Απόφαση της εποπτεύουσας αρχής της ΕΖΕΣ

αριθ. 142/00/COL

της 26ης Ιουλίου 2000

για τον τερματισμό της διαδικασίας η οποία ξεκίνησε με βάση μια καταγγελία περί χορήγησης κρατικής ενίσχυσης σε ορισμένες επιχειρήσεις μέσω ευνοϊκών συμβάσεων για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας ("Kraftkontrakter på myndighetsbestemte vilkår")

(Ενίσχυση αριθ. 020.500.032)

(Νορβηγία)

Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο(1), και ιδίως τα άρθρα 61 και 63 και το πρωτόκολλο 26,

τη συμφωνία μεταξύ των χωρών ΕΖΕΣ για την δημιουργία μιας Εποπτεύουσας Αρχής και ενός Δικαστηρίου(2), και ιδίως το άρθρο 24 και το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου 3,

τις κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής(3) σχετικά με την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συνθήκης ΕΟΧ,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

1. Εισαγωγή

Με επιστολή της στις 25 Μαΐου 1999 η οποία παραλήφθηκε ή καταχωρήθηκε στις 27 Μαΐου 1999 (αριθ. εγγράφου: 99-3837 Α), η νορβηγική περιβαλλοντική οργάνωση Bellona ("Miljøstiftelsen Bellona"), έστειλε στην Εποπτεύουσα Αρχή μια καταγγελία. Η καταγγέλλουσα θεώρησε ότι οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας για τις μελλοντικές συμβάσεις ανάμεσα στην Statkraft και σε 19 νορβηγικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να ήταν χαμηλότερες από τις τιμές της αγοράς και ότι το γεγονός αυτό θα ήταν ασυμβίβαστο προς το άρθρο 61 της συμφωνίας ΕΟΧ. Η Statkraft είναι κατά 100 % κρατική επιχείρηση παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας. Η Statkraft θα ήταν υποχρεωμένη να συνάψει τις προαναφερόμενες συμβάσεις βάσει των όρων που έχει καθορίσει το νορβηγικό κοινοβούλιο ("Stortinget"). Η καταγγέλλουσα αναφέρεται στην πρόταση της κυβέρνησης προς το κοινοβούλιο ["St. prp. nr. 52 (1998-1999)"] η οποία υπεβλήθη στις 26 Μαρτίου 1999.

2. Οι βιομηχανικές συμβάσεις και οι συμφωνίες μίσθωσης της Statkraft ["St. prp. nr. 52 (1998-1999) Om Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler"]

Η κυβέρνηση, με το έγγραφό της St. prp. nr. 52 (1998-1999), πρότεινε να συνάψει η Statkraft με 16 ειδικές επιχειρήσεις νέες συμβάσεις παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίοι θα άρχιζαν την 1η Ιανουαρίου 2001 και θα διαρκούσαν 20 έτη (στο εξής "52 συμβάσεις"). Οι επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται σε βιομηχανικούς τομείς που απαιτούν μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και στον τομέα της χαρτοβιομηχανίας. Οι τιμές αυτών των συμβάσεων υποτίθεται ότι θα ήταν ανάλογες με τις τιμές της αγοράς.

Η προταθείσα τιμή καθορίστηκε στις 15,5 νορβηγικές κορόνες/kWh (σε τιμές 1999) για τις συμβάσεις που θα άρχιζαν την 1η Ιανουαρίου 2001. Για τις συμβάσεις που θα άρχιζαν μετά την ημερομηνία αυτή θα ήταν υψηλότερες οι τιμές επειδή προβλέπεται να αυξηθούν οι τιμές της αγοράς σε πραγματικούς όρους. Σε αυτή την περίπτωση οι τιμές θα έπρεπε να προσαρμοστούν σύμφωνα με το δείκτη τιμών καταναλωτή ("Konsumprisindeksen"). Εξάλλου, οι τιμές των 52 συμβάσεων θα έπρεπε να προσαρμοστούν το 2011 στην περίπτωση που οι εξελίξεις στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας θα ήταν διαφορετικές από τις προβλεπόμενες στο St. prp. nr. 52. Εάν η μέση τιμή της αγοράς κατά την περίοδο 2006-2010 θα διέφερε περισσότερο από μία νορβηγική κορόνα/kWh (τιμές 1999) από την τιμή των νορβηγικών κορόνων/kWh (τιμές 1999), οι τιμές των συμβάσεων θα προσαρμόζονταν αναλόγως.

