ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
55

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, skont il-ġurisprudenza, sabiex tiġi stabbilita l-portata ta’ att, il-Qorti tal-Unjoni ma tistax tikkuntenta ruħha mill-isem uffiċjali tal-att, iżda għandha tieħu inkunsiderazzjoni, fl-ewwel lok, l-għan u l-kontenut tiegħu (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-14 ta’ Diċembru 1962, Confédération nationale des producteurs de fruits et vs Il‑Kunsill, 16/62 u 17/62, EU:C:1962:47, p. 901, 918). Miżura titqies ta’ ambitu ġenerali meta tapplika għal sitwazzjonijiet determinati oġġettivament u tinvolvi effetti legali fir-rigward ta’ kategoriji ta’ persuni previsti b’mod ġenerali u astratt (sentenzi tat-21 ta’ Novembru 1989, Usines coopératives de déshydratation du Vexin et vs Il‑Kummissjoni, C‑244/88, EU:C:1989:588, punt 13, u tal-15 ta’ Jannar 2002, Libéros vs Il‑Kummissjoni, C‑171/00 P, EU:C:2002:17, punt 28).
34

Dan l-artikolu jipprovdi li, jekk l-aġent jew ir-rappreżentant ta’ persuna li tkun il-proprjetarju ta’ trade mark f’wieħed mill-pajjiżi tal-Unjoni għall-protezzjoni tal-proprjetà industrijali japplika, mingħajr l-awtorizzazzjoni ta’ dan il-proprjetarju, għar-reġistrazzjoni ta’ “din” it-trade mark f’ismu stess, f’wieħed jew iktar minn dawn il-pajjiżi, il-proprjetarju jkollu d-dritt li jopponi r-reġistrazzjoni li għaliha saret applikazzjoni. Din id-dispożizzjoni, kif ifformulata, ma tistax tiġi interpretata mod ieħor ħlief fis-sens li t-trade mark tal-proprjetarju u dik ippreżentata mill-aġent jew mir-rappreżentant huma l-istess. Għandu jiġi ppreċiżat li l-verżjoni Ingliża ta’ din id-dispożizzjoni tinftiehem ukoll fis-sens li t-trade mark tal-proprjetarju u dik ippreżentata mill-aġent jew mir-rappreżentant tiegħu għandhom ikunu identiċi. Fil-fatt, din il-verżjoni tirreferi għall-proprjetarju “ta’” trade mark (“the proprietor of a mark”) u ssemmi mbagħad ir-reġistrazzjoni “tat-”trade mark (“the registration of the mark”), fejn din tal-aħħar ma tistax tinftiehem mod ieħor għajr dik tal-proprjetarju.
43

Fit-tieni lok, fir-rigward tas-sentenza tal-15 ta’ Ottubru 2008, Mote vs Il-Parlament (T-345/05, EU:T:2008:440), għalkemm huwa minnu li, kif issostni l-Kummissjoni, kienet tikkonċerna s-sitwazzjoni ta’ membru tal-Parlament u mhux ta’ uffiċjal, xorta jibqa’ l-fatt li, f’din is-sentenza, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet preċiżament li tapplika, b’analoġija, is-soluzzjoni mogħtija fis-sentenza tas-16 ta’ Diċembru 1960, Humblet vs L-Istat Belġjan (6/60-IMM, EU:C:1960:48), għalkemm din is-sentenza kienet tikkonċerna uffiċjal. Konsegwentement, l-argument tal-Kummissjoni li ma huwiex possibbli li tiġi applikata, b’analoġija, is-sentenza tal-15 ta’ Ottubru 2008, Mote vs Il-Parlament (T-345/05, EU:T:2008:440), huwa f’dan il-każ infondat fid-dritt.
19

