ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 11ης Φεβρουαρίου 1998 στην υπόθεση Ε-5/97: European Navigation Inc. κατά Star Forsikring AS under offentlig administrasjon (υπό καθεστώς δημόσιας διοίκησης) (Εγγυοδοσία για τα δικαστικά έξοδα - Κατοικία του ενάγοντα) (98/C 263/10)

Στην υπόθεση E-5/97: European Navigation Inc. κατά Star Forsikring AS under offenlig administrasjon (υπό καθεστώς δημόσιας διοίκησης) - αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης εκ μέρους της Hψyesteretts kjζremεlsutvalg (επιτροπή προσφυγών προσωρινών μέτρων του Ανωτάτου Δικαστηρίου) με εντολή αυτού του Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1997, όσον αφορά τη σύσταση εγγύησης καλύπτουσας τα δικαστικά έξοδα από ενάγοντα που κατοικεί στο εξωτερικό - το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους: Bjψrn Haug, πρόεδρο και εισηγητή δικαστή, Thσr Vilhjαlmsson και Carl Baudenbacher, δικαστές 7 και Per Christiansen, γραμματέα, εξέδωσε τη διάταξη της 11ης Φεβρουαρίου 1998, της οποίας το διατακτικό έχει ως εξής:

Η υπόθεση Ε-5/97 διαγράφεται από το πρωτόκολλο του
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 12ης Ιουνίου 1998 στην υπόθεση Ε-8/97 (αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης από το Oslo byrett): TV 1000 Sverige AB κατά νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από το Βασιλικό Υπουργείο Πολιτιστικών Υποθέσεων (1) (Οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου - Διασυνοριακή τηλεοπτική μετάδοση - Πορνογραφία) (Σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 5 του κανονισμού διαδικασίας το κείμενο στην αγγλική και νορβηγική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (98/C 268/12)

Στην υπόθεση Ε-8/97: αίτηση προς το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη δημιουργία Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου που υπεβλήθη από το Oslo byrett (Δικαστήριο του Όσλο), Νορβηγία, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ της TV 1000 Sverige AG και της νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από το Βασιλικό Υπουργείο Πολιτιστικών Υποθέσεων, σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, το Δικαστήριο, συγκείμενο από: Bjψrn Haug, Πρόεδρο, Thσr Vilhjαlmsson (Δικαστή-Εισηγητή) και Carl Baudenbacher, Δικαστές, και Asle Aarbakke, Γραμματέα/Εισηγητή, εξέδωσε συμβουλευτική γνώμη στις 12 Ιουνίου 1998, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, εναπόκειται στις εθνικές αρχές του κράτους λήψεως να καθορίζουν, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία αυτού του κράτους, ποια προγράμματα ενδέχεται να βλάψουν σοβαρά τη σωματική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 1 πρώτη πρόταση της οδηγίας.

Η εξαίρεση της δεύτερης πρότασης του άρθρου 22 παράγραφος 1, δεν επεκτείνεται σε προγράμματα «τα οποία ενδέχεται να βλάψουν σοβαρά τη σωματική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων» που αναφέρεται στην πρώτη πρόταση του άρθρου 22 παράγραφος 1.

Όλες οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως δ) της οδηγίας πρέπει να πληρούνται προκειμένου το κράτος λήψεως να μπορεί να περιορίζει την αναμετάδοση, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας και του γεγονότος ότι η απόφαση υπόκειται στην εποπτεία της Επιτροπής και της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, εφόσον αυτό είναι απαραίτητο.

Τα κριτήρια του άρθρου 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) είναι χωριστά κριτήρια, εκ των οποίων το α) ρυθμίζει τη βαρύτητα της παραβάσεως και το β) προβλέπει ότι το δικαίωμα προσωρινής αναστολής της αναμετάδοσης υφίσταται όταν ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός παρέβη τη διάταξη του άρθρου 22, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α), τρεις φορές εντός των δώδεκα προηγούμενων μηνών.