Οι επιχειρήσεις που θα υπέγραφαν τις νέες συμβάσεις θα έπρεπε να δεχθούν τρεις δέσμες όρων που αφορούν την παραγωγική ικανότητα του εθνικού ηλεκτρικού δικτύου, το μηχανισμό ρύθμισης για τα έτη ξηρασίας και την ενεργειακή αποτελεσματικότητα. Οι 52 συμβάσεις προβλέπουν ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει να διαθέτουν αποθέματα ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι 100 ώρες επί δώδεκα μήνες. Η Statnett (η κρατική επιχείρηση ηλεκτρισμού) ενδέχεται να διατάξει τις επιχειρήσεις να μειώσουν την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας με προειδοποίηση 15 λεπτών. Οι 52 συμβάσεις εξάλλου προβλέπουν ότι η βιομηχανία θα πληρώνει την τιμή της αγοράς εάν η μέση τιμή της αγοράς υπερβαίνει τις 30 νορβηγικές κορόνες/kWh επί 168 ώρες συνεχώς. Αυτός είναι ένας τρόπος κατανομής του κινδύνου από τις υψηλές τιμές σποτ και από την μειωμένη προσφορά στο μέλλον ανάμεσα στην Statkraft και στη βιομηχανία. Οι τιμές που προβλέπονται από το προαναφερόμενο έγγραφο St. prp. nr. 52 (1998-1999) βασίζονται στους όρους της αγοράς για τις μακροπρόθεσμες συμβάσεις ηλεκτρικής ενέργειας προσαρμοσμένες στις ανάγκες παροχής δημόσιας υπηρεσίας.

Στις επιχειρήσεις θα μπορούσαν να προταθούν συμβάσεις οι οποίες θα κάλυπταν κατ' άνώτατο όριο το 50 % (εννέα επιχειρήσεις) ή το 70 % (επτά επιχειρήσεις) των τωρινών τους αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια. Από το 2011 το ποσοστό αυτό θα μπορούσε να μειωθεί σταδιακά (κατά 6 % ετησίως).

Σύμφωνα με το St. prp. nr. 52 οι επιχειρήσεις που θα αποδέχονταν τις 52 συμβάσεις θα ήταν υποχρεωμένες να τερματίσουν τις υφιστάμενες συμβάσεις τους με την Statkraft. Αυτό αφορά έντεκα από τις 16 επιχειρήσεις. Για τις επιχειρήσεις οι οποίες έχουν συμβάσεις με χαμηλότερες τιμές από την αρχική τιμή των 52 συμβάσεων θα μειωθεί η αρχική τιμή για τις νέες συμβάσεις. Οι μειώσεις για κάθε επιχείρηση θα μπορούσαν να υπολογισθούν πρώτον, με τη μείωση της σημερινής διαφοράς ανάμεσα στην εκτιμώμενη τιμή της αγοράς και στην τρέχουσα τιμή της σύμβασης για το υπόλοιπο της συμβατικής περιόδου και δεύτερον, με την μετατροπή της σημερινής αξίας σε μειώσεις των τιμών καθόλη τη διάρκεια των νέων συμβάσεων.

Σε τρεις ακόμη επιχειρήσεις επρόκειτο να προταθούν συμφωνίες μίσθωσης σε σχέση με τρεις σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας(4). Οι νέες συμβάσεις μίσθωσης θα άρχιζαν την 1η Ιανουαρίου του 2001 και θα διαρκούσαν 30 χρόνια. Η τιμή επρόκειτο να καθορισθεί στις 15,75 νορβηγικές κορόνες/kWh (τιμές 1999) για την περίοδο 2001-2020. Οι τιμές κατά την περίοδο 2021-2030 θα μπορούσαν (σε πραγματικούς όρους) να είναι ίσες με την μέση τιμή σποτ για ηλεκτρική ενέργεια κατά την περίοδο 2016-2020. Θα μπορούσαν επίσης να προστεθούν και ρήτρες καταγγελίας παρόμοιες με αυτές των άλλων συμβάσεων (πωλήσεων).