Sussegwentement, fir-rigward tal-argument ibbażat fuq in-natura magħrufa tal-fatti invokati mir-rikorrenti quddiem il-Qorti Ġenerali, mill-ġurisprudenza jirriżulta li, minn naħa, l-organi tal-EUIPO jistgħu jibbażaw id-deċiżjonijiet tagħhom fuq fatti magħrufa li ma ġewx invokati mill-applikant, mingħajr ma għandu jistabbilixxi l-eżattezza tagħhom, u, min-naħa l-oħra, l-applikant li l-EUIPO jopponilu fatti magħrufa jista’ jikkontesta l-eżattezza tagħhom quddiem il-Qorti Ġenerali (sentenza tat-22 ta’ Ġunju 2006, Storck vs UASI, C-25/05 P, EU:C:2006:422, punti 50 sa 52), filwaqt li l-EUIPO għandu, f’tali sitwazzjoni u fid-dawl tal-prinċipju ta’ opportunitajiet ugwali għall-partijiet, id-dritt li jippreżenta quddiem il-Qorti Ġenerali dokumenti insostenn tal-eżattezza ta’ fatt magħruf li ma ġiex stabbilit fid-deċiżjoni kkontestata (sentenza tal-10 ta’ Novembru 2011, LG Electronics vs UASI, C-88/11 P, mhux ippubblikata, EU:C:2011:727, punt 29). Għall-kuntrarju, ma jistax jiġi rrikonoxxut lill-applikant id-dritt li jippreżenta għall-ewwel darba quddiem il-Qorti Ġenerali dokumenti għall-unika raġuni li dawn ikunu intiżi juru fatti magħrufa li, barra minn hekk, ma huwiex allegat li huma ġew invokati fid-deċiżjoni kkontestata (ara, f’dan is-sens, id-digriet tas-17 ta’ Lulju 2014, MOL vs UASI, C-468/13 P, mhux ippubblikat, EU:C:2014:2116, punt 42, u sentenza tal-5 ta’ Frar 2016, Kicktipp vs UASI – Italiana Calzature (kicktipp), T-135/14, EU:T:2016:69, punti 113 u 114). Fil-fatt, l-ammissjoni ta’ tali dritt ikollha l-konsegwenza li tillimita l-portata tal-obbligu, impost fuq l-applikant, li jipproduċi, sa mill-istadju tal-proċedura quddiem l-EUIPO, il-provi kollha insostenn tal-motivi u tal-argumenti tiegħu. F’dan il-każ, mill-ammissjoni tar-rikorrenti stess, il-fatt allegatament magħruf li krisp tal-patata huwa ħaxix imnixxef, imsajjar u ppreżervat kien diġà ġie invokat minnha quddiem il-Bord tal-Appell, filwaqt li d-dokumenti ppreżentati għall-ewwel darba quddiem il-Qorti Ġenerali huma, għall-biċċa l-kbira u skont il-kliem tar-rikorrenti, intiżi li “jikkompletaw” provi diġà prodotti.
83

Madankollu, skont il-Qorti tal-Ġustizzja, l-eżerċizzju tal-ġurisdizzjoni sħiħa ma huwiex ekwivalenti għal stħarriġ ex officio u l-proċedura quddiem il-qrati tal-Unjoni hija kontradittorja. Bl-eċċezzjoni tal-motivi ta’ ordni pubbliku li l-qorti għandha tqajjem ex officio, bħall-assenza ta’ motivazzjoni tad-deċiżjoni kkontestata, huwa r-rikorrent li għandu jqajjem il-motivi kontra din tal-aħħar u li għandu jipproduċi l-provi insostenn ta’ dawn il-motivi. L-assenza ta’ stħarriġ ex officio tad-deċiżjoni kkontestata ma tiksirx il-prinċipju ta’ protezzjoni ġudizzjarja effettiva. Ma huwiex indispensabbli għall-osservanza ta’ dan il-prinċipju li l-Qorti Ġenerali, li hija ċertament obbligata li tirrispondi għall-motivi mqajma u li teżerċita stħarriġ kemm ta’ dritt kif ukoll ta’ fatt, tkun obbligata twettaq ex officio istruttorja ġdida u sħiħa tal-proċess (ara, b’analoġija, is-sentenza tat-8 ta’ Diċembru 2011, Chalkor vs Il-Kummissjoni, C-386/10 P, EU:C:2011:815, punti 64 u 66).
18

