ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Αίτηση προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ για γνωμοδότηση εκ μέρους του Hιra ssdσmur Reykjavνkur (Πρωτοδικείο Reykjavνk) με απόφασή του στις 12 Νοεμβρίου 1997 στην υπόθεση Erla Marνa Sveinbjφrnsdσttir κατά της κυβέρνησης της Ισλανδίας (Υπόθεση Ε-9/97) (98/C 84/05)

Με απόφασή του στις 12 Νοεμβρίου 1997, το Hιra ssdσmur Reykjavνkur (Πρωτοδικείο του Reykjavνk), Ισλανδία, υπέβαλε μια αίτηση στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από τη γραμματεία του εν λόγω Δικαστηρίου στις 18 Νοεμβρίου 1997, με τα ακόλουθα ερωτήματα σχετικά με την υπόθεση Erla Marνa Sveinbjφrnsdσttir κατά της κυβέρνησης της Ισλανδίας και του ζήτησε να γνωμοδοτήσει επ' αυτών:

1. Η πράξη που μνημονεύεται στο σημείο 24 του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον EOX (οδηγία 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 87/164/ΕΟΚ και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 2 και το άρθρο 10 της οδηγίας, πρέπει να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι η εθνική νομοθεσία μπορεί να προβλέπει ότι κάποιος εργαζόμενος δεν μπορεί να αξιώσει από το κρατικό ταμείο εγγύησης των μισθών να του καταβάλει τα δεδουλευμένα που του οφείλει μια χρεωκοπημένη εταιρεία με την αιτιολογία ότι υπάρχει συγγενικός δεσμός με κάποιο πρόσωπο που κατέχει το 40 % των μετοχών της χρεωκοπημένης εταιρείας; Στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για (αμφιθαλή) αδέλφια.

2. Εάν η απάνηση στο ερώτημα 1 σημαίνει ότι δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί σε κάποιο εργαζόμενο την καταβολή των δεδουλευμένων, έχει το δικαίωμα ο εν λόγω εργαζόμενος να ζητήσει από το κράτος να του καταβληθούν τα δεδουλευμένα μιας και αυτό είναι υπεύθυνο για την μη προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας αφότου υπέγραψε τη συμφωνία για τον
Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Hψyesteretts Kjζremεlsutvalg με απόφαση του δικαστηρίου αυτού της 16ης Σεπτεμβρίου 1997 στην υπόθεση European Navigation Inc. κατά Star Forsikring AS (u.o.a.) (Υπόθεση Ε-5/97) (97/C 376/13)

Με απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 1997, υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ αίτηση του Hψyesteretts Kjζremεlsutvalg, Νορβηγία, που καταχωρήθηκε στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 19 Σεπτεμβρίου 1997, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση European Navigation Inc. κατά Star Forsikring AS (u.o.a.), σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. είναι ασυμβίβαστο με το άρθρο 4 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ να παρέχει εθνικός διαδικαστικός κανόνας εξουσία σε νορβηγικό δικαστήριο να αποφασίζει, μετά από αίτηση του εναγόμενου, ότι εταιρεία εγκατεστημένη (έδρα) σε άλλη χώρα του ΕΟΧ εκτός της Νορβηγίας πρέπει να παρέχει εγγύηση για τα δικαστικά έξοδα όταν υποβάλλει προσφυγή κατά εταιρείας με έδρα τη Νορβηγία, ενώ αυτή η εγγυοδοσία δεν μπορεί να απαιτηθεί από νομικά πρόσωπα με έδρα τη Νορβηγία;

2. αν αυτή η απαίτηση δεν συμβιβάζεται καταρχήν με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, παρά ταύτα πρέπει το άρθρο 4 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η απαίτηση εγγυοδοσίας για τα έξοδα μπορεί να δικαιολογείται (καταναλογία) βάσει του επιδιωκόμενου στόχου και της αντικειμενικής θεμελίωσης του
Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ από το δικαστήριο Nedre Romerike herredsrett με την απόφασή του της 2ας Σεπτεμβρίου 1997 στην υπόθεση Kristian Jζger AS/Opel Norge AS (Υπόθεση Ε-3/97) (97/C 376/12)