(1) ΕΕ C 20 της 22.1.1998, σ. 18.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

της 3ης Μαρτίου 1999

στην υπόθεση Ε-4/97: ένωση νορβηγικών τραπεζών κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ

Προσφυγή ακύρωσης της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ - Κρατική ενίσχυση - Εξαιρέσεις βάσει του άρθρου 59 παράγραφος 2) ΕΟΧ - Διαδικασίες

(1999/C 223/06)

Στην υπόθεση Ε-4/97: ένωση νορβηγικών τραπεζών κατά της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ - Αγωγή ακύρωσης της απόφασης αριθ. 177/97/COL, της 9ης Ιουλίου 1997, της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ η οποία αφορά τη δήθεν παράβαση των διατάξεων περί ανταγωνισμού και κρατικών ενισχύσεων της συμφωνίας ΕΟΧ που οφείλεται στο θεσμικό πλαίσιο της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας της Νορβηγίας - το Δικαστήριο συγκείμενο από τους: Bjørn Haug πρόεδρο, Carl Baudenbacher και Thór Vilhjálmsson (δικαστή - εισηγητή), δικαστές, εξέδωσε μια απόφαση, στις 3 Μαρτίου 1999, με το ακόλουθο διατακτικό:

1. ακυρώνει την απόφαση αριθ. 177/97/COL, της 9ης Ιουλίου 1997, της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ·

2. καταδικάζει την Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ να καταβάλει στον προσφεύγοντα τα δικαστικά έξοδα τόσο όσον αφορά τη διαδικασία του παραδεκτού όσο και την ουσιαστική διαδικασία. Η κυβέρνηση της Νορβηγίας ως παρεμβαίνουσα, η κυβέρνηση της Ισλανδίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα αναλάβουν τα δικά τους έξοδα η καθεμιά.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 30ής Απριλίου 1998 στην υπόθεση Ε-7/97: Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Βασιλείου της Νορβηγίας (Ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του - Προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις υπαίθριες και υπόγειες εξορυκτικές βιομηχανίες - Οδηγία 92/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου) (98/C 263/11)

Στην υπόθεση Ε-7/97: Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Βασιλείου της Νορβηγίας - αίτηση για μια δήλωση ότι, με το να μην θεσπίσει εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας τις απαραίτητες εθνικές διατάξεις ώστε να συμμορφωθεί προς την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 16 στ) του παραρτήματος XVIII (η πράξη) της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (η συμφωνία ΕΟΧ), δηλαδή προς την οδηγία 92/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τη βελτίωση της προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις υπαίθριες ή υπόγειες εξορυκτικές βιομηχανίες, όπως προσαρμόσθηκε με το πρωτόκολλο αριθ. 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, το Βασίλειο της Νορβηγίας παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 13 της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ. Το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους: Bjψrn Haug, πρόεδρο, Thσr Vilhjαlmsson και Carl Baudenbacher (δικαστή-εισηγητή), δικαστές, έλαβε στις 30 Απριλίου 1997 μια απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

1. Το Δικαστήριο δηλώνει ότι, με το να μην θεσπίσει εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών τις απαραίτητες εθνικές διατάξεις ώστε να συμμορφωθεί προς την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 16 στ) του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, δηλαδή προς την οδηγία 92/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τη βελτίωση της προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις υπαίθριες ή υπόγειες εξορυκτικές βιομηχανίες, όπως προσαρμόσθηκε με το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, το Βασίλειο της Νορβηγίας παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 13 της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

2. Το Βασίλειο της Νορβηγίας επιτάσσεται να καταβάλει τη δικαστική
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 12ης Ιουνίου 1998 στην υπόθεση Ε-8/97 (αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης από το Oslo byrett): TV 1000 Sverige AB κατά νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από το Βασιλικό Υπουργείο Πολιτιστικών Υποθέσεων (1) (Οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου - Διασυνοριακή τηλεοπτική μετάδοση - Πορνογραφία) (Σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 5 του κανονισμού διαδικασίας το κείμενο στην αγγλική και νορβηγική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (98/C 275/06)

