ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
6

Il-Kapitolu 2 ta’ dan l-istess titolu huwa intitolat “Tnaqqis proporzjonali”. Taħt l-imsemmi kapitolu, l-Artikolu 173 tad-Direttiva tal-VAT jipprevedi: “1. Fil-każ ta’ merkanzija jew servizzi użati minn persuna taxxabbli kemm għal transazzjonijiet li fir-rigward tagħhom il-VAT tista’ titnaqqas skont l-Artikol[u] 168 […] u għal transazzjonijiet li fir–rigward tagħhom il-VAT ma titnaqqasx, it-tali proporzjon biss tal-VAT li hi attribwibbli għat-transazzjonijiet ta’ qabel għandha l-possibbiltà li tiġi mnaqqsa. Il–proporzjon li jista’ jitnaqqas għandu jkun stabbilit, skond l-Artikoli 174 u 175, għat-transazzjonijiet taxxabbli kollha mwettqa mill-persuna taxxabbli. 2. L-Istati Membri jistgħu jieħdu l-miżuri li ġejjin: a) jawtorizzaw lill-persuna taxxabbli biex tistabbilixxi proporzjon għal kull settur tan-negozju tagħha, sakemm kontijiet separati huma miżmuma għal kull settur; b) jeħtieġu li l-persuna taxxabbli tiddetermina proporzjon għal kull settur tan-negozju tiegħu u biex iżżomm kontijiet separati għal kull settur; ċ) jawtorizzaw jew iġiegħlu l-persuna taxxabbli biex tagħmel it-tnaqqis fuq il-bażi ta’ l-użu ta’ kollha jew parti mill-oġġetti u s-servizzi; d) jawtorizzaw jew jeħtieġu li l-persuna taxxabbli tagħmel it-tnaqqis skond ir-regola stabbilita fl–ewwel subparagrafu tal-paragrafu 1, fir-rigward tal-merkanzija u s-servizzi kollha użati għat-transazzjonijiet kollha msemmija hemmhekk; e) jipprovdu li il-VAT li m’hix imnaqqsa mill-persuna taxxabbli hi insinifikanti, hi għandha tkun trattata bħala xejn.”
19

F’dan il-kuntest, għandu jitfakkar li d-domandi dwar l-interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni magħmula mill-qorti nazzjonali fil-kuntest leġiżlattiv u fattwali li hija tiddefinixxi taħt ir-responsabbiltà tagħha, u li ma hijiex il-Qorti tal-Ġustizzja li għandha tivverifika l-eżattezza tagħhom, jibbenefikaw minn preżunzjoni ta’ rilevanza. Ir-rifjut tal-Qorti tal-Ġustizzja li tagħti deċiżjoni dwar domanda għal deċiżjoni preliminari magħmula minn qorti nazzjonali huwa possibbli biss meta jkun jidher b’mod manifest li l-interpretazzjoni mitluba tad-dritt tal-Unjoni ma għandha l-ebda rabta mar-realtà jew mas-suġġett tal-kawża prinċipali, meta l-problema tkun ta’ natura ipotetika jew meta l-Qorti tal-Ġustizzja ma jkollhiex għad-dispożizzjoni tagħha l-punti ta’ fatt u ta’ liġi meħtieġa sabiex tirrispondi b’mod utli għad-domandi li jkunu sarulha (sentenza tal‑4 ta’ Diċembru 2018, Minister for Justice and Equality u Commissioner of An Garda Síochána, C‑378/17, EU:C:2018:979, punt 27 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
19

