ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ αριθ. 123/94/COL της 19ης Οκτωβρίου 1994 σχετικά με την τέταρτη τροποποίηση των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων στη βιομηχανία συνθετικών ινών

Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,

τροποποίησε τους διαδικαστικούς και ουσιαστικούς κανόνες στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων (1), που εκδόθηκαν στις 19 Ιανουαρίου 1994 (2) και τροποποιήθηκαν τελευταία στις 31 Αυγούστου 1994 (3) ως εξής:

Το κεφάλαιο 16 των κατευθυντηρίων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«16. ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (4)

16.1. Εισαγωγή

1. Στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (συμφωνία ΕΟΧ) αναγνωρίζεται η ανάγκη για μια σφαιρική και σταθερή πολιτική στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων. Το στρεβλωτικό αντίκτυπο των ενισχύσεων έχει αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις δεδομένου ότι άλλες στρεβλώσεις κρατικής προέλευσης έχουν εξαλειφθεί και οι αγορές καθίστανται περισσότερο ανοικτές και ολοκληρωμένες. Για το λόγο αυτό, στην εσωτερική αγορά είναι σημαντικότερο παρά ποτέ να υπάρχει αυστηρός έλεγχος των κρατικών ενισχύσεων.

2. Μεσοπρόθεσμα η ενιαία αγορά και ο Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος αναμένεται να αποφέρουν σημαντικά οφέλη με τη μορφή αυξανόμενης οικονομικής ανάπτυξης. Μέρος της ανάπτυξης αυτής που θα προέλθει από την ενιαία αγορά και τη συμφωνία ΕΟΧ θα οφείλεται εν πολλοίς στις εκτεταμένες διαρθρωτικές αλλαγές που θα προκαλέσει στα κράτη που συμμετέχουν στη συμφωνία για τον ΕΟΧ. Μολονότι οι διαρθρωτικές αλλαγές είναι ευκολότερες σε μια ανθούσα οικονομία, ακόμη και σε περίοδο ύφεσης δεν θα ήταν σκόπιμο τα κράτη να ματαιώσουν ή να καθυστερήσουν αδικαιολόγητα τη διαδικασία της διαρθρωτικής προσαρμογής χορηγώντας επιδοτήσεις σε εταιρείες, οι οποίες στην νέα κατάσταση αγοράς θα έπρεπε να εξαφανιστούν ή να αναδιοργανωθούν. Οι ενισχύσεις αυτές θα μετέθεταν το βάρος των διαρθρωτικών αλλαγών σε άλλες αποτελεσματικότερες εταιρείες και θα ευνοούσαν έναν αγώνα δρόμου όσον αφορά τις επιδοτήσεις.

3. Ωστόσο, υπάρχουν συνθήκες υπό τις οποίες οι κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών εταιρειών δικαιολογούνται. Για παράδειγμα, ενδέχεται να κριθούν απαραίτητες για λόγους περιφερειακής ή κοινωνικής πολιτικής, για τη διατήρηση μιας ανταγωνιστικής διάρθρωσης αγοράς σε περίπτωση που η εξαφάνιση εταιρειών θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία μονοπωλίων ή ολιγοπωλίων και για τις ειδικές ανάγκες και το ευρύτερο οικονομικό όφελος του τομέα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ).

4. Η πολιτική της Επιτροπής όσον αφορά τις ενισχύσεις για την αναδιάρθρωση και τη διάσωση προβληματικών επιχειρήσεων όπως παρουσιάστηκε το 1979 στην όγδοη έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού (5) και αντανακλάται στις κατευθυντήριες γραμμές που υιοθετήθηκαν αρχικά από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 14 Ιανουαρίου 1994, επικροτήθηκε επανειλημμένα από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (6).

5. Ωστόσο, για τους λόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 16.1 1. ανωτέρω, η λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ απαιτεί την επανεξέταση και τον εκσυγχρονισμό της εν λόγω πολιτικής. Επιπλέον, η πολιτική αυτή πρέπει να αποσαφηνιστεί υπό το πρίσμα των εξελίξεων στις πολιτικές όσον αφορά τις εισφορές κεφαλαίου από το δημόσιο (7), τις χρηματοτοπιστωτικές μεταβιβάσεις σε δημόσιες επιχειρήσεις (8), και τις ενισχύσεις για τις ΜΜΕ (9).

16.2. Ορισμοί και πεδίο εφαρμογής των κανόνων που πρέπει να εφαρμοστούν στις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης

16.2.1. Ορισμός των ενισχύσεων διάσωσης και αναδιάρθρωσης

1. Οι ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση των εταιρειών εξετάζονται από κοινού, διότι και στις δύο περιπτώσεις η κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια προβληματική εταιρεία η οποία δεν είναι σε θέση να εξυγιανθεί με ίδιους πόρους ή συγκεντρώνοντας τα κεφάλαια που χρειάζεται από μετόχους ή μέσω δανεισμού, και διότι η ενίσχυση και η αναδιάρθρωση αποτελούν συχνά δύο μέρη, μολονότι σαφώς διαφορετικά, μιας ενιαίας πράξης. Η χρηματοοικονομική αδυναμία των εταιρειών που λαμβάνουν ενισχύσεις διάσωσης ή αναδιάρθρωσης από τις κυβερνήσεις τους, οφείλεται κατά κανόνα σε πενιχρή παρελθούσα απόδοση και ισχνές μελλοντικές προοπτικές. Τα τυπικά συμπτώματα είναι η μειούμενη αποδοτικότητα ή το αυξανόμενο μέγεθος των ζημιών, η υποβάθμιση του κύκλου εργασιών, η μεγέθυνση των αποθεμάτων, το πλεονάζον παραγωγικό δυναμικό, η πτώση της ταμειακής ροής, η κλιμάκωση των χρεών, η άνοδος των επιβαρύνσεων τόκου και η χαμηλή καθαρή αξία του ενεργητικού. Σε σοβαρές περιπτώσεις η εταιρεία ενδέχεται να έχει ήδη καταστεί αφερέγγυα ή να έχει χρεωκοπήσει.

