Achomhairc arna thabhairt an 29 Iúil 2022 ag Tirrenia di Navigazione SpA i gcoinne bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta (an tOchtú Dlísheomra) an 18 Bealtaine 2022 i gCás T-593/20, Tirrenia di Navigazione SpA v an Coimisiún Eorpach

(Cás C-514/22 P)

(2022/C 359/62)

Teanga an cháis: an Iodáilis

Páirtithe

Achomharcóir: Tirrenia di Navigazione SpA (ionadaithe: B. Nascimbene, F. Rossi Dal Pozzo, A. Moriconi, avocats)

Páirtí eile sna himeachtaí: An Coimisiún Eorpach

An t-ordú atá á lorg

Iarrann an t-achomharcóir ar an gCúirt Bhreithiúnais:

1. breithiúnas na Cúirte Ginearálta an 18 Bealtaine 2022 i gCás T-593/20 a chur ar neamhní;

2. a dhearbhú go bhfuil Cinneadh (AE) 2020/1412 ón gCoimisiún an 2 Márta 2020 neamhbhailí, a mhéid a bhaineann sé le hAirteagail 2, 3 agus 4, agus mar mhalairt air sin le hAirteagail 6 agus 7, lena n-ordaítear an chabhair líomhnaithe a aisghabháil, lena ndearbhaítear go bhfuil an aisghabháil sin láithreach agus éifeachtach;

3. mar mhalairt air sin, an cás a tharchur ar ais chuig Dlísheomra eile de chuid na Cúirte Ginearálta;

4. a ordú don chosantóir na costais a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Cuireann an t-achomharcóir in aghaidh bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta i gCás T-593/20, Tirrenia di Navigazione SpA v an Coimisiún, inar dhíbh an Chúirt sin an t-iarratas ar Airteagail 2, 3 agus 4, agus mar mhalairt air sin Airteagail 6 agus 7 de Chinneadh (AE) 2020/1412 ón gCoimisiún an 2 Márta 2020 a chur ar neamhní, lenar chinn an Coimisiún go measfaí bearta áirithe a bhaineann leis an achomharcóir mar státchabhair neamhdhleathach agus neamh-chomhoiriúnach.

Leis an gcéad saincheist dlí, éilíonn an t-achomharcóir go ndearnadh sárú ar Airteagail 107(1) agus 108(2) CFAE agus ar Threoirlínte Tarrthála agus Athstruchtúraithe 2004. Áitíonn an t-achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus gur mhainnigh sí cúiseanna a lua a mhéid ina chinn sí gur mhainnigh an t-achomharcóir a chinntiú go gcomhlíonfaí na coinníollacha atá leagtha síos i bpointe 25(c) de Threoirlínte 2004. Áitíonn an t-achomharcóir mar mhalairt air sin (a) go ndearna Rialtas na hIodáile an Coimisiún a chur ar an eolas go cuí faoin bplean chun an brainse gnó a phríobháidiú; (b) go ndeimhnigh sé an rún chun an cúnamh tarrthála a aisíoc roimh dhul in éag an sprioc-ama 6 mhí ag úsáid fáltas ón bpríobháidiú sin; (c) gur fhoilsigh sé an plean leachtaithe ar a shuíomh gréasáin. Dá bhrí sin, chuir sé ar chumas an Choimisiúin a bheith go hiomlán ar an eolas faoina gcuid pleananna féin, eadhon, chun leanúint ar aghaidh le príobháidiú i gcomhthéacs an phlean leachtaithe agus ansin an cúnamh tarrthála a aisíoc.

De réir an achomharcóra, tá an cur chuige foirmiúil arna ghlacadh ag an gCoimisiún agus arna roinnt ag an gCúirt Ghinearálta contrártha do phrionsabal an dea-riaracháin a chumhdaítear in Airteagal 41 den Chairt um Chearta Bunúsacha agus contrártha freisin do phrionsabal na héifeachtachta.

Leis an dara saincheist dlí, éilíonn an t-achomharcóir go ndearnadh sárú ar Airteagail 107(1) agus Airteagal 108(2) CFAE maidir le díolúintí ó chánacha áirithe a íoc. Áitíonn an t-achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus gur mhainnigh sí cúiseanna a lua a mhéid ina chinn sí i ndáil le “cánacha indíreacha”, go raibh bunús maith le pléadáil do-ghlacthachta a d’ardaigh an Coimisiún ina frithéileamh.

