ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
51

Il-Kummissjoni tosserva li mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li r-rikorrenti ma tistax tirreferi għall-annessi esklużivament sabiex tinvoka argumenti quddiem il-Qorti Ġenerali, iżda li dawn l-argumenti għandhom jiġu prodotti fit-test tar-rikors (sentenza tal-11 ta’ Settembru 2014, MasterCard et vs Il-Kummissjoni, C‑382/12 P, EU:C:2014:2201, punti 40 u 41, u d-digriet tal-14 ta’ April 2016, Best-Lock (Europe) vs EUIPO, C‑452/15 P, mhux ippubblikat, EU:C:2016:270, punt 14). Huwa minnu li, skont il-ġurisprudenza, riferiment ġenerali għal dokumenti oħra, anki jekk dawn ikunu annessi mar-rikors, ma jistax jikkumpensa għall-assenza tal-elementi essenzjali tal-argument legali, li, skont id-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 76 tar-Regoli tal-Proċedura, għandhom ikunu inklużi fir-rikors (ara d-digriet tal-14 ta’ April 2016, Best-Lock (Europe) vs EUIPO, C‑452/15 P, mhux ippubblikat, EU:C:2016:270, punt 14 u l-ġurisprudenza ċċitata). Madankollu, f’dan il-każ, għandu jiġi kkonstatat li l-parti l-kbira tal-argumenti tar-rikorrenti li jirreferu għad-dikjarazzjonijiet tal-importatur Ewropew li ddikjara l-assenza ta’ interkambjabbiltà taż-żewġ normi tinsab fil-punt 37 tar-rikors. Għaldaqstant dawn l-argumenti għandhom jiġu ddikjarati bħala ammissibbli.
117

F’dan ir-rigward, jeħtieġ li jiġi kkonstatat li fl‑2009, fil-kuntest tal-approvazzjoni inizjali tad-diflubenzuron, il-Kummissjoni talbet lir-rikorrenti tipproduċi d-data “ta’ konferma” dwar ir-rilevanza tossikoloġika potenzjali tal-impuritajiet tal-PCA bħala residwu tad-diflubenzuron. Issa, jeħtieġ li jitfakkar li mill-formulazzjoni u mill-istruttura tad-dispożizzjonijiet rilevanti tar-Regolament Nru 1107/2009 jirriżulta li bħala prinċipju huwa fuq l-awtur tat-talba ta’ approvazzjoni li għandu jaqa’ l-oneru tal-prova li ġew issodisfatti l-kundizzjonijiet ta’ approvazzjoni previsti fl-Artikolu 4 tar-Regolament Nru 1107/2009. B’hekk, huwa l-applikant li għandu jipprova li l-kundizzjonijiet ta’ approvazzjoni huma ssodisfatti, sabiex jikseb l-approvazzjoni, u ma hijiex il-Kummissjoni li għandha tipprova li ma ġewx issodisfatti l-kundizzjonijiet ta’ approvazzjoni sabiex tkun tista’ tirrifjutaha (sentenza tas‑17 ta’ Mejju 2018, BASF Agro et vs Il‑Kummissjoni, T‑584/13, EU:T:2018:279, punti 86 u 88). F’dan ir-rigward, b’mod iktar speċifiku, mill-premessa 10 tar-Regolament Nru 1107/2009 jirriżulta li sustanzi għandhom jidħlu fil-kompożizzjoni ta’ prodotti għall-protezzjoni tal-pjanti “fejn ikun intwera”, b’mod partikolari, li huma ma għandux ikollhom effett dannuż fuq is-saħħa tal-bniedem (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑17 ta’ Mejju 2018, BASF Agro et vs Il‑Kummissjoni, T‑584/13, EU:T:2018:279, punt 87). Barra minn hekk, il-prinċipju huwa li hija l-parti li tinvoka dispożizzjoni legali li għandha tipprova li l-kundizzjonijiet għall-applikazzjoni tagħha huma ssodisfatti (sentenza tas‑17 ta’ Mejju 2018, BASF Agro et vs Il‑Kummissjoni, T‑584/13, EU:T:2018:279, punt 88).
50

