ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(C)

An bhféadfaí a mheas go bhfuil bearta sa reachtaíocht náisiúnta atá athchomhairleach go leor do na húdaráis riaracháin phoiblí agus na comhlachtaí san earnáil phoiblí maidir le húsáid conarthaí i ndiaidh a chéile nó athnuachan conarthaí ar théarma seasta, atá i gcontrárthacht le Clásal 5 den Chomhaontú Réime agus lena bhféachtar le cosc a chur agus pionós a ghearradh ar an bhfostóir i leith mí-úsáid a bhaint as conarthaí tréimhse shocraithe, i ndáil le hoibrithe eile agus oibrithe sa todhchaí, lena gcomhlíontar na ceanglais a leagtar síos le cásdlí Chúirt Bhreithiúnas an Aontas Eorpaigh i mbhreithiúnais an 7 Márta 2018 sa chás C-494/16, Santoro, agus an 8 Bealtaine 2019 sa chás C-494/17, Rossata, i gcás go bhfuil rialacha dlí arna dtabhairt isteach ó 2017 ar aghaidh i gceist leis an bearta sin (34ú foráil sa bhreis de Ley 3/2017, de 27 de junio, de Presupuestos Generales del Estado para el año 2017 [Dlí 3/2017 an 3 Meitheamh maidir le Buiséid Ghinearálta an Stáit, an Spáinn], 43ú foráil sa bhreis de Ley 6/2018, de 3 de julio, de Presupuestos Generales del Estado para el año 2018 [Dlí 6/2109 an 3 Iúil maidir le Buiséid Ghinearálta an Stáit, an Spáinn] agus Real Decreto-ley 14/2021, de 6 de julio [Dlí Foraithne Ríoga Uimh. 14/2021, an 6 Iúil, an Spáinn]) ina ndeirtear go mbeidh “gníomhartha mídhleathacha” faoi dhliteanas, gan an dliteanas sin a shonrú seachas trí thagairt ghinearálta a dhéanamh do reachtaíocht nach sonraítear é léi agus gan cás nithiúil a shonrú ina bhfuil dliteanas ann, i measc na mílte breithiúnas lena rialaítear go bhfuil oibrithe neamhbhuana tréimhse éiginnte ar neamhréir leis na rialacha maidir le foireann a earcú ar théarma seasta?
Iarraidh ar réamhrialú ón Naczelny Sąd Administracyjny (an Pholainn) an 12 Bealtaine 2022 – E. v Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu

(Cás C-322/22)

(2022/C 359/24)

Teanga an cháis: an Pholainnis

An chúirt a rinne an tarchur

Naczelny Sąd Administracyjny

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: E.

Cosantóir: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu

An cheist a tharchuirtear

An gcoisctear le prionsabal na héifeachtachta, prionsabal an chomhair dhílis agus prionsabal na coibhéise, a leagtar amach in Airteagal 4(3) den Chonradh ar an Aontas Eorpach (leagan comhdhlúite – IO AE C 326/13 an 26 Deireadh Fómhair 2012), agus aon phrionsabal ábhartha eile dá bhforáiltear le dlí an Aontais Eorpaigh, foráil náisiúnta amhail Airteagal 78(5), pointí 1 agus 2 den ustawa z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz.749 z późn.zm.) [Dlí an 29 Lúnasa 1997 lena sonraítear rialacha cánach (téacs comhdhlúite, IO 2012 pos.749 mar a leasaíodh)] lena bhforáiltear nach bhfuil an ús ar ró-íocaíochtaí cánacha arna mbailiú ag an íocóir de shárú ar dhlí an Aontais Eorpaigh le híoc don cháiníocóir don tréimhse tar éis 30 lá ón dáta a fhoilsítear breithiúnas Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh lena n-aithnítear neamhréireacht an bhailithe cánach le dlí [an Aontais] san Iris Oifigiúil más rud é gur chuir an cáiníocóir an iarraidh go n-aithneofaí an ró-íocaíocht sin in iúl i ndiaidh dul in éag na teorann ama sin agus go bhfuil na forálacha den dlí náisiúnta maidir le bailiú na cánach, in ainneoin bhreithiúnas Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh an 10 Aibreán 2014, C-190/12 (ECLI:EU:C:2014:249), ar neamhréir le dlí an Aontais Eorpaigh?
Iarraidh ar réamhrialú ón Landgericht Ravensburg (an Ghearmáin) an 8 Iúil 2022 – VX agus AT v Gemeinde Ummendorf

