ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

An gá Airteagal 7 de Threoir 2003/88/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 4 Samhain 2003 maidir le gnéithe áirithe d’eagrú ama oibre (1) agus Airteagal 31(2) de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh a léirmhíniú mar chosc ar reachtaíocht náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí (is é sin Airteagal 5(8) de decreto-legge an 6 Iúil 2012, Uimh. 95, Disposizioni urgenti per la revisione della spesa pubblica con invarianza dei servizi ai cittadini nonché misure di rafforzamento patrimoniale delle imprese del settore bancario (Dlí Foraithne Uimh. 95 an 6 Iúil 2012 maidir le forálacha práinneacha chun caiteachas poiblí a athbhreithniú gan aon athrú ar sheirbhísí do shaoránaigh agus bearta chun bonn caipitil na gcuideachtaí san earnáil baincéireachta a neartú), arna thiontú le leasuithe le hAirteagal 1(1) de legge 7 agosto 2012, (Dlí Uimh. 135 an 7 Lúnasa 2012)), nach gceadaíonn, ar chúiseanna srianta caiteachais phoiblí agus riachtanais eagraíochtúla na hearnála poiblí mar fhostóir, airgeadaíocht a chur ar shaoire i gcás go n-éireoidh fostaí sa tseirbhís phoiblí as? agus, ina theannta sin,
Iarraidh ar réamhrialú ón Arbeitsgericht Ludwigshafen am Rhein (an Ghearmáin) a taisceadh an 17 Márta 2022 – TF v Sparkasse Südpfalz

(Cás C-206/22)

(2022/C 237/45)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Arbeitsgericht Ludwigshafen am Rhein

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: TF

Cosantóir: Sparkasse Südpfalz

An cheist a tharchuirtear:

An gá Airteagal 7(1) de Threoir 2003/88/CE (1) agus an ceart chun tréimhse saoire le pá in aghaidh na bliana a leagtar amach in Airteagal 31(2) de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh a léiriú amhail is go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht nó ar chleachtas náisiúnta maidir le saoire bhliantúil a dheonú d'oibrithe faoina gcomhlíontar an oibleagáid maidir le teideal chun saoire a dheonú fiú má dhéanann teagmhas nárbh fhéidir a thuar difear don oibrí le linn na tréimhse údaraithe saoire, amhail, sa chás seo, coraintín arna ordú ag an rialtas, agus dá bhrí sin cuirtear cosc ar an oibrí an teideal sin a fheidhmiú ina iomláine?

(1) Treoir Uimh. 2003/88/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 4 Samhain 2003 maidir le gnéithe áirithe d'eagrú ama oibre (IO 2003 L 299, lch. 9).
2.

Má thugtar freagra diúltach ar Cheist 1, an leor, chun go gcinnfí gurb ann do thoisc urghnách faoi Airteagal 5(3) den Rialachán maidir le Cearta Aerphaisinéirí, gur laghdú ar acmhainn eitilte de dheasca aimsire ba chúis leis an athrú ar an leithroinnt sliotán, cé nár chothaigh na dálaí aimsire stop mór aerthráchta ar an iomlán?
Más é, de réir fhreagra Cheist 1, gur faisnéis chomhshaoil atá ann, an gcaithfear, dá bhrí sin, Airteagal 4(1)(d) den Treoir um Fhaisnéis Chomhshaoil a léirmhíniú sa chaoi is go bhfuil sonraí maidir le suíomh bhuanlimistéir shamplála an fhardail foraoiseachta staitistiúil le haicmiú freisin mar ábhar atá i gcúrsa a chríochnaithe nó doiciméid nó sonraí nach bhfuil críochnaithe?

An gcaithfear Airteagal 4(2)(a) den Treoir um Fhaisnéis Chomhshaoil a léirmhíniú sa chaoi is go gcomhlíontar an coinníoll san fhoráil sin – go bhforáiltear don rúndacht ábhartha sa dlí – i gcás nach leagtar síos an ceanglas rúndachta sa dlí i leith cineál sonrach faisnéise ach go bhfuil sé ann mar thoradh ar léirmhíniú ar fhoráil d’ionstraim de chineál ginearálta ar nós an Gesetz über öffentliche Informationen (“Dlí um Fhaisnéis Phoiblí”) nó an Gesetz über die staatlichen Statistiken (“an Dlí um Staidrimh Stáit”)?