Skont Pillar Securitisation, sabiex wieħed jivverifika jekk kuntratt ta’ kreditu huwiex kuntratt konkluż minn konsumatur, skont it-tifsira tal-Artikolu 15 tal-Konvenzjoni ta’ Lugano II, għandu jiġi vverifikat jekk dan jikkostitwixxix “ftehim ta’ kreditu għall-konsumatur” skont it-tifsira tad-Direttiva 2008/48. Dan jirriżulta mir-rapport ta’ spjegazzjoni ta’ din il-Konvenzjoni mħejji mill-Professur Fausto Poar (ĠU 2009, C 319, p. 1). Għalhekk, dik id-direttiva tapplika biss għal kuntratti ta’ self b’valur ta’ iktar minn EUR 200 u inqas minn EUR 75000, sakemm id-dritt nazzjonali li jittrasponi dik id-direttiva ma jipprevedix limitu massimu ogħla. Peress li d-dritt Lussemburgiż ma jipprevedix limitu massimu bħal dan, il-kuntratt ta’ self fil-kawża prinċipali ma jaqax fil-kamp ta’ applikazzjoni tal-istess direttiva u, konsegwentement, l-Artikolu 15 tal-Konvenzjoni ta’ Lugano II ma japplikax.
2

Din it-talba tressqet fil-kuntest ta’ tilwima bejn il-Belgisch Syndicaat van Chiropraxie u Bart Vandendries, il-Belgische Unie van Osteopaten et, Plast.Surg. BVBA et u l-Belgian Society for Private Clinics VZW et, u l-Ministerraad (il-Kunsill tal-Ministri, il-Belġju) dwar talba għall-annullament ta’ dispożizzjonijiet irregolati mid-dritt Belġjan dwar il-modalitajiet tal-applikazzjoni tat-taxxa fuq il-valur miżjud (VAT) u l-provvista ta’ kura kif ukoll il-kunsinni ta’ prodotti mediċinali u ta’ mezzi mediċi.
54

Dan il-prinċipju għalhekk jeħtieġ li l-istanzi kollha tal-Istati Membri jagħtu effett sħiħ lid-diversi normi tal-Unjoni, filwaqt li d-dritt tal-Istati Membri ma jistax jaffettwa l-effett irrikonoxxut lil dawn id-diversi normi fit-territorju tal-imsemmija Stati (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas-26 ta’ Frar 2013, Melloni, C‑399/11, EU:C:2013:107, punt 59, u tal-4 ta’ Diċembru 2018, Minister for Justice and Equality u Commissioner of An Garda Síochána, C‑378/17, EU:C:2018:979, punt 39).
30

It-talba sabiex jiġu ammessi provi ġodda għandha tiġi miċħuda. Fil-fatt, konformement mat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 256(1) TFUE u mal-ewwel paragrafu tal-Artikolu 58 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, l-appell huwa limitat għal punti ta’ dritt, bl-esklużjoni ta’ kull evalwazzjoni ta’ fatti, b’mod li provi ġodda huma inammissibbli fl-istadju ta’ appell (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-14 ta’ Settembru 1995, Henrichs vs Il-Kummissjoni, C‑396/93 P, EU:C:1995:280, punt 14, u d-digriet tal-President tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-25 ta’ Jannar 2008, Provincia di Ascoli Piceno u Comune di Monte Urano vs Apache Footwear et, C‑464/07 P(I), mhux ippubblikat, EU:C:2008:49, punt 12).
55

F’dan ir-rigward, skont il-ġurisprudenza ta’ din il-qorti, f’materji kriminali, informazzjoni preċiża u kompleta tal-akkużi kontra persuna akkużata, u għalhekk il-kwalifika ġuridika li qorti tista’ żżomm kontriha, hija kundizzjoni essenzjali tal-ekwità tal-proċedura. Id-dritt ta’ informazzjoni dwar in-natura u l-kawża tal-akkuża għandu jkun ikkunsidrat fid-dawl tad-dritt għall-persuna akkużata li tipprepara d-difiża tagħha (QEDB, 25 ta’ Marzu 1999, Pélissier u Sassi vs Franza, CE:ECHR:1999:0325JUD002544494, punti 52 u 54). Jekk il-qrati fil-mertu jkollhom, meta tali dritt huwa rikonoxxut fid-dritt intern, il-possibbiltà li jikkwalifikaw mill-ġdid il-fatti li jkunu aditi bihom regolarment, huma għandhom jiżguraw li l-akkużati jkollhom l-opportunità li jeżerċitaw id-drittijiet ta’ difiża tagħhom dwar dan il-punt b’mod konkret u effettiv, billi jiġu informati, fi żmien utli, bil-kawża tal-akkuża, jiġifieri bil-fatti materjali li huma akkużati bihom u li fuqhom hija bbażata l-akkuża, iżda wkoll bil-kwalifika ġuridika mogħtija lil dawn il-fatti u dan irid ikun fid-dettall (QEDB, 11 ta’ Diċembru 2007, Drassich vs L-Italja, CE:ECHR:2007:1211JUD002557504, punt 34; QEDB, 22 ta’ Frar 2018, Drassich vs L-Italja, CE:ECHR:2018:0222JUD006517309, punt 65).
58

