Caingean arna tabhairt an 24 Meitheamh 2022 – Heßler v an Coimisiún

(Cás T-369/22)

(2022/C 326/27)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

Páirtithe

Iarratasóir: Michael Heßler (Mannebach, an Ghearmáin) (ionadaí: I. Steuer, Dlíodóir)

Cosantóir: An Coimisiún Eorpach

An t-ordú atá á lorg

Iarrann an t-iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:

— an cinneadh ar an ngearán de chuid an údaráis cheapacháin an 25 Márta 2022 a chur ar neamhní;

— a ordú don chosantóir leanúint den díolúine ó cháin faoin dara mír d’Airteagal 3(4) de Rialachán (CEE, Euratom, CEGC) Uimh. 260/68, mar a leagtar amach é i gConclúidí 222/04 na gCeann Riaracháin, a dheonú, le héifeacht aisghníomhach ón 1 Lúnasa 2021, fad is a chomhlíontar na coinníollacha;

— ús a íoc i leith an neamhíoca faoin Rialachán Airgeadais;

— a ordú don chosantóir na costais a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

De réir an chinnidh ar an ngearán, ní raibh an t-iarratasóir, a bhraitheann, chun críocha Rialachán Uimh. 260/68 (1) a léirmhíniú, ar Chonclúidí 222/04 na gCeann Riaracháin, ar an eolas faoin gcásdlí nua i ndiaidh bhreithiúnas an 12 Márta 2020XB v BCE (T-484/18, nár foilsíodh, EU:T:2020:90). Thairis sin, ní raibh na conclúidí sin ina gceangal i gcásanna indibhidiúla. Dá bhrí sin, ní raibh ar an riarachán iad a chur i bhfeidhm, ós rud é gur cinntí indibhidiúla iad na cinntí go léir i ndeireadh na dála. Níl sé ábhartha nach bhféadfaí comparáid a dhéanamh idir cás an iarratasóra agus cás an iarratasóra i gCás T-484/18, mar, chun bheith i dteideal na díolúine ó cháin a fháil, ní mór sochar linbh á fháil.

Mar thaca lena chaingean, maíonn an t-iarratasóir na ceithre shaincheist dlí a leanas.

1. An chéad saincheist dlí: Easpa gníomhaíochta de chuid an riaracháin Rinne an t-iarratasóir, mar a rinneadh go dtí sin, dhá iarratas ar shíneadh den díolúine ó cháin i dtaobh a bheirt leanaí atá níos sine ná 26 bliana d’aois i gcomhréir leis an dara mír d’Airteagal 3(4) de Rialachán Uimh. 260/68, a sonraítear níos beaichte i gConclúidí 222/04 de chuid na gCeann Riaracháin. Chuir an riarachán dhá ríomhphost, arna nglaodh fógraí eolais, chuige inar maíodh nach ndeonófaí, de bhun an bhreithiúnais i gCás T-484/18, an díolúine ó cháin feasta ach i gcás ina raibh sochar linbh á fháil ag an iarratasóir. Ní fhéadfadh an t-iarratasóir gearán a dhéanamh i leith na faisnéise sin faoi Airteagal 90 de na Rialacháin Foirne, ós rud é nach cinneadh a bhí ann. Dá bhrí sin, ní dhearna an riarachán cinneadh ar a éileamh.

2. An dara saincheist dlí: Ábhar mícheart an chinnidh ar an ngearán Níl aon ghaol idir ábhar an ghearáin agus an cinneadh. Thionscain an t-iarratasóir gearán, ar an mbonn nár tugadh freagra dó, faoi Airteagal 90(2) de na Rialacháin Foirne. Mar sin féin, an 25 Márta 2022, diúltaíodh iarratas líomhainte an iarratasóra le haghaidh cinntí a chur ar ceal, ar cinntí nár tugadh i ndáiríre iad, ar an bhforas go raibh na cinntí sin i gceart.

