ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ αριθ. 120/97/COL της 24ης Απριλίου 1997 σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ στην υπόθεση COM 020.0099 - NSF (Τα κείμενα στη νορβηγική και αγγλική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)

Η ΑΡΧΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (συμφωνία ΕΟΧ), και ιδίως το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 21,

το κεφάλαιο ΙΙ του πρωτοκόλλου αριθ. 4 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για την ίδρυση Αρχής Εποπτείας και Δικαστηρίου (συμφωνία για την Αρχή Εποπτείας και το Δικαστήριο), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 1,

την αίτηση για αρνητική πιστοποίηση και την κοινοποίηση για χορήγηση απαλλαγής που υπέβαλε η Norges Skogeierforbund σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 5 του κεφαλαίου ΙΙ του πρωτοκόλλου αριθ. 4 της συμφωνίας για την Αρχή Εποπτείας και το Δικαστήριο,

την απόφαση της Αρχής Εποπτείας ΕΖΕΣ της 3ης Ιουλίου 1996 για την κίνηση της διαδικασίας στην εν λόγω υπόθεση,

ότι έχει δοθεί η ευκαιρία στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, καθώς και στα άλλα ενδιαφερόμενα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, να γνωστοποιούν τις απόψεις τους σχετικά με τις αιτιάσεις της Αρχής Εποπτείας ΕΖΕΣ που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση των αιτιάσεων της 3ης Ιουλίου 1996 σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 19 παράγραφοι 1 και 2 του κεφαλαίου ΙΙ του πρωτοκόλλου αριθ. 4 σχετικά με τη συμφωνία για την Αρχή Εποπτείας και το Δικαστήριο και σύμφωνα με το κεφάλαιο IV του ίδιου πρωτοκόλλου,

Μετά από διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων,

Εκτιμώντας ότι:

ΜΕΡΟΣ Ι

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

1. Η κοινοποίηση

(1) Στις 18 Ιουλίου 1994, η Norges Skogeierforbund (η νορβηγική ένωση δασοκτημόνων, στο εξής καλούμενη NSF) έστειλε κοινοποίηση στην Αρχή Εποπτείας ΕΖΕΣ με την οποία ζητεί τη δυνατότητα αρνητικής πιστοποίησης ή απαλλαγής από το άρθρο 53 της συμφωνίας ΕΟΧ για τις εξής συμφωνίες (1):

1. καταστατικό NSF (2),

2. τυποποιημένο καταστατικό των περιφερειακών δασικών εταιρειών (3),

3. τυποποιημένο καταστατικό των τοπικών δασικών ομάδων (4),

4. συμφωνία-πλαίσιο που διέπει τις διαπραγματεύσεις τιμών για τον ξυλοπολτό μεταξύ της NSF και της Treforedlingsindustriens Servicekontor (του γραφείου εξυπηρέτησης της ένωσης για τους κλάδους της χαρτοβιομηχανίας και της βιομηχανίας ξυλοπολτού, στο εξής καλούμενου TFS) (5),

5. συμφωνίες τιμών που διέπουν τη συμβατική περίοδο από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 1994 μεταξύ της NSF και της Treforedlingsindustriens Bransjeforening (του θυγατρικού κλάδου που αφορά τη χαρτοβιομηχανία και τη βιομηχανία ξυλοπολτού, στο εξής καλούμενου TFB) (6).

(2) Στη συνέχεια, η NSF υπέβαλε τις ακόλουθες αποφάσεις και συμφωνίες για την αναστολή της συμφωνίας-πλαισίου (σημείο 4) που αναφέρεται ανωτέρω:

6. κατευθυντήριες γραμμές για τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις ξυλοπολτού (7),

7. απόφαση της NSF σχετικά με τις διαπραγματεύσεις ξυλοπολτού 1995 (8),

8. συμφωνία που διέπει τις διαπραγματεύσεις τιμών 1995 για τον ξυλοπολτό μεταξύ NSF και TFB (9),

9. συμφωνία-πλαίσιο που διέπει τις διαπραγματεύσεις ξυλοπολτού μεταξύ NSF και TFB (10).

(3) Τέλος, η κοινοποίηση περιείχε πληροφορίες σχετικά με τη συμφωνία μεταξύ NSF και TSF για το επίπεδο της προμήθειας που πρέπει να καταβάλλεται στη NSF και στις περιφερειακές δασικές εταιρείες NSF, στο εξής καλούμενη συμφωνία προμήθειας (11).

(4) Οι αποφάσεις και οι συμφωνίες που αφορούν τις διαπραγματεύσεις τιμών και άλλα επίπεδα συνεργασίας μεταξύ της NSF και των βιομηχανικών αγοραστών στρογγυλής ξυλείας, δηλαδή τα παραπάνω σημεία 4 έως 9, καθώς και τη συμφωνία προμήθειας, εξετάζονται σε δύο χωριστές περιπτώσεις (COM 020.0131 - NSF+TFB I και COM 020.0132 - NSF+TFB II). Συνεπώς, η παρούσα απόφαση αφορά μόνο την οργάνωση της NSF και των μελών της (σημεία 1 έως 3 ανωτέρω), στο εξής καλούμενης σύστημα NSF.

2. Το σύστημα NSF

(5) Από οργανωτικής πλευράς, το σύστημα NSF είναι συνεταιριστικής φύσεως. Οι μεμονωμένοι δασοκτήμονες είναι μέλη τοπικών ομάδων. Όλες οι ομάδες σε μια δεδομένη περιοχή οργανώνονται στο πλαίσιο μιας περιφερειακής εταιρείας. Ο δασοκτήμονας, ως το τέλος της ομάδας, γίνεται αυτόματα μέλος της περιφερειακής εταιρείας και της κεντρικής ένωσης NSF. Η NSF με τη σειρά της συνίσταται σε μεμονωμένα μέλη (ιδιώτες), σε ομάδες και σε περιφερειακές εταιρείες. Είναι δε το κοινό συντονιστικό όργανο για τα μέλη της και για τις δραστηριότητες των περιφερειακών ενώσεων.

(6) Περίπου 57 000 δασοκτήμονες, οι περισσότεροι μικτής κλίμακας προμηθευτές ξυλείας, είναι οργανωμένοι σε 446 τοπικές ομάδες. Ωστόσο, οι περισσότερες από τις οικονομικές δραστηριότητες των δασοκτημόνων αυτών οργανώνονται στο επίπεδο της περιφερειακής εταιρείας. Στη NSF ανήκουν 19 τέτοιες περιφερειακές εταιρείες οι οποίες καλύπτουν γεωγραφικά όλη τη Νορβηγία.

(7) Το καταστατικό της NSF, οι περιφερειακές ενώσεις και οι τοπικές ομάδες ορίζουν το πλαίσιο των δραστηριοτήτων της NSF και τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μελών της. Ένας από τους αντικειμενικούς στόχους της NSF, με βάση το καταστατικό της, είναι η υποστήριξη των οικονομικών συμφερόντων των δασοκτημόνων με τον καθορισμό των καλύτερων δυνατών τιμών και όρων αγοράς για τα δασικά προϊόντα με σκοπό την καλύτερη δυνατή εμπορική εκμετάλλευση των αγαθών αυτών και, ενδεχομένως, τη ρύθμιση της αγοράς με την εφαρμογή οργανωτικών μέτρων. Η NSF ασχολείται επίσης με τη δασική πολιτική που αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα των μελών της και προωθεί την κατανόηση και την ανάπτυξη του δασικού τομέα. Η επιδίωξη των στόχων αυτών γίνεται με τη συνεργασία των μελών της. Επιπλέον, πρέπει να δοθεί έμφαση στο συντονισμό των συμφερόντων των δασοκτημόνων για τη δασική βιομηχανία και την προώθηση μέτρων για την εξασφάλιση της υψηλότερης δυνατής τιμής όσον αφορά τη στρογγυλή ξυλεία.

(8) Τα μέλη υποχρεούνται να σέβονται τις αποφάσεις ή τα μέτρα που λαμβάνει η NSF και οι άλλοι δευτερεύοντες οργανισμοί (12). Η μη συμμόρφωση με τέτοιες αποφάσεις ή με τις διατάξεις του καταστατικού μπορεί να οδηγήσει σε αποκλεισμό (13). Οι δασοκτήμονες έχουν επίσης το δικαίωμα και την υποχρέωση να πωλούν όλη την εμπορεύσιμη στρογγυλή ξυλεία μέσω της αρμόδιας περιφερειακής εταιρείας (14). Κατόπιν τρίμηνης προειδοποίησης, ένα μέλος μπορεί να αποχωρήσει από την NSF αλλά δεν μπορεί να έχει καμία αξίωση σε σχέση με τα περουσιακά στοιχεία της ένωσης (15). Σύμφωνα με το καταστατικό, ένα μέλος της ένωσης μπορεί να αποσυρθεί από τη NSF ή να επιστρέψει σ' αυτήν χωρίς καμία περαιτέρω εισφορά.

(9) Η NSF, με τη σειρά της, αντιπροσωπεύει τα μέλη σε περίπτωση κεντρικών διαπραγματεύσεων για τις τιμές και τους όρους παράδοσης. Αρμόδιος φορέας είναι το διοικητικό συμβούλιο της NSF ή μια επιτροπή διορισμένη από το διοικητικό συμβούλιο. Επίσης, το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να διαπραγματευθεί τις προς παράδοση ποσότητες με τους αγοραστές στρογγυλής ξυλείας και να ζητήσει από τις περιφερειακές εταιρείες να προβούν στην κατανομή των ποσοτήτων αυτών μεταξύ του (16). Μεταξύ των άλλων δεσμευτικών μέτρων που μπορεί να λάβει η NSF ή οι περιφερειακές εταιρείες είναι η επιβολή μέτρων αγοράς, όπως είναι για παράδειγμα η ρύθμιση της παραγωγής και η εξίσωση των τιμών (17), καθώς και η χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης σε μία ή περισσότερες περιφερειακές εταιρείες εκ μέρους άλλων περιφερειακών εταιρειών σε περιόδους σημαντικών και αιφνίδιων αλλαγών στην αγορά (18).

3. Το προϊόν

(10) Ένα βασικό χαρακτηριστικό της στρογγυλής ξυλείας είναι ότι περνάει πάρα πολύς χρόνος από τη φύτευση του δενδρυλίου μέχρι την άριστη στιγμή για την εμπορική εκμετάλλευσή του. Στις σκανδιναβικές χώρες μπορεί να περάσουν 70 έως 100 έτη μέχρις ότου αναπτυχθούν πλήρως τα δένδρα που παρέχουν κυλινδρική πριστή ξυλεία. Κατά κανόνα, τόσο η ποιότητα όσο και η αξία του δάσους αυξάνονται με την ηλικία μέχρις ένα ορισμένο σημείο. Κατά συνέπεια, ένας δασοκτήμονας μπορεί «να αποθηκεύσει» τη στρογγυλή ξυλεία, κρατώντας την άκοπη χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την αξία της.

(11) Η ετήσια παραγωγή στρογγυλής ξυλείας στην Νορβηγία ανέρχεται περίπου σε 10 έως 12 εκατομμύρια m³. Υπολογίζεται ότι η ετήσια δασική ανάπτυξη είναι περίπου 18 εκατομμύρια m³ Η στρογγυλή ξυλεία συνίσταται κυρίως σε ερυθρελάτες (77 %) και πεύκα (20 %). Τα δάση πλατύφυλλων δένδρων, κυρίως σημύδων, ανέρχονται μόνο σε περίπου το 3 % της συνολικής ξυλείας.

(12) Η στρογγυλή ξυλεία μπορεί να χαρακτηριστεί ως ενδιάμεσο προϊόν που χρησιμοποιείται στην παραγωγή των προϊόντων ξύλου, όπως είναι ο πολτός, το χαρτί, οι σανίδες και η πριστή ξυλεία. Οι υψηλής ποιότητας κορμοί στρογγυλής ξυλείας πωλούνται, κυρίως, ως πριστή ξυλεία στα πριονιστήρια και τις ξυλοβιομηχανίες (στο εξής καλούμενα πριονιστήρια), ενώ το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης ξυλείας πωλείται ως ξυλοπολτός στις χαρτοβιομηχανίες και τις βιομηχανίες επεξεργασίας ξυλοπολτού. Ένα μικρότερο μέρος της στρογγυλής ξυλείας χρησιμοποιείται από τους καταναλωτές για θέρμανση. Συνολικά κόβονται 10 έως 12 εκατομμύρια m3 στρογγυλής ξυλείας κάθε χρόνο, εκ των οποίων τα 8 έως 9 εκατομμύρια m3 πωλούνται στη δασική βιομηχανία υπό μορφή ξυλοπολτού ή πριστής ξυλείας.

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

(13) Το ποσοστό πριστής ξυλείας που μπορεί να ληφθεί από μια δεδομένη δασική περιοχή ποικίλλει από 30 % έως 80 %, ανάλογα με την ποιότητα και τον τύπο του δάσους. Εκτός από την ποιοτική διαφορά, η σχετική διαφορά τιμής μεταξύ ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας επηρεάζει επίσης την κατηγορία πώλησης της στρογγυλής ξυλείας.

(14) Τα υπολείμματα ξυλείας είναι υποπροϊόντα της πριστής ξυλείας. Τα υπολείμματα αυτά χρησιμοποιούνται στην παραγωγή χαρτιού και πολτού, όπως και ο ξυλοπολτός. Υπολογίζεται ότι το 35 % έως το 38 % του όγκου της πριστής ξυλείας που χρησιμοποιείται από πριονιστήρια μετατρέπεται σε υπολείμματα. Τα υπολείμματα αυτά πωλούνται στις χαρτοβιομηχανίες και στις βιομηχανίες χαρτοπολτού, απευθείας ή ως αντάλλαγμα για την πριστή ξυλεία. Λόγω των μεγάλων διακινούμενων ποσοτήτων, το εμπόριο των υπολειμμάτων ξυλείας θεωρείται ζωτικής σημασίας για την αποδοτικότητα των πριονιστηρίων.

(15) Η στρογγυλή ξυλεία είναι ένα προϊόν το οποίο λόγω της μορφής του είναι δύσκολο στο χειρισμό και έχει μεγάλο όγκο σε σχέση με την τιμή του. Οι δαπάνες χειρισμού σε σχέση με την κοπή και τη μεταφορά είναι σχετικά υψηλές και απαιτούν ειδικά μηχανήματα. Εκτιμάται ότι το μέσο κόστος μεταφοράς της πριστής ξυλείας και του ξυλοπολτού ανέρχεται περίπου στο 25 % του συνολικού κόστους. Η ποιότητα της στρογγυλής ξυλείας εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την ποιότητα του δάσους από το οποίο γίνεται η υλοτομία. Ωστόσο, δεδομένου ότι η ποιότητα αλλοιώνεται γρήγορα μετά την υλοτομία, η νωπότητα αποτελεί ένα άλλο σημαντικό κριτήριο. Επίσης, η NSF επιμένει όλο και περισσότερο ότι ο παράγοντας της υγιεινής και ο προσδιορισμός της προέλευσης αποτελούν σημαντικά ποιοτικά κριτήρια.