Skont ġurisprudenza stabbilita, is-sinjali jew l-indikazzjonijiet imsemmija fl-Artikolu 7(1)(c) tar-Regolament Nru 207/2009 huma dawk li jistgħu jservu, f’użu normali mill-perspettiva tal-pubbliku rilevanti, sabiex jindikaw, jew direttament jew billi jissemma’ wieħed mill-karatteristiċi tagħhom, il-prodott jew is-servizz li għalih ir-reġistrazzjoni ġiet mitluba jew ikkontestata (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑20 ta’ Settembru 2001, Procter & Gamble vs UASI, C‑383/99 P, EU:C:2001:461, punt 39, u tal‑10 ta’ Settembru 2015, Laverana vs UASI (BIO organic), T‑610/14, mhux ippubblikata, EU:T:2015:613, punt 14). Minn dan jirriżulta li, sabiex sinjal jaqa’ taħt il-projbizzjoni stabbilita f’din id-dispożizzjoni, hemm bżonn illi jkollu rapport dirett u konkret ta’ natura li jippermetti lill-pubbliku kkonċernat jipperċepixxi immedjatament, u mingħajr ebda riflessjoni oħra, deskrizzjoni tal-prodotti jew tas-servizzi inkwistjoni jew ta’ waħda mill-karatteristiċi tagħhom (sentenzi tat‑22 ta’ Ġunju 2005, Metso Paper Automation vs UASI (PAPERLAB), T‑19/04, EU:T:2005:247, punt 25, u tas‑7 ta’ Diċembru 2017, Colgate-Palmolive vs EUIPO (360°), T‑332/16, mhux ippubblikata, EU:T:2017:876, punt 15). Huwa biżżejjed li tkun teżisti raġuni għal rifjut jew raġuni ta’ invalidità fil-konfront ta’ parti mhux żgħira mill-pubbliku fil-mira u ma huwiex meħtieġ li jiġi eżaminat jekk il-konsumaturi l-oħrajn li jagħmlu parti mill-pubbliku rilevanti kellhomx għarfien ukoll tal-imsemmi sinjal (ara s-sentenza tas‑6 ta’ Ottubru 2017, Karelia vs EUIPO (KARELIA), T‑878/16, mhux ippubblikata, EU:T:2017:702, punt 27 u l-ġurisprudenza ċċitata).
74

Barra minn hekk, l-istħarriġ ġudizzjarju tal-osservanza tal-ordinament ġuridiku tal-Unjoni huwa zgurat, hekk kif jirriżulta mill-Artikolu 19(1) TUE, mhux biss mill-Qorti tal-Ġustizzja, iżda wkoll mill-qrati tal-Istati Membri (ara s-sentenza tat-28 ta’ April 2015, T & L Sugars u Sidul Açúcares vs Il-Kummissjoni, C‑456/13 P, EU:C:2015:284, punt 45 u l-ġurisprudenza ċċitata). Fil-każ ineżami, hekk kif jenfasizza l-Kunsill, wieħed mill-ilmenti prinċipali invokati mir-rikorrenti huwa li ma setgħux jivvutaw fir-referendum tat-23 ta’ Ġunju 2016, u lanqas fl-elezzjonijiet tal-Membri Parlamentari li adottaw il-Liġi tal-2017 dwar l-Unjoni Ewropea (Notifika ta’ ħruġ). Madankollu, dawn il-proċeduri ta’ votazzjoni taċ-ċittadini tar-Renju Unit kif ukoll, barra minn hekk, l-att li jinnotifika l-intenzjoni ta’ ħruġ, setgħu jkunu s-suġġett ta’ rikors quddiem il-qrati tar-Renju Unit, li setgħu, skont il-każ, jistaqsu lill-Qorti tal-Ġustizzja dwar l-interpretazzjoni tat-Trattati permezz ta’ domandi preliminari, skont l-Artikolu 267 TFUE. F’dan ir-rigward, għandu jiġi kkonstatat li l-qorti tar-Renju Unit ġiet adita diversi drabi fir-rigward tal-legalità tal-proċeduri u tal-atti tal-awtoritajiet tar-Renju Unit intiżi li jimplimentaw il-proċedura tal-ħruġ prevista mill-Artikolu 50 TUE. Permezz ta’ sentenza tat-28 ta’ April 2016, il-High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (il-Qorti Għolja tal-Ġustizzja (Ingilterra u Wales), Sezzjoni tal-Queen’s Bench (Awla Amministrattiva), ir-Renju Unit) tat deċiżjoni dwar ir-rikors li permezz tiegħu H. Shindler u rikorrenti oħra kkontestaw ir-regolarità tar-referendum tat-23 ta’ Ġunju 2016, billi sostnew li ċ-ċittadini tar-Renju Unit li ilhom jirrisjedu fi Stat Membru ieħor tal-Unjoni għal iktar minn 15-il sena ġew imċaħħda mid-dritt għal vot bir-“regola ta’ 15-il sena” (15 years rule), bi ksur tad-dritt tal-Unjoni. Hekk kif ġie enfasizzat matul is-seduta, l-istess qorti ċaħdet ukoll, permezz ta’ sentenza tat-12 ta’ Ġunju 2018, rikors li permezz tiegħu E. Webster u rikorrenti oħrajn ikkontestaw it-tmexxija mir-Renju Unit, fid-dawl tal-allegata assenza ta’ deċiżjoni dwar il-ħruġ meħuda konformement mar-regoli kostituzzjonali tar-Renju Unit, tan-negozjati għal ftehim dwar il-ħruġ.
37