Fil-fatt, il-konstatazzjoni tal-eżistenza ta’ probabbiltà ta’ konfużjoni twassal biss għall-protezzjoni ta’ ċerta kombinazzjoni ta’ elementi mingħajr madankollu ma tipproteġi, bħala tali, element deskrittiv li jagħmel parti minn din il-kombinazzjoni (ara, b’analoġija, id-digrieti tal-15 ta’ Jannar 2010, Messer Group vs Air Products and Chemicals, C‑579/08 P, mhux ippubblikat, EU:C:2010:18, punt 73, u tat-30 ta’ Jannar 2014, Industrias Alen vs The Clorox Company, C‑422/12 P, EU:C:2014:57, punt 45). Konsegwentement, il-proprjetarju ta’ trade mark kumplessa fl-ebda każ ma jista’ jinvoka dritt esklużiv biss fuq element tal-imsemmija trade mark, irrispettivament minn jekk dan huwiex jew le kkonċernat minn dikjarazzjoni ta’ rinunzja prevista mid-dritt nazzjonali.
10

Skont l-Artikolu 1(1) tal-Kúriának a pénzügyi intézmények fogyasztói kölcsönszerződéseire vonatkozó jogegységi határozatával kapcsolatos egyes kérdések rendezéséről szóló 2014. évi XXXVIII. törvény (il-Liġi Nru XXXVIII. tal‑2014 li Tirregola Materji Speċifiċi Marbuta mad-Deċiżjoni tal-Kúria (il-Qorti Suprema, l-Ungerija) għal Interpretazzjoni Uniformi tad-Dispożizzjonijiet tad-Dritt Ċivili dwar Kuntratti ta’ Self Konklużi bejn Stabbilimenti ta’ Kreditu u Konsumaturi, iktar ’il quddiem il-“Liġi DH 1”): “Din il-liġi għandha tapplika għall-kuntratti ta’ self mal-konsumaturi konklużi bejn l‑1 ta’ Mejju 2004 u d-data tad-dħul fis-seħħ ta’ din il-liġi. Għall-finijiet ta’ din il-liġi, il-kunċett ta’ kuntratti ta’ self konklużi mal-konsumaturi għandu jkopri l-kuntratti ta’ kreditu, ta’ self jew ta’ leasing iddenominati f’muniti barranin (irreġistrati f’muniti barranin jew mogħtija f’muniti barranin u rrimborsati f’forint Ungeriż) jew f’forint Ungeriż u konklużi bejn istituzzjoni finanzjarja u konsumatur […]”
72