Με την απόφαση της 2ας Σεπτεμβρίου 1997, το δικαστήριο Nedre Romerike herredsrett (δημοτικό δικαστήριο του Nedre Romerike), Νορβηγία, υπέβαλε στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ, αίτηση, που καταχωρήθηκε στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 4 Σεπτεμβρίου, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην περίπτωση Jan og Kristian Jζger AS/Opel Norge AS, όσον αφορά τα ακόλουθα θέματα:

1. α) στον τομέα των κανόνων της επιλεκτικής διανομής, το άρθρο 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, απαγορεύει στον εισαγωγέα κατά τη σύναψη συμφωνίας σχετικά με την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων να επιβάλει όρους συγκεκριμένης μετοχικής διάρθρωσης στον αντιπρόσωπο;

β) σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ισχύει κάτι τέτοιο ανεξάρτητα από το σκοπό ή τα αποτελέσματα των όρων αυτών;

γ) η απαγόρευση αυτή ίσχυε το Σεπτέμβριο 1995;

2. α) Στον τομέα των κανόνων της επιλεκτικής διανομής, το άρθρο 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, απαγορεύει στον εισαγωγέα κατά τη σύναψη συμφωνίας σχετικά με την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων να επιβάλει όρους στους ιδιοκτήτες ή/και στο γενικό διευθυντή της αντιπροσωπείας που έχει συμφέροντα ιδιοκτησίας σε άλλες εταιρείες που συναλλάσσονται με ή/και έχουν συμφέροντα ιδιοκτησίας σε άλλες εταιρείες αντιπροσωπείας αυτοκινήτων;

β) σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ισχύει κάτι τέτοιο ανεξάρτητα από το σκοπό ή τα αποτελέσματα των όρων αυτών;

γ) η απαγόρευση αυτή ίσχυε το Σεπτέμβριο 1995;

3. Το Σεπτέμβριο 1995, το άρθρο 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, είχε ως αποτέλεσμα να υποχρεώσει εισαγωγέα αυτοκινήτων να συνάψει συμφωνία αντιπροσωπείας με οποιονδήποτε επιθυμούσε να γίνει αντιπρόσωπος και ο οποίος κατά τα άλλα πληρούσε τα ποιοτικά κριτήρια που σύμφωνα με το νόμο ο εισαγωγέας μπορεί να επιβάλει στους αντιπροσώπους;

4. Πρέπει το άρθρο 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι οι διαπραγματεύσεις για την σύναψη συμφωνίας ή η συμφωνία για τη σύναψη συμφωνίας ισοδυναμούν με «συμφωνία» και ότι, κατά συνέπεια, υπόκεινται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 παράγραφος 1;

5. Πρέπει το άρθρο 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι η άρνηση αποδοχής ενός υποψηφίου αντιπροσώπου πρέπει να εξετάζεται βάσει του άρθρου 53 στην περίπτωση που η εν λόγω άρνηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να στηρίξει πολιτική κατά του ανταγωνισμού ή άλλες συμβατικές πρακτικές μεταξύ του εισαγωγέα και των άλλων υφισταμένων αντιπροσώπων;

6. Το άρθρο 53 παράγραφος 2 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι εάν ένας όρος είναι αντίθετος προς το άρθρο 53 παράγραφος 1, ή/και προς τους κανόνες επιλεκτικής διανομής, το σύνολο της σύμβασης δεν μπορεί να έχει νομική ισχύ ή νομικό
Προδικαστικό ερώτημα του Frederikstad byrett προς το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ κατόπιν απόφασης του εν λόγω δικαστηρίου στις 16 Μαΐου 1997 στην υπόθεση Mag Instrument Inc κατά California Trading Company Norway, Ulsteen (Υπόθεση Ε-2/97) (97/C 209/06)

Το Frederikstad byrett (δικαστήριο του Frederikstad), Νορβηγία, με απόφασή του, στις 16 Μαΐου 1997, υπέβαλε ένα προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ, το οποίο παρελήφθη από τη Γραμματεία στις 21 Μαΐου 1997, στην υπόθεση Mag Instrument Inc κατά California Trading Company Norway, Ulsteen, επί των ακόλουθων θεμάτων:

1) Πρέπει το άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι παρέχει στο δικαιούχο ενός εμπορικού σήματος το δικαίωμα να παρεμποδίξει κάποια εισαγωγή από τρίτη χώρα εκτός ΕΟΧ, όταν η εν λόγω εισαγωγή γίνεται χωρίς την έγκριση του κατόχου του εμπορικού σήματος;

2) Με άλλα λόγια, πρέπει η εν λόγω διάταξη να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι η ανάλωση του δικαιώματος επί του εμπορικού σήματος δεν πρέπει να περιορισθεί στην ανάλωση του εθνικού δικαιώματος, ούτε να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει και την ανάλωση του διεθνούς
Αίτηση συμβουλευτικής γνωμοδότησης του Inderψy herredsrett, με απόφαση του εν λόγω δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Jψrn Ulstein και Per Otto Rψiseng κατά Asbjψrn Mψller (Υπόθεση Ε-2/96) (96/C 169/10)

Με απόφαση του Inderψy herredsrett (δικαστήριο της κομητείας Inderψy), Νορβηγία, στις 11 Μαρτίου 1996, υπεβλήθη προς το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ αίτηση, η οποία ελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Μαρτίου 1996, συμβουλευτικής γνωμοδότησης, στην Jψrn Ulstein και Per Otto Rψiseng κατα Asbjψrn Mψller, σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Η οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου πρέπει να ερμηνευθεί με τέτοιο τρόπο ώστε η έκφραση «μεταβίβαση μιας επιχείρησης, δραστηριότητας ή τμήματος δραστηριότητας» να καλύπτει μόνο περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει κάποιο είδος σύμβασης μεταξύ μεταβιβάζοντος και εκδοχέα;

2. Η αναφερθείσα οδηγία του Συμβουλίου πρέπει να ερμηνευθεί με τρόπο ώστε η έκφραση στο σημείο 1 ανωτέρω να σημαίνει ότι ο εκδοχέας υποχρεούται να αποκτήσει τα κινητά ή ακίνητα περιουσιακά στοιχεία από τον μεταβιβάζοντα;

3. Το γεγονός ότι ορισμένοι μόνον, και όχι όλοι, από τους εργαζόμενους στον μεταβιβάζοντα πρόκειται να προσληφθούν από τον εκδοχέα έχει κάποια επίπτωση για την ερμηνεία της ανωτέρω οδηγίας του Συμβουλίου και, εάν ναι, τι είδους;

4. Το γεγονός της πραγματοποίησης της μεταβίβασης βάσει των όρων που διέπουν τις υποβολές προσφορών και της περιορισμένης διάρκειας της παρεχόμενης υπηρεσίας, επηρεάζει την ερμηνεία της ανωτέρω οδηγίας και εάν ναι, με ποιό τρόπο;
Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε από το Borgarting lagmannsrett (Εφετείο του Borgarting) με απόφαση του δικαστηρίου αυτού, της 21ης Ιουνίου 1996, για την υπόθεση Ullensaker kommune and Others κατά Nille AS (Υπόθεση Ε-5/96) (96/C 350/07)

Με απόφαση της 21ης Ιουνίου 1996 του Borgarting lagmannsrett (Εφετείο του Borgarting) της Νορβηγίας, που ελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Ιουνίου 1996, υποβλήθηκε στο δικαστήριο της ΕΖΕΣ αίτηση έκδοσης συμβουλευτικής γνώμης για την υπόθεση Ullensaker kommune (κοινότητα Ullensaker) and Others κατά Nille AS σχετικά με το ακόλουθο ερώτημα:

Μπορεί να ερμηνευθεί το άρθρο 11 της συμφωνίας ΕΟΧ, σε συνδυασμό με το άρθρο 13, ότι απαγορεύει σε μια κοινότητα να αρνηθεί τη χορήγηση άδειας για την λιανική πώληση μαγνητοσκοπημένων βιντεοκασετών (βιντεογραφήματα) με το σκεπτικό ότι η άδεια αυτή πρέπει να χορηγείται μόνον σε καταστήματα που μπορούν να χαρακτηρισθούν ως εξειδικευμένοι έμποροι (ειδικά καταστήματα) βιντεογραφημάτων ή/και ότι οι ήδη υπάρχοντες έμποροι πρέπει να αποκτήσουν εξειδικευμένες γνώσεις;
Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης από το Oslo byrett με απόφαση αυτού του δικαστηρίου, της 1ης Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Tore Wilhelmsen AS κατά Oslo Kommune (Υπόθεση Ε-6/96) (97/C 37/09)

Υπεβλήθη αίτηση στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ με απόφαση της 1ης Μαρτίου 1996 του Oslo byrett (Αστικό Δικαστήριο του Όσλο), Νορβηγία, η οποία καταχωρήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Αυγούστου 1996, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Tore Wilhelmsen AS κατά Oslo Kommune (ο δήμος του Όσλο), σχετικά με το ακόλουθο θέμα:

1. Είναι συμβιβάσιμη με το άρθρο 16 της συμφωνίας ΕΟΧ για τα κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα, η άρνηση χορήγησης άδειας για την πώληση μπίρας περιεκτικότητας σε οινόπνευμα μεγαλύτερης από 4,75 %, προκειμένου για το αναγνωρισμένο αποκλειστικό δικαίωμα του Vinmonopolet;

2. Είναι συμβιβάσιμη με τις αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των αγαθών των άρθρων 11 και 13 συμφωνίας ΕΟΚ η άρνηση χορήγησης άδειας για την πώληση μπίρας περιεκτικότητας σε οινόπνευμα μεγαλύτερης από 4,75 %, προκειμένου για το αναγνωρισμένο αποκλειστικό δικαίωμα του Vinmonopolet;

3. Ορίζεται από τους κανόνες ΕΟΚ, σε ποιο βαθμό είναι το κράτος ή ο δήμος αρμόδιοι να αποφασίζουν για αιτήσεις χορήγησης άδειας για την πώληση οινοπνευματωδών, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των εθνικών νομοθετικών διατάξεων σχετικά με την αρμοδιότητα που αναγνωρίζεται στους δήμους να αποφασίζουν για ορισμένες υποθέσεις;

4. Περιλαμβάνουν οι κανόνες ΕΟΧ ουσιαστικές διατάξεις σχετικά με το χωρίς όρους δικαίωμα των ιδιωτών να πωλούν οινόπνευμα στο ευρύ κοινό, ανεξάρτητα από την ύπαρξη εθνικής νομοθεσίας που ορίζει ένα σύστημα χορήγησης άδειας για την πώληση όλων των ειδών οινοπνευματωδών στο ευρύ
Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης που προβλήθηκε από το Gulating lagmannsrett (Εφετείο του Gulating) με απόφαση του δικαστηρίου αυτού της 21ης Μαΐου 1996 για την υπόθεση Tor A. ASK and Others κατά ABB Offshore Technology AS and Aker Offshore Partner AS (Υπόθεση Ε-3/96) (96/C 332/09)

Με απόφαση της 21ης Μαΐου 1996 του Εφετείου του Gulating (Gulating lagmannsrett), της Νορβηγίας, που ελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Μαΐου 1996, υποβλήθηκε στο δικαστήριο της ΕΖΕΣ αίτηση έκδοσης συμβουλευτικής γνώμης για την υπόθεση Tor A. ASK and Others κατά ABB Offshore Technology AS and Aker Offshore Partner AS, σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Ισχύει το άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου στην περίπτωση που λήγει μια σύμβαση ορισμένου χρόνου σχετικά με συντήρηση και μετατροπή και ο προϊστάμενος συνάπτει νέες συμβάσεις ορισμένου χρόνου για τις ίδιες ή άλλες εργασίες συντήρησης με έναν ή περισσοτέρους αναδόχους;

2. Έχει σημασία για την απάντηση στην ερώτηση 1 ότι η σύμβαση υπόκειται στις οδηγίες 90/531/ΕΟΚ και 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου;

3. Έχει σημασία εάν υπάλληλοι ή/και εξοπλισμός μεταφέρονται μεταξύ εταιρειών που έχουν συνάψει συμβάσεις συντήρησης με την Statoil;
Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης υποβληθείσα από το Gulating lagmannsrett δυνάμει της από 27ης Νοεμβρίου 1995 απόφασης του Δικαστηρίου αυτού στην υπόθεση Eilert Eidesund κατά Stavanger Catering A/S (Υπόθεση Ε-2/95) (96/C 149/08)

Με απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 1995 που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Δεκεμβρίου 1995, το Gulating lagmannsrett υπέβαλε στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ αίτηση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Eilert Eidesund κατά Stavanger Catering A/S, όσον αφορά τα επόμενα ερωτήματα:

1. Η λήξη σύμβασης τροφοδοσίας με μια εταιρεία και η σύναψη νέας σύμβασης τροφοδοσίας με άλλη εταιρεία υπάγονται στην οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου όταν δεν υπάρχει στη σύμβαση ο όρος ότι ο εξοπλισμός ή/και οι εργαζόμενοι περιέρχονται επίσης στη νέα εταιρεία;

2. Η απάντηση στο ερώτημα αριθ. 1 θα ήταν διαφορετική αν η νέα εταιρεία τροφοδοσίας αναλάμβανε τους εργαζόμενους και τα αποθέματα;

3. Η απάντηση στο ερώτημα αριθ. 1 θα ήταν διαφορετική αν η σύμβαση υπήγετο στις οδηγίες 77/62/ΕΟΚ, 80/767/ΕΟΚ και 88/295/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την κατακύρωση συμβάσεων δημοσίων προμηθειών;

4. Τα δικαιώματα του άρθρου 3 παράγραφοι 1 και 2 περιλαμβάνουν επίσης το δικαίωμα διατήρησης με το νέο εργοδότη των ασφαλιστικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των συνταξιοδοτικών συστημάτων, που οι εργαζόμενοι είχαν με τον εργοδότη που έχασε τη σύμβαση;

5. Η απάντηση στο ερώτημα αριθ. 1 θα είναι διαφορετική στις περιπτώσεις που:

α) οι εργαζόμενοι στην αρχική εταιρεία τροφοδοσίας υποβάλλουν αιτήσεις με το συνήθη τρόπο και, μετά από διαγωνισμό, τοποθετούνται σε θέσεις στη νέα εταιρεία τροφοδοσίας;

β) υπάρξει συμφωνία μεταξύ της νέας και της παλαιάς εταιρείας τροφοδοσίας ή μεταξύ της κύριας και της νέας εταιρείας τροφοδοσίας, με σκοπό να περιέλθουν και οι εργαζόμενοι στη νέα εταιρεία;
Αίτηση έκδοσης συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε από το Tingsrδtt του Varberg με την απόφασή του της 2ας Μαρτίου 1995, στην υπόθεση Samuelsson κατά Βασιλείου της Σουηδίας (Υπόθεση E-1/95) (95/C 142/08)

Στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ υποβλήθηκε αίτηση, με την απόφαση της 2ας Μαρτίου 1995 του Tingsrδtt (Περιφερειακό Δικαστήριο) του Varberg, η οποία καταχωρήθηκε στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 6 Μαρτίου 1995, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Ulf Samuelsson κατά Βασιλείου της Σουηδίας σχετικά με το ακόλουθο ερώτημα:

Το άρθρο 10 στοιχείο α) της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Οκτωβρίου 1980 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη τους (1) πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η παράγραφος 9 στοιχείο α) του Swedish Wage Guarantee Act (σουηδικού νόμου για την εγγύηση των αμοιβών) που ορίζει ότι ο εργαζόμενος δεν δικαιούται αμοιβή αν, εντός των δύο ετών που προηγήθηκαν της απόφασης πτώχευσης, έλαβε αμοιβή χάρη στην εγγύηση απαίτησης που εγέρθηκε στην ίδια δραστηριότητα, λαμβανομένου υπόψη του γενικού πεδίου εφαρμογής του, υπερβαίνει σαφώς το δικαίωμα παρέκκλισης που παρέχεται από το άρθρο 10 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας;

(1) ΕΕ αριθ. L 283 της 20. 10. 1980, σ. 23.
Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης υποβληθείσα από το Stavanger byrett δυνάμει της από 5ης Οκτωβρίου 1995 απόφασης του Δικαστηρίου αυτού στην υπόθεση Torgeir Langeland κατά Norske Fabricom A/S (Υπόθεση Ε-3/95) (96/C 149/09)

Με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1995, που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Δεκεμβρίου 1995, το Stavanger byrett υπέβαλε στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ αίτηση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Torgeir Langeland κατά Norske Fabricom A/S, όσον αφορά τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Η ρήτρα της εξαίρεσης που περιέχεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου καλύπτει το δικαίωμα του εργαζομένου για κάλυψη ασφαλίστρων σε συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά συστήματα, μη καθοριζόμενα διά νόμου ή η εξαίρεση εφαρμόζεται μόνο στο δικαίωμα για πληρωμές ασφάλισης συντάξεων βάσει των συστημάτων αυτών;

2. Είναι το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ υποχρεωτικό, υπό την έννοια ότι ο εργαζόμενος δεν μπορεί να δεχθεί νόμιμα τροποποποίηση προς τα χείρω της σύμβασης εργασίας του όταν ο λόγος της τροποποίησης οφείλεται στη μεταβίβαση της επιχείρησης;
Αίτηση για την έκδοση γνωμοδότησης εκ μέρους του Marknadsdomstolen με διάταξη αυτού του δικαστηρίου της 30ης Αυγούστου 1994 στην υπόθεση Konsumentombudsmannen κατά TV-Shop ι Sverige AB (Υπόθεση Ε-5/94) (94/C 347/12)

Στό δικαστήριο ΕΖΕΣ υπεβλήθη αίτιση για την έκδοση γνωμοδότησης με διάταξη του Marknadsdomstolen (το σουηδικό δικαστήριο που είναι αρμόδιο για θέματα ανταγωνισμού), στις 30 Αυγούστου 1994, η οποία καταχωρήθηκε στο πρωτόκολλο του δικαστηρίου στις 12 Σεπτεμβρίου 1994, στην υπόθεση Konsumentombudsmannen (Ombudsman των καταναλωτών) κατά TV-Shop ι Sverige AB σχετικά με το ακόλουθο θέμα:

Το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου (οδηγία για την τηλεόραση) ή η αρχή του εκπέμποντος κράτους που περιέχεται αυτό εμποδίζουν άραγε το κράτος μέλος λήψεως να στραφεί κατά διαφήμισης που διανέμεται από κάποιον διαφημιστή μέσω τηλεοπτικών εκπομπών από άλλα κράτη ΕΟΧ;
Αίτηση για την έκδοση γνωμοδότησης εκ μέρους του Marknadsdomstolen με διάταξη αυτού του δικαστηρίου της 30ής Αυγούστου 1994 στην υπόθεση Konsumentombudsmannen κατά De Agostini (Svenska) Fφrlag AB (Υπόθεση Ε-4/94) (94/C 347/11)

Στο δικαστήριο ΕΖΕΣ υπεβλήθη αίτηση για την έκδοση γνωμοδότησης με διάταξη του Marknadsdomstolen (το σουηδικό δικαστήριο που είναι αρμόδιο για θέματα ανταγωνισμού), στις 30 Αυγούστου 1994, η οποία καταχωρήθηκε στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 12 Σεπτεμβρίου 1994, στην υπόθεση Konsumentombudsmannen (Ombudsman των καταναλωτών) κατά De Agostini (Svenska) Fφrlag AB, σχετικά με τα ακόλουθα θέματα:

1. Το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας του Συμβουλίου 89/552/ΕΟΚ (οδηγία για την τηλεόραση) ή η αρχή του εκπέμποντος κράτους που περιέχεται σε αυτό εμποδίζουν άραγε το κράτος μέλος λήψεως να στραφεί κατά διαφήμισης που διανέμεται από κάποιον διαφημιστή μέσω τηλεοπτικών εκπομπών απο άλλα κράτη ΕΟΧ;

2. Η εφαρμογή της διάταξης του τμήματος 11 (1) του σουηδικού νόμου σχετικά με την ραδιοτηλεοπτική μετάδοση, η οποία απαγορεύει την διαφήμιση που απευθύνεται σε παιδιά, συμβιβάζεται με το άρθρο 11 της συμφωνίας ΕΟΧ;
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 16ης Ιουνίου 1995 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Ε-8/94 και Ε-9/94 (παραπομπή για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης από το Markedsrεdet: Forbrukerombudet κατά 1. Mattel Scandinavia A/S και 2. Lego Norge A/S (1) (Παραδεκτό - Ελεύθερη κυκλοφορία υπηρεσιών - Οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου - Αρχή του εκπέμποντος κράτους - Τηλεοπτική διαφήμιση με στόχο τα παιδιά - Εκφωνητές/Διαφήμιστές - Καταστρατήγηση του νόμου - Κατευθυνόμενη διαφήμιση - Οδηγία 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου) (95/C 239/07)

(Σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 5 των κανόνων διαδικασίας, το πρωτότυπο στα αγγλικά και νορβηγικά)

Στις υποθέσεις Ε-8/94 και Ε-9/94: παραπομπή στο Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη δημιουργία μιας εποπτεύουσας αρχής και ενός δικαστηρίου από το Markedsrεdet (the Market Council), Όσλο (Νορβηγία) για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης σε δύο διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον του δικαστηρίου μεταξύ Forbrukerombudet και 1. Mattel Scandinavia A/S, 2. Lego Norge A/S - σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 1989 σχετικά με το συντονισμό ορισμένων νομικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων στα κράτη μέλη όσον αφορά τις δραστηριότητες τηλεοπτικής μετάδοσης, καθώς επίσης των άρθρων 11, 13 και 36 της συμφωνίας ΕΖΕΣ - το Δικαστήριο, αποτελούμενο από: Bjψrn Haug, Πρόεδρος, Thσr Vilhjαlmsson, Kurt Herndl, Sven Norberg (Εισηγητής) και Gustav Bygglin, δικαστές 7 Karin Hφkborg, γραμματέας 7 εξέδωσε απόφαση στις 16 Ιουνίου 1995, το ουσιαστικό μέρος της οποίας έχει ως εξής:

Το άρθρο 2 παράγραφος 2 και το άρθρο 16 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 1989 σχετικά με το συντονισμό ορισμένων διατάξεων που καθιερώνονται με νόμο, κανονισμό ή διοικητικές ενέργειες στα κράτη μέλη όσον αφορά τις τηλεοπτικές δραστηριότητες, ως εγγενές μέρος της συμφωνίας ΕΟΧ, πρέπει να ερμηνευθεί ότι αποκλείει απαγόρευση επιβαλλόμενη από διαφημιστή, σύμφωνα με την οποία εμποδίζεται να παρουσιάζει διαφήμιση περιλαμβανόμενη σε τηλεοπτικό πρόγραμμα εκφωνητή εγκατεστημένου σε άλλο κράτος ΕΟΧ, εάν αυτό προκύπτει ως συνέπεια μιας γενικής απαγόρευσης, καθιερωμένης από εθνικό νόμο, των διαφημίσεων που στοχεύουν ειδικά τα παιδιά.