Στην υπόθεση Ε-8/97: αίτηση προς το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη δημιουργία Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου που υπεβλήθη από το Oslo byrett (Δικαστήριο του Όσλο), Νορβηγία, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ της TV 1000 Sverige AG και της νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από το Βασιλικό Υπουργείο Πολιτιστικών Υποθέσεων, σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, το Δικαστήριο, συγκείμενο από: Bjψrn Haug, Πρόεδρο, Thσr Vilhjαlmsson (Δικαστή-Εισηγητή) και Carl Baudenbacher, Δικαστές, και Asle Aarbakke, Γραμματέα/Εισηγητή, εξέδωσε συμβουλευτική γνώμη στις 12 Ιουνίου 1998, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, εναπόκειται στις εθνικές αρχές του κράτους λήψεως να καθορίζουν, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία αυτού του κράτους, ποια προγράμματα ενδέχεται να βλάψουν σοβαρά τη σωματική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 1 πρώτη πρόταση της οδηγίας.

Η εξαίρεση της δεύτερης πρότασης του άρθρου 22 παράγραφος 1, δεν επεκτείνεται σε προγράμματα «τα οποία ενδέχεται να βλάψουν σοβαρά τη σωματική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων» που αναφέρεται στην πρώτη πρόταση του άρθρου 22 παράγραφος 1.

Όλες οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως δ) της οδηγίας πρέπει να πληρούνται προκειμένου το κράτος λήψεως να μπορεί να περιορίζει την αναμετάδοση, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας και του γεγονότος ότι η απόφαση υπόκειται στην εποπτεία της Επιτροπής και της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, εφόσον αυτό είναι απαραίτητο.

Τα κριτήρια του άρθρου 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) είναι χωριστά κριτήρια, εκ τω οποίων το α) ρυθμίζει τη βαρύτητα της παραβάσεως και το β) προβλέπει ότι το δικαίωμα προσωρινής αναστολής της αναμετάδοσης υφίσταται όταν ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός παρέβη τη διάταξη του άρθρου 22, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α), τρεις φορές εντός των δώδεκα προηγούμενων μηνών.

(1) ΕΕ C 20 της 22.1.1998, σ. 18.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 3ης Δεκεμβρίου 1997 στην υπόθεση Ε-1/97 (παραπομπή για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης εκ μέρους του Oslo byrett): Fridtjof Frank Gundersen κατά Oslo kommune, υπό την υποστήριξη της κυβέρνησης του Βασιλείου της Νορβηγίας (Πωλήσεις αλκοόλης - Κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα - Ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών) (98/C 20/07)

(Σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 5 του κανονισμού διαδικασίας το αγγλικό και νορβηγικό κείμενο είναι τα μόνα αυθεντικά)

Στην υπόθεση Ε-1/97: παραπομπή στο Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη δημιουργία Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου εκ μέρους του Oslo byrett (Oslo City Court), Νορβηγία, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ Fridtjof Frank Gundersen και Oslo Kommune (Δήμος του Όσλο), υπό την υποστήριξη της κυβέρνησης του Βασιλείου της Νορβηγίας, σχετικά με την ερμηνεία των άρθρων 4, 11, 13 και 16 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από: Bjψrn Haug, Πρόεδρος, Thσr Vilhjαlmsson και Carl Baudenbacher (Εισηγητής), Δικαστές και Per Christiansen, Γραμματέας, εξέδωσε συμβουλευτική γνώμη στις 3 Δεκεμβρίου 1997, της οποίας το διατακτικό έχει ως εξής:

1. Το άρθρο 16 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ δεν αντιτίθεται σε εθνικές διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες ο ερυθρός, λευκός και ροζέ οίνος που περιέχει κατ' όγκο περισσότερο από 4,75 % αλκοόλη μπορεί να πωλείται μόνο στο επίπεδο του λιανικού εμπορίου μέσω του κρατικού μονοπωλίου λιανικού εμπορίου αλκοόλης, ενώ η μπίρα με περιεκτικότητα αλκοόλης χαμηλότερη του 4,75 % (ελαφριά μπίρα) μπορεί να πωλείται εκτός του κρατικού μονοπωλίου λιανικού εμπορίου αλκοόλης από άτομα που διαθέτουν δημοτική άδεια. Πάντως, το σύστημα διατήρησης δύο διαχωριστικών γραμμών κάτω από τις οποίες ο οίνος ή τα προϊόντα οίνου με περιεκτικότητα σε αλκοόλη μεταξύ 2,5 % και 4,75 % μπορεί να πωλείται μόνον μέσω του κρατικού μονοπωλίου λιανικού εμπορίου αλκοόλης, ενώ η μπίρα με την ίδια περιεκτικότητα αλκοόλης μπορεί να πωλείται εκτός του κρατικού μονοπωλίου λιανικού εμπορίου αλκοόλης, μπορεί να οδηγήσει σε διακριτική μεταχείριση αντίθετη προς το άρθρο 16 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

