EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 157/12

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΫΟΥΣΑΣ ΑΡΧΉΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ

αριθ. 492/09/COL

της 2ας Δεκεμβρίου 2009

Καταγγελία της Norsk Lotteridrift ASA κατά εικαζόμενης κρατικής ενίσχυσης υπέρ της Norsk Tipping AS (Νορβηγία)

Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ (1),

Έχοντας υπόψη:

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (2), και ιδίως τα άρθρα 61 έως 63 και το πρωτόκολλο 26,

τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου (3), και ιδίως το άρθρο 24,

το άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου (4),

τις κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής για την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας ΕΟΧ (5),

ΕΚΤΙΜΏΝΤΑΣ ΤΑ ΑΚΌΛΟΥΘΑ:

I. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

1. Διαδικασία

Στις 12 Οκτωβρίου 2004, η Αρχή έλαβε καταγγελία από την Norsk Lotteridrift ASA σχετικά με εικαζόμενη κρατική ενίσχυση υπέρ της Norsk Tipping AS (αριθ. αναφοράς 295765).

Με επιστολή της 22ας Οκτωβρίου 2004 (αριθ. αναφοράς 296715), η Αρχή ζήτησε από την καταγγέλλουσα να παράσχει πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με ορισμένα συγκεκριμένα σημεία.

Με επιστολή της 15ης Νοεμβρίου 2004 (αριθ. αναφοράς 299345), η καταγγέλλουσα παρέσχε στην Αρχή απαντήσεις στα ερωτήματα που έθεσε.

Με επιστολή της 8ης Δεκεμβρίου 2004 (αριθ. αναφοράς 300861), η Αρχή διαβίβασε στις νορβηγικές αρχές αντίγραφο της καταγγελίας και τους ζήτησε να υποβάλουν παρατηρήσεις και συμπληρωματικές πληροφορίες.

Με επιστολή της 10ης Φεβρουαρίου 2005 (αριθ. αναφοράς 308469), οι νορβηγικές αρχές διαβίβασαν στην Αρχή τις παρατηρήσεις τους και συμπληρωματικές πληροφορίες.

Μετά την ημερομηνία αυτή δεν υπήρξε άλλη ανταλλαγή επιστολών.

Με επιστολή της 12ης Μαρτίου 2008 (αριθ. αναφοράς 469510), ο δικηγόρος που εκπροσωπεί την καταγγέλλουσα ενημέρωσε την Αρχή ότι η Norsk Lotteridrift ASA διαλύθηκε και δεν επιθυμεί να δώσει συνέχεια στην καταγγελία, η οποία συνεπώς αποσύρθηκε.

2. Λόγοι της καταγγελίας

Η Norsk Lotteridrift ASA ήταν η μεγαλύτερη εταιρεία εκμετάλλευσης παιχνιδομηχανών με κερματοδέκτη στη Νορβηγία (μηχανημάτων τυχερών παιχνιδιών). Η Norsk Tipping AS είναι η μεγαλύτερη εταιρεία τυχερών παιχνιδιών και ανήκει εξ ολοκλήρου στο νορβηγικό κράτος. Έως το 2003, η Norsk Tipping AS δεν ανέπτυσσε δραστηριότητες στην αγορά παιχνιδομηχανών με κερματοδέκτη.

Τον Ιούνιο του 2003, θεσπίστηκε νόμος που παρείχε στην Norsk Tipping AS αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης αυτών των μηχανών. Από την 1η Ιανουαρίου 2006, η Norsk Tipping AS αποτελεί τη μόνη εταιρεία που εκμεταλλεύεται παιχνιδομηχανές με κερματοδέκτη στη Νορβηγία.

