ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
80

Is fíor nach féidir a chur as an áireamh go hiomlán, i gcásanna ar leith, go háirithe nuair a rialaíonn an Chúirt Bhreithiúnais go cinntitheach ar ghnéithe áirithe de chás sula dtarchuireann sí ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta é, nach bhfuil leas a thuilleadh ag idiragraí in achomharc i dtoradh na n‑imeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta. Mar sin féin, ní féidir leis an imthoisc sin, ann féin, údar a thabhairt don chonclúid nach féidir stádas mar idiragraí a thabhairt d’idiragraí san achomharc i gcás atá tarchurtha ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta ag an gCúirt Bhreithiúnais, ós rud é gur faoi Chúirteanna an Aontais atá sé a fhíorú, le linn na n‑imeachtaí, go bhfuil an leas a thug údar leis an idiragairt fós ann (féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Iúil 1999, Hüls v an Coimisiún, C‑199/92 P, EU:C:1999:358, míreanna 52 go 55).
Ordú na Cúirte Breithiúnais (an Deichiú Dlísheomra) an 8 Meán Fómhair 2022 – VP (Ráiteas i scríbhinn)

(Cás C-188/22)

(Tarchur chun réamhrialú – Airteagal 99 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais – Comhar breithiúnach in ábhair shibhialta agus thráchtála – Rialachán (CE) Uimh. 1206/2001 – Fianaise a ghlacadh – Ráiteas i scríbhinn ó dhuine ar a bhfuil sainchónaí i mBallstát seachas Ballstát na cúirte inniúla – Féidearthacht dul i muinín an bhealaigh dá bhforáiltear leis an dlí náisiúnta chun fianaise a ghlacadh agus gan dul i muinín an bhealaigh dá dtagraítear leis an Rialachán sin)

Comhar breithiúnach in ábhair shibhialta – Fianaise a ghlacadh in ábhair shibhialta nó thráchtála – Rialachán Uimh. 1206/2001 – Ráiteas i scríbhinn ó dhuine ar a bhfuil sainchónaí i mBallstát seachas Ballstát na cúirte inniúla – Cumhacht na cúirte sin chun rialacha an dlí náisiúnta a chur i bhfeidhm – Éagmais údarú ón gcomhlacht lárnach nó ó údarás inniúil an Bhallstáit iarrtha de réir bhrí an Rialacháin – Inghlacthacht

[Rialachán ón gComhairle Uimh. 1206/2001, aithrisí 2, 7, 8, 10 agus 11 agus Airteagail 1(1)(b), 3, 17 agus 21(2)]

(féach míreanna 26-35 agus an chuid oibríochtúil)

An chuid oibríochtúil

Maidir le hAirteagail 1 agus 17 de Rialachán (CE) Uimh. 1206/2001 ón gComhairle an 28 Bealtaine 2001 maidir le comhar idir cúirteanna na mBallstát i ndáil le fianaise a ghlacadh in ábhair shibhialta agus thráchtála,

ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:

níl gá go ndlitear de chúirt Bhallstáit ar mian léi duine ar a bhfuil sainchónaí i mBallstát eile a éisteacht, lena leithéid d’fhianaise a ghlacadh, dul i muinín na mbealaí chun fianaise a ghlacadh dá dtagraítear leis an Rialachán seo, ach féadfaidh sí dul i muinín an ráitis i scríbhinn ón duine sin, i gcomhréir le dlí an Bhallstáit ina bhfuil an chúirt seo, gan údarú a fháil ón gcomhlacht lárnach nó ó údarás inniúil an Bhallstáit iarrtha, de réir bhrí Airteagal 3 den Rialachán sin.
Ordú na Cúirte (an Séú Dlísheomra) an 6 Meán Fómhair 2022 – Mara-Tóni

(Cás C-244/22) ( 1 )

(Tarchur chun réamhrialú – Airteagal 53(2) agus Airteagal 94 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais – Ceanglas na cúiseanna leis an ngá atá le freagra ón gCúirt a lua – Ceanglas an gaol idir forálacha dhlí an Aontais a bhfuil a léiriú á lorg agus an dlí náisiúnta is infheidhme a lua – Easpa sonraí leordhóthanacha – Do-ghlacthacht fhollasach)

