ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 25ης Σεπτεμβρίου 1996 στην υπόθεση Ε-2/95 (αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης από το Gulating lagmannsrett): Eilert Eidesund κατά Stavanger Catering A/S (1) (Οδηγία του Συμβουλίου 77/187/ΕΟΚ - μεταβίβαση τμήματος εγκατάστασης - εκχώρηση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων) (97/C 37/07)

(Σύμφωνα με το άρθρο 27 σημείο 5 των διαδικαστικών κανόνων, το πρωτότυπο στα αγγλικά και νορβηγικά)

Στην υπόθεση Ε-2/95: αίτηση στο Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για την εγκαθίδρυση μιας Εποπτεύουσας Αρχής και ενός Δικαστηρίου από το Gulating lagmannsrett (Gulating Court of Appeals), Νορβηγία, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ Eilert Eidesund και Stavanger Catering A/S - για την ερμηνεία της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων - το Δικαστήριο, αποτελούμενο από: τους κ.κ. Bjψrn Haug, Πρόεδρο, Thσr Vilhjαlmsson, Εισηγητή, και τους κ.κ. Carl Baudenbacher, Δικαστή και Per Christiansen, Γραμματέα, εξέδωσε συμβουλευτική γνώμη στις 25 Σεπτεμβρίου, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:

1. Το άρθρο 1 παράγραφος 1 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 23 του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας ΕΟΧ (οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων) πρέπει να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι, όταν έχουν ανατεθεί με σύμβαση σε μια εταιρεία υπηρεσίες τροφοδοσίας (catering) για λογαριασμό μιας επιχείρησης, η καταγγελία αυτής της σύμβασης και η σύναψη νέας με κάποια άλλη εταιρεία δεν αντιτίθενται στην εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας. Προκειμένου να υπάρχει μεταβίβαση επιχείρησης εγκατάστασης ή τμήματος εγκατάστασης, κατά την έννοια της οδηγίας, είναι απαραίτητο να μεταβιβάζεται μια οικονομική οντότητα που να διαθέτει τη δική της ταυτότητα και αυτή η ταυτότητα να διατηρείται. Προκειμένου να ελεγχθεί το κατά πόσον πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις σε υπόθεση όπως αυτή που αποτελεί το αντικείμενο της κύριας δίκης είναι απαραίτητο να είναι γνωστοί όλοι οι παράγοντες που χαρακτηρίζουν την εν λόγω συναλλαγή, όπως το είδος της σχετικής επιχείρησης ή εγκατάστασης, το κατά πόσον μεταβιβάζονται υλικά ή άυλα στοιχεία ενεργητικού, η αξία και ο χαρακτήρας αυτών των στοιχείων, το κατά πόσον η μεταβίβαση συμπεριλαμβάνει την πλειοψηφία ή μη των εργαζομένων ή το κατά πόσον προσλήφθηκαν εργαζόμενοι με ειδικά προσόντα ή ιδιαίτερη εμπειρία, αν οι πελάτες αποτελούν το αντικείμενο της μεταβίβασης, ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ των διεξαγομένων πριν και μετά την μεταβίβαση δραστηριοτήτων και η περίοδος κατά την οποία αναστέλλονται ενδεχομένως οι δραστηριότητες.

2. Το κατά πόσον η νέα εταιρεία τροφοδοσίας πρόκειται να αναλάβει τους εργαζόμενους και τα αποθέματα, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στη συνολική αξιολόγηση που αναφέρεται στο σημείο 1 ανωτέρω.

3. Το γεγονός ότι μια συναλλαγή υπόκειται στις διατάξεις των οδηγιών για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων προμηθειών δεν αντιτίθεται στη δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ σε περίπτωση όπως η προκείμενη.

4. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ, η υποχρέωση του εργοδότη να καταβάλει ασφάλιστρα βάσει συμπληρωματικών καθεστώτων συνταξιοδότησης για έναν εργαζόμενο δεν μεταβιβάζεται.

(1) ΕΕ αριθ. C 149 της 23. 5. 1996, σ. 11.