Κατά τη μεταβατική περίοδο μεταξύ Ιουνίου 2003 και 1ης Ιανουαρίου 2006, η Norsk Tipping AS άρχισε να εγκαθιστά τις πρώτες παιχνιδομηχανές της με κερματοδέκτη ενώ οι υπάρχουσες επιχειρήσεις αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από την αγορά καθώς έληγαν σταδιακά οι άδειες λειτουργίας τους. Κατά τη μεταβατική περίοδο, η Norsk Lotteridrift ASA και η Norsk Tipping AS ήταν, συνεπώς, ανταγωνιστές στην ίδια αγορά. Επί του παρόντος, η Norsk Tipping AS απολαύει αποκλειστικού δικαιώματος εκμετάλλευσης παιχνιδομηχανών με κερματοδέκτη στη Νορβηγία (6).

Η Norsk Lotteridrift ASA κατήγγειλε ότι, ενώ η Norsk Tipping AS ανταγωνιζόταν άλλες επιχειρήσεις παιχνιδομηχανών με κερματοδέκτη, δύο μέτρα υπέρ της Norsk Tipping AS νόθευσαν τον ανταγωνισμό και επηρέασαν τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών.

Η καταγγέλλουσα ανέφερε τα ακόλουθα δύο στοιχεία:

— πρώτον, η Norsk Tipping AS δεν κατέβαλλε εταιρικό φόρο ενώ οι ιδιωτικές επιχειρήσεις υπέκειντο σε φόρο (2.1),

— δεύτερον, η καταγγέλλουσα υποστήριξε ότι η Norsk Tipping AS διέθετε πολύ μεγαλύτερη ευελιξία όσον αφορά τον καθορισμό των εσόδων που έκανε δωρεά σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, δεδομένου ότι οι δωρεές που έκανε προέρχονταν από το καθαρό πλεόνασμά της, ενώ οι ιδιωτικές επιχειρήσεις έπρεπε να καταβάλλουν το 40 % του εισοδήματος κάθε μηχανής σε φιλανθρωπικό σκοπό (2.2).

2.1. Απαλλαγή από τον εταιρικό φόρο

Το τμήμα 2-30 (στοιχείο g) αριθ. 3 (προηγουμένως αριθ. 5) του φορολογικού νόμου αριθ. 14 της 26ης Μαρτίου 1999 ορίζει ότι η Norsk Tipping AS απαλλάσσεται από τον εταιρικό φόρο. Η διάταξη αυτή πρέπει εξεταστεί από κοινού με τον νόμο αριθ. 103 της 28ης Αυγούστου 1992 περί χρηματικών παιχνιδιών (εφεξής «νόμος περί χρηματικών παιχνιδιών») ο οποίος προέβλεπε ότι η Norsk Tipping AS υποχρεούτο να καταβάλλει όλα τα κέρδη της μετά την απόδοση σε αποθεματικά για το ταμείο επενδύσεων (7).

Η καταγγέλλουσα – η οποία υποχρεούτο να καταβάλλει εταιρικό φόρο – υποστήριξε ότι η δυνατότητα να τυγχάνει τέτοιας απαλλαγής, που διέθετε η Norsk Tipping AS, συνιστούσε κρατική ενίσχυση.

2.2. Δυνατότητα της Norsk Tipping AS να καθορίζει τα κέρδη της

Ο κανονισμός αριθ. 960 της 22ας Σεπτεμβρίου 2000 σχετικά με την άδεια εγκατάστασης παιχνιδομηχανών με κερματοδέκτη όριζε για τη χορήγηση αδειών τις ακόλουθες προϋποθέσεις: από τα κέρδη κάθε μηχανής το 40 % τουλάχιστον έπρεπε να καταβάλλεται σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, το ανώτατο 20 % να καταβάλλεται στον κάτοχο των εγκαταστάσεων όπου ήταν τοποθετημένες οι μηχανές και το ανώτατο 40 % να αποδίδεται στην επιχείρηση. Ο κανονισμός αυτός δεν ίσχυε για την Norsk Tipping AS (8).

