19

Il-Qorti tal-Prim’Istanza ċaħdet it-talba għad-danni bħala inammissibbli għall-motivi li ġejjin, esposti fil-punti 42 sa 45 tas-sentenza appellata: “42 Jeħtieġ li jiġi mfakkar li, skont l-Artikolu 21 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja li japplika għall-proċedura quddiem il-Qorti tal-Prim’Istanza skont l-ewwel paragrafu tal-Artikolu 53 tal-istess statut, u l-Artikolu 44(1)(ċ) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Prim’Istanza, ir-rikors għandu jinkludi s-suġġett tal-kontestazzjoni u l-argumenti invokati fil-qosor. Biex dawn ir-rekwiżiti jiġu sodisfatti, rikors għad-danni allegatament ikkaġunati minn istituzzjoni Komunitarja għandu jinkludi l-elementi li jippermettu li jiġi identifikat il-komportament li r-rikorrent qiegħed jakkuża bih lill-istituzzjoni, ir-raġunijiet li minħabba fihom ir-rikorrent isostni li jeżisti ness ta’ kawżalità bejn il-komportament u d-dannu li huwa jallega li sofra, kif ukoll in-natura u l-portata ta’ dak id-dannu. Min-naħa l-oħra, talba għad-danni mhux speċifikati hija nieqsa mill-preċiżjoni meħtieġa u konsegwentement, għandha tiġi meqjusa bħala inammissibbli (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-2 ta’ Diċembru 1971, Zuckerfabrik Schöppenstedt vs Il-Kunsill, 5/71, Ġabra p. 975, punt 9; digrieti tal-Qorti tal-Prim’Istanza tal-1 ta’ Lulju 1994, Osório vs Il-Kummissjoni, T-505/93, ĠabraSP p. I-A-179 u II-581, punt 33 u [tal-15 ta’ Frar 1995,] Moat vs Il-Kummissjoni, [T-112/94, ĠabraSP p. I-A-37 u II-135], punt 32). 43 F’dan il-każ, ir-rikorrent illimita ruħu sabiex jitlob danni bħala kumpens għad-danni li ġarrab fir-rigward tal-karriera tiegħu, ta’ saħħtu u tal-benessere tiegħu, mingħajr ma kkwantifika l-ammont u mingħajr m’indika, bi preċiżjoni suffiċjenti, l-provi li sabiex jiġi stabbilit l-estent tad-danni. Fil-fatt, ir-rikors tiegħu ma fihx preċiżjonijiet oħra f’dan ir-rigward ħlief il-fatt li “[l-]iżball manifest ta’ evalwazzjoni u abbuż ta’ poter imwettaq mill-assessur, ikkaġuna danni gravi lill-prospettivi tal-karriera tar-rikorrent” u li “[d]in is-sitwazzjoni għamlet ħsara lil morali tiegħu u lil saħħtu, dannu li jiżdied ma’ dak li jirrigwarda l-prospettivi tal-karriera”. 44 Għalkemm il-Qorti tal-Prim’Istanza diġà rrikonoxxiet li, f’ċirkustanzi partikolari, mhuwiex indispensabbli li fir-rikors tiġi ppreċiżata l-portata eżatta tad-dannu u jiġi kkwantifikat l-ammont tad-dannu mitlub (sentenzi tal-Qorti tal-Prim’Istanza tal-10 ta’ Lulju 1990, Automec vs Il-Kummissjoni, T-64/89, Ġabra p. II-367, punti 75 sa 77 u tal-20 ta’ Settembru 1990, Hanning vs Il-Parlament, T-37/89, Ġabra T-37/89, p. II-463, punt 82), jeħtieġ li, f’dan il-każ, jiġi rrilevat li r-rikorrent la ġab prova u lanqas invoka l-eżistenza ta’ dawn iċ-ċirkustanzi (ara, f’dan is-sens, id-digrieti Osório vs Il-Kummissjoni, iċċitat iktar ’il fuq, punt 35 u Moat vs Il-Kummissjoni, iċċitat iktar ’il fuq, punt 37). 45 Barra minn hekk, għal dak li jikkonċerna d-dannu morali, jeħtieġ li jiġi enfasizzat li, apparti l-assenza totali ta’ evalwazzjoni ta’ dan id-dannu, ir-rikorrent ma poġġiex lill-Qorti tal-Prim’Istanza f’pożizzjoni li tevalwa l-portata u n-natura tiegħu. Jekk it-talba għad-dannu morali saritx b’mod simboliku jew għall-finijiet biex jinkiseb kumpens veru u proprju tad-dannu, huwa l-obbligu tar-rikorrent li jippreċiża n-natura tad-dannu morali allegat, fir-rigward tal-komportament li bih ġiet akkużata l-Kummissjoni, u mbagħad li jippreċiża, anki jekk b’mod approssimattiv, l-evalwazzjoni ta’ dan id-dannu kollu (digriet Moat vs Il-Kummissjoni, iċċitat iktar ’il fuq, punt 38 u s-sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza tad-29 ta’ Jannar 1998, Affatato vs Il-Kummissjoni, T-157/96, ĠabraSP p. I-A-41 u II-97, punt 38).”