ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Αίτηση προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ για έκδοση συμβουλευτικής γνώμης εκ μέρους του Oslo byrett (δικαστήριο του Όσλο) με απόφασή του της 22ας Φεβρουαρίου 2000 στην υπόθεση Allied Colloids, and others κατά της κυβέρνησης της Νορβηγίας, εκπροσωπούμενης από το Υπουργείο τοπικής κυβέρνησης και περιφερειακής ανάπτυξης

(Υπόθεση Ε-2/00)

(2000/C 130/12)

Το Oslo byrett (δικαστήριο του Όσλο) υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από την γραμματεία του εν λόγω Δικαστηρίου στις 25 Φεβρουαρίου 2000 για έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Allied Colloids, and others κατά της κυβέρνησης της Νορβηγίας, εκπροσωπούμενης από το υπουργείο τοπικής κυβέρνησης και περιφερειακής ανάπτυξης και του ζήτησε να γνωμοδοτήσει επί του ακολούθου:

Η κοινή δήλωση που εκδόθηκε στη συνάντηση της Μικτής Επιτροπής ΕΟΧ της 22ας Ιουνίου 1995 σχετικά με το παράρτημα II κεφάλαιο XV, παράρτημα II και μεταγενέστερες τροποποιήσεις της συμφωνίας ΕΟΧ εξουσιοδοτεί τη Νορβηγία να εισαγάγει αξίωση επισήμανσης για πολυακρυλαμίδιο που περιέχει ποσοστό συγκέντρωσης ακρυλαμιδίου χαμηλότερο του 0,1 %; Βλέπε οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1967, με μεταγενέστερες τροποποιήσεις και οδηγία 88/379/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1988, με μεταγενέστερες τροποποιήσεις.
Αίτημα του Héraðsdómur Reykjavíkur (τοπικό δικαστήριο του Ρέικιαβικ) για συμβουλευτική γνώμη του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση Halla Helgadóttir κατά Daníel Hjaltason και Iceland Insurance Company Ltd

(Υπόθεση Ε-7/00)

(2000/C 368/17)

Το Héraðsdómur Reykjavíkur (τοπικό δικαστήριο του Ρέικιαβικ) υπέβαλε αίτημα προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ το οποίο παρελήφθη από το Δικαστήριο στις 10 Ιουλίου 2000, για συμβουλευτική γνώμη στην υπόθεση Halla Helgadóttir κατά Daníel Hjaltason και Iceland Insurance Company Ltd για τις ακόλουθες ερωτήσεις:

1. Είναι συμβατός, σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και ειδικότερα με τις οδηγίες του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, 72/166/ΕΟΚ της 24ης Απριλίου 1972, 85/5/ΕΟΚ της 30ής Δεκεμβρίου 1983 και 90/232/ΕΟΚ της 14ης Μαΐου 1990, όπως τροποποιήθηκαν, ο καθορισμός της αποζημίωσης που καταβάλλεται στα θύματα σύμφωνα με την αστική ευθύνη ασφάλισης αυτοκινήτου οχήματος τρίτου μέρους σε συμφωνία με τη σχετική εθνική νομοθεσία που προβλέπει καθορισμένη αποζημίωση με βάση τον βαθμό μη χρηματικής ζημίας (βαθμός ιατρικής αναπηρίας), ανεξάρτητα από το βαθμό της μόνιμης αναπηρίας (βαθμός αναπηρίας απασχόλησης), στις περιπτώσεις στις οποίες τα θύματα, την ημέρα του ατυχήματος, κάνουν χρήση της ικανότητάς τους βιοπορισμού με τρόπο που τους παρέχει μικρό ή κανένα εισόδημα από εξαρτημένη απασχόληση;

2. Εάν η απάντηση στην πρώτη ερώτηση είναι καταφατική, προβλέπουν οι οδηγίες ελάχιστη αποζημίωση για ένα θύμα αυτής της κατάστασης;

3. Εάν η απάντηση στη δεύτερη ερώτηση είναι καταφατική, βάσει τίνος κριτηρίου καθορίζεται η ελάχιστη αποζημίωση που καταβάλλεται σε ένα θύμα τέτοιας κατάστασης και ειδικότερα τι σημασία πρέπει να δοθεί, σ' αυτό το πλαίσιο, στους υπολογισμούς σε τρέχουσες αξίες, βασισμένων σε διαφορετικές προϋποθέσεις σε ό,τι αφορά τις εκπτώσεις και το εισόδημα;