Οι δραστηριότητες της Norsk Tipping AS ρυθμίζονταν από τον νόμο περί χρηματικών παιχνιδιών ο οποίος προέβλεπε ότι τα κέρδη της, μετά την απόδοση σε αποθεματικά, έπρεπε να καταβάλλονται σε φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Η καταγγέλλουσα υποστήριξε ότι η Norsk Tipping AS διέθετε πολύ μεγαλύτερη ευελιξία από τους ανταγωνιστές της. Πράγματι, κατά την άποψή της «είναι τελείως διαφορετικό το να καταβάλλεται σε φιλανθρωπικά ιδρύματα ένα μέρος από τα καθαρά κέρδη που προκύπτουν από τις συνδυασμένες δραστηριότητες μιας επιχείρησης από το να καταβάλλεται σε φιλανθρωπικά ιδρύματα ένα σταθερό ποσοστό των κερδών από κάθε μηχανή, ανεξάρτητα από τη γενική κερδοφορία της επιχείρησης». Η Norsk Lotteridrift ASA θεωρούσε ότι η Norsk Tipping AS διέθετε μεγαλύτερη ευελιξία για τον καθορισμό του προϋπολογισμού της, ιδίως όταν αποφάσιζε να πραγματοποιήσει τις επενδύσεις που κρίνονταν απαραίτητες. Η νομοθεσία δεν προέβλεπε κανέναν περιορισμό όσον αφορά το μέγεθος των αποθεμάτων για το ταμείο επενδύσεων ή ελάχιστη απαίτηση ως προς το ύψος του ποσού που έπρεπε να καταβληθεί σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Η Norsk Tipping AS είχε την επιλογή να πραγματοποιήσει την απαραίτητη απόδοση σε αποθεματικά για τις επενδύσεις αυτές, ενώ οι ανταγωνιστές όπως η Lotteridrift ASA είχαν λιγότερες δυνατότητες.

Η καταγγέλλουσα υποστήριξε ότι ένα τέτοιο πλεονέκτημα αποτελούσε ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 ΕΟΧ.

II. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

1. Ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης

Το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ προβλέπει τα εξής:

«Ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οιαδήποτε μορφή από τα κράτη μέλη της ΕΚ, τα κράτη της ΕΖΕΣ ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής, είναι ασυμβίβαστες με τη λειτουργία της παρούσας συμφωνίας, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ των συμβαλλομένων μερών συναλλαγές, εκτός εάν η παρούσα συμφωνία ορίζει άλλως».

Στην αξιολόγηση της καταγγελίας, η Αρχή θα εξετάσει χωριστά τους δύο λόγους της καταγγελίας.

2. Απαλλαγή από τον εταιρικό φόρο

Το μέτρο πρέπει να χορηγείται από το κράτος ή μέσω κρατικών πόρων.

Η Αρχή θεωρεί ότι με τη χορήγηση απαλλαγής το νορβηγικό κράτος παραιτήθηκε φορολογικών εσόδων που κανονικά θα ελάμβανε. Η απουσία των εν λόγω κεφαλαίων αντιπροσώπευε επιβάρυνση των κρατικών πόρων από δαπάνες που κανονικά θα εντάσσονταν στους προϋπολογισμούς των επιχειρήσεων (9). Η απώλεια φορολογικών εσόδων ισοδυναμεί με κατανάλωση κρατικών πόρων υπό μορφή φορολογικών δαπανών (10). Η Αρχή επομένως θεωρεί ότι το γεγονός ότι η Norsk Tipping AS απαλλάσσεται από τον φόρο εισοδήματος εξαρχής συνεπαγόταν την κατανάλωση κρατικών πόρων.

Το μέτρο πρέπει επίσης να είναι επιλεκτικό στο ότι ευνοεί «ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής». Για να εκτιμηθεί ο επιλεκτικός χαρακτήρας ενός μέτρου, η Αρχή πρέπει να εξετάσει αν, στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου νομικού συστήματος, το μέτρο αυτό συνιστά πλεονέκτημα για την επιχείρηση έναντι άλλων επιχειρήσεων που τελούν σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση. Ως προς αυτό, πρέπει καταρχάς να εντοπίσει το κοινό ή κανονικό καθεστώς του φορολογικού συστήματος που εφαρμόζεται, το οποίο συνιστά το πλαίσιο αναφοράς.