(Cás C-456/22)

(2022/C 359/57)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Landgericht Ravensburg

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóirí: VX, AT

Cosantóir: Gemeinde Ummendorf

An cheist a tharchuirtear

An bhfuil coincheap an damáiste neamhábhartha in Airteagal 82(1) de Rialachán (AE) 2016/679 (1) le léiriú mar ní a chiallaíonn go dteastaíonn míbhuntáiste suntasach agus lagú leasanna pearsanta atá sothuigthe go hoibiachtúil chun damáiste neamhábhartha a thoimhdiú, nó an leordhóthanach chun na críche sin an caillteanas gearrthéarmach amháin ar smacht neamhshrianta an duine is ábhar do na sonraí, ar a shonraí, mar gheall ar fhoilsiú sonraí pearsanta ar an idirlíon ar feadh tréimhse cúpla lá, nach raibh aon iarmhairtí suntasacha nó díobhálacha aige don duine is ábhar do na sonraí?

(1) Rialachán (AE) 2016/679 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 27 Aibreán 2016 maidir le daoine nádúrtha a chosaint i ndáil le sonraí pearsanta a phróiseáil agus maidir le saorghluaiseacht sonraí den sórt sin, agus lena n-aisghairtear Treoir 95/46/CE (An Rialachán Ginearálta maidir le Cosaint Sonraí) (IO 2016 L 119, lch. 1).
—

A dhearbhú gur mhainnigh Ríocht na hÍsiltíre na hoibleagáidí a fhorchuirtear ar an mBallstát faoi Airteagail 45, 56 agus 63 CFAE trí fhormheas agus coimeád i bhfeidhm na gceanglas maidir le haistrithe caipitil pinsin a leagtar amach in Airteagail 19a(1)(d) augs 19b(1) agus (2) de Wet op de Loonbelasting 1964 (An tAcht um Cháin ar Phá 1964), in Airteagal 40c den Uitvoeringsregeling Invorderingswet (Foraithne Cur Chun Feidhme an Achta um Chánacha a Bhailiú), in Airteagal 10d(3) den Uitvoeringsbesluit Loonbelasting 1965 (Foraithne Cur Chun Feidhme an Achta um Cháin ar Phá 1965) agus in Iarscríbhinn IV a ghabhann le besluit IV DGB2012/7010M inzake internationale aspecten van pensioenen (Cinneadh DGB2012/7010M maidir le gnéithe idirnáisiúnta na bpinsean) a fhormheas agus a choimeád i bhfeidhm;
Achomharc arna thabhairt an 27 Meitheamh 2022 ag Coiste Eacnamaíoch agus Sóisialta na hEorpa i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Ceathrú Dlísheomra) a tugadh an 27 Aibreán 2022 i gCás T-750/20, Correia v CESE

(Cás C-423/22 P)

(2022/C 359/51)

Teanga an cháis: an Fhraincis

Páirtithe

Achomharcóir: Coiste Eacnamaíoch agus Sóisialta na hEorpa (CESE) (ionadaithe: M. Pascua Mateo, A. Carvajal García-Valdecasas, L. Camarena Januzec, Gníomhairí, agus B. Wägenbaur, Rechtsanwalt)

Páirtí eile sna himeachtaí: Paula Correia

An t-ordú atá á lorg

1. Breithiúnas na Cúirte Ginearálta an 27 Aibreán 2022 a chur ar neamhní a mhéid a dhearbhaítear leis go bhfuil an t-iarratas ar athmhúnlú gairmréime inghlactha agus diúltú don ordú atá á lorg ag an iarratasóir ag an gcéadchéim;

2. A ordú don pháirtí eile sna himeachtaí costais na n-imeachtaí a íoc, lena n-áirítear iad siúd a tabhaíodh os comhair na Cúirte Ginearálta.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Ina achomharc, éilíonn CESE sárú ar choincheap na tréimhse réasúnaí chun iarratas ar athmhúnlú gairmréime a thaisceadh, chomh maith le sárú ar an gcásdlí maidir leis na tosca atá le cur san áireamh agus cinneadh á dhéanamh an bhfuil an tréimhse réasúnta.