Mill-ġurisprudenza tal-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem jirriżulta, barra minn hekk, fir-rigward tal-Artikolu 1 tal-Protokoll Nru 1 tal-KEDB, ġurisprudenza li għandha tittieħed inkunsiderazzjoni bis-saħħa tal-Artikolu 52(3) tal-Karta, għall-finijiet tal-interpretazzjoni tal-Artikolu 17 tagħha bħala limitu minimu ta’ protezzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-15 ta’ Marzu 2017, Al Chodor, C‑528/15, EU:C:2017:213, punt 37; tat-13 ta’ Ġunju 2017, Florescu et, C‑258/14, EU:C:2017:448, punt 49, kif ukoll tat-12 ta’ Frar 2019, TC,C‑492/18 PPU, EU:C:2019:108, punt 57), li d-drittijiet tal-użu jew tal-użufrutt fuq proprjetà immobbli għandhom jitqiesu li huma “beni” eliġibbli għall-protezzjoni skont l-Artikolu 1 (ara, b’mod partikolari, il-Qorti EDB, 12 ta’ Diċembru 2002, Wittek vs Il-Ġermanja, CE:ECHR:2002:1212JUD003729097, §§ 43 sa 46; Qorti EDB, 16 ta’ Novembru 2004, Bruncrona vs Il-Finlandja, CE:ECHR:2004:1116JUD004167398, § 78, kif ukoll Qorti EDB, 9 ta’ Frar 2006, Athanasiou et vs Il-Greċja, CE:ECHR:2006:0209JUD000253102, § 22).
46

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, meta l-Kummissjoni jkollha marġni ta’ diskrezzjoni wiesa’, il-qorti tal-Unjoni għandha b’mod partikolari tivverifika mhux biss l-eżattezza materjali tal-provi invokati, l-affidabbiltà u l-konsistenza tagħhom, iżda wkoll tivverifika jekk dawn l-elementi jikkostitwixxux l-informazzjoni rilevanti kollha li għandha tittieħed inkunsiderazzjoni sabiex tiġi evalwata sitwazzjoni kumplessa u jekk dawn humiex ta’ natura li jsostnu l-konklużjonijiet li jinsiltu minnhom (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-15 ta’ Marzu 2017, Stichting Woonlinie et vs Il‑Kummissjoni, C‑414/15 P, EU:C:2017:215, punt 53, kif ukoll tal-14 ta’ Diċembru 2017, EBMA vs Giant (China), C‑61/16 P, EU:C:2017:968, punti 68 u 69).
19

Din il-qorti laqgħet l-imsemmi rikors u l-appell ippreżentat minn Pelham et, quddiem l-Oberlandesgericht Hamburg (il-Qorti Reġjonali Superjuri ta’ Hamburg, il-Ġermanja), ġie miċħud. Fuq appell għal reviżjoni ppreżentat minn Pelham et quddiem il-Bundesgerichtshof (il-Qorti Federali tal-Ġustizzja, il-Ġermanja), is-sentenza mogħtija mill-Oberlandesgericht Hamburg (il-Qorti Reġjonali Superjuri ta’ Hamburg) ġiet annullata u s-sentenza ntbagħtet lura quddiem dik il-qorti sabiex tiġi eżaminata mill-ġdid. L-imsemmija qorti reġgħet ċaħdet l-appell ippreżentat minn Pelham et. Permezz ta’ sentenza tat-13 ta’ Diċembru 2012, il-Bundesgerichtshof (il-Qorti Federali tal-Ġustizzja) ċaħdet għal darba oħra l-appell għal reviżjoni l-ġdid ippreżentat minn Pelham et. Din is-sentenza tal-aħħar ġiet annullata mill-Bundesverfassungsgericht (il-Qorti Kostituzzjonali Federali, il-Ġermanja), li bagħtet il-kawża lura quddiem il-qorti tar-rinviju.
5

