ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

An gá Airteagail 4 agus 5 de Rialachán (AE) Uimh. 604/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 (1), go háirithe i bhfianaise an chirt chun leighis éifeachtaigh a leagtar síos in Airteagal 27 den Rialachán sin, a léirmhíniú amhail is go bhfuil an t-iarratasóir, a rinne agóid roimh chúirteanna an Stáit iarrthaigh in gcoinne an chinnidh aistrithe a ghlac Aonad Bhaile Átha Cliath an Stáit sin i gcomhthéacs nós imeachta um ghabháil ar ais faoi Airteagal 18(1)(b), i dteideal agairt a dhéanamh i leith shárú an Stáit iarrthaigh ar dhualgas faisnéise a sholáthar a leagtar síos in Airteagal 4 nó ar an oibleagáid i leith agallamh pearsanta a eagrú faoi Airteagal 5 den Rialachán sin, agus más freagra dearfach an freagra a tabharfar, cé chomh ábharthach is atá an sárú sin?
Iarraidh ar réamhrialú ó Landgericht Stuttgart (an Ghearmáin) a taisceadh an 17 Feabhra 2022 – TAP Portugal v Myflyright GmbH

(Cás C-157/22)

(2022/C 222/23)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Landgericht Stuttgart

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Achomharcóir: TAP Portugal

Freagróir: Myflyright GmbH

An cheist a tharchuirtear

An gcaithfear Airteagal 5(3) de Rialachán (CE) Uimh. 261/2004 (1) a léirmhíniú amhail gurb ann d’imthoisc urghnách de réir bhrí na forála sin i gcás ina gcuirtear eitilt atá ag imeacht ó aerfort lasmuigh de cheanncheathrú an aeriompróra oibríochta ar ceal toisc go bhfuair, tamall beag roimh an eitilt, comhalta den fhoireann don eitilt sin (an comhphíolóta sa chás seo), ar éirigh go hiomlán leis sna scrúduithe leighis a ordaítear go rialta, bás tobann nach bhféadfadh an t-aeriompróir a thuar nó toisc go bhfuair sé chomh breoite sin nach raibh sé in ann tabhairt faoin eitilt?

(1) Rialachán (CE) Uimh. 261/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Feabhra 2004 lena mbunaítear comhrialacha maidir le cúiteamh agus cúnamh do phaisinéirí i gcás nach gceadófar dóibh bordáil agus i gcás ina gcuirfear eitiltí ar ceal nó i gcás go gcuirfear moill fhada orthu, agus lena n-aisghairtear Rialachán (CEE) Uimh. 295/91 (IO 2004 L 46, lch. 1).
Cad iad na ceanglais ábhair nach mór d’fhaisnéis arna cur in iúl a shásamh ionas go bhféadfaí í a mheas mar sách “fónta” de réir bhrí Airteagal 15(1)(h) den Rialachán Ginearálta maidir le Cosaint Sonraí (“RGCS”)? (1)

I gcás próifíliú, an gcaitheann an rialaitheoir, i gcomhthéacs an “loighic a bheidh i gceist” a nochtadh, i bprionsabal, na faisnéisí bunriachtanacha a nochtadh freisin ionas go mbeadh toradh na cinnteoireachta aonair uathoibrithe inléite, lena mbaineann, go háirithe, (1) sonraí próiseáilte an ábhair sonraí a nochtadh, (2) na codanna den algartam ar a bhfuil an próifíliú bunaithe atá riachtanach chun é a bheith inléite a nochtadh agus (3) na faisnéisí ábhartha chun an nasc idir an fhaisnéis arna próiseáil agus an scór arna thabhairt a chruthú?

I gcásanna ina bhfuil próifíliú, an gcaithfear, fiú i gcás ina maítear go bhfuil rún trádála ann, an fhaisnéis a leanas maidir leis an bpróiseáil shonrach a bhaineann leis a nochtadh don pháirtí atá i dteideal rochtana de réir bhrí Airteagal 15(1)(h) de RGCS ionas go bhféadfadh sé a chearta faoi Airteagal 22(3) de RGCS a chosaint:

a) Aon fhaisnéis ar a bhféadfadh ainm bréige a bheith curtha i bhfeidhm a chur in iúl a bhaineann, go háirithe, leis an mbealach ina bpróiseáiltear sonraí an ábhair sonraí ionas go bhféadfadh an t-ábhar sonraí a fhíorú gur comhlíonadh RGCS;

b) Sonraí ionchuir arna n-úsáid sa phróifíliú a chur ar fáil;

c) Paraiméadair agus athróga ionchuir arna n-úsáid chun an rátáil á mheas;

d) Tionchar na bparaiméadar agus na n-athróga ionchuir sin ar an rátáil measta;

e) Faisnéis maidir le cad as a dtáinig na paraiméadair nó na hathróga ionchuir;

f) Míniúchán ar cén fáth ar tugadh toradh meastóireachta sonrach don pháirtí atá i dteideal rochtana de réir bhrí Airteagal 15(1)(h) de RGCS agus cuntas ar na himpleachtaí a bhaineann leis an rátáil sin;
Iarraidh ar réamhrialú ó Landgericht Stuttgart (an Ghearmáin) a taisceadh an 17 Feabhra 2022 – TAP Portugal v flightright GmbH

(Cás C-156/22)

(2022/C 222/22)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Landgericht Stuttgart

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Achomharcóir: TAP Portugal

Freagróir: flightright GmbH

An cheist a tharchuirtear

An gcaithfear Airteagal 5(3) de Rialachán (CE) Uimh. 261/2004 (1) a léirmhíniú amhail gurb ann d’imthoisc urghnách de réir bhrí na forála sin i gcás ina gcuirtear eitilt atá ag imeacht ó aerfort lasmuigh de cheanncheathrú an aeriompróra oibríochta ar ceal toisc go bhfuair, tamall beag roimh an eitilt, comhalta den fhoireann don eitilt sin (an comhphíolóta sa chás seo), ar éirigh go hiomlán leis sna scrúduithe leighis a ordaítear go rialta, bás tobann nach bhféadfadh an t-aeriompróir a thuar nó go bhfuair sé chomh breoite sin nach raibh sé in ann tabhairt faoin eitilt?

(1) Rialachán (CE) Uimh. 261/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Feabhra 2004 lena mbunaítear comhrialacha maidir le cúiteamh agus cúnamh do phaisinéirí i gcás nach gceadófar dóibh bordáil agus i gcás ina gcuirtear eitiltí ar ceal nó i gcás go gcuirfear moill fhada orthu, agus lena n-aisghairtear Rialachán (CEE) Uimh. 295/91 (IO 2004 L 46, lch. 1).
2)

Ag féachaint do phrionsabal na comhréireachta, ar cheart Airteagal 44(2)(a) de Rialachán Uimh. 1974/2006 a léirmhíniú, i gcás go n-aistrítear gabháltas tairbhí, go hiomlán nó go páirteach, chuig duine eile le linn thréimhse comhlíonta gealltanais a dhéantar mar choinníoll chun tacaíocht a dheonú, agus go scoireann an dara tairbhí sin go cinntitheach dá ghníomhaíochtaí talmhaíochta cé go bhfuil cuid shuntasach dá ghealltanas comhlíonta aige cheana féin agus nach féidir le comharba an gealltanas a ghlacadh ar láimh, ar chaoi nach mór don dara tairbhí [den tacaíocht] an tacaíocht a fuair sé a aisíoc (don tréimhse a raibh sé ina thairbhí lena linn), nó an gcaithfidh sé an tacaíocht a fuair an chéad tairbhí den tacaíocht a aisíoc freisin?
Achomhairc arna thabhairt an 17 Feabhra 2022 ag Helene Hamers i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Chéad Dlísheomra) an 21 Nollaig 2021 i gCás T-159/20, Hamers v Cedefop

(Cás C-111/22 P)

(2022/C 222/18)

Teanga an cháis: an Ghréigis

Páirtithe

Iarratasóir: Helene Hamers (ionadaithe: Vasileios Spiridon Christianos, Alexandros Politis agus Michail Rodopoulos, Dlíodóirí)

Páirtí eile sna himeachtaí:: An Lárionad Eorpach um Fhorbairt na Gairmoiliúna (Cedefop)

An t-ordú atá á lorg

— Breithiúnas na Cúirte Ginearálta an 21 Nollaig 2021 a chur ar neamhní go páirteach, i gcás T-159/20, Hemmers v Cedefop, EU:T:2021:913,

— a mhéid is gá, an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta le haghaidh breithiúnais,

— a ordú do Cedefop na costais a íoc.

Saincheisteanna dlí arna maíomh

Is é ábhar an bhreithiúnais atá faoi achomharc ná an damáiste a bhain don iarratasóir de dheasca gníomhartha agus neamhghníomhartha Cedefop roimh, le linn agus tar éis imeachta coiriúil náisiúnta a thabhairt chun críche os comhair údaráis bhreithiúnacha na Gréige, a bhaineann le rialtacht agus dlisteanacht dámhachtana conarthaí poiblí ó Cedefop chuig tríú páirtithe sa tréimhse ó 2001 go 2005.

Cuireann an t-achomharcóir dhá fhoras achomhairc i láthair agus áitítear an méid seo a leanas i dtaca leis an mbreithiúnas atá faoi achomharc:

Ar an gcéad dul síos, i míreanna 55 go 61 agus i mír 83, rinneadh earráid dlí maidir le léirmhíniú Airteagal 41(1) de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (“an Chairt”) toisc, murab ionann agus an méid a chinn an Chúirt Ghinearálta ar na míreanna sin, ar thaobh amháin, níor bhain an t-iarratasóir leas as scrúdú neamhchlaonta a rinne Cedefop agus, ar an taobh eile, níor réitigh an cinneadh ó Choiste Achomhairc Cedefop an locht ar chinneadh an 3 Iúil 2019. Ag an am céanna, ar na cúiseanna thuasluaite, níor thug an Chúirt údar cuí do na pointí thuas.

Ar an dara dul síos, i mír 65 agus i míreanna 68 go 75 agus 83, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ina léirmhíniú maidir le toimhde na neamhchiontachta ar a raibh an t-iarratasóir ag brath faoi Airteagal 48(1) den Chairt, rud a athneartaíodh mar shárú ar phrionsabal an chomhair dhílis i gcomhréir le hAirteagal 4(3) den Chonradh ar an Aontais Eorpaigh. Ag an am céanna, ar na cúiseanna thuasluaite, thug an Chúirt cúiseanna neamhleora leis na pointí thuas.
Achomharc arna thabhairt an 10 Eanáir 2022 ag Sanford LP i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Cúigiú Dlísheomra) a fógraíodh an 10 Samhain 2021 i gCás T-443/20, Sanford v EUIPO – Avery Zweckform (Lipéid)

(Cás C-19/22 P)

(2022/C 207/15)

Teanga an cháis: an Béarla

Páirtithe

Iarratasóir: Sanford LP (ionadaí: J. Zecher, Rechtsanwalt)

Páirtithe eile sna himeachtaí: Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO), Avery Zweckform GmbH

Le hordú an 6 Aibreán 2022, dhearbhaigh an Chúirt Bhreithiúnais (Dlísheomra ag cinneadh an gceadófar le hachomhairc dul ar aghaidh) nach bhféadfar dul ar aghaidh leis an achomharc agus gur cheart do Sanford LP a chostais féin a iompar.
Iarraidh ar réamhrialú ón Naczelny Sąd Administracyjny (an Pholainn) a taisceadh an 15 Feabhra 2022 – P.M. v Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie

(Cás C-105/22)

(2022/C 207/20)

Teanga an cháis: an Pholainnis

An chúirt a rinne an tarchur

Naczelny Sąd Administracyjny

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: P.M.

Cosantóir: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie

Ceist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialaithe

An gcaithfear Airteagal 56 den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh agus an prionsabal gur cheart, mar cháin ar thomhaltas iarbhír, dleachtanna máil a thobhach ag céim aonair amháin, agus prionsabal na comhréireachta, a léirmhíniú sa chiall go gcuirtear cosc leo ar chur i bhfeidhm forála náisiúnta amhail Airteagal 107(1) den Ustawa o podatku akcyzowym (Acht an 6 Nollaig 2008 maidir le dleachtanna máil) a mhéid a chuirtear cosc léi ar aisíocaíocht don duine inchánach, maidir le feithicil phríobháideach chláraithe a onnmhairiú, den dleacht mháil a ríomhadh i gcomhréir le fad úsáide na feithicle sin ar an gcríoch náisiúnta?
2.