4. Η αγορά

(16) Σύμφωνα με τις εθνικές στατιστικές, η αξία σε τιμές χονδρικής πώλησης για τα 8,5 εκατομμύρια m³ στρογγυλής ξυλείας που κόπηκαν κατά την περίοδο 1993/94 στη Νορβηγία για βιομηχανική χρήση μειώθηκε σταδιακά από 3,8 δισεκατομμύρια νορβηγικές κορόνες που ήταν το 1989/90 σε 2,5 δισεκατομμύρια νορβηγικές κορόνες, κυρίως λόγω της μείωσης του ποσοστού της υλοτομίας. Η αξία των εξαγωγών και των εισαγωγών το 1994 ήταν 121 και 657 εκατομμύρια νορβηγικές κορόνες, αντίστοιχα. Σύμφωνα με την NSF, η συνολική νορβηγική υλοτομία στρογγυλής ξυλείας για βιομηχανική πώληση το 1989 και το 1991 ήταν κατά τι μικρότερη από το 5 % της αντίστοιχης υλοτομία στον ΕΟΧ.

(17) Σύμφωνα με το σχήμα 1, περίπου το 50 % της παραγωγής στρογγυλής ξυλείας πωλείται κατά μέσο όρο στα πριονιστήρια και στη συνέχεια στις χαρτοβιομηχανίες και στις βιομηχανίες χαρτοπολτού. Δεδομένου ότι η τιμή της πριστής ξυλείας είναι υψηλότερη, η πριστή ξυλεία αντιπροσωπεύει περίπου τα δύο τρίτα του εισοδήματος των δασοκτημόνων. Η κατηγορία «λοιπά» περιλαμβάνει τις βιομηχανίες δασικής προστασίας, τους κατασκευαστές επίπλων, κ.λπ. καθώς και τις εξαγωγές.

Σχήμα 1 Κοπή στρογγυλής ξυλείας προς πώληση από όμιλο αγοραστών, 1993/94 (19)

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>

4.1. Προμηθευτές

(18) Το μεγαλύτερο ποσοστό της δασικής έκτασης της Νορβηγίας ανήκει σε περίπου 126 000 δασοκτήμονες. Περίπου το 75 % απ' αυτούς είναι επίσης γεωργοί. Ένα μικρότερο ποσοστό ανήκει στο δημόσιο, κυρίως στην κρατική επιχείρηση Statsskog και στους διάφορους δήμους, ενώ το ποσοστό της δασικής βιομηχανίας είναι σχετικά ασήμαντο. Η δομή της ιδιοκτησίας παρουσιάζεται στην παρακάτω γραφική παράσταση.

Σχήμα 2 Δομή της ιδιοκτησίας (ποσοστό επί της συνολικής δασικής έκτασης) (20)

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>

4.1.1. NSF

(19) Οι 57 000 δασοκτήμονες στο σύστημα NSF προμηθεύουν κατά μέσο όρο περίπου το 75 % της συνολικής ποσότητας στρογγυλής ξυλείας που παράγεται στη Νορβηγία. Το μερίδιο της NSF ποικίλλει από 60 % έως 65 % στην ανατολική Νορβηγία και από 80 έως 95 % στις άλλες περιοχές. Η μέση πώληση ανά δασοκτήματα με βάση τις παραδόσεις του 1994 ήταν 77 000 νορβηγικές κορόνες. Ωστόσο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι η πλειοψηφία των μελών δεν υλοτομούν σε τακτά χρονικά διαστήματα αλλά συχνά αφήνουν να περάσουν αρκετά χρόνια. Το σύνολο της στρογγυλής ξυλείας που αγοράζεται από τα μέλη ποικίλλει από τον ένα χρόνο στον άλλο ανάλογα με το επίπεδο των τιμών και την υλοτομία, αλλά τελευταία έφθασε περίπου τα 2 δισεκατομμύρια νορβηγικές κορόνες το χρόνο.

(20) Ο συνολικός επιχειρησιακός κύκλος εργασιών του συστήματος NSF δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια. Πρέπει να σημειωθεί ότι το κύριο εισόδημα των δασοκτημόνων προέρχεται κατά κανόνα από άλλες δραστηριότητες, συνήθως από τη γεωργία. Δεδομένου ότι το γεωργικό εισόδημα είναι αποτέλεσμα εμπορικής δραστηριότητας, πρέπει να περιληφθεί στον κύκλο εργασιών των μελών της NSF. Συνεπώς, υπολογίζεται ότι ο συνολικός κύκλος των εργασιών τους υπερβαίνει κατά πολύ τα 2 δισεκατομμύρια νορβηγικές κορόνες. Όσον αφορά το συνολικό κύκλο εργασιών των περιφερειακών εταιρειών, πρέπει να σημειωθεί ότι, στα έσοδα που προκύπτουν από την πώληση της στρογγυλής ξυλείας που έχει αγορασθεί από τα μέλη, προστίθενται τα έσοδα από τις προερχόμενες δασικές υπηρεσίες, όπως είναι ο συντονισμός της υλοτομίας και της μεταφοράς, και σε μικρότερο βαθμό τα έσοδα από τις βιομηχανικές δραστηριότητες. Επομένως, υπολογίζεται ότι ο ετήσιος κύκλος των εργασιών τους υπερβαίνει κατά πολύ τα 2 δισεκατομμύρια νορβηγικές κορόνες.

(21) Εκτός από το δασικό τομέα, η NSF ενδιαφέρεται επίσης για τις βιομηχανικές δραστηριότητες, κυρίως μέσω των μετοχών των περιφερειακών της εταιρειών στην Norske Skog A, η οποία είναι η μεγαλύτερη εταιρεία της νορβηγικής δασικής βιομηχανίας με κύκλο εργασιών άνω των 9 δισεκατομμυρίων νορβηγικών κορόνων. Οι ενώσεις δασοκτημόνων κατέχουν περίπου το 30 % των μετοχών (36 % των ψήφων), πράγμα το οποίο τους καθιστά το μεγαλύτερο όμιλο ιδιοκτητών στην εταιρεία. Η NSF έχει τρεις εκπροσώπους της στο διοικητικό συμβούλιο της Norske Skog και, κατά παράδοση, ο πρόεδρος προέρχεται από το σύστημα NSF. Ωστόσο, δεν υπάρχει αντίστοιχη εκπροσώπηση στην Norsk Virke AS, η οποία είναι αρμόδια για την προμήθεια στρογγυλής ξυλείας και υπολειμμάτων ξυλείας στην Norske Skog's (βλέπε παρακάτω). Η NSF μάλιστα υποστηρίζεται ότι οι συναλλαγές μεταξύ των ενώσεων δασοκτημόνων και του ομίλου Norske Skog γίνονται μόνο βάσει εμπορικών όρων.

(22) Η κεντρική ένωση της NSF δεν ασχολείται άμεσα με την πώληση στρογγυλής ξυλείας. Εκτός από τη διαπραγμάτευση των γεικών όρων πώλησης με τους εκπροσώπους των αγοραστών του κλάδου και τη θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών για τις αποκεντρωμένες διαπραγματεύσεις τιμών, αναπτύσσει δραστηριότητες σχετικά με πληροφορίες και συμβουλευτικές υπηρεσίες για τα μέλη, τη διαμόρφωση της δασικής πολιτικής και την έρευνα στο δασικό τομέα.

(23) Οι τρέχουσες εμπορικές συναλλαγές πραγματοποιούνται σε επίπεδο περιοχής. Μέχρι τώρα, μια περιφερειακή εταιρεία ενεργούσε κυρίως ως εμπορικός πράκτορας για τα μέλη της. Σήμερα, όμως, αγοράζει στρογγυλή ξυλεία από τα μέλη της και τη μεταπωλεί στο βιομηχανικό κλάδο για λογαριασμό της. Κατά συνέπεια, η περιφερειακή εταιρεία αναλαμβάνει τη δέσμευση να παραδίδει ορισμένες ποσότητες στη βιομηχανία, ενώ αντίθετα οι διαπραγματεύσεις συμφωνιών πώλησης στις οποίες προέβαινε προηγουμένως δεν αποτελούσαν δέσμευση αλλά εκδήλωση πρόθεσης.

(24) Στην πράξη, η περιφερειακή εταιρεία συνάπτει συμφωνία με το βιομηχανικό αγοραστή αφού προηγουμένως καθορίσει μια βασική τιμή παραλαβής από την άκρη του δρόμου. Η τιμή αυτή είναι συνήθως παρόμοια με την τιμή των άλλων περιφερειακών εταιρειών ή ομίλων περιφερειακών εταιρειών, συν την πρόσθετη επιβάρυνση για ορισμένα κριτήρια που δημιουργούν πρόσθετη αξία για τον αγοραστή, η οποία διαφέρει ενδεχομένως ανάμεσα στις περιφερειακές εταιρείες. Οι πρόσθετες αυτές επιβαρύνσεις ή μπόνους είναι αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της χρονικής επιλογής για τις παραδόσεις κατά τη διάρκεια του έτους, της παρεχόμενης βοήθειας κατά τη μεταφορά, της δέσμευσης που αναλαμβάνεται για ορισμένες ποσότητες και των ποσοστών προμήθειας.

(25) Στη συνέπεια ή παράλληλα, η περιφερειακή εταιρεία συνάπτει επί μέρους συμφωνίες με τα μέλη της ώστε να είναι σε θέση να ολοκληρώσει την σύμβαση με το βιομηχανικό αγοραστή. Μολονότι η βασική τιμή στηρίζεται στην προσφορά της βιομηχανίας, η πραγματική αξία για τον κάθε δασοκτήμονα ποικίλλει ανάλογα με την ποσότητα και με το πόσες φορές χρειάζεται να γίνει υλοτομία. Ο δασοκτήμονας είναι ελεύθερος να οργανώσει μόνος του το θέμα της υλοτομίας αλλά η περιφερειακή εταιρεία μπορεί να βοηθήσει όσον αφορά τη χρηματοδότηση για την αγορά των μηχανών, τις προκαταβολές για προσεχείς παραδόσεις, τις εγγυήσεις προς τους επιχειρηματίες κ.λπ. Περίπου το 40 % της υλοτομίας οργανώνεται απευθείας από τις περιφερειακές εταιρείες. Η μεταφορά γίνεται συνήθως από τους επιχειρηματίες και το αντίτιμο καταβάλλεται από τους βιομηχανικούς αγοραστές. Οι περιφερειακές εταιρείες, πάντως, αναλαμβάνουν συνήθως την οργάνωση των πρακτικών θεμάτων και προτείνουν τις απόψεις τους για την επιλογή του επιχειρηματία.

4.1.2. Άλλοι προμηθευτές

(26) Πολλοί από τους μεγαλύτερους δασοκτήμονες είναι μέλη της άλλης ένωσης δασοκτημόνων, της Norskog. Η Norskog έχει προς το παρόν περίπου 200 μέλη τα οποία προμηθεύουν περίπου το 5 έως 10 % της στρογγυλής ξυλείας που παράγεται στην Νορβηγία. Τα μέλη της υποχρεούνται να πωλούν το 50 % της ξυλείας που παράγουν μέσω της Norskog. Οι τιμές και οι όροι που διαπραγματεύεται η Norskog με τους βιομηχανικούς αγοραστές αντανακλούν κατά κανόνα τις τιμές και τους όρους της NSF. Ωστόσο, η προμήθεια για τον ξυλοπολτό είναι χαμηλότερη από αυτήν της NSF.

(27) Η Statsskog είναι κρατική επιχείρηση που υλοτομεί και πωλεί ξυλεία από τα δάση που ανήκουν στο κράτος και στην εκκλησία. Προμηθεύει περίπου το 5 έως 10 % της συνολικής στρογγυλής ξυλείας που παράγεται στη Νορβηγία. Επίσης, η Statsskog λαμβάνει κανονικά τις ίδιες τιμές και τους ίδιους όρους με εκείνους που διαπραγματεύεται η NSF, αλλά η προμήθεια είναι κατά τι χαμηλότερη.

(28) Περίπου 68 000 μικροί δασοκτήμονες δεν ανήκουν σε καμία δασική ένωση. Πολλοί απ' αυτούς μάλιστα υλοτομούν σε μη τακτά χρονικά διαστήματα. Όλοι μαζί, προμηθεύουν περίπου το 10 % της συνολικής στρογγυλής ξυλείας που παράγεται στη Νορβηγία. Οι μικροί αυτοί δασοκτήμονες πωλούν στις βιομηχανίες είτε μεμονωμένα είτε μέσω ανεξάρτητων εμπόρων στρογγυλής ξυλείας. Οι έμποροι αυτοί αναπτύσσουν τις δραστηριότητες τους κυρίως στην περιοχή Ψstfold.

(29) Περίπου το 2 % της παραγωγής στρογγυλής ξυλείας μόνο προέρχεται από δάση που ανήκουν στη δασική βιομηχανία.

4.2. Οι αγοραστές στρογγυλής ξυλείας στην Νορβηγία

4.2.1. Αγοραστές πριστής ξυλείας

(30) Υπάρχουν περίπου 600 πριονιστήρια και πλανιστήρια στη Νορβηγία. Περίπου 120 είναι μέλη της Trelastindustriens Landsforening (της νορβηγικής βιομηχανικής ένωσης πριονιστηρίων, στο εξής καλούμενης TL). Παράγουν περίπου το 80 % της συνολικής πριστής ξυλείας. Η TL ασχολείται κυρίως με την παροχή υπηρεσιών πληροφόρησης και συμβουλών στα μέλη της και δεν συμμετέχει στις δραστηριότητες των μελών της όσον αφορά την αγορά πριστής ξυλείας. Οι αγορές γίνονται χωριστά από κάθε πριονιστήριο ή, στις περιπτώσεις ενώσεων ιδιοκτητών, από ομίλους πριονιστηρίων. Σύμφωνα με την NSF, οι έξι μεγαλύτεροι όμιλοι αγοράζουν το 50 % της συνολικής πριστής ξυλείας.

4.2.2. Αγοραστές ξυλοπολτού

(31) Το 1993, 17 επιχειρήσεις δραστηριοποιήθηκαν στον τομέα της χαρτοβιομηχανίας και της βιομηχανίας χαρτοπολτού. Όλοι οι αγοραστές ξυλοπολτού είναι μέλη της Treforedlingsindustriens Bransjeforening (του θυγατρικού κλάδου που αφορά τη χαρτοβιομηχανία και τη βιομηχανία χαρτοπολτού, στο εξής καλούμενη TFB). Η TFB αντιπροσωπεύει κατά παράδοση τη χαρτοβιομηχανία και τη βιομηχανία χαρτοπολτού όσον αφορά τον προσδιορισμό των τιμών και άλλων εμπορικών όρων κατά τις συναλλαγές ξυλοπολτού και υπολειμμάτων ξυλείας. Στο πλαίσιο της TFB, τα μέλη της συνήψαν συμφωνία για τη γεωγραφική κατανομή της αγοράς και καθόρισαν τη γεωγραφική περιοχή εντός της οποίας μια επιχείρηση ή ένας όμιλος επιχειρήσεων μπορεί να αγοράσει ξυλοπολτό στη νορβηγική αγορά. Σε μια άλλη περίπτωση (αριθ. φακέλου COM 020.0130 - TFB), η Αρχή Εποπτείας πρόβαλε αντιρρήσεις σχετικά με τη ρύθμιση αυτή.