Skont ġurisprudenza stabbilita, l-ilment amministrattiv u ċ-ċaħda tiegħu, espliċita jew impliċita, jagħmlu parti integrali minn proċedura kumplessa u jikkostitwixxu biss kundizzjoni preliminari sabiex tkun tista’ tiġi adita l-qorti (sentenzi tal-21 ta’ Settembru 2011, Adjemian et vs Il-Kummissjoni, T-325/09 P, EU:T:2011:506, punt 32, u tal-15 ta’ Settembru 2017, Skareby vs SEAE, T-585/16, EU:T:2017:613, punt 18). Għaldaqstant, peress li, fis-sistema tar-Regolamenti tal-Persunal, il-persuna kkonċernata għandha tressaq ilment kontra d-deċiżjoni li hija tikkontesta, ir-rikors sussegwenti jitqies ammissibbli, kemm jekk jiġi ppreżentat biss kontra d-deċiżjoni li tkun is-suġġett tal-ilment, kemm jekk kontra d-deċiżjoni li tiċħad l-ilment u kemm jekk kontra dawn iż-żewġ deċiżjonijiet flimkien, bil-kundizzjoni li l-ilment u r-rikors ikunu ġew ippreżentati fit-termini previsti mill-Artikoli 90 u 91 tar-Regolamenti tal-Persunal (sentenzi tas-26 ta’ Jannar 1989, Koutchoumoff vs Il-Kummissjoni, 224/87, EU:C:1989:38, punt 7, u tal-5 ta’ Novembru 2014, Il-Kummissjoni vs Thomé, T-669/13 P, EU:T:2014:929, punt 21). Madankollu, skont il-prinċipju ta’ ekonomija tal-ġudizzju, il-qorti tista’ tiddeċiedi li ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni speċifikament fuq it-talbiet imressqa kontra d-deċiżjoni li tiċħad l-ilment meta hija tikkonstata li dawn tal-aħħar ma għandhomx kontenut awtonomu u, fir-realtà, ma jistgħux jiġu sseparati minn dawk imressqa kontra d-deċiżjoni li kontriha tressaq l-ilment (sentenzi tas-17 ta’ Jannar 1989, Vainker vs Il-Parlament, 293/87, EU:C:1989:8, punti 7 u 8, u tal-24 ta’ April 2017, HF vs Il-Parlament, T-584/16, EU:T:2017:282, punt 72). Jista’ jkun hekk, b’mod partikolari, meta hija tikkonstata li d-deċiżjoni li tiċħad l-ilment hija purament konfermattiva tad-deċiżjoni li hija s-suġġett tal-ilment u li, għalhekk, l-annullament taċ-ċaħda tal-ilment ma jipproduċi l-ebda effett differenti fuq is-sitwazzjoni ġuridika tal-persuna kkonċernata minn dak li jirriżulta mill-annullament tad-deċiżjoni inizjali (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-21 ta’ Settembru 2011, Adjemian et vs Il-Kummissjoni, T-325/09 P, EU:T:2011:506, punt 33).
20

