ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SENTENZA TAT-TRIBUNAL GĦAS-SERVIZZ PUBBLIKU TAL-UNJONI EWROPEA (Imħallef uniku)

18 ta’ Diċembru 2015

Carlo De Nicola

vs

Il‑Bank Ewropew tal-Investiment (BEI)

“Servizz pubbliku — Persunal tal-BEI — Evalwazzjoni — Rapport ta’ evalwazzjoni ġdid tal-2007 — Illegalità tad-deċiżjoni tal-Kumitat tal-Appell — Rifjut ta’ promozzjoni — Ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni”

Suġġett:

Rikors, ippreżentat skont l-Artikolu 270 TFUE, li permezz tiegħu C. De Nicola jitlob, l-ewwel nett, l-annullament tad-deċiżjoni tal-Kumitat tal-Appell (iktar ’il quddiem il-“Kumitat tal-Appell”) tal-Bank Ewropew tal-Investiment (BEI jew iktar ’il quddiem il-“Bank”) tal-15 ta’ Frar 2012 li tiċħad l-appell intern tiegħu kontra l-evalwazzjoni ġdida tal-prestazzjoni tiegħu għas-sena 2007, liema evalwazzjoni ġdida tirriżulta mill-annullament tar-rapport ta’ evalwazzjoni għas-sena 2007 u mill-annullament tad-deċiżjoni ta’ rifjut ta’ promozzjoni permezz tas-sentenza tat-8 ta’ Marzu 2011, De Nicoa vs BEI (F‑59/09, EU:F:2011:19, annullata parzjalment wara appell permezz tas-sentenza tas-16 ta’ Settembru 2013, De Nicola vs BEI,T‑264/11 P, EU:T:2013:461), it-tieni nett, l-annullament tar-rapport ta’ evalwazzjoni ġdid tal-2007 u tal-“atti kollha relatati, konsekuttivi u preċedenti”, it-tielet nett, l-annullament tad-deċiżjonijiet ta’ promozzjoni tad-29 ta’ April 2008 relatati mal-proċedura ta’ evalwazzjoni għas-sena 2007 u, ir-raba’ nett, il-kundanna tal-Bank sabiex jibni mill-ġdid il-karriera tiegħu u sabiex iħallsu danni bħala kumpens għad-danni materjali u morali li huwa jqis li ġarrab.

Deċiżjoni:

Id-deċiżjoni tal-Kumitat tal-Appell tal-Bank Ewropew tal-Investiment tal-15 ta’ Frar 2012 hija annullata. Ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni fuq it-talbiet għall-annullament tar-rapport ta’ evalwazzjoni għas-sena 2007. Il-kumplament tar-rikors huwa miċħud. Il-Bank Ewropew tal-Investiment għandu jbati l-ispejjeż tiegħu u huwa kkundannat għall-ispejjeż sostnuti minn C. De Nicola.

Sommarju

Uffiċjali — Membri tal-persunal tal-Bank Ewropew tal-Investiment — Evalwazzjoni — Rapport ta’ evalwazzjoni — Kontestazzjoni quddiem il-Kumitat tal-Appell tal-Bank — Portata tal-istħarriġ (Regolamenti tal-Persunal tal-Bank Ewropew tal-Investiment, Artikolu 22) Rikorsi tal-uffiċjali — Membri tal-persunal tal-Bank Ewropew tal-Investiment — Sentenza ta’ annullament — Effetti — Obbligu li jiġu adottati miżuri ta’ eżekuzzjoni — Sentenza li tannulla deċiżjoni tal-Kumitat tal-Appell dwar rapport ta’ evalwazzjoni — Obbligu għall-Bank li jissottometti mill-ġdid lill-imsemmi kumitat il-kontestazzjoni mressqa mill-persuna li ppreżentat l-appell intern (Artikolu 266 TFUE)
Fil-kuntest tal-proċedura ta’ promozzjoni, tista’ tittieħed inkunsiderazzjoni biss l-anzjanità fil-grad miksuba bħala uffiċjal, u dan iktar u iktar fid-dawl tal-fatt li l-Kondizzjonijiet tal-impjieg applikabbli għall-aġenti l-oħra ma jipprovdux li l-Artikolu 45 tar-Regolamenti tal-Persunal, fi kwalunkwe każ, japplika, b’xi mod jew ieħor, għas-sitwazzjoni tal-membri tal-persunal temporanju. Fil-fatt, skont il-leġiżlatur, ma hemm ebda kontinwità legali fil-karriera ta’ membru tal-persunal temporanju li jsir uffiċjal.