(1) ΕΕ αριθ. C 398 της 31. 12. 1994, σ. 19.
Αίτηση του Markedsrεdet για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης με τις αποφάσεις του εν λόγω δικαστηρίου της 28ης Οκτωβρίου και 28ης Δεκεμβρίου 1994 στην υπόθεση Forbrukerombudet κατά Lego Norge A/S (Υπόθεση Ε-9/94) (94/C 398/07)

Στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ υποβλήθηκε αίτηση με τις αποφάσεις της 28ης Οκτωβρίου και 28ης Δεκεμβρίου 1994 του Markedsrεdet (Συμβουλίου της αγοράς), Νορβηγία, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Δεκεμβρίου 1994, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Forbrukerombudet (διαμεσολαβητής καταναλωτών) κατά Lego Norge A/S, σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Η οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εμποδίζει το κράτος- δέκτη να εφαρμόσει τις εθνικές διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες μπορεί να απαγορευθεί σε διαφημιστή να χρησιμοποιήσει διαφημιστικό μήνυμα που απευθύνεται ειδικά σε παιδιά, σε εκπομπή από άλλο κράτος ΕΟΧ που προορίζεται ειδικά για τη Νορβηγία;

2. Το άρθρο 36 της συμφωνίας ΕΟΧ για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εμποδίζει το κράτος-δέκτη να εφαρμόσει τις εθνικές διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες μπορεί να απαγορευθεί σε διαφημιστή να χρησιμοποιήσει διαφημιστικό μήνυμα που απευθύνεται ειδικά σε παιδιά, σε εκπομπή από άλλο κράτος ΕΟΧ που προορίζεται ειδικά για τη Νορβηγία;

3. Η εφαρμογή του τμήματος 1 του νόμου περί ελέγχου της αγοράς, σε συνδυασμό με το τμήμα 3-1 του νόμου περί τηλεοπτικών εκπομπών συμβιβάζεται με τα άρθρα 11 και 13 της συμφωνίας ΕΟΧ σχετικά με τον ποσοτικό περιορισμό των εισαγωγών;
Προσφυγή κατατεθείσα στις 7 Μαΐου 1994 από τους Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman και GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας (94/C 250/05)

Στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ κατετέθη στις 7 Μαΐου 1994 από τους Alexander Flandorfer Friedman, σλοβένο υπήκοο, Erna Flandorfer Friedman, κατοίκους Βιένης (Αυστρία), και GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH, Βιένη, προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, δεν χορηγήθηκε στον πρώτο προσφεύγοντα άδεια παραμονής στην Αυστρία.

Οι προσφεύγοντες ζητούν να ληφθούν μέτρα κατά της καθής για τους ακόλουθους λόγους:

α) παράβαση των άρθρων 6, 7, 28 παράγραφοι 1 έως 3, 31 και 34 της συμφωνίας ΕΟΧ, των άρθρων 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου και του άρθρου 4 παράγραφος 4 της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και

β) παραβίαση του δικαιώματος των προσφευγόντων στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων που προβλέπεται από τα άρθρα 31 και 34 της συμφωνίας ΕΟΧ, καθώς και από το άρθρο 8 παράγραφος 1 και το άρθρο 12 της ευρωπαϊκής σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Οι προσφεύγοντες ζητούν επίσης το ευεργέτημα της δωρεάν δικαστικής συνδρομής, συμπεριλαμβανομένου του διορισμού συνηγόρου.