CINNEADH (AE) 2022/1328 ÓN gCOIMISIÚN

an 30 Meán Fómhair 2021

maidir leis na bearta SA.32014, SA.32015, SA.32016 (2011/C) (ex 2011/NN) arna gcur chun feidhme ag an Iodáil agus ag Réigiún Lazio i bhfabhar Laziomar agus a fhaighteora CLN

(a bhfuil fógra tugtha ina leith faoi dhoiciméad C(2021) 6989)

(Is é an leagan Iodáilise an t-aon leagan barántúil)

(Téacs atá ábhartha maidir le LEE)

CLÁR NA nÁBHAR

1. Nós Imeachta 157

2. Cúlra agus tuairisc ar na bearta atá faoi réir imscrúdú 158

2.1. Creat ginearálta 158

2.1.1. Na Coinbhinsiúin tosaigh 158

2.1.2. Fadú na gCoinbhinsiún tosaigh 160

2.1.3. Príobháidiú Laziomar agus tabhairt i gcrích an chonartha seirbhíse nua 161

2.2. Bearta i raon feidhme Chinntí 2011 agus 2012 161

2.3. Tuairisc mhionsonraithe ar na bearta atá faoi réir an Chinnidh seo 161

2.3.1. Fadú an Choinbhinsiúin tosaigh idir Laziomar agus an Iodáil 162

2.3.1.1. Na hoibleagáidí seirbhíse poiblí 162

2.3.1.2. Buiséad agus fad 162

2.3.2. Príobháidiú Laziomar 164

2.3.2.1. An nós imeachta díolacháin agus dámhachtain deiridh 165

2.3.2.2. An conradh díolacháin 165

2.3.2.3. Imeachtaí ar an leibhéal náisiúnta 165

2.3.3. An conradh seirbhíse nua idir Réigiún Lazio agus Laziomar 166

2.3.3.1. An tairbhí 166

2.3.3.2. Na bealaí 166

2.3.3.3. Fad 166

2.3.3.4. Na hoibleagáidí seirbhíse poiblí 166

2.3.3.5. Na forálacha cúitimh agus an dámhachtain deiridh 166

2.3.4. An tosaíocht feistithe 168

2.3.5. Na bearta a leagtar síos le Dlí 2010 168

2.4. Nós imeachta maidir le sárú Uimh. 2007/4609 168

3. Forais maidir leis an nós imeachta a thionscnamh agus síneadh a chur leis 170

3.1. Fadú an Choinbhinsiúin tosaigh idir Laziomar agus an Iodáil 170

3.1.1. Altmark a urramú agus cabhair a bheith ann 170

3.1.2. Comhoiriúnacht 171

3.2. Príobháidiú Laziomar 172

3.3. An conradh seirbhíse nua idir Réigiún Lazio agus Laziomar 172

3.3.1. Altmark a urramú, agus cabhair agus comhoiriúnacht a bheith ann 172

3.3.2. Comhoiriúnacht 172

3.4. An tosaíocht feistithe 173

3.5. Na bearta a leagtar síos le Dlí 2010 173

4. Barúlacha ón Iodáil 173

4.1. Maidir leis na hoibleagáidí seirbhíse poiblí agus an timpeallacht iomaíoch 173

4.2. Maidir le príobháidiú Laziomar 173

4.2.1. Maidir le praghas díola Laziomar 174

4.2.2. Maidir le cineál trédhearcach agus neamh-idirdhealaitheach an nóis imeachta 174

4.3. Maidir le comhlíontacht fhadú an Choinbhinsiúin tosaigh agus an chonartha nua seirbhíse poiblí le coinníollacha Altmark 175

4.4. An tosaíocht feistithe 175

4.5. Maidir leis na bearta a leagtar síos le Dlí 2010 175

4.6 Maidir leis na rialacha chun an cúiteamh le haghaidh na tréimhse 2011–2019 a ríomh agus maidir leis an bpréimh riosca 6,5 % a leagtar síos i dTreoir CIPE ó 2010 amach 175

4.7. Maidir le comhlíontacht an chonartha nua seirbhíse poiblí le Cinneadh 2011 maidir le SGEI 176

4.8. Maidir le comhlíontacht an chonartha nua seirbhíse poiblí le Creat SGEI 2011 177

5. Measúnú 177

5.1. Cabhair a bheith ann de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE 177

5.1.1. Fadú an Choinbhinsiúin tosaigh idir Laziomar agus an Iodáil 177

5.1.1.1. Acmhainní Stáit 178

5.1.1.2. Roghnaíocht 178

5.1.1.3. Buntáiste eacnamaíoch 179

5.1.1.4. Éifeacht ar iomaíocht agus ar thrádáil 179

5.1.1.5. Conclúid 180

5.1.1.6. Cabhair nua nó cabhair atá ann cheana 180

5.1.2. Dámhachtain an chonartha nua seirbhíse poiblí arna chuachadh le gnó Laziomar 180

5.1.2.1. Altmark 1 180

5.1.2.2. Altmark 2 187

5.1.2.3. Altmark 3 187

5.1.2.4. Altmark 4 190

5.1.2.5. Conclúid 196

5.1.3. Na bearta a leagtar síos le Dlí 2010 196

5.1.3.1. An úsáid a d’fhéadfadh a bheith arna baint as cistí chun longa a uasghrádú chun críoch leachtachta 196

5.1.3.2. Díolúintí fioscacha a bhaineann leis an bpróiseas príobháidithe 197

5.1.3.3. An fhéidearthacht a bhaineann le hacmhainní FAS a úsáid chun freastal ar riachtanais leachtachta 198

5.1.4. An chonclúid maidir le cabhair a bheith ann 198

5.2. Dleathacht na cabhrach 198

5.3. Comhoiriúnacht na cabhrach 198

5.3.1. Rialacha is infheidhme 200

5.3.2. Fíorsheirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta dá dtagraítear in Airteagal 106 CFAE 200

5.3.3. An gá le gníomh iontaoibhe ina sonraítear na hoibleagáidí seirbhíse poiblí agus na modhanna ríomha cúitimh 202

5.3.4. Fad na tréimhse iontaoibhe 203

5.3.5. Comhlíontacht le Treoir 2006/111/CE 204

5.3.6. An méid cúitimh 204

5.3.7. An tosaíocht feistithe 206

5.3.8. Conclúid 206

6. Conclúid 206

TÁ AN COIMISIÚN EORPACH,

Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe an chéad fhomhír d’Airteagal 108(2) de,

Ag féachaint don Chomhaontú ar an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch, agus go háirithe Airteagal 62(1)(a) de,

Tar éis a iarraidh ar pháirtithe leasmhara a mbarúlacha a chur isteach de bhun na forála nó na bhforálacha atá luaite thuas (1) agus ag féachaint dá gcuid barúlacha,

De bharr an mhéid seo a leanas:

1. Nós Imeachta

(1) An 23 Márta 2009, 9 Nollaig 2009, 21 Nollaig 2009, 6 Eanáir 2010, 27 Meán Fómhair 2010 agus 12 Deireadh Fómhair 2010, fuair an Coimisiún sé ghearán maidir le bearta tacaíochta éagsúla arna nglacadh ag an Iodáil i bhfabhar na gcuideachtaí in iar-Ghrúpa Tirrenia (2). Bhain na gearáin leis an gcúiteamh seirbhíse poiblí a deonaíodh do na cuideachtaí sin tar éis do na conarthaí seirbhíse poiblí tosaigh a tugadh i gcrích leis an Iodáil don tréimhse idir mí Eanáir 1989 agus mí na Nollag 2008 dul in éag (“na Coinbhinsiúin tosaigh”), bearta tacaíochta breise arna leagan síos sa dlí náisiúnta i gcomhthéacs phróiseas príobháidithe na gcuideachtaí, mar aon le saincheisteanna áirithe a bhaineann go háirithe le nós imeachta príobháidithe Tirrenia di Navigazione S.p.A. (“Tirrenia”) agus Siremar – Sicilia Regionale Marittima S.p.A. (“Siremar”).

(2) Thug an Iodáil fógra don Choimisiún an 29 Iúil 2010 faoin gcúiteamh a d’íoc an Iodáil in 2008, 2009 agus 2010 le Caremar – Campania Regionale Maritima S.p.A. (“Caremar”). Tugadh an fógra sin arís an 1 Nollaig 2010 agus cumhdaíodh an cúiteamh a íocadh le Caremar in 2009 agus 2010. Cumhdaíodh an cúiteamh a íocadh le Caremar in 2008 le cinneadh ar leithligh (féach aithris 20).

(3) An 5 Deireadh Fómhair 2011, thionscain an Coimisiún an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil i leith bearta éagsúla arna nglacadh ag an Iodáil i bhfabhar na gcuideachtaí in iar-Ghrúpa Tirrenia (“Cinneadh 2011”) (3). Bhain an t-imscrúdú inter alia leis na gcúiteamh a deonaíodh do Caremar – chun roinnt bealaí muirí a oibriú ón 1 Eanáir 2009 agus le roinnt bearta eile a deonaíodh don chuideachta sin (féach aithris 38).

(4) An tráth sin, d’oibrigh Caremar bealaí cabatáiste muirí (4) i Murascaill Naples (Réigiún Campania) agus in oileánra Pontino (Réigiún Lazio). Ina dhiaidh sin, d’aistrigh Réigiún Campania na bealaí in oileánra Pontino chuig Réigiún Lazio ar bhonn neamhspleách faoin ainm Laziomar S.p.A. (“Laziomar”) (5). Cuireadh an t-aistriú sin ar bhonn foirmiúil an 1 Meitheamh 2011 (féach aithrisí 32 agus 33).

(5) Foilsíodh Cinneadh 2011 in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh. D’iarr an Coimisiún ar pháirtithe leasmhara a mbarúlacha a thabhairt faoi na bearta faoi imscrúdú.

(6) I litir dar dáta an 28 Meán Fómhair 2011, dheimhnigh an Iodáil go raibh sé beartaithe aici na cuideachtaí réigiúnacha in iar-Ghrúpa Tirrenia, lena n-áirítear Laziomar, a phríobháidiú. Chuir an Coimisiún iarraidh ar fhaisnéis chuig an Iodáil an 26 Deireadh Fómhair 2011 maidir leis an nós imeachta príobháidithe. An 30 Samhain 2011 chuir an Iodáil freagra isteach ar iarraidh an Choimisiúin ar fhaisnéis an 26 Deireadh Fómhair 2011.

(7) Chuir an Iodáil barúlacha isteach an 15 Samhain 2011 maidir leis na bearta arna gcumhdach ag Cinneadh 2011.

(8) An 25 Aibreán 2012, chuir an Coimisiún iarraidh eile ar fhaisnéis chuig an Iodáil maidir leis an nós imeachta príobháidithe. D’fhreagair an Iodáil i litir dar dáta an 22 Bealtaine 2012.

(9) Chuir an Coimisiún síneadh leis an nós imeachta imscrúdaithe an 7 Samhain 2012inter alia chun bearta breise tacaíochta áirithe arna ndeonú ag Réigiún Lazio do Laziomar i leith an chúitimh phoiblí a deonaíodh do Laziomar faoin gconradh nua seirbhíse poiblí a chumhdach. Ghlac an Coimisiún leagan leasaithe den Chinneadh sin an 19 Nollaig 2012 (“Cinneadh 2012”) (6).

(10) Foilsíodh Cinneadh 2012 in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh. D’iarr an Coimisiún ar pháirtithe leasmhara a mbarúlacha a thabhairt faoi na bearta faoi imscrúdú.

(11) Chuir an Iodáil a barúlacha isteach an 11 Nollaig 2012.

(12) D’iarr an Coimisiún faisnéis bhreise ón Iodáil an 25 Eanáir 2018, an 29 Márta 2018, an 31 Lúnasa 2018, an 4 Márta 2019, an 15 Aibreán 2020, an 9 Feabhra 2021 agus an 26 Feabhra 2021. Sholáthair an Iodáil an fhaisnéis sin an 26 Aibreán 2018, an 8 Bealtaine 2018, an 31 Bealtaine 2018, an 2 Samhain 2018, an 11 Nollaig 2018, an 30 Aibreán 2019, an 22 Meitheamh 2020, an 22 Feabhra 2021 agus an 17 Márta 2021.

(13) Ní bhaineann an Cinneadh seo ach le cabhair fhéideartha do Laziomar mar a shonraítear i roinn 2.3. Tá imscrúdú ar leithligh faoi na cásanna SA.32014, SA.32015 agus SA.32016 á dhéanamh ar gach beart eile atá fágtha faoi réir Chinntí 2011 agus 2012 agus dá réir sin ní chumhdaítear leis an gCinneadh seo iad. Is le cuideachtaí eile de chuid iar-Ghrúpa Tirrenia go háirithe a bhaineann na bearta sin atá fágtha.

2. Cúlra agus tuairisc ar na bearta atá faoi réir imscrúdú

2.1. Creat ginearálta

2.1.1. Na Coinbhinsiúin tosaigh

(14) Ba leis an Iodáil, tríd an gcuideachta Fintecna (7), an Grúpa Tirrenia go traidisiúnta agus sé chuideachta a bhí i gceist leis an chéad lá riamh, is iad sin Tirrenia, Adriatica, Caremar, Saremar, Siremar agus Toremar. Sholáthair na cuideachtaí sin seirbhísí iompair mhuirí faoi chonarthaí seirbhíse poiblí ar leithligh a tugadh i gcrích in 1991 leis an Iodáil, agus a bhí i bhfeidhm ar feadh 20 bliain idir mí Eanáir 1989 agus mí na Nollag 2008 (“na Coinbhinsiúin tosaigh”). Bhí 100 % de scairchaipiteal Tirrenia ag Fintecna, agus ba le Terrinia ar a sheal na cuideachtaí réigiúnacha Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar agus Toremar ina n-iomláine. Rinne Adriatica, a bhíodh ag oibriú roinnt bealaí idir an Iodáil agus an Albain, an Chróit, an Ghréig agus Montainéagró faoi seach, cónascadh le Tirrenia in 2004.

(15) Ba é cuspóir na gCoinbhinsiún tosaigh sin rialtacht agus iontaofacht na seirbhísí iompair mhuirí a ráthú, a gceanglaíonn an chuid is mó díobh mórthír na hIodáile leis an tSicil, an tSairdín agus le hoileáin bheaga eile de chuid na hIodáile. Chuige sin, dheonaigh an Iodáil tacaíocht airgeadais i bhfoirm fóirdheontas a íocadh go díreach le gach ceann de na cuideachtaí i nGrúpa Tirrenia.

(16) Thosaigh Laziomar ag oibriú sraith bealaí cabatáiste muirí idir Réigiún Lazio agus na hoileáin bheaga máguaird an 1 Meitheamh 2011 (féach aithris 33). Tugtar tuairisc in aithris 43 ar na bealaí beachta lena mbaineann.

(17) Chinn an Coimisiún an 6 Lúnasa 1999 tús a chur leis an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 108(2) den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh (“CFAE”) i leith cabhair arna híoc ar bhonn na gCoinbhinsiún tosaigh leis na sé chuideachta a bhí mar chuid de Ghrúpa Tirrenia an tráth sin.

(18) Le linn chéim an imscrúdaithe, d’iarr an Iodáil go roinnfí cás Ghrúpa Tirrenia ionas go bhféadfaí tosaíocht a thabhairt do theacht ar chinneadh críochnaitheach maidir le Tirrenia. Rinneadh an iarraidh sin de bharr an phlean a bhí ag an Iodáil an Grúpa a phríobháidiú, ag tosú le Tirrenia, agus mar gheall ar an rún a bhí aici luas a chur faoin bpróiseas i ndáil leis an gcuideachta sin.

(19) Chinn an Coimisiún go bhféadfadh sé aontú d’iarraidh na hIodáile, agus lena Chinneadh 2001/851/CE (8) (“Cinneadh 2001”), thug sé an nós imeachta a tionscnaíodh i leith na cabhrach a deonaíodh do Tirrenia i gcrích. Dearbhaíodh go raibh an chabhair comhoiriúnach faoi réir gealltanais áirithe a thug an Iodáil.