Éilítear leis an gcéad saincheist dlí aicmiú dlíthiúil mícheart. Maítear go ndearna an Chúirt Ghinearálta cuid d'ábhar an ráitis cosanta agus an athfhreagra a shaobhadh agus go ndearna sí aicmiú neamhiomlán ar na fíorais agus aicmiú neamhiomlán dlíthiúil.

Éilítear leis an dara saincheist dlí sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla.
Iarraidh ar réamhrialú ón Tribunal du travail francophone de Bruxelles (an Bheilg) an 20 Meitheamh 2022 – JD v Acerta – Caisse d'assurances sociales ASBL, Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Stát na Beilge

(Cás C-415/22)

(2022/C 359/49)

Teanga an cháis: an Fhraincis

An chúirt a rinne an tarchur

Tribunal du travail francophone de Bruxelles

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: JD

Cosantóirí: Acerta – Caisse d’assurances sociales ASBL, Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Stát na Beilge

An cheist a tharchuirtear

An gcuirtear bac, le prionsabal dhlí an Aontais bunaithe ar aonfhoirmeacht an chórais slándála sóisialta is infheidhme maidir le hoibrithe, fostaithe nó daoine féinfhostaithe, ag obair nó ar scor, ar Bhallstát cónaithe oifigeach ar scor ón gCoimisiún Eorpach atá féinfhostaithe a chur faoi réir a chóras slándála sóisialta agus a cheangal air ranníocaíochtaí slándála sóisialta “dlúthpháirtíochta” a íoc, amhail sa chás seo, cé go bhfuil an t-oifigeach ar scor sin faoi réir chóras slándála sóisialta éigeantaigh an Aontais agus nach bhfaigheann sé aon tairbhe, ó thaobh sochair ranníocacha, ná ó thaobh sochair neamhranníocacha, as an gcóras náisiúnta a bhfuil sé faoina réir?
3.

Chinn an Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach, an Spáinn) ina bhreithiúnais Uimh. 1425/2018 agus Uimh. 1426/2018 an 26 Meán Fómhair 2018, a daingníodh lena bhreithiúnas Uimh. 1534/2021 an 20 Nollaig 2021, gur féidir gurb éard a d’fhéadfadh a bheith i gceist go simplí leis an mbeart pionósach atá le glacadh i gcás droch-úsáid ar cheapacháin do théarma seasta ná an t-oifigeach poiblí ar íospartach mí-úsáide dá leithéid é a choimeád i bhfostaíocht éiginnte go dtí go gcinneann an t-údarás riaracháin is fostóir gurb ann do riachtanas struchtúrach agus go seolann sé nósanna imeachta roghnúcháin cuí — inar féidir le hiarrthóirí nár fhulaing de dheasca droch-úsáid ar cheapacháin do théarma seasta cur isteach air — chun na poist ábhartha a líonadh le hoifigigh poiblí buana nó le hoifigigh poiblí gairme. An sáraítear Clásal 5 de Chonradh Réime a ghabhann le Treoir 1999/70/CE leis an gcásdlí sin óir nach ionann nós imeachta roghnúcháin a sheoladh agus a bheith rathúil sa nós imeachta roghnúcháin dá leithéid agus beart pionósach lena gcomhlíontar ceanglais na Treorach, mar a chinn Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh ina hOrdú an 2 Meitheamh 2021, i gcás C-103/19??
2.