(32) Μολονότι μερικές μικρότερες χαρτοβιομηχανίες και βιομηχανίες χαρτοπολτού αγοράζουν ξυλοπολτό χωριστά στην αντίστοιχη γεωγραφική περιοχή τους, περίπου το 90 % της προμήθειας χαρτοπολτού γίνεται μέσω των δύο οργανισμών αγοράς ξυλοπολτού στη Νορβηγία. Η Norsk Virke AS είναι μια κοινή εταιρεία αγορών η οποία ανήκει στη Norske Skog AS (91 %) και στην Union AS (9 %) και αναπτύσσει τις δραστηριότητές της κυρίως στη δυτική και βόρεια Νορβηγία. Αγοράζει λίγο λιγότερο από το 60 % της νορβηγικής παραγωγής ξυλοπολτού. Η Ψstfoldtψmer ANS είναι η κοινή εταιρεία αγορών των Borregard Industries Limited, M. Peterson & Sψn A/S και Norske Skog Saugbrugs AS και δραστηριοποιείται στο Ψstfold, στην ανατολική Νορβηγία. Παράγει πάνω από το 30 % του νορβηγικού ξυλοπολτού. Η Norsk Virke και η Ψstfordtψmmer είναι αρμόδιες για την ικανοποίηση των αναγκών σε πρώτη ύλη όλων των δασοκτημόνων τους στις αντίστοιχες γεωγραφικές περιοχές τους, συμπεριλαμβανομένης της προμήθειας υπολειμμάτων ξυλείας από τα πριονιστήρια καθώς και των εισαγωγών.

4.3. Ο καθορισμός τιμής της στρογγυλής ξυλείας

(33) Η στρογγυλή ξυλεία πωλείται κανονικά κομμένη στην άκρη του δρόμου. Ο αγοραστής πληρώνει τη μεταφορά από την άκρη του δρόμου μέχρι το βιομηχανικό εργοτάξιο, όπου γίνεται η πραγματική μέτρηση. Κανονικά, η ένωση δασοκτημόνων διαπραγματεύεται την τιμή με τον αγοραστή. Η γενική αρχή που διέπει μέχρι τώρα τις διαπραγματεύσεις τιμών είναι να εξασφαλίζεται ότι η βιομηχανία πληρώνει την ίδια τιμή για αντίστοιχη ποσότητα παραδιδόμενη κατ' αυτόν τον τρόπο σε οποιοδήποτε μέρος της Νορβηγίας. Η λογική που διέπει την αρχή αυτή είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται όλοι οι πόροι που διαθέτει η Νορβηγία, ανεξαρτήτως τοποθεσίας. Η αρχή αυτή συνεπάγεται την αποδοχή εξισωτικών μέτρων για την αντιστάθμιση των ασύμφορων τοποθεσιών.

(34) Η στρογγυλή ξυλεία πωλείται είτε ως πριστή ξυλεία είτε ως ξυλοπολτός. Γενικά, φαίνεται ότι υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία σχετικά με τον καθορισμό της τιμής της πριστής ξυλείας παρά με τον καθορισμό της τιμής του ξυλοπολτού. Το στοιχείο αυτό αντανακλά τοπικές διαφορές προσφοράς και ζήτησης.

(35) Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80, ο καθορισμός της τιμής της πριστής ξυλείας γινόνταν στο πλαίσιο κεντρικών διαπραγματεύσεων μεταξύ της NSF και της TL, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το 80 % της παραγωγής των νορβηγικών πριονιστηρίων. Στη συνέχεια, έγινε αποκέντρωση του συστήματος και σήμερα οι διαπραγματεύσεις των τιμών γίνονται κυρίως μεταξύ της περιφερειακής εταιρείας ή άλλου πωλητή και του ενδιαφερόμενου αγοραστή που μπορεί να είναι πριονιστήριο ή, σε περίπτωση κοινοπραξιών ιδιοκτητών πριονιστηρίων, όμιλος πριονιστηρίων. Οι πωλήσεις γίνονται ως επί το πλείστον με τη μορφή δημοπρασίας και κατακυρώνονται στον πλειοδότη. Λόγω της κατάργησης των κεντρικών διαπραγματεύσεων τιμών, η TL δεν έχει πλέον το δικαίωμα να διαπραγματεύεται τιμές για λογαριασμό των μελών της.

(36) Μέχρι το 1994, η βασική τιμή του ξυλοπολτού και οι άλλοι όροι πωλήσεων, συμπεριλαμβανομένων των ποσοστών προμήθειας, ήταν αποτέλεσμα των ετήσιων κεντρικών διαπραγματεύσεων μεταξύ της NSF και της TFB. Στο πλαίσιο αυτό, οι ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις για τις προσαρμογές των τιμών με βάση τις τοπικές απαιτήσεις όπως είναι ο χρόνος παράδοσης και η ποιότητα, καθώς και η ποσότητα, γινόνταν μεταξύ της περιφερειακής εταιρείας και του εκάστοτε βιομηχανικού αγοραστή. Με εξαίρεση το ποσοστό της προμήθειας, κανονικά προσφερόταν οι ίδιες τιμές και οι ίδιοι όροι και στους πωλητές εκτός του συστήματος NSF.

(37) Το 1994, λόγω της αύξησης της ζήτησης ξυλοπολτού σε συνδυασμό με τη σχετικά χαμηλή υλοτομία στη Νορβηγία και την άνοδο των εισαγωγών, αποφασίστηκε να διεξαχθούν οι διαπραγματεύσεις τιμών για το 1995 σε περιφερειακό επίπεδο. Ορίστηκαν τρεις περιφερειακές περιοχές και στην καθεμία πραγματοποιήθηκαν διαπραγματεύσεις από κοινού μεταξύ των περιφερειακών εταιρειών και των βιομηχανικών αγοραστών της αντίστοιχης περιοχής. Για τις διαπραγματεύσεις των περιφερειακών εταιρειών, η NSF εξέδωσε ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες ορίζουν, μεταξύ άλλων, ότι η τιμή δεν πρέπει να είναι συνάρτηση της απόστασης από την ενδιαφερόμενη βιομηχανία και ότι ο συντονισμός των διαπραγματεύσεων είναι απαραίτητος. Σε γενικές γραμμές, προέκυψαν οι ίδιες βασικές τιμές και οι ίδιοι βασικοί όροι και στις τρεις περιοχές.

(38) Το 1996, οι διαπραγματεύσεις τιμών αποκεντρώθηκαν ακόμη περισσότερο γιατί διενεργήθηκαν ξεχωριστά με κάθε αγοραστή. Με άλλα λόγια, εάν ο ίδιος αγοραστής κάλυπτε διάφορες περιοχές, η διαπραγμάτευση των τιμών έγινε από κοινού με τις αντίστοιχες περιφερειακές εταιρείες. Εάν, όμως, ένας αγοραστής κάλυπτε μόνο μια περιοχή, η διαπραγμάτευση των τιμών έγινε μόνο με την ενδιαφερόμενη περιφερειακή εταιρεία. Έτσι, οι τιμές και οι όροι που αφορούσαν τον ξυλοπολτό παρουσίασαν διαφορές ανάμεσα στις περιοχές.

4.4. Διεθνές εμπόριο

(39) Το διασυνοριακό εμπόριο στρογγυλής ξυλείας περιορίζεται από παράγοντες όπως είναι το σχετικά υψηλό κόστος μεταφοράς, η διαθεσιμότητα των ζητούμενων τύπων και ποιοτήτων, η νωπότητα, οι διαφορές στις μετρήσεις των διαστάσεων και άλλες εθνικές ρυθμίσεις (π.χ. η αποφλοίωση). Παρόλα αυτά, το διεθνές εμπόριο αναπτύσσεται. Ένας σοβαρός λόγος είναι η αυξανόμενη χρήση ταχέως αναπτυσσόμενων και, ως εκ τούτου, φτηνότερων ειδών ξυλείας, κυρίως από τις χώρες του νοτίου ημισφαιρίου για διάφορα είδη ξύλινων προϊόντων για τα οποία προηγουμένως απαιτείτο ξυλεία από τα δάση του Βορρά. Η αυξανόμενη διαθεσιμότητα ξυλείας από τα κωνοφόρα δάση της Ρωσίας και τα κράτη της Βαλτικής, σχετικά χαμηλότερου κόστους, αύξησαν επίσης το σχετικό εμπόριο εντός της βόρειας Ευρώπης. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση χαρτιού ανακύκλωσης έχει συμβάλει στη μείωση του περιορισμού της παραγωγικής ικανότητας που προκαλείται από την τοπική ή περιφερειακή προσφορά στρογγυλής ξυλείας. Στη Νορβηγία, παρατηρείται αύξηση των εισαγωγών, ενώ οι εξαγωγές είναι σχετικά σταθερές ή παρουσιάζουν πτώση. Από το 1994 παρατηρήθηκε σημαντικό πλεόνασμα εισαγωγών στρογγυλής ξυλείας και υπολειμμάτων ξυλείας.

Σχήμα 3 Εισαγωγές και εξαγωγές πριστής ξυλείας (1 000 m³) (21)

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>

(40) Η συνολική ετήσια εγχώρια χρήση πριστής ξυλείας υπολογίζεται περίπου σε 4,5 έως 5 εκατομμύρια m³. Το επίπεδο των εισαγωγών κυμαίνεται από 5 έως 10 % της εγχώριας παραγωγής. Κανονικά, περίπου το 90 % των εισαγωγών ή περίπου 250 000 έως 300 000 m³ πριστής ξυλείας προέρχονται κυρίως από τις παραμεθόριες περιοχές της Σουηδίας. Το 1994, όταν σημειώθηκε γενική έλλειψη στρογγυλής ξυλείας στη Νορβηγία, οι εισαγωγές πριστής ξυλείας αυξήθηκαν κατά 50 %. Ένα μεγάλο μέρος αυτής της αύξησης προήλθε από τη Ρωσία και από τα κράτη της Βαλτικής. Τα στοιχεία της NSF δείχνουν ότι, το 1995, οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 80 000 m³, δηλαδή ότι έφθασαν συνολικά τα 555 000 m³. Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των πριονιστηρίων, η ανάγκη ξυλείας υψηλής ποιότητας και το υψηλό κόστος μεταφοράς δυσχεραίνει τις μεγάλες αυξήσεις των εισαγωγών.

(41) Για παρεμφερείς λόγους, οι εξαγωγές πριστής ξυλείας περιορίζονται γενικά στις γειτονικές αγορές. Το σύνολο των εξαγωγών ανέρχεται κατά κανόνα σε περίπου 100 000 έως 200 000 m³ ή μέχρι το 5 % της εγχώριας παραγωγής. Με εξαίρεση το 1993, κατά το οποίο πραγματοποιήθηκαν εξαγωγές μεγάλης κλίμακας προς την Τουρκία λόγω των σοβαρών καταστροφών που προξένησε η κακοκαιρία, η Σουηδία είναι αναμφισβήτητα ο κυριότερος προορισμός των νορβηγικών εξαγωγών.

Σχήμα 4 Εισαγωγές και εξαγωγές ξυλοπολτού (1 000 m³) (22)

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>

(42) Μέχρι προ τινος, οι εισαγωγές ξυλοπολτού κάλυπταν περίπου το 10 % των αναγκών του κλάδου. Ωστόσο, το 1994 και το 1995, οι εισαγωγές ανήλθαν περίπου σε 30 %. Το πεδίο των εισαγωγών ξυλοπολτού είναι σχετικά μεγάλο στη Νορβηγία, δεδομένου ότι η νορβηγική χαρτοβιομηχανία και βιομηχανία επεξεργασίας χαρτοπολτού έχει πρόσβαση σε λιμένες και μπορεί να αγοράζει μαζικά μεγάλες ποσότητες. Το κυριότερο εμπορικό εμπόδιο, το κόστος μεταφοράς ανά μονάδα, μπορεί να παραμείνει χαμηλό. Υπάρχει η δυνατότητα αγοράς ξυλοπολτού στις διεθνείς επιτόπιες αγορές ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες, οι περισσότερες εισαγωγές όμως στηρίζονται σε ετήσιες συμβάσεις. Οι περισσότερες από τις εισαγωγές προέρχονται από τη Σουηδία, αλλά ένα μεγάλο μέρος τους προέρχεται επίσης από τη Ρωσία, τα κράτη της Βαλτικής, τη Γερμανία και, όσον αφορά τις γρήγορα αναπτυσσόμενες ποικιλίες δένδρων, από την Νότια Αμερική και την Αφρική.

(43) Οι εξαγωγές του ξυλοπολτού φαίνεται να είναι περιορισμένης κλίμακας, κυρίως λόγω των γεωγραφικών και τοπογραφικών συνθηκών που επικρατούν στη Νορβηγία, οι οποίες πολλαπλασιάζουν το κόστος περισυλλογής και μεταφοράς, του σχετικά υψηλού κόστους παραγωγής και της δομής της ιδιοκτησίας η οποία χαρακτηρίζεται από πολλούς μικρούς και διασκορπισμένους δασοκτήμονες. Ωστόσο, πραγματοποιούνται ορισμένες εξαγωγές στις γειτονικές χώρες, κυρίως στη Σουηδία, οι οποίες ανέρχονται περίπου σε 300 000 έως 500 000 m³.

(44) Σύμφωνα με τη NSF, οι εξελίξεις τιμών σχετικά με τον ξυλοπολτό ακολουθούν τις ίδιες τάσεις που επικρατούν στο διεθνές επίπεδο, τουλάχιστον στις Σκανδιναβικές χώρες, στη Γερμανία και στη Γαλλία. Από την άλλη πλευρά, οι επίσημες στατιστικές (23) δείχνουν μεγάλες διαφορές όσον αφορά τις απόλυτες τιμές του ξυλοπολτού και ακόμη περισσότερο της πριστής ξυλείας, μεταξύ της Νορβηγίας και των άλλων χωρών. Οι στατιστικές της NSF δείχνουν ότι, κατά τη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας, παρατηρήθηκαν σχετικά μικρότερες διαφορές τιμών, συνήθως 5 έως 25 %, για ορισμένους τύπους ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας μεταξύ της Νορβηγίας και των άλλων σκανδιναβικών χωρών. Ωστόσο, παρατηρούνται ιδιαίτερες δυσκολίες κατά τη διεξαγωγή συγκρίσεων σχετικά με τη σχετική εξέλιξη ή το απόλυτο επίπεδο των τιμών μεταξύ των διαφόρων χωρών κυρίως λόγω των σχετικών αναλογιών τύπων και ποιοτήτων στρογγυλής ξυλείας, των νομισματικών διακυμάνσεων, των όρων πώλησης (π.χ. από την άκρη του δρόμου, cif, καθ' οδόν), των εθνικών συστημάτων μέτρησης, των τοπικών διακυμάνσεων τιμών εντός της ίδιας χώρας και της διαθεσιμότητας αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων για τις τιμές. Ως εκ τούτου, οι διαθέσιμες πληροφορίες δεν επιτρέπουν την εξαγωγή σαφών συμπερασμάτων όσον αφορά τα επίπεδα και τις εξελίξεις των τιμών στη Νορβηγία σε σύγκριση με τις άλλες χώρες.