Το νορβηγικό κοινοβούλιο ενέκρινε το έγγραφο St. prp. nr. 52 (1998-1999) στις 16 Ιουνίου 1999 με τρεις τροποποιήσεις(5). Πρώτον, η μείωση του προβλεπόμενου από τις συμβάσεις ποσοστού από το 2011 μειώθηκε από 6 % ανά έτος σε 5 % ανά έτος. Δεύτερον, η τιμαριθμική προσαρμογή θα μπορούσε επίσης να βασισθεί στο δείκτη τιμών χονδρικής πώλησης (το Υπουργείο πετρελαίου και ενέργειας αποφάσισε αργότερα ότι θα έπρεπε να βασίζονται στο μέσο όρο του δείκτη τιμών καταναλωτή και του δείκτη τιμών χονδρικής πώλησης). Τρίτον, σε δύο ακόμη επιχειρήσεις ("Becromal" και "Hunsfoss") επρόκειτο να προταθούν οι 52 συμβάσεις, επιπλέον των 16 επιχειρήσεων που προτάθηκαν από την κυβέρνηση.

3. Η καταγγελία

Η καταγγέλλουσα συμπεραίνει ότι οι συμβάσεις που περιλαμβάνονται στο St. prp. nr. 52 είναι ασυμβίβαστες προς τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της συμφωνίας ΕΟΧ (άρθρο 61 παράγραφος 1). Η Bellona ισχυρίζεται ότι θα μπορούσε να συνάψει 20ετή σύμβαση στην ανοικτή αγορά με τιμή 21 νορβηγικές κορόνες/KWh (σταθερή ονομαστική τιμή), ενώ η αρχική τιμή που προβλέπεται από το St. prp. nr. 52 είναι 15,5 νορβηγικές κορόνες/KWh (τιμές 1999). Για τις επιχειρήσεις που έχουν ήδη συνάψει τις 52 συμβάσεις με την Statkraft η αρχική τιμή θα μπορούσε λόγω των ρητρών καταγγελίας να είναι έντεκα νορβηγικών κορονών/KWh (τιμές 1999). Εάν συγκρίνει κανείς την αρχική τιμή των 15,5 νορβηγικών κορονών/KWh (τιμές 1999) με την τιμή των 21 νορβηγικών κορονών/KWh (σταθερή ονομαστική τιμή) για μια περίοδο 20 ετών η τιμαριθμική προσαρμογή θα ανερχόταν στο 3,1 % ετησίως για τις συμβάσεις ώστε να είναι ισότιμες από οικονομική άποψη. Η καταγγέλλουσα αναφέρεται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση θεωρεί ως δεδομένη την αύξηση των τιμών καταναλωτή κατά 2,5 % μέχρι το 2010. Για το λόγο αυτό, σύμφωνα με την Bellona, οι 16 επιχειρήσεις θα μπορούσαν να λάβουν κρατική ενίσχυση υπογράφοντας τις 52 συμβάσεις. Οι 52 συμβάσεις θα μπορούσαν να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΧ και δεν θα ίσχυε καμία από τις απαλλαγές του άρθρου 61 παράγραφος 2 ή 3, σύμφωνα με την καταγγέλλουσα.

4. Αλληλογραφία ανάμεσα στις νορβηγικές αρχές και στην Εποπτεύουσα Αρχή

Με επιστολή της τής 6 Ιουλίου 1999 (αριθ. εγγράφου: 99-5022 D) η Εποπτεύουσα Αρχή διαβίβασε το αντίγραφο της καταγγελίας της Bellona στις νορβηγικές αρχές. Οι νορβηγικές αρχές εκαλούντο εκτός των άλλων να διαθέσουν όλα τα έγγραφα σχετικά με το σύστημα σύναψης συμβάσεων ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ της Statkraft και των διαφόρων επιχειρήσεων. Η Εποπτεύουσα Αρχή ρώτησε συγκεκριμένα τις νορβηγικές αρχές να αιτιολογήσουν γιατί κατά τη γνώμη τους οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας που προσφέρθηκαν σε ορισμένες επιχειρήσεις δεν θα ευνοούσαν αυτές τις επιχειρήσεις κατά την έννοια του αρθρου 61 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΧ.

