ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

της 17ης Νοεμβρίου 1999

στην υπόθεση Ε-1/99 (Αίτηση για συμβουλευτική γνώμη εκ μέρους του ανωτάτου δικαστηρίου της Νορβηγίας): Storebrand Skadeforsikring AS κατά Veronika Finanger

Οδηγίες σχετικά με την ασφάλιση των αυτοκινήτων οχημάτων - οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος - αποζημίωση για τους επιβάτες

(Σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 5 του κανονισμού τα μόνα αυθεντικά κείμενα είναι το αγγλικό και το νορβηγικό)

(2000/C 3/03)

Στην υπόθεση Ε-1/99: αίτηση εκ μέρους του ανώτατου δικαστηρίου της Νορβηγίας (Norgew Høyesterett) προς το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας που έχουν συνάψει τα κράτη της ΕΖΕΣ σχετικά με την ίδρυση της εποπτεύουσας αρχής και του δικαστηρίου για την έκδοση μιας συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ της Storebrand Skadeforsikring AS και Veronika Finanger, όσον αφορά την ερμηνεία της συμφωνίας σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και ειδικά των ακόλουθων πράξεων οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα IX της συμφωνίας ΕΟΧ: της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 8 του παραρτήματος IX (οδηγία 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, που αφορά την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρέωσης για ασφάλιση της ευθύνης αυτής)· την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 9 του παραρτήματος IX (δεύτερη οδηγία 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, που αφορά την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων)· και την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 10 του παραρτήματος IX (τρίτη οδηγία 90/232/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990, που αφορά την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους: Bjørn Haug πρόεδρο, Thór Vilhjálmsson και Carl Baudenbacher (εισηγητή), δικαστές, και Gunnar Selvik, γραμματέα, εξέδωσε μία συμβουλευτική γνώμη στις 17 Νοεμβρίου 1999 με το ακόλουθο διατακτικό·

Είναι ασυμβίβαστο προς τη νομοθεσία ΕΟΧ (οδηγία 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, που αφορά την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρέωσης για ασφάλιση της ευθύνης αυτής, δεύτερη οδηγία 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, που αφορά την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τρίτη οδηγία 90/232/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990, που αφορά την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων) να μη δικαιούται αποζημίωση ο εκουσίως επιβαίνων ενός αυτοκινήτου ο οποίος τραυματίσθηκε κατά τη διάρκεια της οδήγησης, εκτός εάν υπάρχουν ειδικοί λόγοι όπως π.χ. εάν ο επιβάτης γνώριζε ή θα έπρεπε να γνωρίζει ότι ο οδηγός του αυτοκίνητου οχήματος βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνεύματος κατά την στηγμή του ατυχήματος και υπήρχε αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στην επήρεια του οινοπνεύματος και στον τραυματισμό.