lena leasaítear (AE) Uimh. 952/2013 lena leagtar síos Cód Custaim an Aontais, maidir le hearraí a d'fhág go sealadach críoch chustaim an Aontais ar muir nó san aer

MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN

1.COMHTHÉACS AN TOGRA

•Forais agus cuspóirí an togra

Is éard is aidhm do Rialachán (AE) Uimh. 952/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 9 Deireadh Fómhair 2013 lena leagtar síos Cód Custaim an Aontais (CCA) trádáil dhlisteanach a éascú agus san am céanna maoirseacht chustaim iomchuí agus an comhrac i gcoinne na calaoise a áirithiú.

Tháinig CCA i bhfeidhm an 30 Deireadh Fómhair 2013, ach tá feidhm aige ina iomláine ón 1 Bealtaine 2016 amach.

Is éard is aidhm don togra seo Airteagal 136 CCA a mhodhnú chun cur i bhfeidhm fhorálacha eile CCA a áirithiú, go háirithe na forálacha a bhaineann le maoirseacht chustaim. Ba cheart an leasú seo teacht i bhfeidhm chomh luath agus is féidir chun cuidiú le maoirseacht chustaim éifeachtach.

D'fhonn sreafaí trádála a éascú, sonraítear in Airteagal 136 CCA nach bhfuil feidhm ag forálacha áirithe (go háirithe na forálacha lena rialaítear na hoibleagáidí maidir le dearbhú iontrála achomair a thaisceadh, fógra a thabhairt maidir le teacht árthaigh farraige, earraí a iompar agus a thíolacadh do chustaim tráth a ndílochtaithe nó a dtrasloingsithe agus fanacht le húdarú a fháil sula ndéantar na hearraí a dhílochtú nó a thrasloingsiú, agus na forálacha sin lena rialaítear stóráil shealadach) maidir le hearraí a d'fhág críoch chustaim an Aontais go sealadach le linn dóibh a bheith ag gluaiseacht ar chonair dhíreach idir dhá phointe sa chríoch sin ar muir nó san aer gan stopadh lasmuigh den Aontas. Mar sin féin, má dhéantar na forálacha sin a dhífheidhmiú, is féidir go mbeidh baol ann nach ndéanfar maoirseacht chustaim éifeachtach ar na hearraí sin.

Le hAirteagal 136 CCA, ní fhaightear réidh leis an gceanglas a leagtar síos in Airteagal 134 CCA maidir le hearraí a thugtar isteach i gcríoch chustaim an Aontais a bheith faoi réir maoirseacht chustaim agus, más iomchuí, faoi réir rialuithe custaim. Mar sin féin, mar thoradh ar an téacs atá ann faoi láthair in Airteagal 136, níl aon bhunús dlí soiléir ann lena gceanglaítear na hearraí sin a thíolacadh do na húdaráis chustaim. Ina éagmais sin, an mhaoirseacht a dhéanfaidh na húdaráis custaim ar earraí nach earraí de chuid an Aontais iad agus ar earraí de chuid an Aontais nach mór cruthúnas a thabhairt maidir lena stádas, is féidir go néireoidh sé níos deacra.

Dá bharr sin, ní mór deis a bheith ag na húdaráis custaim sna calafoirt nó sna haerfoirt sin chun a áirithiú go ndéanfar dleacht ar allmhairí agus muirir eile a ghearradh go hiomlán agus mar is ceart, nó go gcuirfear bearta neamhfhioscacha i bhfeidhm mar is ceart (e.g. rialuithe tréidliachta nó fíteashláintíochta) maille le rioscaí a shainaithint maidir le hearraí a thiocfaidh isteach ina gcalafoirt nó ina naerfoirt.

Chun cur i bhfeidhm iomchuí fhorálacha eile CCA a áirithiú, go háirithe na forálacha sin maidir le maoirseacht chustaim, tá sé ríthábhachtach dá bhrí sin modhnú a mholadh ar raon feidhme Airteagal 136 CCA, lena ndéantar dealú idir earraí nach earraí de chuid an Aontais iad agus earraí de chuid an Aontais, mar seo a leanas:

(1)Ar an gcéad dul síos, is iad na forálacha seo a leanas, agus na forálacha seo amháin, nach bhfuil feidhm acu maidir le hearraí nach earraí de chuid an Aontais iad a thiocfaidh ar chonair dhíreach isteach i gcríoch chustaim an Aontais arís, tar éis dóibh an tAontas a fhágáil go sealadach ar chonair dhíreach ar muir nó san aer:

(1)Na rialacha lena rialaítear an oibleagáid an dearbhú iontrála achomair a thaisceadh (Airteagail 127 go 130 CCA) agus

(2)Na rialacha lena rialaítear an oibleagáid fógra a thabhairt maidir le teacht árthaigh farraige nó aerárthaigh d'oifig custaim na chéad iontrála i gcríoch chustaim an Aontais (Airteagal 133 CCA).

(3)Os a choinne sin, na forálacha lena rialaítear an oibleagáid na hearraí a iompar chuig áit áirithe, iad a thíolacadh do chustaim tráth a ndílochtaithe nó a dtrasloingsithe, fanacht le húdarú a fháil sula ndéanfar na hearraí a dhílochtú nó a thrasloingsiú, agus na forálacha maidir le stóráil shealadach, ba cheart feidhm a bheith acu maidir leis na cásanna sin agus, sa dóigh go mbeifí in ann maoirseacht chustaim iomchuí a dhéanamh.

(2)Ar an dara dul síos, ba cheart gur mar a gcéanna a bheadh i gcás earraí de chuid an Aontais ar gá cruthúnas a thabhairt maidir lena stádas de bhun Airteagal 153(2) CCA, sa mhéid nach mór do na húdaráis custaim bheith in ann an cruthúnas a sheiceáil maidir leis an stádas sin.

(3)Ar an tríú dul síos, na rialacha nach bhfuil feidhm acu maidir le hearraí de chuid an Aontais a bhfuil a stádas coinnithe acu de bhua Airteagal 155(2) CCA, is féidir leo na rialacha lena rialaítear an oibleagáid earraí a thíolacadh do chustaim tráth a ndílochtaithe nó a dtrasloingsithe, agus an oibleagáid fanacht le húdarú a fháil sula ndéantar na hearraí a dhílochtú nó a thrasloingsiú (139 go 140 CCA) a chur san áireamh freisin. Is amhlaidh atá, fiú amháin má d'fhág na hearraí críoch chustaim an Aontais go sealadach, toisc nár athraíodh a stádas agus ní gá cruthúnas a thabhairt maidir leis.

(4)Ar deireadh, ba cheart tagairtí áirithe a scriosadh as Airteagal 136 CCA mar seo a leanas:

(1)An tagairt d'Airteagal 135(1) agus d'Airteagal 137 CCA, ba cheart í a scriosadh mar gur cheart na hearraí a iompar chuig áiteanna áirithe a d'ainmnigh na húdaráis chustaim in aon chás;

(2)An tagairt d'Airteagal 141 CCA, ba cheart í a scriosadh mar gur cheart feidhm a bheith ag Airteagal 141(1) maidir le hearraí a aistrítear faoin nós imeachta idirthurais tráth a thiocfaidh siad isteach san Aontas custaim arís.