Με επιστολή της στις 13 Οκτωβρίου 1999, η οποία παραλήφθηκε και πρωτοκολλήθηκε από την Εποπτεύουσα Αρχή στις 14 Οκτωβρίου 1999 (αριθ. εγγράφου: 99-7668 Α), η αποστολή της Νορβηγίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση απάντησε στην επιστολή της 6ης Ιουλίου 1999 που είχε στείλει η Εποπτεύουσα Αρχή. Η επιστολή περιελάμβανε μεγάλο αριθμό εγγράφων σχετικά με το προηγούμενο και το τωρινό νορβηγικό σύστημα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και τα βασικά στοιχεία του εγγράφου St. prp. nr. 52 (1998-1999). Οι νορβηγικές αρχές ανέφεραν στην επιστολή ότι οι 52 συμβάσεις "βασίζονται σε ένα επίπεδο τιμών που προέκυψε από τις μακροπρόθεσμες συμβάσεις στη σημερινή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, όπως προσαρμόστηκαν για τις ανάγκες παροχής δημόσιας υπηρεσίας".

Σε μια σύσκεψη με τη συμμετοχή υπαλλήλων των νορβηγικών αρχών και της Εποπτεύουσας Αρχής η οποία έγινε στις Βρυξέλλες στις 15 Φεβρουαρίου 2000, οι νορβηγικές αρχές εξήγησαν λεπτομερώς το περιεχόμενο του St. prp. nr. 52 (1998-1999).

Με επιστολή της στις 28 Φεβρουαρίου 2000 (αριθ. εγγράφου: 00-1613 D) η Εποπτεύουσα Αρχή ζήτησε πρόσθετες πληροφορίες από τις νορβηγικές αρχές. Η Εποπτεύουσα Αρχή, εκτός των άλλων, κάλεσε εκ νέου τις νορβηγικές αρχές να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την καταγγελία της Bellona, να υποβάλουν πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις τιμές των 52 συμβάσεων και να εξηγήσουν πώς υπολογίστηκε η τιμή λόγω της υποχρέωσης παροχής δημόσιας υπηρεσίας.

Μια δεύτερη σύσκεψη με τα ίδια θέματα με τη συμμετοχή υπαλλήλων των νορβηγικών αρχών και της Εποπτεύουσας Αρχής έγινε στο Όσλο στις 3 Μαρτίου του 2000. Την ίδια ημερομηνία, η Εποπτεύουσα Αρχή συναντήθηκε με επιχειρήσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Νορβηγία.

Με επιστολή του στις 8 Μαΐου 2000, η οποία παρελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Εποπτεύουσα Αρχή στις 10 Μαΐου 2000 (αριθ. εγγράφου: 00-3577 Α), το Υπουργείο Πετρελαίου και Ενέργειας διέθεσε και άλλες πληροφορίες. Το Υπουργείο ισχυρίστηκε ότι "οι συμβάσεις βασίζονται σε τιμές οι οποίες καθορίστηκαν με βάση τις ισχύουσες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας των μακροπρόθεσων συμβάσεων, προσαρμοσμένες στις ανάγκες παροχής δημόσιας υπηρεσίας. Επιπλέον, οι μειώσεις των συμβατικών ποσοτήτων οι οποίες αρχίζουν το 2011 εμφανίζονται επίσης στη συμβατική τιμή. Η τιμή που ανέφερε η Bellona αφορά τις συμβάσεις που δεν έχουν χαρακτήρα δημόσιας υπηρεσίας και η ετήσια ποσότητα παραμένει σταθερή καθόλη τη συμβατική περίοδο. Για το λόγο αυτό δεν είναι σωστό να συγκρίνονται αυτές οι δυο τιμές". Το Υπουργείο αναφέρθηκε στην προηγούμενη αλληλογραφία και τόνισε ότι "έχει αποδειχθεί ότι η τιμή του Υπουργείου βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο ή είναι υψηλότερη από την τιμή των 21 νορβηγικών κορόνων/kWh της Bellona ανάλογα με το ποσοστό της έκπτωσης".