Ceisteanna arna dtarchur – Inghlacthacht – Ceisteanna a cuireadh gan dóthain sonraí maidir leis na cúiseanna atá leis an ngá freagra a thabhairt ar na ceisteanna arna dtarchur – Easpa míniúcháin ar an ngaol idir forálacha dhlí an Aontais dá dtagraíonn an chúirt a rinne an tarchur agus an reachtaíocht náisiúnta is infheidhme sna príomhimeachtaí – Do-ghlacthacht fhollasach

[Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, Airteagail 53(2) agus 94(c); Treoir ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle 2008/104, Airteagal 3(1)(b) agus (c); Treoir ón gComhairle 2001/23, Airteagal 1(1)]

(féach míreanna 22-30 agus an chuid oibríochtúil)

An chuid oibríochtúil

Tá an iarraidh ar réamhrialú arna thíolacadh ag an Fővárosi Törvényszék (Ard -Chúirt Bhúdaipeist, an Ungáir), le cinneadh an 1 Márta 2022, do-ghlactha go follasach.

( 1 ) IO C 244, 27.6.2022.
14

Ag féachaint don chúram, atá nasctha go dlúth le feidhmiú an Aontais Eorpaigh, a thugtar don Ardionadaí in Airteagal 27 CAE, agus go háirithe don fhíoras go bhfuil sé, agus an tSeirbhís Eorpach Gníomhaíochta Seachtraí (SEGS) de chúnamh aige, i gcomhréir le hAirteagal 27(3) CAE, leithleach uaithi ó thaobh dlí de, ní mór an tArdionadaí a chomhshamhlú le “comhlachtaí, oifigí agus gníomhaireachtaí an Aontais” chun críoch chur i bhfeidhm an dara mír d’Airteagal 40 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh. Dá dhroim sin, i bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear sa mhír roimhe seo, féadfaidh an tArdionadaí idiragairt sa díospóid idir an Coimisiún agus an Chomhairle, ar an gcoinníoll go léireoidh sé “leas i dtoradh [an] c[h]áis”.
Ordú na Cúirte (an Chéad Dlísheomra) an 26 Aibreán 2022 –

an Coimisiún v an Ísiltír

(Cás C-395/17 INT)

"Iarratas ar léiriú – Do-ghlacthacht fhollasach”

Imeachtaí breithiúnacha – Léiriú ar bhreithiúnas – Coinníollacha maidir le hinghlacthacht an iarratais

(Reacht na Cúirte Breithiúnais, Airteagal 43; Rialacha Nós Imeachta na Cúirte, Airteagal 158(1))

(féach míreanna 12-18)

An chuid oibríochtúil

1. Déantar an t-iarratas ar léiriú a dhíbhe mar rud atá do-ghlactha go follasach.
22

Sna himthosca sin, chinn an Ard-Chúirt bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chun na Cúirte Breithiúnais le haghaidh réamhrialú: “1) An gcumhdaítear leis an gcoincheap “iarratas” de réir bhrí Airteagal 81 de Rialachán Uimh. 883/2004 tairbhe a bhaint ar bhealach leanúnach as sochar a íocann Ballstát go tréimhsiúil (cé gur cheart do Bhallstát eile an sochar sin a íoc), gach uair a íoctar an sochar sin, fiú i ndiaidh an chéad iarratais agus an chéad chinnidh chun an sochar a bhronnadh arna dhéanamh ag an gcéad Bhallstát? 2) Má thugtar freagra dearfach ar an gcéad cheist, i gcás ina n-iarrtar sochair slándála sóisialta go hearráideach sa Bhallstát baile cé gur chóir é a iarraidh i mBallstát eile, an gcaithfear an oibleagáid atá ar an dara Ballstát de bhun Airteagal 81 de Rialachán Uimh. 883/2004 (agus go sonrach an oibleagáid chun iarratas arna chur isteach sa Bhallstát baile a mheas mar bheith inghlactha) a léirmhíniú mar oibleagáid atá neamhspleách go hiomlán ar oibleagáid an iarratasóra chun faisnéis cheart a sholáthar maidir lena áit chónaithe, de bhun Airteagal 76(4) de Rialachán Uimh. 883/2004, sa chaoi nach mór don dara Ballstát glacadh leis an iarratas arna chur isteach go hearráideach sa Bhallstát baile mar bheith inghlactha chun críocha Airteagal 81, go neamhspleách ón bhfíoras nár sholáthar an tairbhí faisnéis cheart maidir lena áit chónaithe, i gcomhréir le hAirteagal 76(4) [den Rialachán sin] laistigh den teorainn ama dá bhforáiltear sa dara Ballstát sin chun iarratas a chur isteach? 3) An leanann sé as prionsabal ginearálta d’éifeachtacht dhlí an Aontais, in imthosca amhail imthosca na n-imeachtaí seo (go háirithe nuair nár chomhlíon náisiúnach de thír den Aontas [Eorpach], a d’fheidhmigh a chearta chun saorghluaiseachta, a oibleagáid, a eascraíonn as Airteagal 76(4), chun na húdaráis slándála sóisialta dá Bhallstát baile a chur ar an eolas gur athraigh sé a thír chónaithe), go bhfuil an rochtain ar na cearta arna dtabhairt le dlí an Aontais neamhbhríoch de bharr cur i bhfeidhm forála den dlí náisiúnta den Bhallstát ina bhfeidhmítear an ceart chun saorghluaiseachta, ar dá réir, go bhfuil ar náisiúnach de chuid an Aontais iarratas ar liúntas den sórt sin a chur isteach, sa dara Ballstát, laistigh den teorainn ama de 12 mhí dá bhforáiltear le dlí inmheánach an Bhallstáit sin, chun tairbhe a bhaint as éifeacht chúlghabhálach na n-iarratas ar liúntais teaghlaigh?”
3