An gcuireann an Rialachán Ginearálta maidir le Cosaint Sonraí – go háirithe i bhfianaise an dara fomhír d’Airteagal 6(3) den Rialachán sin – bac ar fhoráil náisiúnta lena bhforáiltear do nochtadh ainm daoine lena mbaineann an cinneadh de chuid an Unabhängigen Schiedskommission (An Coimisiún Neamhspleách um Eadráin, an Ostair), do thréimhse an toirmisc agus na cúiseanna ina leith, gan a bheith in ann sonraí sláinte an duine lena mbaineann a thabhairt le fios? An bhfuil sé ábhartha nach féidir gan iad a nochtadh don phobal i gcoitinne ach amháin más lúthchleasaí áineasa, mionaoiseach nó duine a chuir go mór le haithint sáruithe dópála a d’fhéadfadh a bheith ann trí fhaisnéis nó táscairí eile a chur in iúl, an duine lena mbaineann?
1.

An chéad saincheist dlí lena n-éilítear go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a cháiligh sí litir ó na hiarratasóirí ag an gcéad chéim an 10 Iúil 2020 mar “iarratas sainráite” arb é is aidhm dó na cúiseanna lenar tugadh ar an údarás conarthach gan a mheas go raibh cuma ró-íseal ar an tairiscint roghnaithe a fháil amach.
Iarraidh ar réamhrialú ón Conseil d’État (an Bheilg) an 11 Márta 2022 – ME v État belge

(Cás C-191/22)

(2022/C 213/43)

Teanga an cháis: an Fhraincis

An chúirt a rinne an tarchur

Conseil d'État

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: ME

Cosantóir: État belge

An cheist a tharchuirtear

An gcaithfear Airteagal 7 agus 24 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh agus [Airteagal 4(1)(c)] de Threoir 2003/86/CE ón gComhairle an 22 Meán Fómhair 2003 maidir le ceart chun athaontú teaghlaigh (1), agus prionsabail na córa comhionainne agus na deimhneachta dlíthiúla, a léirmhíniú sa chaoi go gceanglaítear ar na Ballstáit aois an duine atá á athaontú a chur san áireamh, ní nuair a taisceadh an t-iarratas ar athaontú teaghlaigh, ach nuair a taisceadh an t-iarratas ar chosaint idirnáisiúnta den urraitheoir a aithníodh mar dhídeanaí, agus a mheas gur mionaoiseach é an duine atá á athaontú de réir bhrí Airteagal 4[(1)(c)] de Threoir 2003/86/CE dá mba rud é go raibh an duine atá á athaontú mionaoiseach nuair a thaisc an t-urraitheoir a iarratas ar thearmann ach gur shroich sé lán-aois roimh don urraitheoir stádas dídeanaí a bhaint amach agus sular taisceadh an t-iarratas ar athaontú teaghlaigh?

(1) IO 2003 L 251, lch. 12.
1.

An gcaithfear Airteagal 15 de Rialachán (CE) Uimh. 2201/2003 an 27 Samhain 2003 ón gComhairle maidir le dlínse agus maidir le haithint agus forghníomhú breithiúnas in ábhair maidir le pósadh agus le freagracht tuismitheora, lena n-aisghairtear Rialachán (CE) Uimh. 1347/2000 (1) a léirmhíniú sa chaoi go gciallaíonn sé go gceadaítear do na cúirteanna i mBallstát a bhfuil dlínse acu maidir leis an tsubstaint, má mheasann siad go mbeadh cúirt i mBallstát eile, a bhfuil ceangal sonrach ag an leanbh sin leis, i riocht níos fearr chun an cás a éisteacht, nó cuid shonrach den chás, a iarraidh ar an gcúirt sin dlínse a ghlacadh fiú sa chás ina bhfuil gnáthchónaí ar an leanbh sa Bhallstát eile sin i ndiaidh aistriú éagórach?
1.