An gcuirtear cosc leis an saoirse bhunaíochta dá bhforáiltear in Airteagal 49 CFAE ar reachtaíocht náisiúnta amhail atá i rialacha intíre na Portaingéile maidir leis an tobhach dlúthpháirtíochta breise a ghearrtar ar an earnáil baincéireachta, lena gceadaítear míreanna dliteanais áirithe a chuirtear san áireamh agus cistí dílse Leibhéal 1 agus Leibhéal 2 á ríomh a bhaint as na dliteanais atá socraithe agus formheasta, i gcomhréir le Cuid II de Rialachán (AE) 575/2013 (2) ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le ceanglais stuamachta i gcomhair institiúidí creidmheasa agus gnólachtaí infheistíochta, agus lena leasaítear Rialachán (AE) 648/2012, agus na forálacha idirthréimhseacha dá bhforáiltear i gCuid IX den Rialachán sin á gcur san áireamh, ar forálacha iad nach bhféadfadh ach forais a bhfuil pearsantacht dhlítheanach acu iad a eisiúint, is é sin le rá, nach bhféadfadh brainsí d’fhorais chreidmheasa neamh-chónaitheacha iad a eisiúint?
1.

An gcaithfear Airteagal 3(5) agus (7) de Threoir 2003/54/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2003 maidir le comhrialacha don mhargadh inmheánach sa leictreachas agus lena n-aisghairtear Treoir 96/92/CE (1) lena gceanglaítear go bhfeidhmeofar cearta custaiméara fuinnimh (gnóthas beag), i gcás ina n-athraítear soláthraí fuinnimh, i gcomhréir leis an riail lena n-áirítear gur féidir le custaiméar incháilithe athrú go soláthraí nua go héasca, agus go ndéanfaí an t-athrú ar bhealach neamh-idirdhealaitheach ó thaobh costais, díchill nó ama de, a léiriú amhail go gcuirtear toirmeasc leis ar an bhféidearthacht pionós conarthach a forchur ar chustaiméir fuinnimh as conradh soláthair fuinnimh ar théarma seasta a fhoirceannadh i gcás inar mian leis an gcustaiméir fuinnimh soláthraí fuinnimh a athrú, beag bean ar mhéid an chaillteanais arna fhulaingt (Airteagail 483(1) agus 484(1) agus (2) den Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny [Dlí an 23 Aibreán 1964 lena mbunaítear an Cód Sibhialta]) agus gan aon chritéir a leagan amach sa Dlí maidir le Fuinnimh (Airteagal 4j(3a) den Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne [Dlí maidir le Fuinneamh an 10 Aibreán 1997]) maidir lena leithéid de tháillí a ghearradh nó a bhunú?
3.

Cén fhianaise ar féidir leis an iarratasóir a úsáid mar thaca lena áitimh go gcuireann Airteagal 3(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath bac ar a aistriú, agus cén caighdeán cruthúnais ar chóir a chur i bhfeidhm? I bhfianaise na dtagairtí do acquis an Aontais in aithrisí Rialachán Bhaile Átha Cliath, an bhfuil dualgas comhair nó fíoraithe ar an mBallstát a dhéanann an t-aistriú, nó, i gcás sáruithe dáiríre nó córasacha ar chearta bunúsacha de chuid náisiúnaigh tríú tír, an bhfuil sé riachtanach go bhfaighfí ráthaíochtaí ón mBallstáit a bheadh freagrach go léireofar meas (go cinnte) ar chearta bunúsacha an iarratasóra i ndiaidh a aistrithe? An bhfuil freagra éagsúil ar an gceist seo má tá easpa fianaise ag an iarratasóir a mhéid nach bhfuil sé in iúl tacú lena ráitis sheasmhacha agus mhionshonraithe le doiciméid, nuair nach féidir a bheith ag súil go ndéanfadh sé amhlaidh, i bhfianaise chineál na ráiteas?
Iarraidh ar réamhrialú ón the Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (an Iodáil) a taisceadh an 10 Meitheamh 2022 – LR v Ministero dell’Istruzione, Ufficio scolastico regionale Lombardia, Ufficio scolastico regionale Friuli Venezia Giulia

(Cás C-377/22)

(2022/C 359/34)

Teanga an cháis: an Iodáilis

An chúirt a rinne an tarchur

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: LR

Cosantóirí: Ministero dell’Istruzione, Ufficio scolastico regionale Lombardia, Ufficio scolastico regionale Friuli Venezia Giulia

Na ceisteanna a tharchuirtear:

Gan dochar don fhéidearthacht atá ann na blianta a chaith an t-iarratasóir i seirbhís sa Ríocht Aontaithe faoi dhlí an Aontais a chur san áireamh, d’ainneoin tarraingt siar na Ríochta Aontaithe as an Aontas Eorpach, an gcaitear léiriú a dhéanamh ar Airteagal 45(1) agus (2) CFAE agus ar Airteagal 3(1)(b) de Rialacháin (AE) Uimh. 492/2011 (1) sa chaoi go gcuirtear cosc leo ar riail ar nós na rialach a leagtar amach in Airteagal 1(6) den decreto legge Uimh. 126/2019 (Dlí Foraithne Uimh. 126/2019), arna aistriú, le leasuithe, ag legge Uimh. 159/2019 (Dlí Uimh. 159/2019), lena bhforáiltear dá réir, d’fhonn páirt a ghlacadh sa chomórtas urghnách le buanfhoireann teagaisc ag meánscoileanna Iodálacha a earcú, gurb iad na blianta ag iarrthóirí i seirbhís ar chonarthaí ar théarma seasta i meánscoileanna Stáit Iodálacha amháin a áirítear, agus ní na blianta i seirbhís ag institiúidí atá ar chomhchéim i dtíortha Eorpacha eile, os rud é go mbeartaítear go sainiúil leis an nós imeachta faoi chaibidil dul i ngleic le fostaíocht fhorbhásach san Iodáil? I gcás ina gcinneann an Chúirt Bhreithiúnas nach bhfuil reachtaíocht na hIodáile i gcontrárthacht, i dtéarmaí teibí, leis an gcreat rialála Eorpach, an bhféadtar a mheas go bhfuil na bearta dá bhforáiltear leis an reachtaíocht sin comhréireach, i dtéarmaí nithiúla, ag féachaint don chuspóir thuasluaite ar mhaithe le leas an phobail?

(1) Rialachán (AE) Uimh. 492/2011 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 5 Aibreán 2011 maidir le saoirse ghluaiseachta d’oibrithe laistigh den Aontas (IO 2011 L 141, lch. 1).
3.

An gá Airteagal 2, Airteagal 6(1) agus (3) agus an dara fomhír d’Airteagal 19(1) CAE, i gcomhar le hAirteagal 47 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, a léirmhíniú sa chaoi go lagaítear neamhspleáchas cúirte i gcás ar cuireadh deireadh léi leis an leasú a glacadh ar an Zakon za sadebnata vlast (Dlí maidir leis an mBreithiúnacht) (DV Uimh. 32 an 26 Aibreán 2022, ar cuireadh a gcur chun feidhme siar go dtí an 27 Iúil 2022) ach nach mór do na breithiúna leanúint de na cásanna a shanntar dóibh a éisteacht suas go dtí an dáta sin agus nach mór dóibh leanúint ar aghaidh freisin, tar éis an dáta sin, ag éisteacht chásanna na hinstitiúide sin ina bhfuil réamh-éisteachtaí tionólta acu, sa mhéid go bhfuil an chúirt díothaithe ar an bhforas go ndéantar prionsabal bunreachtúil neamhspleáchas na mbreithiúna agus cosaint chearta bunreachtúla na saoránach a áirithiú ar an gcaoi sin agus nach leagtar amach go cuí na fíorais as ar tháinig an chonclúid gur sáraíodh na prionsabail sin?
Iarraidh ar réamhrialú ón Oberlandesgericht Hamm (an Ghearmáin) a taisceadh an 1 Meitheamh 2022 – Imeachtaí coiriúla i gcoinne A.

(Cás C-352/22)

(2022/C 359/28)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Oberlandesgericht Hamm (an Ghearmáin)

Páirtithe sna príomhimeachtaí

An duine iarrtha: A.