Ikun differenti, b’mod partikolari, meta t-tweġiba għall-applikazzjoni inizjali tkun ivvizzjata b’vizzju formali sa fejn din tkun naqset li tinforma lill-applikant bid-dritt tiegħu li jippreżenta applikazzjoni konfermatorja (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tad-9 ta’ Settembru 2009, Brink’s Security Luxembourg vs Il-Kummissjoni, T-437/05, EU:T:2009:318, punti 74 u 75) jew meta istituzzjoni tadotta l-pożizzjoni tagħha b’mod definittiv bi tweġiba għal applikazzjoni inizjali (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas-26 ta’ Jannar 2010, Internationaler Hilfsfonds vs Il-Kummissjoni, C-362/08 P, EU:C:2010:40, punti 58 sa 62, u tat-2 ta’ Ottubru 2014, Strack vs Il-Kummissjoni, C-127/13 P, EU:C:2014:2250, punt 36).
51

Bħalma targumenta ġustament ir-rikorrenti, għandha, ċertament, issir distinzjoni bejn l-evalwazzjoni tal-karattru distintiv ta’ element ta’ trade mark kumplessa, li hija marbuta mal-possibbiltà li dan l-element jiddomina l-impressjoni ġenerali prodotta mit-trade mark, u l-analiżi tal-karattru distintiv tat-trade mark preċedenti, li hija marbuta mal-portata tal-protezzjoni mogħtija lil tali trade mark. Il-karattru distintiv ta’ trade mark kumplessa huwa eżaminat sa mill-istadju tal-evalwazzjoni tax-xebh tas-sinjali u l-livell ta’ karattru distintiv tat-trade mark preċedenti huwa wieħed mill-elementi li għandhom jittieħdu inkunsiderazzjoni fl-evalwazzjoni globali tal-probabbiltà ta’ konfużjoni (ara, f’dan is-sens, id-digriet tas‑27 ta’ April 2006, L’Oréal vs UASI, C‑235/05 P, mhux ippubblikat, EU:C:2006:271, punt 43, u s-sentenza tal‑24 ta’ Marzu 2011, Ferrero vs UASI, C‑552/09 P,EU:C:2011:177, punt 58). Barra minn hekk, meta trade mark ikollha karattru distintiv, dan għandu jiġi attribwit lit-trade mark fit-totalità tagħha u mhux awtomatikament lill-elementi kollha li jiffurmawha (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑3 ta’ Diċembru 2014, Max Mara Fashion Group vs UASI – Mackays Stores (M & Co.), T‑272/13, mhux ippubblikata, EU:T:2014:1020, punt 61, u tal‑14 ta’ Lulju 2017, Certified Angus Beef vs EUIPO – Certified Australian Angus Beef (CERTIFIED AUSTRALIAN ANGUS BEEF), T‑55/15, mhux ippubblikata, EU:T:2017:499, punt 22).
53

Għal dak li jirrigwarda t-tip ta’ korrezzjoni applikata, għandu jitfakkar, fid-dawl tad-dokument Nru VI/5330/97, li, meta ma jkunx possibbli li jiġi evalwat preċiżament it-telf subit mill-Unjoni, il-Kummissjoni tista’ tikkunsidra korrezzjoni b’rata fissa (sentenzi tat-18 ta’ Settembru 2003, Ir-Renju Unit vs Il-Kummissjoni, C-346/00, EU:C:2003:474, punt 53, u tal-24 ta’ April 2008, Il-Belġju vs Il-Kummissjoni, C-418/06 P, EU:C:2008:247, punt 136). F’dan is-sens, għandu jingħad ukoll li, għalkemm id-dokument Nru VI/5330/97 inħareġ mill-Kummissjoni fil-kuntest tal-Fond Agrikolu Ewropew ta’ Gwida u Garanzija (FAEGG) u jinkludi, hekk kif jindika t-titolu tiegħu, il-linji gwida li jirrigwardaw il-kalkolu tal-konsegwenzi finanzjarji fil-preparazzjoni tad-deċiżjoni ta’ clearance tal-kontijiet tal-FAEGG, taqsima “Garanzija”, xejn ma jipprekludi lill-Kummissjoni milli tapplika dan id-dokument ukoll fl-eżerċizzju tal-kompetenzi li l-Artikolu 31(1) tar-Regolament Nru 1290/2005 jattribwilha bil-għan tal-clearance tal-kontijiet tal-FAEŻR (sentenza tal-4 ta’ Settembru 2015, Ir-Renju Unit vs Il-Kummissjoni, T-503/12, EU:T:2015:597, punt 55; ara wkoll, f’dan is-sens is-sentenza tas-17 ta’ Mejju 2013, Il-Bulgarija vs Il-Kummissjoni, T-335/11, mhux ippubblikata, EU:T:2013:262, punt 86), liema fatt barra minn hekk ir-Repubblika Portugiża tammetti fir-replika.
34