F’dan ir-rigward, l-awtorità kompetenti hija obbligata li tindika r-rapporti u l-perizji xjentifiċi prinċipali li bbażat fuqhom u tippreċiża, f’każ ta’ diverġenza sinjifikattiva, ir-raġunijiet li għalihom hija ma laqgħetx konklużjonijiet tar-rapporti jew tal-perizji prodotti mill-impriżi kkonċernati. Dan l-obbligu japplika speċjalment f’każ ta’ inċertezza xjentifika. Għanda tittieħed azzjoni b’mod kontradittorju u trasparenti, sabiex jiġi ggarantit li s-sustanza kkunsidrata kienet is-suġġett ta’ evalwazzjoni xjentifika approfondita u oġġettiva, ibbażata fuq konfrontazzjoni tat-teżijiet xjentifiċi l-iktar rappreżentattivi u pożizzjonijiet xjentifiċi mressqa mil-laboratorji farmaċewtiċi kkonċernati (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tas-26 ta’ Novembru 2002, Artegodan et vs Il‑Kummissjoni, T‑74/00, T‑76/00, T‑83/00 sa T‑85/00, T‑132/00, T‑137/00 u T‑141/00, EU:T:2002:283, punt 200, u tal-11 ta’ Diċembru 2014, PP Nature-Balance Lizenz vs Il-Kummissjoni, T‑189/13, mhux ippubblikata, EU:T:2014:1056, punt 52).
53

Madankollu, il-kwistjoni dwar jekk l-obbligu ta’ motivazzjoni ġiex osservat għandha tiġi evalwata skont l-elementi ta’ informazzjoni li r-rikorrent kellu, l-iktar tard, fil-mument tal-preżentata tar-rikors (ara s-sentenza tat‑2 ta’ Frar 2017, European Dynamics Luxembourg u Evropaïki Dynamiki vs Il‑Kummissjoni, T‑74/15, mhux ippubblikata, EU:T:2017:55, punt 37 u l-ġurisprudenza ċċitata). Għaldaqstant, l-assenza ta’ motivazzjoni ma tistax tiġi rregolarizzata bil-fatt li l-persuna kkonċernata saret taf bil-motivi tad-deċiżjoni matul il-proċedura quddiem il-qrati tal-Unjoni (sentenzi tad‑29 ta’ Settembru 2011, Elf Aquitaine vs Il-Kummissjoni, C‑521/09 P, EU:C:2011:620, punt 149, u tad‑19 ta’ Lulju 2012, Alliance One International u Standard Commercial Tobacco vs Il-Kummissjoni, C‑628/10 P u C‑14/11 P, EU:C:2012:479, punt 74).
–

Hus Ltd, Plovdiv, il-Bulgarija (utent, membru ta’ konsorzju msejjaħ “Consortium for Imports of Hot-Rolled Flats”, konsorzju għall-importazzjonijiet ta’ prodotti ċatti b’laminazzjoni termali);
39

Għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita sew fil-qasam tal-evalwazzjoni tal-uffiċjali, l-evalwaturi jgawdu minn setgħa diskrezzjonali mill-iktar wiesgħa fid-deċiżjonijiet li jirrigwardaw ix-xogħol tal-persuni li huma responsabbli li jevalwaw u ma huwiex il-kompitu tal-qorti li tintervjeni f’din l-evalwazzjoni u li tistħarreġ il-fondatezza tagħha, ħlief fil-każ ta’ żball jew ta’ eċċess manifest (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑21 ta’ Ottubru 1992, Maurissen vs Il‑Qorti tal-Awdituri, T‑23/91, EU:T:1992:106, punt 40, u tal‑4 ta’ Mejju 2005, Schmit vs Il‑Kummissjoni, T‑144/03, EU:T:2005:158, punt 70 u l-ġurisprudenza ċċitata). Fil-fatt, l-istħarriġ ġudizzjarju eżerċitat fuq il-kontenut tar-rapporti ta’ evalwazzjoni huwa limitat għall-istħarriġ tar-regolarità proċedurali, tal-eżattezza materjali tal-fatti, kif ukoll tal-assenza ta’ żball manifest ta’ evalwazzjoni jew ta’ użu ħażin ta’ poter (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑26 ta’ Ottubru 1994, Marcato vs Il‑Kummissjoni, T‑18/93, EU:T:1994:255, punt 45).
91