(20) Lena Chinneadh 2005/163/CE (9) (“Cinneadh 2004”), dhearbhaigh an Coimisiún go raibh cuid den chúiteamh a dheonaigh an Iodáil do chuideachtaí Ghrúpa Tirrenia seachas Tirrenia comhoiriúnach leis an margadh inmheánach, go raibh cuid de comhoiriúnach ar choinníoll go dtabharfaí urraim do ghnóthais áirithe de chuid na hIodáile, agus nach raibh cuid de comhoiriúnach leis an margadh inmheánach. Bhí an cinneadh bunaithe ar shonraí cuntasaíochta ó na blianta 1992 go 2001 agus áiríodh leis coinníollacha áirithe arbh é ab aidhm dóibh comhoiriúnacht an chúitimh a áirithiú ar feadh achar iomlán na gCoinbhinsiún tosaigh.

(21) Le Breithiúnas an 4 Márta 2009 i gcásanna T-265/04, T-292/04 agus T-504/04 (10) (“Breithiúnas 2009”) chuir an Chúirt Ghinearálta Cinneadh 2004 ar neamhní.

(22) Lena Chinneadh (AE) 2018/261 (11) (“Cinneadh 2014”) thug an Coimisiún an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil a mhéid a bhaineann le bearta éagsúla arna nglacadh ag Réigiún na Sairdíne i bhfabhar Saremar i gcrích. Rinne an Chúirt Ghinearálta an t-achomharc a thaisc Saremar agus Réigiún na Sairdíne in aghaidh an chinnidh sin a dhíbhe in 2017 (12).

(23) Lena Chinneadh (AE) 2020/1411 (13) (“cinneadh Ghrúpa Tirrenia 2020”), thug an Coimisiún an t-imscrúdú ar chuideachtaí Ghrúpa Tirrenia seachas Tirrenia i gcrích le haghaidh na tréimhse 1992–2008. Tháinig an Coimisiún ar an gconclúid gurbh ionann an chabhair a ceadaíodh chun seirbhísí iompair cabatáiste muirí agus cabhair atá ann cheana, fad agus a bhí formhór na cabhrach a deonaíodh chun seirbhísí iompair mhuirí idirnáisiúnta a sholáthar comhoiriúnach le Creat 2011 um sheirbhísí lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta (“SGEI”) (14) (“Creat SGEI 2011”).

(24) Lena chinneadh (AE) 2020/1412 (15) (“Cinneadh Tirrenia/CIN 2020”), thug an Coimisiún an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil maidir leis na bearta a deonaíodh do Tirrenia agus dá fhaighteoir CIN, don tréimhse 2009–2020 i gcrích.

(25) Lena Chinneadh (AE) 2021/4268 (16) agus lena chinneadh (AE) 2021/4271 (17), thug an Coimisiún an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil maidir leis na bearta a deonaíodh do Siremar agus do Toremar agus dá bhfaighteoirí, le haghaidh na tréimhse ó 2009 ar aghaidh i gcrích.

2.1.2. Fadú na gCoinbhinsiún tosaigh

(26) Leagadh síos le hAirteagal 26 de Dhlí Foraithne Uimh. 207 an 30 Nollaig 2008, a tiontaíodh i nDlí Uimh. 14 an 27 Feabhra 2009, fadú de 1 bhliain amháin ar na Coinbhinsiúin tosaigh (lena n-áirítear an ceann is infheidhme maidir le Laziomar) a bhí le dul in éag an 31 Nollaig 2008, go dtí an 31 Nollaig 2009.

(27) Leagadh síos le hAirteagal 19-ter de Dhlí Foraithne Uimh. 135 an 25 Meán Fómhair 2009, a tiontaíodh i nDlí Uimh. 166 an 20 Samhain 2009 (“Dlí 2009”), i bhfianaise phríobháidiú chuideachtaí Ghrúpa Tirrenia, go ndéanfaí scairsheilbhe na gcuideachtaí réigiúnacha (seachas Siremar) a aistriú ón máthairchuideachta Tirrenia gan aon chomaoin a dhéanamh mar a leanas: (a) D’aistreofaí Caremar ar dtús chuig Réigiún Campania. Ina dhiaidh sin, dhéanfadh an réigiún sin cuid gnó Caremar a oibríonn na naisc iompair le hoileánra Pontina a aistriú chuig Réigiún Lazio ar bhonn neamhspleách faoin ainm Laziomar; (b) D’aistreofaí Saremar chuig Réigiún na Sairdíne; agus (c) D’aistreofaí Toremar chuig Réigiún na Tuscáine.

(28) Sonraíodh le Dlí 2009 freisin go gcomhaontófaí Coinbhinsiúin nua idir an Iodáil agus Tirrenia agus Siremar faoin 31 Nollaig 2009. Mar an gcéanna, dhéanfaí na seirbhísí réigiúnacha a chumhdach i ndréacht-Chonarthaí Seirbhíse Poiblí a bheadh le comhaontú idir Réigiúin na Sairdíne agus na Tuscáine agus Saremar agus Toremar faoi seach faoin 31 Nollaig 2009 agus idir réigiúin Campania agus Lazio agus Caremar agus Laziomar faoi seach faoin 28 Feabhra 2010. Dhéanfaí na dréacht-Choinbhinsiúin nua / dréacht-Chonarthaí nua Seirbhíse Poiblí a chur chun tairisceana leis na cuideachtaí iad féin agus a shíniú leis na ceannaitheoirí ar thabhairt i gcrích phríobháidiú gach ceann de na cuideachtaí sin (18).

(29) Chuige sin, fadaíodh tuilleadh le Dlí 2009 na Coinbhinsiúin tosaigh (lena n-áirítear an ceann is infheidhme maidir le Caremar) ón 1 Eanáir 2010 go dtí an 30 Meán Fómhair 2010.

(30) Socraíodh freisin le Dlí 2009 uasteorainneacha bliantúla i gcomhair cúitimh chun na seirbhísí a oibriú ó 2010 (faoi fhadú na gCoinbhinsiún tosaigh agus faoi na Coinbhinsiúin nua agus na Conarthaí nua Seirbhíse Poiblí), ag méid iomlán EUR 184 942 251, mar a leanas: Tábla 1 Tairseacha cúitimh ó 2010 Cuideachta Uasmhéid an chúitimh bhliantúil Tirrenia 72 685 642 Siremar 55 694 895 Saremar 13 686 441 Toremar 13 005 441 Caremar 29 869 832 (19)

(31) Leagadh síos le hAirteagal 1 de Dhlí Uimh. 163 an 1 Deireadh Fómhair 2010, lenar tiontaíodh Dlí Foraithne Uimh. 125 an 5 Lúnasa 2010 (“Dlí 2010”), fadú breise na gCoinbhinsiún tosaigh ón 1 Deireadh Fómhair 2010 go dtí an tráth a mbeadh próisis phríobháidithe Tirrenia agus Siremar tugtha i gcrích, rud a tharla an 19 Iúil 2012 agus an 31 Iúil 2012 faoi seach.

(32) I bhfianaise fhorálacha Airteagal 19-ter de Dhlí 2009, bhunaigh Réigiún Lazio an 1 Nollaig 2010, trí dhlí réigiúnach Uimh. 2/2010, cuideachta phoiblí theoranta le haghaidh na seirbhísí cabatáiste muirí réigiúnacha, ar a dtugtar Laziomar, chun an brainse de chuid Caremar a raibh bealaí oileánra Pontino á n-oibriú aige agus a bhí le príobháidiú ina dhiaidh sin a fháil.

(33) An 7 Márta 2011, dhíol Caremar a bhrainse a bhain le bealaí oileánra Pontino le Laziomar. Thosaigh Laziomar ag oibriú na mbealaí an 1 Meitheamh 2011.

(34) De réir Fhoraithne Réigiún Lazio Uimh. 508 an 28 Deireadh Fómhair 2011 (“Foraithne Lazio”), cuireadh treoirlínte ar fáil maidir le próiseas príobháidithe Laziomar arna chuachadh le tabhairt i gcrích an chonartha nua seirbhíse poiblí le haghaidh bealaí oileánra Pontino.

(35) Thairis sin, de réir Dhlí Uimh. 228 an 24 Nollaig 2012, chuir Réigiún Lazio de chúram ar Laziomar, ar bhonn conartha “naisc”, oibleagáid maidir le leanúnachas críche bhealaí oileánra Pontino a áirithiú go dtí a phríobháidiú, faoi na coinníollacha céanna. Síníodh an conradh sin an 12 Feabhra 2013 agus d’fhan sé i bhfeidhm go dtí gur príobháidíodh Laziomar.

2.1.3. Príobháidiú Laziomar agus tabhairt i gcrích an chonartha seirbhíse nua

(36) Cuireadh tús le nós imeachta tairisceana i mí Feabhra 2012, (féach roinn 2.3.2) chun ceannaitheoir a aimsiú le haghaidh Laziomar a bhí cuachta leis an gconradh nua seirbhíse poiblí faoina soláthrófaí seirbhísí muirí in imeacht tréimhse 10 mbliana ar chúiteamh seirbhíse poiblí.

(37) D’éirigh leis an tairiscint a rinne Compagnia Laziale di Navigazione S.r.l. (“CLN”) sa nós imeachta tairisceana, agus is é a bhí ina úinéir nua ar Laziomar. Síníodh an conradh díolacháin idir Réigiún Lazio agus CLN an 30 Nollaig 2013. Shínigh Réigiún Lazio agus Laziomar an conradh seirbhíse nua chun seirbhísí muirí a sholáthar in oileánra Pontino an 15 Eanáir 2014.

2.2. Bearta i raon feidhme Chinntí 2011 agus 2012

(38) Bhí na bearta seo a leanas faoi réir measúnú sa nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil a cuireadh ar bun le Cinntí 2011 agus 2012: (a) Cúiteamh chun seirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta (“SGEI”) a sholáthar faoi fhadú na gCoinbhinsiún tosaigh (beart 1); (b) Mí-úsáid ionchasach á baint as cúnamh tarrthála ag Tirrenia agus Siremar (beart 2); (c) Príobháidiú cuideachtaí iar-Ghrúpa Tirrenia (20) (beart 3); (d) Cúiteamh a íocadh chun SGEI a oibriú faoi na Coinbhinsiúin nua / Conarthaí nua Seirbhíse Poiblí (beart 4); (e) An tosaíocht feistithe (beart 5); (f) Na bearta arna leagan síos le Dlí 2010 lenar tiontaíodh Dlí Foraithne Uimh. Uimh. 125/2010 (beart 6); (g) Cúig bheart bhreise arna nglacadh ag Réigiún na Sairdíne i bhfabhar Saremar (beart 7);

(39) Le Cinneadh 2014 uaidh chuir an Coimisiún clabhsúr leis an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil a mhéid a bhaineann le bearta arna nglacadh ag Réigiún na Sairdíne i bhfabhar Saremar dá dtagraítear thuas mar Bheart 7 cé is moite de bheart amháin (21).

2.3. Tuairisc mhionsonraithe ar na bearta atá faoi réir an Chinnidh seo

(40) Ní phléann an Cinneadh seo ach le bearta 1, 3, 4, 5 agus 6 mar a liostaítear in aithris 38 iad a mhéid a bhaineann siad le Laziomar agus CLN. Tugtar tuairisc níos mionsonraithe ar na bearta sin sna ranna seo a leanas.

2.3.1. Fadú an Choinbhinsiúin tosaigh idir Laziomar agus an Iodáil

2.3.1.1. Na hoibleagáidí seirbhíse poiblí

(41) Bhí foráil in Airteagal 1 den Choinbhinsiún tosaigh le Caremar le haghaidh pleananna 5 bliana chun na calafoirt atá le seirbheáil a mhionsonrú, an cineál soithí a úsáidfear agus minicíocht na seirbhíse arna cur ar iontaoibh Caremar (agus ina dhiaidh sin ar Laziomar tar éis bealaí Pontine a aistriú chuig Réigiún Lazio an 1 Meitheamh 2011).

(42) De réir na hIodáile, ba é an plean 5 bliana deiridh le haghaidh Caremar (an tráth sin) a formheasadh go foirmiúil ná an ceann a bhain leis an tréimhse 2000–2004, agus gur tarraingíodh suas plean don tréimhse 2005–2008 ach nár fhormheas na haireachtaí inniúla go foirmiúil riamh é. Ina ionad sin, tá cinntí ad hoc arna ndéanamh ag an rialtas d’fhonn na seirbhísí a thabhairt i gcomhréir níos fearr le riachtanais na bpobal áitiúil, ach gan athruithe substainteacha a dhéanamh ar an gcóras seirbhíse poiblí.

(43) Bunaithe ar an gCoinbhinsiún tosaigh, mar a fadaíodh le gníomhartha dlíthiúla ina dhiaidh sin é a luaitear in aithrisí 26 go 33, bhí na bealaí seo a leanas á n-oibriú ag Laziomar ar feadh na bliana: — Ar an mbealach Ponza – Formia (Líne T1) d’oibrigh Laziomar an t-aon nasc amháin chuig an líne sin. D’áirithigh sé dhá nasc in aghaidh an lae lena soláthraíodh seirbhísí measctha (paisinéirí, feithiclí agus earraí). D’fhág an soitheach an t-oileán ar 05.30 a.m., rud a thug ráthaíocht do na cónaitheoirí go mbeadh nasc acu leis an mórthír ar chúiseanna staidéir agus oibre, agus d’fhág an turas fillte deireanach ar 17.30 p.m. — Ar an mbealach Ponza – Formia (Líne A2) d’oibrigh Laziomar an t-aon tseirbhís ardluais do phaisinéirí freisin, ina raibh nasc laethúil amháin, agus choinnigh sé an soitheach ar an oileán thar oíche; — Ar an mbealach Anzio – Ponza (Líne A1) d’áirithigh Laziomar seirbhís ardluais laethúil do phaisinéirí san ardséasúr ón Luan go dtí an Satharn. Méadaíodh an tseirbhís ar an Domhnach agus ar laethanta saoire, áfach, agus bhí údar leis sin ar fhorais shóisialta agus eacnamaíocha (go háirithe toisc gurb í an turasóireacht an t-aon fhoinse ioncaim ar an oileán, go bunúsach). D’oibrigh iomaitheoir amháin, Vetor, seirbhís ardluais do phaisinéirí ar an líne chéanna le linn an ardséasúir freisin. — Ar an mbealach Ventotene – Formia (Líne T2) d’áirithigh Laziomar seirbhís laethúil ar feadh na bliana agus soitheach measctha á húsáid aige. Ba í an tseirbhís mheasctha an t-aon nasc tráthrialta chun paisinéirí, feithiclí agus earraí a iompar ar feadh na bliana; — Ar an mbealach Ponza – Formia (Líne A3) d’oibrigh Laziomar an t-aon nasc ardluais freisin. D’fhág sé ar 06.45 a.m., rud a chuir ar chumas na gcónaitheoirí taisteal chuig an mórthír ar chúiseanna gairmiúla nó staidéir, agus d’fhan sé ar an oileán thar oíche chun buaine i gcás éigeandála leighis a áirithiú.

2.3.1.2. Buiséad agus fad

(44) Léirítear i dTábla 2 an méid bliantúil cúitimh arna íoc ag an Iodáil le Laziomar don tréimhse 2011–2013. Tábla 2 Cúiteamh arna dheonú don tréimhse 2011–2013 Bliain Cúiteamh a íocadh (EUR) 2011 8 601 187 2012 13 780 506 2013 12 696 006

(45) Foráiltear leis an gCoinbhinsiún tosaigh go n-íocfar cúiteamh bliantúil seirbhíse poiblí mar a leanas: déantar réamhíocaíocht tosaigh i mí an Mhárta gach bliain atá coibhéiseach le 70 % den chúiteamh a íocadh an bhliain roimhe sin. Déantar an dara híocaíocht i mí an Mheithimh atá coibhéiseach le 20 % den chúiteamh. Is é an difríocht idir na méideanna a íocadh agus an gannchion idir costais oibriúcháin agus ioncam le linn na bliana reatha é an t-iarmhéid, a íoctar faoin 30 Samhain. Má tharlaíonn sé go bhfuair Laziomar suim a bhí níos mó ná glanchostas na seirbhísí a soláthraíodh (ioncam lúide caillteanais), foráiltear leis an gCoinbhinsiún tosaigh go gceanglaítear ar Laziomar an difríocht a aisíoc. (22)

— Cúiteamh a deonaíodh in 2011–2013

(46) Sonraítear i bhForaithne Uimh. 501 ón Uachtarán an 1 Meitheamh 1979 (“Foraithne Uimh. 501/79”) na gnéithe éagsúla (ioncaim agus costais) a chuirtear san áireamh nuair a bhíonn an fóirdheontas a íoctar le hoibreoirí seirbhíse poiblí muirí á ríomh. Thairis sin, bhí foráil i nDlí Uimh. 856 an 5 Nollaig 1986 (“Dlí Uimh. 856/86”) le haghaidh athruithe áirithe ar an gcóras maidir le hoibleagáidí seirbhíse poiblí muirí san Iodáil. Maidir leis na naisc le hoileáin bheaga agus le mór-oileáin, leasaíodh le hAirteagal 11 de sin na critéir chun cúiteamh na seirbhíse poiblí a ríomh. Go deimhin, b’éigean an fóirdheontas a ríomh bunaithe ar an difríocht idir ioncaim agus costais na seirbhíse arna gcinneadh le tagairt do mheán-pharaiméadair agus do pharaiméadair oibiachtúla, agus chaithfí toradh réasúnach ar chaipiteal infheistithe a áireamh leo. Leagtar síos freisin le hAirteagal 11 go gcaithfí an liosta de na bealaí a fuair fóirdheontas, an mhinicíocht agus na cineálacha long a bhí le húsáid a áireamh sna conarthaí seirbhíse poiblí. Bhí na fóirdheontais le formheas ag na hAirí freagracha. Léiríodh sna Coinbhinsiúin tosaigh na prionsabail a leagadh síos i bhForaithne Uimh. 501/79 ón Uachtarán agus i nDlí Uimh. 856/86.