(45) Το μεγαλύτερο μέρος των ξύλινων προϊόντων που παράγονται από ξυλοπολτό και υπολείμματα ξυλείας εξάγεται. Το εμπόριο των προϊόντων αυτών εντός του ΕΟΧ είναι σημαντικό. Το 1994, π.χ. η αξία των εξαγωγών χαρτιού και χαρτονιού από τη Νορβηγία προς τις άλλες χώρες ΕΟΧ ανήλθε σε 5,9 δισεκατομμύρια νορβηγικές κορόνες (24). Οι τιμές πολλών απ' αυτά τα τελικά ή ημιτελή ξύλινα προϊόντα φαίνεται ότι έχουν επιβληθεί σε διεθνές επίπεδο.

ΜΕΡΟΣ ΙΙ

ΝΟΜΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

(46) Μετά την ανακοίνωση των αιτιάσεων, η NSF, στις συναντήσεις της με τους εκπροσώπους της Αρχής Εποπτείας και στο πλαίσιο επισήμων εγγράφων, υπέδειξε διάφορες πιθανές τροποποιήσεις του καταστατικού της NSF, των περιφερειακών εταιρειών και των τοπικών ομάδων, με σκοπό την εξεύρεση λύσης που θα επιτρέψει στην Αρχή Εποπτείας να καταλήξει στην περίπτωση αυτή σε θετικά συμπεράσματα. Η Αρχή Εποπτείας εξέτασε τις ενδεχόμενες αυτές τροποποιήσεις και εξέφρασε τα σχόλιά της.

(47) Παρά τη μείωση των περιορισμών του ανταγωνισμού που προτείνουν οι τροποποιήσεις αυτές στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, η Αρχή Εποπτείας υποστηρίζει ότι οι υπόλοιποι περιορισμοί είναι απαραίτητοι για την αποφυγή καταφατικής απόφασης σχετικά με το θέμα αυτό. Επιπλέον, ούτε έχουν γίνει αλλαγές στο καταστατικό ούτε σχετικές κοινοποιήσεις στην Αρχή.

(48) Κατά συνέπεια, στην παρούσα περίπτωση, αναμένεται να αξιολογηθεί το αίτημα αρνητικής πιστοποίησης ή η χορήγηση απαλλαγής από τις διατάξεις του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ για το καταστατικό, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 1 σημεία 1 έως 3.

1. Άρθρο 53 παράγραφος 1

(49) Σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ απαγορεύονται όλες οι συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, οι αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και ο συντονισμένες πρακτικές οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών και που παρεμποδίζουν ή στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό εντός του ΕΟΧ.

1.1. Γενική ισχύς του άρθρου 53 παράγραφος 1 στις κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις

(50) Από το άρθρο 8 παράγραφος 3 στοιχείο α) προκύπτει ότι οι διατάξεις της συμφωνίας ΕΟΧ ισχύουν για τη στρογγυλή ξυλεία. Συνεπώς, οι κανόνες ανταγωνισμού της συμφωνίας ΕΟΧ ισχύουν για τις κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις.

(51) Ο όρος «επιχείρηση» στο άρθρο 53 παράγραφος 1 αφορά κάθε νομικό ή φυσικό πρόσωπο που ασχολείται με μια οικονομική δραστηριότητα. Οι δασοκτήμονες, μέλη της NSF, είναι φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ασχολούνται με εμπορικές δραστηριότητες και επομένως θεωρούνται επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 1. Έτσι, η NSF, οι περιφερειακές εταιρείες και οι τοπικές ομάδες είναι ενώσεις επιχειρήσεων και, στο βαθμό που δραστηριοποιούνται σε εμπορικές δραστηριότητες, αυτεξούσιες επιχειρήσεις. Επομένως, τα κοινοποιηθέντα καταστατικά της NSF, των περιφερειακών εταιρειών και των τοπικών ομάδων πρέπει να θεωρηθούν ως συμφωνίες μεταξύ των μελών ή ως αποφάσεις της ένωσης.

1.2. Προσδιορισμός της σχετικής αγοράς

1.2.1. Η αγορά του προϊόντος

(52) Το εμπόριο στρογγυλής ξυλείας μέσω του συστήματος NSF γίνεται με τη μορφή ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας. Κατά τον προσδιορισμό της αγοράς του σχετικού προϊόντος δεν πρέπει να εξετάζονται μόνο τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά των εν λόγω προϊόντων και η προβλεπόμενη χρήση τους, αλλά και οι όροι του ανταγωνισμού που ισχύουν για τα προϊόντα αυτά.

(53) Υπάρχει σαφής ποιοτική διαφορά μεταξύ ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας, η οποία επισημαίνεται από τα φυσικά χαρακτηριστικά και τη διαφορά τιμής. Τα δύο αυτά προϊόντα προβλέπονται για τελείως διαφορετικές χρήσεις. Επιπλέον, οι όροι ανταγωνισμού όσον αφορά το εμπόριο των δύο αυτών προϊόντων είναι τελείως διαφορετικοί και οφείλονται σε διαφορές συγκέντρωσης από την πλευρά των αγοραστών, στο επίπεδο των εισαγωγών, στο συντονισμό κατά τον καθορισμό των τιμών, κ.λπ. Μολονότι μπορεί να υπάρξει κάποια αλληλεπικάλυψη της αγοράς σε μια δεδομένη στιγμή με βάση τις σχετικές τιμές των προϊόντων και τις ποιοτικές ανάγκες των αγοραστών, η πριστή ξυλεία και ο ξυλοπολτός ανήκουν βασικά σε δύο διαφορετικές αγορές. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται ακόμη και από το γεγονός ότι οι κύριοι πρωταγωνιστές του εμπορίου στρογγυλής ξυλείας, συμπεριλαμβανομένης της NSF, προβαίνουν σε σαφή διάκριση μεταξύ της αγοράς πριστής ξυλείας και της αγοράς ξυλοπολτού.

(54) Θα πρέπει επίσης να εξεταστεί εάν χρειάζεται περαιτέρω υποδιαίρεση των αγορών ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας. Οι διάφοροι τύποι ή οι διάφορες ποιότητες ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας δεν υποκαθιστούν ο ένας τον άλλο όσον αφορά τους τελικούς χρήστες, κυρίως λόγω των διαφορών στις τιμές και στις τεχνικές απαιτήσεις. Εντούτοις ορισμένοι σημαντικοί όροι εμπορικών συναλλαγών, όπως είναι οι ρυθμίσεις που αφορούν τη μεταφορά και οι διατάξεις για τις μετρήσεις, είναι ίδιες στις αγορές αυτές. Εξάλλου, οι αγοραστές και οι πωλητές που καθορίζουν τις τιμές και τους άλλους όρους εμπορικών συναλλαγών είναι κατά κανόνα οι ίδιοι τόσο στην αγορά ξυλοπολτού όσο και στην αγορά πριστής ξυλείας. Για την εκτίμηση των επιδράσεων της παρούσας συμφωνίας στον ανταγωνισμό αρκεί να γίνει αναφορά στην αγορά ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας.

(55) Τέλος, πρέπει να εξεταστεί εάν υπάρχουν άλλα πρόσθετα προϊόντα που πρέπει να περιληφθούν στις σχετικές αγορές. Ως προς αυτό, η NSF υποστηρίζει ότι τα υπολείμματα ξυλείας και ο ξυλοπολτός ανήκουν στην ίδια αγορά. Εντούτοις, μολονότι τα υπολείμματα ξυλείας και ο ξυλοπολτός είναι σε μεγάλο βαθμό φυσικά υποκατάστατα για το βιομηχανικό χρήστη, διάφοροι παράγοντες δείχνουν ότι ισχύουν διαφορετικοί όροι ανταγωνισμού για τα δύο προϊόντα. Τα υπολείμματα ξυλείας είναι υποπροϊόντα της επεξεργασίας πριστής ξυλείας από τα πριονιστήρια και οι παραγόμενες ποσότητες καθορίζονται περισσότερο από τη ζήτηση τελικών προϊόντων από τα πριονιστήρια παρά από τη ζήτηση της βιομηχανίας για υπολείμματα ξυλείας και ξυλοπολτό. Αυτή η έλλειψη ευελιξίας όσον αφορά την προσφορά επιδεινώνεται περισσότερο από το πρόβλημα της μακροχρόνιας αποθήκευσης λόγω του σχετικά μεγαλύτερου όγκου των υπολειμμάτων ξυλείας και της ταχύτερης αλλοίωσής τους σε σχέση με τους κορμούς. Δεδομένου ότι δεν φαίνεται να υπάρχουν πολλές εναλλακτικές και οικονομικά εφαρμόσιμες χρήσεις για τα υπολείμματα ξυλείας, η θέση των πριονιστηρίων είναι ασθενέστερη σε σχέση με τους αγοραστές απ' ότι σε σχέση με τους προμηθευτές ξυλοπολτού. Οι διαφορές όσον αφορά τους όρους του ανταγωνισμού μεταξύ των δύο προϊόντων είναι τόσο μεγάλες, ώστε για την πρακτική αξιολόγηση της παρούσας ρύθμισης, τα υπολείμματα ξυλείας δεν πρέπει να συμπεριληφθούν στην αντίστοιχη αγορά ξυλοπολτού.

(56) Το συμπέρασμα αυτό δεν μεταβάλλεται από το γεγονός ότι ο καθορισμός της τιμής των υπολειμμάτων ξυλείας και της τιμής του ξυλοπολτού είναι δύο θέματα που συνδέονται άμεσα μεταξύ τους, υπό την έννοια ότι η αξία των υπολειμμάτων ξυλείας για τη χαρτοβιομηχανία και τη βιομηχανία χαρτοπολτού ανεβαίνει με την αύξηση της τιμής του ξυλοπολτού. Επομένως, πρέπει να ενισχυθεί η προθυμία της χαρτοβιομηχανίας και της βιομηχανίας χαρτοπολτού να καταβάλει υψηλότερη τιμή για τα υπολείμματα ξυλείας. Ωστόσο, κατά τα φαινόμενα, η τελική τιμή των υπολειμμάτων ξυλείας εξαρτάται περισσότερο από τη διαπραγματευτική δύναμη του σχετικού πριονιστηρίου και της αντίστοιχης χαρτοβιομηχανίας χαρτοπολτού παρά από την τιμή του ξυλοπολτού. Αντίθετα, οι όροι εμπορικών συναλλαγών σχετικά με τα υπολείμματα ξυλείας δεν επηρεάζουν σημαντικά τον προσδιορισμό της τιμής και τους λοιπούς όρους εμπορικών συναλλαγών σχετικά με τον ξυλοπολτό.

1.2.2. Η γεωγραφική αγορά

(57) Η αφετηρία για τον καθορισμό της αρμόδιας γεωγραφικής αγοράς είναι η γεωγραφική περιοχή στην οποία εφαρμόζονται οι εξεταζόμενες συμφωνίες. Στην παρούσα περίπτωση, πρόκειται για τη Νορβηγία. Ωστόσο, η περιοχή αυτή μπορεί να επεκταθεί εάν ισχύσουν οι ίδιοι αντικειμενικοί όροι ανταγωνισμού για τα εν λόγω προϊόντα για όλους τους εμπόρους εντός της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής.

(58) Η NSF υποστηρίζει ότι η κατάλληλη γεωγραφική αγορά και για τον ξυλοπολτό και την πριστή ξυλεία είναι η Ευρώπη ή τουλάχιστον η βόρεια Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας και των κρατών της Βαλτικής. Για όλα αυτά συνηγορούν τα ακόλουθα στοιχεία: ότι το εμπόριο στρογγυλής ξυλείας είναι σημαντικό, κυρίως με τη μορφή ξυλοπολτού, και ότι οι σχετικές εξελίξεις τιμών ακολουθούν την ίδια λογική σε διεθνές επίπεδο.

(59) Όσον αφορά τα εν λόγω δύο προϊόντα πρέπει να γίνουν δύο γενικές παρατηρήσεις. Πρώτον, είναι γνωστό ότι οι τιμές της στρογγυλής ξυλείας εξελίσσονται με ανάλογο τρόπο στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η δυνατότητα πληρωμής της στρογγυλής ξυλείας από τους βιομηχανικούς αγοραστές συνδέεται με τις εξελίξεις τιμών των διεθνώς διακινούμενων προϊόντων, όπως είναι το χαρτί, ο χαρτοπολτός και άλλα τελικά και ημιτελή προϊόντα ξυλείας, οι τιμές των οποίων καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό σε διεθνές επίπεδο. Ωστόσο, αυτό δεν είναι απαραίτητη ένδειξη των διεθνών αγορών για τον ξυλοπολτό και την πριστή ξυλεία. Αντίθετα, οι απόλυτες τιμές σε διάφορες χώρες φαίνεται να παρουσιάζουν σημαντικές διακυμάνσεις, πράγμα το οποίο αποτελεί ένδειξη εθνικών αγορών.

(60) Δεύτερον, το κόστος μεταφοράς της στρογγυλής ξυλείας είναι σχετικά υψηλό και υπολογίζεται, κατά μέσο όρο για τον τελικό χρήστη, στο 25 % του συνολικού κόστους. Συνεπώς, επικρατεί η τάση μεταφοράς της στρογγυλής ξυλείας στη συντομότερη δυνατή απόσταση, δηλαδή στην πλησιέστερη βιομηχανία. Το στοιχείο αυτό αποτελεί ένδειξη περιφερειακών ή τοπικών αγορών. Ωστόσο, φαίνεται ότι τα καθεστώτα εμπορίας, όπως είναι τα συστήματα διανομής, αγοράς και μέτρησης, ευθυγραμμίζονται με τις εθνικές τάσεις.

(61) Όσον αφορά στην πριστή ξυλεία, το επίπεδο των εξαγωγών και των εισαγωγών της Νορβηγίας είναι σχετικά χαμηλό (βλέπε σημείο 4.4 ανωτέρω). Λόγω των απαιτήσεων υψηλής ποιότητας, η μεταφορά πριστής ξυλείας σε μεγάλες αποστάσεις είναι δύσκολη και δαπανηρή. ιδίως εάν απαιτείται η επαναφόρτωσή της. Επίσης, τα νορβηγικά πριονιστήρια βρίσκονται γενικά στην ενδοχώρα, πράγμα το οποίο καθιστά το κόστος των υπερποντίων εισαγωγών απαγορευτικό. Έτσι, στην πράξη, οι εισαγωγές σπάνια αποτελούν μια ρεαλιστική εναλλακτική λύση. Οι εισαγωγές που πραγματοποιούνται προέρχονται κυρίως από τα παραμεθόρια πριονιστήρια της Σουηδίας. Κατ' ανάλογο τρόπο, οι εξαγωγές δεν αποτελούν συνήθως για τους προμηθευτές εφαρμόσιμη εναλλακτική λύση. Το υψηλό κόστος μεταφοράς αποκλείει τις εξαγωγές για την πλειοψηφία των δασοκτημόνων, εκτός από εκείνους που βρίσκονται κοντά στα σύνορα της Σουηδίας ή κοντά σε λιμάνι. Επιπλέον, πρόκειται γενικά για μικρούς δασοκτήμονες οι οποίοι δεν μπορούν να οργανώσουν μόνοι τους το μάρκετινγκ, την προσαρμογή στα διάφορα καθεστώτα μέτρησης, καθώς και τη μεταφορά, ενώ οι διαθέσιμες οργανώσεις πώλησης, συμπεριλαμβανομένων των περιφερειακών εταιρειών NSF, έχουν περιορισμένες δραστηριότητες στον τομέα αυτό.