Fil-fatt, l-ewwel nett, għandu jitfakkar li d-dritt tal-persuna kkonċernata li tinstema’ qabel l-adozzjoni ta’ kull deċiżjoni individwali li taffettwaha b’mod sfavorevoli huwa espressament stabbilit bid-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 41(2)(a) tal-Karta, li sa mill-1 ta’ Diċembru 2009, data tad-dħul fis-seħħ tat-Trattat ta’ Lisbona, għandha l-istess valur legali bħat-Trattati. Għalhekk, peress li l-Kummissjoni tinvoka l-ġurisprudenza tal-Qorti Ġenerali u tat-Tribunal għas-Servizz Pubbliku tal-Unjoni Ewropea li tipprovdi li meta deċiżjoni ta’ tkeċċija tirriżulta minħabba telf ta’ fiduċja, il-persuna kkonċernata ma għandhiex garanzija ta’ dritt għal smigħ matul il-proċedura amministrattiva (sentenzi tal-24 ta’ Frar 2010, P vs Il-Parlament, F‑89/08, EU:F:2010:11, punti 31 sa 33; tas-7 ta’ Lulju 2010, Tomas vs Il-Parlament, F‑116/07, F‑13/08 u F‑31/08, EU:F:2010:77, punti 100 u 101, u tal-24 ta’ Ottubru 2011, P vs Il-Parlament, T‑213/10 P, EU:T:2011:617, punt 43), għandu jitfakkar li, kif iddeċieda t-Tribunal għas-Servizz Pubbliku sussegwentement, dejjem għandhom jittieħdu inkunsiderazzjoni d-dispożizzjonijiet tal-Karta, li għandhom l-istess valur legali bħat-Trattati (sentenzi tat-12 ta’ Diċembru 2013, CH vs Il-Parlament, F‑129/12, EU:F:2013:203, punt 37, u tat-22 ta’ Mejju 2014, CU vs CESE, F‑42/13, EU:F:2014:106, punt 37).
67

Għaldaqstant, skont il-Kummissjoni, fir-rigward tal-membri tal-persunal temporanju, fis-sentenza tas‑16 ta’ Settembru 2015, EMA vs Drakeford (T‑231/14 P, EU:T:2015:639), iktar milli rrikonoxxiet, f’każ ta’ bdil tal-persuna li timpjega, kontinwità fil-karriera, il-qorti tal-Unjoni kkonstatat biss il-kontinwità bejn diversi kuntratti suċċessivi identiċi mal-istess aġenzija, skont l-Artikolu 8 tal-Kondizzjonijiet tal-impjieg li huwa intiż preċiżament li jipprevjeni l-abbuż mill-kuntratti għal żmien determinat. Barra minn hekk, jirriżulta mis-sentenza tad‑29 ta’ April 2015, Todorova Androva vs Il‑Kunsill (F‑78/12, EU:F:2015:37, punti 51 u 53) li, meta l-leġiżlatur tal-Unjoni ma jkunx ipprevediha espliċitament, ma jkunx hemm kontinwità amministrattiva fil-karriera ta’ membru tal-persunal temporanju li jsir uffiċjal. Fir-rigward tas-sentenza tal‑1 ta’ April 2008, Maruko (C‑267/06, EU:C:2008:179), din tikkonferma biss li d-drittijiet akkwistati definittivament taħt kuntratt ma jistgħux ikunu affettwati bir-regola l-ġdida u li l-prinċipju tar-rabta bejn ir-remunerazzjoni u l-pensjoni jkun fil-fatt osservat sew. Fl-aħħar nett, il-Kummissjoni żżid tgħid li s-sentenza tal‑5 ta’ Diċembru 2012, Grazyte vs Il‑Kummissjoni (F‑76/11, EU:F:2012:173), tikkonferma li, qabel ir-riforma tal‑2014, il-protezzjoni tal-membri tal-persunal ittrasferiti minn aġenzija għal oħra ma kinitx teżisti u turi li d-dispożizzjonijiet speċifiċi li jirrigwardaw il-membri tal-persunal ma humiex suffiċjenti sabiex joħolqu “kontinwità sostanzjali” bejn il-kuntratti konkluż ma’ aġenziji differenti.
67