2. Δεν είναι δυνατόν να θεσπιστεί μια καθολική και συγκεκριμένη σειρά χρηματοοικονομικών παραμέτρων που να καθορίζουν εάν η ενίσχυση προς μια εταιρεία προορίζεται για διάσωση ή για αναδιάρθρωση. Ωστόσο, οι δύο καταστάσεις παρουσιάζουν βασικές διαφορές.

3. Μια ενίσχυση διάσωσης διατηρεί προσωρινά τη θέση της εταιρείας η οποία αντιμετωπίζει μια σημαντική υποβάθμιση της οικονομικής της κατάστασης, που μεταφράζεται σε μια οξεία κρίση ρευστότητας ή τεχνική αφερεγγυότητα, μέχρι να μπορέσει η εταιρεία να αναλύσει τις περιστάσεις που προκαλούν τα προβλήματά της και να επεξεργαστεί το κατάλληλο σχέδιο για την εξυγίανση της κατάστασης. Με άλλα λόγια, οι ενισχύσεις διάσωσης δεν προσφέρουν παρά μόνο μια σύντομη ανάπαυλα, κατά κανόνα για διάστημα όχι μεγαλύτερο των έξι μηνών, από τα οικονομικά προβλήματα της εταιρείας ενώ αναζητείται μια μακροπρόθεσμη λύση.

4. Σε αντίθεση, η αναδιάρθρωση αποτελεί μέρος ενός εφικτού, συγκροτημένου και διεξοδικού προγράμματος για την αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας μιας εταιρείας. Η αναδιάρθρωση συνήθως περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα στοιχεία: Την αναδιοργάνωση και τον εξορθολογισμό των δραστηριοτήτων της εταιρείας σε μια αποτελεσματικότερη βάση που κατά κανόνα συνεπάγεται την εγκατάλειψη δραστηριοτήτων που δεν είναι πλέον βιώσιμες ή είναι ήδη ζημιογόνες, την αναδιάρθρωση των υπόλοιπων δραστηριοτήτων που μπορούν να καταστούν εκ νέου ανταγωνιστικές και, ενδεχομένως, την ανάπτυξη ή τη διαφοροποίηση νέων βιώσιμων δραστηριοτήτων. Η φυσική αναδιάρθρωση συνήθως πρέπει να συνοδεύεται από χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση (εισφορές κεφαλαίου, μείωση του χρέους). Τα σχέδια αναδιάρθρωσης λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, τις συνθήκες που προκάλεσαν τα προβλήματα της εταιρείας, τη ζήτηση και προσφορά στην αγορά για τα σχετικά προϊόντα καθώς και την αναμενόμενη εξέλιξη τους και τα ειδικά αδύνατα και δυνατά σημεία της εταιρείας. Τα εν λόγω σχέδια επιτρέπουν την ομαλή μετάβαση της εταιρείας σε μια νέα διάρθρωση που θα της προσφέρει βιώσιμες μακροπρόθεσμες προοπτικές και θα της επιτρέψει να αναπτύξει τις δραστηριότητες της βασιζόμενη σε ίδιους πόρους χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω κρατική βοήθεια.

16.2.2. Τομεακό πεδίο εφαρμογής

1. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ακολουθεί όσον αφορά τις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης τη γενική προσέγγιση που παρατίθεται στο κεφάλαιο αυτό σε όλους τους τομείς (10). Ωστόσο, σε τομείς που υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, οι διατάξεις του κεφαλαίου αυτού θα εφαρμοστούν μόνο στο βαθμό που συμβιβάζονται με τους εν λόγω τομεακούς κανόνες. Επί του παρόντος, υπάρχουν ειδικοί κανόνες όσον αφορά τις ενισχύσεις τη χαλυβουργία, την κλωστοϋφαντουργία και τα είδη ένδυσης, τις συνθετικές ίνες, την αυτοκινητοβιομηχανία και τις μεταφορές.

16.2.3. Εφαρμογή του άρθρου 61 παράγραφος 1 της Συμφωνίας ΕΟΧ

1. Για τους λόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 16.1 1, οι κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση ή την αναδιάρθρωση προβληματικών εταιρειών τείνουν από τη φύση τους να στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και να θίγουν τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών. Για το λόγο αυτό, οι εν λόγω ενισχύσεις εμπίπτουν κατά κανόνα στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ και απαιτούν εξαίρεση.

2. Η μόνη γενική εξαίρεση αφορά ενισχύσεις των οποίων το ποσό είναι τόσο μικρό που δεν κινδυνεύουν να επηρεάσουν σημαντικά τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. Πρόκειται για το όριο «de minimis» το οποίο καθορίστηκε σε 50 000 Ecu για καθεμία από τις δύο ευρείες κατηγορίες δαπανών (επενδύσεις και άλλες δαπάνες) από όλες τις πηγές και στο πλαίσιο οποιουδήποτε καθεστώτος άνω των τριών ετών (11). Ο κανόνας «de minimis» δεν ισχύει στους τομείς που διέπονται από ειδικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις (12).

3. Οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης μπορούν να λάβουν πολλές μορφές, όπως εισφορές κεφαλαίου, διαγραφή χρεών, δάνεια, επιδοτήσεις επιτοκίου, φοροαπαλλαγή ή απαλλαγή από τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και εγγυήσεις δανείου. Ωστόσο, οι ενισχύσεις διάσωσης περιορίζονται σε δάνεια με επιτόκια αγοράς ή εγγυήσεις δανείου (βλέπε παράγραφο 16.3.1. 1 κατωτέρω). Η πηγή της ενίσχυσης μπορεί να είναι οποιοδήποτε κυβερνητικό επίπεδο, κεντρικό, περιφερειακό ή τοπικό, και οποιαδήποτε "δημόσια επιχείρηση", όπως ορίζεται στο άρθρο 2 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 1 του παραρτήματος XV της συμφωνίας ΕΟΧ (13). Για παράδειγμα, οι ενισχύσεις διάσωσης ή αναδιάρθρωσης μπορούν να προέρχονται από δημόσιες εταιρείες χαρτοφυλακίου ή επενδύσεων (14).