(62) Τα εμπορικά αυτά εμπόδια σε συνδυασμό με τα γενικά χαρακτηριστικά της αγοράς πριστής ξυλείας από την άποψη του καθορισμού των τιμών, της διανομής και της αγοράς, δείχνουν ότι οι όροι του ανταγωνισμού δεν είναι αρκετά ομοιογενείς για μια περιοχή μεγαλύτερη από τη Νορβηγία ώστε να συνυπολογισθούν ενδεχομένως και οι παραμεθόριες περιοχές της Σουηδίας ως μια αγορά. Ωστόσο, ο ανεφοδιασμός απ' αυτές τις παραμεθόριες σουηδικές περιοχές περιορίζεται μόνο στο 5 % του συνολικού εγχώριου ανεφοδιασμού και οι εξαγωγές στις περιοχές αυτές είναι ακόμα μικρότερες. Συνεπώς, ο συνυπολογισμός των παραμεθορίων σουηδικών περιοχών δεν επηρεάζει την αξιολόγηση των κοινοποιηθεισών ρυθμίσεων στην αγορά. Έτσι, είναι αρκετό να θεωρηθεί η Νορβηγία ως αγορά αναφοράς για την πριστή ξυλεία.

(63) Οι εισαγωγές ξυλοπολτού είναι γενικά ευκολότερες, παρά το γεγονός ότι η σχετική αξία ανά μονάδα όγκου είναι ακόμα χαμηλότερη απ' ό,τι για την πριστή ξυλεία. Οι εισαγωγές ξυλοπολτού ανέρχονται στο 30 % του συνολικού ανεφοδιασμού. Οι Νορβηγοί είναι αγοραστές αρκετά μεγάλης κλίμακας και μπορούν να αγοράζουν μεγάλες ποσότητες ξυλοπολτού, π.χ. ένα θαλάσσιο φορτίο, και έτσι διατηρούν το κόστος μεταφοράς σε χαμηλό επίπεδο. Επιπλέον, έχουν μεγάλη πρόσβαση στους λιμένες. Το κόστος μεταφοράς από τις παραμεθόριες περιοχές της Σουηδίας, η οποία είναι σαφώς η μεγαλύτερη πηγή εισαγωγών, δεν είναι αναγκαστικά υψηλότερο για τη βιομηχανία της εν λόγω περιοχής απ' ό,τι το κόστος μεταφοράς του αντίστοιχου εγχώριου προϊόντος. Παρόλα αυτά, το κόστος μεταφοράς και η διαθεσιμότητα ορισμένων συγκεκριμένων ποιοτήτων σε μια δεδομένη στιγμή περιορίζει τις εισαγωγές αυτές.

(64) Ωστόσο, οι νορβηγοί πωλητές αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα όπως και με την εξαγωγή πριστής ξυλείας. Το υψηλό κόστος μεταφοράς σε σχέση με την αξία της πριστής ξυλείας και η έλλειψη εμπόρων σε διεθνές επίπεδο καθιστούν αδύνατες τις εξαγωγές για σχεδόν όλους τους δασοκτήμονες με εξαίρεση όσους βρίσκονται σε παραμεθόριες περιοχές ή κοντά σε διεθνείς λιμένες. Συνεπώς, το επίπεδο εξαγωγών των είναι σχετικά χαμηλό.

(65) Τα γενικά χαρακτηριστικά των σημερινών συνθηκών της αγοράς, περιλαμβανομένων και των τιμών οι οποίες καθορίζονται μέσω διαπραγματεύσεων μεταξύ των εγχώριων πωλητών και αγοραστών, καθώς και τα συστήματα διανομής και αγοράς τα οποία καθορίζονται εγχωρίως είναι όλα χαρακτηριστικά εθνικής αγοράς. Παράλληλα, το σχετικά υψηλό επίπεδο εισαγωγών δείχνει ότι ο ξυλοπολτός που προέρχεται από τη Σουηδία, τη Ρωσία και τα κράτη της Βαλτικής υποκαθιστά σε κάποιο βαθμό τον ξυλοπολτό που παράγεται εγχωρίως. Αναγνωρίζεται ότι οι τιμές των εισαγωγών από τις χώρες αυτές αποτελεί σημαντικό στοιχείο κατά τις διαπραγματεύσεις των τιμών μεταξύ των αγοραστών και των πωλητών στη Νορβηγία. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει μέχρι ενός σημείο τη σχετική διαπραγματευτική ικανότητα των επιχειρήσεων και θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη κατά την εκτίμηση της δύναμης που έχουν στην αγορά αυτές οι επιχειρήσεις. Εντούτοις, το σχετικά υψηλό επίπεδο εισαγωγών δεν συνεπάγεται ότι η Νορβηγία και οι κυριότερες εξαγωγικές χώρες ανήκουν στην ίδια αγορά. Αντίθετα, δεδομένων των γενικών συνθηκών της αγοράς και των εμπορικών εμποδίων που αναφέρονται παραπάνω, οι τιμές και οι άλλοι εμπορικοί όροι, που αποτελούν τα κύρια στοιχεία προσδιορισμού μιας αγοράς, καθορίζονταν κυρίως από εγχώριους παράγοντες.

(66) Από τα παραπάνω συμπεραίνεται ότι προς το παρόν στην περιοχή που περιλαμβάνει τη Νορβηγία και ορισμένες παραμεθόριες περιοχές της Σουηδίας που συνορεύουν με τη Νορβηγία δεν ισχύουν αντικειμενικά ομοιογενείς όροι ανταγωνισμού, ώστε η περιοχή αυτή να θεωρείται ενιαία αγορά από γεωγραφική άποψη. Δεδομένου ότι η συνεκτίμηση των σουηδικών παραμεθόριων περιοχών δεν μπορεί να επηρεάσει την αξιολόγηση της εν λόγω περίπτωσης, από γεωγραφική άποψη η Νορβηγία θεωρείται ως η αγορά αναφοράς για τον ξυλοπολτό.

1.3. Περιορισμοί του ανταγωνισμού

(67) Το καταστατικό της NSF, των περιφερειακών εταιρειών και των τοπικών ομάδων της περιέχει ρήτρες σχετικά με τον κεντρικό συντονισμό των εμπορικών όρων για την πώληση της στρογγυλής ξυλείας, καθώς επίσης και για τον έλεγχο της εμπορικής συμπεριφοράς των μελών της σε επίπεδο περιοχής. Συγκεκριμένα υπάρχουν ρήτρες οι οποίες:

- δίνουν το δικαίωμα στη NSF να διαπραγματεύεται για τα μέλη της τις τιμές και τις ποσοστώσεις πλαίσιο και να κατανέμει τις ποσοστώσεις αυτές μεταξύ των μελών της ή των περιφερειακών εταιρειών,

- δίνουν το δικαίωμα στη NSF και στην περιφερειακή εταιρεία να επιβάλουν στα μέλη τους ορισμένες ρυθμίσεις της αγοράς, όπως είναι η μείωση ή η παύση της παραγωγής στρογγυλής ξυλείας ή η εξίσωση των τιμών και

- υποχρεώνουν τα μέλη τους να πωλούν όλη τη στρογγυλή ξυλεία που παράγουν στην περιφερειακή εταιρεία που βρίσκεται στην αντίστοιχη γεωγραφική περιοχή τους.

(68) Η Αρχή Εποπτείας αναγνωρίζει ότι ο αριθμός των δασοκτημόνων, οι γεωγραφικές και τοπογραφικές συνθήκες που επικρατούν στις περισσότερες περιοχές της Νορβηγίας με σχετικά μεγάλη συγκέντρωση αγοραστών, μπορεί να καταστήσουν αναγκαίο το συντονισμό από την πλευρά των πωλητών προκειμένου να εξασφαλιστεί η λειτουργία των νορβηγικών αγορών στρογγυλής ξυλείας. Η διαμόρφωση συνεταιριστικής δομής και ο συντονισμός της εμπορικής εκμετάλλευσης της παραγωγής των μελών σε περιφερειακό επίπεδο, στο βαθμό που άλλες διέξοδοι της αγοράς δεν μπορούν να εκπληρώσουν τον ίδιο ρόλο, φαίνεται ότι δεν περιορίζουν αναγκαστικά τον ανταγωνισμό. Από τη άλλη πλευρά, ούτε οι γενικές υπηρεσίες που προσφέρει το σύστημα NSF, όπως είναι η παροχή συμβουλών στο δασικό τομέα, η βοήθεια κατά την υλοτομία και οι ανταλλαγές στατιστικών αγοράς, οδηγούν κανονικά σε τέτοια αποτελέσματα.

(69) Ωστόσο, οι κοινοποιηθείσες ρήτρες έχουν πολύ μεγαλύτερες προεκτάσεις. Οι ρήτρες σχετικά με το δικαίωμα διαπραγμάτευσης της NSF για λογαριασμό των μελών της, επιτρέπουν στη NSF να καθορίζει τις τιμές και άλλους όρους εμπορικών συναλλαγών, πράγμα το οποίο απαγορεύεται ρητώς στο στοιχείο α) του άρθρου 53 παράγραφος 1. Οι ρυθμιστικές ρήτρες της αγοράς δίνουν τη δυνατότητα στη NSF και στις περιφερειακές εταιρείες να περιορίζουν την παραγωγή, πράγμα το οποίο απαγορεύεται ρητώς στο στοιχείο β) του άρθρου 53 παράγραφος 1. Τέλος, η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς υποστηρίζει ρύθμιση για τη γεωγραφική κατανομή της αγοράς, πράγμα το οποίο απαγορεύεται ρητώς στο στοιχείο γ) του άρθρου 53 παράγραφος 1. Τα μέλη της NSF καθώς και οι περιφερειακές εταιρείες είναι εν δυνάμει ανταγωνιστές στις αγορές στρογγυλής ξυλείας. Όλες αυτές οι ρήτρες περιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα ανταγωνισμού εντός του συστήματος NSF. Περιορίζουν την εμπορική ελευθερία των μελών της NSF όχι μόνο στην περίπτωση κεντρικής διαπραγμάτευσης ή κεντρικού συντονισμού των τιμών ή ακόμη σε περίπτωση επιβολής ρυθμιστικών μέτρων αγοράς, αλλά και επειδή η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς αφαιρεί από τα μέλη τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν εμπορικούς διαύλους εκτός του συστήματος NSF. Η ρήτρα αυτή αποκλείει επίσης τη δυνατότητα των εναλλακτικών εμπορικών διαύλων να έχουν πρόσβαση στη στρογγυλή ξυλεία που παράγεται από τα μέλη της NSF, τα οποία παράγουν περίπου το 75 % της συνολικής εγχώριας παραγωγής, με αποτέλεσμα τη στρέβλωση του ανταγωνισμού.

(70) Ένα από τα επιχειρήματα που μπορεί να προβληθεί είναι ότι σε εξαιρετικές οικονομικές περιστάσεις, παρά τους παραπάνω περιορισμούς, ακόμη και τέτοιου είδους ρήτρες μπορεί να έχουν προανταγωνιστικά αποτελέσματα, έτσι ώστε να μην εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 παράγραφος 1. Στο σημείο αυτό, η NSF συγκέντρωσε την προσοχή της κυρίως στην πλευρά των αγοραστών. Ωστόσο, η αγορά πριστής ξυλείας, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου τα δύο τρίτα του εμπορίου στρογγυλής ξυλείας, συνίσταται περίπου σε 600 πριονιστήρια τα οποία διενεργούν τις αγορές τους μεμονωμένα μέσω έξι τουλάχιστον ομίλων. Από τη δομή της αγοράς αυτής φαίνεται ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερη ανισορροπία υπέρ των αγοραστών πριστής ξυλείας. Η αγορά ξυλοπολτού κυριαρχείται από δύο οργανώσεις αγοραστών. Ωστόσο, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι μόνον και μόνον η ύπαρξη αυτών των δύο οργανώσεων αγοραστών οδηγεί σε τόσο μεγάλη ανισορροπία στην αγορά ώστε να απαιτείται η κατάργηση του ανταγωνισμού μεταξύ των προμηθευτών προκειμένου να εξασφαλιστεί η λειτουργία της αγοράς ξυλοπολτού. Επομένως, οι δομές των αγορών πριστής ξυλείας και ξυλοπολτού δεν αντιπροσωπεύουν ορισμένες εξαιρετικές οικονομικές καταστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν το σύστημα NSF και κατ' επέκταση τις εξεταζόμενες ρήτρες να εκπέσουν από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 παράγραφος 1.

(71) Όσον αφορά τη ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς, η NSF υποστηρίζει ότι η ρήτρα αυτή δεν περιορίζει τον ανταγωνισμό κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 1 δεδομένου ότι η συνεργασία αυτή καθαυτή μεταξύ των δασοκτημόνων είναι αιτιολογημένη και ότι η ρήτρα είναι απαραίτητη τόσο για την εξασφάλιση της καλής λειτουργίας του συστήματος NSF όσο και της διαπραγματευτικής ικανότητας των δασοκτημόνων. Ως προς αυτό, η NSF αναφέρθηκε στις αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις περιπτώσεις Coberco (25) και DLG (26). Στις αποφάσεις αυτές, το Δικαστήριο αξιολόγησε το συμβατό με το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης της Ρώμης ορισμένων περιορισμών οι οποίοι κρίνονται απαραίτητοι για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας των εν λόγω συνεργατικών διαρθρώσεων.

(72) Στο σημείο αυτό, η Αρχή Εποπτείας λαμβάνει πρώτον υπό σημείωση ότι προφανώς η συλλογιστική της NSF αναφέρεται μόνον στη ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς. Κατά συνέπεια, και δεδομένου ότι υπάρχουν και άλλες ρήτρες οι οποίες περιορίζουν τον ανταγωνισμό κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 1 στο πλαίσιο της διάταξης αυτής, οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις θα τελέσουν υπό απαγόρευση ακόμη και εάν γίνει δεκτό το επιχείρημα της NSF όσον αφορά τη ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς.

(73) Με εξαίρεση το παραπάνω στοιχείο, η Αρχή Εποπτείας πιστεύει ότι η θέση που έλαβε η NSF στο σημείο αυτό βασίζεται σε παρανόηση της σχετικής νομολογίας. Επίσης, από τις δύο περιπτώσεις που αναφέρει η NSF, είναι προφανές ότι πριν από οποιοδήποτε προβληματισμό σχετικά με την ανάγκη περιοριστικής ρήτρας όσον αφορά τη σωστή εφαρμογή μιας συμφωνίας, πρέπει να αποδεικνύεται ότι η συμφωνία αυτή, από τη φύση της, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 παράγραφος 1 (27). Προκειμένου να δοθεί η κατάλληλη απάντηση στο θέμα αυτό, δεν αρκεί να εξετάσουμε μεμονωμένα τους στόχους της πολιτικής που επιδιώκουν τα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας και τη μορφή ή τη γενική οργανωτική δομή της προβλεπόμενης συνεργασίας για την εκπλήρωση των στόχων αυτών, αλλά πρέπει να εξετάσουμε επίσης την πραγματική φύση της συνεργασίας αυτής με γνώμονα, μεταξύ άλλων, το οικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρόκειται να λάβει χώρα και τη δομή της σχετικής αγοράς (28).

(74) Επίσης, για να εξετάσουμε εάν το σύστημα NSF δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 παράγραφος 1 δεν αρκεί η αιτιολόγηση της συνεργασίας μεταξύ των δασοκτημόνων και η απόδειξη της νομιμότητας της συνεργατικής δομής για τη συνεργασία αυτή. Το ζητούμενο είναι κατά πόσον, δεδομένων των οικονομικών καταστάσεων που επικρατούν στην αγορά, η συνεργασία μεταξύ δασοκτημόνων που παράγουν το 75 % της εγχώριας στρογγυλής ξυλείας, δηλαδή μια συνεργασία η οποία συνεπάγεται περιορισμούς όσον αφορά το χαρακτήρα της εμπορικής ελευθερίας που προβλέπεται στο εν λόγω καταστατικό, μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των απαγορεύσεων του άρθρου 53 παράγραφος 1. Τα θέματα που αναφέρει η NSF στο σημείο αυτό έχουν σημασία μόνο στην περίπτωση αρνητικής απάντησης. Σύμφωνα με τα παραπάνω, η Αρχή Εποπτείας είναι της γνώμης ότι το ερώτημα αυτό πρέπει να τύχει καταφατικής απάντησης, δεδομένης της ισχυρής θέσης που κατέχει το σύστημα NSF στις νορβηγικές αγορές στρογγυλής ξυλείας, καθώς και της φύσης και του πεδίου εφαρμογής των περιορισμών.

(75) Μολονότι, σύμφωνα με τα παραπάνω, δεν έχει καμία σημασία στο πλαίσιο αυτό κατά πόσον η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία του συστήματος NSF, υπογραμμίζεται ότι κατά την εξέταση του αιτήματος χορήγησης απαλλαγής από το άρθρο 53 παράγραφος 3, η Αρχή Εποπτείας είναι της γνώμης ότι η εν λόγω ρήτρα δεν είναι απαραίτητη για την εκπλήρωση των επιδιωκόμενων στόχων. Ως εκ τούτου, έστω και εάν θεωρήσουμε κατ' αρχήν ότι η συλλογιστική της NSF στο παρόν πλαίσιο είναι ορθή, η Αρχή Εποπτείας είναι της γνώμης ότι στην προκειμένη περίπτωση πρέπει παρ' όλα αυτά να απορριφθεί.

(76) Τέλος, όσον αφορά την αξιολόγηση των περιορισμών, αναφέρεται ότι οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις περιέχουν ρήτρες σχετικά με τον καθορισμό των τιμών, την κατανομή της αγοράς και τον περιορισμό της παραγωγής οι οποίες είναι αντίθετες με τις θεμελιώδεις αρχές των κανόνων ανταγωνισμού του ΕΟΧ. Επίσης, το σύστημα NSF αντιπροσωπεύει περίπου το 75 % της στρογγυλής ξυλείας που υλοτομείται στη Νορβηγία, πράγμα το οποίο αντιστοιχεί σε περίπου 2 δισεκατομμύρια νορβηγικές κορόνες το χρόνο. Όσον αφορά το μερίδιο της αγοράς, το συλλογικό μερίδιο του συστήματος NSF -συμπεριλαμβανομένων των εισαγωγών, ανέρχεται στο 70 % της αγοράς πριστής ξυλείας και περίπου στο 60 % της αγοράς ξυλοπολτού. Με βάση τα παραπάνω, πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι περιοριστικές συνέπειες των κοινοποιηθεισών ρυθμίσεων σε σχέση με τον ανταγωνισμό.

1.4. Επιπτώσεις στο εμπόριο

(77) Για την εφαρμογή του άρθρου 53 παράγραφος 1, πρέπει να διαπιστωθεί κατά πόσον οι ρυθμίσεις αυτές επηρεάζουν σημαντικά το εμπόριο μεταξύ των συμβαλλομένων μερών στη συμφωνία ΕΟΧ.

(78) Οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις μπορεί να έχουν άμεσο αντίκτυπο στις εξαγωγές στρογγυλής ξυλείας γιατί το γεγονός ότι περιορίζουν την παραγωγή, επηρεάζουν τςι εγχώριες τιμές ή άλλους όρους εμπορικών συναλλαγών και αποκλείουν τις πωλήσεις στρογγυλής ξυλείας σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος εκτός από την περιφερειακή εταιρεία μπορεί να επηρεάσει την προθυμία ή τη δυνατότητα των μελών της NSF για εξαγωγές. Είναι γνωστό ότι οι εξαγωγές από τη Νορβηγία είναι σχετικά χαμηλές, ότι καλύπτουν μόλις το 5 % της εγχώριας παραγωγής και ότι περιορίζονται κυρίως στις παραμεθόριες περιοχές με τη Σουηδία και σε ορισμένες παράκτιες περιοχές που έχουν άμεση πρόσβαση σε λιμάνι. Επομένως, ο αντίκτυπός τους είναι περιορισμένος.

(79) Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (29), ο καθορισμός της τιμής ενός ενδιάμεσου προϊόντος το οποίο δεν εξάγεται κανονικά έξω από την εν λόγω περιφέρεια μπορεί να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, όταν το προϊόν αυτό αποτελεί πρώτη ύλη για ένα άλλο προϊόν το οποίο διατίθεται στην αγορά ενός κράτους μέλους της Κοινότητας. Στην παρούσα περίπτωση, οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις δίνουν τη δυνατότητα στην NSF και στις περιφερειακές εταιρείες να επηρεάζουν τις τιμές και άλλους εμπορικούς όρους για τον ξυλοπολτό και την πριστή ξυλεία. Ο ξυλοπολτός και η πριστή ξυλεία είναι ενδιάμεσα προϊόντα που αποτελούν τη βασική πρώτη ύλη για σημαντικά προϊόντα που εξάγει η Νορβηγία, όπως είναι το χαρτί, ο πολτός και η κομμένη ξυλεία. Επομένως, οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις μπορεί να επηρεάσουν την εμπορική ροή των παράγωγων προϊόντων στον ΕΟΧ.

(80) Οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις μπορεί να επηρεάσουν επίσης τις εισαγωγές στρογγυλής ξυλείας. Το γεγονός ότι η NSF και οι περιφερειακές εταιρείες μπορούν να επηρεάσουν τις τιμές και την προσφορά στρογγυλής ξυλείας σε σχέση με τους βιομηχανικούς αγοραστές στη Νορβηγία, έχει άμεσο αντίκτυπο στις ανάγκες του βιομηχανικού κλάδου όσον αφορά την εισαγωγή στρογγυλής ξυλείας για παράγωγα προϊόντα. Το γεγονός ότι η εγχώρια προσφορά ξυλοπολτού επηρεάζει τις εισαγωγές φάνηκε το 1994, όταν η παραγωγή και, ως εκ τούτου, η προσφορά εγχώριου ξυλοπολτού μειώθηκε με αποτέλεσμα να υπερδιπλασιαστούν οι εισαγωγές μέσα σε ένα έτος.

(81) Η Αρχή Εποπτείας, στο λεγόμενο de minimis σημείωμά της (30), αναφέρει τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές που της επιτρέπουν να καθορίζει πότε θεωρεί ότι τέτοιου είδους επιδράσεις μπορεί να είναι σημαντικές για το εμπόριο. Όπως ήδη αναφέρθηκε (βλέπε σημείο 1.2.2 παραπάνω), η Αρχή Εποπτείας είναι της γνώμης ότι η Νορβηγία αποτελεί ξεχωριστή γεωγραφική αγορά για τα εν λόγω προϊόντα. Δεδομένου ότι οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις καλύπτουν όλη τη γεωγραφική αυτή αγορά και ένα σημαντικό μέρος των σχετικών προϊόντων, τα αντίστοιχα μερίδια της αγοράς υπερβαίνουν σαφώς το 5 % που αναφέρεται στο σημείωμα. Ωστόσο, ακόμη και εάν γίνει δεκτός ο ευρύτερος δυνατός ορισμός της σχετικής αγοράς που προτείνει η NSF, πράγμα το οποίο μειώνει αναμφισβήτητα το μερίδιο αγοράς του συστήματος NSF σε επίπεδο χαμηλότερο από 5 %, παρ' όλα αυτά το κατώτατο όριο του κύκλου εργασιών θα υπερβεί τα 300 εκατομμύρια Ecu που αναφέρονται στο σημείωμα. Η NSF υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο μέρος του κύκλου εργασιών των δασοκτημόνων προέρχεται κατά κύριο λόγο από άλλες δραστηριότητες και όχι από το εμπόριο στρογγυλής ξυλείας και ότι οι περιφερειακές εταιρείες δραστηριοποιούνται σε διάφορες σχετικές βοηθητικές υπηρεσίες. Με βάση τον κύκλο εργασιών στον τομέα της στρογγυλής ξυλείας που προκύπτει από το σύστημα NSF, συμπεραίνεται ότι ο συνολικός κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων που συμμετέχουν στο σύστημα NSF πρέπει να υπερβαίνει τα 300 εκατομμύρια Ecu.

(82) Με βάση τον αντίκτυπο των κοινοποιηθεισών ρυθμίσεων στην αρμόδια αγορά και το συνολικό μέγεθος των εν λόγω επιχειρήσεων, συμπεραίνουμε ότι οι ρυθμίσεις αυτές μπορεί να επηρεάσουν το εμπόριο κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 1.

2. Άρθρο 53 παράγραφος 3

(83) Προκειμένου να εξαιρεθεί από την απαγόρευση που προβλέπεται στο άρθρο 53 παράγραφος 1, ο αιτών θα πρέπει να αποδείξει ότι οι συμφωνίες βελτιώνουν την παραγωγή ή τη διανομή ή ότι συμβάλλουν στην τεχνική ή οικονομική πρόοδο και παράλληλα παρέχουν οφέλη στους καταναλωτές. Συνεπώς, τα οφέλη που προκύπτουν από τις συμφωνίες αυτές πρέπει να είναι μεγαλύτερα από τη ζημία που προκαλείται στον ανταγωνισμό (31). Επίσης, οι περιορισμοί που προβλέπουν οι συμφωνίες αυτές πρέπει να είναι απαραίτητοι για την επίτευξη των πλεονεκτημάτων αυτών, οι δε συμφωνίες δεν πρέπει να παρέχουν στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις τη δυνατότητα κατάργησης του ανταγωνισμού για ένα μεγάλο μέρος από τα εν λόγω προϊόντα. Κατά την άποψη της Αρχής, οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις δεν φαίνεται να πληρούν κανένα από τους όρους αυτούς.

(84) Πρέπει να σημειωθεί ευθύς εξ αρχής ότι ο κοινός καθορισμός των τιμών ή των συνιστωσών τους, η εφαρμογή ενιαίου συστήματος τιμών σε όλη την εθνική επικράτεια, ανεξάρτητα από την τοποθεσία στην οποία βρίσκεται ο αγοραστής, ο περιορισμός της παραγωγής καθώς και η κατανομή των αγορών από τις ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις είναι πρακτικές που κανονικά αντιτίθενται στις αρχές του ανταγωνισμού γιατί επηρεάζουν τεχνητά την ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και μπορεί να τύχουν απαλλαγής μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Το κοινοποιηθέν καταστατικό περιέχει διατάξεις που συνεργάζονται ή επιτρέπουν τέτοιου είδους περιορισμούς.

2.1. Τα πλεονεκτήματα των ρυθμίσεων αυτών

(85) Η NSF υποστηρίζει ότι η συνεργασία ανάμεσα στους δασοκτήμονες του συστήματος NSF συμβάλλει στη βελτίωση της παραγωγής και στη διανομή στρογγυλής ξυλείας στη Νορβηγία. Η συνεργασία αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη σταθερή και έγκαιρη εξασφάλιση κατάλληλης ποιότητας στρογγυλής ξυλείας στη δασική βιομηχανία. Επίσης, η συνεργασία αυτή συμβάλλει στην αποτελεσματική υλοτομία και μεταφορά της ξυλείας καθώς και στη βελτίωση της ποιότητας της στρογγυλής ξυλείας λόγω των μέτρων που λαμβάνονται στο δασικό τομέα από το στάδιο της υλοτομίας μέχρι τη διανομή. Χωρίς τη συνεργασία μεταξύ των δασοκτημόνων, λόγω του μεγάλου αριθμού τους και των γεωγραφικών και τοπογραφικών συνθηκών που επικρατούν στη Νορβηγία, το εμπόριο στρογγυλής ξυλείας μπορεί να καταστεί πολύ λιγότερο αποδοτικό και πολύ ακριβότερο για τη βιομηχανία.

(86) Η NSF υποστηρίζει επίσης ότι η συνεργασία αυτή συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος και στη σταθερή ανάπτυξη των δασικών πόρων. Επίσης, η εφαρμογή ενιαίου συστήματος τιμών στο πλαίσιο μιας περιοχής, αντισταθμίζει τα μειονεκτήματα τα σχετικά με το κόστος παραγωγής, κυρίως όσον αφορά τους δασοκτήμονες που βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές. Επιπλέον, η ενιαία αυτή προσέγγιση διευκολύνει την επίτευξη των πολιτικών στόχων σε σχέση με την ισορροπημένη χρήση των δασικών πόρων και την ανάπτυξη των περιβαλλοντικών αξιών και παράλληλα αυξάνει τη συμβολή του δασικού τομέα στην απασχόληση και στην οικονομική δραστηριότητα σε όλη τη χώρα.

(87) Η Αρχή Εποπτείας δεν ενδιαφέρεται να εξετάσει εάν το σύστημα NSF συνολικά έχει ορισμένα πλεονεκτήματα. Αυτό μπορεί να είναι αποτέλεσμα της ιδιαίτερης δομής του νορβηγικού δασικού τομέα και του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα NSF. Ωστόσο, το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο ο περιορισμός του ρόλου των δασοκτημόνων ως οικονομικών παραγόντων μπορεί να βελτιώσει την οικονομική αποδοτικότητα και κατά συνέπεια την παραγωγή ή τη διανομή ή να προωθήσει την τεχνική ή οικονομική πρόοδο στο πλαίσιο του άρθρου 53 παράγραφος 3. Μπορεί επίσης να προβληθεί το επιχείρημα ότι τέτοιου είδους περιορισμοί μειώνουν την οικονομική αποδοτικότητα.

(88) Εκτός από τις γενικές αυτές παρατηρήσεις, κατά την εξέταση των ενδεχόμενων πλεονεκτημάτων του συστήματος NSF συνολικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το εξεταζόμενο θέμα περιορίζεται στο εξής: κατά πόσον οι περιορισμοί του ανταγωνισμού που περιέχουν τα κοινοποιηθέντα καταστατικά οδηγούν σε αντικειμενικά οφέλη τα οποία αντισταθμίζουν τις ζημίες του ανταγωνισμού. Κατά συνέπεια, τα ενδεχόμενα πλεονεκτήματα του συστήματος NSF συνολικά, σε αντίθεση με τα οφέλη που συνεπάγονται άμεσα οι περιοριστικές ρήτρες, έχουν σημασία μόνο στο βαθμό που οι περιοριστικές ρήτρες είναι απαραίτητες για τη λειτουργία του συστήματος NSF αυτού καθαυτού.

(89) Οι προς εξέταση περιορισμοί κατατάσσονται σε δύο ομάδες. Πρώτον, η δυνατότητα κεντρικού συντονισμού των εμπορικών δραστηριοτήτων των μελών, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού των τιμών και των λοιπών εμπορικών όρων. Δεύτερον, ο έλεγχος της εμπορικής συμπεριφοράς των μελών σε περιφερειακό επίπεδο, κυρίως της υποχρέωσης των δασοκτημόνων να πωλούν τη στρογγυλή ξυλεία τους μέσω της περιφερειακής εταιρείας και της δυνατότητας εφαρμογής ρυθμιστικών μέτρων της αγοράς.

2.1.1. Ο κεντρικός συντονισμός

(90) Η δυνατότητα κεντρικού συντονισμού της εμπορικής συμπεριφοράς των μελών της από την ίδια την NSF βασίζεται κατ' αρχήν στις παραγράφους 6 και 7 του καταστατικού NSF οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα στην NSF να διαπραγματεύεται τιμές, ποσότητες και άλλους εμπορικούς όρους καθώς επίσης να εκδίδει ρυθμιστικά μέτρα της αγοράς για όλη την εθνική επικράτεια. Μολονότι δεν έγιναν κεντρικές διαπραγματεύσεις τιμών από το 1994, το 1995 η NSF θέσπισε δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις περιφερειακές διαπραγματεύσεις τιμών. Ως προς αυτό, δεν φαίνεται να έγινε χρήση των ρυθμιστικών δυνάμεων της αγοράς ούτε της δυνατότητας παρακολούθησης των ασθενέστερων περιφερειακών εταιρειών.

(91) Οι ρήτρες σχετικά με τη διαπραγμάτευση των τιμών δίνουν τη δυνατότητα στην NSF να καθορίζει τις τιμές και άλλους εμπορικούς όρους για την πώληση στρογγυλής ξυλείας από τα μέλη της. Ένα σοβαρό επιχείρημα στην περίπτωση αυτή είναι ότι οι συμφωνίες τιμών και άλλων εμπορικών όρων που συνάπτονται μέσω ενός κεντρικού φορέα προωθούν σταθερά το εμπόριο της στρογγυλής ξυλείας. Επίσης, ένα άλλο επιχείρημα που ενδέχεται να προβληθεί είναι ότι η NSF ως ρυθμιστική δύναμη της αγοράς συντελεί στη διατήρηση της λειτουργίας της αγοράς σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών. Ωστόσο, η εφαρμογή των ρητρών αυτών μπορεί να καταργήσει οριστικά τον ανταγωνισμό μεταξύ των δασοκτημόνων της NSF και των περιφερειακών εταιρειών. Τα ενδεχόμενα πλεονεκτήματα των ρητρών αυτών δεν είναι αρκετά για να αντισταθμίσουν τις ζημίες στον ανταγωνισμό και επομένως δεν μπορούν να θεωρηθούν ως βελτιώσεις κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 3.

2.1.2. Ο έλεγχος των εμπορικών δραστηριοτήτων των μελών σε περιφερειακό επίπεδο

(92) Εκτός από τον προαναφερθέντα στόχο ο οποίος συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην επιβολή ενδεχόμενων μέτρων αγοράς και στη συγκέντρωση των μελών ώστε να ενεργούν από κοινού, ο έλεγχος των εμπορικών δραστηριοτήτων των μελών σε περιφερειακό επίπεδο γίνεται με βάση τις ακόλουθες ρήτρες: την υποχρέωση του δασοκτήμονα να πωλήσει όλη τη στρογγυλή ξυλεία του στην περιφερειακή εταιρεία και το δικαίωμα της περιφερειακής εταιρείας να υποχρεώσει τα μέλη της, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν απόφασης της NSF, να μειώσουν ή να σταματήσουν την υλοτομία ή ακόμη και τις παραδόσεις στρογγυλής ξυλείας και να εξισώσουν τις τιμές που πληρώνονται στα μέλη.

Ρήτρα αποκλειστικού εφοδιασμού

(93) Τα οφέλη σε σχέση με την υποχρέωση πώλησης στρογγυλής ξυλείας στην περιφερειακή εταιρεία χωρίζονται σε δύο ομάδες. Η πρώτη περιλαμβάνει όλα τα πλεονεκτήματα του συστήματος NSF ως σύνολο που υποστηρίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 85 και 86 παραπάνω, με το επιχείρημα ότι η ρήτρα αυτή είναι απαραίτητη για τη διαφύλαξη της λειτουργίας του συστήματος NSF. Η δεύτερη ομάδα αφορά τα πλεονεκτήματα τα οποία κατά τη γνώμη της NSF συνεπάγεται άμεσα ή ίδια η ρήτρα.

(94) Όσον αφορά την πρώτη ομάδα, δεν έχει αποδειχθεί ότι η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς, όπως κοινοποιήθηκε, είναι πράγματι απαραίτητη για την ύπαρξη του συστήματος NSF και ότι συμβάλλει στα πλεονεκτήματα του συστήματος. Η NSF υποστήριξε καθαρά ότι η άρση της ρήτρας αυτής μπορεί να οδηγήσει στη μείωση των παραδόσεων μέσω του συστήματος NSF, πράγμα το οποίο με τη σειρά του θα εξασθενήσει τις οικονομικές βάσεις των περιφερειακών εταιρειών, δεδομένου ότι οι δραστηριότητές τους βασίζονται κυρίως στο ποσό της στρογγυλής ξυλείας που πωλούν στα μέλη τους. Ωστόσο, τίποτε δεν υποδεικνύει το ενδεχόμενο οριστικής αποδυνάμωσης της οικονομικής βάσης του συστήματος NSF με την τροποποίηση ή ακόμη με την άρση της ρήτρας αποκλειστικής προσφοράς ούτε καν ότι η αποδυνάμωσή της μπορεί να οδηγήσει στην κατάργηση των πλεονεκτημάτων που προσφέρει το σύστημα NSF. Κατά συνέπεια, εάν υποθέσουμε ότι το σύστημα NSF ως σύνολο προσφέρει τα απαιτούμενα πλεονεκτήματα για τη χορήγηση απαλλαγής στο πλαίσιο του άρθρου 53 παράγραφος 3, η Αρχή Εποπτείας δεν μπορεί να συμπεράνει ότι η ίδια η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς αυτή καθαυτή συμβάλλει με οποιοδήποτε τρόπο στα πλεονεκτήματα αυτά.

(95) Όσον αφορά τη δεύτερη ομάδα πλεονεκτημάτων, το επιχείρημα που προβάλλει η NSF είναι ότι η ρήτρα αντανακλά το δικαίωμα του μέλους να πωλεί τη στρογγυλή ξυλεία που παράγει στην αρμόδια περιφερειακή εταιρεία και ότι το πλαίσιο ασφάλειας που δημιουργείται προωθεί τη γενικότερη προσφορά και εξασφαλίζει τις παραδόσεις ακόμη και από τους πιο απομακρυσμένους δασοκτήμονες. Επίσης, ένα άλλο επιχείρημα είναι ότι η άρση αυτής της ρήτρας θα περιορίσει τη δυνατότητα των περιφερειακών εταιρειών να δεσμεύονται με συμβάσεις και θα εξασθενίσει τη διαπραγματευτική τους ικανότητα έναντι των βιομηχανικών αγοραστών.

(96) Όσον αφορά το πρώτο επιχείρημα, το δικαίωμα παράδοσης δεν συνεπάγεται δικαίωμα κάποιας ιδιαίτερης τιμής για το δασοκτήμονα. Η υποχρέωση της περιφερειακής εταιρείας να αγοράσει στρογγυλή ξυλεία είναι υποχρέωση αγοράς με την τιμή που καθορίζει αυτή η ίδια. Η υποχρέωση του δασοκτήμονα να πωλήσει την ξυλεία είναι υποχρέωση πώλησης με βάση την τιμή που καθορίζει ο εμπορικός του εταίρος, συγκεκριμένα η περιφερειακή εταιρεία. Οι υποχρεώσεις αυτές δεν είναι συμμετρικές. Είναι λογικό ότι η προσφορά στρογγυλής ξυλείας εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την τιμή που προσφέρει η περιφερειακή εταιρεία. Κατά συνέπεια, το δικαίωμα προμήθειας αυτό καθαυτό δεν προωθεί αναγκαστικά τις προμήθειες ακόμη και από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές.

(97) Μολονότι η δυνατότητα πρόβλεψης των παραδόσεων στην περιφερειακή εταιρεία μπορεί να βελτιωθεί, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, με την εξασφάλιση ότι δεν υπάρχει ανταγωνισμός σχετικά με την προσφορά των μελών, η αβεβαιότητα αυτή που είναι αποτέλεσμα ανταγωνιστικών πιέσεων είναι εγγενής σε όλες τις συνήθεις εμπορικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, η κατάργηση αυτής της αβεβαιότητας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αντικειμενικό πλεονέκτημα (32).

(98) Όσον αφορά τη διατήρηση της διαπραγματευτικής ικανότητας των περιφερειακών εταιρειών, δεδομένης κυρίως της δομής της αγοράς στρογγυλής ξυλείας, είναι αμφίβολο ότι μπορεί να θεωρηθεί ως αντικειμενικό πλεονέκτημα στο πλαίσιο του άρθρου 53 παράγραφος 3. Ωστόσο, ακόμη και εάν έτσι είχαν τα πράγματα, η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς δεν φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην προκειμένη περίπτωση.

(99) Η διαπραγματευτική ικανότητα έναντι των βιομηχανικών αγοραστών καθορίζεται εν μέρει από τις ποσότητες, τις ποιότητες και τις προθεσμίες παράδοσης της στρογγυλής ξυλείας που έχει τη δυνατότητα να διαθέσει προς πώληση η περιφερειακή εταιρεία και εν μέρει από τις εναλλακτικές πηγές προσφοράς που είναι διαθέσιμες στον αγοραστή. Οι ποσότητες, οι ποιότητες και οι προθεσμίες παράδοσης από τα μέλη της περιφερειακής εταιρείας καθορίζονται με ξεχωριστές συμβάσεις. Μολονότι η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς μπορεί να επηρεάζει κατά κάποιο τρόπο την ετοιμότητα των μελών να συνάπτουν τέτοιου είδους συμβάσεις, ο κυριότερος παράγοντας για τη σύναψη των συμβάσεων αυτών είναι οι ειδικοί προσφερόμενοι όροι. Εφόσον οι όροι αυτοί είναι ανταγωνιστικοί στις περιοχές που περιφερειακή εταιρεία αντιμετωπίζει ανταγωνισμό εκ μέρους των εναλλακτικών διαύλων εμπορίας, δεν μειώνεται ο αριθμός των συμβάσεων αυτών. Επίσης, δεν υπάρχει πάντα η δυνατότητα ανεφοδιασμού από εναλλακτικούς διαύλους εμπορίας. Από την άλλη πλευρά, οι περιφερειακές εταιρείες, λόγω του μεγέθους τους και της ικανότητάς τους να παρέχουν συμπληρωματικές υπηρεσίες, όπως είναι ο συντονισμός της μεταφοράς, θα παραμείνουν η κυριότερη πηγή προσφοράς για τη βιομηχανία. Έτσι, είναι προφανές ότι η διαπραγματευτική θέση των περιφερειακών εταιρειών σε σχέση με τη βιομηχανία επηρεάζεται ελάχιστα από την ύπαρξη της ρήτρας αποκλειστικής πώλησης.

(100) Όσον αφορά την προσβολή του ανταγωνισμού, η ρήτρα αυτή, από τη φύση της, περιορίζει τη δυνατότητα ανταγωνισμού μεταξύ των μελών και αποκλείει ουσιαστικά την προμήθεια ενός μεγάλου μέρους στρογγυλής ξυλείας σε φορείς αγοράς εκτός της NSF. Στην πράξη εμποδίζει τα μέλη της NSF να χρησιμοποιήσουν, σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή, εναλλακτικούς διαύλους εμπορίας για τη στρογγυλή τους ξυλεία. Ένα μέλος μπορεί να αντιδράσει μόνο με δύο τρόπους στην περίπτωση που θεωρεί ότι η περιφερειακή εταιρεία δεν προσφέρει ανταγωνιστικούς όρους: να αρνηθεί να υλοτομήσει ή να αποχωρήσει από την οργάνωση. Η πρώτη εναλλακτική λύση μπορεί να μειώσει το επίπεδο προσφοράς στρογγυλής ξυλείας στην αγορά περισσότερο από το αποδεκτό όριο. Το σωρευτικό αποτέλεσμα τέτοιου είδους ενεργειών μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστική μείωση της προσφοράς.

(101) Όσον αφορά τη δεύτερη εναλλακτική λύση, είναι γνωστό ότι οι περιφερειακές εταιρείες κατέχουν μια θέση κλειδί όσον αφορά τις υπηρεσίες που είναι ουσιαστικές για τους δασοκτήμονες όπως είναι η παροχή συμβουλών, η υλοτομία, η χρηματοδότηση και η μεταφορά. Επίσης, το αποχωρόν μέλος δεν έχει καμία αξίωση επί των περιουσιακών στοιχείων της περιφερειακής εταιρείας και το καταστατικό δεν εγγυάται κανένα δικαίωμα επανένταξης. Όλοι αυτοί οι παράγοντες, καθώς και ορισμένα άλλα λιγότερα χειροπιαστά κριτήρια, όπως είναι η παράδοση και οι πιέσεις εκ μέρους της τοπικής ομάδας, δημιουργούν αρκετούς ενδοιασμούς στα μέλη πριν αποφασίσουν να φύγουν από την οργάνωση με σκοπό να πωλήσουν τη στρογγυλή ξυλεία τους μέσω εναλλακτικών διαύλων εμπορίας. Κατ' αυτό τον τρόπο περιορίζεται η δυνατότητα των εναλλακτικών διαύλων εμπορίας να ασκήσουν αποτελεσματικές ανταγωνιστικές πιέσεις, πράγμα το οποίο μπορεί να οδηγήσει στη διατήρηση αναποτελεσματικών διαρθρώσεων διανομής.

(102) Τα παραπάνω στοιχεία δεν μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς προωθεί σημαντικά την προσφορά στρογγυλής ξυλείας, εξασφαλίζει την απαιτούμενη προσφορά για τη βιομηχανία ή ότι διατηρεί κατάλληλες ισορροπίες μεταξύ αγοραστών και πωλητών στις αγορές στρογγυλής ξυλείας ή ακόμη ότι προσφέρει οποιαδήποτε άλλα πλεονεκτήματα. Από την άλλη πλευρά, η ρήτρα αυτή περιορίζει σαφώς τον ανταγωνισμό, τόσον όσον αφορά την ανταγωνιστική ικανότητα των μελών της NSF όσο και τον αποκλεισμό των αγοραστικών παραγόντων που δεν ανήκουν στην NSF, με αποτέλεσμα να διαιωνίζονται αναποτελεσματικές δομές παραγωγής και διανομής. Ως εκ τούτου, για να τηρηθούν όλες αυτές οι ισορροπίες, η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς, όπως κοινοποιήθηκε, δεν φαίνεται να προσφέρει τα απαιτούμενα πλεονεκτήματα για τη χορήγηση απαλλαγής στο πλαίσιο του άρθρου 53 παράγραφος 3.