Madankollu, b’mod eċċezzjonali, huwa possibbli li jiġi invokat il-ksur tad-dritt għal smigħ meta l-istituzzjoni tal-Unjoni tibbaża ruħha fuq kunsiderazzjonijiet ta’ fatt jew ta’ liġi li l-applikant ma kellux għarfien tagħhom jew fuq provi differenti minn dawk ipprovduti minnu (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑13 ta’ Diċembru 1995, Windpark Groothusen vs Il‑Kummissjoni, T‑109/94, EU:T:1995:211, punt 48; tat‑30 ta’ April 2014, Euris Consult vs Il‑Parlament, T‑637/11, EU:T:2014:237, punt 119; u tal‑15 ta’ Settembru 2016, AEDEC vs Il‑Kummissjoni, T‑91/15, mhux ippubblikata, EU:T:2016:477, punt 24) jew meta tikkritika ċertu aġir tal-applikant mingħajr ma tagħtih l-opportunità li jesprimi l-opinjoni tiegħu b’mod utli (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tad‑9 ta’ Lulju 1999, New Europe Consulting u Brown vs Il‑Kummissjoni, T‑231/97, EU:T:1999:146, punti 5 u 42 sa 44). Barra minn hekk, hemm lok li jiġi rrilevat li, fil-kuntest ta’ proċeduri dwar il-ħlas ta’ dazji doganali, ġie deċiż li kien hemm ksur tad-drittijiet tad-difiża meta r-rikorrent ma kienx f’pożizzjoni li jagħti l-opinjoni tiegħu dwar ir-rilevanza tal-fatti jew tad-dokumenti kkunsidrati fl-att ikkontestat (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑21 ta’ Novembru 1991, Technische Universität München, C‑269/90, EU:C:1991:438, punt 25; tad‑19 ta’ Frar 1998, Eyckeler & Malt vs Il‑Kummissjoni, T‑42/96, EU:T:1998:40, punt 86 sa 88; u tas‑17 ta’ Settembru 1998, Primex Produkte Import-Export et vs Il‑Kummissjoni, T‑50/96, EU:T:1998:223, punti 63 sa 71).
56

Madankollu, huwa neċessarju li l-Kummissjoni, mingħajr ma tkun obbligata tippreżenta analiżi kompluta fir-rigward tal-għajnuna inkwistjoni, tiddefinixxi b’mod suffiċjenti l-kuntest tal-eżami tagħha fid-deċiżjoni ta’ ftuħ, sabiex ma tirrendix mingħajr skop id-dritt tal-partijiet interessati li jippreżentaw osservazzjonijiet (sentenza tal‑31 ta’ Mejju 2006, Kuwait Petroleum (Nederland) vs Il‑Kummissjoni, T‑354/99, EU:T:2006:137, punt 85). Il-Qorti tal-Ġustizzja b’mod partikolari ddeċidiet li, meta s-sistema legali li taħtha Stat Membru wettaq notifika ta’ proġett ta’ għajnuna tinbidel qabel ma l-Kummissjoni tieħu d-deċiżjoni tagħha, din tal-aħħar għandha, sabiex tiddeċiedi, kif għandha l-obbligu li tagħmel, abbażi tar-regoli ġodda, titlob lill-partijiet interessati li jieħdu pożizzjoni dwar il-kompatibbiltà ta’ din l-għajnuna ma’ dawn tal-aħħar (ara s-sentenza tal‑11 ta’ Diċembru 2008, Il‑Kummissjoni vs Freistaat Sachsen, C‑334/07, EU:C:2008:709, punt 56 u l-ġurisprudenza ċċitata). Ġie deċiż ukoll li huwa biss fl-ipoteżi fejn il-Kummissjoni tinduna, wara l-adozzjoni ta’ deċiżjoni ta’ ftuħ tal-proċedura ta’ investigazzjoni formali, li din tal-aħħar hija bbażata fuq fatti inkompleti jew fuq klassifikazzjoni ġuridika żbaljata ta’ dawn il-fatti, li hija għandu jkollha l-possibbiltà jew l-obbligu li taġġusta l-pożizzjoni tagħha, billi tadotta deċiżjoni ta’ rettifika jew deċiżjoni ta’ ftuħ ġdida, sabiex tippermetti lill-partijiet interessati jippreżentaw effettivament l-osservazzjonijiet tagħhom (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat‑30 ta’ April 2019, UPF vs Il‑Kummissjoni, T‑747/17, EU:T:2019:271, punt 76 u l-ġurisprudenza ċċitata). Fil-fatt, huwa biss meta l-Kummissjoni tibdel ir-raġunament tagħha, wara d-deċiżjoni ta’ ftuħ ta’ investigazzjoni, fuq fatti jew klassifikazzjoni ġuridika ta’ dawn il-fatti li huma determinanti fl-evalwazzjoni tagħha dwar l-eżistenza ta’ għajnuna jew dwar il-kompatibbiltà tagħha mas-suq intern, li hija għandha tirrettifika d-deċiżjoni ta’ ftuħ jew testendiha, sabiex tippermetti lill-partijiet interessati jippreżentaw effettivament l-osservazzjonijiet tagħhom (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat‑30 ta’ April 2019, UPF vs Il‑Kummissjoni, T‑747/17, EU:T:2019:271, punt 77).
69