Η Αρχή κρίνει ότι το πλαίσιο αναφοράς, για να εκτιμηθεί ο επιλεκτικός χαρακτήρας, αποτελεί ο νορβηγικός φορολογικός νόμος, ο οποίος προβλέπει, στο τμήμα 2-30 (στοιχείο g) αριθ. 3, ρητή απαλλαγή της Norsk Tipping AS.

Σε σχέση με το κοινό ή «κανονικό» φορολογικό καθεστώς πρέπει, εν συνεχεία, να αξιολογήσει η Αρχή και να καθορίσει αν το πλεονέκτημα το οποίο παρέχεται από το επίμαχο φορολογικό μέτρο μπορεί να είναι επιλεκτικό, αποδεικνύοντας ότι το εν λόγω μέτρο παρεκκλίνει από αυτό το κοινό σύστημα, εφόσον διαφοροποιεί τους επιχειρηματίες οι οποίοι βρίσκονται, με βάση τον στόχο που αποδίδεται στο φορολογικό σύστημα του κράτους ΕΖΕΣ, σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση.

Η Αρχή θεωρεί, εκ πρώτης όψεως, ότι η φορολογική απαλλαγή φαίνεται να έχει επιλεκτικό χαρακτήρα δεδομένου ότι η Norsk Tipping απαλλάσσεται μεμονωμένα.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η Norsk Tipping AS, ουσιαστικά ο ίδιος ο τομέας των τυχερών παιχνιδιών, υπόκειται σε ειδικά κανονιστικά καθεστώτα στη Νορβηγία. Υπάρχουν περιορισμοί όσον αφορά τις επιχειρήσεις που επιτρέπεται να παρέχουν υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών, την παροχή των υπηρεσιών αυτή καθαυτήν και, τέλος, τη χρήση των εσόδων από τυχερά παιχνίδια. Πράγματι, καμία άλλη επιχείρηση δεν έχει άδεια να παρέχει ίδια τυχερά παιχνίδια με την Norsk Tipping AS, δεδομένου ότι η εν λόγω εταιρεία απολαύει αποκλειστικών δικαιωμάτων να εκμεταλλεύεται διάφορα χρηματικά παιχνίδια. Αυτοί οι κανονιστικοί περιορισμοί, όσον αφορά αφενός την πρόσβαση στην αγορά και αφετέρου την παροχή των υπηρεσιών, έγιναν αποδεκτοί από το Δικαστήριο και το Δικαστήριο ΕΖΕΣ με βάση τις ηθικής, θρησκευτικής ή πολιτιστικής φύσεως ιδιομορφίες, καθώς και τις ηθικώς και οικονομικώς επιζήμιες για το άτομο και την κοινωνία συνέπειες των παιγνίων (11).

Πριν από τη θέσπιση του καθεστώτος αποκλειστικών δικαιωμάτων για τις παιχνιδομηχανές με κερματοδέκτη, η καταγγέλλουσα, η Norsk Lotteridrift ASA και άλλες ιδιωτικές επιχειρήσεις μηχανημάτων τυχερών παιχνιδιών λειτουργούσαν στην αγορά και υπέκειντο στον συνήθη φόρο εισοδήματος, καθώς και στο ειδικό κανονιστικό καθεστώς για τις παιχνιδομηχανές με κερματοδέκτη σύμφωνα με το οποίο μπορούσαν να κρατήσουν μέχρι το 40 % των κερδών από τις μηχανές (12).