4. Έχει σημασία σ' αυτό το πλαίσιο εάν ένα θύμα δικαιούται αποζημίωσης από άλλες πηγές;
Αίτηση του Norges Høyesterett (ανώτατο δικαστήριο της Νορβηγίας) για γνωμοδότηση, με απόφασή του, της 23ης Ιουνίου 1999, στην υπόθεση Storebrand Skadeforsikring AS κατά Veronika Finanger, του δικαστηρίου της ΕΖΕΣ

(Υπόθεση Ε-1/1999)

(1999/C 223/08)

Το ανώτατο δικαστήριο της Νορβηγίας (Norges Høyesterett) με απόφασή του, στις 23 Ιουνίου 1999, υπέβαλε αίτηση στο δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από τη γραμματεία του εν λόγω δικαστηρίου στις 28 Ιουνίου 1999, για την έκδοση γνωμοδότησης στην υπόθεση Storebrand Skadeforsikring AS κατά Veronika Finanger επί του ακολούθου ερωτήματος:

είναι ασυμβίβαστο προς τη συμφωνία ΕΟΧ να μην δικαιούται αποζημίωσης, εκτός εάν υπάρχουν ειδικοί λόγοι, ο εκουσίως επιβαίνων ενός αυτοκινήτου ο οποίος τραυματίσθηκε κατά τη διάρκεια της οδήγησης, εάν γνώριζε ή έπρεπε να γνωρίζει ότι ο οδηγός βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνεύματος τη στιγμή του ατυχήματος και εάν υπήρξε αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της επήρειας του οινοπνεύματος και του τραυματισμού;
Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ εκ μέρους του Hιra ssdσmur Reykjavνkur (δικαστήριο του Reykjavνk), με απόφαση αυτού του δικαστηρίου της 17ης Απριλίου 1998 στην υπόθεση Ομοσπονδία ισλανδικού εμπορίου (Samtφk verslunarinnar - Fιlag νslenskra stσrkaupmanna, FΝS) κατά της κυβέρνησης της Ισλανδίας και της επιτροπής φαρμακευτικών τιμών (Lyfjaver ssnefnd) (Υπόθεση Ε-2/98) (98/C 268/10)

Στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ κατετέθη αίτηση με απόφαση της 17ης Απριλίου 1998 του Hιra ssdσmur Reykjavνkur (δικαστήριο του Reykjavνk), Ισλανδία, η οποία καταχωρήθηκε στο Πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 22 Απριλίου 1998, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση της Ομοσπονδίας ισλανδικού εμπορίου (Samtφk verslunarinnar - Fιlag νslenskra stσrkaupmanna, FΝS) κατά της κυβέρνησης της Ισλανδίας και της επιτροπής φαρμακευτικών τιμών (Lyfjaver ssnefnd), σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:

1.α) Η οδηγία 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και ειδικότερα τα άρθρα της 2 και 3, μπορούν να εφαρμοστούν σε περιστάσεις κατά τις οποίες αρμόδια αρχή, εξουσιοδοτημένη να εγκρίνει τις ανώτατες τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων, αποφασίζει, με δική της πρωτοβουλία να μειώσει κατά 2,65 % τις τιμές χονδρικής πώλησης όλων των φαρμακευτικών προϊόντων που αποτελούν το αντικείμενο συνταγής, τα οποία υπόκεινται σε διατάξεις σχετικά με την άδεια εμπορίας κατόπιν εγκρίσεως, από αρμόδια αρχή, μιας συγκεκριμένης τιμής και υπόκεινται σε διατάξεις σχετικά με την άδεια αύξησης των τιμών, κατόπιν εγκρίσεως αυτής της αύξησης από αρμόδια αρχή, και η οποία ανέρχεται σε ποσό μεγαλύτερο των 3 000 ισλανδικών κορωνών, με σκοπό να μειωθούν οι τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων που προορίζονται για το κοινό σύμφωνα με τις τιμές γειτονικών χωρών και με σκοπό να μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες στον τομέα των φαρμακευτικών προϊόντων;

β) Μια τέτοια μονομερής απόφαση της αρμόδιας αρχής είναι σύμφωνη προς την οδηγία 89/105/ΕΟΚ;