L-evalwazzjoni xjentifika tar-riskji ma għandhiex neċessarjament tipprovdi lill-istituzzjonijiet bi provi xjentifiċi konklużivi dwar ir-realtà tar-riskju u l-gravità tal-effetti negattivi potenzjali fil-każ li jseħħ dan ir-riskju. Fil-fatt, il-kuntest li fih japplika l-prinċipju ta’ prekawzjoni jikkorrispondi ipotetikament għal kuntest ta’ inċertezza xjentifika. Barra minn hekk, l-adozzjoni ta’ miżura preventiva jew, bil-kontra, l-irtirar jew l-ittaffar tagħha ma jistgħux ikunu suġġetti għall-prova ta’ assenza ta’ kull riskju, peress li tali prova hija, b’mod ġenerali, impossibbli li tiġi prodotta minn aspett xjentifiku peress li livell ta’ riskju żero ma jeżistix fil-prattika (sentenza tat‑12 ta’ April 2013, Du Pont de Nemours (France) et vs Il‑Kummissjoni, T‑31/07, mhux ippubblikata, EU:T:2013:167, punt 140; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑21 ta’ Ottubru 2003, Solvay Pharmaceuticals vs Il‑Kunsill, T‑392/02, EU:T:2003:277, punt 130). Madankollu, miżura preventiva ma tistax validament tiġi motivata minn approċċ purament ipotetiku tar-riskju, ibbażat fuq sempliċi suppożizzjonijiet li għadhom ma ġewx ivverifikati xjentifikament (sentenzi tal‑11 ta’ Settembru 2002, Pfizer Animal Health vs Il‑Kunsill, T‑13/99, EU:T:2002:209, punti 142 u 143, u tat‑12 ta’ April 2013, Du Pont de Nemours (France) et vs Il‑Kummissjoni, T‑31/07, mhux ippubblikata, EU:T:2013:167, punt 140; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑11 ta’ Lulju 2007, L‑Isvezja vs Il‑Kummissjoni, T‑229/04, EU:T:2007:217, punt 161).
59

Issa, minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li l-istituzzjoni ma tkunx f’sitwazzjoni ta’ nuqqas li tittieħed azzjoni mhux biss meta hija tadotta att li jissodisfa lir-rikorrenti, iżda wkoll meta hija tirrifjuta li tadotta dan l-att u twieġeb għat-talba magħmula lilha billi tindika r-raġunijiet li għalihom hija tqis li ma għandux jiġi adottat l-imsemmi att jew meta hija ma jkollhiex kompetenza sabiex tagħmel dan (ara d-digriet tas‑7 ta’ Diċembru 2017, Techniplan vs Il‑Kummissjoni, T‑853/16, mhux ippubblikat, EU:T:2017:928, punt 22 u l-ġurisprudenza ċċitata; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑8 ta’ Marzu 1972, Nordgetreide vs Il‑Kummissjoni, 42/71, EU:C:1972:16, punt 4, u tal‑24 ta’ Novembru 1992, Buckl et vs Il‑Kummissjoni, C‑15/91 u C‑108/91, EU:C:1992:454, punti 15 u 20, u d-digriet tat‑8 ta’ Diċembru 2005, Campailla vs Il‑Kummissjoni, C‑211/05 P, mhux ippubblikat, EU:C:2005:760, punt 17).
6

