1.11.2003 EL C 264/29 Επίσηµη Εφηµερίδα τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήµατα
Αιτώντηνκαταχώρισητου Hπροσφεύγουσα.
κοινοτικού σήµατος:
Κοινοτικό σήµα του Έγχρωµο εικονικό σήµα «GLOVE»
οποίου ζητήθηκε η —Αίτηση αριθ. 464016 για σειρά
καταχώριση: προϊόντων των υπηρεσιών των κλά-
σεων 25, 35,και41.
Κάτοχος του σήµατος ή RCN-Companhia de Importaçao e
του σχεδίου που διεκδι- Exportaçao de Texteis, Lda.
κήθηκε κατά τη διαδικα-
σίαανακοπής:
Σχήµα ή σχέδιο που διεκ- Ισπανικό (καταχώριση
δικήθηκεκατά τη διαδικα- αριθ. 1.629.840) και διεθνές
σίαανακοπής: (καταχώριση αριθ. 651.424) εικο-
νικό εµπορικό σήµα «GLOIBE» και
πορτογαλικό (καταχώριση
αριθ. 310.796) και ισπανικό
(καταχώριση αριθ. 1.981.850)
λεκτικό εµπορικό σήµα «GLOBE»
γιαπροϊόντα τηςκλάσεως 25 (ενδύ-
µατα, υποδήµατα και ζώνες ).
Απόφαση του τµήµατος Απόρριψη της αιτήσεως για προϊ-
ανακοπής: όντατηςκλάσεως 25 (δηλαδή ενδύ-
µατα, υποδήµατα και ζώνες )και
αποδοχήτηςαιτήσεως για τοκοινο-
τικό εµπορικό σήµα για τις λοιπέςυπηρεσίες τωνκλάσεων 35και41.
Απόφαση του τµήµατος Απόρριψητης προσφυγής.
προσφυγών:
Λόγοιακυρώσεως: Εσφαλµένη εφαρµογή του
άρθρου 8,παράγραφος 1,του
Κανονισµού (ΕΚ) 40/494 ( απουσία
κινδύνου συγχύσεως, απουσίαοποιουδήποτε κινδύνου συνειρµι-κού συνδυασµού και ασήµαντη
οµοιότητατων προϊόντων ).
Προσφυγή της Deutsche Telekom AG κατά της Επιτροπής
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκεστις 30Ιουλίου
2003
(Υπόθεση Τ -271/03)
(2003/C 264/51)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γερµανική )
ΗDeutsche Telekom AG, Βόνη (Γερµανία ),άσκησε προσφυγή,
στις 30 Ιουλίου 2003, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-τήτων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τους K. Quack,
U. Quack καιS. Ohlhoff, Rechtsanwälte.Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—ναακυρώσει τηναπόφασητηςκαθής,της21ηςΜαΐου2003,
αριθ. C(2003) 1536 τελικό ·
—επικουρικώς, να µειώσει, κατά την κρίση του Πρωτοδικείου,
το ύψος του προστίµου που επιβλήθηκε από την καθής µετο άρθρο 3τηςαποφάσεως ·
—να καταδικάσει την καθής στα έξοδα της διαδικασίας,
περιλαµβανοµένων και των εξωδικαστικών.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήµατα
Η Επιτροπή αποφάνθηκε, µε την προσβαλλοµένη απόφαση, ότι η
προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 82,στοιχείο α', της Συνθήκης
ΕΚ, εισπράττοντας από τους ανταγωνιστές και τους τελικούς
πελάτεςτηςµη δίκαια µηνιαίακαιεφάπαξ τέλη ως αντάλλαγµαγια
τηνπαροχήπροσβάσεωςστοντοπικόβρόγχοκαιπαρεµποδίζοντας,κατ' αυτόν τον τρόπο, τον ανταγωνισµό στην αγορά προσβάσεωςστον τοπικό βρόγχο. Στην προσφεύγουσα επιβλήθηκε πρόστιµο
ύψους 12,6εκατοµµυρίων ευρώ.
Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 82
ΕΚ, καθόσον δεν µπορεί να προσαφθεί στην προσφεύγουσακαταχρηστική πρακτική, διότι το ύψος του αµφισβητουµένου
τέλους, ελλείψει νοθεύσεως του ανταγωνισµού, δεν είναι υπερβο-
λικό. Αντίθετα προς την άποψη της Επιτροπής, η απόδειξη τηςδιαφοράς κόστους και τιµής, σύµφωνα µε τη µέθοδο που εφήρ-µοσε, δεν είναι πρόσφορος ούτε επαρκής λόγος, προκειµένου να
διαπιστωθεί ότι οι τιµές χονδρικής για την πρόσβαση και οι τιµές
τελικού χρήστη, που ζητεί η προσφεύγουσα, είναι καταχρηστικές.Η ανάλυση της διαφοράς κόστους -τιµής, την οποία εφαρµόζει
η Επιτροπή, είναι µεθοδολογικά εσφαλµένη, δεν υπάρχει δε
παρεµπόδιση των ανταγωνιστών.
Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω ότι η Επιτροπή, µε την
προσβαλλοµένη απόφαση, υπερέβη τα όρια της διακριτικής τηςευχέρειας. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή, µε την απόφασήτης, αντιποιείται την προβλεπόµενη από το κοινοτικό δίκαιο
αρµοδιότητα της γερµανικής ρυθµιστικής αρχής τηλεπικοινωνιών
και ταχυδροµείων και έχει την πρόθεση να τροποποιήσει την εκµέρους της ρύθµιση των επίµαχων τιµών. Για τον ίδιο λόγο, ηαπόφαση δεν συνάδει επίσης προς την αρχή της αναλογικότητας.
Υποβάλλει σε διπλή ρύθµιση τα τέλη, τα οποία ζητεί η προσφεύ-
γουσα για την πρόσβαση στον τοπικό βρόγχο, και, ως εκ τούτου,αίρει τη βεβαιότητα δικαίου, την οποία πρέπει να διασφαλίζει η
κατά το κοινοτικό δίκαιο κατανοµή αρµοδιοτήτων ως προς τις
τιµέςστον τοµέατων τηλεπικοινωνιών.
Τέλος, η καθής, µε την επιβολή προστίµου στην προσφεύγουσα,
παρέβη ουσιώδεις τύπουςκαθώς και τοάρθρο 15,παράγραφος 2,
τουκανονισµού 17/62.