Éilitheoir: Generalstaatsanwaltschaft Hamm

An cheist a tharchuirtear

Ar cheart forálacha comhcheangailte d’Airteagal 9(2) agus (3) de Threoir 2013/32/AE (1) agus Airteagal 21(1) de Threoir 2011/95/AE (2) a léirmhíniú sa chiall go bhfuil aitheantas cinntitheach do dhuine mar dhídeanaí de réir bhrí Choinbhinsiún na Ginéive maidir le stádas dídeanaithe i mBallstát eile den Aontas Eorpach, ina cheangal chun críocha an nós imeachta eiseachadta sa Bhallstát ar iarradh air duine den sórt sin a eiseachadadh mar gheall ar an oibleagáid faoi dhlí an Aontais an dlí náisiúnta a léirmhíniú i gcomhréir leis na treoracha (Airteagal 288, tríú mír, CFAE agus Airteagal 4(3) CAE), is é sin le rá, an bhfuil sé ceangailteach sa chaoi go bhfuil sé fíor-dhodhéanta an duine a eiseachadadh chuig an tríú tír nó chuig an tír thionscnaimh go dtí go ndéanfar aitheantas mar dhídeanaí a chúlghairm nó go dtí go mbeidh sé imithe in éag?

(1) Treoir 2013/32/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, an 26 Meitheamh 2013, maidir le nósanna imeachta coiteanna chun stádas cosanta idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar (IO 2013, L 180, lch. 60).

(2) Treoir 2011/95/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, an 13 Nollaig 2011, maidir le caighdeáin i dtaca le cáiliú náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát mar thairbhithe de chosaint idirnáisiúnta, ar mhaithe le stádas aonfhoirmeach do dhídeanaithe nó do dhaoine atá incháilithe le haghaidh cosaint choimhdeach agus inneachar na cosanta a thugtar (IO 2011, L 337, lch. 9).
Iarraidh ar réamhrialú ón Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) (an Phortaingéil) a taisceadh an 31 Bealtaine 2022 – NM v Autoridade Tributária e Aduaneira

(Cás C-349/22)

(2022/C 359/27)

Teanga an cháis: an Phortaingéilis

An chúirt a rinne an tarchur

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD)

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: NM

Cosantóir: Autoridade Tributária e Aduaneira

Na ceisteanna a tharchuirtear:

An gcuirtear cosc le hAirteagal 110 CFAE ar riail dlí náisiúnta — a leagtar síos in Airteagal 8(1)(d) de Chódigo do Imposto Sobre Veículos [Cód Cánach Feithicle] — lena bhforáiltear nach n-íocann feithiclí paisinéirí éadroma a chomhlíonann critéir áirithe chomhshaoil ach 25 % den cháin ar scaoileadh mótarfheithiclí (ISV), teacht i bhfeidhm agus a bheith curtha i bhfeidhm – sa leagan atá i bhfeidhm ón 1 Eanáir 2021, níos sriantaí ná an leagan a bhí i bhfeidhm go dtí sin – d'fheithiclí náisiúnta nua agus d'fheithiclí athláimhe ó Bhallstáit eile den Aontas Eorpach a cláraíodh den chéad uair sa Phortaingéil ón dáta sin, lena dtugtar cóir chomhionann cánach do na feithiclí sin, ach a fhágann gur féidir a mheas go bhfuil cás éagothrom ann idir feithiclí athláimhe a bhfuil an fad úsáide céanna acu, a chomhlíonann critéir chomhshaoil na reachtaíochta a bhí ann roimhe sin nach bhfuil chomh dian céanna, ach ní critéir an dlí nua, ag brath ar cibé (a) ar cuireadh ar an margadh agus ar cláraíodh iad sa Phortaingéil ar dtús roimh dháta theacht i bhfeidhm an leagain nua, agus sa chás sin ní bheidh ach 25 % den cháin i bhfeidhm acu, ar féidir an méid sin a thuiscint ós rud é gur gnách é a bheith léirithe ina bpraghas díola mar fheithiclí athláimhe, nó (b) ar cláraíodh iad i mBallstát eile ar dháta ar a raibh an leagan roimhe sin i bhfeidhm agus go scaoiltear iad lena gcaitheamh sa Phortaingéil tar éis an dáta sin, agus sa chás sin tá 100 % de mhéid na cánach orthu?
1.

An gclúdaítear, leis an gcoincheap “rud a chur ar an margadh” de réir bhrí na chéad abairte d’Airteagal 8(3) de Threoir 2014/40/EU, (1) táirgí tabac a thairiscint trí mheaisíní díola amhail, cé go léirítear na rabhaidh arna bhforordú leis an dlí ar na paicéid toitíní, nach féidir leis an tomhaltóir na rabhaidh a fheiceáil mar gheall ar an gcaoi a ndéantar na paicéid toitíní a stocáil ar dtús sa mheaisín, agus amhail nach féidir na rabhaidh sin a fheiceáil ach nuair a oibríonn tomhaltóir an meaisín, a chuir an t-airgeadóir ar siúl roimhe sin, agus amhail go ndáiltear an paicéad ar an gcuntar amach roimh an bpróiséas íocaíochta?
Iarraidh ar réamhrialú ón Nejvyšší soud České republiky a taisceadh an 15 Meitheamh 2022 – EXTÉRIA, s.r.o. v Spravíme, s. r. o.

(Cás C-393/22)

(2022/C 359/36)

Teanga an cháis: an tSeicis

An chúirt a rinne an tarchur

Nejvyšší soud České republiky

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: EXTÉRIA, s.r.o.

Cosantóir: Spravíme, s. r. o.

An cheist a tharchuirtear

An gcaithfear Airteagal 7(1)(b) de Rialachán (AE) Uimh 1215/2012 (1) ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, an 12 Nollaig 2012, maidir le dlínse agus le haithint agus forghníomhú breithiúnas in ábhair shibhialta agus tráchtála a léirmhíniú sa chaoi go gcumhdaíonn coincheap “conradh soláthair seirbhíse” réamhchonradh (pactum de contrahendo) freisin ina bhfuil na páirtithe tar éis comhaontú a dhéanamh conradh a dhéanamh amach anseo, a bheadh ina chonradh soláthair seirbhíse de réir bhrí na forála sin?

(1) IO 2012 L 351, lch. 1.
2.

An gcaitear Airteagal 3(5) de Threoir 2000/31 a léiriú sa chaoi gurb é an iarmhairt i gcás ina mainnítear glacadh na mbeart i gcás práinne a chur in iúl “chomh luath agus is féidir” (ex post facto) don Choimisiún agus do Bhallstát na bunaíochta, mar a cheanglaítear leis an bhforáil sin, ná go bhfágfaí a leithéid de bhearta gan feidhm maidir le seirbhís áirithe ar éag do thréimse leordhóthanach ama lena chur in iúl (ex post facto)?
1.

An bhfuil feidhm ag Airteagal 9(1) de Rialachán (CE) Uimh. 2201/2003 ón gComhairle an 27 Samhain 2003 maidir le dlínse agus le haithint agus forghníomhú breithiúnas in ábhair maidir le pósadh agus le freagracht tuismitheora, lena n-aisghairtear Rialachán (CE) Uimh. 1347/2000, (1) maidir leis na nithe seo a leanas: (a) iarratas ar chearta rochtana a mhodhnú de réir bhrí Airteagal 2(10) den Rialachán sin arna dhéanamh ag duine ar deonaíodh na cearta sin dó de bhun cinneadh breithiúnach, le héifeacht mhoillithe ar mhaithe le leas na leanaí, ach atá tagtha chun bheith críochnaitheach agus a bhfuil feidhm res judicata bainte amach aige, a rinneadh sa Stát ina raibh gnáthchónaí ar na leanaí roimhe sin níos mó ná ceithre mhí sula ndearnadh iarratas faoi Airteagal 9(1); (b) d'fhonn an riail ghinearálta, lena dtugtar dlínse, dá bhforáiltear in Airteagal 8 den Rialachán sin, a eisiamh, cé go sonraítear in aithris 12 den rialachán sin go ndéanfar “na forais dlínse in ábhair maidir le freagracht tuismitheora a bhunaítear sa Rialachán reatha a bheartú i bhfianaise leas an linbh, go háirithe i bhfianaise chritéar na gaireachta; ciallaíonn sé [sin] gur cheart go mbeadh an dlínse sa chéad áit ag an mBallstát ina bhfuil gnáthchónaí ar an leanbh, ach amháin i gcásanna áirithe ina mbíonn athrú ar ghnátháit chónaithe an linbh[…]”?