Με την επιστολή της 8ης Μαΐου 2000 το Υπουργείο αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι το νορβηγικό κοινοβούλιο προσάρμοσε ορισμένα από τα στοιχεία του St. prp. nr. 52 (1998-1999). Πρόκειται για την τιμαριθμική προσαρμογή της συμβατικής τιμής και για τη μείωση των συμβατικών ποσοτήτων από το 2011. Προκειμένου να ενσωματωθούν αυτές οι δύο αλλαγές η αρχική τιμή των 52 συμβάσεων αυξήθηκε από 15,50 νορβηγικές κορόνες/kWh σε 15,88 νορβηγικές κορόνες/kWh (τιμές 1999). Το Υπουργείο αναφέρθηκε και στο γεγονός ότι οι τιμές των 52 συμβάσεων θα μπορούσαν να προσαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2011, εάν οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην αγορά εξελιχθούν διαφορετικά απ' ό,τι προβλέπεται. Το Υπουργείο τόνισε επίσης ότι η βιομηχανία θα έπρεπε να πληρώνει τις τιμές σποτ στην περίπτωση που οι τιμές αυτές θα υπερέβαιναν τα 30 νορβηγικές κορόνες/kWh (τιμές 1999) επί επτά συνεχείς μέρες. Το Υπουργείο αναφέρθηκε εκτός των άλλων και στις υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας (έλεγχος της ηλεκτρικής ενέργειας, μηχανισμός ρύθμισης για τα έτη ξηρασίας και αποτελεσματική χρήση της ενέργειας) και στις ρήτρες καταγγελίας που περιλαμβάνονται στις 52 βιομηχανικές συμβάσεις και στις συμφωνίες μίσθωσης.

Στην επιστολή της στις 12 Μαΐου 2000 (αριθ. εγγράφου: 00-3564 D) προς τις νορβηγικές αρχές, η Εποπτεύουσα Αρχή ανέφερε ότι "με βάση τις πληροφορίες που έχει λάβει μέχρι τώρα η Εποπτεάουσα Αρχή πιστεύει ότι οι συμβάσεις που προβλέπονται στο St. prp. nr. 52 ενδέχεται να περιέχουν ενίσχυση. Οι ρήτρες καταγγελίας στις προτεινόμενες συμβάσεις σημαίνουν ότι οι επιχειρήσεις που έχουν ήδη υπογράψει τέτοιες συμβάσεις ('statkraftskontrakter') και συμφωνίες ('leieavtaler') θα έχουν κάποια οφέλη επί ένα μεγάλο διάστημα. Εξάλλου, οι επιχειρήσεις που δεν έχουν υπογράψει τέτοιες συμβάσεις, δηλαδή δεν τις αφορά η ρήτρα καταγγελίας, οι όροι όσον αφορά τις τιμές που περιλαμβάνονται στο St. prp. nr. 52 φαίνεται να είναι συγκρίσιμοι προς τους όρους της αγοράς. Εάν η Starkraft και οι επιχειρήσετς που περιλαμβάνονται στο St. prp. nr. 52 συνάψουν συμβάσεις σύμφωνα με τους ισχύοντες όρους, δηλαδή που θα περιλαμβάνουν ρήτρες καταγγελίες, η Εποπτεύουσα Αρχή θα ήταν υποχρεωμένη να κινήσει εναντίον τους τη διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για την Εποπτεύουσα Αρχή και το Δικαστήριο".