An gcaithfear Airteagail 169(1), 169(2)(a), agus 114(3) de CFAE a léirmhíniú de réir an bhrí go gcuirtear cosc leo ar Airteagal 5 de Threoir 205/2302 (1) maidir le taisteal láneagraithe agus socruithe taistil gaolmhara, toisc nach n-áirítear, i measc na faisnéise réamhchonarthaí riachtanaí atá le soláthar don taistealaí, an ceart, a aithnítear in Airteagal 12 den Treoir, chun an conradh a fhoirceannadh sula gcuirfear tús leis agus aisíoc iomlán ar an méid a íocadh a fháil, i gcás go dtarlaíonn imthosca dosheachanta agus neamhghnácha a théann i bhfeidhm ar chomhlíonadh an taistil?
Iarraidh ar réamhrialú ón Curtea de Apel Craiova (an Rómáin), arna taisceadh an 28 Eanáir 2022 – NR v Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Craiova

(Cás C-58/22)

(2022/C 213/29)

Teanga an cháis: an Rómáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Curtea de Apel Craiova

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: NR

Cosantóir: Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Craiova

An cheist a tharchuirtear

An bhfuil an prionsabal ne bis in idem, mar a ráthaítear le hAirteagal 50 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, i gcomhar le hoibleagáidí na Rómáine i leith aghaidh a thabhairt ar na tagarmharcanna a leagtar amach i gcinneadh CVM (Cinneadh 2006/928 ón gCoimisiún), le léirmhíniú amhail go gciallaítear leo maidir le cinneadh gan caingean breise a dhéanamh, arna eisiúint ag an ionchúisitheoir poiblí tar éis fianaise riachtanach a fháil sa chás, go gcuirtear cosc leis sin ionchúiseamh poiblí eile a thionscnamh i gcoinne an duine chéanna, le haghaidh na ngníomhartha céanna, cé go bhfuil aicmiú dhlíthiúil éagsúil ag baint leo, ós rud é gur cinneadh críochnaitheach atá ann – mura suitear nach bhfuil na himthosca ar a raibh an scor bunaithe ann, nó má thagann fíorais nó imthosca nua chun cinn a thaispeánann nach ann a thuilleadh do na himthosca ar a raibh an scor bunaithe?
3)

I gcás freagra dearfach ar an dara ceist, an gá Airteagal 5(1)(b) agus an dara fomhír d’Airteagal 5(1) de Threoir 2014/23/AE (2) a léirmhíniú sa chiall nár cheart an riosca oibriúcháin a bhaineann le saothrú na seirbhísí sin a aistriú chuig an gconraitheoir má tá an conradh atá á dhámhachtain (a) bunaithe ar ollchostas, agus an t-ioncam á fháil ag an eintiteas conarthach; (b) de chineál nach shamhlaítear ach mar ioncam oibriúcháin don oibreoir táille a íocfaidh an t-eintiteas [conarthach], atá ar comhréir le méid na seirbhísí a chuirtear ar fáil (agus dá bhrí sin gan riosca éilimh a áireamh); (c) den cineál a fhágann an t-eintiteas conarthach faoi riosca oibriúcháin ó thaobh an éilimh de (laghdú ar tháillí mar gheall ar laghdú ar líon na seirbhísí faoi bhun na tairsí réamhshainithe), riosca rialála (de thoradh athruithe reachtacha nó rialála agus moill ar údarú agus/nó ar dheonú deimhnithe ag na comhlachtaí inniúla), riosca airgeadais (neamhíocaíocht nó íocaíocht dhéanach táillí agus mainneachtain táillí a choigeartú), agus riosca force majeure (mar thoradh ar athrú neamh-intuartha ar na coinníollacha feidhmíochta seirbhíse); (d) aistrithe chuig riosca oibriúcháin ó thaobh an tsoláthair conraitheora de (athruithe ar chostais fachtóirí amhail fuinneamh, amhábhair agus soláthairtí nach bhfuil smacht ag an oibreoir orthu), riosca caidrimh thionsclaíoch (de thoradh athruithe ar chostais foirne faoi chomhaontú comhchoiteann), riosca bainistíochta (mar thoradh ar mhéadú ar chostais oibriúcháin de bharr meastacháin mhíchearta), agus riosca soch-chomhshaoil (de thoradh teagmhais oibriúcháin a bhaineann le sócmhainní a theastaítear chun an tseirbhís a sholáthar)?
2.

An bhfuil sé i gcomhoiriúint leis an bprionsabal non bis in idem, arna bhunú ag Airteagal 50 den “Chairt” agus Airteagal 54 de “CCCS”, agus an gcoisctear tionscnamh imeachtaí nua coiriúla i mBallstát i gcoinne an duine chéanna agus mar gheall ar na fíorais chéanna go cinntitheach dá bharr, fiú nuair atáthar ag tabhairt aghaidh ar rún an ionchúisitheora lena n-ordaítear clabhsúr a chur leis na himeachtaí coiriúla (réamhscrúdú) i mBallstát amháin gur féidir an t-imscrúdú a athoscailt go dtí go rachaidh an cion coiriúil in éag, nach bhfuil an t-ionchúisitheoir tar éis a mheas go bhfuil údar maith le dul ar aghaidh ex officio lena leithéid d'athoscailt?
Iarraidh ar réamhrialú ón Vrchní soud v Praze (Poblacht na Seice) an 7 Feabhra 2022 – ALD Automotive s.r.o. v DY, glacadóir na cuideachta is féichiúnaí GEDEM-STAV a.s.

(Cás C-78/22)

(2022/C 213/32)

Teanga an cháis: an tSeicis

An chúirt a rinne an tarchur

Vrchní soud v Praze

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: ALD Automotive s.r.o.

Cosantóir: DY, glacadóir na cuideachta is féichiúnaí GEDEM-STAV a.s.

Na ceisteanna a tarchuireadh le haghaidh réamhrialú

1) Cad iad na critéir le comhlíonadh chun bheith i dteideal, ar a laghad, na cnapshuime de EUR 40 dá dtagraítear in Airteagal 6(1) de Threoir 2011/7/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (1) i gcás conarthaí maidir le comhlíonadh athfhillteach nó leanúnach?

2) An féidir le cúirteanna na mBallstát, trí thagairt a dhéanamh do phrionsabail ghinearálta an dlí phríobháidigh, diúltú do ghlacadh le hiarratas de bhun Airteagal 6(1) den Treoir?

3) Má thugtar freagra dearfach ar an dara ceist, cén coinníollacha faoinar féidir le cúirteanna na mBallstát diúltú do bhronnadh mhéid an éilimh dá dtagraítear in Airteagal 6(1) den Treoir?

(1) Treoir 2011/7/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Feabhra 2011 maidir le cur in aghaidh íocaíochtaí déanacha in idirbhearta tráchtála (IO 2011 L 48, lch. 1).
Achomharc arna thabhairt an 4 Aibreán 2022 ag Mylan IRE Healthcare Ltd i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (Naoú Dlísheomra) a tugadh an 26 Eanáir 2022 i gCás T-303/16, Mylan IRE Healthcare v An Coimisiún

(Cás C-237/22 P)

(2022/C 213/46)

Teanga an cháis: an Béarla

Páirtithe

Iarratasóir: Mylan IRE Healthcare Ltd (ionadaí: I. Vernimme agus L. Bidaine, dlíodóirí)

Páirtithe eile sna himeachtaí: An Coimisiún Eorpach, UAB VVB

An t-ordú atá á lorg

Iarann an t-iarratasóir ar an gCúirt:

— A dhearbhú go bhfuil an t-iarratas inghlactha agus go bhfuil bunús maith leis;

— an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal go hiomlán;

— má mheasann an Chúirt go gceadófar a leithéid le staid na n-imeachtaí, go ndéanfaí Cinneadh Cur Chun Feidhme C(2016) 2083 final ón gCoimisiún, an 4 Aibreán 2016, maidir, faoi chuimsiú Airteagal 29 de Threoir 2001/83/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, leis na húdaruithe margaíochta do tháirgí íocshláinte “Tobramycin VVB agus ainmneacha gaolmhara” lena n-úsáid ag an duine ina bhfuil an tsubstaint ghníomhach “tobramycine” (an cinneadh atá faoi chonspóid) a neamhniú; mura ndéanfar, an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta;

— a ordú don Choimisiún na costais arna dtabhú ag an iarratasóir sna himeachtaí seo agus sna himeachtaí ag an gcéad chéim a íoc.

— a ordú do UAB VVB a chostais féin arna dtabhú sna himeachtaí seo agus sna himeachtaí ag an gcéad chéim a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Mar thaca leis an gcaingean, maíonn an t-iarratasóir dhá shaincheist dlí.

An chéad saincheist dlí lena n-éilítear earráid dlí i léiriú an choincheapa “airde chliniciúil” de réir bhrí Airteagal 8(3)(c) Rialachán (CE) Uimh. 141/2000 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Nollaig 1999 maidir le táirgí íocshláinte dílleachta (1) (an Rialachán Dílleachta), go háirithe i bhfianaise léiriú na Cúirte Ginearálta ar an gcoincheap “leas shuntasach” de réir bhrí Airteagal 3 an Rialacháin Dílleachta.

An dara saincheist dlí lena n-éilítear go raibh réasúnaíocht neamhleor ag an gCúirt Ghinearálta le bunús a chur lena cinneadh go raibh TOBI/Tobramycin VVB ní ba shlándála ná Tobi Podhaler i gcuid shubstaintiúil den spriocghrúpa, go háirithe i bhfianaise inneachar an chinnidh atá faoi chonspóid.

(1) IO 2000 L 18, lch 1.
4.

I gcás freagra diúltach ar an [gcéad cheist], an gcuirtear cosc le forálacha Rialachán (CEE) Uimh. 2080/92 ón gComhairle an 30 Meitheamh 1992 lena gcuirtear scéim cabhrach comhphobail i gcrích le haghaidh beart foraoiseachta sa talmhaíocht, agus forálacha Rialachán (CE, Euratom) Uimh. 2988/95 ón gComhairle an 18 Nollaig 1995 á gcur san áireamh, ar léirmhíniú ar fhoráil den dlí náisiúnta lena bhforáiltear, agus forálacha Rialachán Uimh. 2080/92 á gcur chun feidhme, i gcás neamhrialtacht arna fáil amach le linn cabhair a dheonú, maidir le dícháiliú ón gcabhair sin a fháil agus maidir le haisíoc méideanna arna bhfáil ar an mbonn sin, sa chiall go gceanglaítear ar an tairbhí an méid iomlán a fuarthas a aisíoc ar an mbonn sin sa chiall go gceanglaítear ar an tairbhí an méid iomlán arna fháil a aisíoc ar an mbonn sin agus ní hamháin na méideanna a aisíoc don bhliain inar fuarthas amach an neamhrialtacht i ndeonú na cabhrach?
3.

An gceadaítear faoin bprionsabal maidir le dlíthiúlacht agus faoin toirmeasc ar threallachas foráil náisiúnta ar nós Airteagal 219(2) den Nakazatelno-protsesualen kodeks (Cód um Nós Imeachta Coiriúil, an Bhulgáir, “NPK”) lena bhforáiltear go bhféadfadh an t-údarás fiosrúcháin duine a chúiseamh go foirmiúil i dtuairisc na bpóilíní maidir leis an gcéad chéim san fhiosrúchán ina choinne, mura n-aithnítear sa dlí náisiúnta an coincheap dlí de “dhuine atá faoi dhrochamhras” agus nuair nach mbíonn, faoin dlí náisiúnta, feidhm ag na cearta cosanta go dtí gur “cúisí” é an duine go foirmiúil, agus é sin faoi dhiscréid an údaráis fiosrúcháin, agus an ndéantar le nós imeachta náisiúnta den sórt sin difear do chleachtadh éifeachtach agus buntréithe an chirt chun dlíodóir a fháil faoi Airteagal 3(3)(b) de Threoir 2013/48/AE?
5)

Agus an measúnú á dhéanamh maidir lena stádas mar thomhaltóir, an dtéann sé i gcoinne cás an iarratasóra nach raibh cúirt na chéad céime in ann a chinneadh cén fáth nár chloígh an conradh díolacháin leis an réamhthairiscint a chur páirtí an iarratasóra in iúl maidir le hainmniú an ceannaitheora agus an méid a dúradh le linn na teagmhálacha teileafóin idir páirtí an iarratasóra agus díoltóir den chosantóir?