L-Artikolu 1 tal-imsemmija deċiżjoni jipprovdi: “1. L-għajnuna mogħtija illegalment mill-Italja minn Novembru 1995 għall-ingaġġ ta’ ħaddiema permezz ta’ kuntratti ta’ taħriġ u ta’ esperjenza ta’ xogħol previsti mil-[Liġi Nru 863, tad-19 ta’ Diċembru 1984, mil-Liġi Nru 407, tad-29 ta’ Diċembru 1990, mil-legge n. 169 – Conversione in legge, con modificazioni, del decreto-legge 29 marzo 1991, n. 108, recante disposizioni urgenti in materia di sostegno dell’occupazione (Liġi Nru 169, li tikkonverti f’liġi, b’emendi, id-Digriet Legali Nru 108, tad-29 ta’ Marzu 1991, dwar miżuri urġenti fir-rigward tas-sostenn tal-impjieg), tal-1 ta’ Ġunju 1991 (GURI Nru 129, tal-4 ta’ Ġunju 1991, p. 4) u l-legge n. 451 – Conversione in legge, con modificazioni, del decreto-legge 16 maggio 1994, n. 299, recante disposizioni urgenti in materia di occupazione e di fiscalizzazione degli oneri sociali (Liġi Nru 451, li tikkonverti f’liġi, b’emendi, id-Digriet Legali Nru 299, tas-16 ta’ Mejju 1994, dwar miżuri urġenti fir-rigward tal-impjieg u tal-intaxxar tal-kontribuzzjonijiet soċjali), tad-19 ta’ Lulju 1994 (GURI Nru 167, tad-19 ta’ Lulju 1994, p. 3)], hija kompatibbli mas-suq komuni u mal-Ftehim taż-ŻEE sakemm tkun tikkonċerna: – il-ħolqien ta’ impjiegi fl-impriża benefiċjarja għal ħaddiema li għadhom ma sabux impjieg jew li tilfu l-impjieg preċedenti tagħhom, kif iddefiniti fil-linji gwida dwar għajnuna għax-xogħol [(ĠU 1995, C 334, p. 4)], – l-ingaġġ ta’ ħaddiema li jesperjenzaw diffikultajiet partikolari biex jidħlu jew jerġgħu jidħlu fis-suq tax-xogħol. Għall-finijiet ta’ din id-deċiżjoni, ‘ħaddiema li jesperjenzaw diffikultajiet partikolari biex jidħlu jew jerġgħu jidħlu fis-suq tax-xogħol’ huma żgħażagħ taħt il-25 sena, [gradwati] sa 29 sena u l-persuni qiegħda għal żmien twil, jiġifieri, dawk li ilhom qiegħda għal iktar minn sena. 2. L-għajnuna mogħtija għal kuntratti ta’ taħriġ u ta’ esperjenza ta’ xogħol li ma tissodisfax ir-rekwiżiti msemmija fil-paragrafu 1 hija inkompatibbli mas-suq komuni.”
123

Barra minn hekk, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li, jekk attività taqa’ taħt id-Direttiva SEA, hija għandha, a fortiori, taqa’ taħt id-Direttiva dwar il-Habitats (sentenza tas‑7 ta’ Novembru 2018, Coöperatie Mobilisation for the Environment et, C‑293/17 u C‑294/17, EU:C:2018:882, punt 65).
50

Fil-fatt, skont ir-raba’ paragrafu tal-Artikolu 40 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, parti li tiġi ammessa tintervjeni f’tilwima sottomessa lill-Qorti Ġenerali ma tistax tibdel is-suġġett tat-tilwima kif iddefinit mit-talbiet u mill-motivi tal-partijiet prinċipali. Għaldaqstant, huma biss l-argumenti ta’ intervenjent li jidħlu fil-kuntest iddefinit minn dawn it-talbiet u minn dawn il-motivi li huma ammissibbli (ara, fost l-oħrajn, is-sentenzi tal-10 ta’ Novembru 2016, DTS Distribuidora de Televisión Digital vs Il-Kummissjoni, C‑449/14 P, EU:C:2016:848, punt 114, kif ukoll tal-25 ta’ Ottubru 2017, Il-Kummissjoni vs Il-Kunsill (CMR‑15), C 687/15, EU:C:2017:803, punt 23). Parti intervenjenti ma għandhiex id-dritt li tinvoka motivi ġodda, distinti minn dawk invokati mill-parti rikorrenti (sentenza tal-10 ta’ Novembru 2016, DTS Distribuidora de Televisión Digital vs Il-Kummissjoni, C‑449/14 P, EU:C:2016:848, punt 121).
35

Min-naħa l-oħra, skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, fil-kuntest tal-kooperazzjoni bejn din tal-aħħar u l-qrati nazzjonali stabbilita fl-Artikolu 267 TFUE, hija biss il-qorti nazzjonali li quddiemha titressaq it-tilwima u li għandha tassumi r-responsabbiltà tad-deċiżjoni ġudizzjarja li tintervjeni biex tevalwa, fid-dawl taċ-ċirkustanzi partikolari tal-kawża, kemm il-ħtieġa ta’ deċiżjoni preliminari sabiex tkun f’pożizzjoni li tagħti d-deċiżjoni tagħha kif ukoll ir-rilevanza tad-domandi li hija tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja. Konsegwentement, peress li d-domandi magħmula jirreferu għall-interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni, il-Qorti tal-Ġustizzja, fil-prinċipju, hija marbuta li tieħu deċiżjoni (sentenza tal-4 ta’ Diċembru 2018, Minister for Justice and Equality u Commissioner of An Síochána, C-378/17, EU:C:2018:979, punt 26 u l-ġurisprudenza ċċitata).
87

F’dan ir-rigward, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li l-espressjoni “xogħol imqiegħed għad-dispożizzjoni tal-pubbliku”, fil-verżjoni Franċiża tal-Artikolu 5(3)(d) tad-Direttiva 2001/29, għandha tinftiehem bħala l-fatt li wieħed jagħmel dan ix-xogħol aċċessibbli għall-pubbliku, billi din l-interpretazzjoni hija kkonfermata mhux biss bl-espressjoni “made available to the public” iżda wkoll bl-espressjoni “der Öffentlichkeit zugänglich gemacht” użati mingħajr distinzjoni fil-verżjoni Ingliża u dik Ġermaniża ta’ dan l-artikolu (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-1 ta’ Diċembru 2011, Painer, C‑145/10, EU:C:2011:798, punt 128).
34

F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Bezirksgericht Villach (il-Qorti Distrettwali ta’ Villach) iddeċidiet li tissospendi l-proċeduri quddiemha u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domandi preliminari li ġejjin: “1) [Il-punt 5 tal-Artikolu 24] tar-Regolament Nru 1215/2012 għandu jiġi interpretat fis-sens li l-azzjoni għal oppożizzjoni prevista fl-Artikolu 232 tal-[EO] fil-każ ta’ nuqqas ta’ qbil fuq it-tqassim tad-dħul mill-irkant ġudizzjarju [bejgħ b’subbasta], taqa’ taħt il-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din id-dispożizzjoni, u dan ukoll meta l-azzjoni ta’ kreditur li għandu dritt għal sigurtà in rem kontra kreditur ieħor li għandu dritt għal sigurtà in rem a) hija bbażata fuq l-oġġezzjoni li dan il-dritt għal sigurtà in rem relatat ma’ self permezz ta’ sigurtà in rem stabbilita ma jibqax jeżisti minħabba kontrotalba tad-debitur għal danni, u b) barra minn hekk hija bbażata – bħal fil-każ ta’ actio pauliana [(Anfechtungsklage)] – fuq l-oġġezzjoni li l-bażi tad-dritt għal sigurtà in rem għal dan is-self, minħabba li tagħti trattament favorevoli lil kredituri, hija invalida? 2) [Il-punt 1 tal-Artikolu 24] tar-Regolament Nru 1215/2012 għandu jiġi interpretat fis-sens li l-azzjoni għal oppożizzjoni prevista fl-Artikolu 232 tal-[EO] f’każ ta’ nuqqas ta’ qbil fuq it-tqassim tad-dħul mill-irkant ġudizzjarju, jaqa’ taħt il-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din id-dispożizzjoni, u dan ukoll meta, fil-każ li l-azzjoni ta’ kreditur li għandu dritt għal sigurtà in rem kontra kreditur ieħor li għandu dritt għal sigurtà in rem a) hija bbażata fuq l-oġġezzjoni li dan il-dritt għal sigurtà in rem relatat ma’ self permezz ta’ sigurtà in rem stabbilita ma jibqax jeżisti minħabba kontrotalba tad-debitur għal danni, u b) barra minn hekk hija bbażata – bħal fil-każ ta’ actio Pauliana – fuq l-oġġezzjoni li l-bażi tad-dritt għal sigurtà in rem għal dan is-self, minħabba li tagħti trattament favorevoli lil kredituri, hija invalida?”
60