L-Artikolu 3 tal-Protokoll (Nru 36) dwar id-Dispożizzjonijiet Tranżitorji (ĠU 2016, C 202, p. 321, rettifiki fil-ĠU 2016, C 400, p. 1, u fil-ĠU 2017, C 59, p. 1, iktar ’il quddiem il-“Protokoll Nru 36”) jipprevedi: “1. Skond l-Artikolu 16(4) [TUE], id-dispożizzjonijiet ta’ dan il-paragrafu u d-dispożizzjonijiet ta’ l-Artikolu 238(2) [TFUE] dwar id-definizzjoni tal-maġġoranza kwalifikata fil-Kunsill Ewropew u fil-Kunsill, għandu jkollhom effett mill‑1 ta’ Novembru 2014. 2. Bejn l‑1 ta’ Novembru 2014 u l‑31 ta’ Marzu 2017, meta att ikollu jiġi adottat bil-maġġoranza kwalifikata, membru tal-Kunsill jista’ jitlob li l-att jiġi adottat bil-maġġoranza kwalifikata kif definita fil-paragrafu 3. F’dak il-każ, għandhom japplikaw il-paragrafi 3 u 4. 3. Sal‑31 ta’ Ottubru 2014, għandhom ikunu fis-seħħ id-dispożizzjonijiet li ġejjin, mingħajr preġudizzju għat-tieni subparagrafu ta’ l-Artikolu 235(1) [TFUE]: Fejn il-Kunsill Ewropew u l-Kunsill għandhom jaġixxu bil-maġġoranza kwalifikata, il-voti tal-membri għandhom jitqiesu li għandhom il-piż kif ġej: Belġju 12 Bulgarija 10 Repubblika Ċeka 12 Danimarka 7 Ġermanja 29 Estonja 4 Irlanda 7 Greċja 12 Spanja 27 Franza 29 Kroazja 7 Italja 29 Ċipru 4 Latvja 4 Litwanja 7 Lussemburgu 4 Ungerija 12 Malta 3 Olanda 13 Awstrija 10 Polonja 27 Portugall 12 Rumanija 14 Slovenja 4 Slovakkja 7 Finlandja 7 Svezja 10 Renju Unit 29 L-atti għandhom jiġu adottati jekk ikun hemm mill-inqas 260 vot favur li jirrappreżentaw il-maġġoranza tal-membri meta, skond it-Trattati, għandhom jiġu adottati fuq proposta tal-Kummissjoni. F’każijiet oħra l-atti għandhom jiġu adottati jekk ikun hemm mill-inqas 260 vot favur li jirrappreżentaw mhux anqas minn żewġ terzi tal-membri. Membru tal-Kunsill Ewropew jew tal-Kunsill jista’ jitlob li, fejn att huwa adottat mill-Kunsill Ewropew jew mill-Kunsill b’maġġoranza kwalifikata, jiġi verifikat jekk l-Istati Membri li jiffurmaw din il-maġġoranza kwalifikata jirrappreżentawx mill-inqas 62 % tal-popolazzjoni totali ta’ l-Unjoni. Jekk jinstab li dan ma jkunx il-każ, l-att m’għandux ikun adottat. 4. Sal‑31 ta’ Ottubru 2014, fil-każijiet fejn, skond it-Trattati mhux il-membri kollha tal-Kunsill jipparteċipaw fil-vot, jiġifieri fil-każijiet fejn issir referenza għall-maġġoranza kwalifikata definita skond l-Artikolu 238(3) [TFUE], il-maġġoranza kwalifikata għandha tkun imfissra bħala li hija l-istess proporzjon tal-voti peżati u l-istess proporzjon tan-numru tal-membri tal-Kunsill u, jekk ikun xieraq, l-istess perċentwali tal-popolazzjoni ta’ l-Istati Membri konċernati kif stabbilit fil-paragrafu 3 ta’ dan l-Artikolu.”
80

Dan ma huwiex neċessarjament l-effett konkret tal-aġir abbużiv irrapportat. Għall-finijiet tal-istabbiliment tal-ksur tal-Artikolu 102 TFUE, hemm lok li jintwera li l-aġir illegali tal-impriża f’pożizzjoni dominanti għandu tendenza li jirrestrinġi l-kompetizzjoni jew, fi kliem ieħor, li l-aġir għandu jew kapaċi jkollu tali effett (sentenza tad‑19 ta’ April 2012, Tomra Systems et vs Il-Kummissjoni, C‑549/10 P, EU:C:2012:221, punt 68; ara wkoll, is-sentenzi tad‑9 ta’ Settembru 2009, Clearstream vs Il-Kummissjoni, T‑301/04, EU:T:2009:317, punt 144 u l-ġurisprudenza ċċitata, u tad-29 ta’ Marzu 2012, Telefónica u Telefónica de España vs Il-Kummissjoni, T‑336/07, EU:T:2012:172, punt 268 u l-ġurisprudenza ċċitata). Barra minn hekk, il-fatt li l-aġir abbużiv ta’ impriża li għandha pożizzjoni dominanti jkollu effetti sfavorevoli fuq swieq differenti mis-swieq iddominati ma jipprekludix l-applikazzjoni tal-Artikolu 102 TFUE (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑14 ta’ Novembru 1996, Tetra Pak vs Il-Kummissjoni, C‑333/94 P, EU:C:1996:436, punt 25).
130

Il-prinċipju ta’ ċertezza legali, li jagħmel parti mill-prinċipji ġenerali tad-dritt tal-Unjoni, jeżiġi li r-regoli tad-dritt ikunu ċari, preċiżi u prevedibbli fl-effetti tagħhom, sabiex il-persuni interessati jkunu jistgħu jidderieġu ruħhom f’sitwazzjonijiet u relazzjonijiet legali li huma parti mill-ordinament ġuridiku tal-Unjoni (sentenza tat‑8 ta’ Diċembru 2011, France Télécom vs Il‑Kummissjoni, C‑81/10 P, EU:C:2011:811, punt 100). Madankollu, billi ċertu ammont ta’ inċertezza dwar it-tifsira u l-portata ta’ regola tad-dritt huwa inerenti għaliha, għandu jiġi eżaminat jekk ir-regola tad-dritt inkwistjoni hijiex ivvizzjata b’ambigwità tali li tfixkel li l-partijiet fil-kawża jkunu jistgħu jqajmu b’biżżejjed ċertezza eventwali dubji dwar il-portata jew is-sens ta’ din ir-regola (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑14 ta’ April 2005, Il‑Belġju vs Il‑Kummissjoni, C‑110/03, EU:C:2005:223, punti 30 u 31). F’dan ir-rigward, dawn ir-rekwiżiti jistgħu jinftiehmu bħala li jimponu biss li regola li tuża kunċett legali astratt issemmi d-diversi ipoteżijiet konkreti li tista’ tapplika fihom, sa fejn dawn l-ipoteżijiet kollha ma jistgħux jiġu ddeterminati bil-quddiem mil-leġiżlatur (sentenza tal‑20 ta’ Lulju 2017, Marco Tronchetti Provera et, C‑206/16, EU:C:2017:572, punt 42).
53