Sussegwentement, għandu jitfakkar li mit-tielet paragrafu tal-Artikolu 288 TFUE jirriżulta li d-direttivi jorbtu lill-Istati Membri destinatarji f’dak li jirrigwarda r-riżultat li jrid jintlaħaq. Minn dan isegwi li d-Direttiva 2000/78, kif inhu ppreċiżat fl-Artikolu 21 tagħha, hija indirizzata lill-Istati Membri u mhux lill-istituzzjonijiet. Bħala konsegwenza, id-dispożizzjonijiet ta’ din id-direttiva ma jistgħux jitqiesu bħala li jimponu, bħala tali, obbligi fuq l-istituzzjonijiet, fl-eżerċizzju tal-poteri leġiżlattivi jew deċiżjonali tagħhom (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenzi tad-9 ta’ Settembru 2003, Rinke, C‑25/02, EU:C:2003:435, punt 24, u tal-21 ta’ Mejju 2008, Belfass vs Il-Kunsill, T‑495/04, EU:T:2008:160, punt 43), u lanqas ma jistgħu, bħala tali, ikunu l-bażi ta’ eċċezzjoni ta’ illegalità tal-Artikolu 42c tar-Regolamenti tal-Persunal (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-21 ta’ Settembru 2011, Adjemian et vs Il-Kummissjoni, T‑325/09 P, EU:T:2011:506, punt 52).
38

Għall-applikazzjoni tar-raba’ kundizzjoni msemmija fl-Artikolu 8(4)(b) tar-Regolament Nru 207/2009, għandhom jittieħdu inkunsiderazzjoni, b’mod partikolari, il-leġiżlazzjoni nazzjonali invokata u d-deċiżjonijiet ġudizzjarji mogħtija fl-Istat Membru kkonċernat. Fuq din il-bażi, il-proprjetarju tas-sinjal preċedenti għandu juri li s-sinjal inkwistjoni jaqa’ fil-kamp ta’ applikazzjoni tad-dritt tal-Istat Membru invokat u li jippermetti li jiġi pprojbit l-użu ta’ trade mark iktar reċenti (sentenzi tad-29 ta’ Marzu 2011, Anheuser-Busch vs Budějovický Budvar, C-96/09 P, EU:C:2011:189, punti 189 u 190; tat-18 ta’ April 2013, Peek & Cloppenburg vs UASI (Peek & Cloppenburg), T‑507/11, mhux ippubblikata, EU:T:2013:198, punt 21, u tat-28 ta’ Jannar 2016, Gugler France vs UASI – Gugler (GUGLER), T‑674/13, mhux ippubblikata, EU:T:2016:44, punt 37). Huwa għandu jippreżenta lill-EUIPO mhux biss l-elementi li juru li huwa jissodisfa l-kundizzjonijiet meħtieġa, skont il-leġiżlazzjoni nazzjonali li huwa jitlob l-applikazzjoni tagħha, sabiex jipprova jipprojbixxi l-użu ta’ trade mark tal-Unjoni Ewropea abbażi ta’ dritt preċedenti, iżda wkoll l-elementi li jistabbilixxu l-kontenut ta’ din il-leġiżlazzjoni (ara s-sentenza tal-5 ta’ April 2017, EUIPO vs Szajner, C-598/14 P, EU:C:2017:265, punt 35 u l-ġurisprudenza ċċitata).
55

