ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Achomharc arna thabhairt an 3 Márta 2022 ag an gCoimisiún Eorpach i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Dara Dlísheomra) a tugadh an 21 Nollaig 2021 i gCás T-795/19, HB v an Coimisiún Eorpach

(Cás C-160/22 P)

(2022/C 244/17)

Teanga an cháis: an Fhraincis

Páirtithe

Achomharcóir: an Coimisiún Eorpach (ionadaithe: J. Baquero Cruz, J. Estrada de Solà agus B. Araujo Arce, Gníomhairí)

Páirtí eile sna himeachtaí: HB

An t-ordú atá á lorg

Iarrann an t-achomharcóir ar an gCúirt Bhreithiúnais:

— an breithiúnas a thug an Chúirt Ghinearálta an 21 Nollaig 2021 (T-795/19) a neamhniú, a mhéid a dhíbhtear ann an chaingean le haghaidh neamhniú i gcoinne Cinneadh C(2019)7319 final ón gCoimisiún an 15 Deireadh Fómhair 2019 (mír 1 den chuid oibríochtúil) toisc é a bheith do-ghlactha agus a ordaítear don Choimisiún na costais a íoc, lena n-áirítear na costais sin a bhaineann leis na himeachtaí eatramhacha (mír 3 den chuid oibríochtúil);

— an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta chun rialú a thabhairt ar na tuillteanais;

— a ordú do HB na costais a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Chun tacú lena achomharc, cuireann an Coimisiún trí shaincheist ar aghaidh.

Leis an gcéad saincheist, líomhnaítear earráid maidir le haicmiú dlíthiúil: rinne an Chúirt Ghinearálta neamhaird ar fhorálacha an chinnidh a rinne an Coimisiún i bhfeidhmiú a shainchumais mar údarás poiblí sa chomhthéacs conarthach agus chuir sí ó éifeacht na forálacha sin agus na bearta sin á n-aicmiú mar bhearta conarthacha agus á gcur faoi dhlínse na cúirte conarthaí. Baineann an t-aicmiú dlíthiúil mícheart sin le míreanna 67 go 90 den bhreithiúnas atá faoi achomharc.

Leis an dara saincheist, líomhnaítear aicmiú dlíthiúil mícheart i bhfianaise an chéad airteagail den chinneadh (míreanna 67 go 78 den bhreithiúnas) agus saobhadh ar na fíorais. Agus aicmiú á dhéanamh ar an gcéad airteagal den chinneadh, lena mbunaítear dliteanas HB as neamhrialtacht sa nós imeachta chun an conradh a dhámhachtain, rinne an Chúirt Ghinearálta na fíorais a shaobhadh agus rinne sí Airteagal 1 a aicmiú go mícheart mar airteagal de chineál conarthach.

Leis an tríú saincheist, líomhnaítear aicmiú dlíthiúil mícheart i bhfianaise an dara agus an tríú hairteagal den chinneadh (míreanna 79 go 86 den bhreithiúnas). Agus aicmiú á dhéanamh ar laghdú phraghas an chonartha go EUR 0 agus na méideanna a íocadh cheana a aisghabháil, ní raibh an Coimisiún ag gníomhú laistigh den chreat conarthach, ach ag feidhmiú a shainchumais mar údarás poiblí. Rinne an Chúirt Ghinearálta earráid nuair a chaith sí le forálacha na n-airteagal sin mar a chaithfí le hiarmhairtí a bhaineann le conradh a cuireadh ar ceal de bharr calaoise nó toil lochtaithe.
2.

Más rud é, ag féachaint d’Aithris 14 agus d’Airteagal 7(3) de Rialachán Uimh. 261/2004, gur ionann briseadh síos an bhus agus an riachtanas bus ionaid a chur ar fáil le linn an turais go dtí an ceann scríbe agus imthoisc urghnách a scaoilfeadh an t-iompróir ón oibleagáid cúiteamh a íoc leis na paisinéirí i gcás moill fhada ó thaobh am sroichte réamh-mheasta nó intuartha an bhus ag an gceann scríbe de.
3.