Thairis sin, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí freisin ina measúnú ar infheidhmeacht Airteagal 107(1) CFAE maidir leis an mbeart atá faoi chonspóid ag an achomharcóir agus a bhaineann le díolúine ó chánacha áirithe, agus tá ráiteas ar chúiseanna neamhleor i gconclúidí na Cúirte Ginearálta ina leith sin.

Tá an díolúine sin ó cháin chorparáide go hiomlán coinníollach ar theacht chun cinn imeachtaí sa todhchaí agus neamhchinnte agus lena gcuirfear cosc ar chomhdhlúthú aon bhuntáiste ón achomharcóir go dtí seo agus a fhágann go bhfuil sé indéanta go hiomlán, mar a aithnítear sa Chinneadh, go bhféadfadh buntáiste den sórt sin teacht chun cinn amach anseo.

Ina theannta sin, measann an t-achomharcóir, sa bhreis ar bhuntáiste gan a bheith ann, go bhfuil comheilimintí eile de choincheap na státchabhrach in easnamh freisin: éifeacht an bhirt ar thrádáil laistigh den Aontas agus an éifeacht ar iomaíocht.

Dá bhrí sin, ní hionann an díolúine sin agus coincheap na Státchabhrach de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE agus, dá bhrí sin, ní státchabhair í.

Leis an tríú saincheist dlí, éilíonn an t-achomharcóir go ndearnadh sárú ar phrionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus an dea-riaracháin maidir le fad tréimhse an nós imeachta agus ar phrionsabal na cosanta d’ionchais dhlisteanacha agus sárú ar phrionsabal na comhréireachta.

Áitíonn an t-achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus gur mhainnigh sí cúiseanna a lua a mhéid ina chinn sí ina hiomláine, nach raibh an nós imeachta ar dá bharr a glacadh Cinneadh (AE) 2020/1412 rófhada agus, dá bhrí sin, nár sáraíodh prionsabail na deimhneachta dlíthiúla, an dea-riaracháin agus na comhréireachta. Maidir le sárú ar phrionsabal na comhréireachta, chinn an Chúirt Ghinearálta go bhfuil bunús maith leis an bpléadáil do-ghlacthachta a d’ardaigh an Coimisiún ina frithéileamh agus, mar sin, rinne sí earráid dlí.

Áitíonn an t-achomharcóir freisin nach féidir le Cinneadh (AE) 2020/1412, i gcomhréir leis an bprionsabal maidir le hionchais dhlisteanacha a chosaint agus i gcomhréir le hAirteagail 16 agus 17 den Chairt um Chearta Bunúsacha, go gceanglófaí ar Tirrenia in AS na bearta státchabhrach faoi chonspóid a aisghabháil.

De réir an achomharcóra, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí, trí mhainneachtain a chinneadh gur sháraigh an Coimisiún na prionsabail ghinearálta dá dtagraítear thuas agus freisin an Chairt um Chearta Bunúsacha.

Leis an gceathrú saincheist dlí, éilíonn an t-achomharcóir gur mhainnigh an Chúirt Ghinearálta fianaise a chur ina comhad imscrúdaithe.

Gearánann an t-achomharcóir nach raibh sé in ann, de bhun Airteagal 85(3) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, Cinneadh ón gCoimisiún an 30 Meán Fómhair 2021 maidir le bearta SA.32014, SA.32015, SA.32016 (2011/C) (ex 2011/NN) a chuir an Iodáil agus Réigiún na Sairdíne i bhfabhar Saremar (a bhfuil fógra tugtha ina leith faoi dhoiciméad C (2021) 6990) chun feidhme a chur le comhad an cháis, cinneadh a fuair an t-achomharcóir ón gCoimisiún tar éis iarratas ar rochtain ar an gcomhad.

De réir an achomharcóra, i bhfianaise ábharthacht chinneadh Saremar, rinneadh sárú follasach ar chearta cosanta an achomharcóra inar mainníodh éifeacht a thabhairt do bhreithiúnas na Cúirte Ginearálta toisc gur mainníodh fianaise bhreise a chur i gcomhad an cháis, mar gheall gur sháraigh sé seo Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta féin agus go raibh sé contrártha leis an dualgas cúiseanna a fhorchuirtear ar aon institiúid de chuid an Aontais a lua.