Οι πάροχοι άλλων υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών, όπως η Norsk Rikstoto, που διοργανώνει στοιχήματα ιπποδρομιών, και φιλανθρωπικές οργανώσεις, που διοργανώνουν διάφορους τύπους λαχειοφόρων αγορών, υπόκεινται σε άλλα κανονιστικά καθεστώτα. Κοινός παρονομαστής των άλλων αυτών παρόχων τυχερών παιχνιδιών είναι ότι, καταρχήν, όλα τα έσοδα από τις υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών χορηγούνται για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Επομένως, η παλαιά αγορά των παιχνιδομηχανών με κερματοδέκτη ήταν μοναδική υπό την έννοια ότι επέτρεπε στις ιδιωτικές επιχειρήσεις να διατηρούν τα κέρδη από τα χρηματικά παιχνίδια.

Με νόμο τα κέρδη της Norsk Tipping AS αφαιρούνται και προορίζονται για αθλητικούς και πολιτιστικούς σκοπούς, καθώς και, από το 2006, για ανθρωπιστικούς και κοινωνικούς σκοπούς, βλέπε τμήμα 10 του νόμου περί τυχερών παιχνιδιών αριθ. 103 της 28ης Αυγούστου 1992 (lov om pengespill). Συνεπώς, όσον αφορά την Norsk Tipping AS, η απαλλαγή από τον συνήθη φόρο εισοδήματος αντικαθίσταται από μια διαφορετική μορφή «φορολόγησης».

Άρα, αν και η Norsk Tipping απαλλάσσεται από τον φόρο εισοδήματος, τα κέρδη της υπόκεινται σε άλλη μορφή φορολόγησης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί η εταιρεία να τα διατηρήσει. Η Αρχή θεωρεί, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι η διαφορετική μεταχείριση της Norsk Tipping δικαιολογείται για λόγους που ανάγονται στη λογική του συστήματος ανακατανομής των κερδών από την εταιρεία τυχερών παιχνιδιών κρατικού μονοπωλίου.

Ως εκ τούτου, με βάση την ειδική φύση και ρύθμιση των υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών, η Αρχή θεωρεί ότι η Norsk Tipping AS δεν τελεί σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση με εκείνη των επιχειρήσεων που υπόκεινται στον συνήθη φόρο εισοδήματος, όπως οι ιδιωτικές επιχειρήσεις μηχανημάτων τυχερών παιχνιδιών ή άλλες μορφές εμπορικών επιχειρήσεων. Συνεπώς, η απαλλαγή της Norsk Tipping AS από τον συνήθη φόρο εισοδήματος δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 της συμφωνίας ΕΟΧ.

3. Δυνατότητα της Norsk Tipping AS να καθορίζει τα κέρδη της

Το δεύτερο θέμα που έθιγε η καταγγελία ήταν ότι η Norsk Tipping AS διέθετε μεγαλύτερη ελευθερία όσον αφορά τα κέρδη της απ’ ό,τι οι ιδιωτικές επιχειρήσεις παιχνιδομηχανών με κερματοδέκτη. Ενώ η ιδιωτική επιχείρηση έπρεπε να καταβάλλει το 40 % των κερδών από τις μηχανές σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, η Norsk Tipping AS έπρεπε να καταβάλλει όλα της τα κέρδη. Το ποσό αυτών των κερδών, ωστόσο, ήταν σε μεγάλο βαθμό συνάρτηση της απόφασης της Norsk Tipping AS να προορίζει ορισμένα χρήματα για το ταμείο επενδύσεων ή γενικά του τρόπου με τον οποίο διέθετε τα χρήματα. Η καταγγέλλουσα ισχυρίστηκε συνεπώς ότι οι ιδιωτικές επιχειρήσεις δεν είχαν αυτή τη δυνατότητα, δεδομένου ότι το μερίδιό τους σε φιλανθρωπικούς σκοπούς βασιζόταν σε προσέγγιση άκαμπτη.