Leagtar seo a leanas amach in Airteagal 30(1) den legge n. 724 – Misure di razionalizzazione della finanza pubblica (Dlí Uimh. 724 maidir le bearta cuíchóirithe airgeadais phoiblí), an 23 Nollaig 1994 (gnáthfhorlíonadh ar GURI Uimh. 304 an 30 Nollaig 1994) sa leagan is infheidhme maidir leis na príomhimeachtaí (“Dlí Uimh. 724/1994”): “Chun críocha an Airteagail seo, measfar go bhfuil cuideachtaí comhstoic, comhpháirtíochtaí faoi theorainn scaireanna, cuideachtaí faoi dhliteanas teoranta, comhpháirtíochtaí ginearálta, comhphairtíochtaí teoranta agus cuideachtaí agus eintiteas neamh-chónaitheacha atá buanbhunaithe sa chríoch náisiúnta, mura gcruthófar a mhalairt, ina gcuideachtaí caocha más lú comhiomlán an lánioncaim agus na méaduithe ar fharasbairr agus ar fháltais, cé is moite díobhsan atá urghnách de thoradh an ráitéis ioncaim, i gcás ina n‑éilítear amhlaidh, ná suim na méideanna a fhaightear ar chur i bhfeidhm an méid seo a leanas: (a) 1 % de luach na maoine a léirítear in Airteagal 53(1)(c) den decreto del Presidente della Repubblica n. 917 – Approvazione del testo unico delle imposte sui redditi (Foraithne Uimh. 917 ó Uachtarán na Poblachta lena bhformheastar an téacs comhdhlúite maidir leis an gcáin ioncaim), an 22 Nollaig 1986 (gnáthfhorlíonadh ar GURI Uimh. 302, an 31 Nollaig 1986), fiú más sócmhainní dochta airgeadais iad, móide luach na gcreidmheasanna; (b) 4 % de luach na sóchmhainní dochta arb iad atá iontu ná réadmhaoin agus maoin dá dtagraítear in Airteagal 8a(1)(a) den decreto del Presidente della Repubblica n. 633 – Istituzione e disciplina dell’imposta sul valore aggiunto (Foraithne Uimh. 633 ó Uachtarán na Poblachta lena mbunaítear agus lena rialaítear cáin bhreisluacha) an 26 Deireadh Fómhair 1972 (gnáthfhorlíonadh ar GURI Uimh. 292, an 11 Samhain 1972, lch. 2), arna leasú, lena n‑áirítear réadmhaoin agus maoin atá ar léas; (c) 15 % de luach na sócmhainní eile, lena n-áirítear sócmhainní atá ar léas. [...] Ní bheidh na forálacha thuasluaite infheidhme maidir le: [...] (5) cuideachtaí agus eintitis a thrádáiltear a gcuid urrús ar mhargaí rialáilte na hIodáile [...]” [Aistriúchán neamhoifigiúil]
24