(47) Ó 2010, cinneadh an cúiteamh chun SGEI a oibriú trí mhodheolaíocht nua a chur i bhfeidhm a leagadh síos i dTreoir CIPE (23) an 9 Samhain 2007 dar teideal “Critéir maidir leis an sainmhíniú ar oibleagáidí seirbhíse poiblí agus na dinimicí maidir le táillí in earnáil an chabatáiste mhuirí um leas poiblí” (“Treoir CIPE”) (24). De réir an réamhrá, eisíodh an Treoir CIPE i bhfianaise phríobháidiú na gcuideachtaí poiblí a oibríonn seirbhísí muirí faoi chóras seirbhíse poiblí (25). Cuireadh forálacha Threoir CIPE i bhfeidhm i leith na seirbhísí arna soláthar ag cuideachtaí Ghrúpa Tirrenia ó 2010, fiú sular tháinig na Coinbhinsiúin nua agus na Conarthaí nua Seirbhíse Poiblí faoi seach i bhfeidhm i ndiaidh na bpríobháidithe faoi seach.

(48) Leis an modh a leagtar síos i dTreoir CIPE tugtar caoi do na cuideachtaí a oibríonn an tseirbhís phoiblí mhuirí toradh iomchuí a dhéanamh. Déantar ráta an toraidh ar chaipiteal a ríomh ar bhonn meánchostas ualaithe an chaipitil (“WACC”).

(49) Déantar an toradh riachtanach ar chothromas (26) a ríomh ag úsáid na Samhla Praghsála i leith Sócmhainní Caipitiúla (“CAPM”). Ar bhonn na samhla praghsála i leith sócmhainní caipitiúla, díorthaítear costas an chothromais mar fheidhm de (i) an ráta saor ó riosca, (ii) an Beta (meastachán ar phróifíl riosca na cuideachta i gcoibhneas leis an margadh cothromais) agus (iii) an phréimh riosca cothromais a sannadh don mhargadh cothromais.

(50) Go háirithe, dhéanfaí costas an chothromais a ríomh trí phréimh a chur i bhfeidhm as riosca breise a iompar ar an ráta toraidh ar ghníomhaíochtaí saor ó riosca. Ríomhtar an phréimh sin mar phréimh riosca an mhargaidh arna iolrú faoina Beta, lena dtomhaistear an méid riosca a bhaineann le gníomhaíocht shonrach i gcoibhneas leis an margadh.

(51) De réir Threoir CIPE, comhfhreagraíonn an ráta toraidh ar ghníomhaíochtaí saor ó riosca don mheántoradh comhlán ar bhannaí tagarmhairc 10 mbliana thar an 12 mhí roimhe sin, dá bhfuil sonraí ar fáil ina leith.

(52) Leagtar préimh riosca margaidh 4 % síos i dTreoir CIPE. I gcás seirbhíse a oibrítear ar bhonn neamheisiach, áfach, déantar 2,5 % breise a chur leis an bpréimh riosca margaidh a thugtar de luach saothair don oibreoir as an riosca níos mó a bhíonn á iompar aige, glactar leis.

(53) Sa chleachtas, áfach, ní féidir leis an méid cúitimh a íoctar le Laziomar mar a leagtar síos le Dlí 2009 a bheith níos mó ná an uasteorainn EUR 10 030 606 in aghaidh na bliana (féach aithris 30). Cé go gcuirtear uasteorainn le Dlí 2009 ar an gcúiteamh bliantúil a íoctar le gach cuideachta Tirrenia as oibriú na seirbhísí muirí atá faoi réir an chórais seirbhíse poiblí, áirítear freisin i dTreoir CIPE bearta coimirce áirithe a chuireann ar a gcumas é do na hoibreoirí sin a gcostais oibriúcháin a chumhdach go leordhóthanach. I bhfianaise an mhéid sin, mar a léirítear i dTábla 2, méadaíodh an cúiteamh a íocadh in 2012 agus in 2013 chun iomlán an chostais seirbhíse poiblí sna blianta sin a chumhdach.

(54) Go háirithe, de réir Threoir CIPE, ní mór raon feidhme na seirbhísí, na huastáillí a leagtar amach leis an gconradh nua seirbhíse poiblí agus an cúiteamh arna dheonú iarbhír a shainiú chun go ndeonófar don soláthraí seirbhíse cumhdach ar na costais inghlactha ina n-iomláine. Is í an fhoirmle seo a leanas is infheidhme: VA(RSP) + VA(AI(X)) = VA(CA) i gcás inarb amhlaidh: — gurb ionann VA(RSP) agus luach lascainithe an chúitimh chun na hoibleagáidí seirbhíse poiblí a chur i gcrích; — gurb ionann VA(AI(X)) agus luach lascainithe ioncaim eile (fáltais ó tháillí agus fáltais eile); — gurb ionann (VA(CA)) agus luach lascainithe na gcostas oibriúcháin, aisíocaíocht fiachais agus an toradh ar chaipiteal.

(55) I gcás nach seastar leis an gcothromóid thuas, d’fhéadfaí raon feidhme na ngníomhaíochtaí fóirdheonaithe a laghdú, nó mar mhalairt air sin dhéanfaí athbhreithniú ar an eagraíocht seirbhíse (e.g. an cineál long) nó mhodhnófaí na srianta táillí.

(56) Thairis sin, déantar coigeartú gach bliain ar an uasteorainn táillí is infheidhme maidir le gach seirbhís, glan ar chánacha agus ar dhleachtanna calafoirt, ar bhonn foirmle praghasteorann mar a leanas: ΔT = ΔP – X i gcás inarb amhlaidh: — ΔT gurb ionann agus an t-athrú céatadáin san uasteorainn táillí; — ΔP gurb ionann agus an ráta boilscithe don bhliain tagartha; — X gurb ionann agus fíor-ráta coigeartaithe bliantúil na huasteorann táillí, a leagtar síos sa chonradh seirbhíse poiblí, a fhanann gan athrú fad a mhaireann an conradh.

(57) Sonraítear freisin le Treoir CIPE go bhféadfar an uasteorainn táillí a choigeartú chun léiriú a thabhairt ar éagsúlachtaí i gcostais bhreosla, agus gnáthphraghsanna atá ar fáil go poiblí á n-úsáid mar thagairt.

2.3.2. Príobháidiú Laziomar

(58) An 13 Feabhra 2013 d’fhoilsigh Réigiún Lazio ar a shuíomh gréasáin an glao ar thairiscintí le haghaidh Laziomar a dhíol agus cúiteamh seirbhíse poiblí a dhámhachtain as oibleagáidí seirbhíse poiblí a dhéanamh ar na bealaí muirí a shainaithnítear in aithris 43 (27). Foilsíodh an glao in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh (28), in Iris Oifigiúil Phoblacht na hIodáile (29) agus i gceithre cinn de nuachtáin laethúla náisiúnta agus áitiúla na hIodáile.

(59) Roghnaigh an Iodáil an nós imeachta tairisceana srianta dá dtagraítear in Airteagal 55(6) den Chód Conarthaí Poiblí – Foraithne Reachtach Uimh. 163/2006 (il Codice dei Contratti pubblici). Ba é an critéar dámhachtana a roghnaíodh ná an tairiscint ba mhó buntáiste eacnamaíoch.

(60) Chun an réimse ba leithne tairgeoirí agus ab fhéidir a spreagadh a bheith rannpháirteach sa nós imeachta, ceadaíodh do thairgeoirí go sainráite sa ghlao ar thairiscintí a bheith rannpháirteach go comhpháirteach ann trí bhíthin grúpálacha sealadacha tairgeoirí, cuibhreannas nó Grúpálacha Eorpacha um Leas Eacnamaíoch (“GELEnna”).

2.3.2.1. An nós imeachta díolacháin agus dámhachtain deiridh

(61) Tar éis fhoilsiú an ghlao ar thairiscintí, ar dháta éaga an sprioc-ama, léirigh ocht bpáirtí spéis i rannpháirtíocht sa nós imeachta a ghlacadh (eadhon: Navigazione Libera del Golfo S.r.l., Carpoint Motorsport S.p.A., Blu Navy Cruise & Tour S.r.l., Traghetti Lines, CLN, Navigazione Generale Italiana S.p.A., Vetor S.r.l. agus Ustica Lines, a bhfuil an ceann deireanach sin ag oibriú faoi láthair faoin ainm Liberty Lines) agus thug siad an fhaisnéis a iarradh don roghnú cáilíochtúil sa chéad chéim den nós imeachta. Ligeadh seacht gcinn de na rannpháirtithe sin, seachas Blu Navy Cruise & Tour S.r.l., isteach sa chéad chéim eile agus iarradh orthu tairiscint a chur isteach an 16 Bealtaine 2013.

(62) Is éard a bhí sa chuireadh chun tairisceana an dréachtchonradh nua 10 mbliana a bhí le síniú idir an tairgeoir a n-éireodh leis agus Réigiún Lazio, agus faisnéis níos mionsonraithe maidir leis an nós imeachta tairisceana. Go háirithe, deimhníodh sa chuireadh go roghnófaí an tairiscint ba mhó buntáiste eacnamaíoch le haghaidh an chonartha seirbhíse agus go mbeadh 30 pointe scórála ag dul don phraghas agus 70 pointe do cháilíochtaí teicniúla. A mhéid a bhaineann leis an bpraghas ar dhíolachán Laziomar, luadh sa chuireadh méid socraithe a chomhfhreagraigh do EUR 2 272 000, a ríomhadh ar bhonn staidéar neamhspleách a rinne measúnú ar luach iomlán shócmhainní Laziomar (féach aithrisí 66 agus 67). Ní raibh an praghas sin inchaibidle ná faoi réir thairiscint airgeadais na dtairgeoirí dá bhrí sin.

(63) Ar an gcúis sin, iarradh ar na tairgeoirí ionchasacha uile an méid socraithe thuas ar dhíolachán Laziomar a chur san áireamh ina dtairiscint airgeadais, agus roghnódh Réigiún Lazio an tairiscint ba mhó buntáiste eacnamaíoch don tairiscint ar an iomlán bunaithe ar an bpraghas agus ar chritéir eile, critéir cháilíochta go príomha, a bhaineann leis an tseirbhís, mar a leagtar amach sa chuireadh (féach aithris 62).

(64) Chuir CLN a thairiscint isteach ar dháta éaga an sprioc-ama, rinneadh scrúdú ar a shonraíochtaí agus bhí toradh dearfach air. Níor cuireadh aon tairiscint eile isteach.

(65) Dámhadh an tairiscint do CLN dá réir sin a mhéid a bhaineann le príobháidiú ghnó Laziomar agus le hoibriú na seirbhísí muirí araon (féach roinn 2.3.3).

2.3.2.2. An conradh díolacháin

(66) Tugadh an conradh díolacháin i gcrích an 30 Nollaig 2013 agus sainmhíníonn sé aistriú scaireanna Laziomar chuig CLN ar an bpraghas socraithe EUR 2 272 000, ar bhonn meastóireacht saineolaí neamhspleách arna coimisiúnú ag Réigiún Lazio.

(67) Léiríonn an méid luach na sócmhainní seasta inláimhsithe go príomha (arb iad ceithre shoitheach agus trealamh tionsclaíoch agus tráchtála) agus luach an ticéadaithe d’oileán Ventotene, mar a chonacthas ar chlár comhardaithe na cuideachta an 1 Meitheamh 2011.

(68) De réir Airteagal 4 den chonradh díolacháin, tá CLN faoi cheangal fógra a thabhairt do Réigiún Lazio faoi aon díolachán sa todhchaí de scaireanna Laziomar le tríú páirtithe agus sa chás sin bheadh CLN fós freagrach, áfach, i gcomhpháirt le ceannaitheoir nua Laziomar i ndáil le hoibleagáidí an chonartha seirbhíse.

2.3.2.3. Imeachtaí ar an leibhéal náisiúnta

(69) Bhí toradh an nóis imeachta tairisceana inar dámhadh gnó Laziomar agus an conradh seirbhíse poiblí do CLN faoi réir díospóide os comhair Chúirt Réigiúnach Riaracháin Lazio (“TAR”).

(70) Thionscain Vetor S.r.l. (“Vetor”), a bhí ag oibriú an bhealaigh Anzio-Ponza freisin le duillárthaigh (Líne A1) iarratas ar fhaoiseamh eatramhach in aghaidh dhlisteanacht an nóis imeachta tairisceana os comhair TAR, agus diúltaíodh dó le hOrdú Uimh. 2995/2013. Rialaigh an chúirt chéanna ar an bhfiúntas agus dhiúltaigh do ghearán Vetor le Breithiúnas Uimh. 467/2014. Dheimhnigh an Chomhairle Stáit na breitheanna thuas ar achomharc le Breithiúnas Uimh. 5421/2018.

2.3.3. An conradh seirbhíse nua idir Réigiún Lazio agus Laziomar

2.3.3.1. An tairbhí

(71) Mar a luadh in aithris 64, chuir CLN tairiscint isteach ar an gconradh nua seirbhíse poiblí. D’éirigh le tairiscint CLN agus shínigh Laziomar (a bhí faighte ag CLN ach a choinnigh a fhéiniúlacht dhlíthiúil ar leithligh) an conradh nua seirbhíse poiblí le Réigiún Lazio an 15 Eanáir 2014 le haghaidh bealaí muirí a oibriú.

2.3.3.2. Na bealaí

(72) Soláthraíonn Laziomar seirbhísí do phaisinéirí, seirbhísí measctha (paisinéirí, feithiclí agus lasta) agus seirbhísí lasta amháin (earraí agus earraí speisialta) faoin gcóras seirbhíse poiblí ar na bealaí cabatáiste muirí mar a leanas: Tábla 3 An líonra bealaí atá á oibriú ag Laziomar faoin gconradh seirbhíse nua Formia – Ponza (bád farantóireachta – seirbhís mheasctha) – (Líne T1) Formia – Ventotene (bád farantóireachta – seirbhís mheasctha) – (Líne T2) Terracina – Ponza (bád farantóireachta – seirbhísí measctha agus lasta (30)) – (Líne T3) Terracina – Ventotene (bád farantóireachta – seirbhís lasta) – (Líne T4) Anzio – Ponza (duillárthach – seirbhís do phaisinéirí) – Líne A1 Formia – Ponza (duillárthach – seirbhís do phaisinéirí) – Líne A2 Formia – Ventotene (duillárthach – seirbhís do phaisinéirí) – Líne A3

2.3.3.3. Fad

(73) Tá fad 10 mbliana (2014–2024) ar an gconradh seirbhíse nua idir Réigiún Lazio agus Laziomar.

2.3.3.4. Na hoibleagáidí seirbhíse poiblí

(74) Baineann na hoibleagáidí seirbhíse poiblí a fhorchuirtear ar Laziomar, i measc nithe eile, leis na calafoirt a bhfreastalaítear orthu, le cineál agus toilleadh na soithí arna sannadh do na bealaí muirí atá á n-oibriú, le minicíocht na seirbhíse agus leis na huastáillí.