(ara l-punti 51 u 54)

It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenzi Bellantone vs Il-Qorti tal-Awdituri, F‑85/06, EU:F:2007:171, punt 51; Toronjo Benitez vs Il-Kummissjoni, F‑33/07, EU:F:2008:25, punt 87, u digriet Prieto vs Il-Parlament, F‑42/07, EU:F:2011:159, punt 61
22

Għandu jitfakkar, f’dan ir-rigward, li l-legalità ta’ att tiġi evalwata skont il-punti ta’ fatt u ta’ liġi li jeżistu fil-mument tal-adozzjoni tiegħu (sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza, tal-11 ta’ Lulju 2007, Centeno Mediavilla et vs Il‑Kummissjoni, T‑58/05, punt 151; sentenza tat-Tribunal għas-Servizz Pubbliku, tad-29 ta’ Settembru 2011, Mische vs Il‑Kummissjoni, F‑70/05, punt 70). Madankollu, id-DĠI 2011 ġew adottati u daħlu fis-seħħ fit-2 ta’ Marzu 2011 u għalhekk kienu applikabbli meta ttieħdet id-deċiżjoni kkontestata, jiġifieri fis-6 ta’ Marzu 2012. F’din id-data, id-DĠI 2011 ħassru d-DĠI 2004. Naturalment, id-DĠI 2004 kienu applikabbli fi żmien il-pubblikazzjoni tas-sejħa għal espressjoni ta’ interess u fid-data tal-14 ta’ Ġunju 2010, id-data li fiha l-kundizzjonijiet ta’ ammissjoni kellhom jiġu ssodisfatti. Madankollu, l-AHCC, sa issa, ma ħadet l-ebda deċiżjoni finali dwar jekk ir-rikorrent setax jinvoka l-esperjenza xierqa meħtieġa biex jiġi rreklutat fil-grupp ta’ funzjonijiet III. Barra minn hekk, id-dispożizzjonijiet tranżitorji, li jidhru fl-Artikolu 14 tad-DĠI 2011, jirregolaw il-problema tal-eżitu pożittiv tal-eżamijiet ta’ selezzjoni qabel id-dħul fis-seħħ tal-imsemmija DĠI, il-kwistjoni ta’ kuntratti fis-seħħ, id-diffikultà li ġejja mir-reklutaġġi fuq il-bażi ta’ dispożizzjoni derogatorja li tidher fid-DĠI 2004, is-sitwazzjoni tal-esperti żgħażagħ fid-delegazzjonijiet u r-rikors għall-istudenti b’boroż ta’ studju.
49

F’dan ir-rigward, għalkemm ġie deċiż li sabiex tiġi ggarantita lill-kandidati, waqt l‑eżami orali, il-koerenza u l-oġġettività tal-evalwazzjonijiet, u fid-dawl tan-natura komparattiva ta’ kompetizzjoni, hija neċessarja l-preżenza tal-membri kollha tal‑Bord tal-Għażla, jew tal-inqas iż-żamma ta’ ċerta stabbiltà fil-kompożizzjoni tal-Bord tal-Għażla (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tat-Tribunal għas-Servizz Pubbliku, tad-29 ta’ Settembru 2010, Brune vs Il-Kummissjoni, F-5/08, punt 41 u Honnefelder vs Il-Kummissjoni, F-41/08, punt 36), hemm lok li jiġi enfasizzat li ż-żamma ta’ din l-istabbiltà ma tidhirx li hija neċessarja, sabiex tkun żgurata l‑osservanza tal-prinċipji ta’ ugwaljanza fit-trattament, f’dak li jirrigwarda l‑eżamijiet bil-miktub. Fil-fatt, membru tal-Bord tal-Għażla li ma kienx preżenti meta l-membri l-oħra tal-Bord tal-Għażla eżaminaw l-applikazzjoni ta’ kandidat, jista’, jekk huwa jqis neċessarju, jeżamina a posteriori l-imsemmija applikazzjoni sabiex iqabbilha ma’ oħrajn u, konsegwentement, jipparteċipa b’mod attiv fl-evalwazzjoni tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti Ġenerali, tas-26 ta’ Jannar 2005, Roccato vs Il-Kummissjoni, T-267/03, punt 38).
43