γ) Ασκεί επίδραση στο θέμα του κατά πόσον είναι δυνατόν να ζητηθεί η αύξηση τιμών ορισμένων προϊόντων παρά τη γενική απόφαση μείωσης των τιμών χονδρικής πώλησης;

2.α) Το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/105/ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι μονομερής απόφαση αρμόδια αρχής, όπως η αναφερόμενη στο ερώτημα 1, ισοδυναμεί με άρνηση της εν λόγω αρχής να επιτρέψει την εμπορία φαρμακευτικού προϊόντος σε δεδομένη στιγμή;

β) Αν ισχύει αυτό και αν είναι δυνατό να ζητηθεί αύξηση τιμών για ορισμένα προϊόντα παρά τη γενική απόφαση μείωσης των τιμών χονδρικής πώλησης, αυτό έχει επιπτώσεις επί των αυξήσεων που αφορούν την αιτιολόγηση εκ μέρους της αρμόδιας αρχής, τις πληροφορίες όσον αφορά τις νομικές διατάξεις που μπορεί να επικαλεσθεί ο χονδρέμπορος και τις διαθέσιμες
Αίτηση για έκδοση συμβουλευτικής γνώμης του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ, υποβληθείσα από το Borgarting Lagmannsrett με απόφαση αυτού του Δικαστηρίου της 13ης Φεβρουαρίου 1998 στην υπόθεση της νορβηγικής κυβέρνησης, Royal Ministry of Social Affairs and Health κατά Astra Norge AS (Υπόθεση Ε-1/98) (98/C 263/09)

Υποβλήθηκε αίτηση στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ με απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 1998 του Borgarting Lagmannsrett (Εφετείο Borgarting), Νορβηγία, που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Φεβρουαρίου 1998, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση της νορβηγικής κυβέρνησης, Royal Ministry of Social Affairs and Health κατά Astra Norge AS, επί των ακολούθων ερωτημάτων:

1. Υπάρχει κάποιο μέτρο ισοδύναμο με ποσοτικό περιορισμό επί των εισαγωγών αποτελέσματος αντίθετου προς το άρθρο 11 της συνθήκης ΕΟΧ που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από λόγους προστασίας της βιομηχανικής ή εμπορικής ιδιοκτησίας του άρθρου 13 της συνθήκης ΕΟΧ εάν μια συνοπτική περιγραφή των χαρακτηριστικών του προϊόντος η οποία εγκρίνεται/ορίζεται από την αρμόδια αρχή για τα φαρμακευτικά προϊόντα σύμφωνα με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, που τροποποιήθηκε inter alia από το άρθρο 4 σημείο 9 της οδηγίας 83/570/ΕΟΚ του Συμβουλίου, προστατεύεται από το εθνικό δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας του εισαγωγέα (άμεσος εισαγωγέας), με αποτέλεσμα η αρμόδια αρχή για τα φαρμακευτικά προϊόντα να μπορεί να ανακοινώσει/εγκρίνει/ορίσει την ίδια συνοπτική περιγραφή των χαρακτηριστικών ενός προϊόντος το οποίο εισάγεται μέσω παράλληλης εισαγωγής χωρίς τη συγκατάθεση του άμεσου εισαγωγέα;

2. Η οδηγία 65/65/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε, και κυρίως τα άρθρα 4α και 5 της οδηγίας, επιτρέπουν στην εθνική νομοθεσία να παρέχει προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας σε συνοπτική περιγραφή των χαρακτηριστικών του προϊόντος η οποία εγκρίνεται/ορίζεται από την αρμόδια αρχή για τα φαρμακευτικά προϊόντα κατά τέτοιο τρόπο και με αυτά τα αποτελέσματα που περιγράφονται στην ερώτηση
Αίτηση για συμβουλευτική γνώμη εκ μέρους του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ που υπέβαλε το Hζstirιttur Νslands (Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας) με απόφασή του της 26ης Ιουνίου 1998 σχετικά με την υπόθεση Fagtϊn ehf. κατά Byggingarnefnd Borgarholtsskσla και άλλων (Υπόθεση Ε-5/98) (98/C 331/11)