Ρήτρα για τη ρύθμιση της αγοράς

(103) Σύμφωνα με την NSF, η ρήτρα για τη ρύθμιση της αγοράς προβλέπεται μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως είναι εκχερσώσεις μεγάλης κλίμακας μετά από καταιγίδες, στο πλαίσιο συμφωνίας συνεργασίας με τις ενδιαφερόμενες εθνικές αρχές. Επομένως, η ρήτρα αυτή δεν φαίνεται να επηρεάζει πρακτικά τον ανταγωνισμό στις αγορές στρογγυλής ξυλείας.

(104) Η επιβολή ρυθμιστικών μέτρων της αγοράς σε περιόδους φυσικών καταστροφών μπορεί να εμποδίσει την κατάρρευση της αγοράς και έτσι να οδηγήσει στα πλεονεκτήματα που απαιτούνται για τη χορήγηση απαλλαγής στο πλαίσιο του άρθρου 53 παράγραφος 3. Η διατήρηση της αγοράς σε λειτουργία σε τέτοιου είδους καταστάσεις είναι ένα άλλο θεμελιώδες συμφέρον για τους καταναλωτές.

2.2. Αναγκαιότητα

(105) Όπως αναφέρεται στο σημείο 2.1.1, ο κεντρικός συντονισμός των δασοκτημόνων του συστήματος NSF από το ίδιο το σύστημα δεν εξασφαλίζει τα απαιτούμενα πλεονεκτήματα για τη χορήγηση απαλλαγής δυνάμει του άρθρου 53 παράγραφος 3. Επίσης, δεν υπάρχει σαφής σχέση μεταξύ των πιθανών πλεονεκτημάτων του ίδιου του συστήματος NSF και των ρητρών που αφορούν τον εν λόγω κεντρικό συντονισμό. Ως προς αυτό, επισημαίνεται ότι οι υποχρεώσεις του συστήματος NSF, οι οποίες σύμφωνα με τις περιγραφές της ίδιας της NSF συμβάλλουν στην αποτελεσματικότητα των αγορών στρογγυλής ξυλείας, εκτελούνται χωρίς την πρακτική εφαρμογή αυτών των ρητρών. Έτσι, έστω και εάν με τον κεντρικό συντονισμό που αντανακλούν οι ρήτρες αυτές ικανοποιηθεί το ζητούμενο πλεονέκτημα, δεν αποδεικνύεται ότι οι ρήτρες αυτές είναι απαραίτητες για την επίτευξη των πλεονεκτημάτων αυτών.

(106) Όσον αφορά τη ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς, δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι βελτιώνει την παραγωγή ή τη διανομή ή ότι προωθεί την τεχνική ή την οικονομική πρόοδο. Ωστόσο, ακόμη και στην περίπτωση αυτή, είναι δύσκολο να δούμε πως η απόλυτη υποχρέωση των μελών να προμηθεύουν όλη τη στρογγυλή ξυλεία τους μέσω της ισχύουσας περιφερειακής εταιρείας μπορεί να θεωρηθεί ως απαραίτητη προϋπόθεση για τα πλεονεκτήματα που η NSF ισχυρίζεται ότι είναι αποτέλεσμα αυτής της ρήτρας. Τα δύο βασικά πλεονεκτήματα που προβάλλονται ως επιχειρήματα είναι η εξασφάλιση της λειτουργίας του συστήματος NSF (και κατ' επέκταση η συμβολή του στα ενδεχόμενα πλεονεκτήματα όλου του συστήματος) και η διατήρηση της ισορροπίας σε σχέση με τους βιομηχανικούς αγοραστές στις νορβηγικές αγορές στρογγυλής ξυλείας για την εξασφάλιση της κανονικής λειτουργίας των αγορών αυτών.

(107) Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, δεν έχει αποδειχθεί ότι η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς αποτελεί προϋπόθεση για την ύπαρξη του συστήματος NSF, και έτσι η ρήτρα αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απαραίτητος περιορισμός για την επίτευξη των πλεονεκτημάτων που ενδέχεται να προκύψουν από το σύστημα αυτό. Η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς είναι απλώς ένας από τους διάφορους παράγοντες οι οποίοι μπορούν να συμβάλλουν στη διαπραγματευτική ικανότητα του συστήματος NSF και έτσι η σημασία της περιορίζεται σ' αυτό το στόχο. Κατά συνέπεια, ακόμη και εάν θεωρηθεί ότι η διατήρηση της ισορροπίας όσον αφορά την αγορά πριστής ξυλείας είναι πολύ αμφίβολο, η υποχρέωση των μελών να διαθέτουν τη στρογγυλή ξυλεία τους κατ' αποκλειστικότητα μέσω του συστήματος NSF δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη των εν λόγω πλεονεκτημάτων.

(108) Επομένως, εξάγεται το συμπέρασμα ότι ακόμη και εάν υπήρχαν τα απαιτούμενα αντικειμενικά πλεονεκτήματα, δεν αποδεικνύεται ότι η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη τέτοιου είδους πλεονεκτημάτων.

(109) Τέλος, όσον αφορά τη ρήτρα για τη ρύθμιση της αγοράς σε επίπεδο περιφέρειας, η ίδια η ρήτρα δεν αναφέρει, σε καμία περίπτωση, ότι οι φυσικές καταστροφές είναι το μόνο κριτήριο για την εφαρμογή ρυθμιστικών μέτρων της αγοράς. Ως εκ τούτου, τίποτε δεν εμποδίζει τις περιφερειακές εταιρείες να χρησιμοποιούν τη ρήτρα με σκοπό τον περιορισμό της παραγωγής προκειμένου να επηρεάζουν τις τιμές της αγοράς στρογγυλής ξυλείας ακόμη και κάτω από κανονικές καταστάσεις. Έτσι, το πεδίο εφαρμογής της ρήτρας είναι δυσανάλογα ευρύ σε σχέση με την άμβλυνση των επιπτώσεων από τις φυσικές καταστροφές στις αγορές στρογγυλής ξυλείας, η οποία είναι ένας πολύ πιο περιορισμένος στόχος. Κατά συνέπεια, η ρήτρα αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί απαραίτητη για την επίτευξη αυτού του στόχου.

2.3. Κατάργηση του ανταγωνισμού

(110) Η δυνατότητα κεντρικού συντονισμού των τιμών, της παραγωγής και άλλων εμπορικών όρων σε εθνικό επίπεδο και παράλληλα οι ρυθμιστικές εξουσίες της αγοράς και η ρήτρα αποκλειστικής προσφοράς σε περιφερειακό επίπεδο, καταργούν σχεδόν τελείως τον ανταγωνισμό εντός του συστήματος NSF και δεν επιτρέπουν στους άλλους προμηθευτές να είναι ανταγωνιστικοί. Γενικά, αναγνωρίζεται ότι το σύστημα NSF είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής και αντιπροσωπεύει περίπου το 75 % της νορβηγικής παραγωγής ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας. Τα μερίδιά του στις αγορές ξυλοπολτού και πριστής ξυλείας, συμπεριλαμβανομένων των εισαγωγών, είναι περίπου 60 και 70 % αντίστοιχα. Η δύναμη της αγοράς σε σχέση με τους αγοραστές, κυρίως όσον αφορά την αγορά ξυλοπολτού η οποία αντιμετωπίζει μια πολύ συγκεντρωμένη πλευρά αγοραστών, περιορίζεται από τη δυνατότητα αντικατάστασης με εισαγωγές ενός σημαντικού μέρους της προμήθειας που γίνεται μέσω του συστήματος NSF. Ωστόσο, η κατάσταση αυτή καθιστά πρακτικά αδύνατο τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό από την πλευρά των προμηθευτών. Με βάση τα παραπάνω, εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις δίνουν τη δυνατότητα στην NSF και στις επιχειρήσεις που ανήκουν στο σύστημα NSF να καταργούν τον ανταγωνισμό σε σχέση με ένα σημαντικό μέρος των εν λόγω προϊόντων. Κατά συνέπεια, έστω και εάν πληρούνται ορισμένοι άλλοι όροι, δεν μπορεί να χορηγηθεί απαλλαγή με βάση το άρθρο 53 παράγραφος 3,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Το κοινοποιηθέν καταστατικό της NSF, το τυπικό καταστατικό των περιφερειακών βασικών εταιρειών και το τυπικό καταστατικό των τοπικών δασικών ομάδων παραβιάζουν το άρθρο 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ στο βαθμό που:

- δίνουν το δικαίωμα στην NSF να διαπραγματεύεται τις τιμές και τις ποσοστώσεις-πλαίσιο για τα μέλη της και να κατανέμει τις ποσοστώσεις αυτές μεταξύ των μελών της ή των περιφερειακών εταιρειών,

- δίνουν το δικαίωμα στην NSF και στις περιφερειακές εταιρείες να επιβάλλουν στα μέλη τους ορισμένες ρυθμίσεις της αγοράς, όπως είναι η μείωση ή η παύση της παραγωγής στρογγυλής ξυλείας ή η εξίσωση των τιμών και

- υποχρεώνουν τα μέλη τους να πωλούν όλη τη στρογγυλή ξυλεία που παράγουν στην περιφερειακή εταιρεία που βρίσκεται στην αντίστοιχη γεωγραφική περιοχή τους.

Άρθρο 2

Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να χορηγηθεί καμία απαλλαγή δυνάμει του άρθρου 53 παράγραφος 3 της συμφωνίας ΕΟΧ για τις συμφωνίες που αναφέρονται στο άρθρο 1.

Άρθρο 3

Οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις πρέπει να πάψουν να παραβιάζουν τις συμφωνίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 και να σταματήσουν να λαμβάνουν αντίστοιχα μέτρα που μπορεί να οδηγήσουν στο ίδιο αποτέλεσμα.

Άρθρο 4

Η απόφαση αυτή αφορά τις ακόλουθες επιχειρήσεις:

Norges Skogeierforbund

Haldenvassdragets Skogeierforening

Nedre Glommen Skogeierforening

Glommen Skogeierforening

Tryssilvassdragets Skogeierforening

Mjψsen Skogeierforening

Drammensdistriktets Skogeierforening

Vestfold-Lεgen Skogeierforening

Telemark Tψmmersalgslag

Nidarε Tψmmersalgslag

Agder Skogeigarlag

Rogaland Skogeigarlag

Hordaland Skogeigarlag

Sogn og Fjordane Skogeigarlag

Mψre og Romsdal Skogeigarlag

Sψr-Trψndelag Skogeierforening

Inn-Trψndelag Skogeierforening

Namdal Skogeierforening

Nordland Skogeierforening

Troms Skogeierforening

Τα κείμενα της παρούσας απόφασης στην αγγλική και νορβηγική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά.

Βρυξέλλες, 24 Απριλίου 1997.

Για την Αρχή Εποπτείας ΕΖΕΣ

Ο Πρόεδρος

Knut ALMESTAD

(1) Η κοινοποίηση καλύπτει επίσης τις συμφωνίες τιμών για τις συναλλαγές πριστής ξυλείας μεταξύ των εταιρειών της περιοχής και των τοπικών αγοραστών σύμφωνα με το παράδειγμα της συμφωνίας τιμών για την πριστή ξυλεία κωνοφόρων στο Nordenfjells της 21ης Δεκεμβρίου 1993 (Prisavtale for sagtψmmer av bartre Nordenfjells). Οι συμφωνίες αυτές δεν καλύπτονται από την παρούσα απόφαση.

(2) Vedtekter for Norges Skogeierforbund.

(3) Normalvedtekter for skogeierforeningar.

(4) Normalvedtekter for skogeierlag.

(5) Rammeavtale om prisforhandlingsordning for massevirke av bartre.

(6) Prisavtale for massevirke av bartre for perioden 1. januar 1994 - 31. desember 1994.

(7) Retningslinjer for framtidige massevirkeforhandlinger.

(8) Vedtak om massevirkeforhandlinger 1995.

(9) Avtale om prisforhandlingsordning for massevirke av bartre for 1995.

(10) Rammeavtale om omsetningsoordning for massevirke av bartre.

(11) Provisjonsavtale.

(12) Παράγραφος 5 του καταστατικού NSF και παράγραφος 4 του τυπικού καταστατικού των περιφερειακών εταιρειών και των τοπικών ομάδων.

(13) Παράγραφος 21 του καταστατικού NSF και παράγραφος 14 του τυπικού καταστατικού των περιφερειακών εταιρειών και των τοπικών ομάδων.

(14) Παράγραφος 4 του τυπικού καταστατικού των περιφερειακών εταιρειών και των τοπικών ομάδων.

(15) Παράγραφος 20 του καταστατικού NSF και παράγραφος 15 του τυπικού καταστατικού των περιφερειακών εταιρειών και των τοπικών ομάδων και παράγραφος 11 του τυπικού καταστατικού των τοπικών ομάδων.

(16) Παράγραφος 6 του καταστατικού της NSF.

(17) Παράγραφος 7 του καταστατικού NSF και παράγραφος 5 του τυπικού καταστατικού των περιφερειακών εταιρειών.

(18) Παράγραφος 8 του καταστατικού NSF. Η εν λόγω ρήτρα περιείχε προηγουμένως διατάξεις για την καταβολή αντιτίμου εκ μέρους των μελών για τη χρηματοδότηση μέτρων αγοράς. Το σημείο αυτό τροποποιήθηκε από την ετήσια γενική συνεδρίαση της NSF στις 2 Ιουνίου 1995.

(19) Κοπή στρογγυλής ξυλείας 1993/94, Στατιστική Υπηρεσία της Νορβηγίας.

(20) Πηγή: NSF.

(21) Πηγή: NSF.

(22) Πηγή: NSF.

(23) Forest Product Prices 1992-1994, Timber Bulletin 1995 αριθ. 1, FAO.

(24) Επίσημα στατιστικά στοιχεία της Νορβηγίας.

(25) Coberco (1995 ECR 4515).

(26) Gφttrup Klim v. DLG (1994 ECR 5641).

(27) Βλέπε, μεταξύ άλλων, Coφperative Stremselen Kleurselfabriek κατά Επιτροπής (συλλογή νομολογίας του Δικαστηρίου 851 του 1981, παράγραφοι 12-13), Dansk Pelsdyreavlerforening κατά Επιτροπής (συλλογή νομολογίας του Δικαστηρίου 1931 του 1992, παράγραφος 78).

(28) Id.

(29) Βλέπε, μεταξύ άλλων, BNIC II (συλλογή νομολογίας του Δικαστηρίου 1987, 4789).

(30) Σημείωμα της Αρχής Εποπτείας ΕΖΕΣ σχετικά με συμφωνίες δευτερεύουσας σημασίας οι οποίες δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ (ΕΕ L 153 της 18. 6. 1994, σ. 32 και συμπλήρωμα ΕΟΧ στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. 15 της 18. 6. 1994, σ. 31), όπως τροποποιήθηκε από το σημείωμα της Αρχής Εποπτείας ΕΖΕΣ κατά την ενημέρωση των συμφωνιών δευτερεύουσας σημασίας της 12ης Ιανουαρίου 1994 (ΕΕ C 281 της 26. 9. 1996, σ. 20).

(31) Βλέπε, εκτός των άλλων, την υπόθεση Consten και Grundig κατά Επιτροπής (συλλογή νομολογίας του Δικαστηρίου 1966, σ. 299 και κυρίως σ. 348).

(32) Βλέπε, μεταξύ άλλων, περιπτώσεις Consten και Grundig κατά Επιτροπής (συλλογή νομολογίας του Δικαστηρίου 1966, σ. 348).