5. Τροποποιήσεις των βιομηχανικών συμβάσεων και των συμφωνιών μίσθωσης της Statkraft ["St. prp. nr. 78 (1999-2000) Endringer i vilkårene for Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler"]

Με την επιστολή της 13ης Ιουνίου 2000, την οποία έστειλε η αποστολή της Νορβηγίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία παραλήφθηκε και πρωτοκολλήθηκε στις 14 Ιουνίου 2000 (αριθ. εγγράφου: 00-4346 Α), οι νορβηγικές αρχές ενημέρωσαν την Εποπτεύουσα Αρχή ότι στις 2 Ιουνίου 2000 η νορβηγική κυβέρνηση είχε υποβάλει μια πρόταση στο νορβηγικό κοινοβούλιο σχετικά, με τις τροποποιήσεις των όρων που έχουν σχέση με τις βιομηχανικές συμβάσεις και τις συμφωνίες μίσθωσης της Statkraft ["St. prp. nr. 78 (1999-2000)"]. Η πρόταση προέβλεπε την αφαίρεση των ρητρών καταγγελίας από τις 52 συμβάσεις. Αυτό σημαίνει ότι οι σημερινές συμβάσεις θα ισχύουν χωρίς μεταβολές μέχρι να λήξουν.

Με την επιστολή της 27ης Ιουνίου 2000 του νορβηγικού Υπουργείου Πετρελαίου και Ενέργειας, η οποία παραλήφθηκε και πρωτοκολλήθηκε στις 29 Ιουνίου 2000 (αριθ. εγγράφου: 00-4701 Α), η Εποπτεύουσα Αρχή ενημερώθηκε ότι το νορβηγικό κοινοβούλιο είχε εγκρίνει το St. prp. nr. 78 (1999-2000) στις 14 Ιουνίου 2000(6).

II. ΕΚΤΙΜΗΣΗ

Η καταγγέλλουσα θεώρησε ότι οι τιμές των 52 συμβάσεων (βλέπε σημείο Ι.2 ανωτέρω) θα ήταν χαμηλότερες από τις τιμές της αγοράς και ότι αυτό θα ήταν αντίθετο προς το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΧ.

Ένα μέτρο,για να αποτελεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΧ πρέπει:

1. να χορηγείται από κρατικούς πόρους,

2. να στρεβλώνει ή να απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό με το να ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών,

3. να επηρεάζει το εμπόριο ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη.

Οι όροι αυτοί θα επληρούντο στην περίπτωση που η Statkraft (ο πωλητής) θα ήταν υποχρεωμένος να συνάψει τις 52 συμβάσεις οι οποίες περιλαμβάνουν όρους οι οποίοι είναι πιο ευνοϊκοί για τις επιχειρήσεις (τους αγοραστές) απ' ό,τι οι όροι της αγοράς, δηλαδή στην περίπτωση που θα παρείχαν ένα οικονομικό πλεονέκτημα στους αγοραστές. Για το λόγο αυτό, η Εποπτεύουσα Αρχή θα πρέπει να εντοπίσει και να προσδιορίσει ποσοτικά τα πιθανά στοιχεία κρατικής ενίσχυσης στις 52 συμβάσεις.

Η έγκριση του St. prp. nr. 78 (1999-2000) (βλέπε σημείο Ι.5 ανωτέρω) σημαίνει ότι οι ρήτρες καταγγελίας έχουν αφαιρεθεί από τις 52 συμβάσεις. Σημαίνει επίσης ότι οι υφιστάμενες συμβάσεις και συμφωνίες μίσθωσης θα ισχύουν, χωρίς καμία αλλαγή, μέχρι τις ημερομηνίες λήξεώς τους. Αυτό αφορά τις συμβάσεις με έντεκα επιχειρήσεις και τις τρεις συμφωνίες μίσθωσης που έχουν προαναφερθεί.