Το Hζstirιttur Νslands (Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας) με απόφασή του της 26ης Ιουνίου 1998, η οποία έφθασε στη γραμματεία του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ στις 29 Ιουνίου 1998, ζήτησε από το εν λόγω Δικαστήριο συμβουλευτική γνώμη στην υπόθεση Fagtϊn ehf. κατά Byggingarnefnd Bogarholtsskσla και άλλων, με τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Το άρθρο 4 της συμφωνίας ΕΟΧ απαγορεύει να περιλαμβάνεται σε σύμβαση δημόσιων έργων μία διάταξη που ορίζει ότι τα στοιχεία της στέγης πρέπει να παράγονται στην Ισλανδία;

2. Το άρθρο 11 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ απαγορεύει τέτοιου είδους
Αίτηση του Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fόrstentums Liechtenstein (Διοικητικό δικαστήριο του πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν) με απόφασή του της 12ης Μαΐου 1998 για συμβουλευτική γνώμη εκ μέρους του δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση Tradeparts AG (Υπόθεση Ε-3/98) (98/C 331/09)

Με απόφασή του στις 12 Μαΐου 1998 το Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fόrstentums του Λιχτενστάιν (Διοικητικό δικαστήριο του πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν), η οποία παρελήφθη από τη γραμματεία του δικαστηρίου της ΕΖΕΣ στις 18 Μαΐου 1998, ζήτησε μια συμβουλευτική γνώμη εκ μέρους του δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση Tradeparts AG με τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Η διάταξη σχετικά με το δίκαιο επιχειρήσεων του Λιχτενστάιν, σύμφωνα με την οποία ο διευθύνων σύμβουλος ενός νομικού προσώπου του Λιχτενστάιν πρέπει να έχει την έδρα του στη χώρα (του πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν), είναι συμβατή με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ και ιδιαίτερα με το άρθρο 31 και επόμενα της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο της 2ας Μαΐου 1992 (ΕΟΧ);

2. Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική, δηλαδή εάν η διάταξη του δικαίου επιχειρήσεων του Λιχτενστάιν σχετικά με την κατοικία του διευθύνοντος συμβούλου μιας εταιρείας του Λιχτενστάιν δεν είναι σύμφωνη με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, σε σχέση με τη συγκεκριμένη περίπτωση του Λιχτενστάιν - πρωτόκολλο αριθ. 15, μέτρα διασφάλισης σύμφωνα με το άρθρο 112 του ΕΟΧ, και τη δήλωση του Συμβουλίου ΕΟΧ σχετικά με την ελεύθερη επιλογή της κατοικίας - θα μπορούσε παρόλα αυτά η διάταξη σχετικά με την κατοικία να αιτιολογηθεί με βάση το ότι οι διατάξεις του δικαίου επιχειρήσεων (άρθρο 17, άρθρο 6 παράγραφος 1α) είναι σύμφωνες με τη συνθήκη για τον ΕΟΧ;

3. Μπορεί το δημόσιο συμφέρον, η δημόσια ασφάλεια ή η δημόσια υγεία να προβληθούν ως αιτιολογία για τις διατάξεις του δικαίου επιχειρήσεων όσον αφορά την κατοικία λαμβανομένης υπόψη της ειδικής κατάστασης του Λιχτενστάιν ή της εξαιρετικής διάταξης του άρθρου 33 της συμφωνίας για τον
Αίτηση για συμβουλευτική γνώμη εκ μέρους του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ που υπέβαλε το Πρωτοδικείο του Όσλο (Oslo byrett) με απόφασή του στις 14 Μαΐου 1998 σχετικά με την υπόθεση Blyth Software Ltd v AlphaBit AS (Υπόθεση Ε-4/98) (98/C 331/10)

Το πρωτοδικείο του Όσλο (Oslo byrett) με απόφασή του στις 14 Μαΐου 1998, η οποία έφθασε στη γραμματεία του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ στις 2 Ιουνίου 1998, ζήτησε από το εν λόγω Δικαστήριο μία συμβουλευτική γνώμη στην υπόθεση Blyth Software Ltd v AlphaBit AS με τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Είναι ασυμβίβαστο προς το άρθρο 4 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ να αποφασίσει ένα νορβηγικό δικαστήριο, μετά από αίτημα κάποιου εναγόμενου, ότι μία εταιρία η οποία έχει την έδρα της σε μια άλλη χώρα ΕΟΧ εκτός της Νορβηγίας θα πρέπει να καταβάλει εγγύηση για τις δαπάνες όταν προσφεύγει στο Δικαστήριο εναντίον μιας εταιρίας η οποία έχει την έδρα της στη Νορβηγία, λαμβανομένου υπόψη ότι η καταβολή τέτοιας εγγύησης δεν μπορεί να ζητηθεί από νομικά πρόσωπα που έχουν την έδρα τους στη Νορβηγία;