2.3.3.5. Na forálacha cúitimh agus an dámhachtain deiridh

(75) Chuir Réigiún Lazio uasteorainn EUR 14 300 550, faoi réir ag leasú síos, ar an luach saothair bunúsach bliantúil ar bhonn an nóis imeachta tairisceana don chúiteamh faoin gconradh nua as oibleagáidí seirbhíse poiblí a chomhlíonadh ar na bealaí muirí a shainaithnítear faoi aithris 43. Socraíodh an méid ag EUR 12 752 074 ar deireadh (EUR 127 520 740 ar an iomlán, le linn thréimhse 10 mbliana an chonartha).

(76) De bhun Airteagal 6 den chonradh, féadfaidh Réigiún Lazio an cúiteamh a choigeartú, suas nó síos, chun athruithe maidir leis na seoltaí iarbhír a dhéantar gach bliain a chur san áireamh. Ní dhéantar difear don leibhéal cúitimh i gcás go bhfuil an líon seoltaí a dhéantar gach bliain 3 % nó níos lú ná sin níos airde nó níos ísle ná an líon a comhaontaíodh sa chonradh. I gcás athruithe, thuas nó thíos, níos mó ná 3 %, déantar an cúiteamh a choigeartú dá réir, tríd an líon níos mó ná níos lú seoltaí a iolrú faoin bpraghas aonaid, mar a tugadh le tuiscint sa tairiscint. Leasaíodh an conradh seirbhíse in 2017 chun an leibhéal cúiteamh a choigeartú chuig an méid EUR 13 524 536.

(77) Cinntear méid an chúitimh ar bhonn na modheolaíochta a leagtar síos le Treoir CIPE (féach aithrisí 47 go 57). Léirítear sa chonradh nua seirbhíse na bearta coimirce a leagtar síos le Treoir CIPE.

(78) Déantar foráil sa chonradh seirbhíse le híoc cúitimh nach mó ná an méid is gá chun na glanchostais arna dtabhú as comhlíonadh na n-oibleagáidí seirbhíse poiblí a chumhdach (cothromaíocht eacnamaíoch-airgeadais). I gcás imeachtaí ón gcothromaíocht chonarthach sin, déantar foráil in Airteagal 25 den chonradh seirbhíse le sásra athchothromúcháin a dhéanfaidh meastóireacht ar na paraiméadair uile atá nasctha le híoc an chúitimh. Má tharlaíonn sé, mar sin, mar thoradh ar athrú ábhartha (31) ar na paraiméadair eacnamaíocha a bhfuil sé bunaithe orthu, nach mbeidh méid an chúitimh leordhóthanach chun na costais uile a thabhaítear as soláthar na seirbhíse a chumhdach, ceadaítear sa chonradh nua seirbhíse leasú ar phríomhpharaiméadair an chúitimh, is iad sin: (i) an córas táillí; (ii) leibhéal na seirbhísí poiblí a thairgtear; (iii) leibhéal na huasteorann praghais bhliantúil; agus (iv) ranníocaíochtaí caipitil le haghaidh infheistíochtaí.

(79) Faoi Airteagal 4 (míreanna 4 go 6) den chonradh seirbhíse, déanfar laghdú 80 % ar an gcúiteamh a íocfar leis an oibreoir i gcás briseadh seirbhísí de dhroim fostaithe a bheith ag dul ar stailc agus laghdú 30 % i gcás teagmhais eile nach bhfuil coinne leo, ach íocfaidh an t-oibreoir na pionóis, de bhun Airteagal 9 den chonradh seirbhíse, i gcás ina dteipfidh air na seirbhísí a dhéanamh in imthosca seachas stailceanna nó teagmhais nach bhfuil coinne leo.

(80) De bhun Airteagal 22 den chonradh seirbhíse, ceanglaítear ar an oibreoir córas faireacháin theicniúil, eacnamaíoch agus bainistíochta a chur chun feidhme, ar dá réir a dhéantar na cuntais bhliantúla bhrabúis agus chaillteanais a bhaineann leis an tseirbhís arna soláthar ar bhonn an chonartha seirbhíse a chur chuig na húdaráis réigiúnacha lena bhfíorú.

(81) De bhun Airteagal 4(2) den chonradh seirbhíse, measadh gurb é EUR 12 752 074 an méid cúitimh bhliantúil atá le híoc le Laziomar. Mar sin féin, de réir Airteagal 4(3) den chonradh seirbhíse, déantar an praghas iarbhír a íoctar le Laziomar a chinneadh mar thoradh an táirgthe a dhéantar iarbhír (i.e. praghas in aghaidh an mhíle le haghaidh gach bealaigh), agus na rioscaí a bhaineann léi (idir thráchtála agus tionsclaíocha) á gcur san áireamh mar a leagtar síos sa chonradh (e.g. laghdú ar chúiteamh i gcás nach gcuirfidh an chuideachta na soithí ag seoladh, pionóis i gcás seirbhísí a bheith dícheangailte, etc.).

(82) Léirítear i dTábla 4 an cúiteamh a socraíodh ar bhonn an nóis imeachta tairisceana le linn thréimhse iomlán an chonartha agus an cúiteamh a íocadh iarbhír le Laziomar don tréimhse 2014–2019, i ndiaidh leasuithe maidir leis an táirgeadh seolta, de bhun Airteagal 6 den chonradh seirbhíse Tábla 4 Cúiteamh a socraíodh agus a íocadh le Laziomar faoin gconradh seirbhíse nua (EUR) 2014–2019 Bliain Cúiteamh a socraíodh (EUR) Cúiteamh a íocadh (EUR) 2014 12 752 074 13 374 589 2015 12 752 074 13 376 167 2016 12 752 074 13 330 304 2017 12 752 074 13 370 070 2018 12 752 074 13 356 282 2019 12 752 074 13 366 510

2.3.4. An tosaíocht feistithe

(83) Chun leanúnachas críche leis na hoileáin a ráthú agus i bhfianaise a gcuid oibleagáidí seirbhíse poiblí, leagadh síos in Airteagal 19-ter, mír 21, de Dhlí 2009 go ndéanfadh cuideachtaí iar-Ghrúpa Tirrenia, lena n-áirítear Laziomar, an feistiú a leithdháileadh cheana agus an tosaíocht maidir le leithdháileadh sliotán nua a choimeád i gcomhréir leis na nósanna imeachta arna leagan síos ag na hÚdaráis Mhuirí mar a bhunaítear le Dlí Uimh. 84 an 28 Eanáir 1994 agus le Cód Muirí na hIodáile.

2.3.5. Na bearta a leagtar síos le Dlí 2010

(84) Leagadh síos i nDlí 2010 an fhéidearthacht go mbainfeadh gnóthais iar-Ghrúpa Tirrenia úsáid, ar bhonn sealadach, as na hacmhainní airgeadais a gealladh (32) cheana d’uasghrádú agus nuachóiriú an chabhlaigh chun riachtanais phráinneacha leachtachta a chumhdach ina áit. Ceanglaíodh ar na gnóthais úd de chuid iar-Ghrúpa Tirrenia a bhain úsáid as an bhféidearthacht sin, áfach, na cistí tiomnaithe sin a athshlánú sa chaoi agus go mbeidís fós in ann na huasghráduithe ba ghá a dhéanamh ar a longa. Bhí gá leis na huasghráduithe sin chun caighdeáin nua idirnáisiúnta sábháilteachta a chomhlíonadh i ndiaidh Chomhaontú Stócólm de 1996 (33).

(85) Go háirithe, cuireadh (34) EUR 23 750 000 ar leataobh chun na huasghráduithe do Ghrúpa Tirrenia ina iomláine a íoc, á tharraingt as dhá shaoráid. Níor bhain Laziomar aon úsáid as na saoráidí sin, áfach (féach aithris 132).

(86) Ina theannta sin, leagadh síos na nithe seo a leanas le hAirteagal 1 de Dhlí 2010: (a) Fadaítear na Coinbhinsiúin tosaigh ón 1 Deireadh Fómhair 2010 go dtí deireadh phróiseas príobháidithe Tirrenia agus Siremar (féach freisin aithris 31); (b) Leasaítear Airteagal 19-ter de Dhlí Foraithne 135/2009, a tiontaíodh le modhnuithe i nDlí 2009, trí mhír 24 bis a thabhairt isteach. De réir na míre sin, tairbhíonn gach gníomh oifigiúil agus oibríocht oifigiúil i gcur chun feidhme fhorálacha mhíreanna 1–15 de Dhlí 2009 de dhíolúine fhioscach. Baineann na míreanna sin le léirscaoileadh na hearnála cabatáiste mhuirí trí phríobháidiú Ghrúpa Tirrenia, lena n-áirítear a réamhbheart, i.e. aistriú na gcuideachtaí réigiúnacha chuig na réigiúin faoi seach; (c) Chun a áirithiú go leanfar den tseirbhís phoiblí agus chun tacaíocht a thabhairt do phróiseas príobháidithe iar-chuideachtaí ghrúpa Tirrenia, féadfaidh na réigiúin i gceist úsáid a bhaint as acmhainní Fondo Aree Sottoutilizzate (“FAS”) (35) de bhun Threoir CIPE Uimh. 1/2009 an 6 Márta 2009 (36).

2.4. Nós imeachta maidir le sárú Uimh. 2007/4609

(87) I ndiaidh malartuithe roimhe seo idir seirbhísí an Choimisiúin agus an Iodáil, rinne an tArd-Stiúrthóir Coimisiúin atá freagrach as fuinneamh agus iompar faisnéis a iarraidh ar an Iodáil an 19 Nollaig 2008. Bhain an iarraidh sin i measc nithe eile, le forbhreathnú ar na bealaí seirbhíse poiblí ag an am agus ar an saindualgas seirbhíse poiblí arna shamhlú ag an Iodáil faoi na Coinbhinsiúin nua a moladh. Thairis sin, iarradh ar an Iodáil tuilleadh mionsonraí a sholáthar faoi na pleananna príobháidithe do Ghrúpa Tirrenia.

(88) I litir uaithi an 28 Aibreán 2009, thug an Iodáil freagra mionsonraithe ar iarraidh an Choimisiúin an 19 Nollaig 2008. Luaigh an Iodáil na nithe seo a leanas sa litir sin, i measc nithe eile: (1) b’éigean síneadh a chur leis na Coinbhinsiúin tosaigh go dtí an 31 Nollaig 2009 sa chaoi agus go mbainfí amach léirscaoileadh na hearnála cabatáiste mhuirí san Iodáil trí phríobháidiú Ghrúpa Tirrenia; (2) b’éigean cúiteamh seirbhíse poiblí a dheonú do Ghrúpa Tirrenia sa chaoi agus go n-áiritheofaí leanúnachas críche leis na hoileáin trí bhíthin naisc mhuirí nach raibh á soláthar go sásúil ag oibreoirí príobháideacha ar an margadh; (3) tugadh próiseas críochnúil cuíchóirithe ar na bealaí i gcrích an 10 Márta 2009. Cuireadh na gnéithe ábhartha sóisialta, fostaíochta agus eacnamaíocha san áireamh sa phróiseas sin, mar aon leis an ngá atá ann naisc fíor-riachtanacha le haghaidh leanúnachas críche a choimirciú agus áiríodh leis comhairliúchán leis na sé Réigiún lena mbaineann. Is é a bheadh mar thoradh ar an gcuíchóiriú sin laghdú ar ghlanchostas na seirbhíse poiblí de thuairim agus EUR 66 mhilliún agus iomarcaíocht thart ar 600 ball den chriú thar Ghrúpa Tirrenia ina iomláine. Mheabhraigh an Iodáil freisin gur chomhlánaigh cuíchóiriú 2009 iarrachtaí a rinneadh roimhe sin (in 2004, 2006 agus 2008) chun na seirbhísí a bhí á n-oibriú ag Grúpa Tirrenia a laghdú; (4) ba iad na cuspóirí (i) na naisc a raibh gá leo chun leanúnachas críche a áirithiú idir na hoileáin agus an mhórthír agus idir na hoileáin féin a choinneáil ar bun, agus an ceart chun sláinte, staidéir agus gluaiseachta a choimeád, (ii) naisc a chuíchóiriú i gcás oibreoirí príobháideacha a bhí ag soláthar na nasc céanna sa tréimhse chéanna ama, agus ráthaíochtaí comhchosúla cáilíochta agus leanúnachais acu, agus (iii) naisc shamhraidh agus mhearluais nach n-iompraíonn ach daoine a chuíchóiriú; (5) thug an Iodáil forbhreathnú sa litir ar na bealaí a bhí á n-oibriú ag cuideachtaí Ghrúpa Tirrenia le linn 2008 agus ar an líon laghdaithe bealaí a d’oibreodh cuideachtaí Ghrúpa Tirrenia in 2009. De réir na hIodáile, ba iad na bealaí sa chás deireanach sin ba bhonn leis na Coinbhinsiúin nua a bhí le tabhairt i gcrích le húinéirí nua chuideachtaí Ghrúpa Tirrenia.

(89) Chuir an tArd-Stiúrthóir de chuid an Choimisiúin atá freagrach as fuinneamh agus iompar litir chuig an Iodáil an 21 Nollaig 2009 inar tugadh dá n-aire dóibh inter alia, i bhfianaise an ollchóirithe radacaigh a rinneadh ar earnáil an chabatáiste mhuirí san Iodáil, agus mar gheall ar an tionchar mór sóisialta a d’imreodh an príobháidiú, dá mba rud é go ndéanfaí na tairiscintí ar bhonn conradh simplí seirbhíse poiblí, gurbh inghlactha cuideachtaí loingseoireachta a bhfuil na conarthaí sin acu a chur chun tairisceana – i bprionsabal agus mar eisceacht – chun comhlíontacht a áirithiú le critéar an neamh-idirdhealaithe idir longúinéirí Comhphobail mar a leagtar síos i Rialachán (CEE) Uimh. 3577/92 ón gComhairle (37) (“an Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí”). Tugann an Coimisiún dá aire nach gcuireann an Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí de cheangal ar Bhallstáit a gcuideachtaí iompair mhuirí a phríobháidiú seachas an margadh sonrach sin a léirscaoileadh agus sin amháin.

(90) An 29 Eanáir 2010 (38) sheol an Coimisiún litir fógra fhoirmiúil maidir leis an Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí a bheith á chur chun feidhme go mícheart. Mheabhraigh an Coimisiún sa litir sin go gceanglaítear leis an Rialachán go ndéanfaidh Ballstát conarthaí seirbhíse poiblí a thabhairt i gcrích nó oibleagáidí seirbhíse poiblí a fhorchur, tráth ar bith a dhéanann sé amhlaidh, ar bhonn neamh-idirdhealaitheach i leith longúinéirí uile an Aontais. Foráiltear in Airteagal 4(3) den Rialachán sin go bhféadfaidh conarthaí seirbhíse poiblí atá ann faoi láthair fanacht i bhfeidhm suas go dtí dáta éaga an chonartha ábhartha. Thug an Coimisiún dá aire, áfach, gur lean cuideachtaí Ghrúpa Tirrenia de bheith ag oibriú seirbhísí iompair mhuirí tar éis do na conarthaí seirbhíse poiblí faoi seach a bheith dulta in éag (na Coinbhinsiúin tosaigh). Bhí na Coinbhinsiúin sin, go háirithe, le dul in éag ag deireadh 2008 ach d’fhadaigh an Iodáil arís agus arís eile iad. Dá bhrí sin, d’iarr an Coimisiún ar an Iodáil a cuid barúlacha a thíolacadh.

(91) An 29 Eanáir 2010 thug Ard-Stiúrthóir an Choimisiúin atá freagrach as fuinneamh agus iompar freagra freisin ar litir de chuid na hIodáile an 22 Eanáir 2010. Chuir an tArd-Stiúrthóir i dtábhacht nár bhain a fhreagra ach le comhlíontacht leis an Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí agus ní le saincheisteanna Státchabhrach. Ina fhianaise sin, shonraigh an tArd-Stiúrthóir gur leormhaith na réasúnuithe a soláthraíodh maidir le bealaí áirithe chun an t-amhras a cuireadh in iúl roimhe sin a bhaint. Mheabhraigh an tArd-Stiúrthóir nach bhféadann conarthaí seirbhíse poiblí ach bealaí dá bhfuil teip mhargaidh ann a chumhdach.