Bl-istess mod, ir-rikorrenti tqis li l-ġurisprudenza li l-Bord tal-Appell għamel riferiment għaliha fil-punt 18 tad-deċiżjonijiet ikkontestati hija nieqsa minn rilevanza f’dan il-każ. F’dawn is-sentenzi, effettivament (sentenzi tat‑13 ta’ Frar 2007, Mundipharma vs UASI – Altana Pharma (RESPICUR), T‑256/04, EU:T:2007:46; tat‑13 ta’ Frar 2008, Sanofi‑Aventis vs UASI – GD Searle (ATURION), T‑146/06, mhux ippubblikata, EU:T:2008:33, u tas‑6 ta’ Settembru 2013, Eurocool Logistik vs UASI – Lenger (EUROCOOL), T‑599/10, mhux ippubblikata, EU:T:2013:399), il-Qorti Ġenerali tat deċiżjoni dwar il-fatt li l-pubbliku rilevanti jissepara s-sinjali verbali f’elementi li, għalih, jissuġġerixxu tifsira konkreta jew li jixbhu kliem li huwa jaf. Issa, f’dan il-każ, l-elementi verbali huma distinti bil-pożizzjoni relattiva tagħhom u bil-punteġġjatura.
49

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, konformement ma’ ġurisprudenza stabbilita, l-istabbiliment tar-responsabbiltà mhux kuntrattwali tal-Unjoni, fis-sens tat-tieni paragrafu tal-Artikolu 340 TFUE, huwa suġġett għall-issodisfar ta’ numru ta’ kundizzjonijiet, jiġifieri l-illegalità tal-aġir allegat fil-konfront tal-istituzzjoni tal-Unjoni, in-natura reali tad-dannu u l-eżistenza ta’ rabta kawżali bejn l-aġir tal-istituzzjoni u d-dannu invokat (ara s-sentenza tal-20 ta’ Settembru 2016, Ledra Advertising et vs Il-Kummissjoni u BĊE, C-8/15 P sa C-10/15 P, EU:C:2016:701, punt 64 u l-ġurisprudenza ċċitata u s-sentenza tat-30 ta’ Mejju 2017, Safa Nicu Sepahan vs Il-Kunsill, C-45/15 P, EU:C:2017:402, punt 29 u l-ġurisprudenza ċċitata).
91

Sussegwentement, għandu jiġi enfasizzat li, skont il-ġurisprudenza, l-istituzzjonijiet jistgħu jużaw preżunzjonijiet li jirriflettu l-possibbiltà għall-amministrazzjoni li għandha l-oneru tal-prova li jiġbdu konklużjonijiet billi jibbażaw ruħhom fuq ir-regoli ta’ esperjenza komuni li tirriżulta mill-iżvolġiment normali tal-affarijiet (ara, b’analoġija u f’dan is-sens, is-sentenza tal-10 ta’ Settembru 2009, Akzo Nobel et vs Il-Kummissjoni, C-97/08 P, EU:C:2009:536, punti 60 sa 63, u l-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Kokott fil-kawża T-Mobile Netherlands et, C-8/08, EU:C:2009:110, punti 87 sa 89).
57

F’dan ir-rigward, għandu jiġi enfasizzat ukoll li, sabiex jiġu speċifikati r-raġunijiet għall-eżami mill-ġdid kif meħtieġ, l-applikant għal eżami mill-ġdid intern ta’ att amministrattiv adottat taħt id-dritt ambjentali għandu jindika kwalunkwe element fattwali u provi jew kwalunkwe argument legali li jqajjem dubji serji fir-rigward tal-evalwazzjoni magħmula mill-istituzzjoni jew mill-korp tal-Unjoni fl-att imsemmi. It-terz li jikkontesta l-awtorizzazzjoni ta’ tqegħid fis-suq għaldaqstant għandu jġib provi sostanzjali li jistgħu ikunu ta’ bażi għad-dubji serji fir-rigward tal-legalità tal-għoti ta’ din l-awtorizzazzjoni (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenzi tal-21 ta’ Mejju 2015, Schräder vs CPVO, C‑546/12 P, EU:C:2015:332, punt 57, u tal-15 ta’ Diċembru 2016, TestBioTech et vs Il-Kummissjoni, T‑177/13, mhux ippubblikata, taħt appell, EU:T:2016:736, punti 66 u 67).