Η Αρχή θεωρεί ότι δεν διακυβεύονται κρατικοί πόροι κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ. Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου στην υπόθεση Preussen Elektra (13), η Αρχή θεωρεί ότι η υποχρέωση ορισμένα έσοδα να προορίζονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς αποτελεί κρατική παρέμβαση που απορρέει από τον νορβηγικό κανονισμό σχετικά με τις οδηγίες για τα αποθεματικά της Norsk Tipping AS αριθ. 797 της 8ης Ιουνίου 1998, η οποία ωστόσο δεν οδηγεί σε διαφυγόντα έσοδα για το κράτος (14). Επιπλέον, όσον αφορά τον επιλεκτικό χαρακτήρα, ισχύουν οι ίδιες εκτιμήσεις που αναφέρονται πιο πάνω, όπως η μη συγκρίσιμη κατάσταση των ιδιωτικών επιχειρήσεων μηχανημάτων τυχερών παιχνιδιών με την Norsk Tipping AS.

4. Συμπέρασμα

Με βάση τα ανωτέρω, η Αρχή θεωρεί ότι η απαλλαγή της Norsk Tipping AS από τον συνήθη φόρο εισοδήματος και η δυνατότητά της να καθορίζει τα κέρδη της δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η φορολογική απαλλαγή της Norsk Tipping AS η οποία προβλέπεται στο τμήμα 2-30 (στοιχείο g) αριθ. 3 του νορβηγικού φορολογικού νόμου και η δυνατότητά της να καθορίζει τα κέρδη της δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Νορβηγίας.

Άρθρο 3

Το κείμενο στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό.

Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 2009. Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ Per SANDERUD Πρόεδρος Kristján A. STEFÁNSSON Μέλος

(1) Εφεξής «η Αρχή».

(2) Εφεξής «η συμφωνία ΕΟΧ».

(3) Εφεξής «η συμφωνία περί Εποπτείας και Δικαστηρίου».

(4) Εφεξής «το πρωτόκολλο 3».

(5) Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, που εγκρίθηκαν και εκδόθηκαν από την Αρχή στις 19 Ιανουαρίου 1994, δημοσιεύθηκαν στην ΕΕ L 231 της 3.9.1994, σ. 1 και Συμπλήρωμα για τον ΕΟΧ αριθ. 32 της 3.9.1994, σ. 1. (Εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις».) Το επικαιροποιημένο κείμενο των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις δημοσιεύθηκε στον δικτυακό τόπο της Αρχής στην ακόλουθη διεύθυνση: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

(6) Η θέσπιση των αποκλειστικών δικαιωμάτων επικυρώθηκε από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ στην υπόθεση E-1/06 Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ κατά Νορβηγίας [2007] EFTA Court Reports σ. 20.

(7) Σκοπός της επένδυσης είναι να διασφαλίσει ότι μπορούν να καλυφθούν οι επενδυτικές ανάγκες της εταιρείας από το απαραίτητο κεφάλαιο.

(8) Ο κανονισμός τροποποιήθηκε ουσιαστικά μετά την υποβολή αυτής της καταγγελίας, ωστόσο, για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης η Αρχή δεν θεωρεί απαραίτητο να περιγράψει αυτές τις τροποποιήσεις.

(9) Υπόθεση 156/98 Γερμανία κατά Επιτροπής, σκέψη 26, Συλλογή 2000, σ. Ι-6857.

(10) Βλέπε μεταξύ άλλων τμήμα 3 παράγραφος 3 των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με τη φορολογία των επιχειρήσεων.

(11) Βλέπε προαναφερθείσα υπόθεση E-1/06 Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ κατά Νορβηγίας, σκέψη 29 και άλλες παραπομπές.

(12) Το υπόλοιπο 60 % μοιραζόταν ανάμεσα στα φιλανθρωπικά ιδρύματα και τον κάτοχο των εγκαταστάσεων, βλέπε ανωτέρω το μέρος με τα πραγματικά περιστατικά.

(13) Υπόθεση C-379/98 Preussen Elektra κατά Schleswag, σκέψεις 54-67, Συλλογή 2001, σ. I-2099.

(14) Η νομική βάση για τον κανονισμό αυτόν είναι το τμήμα 10 του νόμου περί τυχερών παιχνιδιών.