B’mod partikolari, il-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem speċifikat li l-limitazzjonijiet għad-dritt għal smigħ minn qorti dwar il-kundizzjonijiet għall-ammissibbiltà ta’ rikors ma jistgħux jillimitaw l-aċċess minn individwu b’mod jew sa punt tali li d-dritt tiegħu għal smigħ minn qorti jiġi mċaħħad mill-essenza stess tiegħu. Tali limitazzjonijiet jkunu kompatibbli mal-Artikolu 6(1) tal-KEDB biss jekk ikollhom għan leġittimu u jekk ikun hemm relazzjoni raġonevoli ta’ proporzjonalità bejn il-mezzi użati u l-għan mixtieq (ara s-sentenzi tal-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem tal-24 ta’ Mejju 2006, Liakopoulou vs Il‑Greċja, rikors Nru 20627/04, mhux ippubblikata fir-Recueil des arrêts et décisions, § 17; tal-24 ta’ April 2008, Kemp et vs Il‑Lussemburgu, rikors Nru 17140/05, mhux ippubblikata fir-Recueil des arrêts et décisions, § 47, u tad-9 ta’ Jannar 2014, Viard vs Franza, rikors Nru 71658/10, § 29). Fil-fatt, id-dritt ta’ aċċess għal qorti jkun ippreġudikat meta l-mod kif dan id-dritt ikun irregolat ma jibqax jaqdi l-għanijiet ta’ ċertezza legali u ta’ amministrazzjoni tajba tal-ġustizzja u jikkostitwixxi forma ta’ ostakolu li jipprekludi lill-individwu milli jkollu l-kawża tiegħu maqtugħa fil-mertu mill-qorti kompetenti (ara l-opinjoni tal-Avukat Ġenerali Mengozzi fis-sentenza Eżami mill-ġdid Arango Jaramillo et vs BEI, iċċitata iktar ’il fuq, punti 58 sa 60; sentenza tal-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem tal-24 ta’ Frar 2009, L’Erablière vs Il‑Belġju, rikors Nru 49230/07, li għadha ma ġietx ippubblikata fir-Recueil des arrêts et décisions, § 35).
39

Peress li, fis-sistema tar-Regolamenti tal-Persunal jew tal-Kondizzjonijiet tal-impjieg, il-persuna kkonċernata għandha tippreżenta ilment kontra d-deċiżjoni li hija tikkontesta u tippreżenta rikors kontra d-deċiżjoni li tiċħad dan l-ilment, il-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea ddeċidiet li r-rikors huwa ammissibbli, kemm jekk huwa dirett biss kontra d-deċiżjoni li kontriha jkun sar l-ilment, kif ukoll kontra d-deċiżjoni li tiċħad l-ilment jew kontra dawk iż-żewġ deċiżjonijiet flimkien, sa fejn l-ilment u r-rikors jitressqu fit-termini previsti fl-Artikoli 90 u 91 tar-Regolamenti tal-Persunal. Madankollu, skont il-prinċipju ta’ ekonomija tal-ġudizzju, il-qorti tista’ tiddeċiedi li ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni speċifikament dwar it-talbiet kontra d-deċiżjoni li tiċħad l-ilment jekk tikkonstata li dawn huma nieqsa minn kontenut indipendenti u jingħaqdu, fil-fatt, ma’ dawk it-talbiet diretti kontra d-deċiżjoni li kontriha jkun sar l-ilment (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, tas-17 ta’ Jannar 1989, Vainker vs Il‑Parlament, 293/87, punti 7 u 8). Dan jista’ b’mod partikolari jkun il-każ meta l-qorti tikkonstata li d-deċiżjoni li tiċħad l-ilment, jekk ikun il-każ minħabba li hija impliċita, tkun purament tikkonferma d‑deċiżjoni li kontra tagħha sar l-ilment u li, għalhekk, l-annullament tagħha ma għandux effett distint fuq is-sitwazzjoni ġuridika tal-persuna kkonċernata b’mod differenti minn dak li jirriżulta mill-annullament tagħha (sentenza Adjemian et vs Il‑Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, punt 33).
59