Agus Airteagal 4(2)(b) den Treoir um Fhaisnéis Chomhshaoil á chur i bhfeidhm, an gcaithfear tionchair dhiúltacha iarbhír ar chaidreamh idirnáisiúnta an Stáit mar thoradh ar nochtadh na faisnéise arna hiarraidh a chruthú nó an leor baol ina leith sin a chruthú?

An bhfuil údar le srianta ar rochtain ar fhaisnéis chomhshaoil d’fhonn iontaofacht staidrimh Stáit a áirithiú ann de bharr an fhorais “cosaint an chomhshaoil [ábhartha]” dá dtagraítear in Airteagal 4(2)(h) den Treoir um Fhaisnéis Chomhshaoil?
1.

An gcaithfear táille ar nós táille chlár ORF (“Údarás Craolacháin na hOstaire”), a chinneann an t-údarás craolacháin poiblí é féin, chun a sheirbhís a mhaoiniú, i bhfianaise an dlí phríomha in Airteagal 151(1) i gcomhar le hIarscríbhinn XV, Cuid IX, Uimh 2, (h)(1) dara fleasc den Ionstraim a bhaineann leis na coinníollacha aontachais agus le hoiriúnuithe na gConarthaí, (1) a mheas mar tháille de réir bhrí Airteagal 2 i gcomhar le hAirteagal 378(1) de Threoir 2006/112/CE? (2)
Achomharc arna thabhairt an 13 Feabhra 2022 ag KY i gcoinne an bhreithiúnais a thug an Chúirt Ghinearálta (an Chéad Dlísheomra) an 1 Nollaig 2021 i gCás T-433/20 KY v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh

(Cás C-100/22 P)

(2022/C 237/33)

Teanga an cháis: an Fhraincis

Páirtithe

Iarratasóir: KY (ionadaithe: N. Maes agus J.-N. Louis, avocats)

Páirtí eile sna himeachtaí: Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh

An t-ordú atá á lorg

— breithiúnas na Cúirte Ginearálta an 1 Nollaig 2021 i gCás T-433/20 a chur ar leataobh;

— ag rialú í féin:

— a dhearbhú go bhfuil an chaingean inghlactha agus go bhfuil bunús maith léi;

— an cinneadh lena ndiúltaítear d'iarraidh an iarratasóra ar aisíoc a neamhniú;

— a ordú don chosantóir costais na n-imeachtaí ar an gcéad chéim agus costais an achomhairc a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Cuireann an t-iarratasóir faoi bhráid na Cúirte, agus a caingean le haghaidh neamhniú á scrúdú, go ndearna an Chúirt Ghinearálta roinnt earráidí sa dlí, a d’eascair go príomha ó mhearbhall idir caingean bunaithe ar shaibhriú éagórach agus dúshlán hipitéiseach i gcoinne na rialacha maidir le cearta pinsin a dhámhachtain.

Éilítear leis an gcéad fhoras achomhairc earráid dlí, a mhéid a chinn an Chúirt Ghinearálta go raibh bunús dlí ann le saibhriú éagórach, agus easpa cúiseanna leis an mbreithiúnas atá faoi chonspóid a lua.

Éilítear leis an dara foras achomhairc go ndearna an Chúirt Ghinearálta botún sa dlí maidir le cur i bhfeidhm na rialach íosta cothaithe.

Éilítear leis an tríú foras achomhairc earráid dlí a mhéid a chinn an Chúirt Ghinearálta nach raibh aon bhochtaineacht ann.

Éilítear leis an gceathrú pléadáil sárú ar dhlí an Aontais, ós rud é gur sháraigh an Chúirt Ghinearálta Barroso Truta agus Daoine Eile v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh (breithiúnas an 18 Meán Fómhair 2018, T-702/16 P, EU:T:2018:557, míreanna 104 go 106).
—

dá bhrí sin: — cúiteamh a dheonú don Iarratasóir as an dochar neamhábhartha a fulaingíodh, mar a shonraítear san iarratas, measta ex aequo et bono ag €50 000; — Cinneadh Stiúrthóir FRA dar dáta an 21 Nollaig 2018 lena ndiúltaítear iarraidh an Iarratasóra faoi Airteagal 90(1) de na Rialacháin Foirne a neamhniú; — más gá, cinneadh Stiúrthóir FRA dar dáta an 24 Meitheamh 2019 lena ndiúltaítear gearán an Iarratasóra faoi Airteagal 90(2) de na Rialacháin Foirne a neamhniú; — a ordú do Ghníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chearta Bunúsacha na costais go léir a íoc.
3.