(92) Thug an Iodáil freagra an 29 Márta 2010 ar litir fógra fhoirmiúil an Choimisiúin an 29 Eanáir 2010.

(93) Chuir an Iodáil in iúl don Choimisiún le linn chruinniú ad hoc an 10 Meán Fómhair 2010 gur cuireadh moill freisin ar an nós imeachta iomaíoch don chonradh le haghaidh oileánra Pontino arna oibriú ag Caremar an tráth sin i measc conarthaí eile. Ina dhiaidh sin, le Dlí Uimh. 163 an 1 Deireadh Fómhair 2010 fadaíodh na Coinbhinsiúin tosaigh a thuilleadh go dtí deireadh phróisis phríobháidithe Tirrenia agus Siremar (féach freisin (31)).

(94) I bhfianaise na bhforbairtí sin, sheol an Coimisiún litir fógra fhoirmiúil chomhlántach an 24 Samhain 2010. Luaigh an Coimisiún an méid seo a leanas sa litir sin: (a) cuireadh síneadh le Coinbhinsiún tosaigh Caremar, i measc cinn eile, go huathoibríoch agus gan aon nós imeachta iomaíoch; (b) cé gur leanadh de chur i bhfeidhm na gconarthaí seirbhíse poiblí atá i gceist, níor tugadh i gcrích aon nós imeachta iomaíoch, i gcás Caremar i measc cinn eile; (c) d’fhorchoimeád sé an ceart chun tuairim réasúnaithe a thabhairt más gá (agus aon bharúil a thabharfadh an Iodáil á cur san áireamh).

(95) An 21 Meitheamh 2012, ghlac an Coimisiún tuairim réasúnaithe maidir leis an moill ar phríobháidiú trí chuideachta (Caremar, Laziomar agus Saremar) de chuid iar-Ghrúpa Tirrenia. Ós rud é gur tugadh na nósanna imeachta tairisceana le haghaidh na dtrí chuideachta eile (Tirrenia, Toremar agus Siremar) chun críche le linn 2011 (39), níor cumhdaíodh na cuideachtaí sin leis an tuairim réasúnaithe. Thug an Coimisiún dá aire nach raibh nósanna imeachta iomaíocha curtha i bhfeidhm ag an Iodáil chun conarthaí seirbhíse poiblí a dhámhachtain le haghaidh cabatáiste muirí oibrithe ag Laziomar, i measc oibreoirí eile, níos mó ná 3 bliana tar éis ghnáthdhul in éag na gCoinbhinsiún tosaigh faoi seach. Cuireadh síneadh uathoibríoch agus éiginnte leis na Coinbhinsiúin sin, rud a chuir cosc ar longúinéirí eile de chuid an Aontais dul in iomaíocht le haghaidh dhámhachtain na gconarthaí sin.

(96) An 8 Lúnasa 2012, thug an Iodáil freagra ar an tuairim réasúnaithe á rá go raibh, nó go mbeadh, fógraí tairisceana maidir le conarthaí nua seirbhíse poiblí a dhámhachtain do na cuideachtaí dearlaicthe foilsithe in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh. Go háirithe, le haghaidh Laziomar, seoladh an fógra lena fhoilsiú an 1 Lúnasa 2012.

(97) An 14 Eanáir 2014, tháinig CLN chun bheith ar an úinéir nua ar Laziomar agus shínigh sé conradh seirbhíse poiblí 10 mbliana le haghaidh naisc le hoileánra Pontino.

(98) I litir uaithi an 15 Iúil 2016, chuir an Iodáil in iúl don Choimisiún gur tugadh i gcrích príobháidiú chuideachtaí uile iar-Ghrúpa Tirrenia. An 8 Nollaig 2016, chinn an Coimisiún an nós imeachta um shárú a thabhairt chun críche.

3. Forais maidir leis an nós imeachta a thionscnamh agus síneadh a chur leis

3.1. Fadú an Choinbhinsiúin tosaigh idir Laziomar agus an Iodáil (40)

3.1.1. Altmark a urramú agus cabhair a bheith ann

(99) I gCinneadh 2011 uaidh, thug an Coimisiún an réamhthuairim nach raibh an sainmhíniú ar na hoibleagáidí seirbhíse poiblí a áiríodh sna Coinbhinsiúin tosaigh le cuideachtaí uile iar-ghrúpa Tirrenia soiléir go leordhóthanach agus dá réir sin nach raibh an Coimisiún in ann teacht ar chonclúid chinnte maidir le cibé acu a bhí nó nach raibh earráid fhollasach ann. Go háirithe, ní raibh tuairim iomlán ag an gCoimisiún ag an tráth sin maidir leis na hoibleagáidí iarbhír a forchuireadh as oibriú na mbealaí in oileánra Pontino, i measc bealaí eile, i gcomparáid leis na seirbhísí a bhí á soláthar ag iomaitheoirí ar chuid de na bealaí sin.

(100) Thug an Coimisiún an réamhthuairim gur urramaíodh an dara coinníoll de bhreithiúnas Altmark (41) toisc gur suíodh roimh ré na paraiméadair a bhí mar bhonn le ríomh an chúitimh agus gur urramaíodh na ceanglais trédhearcachta. Go háirithe, thug an Coimisiún dá aire go dtugtar tuairisc ar na paraiméadair sin sna hoinbhinsiúin tosaigh (le haghaidh cúiteamh a bhaineann leis an mbliain 2009) agus i dTreoir CIPE (le haghaidh cúiteamh ó 2010 ar aghaidh).

(101) Mheas an Coimisiún, áfach, gur chosúil nár urramaíodh an tríú coinníoll de bhreithiúnas Altmark agus go mb’fhéidir gur tugadh róchúiteamh do na hoibreoirí i leith fheidhmiú na gcúraimí seirbhíse poiblí. Go háirithe, chuir an Coimisiún amhras in iúl maidir le comhréireacht an chúitimh a íocadh le cuideachtaí iar-ghrúpa Tirrenia ó 2009 i leith, i bhfianaise sainmhíniú soiléir ar na hoibleagáidí a forchuireadh ar na cuideachtaí sin a bheith in easnamh. Ar an mbealach céanna, bhí amhras ar an gCoimisiún maidir le cibé acu a léiríonn nó nach léiríonn an phréimh riosca 6,5 %, a bhfuil feidhm aici ó 2010 ar aghaidh, leibhéal iomchuí riosca ó tharla gur chosúil prima facie nár ghlac na hoibreoirí chucu féin na rioscaí a iompraítear de ghnáth in oibriú na seirbhísí sin.

(102) Thug an Coimisiún an réamhthuairim freisin nár urramaíodh an ceathrú coinníoll de bhreithiúnas Altmark a mhéid nár cuireadh fadú na gCoinbhinsiún tosaigh amach chun tairisceana. Thug an Coimisiún dá aire thairis sin nach bhfuair sé aon fhianaise a thacódh leis an argóint gur sholáthraigh na hoibreoirí i ndáiríre na seirbhísí lena mbaineann ar an gcostas ba lú don phobal.

(103) Tháinig an Coimisiún ar an réamhchonclúid i gCinneadh 2011 dá bhrí sin gur Státchabhair de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE a bhí sa chúiteamh seirbhíse poiblí a íocadh leis na hoibreoirí le linn fhadú na gCoinbhinsiún tosaigh. Ina theannta sin, ba é tuairim an Choimisiúin gur cheart a mheas gur cabhair nua an chabhair sin.

3.1.2. Comhoiriúnacht

(104) I gCinneadh 2011 uaidh, thug an Coimisiún an réamhthuairim nach dtagann an cúiteamh seirbhíse poiblí le haghaidh na mblianta 2009-2011 faoi raon feidhme Chinneadh 2005 maidir le SGEI (42) ná faoi raon feidhme Chreat SGEI 2005 (43). Dá bhrí sin, rinne an Coimisiún measúnú ar an mbeart sin go díreach faoi Airteagal 106(2) CFAE agus shuigh sé go raibh amhras air maidir le cibé acu a comhlíonadh nó nár comhlíonadh na coinníollacha comhoiriúnachta is infheidhme.

(105) I gCinneadh 2012, thug an Coimisiún dá aire gur tháinig pacáiste nua SGEI i bhfeidhm an 31 Eanáir 2012, arb é a bhí ann Cinneadh 2011 maidir le SGEI (44) agus Creat SGEI 2011 (45). Thug an Coimisiún an réamhthuairim, áfach, nach bhféadfaí a mheas go raibh an cúiteamh seirbhíse poiblí faoi fhadú na gCoinbhinsiún tosaigh comhoiriúnach leis an margadh inmheánach ná díolmhaithe ón gceanglas fógra faoi Chinneadh 2011 maidir le SGEI.

(106) Rinneadh foráil le Dlí 2010 maidir le fadú na gCoinbhinsiún tosaigh ón 30 Meán Fómhair 2010 go deireadh an phróisis príobháidithe. Dá thoradh sin, an cúiteamh a fuair Laziomar amhail ón 1 Meitheamh 2011 go dtí a phríobháidiú, d’fhéadfaí measúnú a dhéanamh air ar bhonn Chreat SGEI 2011.

3.2. Príobháidiú Laziomar

(107) I gCinneadh 2012, léirigh an Coimisiún go raibh amhras air an raibh an nós imeachta tairisceana chun Laziomar a dhíol trédhearcach agus neamhchoinníollach go leordhóthanach chun a áirithiú gur tharla an díol ar phraghas an mhargaidh.

(108) Mheas an Coimisiún go mb’fhéidir go raibh an líon tairgeoirí srianta le coinníollacha áirithe a forchuireadh sa phríobháidiú agus/nó go mb’fhéidir go raibh tionchar aige sin ar an bpraghas díola. D’athluaigh an Coimisiún a chleachtas bunaithe maidir le sócmhainní gnóthas faoi úinéireacht Stáit a bheith á ndíol ag an Stát (nó a ndíol a bheith inchurtha i leith an Stáit sa chás seo): is comhartha ar Státchabhair a bheith ann cúinsí neamheacnamaíocha a bheith á meas nach measfadh díoltóir príobháideach, amhail cúiseanna beartais phoiblí, ceanglais fostaíochta nó forbairt réigiúnach, más amhlaidh go bhforchuirtear leo oibleagáidí dochraideacha ar an gceannaitheoir ionchasach agus más dóigh dá bhrí sin go laghdófar an praghas díola.

(109) Mheas an Coimisiún freisin gur chuir na ceanglais airgeadais mar a thugtar orthu agus mar a fhorchuirtear i dtairiscint Laziomar míshocracht éifeachtach sa tairiscint trí thairgeoirí ionchasacha a shrianadh do chuideachtaí muirí a bhí ann faoi láthair, ó tharla sa chás seo gur cuireadh an chuideachta féin a raibh an conradh seirbhíse poiblí aici ar díol (46).

(110) Ar an mbealach céanna, mheas an Coimisiún gur scóráladh na tairiscintí teicniúla , agus ualach orthu a bhí níos airde go suntasach ná na tairiscintí eacnamaíocha (féach aithris 62), agus go raibh praghas na scaireanna socraithe ag na húdaráis áitiúla.

(111) Ar na cúiseanna thuas, tháinig an Coimisiún ar an réamhchonclúid nach raibh nós imeachta príobháidithe Laziomar trédhearcach ná neamhchoinníollach go leordhóthanach chun a áirithiú as féin gur tharla an díolachán ar phraghas an mhargaidh agus go bhfuair sé an praghas ab airde ar na scaireanna. Dá bhrí sin, níor fhéad an Coimisiún é a eisiamh ag an tráth sin gur tugadh buntáiste eacnamaíoch don cheannaitheoir.

(112) Mheas an Coimisiún freisin, ar bhonn na faisnéise a bhí ar fáil nuair a bhí Cinneadh 2012 á eisiúint aige, gur neamh-chomhoiriúnach a bheadh aon chabhair a thiocfadh aníos i gcaitheamh an phróisis príobháidithe.

3.3. An conradh seirbhíse nua idir Réigiún Lazio agus Laziomar

3.3.1. Altmark a urramú, agus cabhair agus comhoiriúnacht a bheith ann

(113) Thug an Coimisiún an réamhthuairim i gCinneadh 2012 nár chomhlíon an cúiteamh a íocadh le Laziomar na critéir a leagadh síos i mbreithiúnas Altmark agus gur cabhair de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE a bhí ann dá bhrí sin. Tháinig an Coimisiún ar an gconclúid sin i bhfianaise an mhéid seo a leanas: (i) bhí iomaitheoirí ar dhealraitheach go raibh seirbhísí comhchosúla á dtairiscint acu i láthair ar a laghad ar bhealaí áirithe a bhí á n-oibriú ag Laziomar agus ní raibh faisnéis leordhóthanach ar fáil a chuirfeadh ar a chumas don Choimisiún teacht ar chonclúid maidir le cé acu a bhí nó nach raibh an tseirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta ina léiriú ar fhíor-riachtanas seirbhíse poiblí nárbh fhéidir le fórsaí margaidh iad féin a chomhlíonadh; (ii) ba chosúil mar thoradh ar ríomh an chúitimh de bhun Threoir CIPE gur tugadh róchúiteamh don oibreoir as an tseirbhís phoiblí a sholáthar ar na cúiseanna céanna a luaitear i gCinneadh 2011; agus (iii) an ceathrú critéar de bhreithiúnas Altmark, ba chosúil nár urramaíodh é, i bhfianaise gur cuireadh an tseirbhís phoiblí chun tairisceana ar an gcoinníoll go bhfaigheadh an tairgeoir a n-éireodh leis cuideachta Laziomar ina hiomláine. Mheas an Coimisiún go bhféadfadh sé go mbeadh costas níos ísle don phobal ann dá mbeadh an conradh seirbhíse poiblí curtha chun tairisceana gan an ceanglas ceannaigh.

3.3.2. Comhoiriúnacht

(114) I dtaca le comhoiriúnacht an chúitimh do Laziomar, thug an Coimisiún dá aire, ar bhonn na faisnéise a sholáthair údaráis na hIodáile, nárbh infheidhme Cinneadh 2011 maidir le SGEI. In aon chás, níor fhéad an Coimisiún teacht ar chonclúid maidir le cur i bhfeidhm Chinneadh 2011 maidir le SGEI, toisc nach raibh an conradh sínithe soláthraithe ag an tráth sin. Ní bhfuair an Coimisiún aon fhaisnéis (e.g. an líon paisinéirí a iompraíodh sa 2 bhliain roimh bhliain an chur in iontaoibh) chun scrúdú a dhéanamh ar choinníollacha eile comhoiriúnachta Chinneadh 2011 maidir le SGEI. Rinne an Coimisiún measúnú ina dhiaidh sin ar an gcabhair bunaithe ar Chreat SGEI 2011 ach shuigh sé go raibh amhras air maidir le cé acu a comhlíonadh nó nár comhlíonadh coinníollacha comhoiriúnachta an Chreata sin agus d’iarr ar an Iodáil go léireofaí gurb amhlaidh gur comhlíonadh.

3.4. An tosaíocht feistithe

(115) I gCinneadh 2011, thug an Coimisiún an réamhthuairim gurb amhlaidh, a mhéid nach bhfaightear luach saothair i leith na tosaíochta feistithe, is buntáiste rialála an beart nach mbaineann aon aistriú ar acmhainní Stáit leis agus nach féidir leis dá bhrí sin cáiliú mar státchabhair. Ina mhalairt de chás, má thugtar luach saothair i leith na tosaíochta feistithe, mheas an Coimisiún, a mhéid a sholáthraíonn Laziomar fíorsheirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta agus nach ndeonaítear an tosaíocht sin ach i ndáil le bealaí a chumhdaítear leis an tseirbhís sin lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta, nach mbeadh buntáiste breise eacnamaíoch mar thoradh ar an méid sin ós rud é go mbeadh sé ina dhlúthchuid de sholáthar na seirbhíse lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta. Mar sin féin, d’iarr an Coimisiún ar an Iodáil agus ar thríú páirtithe tuilleadh faisnéise a sholáthar maidir leis an mbeart sin.

(116) Ós rud é gur léirigh sé go raibh sé in amhras faoi dhlisteanacht mhisean SGEI, ní fhéadfadh an Coimisiún teacht ar chonclúid maidir le comhoiriúnacht an bhirt dá mba chabhair é.

3.5. Na bearta a leagtar síos le Dlí 2010

(117) I gCinneadh 2011, thug an Coimisiún an réamhthuairim gur státchabhair i bhfabhar chuideachtaí iar-Ghrúpa Tirrenia, lena n-áirítear Laziomar, a bhí sna bearta uile a leagtar síos le Dlí 2010. Áiríodh orthu sin: (1) úsáid fhéideartha, chun críche leachtachta, na gcistí a bhí curtha in áirithe chun na longa a uasghrádú; (2) na díolúintí fioscacha a bhaineann leis an bpróiseas príobháidithe; agus (3) úsáid fhéideartha acmhainní FAS. D’iarr an Coimisiún ar an Iodáil a shoiléiriú cé acu a bhí nó nach raibh gá le gach ceann de na bearta sin chun an tseirbhís phoiblí a sholáthar agus, más amhlaidh gur gá, cén chaoi.

(118) Thug an Coimisiún an réamhthuairim freisin gur dhócha gur chabhair oibriúcháin a bhí sna bearta sin lena laghdaítear na costais a bheadh le seasamh murach sin ag Laziomar féin, agus ag na cuideachtaí féin eile de chuid iar-Ghrúpa Tirrenia, agus gur cheart a mheas dá bhrí sin go bhfuil na bearta sin neamh-chomhoiriúnach leis an margadh inmheánach.

4. Barúlacha ón Iodáil

4.1. Maidir leis na hoibleagáidí seirbhíse poiblí agus an timpeallacht iomaíoch

(119) Sholáthair an Iodáil liosta de na bealaí (mar aon le doiciméadacht dhlíthiúil chomhfhreagrach mar thacaíocht) arna n-oibriú ag Caremar agus ina dhiaidh sin ag Laziomar agus atá faoi réir oibleagáidí seirbhíse poiblí, lena n-áirítear tráthchláir agus minicíocht de réir séasúir, an timpeallacht iomaíoch agus na cúiseanna atá leis na hoibleagáidí seirbhíse poiblí sin.

(120) A mhéid a bhaineann le fíorsheirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta a bheith ann, thug an Iodáil dá haire gur leagadh síos na hoibleagáidí seirbhíse poiblí thuas chun leanúnachas críche agus an nasc idir an mhórthír agus na hoileáin a choinneáil ar bun, agus chun a áirithiú go soláthraítear na hearraí, lena n-áirítear earraí speisialta, is gá chun seirbhísí poiblí agus sóisialta do na hoileáin a dhéanamh go cuí. Cuireann an tseirbhís sin le forbairt eacnamaíoch na n-oileán agus ráthaíonn sí an tráth céanna riachtanais soghluaisteachta fhíor-riachtanacha phobail na n-oileán ar feadh na bliana agus áirithíonn sí go n-urramaítear an ceart chun leanúnachas críche, rud a ráthaítear go bunreachtúil. (47)

(121) A mhéid a bhaineann leis an timpeallacht iomaíoch, chuir an Iodáil faisnéis isteach a léiríonn gurb é Laziomar an t-aon oibreoir amháin a bhíonn i mbun seoltóireachta ar na línte ar feadh na bliana, agus nach raibh iomaíochas ann ar roinnt bealaí ach amháin le linn an ardséasúir. Mar sin féin, is é tuairim na hIodáile nach féidir an tseirbhís a sholáthraíonn Laziomar a ionadú agus nárbh fhéidir le fórsaí margaidh ina n-aonar ráthú an leanúnachais críche a bhaint amach.

4.2. Maidir le príobháidiú Laziomar

4.2.1. Maidir le praghas díola Laziomar

(122) De réir na hIodáile, is é a bhí i bpríobháidiú Laziomar ná aistriú scairchaipiteal iomlán na cuideachta trí bhíthin nós imeachta tairisceana poiblí arna thionscnamh ag Réigiún Lazio. Is é a bhí i gceist go comhuaineach leis an nós imeachta sin freisin seirbhísí poiblí muirí in oileánra Pontino a chur ar iontaoibh na cuideachta ar feadh tréimhse 10 mbliana chun leanúnachas críche a choinneáil ar bun.

(123) Choimisiúnaigh Réigiún Lazio meastóireacht neamhspleách le saineolaithe (féach aithrisí 66 agus 67) chun measúnú a dhéanamh ar shaincheisteanna dlíthiúla agus eacnamaíocha maidir le díolachán Laziomar. De réir na hIodáile, leagtar amach go soiléir gonta sa mheastóireacht sin na nósanna imeachta a leanadh chun margadhluach scairchaipiteal Laziomar a chinneadh.

4.2.2. Maidir le cineál trédhearcach agus neamh-idirdhealaitheach an nóis imeachta

(124) Cuireann an Iodáil i dtábhacht go ndearnadh na nósanna imeachta i gcomhréir le prionsabail dhlíthiúla na trédhearcachta agus an neamh-idirdhealaithe. Rinne sí an chosaint gur tugadh do na seacht bpáirtí uile a ligeadh isteach sa chéad chéim eile den nós imeachta tairisceana an fhaisnéis ábhartha ba ghá chun a dtairiscint a chur isteach, lena n-áirítear na “rialacháin tairisceana” agus na hiarscríbhinní a ghabhann leo, an “conradh seirbhíse” agus na hiarscríbhinní a ghabhann leis agus an “conradh chun na scaireanna a aistriú” agus na hiarscríbhinní a ghabhann leis.

(125) Áitíonn an Iodáil thairis sin gur cuireadh Réigiún Lazio amach as an gcuireadh chun na ceanglais incháilitheachta airgeadais a chur ar tairiscint a d’fhágfadh go bhféadfadh cuideachtaí loingseoireachta, agus iad sin amháin, a bheith rannpháirteach sa nós imeachta (féach aithris 109). Chun é a chur ar a gcumas don réimse ba leithne tairgeoirí agus ab fhéidir a bheith rannpháirteach sa tairiscint, ceadaíodh do thairgeoirí go sainráite sa chuireadh chun tairisceana, ina theannta sin, a bheith rannpháirteach go comhpháirteach ann trí bhíthin grúpálacha sealadacha tairgeoirí, cuibhreannas nó GELEnna.

(126) Maidir le hamhras an Choimisiúin gur mhó i bhfad ualú na dtairiscintí teicniúla ná na tairiscintí eacnamaíocha (i.e. 70 pointe agus 30 pointe faoi seach), tagraíonn an Iodáil do Bhreithiúnas Uimh. 782/2017 ón gComhairle Stáit an 30 Márta 2017 (48), ina ndúradh gur cheart don pháirtí conarthach, agus an critéar sin á chur i bhfeidhm aige, “gnéithe cáilíochtúla na tairisceana a chur i dtábhacht agus critéir a roghnú a áiritheoidh go ndéanfar comparáid éifeachtach iomaíoch idir na próifílí teicniúla. Chuige sin, ba cheart di an scór uasta a bhfuil coinne leis don tairiscint eacnamaíoch a shuí chun a áirithiú nach mbeidh tús áite ag an ngné sin seachas ag na cinn uile eile”.

(127) Dá bhrí sin, de réir na hIodáile, d’fhág an t-ualú éagsúil go rabhthas in ann meastóireacht a dhéanamh ar ghnéithe cáilíochtúla na tairisceana go comhsheasmhach agus leasuithe síos iomarcacha ar an bpraghas a dhíspreagadh, rud ba dheacair a choinneáil gan cáilíocht na seirbhíse poiblí a bheith thíos leo. Thairis sin, bhíothas in ann coigilteas mór costais a bhaint amach do Réigiún Lazio dá bharr, i bhfianaise gur dámhadh an conradh don tairgeoir buach a dhéanfadh an tseirbhís phoiblí ar a bhonn ar mhéid cúitimh a socraíodh 10,8 % níos ísle ná an bonnphraghas (féach aithris 75).

4.3. Maidir le comhlíontacht fhadú an Choinbhinsiúin tosaigh agus an chonartha nua seirbhíse poiblí le coinníollacha Altmark

(128) Áitíonn an Iodáil go gcomhlíontar na ceithre chritéar Altmark don tréimhse 2011–2013 agus don tréimhse 2014–2024 araon ar na cúiseanna seo a leanas: — Níor chuir an Coimisiún i gcoinne an chéad ná an dara critéar Altmark i gCinneadh 2012 uaidh; — I dtaca leis an tríú critéar Altmark, agus i dtaca leis an amhras a chuir an Coimisiún in iúl i gCinneadh 2011 uaidh nach cosúil go léiríonn an phréimh riosca 6,5 % a leagtar síos i dTreoir CIPE leibhéal iomchuí riosca (aithrisí 206–207), tagraíonn an Iodáil don chinneadh ón gCoimisiún an 13 Meitheamh 2017 maidir le mearnasc muirí do phaisinéirí san Iodáil idir Messina agus Reggio Calabria, áit nár cuireadh i gcoinne na modheolaíochta ríomha a bhain úsáid as ráta seasta 8 % mar an ráta luach saothair a raibh coinne leis (49). Sa chás deireanach sin, go háirithe, ghlac an Coimisiún le ráta 8 % a bhí comhdhéanta den phréimh riosca 6,5 % dá dtagraítear i dTreoir CIPE, i bhfianaise nach raibh dámhachtain ceart eisiach i gceist leis an gconradh, móide méadú breise 1,5 % i bhfianaise thréimhse ghearr an chonartha. Ina theannta sin, áitíonn an Iodáil agus í ag tagairt don chonradh nua seirbhíse poiblí nach bhféadfaí aon bheart chun an chothromaíocht eacnamaíoch – airgeadais a athbhunú a chur i bhfeidhm ach amháin i gcás ina mbeadh athrú de bhreis agus 3 % ar ghlanioncaim, ach dá mbeadh aon laghdú de bhreis agus 3 % ann, gurbh é Laziomar a d’iompródh é. Dá thoradh sin, seachnaítear aon róchúiteamh a d’fhéadfadh a bheith ann; agus — Measann an Iodáil go gcomhlíontar an ceathrú critéar Altmark freisin i bhfianaise go raibh dámhachtain an chonartha seirbhíse poiblí faoi réir nós imeachta trédhearcach iomaíoch lenarbh fhéidir an tairgeoir a bheadh in ann na seirbhísí a sholáthar ar an gcostas ba lú don phobal a roghnú. Ina theannta sin, a mhéid a bhaineann le cuachadh an chonartha nua seirbhíse le príobháidiú Laziomar, áitíonn an Iodáil nach bhfuil i méid na tairisceana chun Laziomar a dhíol ach timpeall 1,4 % den mhéid foriomlán a suíodh le haghaidh na seirbhíse poiblí (i.e. den chúiteamh foriomlán EUR 127 520 740 i gcaitheamh thréimhse 10 mbliana an chonartha). Dá réir sin, ní cosúil go bhfuil aon tionchar suntasach aige ar thoradh roghnú an tairgeora a mhéid a bhaineann le costas na seirbhíse.

4.4. An tosaíocht feistithe

(129) Maidir leis an tosaíocht feistithe (féach aithris 83), áitíonn an Iodáil gurb é an gá atá le seirbhís phoiblí a sholáthar a thugann údar leis an tosaíocht sin, agus nach dtugtar aon bhuntáiste eacnamaíoch do Laziomar a thabharfadh le tuiscint go mbeadh caillteanas acmhainní Stáit ann freisin.

(130) De réir na hIodáile, íocann na hoibreoirí farantóireachta uile táillí tráthrialta leis na húdaráis ábhartha chalafoirt as feistiú. Maíonn an Iodáil freisin nach bhfuil an tosaíocht feistithe sin infheidhme ach amháin maidir leis na bealaí seirbhíse poiblí agus nár íoc Laziomar aon táille bhreise as an tosaíocht feistithe sin agus nach n-íocann go fóill, óir thabharfadh calafoirt an chéad rogha de shliotáin feistithe dó fiú in éagmais tosaíochta foirmiúla feistithe mar gheall ar a mhisean seirbhíse poiblí.

4.5. Maidir leis na bearta a leagtar síos le Dlí 2010

(131) Ar an mbealach céanna, a mhéid a bhaineann leis na bearta a leagtar síos le Dlí 2010 (féach aithrisí 84, 85 agus 86), áitíonn an Iodáil nár leithdháileadh na bearta sin ar Laziomar, nár thairbhigh Laziomar díobh agus nach dtairbheoidh amach anseo.

(132) Sa chomhthéacs sin, áitíonn an Iodáil gur leithdháileadh ar Caremar tráth a bhí na bealaí cabatáiste muirí in oileánra Pontino á n-oibriú aige féin, acmhainní airgeadais a gealladh cheana le Dlí Uimh. 102/2009 agus gur bhain Caremar úsáid éifeachtach as na hacmhainní sin. Go háirithe, leithdháileadh EUR 1 410 000 ar Caremar chun uasghrádú a dhéanamh ar 2 cheann de na longa a aistríodh ina dhiaidh sin chuig Laziomar saor in aisce (Quirino agus Tetide). Áitítear freisin nár úsáideadh na cistí sin chun críoch leachtachta.

(133) I ndáil leis na díolúintí fioscacha a bhaineann leis an bpróiseas príobháidithe, áitíonn an Iodáil, a mhéid a bhaineann le cáin chorparáide, nár cuireadh an beart i bhfeidhm toisc gur aistríodh Caremar, Saremar agus Toremar chuig na réigiúin saor in aisce. Dá bhrí sin, in éagmais aon luach saothair, níl feidhm ag Airteagal 86(1)(a) den Dlí Cánach Ioncaim Comhdhlúite maidir le gnóthachain chaipitiúla i gcás aistrithe sócmhainní in aghaidh íocaíochta. I dtaca le cáin bhreisluacha, thug an Iodáil dá haire go raibh aistrithe Caremar, Saremar agus Toremar ina n-idirbhearta atá díolmhaithe ó cháin bhreisluacha faoi Airteagal 10(1)(4) d’Fhoraithne Uimh. 633 ón Uachtarán an 26 Deireadh Fómhair 1972. I dtaca le cánacha indíreacha seachas cáin bhreisluacha, chuir an Iodáil i dtábhacht gur ceapadh an díolúine dá bhforáiltear i nDlí 2010 d’fhonn riarachán a shimpliú. Ón bpeirspictíocht chánachais, is féidir éifeacht na díolúine a mheas a bheith diomaibhseach agus ar bheagán tionchair i ndáil le cánacha a muirearaítear ar rátaí comhréidhe. Ar bhealach níos sonraí, baineann sé leis an dleacht chlárúcháin (EUR 168 in aghaidh an doiciméid), le táillí clárúcháin clár talún agus morgáiste (EUR 168 an ceann) agus leis an dleacht stampála (EUR 14,62 le haghaidh thaobh).

(134) Maidir leis na hacmhainní FAS, áitíonn an Iodáil nach bhfuair Laziomar aon sochar uathu. Ina theannta sin, shoiléirigh sí nár úsáideadh acmhainní FAS chun cúiteamh breise a thabhairt do chuideachtaí iar-Ghrúpa Tirrenia, lena n-áirítear Laziomar. Ina ionad sin, cuireadh na hacmhainní sin ar fáil chun forlíonadh a dhéanamh ar na leithreasuithe buiséid a cuireadh ar bun chun na cúitimh seirbhíse poiblí a íoc le cuideachtaí iar-Ghrúpa Tirrenia, i gcás nár leordhóthanach na leithreasuithe buiséid sin. Tugann an Iodáil dá haire gur chuir Airteagal 1, mír 5-ter de Dhlí Foraithne Uimh. 125/2010 ar a gcumas do na réigiúin na hacmhainní FAS a úsáid chun (cuid den) chúiteamh seirbhíse poiblí tráthrialta a chistiú agus leanúnachas na seirbhísí poiblí muirí a áirithiú dá réir sin. Thairis sin, shoiléirigh an Iodáil gurb amhlaidh, faoi Airteagal 26 de Dhlí Foraithne 185/2008, a bhí EUR 65 mhilliún le haghaidh gach ceann de na blianta 2009, 2010 agus 2011 curtha i leataobh le haghaidh ghrúpa Tirrenia agus a tarraingíodh anuas EUR 195 mhilliún dá réir sin ó acmhainní FAS. Aistríodh na cistí sin ansin chuig cuntas na hAireachta Iompair a cuireadh i leataobh chun an cúiteamh seirbhíse poiblí a íoc le cuideachtaí iar-Ghrúpa Tirrenia (Tirrenia, Siremar, Caremar (an tráth sin), Toremar agus Saremar). Dá bhrí sin, ní bhainfeadh an beart sin ach le leithdháileadh acmhainní i mbuiséad na hIodáile chun na cúitimh seirbhíse poiblí a íoc.

4.6. Maidir leis na rialacha chun an cúiteamh le haghaidh na tréimhse 2011–2019 a ríomh agus maidir leis an bpréimh riosca 6,5 % a leagtar síos i dTreoir CIPE ó 2010 amach

(135) Áitíonn an Iodáil gurbh iad na paraiméadair a sainmhíníodh le Treoir CIPE iad na paraiméadair a úsáideadh go dtí an 14 Eanáir 2014 chun an cúiteamh a íocadh do Laziomar a ríomh. Ón 15 Eanáir 2014 sainmhínítear an cúiteamh sa chonradh seirbhíse poiblí bunaithe ar an modheolaíocht dá dtagraítear i dTreoir CIPE, á chur san áireamh freisin an tairiscint eacnamaíoch a chuir ceannaitheoir Laziomar, CLN, isteach faoin nós imeachta tairisceana.

(136) Soiléiríonn an Iodáil gur cinneadh go deimhin an ríomh a shimpliú trí 6,5 % a chur i bhfeidhm mar ráta comhréidh i ndáil le toradh ar chaipiteal mar gheall go gcuirtear uasteorainn le méid an chúitimh le Dlí 2009. Bhí an cur chuige simplithe sin infheidhme le linn fhadú an Choinbhinsiúin tosaigh agus tá sé i bhfeidhm fós faoin gconradh nua seirbhíse poiblí le Laziomar.

(137) Ina theannta sin, de réir na hIodáile, meastar gurb iomchuí é an ráta comhréidh 6,5 % i ndáil le toradh ar chaipiteal i bhfianaise go bhfuil an sásra athchothromúcháin a leagtar síos in Airteagal 25 den chonradh (féach aithris 78) an-docht ina chur i bhfeidhm. Thairis sin, ní fhéadfadh sásra den sórt sin (e.g. leasú ar an bpraghasteorainn uasta bhliantúil) a bheith infheidhme i gcásanna ina bhfaigheann tairbhí amhail Laziomar tearc-chúiteamh.

(138) I dTábla 5, soláthraíonn an Iodáil na gnéithe a cuireadh san áireamh chun an phréimh riosca a ríomh le haghaidh Laziomar le linn na tréimhse 2011–2019: Tábla 5 Toradh ar chaipiteal infheistithe Laziomar le haghaidh 2011–2019 (EUR ‘000) 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Sócmhainní dochta láimhsithe agus doláimhsithe […] […] […] […] […] […] […] […] […] Fardail […] […] […] […] […] […] […] […] […] Creidiúintí custaiméara agus tráchtála […] […] […] […] […] […] […] […] […] Suimeanna iníoctha le soláthróirí […] […] […] […] […] […] […] […] […] Glanchaipiteal infheistithe […] […] […] […] […] […] […] […] […] Toradh ar chaipiteal (6,5 %) […] […] […] […] […] […] […] […] […]

4.7. Maidir le comhlíontacht an chonartha nua seirbhíse poiblí le Cinneadh 2011 maidir le SGEI

(139) Fiú má mheasann an Iodáil nach Státchabhair atá sa chúiteamh seirbhíse poiblí a íocadh le Laziomar faoin gconradh nua seirbhíse poiblí, tá sí tar éis a áitiú freisin cén fáth a gcomhlíonfadh an beart sin Cinneadh 2011 maidir le SGEI dá mba chabhair a bheadh ann.

(140) Ina freagra, áitíonn an Iodáil gurb infheidhme iad araon Cinneadh 2005 agus Cinneadh 2011 maidir le SGEI, ós rud é go ndearnadh foráil in Airteagal 19-ter de Dhlí 2009 agus i bhForaithne Lazio maidir le tabhairt i gcrích an chonartha seirbhíse poiblí.

(141) Sholáthair an Iodáil figiúirí i gcomhair na mblianta 2012 agus 2013 a léiríonn nár sháraigh an meánlíon bliantúil paisinéirí an tairseach 300 000 paisinéir a leagtar síos in Airteagal 2(1)(d) de Chinneadh 2011 maidir le SGEI ar aon cheann de na bealaí seoltóireachta lena mbaineann le linn an 2 bhliain airgeadais roimh an mbliain inar sannadh SGEI do Laziomar (i.e. 240 430 paisinéir in 2012 agus 254 167 bpaisinéir in 2013).

4.8. Maidir le comhlíontacht an chonartha nua seirbhíse poiblí le Creat SGEI 2011

(142) Áitíonn an Iodáil go bhfuil an tseirbhís phoiblí a cuireadh ar iontaoibh Laziomar ina fíorsheirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta bunaithe ar ghníomh iontaoibhe, i.e. an conradh seirbhíse, ina gcuimsítear ábhar agus fad na n-oibleagáidí seirbhíse poiblí, an chríoch lena mbaineann, an sásra cúitimh agus na paraiméadair chun cúiteamh a ríomh agus ina dtugtar tuairisc ar na nithe sin.

(143) Thairis sin, de réir na hIodáile, ní mó an cúiteamh ná an méid is gá chun na costais a tabhaíodh i gcomhlíonadh na n-oibleagáidí seirbhíse poiblí a chumhdach, ós rud é gur suíodh an méid cúitimh i gcomhthéacs nóis imeachta tairisceana ar bhonn critéir a leagtar amach i dTreoir CIPE, agus go ndéantar foráil sa chonradh maidir le córas faireacháin chun róchúiteamh a sheachaint.

(144) Ar an mbealach céanna, a mhéid a bhaineann leis an ráta toraidh, tagraíonn an Iodáil don chinneadh ón gCoimisiún an 13 Meitheamh 2017 (i gcás SA.42710) (féach aithris 128), áit nár chuir an Coimisiún i gcoinne ráta toraidh níos airde ná 6,5 % (i.e. 8 %).

5. Measúnú

5.1. Cabhair a bheith ann de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE

(145) Foráiltear de réir Airteagal 107(1) CFAE “aon chabhair arna deonú ag Ballstát nó arna deonú trí bhíthin acmhainní Stáit i bhfoirm ar bith, agus a bhéarfaidh nó is baolach a bhéarfadh saobhadh ar iomaíocht trí thaobhú le gnóthais áirithe nó le táirgeadh earraí áirithe, ní luífidh sí leis an margadh inmheánach sa mhéid go dtéann sí i gcion ar an trádáil idir Ballstáit”.

(146) Is critéir charnacha iad na critéir a leagtar síos le hAirteagal 107(1) CFAE. Dá bhrí sin, ní mór gach ceann de na coinníollacha thuasluaite a chomhlíonadh chun a chinneadh cé acu atá nó nach bhfuil na bearta ar tugadh fógra ina leith ina Státchabhair de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE. Is é sin, ba cheart don tacaíocht airgeadais: (a) a bheith á deonú ag Ballstát nó trí bhíthin acmhainní Stáit, (b) a bheith i bhfabhar gnóthais áirithe nó táirgeadh earraí áirithe, (c) iomaíocht a shaobhadh nó an baol ar shaobhadh ar iomaíocht a bhreith, agus (d) dul i gcion ar an trádáil idir na Ballstáit.

(147) Tugann an Coimisiún dá aire go bhfuil an tosaíocht feistithe, nach bhfuil feidhm léi ach maidir leis na bealaí seirbhíse poiblí amháin, nasctha go dlúth le SGEI a bheith á feidhmiú ag Laziomar agus ag a fhaighteoir CLN. Dá bhrí sin, déanfar measúnú ar an mbeart sin go comhpháirteach leis an gcúiteamh seirbhíse poiblí faoi seach a deonaíodh do na cuideachtaí sin (féach ranna 5.1.1 agus 5.1.2).

(148) Thairis sin, tugann an Coimisiún dá aire gur cheart an conradh nua seirbhíse poiblí idir an Iodáil agus Laziomar a mheasúnú go comhpháirteach le príobháidiú Laziomar. Is iomchuí measúnú comhpháirteach den sórt sin toisc gur eagraigh an Iodáil, go bunúsach, tairiscint le haghaidh an chonartha nua seirbhíse poiblí inarbh éigean don tairgeoir ar éirigh leis scairchaipiteal Laziomar ina iomláine a fháil chun na hoibleagáidí seirbhíse poiblí a leagtar síos sa chonradh seirbhíse poiblí sin a chomhlíonadh.

5.1.1. Fadú an Choinbhinsiúin tosaigh idir Laziomar agus an Iodáil

5.1.1.1. Acmhainní Stáit

(149) Chuir an Iodáil oibriú bealaí muirí mar a mionsonraíodh sa Choinbhinsiún tosaigh, mar a fadaíodh, ar iontaoibh Laziomar. Tugadh an Coinbhinsiún tosaigh i gcrích leis an Stát agus íocann an Stát an cúiteamh seirbhíse poiblí a thagann as sin le Laziomar as a bhuiséad féin. Dá bhrí sin, tá an cúiteamh seirbhíse poiblí le Laziomar inchurtha i leith an Stáit agus tugtar é trí bhíthin acmhainní Stáit.

(150) Tugann an Coimisiún dá aire, de réir na hIodáile, go n-íocann na hoibreoirí farantóireachta uile táillí tráthrialta leis na húdaráis ábhartha chalafoirt as feistiú ach nár íoc Laziomar aon táille bhreise as an tosaíocht feistithe. Measann an Coimisiún mar sin féin gur fhéad an Iodáil a roghnú, i bprionsabal, táille bhreise a ghearradh ar an tosaíocht feistithe sin agus gur lig sí ioncaim Stáit thar ceal nuair nach ndearna sí amhlaidh. Thairis sin, ós rud é go dtugtar an tosaíocht feistithe le dlí (féach aithris 83) tá sí inchurtha i leith an Stáit.

5.1.1.2. Roghnaíocht

(151) Ní mór do bheart a bheith roghnaíoch chun go gcáileofar mar Státchabhair é. Ní dhéantar an cúiteamh seirbhíse poiblí as soláthar na seirbhísí muirí i gceist a dheonú ach do Laziomar, mar sin tá sé roghnaíoch. Ós rud é nár tugadh an tosaíocht feistithe ach do chuideachtaí iar-Ghrúpa Tirrenia, lena n-áirítear Laziomar, tá sí sin roghnaíoch freisin.

5.1.1.3. Buntáiste eacnamaíoch

(152) Meabhraíonn an Coimisiún go bhféadfaí, faoi choinníollacha áirithe a shainítear go docht, nach buntáiste eacnamaíoch atá i gcúitimh seirbhíse poiblí a dheonaítear do chuideachta.

(153) Go háirithe, chinn an Chúirt Bhreithiúnais i mbreithiúnas Altmark (50), i gcás ina gcaithfear beart Stáit a mheas mar chúiteamh as na seirbhísí arna soláthar ag na gnóthais faighteora chun oibleagáidí seirbhíse poiblí a chomhlíonadh, sa chaoi is nach dtairbheoidh na gnóthais sin de bhuntáiste airgeadais iarbhír agus nach mbeidh de thoradh an bhirt go mbeidh seasamh iomaíoch níos fabhraí acu ná mar atá ag na gnóthais atá i mbun iomaíochta leo, nach dtagann beart den sórt sin faoi raon feidhme Airteagal 107(1) CFAE.

(154) Shoiléirigh an Chúirt Bhreithiúnais freisin, áfach, nár mhór na ceithre chritéar charnacha (“critéir Altmark”), a dtugtar achoimre orthu thíos, a chomhlíonadh chun go bhféadfadh cúiteamh seirbhíse poiblí den sórt sin imeacht ó bheith cáilithe mar Státchabhair i gcás ar leith: — ní mór oibleagáidí seirbhíse poiblí a bheith le comhlíonadh ag an ngnóthas faighteora iarbhír agus ní mór na hoibleagáidí sin a bheith sainithe go soiléir (“Altmark 1”); — ní mór na paraiméadair ar ar a mbonn a ríomhtar an cúiteamh a bhunú roimh ré ar bhealach oibiachtúil trédhearcach (“Altmark 2); — ní fhéadfaidh an cúiteamh a bheith níos mó ná an méid is gá chun na costais uile nó cuid de na costais arna dtabhú i gcomhlíonadh oibleagáidí seirbhíse poiblí a chumhdach, agus na fáltais ábhartha agus brabús réasúnach as comhlíonadh na n-oibleagáidí sin á gcur san áireamh (“Altmark 3”); — más rud é, maidir leis an ngnóthas atá le hoibleagáidí seirbhíse poiblí a chomhlíonadh, i gcás sonrach, nach roghnaítear é de bhun nós imeachta soláthair phoiblí trína bhféadfaí an tairgeoir atá in ann na seirbhísí sin a sholáthar ar an gcostas is lú don phobal a roghnú, ní mór an leibhéal cúitimh is gá a chinneadh ar bhonn anailíse ar na costais a thabhódh gnóthas tipiciúil, atá dea-riartha agus a soláthraítear modhanna iompair leordhóthanacha dó ionas go bhfuil sé in ann na ceanglais seirbhíse poiblí is gá a chomhlíonadh, le linn dó na hoibleagáidí sin a chomhlíonadh, agus na hioncaim ábhartha agus brabús réasúnach as comhlíonadh na n-oibleagáidí á gcur san áireamh (Altmark 4”).

(155) Shonraigh an Coimisiún cén chaoi a gcuireann sé critéir Altmark i bhfeidhm ina Theachtaireacht maidir le cur i bhfeidhm rialacha Státchabhrach an Aontais Eorpaigh maidir le cúiteamh a dheonaítear chun seirbhísí lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta a sholáthar (“Teachtaireacht SGEI”) (51).

(156) Ós rud é nach mór critéir Altmark a chomhlíonadh go carnach, mura dtabharfaí urraim d’aon cheann de na critéir sin thiocfadh an Coimisiún ar an gconclúid go soláthraíonn an beart faoi mheasúnú buntáiste eacnamaíoch don tairbhí. Déanfaidh an Coimisiún measúnú ansin ar dtús ar urraim do Altmark 4.

157) Foráiltear le Altmark 4 nach mór an méid is lú is gá a bheith sa chúiteamh chun nach gcáileofar mar Státchabhair é. Meastar an critéar sin a bheith comhlíonta má roghnaíodh faighteoir an chúitimh seirbhíse poiblí de bhun nós imeachta tairisceana, trína bhféadtar an tairgeoir atá in ann na seirbhísí a sholáthar ar an gcostas is lú don phobal a roghnú, nó dá uireasa sin, má ríomhadh an cúiteamh trí thagairt a dhéanamh do na costais atá ag gnóthas éifeachtúil.

(158) Níor roghnaíodh Laziomar de bhun nós imeachta tairisceana poiblí i gcás aon cheann d’fhaduithe an Choinbhinsiúin tosaigh sa tréimhse ón 1 Meitheamh 2011 go dtí an 14 Eanáir 2014. Ní dhearna an Iodáil ach an córas a bhí i bhfeidhm cheana a fhadú agus, dá réir sin, teideal a thabhairt don oibreoir réamhbhunaithe leanúint de bheith ag fáil cúitimh as na hoibleagáidí seirbhíse poiblí a chomhlíonadh.

(159) Thairis sin, níor thug an Iodáil aon léiriú don Choimisiún go ndearnadh leibhéal an chúitimh a chinneadh ar bhonn anailíse ar na costais a thabhódh gnóthas tipiciúil, atá dea-riartha agus a soláthraítear modhanna iompair leordhóthanacha dó ionas go bhfuil sé in ann na ceanglais seirbhíse poiblí is gá a chomhlíonadh, le linn dó na hoibleagáidí sin a chomhlíonadh, agus na hioncaim ábhartha agus brabús réasúnach as comhlíonadh na n-oibleagáidí á gcur san áireamh.

(160) Tagann an Coimisiún ar an gconclúid dá bhrí sin nár comhlíonadh Altmark 4 sa chás seo.

(161) Ós rud é nach dtugtar urraim go carnach do na cheithre choinníoll Altmark sa chás seo, tagann an Coimisiún ar an gconclúid gur thug an cúiteamh as bealaí muirí a oibriú faoi fhadú an Choinbhinsiúin tosaigh buntáiste eacnamaíoch do Laziomar.