Η τιμή στις 52 συμβάσεις από την 1η Ιανουαρίου 2001 θα καθορισθεί στις 15,88 νορβηγικές κορόνες/KWh (τιμές 1999) και θα προσαρμόζεται με βάση τον ετήσιο πληθωρισμό. Οι συμβάσεις που θα αρχίσουν αργότερα θα έχουν υψηλότερες τιμές εν αναμονή του γεγονότος ότι θα αυξηθούν οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας σε πραγματικούς όρους. Εάν οι τιμές στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας εξελιχθούν διαφορετικά απ' ό,τι προβλέπεται, οι συμβάσεις προβλέπουν να γίνουν προσαρμογές των τιμών από την 1η Ιανουαρίου 2001. Επιπλέον, οι επιχειρήσεις θα είναι υποχρεωμένες να πληρώνουν την τιμή σποτ εάν η μέση τιμή σποτ υπερβαίνει τις 30 νορβηγικές κορόνες/KWh επί 168 ώρες συνεχώς τουλάχιστον.

Οι τιμές στις συμβάσεις μίσθωσης είναι 15,75 νορβηγικές κορόνες/KWh σε πραγματικούς όρους για την περίοδο 2001-2020. Σε ονομαστικούς όρους η τιμή αυτή θα προσαρμοστεί επίσης με βάση τον πληθωρισμό. Η τιμή για την περίοδο 2021 και 2030 (σε πραγματικούς όρους) είναι ίση με την μέση τιμή σποτ για την περίοδο 2016-2020.

Οι επιχειρήσεις που θα αποδεχθούν τις 52 συμβάσεις και τις συμφωνίες μίσθωσης θα πρέπει να συμβάλουν στον έλεγχο της ενέργειας και στο μηχανισμό ρύθμισης για τα έτη ξηρασίας. Οι αξίες αυτών των υποχρεώσεων αντανακλώνται στις συμβατικές τιμές.

Η Εποπτεύουσα Αρχή έχει λάβει εκτενείς πληροφορίες από τις νορβηγικές αρχές όσον αφορά τις τιμές των μακροπρόθεσμων συμβάσεων. Οι νορβηγικές αρχές έχουν συλλέξει πληροφορίες από μια ποικιλία πηγών (μεσίτες) στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Η Εποπτεύουσα Αρχή έχει επίσης συλλέξει πληροφορίες από διάφορες πηγές. Από τις πληροφορίες αυτές φαίνεται ότι οι τιμές της αγοράς για τις μακροπρόθεσμες συμβάσεις ηλεκτρικής ενέργειας έχουν μειωθεί αφότου υπεβλήθη το St: prp. nr. 52 (1998-1999) στο νορβηγικό κοινοβούλιο. Σήμερα υπάρχει δυνατότητα σύναψης συμβάσεων στην ανοικτή αγορά στην τιμή των 19 νορβηγικών κορόνων/kWh. Η τιμή αυτή είναι σταθερή σε ονομαστικούς όρους για όλη τη συμβατική περίοδο και κατά συνέπεια δεν προσαρμόζεται με βάση τον πληθωρισμό. Η Bellona ισχυρίστηκε ότι η αντίστοιχη τιμή θα ήταν 21 νορβηγικές κορόνες/kWh.

Η Εποπτεύουσα Αρχή συμφωνεί με την άποψη των νορβηγικών αρχών ότι δεν είναι σωστό να γίνεται άμεση σύγκριση ανάμεσα στις τιμές των συμβάσεων που περιλαμβάνονται στο St. prp. nr. 52 (1998-1999) και των συμβάσεων που δεν περιλαμβάνουν υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας και έχουν σταθερή ποσότητα καθόλη τη συμβατική περίοδο. Επιπλέον, οι τιμές των 52 συμβάσεων εκφράζονται σε πραγματικούς όρους (15,88 νορβηγικές κορόνες/kWh) ενώ οι τιμές που θα πληρωθούν θα προσαρμοστούν με βάση τον πληθωρισμό. Η τιμή που ανέφερε η Bellona είναι μια τιμή η οποία θα παραμείνει σταθερή σε ονομαστικούς όρους καθόλη τη συμβατική περίοδο και δεν θα προσαρμοσθεί με βάση τον πληθωρισμό. Εάν η οικονομική αξία της σύμβασης με μια δεδομένη ονομαστική τιμή ήταν η ίδια με την οικονομική αξία μιας σύμβασης με αυξανόμενη ονομαστική τιμή, η πρώτη τιμή θα ήταν φυσικά υψηλότερη στην αρχή ενώ η δεύτερη θα μπορούσε να είναι υψηλότερη στο τέλος της συμβατικής περιόδου. Για τη σύγκριση των οικονομικών αξιών δύο συνόλων συμβάσεων θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις του πληθωρισμού και τα ποσοστά των εκπτώσεων.