4. Η μέθοδος που χρησιμοποιεί η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ για να κρίνει σε ποιες περιπτώσεις οι κυβερνητικές εισφορές νέου κεφαλαίου σε εταιρείες, οι οποίες είτε ανήκουν ήδη στο κράτος είτε περιέρχονται στην πλήρη ή τη μερική κυριότητά του ως αποτέλεσμα της εν λόγω πράξης, περιέχουν στοιχείο ενίσχυσης, παρατίθεται στο κεφάλαιο 20 των κατευθυντηρίων γραμμών. Το εφαρμοζόμενο κριτήριο βασίζεται στην αρχή του επενδυτή που λειτουργεί βάσει της οικονομίας της αγοράς, πράγμα που σημαίνει ότι εάν ένας σώφρων ιδιώτης επενδυτής ο οποίος αναπτύσσει δραστηριότητες σε μια οικονομία αγοράς διέθετε τα χρηματοδοτικά μέσα, τότε η παροχή ή εγγύηση κονδυλίων σε μια εταιρεία δεν συνιστά ενίσχυση.

5. Ωστόσο, όταν το κράτος χορηγεί ή εγγυάται κονδύλια προς μια εταιρεία η οποία είναι σε δύσκολη χρηματοοικονομική θέση, υπάρχει πιθανότητα η μεταβίβαση χρηματοοικονομικών πόρων να περιέχει στοιχείο κρατικής ενίσχυσης. Κατά συνέπεια, οι πράξεις αυτού του είδους πρέπει να ανακοινώνονται εκ των προτέρων στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί εποπτείας και Δικαστηρίου. Η πιθανότητα ενίσχυσης είναι πολύ μεγάλη όταν ο βιομηχανικός τομέας ως σύνολο αντιμετωπίζει δυσκολίες ή πάσχει από πλεονάζον παραγωγικό δυναμικό.

6. Η εκτίμηση των ενισχύσεων διάσωσης ή αναδιάρθρωσης δεν επηρεάζεται από αλλαγές στην ιδιοκτησία της ενισχύομενης επιχείρησης. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι δυνατόν να αποφευχθεί ο έλεγχος μεταβιβάζοντας την επιχείρηση σε άλλο νομικό πρόσωπο ή ιδιοκτήτη.

16.2.4. Βάση της εξαίρεσης

1. Το άρθρο 612 παράγραφοι 2 και 3 της συμφωνίας ΕΟΧ προβλέπει τη δυνατότητα εξαίρεσης για τις ενισχύσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 61 παράγραφος 1. Η μόνη βάση για την εξαίρεση ενισχύσεων διάσωσης ή αναδιάρθρωσης προβληματικών εταιρειών - εκτός από τις περιπτώσεις θεομηνίας ή άλλων έκτακτων γεγονότων που εξαιρούνται από το άρθρο 61 παράγραφος 2 στοιχείο β) και δεν καλύπτονται εν προκειμένω, είναι το άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ). Βάσει της διάταξης αυτής η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ έχει τη δυνατότητα να εγκρίνει "ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον".

2. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θεωρεί ότι οι ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων χωρίς να θίγουν τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, εφόσον τηρούνται οι όροι που παρατίθενται στο τμήμα 16.3 κατωτέρω, και συνεπώς θα εγκρίνει τη χορήγησή τους υπό αυτούς τους όρους. Σε περιπτώσεις που οι εταιρείες προς διάσωση ή αναδιάρθρωση είναι εγκατεστημένες σε ενισχυόμενες περιοχές, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θα λάβει υπόψη της τους περιφερειακούς παράγοντες σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ), όπως περιγράφεται στην παράγραφο 16.3.2.3.

16.3. Γενικοί όροι για την έγκριση ενισχύσεων διάσωσης και αναδιάρθρωσης

16.3.1. Ενισχύσεις διάσωσης

1. Για να εγκριθούν από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ οι ενισχύσεις διάσωσης, όπως ορίζονται ανωτέρω, πρέπει να πληρούν τους ακόλουθους όρους (15):

- να αποτελούν βοήθεια ρευστότητας υπό τη μορφή εγγυήσεων δανείου ή δανείων με τα συνήθη εμπορικά επιτόκια,

- να περιορίζονται στο ποσό που απαιτείται για τη διατήρηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης (για παράδειγμα, να καλύπτουν τα μισθολογικά έξοδα και τις κανονικές προμήθειες),

- να καταβάλλονται μόνο για το διάστημα που απαιτείται (γενικά μέχρι 6 μήνες) (16), για να εκπονηθεί το απαραίτητο και εφικτό σχέδιο εξυγίανσης,

- να δικαιολογείται βάσει σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων και να μην έχει αρνητικές συνέπειες στη βιομηχανική κατάσταση σε άλλα κράτη της ΕΖΕΣ ή κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΚ).

2. Ένας περαιτέρω όρος είναι ότι καταρχήν η ενίσχυση θα πρέπει να αποτελεί άπαξ πράξη. Οι επαναλαμβανόμενες ενισχύσεις διάσωσης που στην ουσία διατηρούν απλώς το status quo, αναβάλλουν το αναπόφευκτο και εν τω μεταξύ μεταθέτουν τα βιομηχανικά και κοινωνικά προβλήματα σε άλλους, αποτελεσματικότερους παραγωγούς και αλλά κράτη της ΕΖΕΣ ή κράτη μέλη της ΕΚ, γεγονός που είναι σαφώς ανεπίτρεπτο. Κατά συνέπεια, οι ενισχύσεις διάσωσης θα πρέπει κανονικά να χορηγούνται μία φορά για περιορισμένη χρονικά περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας μπορεί να εκτιμηθεί το μέλλον της εταιρείας.

3. Οι ενισχύσεις διάσωσης δεν είναι απαραίτητο να χορηγούνται σε μία δόση. Ενδέχεται να κριθεί σκόπιμη η καταβολή της ενίσχυσης σε περισσότερες δόσεις ανάλογα με την εκάστοτε εκτίμηση προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξωτερικές συνθήκες που ενδέχεται να παρουσιάσουν απότομες διακυμάνσεις, ή ως κίνητρο για την πάσχουσα εταιρεία προκειμένου να λάβει τα απαραίτητα διορθωτικά μέτρα.

4. Κατά την εφαρμογή των προαναφερθέντων όρων για τις ΜΜΕ η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θα λάβει υπόψη της τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων που ανήκουν σ' αυτήν την κατηγορία μεγέθους.

5. Η έγκριση των ενισχύσεων διάσωσης δεν προδικάζει την έγκριση ενισχύσεων βάσει σχεδίου αναδιάρθρωσης, το οποίο θα πρέπει να εκτιμηθεί ξεχωριστά.

16.3.2. Ενισχύσεις αναδιάρθρωσης

16.3.2.1. Βασική προσέγγιση

1. Οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης προκαλούν ιδιαίτερες ανησυχίες όσον αφορά τον ανταγωνισμό, δεδομένου ότι ενδέχεται να μετατοπίσουν αδίκως το βάρος της διαρθρωτικής προσαρμογής και των κοινωνικών και βιομηχανικών προβλημάτων σε άλλους παραγωγούς οι οποίοι δεν χρειάζονται ενίσχυση και σε άλλα κράτη της ΕΖΕΣ ή κράτη μέλη της ΕΚ. Για το λόγο αυτό, οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης κατά γενικό κανόνα επιτρέπονται μόνο σε περιπτώσεις κατά τις οποίες μπορεί να αποδειχθεί ότι η έγκριση της ενίσχυσης αναδιάρθρωσης συμβιβάζεται με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ. Αυτό είναι δυνατό μόνο εφόσον εφαρμόζονται αυστηρά κριτήρια και λαμβάνονται πλήρως υπόψη οι ενδεχόμενες στρεβλωτικές συνέπειες της ενίσχυσης.

16.3.2.2. Γενικοί όροι

1. Βάσει των ειδικών όρων για τις ενισχυόμενες περιοχές και τις ΜΜΕ που παρατίθενται κατωτέρω, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ για να εγκρίνει τη χορήγηση ενίσχυσης υπέρ σχεδίου αναδιάρθρωσης, θα πρέπει αυτό να πληροί όλους τους ακόλουθους γενικούς όρους:

α) Αποκατάσταση της βιωσιμότητας

Ο εκ των ων ουκ άνευ όρος για τα σχέδια αναδιάρθρωσης είναι ότι πρέπει να αποκαθιστούν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και υγεία της εταιρείας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος και βάσει ρεαλιστικών υποθέσεων όσον αφορά τους μελλοντικούς όρους λειτουργίας. Κατά συνέπεια, η ενίσχυση αναδιάρθρωσης πρέπει να σχετίζεται με ένα βιώσιμο σχέδιο αναδιάρθρωσης/εξυγίανσης το οποίο υποβάλλεται με όλες τις σχετικές λεπτομέρειες στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ. Το σχέδιο πρέπει να αποκαθιστά την ανταγωνιστικότητα της εταιρείας σε εύλογο χρονικό διάτημα. Η βελτίωση της βιωσιμότητας πρέπει να αποτελεί κυρίως απόρροια των εσωτερικών μέτρων που περιλαμβάνονται στο σχέδιο αναδιάρθρωσης και μπορεί μόνο να βασίζεται σε εξωτερικούς παράγοντες, όπως η αύξηση των τιμών και της ζήτησης, που δεν εξαρτώνται από την εταιρεία, εφόσον οι υποθέσεις της για την αγορά τυγχάνουν γενικής αποδοχής. Η επιτυχής αναδιάρθρωση θα πρέπει να συνεπάγεται την εγκατάλειψη διαρθρωτικά ζημιογόνων δραστηριοτήτων.

Για την εκπλήρωση του κριτήριου βιωσιμότητας, το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να προσφέρει στην εταιρεία τη δυνατότητα να καλύψει όλα της τα έξοδα, συμπεριλαμβανομένης της υποτίμησης και των χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων και να προβλέπει μια ελάχιστη απόδοση επί του κεφαλαίου, ώστε, μετά την ολοκλήρωση της αναδιάρθρωσης, η εταιρεία να μην χρειάζεται περαιτέρω κρατικές ενσχύσεις και να αποκτήσει ανταγωνιστική αυτοδυναμία. Κατά συνέπεια, όπως και οι ενισχύσεις διάσωσης, οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης θα πρέπει, υπό κανονικές συνθήκες, να χορηγούνται μόνο μια φορά.

β) Πρόληψη της αθέμιτης στρέβλωσης του ανταγωνισμού μέσω των ενισχύσεων

Ένας περαιτέρω όρος για τη χορήγηση ενισχύσεων αναδιάρθρωσης είναι ότι πρέπει να συνοδεύονται από μέτρα τα οποία θα αντισταθμίζουν στο βαθμό του δυνατού τις αρνητικές επιπτώσεις στους ανταγωνιστές. Ειδάλλως οι ενισχύσεις είναι αντίθετες προς το κοινό συμφέρον και δεν θεωρούνται επιλέξιμες για εξαίρεση βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ).

Εάν, βάσει αντικειμενικής εκτίμησης της κατάστασης προσφοράς και ζήτησης, διαπιστωθεί ότι υπάρχει διαρθρωτικό πλεονάζον δυναμικό στο έδαφος που καλύπτεται από τη συμφωνία ΕΟΧ που εξυπηρετείται από τον αποδέκτη, το σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει να συμβάλει, σε βαθμό ανάλογο προς το ποσό της ληφθείσας ενίσχυσης, στην αναδιάρθρωση του βιομηχανικού τομέα που εξυπηρετεί τη σχετική αγορά στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα μειώνοντας κατά τρόπο αμετάκλητο το παραγωγικό δυναμικό. Μια μείωση θεωρείται αμετάκλητη όταν τα σχετικά πάγια στοιχεία καταστρέφονται, υποβαθμίζεται οριστικά η παραγωγική τους ικανότητα ή μετατρέπεται οριστικά η χρήση τους. Στην περίπτωση αυτή, η πώληση παραγωγικού δυναμικού σε ανταγωνιστές δεν επαρκεί, εκτός εάν η μονάδα πωλείται για να χρησιμοποιηθεί σε περιοχή από την οποία η συνεχιζόμενη λειτουργία των εγκαταστάσεων δεν θα έχει σημαντικές επιπτώσεις όσον αφορά την κατάσταση του ανταγωνισμού στο έδαφος που καλύπτεται από τη συμφωνία ΕΟΧ.

Η αρχή της αναλογικής μείωσης του παραγωγικού δυναμικού μπορεί να εφαρμοστεί με μικρότερη αυστηρότητα όταν η εν λόγω μείωση ενδέχεται να προκαλέσει έκδηλη υποβάθμιση στη διάρθρωση της αγοράς, για παράδειγμα με τη δημιουργία μονοπωλίου ή ολιγοπωλίου.

Αντίθετα, όταν δεν υπάρχει διαρθρωτικό πλεονάζον παραγωγικό δυναμικό στο έδαφος που καλύπτεται άπο τη συμφωνία ΕΟΧ που εξυπηρετείται από τον αποδέκτη, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κανονικά δεν απαιτεί μείωση του παραγωγικού δυναμικού σε αντάλλαγμα της ενίσχυσης. Ωστόσο, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι η ενίσχυση θα χρησιμοποιηθεί μόνο με σκοπό την αποκατάσταση της βιωσιμότητας της εταιρείας και ότι δεν θα επιτρέψει στον αποδέκτη κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του σχεδίου αναδιάρθρωσης να επεκτείνει το παραγωγικό του δυναμικό παρά μόνο στο βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας του, χωρίς να στρεβλώνει αδικαιολόγητα τον ανταγωνισμό. Για να είναι βέβαιη ότι η η ενίσχυση δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ενδέχεται να επιβάλλει οποιουσδήποτε όρους και υποχρεώσεις που θα κρίνει απαραίτητους.

γ) Ενισχύσεις ανάλογες με τις δαπάνες και τα οφέλη της αναδιάρθρωσης

Το ποσό και η ένταση της ενίσχυσης πρέπει να περιορίζονται στο ελάχιστο δυνατό που απαιτείται για να καταστεί δυνατή η αναδιάρθρωση και πρέπει να σχετίζονται με τα προβλεπόμενα οφέλη. Κατά συνέπεια, οι αποδέκτες της ενίσχυσης θα πρέπει κανονικά να συμβάλουν στο σχέδιο αναδιάρθρωσης χρησιμοποιώντας ίδιους πόρους ή εξωτερικές εμπορικές πηγές χρηματοδότησης. Για να περιορισθούν οι στρεβλωτικές συνέπειες, η μορφή υπό την οποία χορηγείται η ενίσχυση πρέπει να είναι τέτοια που να μην δημιουργεί στην εταιρεία πλεόνασμα μετρητών το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για επιθετικές δραστηριότητες στρέβλωσης της αγοράς ανεξάρτητες από τη διαδικασία αναδιάρθρωσης. Επίσης, η ενίσχυση δεν θα πρέπει να διατεθεί για τη χρηματοδότηση νέας επένδυσης που δεν απαιτείται για την αναδιάρθρωση. Οι ενισχύσεις για την χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση δεν θα πρέπει να μειώνουν αδικαιολόγητα τις χρηματοοικονομικές επιβαρύνσεις της εταιρείας.

Εάν η ενίσχυση χρησιμοποιείται για την παραγραφή χρεών που προέρχονται από παρελθούσες ζημίες, οποιεσδήποτε φορολογικές πιστώσεις που σχετίζονται με τις ζημίες πρέπει να εξαλειφθούν και να μην συμψηφιστούν με μελλοντικά κέρδη, πωληθούν ή μεταβιβαστούν σε τρίτους ενδιαφερόμενους, διότι στην περίπτωση αυτή η εταιρεία θα ελάμβανε δύο φορές την ενίσχυση.

δ) Πλήρης εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης και τήρηση των όρων

Η εταιρεία πρέπει να εφαρμόσει πλήρως το υποβληθέν σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο ενέκρινε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ και πρέπει να εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ. Ειδάλλως, με την επιφύλαξη τροποποίησης της αρχικής απόφασης ως αποτέλεσμα νέας κοινοποίησης από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ΕΖΕΣ, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θα λάβει μέτρα για την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Στα μέτρα αυτά μπορεί να περιλαμβάνεται η απαίτηση επιστροφής της ενίσχυσης η οποία διαπιστώθηκε ότι δεν συμβιβάζεται με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ.

ε) Παρακολούθηση και ετήσια έκθεση

Για την παρακολούθηση της εφαρμογής, της προόδου και της επιτυχίας του σχεδίου αναδιάρθρωσης η εταιρεία υποχρεούται να υποβάλει στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ λεπτομερείς ετήσιες εκθέσεις. Η ετήσια έκθεση θα πρέπει να περιέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες που θα επιτρέψουν στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ να παρακολουθεί την εφαρμογή του συμφωνηθέντος σχεδίου αναδιάρθρωσης, την παραλαβή της ενίσχυσης από την εταιρεία, τη χρηματοοικονομική της θέση και την τήρηση των όρων ή υποχρεώσεων που καθορίζονται στην απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ με την οποία εγκρίνεται η ενίσχυση. Εάν παραστεί ιδιαίτερη ανάγκη για την έγκαιρη επιβεβαίωση ορισμένων καίριων πληροφοριών, όπως κλείσιμο, μειώσεις παραγωγικού δυναμικού κ.λπ., η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ μπορεί να ζητήσει τη συχνότερη υποβολή εκθέσεων.

16.3.2.3. Όροι για τη χορήγηση ενισχύσεων αναδιάρθρωσης σε ενισχυόμενες περιοχές

1. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ πρέπει να λαμβάνει υπόψη της τις ανάγκες της περιφερειακής ανάπτυξης όταν καλείται να εκτιμήσει μια ενίσχυση αναδιάρθρωσης σε ενισχυόμενες περιοχές. Ωστόσο, το γεγονός ότι μια προβληματική εταιρεία είναι εγκατεστημένη σε ενισχυόμενη περιοχή δεν δικαιολογεί μια απόλυτα ανεκτική προσέγγιση όσον αφορά τις ενισχύσεις αναδιάρθρωσης. Η τακτική αυτή τόσο μεσοπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα δεν βοηθά μια περιοχή να αναζωογονήσει τεχνητά εταιρείες οι οποίες για διαρθρωτικούς ή άλλους λόγους είναι τελικά καταδικασμένες να χρεωκοπήσουν.

2. Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμένους εθνικούς πόρους για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης, είναι προς το συμφέρον των περιφερειών να διαθέσουν τους εν λόγω πενιχρούς πόρους για να αναπτύξουν το ταχύτερο δυνατό βιώσιμες και ανθεκτικές στο χρόνο εναλλακτικές δραστηριότητες. Τέλος, οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού πρέπει να ελαχιστοποιηθούν ακόμη και σε περιπτώσεις ενίσχυσης εταιρειών σε ενισχυόμενες περιοχές.

3. Συνεπώς, τα κριτήρια που παρατίθενται στην παράγραφο 16.3.2.2 ανωτέρω ισχύουν εξίσου και στις ενισχυόμενες περιοχές, ακόμη και όταν λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες της περιφερειακής ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, η πράξη αναδιάρθρωσης πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα μια οικονομικά βιώσιμη επιχείρηση η οποία θα συμβάλει στην πραγματική ανάπτυξη της περιοχής χωρίς να απαιτεί συνεχώς ενίσχυση. Συνεπώς, οι επαναλαμβανόμενες εισφορές ενίσχυσης δεν θα αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη επιείκεια απ' ότι στις μη ενισχυόμενες περιοχές. Ομοίως, τα σχέδια αναδιάρθρωσης πρέπει να ολοκληρώνονται και να παρακολουθούνται. Επίσης, για την πρόληψη αθέμιτων στρεβλώσεων του ανταγωνισμού η ενίσχυση πρέπει να είναι ανάλογη με τα έξοδα και τα οφέλη αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερη ελαστικότητα όσον αφορά την απαίτηση για τη μείωση του παραγωγικού δυναμικού στην περίπτωση αγορών με διαρθρωτικό πλεονάζον δυναμικό. Εφόσον δικαιολογείται από ανάγκες περιφερειακής ανάπτυξης, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θα απαιτεί μια μικρότερης κλίμακας μείωση του παραγωγικού δυναμικού για το σκοπό αυτό στις ενισχυόμενες περιοχές από ότι στις μη ενισχυόμενες και θα κάνει διάκριση μεταξύ των περιοχών που είναι επιλέξιμες για περιφερειακή ενίσχυση βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συμφωνίας ΕΟΧ και αυτών που είναι επιλέξιμες βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ), λαμβάνοντας υπόψη την μεγαλύτερη σοβαρότητα των περιφερειακών προβλημάτων στις πρώτες περιοχές.

4. Κάθε ενίσχυση για νέα επένδυση που δεν απαιτείται για την αναδιάρθρωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια περιφερειακής ενίσχυσης που έχει εγκρίνει η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ.

16.3.2.4. Ενίσχυση για την αναδιάρθρωση μικρομεσαίων επιχειρήσεων

1. Εφόσον τηρούνται τα αποδεκτά όρια όσον αφορά την ένταση της ενίσχυσης, οι ενισχύσεις για εταιρείες που ανήκουν στην κατηγορία των μικρομεσαίων, τείνουν να επηρεάζουν τους όρους των εμπορικών συναλλαγών λιγότερο από ότι οι ενισχύσεις για μεγάλες εταιρείες και οι ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες στον ανταγωνισμό είναι πιθανότερο να αντισταθμιστούν από τα οικονομικά οφέλη (17). Το ίδιο ισχύει και για τις ενισχύσεις αναδιάρθρωσης. Κατά συνέπεια, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ δικαιολογείται να τηρεί ανεκτικότερη στάση έναντι των ενισχύσεων αυτών όταν χορηγούνται σε ΜΜΕ.

2. Στους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) που περιέχονται στο κεφάλαιο 10 των κατευθυντηρίων γραμμών, θεσπίζεται ενιαίος ορισμός της ΜΜΕ με σκοπό τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων.

3. Για τη χορήγηση ενισχύσεων αναδιάρθρωσης η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ δεν θα επιβάλει στις ΜΜΕ τους ίδιους αυστηρούς όρους όπως για τις ενισχύσεις αναδιάρθρωσης μεγάλων εταιρειών, ιδίως όσον αφορά τις μειώσεις του παραγωγικού δυναμικού και της υποχρεώσεις υποβολής έκθεσης.

16.3.2.5. Ενισχύσεις για την κάλυψη του κοινωνικού κόστους της αναδιάρθρωσης

1. Τα σχέδια αναδιάρθρωσης συνεπάγονται κανονικά μειώσεις ή εγκατάλειψη των προβλήματικών δραστηριοτήτων. Η υποβάθμιση των δραστηριοτήτων της εταιρείας είναι συχνά απαραίτητη για να επιτευχθεί ο εξορθολογισμός και η αποτελεσματικότητά της, ανεξάρτητα από τις μειώσεις παραγωγικού δυναμικού που ενδέχεται να επιβληθούν ως όρος για τη χορήγηση της ενίσχυσης, σε περίπτωση που η εταιρεία πάσχει από διαρθρωτικό πλεονάζον δυναμικό. Ανεξάρτητα από το αίτιο που τα προκάλεσε, τα μέτρα αυτά οδηγούν γενικά σε μείωση του εργατικού δυναμικού της εταιρείας.

2. Η νομοθεσία των κρατών ΕΖΕΣ και των κρατών μελών της EK ενδέχεται να προβλέπει γενικά καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης, βάσει των οποίων οι αποζημιώσεις απόλυσης και οι συντάξεις πρόωρης συνταξιοδότησης καταβάλλονται απευθείας στους απολυθέντες. Τα καθεστώτα αυτά δεν πρέπει να θεωρούνται ως κρατικές ενισχύσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 61 παράγραφος 1, στο βαθμό που το κράτος διευθετεί το θέμα άμεσα με τους εργαζόμενους χωρίς τη συμμετοχή της εταιρείας.

3. Εκτός από την άμεση αποζημίωση λόγω απόλυσης και την πρόωρη συνταξιοδότηση, τα γενικά καθεστώτα κοινωνικής στήριξης είναι διαδεδομένα, βάσει των οποίων η κυβέρνηση καλύπτει το κόστος των αποζημιώσεων που η εταιρεία χορηγεί στους απολυθέντες εργαζόμενους και που υπερβαίνουν τις καταστατικές ή συμβατικές υποχρεώσεις της. Όταν τα καθεστώτα αυτά είναι γενικά διαθέσιμα, χωρίς τομεακούς περιορισμούς σε εργάτες που πληρούν προκαθορισμένους και αυτόματους όρους επιλεξιμότητας, τότε δεν θεωρούνται ότι συνιστούν ενίσχυση βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 1 για εταιρείες υπό αναδιάρθρωση. Αντίθετα, εάν τα καθεστώτα χρησιμοποιούνται για να στηρίξουν την αναδιάρθρωση σε ειδικούς βιομηχανικούς τομείς, ενδέχεται να περιέχουν στοιχείο ενίσχυσης λόγω του επιλεκτικού τρόπου χρησιμοποίησής τους.

4. Οι υποχρεώσεις που έχει μια εταιρεία βάσει του εργατικού δικαίου ή των συλλογικών συμβάσεων με τα εργατικά σωματεία όσον αφορά τις αποζημιώσεις λόγω απόλυσης ή/και συντάξεις πρόωρης συνταξιοδότησης αποτελούν μέρος των συνήθων εξόδων μιας επιχείρησης τα οποία η εταιρεία πρέπει να καταβάλει από ίδιους πόρους. Κατά συνέπεια, κάθε κρατική εισφορά στα εν λόγω έξοδα πρέπει να θεωρείται ενίσχυση. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το εάν οι πληρωμές πραγματοποιούνται άμεσα στην εταιρεία ή εάν χορηγούνται μέσω κυβερνητικού φορέα στους εργαζόμενους.

5. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ αντιμετωπίζει θετικά τις ενισχύσεις αυτού του είδους, διότι αποφέρουν οικονομικά οφέλη τα οποία υπερβαίνουν τα συμφέροντα της ενδιαφερόμενης εταιρείας, διευκολύνοντας τη διαρθρωτική αλλαγή και μειώνοντας τα προβλήματα, και συχνά εξομοιώνουν μόνο τις διαφορετικές της υποχρεώσεις που επιβάλλει στις εταιρείες η εθνική νομοθεσία.

6. Εκτός από την κάλυψη των αποζημιώσεων λόγω απόλυσης και πρόωρης συνταξιοδότησης, η ενίσχυση καταβάλλεται συνήθως σε σχέση με μια ειδική περίπτωση αναδιάρθρωσης για την κατάρτιση, την παροχή συμβουλών και πρακτικής βοήθειας για την εξεύρεση εναλλακτικής απασχόλησης και την επανεγκατάσταση, και την παροχή επαγγελματικής κατάρτισης και βοήθειας για εργαζόμενους που επιθυμούν να ξεκινήσουν νέες επιχειρήσεις. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ λαμβάνει συστηματικά ευνοϊκή θέση όσον αφορά τις ενισχύσεις αυτές.

7. Οι ενισχύσεις για κοινωνικά μέτρα αποκλειστικά προς όφελος των εργαζόμενων που απολύονται λόγω της αναδιάρθρωσης, δεν λαμβάνονται υπόψη για να καθοριστεί η κλίμακα μείωσης του παραγωγικού δυναμικού σύμφωνα με την παράγραφο 16.3.2.2 στοιχείο β) ανωτέρω.

16.4. Καθεστώτα για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση των ΜΜΕ

1. Για τις ΜΜΕ που εμπίπτουν στον ορισμό της παραγράφου 10.2, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ είναι διατεθειμένη να επιτρέψει καθεστώτα ενίσχυσης για σκοπούς διάσωσης ή αναδιάρθρωσης. Αυτό θα συμβεί εντός της συνήθους περιόδου δύο μηνών από την παραλαβή όλων των πληροφοριών, εκτός εάν το καθεστώς δικαιολογεί την ταχεία διαδικασία χορήγησης απαλλαγής, στην οποία περίπτωση η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ έχει στη διάθεσή της είκοσι εργάσιμες ημέρες (18). Τα καθεστώτα αυτού του είδους πρέπει να προσδιορίζουν σαφώς τις επιλέξιμες εταιρείες, τις περιστάσεις υπό τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση αναδιάρθρωσης ή διάσωσης και το ανώτατο ποσό της διαθέσιμης ενίσχυσης. Προϋπόθεση της έγκρισης θα αποτελεί η υποβολή ετήσιας έκθεσης σχετικά με τη λειτουργία του καθεστώτος, η οποία θα περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο κεφάλαιο 30 και στα παραρτήματα III και IV των κατευθυντηρίων γραμμών. Οι εκθέσεις πρέπει επίσης να περιλαμβάνουν επιμέρους κατάλογο όλων των αποδέκτριων εταιρειών αναφέροντας: την επωνυμία της εταιρείας, τον τομεακό κώδικα -σύμφωνα με τη NACE (19), διψήφιους κώδικες τομεακής κατάταξης-τον αριθμό των υπαλλήλων, τον ετήσιο κύκλο εργασιών, το ποσό ενίσχυσης ανά έτος, επιβεβαίωση για το εάν έχει ληφθεί ενίσχυση αναδιάρθρωσης ή διάσωσης κατά τα προηγούμενα δύο έτη και, στην περίπτωση αυτή, το συνολικό ποσό που χορηγήθηκε προηγουμένως.