(162) I dtaca leis an tosaíocht feistithe, meabhraíonn an Coimisiún ar dtús gur mheas údarás iomaíochta na hIodáile, AGCM, faoi dhó cheana ar a laghad go bhfuil luach eacnamaíoch ag an mbeart (52). Mar sin féin, ní íocann Laziomar aon táille as an tosaíocht feistithe (féach aithris 130). Thairis sin, tugann an Coimisiún faoi deara go bhféadfadh an tosaíocht feistithe, go teoiriciúil ar a laghad, costais an oibreora a laghdú (e.g. toisc go bhféadfadh an tosaíocht feistithe laghdú ar agaí feithimh i gcalafoirt agus ar chostais bhreosla dá thoradh sin) nó a chuid ioncaim a mhéadú (e.g. toisc go bhféadfadh éileamh ó phaisinéirí a bheith níos mó ag amanna áirithe seachas a chéile). Go deimhin, a mhéid a thugann an tosaíocht feistithe caoi do long teacht níos tapúla chun cé, d’fhéadfadh sé gurb é an t-oibreoir farantóireachta a thairbhíonn den bheart sin a roghnódh úsáideoirí na seirbhíse farantóireachta. Fiú mura mbeadh na héifeachtaí sin ann ach in imthosca teoranta nó mura mbeidís ach réasúnta beag, d’fhéadfadh an tosaíocht feistithe a bheith ina buntáiste eacnamaíoch do Laziomar mar sin féin.

5.1.1.4. Éifeacht ar iomaíocht agus ar thrádáil

(163) I gcás ina dtugann Ballstát cabhair do ghnóthas a láidríonn a sheasamh i gcomparáid le gnóthais eile atá i mbun iomaíochta i dtrádáil laistigh den Aontas, ní mór a mheas go bhfuil difear á dhéanamh do na gnóthais sa chás deireanach sin (53). Is leordhóthanach go dtéann faighteoir na cabhrach sin in iomaíocht le gnóthais eile ar mhargaí atá oscailte don iomaíocht (54).

(164) Sa chás reatha, oibríonn an tairbhí in iomaíocht le gnóthais eile a sholáthraíonn seirbhísí iompair mhuirí san Aontas, go háirithe ó tháinig Rialachán (CEE) Uimh. 4055/86 ón gComhairle (55) agus an Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí i bhfeidhm, lena léirscaoiltear margadh an iompair mhuirí idirnáisiúnta agus an chabatáiste mhuirí, faoi seach. Cé gurbh é Laziomar an t-aon oibreoir amháin ar bhealaí áirithe an tráth sin, ní chiallaíonn sin nárbh fhéidir go mbeadh spéis ag oibreoirí (idirnáisiúnta) eile seirbhísí iompair mhuirí comhchosúla a thairiscint. Dá bhrí sin, is dóigh don chúiteamh as bealaí muirí a oibriú faoi fhadú an Choinbhinsiúin tosaigh difear a dhéanamh do thrádáil an Aontais agus saobhadh ar iomaíocht a bhreith laistigh den mhargadh inmheánach. Ar na cúiseanna céanna, seastar leis an gconclúid sin maidir leis an tosaíocht feistithe.

5.1.1.5. Conclúid

(165) Ó tharla go gcomhlíontar gach ceann de na critéir a leagtar síos in Airteagal 107(1) CFAE, tagann an Coimisiún ar an gconclúid gur Státchabhair do Laziomar atá sa chúiteamh seirbhíse poiblí arna íoc ar bhonn fhaduithe comhleanúnacha an Choinbhinsiúin tosaigh agus sa tosaíocht feistithe do na bealaí seirbhíse poiblí araon.

5.1.1.6. Cabhair nua nó cabhair atá ann cheana

(166) Tugann an Coimisiún dá aire ar dtús nach ndéantar measúnú sa Chinneadh seo ar an gcúiteamh a íocadh le Caremar (an tráth sin) as oibleagáidí seirbhíse poiblí muirí a oibriú go dtí deireadh 2008. Is ábhar do chinneadh ar leithligh de chuid an Choimisiúin é an measúnú ar an gcúiteamh sin agus cé acu is féidir, nó nach féidir, é a aicmiú mar chabhair atá ann faoi láthair ar bhonn Airteagal 4(3) den Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí (56).

(167) De réir Airteagal 1(c) de Rialachán (AE) 2015/1589 ón gComhairle (57), ciallaíonn cabhair nua “gach cabhair, is é sin le rá, scéimeanna cabhrach agus cabhair aonair, nach cabhair í atá ann faoi láthair, lena n-áirítear athruithe ar chabhair atá ann faoi láthair”. Thairis sin, foráiltear le hAirteagal 108(3) CFAE nach mór fógra a thabhairt don Choimisiún in am trátha maidir le pleananna chun cabhair atá ann faoi láthair a dheonú nó a athrú agus nach bhféadfar iad a chur chun feidhme go dtí go mbeidh cinneadh críochnaitheach ann de bharr an nóis imeachta (58). I gcomhréir le seasamh Chúirteanna an Aontais (59), measann an Coimisiún gur leordhóthanach an rud é fad scéim cabhrach a raibh dáta soiléir éaga aici (i.e. 31 Nollaig 2008) a leasú (i.e. a fhadú) chun go mbeidh sí ina cabhair nua, gan beann ar cé acu a athraíodh, nó nár athraíodh, tréithe eile an bhirt.

(168) Ar na cúiseanna thuas, measann an Coimisiún gur cheart an cúiteamh seirbhíse poiblí a íocadh le Laziomar ar bhonn fhaduithe comhleanúnacha an Choinbhinsiúin tosaigh a mheas mar chabhair nua gan beann ar aicmiú an chúitimh a dámhadh do Caremar (an tráth sin) suas go dtí deireadh 2008 mar chabhair a bhí ann cheana (60). Seasann an chonclúid sin maidir leis an tosaíocht feistithe freisin.

5.1.2. Dámhachtain an chonartha nua seirbhíse poiblí arna chuachadh le gnó Laziomar

(169) Chun teacht ar chonclúid maidir le cé acu atá nó nach bhfuil dámhachtain an chonartha nua seirbhíse poiblí arna chuachadh le gnó Laziomar ina buntáiste do Laziomar agus dá fhaighteoir, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, ní mór don Choimisiún measúnú a dhéanamh ar urramú chritéir Altmark (féach aithris 154).

5.1.2.1. Altmark 1

(170) Meabhraíonn an Coimisiún nach bhfuil aon sainmhíniú comhionann beacht ann ar sheirbhís a d’fhéadfadh a bheith ina seirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta faoi dhlí an Aontais, de réir bhrí an chéad choinníll Altmark nó de réir bhrí Airteagal 106(2) CFAE (61). Is mar a leanas an fhoclaíocht i mír 46 den Teachtaireacht: “In éagmais rialacha sonracha de chuid an Aontais a shainíonn raon feidhme maidir le seirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta a bheith ann, tá lamháil leathan discréide ag Ballstáit chun seirbhís ar leith a shainiú mar seirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta agus cúiteamh a dheonú don soláthraí seirbhíse. Tá inniúlacht an Choimisiúin chuige sin teoranta do sheiceáil cibé a rinne, nó nach ndearna, Ballstát earráid fhollasach le linn dó an tseirbhís a shainiú mar sheirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta agus do mheasúnú a dhéanamh ar aon Státchabhair atá mar chuid den chúiteamh sin. I gcás ina bhfuil rialacha sonracha de chuid an Aontais ann tá discréid faoi cheangal eile ag na rialacha sin, gan dochar do dhualgas an Choimisiúin measúnú a dhéanamh ar cibé ar sainíodh, nó nár sainíodh, seirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta i gceart chun críoch rialaithe Státchabhrach.”

(171) Tá údaráis náisiúnta i dteideal dá bhrí sin a bheith den tuairim go bhfuil seirbhísí áirithe ar mhaithe leis an leas ginearálta agus nach mór iad a oibriú trí bhíthin oibleagáidí seirbhíse poiblí le háirithiú go gcosnaítear an leas poiblí nuair nach ráthaíonn fórsaí margaidh go soláthraítear ar an leibhéal nó leis na coinníollacha is gá iad.

(172) I réimse an chabatáiste, leagadh rialacha sonracha a rialaíonn oibleagáidí seirbhíse poiblí síos sa Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí agus, chun scrúdú a dhéanamh ar Státchabhair fhéideartha chuig gnóthais atá páirteach san iompar muirí, sna treoirlínte ón gComhphobail maidir le Státchabhair d’iompar muirí (“na Treoirlínte Muirí”) (62).

(173) Foráiltear an méid seo a leanas le hAirteagal 4(1) den Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí: “Féadfaidh Ballstát conarthaí seirbhíse poiblí a thabhairt i gcrích le hoibleagáidí seirbhíse poiblí mar chuid díobh, nó oibleagáidí seirbhíse poiblí a fhorchur ar chuideachtaí loingseoireachta atá rannpháirteach i seirbhísí rialta chuig, ó agus idir oileáin agus na hoibleagáidí sin mar choinníoll chun seirbhísí cabatáiste a sholáthar. I gcás ina dtugann Ballstát conradh seirbhíse poiblí i gcrích nó ina bhforchuireann sé oibleagáidí seirbhíse poiblí, déanfaidh sé amhlaidh ar bhonn neamh-idirdhealaitheach i leith longúinéirí uile an Chomhphobail.”

(174) Leagtar amach le hAirteagal 2(3) den Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí go bhféadfar an méid seo a leanas a chumhdach i gconradh seirbhíse poiblí: seirbhísí iompair a chomhlíonann caighdeáin sheasta maidir le leanúnachas, rialtacht, toilleadh agus cáilíocht, seirbhísí iompair breise, seirbhísí iompair ar rátaí sonraithe agus seirbhísí iompair atá faoi réir coinníollacha sonracha, go háirithe i ndáil le catagóirí áirithe paisinéirí nó bealaí áirithe agus leasuithe ar sheirbhísí chun freastal ar riachtanais iarbhír.

(175) I gcomhréir le Roinn 9 de na Treoirlínte Muirí, “féadfar oibleagáidí seirbhíse poiblí a fhorchur nó conarthaí seirbhíse poiblí a thabhairt i gcrích le haghaidh na seirbhísí a shonraítear in Airteagal 4 de Rialachán (CEE) Uimh. 3577/92”, i.e. seirbhísí sceidealaithe chuig oileáin, ó oileáin agus idir oileáin.

(176) Tá sé mar thoradh ar chásdlí seanbhunaithe nach féidir oibleagáidí seirbhíse poiblí a fhorchur ach amháin má tá údar leo de bharr an gá atá ann le seirbhísí iompair mhuirí rialta a áirithiú nach féidir iad a áirithiú trí fhórsaí margaidh amháin (63). Deimhnítear sa Teachtaireacht maidir le léirmhíniú ar an Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí (64) gur “faoi na Ballstáit (lena n-áirítear údaráis réigiúnacha agus áitiúla i gcás inarb iomchuí) agus ní na longúinéirí, atá sé cinneadh a dhéanamh faoi na bealaí a n-éilítear oibleagáidí seirbhíse poiblí ina leith. Go háirithe, féadfar oibleagáidí seirbhíse poiblí a bheartú le haghaidh seirbhísí cabatáiste oileáin tráthrialta (sceidealaithe) i gcás ina mainníonn an margadh seirbhísí leordhóthanacha a sholáthar”. Thairis sin, sainítear in Airteagal 2(4) den Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí oibleagáidí seirbhíse poiblí mar oibleagáidí nach ‘nglacfadh an longúinéir atá i gceist air féin dá mbeadh sé ag féachaint dá leas tráchtála féin, nó nach nglacfadh sé air féin an oiread céanna ná faoi na coinníollacha céanna’.

(177) I gcomhréir leis an gcásdlí (65), chun a fhíorú cibé acu atá nó nach bhfuil fíor-riachtanas seirbhíse poiblí ann agus cibé acu a bhí nó nach raibh sé riachtanach agus comhréireach, agus dá bhrí sin, cibé acu a comhlíonadh nó nár comhlíonadh an chéad chritéar Altmark, déanfaidh an Coimisiún measúnú ar an méid a leanas: (1) Cibé acu an raibh, nó nach raibh, éileamh ó úsáideoirí ann; (2) Cibé acu an raibh, nó nach raibh, na hoibreoirí margaigh in ann an t-éileamh sin a chomhlíonadh in éagmais oibleagáid a fhorchuireann na húdaráis phoiblí (teip mhargaidh a bheith ann); (3) Cibé acu an raibh, nó nach raibh, comhairle maidir le hoibleagáidí seirbhíse poiblí neamhleor chun an easpa sin a leigheas (an cur chuige lena mbaineann an dochar is lú).

(1) Éileamh ó úsáideoirí

(178) Sa chás seo, cuireadh ar iontaoibh Laziomar seirbhísí do phaisinéirí, seirbhísí measctha agus seirbhísí lasta a sholáthar ar na línte iomadúla a léirítear i dTábla 9. Baineann na hoibleagáidí seirbhíse poiblí a fhorchuirtear ar Laziomar leis na calafoirt a bhfreastalaítear orthu, le cineál agus toilleadh na soithí arna sannadh do na naisc mhuirí atá á n-oibriú faoin gcóras seirbhíse poiblí, le minicíocht na seirbhíse agus leis na huastáillí atá le gearradh.

(179) Mar a thugtar tuairisc air in aithris 120, d’fhorchuir an Iodáil na hoibleagáidí seirbhíse poiblí a leagtar síos sa Choinbhinsiún nua chun na nithe seo a leanas a dhéanamh go príomha (i) le leanúnachas críche idir an mhórthír agus na hoileáin a áirithiú agus (ii) rannchuidiú le forbairt eacnamaíoch na n-oileán lena mbaineann, trí sheirbhísí iompair mhuirí tráthrialta agus iontaofa. Measann an Coimisiún gur cuspóirí dlisteanacha leasa phoiblí iad sin.

(180) Go stairiúil, níor baineadh na cuspóirí a bheartaíonn an Iodáil amach trí idirghníomhaíocht idir na fórsaí margaidh amháin. Go deimhin, ba iad oibleagáidí seirbhíse poiblí a forchuireadh chuige sin ar chuideachtaí a bhí mar chuid de Ghrúpa Tirrenia roimhe seo agus atá cumhdaithe sna Coinbhinsiúin tosaigh a d’áirithigh leordhóthanacht na seirbhísí sin go traidisiúnta. Go deimhin, tugann an Coimisiún dá aire gur oibríodh na bealaí atá i gceist, gan athrú den chuid is mó, le blianta fada, i.e. ó theacht i bhfeidhm an Choinbhinsiúin tosaigh ar a laghad. Mheas an Iodáil, agus go háirithe na húdaráis réigiúnacha lena mbaineann, go raibh na seirbhísí sin (agus go leanann siad le bheith) riachtanach chun freastal ar éileamh na n-úsáideoirí.

(181) I ndáil leis na bealaí lasta amháin (i.e. Líne T3 agus Líne T4), meabhraíonn an Coimisiún gur shuigh an Chúirt Ghinearálta cheana (66) nach gá go mbeadh an tseirbhís i gceist ina seirbhís uilíoch strictu sensu chun go bhféadfaí a mheas go bhfuil saintréithe seirbhíse lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta aici. Déanta na fírinne, ní chiallaíonn coincheap na seirbhíse uilíche nach mór don tseirbhís i gceist freastal ar riachtanas atá i gcoitinne ag an bpobal uile ná nach mór an tseirbhís a sholáthar ar fud críche (67), ach go bhfreastalaíonn sí ar leasanna na sochaí ina hiomláine. Ina theannta sin, is é dearcadh an Choimisiúin é nach gcuireann reachtaíocht an Aontais cosc ar Bhallstáit, agus a ndiscréid á feidhmiú acu, a mheas go bailí go gcáilíonn seirbhísí lasta muirí áirithe chuig limistéir iargúlta agus uathu mar sheirbhís lena ngabhann leas eacnamaíoch ginearálta, ar choinníoll go gcomhlíontar na prionsabail a leagtar síos leis an Rialachán maidir le Cabatáiste Muirí.

(182) Tá mínithe ag an Iodáil go bhfuil na riachtanais seirbhíse poiblí nasctha le saintréithe speisialta geografacha agus soch-eacnamaíocha na n-oileán in oileánr