2. Τα άρθρα 4, 11 και 13 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ δεν εφαρμόζονται στο λιανικό εμπόριο
ΑΠΟΦΑΣΗ της 20ής Δεκεμβρίου 1995 περί των επισήμων αργιών του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ κατά το 1996

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,

Έχοντας υπόψη:

το άρθρο 24 παράγραφος 3 των Κανόνων Διαδικασίας, το οποίο απαιτεί από το Δικαστήριο να τηρεί τις επίσημες αργίες του τόπου όπου εδρεύει,

το άρθρο 76 παράγραφος 2 των Κανόνων Διαδικασίας, το οποίο απαιτεί από το Δικαστήριο να καταρτίζει πίνακα των επισήμων αργιών και να τον δημοσιεύσει στο τμήμα περί ΕΟΧ στο συμπλήρωμα περί ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

επισημαίνοντας ότι έχει αποφασισθεί η μεταφορά της έδρας του Δικαστηρίου στο Λουξεμβούργο, αν και η ημερομηνία της μεταφοράς δεν έχει προσδιορισθεί, καθώς και ότι, λόγω της μεταφοράς αυτής, θα καταστεί αναγκαία η κατάρτιση αναθεωρημένου πίνακα των επισήμων αργιών,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Ενόσω η έδρα του Δικαστηρίου παραμένει στη Γενεύη της Ελβετίας, ως επίσημες αργίες για το 1996 θεωρούνται οι ακόλουθες ημέρες, κατά τις οποίες το Δικαστήριο παραμένει κλειστό:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 19 Δεκεμβρίου 1996 (1*) (Οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου - μεταβίβαση επιχείρησης) (97/C 90/07)

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

Στην Υπόθεση Ε-2/96 - απαντώντας στα ερωτήματα που του υπέβαλε το Inderψy herredsrett με διάταξη της 11ης Μαρτίου 1996, εκδίδει την ακόλουθη συμβούλευτική γνώμη:

1. Το άρθρο 1 παράγραφος 1 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 23 του παραρτήματος XVII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νόμων των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων), πρέπει να ερμηνευθεί έτσι ώστε η απουσία άμεσης συμβατικής σχέσης μεταξύ του εκχωρητή και του εκδοχέα να μην αποκλείει την εφαρμογή της οδηγίας, εάν άλλοι παράγοντες καταλήγουν στην εκτίμηση της συναλλαγής ως συνιστώσας μεταβίβασης με την έννοια της οδηγίας.

2. Η ανάληψη από τον εκδοχέα ακινήτων ή κινητών περιουσιακών στοιχείων του εκχωρητή αποτελεί παράγοντα που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τη συνολική εκτίμηση της κατάστασης που θα γίνει από το εθνικό δικαστήριο. Το γεγονός ότι δεν μεταβιβάζονται ακίνητα ή κινητά, δεν αποκλείει από μόνο του την εφαρμογή της οδηγίας, δεδομένου ότι άλλοι παράγοντες καταλήγουν στην αξιολόγηση ότι η συναλλαγή συνιστά μεταβίβαση με την έννοια της οδηγίας.

3. Η πρόσληψη μερικών από τους εργαζομένους του εκχωρητή από τον εκδοχέα αποτελεί παράγοντα που πρέπει να ληφθεί υπόψη στη συνολική εκτίμηση της κατάστασης που πρέπει να γίνει από το εθνικό δικαστήριο.

4. Το γεγονός ότι η σύμβαση για την παροχή υπηρεσιών συνάπτεται κατόπιν διαδικασίας υποβολής προσφορών που δεν υπαγορεύονται από κανόνες του ΕΟΧ δεν αποκλείει την εφαρμογή της οδηγίας. Ούτε αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την εφαρμογή της οδηγίας το γεγονός ότι η παροχή υπηρεσιών είναι ορισμένου χρόνου.

Bjψrn HAUG Thσr VILHJΑLMSSON Carl BAUDENBACHER

Εκδόθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 19 Δεκεμβρίου 1996.

Per CHRISTIANSEN

Γραμματέας Bjψrn HAUG

Πρόεδρος

(1*) Η γλώσσα αίτησης της συμβουλευτικής γνώμης: νορβηγικά.
Απόσυρση από το μητρώο της υπόθεσης Ε-1/96



Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 090 της 20/03/1997 σ. 0023 - 0023



Απόσυρση από το μητρώο της υπόθεσης Ε-1/96 (97/C 90/09) Με εντολή του της 31ης Οκτωβρίου 1996, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ ζήτησε την απόσυρση από το μητρώο της υπόθεσης Ε-1/96 (αγωγή της Αρχής Εποπτείας ΕΖΕΣ κατά της Δημοκρατίας της
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 27 Ιουνίου 1997 Υπόθεση Ε-7/96: Paul Inge Hansen κατά αρχής εποπτείας της ΕΖΕΣ (Αγωγή λόγω παράλειψης - παραδεκτό) (97/C 282/07)

Στην υπόθεση Ε-7/96: Paul Inge Hansen κατά αρχής εποπτείας της ΕΖΕΣ - αίτηση για μια διάταξη που θα ζητά από την αρχή εποπτείας της ΕΖΕΣ να λάβει απόφαση για αποζημίωση ή για μια «προσωρινή άδεια», με τον ισχυρισμό ότι η νορβηγική κυβέρνηση παρεβίασε τη συμφωνία ΕΟΧ - το Δικαστήριο συγκείμενο από τους: Bjψrn Haug, πρόεδρο, Thσr Vilhjαlmsson (εισηγητή) και Carl Baudenbacher), δικαστές, καθώς και από τον Per Christiansen, γραμματέα, εξέδωσε μια διάταξη στις 27 Ιουνίου 1997 με το ακόλουθο διατακτικό:

1. Η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

2. Καθένας από τους διαδίκους θα επιβαρυνθεί με τα δικά του έξοδα.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 14 Μαρτίου 1997 (Οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου - Μεταφορά τμήματος εγκαταστάσεων) (97/C 136/06)

Στην υπόθεση Ε-3/96

ΑΙΤΗΣΗ του Gulating Court of Appeal (Gulating Εφετείο) στο Δικαστήριο για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης, σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη σύσταση μιας Εποπτεύουσας Αρχής και ενός Δικαστηρίου, στην υπόθεση

Tor Angeir Ask and Others

και

ABB Offshore Technology AS and Aker Offshore Partner AS

για την ερμηνεία της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσέγγισης των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων.

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

εις απάντηση των ερωτημάτων που υπεβλήθησαν από το Gulating Lagmannsrett στις 21 Μαΐου 1996, διατυπώνει την ακόλουθη συμβουλευτική γνώμη, με την οποία δίδει απάντηση στο πρώτο και στο τρίτο ερώτημα από κοινού.

1. Το άρθρο 1 παράγραφος 1 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 23 του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας ΕΟΧ (οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσέγγισης των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων) πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εφαρμόζεται σε καταστάσεις στις οποίες λήγει μια σύμβαση ορισμένου χρόνου σχετικά με την συντήρηση και τη διεξαγωγή εργασιών μετατροπής σε εξέδρες άντλησης πετρελαίου και ο κύριος συμβαλλόμενος συνάπτει μια νέα σύμβαση ορισμένου χρόνου με άλλον αντισυμβαλλόμενο. Πάντως, το άρθρο δεν εφαρμόζεται σε κατάσταση κατά την οποία δεν υπάρχει μεταβίβαση σημαντικών υλικών ή άϋλων αγαθών, συμπεριλαμβανομένου του βασικού εξοπλισμού, ούτε ανάληψη ή επαναπρόσληψη ουσιαστικού μέρους του εργατικού δυναμικού, από άποψη αριθμού και εμπειρίας, το οποίο είχε ειδικά καθορισθεί από τον προκάτοχο για την εκτέλεση της σύμβασής του.