3. An tríú saincheist dlí: Léirmhíniú mícheart ar an coincheap “leanbh cleithiúnach” Tá an riarachán den tuairim nach bhféadfaí caitheamh ach le leanaí atá i dteideal sochar linbh mar leanaí cleithiúnacha. Ós rud é go bhfuil leanaí an iarratasóra níos sine ná an teorainn de 26 bliana d’aois, níl aon leanbh cleithiúnach ag an iarratasóir a thuilleadh agus, dá bhrí sin, níl sé i dteideal na díolúine ó cháin. Da bhrí sin, rinne an riaracháin an coincheap de leanbh cleithiúnach a mheascadh leis na ceanglais bhreise a bhaineann le liúntas linbh chleithiúnaigh.

4. An ceathrú saincheist dlí: Léirmhíniú mícheart ar na coinníollacha a bhaineann leis an díolúine ó cháin — Tá an t-iarratasóir den tuairim gurb ionann conclúidí reatha na gCeann Riaracháin agus cuid den athchóiriú ar na Rialacháin Foirne de 2004 agus nach mór iad a scrúdú sa chomhthéacs ginearálta sin. Ní féidir leis an riarachán cuid áirithe a bhaint den phacáiste athchóirithe, ag brath ar an rud is buntáistí dó féin ó thaobh cúrsaí airgeadais de. — Sa réasúnaíocht sa bhreithiúnas i dtrácht, Cás T-484/18, déantar tagairt do bhreithiúnas an 27 Samhain 1980, Sorasio-Allo agus páirtithe eile v an Coimisiún (81/79, 82/79 agus 146/79, EU:C:1980:270) agus, dá bhrí sin, ní fhéadfadh sé gur cásdlí nua é. Níor chuir an Chúirt Bhreithiúnais na leaganacha teanga go léir san áireamh sa bhreithiúnas sin. Ní fhéadfaí an chonclúid ag an am gur sochar linbh forlíontach an díolúine ó cháin a dheimhniú sna leaganacha eile teanga de Rialachán Uimh. 260/68. Níor bhain sé sin le hábhar go dtí anois, ós rud é nach raibh aon díospóid ann ar feadh na mblianta fada maidir le deonú na díolúine ó cháin i dtaobh leanaí a bhí níos aosta. — Chomh maith leis sin, agus léirmhíniú stairiúil ar an bhfoclaíocht a bhí beagnach díreach mar an gcéanna sa Rialachán a bhí ann roimhe sin, Rialachán 32 (CE), 12 (CEFA) (2), á dhéanamh, ní hionann an díolúine ó cháin agus forlíonadh i leith an liúntais linbh mar gheall ar leanbh cleithiúnach. Leis an bhfoclaíocht “auβerdem”, a úsáidtear mar chónasc, déantar tagairt soiléir don liúntas i dtaca le speansais phroifisiúnta dá dtagraítear sa mhír roimhe sin agus ní do liúntas linbh chleithiúnaigh. — Agus léirmhíniú dlí comparáidigh á dhéanamh, de ghnáth deonaítear díolúine ó cháin chun daoine cleithiúnacha a chothú toisc gur cúram eisceachtúil é, rud a thabharfadh an Chomhairle aird air agus Rialachán 260/68 á ghlacadh aici. — I ndáil leis an liúntas linbh chleithiúnaigh agus an díolúine ó cháin araon, ní mór leanbh cleithiúnach a bheith ann; ní gá, áfach, liúntas linbh chleithiúnaigh a bheith ann chun an díolúine ó cháin a fháil. Sa chás seo, tá earráid sa loighic fhoirmiúil, a chur réamhchoinníollacha agus iarmhairtí bunoscionn ar a chéile ar shlí nach bhfuil ceadaithe.

(1) Rialachán (CEE, Euratom, CEGC) Uimh. 260/68 ón gComhairle an 29 Feabhra 1968 lena leagtar síos na coinníollacha agus an nós imeachta maidir leis an gcáin a chur i bhfeidhm chun tairbhe na gComhphobal Eorpach (IO 1968 L 56, lch. 8).

(2) Verordnung Nr. 32 (EWG), Nr. 12 (EAG) zur Festlegung der Bestimmungen und des Verfahrens für die Erhebung der in Artikel 12 Absatz 1 der Protokolle über die Vorrechte und Befreiungen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft vorgesehenen Steuer zugunsten der Gemeinschaft (ABl. 1962, 45, S. 1461).