I ndiaidh measúnú a dhéanamh ar ghnéithe áirithe de na dálaí agus na hiarmhairtí dlí dá dheasca, an bhféadfaí an téarma “beartas poiblí” arna úsáid i Rialachán Uimh. 1215/2012 a léiriú sa chaoi go gcumhdaítear an foras leis chun cinneadh a dhéanamh gan breithiúnas de chuid Ballstáit a aithint ina gcruthaítear le cur i bhfeidhm coinbhinsiúin speisialaithe ann, cosúil leis an gCoinbhinsiún CMR, dálaí dlí nach gcomhlíontar an comhaontú a bhronnann dlínse ná an comhaontú ar an dlí infheidhme araon sa chás céanna?
Iarraidh ar réamhrialú ó Administrativen sad Gabrovo (an Bhulgáir) a taisceadh an 31 Márta 2022– IL v Regionalna direktsia “Avtomobilna administratsia” Pleven

(Cás C-227/22)

(2022/C 237/48)

Teanga an cháis: an Bhulgáiris

An chúirt a rinne an tarchur

Administrativen sad Gabrovo

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Achomharcóir ar phointe dlí: IL

Freagróir ar an achomharc: Regionalna direktsia “Avtomobilna administratsia” Pleven

An cheist a tharchuirtear

An dtugtar leis na forálacha i dTreoir 2006/126 (1) an deis do Bhallstáit a iarraidh ar thiománaithe feithiclí de na haicmí С, CE, C1, C1E, D, DE, D1, D1E go dtabharfadh siad, ag eatraimh níos giorra ná tréimhse bailíochta an cheadúnais tiomána, faoi scrúdú liachta chun a n-infheidhmeacht síceolaíochta agus mheabhrach a chinneadh agus, sa chomhthéacs sin, doiciméad eile (nach é an ceadúnas tiomána) lena ndeimhnítear a n-infheidhmeacht a iarraidh? Nó an deimhnítear le seilbh ceadúnas tiomána bailí i leith na n-aicmí sin infheidhmeacht síceolaíochta agus mheabhrach an tiománaí chomh maith toisc gur cinneadh an infheidhmeacht sin agus an ceadúnas tiomána á eisiúint den chéad uair nó á athnuachan?

(1) Treoir 2006/126/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 20 Nollaig 2006 maidir le ceadúnais tiomána (IO 2006 L 403, lch. 18).
Achomharc arna thabhairt an 9 Márta 2022 ag Nemea Bank plc i gcoinne ordú na Cúirte Ginearálta (an Naoú Dlísheomra Méadaithe) a fógraíodh an 20 Nollaig 2021 i gCás T-321/17, Niemelä agus páirtithe eile v BCE

(Cás C-181/22 P)

(2022/C 237/39)

Teanga an cháis: an Béarla

Páirtithe

Achomharcóir: Nemea Bank plc (ionadaí: A. Meriläinen, asianajaja)

Páirtithe eile sna himeachtaí: Heikki Niemelä, Mika Lehto, Nemea plc, Nevestor SA, an Banc Ceannais Eorpach, An Coimisiún Eorpach

An t-ordú atá á lorg

Iarrann an tAchomharcóir ar an gCúirt Bhreithiúnais:

— an t-ordú atá faoi achomharc a chur ar leataobh;

— an cás a tharchur ar ais go dtí an Chúirt Ghinearálta le go ndéanfaí breithniú ceart air, ach go dlísheomra éagsúil comhdhéanta de bhreithiúna iomlán éagsúla, i bhfianaise na claontachta agus an neamh-urraim a thug an dlísheomra a d’eisigh an t-ordú do chearta bunúsacha an Achomharcóra;

— a ordú don BCE na costais a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

An chéad fhoras achomhairc: rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trí ghlacadh leis go hearráideach nach raibh aon ghá breithniú a dhéanamh i gcás T-321/17, mhainnigh sí a chur san áireamh gur sáraíodh, le héifeacht airbheartaithe ex tunc ó chinneadh BCE an 30 Meitheamh 2017, Airteagal 263 CFAE agus ghlac sí leis nach raibh suim ag an Achomharcóir i neamhniú chinneadh BCE maidir le tarraingt siar ceadúnais an 23 Márta 2017.

An dara foras achomhairc: rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí i dtaobh iliomad sáruithe ar riachtanais nóis imeachta riachtanacha.

An tríú foras achomhairc: mhainnigh an Chúirt Ghinearálta an sárú ar chearta an Achomharcóra de bhun Airteagal 47 den Chairt roimh thús an imeachta agus easnamh ionadaíochta an Achomharcóra le linn na n-imeachtaí leanúnacha a thabhairt faoi deara.

An ceathrú foras achomhairc: mhainnigh an Chúirt Ghinearálta an sárú ar chearta an Achomharcóra de bhun Airteagal 41 den Chairt a thabhairt faoi deara le linn di cinneadh a dhéanamh go bhfuil an t-iarratas ar dhamáistí do-ghlactha.

An cúigiú foras achomhairc: rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí le mainneachtain cearta an Achomharcóra dá bhforáiltear in Airteagal 340 CFAE a thabhairt faoi deara le linn di a chinneadh go bhfuil an t-iarratas ar dhamáistí do-ghlactha.
1.

An gcaithfear Airteagal 12(2) de Threoir 2015/2302 (1) ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Samhain 2015 maidir le taisteal láneagraithe agus socruithe taistil gaolmhara a léirmhíniú: (a) sa chiall go gcaithfidh an measúnú ar an gcúis leis an bhfoirceannadh a bheith bunaithe ar thosca dosheachanta agus urghnácha mar a tharla tráth an fhoirceanta amháin, (b) nó sa chiall gur gá freisin a chur san áireamh imthosca urghnácha a tharlaíonn i ndiaidh an fhoirceanta ach roimh an tús pleanáilte leis an turas (arb é an dáta deireanach féideartha foirceanta)? Má thugtar freagra dearfach ar (a): (aa) : An gcaithfear Airteagal 12(2) den Treoir a léirmhíniú sa chiall, i gcúrsa imeachtaí dlí maidir leis an gcúis leis an bhfoirceannadh, gur féidir le taistealaí brath ar imthosca dosheachanta urghnácha mar a tharla siad tráth an fhoirceanta ach nach raibh sé ar an eolas fúthu go dtí níos déanaí?
2.

An gcaithfear Airteagail 1, 3 agus 22 de Chód Teorainneacha Schengen (2) a léirmhíniú amhail nach gcuirtear toirmeasc ar rialacháin Bhallstáit (sa chás seo, Airteagail 18 agus 22 d’Fhoraithne Aireachta an 30 Meitheamh 2020 maidir le bearta práinneacha chun srian a chur le leathadh an choiróinvíreais COVID-19 (arna leasú le hAirteagail 3 agus 5 faoi seach d’Fhoraithne Aireachta an 10 Iúil 2020)) lena gcuirtear cosc ar fhágáil i gcomhair taisteal neamhriachtanach ón mBeilg go tíortha eile san Aontas Eorpach agus i Limistéar Schengen agus cosc ar theacht isteach ó na tíortha sin chuig an mBeilg agus a fhéadfaidh an tAire, an méara agus ceannasaí póilíní ní hamháin seiceáil a dhéanamh nó pionós a ghearradh ina leith ach iad a fhorfheidhmiú ex officio freisin?
Iarraidh ar réamhrialú ó Verwaltungsgericht Wiesbaden (an Ghearmáin) arna taisceadh an 1 Feabhra 2022 – RL v Landeshauptstadt Wiesbaden

(Cás C-61/22)

(2022/C 213/30)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Verwaltungsgericht Wiesbaden

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: RL

Cosantóir: Landeshauptstadt Wiesbaden

Na ceisteanna a tharchuirtear

An bhfuil an oibleagáid chun méarloirg a ghlacadh agus a stóráil i gcártaí aitheantais, i gcomhréir le hAirteagal 3(5) de Rialachán (AE) 2019/1157, (1) ina sárú ar dhlí an Aontais ar chéim níos airde, go háirithe

(a) Airteagal 77(3) CFAE,

(b) Airteagail 7 agus 8 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh,

(c) Airteagal 35(10) den Rialachán Ginearálta maidir le Cosaint Sonraí, (2)

agus an bhfuil sí, dá bhrí sin, neamhbhailí ar cheann de na forais sin?

(1) Rialachán ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 20 Meitheamh 2016 maidir le neartú a dhéanamh ar shlándáil cártaí aitheantais shaoránaigh an Aontais agus doiciméad cónaithe arna n-eisiúint do shaoránaigh an Aontais agus baill dá dteaghlaigh a fheidhmíonn a gceart chun saorghluaiseachta (IO 2019 L 188, lch 67).

(2) Rialachán (AE) 2016/679 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 27 Aibreán 2016 maidir le daoine nádúrtha a chosaint i ndáil le sonraí pearsanta a phróiseáil agus maidir le saorghluaiseacht sonraí den sórt sin, agus lena n-aisghairtear Treoir 95/46/CE (an Rialachán Ginearálta maidir le Cosaint Sonraí) (IO 2016 L 119, lch. 1).
1.

Leis an gcéad fhoras achomhairc, maíonn na hiarratasóirí go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí, trí mhainneachtain a admháil gur sháraigh an Coimisiún Airteagal 4(1) de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, de réir mar a léirítear i gcásdlí na Cúirte Breithiúnais é, tríd an gCinneadh Réitigh (1) a ghlacadh agus trí leanúint ar aghaidh leis an imscrúdú i gcoinne Scania ina dhiaidh sin, agus é ag brath ar an gcásfhoireann chéanna sa dá chás.
2)

D’fhonn a áirithiú go n-urramaítear an prionsabal a leagtar síos in Airteagal 153(2)(c) de Rialachán (AE) Uimh. 1308/2013, lena bhforáiltear go bhfuil ar na comhaltaí ar táirgeoirí iad a n-eagraíocht agus na cinntí a dhéanann sí a scrúdú go daonlathach: — an iomchuí, d’fhonn neamhspleáchas na gcomhaltaí den eagraíocht a mheas, a chur san áireamh, go heisiach, go bhfuil seilbh ag an duine nádúrtha nó dlítheanach céanna ar a gcaipitil, nó naisc eile freisin ar nós, le haghaidh na gcomhaltaí nach táirgeoirí iad, a mballraíocht sa chónaidhm ceardchumann chéanna, nó le haghaidh na gcomhaltaí ar táirgeoirí iad, cur i gcrích freagrachtaí bainistíochta i gcónaidhm den sórt sin? — an leor é, d’fhonn smacht iarbhír na gcomhaltaí ar tairgeoirí iad ar an eagraíocht a shuí, go mbeadh tromlach na vótaí acu, nó an mbeadh sé iomchuí a scrúdú, ag cur in áireamh dáileadh na vótaí idir comhaltaí atá neamhspleách go hiarbhír, an gcuirtear ar chumas comhalta amháin nó níos mó nach táirgeoirí iad le roinn a vótaí, fiú gan thromlach, cinntí na heagraíochta a scrúdú?
Iarraidh ar réamhrialú ón Bundesarbeitsgericht (an Ghearmáin) an 1 Márta 2022 – MO v SM i gcáil cleachtóir dócmhainneachta shócmhainní G GmbH

(Cás C-134/22)

(2022/C 222/20)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Bundesarbeitsgericht

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: MO

Cosantóir: SM i gcáil cleachtóir dócmhainneachta shócmhainní G GmbH

An cheist a tharchuirtear:

Cad é cuspóir an dara fomhír d’Airteagal 2(3) de Threoir 98/59/CE ón gComhairle an 20 Iúil 1998 maidir le comhfhogasú dhlíthe na mBallstát a bhaineann le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna, (1) lena gceanglaítear ar bhfostóir cóip, ar a laghad, de na heilimintí den chumarsáid scríofa dá bhforáiltear sa chéad fhomhír, pointe (b), (i) go (v) a tharchur chuig an údarás poiblí inniúil?

(1) IO 1998, L 225, lch. 16.
Iarraidh ar réamhrialú ó Landesverwaltungsgericht Niederösterreich (an Ostair) a taisceadh an 3 Márta 2022 – RE v Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld

(Cás C-155/22)

(2022/C 222/21)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Landesverwaltungsgericht Niederösterreich

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Achomharcóir: RE

Údarás is Freagróir: Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld

Páirtí eile sna himeachtaí: Arbeitsinspektorat NÖ Wald- und Mostviertel

An cheist a tharchuirtear

An gcaithfear dlí AE a léirmhíniú amhail go bhfuil sé i gcomhréir le foráil náisiúnta lena gceadaítear do dhaoine atá faoi dhliteanas coiriúil i leith gnóthais iompair a ndliteanas i leith sáruithe an-tromchúiseach ar fhorálacha an Chomhphobail maidir leis an méid ama tiomána agus na tréimhsí sosa atá ag tiománaithe a aistriú go duine nádúrtha trí bhíthin comhaontaithe atá inghlactha go frithpháirteach mura ndéantar, mar gheall ar an aistriú sin, an measúnú ar dhea-cháil de réir bhrí Rialachán (CE) Uimh. 1071/2009, (1) measúnú nach bhforáiltear dó faoin dlí náisiúnta ach amháin i gcás ina ngearrtar pionós ar na daoine a bhfuil an dliteanas coiriúil á aistriú acu?

(1) Rialachán (CE) Uimh. 1071/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 21 Deireadh Fómhair 2009 lena mbunaítear rialacha comhchoiteanna maidir leis na coinníollacha a bheidh le comhlíonadh chun gairm an oibreora iompair de bhóthar a chleachtadh agus lena n-aisghairtear Treoir 96/26/CE ón gComhairle (IO 2009 L 300, lch. 51).
Iarraidh ar réamhrialú ón Curtea de Apel Alba Iulia (an Rómáin), arna taisceadh an 14 Márta 2022 – Vantage Logistics S.R.L. v Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Alba, Auto Help Alba S.R.L., Banca Transilvania S.A., BRD – Groupe Société Générale S.A., S.C. Croma S.R.L., S.C. Polaris M.Holding, S.C. Elit România Piese Auto Originale S.R.L., S.C. Nedo Auto Service S.R.L., CH Insolvency I.P.U.R.L. mar leachtaitheoir arna cheapadh ag an gcúirt ar S.C. Nedo Auto Service S.R.L.

(Cás C-200/22)

(2022/C 222/29)

Teanga an cháis: an Rómáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Curtea de Apel Alba Iulia

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Iarratasóir: Vantage Logistics S.R.L.

Páirtithe eile sna himeachtaí: Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Alba, Auto Help Alba S.R.L., Banca Transilvania S.A., BRD – Groupe Société Générale S.A., S.C. Croma S.R.L., S.C. Polaris M.Holding, S.C. Elit România Piese Auto Originale S.R.L., S.C. Nedo Auto Service S.R.L., CH Insolvency I.P.U.R.L. mar leachtaitheoir arna cheapadh ag an gcúirt ar S.C. Nedo Auto Service S.R.L.

An cheist a tharchuirtear

An féidir le dlí an Aontais, prionsabal an ceart chun maoine príobháidí a urramú agus a chosaint dá bhforáiltear in Airteagal 17 den Chairt [um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh], prionsabal thosaíocht dhlí an Aontais ar an dlí náisiúnta agus, go háirithe, an chéad abairt d’Airteagal 9(6) de Threoir (AE) 2019/1023 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 20 Meitheamh 2019 maidir le creataí um athstruchtúrú coisctheach, maidir le hurscaoileadh fiachais agus maidir le dícháilíochtaí agus maidir le bearta chun éifeachtúlacht nósanna imeachta a bhaineann le hathstruchtúrú, dócmhainneacht agus urscaoileadh fiachais a fheabhsú, agus lena leasaítear Treoir (AE) 2017/1132 (an Treoir maidir le hathstruchtúrú agus dócmhainneacht) (1), a léirmhíniú mar chosc ar reachtaíocht náisiúnta amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí (Airteagal 139(1) [pointe] (C) de Dhlí Uimh. 85/2014], [lena gceadaítear], i gcomhthéacs imeachtaí dócmhainneachta, an plean atheagrúcháin/athstruchtúraithe a mheas a bheith glactha más rud é, i gcás ina bhfuil dhá nó ceithre chatagóir éileamh, go vótálann ar a laghad leath de líon na gcatagóirí ina bhfabhar, ar choinníoll go nglacann ceann de na catagóirí faoi mhíbhuntáiste leis an bplean agus go nglacann 30 % ar a laghad d’iomlán, de réir luacha, de na creidiúnaithe i gcoitinne leis an bplean céanna?

(1) IO L 172, lch. 18.
1.