2. Το γεγονός ότι η δικαιοπραξία υπάγεται στις οδηγίες περί δημοσίων συμβάσεων δεν αντιτίθεται στη δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου σε μία περίπτωση όπως η προκείμενη.

Bjψrn HAUG

Thσr VILHJΑLMSSON

Carl BAUDENBACHER

Εκδόθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Μαρτίου 1997.

Per CHRISTIANSEN

Γραμματέας

Bjψrn HAUG
ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 27ης Ιουνίου 1997 Υπόθεση Ε-6/96 - αίτηση για προδικαστική απόφαση που υπέβαλε το Byrett (πρωτοδικείο του Όσλο): Tore Wilhelmsen AS κατά δήμου του Όσλο (1) (Πώληση οινοπνευματωδών ποτών - κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα - ελεύθερη διακίνηση εμπορευμάτων) (97/C 282/09)

(Σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 5 του καταστατικού αυθεντικά είναι μόνο το αγγλικό και το νορβηγικό κείμενο)

Στην υπόθεση Ε-6/96: αίτηση του Byrett του Όσλο προς το Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για την ίδρυση μιας αρχής εποπτείας και ενός δικαστηρίου, για την έκδοση προδικαστικής απόφασης σχετικά με την υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ του Tore Wilhelmsen AS και του δήμου του Όσλο, όσον αφορά την ερμηνεία των άρθρων 11, 13 και 16 της συμφωνίας ΕΟΧ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους: Bjψrn Haug, Πρόεδρο, Thσr Vilhjαlmsson και Carl Baudenbacher (εισηγητής), δικαστές, καθώς και από τον Per Christiansen, γραμματέα, εξέδωσε μια προδικαστική απόφαση στις 27 Ιουνίου 1997 με το ακόλουθο διατακτικό:

1. Ένα κρατικό μονοπώλιο λιανικής πώλησης μπύρας με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα που υπερβαίνει το 4,75 % είναι σύμφωνο με το άρθρο 16 του ΕΟΧ εάν, νομικά ή πραγματικά, ένα τέτοιο αποκλειστικό δικαίωμα δεν προκαλεί διάκριση μεταξύ των εγχώριων προϊόντων και των προϊόντων που εισάγονται από άλλα κράτη μέλη.

2. Η άρνηση χορήγησης άδειας για την πώληση μπίρας με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα που υπερβαίνει το 4,75 %, όσον αφορά το αναγνωρισμένο αποκλειστικό δικαίωμα ενός κρατικού μονοπωλίου για τη λιανική πώληση οινοπνευματωδών ποτών, μπορεί να προκαλέσει νομική ή πραγματική διάκριση μεταξύ των εγχώριων προϊόντων και των προϊόντων που εισάγονται από άλλα κράτη μέλη και, στο βαθμό που προκαλεί τέτοια διάκριση, είναι ασυμβίβαστο προς τις αρχές της ελεύθερης διακίνησης των εμπορευμάτων που ορίζονται στο άρθρο 11 της συμφωνίας ΕΟΧ.

Το αποκλειστικό δικαίωμα ενός κρατικού μονοπωλίου να πουλά λιανικώς μπίρα με περιεκτικότητα πάνω από 4,75 % προκαλεί διακρίσεις και απαγορεύεται από τα άρθρα 11 και 16 της συμφωνίας ΕΟΧ. Σύμφωνα με το άρθρο 13 της συμφωνίας ΕΟΧ το μέτρο αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως δικαιολογημένο εάν το όριο του 4,75 % δεν είχε τεθεί για να προστατεύονται οι εγχώριοι παραγωγοί από τους ξένους παραγωγούς αλλά για λόγους δημόσιας υγείας.

Μια διάταξη εθνικού δικαίου που χορηγεί αυτομάτως μια άδεια χονδρικής πώλησης - προϋπόθεση για την προμήθεια μπίρας με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα άνω του 4,75 % σε ένα κρατικό μονοπώλιο λιανικής πώλησης - σε ένα εγχώριο παραγωγό μπίρας και όχι σε έναν ξένο παραγωγό μπίρας αποτελεί μέτρο διάκρισης που απαγορεύεται από τα άρθρα 11 και 16 της συμφωνίας ΕΟΧ και δεν μπορεί να αιτιολογηθεί με βάση το άρθρο 13 ΕΟΧ, επειδή δεν είναι ανάλογο με το στόχο του να μειωθεί η ποσότητα της δυνατής μπίρας που διατίθεται στους καταναλωτές.

(1) ΕΕ C 37 της 6. 2. 1997, σ. 15.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΠΙ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ της 14ης Μαΐου 1997 στην υπόθεση Ε-5/96 (προδικαστικό ερώτημα του Borgarting Lagmansrett): δήμος Ullensaker και Σία κατά Nille AS (1) (Παραδεκτό - ελεύθερη διακίνηση αγαθών - σύστημα αδειών) (97/C 282/08)

(Σύμφωνα με το άρθρο 27 σημείο 5 των διαδικαστικών κοινόνων τα κείμενα στη νορβηγική και στην αγγλική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)

Στην υπόθεση Ε-5/96: προδικαστικό ερώτημα του εφετείου Borgarting της Νορβηγίας προς το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για την ίδρυση μιας Εποπτεύουσας Αρχής και ενός Δικαστηρίου σχετικά με μιαν υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του παραναφερόμενου εφετείου - δήμος Ullensaker και Σία κατά Nille AS - και αφορά την ερμηνεία των άρθρων 11 και 13 της συμφωνίας ΕΟΧ, το Δικαστήριο συγκείμενο από τους Bjψrn Haug, πρόεδρο, Thσr Vilhjαlmsson και Carl Baudenbacher (εισηγητής), δικαστές και από τον Per Christiansen, γραμματέας, εξέδωσε απόφαση στις 14 Μαΐου με το ακόλουθο διατακτικό:

Το άρθρο 11 της συμφωνίας ΕΟΧ πρέπει να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε κάποιον δήμο να αρνείται την έκδοση αδειών λιανικού εμπορίου γραμμένων βιντεοκασεττών με το αιτιολογικό ότι οι άδειες αυτές πρέπει να χορηγούνται μόνο στα καταστήματα τα οποία ασχολούνται με την πώληση βιντεοκασετών προκειμένου να αποκτήσουν εξειδίκευση οι έμποροι που ασχολούνται με το αντικείμενο αυτό εάν, νομικά ή πραγματικά, ο σχετικός εθνικός κανόνας δεν κάνει διάκριση μεταξύ των εγχώριων προϊόντων και των προϊόντων που εισάγονται από τα άλλα κράτη του ΕΟΧ και κατά συνέπεια δεν κάνει διάκριση εις βάρος των αλλοδαπών προϊόντων. Εάν το εθνικό δικαστήριο κρίνει ότι το σύστημα αδειών δημιουργεί διακρίσεις, νομικές ή πραγματικές, δεν ισχύει η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 13.

(1) ΕΕ C 350 της 31. 11. 1996, σ. 7 και συμπλήρωμα ΕΟΧ της ΕΕ 55 της 21. 11. 1996, σ. 5.
ΑΠΟΦΑΣΗ της 9ης Ιανουαρίου 1995 περί των επισήμων αργιών του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ το 1995

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,

Έχοντας υπόψη:

Το άρθρο 24 παράγραφος 2 των Κανονισμών Διαδικασίας, το οποίο απαιτεί από το Δικαστήριο να τηρεί τις επίσημες αργίες του τόπου όπου εδρεύει,

Το άρθρο 76 παράγραφος 2 των Κανονισμών Διαδικασίας, το οποίο απαιτεί από το Δικαστήριο να καταρτίσει κατάλογο των επισήμων αργιών και να τον δημοσιεύσει στο συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Ως αργίες για το 1995 θεωρούνται οι ακόλουθες ημέρες κατά τις οποίες το Δικαστήριο παραμένει κλειστό:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>