a. An gcaithfear Airteagal 46(1)(a)(ii) de Threoir 2013/32 a léirmhíniú sa chaoi go bhfuil an leigheas breithiúnach i leith cinneadh maidir le do-ghlacthacht arna dhéanamh ag an údarás cinntitheach de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(5) de Threoir 2013/32 teoranta do scrúdú i dtaobh an raibh an ceart ag an údarás cinntitheach gur comhlíonadh na coinníollacha chun a mheas go raibh an t-athiarratas ar thearmann do-ghlactha faoi Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(2) agus (5) de Threoir 2013/32? b. Más freagra diúltach a thabharfar ar Cheist 3a, an gcaithfear Airteagal 46(1)(a)(ii) de Threoir 2013/32 a léirmhíniú sa chaoi go gcumhdaíonn an leigheas breithiúnach i gcoinne cinneadh maidir le do-ghlacthacht scrúdú freisin i dtaobh an gcomhlíontar na coinníollacha i leith cosaint idirnáisiúnta a dheonú de réir bhrí Airteagal 2(b) de Threoir 2011/95 má chinneann an chúirt, tar éis di a scrúdú féin a dhéanamh, nach gcomhlíontar na coinníollacha chun an t-athiarratas ar thearmann a dhiúltú toisc é a bheith do-ghlactha? c. Más freagra dearfach a thabharfar ar Cheist 3b, an gcuirtear ceangal le cinneadh den sórt sin ón gcúirt go bhfuil na ráthaíochtaí speisialta nós imeachta faoin tríú habairt d’Airteagal 40(3) in éineacht leis na rialacha i gCaibidil II de Threoir 2013/32 tugtha don iarratasóir ar dtús? An féidir leis an gcúirt an nós imeachta sin a sheoladh í féin nó an gcaithfeadh sí – tar éis di, más gá, na himeachtaí dlí a chur ar fionraí – é a tharmligean chuig an údarás cinntitheach? An féidir leis an iarratasóir comhlíonadh na ráthaíochtaí nós imeachta sin a tharscaoileadh?
Achomharc arna thabhairt an 3 Márta 2022 ag an gCoimisiún Eorpach i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Dara Dlísheomra) an 21 Nollaig 2021 i gCás T-796/19, HB v an Coimisiún Eorpach

(Cás C-161/22 P)

(2022/C 244/18)

Teanga an cháis: an Fhraincis

Páirtithe

Achomharcóir: an Coimisiún Eorpach (ionadaithe: J. Baquero Cruz, J. Estrada de Solà agus B. Araujo Arce, Gníomhairí)

Páirtí eile sna himeachtaí: HB

An t-ordú atá á lorg

Iarrann an t-achomharcóir ar an gCúirt Bhreithiúnais:

— an breithiúnas a thug an Chúirt Ghinearálta an 21 Nollaig 2021 (T-796/19) a neamhniú, a mhéid a dhíbhtear ann an chaingean le haghaidh neamhniú i gcoinne Cinneadh C(2019)7318 final ón gCoimisiún an 15 Deireadh Fómhair 2019 (mír 1 den chuid oibríochtúil) toisc é a bheith do-ghlactha agus a ordaítear don Choimisiún na costais a íoc, lena n-áirítear na costais sin a bhaineann leis na himeachtaí eatramhacha (mír 3 den chuid oibríochtúil);

— an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta chun rialú a thabhairt ar na tuillteanais;

— a ordú do HB chun na costais a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Chun tacú lena achomharc, cuireann an Coimisiún trí shaincheist ar aghaidh.

Leis an gcéad saincheist, líomhnaítear earráid maidir le haicmiú dlíthiúil: rinne an Chúirt Ghinearálta neamhaird ar fhorálacha an chinnidh a rinne an Coimisiún i bhfeidhmiú a shainchumais mar údarás poiblí sa chomhthéacs conarthach agus chuir sí ó éifeacht na forálacha sin agus na bearta sin á n-aicmiú mar bhearta conarthacha agus á gcur faoi dhlínse na cúirte conarthaí. Baineann an t-aicmiú dlíthiúil mícheart sin le míreanna 62 go 87 den bhreithiúnas atá faoi achomharc.

Leis an dara saincheist, líomhnaítear aicmiú dlíthiúil mícheart i bhfianaise an chéad airteagail den chinneadh (míreanna 62 go 73 den bhreithiúnas) agus saobhadh ar na fíorais. Agus aicmiú á dhéanamh ar an gcéad airteagal den chinneadh, lena mbunaítear dliteanas HB as neamhrialtacht sa nós imeachta chun an conradh a dhámhachtain, rinne an Chúirt Ghinearálta na fíorais a shaobhadh agus rinne sí Airteagal 1 a aicmiú go mícheart mar airteagal de chineál conarthach.

Leis an tríú saincheist, líomhnaítear aicmiú dlíthiúil mícheart i bhfianaise an dara agus an tríú hairteagal den chinneadh (míreanna 74 go 83 den bhreithiúnas). Agus aicmiú á dhéanamh ar laghdú phraghas an chonartha go EUR 0 agus na méideanna a íocadh cheana a aisghabháil, ní raibh an Coimisiún ag gníomhú laistigh den chreat conarthach, ach ag feidhmiú a shainchumais mar údarás poiblí. Rinne an Chúirt Ghinearálta earráid nuair a chaith sí le forálacha na n-airteagal sin mar a chaithfí le hiarmhairtí a bhaineann le conradh a cuireadh ar ceall de bharr calaoise nó toil lochtaithe.
2.

I gcás freagra dearfach ar an gcéad cheist thuas, agus freagra diúltach ar an dara ceist, dá dtabharfaí don Hrvatska agencija za nadzor financijskih usluga (Gníomhaireacht na Cróitise um maoirseoireacht ar sheirbhísí airgeadais) an chumhacht chun maoirseacht a dhéanamh ar sholáthar seirbhísí léasaithe oibriúcháin agus/nó carr ar cíos go fadtéarmach de bhun Airteagal 6(1) den Dlí um Léasú, agus chun ceanglais agus srianta breise a fhorchur ar ghnóthais a bhíonn ag gabháil do na gníomhaíochtaí sin, an mbeadh an méid sin de réir Airteagal 49 den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, arna léamh i gcomhar le hAirteagail 9 go 13 de Threoir 2006/123/CE?
—

dá thoradh sin, an faoiseamh á lorg ag an gcéad chéim a dheonú don iarratasóir agus, dá bhrí sin: — cinneadh BEI an 11 Deireadh Fómhair 2018, lenar baineadh liúntais teaghlaigh den iarratasóir (lena n-áirítear, go háirithe, na costais cúraim leanaí agus CPE a d’asbhain BEI go míchuí ó thuarastal an iarratasóra go dtí mí na Samhna 2019) agus cearta airgeadais díorthaithe (lena n-áirítear, go háirithe, faoisimh chánach agus aisíocaíocht speansas leighis leanaí cleithiúnacha an iarratasóra), a chur ar neamhní; — más gá, litir/cinneadh an 7 Eanáir 2019 lena ndiúltaítear d’iarratais uile an iarratasóra a chur ar neamhní; — más gá, cinneadh BEI dar dáta an 30 Iúil 2020, lena n-aithnítear nach raibh ann d’idir-réiteach agus lena ndeimhnítear cinneadh an 11 Deireadh Fómhair 2018; — cúiteamh i leith an damáiste ábhartha agus ginearálta a bhain don iarratasóir;
3)

Sa mhéid, bunaithe ar an méid sin thuas, go gcaithfear an t-iarratasóir agus na leictreoirí a cháiliú mar oibrithe gníomhaireachta sealadacha do ghníomhaireacht oibre sealadaí, an leantar dá mheas gurb ionann aonad eacnamaíoch agus grúpa áirithe saothair, a leanann do ghníomhaíocht eacnamaíoch a dhéanamh do ghnóthais éagsúla a bhaineann leis an gcomhluadar céanna, fiú amháin nuair atá na gnóthais seo in éagmais údarú stáit chun sannadh sealadach oibrithe le gníomhaireachtaí oibre sealadaí a chur i bhfeidhm go dleathach, ní i gcáil sannóra ná i gcáil sannaí, agus á chur san áireamh chomh maith, i gcás an tsannta sealadaigh oibrithe ar ghníomhaireachtaí oibre sealadaí, nár déanadh, i bprionsabal, aistriú sócmhainní?
Iarraidh ar réamhrialú ón Verwaltungsgerichtshof (an Ostair) a taisceadh an 29 Márta 2022 – Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl

(Cás C-222/22)

(2022/C 244/23)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Verwaltungsgerichtshof

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Achomharcóir ar phointe dlí: Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl

Páirtí leasmhar: JF

An cheist a tharchuirtear

An gcaithfear Airteagal 5(3) de Threoir 2011/95/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Nollaig 2011 maidir le caighdeáin i ndáil le cáiliú náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát mar thairbhithe de chosaint idirnáisiúnta, ar mhaithe le stádas aonfhoirmeach do dhídeanaithe nó do dhaoine atá incháilithe le haghaidh cosanta coimhdí agus inneachar na cosanta a thugtar (athmhúnlú) (1) a léirmhíniú sa chaoi go gcuirtear bac ar fhoráil Bhallstáit ar dá réir nach dtugtar, de ghnáth, an stádas mar dhuine i dteideal tearmainn do náisiúnach eachtrach a chuireann isteach athiarratas nuair atá an baol géarleanúna bunaithe ar imthosca a chruthaigh an náisiúnach eachtrach féin tar éis dó a thír thionscnaimh a fhágáil, ach amháin i gcás ina bhfuil gníomhaíochtaí a cheadaítear san Ostair i gceist agus má chruthaítear ina leith gurb ionann iad agus léiriú agus leanúint d’áitiúis a bhí aige cheana sa thír thionscnaimh?

(1) IO 2011 L 337, lch. 9.
Achomharc arna thabhairt an 18 Aibreán 2022 ag QI, QJ, QL, QM, QN, QP, QQ, QT, QU, QW, QX i gcoinne bhreithiúnais na Cúirte Ginearálta (an Tríú Dlísheomra) a tugadh an 9 Feabhra 2022 i gCás T-868/16, QI agus páirtithe eile v an Coimisiún agus BCE

(Cás C-262/22 P)

(2022/C 244/25)

Teanga an cháis: an Béarla

Páirtithe

Achomharcóirí: QI, QJ, QL, QM, QN, QP, QQ, QT, QU, QW, QX (ionadaithe: S. Pappas, A. Pappas, avocats)

Páirtithe eile sna himeachtaí: an Coimisiún Eorpach, an Banc Ceannais Eorpach, Comhairle an Aontais Eorpaigh, an Chomhairle Eorpach, QK, QO, QR, QS, QV

An t-ordú atá á lorg

Iarrann na hAchomharcóirí ar an gCúirt Bhreithiúnais:

— an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal;

— an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta;

— a ordú do na cosantóirí a gcostais féin agus costais na nAchomharcóirí sna himeachtaí seo a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Leis an achomharc seo, iarrann na hAchomharcóirí ar an gCúirt Bhreithiúnais athbhreithniú a dhéanamh ar an mbreithiúnas faoi achomharc agus é a chur ar ceal, lena toil, ar bhonn dhá shaincheist dlí:

Ar an gcéad dul síos, is neamhleor an scrúdú arna dhéanamh ag an gCúirt Ghinearálta ar an tríú saincheist maidir le neamhdhleathacht an iarratais, lena n-éilítear sárú sách tromchúiseach ar an gceart chun maoine arna ráthú le hAirteagal 17(1) den Chairt. Dá réir sin, rinneadh an ceart ag na hAchomharcóirí chun maoine a chur chun mífheidhme agus a shárú de thoradh an scrúdaithe mhíchirt seo.

Ar an dara dul síos, sháraigh an Chúirt Ghinearálta prionsabal na comhréireachta.
C 244/10

Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh

Achomharc arna thabhairt an 1 Feabhra 2022 ag Industria de Diseño Textil SA (Inditex) i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Dara Dlísheomra) a tugadh an 1 Nollaig 2021 i gCás T-467/20, Inditex v EUIPO – Ffauf Italia (ZARA)

(Cás C-65/22 P)

(2022/C 244/14)

Teanga an cháis: an Béarla

Páirtithe

Iarratasóir: Industria de Diseño Textil SA (Inditex) (ionadaithe: C. Duch Fonoll agus S. Sáenz de Ormijana Rico, abogadas)

Páirtithe eile sna himeachtaí: Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO), Ffauf Italia SpA

Le hordú an 6 Bealtaine 2022, chinn an Chúirt Bhreithiúnais (Dlísheomra a chinneann ar chóir ligean d’achomhairc dul ar aghaidh) nach ligfear don achomharc dul ar aghaidh agus gur cheart go n-íocfaidh Industria de Diseño Textil SA (Inditex) a chostais féin.
Rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trína chinneadh nach bhféadfadh an t-iarratasóir ceann de na húsáidí ionadaíocha a bhaint as an sainchomhad fógra. De bhun Rialacháin 1107/2009 agus 844/2012, is gá leis an tsaoirse úsáidí ionadaíocha a tharraingt siar le linn an nós imeachta athnuachana chun an tsaoirse iad a roghnú ag tús an nós imeachta sin a áirithiú, agus na próisis sin ina macasamhail dá chéile.

Rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí eile trína chinneadh go bhfuil treoir riaracháin an Údaráis Eorpaigh um Shábháilteacht Bia (EFSA) infheidhme. Is aon phróiseas amháin é an próiseas athnuachana lena gceanglaítear dhá chéim idirnasctha. Mar sin, ní hábhartha é go mbaineann treoir riaracháin EFSA leis an bpróiseas a thosaíonn nuair a “dhéantar iarratas agus a chríochnaíonn nuair a ghlactar agus a fhoilsítear conclúidí EFSA”, agus, dá bharr sin, ní fhéadfaí an tarraingt siar a dhéanamh ach amháin sa chéad chéim roimh EFSA.
Achomharc arna thabhairt an 5 Aibreán 2022 ag an gCoimisiún Eorpach i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Ceathrú Dlísheomra, Comhdhéanamh Leathnaithe) a tugadh an 26 Eanáir 2022 i gCás T-286/09 RENV, Intel Corporation v an Coimisiún

(Cás C-240/22 P)

(2022/C 222/32)

Teanga an cháis: an Béarla

Páirtithe

Iarratasóir: an Coimisiún Eorpach (ionadaithe: F. Castillo de la Torre, N. Khan, M. Kellerbauer agus C. Sjödin, Gníomhairí)

Páirtithe eile sna himeachtaí: Intel Corporation Inc., Association for Competitive Technology, Inc., Union fédérale des consommateurs – Que choisir (UFC – Que choisir)

An t-ordú atá á lorg

Iarann an t-iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:

— an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar leataobh, seachas mír 3 den chuid oibríochtúil;

— na himeachtaí a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta;

— na costais a fhorchoimeád.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Maíonn an t-iarratasóir sé forais achomhairc.

An chéad saincheist dlí: Is ultra petita é an t-athbhreithniú sa bhreithiúnas atá faoi achomharc ar raon anailaíse an Chinnidh (1) ar na critéir maidir le cuimsiú agus fad. Chomh maith leis sin, déantar earráid dlí sa bhreithiúnas atá faoi achomharc nuair a dhiúltaítear aon mheasúnú foriomlán ar chumas chleachtais Intel chun an iomaíocht a eisiamh i bhfianaise imthosca iomchuí an cháis agus déantar léirmhíniú mícheart maidir leis an treoraíocht a thugtar i mbreithiúnas na Cúirte Breithiúnais an Meán Fómhair 2017, Intel v an Coimisiún, C-413/14P, EU:C:2017:632.

An dara saincheist dlí: Sáraítear cearta cosanta an Choimisiúin leis an athbhreithniú sa bhreithiúnas atá faoi achomhairc ar thástáil an iomaitheora chomhéifeachtúil (tástáil AEC), a rinneadh sa Chinneadh.

An tríú saincheist dlí: San athbhreithniú sa bhreithiúnas atá faoi achomharc ar thástáil AEC an Chinnidh maidir le Dell, déantar earráid i leith an chaighdeáin cruthúnais, déantar brí soiléir na fianaise a shaobhadh, cuirtear i bhfeidhm réasúnaíocht fhrithráiteach agus sáraítear cearta cosanta an Choimisiúin.

An ceathrú saincheist dlí: San athbhreithniú ar thástáil Chinneadh AEC maidir le Hewlett-Packard Company, déantar earráidí sa bhreithiúnas atá faoi achomharc i leith an chaighdeáin cruthúnais, déantar sárú ar chearta cosanta an Choimisiúin agus tá roinnt earráidí dlí eile ann.

An cúigiú saincheist dlí: San athbhreithniú ar thástáil AEC an Chinnidh maidir le Lenovo, déantar earráidí sa bhreithiúnas ina léirmhíniú ar thástáil AEC agus ar Airteagal 102 CFAE, an fhianaise a shaobhadh agus sáraítear cearta cosanta an Choimisiúin.

An séú saincheist dlí: Sa mhéid go mbraitheann an breithiúnas atá faoi achomhairc ina athbhreithniú ar thastáil AEC an Chinnidh chun an Cinneadh a chur ar neamhní go páirteach, mainnítear breithniú cuí a dhéanamh ar impleachtaí a torthaí ar thástáil AEC.

(1) Cinneadh C(2009) 3726 leagan críochnaitheach an 13 Bealtaine 2009 a bhaineann le himeacht faoi Airteagal [102 CFAE] agus Airteagal 54 de Chomhaontú LEE (Cás COMP/C-37/37.990 – Intel).
4.

Sa chás sin, an gá an scrúdú ar an bhforas le haghaidh stádas a chailleadh faoin dara fomhír d’Airteagal 9(4) de Threoir 2003/109/CE a thrasuí sa dlí náisiúnta sa chaoi go sonraítear na fíorais a bhfuil sé mar thoradh orthu go gcailltear stádas mar chónaitheoir fadtéarmach sa chéad Bhallstát, nó an leor go bhforáiltear sa dlí náisiúnta, gan trácht a dhéanamh don Treoir go sonrach, gur féidir leis an dara Ballstát an cead cónaithe a dhiúltú “má chailleann an náisiúnach eachtrannach a stádas mar chónaitheoir fadtéarmach i mBallstát eile den Aontas Eorpach”?
1)

An gcuirtear cosc le dlí an Aontais, go háirithe Airteagal 18 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 45 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 7(2) de Rialachán (AE) 492/11, (1) Airteagal 11(1)(d) de Threoir (AE) 2003/109, (2) Airteagal 29 de Threoir (AE) 2011/95, (3) Airteagal 34 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh agus Airteagail 30 agus 31 de Chairt Shóisialta na hEorpa ó Chomhairle na hEorpa, ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá in Airteagal 7(1) de Dhlí Foraithne Uimh. 4 an 28 Eanáir 2019 arna thrasuí sa dlí agus arna leasú le Dlí Uimh. 26 an 28 Márta 2019, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7(2)(1)(a) den chéanna, a mhéid a chuirtear rochtain ar bhunioncam faoi réir an choinníll a bhaineann le cónaí san Iodáil ar feadh 10 mbliana ar a laghad (nach mór don dá bhliain deiridh, tráth a dhéantar an t-iarratas agus ar feadh ré iomlán íocaíochta an tsochair, a bheith leanúnach), lena dtugtar níos lú fabhair mar sin do náisiúnaigh na hIodáile, do náisiúnaigh an Aontais a bhfuil an ceart cónaithe nó buanchónaithe acu, nó náisiúnaigh tríú tír ar cónaitheoirí fadtéarmacha iad, a bhfuil cónaithe orthu, ar feadh tréimhse níos lú ná deich mbliana nó ar feadh deich mbliana, agus nach raibh an dá bhliain deiridh acu sin leanúnach maidir leis na catagóirí céanna a bhfuil cónaí orthu ar feadh deich mbliana, agus an dá bhliain deiridh ar bhonn leanúnach? I gcás freagra dearfach ar an gceist roimhe:
Iarraidh ar réamhrialú ón Ard-Chúirt (Éire) a taisceadh an 8 Aibreán 2022 – Z.K. agus M.S. v an tAire Dlí agus Cirt agus Comhionannais

(Cás C-248/22)

(2022/C 237/51)

Teanga an cháis: an Béarla

An chúirt a rinne an tarchur

An Ard-Chúirt (Éire)

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóirí: Z.K. agus M.S.

Cosantóir: An tAire Dlí agus Cirt agus Comhionannais

An cheist a tharchuirtear:

An gcuirtear cosc le Treoir 2004/38/CE (1) ón gComhairle ar chead cónaithe díorthaithe a thabhairt go comhuaineach do chéile coimhthithe agus do chomhpháirtí buan de facto saoránaigh den Aontas Eorpach a fheidhmíonn go dleathach a cheart chun saorghluaiseachta mar oibrí faoin Treoir?

(1) Treoir 2004/38/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le ceart shaoránaigh an Aontais agus bhaill a dteaghlaigh gluaiseacht agus cónaí faoi shaoirse ar chríoch na mBallstát, lena leasaítear Rialachán (CEE) Uimh. 1612/68 agus lena n-aisghairtear Treoracha 64/221/CEE, 68/360/CEE, 72/194/CEE, 73/148/CEE, 75/34/CEE, 75/35/CEE, 90/364/CEE, 90/365/CEE agus 93/96/CEE (IO 2004, L 158, lch. 77).
3.