Ċertament, il-Kummissjoni ma rrikorrietx f’dan il-każ għall-“assistenza tal-puliżija” jew għas-“setgħat vinkolanti” tal-awtoritajiet nazzjonali abbażi tal-Artikolu 20(6) sa (8) tar-Regolament Nru 1/2003. Dan juri b’mod partikolari l-fatt li d-digrieti tal-qrati Franċiżi li awtorizzaw dawn iż-żjarat u elevazzjonijiet, mitluba bħala miżura ta’ prekawzjoni mill-Kummissjoni, ma kinux ġew innotifikati lir-rikorrenti (ara l-punti 5 u 34 iktar ’il fuq). Madankollu, bħal ma ġustament isostnu r-rikorrenti, huma kienu mġiegħla jissottomettu ruħhom għad-deċiżjoni ta’ spezzjoni, li hija obbligatorja għad-destinatarji tagħha, li jista’ jagħti lok għall-impożizzjoni ta’ multa f’każ ta’ nuqqas ta’ osservanza (Artikolu 23(1)(ċ) sa (e) tar-Regolament Nru 1/2003) u li jimplika b’mod partikolari l-aċċess għas-siti kollha tagħhom kif ukoll il-kontroll u l-kopja tad-dokumenti professjonali tagħhom (Artikolu 20(2)(a) sa (d) tar-Regolament Nru 1/2003), li huwa suffiċjenti sabiex jikkaratterizza intrużjoni fid-domiċilju tal-impriżi spezzjonati li tiġġustifika li jiġu ggarantiti d-drittijiet irrikonoxxuti mill-ġurisprudenza tal-Qorti EDB imsemmija fil-punti 50 u 51 iktar ’il fuq għall-impriżi li huma s-suġġett ta’ żjarat domiċiljarji (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑6 ta’ Settembru 2013, Deutsche Bahn et vs Il‑Kummissjoni, T‑289/11, T‑290/11 u T‑521/11, EU:T:2013:404, punt 65; Qorti EDB, 14 ta’ Marzu 2013, Bernh Larsen Holding AS et vs In-Norveġja, CE:ECHR:2013:0314JUD002411708, punt 106). Għalhekk, ma huwiex determinanti li l-ispezzjoni f’dan il-każ kienet bdiet mingħajr l-intervent minn qabel ta’ qorti li tawtorizza l-użu tal-assistenza tal-pulizija u jista’ jitqies ukoll li din l-assenza ta’ intervent ġudizzjarju minn qabel tiġġustifika a fortiori l-osservanza neċessarja tal-garanziji magħmula mill-ġurisprudenza tal-Qorti EDB fl-istadju tal-istħarriġ ġudizzjarju a posteriori tad-deċiżjoni li tordna l-ispezzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑6 ta’ Settembru 2013, Deutsche Bahn et vs Il‑Kummissjoni, T‑289/11, T‑290/11 u T‑521/11, EU:T:2013:404, punt 66 u l-ġurisprudenza tal-Qorti EDB iċċitata). Barra minn hekk, għandu jiġi enfasizzat li, meta l-qorti tal-Unjoni waslet sabiex tiddeċiedi dwar ir-rispett tad-drittijiet fundamentali ta’ impriżi spezzjonati, hija dejjem ibbażat ruħha fuq il-ġurisprudenza tal-Qorti EDB (sentenzi tat‑18 ta’ Ġunju 2015, Deutsche Bahn et vs Il‑Kummissjoni, C‑583/13 P, EU:C:2015:404, punti 41 sa 48; tas-6 ta’ Settembru 2013, Deutsche Bahn et vs Il‑Kummissjoni, T‑289/11, T‑290/11 u T‑521/11, EU:T:2013:404, punti 109 sa 114; u tal‑10 ta’ April 2018, Alcogroup u Alcodis vs Il‑Kummissjoni, T‑274/15, mhux ippubblikata, EU:T:2018:179, punt 91).
117

Fl-aħħar nett u fi kwalunkwe każ, f’din il-kawża ma hijiex kwistjoni ta’ prassi deċiżjonali stabbilita. Hekk kif tosserva r-rikorrenti, hija biss it-tieni darba li, fl-2017, is-SRB stabbilixxa l-kontribuzzjonijiet ex ante għas-SRF. Barra minn hekk, id-deċiżjoni tas-SRB li tistabbilixxi l-kontribuzzjonijiet ex ante għas-SRF għall-2016 ġiet annullata (sentenzi tat-28 ta’ Novembru 2019, Banco Cooperativo Español vs SRB, T‑323/16, EU:T:2019:822; tat-28 ta’ Novembru 2019, Hypo Vorarlberg Bank vs SRB, T‑377/16, T‑645/16 u T‑809/16, EU:T:2019:823, u tat-28 ta’ Novembru 2019, Portigon vs SRB, T‑365/16, EU:T:2019:824).
70

