Achomharc arna thabhairt an 16 Meán Fómhair 2022 ag Carles Puigdemont i Casamajó agus Antoni Comín i Oliveres i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Séú Dlísheomra Méadaithe) a tugadh an 6 Iúil 2022 i gCás T-388/19, Puigdemont i Casamajó agus Comín i Oliveres v an Pharlaimint

(Cás C-600/22 P)

(2022/C 441/25)

Teanga an cháis: an Béarla

Páirtithe

Achomharcóir: Carles Puigdemont i Casamajó agus Antoni Comín i Oliveres (ionadaithe: P. Bekaert, S. Bekaert, advocaten, agus G. Boye, abogado)

Páirtithe eile sna himeachtaí: Parlaimint na hEorpa, Ríocht na Spáinne

An t-ordú atá á lorg

Iarrann an t-achomharcóir ar an gCúirt Bhreithiúnais:

— an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal;

— an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta nó, mar mhalairt air sin, na gníomhartha atá faoi chonspóid a chur ar neamhní; agus

— a ordú don Pharlaimint agus do Ríocht na Spáinne na costais a íoc nó, mar mhalairt air sin, na costais a fhorchoimeád.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Mar thaca leis an gcaingean, maíonn an t-achomharcóir ceithre shaincheist dlí:

An chéad saincheist dlí lena n-éilítear go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid sa dlí agus gur sháraigh sí Airteagal 263 CFAE agus, dá bhrí sin, Airteagal 47 den Chairt, trí theacht ar chonclúid nár cheadaigh an Pharlaimint do na hachomharcóirí oifig a ghlacadh, a sainordú a fheidhmiú agus suí sa Pharlaimint mar b’amhlaidh ón 2 Iúil 2019 nach raibh sé mar thoradh ar dhiúltú na Parlaiminte aitheantas a thabhairt do stádas na n-achomharcóirí mar Fheisirí de Pharlaimint na hEorpa, mar a léirítear i dtreoir an 29 Bealtaine 2019 agus i litir an 27 Meitheamh 2019, agus dá bhrí sin, níor tháinig aon athrú ar chás dlí na n-achomharcóirí as gníomhartha agóide.

De bhun Airteagal 12 d’Acht 1976, (1) is faoin bParlaimint atá sé cinneadh a dhéanamh ar dhíospóidí a d’fhéadfadh teacht chun cinn as forálacha Acht 1976, ar fhoráil bhunriachtanach é Airteagal 1(3). Rinneadh léiriú mícheart i gcás Donnici (2) ar roinnt na gcumhachtaí idir na húdaráis náisiúnta agus an Pharlaimint dá bhforáiltear in Airteagal 12 d’Acht 1976 maidir leis na cumhachtaí a thugtar don Pharlaimint. Bheadh na hachomharcóirí ar aon nós in ann a suíocháin a ghlacadh ar feitheamh an chinnidh ar an díospóid a thug siad os comhair na Parlaiminte, agus dá bhrí sin, rinneadh earráid dlí sa bhreithiúnas faoi achomharc trí chinneadh a dhéanamh nach raibh athrú tagtha ar staid na n-achomharcóirí mar gheall ar na gníomhartha atá faoi dhíospóid .

Rinne an Chúirt Ghinearálta earráid sa dlí trína chonclúid as an gcinneadh gan tionscnamh a ghlacadh chun na pribhléidí agus na díolúintí a dhearbhú de bhun Riail 8 de Rialacha Nós Imeachta Pharlaimint na hEorpa, nach gníomh atá ann gur féidir agóid a dhéanamh ina coinne.

Rinne an Chúirt Ghinearálta earráid sa dlí trína éileamh nach raibh iarratas déanta ag na hachomharcóirí chuig an bParlaimint ar chosaint a gcuid pribhléidí agus díolúintí de bhun Rialacha 7 agus 9 de Rialacha Nós Imeachta Pharlaimint na hEorpa.

(1) Acht maidir le Comhaltaí Pharlaimint na hEorpa a thoghadh trí vótáil chomhchoiteann dhíreach (IO 1976 L 278, lch. 5), atá i gceangal le Cinneadh 76/787/CEGC, CEE, Euratom an 20 Meán Fómhair 1976 (IO 1976 L 278, lch. 1), arna leasú le Cinneadh 2002/772/CE ón gComhairle, Euratom an 25 Meitheamh agus an 23 Meán Fómhair 2002 (IO 2002 L 283, lch. 1).

(2) Breithiúnas an 30 Aibreán 2009, an Iodáil agus Donnici v an Pharlaimint, C 393/07 agus C 9/08, AE:C:2009:275.