2. Εάν ένας τέτοιος όρος δεν είναι συμβατός, ως αρχική πρόταση, με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, θα πρέπει παρόλα αυτά το άρθρο 4 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι η απαίτηση για την καταβολή εγγύησης για τις δαπάνες μπορεί να αιτιολογηθεί (αναλογικά) με βάση τους επιδιωκόμενους στόχους και με μια αντικειμενική
Προδικαστικό ερώτημα ενός δικαστηρίου του Όσλο με απόφασή του στις 22 Απριλίου 1997 προς το δικαστήριο ΕΖΕΣ στην υπόθεση Fridtjof Frank Gundersen κατά του δήμου του Όσλο (Υπόθεση Ε-1/97) (97/C 282/10)

Ένα δικαστήριο του Όσλο της Νορβηγίας με απόφασή του, στις 22 Απριλίου 1997, υπέβαλε ένα προδικαστικό ερώτημα στη γραμματεία του δικαστηρίου ΕΖΕΣ, στις 29 Απριλίου 1997, σχετικά με την υπόθεση Fridtjof Frank Gundersen κατά του δήμου του Όσλο, το οποίο έχει ως εξής:

(1) Υπάρχει «διάκριση . . . μεταξύ των υπηκόων των κρατών μελών της ΕΚ και των κρατών της ΕΖΕΣ» κατά την έννοια του άρθρου 16 της συμφωνίας ΕΟΧ όταν στερείται από έναν υπήκοο το δικαίωμα να πουλά στο λιανικό εμπόριο κόκκινο, άσπρο και ροζέ κρασί με την αιτιολογία ότι το κρασί μπορεί να πουληθεί στο λιανικό εμπόριο μόνο από κρατικό μονοπώλιο, ενώ η μπίρα με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα κάτω του 4,75 % (μεσαία μπίρα) μπορεί να πουληθεί εκτός του κρατικού μονοπωλίου από άτομα που έχουν λάβει σχετική άδεια από τη δημοτική αρχή.

(2) Εάν η απάντηση είναι καταφατική, τότε γεννάται το εξής ερώτημα: μπορεί να προβληθεί ως λόγος διαφορετικής αντιμετώπισης των εμπόρων κρασιού και των εμπόρων μεσαίας μπίρας (με βάση την περιεκτικότητα σε οινόπνευμα), που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 16 της συμφωνίας ΕΟΧ, η προστασία της δημόσιας υγείας - κυρίως μέσω της μείωσης της διαθεσιμότητας και της κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών;

(3) α) Ισχύει το άρθρο 4 ή/και το άρθρο 11 για την πώληση κρασιού 7

β) εάν η απάντηση είναι καταφατική, γεννάται το εξής ερώτημα: αποτελεί η διαφορετική μεταχείριση, για την οποία γίνεται λόγος στο σημείο 1, παραβίαση του άρθρου 4 ή/και του άρθρου 11 7

γ) εάν η απάντηση στην ερώτηση 3) στοιχείο β) είναι εν μέρει ή στο σύνολό της καταφατική, γεννάται το εξής ερώτημα: μπορεί η πολιτική σχετικά με τα οινοπνευματώδη ποτά που έχει ως στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας, για την οποία γίνεται λόγος στο σημείο 2, να προβληθεί ως λόγος εφαρμογής του κανόνα εξαίρεσης που προβλέπεται στο άρθρο 13 της συμφωνίας ΕΟΧ;
Προσφυγή της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ στις 18 Δεκεμβρίου 1997 εναντίον του Βασιλείου της Νορβηγίας (Υπόθεση Ε-10/97) (98/C 84/06)

Στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ υπεβλήθη προσφυγή στις 18 Δεκεμβρίου 1997 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τον Hεkan Berglin, διευθυντή της διεύθυνσης νομικών και διοικητικών υποθέσεων (EFTA Surveillance Authority, 74, Rue de Trθves, B-1040 Brussels) εναντίον του Βασιλείου της Νορβηγίας.

Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο πρέπει:

1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Νορβηγίας, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας τις απαραίτητες εθνικές διατάξεις σε τρόπο ώστε να συμμορφωθεί με την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 2 του παραρτήματος XVIII της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (οδηγία 78/610/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1978, σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών για την προστασία της υγείας των εργαζομένων που εκτίθενται στο μονομερές βινυλοχλωρίδιο), όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο αριθ. 1 της συμφωνίας ΕΟΧ, δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, που προβλέπονται από το άρθρο 11 της πράξης αυτής καθώς και από το άρθρο 7 της συμφωνίας ΕΟΧ,

2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Νορβηγίας στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων.

Πραγματικά περιστατικά και νομικοί ισχυρισμοί:

- Η οδηγία 78/610/ΕΟΚ αφορά την προστασία της υγείας των εργαζομένων που εκτίθενται στο μονομερές βινυλοχλωρίδιο.

- Σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ οι πράξεις οι οποίες μνημονεύονται ή περιλαμβάνονται στα παραρτήματα της συμφωνίας ή σε αποφάσεις της μεικτής επιτροπής του ΕΟΧ είναι δεσμευτικές για τα συμβαλλόμενα μέρη και κατά συνέπεια αποτελόυν ή πρέπει να αποτελέσουν μέρος της εσωτερικής έννομης τάξης.

- Η οδηγία 78/610/ΕΟΚ σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την προστασία της υγείας των εργαζομένων που εκτίθενται στο μονομερές βινυλοχλωρίδιο μνημονεύεται στο σημείο 2 του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

- Από το άρθρο 11 της πράξης, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο αριθ. 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, προκύπτει ότι η Νορβηγία θα έπρεπε να θεσπίσει τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την πράξη αυτή έως την 1η Ιανουαρίου 1994 και να ενημερώσει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ σχετικά με τα μέτρα που έλαβε προς το σκοπό αυτό.

- Στο τέλος της προαναφερόμενης προθεσμίας διαπιστώθηκε ότι η Νορβηγία δεν είχε λάβει τα απαραίτητα νομοθετικα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με την εν λόγω πράξη. Παρόμοια μέτρα δεν είχαν ληφθεί ούτε μετά το τέλος της προθεσμίας που είχε θέσει η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ με την αιτιολογημένη γνώμη της, με την οποία ζητούσε από τη Νορβηγία να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την πράξη. Κατά συνέπεια η Νορβηγία δεν εξεπλήρωσε τις υποχρεώσεις της που προβλέπονται από το άρθρο 11 της πράξης και από το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον
Αίτηση συμβουλευτικής γνωμοδότησης προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ, υποβαλλόμενης από το Oslo Byrett (Δικαστήριο της πόλης του Όσλο) με την απόφαση που αυτό εξέδωσε στις 21 Οκτωβρίου 1997 και σε σχέση με την υπόθεση «TV 1000 Sverige AB κατά της νορβηγικής κυβέρνησης», εκπροσωπούμενης από το Βασιλικό Υπουργείο Πολιτισμού (Υπόθεση Ε-8/97) (98/C 20/10)

Το Oslo Byrett (Δικαστήριο της πόλης του Όσλο), με απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1997, υπέβαλε προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ αίτηση συμβουλευτικής γνωμοδότησης, η οποία επρωτοκολλήθη στο δικαστήριο αυτό στις 24 Οκτωβρίου 1997 και είχε ως αντικείμενο την υπόθεση «TV 1000 Sverige AB κατά της νορβηγικής κυβέρνησης», εκπροσωπούμενης από το Βασιλικό Υπουργείο Πολιτισμού. Η εν λόγω αίτηση περιείχε τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Το άρθρο 22 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου καθιερώνει ένα κοινό πρότυπο ως προς τα προγράμματα που «ενδέχεται να βλάψουν σοβαρά τη σωματική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων» ή εναπόκειται σε κάθε επιμέρους κράτος μέλος της ΕΕ και της ΕΖΕΣ να προσδιορίζει το βαθμό πορνογραφίας, βίας κ.λπ. που κρίνεται ότι έχει τις καταστρεπτικές συνέπειες στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 22;

2. Εάν όντος το άρθρο 22 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου καθιερώνει ένα κοινό πρότυπο για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο: το πρότυπο της Σουηδίας, το οποίο επιτρέπει σκηνές με κοντινά πλάνα αυνανισμού, επαφών του στόματος με τα γεννητικά όργανα, συνουσίας, εκσπερμάτωσης στο στόμα γυναικών και ομαδικού σεξ, αποτελεί περίπτωση εφαρμογής του κοινού προτύπου του άρθρου 22, το οποίο προορίζεται να ισχύει στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο;