Ar an gcéad dul síos, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an féidir a mheas go bhfuair W na seirbhísí ionchuir a d’aistrigh sé go X agus Y trína ranníocaíochtaí scairshealbhóra dá gnóthas agus an cuid dá chostais ghinearálta iad na costais lena mbaineann, is é sin le rá, comhchodanna de chostas na n-idirbheart ionchuir inchánach a d’eascair as cuntasaíocht agus as bainistíocht a fhochuideachtaí. Eascraíonn an cheist sin as breithiúnas an 8 Samhain 2018, C & D Foods Acquisition (C-502/17, EU:C:2018:888, mír 37 et seq.), ar bhain an chúirt a rinne an tarchur de thátal as, chun críocha CBL ionchuir arna íoc ag cuideachta sealbhaíochta a asbhaint, gur gá go bhfuil cúis dhíreach eisiach ag an idirbheart atá i gceist le fáil in gníomhaíocht eacnamaíoch inchánach na cuideachta sin nó gurb ionann é agus síneadh díreach, buan agus riachtanach ar an ngníomhaíocht sin. Dá bhrí sin, mura bhfuil nasc díreach láithreach idir an caiteachas a bhaineann leis na seirbhísí ionchuir agus gníomhaíocht eacnamaíoch inchánach na cuideachta sealbhaíochta, ní féidir an caiteachas sin a bheith mar chuid de chostais ghinearálta W agus ní féidir é a bheith ina chomhchuid de phraghas na n-earraí nó na seirbhísí arna soláthar ag W. Déanann an chúirt a rinne an tarchur tagairt freisin do bhreithiúnais an 14 Meán Fómhair 2017, Iberdrola Inmobiliaria Real Estate Investments (C-132/16, EU:C:2017:683); an 3 Iúil 2019, The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge (C-316/18, EU:C:2019:559), agus an 1 Deireadh Fómhair 2020, Vos Aannemingen (C-405/19, EU:C:2020:785). Cé nach mbaineann na cásanna as a n-eascraíonn na breithiúnais sin le cuideachtaí sealbhaíochta, deimhnítear an gá atá le nasc díreach idir na seirbhísí ionchuir agus idirbhearta inchánach na cuideachta lena mbaineann d’fhonn asbhaint an CBL ionchuir a cheadú. Sa chás seo, measann an chúirt a rinne an tarchur nach bhféadfaí na seirbhísí ionchuir a fháil do ghnó W agus dá idirbhearta inchánacha, ach do ghnó a fhochuideachtaí. Dá bhrí sin, tá nasc díreach láithreach ag na seirbhísí sin le gníomhaíochtaí na bhfochuideachtaí sin atá díolmhaithe den chuid is mó.
Breithiúnas na Cúirte (an Seachtú Dlísheomra) an 1 Lúnasa 2022 – Kerstens v an Coimisiún

(Cás C-447/21 P) ( 1 )

(Achomharc – Seirbhís Shibhialta – Nós imeachta araíonachta – Iarratais ar chúnamh – Diúltú – Fógra arna thabhairt trí mhodhanna leictreonacha faoi chinntí – Caingean le haghaidh neamhniú – Tréimhse theorann chun caingean a thabhairt – Túsphointe – Nádúr déanach na caingne)

Caingne oifigigh – Teorainneacha ama – Túsphointe – Cinneadh curtha in iúl trí ríomhphost – Toimhde maidir le fógra – Easpa

(Rialacháin Foirne Oifigigh, Airteagal 91(3))

(féach míreanna 25, 31, 32, 39, 65, 70)

An chuid oibríochtúil

1. Diúltaítear don achomharc.

2. Ordaítear do Petrus Kerstens, chomh maith lena chostais féin, na costais a thabhaigh an Coimisiún Eorpach a íoc.

( 1 ) IO C 431, 25.10.2021.
Cinnfidh na Ballstáit an modh tofa nó ainmnithe de na comhaltaí den ghrúpa speisialta caibidlíochta nach mór a thoghadh nó a ainmniú ar a gcríocha. Glacfaidh siad na bearta is gá ionas go mbeidh, i measc na gcomhaltaí sin, an méid is féidir, ar a laghad ionadaí ó gach cuideachta is rannpháirtí a fhostaíonn fostaithe sa Bhallstát lena mbaineann. Ní chóir go méadaítear líon iomlán na gcomhaltaí leis na bearta sin.

Féadfaidh leis na Ballstát foráil a dhéanamh ionas go bhféadfaidh le hionadaithe ar cheardchumainn a bheith i measc na gcomhaltaí sin, cibé an bhfostaíonn nó nach bhfostaíonn cuideachta is rannpháirtí nó fochuideachta nó eagraíocht lena mbaineann iad.

[...]
I gCaibidil VI den Rialachán céanna, dar teideal “Nósanna imeachta um ghabháil ar láimh agus um ghabháil ar ais”, tá Airteagal 20 i Roinn I de, dar teideal “Tús a chur leis an nós imeachta”, a bhfuil teideal an Airteagail sin comhionann le teideal na Roinne sin, agus lena bhforáiltear:

“1. Cuirfear tús leis an bpróiseas chun a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach a luaithe a thaiscfear iarratas ar chosaint idirnáisiúnta le Ballstát.

2. Measfar go bhfuil iarratas ar chosaint idirnáisiúnta taiscthe a luaithe a gheobhaidh údaráis inniúla an Bhallstáit lena mbaineann foirm a rinne an t-iarratasóir a thíolacadh nó tuarascáil a rinne na húdaráis a chur i dtoll a chéile. I gcás nach ndéanfar iarratas i scríbhinn, ba cheart go mbeadh an tréimhse idir rún a chur in iúl agus ullmhú tuarascála chomh gearr agus is féidir.

3. Chun críocha an Rialacháin seo, ní fhéadfar idirdhealú a dhéanamh idir cás mionaoisigh a bheidh i dtionlacan an iarratasóra agus a chomhlíonfaidh an sainmhíniú ar bhall teaghlaigh, agus cás an iarratasóra sin agus beidh sé faoin mBallstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar chosaint idirnáisiúnta an bhaill teaghlaigh sin déileáil le cás an mhionaoisigh, fiú murar iarratasóir an mionaoiseach é féin, ar choinníoll gurb é seo leas an mhionaoisigh. Caitear mar an gcéanna le leanaí a rugadh tar éis don iarratasóir iontráil i gcríoch na mBallstát, gan gá le nós imeachta nua a thionscnamh iad a ghabháil ar láimh.

[...]”
De réir Airteagal 24 den Treoir chéanna:

“1. Faoi réir na bhforálacha sonracha a leagtar síos go sainráite sa Chonradh agus sa reachtaíocht thánaisteach, i gcás gach saoránach den Aontas a bhfuil cónaí air ar bhonn na Treorach seo i gcríoch an Bhallstáit óstaigh, gheobhaidh sé an chóir chéanna agus atá ag náisiúnaigh an Bhallstáit sin faoi chuimsiú an Chonartha. Cuimsíonn an ceart sin baill teaghlaigh nach náisiúnaigh de Bhallstát iad agus a bhfuil an ceart cónaithe nó an ceart buanchónaithe acu.

2. De mhaolú ar mhír 1, ní bheidh sé d’oibleagáid ar an mBallstát óstach teidlíocht a thabhairt chun cúnaimh shóisialta le linn na chéad trí mhí cónaithe nó, i gcás inarb iomchuí, le linn na tréimhse is faide dá bhforáiltear in Airteagal 14(4)(b) ná ní bheidh sé d’oibleagáid air, sula bhfaighidh duine an ceart buanchónaithe, cúnamh cothabhála a dheonú le haghaidh staidéir, lena n-áirítear gairmoiliúint, i bhfoirm deontas do mhic léinn nó iasachtaí do mhic léinn, do dhaoine seachas oibrithe, daoine féinfhostaithe, daoine a bhfuil an stádas sin coimeádta acu nó a mbaill teaghlaigh.”
Foráiltear le hAirteagal 1 den Rialachán sin:

“1. Is é cuspóir an Rialacháin seo a chinneadh conas a fhéadfaidh na húdaráis inniúla gníomhú, i gcomhréir le rialacha dhlí an Chomhphobail, i réimse an iompair phoiblí do phaisinéirí chun a ráthú go soláthrófar seirbhísí leasa i gcoitinne a bheidh inter alia níos líonmhaire, níos sábháilte, de cháilíocht níos airde nó a chuirfear ar fáil ar chostas níos ísle ná mar a cheadódh fórsaí an mhargaidh amháin.

Chun na críche sin, leagtar síos leis an Rialachán seo na coinníollacha faoina bhféadfaidh na húdaráis inniúla, agus oibleagáidí seirbhíse poiblí á bhforchur nó á gconrú acu, cúiteamh a thabhairt d'oibreoirí seirbhísí poiblí i leith costas a thabhaítear agus/nó cearta eisiacha a dheonú in éiric oibleagáidí seirbhíse poiblí a chomhlíonadh.

2. Beidh feidhm ag an Rialachán seo maidir le hoibriú náisiúnta agus idirnáisiúnta seirbhísí poiblí iompair do phaisinéirí d'iarnród agus de mhodhanna eile rianbhunaithe agus de bhóthar, seachas seirbhísí a oibrítear go príomha de bhrí gur ábhar spéise iad go stairiúil nó de bharr an luach atá leo ó thaobh na turasóireachta de. Féadfaidh na Ballstáit an Rialachán seo a chur i bhfeidhm maidir le hiompar poiblí do phaisinéirí d'uiscebhealaí intíre agus, gan dochar do Rialachán (CEE) Uimh. 3577/92 an 7 Nollaig 1992 ón gComhairle maidir le hiompar muirí laistigh de na Ballstáit (cabatáiste muirí), ([IO 1992 L 364, lch. 7]), ar uiscí farraige náisiúnta.

[...]”.
31

Thairis sin, ba cheart a choinneáil i gcuimhne go bhfuil comhlíonadh phrionsabal na comhréireachta, ar prionsabal ginearálta dhlí an Aontais é, ina cheangal ar na Ballstáit agus an dlí sin á chur chun feidhme acu, lena n-áirítear, in éagmais chomhchuibhiú reachtaíocht an Aontais i réimse na bpionós is infheidhme (féach, chuige sin, breithiúnais an 26 Aibreán 2017, Farkas, C‑564/15, EU:C:2017:302, mír 59, agus an 27 Eanáir 2022, an Coimisiún v an Spáinn(Oibleagáid um thuairisciú i gcúrsaí cánach), C 788/19, EU:C:2022:55, mír 48]. Nuair a ghlacann na Ballstáit, i gcomhthéacs an chur chun feidhme sin, pionóis de chineál coiriúil go háirithe, ní mór dóibh Airteagal 49(3) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (“an Chairt”) a chomhlíonadh, ar dá réir nach bhféadfaidh déine na bpionós a bheith díréireach leis an gcion. Tá an prionsabal comhréireachta sin, nach ndéantar in Airteagal 20 de Threoir 2014/67 ach trácht air, ina cheangal.
31