Madankollu, dawn id-dispożizzjonijiet jistgħu, b’mod partikolari, japplikaw indirettament għal istituzzjoni jekk jikkostitwixxu l-espressjoni ta’ prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni li din l-istituzzjoni tkun f’tali każ obbligata tapplika bħala tali (sentenzi Adjemian et vs Il-Kummissjoni, T‑325/09 P, EU:T:2011:506, punt 56; Aayhan et vs Il-Parlament, EU:F:2009:43, punt 113, u AI vs Il-Qorti tal-Ġustizzja, F‑85/10, EU:F:2012:97, punt 134).
Id-drittijiet tad-difiża jikkostitwixxu prinċipju fundamentali tad-dritt tal-Unjoni li minnu jirriżulta li l-parti kkonċernata għandu jkollha l-possibbiltà, qabel it-tfassil tad-deċiżjoni li taffettwah b’mod negattiv, li tesprimi b’mod utli l-perspettiva tagħha dwar ir-realtà u r-rilevanza tal-fatti u taċ-ċirkustanzi li abbażi tagħhom ġiet adottata din id-deċiżjoni. Sabiex ksur tad-dritt għal smigħ ikun jista’ jwassal għall-annullament tad-deċiżjoni kkontestata, huwa wkoll neċessarju li jiġi eżaminat jekk, fl-assenza ta’ din l-irregolarità, il-proċedura setgħetx twassal għal riżultat differenti. Li wieħed iqis, f’tali ċirkustanzi, li l-awtorità kompetenti adottat deċiżjoni identika, anki wara li semgħet lill-parti kkonċernata, ma jkun jammonta għal xejn ħlief għal tneħħija tas-sustanza tad-dritt fundamentali għal smigħ stabbilit fl-Artikolu 41(2)(a) tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea, peress li l-essenza stess ta’ dan id-dritt timplika li l-parti kkonċernata kellha l-possibbiltà li tinfluwenza l-proċess deċiżjonali inkwistjoni.

(ara l-punti 35, 42 u 44)

Referenza:

Il-Qorti tal-Ġustizzja: 10 ta’ Lulju 1986, Il-Belġju vs Il-Kummissjoni, 234/84, punt 27; 5 ta’ Ottubru 2000; Il-Ġermanja vs Il-Kummissjoni, C-288/96, punt 99; 9 ta’ Novembru 2006, Il-Kummissjoni vs De Bry, C-344/05 P, punt 37

Il-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea: 14 ta’ Settembru 2011, Marcuccio vs Il-Kummissjoni, T-236/02, punt 115

It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: 12 ta’ Diċembru 2013, CH vs Il-Parlament, F‑129/12, punt 38
Il-Qorti tal-Prim’Istanza: sentenzi Schneider vs Il‑Kummissjoni, T‑54/92 , EU:T:1994:283 , punt 19 ; u Monaco vs Il-Parlament, T‑92/96 , EU:T:1997:105 , punt 46

L-organizzazzjoni u l-funzjonament ta’ dipartiment huma l-kompetenza esklużiva tal-istituzzjoni, u hija l-awtorità ġerarkika li hija l-unika responsabbli mill-organizzazzjoni tad-dipartimenti. Hija r-responsabbiltà tagħha biss li tevalwa l-bżonnijiet tad-dipartiment billi tassenja, konsegwentement, il-persunal li jinsab għad-dispożizzjoni tagħha.