Min-naħa l-oħra, il-ġurisprudenza invokata mir-rikorrenti hija esklużivament marbuta mal-interpretazzjoni u l-implimentazzjoni tar-regoli ta’ kondotta li l-Kummissjoni imponiet fuqha nnifisha, u mhux ma’ dik tal-portata tad-dritt primarju li miegħu l-imsemmija regoli għandhom madankollu jkunu kompatibbli u li l-Qorti tal-Ġustizzja rrikonoxxiet li ma setgħux jeżawrixxu kompletament is-setgħa diskrezzjonali tal-Kummissjoni skont l-Artikolu 107(3) TFUE (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-8 ta’ Marzu 2016, Il-Greċja vs Il‑Kummissjoni, C‑431/14 P, EU:C:2016:145, punti 71 u 72; tad-19 ta’ Lulju 2016, Kotnik et, C‑526/14, EU:C:2016:570, punt 41, u tad-29 ta’ Lulju 2019, Bayerische Motoren Werke u Freistaat Sachsen vs Il‑Kummissjoni, C‑654/17 P, EU:C:2019:634, punt 83). Barra minn hekk, il-qorti tal-Unjoni sempliċement evalwat, lil hinn mill-kamp ta’ applikazzjoni ta’ regolament ta’ eżenzjoni skont il-kategorija, jekk il-Kummissjoni kinitx wettqet applikazzjoni żbaljata tar-regoli ta’ kondotta li kienu jirrigwardaw espliċitament il-problema ta’ kapaċità eċċessiva u jekk hija kinitx għalhekk wettqet żball manifest ta’ evalwazzjoni f’dan ir-rigward (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-14 ta’ Jannar 1997, Spanja vs Il-Kummissjoni, C‑169/95, EU:C:1997:10, punt 22, u tad-9 ta’ Settembru 2009, Holland Malt vs Il-Kummissjoni, T‑369/06, EU:T:2009:319, punt 136). F’dan il-kuntest, din il-qorti madankollu la eżaminat jekk, bil-kontra, kif tallega r-rikorrenti, ċerti kriterji kkunsidrati f’tali regoli ta’ kondotta jirriżultawx direttament mir-rekwiżiti imposti mid-dritt primarju bħala tali, u lanqas ma evalwat il-portata ġuridika, jew il-legalità ta’ regolament ta’ eżenzjoni skont il-kategorija fid-dawl tad-dritt primarju.
96

Il-prinċipju ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi huwa, min-naħa tiegħu, iddefinit bħala dritt li jgawdi minnu kull individwu li jinsab f’sitwazzjoni li minnha jirriżulta li l-amministrazzjoni ħolqitlu aspettattivi fondati (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tad-19 ta’ Mejju 1983, Mavridis vs Il-Parlament, 289/81, EU:C:1983:142, punt 21, u tas-26 ta’ Ġunju 1990, Sofrimport vs Il-Kummissjoni, C‑152/88, EU:C:1990:259, punt 26). Dan il-prinċipju jista’ jiġi invokat ukoll mill-Istati (sentenza tas-26 ta’ Ġunju 2012, Il‑Polonja vs Il‑Kummissjoni, C‑335/09 P, EU:C:2012:385, punti 180 u 181; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenza tas-6 ta’ Ottubru 2009, Il‑Kummissjoni vs Spanja, C‑562/07, EU:C:2009:614, punti 18 sa 20).
39

Barra minn hekk, skont il-ġurisprudenza, is-sempliċi fatt li, għall-applikazzjoni tal-att li huwa mitlub l-annullament tiegħu, tittieħed miżura nazzjonali ta’ implimentazzjoni ma jippermettix li jiġi eskluż li l-individwu rikorrent jista’ jitqies li huwa direttament ikkonċernat mill-att inkwistjoni, bil-kundizzjoni, madankollu, li l-Istat Membru responsabbli għall-implimentazzjoni tiegħu ma jkollu ebda setgħa diskrezzjonali awtonoma (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-5 ta’ Ottubru 2005, Land Oberösterreich u L-Awstrija vs Il-Kummissjoni, T‑366/03 u T‑235/04, EU:T:2005:347, punt 29 u l-ġurisprudenza ċċitata). F’tali sitwazzjoni, fil-fatt, l-intervent tad-deċiżjoni nazzjonali hija ta’ natura awtomatika u s-sitwazzjoni ġuridika tar-rikorrent għandha tiġi kkunsidrata bħala direttament affettwata mid-deċiżjoni kkontestata (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-10 ta’ Settembru 2009, Il-Kummissjoni vs Ente per le Ville Vesuviane u Ente per le Ville Vesuviane vs Il-Kummissjoni, C‑445/07 P u C‑455/07 P, EU:C:2009:529, punti 45 u 46 u l-ġurisprudenza ċċitata).