Skont il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-impożizzjoni ta’ pagamenti ta’ penalità, fil-prinċipju, hija biss iġġustifikata jekk in-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu minħabba l-ineżekuzzjoni ta’ sentenza preċedenti jipperdura sal-eżami tal-fatti mill-Qorti tal-Ġustizzja (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-12 ta’ Lulju 2005, Il-Kummissjoni vs Franza, C‑304/02, EU:C:2005:444, punt 31; tat-18 ta’ Lulju 2006, Il-Kummissjoni vs l-Italja, C‑119/04, EU:C:2006:489, punt 33; u tas-7 ta’ Settembru 2016, Il-Kummissjoni vs Il-Greċja, C‑584/14, EU:C:2016:636, punt 70).
33

F’dan ir-rigward, għandu jiġi kkonstatat li dan l-argument ma jirrigwardax l-ammissibbiltà tat-talba għal deċiżjoni preliminari, iżda jaqa’ taħt il-mertu tal-kawża prinċipali u, b’mod partikolari, huwa s-suġġett tal-ewwel domanda magħmula (ara, b’analoġija, is-sentenza tal‑4 ta’ Ottubru 1991, Society for the Protection of Unborn Children Ireland, C‑159/90, EU:C:1991:378, punt 15).
64

Minn dan isegwi, b’mod partikolari, li, għalkemm huwa minnu li l-Istat Membru li jinvoka raġuni imperattiva ta’ interess ġenerali sabiex jiġġustifika rekwiżit fis-sens tal-imsemmi Artikolu 15 għandu juri li l-leġiżlazzjoni tiegħu hija xierqa u meħtieġa sabiex jintlaħaq l-għan leġittimu segwit, dan l-oneru ta’ prova ma jistax iwassal sabiex dan l-Istat Membru ikun meħtieġ juri, b’mod pożittiv, li ebda miżura immaġinabbli oħra ma tippermetti li jintlaħaq l-imsemmi għan fl-istess kundizzjonijiet (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-28 ta’ April 2009, Il‑Kummissjoni vs L-Italja, C‑518/06, EU:C:2009:270, punt 84 u l-ġurisprudenza ċċitata; tal-24 ta’ Marzu 2011, Il‑Kummissjoni vs Spanja, C‑400/08, EU:C:2011:172, punt 123, kif ukoll tat-23 ta’ Diċembru 2015, Scotch Whisky Association et, C‑333/14, EU:C:2015:845, punt 55). Fil-fatt, tali rekwiżit iwassal, fil-prattika, sabiex l-Istat Membru kkonċernat jiġi mċaħħad mill-kompetenza regolatorja tiegħu fil-qasam taħt kunsiderazzjoni.
9

Il-Código do Imposto sobre o Valor Acrescentado (il-Kodiċi tat-Taxxa fuq il-Valur Miżjud), li ttraspona fid-dritt Portugiż id-Direttiva 2006/112, jipprevedi, fil-punt 27(a) u (c) tal-Artikolu 9 tal-verżjoni tiegħu applikabbli għall-fatti fil-kawża prinċipali (iktar ’il quddiem il-“Kodiċi tal-VAT”), li t-tranżazzjonijiet li ġejjin huma eżentati mill-VAT: “a) l-għoti u n-negozjar ta’ krediti, taħt kull forma, inklużi t-tranżazzjonijiet ta’ skont u riskont, kif ukoll l-amministrazzjoni u l-immaniġġar tagħhom mill-persuna li tkun tathom; […] c) it-tranżazzjonijiet, inkluż in-negozjar, li jikkonċernaw kontijiet ta’ depożitu u kontijiet kurrenti, pagamenti, trasferimenti, ħlasijiet rċevuti, ċekkijiet, kambjali kummerċjali u strumenti oħra, bl-esklużjoni ta’ tranżazzjonijiet ta’ sempliċi rkupru ta’ djun”.
30