L-istituzzjonijiet u aġenziji tal-Unjoni għandhom ukoll il-libertà li jistrutturaw id-diviżjonijiet amministrattivi tagħhom billi jieħdu inkunsiderazzjoni serje ta’ fatturi, bħan-natura u l-portata tal-kompiti mogħtija lilhom u l-possibbiltajiet baġitarji. Issa, din il-libertà tinvolvi dik li jitneħħew impjiegi u li tinbidel l-attribuzzjoni tal-kompiti, bil-għan li jkun hemm iktar effikaċja fl-organizzazzjoni tax-xogħlijiet jew sabiex jiġu ssodisfatti rekwiżiti baġitarji ta’ tneħħija ta’ pożizzjonijiet imposti mill-organi politiċi tal-Unjoni, kif ukoll is-setgħa li jiġu assenjati mill-ġdid kompiti li qabel kienu eżerċitati mill-persuna impjegata fil-pożizzjoni mneħħija, mingħajr ma din it-tneħħija tal-impjieg tkun neċessarjament suġġetta għall-kundizzjoni li l-kompiti kollha imposti jitwettqu minn numru iżgħar ta’ persuni minn dak ta’ qabel l-organizzazzjoni mill-ġdid. Barra minn hekk, tneħħija ta’ impjieg mhux neċessarjament tinvolvi l-eliminazzjoni tal-kompiti li kien jinkludi.

Konsegwentement, billi tiddeċiedi, għal raġunijiet imperattivi baġitarji, li tneħħi pożizzjonijiet ta’ assistenti, minflok ta’ pożizzjonijiet ta’ amministraturi, u billi tidentifika u tagħżel, fost il-pożizzjonijiet ta’ assistenti okkupati minn membri tal-persunal temporanji li l-kuntratti tagħhom jiskadu matul is-sena, pożizzjoni waħda li t-tneħħija tagħha jkollha l-inqas impatt fuq l-operat, l-istituzzjoni tibqa’ fil-limiti tas-setgħa diskrezzjonali tagħha fil-qasam.

(ara l-punti 81 sa 83)

Referenza:

Il-Qorti tal-Ġustizzja: sentenzi Labeyrie vs Il-Kummissjoni, 16/67, EU:C:1968:37, p. 455; Geist vs Il-Kummissjoni, 61/76, EU:C:1977:127, punt 38; u Bellardi-Ricci et vs Il-Kummissjoni, 178/80, EU:C:1981:310, punt 19

Il-Qorti tal-Prim’Istanza: sentenzi Scheuer vs Il-Kummissjoni, T‑108/89, EU:T:1990:45, punt 41; Pitrone vs Il-Kummissjoni, T‑46/89, EU:T:1990:62, punt 60; Sebastiani vs Il-Parlament, T‑163/89, EU:T:1991:49, punt 33; Lacruz Bassols vs Il-Qorti tal-Ġustizzja, T‑109/92, EU:T:1994:16, punt 88; Cesaratto vs Il-Parlament, T‑108/96, EU:T:1997:115, punti 48 sa 51; u Karatzoglou vs AER, T‑471/04, EU:T:2008:540, punt 59
L-uffiċjali u l-membri tal-persunal għandhom id-dritt li jippreżentaw rikors kontra miżura ta’ natura ġenerali tal-Awtorità tal-Ħatra li tikkawżalhom preġudizzju ġaladarba, minn naħa, sabiex tipproduċi effetti legali, din il-miżura ma tirrikjedix miżura ta’ implementazzjoni jew, għall-applikazzjoni tagħha, ma tħalli ebda marġni ta’ diskrezzjoni lill-awtoritajiet inkarigati mill-implementazzjoni tagħha u, min-naħa l-oħra, hija taffettwa immedjatament l-interessi tal-uffiċjali billi tbiddel, b’mod serju, is-sitwazzjoni ġuridika tagħhom.