3. Τα προβλεπόμενα στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 22, περί επιλογής της κατάλληλης ώρας εκπομπής και άλλων τεχνικών μέτρων, είναι δυνατόν να ισχύουν για εκπομπές που εμπίπτουν στα προβλεπόμενα στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 22;

4. Εάν κριθεί ότι μια ταινία αντιβαίνει προς τα προβλεπόμενα στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 22 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, το άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α) αποτελεί ένα επιπλέον κώλυμα για την προσωρινή διακοπή της μετάδοσης τηλεοπτικών εκπομπών δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 2;

5. Η κατ' επανάληψη μετάδοση εκπομπών που παραβιάζουν το άρθρο 22 της προαναφερόμενης οδηγίας εμπίπτουν στο στοιχείο α) ή στο στοιχείο β) της παραγράφου 2 του άρθρου
Προσφυγή της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 20ής Οκτωβρίου 1997, κατά Βασιλείου της Νορβηγίας (Υπόθεση Ε-7/97) (98/C 20/09)

Στις 20 Οκτωβρίου 1997, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, Rue de Trθves 74, Β-1040 Βρυξέλλες, αντιπροσωπευόμενη από τον κ. Hεkan Berglin, Direktor of the Legal and Executive Affairs Directorate, υπό την ιδιότητα του πληρεξουσίου, υπέβαλε αγωγή στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ κατά Βασιλείου της Νορβηγίας.

Η προσφεύγουσα ζητεί,

1. να διαπιστωθεί, ότι το Βασίλειο της Νορβηγίας παραλείποντας να θεσπίσει, εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, τις εθνικές διατάξεις που ήταν απαραίτητες για να συμμορφωθεί με την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 16 στοιχείο στ) του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (οδηγία 92/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1992, περί των ελαχίστων προδιαγραφών για τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις υπαίθριες και υπόγειες εξορυκτικές βιομηχανίες), όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, παρέβη τις υποχρεώσεις που του ανατίθενται σύμφωνα με το άρθρο 13 της συγκεκριμένης πράξης και σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ,

2. να καταδικασθεί το Βασίλειο της Νορβηγίας στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων.

Πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση

- Οδηγία 92/104/ΕΟΚ περί των ελαχίστων προδιαγραφών για τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις υπαίθριες και υπόγειες εξορυκτικές βιομηχανίες.

- Σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, οι πράξεις που αναφέρονται ή που περιέχονται στα παραρτήματα της συμφωνίας ή στις αποφάσεις της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ είναι δεσμευτικές για τα συμβαλλόμενα μέρη και αποτελούν ή θα αποτελέσουν τμήμα της εσωτερικής τους έννομης τάξης.

- Με την απόφαση αριθ. 7/94 της Μικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, της 21ης Μαρτίου 1994, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1994, η οδηγία 92/104/ΕΟΚ προστέθηκε σαν νέο σημείο 16 στοιχείο στ) στο παράρτημα XVIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (βλέπε άρθρα 1 και 3 καθώς και σημείο Α.2 του παραρτήματος XVI της απόφασης).

- Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης και το άρθρο 13 της πράξης, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η Νορβηγία όφειλε να θεσπίσει τους απαραίτητους νόμους, κανονισμούς και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί με την πράξη έως τις 3 Δεκεμβρίου 1994 και να ενημερώσει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ για τα μέτρα που έλαβε προς το σκοπό αυτό.

- Κατά τη λήξη της προαναφερόμενης προθεσμίας, η Νορβηγία δεν είχε λάβει τα απαραίτητα νομοθετικά μέτρα για να συμμορφωθεί με την πράξη. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζήτησε από τη Νορβηγία με αιτιολογημένη γνώμη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να συμμορφωθεί με την πράξη. Η προθεσμία αυτή εξέπνευσε χωρίς η Νορβηγία να λάβει τα απαραίτητα προς το σκοπό αυτό μέτρα. Η Νορβηγία παρέλειψε, ως εκ τούτου, να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που της ανατίθενται σύμφωνα με το άρθρο 13 της πράξης και το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον