ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

(99-002 Ισλανδία)

Ανακοίνωση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, προς τα άλλα κράτη της ΕΖΕΣ, τα κράτη μέλη της ΕΚ και τους ενδιαφερόμενους σχετικά με κρατική ενίσχυση υπό μορφή προσωρινής επιστροφής των εξόδων ταινιών παραγόμενων στην Ισλανδία (ενίσχυση αριθ. 99-002)

(1999/C 223/12)

Μέσω της απόφασης αριθ. 114/99/COL της 4ης Ιουνίου 1999, τα κύρια σημεία της οποίας παρατίθενται στη συνέχεια, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου. Η ισλανδική κυβέρνηση ενημερώθηκε μέσω αντιγράφου της απόφασης.

"Ι. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

1. Κοινοποίηση

Με επιστολή του Υπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου της 10ης Μαρτίου 1999, η οποία παρελήφθη και καταχωρίστηκε από την Αρχή στις 7 Απριλίου 1999 (έγγραφο 99-2531-Α), οι ισλανδικές αρχές κοινοποίησαν, σύφμωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, ορισμένα μέτρα υπέρ της παραγωγής ταινιών στην Ισλανδία. Η επιστολή ανέφερε ότι οι ισλανδικές αρχές δεν ήταν βέβαιες κατά πόσον απαιτείται η κοινοποίηση κρατικής ενίσχυσης για πολιτιστικές δραστηριότητες, όπως η παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών. Στην επιστολή επισυνάφθηκε σχέδιο νόμου σχετικά με την προσωρινή επιστροφή των εξόδων ταινιών παραγόμενων στην Ισλανδία.

Στη συνέχεια η Αρχή πληροφορήθηκε ότι, στις 11 Μαρτίου 1999, το ισλανδικό Κοινοβούλιο ενέκρινε σχέδιο νόμου με το ίδιο αντικείμενο (νόμος αριθ. 43/1999).

2. Γενική περιγραφή των μέτρων

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νέου ισλανδικού νόμου, στόχος των μέτρων είναι να προσελκυστούν αλλοδαποί παραγωγοί ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων στην Ισλανδία μέσω της επιστροφής ενός ποσοστού των εξόδων παραγωγής που πραγματοποιούνται στην Ισλανδία. Ο νόμος έχει προσωρινό χαρακτήρα, καθότι δεν προβλέπει στήριξη για ταινίες των οποίων η παραγωγή θα ξεκινήσει μετά το 2005.

Ο όρος 'έξοδα παραγωγής' στον ισλανδικό νόμο καλύπτει όλα τα επιχειρηματικά και λοιπά έξοδα που εκπίπτουν από το εισόδημα βάσει του νόμου για τη φορολογία εισοδήματος των επιχειρήσεων. Ωστόσο, ισχύει ο όρος ότι τα έξοδα πραγματοποιούνται στην Ισλανδία και ότι οι μισθοί και οι πληρωμές σε υπεργολάβους υπόκεινται σε φορολογία στην Ιρλανδία.

Οι αιτήσεις επιστροφής υποβάλλονται στο Υπουργείο Βιομηχανίας πριν από την έναρξη του σχεδίου. Το Υπουργείο Βιομηχανίας ορίζει μια επιτροπή που εξετάζει τις αιτήσεις και προτείνει το ποσό στήριξης σε κάθε περίπτωση.

Μια αίτηση πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις για να εγκριθεί:

α) πρέπει να συσταθεί μια εταιρεία στην Ισλανδία για την παραγωγή της ταινίας·

β) πρέπει να καταρτιστεί λεπτομερές σχέδιο κόστους παραγωγής και χρηματοδότησης·

γ) το ελάχιστο κόστος παραγωγής των επιλέξιμων ταινιών πρέπει κατά κανόνα να είναι τουλάχιστον 80 εκατ. ISK·

δ) μετά την ολοκλήρωση της ταινίας, το κόστος παραγωγής πρέπει να ελεγχθεί από ορκωτό λογιστή·

ε) η παραγωγή της ταινίας πρέπει να ολοκληρωθεί εντός τριών ετών από τη στιγμή της επιστροφής.

Εφόσον δεν πληρούνται οι ανωτέρω προϋποθέσεις, η επιστροφή των εξόδων μπορεί να απορριφθεί.

Η επιστροφή των εξόδων παραγωγής έχει ως εξής:

κατά τα έτη 1999-2002: 12 %

κατά τα έτη 2003-2005: 9 %.

Εφόσον το κόστος παραγωγής κυμαίνεται μεταξύ των 80 εκατ. και των 100 εκατ. ISK, το ποσοστό επιστροφής μειώνεται κατά το ήμισυ. Για τις ταινίες με κόστος παραγωγής από 101 εκατ. έως 120 εκατ. ISK, το ποσοστό επιστροφής μειώνεται κατά ένα τέταρτο. Τούτο σημαίνει ότι το πλήρες ποσοστό επιστροφής παρέχεται μόνο για ταινίες με κόστος παραγωγής που φθάνει τα 121 εκατ. ISK, ενώ για τις ταινίες με κόστος παραγωγής μικρότερο των 80 εκατ. ISK, δεν παρέχεται επιστροφή.

Το Υπουργείο Βιομηχανίας λαμβάνει τις αποφάσεις σχετικά με την επιστροφή. Οι αποφάσεις αυτές βασίζονται στο ελεγμένο κόστος παραγωγής. Το ποσοστό καθορίζεται βάσει του έτους κατά το οποίο ξεκίνησε η παραγωγή.

Η επιστροφή πραγματοποιείται μόνο μετά την ολοκλήρωση της παραγωγής και τη λύση της εταιρείας που συστήθηκε για την παραγωγή της ταινίας. Τυχόν οφειλόμενοι φόροι και τέλη προς το κράτος ή τις δημοτικές αρχές αφαιρούνται.

Εφόσον ο αιτών έχει λάβει επιχορήγηση από το Ισλανδικό Ταμείο Ταινιών ('Kvikmyndasjóður Íslands') για την παραγωγή της ίδιας ταινίας, δεν λαμβάνει επιστροφή βάσει των εν λόγω μέτρων.

Ο υπουργός Βιομηχανίας δύναται να εκδώσει κανονισμό για την εφαρμογή του νόμου.

Στην επιστολή του Υπουργείου με την οποία κοινοποιήθηκε το καθεστώς ενισχύσεων, αναφέρεται ότι στόχος του είναι να αυξηθεί η ποικιλότητα και η παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών στην Ισλανδία. Στην επιστολή αυτή υπογραμμίζεται επίσης ότι το νομοσχέδιο δεν προβλέπει προϋποθέσεις εθνικότητας ή γλώσσας.

Στις ερμηνευτικές σημειώσεις του νομοσχεδίου αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οι επιστροφές πραγματοποιούνται μεν μόνο μετά την ολοκλήρωση των ταινιών, ωστόσο, πριν από την έναρξη του σχεδίου το Υπουργείο δύναται να αποφανθεί βάσει της αίτησης εάν η ταινία είναι επιλέξιμη για επιστροφή των εξόδων. Στις περιπτώσεις αυτές, δεσμεύεται έναντι του παραγωγού ότι ένα ποσοστό των εξόδων παραγωγής που πραγματοποιούνται στην Ισλανδία θα επιστραφούν όταν ολοκληρωθεί η παραγωγή.

II. ΕΚΤΙΜΗΣΗ

1. Η έννοια και η ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης

Το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ προβλέπει τα εξής: 'Ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη μέλη της ΕΚ, τα κράτη της ΕΖΕΣ ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό δια της ευνοϊκής μεταχείρισης ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με τη λειτουργία της παρούσας συμφωνίας, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, εκτός αν η παρούσα συμφωνία ορίζει άλλως'.

Τούτο σημαίνει ότι, για να αποτελεί ένα μέτρο κρατική ενίσχυση, πρέπει να πληρούνται τέσσερα σωρευτικά κριτήρια. Το μέτρο πρέπει: 1) να παρέχει ένα χρηματοοικονομικό πλεονέκτημα σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις, 2) να χορηγείται από το κράτος ή με κρατικούς πόρους, 3) να έχει συγκεκριμένο χαρακτήρα, και 4) να μπορεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό ή να επηρεάσει τις συναλλαγές εντός του ΕΟΧ.

Καταρχήν σημειώνεται ότι η παραγωγή ταινιών είναι ένας τομέας που καλύπτεται πλήρως από τη συμφωνία ΕΟΧ και δεν επηρεάζεται από τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της που προβλέπεται στο άρθρο 8.

Ένα μέτρο επιχορήγησης του κόστους παραγωγής ορισμένων ταινιών βάσει των αιτήσεων παραγωγών ταινιών που ασκούν δραστηριότητες στην Ισλανδία αποτελεί χρηματοοικονομικό πλεονέκτημα για ορισμένες ταινίες και έχει συγκεκριμένο χαρακτήρα. Το μέτρο, καθότι παρέχεται με άμεσες επιχορηγήσεις του κράτους, χορηγείται προφανώς από το κράτος. Συνεπώς, οι τρεις πρώτες προϋποθέσεις πληρούνται.

Εν γένει, τα μέτρα στήριξης επηρεάζουν τον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της συμφωνίας ΕΟΧ, εφόσον η αποδέκτρια επιχείρηση ασκεί μια οικονομική δραστηριότητα στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιούνται συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών και η ενίσχυση ενδυναμώνει τη θέση της επιχείρησης έναντι των ανταγωνιστών της. Ο κανόνας αυτός ισχύει όχι μόνο για τις επιχειρήσεις που πραγματοποιούν εξαγωγές, αλλά και για τις ανταγωνιστικές επιχειρήσεις που πραγματοποιούν εισαγωγές. Επιπλέον, λόγω της αλληλεξάρτησης μεταξύ των αγορών του ΕΟΧ, ο ίδιος κανόνας ισχύει κατά πάσα πιθανότητα και για αποδέκτες ενίσχυσης που προτίθενται να εξάγουν όλη ουσιαστικά την παραγωγή τους σε αγορές εκτός του ΕΟΧ.

Οι επιπτώσεις που έχουν στις συναλλαγές τα μέτρα στήριξης υπέρ της παραγωγής ταινιών και τηλεοπτικών σειρών εξαρτώνται, μεταξύ άλλων, από το είδος των ενισχυόμενων ταινιών και από το ακροατήριο στο οποίο απευθύνονται οι ταινίες αυτές. Στην προκειμένη περίπτωση, τα μέτρα ενίσχυσης ουδόλως περιορίζουν ή οριοθετούν τα είδη ταινιών και τηλεοπτικών σειρών που είναι επιλέξιμα για ενίσχυση βάσει παρόμοιων κριτηρίων.

Όπως προαναφέρεται, στόχος του νόμου είναι να προσελκυστούν αλλοδαποί παραγωγοί ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων στην Ισλανδία. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση του Υπουργείου Οικονομικών που αποτελεί παράρτημα του νομοσχεδίου, κατά πάσα πιθανότητα ο στόχος του νομοσχεδίου θα επιτευχθεί. Το Υπουργείο Οικονομικών εκτιμά ότι η ετήσια δημοσιονομική δαπάνη που συνεπάγεται η εφαρμογή του νομοσχεδίου θα κυμαίνεται μεταξύ των 100 και των 300 εκατ. ISK, εκ των οποίων μόνο 20 έως 30 εκατ. ISK θα χορηγούνται σε εγχώριες ταινίες. Συνεπώς, η Αρχή συμπεραίνει ότι τα μέτρα θα νοθεύσουν τον ανταγωνισμό και θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της συμφωνίας ΕΟΧ. Συνεπώς, τα μέτρα αποτελούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ.

2. Διαδικαστικές υποχρεώσεις

Το άρθρο 1 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου προβλέπει ότι τα κράτη της ΕΖΕΣ υποχρεούνται να κοινοποιούν εγκαίρως στην Αρχή τη σχεδιαζόμενη χορήγηση ή τροποποίηση ενισχύσεων, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στην Αρχή να εκδώσει απόφαση επί της υπόθεσης, και να μην θέτουν σε εφαρμογή τα προτεινόμενα μέτρα προτού η διαδικασία ενώπιον της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ καταλήξει σε οριστική απόφαση. Σύμφωνα με τις διατάξεις σχετικά με τις προθεσμίες στο μέρος ΙΙ του πλαισίου κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις της Αρχής, το οποίο βασίζεται στην πάγια νομολογία, 'εγκαίρως' στο πλαίσιο αυτό σημαίνει δύο μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία η Αρχή έλαβε την πλήρη κοινοποίηση.

Τα εν λόγω μέτρα κοινοποιήθηκαν με επιστολή του Υπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου της 10ης Μαρτίου 1999, η οποία παρελήφθη από την αρχή στις 7 Απριλίου 1999. Ωστόσο, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Αρχή, συνάγεται ότι το νομοσχέδιο που επισυνάπτεται στην κοινοποίηση εγκρίθηκε από το ισλανδικό Κοινοβούλιο στις 11 Μαρτίου 1999, δηλαδή μόλις μία ημέρα μετά την ημερομηνία της επιστολής και πριν από την παραλαβή της από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ. Ο νόμος επιτρέπει στον υπουργό Βιομηχανίας να τον εφαρμόσει, χωρίς να χρειάζονται άλλα μέτρα εφαρμογής. Συνεπώς, η Αρχή συμπεραίνει ότι οι ισλανδικές αρχές παρέβησαν τις διαδικαστικές υποχρεώσεις, καθότι κοινοποίησαν αργά τα μέτρα και τα εφάρμοσαν προτού εκδοθεί η απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ. Ως εκ τούτου, τα μέτρα είναι παράνομα για διαδικαστικούς λόγους.

3. Εφαρμογή των σχετικών κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις

Τα μέτρα ενίσχυσης που τίθενται σε εφαρμογή με τον εν λόγω νόμο ευνοούν έναν συγκεκριμένο τομέα και αποτελούν ενίσχυση λειτουργίας. Η Αρχή διατηρεί καταρχήν επιφυλάξεις έναντι των ενισχύσεων λειτουργίας και τις εγκρίνει μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διάκειται ευνοϊκά έναντι των ενισχύσεων υπέρ της κινηματογραφικής βιομηχανίας, ακόμη και όταν εμπεριέχουν ενίσχυση λειτουργίας, υπό τον όρο ότι η ενίσχυση είναι απαραίτητη για την προώθηση του πολιτισμού και τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και, επιπλέον, ότι η ενίσχυση τηρεί ορισμένους θεμελιώδεις κανόνες της συνθήκης ΕΚ, όπως η απουσία διακρίσεων για λόγους εθνικότητας, και διασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, υπηρεσιών, ανθρώπων και κεφαλαίων εντός του ΕΟΧ.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι ουσιαστικοί κανόνες της συμφωνίας ΕΟΧ στον εν λόγω τομέα δεν είναι ίδιοι με τους κανόνες της συνθήκης ΕΚ. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι με τη συνθήκη του Μάαστριχτ προστέθηκε στη συνθήκη ΕΚ ένας νέος όρος εξαίρεσης, το στοιχείο δ) του άρθρου 92 παράγραφος 3, που προβλέπει τη δυνατότητα στήριξης 'ενισχύσεων για την προώθηση του πολιτισμού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους συναλλαγών και ανταγωνισμού στην Κοινότητα σε βαθμό αντίθετο με το κοινό συμφέρον'. Η εξαίρεση αυτή δεν περιλαμβάνεται στη συμφωνία ΕΟΧ. Συνεπώς, η Αρχή μπορεί να βασιστεί μόνο σε εξαιρέσεις που προβλέπονται στη συμφωνία ΕΟΧ, και ειδικότερα στο άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ). Ωστόσο, οι αποφάσεις της Επιτροπής στον εν λόγω τομέα μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να συνεπάγονται σημαντική αλλαγή της πολιτικής της. Η Αρχή θεωρεί ότι κατά την έκδοση των αποφάσεών της μπορεί να συνεκτιμήσει τις αποφάσεις που εξέδωσε η Επιτροπή πριν από τη θέσπιση της εξαίρεσης, οι οποίες βασίζονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, καθώς και τις μεταγενέστερες αποφάσεις που βασίζονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο δ), οι οποίες δεν παρεκκλίνουν από την προηγούμενη πολιτική και θα μπορούσαν να είχαν εγκριθεί βάσει του στοιχείου γ).

Μέχρι σήμερα ούτε η Επιτροπή της ΕΚ ούτε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ έχουν εκδώσει πλαίσιο κανόνων σχετικά με τις ενισχύσεις στην κινηματογραφική βιομηχανία. Συνεπώς, οι ενισχύσεις αυτές πρέπει να εξετάζονται μόνο βάσει των πρωτογενών κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, της νομολογίας και της πρακτικής των δύο εποπτευόντων οργάνων κατά τη λήψη αποφάσεων.

Σε περίπτωση στήριξης ενός τοπικού τηλεοπτικού προγράμματος ή ταινιών με διαλόγους σε μια 'μικρή' γλώσσα, όπως η ισλανδική, που δεν ομιλείται ευρέως εκτός των συνόρων της χώρας, με θέμα σχετικά περιορισμένης εμβέλειας που ενδιαφέρει κυρίως τον εντόπιο πληθυσμό, η στήριξη έχει πιθανώς περιορισμένες επιπτώσεις στις συναλλαγές και η χρηματοδότηση των ταινιών αυτών είναι πιθανώς δύσκολη με βάση μόνο τους όρους της αγοράς. Τα στοιχεία αυτά δικαιολογούν συνήθως τις ενισχύσεις προς παρόμοιες ταινίες. Από την άλλη πλευρά, η στήριξη ταινιών με διαλόγους σε μια διεθνή γλώσσα που καλύπτουν επιπλέον θέματα ευρέος ενδιαφέροντος ανεξαρτήτως της εθνικότητας των θεατών μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών κατά τρόπο παρόμοιο με οποιαδήποτε άλλη επιχορήγηση σε εμπορικώς ευαίσθητους τομείς.

Σημειώνεται και πάλι ότι ο υπό εξέταση ισλανδικός νόμος ουδόλως περιορίζει ή οριοθετεί τα είδη των επιλέξιμων προς στήριξη ταινιών, π.χ. μέσω των θεμάτων των επιλέξιμων ταινιών, των αγορών ή ακροατηρίων στα οποία απευθύνονται κ.λπ. Τούτο συμφωνεί με το στόχο που ορίζεται στο άρθρο 1, δηλαδή την προσέλκυση αλλοδαπών παραγωγών ταινιών στην Ισλανδία. Ειδικότερα, ο νόμος ουδόλως περιορίζεται στη στήριξη ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων ιδιαίτερης πολιτιστικής αξίας, και θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί για τη στήριξη καθαρά ψυχαγωγικών ταινιών. Η αγορά των ταινιών αυτών έχει παγκόσμιες διαστάσεις. Κατά κανόνα, για να παραχθούν παρόμοιες ταινίες δεν απαιτείται στήριξη, η οποία είναι περισσότερα καθοριστική για τον τόπο που θα επιλεχθεί για την παραγωγή.

Συνεπώς, η Αρχή έχει σοβαρές αμφιβολίες ως προς το κατά πόσον οι κρατικές ενισχύσεις προς την κινηματογραφική βιομηχανία που προβλέπονται στον υπό εξέταση ισλανδικό νόμο μπορούν να υπαχθούν στην εξαίρεση του άρθρου 61 παράγραφοι 2 ή 3 της συμφωνίας ΕΟΧ. Συνεπώς, είναι υποχρεωμένη να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας Εποπτεύουσας Αρχή και Δικαστηρίου. Σημειώνεται, ωστόσο, ότι η θέση αυτή διατυπώνεται με την επιφύλαξη της οριστικής θέσης της Αρχής επί της υπόθεσης. Στόχος της διαδικασίας βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου είναι να διασφαλιστεί η διεξοδική εξέταση της υπόθεσης παρέχοντας σε όλους τους ενδιαφερόμενους το δικαίωμα ακρόασης."

Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ καλεί τα κράτη της ΕΖΕΣ, τα κράτη μέλη της ΕΕ και τους ενδιαφερόμενους να της υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τα εν λόγω μέτρα εντός προθεσμίας ενός μηνός από την ημερομηνία της παρούσας δημοσίευσης, στην ακόλουθη διεύθυνση: Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ Rue de Trèves 74 Β - 1040 Bruxelles.

Οι παρατηρήσεις αυτές θα κοινοποιηθούν στην ισλανδική κυβέρνηση.