L-istess jgħodd għal deċiżjoni, adottata mill-imsemmija awtorità b’applikazzjoni tal-Artikolu 10 tal-Anness X tar-Regolamenti tal-Persunal, li twassal, fir-rigward tal-uffiċjali assenjati f’ċerti delegazzjonijiet u uffiċċji tal-Unjoni f’pajjiżi terzi, għat-tneħħija tal-allowance tal-kundizzjonijiet tal-ħajja. Deċiżjoni bħal din tidher li hija preċiża u inkundizzjonata biżżejjed sabiex ma tkun teħtieġ ebda miżura partikolari ta’ implementazzjoni sabiex tipproduċi effetti legali fir-rigward tal-uffiċjali assenjati fil-pajjiżi terzi kkonċernati.

F’dan ir-rigward, filwaqt li l-implementazzjoni tad-deċiżjoni tirrikjedi l-adozzjoni ta’ miżuri amministrattivi, ta’ portata individwali, biex din l-allowance titneħħa, l-adozzjoni ta’ tali miżuri, li sseħħ fl-assenza ta’ marġni ta’ diskrezzjoni min-naħa tal-awtoritajiet li jamministraw, ma hijiex tali li tostakola n-natura immedjata tal-effett fuq is-sitwazzjoni ġuridika tal-uffiċjali kkonċernati, li għandhom neċessarjament jistennew li mhux se jibqgħu jibbenefikaw mill-allowance tal-kundizzjonijiet tal-ħajja mid-data effettiva tad-deċiżjoni.

(ara l-punti 14 sa 16)

Referenza:

Il-Qorti tal-Ġustizzja: sentenzi de Dapper et vs Il‑Parlament, 54/75, EU:C:1976:127; Diezler et vs KES, 146/85 u 431/85, EU:C:1987:457, punti 6 u 7 u Brown vs Il-Qorti tal-Ġustizzja, 125/87, EU:C:1988:136, punt 16
L-Artikolu 12a(3) tar-Regolamenti tal-Persunal jiddefinixxi l-fastidju psikoloġiku bħala aġir abbużiv li jeħtieġ, sabiex jiġi stabbilit, li jiġu ssodisfatti żewġ kundizzjonijiet b’mod kumulattiv. L-ewwel kundizzjoni hija marbuta mal-eżistenza ta’ aġir, kliem, atti, ġesti jew kitbiet li jseħħu fuq tul ta’ żmien, li huma repettitivi jew sistematiċi, u dan jimplika li l-fastidju psikoloġiku għandu jinftiehem bħala proċess li neċessarjament iseħħ fuq perijodu ta’ żmien u jippreżupponi l-eżistenza ta’ aġir repetut jew kontinwat, li huwa intenzjonali. It-tieni kundizzjoni kumulattiva tirrikjedi li dan l-aġir, kliem, atti, ġesti jew kitbiet ikollhom bħala effett li jippreġudikaw il-personalità, id-dinjità jew l-integrità fiżika jew psikoloġika ta’ persuna. Peress li l-aġġettiv “intenzjonali” jirrigwarda l-ewwel kundizzjoni, u mhux it-tieni waħda, tista’ tiġi dedotta konklużjoni doppja. Minn naħa, l-aġir, kliem, atti, ġesti jew kitbiet, koperti mill-imsemmi artikolu, għandhom ikunu ta’ natura volontarja, u dan jeskludi mill-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din id-dispożizzjoni l-aġir li jseħħ b’mod aċċidentali. Min-naħa l-oħra, ma huwiex meħtieġ li tinġab il-prova li dan l-aġir, kliem, atti, ġesti jew kitbiet ikunu twettqu bl-intenzjoni li jiġu ppreġudikati l-personalità, id-dinjità jew l-integrità fiżika jew psikoloġika ta’ persuna. Biżżejjed li dan l-aġir, meta jkun twettaq volontarjament, ikun wassal oġġettivament għal tali konsegwenzi.