Η Εποπτεύουσα Αρχή έχει ήδη κάνει τέτοιες συγκρίσεις ανάμεσα σε διαφορετικές σταθερές ονομαστικές τιμές χρησιμοποιώντας διαφορετικά ποσοστά έκπτωσης και την τιμή των 15,88 νορβηγικών κορόνων/kWh τιμαριθμικά προσαρμοσμένη με συντελεστή 2,25 για περίοδο 20 ετών. Με συντελεστή έκπτωσης 7 %(7) η Εποπτεύουσα Αρχή έχει εκτιμήσει ότι η τιμαριθμικά προσαρμοζόμενη τιμή των 15,88 νορβηγικών κορόνων/kWh του Υπουργείου θα ήταν υψηλότερη από τη σημερινή σταθερή ονομαστική τιμή των 19 νορβηγικών κορόνων/kWh. Επιπλέον, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι επιχειρήσεις που θα συνάψουν τις 52 συμβάσεις υπόκεινται στην υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας. Για το λόγο αυτό, η Εποπτεύουσα Αρχή δεν μπορεί να βγάλει το συμπέρασμα ότι οι 52 συμβάσεις περιέχουν κρατική ενίσχυση.

III. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Με βάση τα προαναφερόμενα γεγονότα και τις προαναφερόμενες αναλύσεις η υπόθεση θεωρείται ότι έχει κλείσει και η Εποπτεύουσα Αρχή δεν πρόκειται να προβεί σε καμία άλλη ενέργεια,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Η εξέταση εκ μέρους της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ της καταγγελίας που παρελήφθη και πρωτοκολλήθηκε στις 27 Μαΐου 1999 (αριθ. εγγράφου: 99-3867 Α), σχετικά με την υποτιθέμενη κρατική ενίσχυση σε ορισμένες επιχειρήσεις μέσω των ευνοϊκών όρων των συμβάσεων για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας ("Kraftkontrakter på myndighetsbestemte vilkår") (αριθ. ενίσχυσης: 020.500.032), θεωρείται ότι έχει λήξει και δεν πρόκειται να γίνει καμία άλλη ενέργεια.

Βρυξέλλες, 26 Ιουλίου 2000.

Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ

Ο Πρόεδρος

Knut Almestad

(1) Στο εξής αναφέρεται ως "συμφωνία ΕΟΧ".

(2) Στο εξής αναφέρεται ως "συμφωνία για την Εποπτεύουσα Αρχή και το Δικαστήριο".

(3) Διαδικαστικοί και ουσιαστικοί κανόνες στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων (κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις), που εγκρίθηκαν και εκδόθηκαν από την εποπτεύουσα αρχή της ΕΖΕΣ στις 19 Ιανουαρίου 1994. Δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα L 231 της 3ης Σεπτεμβρίου 1994, σ. 1, και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της ΕΕ 32 της 3ης Σεπτεμβρίου 1994, σ. 1. Οι κατευθυντήριες γραμμές τροποποιήθηκαν για τελευταία φορά στις 12 Απριλίου 2000 και δεν έχουν δημοσιευθεί ακόμα.

(4) "Saudavassdraget, Tyssovassdraget, και Bremanger".

(5) Innst. S. nr. 233 (1998-1999) "Innstilling fra energi- og miljøkomiteen om Statkrafts industrikontrakter οg leieavtaler og om Kraftkontrakter med industrien".

(6) Innst. S. αριθ. 251 (1999-2000) "Innstilling fra energi- og miljøkomiteen om endringer i vilkårene for Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler".

(7) Το ποσοστό των 7 % χρησιμοποιείται από τις νορβηγικές αρχές. Βλέπε St.pτp. m. 52 (1998-1999), σ. 14.