An bhféadfadh ceanglais nach mbaineann le comhréireacht de bhun bhrí Airteagail 2(14) de Threoir 2011/83/AE (1) nó aon cheanglais eile nach mbaineann le comhréireacht de réir bhrí Airteagal 2(12) de Threoir (AE) 2019/771 (2) a bheith ann i gcás ina bhfuil tionchar ar ghealltanas an ráthóra ag imthosca a bhaineann go sainiúil leis an tomhaltóir, go háirithe lena dhearcadh i leith an earra ceannaithe (sá chás seo, a shásta is atá an tomhaltóir leis an earra ceannaithe), gan gá go mbainfeadh na himthosca pearsanta sin le bail nó gnéithe an earra ceannaithe?
Iarraidh ar réamhrialú ó Landgericht Stuttgart (an Ghearmáin) a taisceadh an 17 Feabhra 2022 – TAP Portugal v Myflyright GmbH

(Cás C-158/22)

(2022/C 222/24)

Teanga an cháis: an Ghearmáinis

An chúirt a rinne an tarchur

Landgericht Stuttgart

Páirtithe sna príomhimeachtaí

Achomharcóir: TAP Portugal

Freagróir: Myflyright GmbH

An cheist a tharchuirtear

An gcaithfear Airteagal 5(3) de Rialachán (CE) Uimh. 261/2004 (1) a léirmhíniú amhail gurb ann d’imthoisc urghnách de réir bhrí na forála sin i gcás ina gcuirtear eitilt atá ag imeacht ó aerfort lasmuigh de cheanncheathrú an aeriompróra oibríochta ar ceal toisc go bhfuair, tamall beag roimh an eitilt, comhalta den fhoireann don eitilt sin (an comhphíolóta sa chás seo), ar éirigh go hiomlán leis sna scrúduithe leighis a ordaítear go rialta, bás tobann nach bhféadfadh an t-aeriompróir a thuar nó go bhfuair sé chomh breoite sin nach raibh sé in ann tabhairt faoin eitilt?

(1) Rialachán (CE) Uimh. 261/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Feabhra 2004 lena mbunaítear comhrialacha maidir le cúiteamh agus cúnamh do phaisinéirí i gcás nach gceadófar dóibh bordáil agus i gcás ina gcuirfear eitiltí ar ceal nó i gcás go gcuirfear moill fhada orthu, agus lena n-aisghairtear Rialachán (CEE) Uimh. 295/91 (IO 2004 L 46, lch. 1).
1.

In imthosca ar nós na himthosca sna príomhimeachtaí, ina mbraitheann duine inchánach air, mar gheall ar an mbreithiúnas in Mensing, (1) go dtagann soláthar de shaothair ealaíne, a fuair sé roimhe sin i gcomhthéacs soláthar díolmhaithe laistigh den Chomhphobal ón gcruthaitheoir (nó a chomharbaí i dteideal), faoin scéim corrlaigh in Airteagal 311 et seq. de Threoir 2006/112/CE (2) freisin, an bhfuil an méid inchánach le cinneadh, i gcomhréir le mír 49 den bhreithiúnas sin, go heisiach ar bhonn dhlí an Aontais, ionas nach gceadaítear do chúirt náisiúnta foráil sa dlí náisiúnta a léirmhíniú (sa chás seo, an tríú habairt de fhomhír 3 de mhír 25a den Umsatzsteuergesetzes (“Dlí um Cháin Láimhdeachais”) sa chaoi is nach bhfuil an cháin atá dlite ar an bhfáil laistigh den Chomhphobal ina cuid den méid inchánach?
2)

An gcuirtear cosc le hAirteagal 7 de Threoir 2003/88/CE nó le hAirteagal 31(2) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh ar léirmhíniú ar reachtaíocht náisiúnta amhail Airteagal 7(3) den Bundesurlaubgesetz (An tAcht um Shaoire Chónaidhme), lena bhforáiltear go dtéann an gceart chun saoire bliantúla le pá, nár feidhmíodh fós, atá ag oibrí a théann, le linn na bliana tagartha don tsaoire, ón gcéim oibre go dtí céim na díolúine ó chaidreamh fostaíochta páirtaimseartha faoi dhul ar scor de réir a chéile, in éag ag deireadh na bliana tagartha nó ar dháta níos déanaí, sa chás gur dheon an fostóir – gan a oibleagáidí comhair maidir le réadú an chirt saoire a bheith comhlíonta aige – don oibrí, i gcomhréir lena iarratas, an tsaoire bhliantúil iomlán ar feadh tréimhse díreach roimh thús chéim na díolúine ón obair, ach nach bhféadfaí an ceart chun saoire a fheidhmiú – go páirteach ar a laghad – mar gheall ar éagumas an oibrí chun oibre de bharr bhreoiteacht a tharla tar éis an tsaoire a dheonú?