dwar id-Dazji fuq il-Logħob, li permezz tagħha ġiet introdotta fid-Danimarka l-iskema ta’ għajnuna inkwistjoni, u l-atti li saru għall-implementazzjoni ta’ din il-liġi li jistabbilixxu l-ammont tat-taxxi dovuti mill-persuni taxxabbli, li jikkostitwixxu bħala tali miżuri ta’ implementazzjoni li d-deċiżjoni kkontestata tittratta, fis-sens tal-aħħar parti tar-raba’ paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas-27 ta’ Frar 2014, Stichting Woonpunt et vs Il-Kummissjoni, C‑132/12 P, Ġabra, EU:C:2014:100, punt 53, u Stichting Woonlinie et vs Il-Kummissjoni, C‑133/12 P, Ġabra, EU:C:2014:105, punt 40). Dawn l-atti kellhom jintervjenu wara l-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata sabiex l-iskema ta’ għajnuna inkwistjoni tipproduċi effetti fir-rigward tal-membri tar-rikorrenti. Barra minn hekk, għandu jiġi rrilevat li peress li dawn l-atti setgħu jiġu kkontestati quddiem qorti nazzjonali, kif jafferma wkoll ir-Renju tad-Danimarka, il-membri tar-rikorrenti setgħu jaċċedu għal qorti, u dan mingħajr ma kienu kostretti jiksru l-liġi. Fil-fatt, fl-ambitu ta’ azzjoni quddiem il-qrati nazzjonali, huma setgħu jsostnu l-invalidità tad-deċiżjoni kkontestata u jwasslu lil dawn tal-aħħar sabiex jagħmlu rinviju, fuq il-bażi tal-Artikolu 267 TFUE, lill-Qorti tal-Ġustizzja permezz ta’ domandi preliminari (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-3 ta’ Ottubru 2013, Inuit Tapiriit Kanatami et vs Il-Parlament u Il-Kunsill, C‑583/11 P, Ġabra, EU:C:2013:625, punt 93, u Telefónica vs Il‑Kummissjoni, EU:C:2013:852, punt 29).
91

Issa, skont il-ġurisprudenza, hija dik il-persuna li tallega l-eżistenza ta’ interess pubbliku superjuri li għandha tinvoka b’mod konkret iċ-ċirkustanzi li jiġġustifikaw l-iżvelar tad-dokumenti kkonċernati (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-28 ta’ Ġunju 2012, Il‑Kummissjoni vs Agrofert Holding, C‑477/10 P, punt 68; Il‑Kummissjoni vs Technische Glaswerke Ilmenau, iċċitata iktar ’il fuq, punt 62; L‑Isvezja et vs API u Il‑Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punt 103, u LPN vs Il‑Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punt 94).
36

Fi kwalunkwe każ, għandu l-ewwel nett jitfakkar li, skont l-Artikoli 4 u 5 tar-Regolament Nru 1/2003, il-Kummissjoni u l-awtoritajiet tal-kompetizzjoni tal-Istati Membri għandhom kompetenzi paralleli għall-applikazzjoni tal-Artikoli 81 [KE] u 82 [KE] u li l-istruttura tar-Regolament Nru 1/2003 hija bbażata fuq kooperazzjoni stretta bejniethom (is-sentenza tas-16 ta’ Ottubru 2013, Vivendi vs Il-Kummissjoni, T‑432/10, EU:T:2013:538, punt 26 ; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-13 ta’ Lulju 2011, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs et vs Il-Kummissjoni, T‑144/07, T‑147/07 sa T‑150/07 u T‑154/07, Ġabra, EU:T:2011:364, punt 75, u tas-6 ta’ Frar 2014, CEEES u Asociación de Gestores de Estaciones de Servicio vs Il-Kummissjoni, T‑342/11, Ġabra, EU:T:2014:60, punt 68).
38

Sa fejn ir-rikorrenti jallegaw ksur tad-drittijiet tagħhom tad-difiża u tad-dritt tagħhom għal smigħ, jeħtieġ li jitfakkar li r-rispett tad-drittijiet tad-difiża jikkostitwixxi prinċipju fundamentali tad-dritt tal-Unjoni li d-dritt għal smigħ jikkostitwixxi parti integrali minnu (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-12 ta’ Frar 1992, Il-Pajjiżi l-Baxxi et vs Il-Kummissjoni, C‑48/90 u C‑66/90, Ġabra, EU:C:1992:63, punt 44; tad-29 ta’ Ġunju 1994, Fiskano vs Il-Kummissjoni, C‑135/92, Ġabra, EU:C:1994:267, punt 39; tal-24 ta’ Ottubru 1996, Il-Kummissjoni vs Lisrestal et, C‑32/95 P, Ġabra, EU:C:1996:402, punt 21; tat-22 ta’ Novembru 2012, M., C‑277/11, Ġabra, EU:C:2012:744, punt 82, u tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi, C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, Ġabra, EU:C:2013:518, punt 98), li japplika għal kull persuna (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-18 ta’ Diċembru 2008, Sopropé, C‑349/07, Ġabra, EU:C:2008:746, punt 36).