Fl-aħħer nett, peress li l-aġir inkwistjoni għandu, skont l-Artikolu 12a(3) tar-Regolamenti tal-Persunal, ikun ta’ natura abbużiva, il-klassifikazzjoni ta’ fastidju hija suġġetta għall-kundizzjoni li dan ikun suffiċjentement reali oġġettivament, fis-sens li osservatur imparzjali u raġonevoli, b’sensittività normali u mqiegħed fl-istess kundizzjonijiet, iqisu li huwa eċċessiv u li jista’ jiġi kkritikat.

(ara l-punti 76 sa 78)

Referenza:

Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenza Q vs Il‑Kummissjoni, F‑52/05, EU:F:2008:161, punti 134 u 135, mhux annullata fuq dan il-punt permezz tas-sentenza Il‑Kummissjoni vs Q, T‑80/09 P, EU:T:2011:347; Skareby vs Il‑Kummissjoni, F‑42/10, EU:F:2012:64, punt 65; u Cantisani vs Il‑Kummissjoni, EU:F:2012:71, punt 89
L-uffiċjali u l-impjegati għandhom id-dritt li jippreżentaw rikors kontra miżura ġenerali tal-Awtorità tal-Ħatra li tikkawżalhom preġudizzju sa fejn, minn naħa, din il-miżura ma teħtieġx, sabiex tipproduċu effetti legali, miżura ta’ applikazzjoni jew ma tħallix, għall-applikazzjoni tagħha, diskrezzjoni lill-awtoritajiet responsabbli mill-implementazzjoni tagħha u, min-naħa l-oħra, hija taffettwa immedjatament l-interessi tal-uffiċjali billi tibdlilhom, b’mod sinjifikattiv, is-sitwazzjoni legali tagħhom.

Dan japplika għall-każ ta’ deċiżjoni mill-imsemmija awtorità skont l-Artikolu 10 tal-Anness X tar-Regolamenti tal-Persunal li twassal, fir-rigward tal-uffiċjali assenjati f’xi delegazzjonijiet u uffiċċji tal-Unjoni f’pajjiżi terzi, għat-tneħħija tal-allowance tal-kundizzjonijiet tal-ħajja. Tali deċiżjoni hija suffiċjentement preċiża u inkundizzjonata b’mod li ma teħtieġ ebda miżuri partikolari ta’ applikazzjoni sabiex tipproduċi effetti legali fir-rigward tal-uffiċjali assenjati fil-pajjiżi terzi kkonċernati.

F’dan ir-rigward, minkejja li l-implementazzjoni tad-deċiżjoni teħtieġ l-adozzjoni ta’ miżuri amministrattivi, ta’ portata individwali, sabiex l-imsemmija allowance titneħħa, l-adozzjoni ta’ tali miżuri, fl-assenza ta’ marġni ta’ diskrezzjoni tal-awtoritajiet amministrattivi, ma hijiex ta’ natura li tostakola n-natura immedjata tal-effett fuq is-sitwazzjoni legali tal-uffiċjali kkonċernati, li għandhom neċessarjament jistennew li jitilfu l-benefiċċju tal-allowance tal-kundizzjonijiet tal-ħajja b’effett mid-data effettiva tad-deċiżjoni.

(ara l-punti 14 sa 16)

Referenza:

Il-Qorti tal-Ġustizzja: sentenzi de Dapper et vs Il-Parlament, 54/75, EU:C:1976:127, Diezler et vs CES, 146/85 u 431/85, EU:C:1987:457, punti 6 u 7, u Brown vs Il-Qorti tal-Ġustizzja, 125/87, EU:C:1988:136, punt 16
It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenzi Klug vs EMEA, F‑35/07, EU:F:2008:150 , punt 74, u l-ġurisprudenza ċċitata, u Faita vs KESE, F‑92/11, EU:F:2013:130 , punt 48

Skont l-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal, jikkostitwixxu atti li jikkawżaw preġudizzju biss dawk l-atti jew miżuri li jipproduċu effetti legali vinkolanti ta’ natura tali li jistgħu jaffettwaw l-interessi ta’ uffiċjal, jew ta’ membru tal-persunal, billi jbiddlu, b’mod sinjifikattiv, is-sitwazzjoni legali ta’ dan tal-aħħar. Tali atti għandhom jirriżultaw, fir-rigward ta’ membru tal-persunal suġġett għall-Kondizzjonijiet tal-impjieg applikabbli għall-aġenti l-oħra tal-Unjoni, mill-awtorità li għandha s-setgħa tikkonkludi kuntratti ta’ reklutaġġ u għandhom ikunu ta’ natura deċiżjonali. Barra minn hekk, att li ma jkun fih ebda element ġdid meta mqabbel ma’ att preċedenti jikkostitwixxi att purament konfermattiv ta’ dan tal-aħħar u għalhekk ma jistax ikollu l-effett li jiftaħ terminu ġdid għall-preżentata ta’ rikors.

F’dan ir-rigward, ittra li sempliċement tfakkar lil membru tal-persunal l-istipulazzjonijiet tal-kuntratt tiegħu dwar id-data tal-iskadenza ta’ dan il-kuntratt u li għalhekk ma jkun fiha ebda element ġdid meta mqabbla mal-imsemmija stipulazzjonijiet, ma tikkostitwixxix att li jikkawża preġudizzju. Min-naħa l-oħra, fil-każ li l-kuntratt jista’ jkun is-suġġett ta’ tiġdid, id-deċiżjoni meħuda mill-amministrazzjoni li ma ġġeddidx il-kuntratt tikkostitwixxi att li jikkawża preġudizzju, li huwa distint mill-kuntratt inkwistjoni u li jista’ jkun is-suġġett ta’ lment, jew saħansitra ta’ rikors, fit-termini stabbiliti mir-Regolamenti tal-Persunal. Fil-fatt, tali deċiżjoni, li tingħata wara eżami mill-ġdid tal-interess tas-servizz u tas-sitwazzjoni tal-persuna kkonċernata, tinkludi element ġdid meta mqabbla mal-kuntratt inizjali u ma tistax titqies li sempliċement tikkonferma dan il-kuntratt.

(ara l-punti 44 u 46)

It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenzi Bennett et vs UASI, F‑102/09, EU:F:2011:138, punti 57 sa 59, u Solberg vs EMCDDA, F‑124/12, EU:F:2013:157, punti 16 sa 18, u l-ġurisprudenza ċċitata
It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenza Skareby vs Il-Kummissjoni, F 46/06, EU:F:2008:26 , punti 156 u 157

Żball jista’ jiġi kklassifikat bħala manifest meta jkun jista’ jiġi skopert b’faċilità fid-dawl tal-kriterji li għalihom il-leġiżlatur ried jissuġġetta l-eżerċizzju mill-amministrazzjoni tas-setgħa diskrezzjonali wiesgħa tagħha. Konsegwentement, sabiex jiġi stabbilit li twettaq żball manifest fl-evalwazzjoni tal-fatti li jista’ jiġġustifika l-annullament ta’ deċiżjoni, il-provi li r-rikorrenti għandha tipproduċi għandhom ikunu biżżejjed sabiex l-evalwazzjoni tal-fatti magħmula mill-amministrazzjoni fid-deċiżjoni tagħha ma tibqax plawżibbli. Fi kliem ieħor, il-motiv ibbażat fuq żball manifest għandu jiġi miċħud jekk, minkejja l-provi prodotti mir-rikorrenti, l-evalwazzjoni kkontestata tista’ titqies li għadha vera jew valida.

(ara l-punt 44)

Referenza:

It-Tribunal għas-Servizz Pubbliku: sentenzi AJ vs Il-Kummissjoni, F‑80/10, EU:F:2011:172, punti 34 u 35; Eklund vs Il-Kummissjoni, F‑57/11, EU:F:2012:145, punt 51, u d-digriet Mészáros vs Il-Kummissjoni, F‑22/13, EU:F:2014:189, punt 52