Ba sna himthosca sin a chinn an Cour d’appel de Paris (an Chúirt Achomhairc, Páras, an Fhrainc) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais i gcomhair réamhrialú: “(1) (a) An gcaithfear Airteagal 1, pointe 1, [an chéad fhomhír] de Threoir [2003/6], i gcomhar le hAirteagal 1(1) de Threoir [2003/124], a léirmhíniú sa chaoi go gciallaíonn sé go bhféadfadh faisnéis maidir le halt preasa i mbéal a fhoilsithe lena gcraobhscaoiltear ráfla margaidh a bhaineann le heisitheoir ionstraimí airgeadais an ceanglas maidir leis an mbeachtas a éilítear leis na hairteagail sin a chomhlíonadh chun bheith cáilithe mar fhaisnéis ón taobh istigh? (b) An bhfuil tionchar ag an dáil go luaitear — mar ráfla margaidh — praghas tairisceana táthcheangail san alt preasa, arb é a fhoilsiú atá le teacht an fhaisnéis idir lámha, ar an measúnú ar bheachtas na faisnéise idir lámha? (c) D’fhonn beachtas na faisnéise idir lámha a mheas, an tosca ábhartha iad clú an iriseora a scríobh an t‑alt, clú na heagraíochta meán a d’áirithigh a fhoilsiú agus tionchar suntasach iarbhír (ex post) an fhoilsithe sin ar phraghsanna na n-urrús lena mbaineann an t-alt? (2) [I gcás go gcomhlíonann] an fhaisnéis [...] idir lámha an ceanglas beachtais a éilítear: (a) An gcaithfear Airteagal 21 de Rialachán [Uimh. 596/2014] a léirmhíniú sa chaoi gur ‘chun [críoch] iriseoireachta’ atá nochtadh d’fhaisnéis ag iriseoir, do cheann dá ghnáthfhoinsí [faisnéise], maidir le halt preasa i mbéal a fhoilsithe a scríobh an t-iriseoir ina gcraobhscaoiltear ráfla margaidh? (b) An mbraitheann an freagra ar an gceist sin, go háirithe, ar cé acu ar chuir nó nár chuir an fhoinse sin an t‑iriseoir ar an eolas faoin ráfla margaidh nó cé acu an raibh nó nach raibh nochtadh na faisnéise maidir leis an alt i mbéal a fhoilsithe cabhrach chun soiléiriú a fháil ón bhfoinse sin maidir le creidiúnacht an ráfla? (3) [...] [A]n gcaithfear Airteagail 10 agus 21 de Rialachán [Uimh. 596/2014] a léirmhíniú sa chaoi, fiú i gcás ina nochtann iriseoir faisnéis ón taobh istigh ‘chun [críoch] iriseoireachta’, de réir bhrí Airteagal 21 [sin], go n‑éilítear leis an gcineál dleathach nó neamhdhleathach den nochtadh measúnú a dhéanamh an ndearnadh é ‘i ngnáthfheidhmiú [ghairm an iriseora]’, de réir bhrí Airteagal 10 [sin]? (4) [...] [A]n gcaithfear Airteagal 10 de Rialachán [Uimh. 596/2014] a léirmhíniú sa chaoi nach mór don nochtadh faisnéise ón taobh istigh, chun bheith déanta mar pháirt de ghnáthfheidhmiú ghairm an iriseora, a bheith fíor‑riachtanach chun an ghairm sin a chleachtadh agus a bheith i gcomhréir le prionsabal na comhréireachta?”
Leis an bPrótacal maidir le Comhar Cultúrtha (IO 2011 L 127, lch. 1418) (“an Prótacal”), a ghabhann leis an gComhaontú Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré, den pháirt eile (IO 2011 L 127, lch. 6) (“an Comhaontú”), foráiltear, ina Airteagal 5, dar teideal “Comhléiriúcháin chlosamhairc,” do theidlíocht le haghaidh comhléiriúcháin chlosamhairc, chun tairbhe a bhaint as na scéimeanna faoi seach chun ábhar cultúrtha réigiúnach nó áitiúil a chur chun cinn (“an teidlíocht lena mbaineann”). Is mar seo a leanas atá foclaíocht an Airteagail sin:

“[...]

3. Éascóidh na páirtithe, i gcomhréir lena reachtaíocht faoi seach, comhléiriúcháin idir léiritheoirí de pháirt [an Aontais Eorpaigh] agus na Cóiré, go háirithe tríd an [teidlíocht lena mbaineann] a dheonú do chomhléiriúcháin.

[...]

8.

(a) Bunófar [an teidlíocht lena mbaineann] go ceann tréimhse 3 bliana tar éis chur chun feidhme an Phrótacail seo. De réir chomhairle na nGrúpaí Comhairleacha Baile, sé mhí roimh dhul in éag na teorann ama sin, déanfaidh an Coiste “Comhar Cultúrtha” comhairliúcháin d’fhonn measúnú a dhéanamh ar thorthaí chur chun feidhme na teidlíochta sin ó thaobh éagsúlacht chultúrtha agus comhar comhthairbheach maidir leis na comhléiriúcháin a fheabhsú.

(b) Déanfar an teidlíocht thuasluaite a athnuachan go ceann fad 3 bliana agus, dá éis sin, déanfar an teidlíocht sin a athnuachan go huathoibríoch go ceann tréimhsí leantacha eile den fhad céanna, ach amháin má chuireann Páirtí deireadh leis an teidlíocht trí fhógra i scríbhinn a thabhairt ar a laghad trí mhí sula rachaidh an tréimhse thosaigh nó aon tréimhse dá héis sin in éag. Sé mhí roimh dhul in éag gach tréimhse tar éis na tréimhse tosaigh, déanfaidh an Coiste “Comhar Cultúrtha” measúnú comhchosúil leis an gceann a dhéantar cur síos air i bhfomhír (a).

[...]”

[aistriúchán neamhoifigiúil]