2. Η χορήγηση ενίσχυσης για τη διάσωση ή αναδιάρθρωση ΜΜΕ εκτός εγκεκριμένου καθεστώτος πρέπει να κοινοποιείται ξεχωριστά στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, όπως και στην περίπτωση χορήγησης ενίσχυσης για μεγάλες εταιρείες. Για τη χορήγηση ενισχύσεων ή τα καθεστώτα ενίσχυσης για τη διάσωση ή την αναδιάρθρωση εταιρειών που πληρούν τους όρους του κανόνα de minimis (βλέπε παράγραφο 16.2.3 ανωτέρω) δεν χρειάζεται κοινοποίηση.

16.5. Διάρκεια και επανεξέταση των κανόνων

Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θα ακολουθήσει τους κανόνες αυτούς κατά την αξιολόγηση των ενισχύσεων για τη διάσωση ή την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων επί τρία έτη από την ημερομηνία έγκρισής τους. Πριν τη λήξη της εν λόγω περιόδου θα επανεξετάσει τη λειτουργία των κανόνων.

Βρυξέλλες, 19 Οκτωβρίου 1994.

Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ

Knut ALMESTAD

Ο Πρόεδρος

(1) Εφεξής αναφερόμενες ως «κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις».

(2) ΕΕ αριθ. L 231 της 3. 9. 1994, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 263 της 3. 10. 1994, σ. 22.

(4) Το κεφάλαιο αυτό αντιστοιχεί στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων, που εγκρίθηκαν στις 27 Ιουλίου 1994 (δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα τη στιγμή της υιοθέτησης του κειμένου).

(5) Βλέπε συγκεκριμένα, Συλλογή Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινότητων (ΔΕΚ) 14 Φεβρουαρίου 1990, υπόθεση C-301/87, Γαλλία κατά Επιτροπής (1990) Συλλογή I-307 (Boussac) 7 Συλλογή 21 Μαρτίου 1990, υπόθεση C-142/87, Βέλγιο κατά Επιτροπής (1990) Συλλογή I-959 (Tubemeuse) 7 Συλλογή 21 Μαρτίου 1990, υπόθεση C-303/88, Ιταλία κατά Επιτροπής (1991) Συλλογή 1-1433 (ENI-Lanerossi) (1991) Συλλογή I-1603 7 Συλλογή 21 Μαρτίου 1991, υπόθεση C-305/89, Ιταλία κατά Επιτροπής (Alfa Romeo). Βλέπε επίσης Συλλογή 14 Νοεμβρίου 1984, υπόθεση 323/82, Intermills κατά Επιτροπής (1984) Συλλογή 3809 7 Συλλογή 13 Μαρτίου 1985, υποθέσει 296 και 318/82, Κάτω Χώρες και Leeuwarder Papierwarenfabriek κατά Επιτροπής (1985) Συλλογή 809 7 Συλλογή 10 Ιουλίου 1986, υπόθεση 234/84, Βέλγιο κατά Επιτροπής (1986) Συλλογή 2263 (Meura).

(6) Παράγραφοι 227-228 και παράγραφος 177 (βλέπε σημείο 33 του παραρτήματος XV της συμφωνίας ΕΟΧ).

(7) Βλέπε κεφάλαιο 19 των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών.

(8) Βλέπε κεφάλαιο 20 των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών.

(9) Βλέπε κεφάλαιο 10 των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών.

(10) Βλέπε μέρος III των κατευθυντηρίων γραμμών.

(11) Βλέπε Κεφάλαιο 12 των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών για την εφαρμογή του κανόνα de minimis.

(12) Βλέπε παράγραφος 16.2.2. 1.

(13) Οδηγία 80/723/EOK της Επιτροπής της 25ης Ιουνίου 1980 για τη διαφάνεια των χρηματοοικονομικών σχέσεων μεταξύ κρατών μελών και δημοσίων επιχειρήσεων.

(14) Βλέπε Συλλογή ΔΕΚ 2 Μαρτίου 1977, υπόθεση 78/76, Steinike und Weinlig v. Germany, 1977 Συλλογή 595 7 Crιdit Lyonnais/Usinor-Sacilor, Ανακοίνωση τύπου της Επιτροπής IP(91) 1045.

(15) Οι όροι αυτοί θεσπίζονται στο κεφάλαιο 16 των κατευθυντηρίων γραμμών, όπως εγκρίθηκαν αρχικά από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 19 Ιανουαρίου 1994 και αντιστοιχούν με το σημείο 228 για τον έλεγχο των ενσιχύσεων διάσωσης και αναδιάρθρωσης της Όγδοης Έκθεσης επί της πολιτικής ανταγωνισμού της Επιτροπής.

(16) Εάν η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ δεν έχει ολοκληρώσει την εξέταση του προγράμματος αναδιάρθρωσης πριν τη λήξη της περιόδου για την οποία έχει εγκριθεί η χορήγηση της ενίσχυσης διάσωσης, θα αντιμετωπίσει ευνοϊκά το ενδεχόμενο παράτασης της ενίσχυσης διάσωσης μέχρι την περάτωση της εξέτασης (βλέπε 23η Έκθεση Ανταγωνισμού, σημείο 527).

(17) Βλέπε κεφάλαιο 10 (κανόνες για τις ενισχύσεις προς τις ΜΜΕ).

(18) Βλέπε κεφάλαιο 11 των κατευθυντηρίων γραμμών.

(19) Γενική Ονοματολογία των Οικονομικών Δραστηριοτήτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, που δημοσιεύθηκε από τη Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.»