b)

Deskrizzjoni tal-fatturi umani rilevanti għar-rabta L-eżistenza ta’ vinja ilha rikonoxxuta f’Anjou sa mill-ewwel seklu WK u dan fuq bażi kontinwa. Id-dielja tikber tajjeb hemmhekk, kif jindikaw dawn il-ftit linji minn poeżija ta’ Apollonius (is-seklu VI): “Il est non loin de Bretagne une ville située sur un rocher, riche des dars de Cérès et de Bacchus, qui a tiré d’un nom grec son nom d’Andégave (Angers)" (Ftit ’il bogħod minn Bretagne hemm belt li tinsab fuq blata, mgħonija bid-dwieli (‘dars’) ta’ Cérès u ta’ Bacchus, li siltet l-isem tagħha minn isem Grieg, dak ta’ Andégave (Angers)). ” Għalkemm il-vinja ta’ Anjou żviluppat matul il-Medju Evu, taħt l-awspiċji tal-monasteri fuq ix-xtut kemm tal-Loire kif ukoll madwar Angers, hija bdiet tikseb il-fama tagħha l-aktar mis-seklu XII u s-seklu XIII. L-influwenza tar-renju ta’ Henri II u ta’ Aliénor ta’ Aquitaine wasslet għalhekk biex l-“inbid ta’ Anjou” jasal fuq l-imwejjed l-iktar raffinati. Il-produzzjoni kibret b’mod sinifikanti mis-seklu XVI, grazzi għall-wasla tal-uffiċjali tal-inbid Netherlandiżi li kienu qegħdin ifittxu nbejjed għal pajjiżhom u għall-kolonji tagħhom. In-Netherlandiżi kienu jagħmlu ħafna konsenji ta’ dawn l-inbejjed u l-kummerċ tant kien qed jiffjorixxi li fis-seklu XVIII, sabiex jitjieb it-trasport, ix-xmara Layon li taqsam iż-żona ġeografika, ġiet miżjuda bil-kanali. Madankollu, ir-reputazzjoni għolja tal-“inbejjed ta’ Anjou” ġabet magħha r-regħba u b’hekk inħolqu ħafna taxxi (taxxi fuq il-ħitan diviżorji, għat-tindif u n-navigazzjoni tax-xmara Loire, taxxa mnaqqsa (“appetissement”), taxxi għal għajnuna fuq l-inbejjed bl-ingrossa, taxxi għad-dħul ta’ nbejjed f’belt mingħajr ħlas ta’ taxxa għal finijiet ta’ trasportazzjoni,...) li kellhom konsegwenzi negattivi fuq il-kummerċ. Id-devastazzjoni tal-gwerer ta’ Vendée wasslet biex qerdet il-vinja. Il-prosperità reġgħet irpiljat fis-seklu XIX. Fl-1881, il-vinja kienet tkopri żona ta’ 45 000 ettaru, li 10 000 ettaru minnhom kienu għadhom jeżistu fl-1893, wara l-invażjoni tal-fillosera. Ir-reputazzjoni ta’ “Anjou” ġejja prinċipalment mill-produzzjoni ta’ nbejjed bojod prodotti mill-varjetà chenin B. Madankollu, id-dwieli tal-varjetà cabernet franc N, imbagħad ftit aktar tard tal-varjetà cabernet-sauvignon N, żdiedu wara l-kriżi tal-fillosera. Fil-bidu tas-seklu XX, il-vinifikazzjoni kienet primarjament immirata lejn il-produzzjoni ta’ “rouget”, li huwa l-isem lokali ta’ nbid ħafif ikkunsmat fil-kafetteriji, u kienet l-ewwel stadju tat-trasformazzjoni tal-vinja ta’ Anjou. Assoċjati mal-varjetajiet grolleau N et grolleau gris G, li jagħtu nbejjed “clairets” u kemxejn ikkuluriti, flimkien mal-varjetajiet gamay N u pineau d’Aunis N, dawn ikkontribwew għall-iżvilupp ta’ produzzjoni kbira ta’ nbejjed rożè emblematiċi, magħrufa u rikonoxxuti taħt id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini Kkontrollati “Cabernet d’Anjou” u “Rosé d’Anjou”. It-tieni stadju ta’ din it-trasformazzjoni kien ibbażat fuq l-esperjenza miksuba mill-produtturi fil-ġestjoni ta’ dan il-grupp ta’ pjanti. L-osservazzjoni u l-analiżi tal-aqwa tlaqqigħ bejn il-varjetà u s-siti tat-tħawwil tagħha, l-evalwazzjoni tal-potenzjal tal-ħsad u l-kontroll tat-tekniki tal-vinifikazzjoni wasslu għall-iżvilupp tal-produzzjoni tal-inbejjed ħomor sa mis-snin 1960.