Għandu jiġi enfasizzat ukoll li l-Artikolu 16(1) tad-Direttiva Habitats, li jiddefinixxi b’mod preċiż u eżawrjenti l-kundizzjonijiet li fihom l-Istati Membri jistgħu jidderogaw mill-Artikoli 12 sa 14 kif ukoll mill-Artikolu 15(a) u (b) tagħha, jikkostitwixxi eċċezzjoni għas-sistema ta’ protezzjoni prevista mill-imsemmija direttiva, li għandu jiġi interpretat b’mod restrittiv (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑20 ta’ Ottubru 2005, Il‑Kummissjoni vs Ir-Renju Unit, C‑6/04, EU:C:2005:626, punt 111, kif ukoll tal‑10 ta’ Mejju 2007, Il‑Kummissjoni vs L‑Awstrija, C‑508/04, EU:C:2007:274, punti 110 u 128) u li jassenja l-oneru tal-prova tal-eżistenza tal-kundizzjonijiet meħtieġa, għal kull deroga, lill-awtorità li tieħu d-deċiżjoni (ara, b’analoġija, is-sentenza tat‑8 ta’ Ġunju 2006, WWF Italia et, C‑60/05, EU:C:2006:378, punt 34).
34

Għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, fil-kuntest tal-kooperazzjoni bejn din tal-aħħar u l-qrati nazzjonali stabbilita fl-Artikolu 267 TFUE, hija biss il-qorti nazzjonali li quddiemha titressaq il-kawża u li għandha tagħti d-deċiżjoni li għandha tevalwa, fid-dawl taċ-ċirkustanzi partikolari tal-kawża, kemm in-neċessità ta’ deċiżjoni preliminari sabiex tkun f’pożizzjoni li tagħti s-sentenza tagħha kif ukoll ir-rilevanza tad-domandi li hija tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja. Konsegwentement, meta d-domandi magħmula jirrigwardaw l-interpretazzjoni jew il-validità ta’ regola tad-dritt tal-Unjoni, il-Qorti tal-Ġustizzja hija, bħala prinċipju, marbuta tagħti deċiżjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas‑16 ta’ Ġunju 2015, Gauweiler et, C‑62/14, EU:C:2015:400, punt 24, kif ukoll tal‑4 ta’ Diċembru 2018, Minister for Justice and Equality u Commissioner of An Garda Síochána, C‑378/17, EU:C:2018:979, punt 26).
–

għal Reporters Committee for Freedom of the Press et, minn F. Louis, avukat, H.-G. Kamann, C. Schwedler u M. Braun, Rechtsanwälte,
1

Permezz tal-appell tagħhom, TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV u Sambucus eV jitolbu l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tal‑15 ta’ Diċembru 2016, TestBioTech et vs Il-Kummissjoni (T‑177/13, mhux ippubblikata, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”, EU:T:2016:736), li permezz tagħha hija ċaħdet ir-rikors tagħhom għall-annullament tad-deċiżjoni tal-Kummissjoni tat‑8 ta’ Jannar 2013 dwar ir-reviżjoni interna tad-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kummissjoni 2012/347/UE tat‑28 ta’ Ġunju 2012 li tawtorizza l-kummerċjalizzazzjoni [tqegħid fis-suq] ta’ prodotti li jkun fihom, li jikkonsistu minn, jew li jkunu prodotti mis-sojja MON 87701 × MON 89788 (MON-877Ø1-2 × MON-89788-1) ġenetikament modifikata skont ir-Regolament (KE) Nru 1829/2003 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (iktar ’il quddiem id- “deċiżjoni kontenzjuża”).