Sa chás go dtugann an Chúirt Bhreithiúnais freagra dearfach ar Cheist 1 agus go bhfreagraíonn sí Ceisteanna 2(a) agus 2(b) sa chaoi gur féidir a chinneadh i gcás amhail an cás atá i gceist sna príomhimeachtaí go dtéann an difríocht sa phá i bhfeidhm ar i bhfad níos mó ban ná fear, an gcaithfear Airteagal 157 CFAE agus Airteagal 2(1)(b) agus an chéad abairt d’Airteagal 4 de Threoir 2006/54/CE a léirmhíniú sa chaoi gur féidir gur cuspóir dlisteanach d’fhoráil amhail í sin dá dtagraítear i gCeist 1 é, ar thaobh amháin, an cuspóir a shaothrú chun an fostóir a dhíspreagadh ó ragobair a leagan ar fhostaithe agus ó chúiteamh a thabhairt as fostaithe a chur ag obair lasmuigh de na huaireanta comhaontaithe trí fhorlíonadh pá le haghaidh ragoibre, ach freisin an cuspóir a shaothrú chun cóireáil níos lú fabhair d’fhostaithe lánaimseartha ná d’fhostaithe páirtaimseartha a chosc agus chun foráil a dhéanamh, dá bhrí sin, go mbeidh forlíonadh pá iníoctha i leith ragoibre de bhreis ar uaireanta oibre fostaithe lánaimseartha i mí féilire, agus ina leith sin amháin?
Achomharc arna thabhairt an 1 Eanáir 2022 ag José María Castillejo Oriol i gcoinne ordú na Cúirte Ginearálta (an Dara Dlísheomra) a fógraíodh an 8 Samhain 2021 i gCás T-419/21, Castillejo v an Coimisiún

(Cás C-1/22 P)

(2022/C 237/31)

Teanga an cháis: an Spáinnis

Páirtithe

Achomharcóir: José María Castillejo Oriol (ionadaí: J. Jover Padró, Dlíodóir)

Páirtí eile sna himeachtaí: an Coimisiún Eorpach

Le hordú an 2 Bealtaine 2022, dhíbh an Chúirt Bhreithiúnais (an Deichiú Dlísheomra) an t-achomharc as a bheith doghlactha go follasach i bpáirt agus gan bhunús go follasach i bpáirt, agus d’ordaigh sí don achomharcóir a chostais féin a íoc.
1)

An gcuirtear cosc le dlí an Aontais, go háirithe Airteagal 18 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 45 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 7(2) de Rialachán (AE) 492/11, (1) Airteagal 11(1)(d) de Threoir (AE) 2003/109, (2) Airteagal 29 de Threoir (AE) 2011/95, (3) Airteagal 34 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh agus Airteagail 30 agus 31 de Chairt Shóisialta na hEorpa ó Chomhairle na hEorpa, ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá in Airteagal 7(1) de Dhlí Foraithne Uimh. 4 an 28 Eanáir 2019 arna thrasuí sa dlí agus arna leasú le Dlí Uimh. 26 an 28 Márta 2019, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7(2)(1)(a) den chéanna, a mhéid a chuirtear rochtain ar bhunioncam faoi réir an choinníll a bhaineann le cónaí san Iodáil ar feadh 10 mbliana ar a laghad (nach mór don dá bhliain deiridh, tráth a dhéantar an t-iarratas agus ar feadh ré iomlán íocaíochta an tsochair, a bheith leanúnach) lena dtugtar níos lú fabhair mar sin do náisiúnaigh na hIodáile, do náisiúnaigh an Aontais a bhfuil an ceart cónaithe nó buanchónaithe acu, nó náisiúnaigh tríú tír ar cónaitheoirí fadtéarmacha iad, a bhfuil cónaithe orthu, ar feadh tréimhse níos lú ná deich mbliana nó ar feadh deich mbliana, agus nach raibh an dá bhliain deiridh acu sin leanúnach maidir leis na catagóirí céanna a bhfuil cónaí orthu ar feadh deich mbliana, agus an dá bhliain deiridh ar bhonn leanúnach? I gcás freagra dearfach ar an gceist roimhe: