9.11.2002 EL C 274/31 Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Προσφυγή της Österreichische Postsparkasse Aktien-
gesellschaft κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
τήτων που ασκήθηκε στις 30 Αυγούστου 2002
(Υπόθεση Τ -263/02)
(2002/C 274/54)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γερµανική )
ΗÖsterreichische Postsparkasse Aktiengesellschaft, Βιένη,
εκπροσωπουµένη από τους δικηγόρους Η. -J. Niemeyer καιM. von
Hinden, µε τόπο επιδόσεων στο Λουξεµβούργο, άσκησε στις
30 Αυγούστου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 2 της αποφάσεως της Επιτροπής
της 11ης Ιουνίου 2002 στην υπόθεση COMP/36.571/D-1
— Österreichische Banken, καθόσον µε αυτά διαπιστώνεται
ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ και οφείλει να
παύσει την παράβαση αυτή ·
—να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως καθόσον µε αυτό
επιβάλλεται στην προσφεύγουσα πρόστιµο 7,59 εκατοµµυ-
ρίων ευρώ ·
—επικουρικώς, να µειώσει σε ένα εύλογο ποσό το πρόστιµο
που επιβάλλεται στην προσφεύγουσα µε το άρθρο 3της
αποφάσεως ·
—να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήµατα
Οι λόγοι της προσφυγής και τα κύρια επιχειρήµατα αντιστοιχούν
σε αυτά που προβάλλονται στην υπόθεση T-261/02 (Bank für
Arbeit und Wirtschaft AG κατά Επιτροπής ).
Προσφυγή της Ε rste Bank der österreichischen Sparkassen
AGκατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
ασκήθηκε στις 2Σεπτεµβρίου 2002
(Υπόθεση Τ -264/02)
(2002/C 274/55)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γερµανική )
ΗΕ rste Bank der österreichischen Sparkassen AG, Βιένη,
εκπροσωπουµένη από τους δικηγόρους W. Kirchhoff, F. Montagκαι G. Bauer, άσκησε στις 2 Σεπτεµβρίου 2002 ενώπιον του
Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά τηςΕπιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής E(2002) 2091
τελικό, της 11ης Ιουνίου 2002, στην υπόθεση COMP/
36.571/D-1 — Österreichische Banken, καθόσον αφορά
την προσφεύγουσα ·
—επικουρικώς, να άρει το επιβληθέν στην προσφεύγουσα
πρόστιµο ·
—επικουρικώς, να µειώσει σε ένα εύλογο ποσό το πρόστιµο
που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα µε την προσβαλλοµένη
απόφαση ·
—σε κάθε περίπτωση να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά
έξοδα.
Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήµατα
Η διαδικασία της καθής έβαλε κατά των τακτικών συναντήσεων
τραπεζών στην Αυστρία («Bankenrunden»). Με την προσβαλλο-
µένη απόφαση η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα —εκ
παραλλήλου µε επτά άλλα αυστριακά τραπεζικά ιδρύµατα —
παρέβη το άρθρο 81ΕΚ, καθόσον αυτή συµµετείχε σε συµφωνίες
και εναρµονισµένες πρακτικές περί τιµών, τελών και διαφηµιστικών
µέτρων, οι οποίες επιδίωκαν από την 1η Ιανουαρίου 1995 έως
τις 24 Ιουνίου 1998 τον περιορισµό του ανταγωνισµού στηναυστριακή αγορά τραπεζών. Η Επιτροπή επέβαλε πρόστιµο στις
οικείες τράπεζες.
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση πάσχει λόγω πολλών
ελλείψεων. Κατ' αρχάς, η απόφαση παραβιάζει πολλαπλώς τηναρχή της νόµιµης ακροάσεως. Η προσφεύγουσα δεν έτυχε ακροά-
σεως πριν από την απόφαση ως προς την αιτίαση ότι πρέπει να
υπαχθούν σ' αυτήν ως το κεντρικό ίδρυµα όλα τα ανεξάρτητα
ταµιευτήρια. Η απόφαση επίσης δεν είναι επαρκώς αιτιολογηµένη.
Ειδικότερα, η αιτιολόγηση της υπαγωγής των ταµιευτηρίων στηνπροσφεύγουσα και ο εκ µέρους της καθής υπολογισµός του
µεριδίου της αγοράς στον οποίο βασίζεται ο υπολογισµός του
προστίµου δεν ανταποκρίνονται στις αξιώσεις της νοµολογίαςσχετικά µε την προϋπόθεση της αιτιολογίας.
Η προσφεύγουσα αναφέρει περαιτέρω ότι η απόφαση παραβιάζει
την αρχή της χρηστής διοικήσεως. Ιδιαίτερα σοβαρός είναι ο
παράνοµος καταλογισµός της συµπεριφοράς όλων των ανεξαρτή-των ταµιευτηρίων στην προσφεύγουσα/ GiroCredit ως κεντρικό
ίδρυµα στον τοµέα των ταµιευτηρίων. Οι νοµικές προϋποθέσεις
για τον καταλογισµό σαφώς δεν συντρέχουν.
C 274/32 EL 9.11.2002 Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Πέραν αυτού, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προκειµένη
παράβαση δεν βλάπτει το εµπόριο µεταξύ των κρατών µελών.Πολλοί από τους γύρους συζητήσεων δεν είχαν διεθνή χαρακτήρα.
Άλλοι γύροι µπορούσαν τουλάχιστον να βλάψουν το διακρατικό
εµπόριο κατά τρόπο που δεν µπορούσε να γίνει αισθητός. Ακόµη
και αν η παράβαση έβλαψε αισθητάτο διακρατικό εµπόριο, πάντως
δεν υπάρχει υπαιτιότητα της προσφεύγουσας. Κατά το άρθρο 15,
παράγραφος 2,του κανονισµού 17/62 αποκλείεται, εποµένως, η
επιβολή προστίµου στην προσφεύγουσα.
Επιπλέον, η καθής υπέπεσε κατά τον υπολογισµό του προστίµου
της προσφεύγουσας σε δύο σφάλµατα υπολογισµού µε σοβαρές
συνέπειες. Εξάλλου, µε την απόφαση κρίθηκαν εσφαλµένως η
σοβαρότητα της παραβάσεως και η ύπαρξη ελαφρυντικών λόγων,
η δε εκτενής συνεργασία της προσφεύγουσας δεν ελήφθη υπόψη.Τέλος, η απόφαση παραβιάζει την απαγόρευση της αναδροµικό-
τητας του άρθρου 7 EMRK, διότι το πρόστιµο υπολογίστηκε
βάσει ενός πλαισίου χρηµατικών ποινών το οποίο, µε τη διττήµεταβολή της πρακτικής των αποφάσεων της καθής, εισήχθη µετά
τον τερµατισµό της παραβάσεως.
Προσφυγήτου Jan Pflugradt κατάτηςΕυρωπαϊκήςΚεντρικής
Τράπεζας που ασκήθηκε στις 3Σεπτεµβρίου 2002
(Υπόθεση T-265/02)
(2002/C 274/56)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γερµανική )
ΟJan Pflugradt, κάτοικος Φρανγκφούρτης στο Μάιν (Γερµανία ),
εκπροσωπούµενος από τον δικηγόρο Ν. Pflüger, άσκησε ενώπιον
του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Σεπτεµ-βρίου 2002 προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Τράπεζας.
Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—να ακυρώσει την από 28.2.2002 έγγραφη προειδοποίηση
και
—να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήµατα
Η υπόθεση έχει την ίδια αιτία µε την υπόθεση Τ -83/02 (Pflugradt/
EKT) (1),οι δε λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήµατα είναι
αντίστοιχα µε αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση Τ -83/02.
(1) EE C 118, σ.30.Προσφυγή της Deutsche Post AG κατά της Επιτροπής των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 4Σεπτεµβρίου
2002
(Υπόθεση Τ -266/02)
(2002/C 274/57)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γερµανική )
ΗDeutsche Post AG, Βόννη (Γερµανία ),εκπροσωπουµένη από
τους δικηγόρους J. Sedemund και Th. Lübbig, άσκησε στις
4 Σεπτεµβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Ιουνίου
2002, αφορώσα κρατικές ενισχύσεις αριθ. 61/99 (ex NN
153/96)·
—να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήµατα
Αντικείµενο της προσβαλλοµένης αποφάσεως είναι η µερική
κάλυψη εξόδων στον τοµέα των υπηρεσιών µεταφοράς δεµάτων
για πελάτες, της οποίας η εξισορρόπηση αποτελεί διεπιδότηση µη
επιτρεποµένη σύµφωνα µε το περί ενισχύσεων δίκαιο. Η Επιτροπή
διαπίστωσε µε την απόφαση ότι η κρατική υποστήριξη, την οποίαη Γερµανία χορήγησε στην προσφεύγουσα, ύψους 572 εκατοµµυ-
ρίων ευρώ, δεν συµβιβάζεται µε την κοινή αγορά. ∆ιαπιστώνει ότι,
καθόσον η κρατική κάλυψη για τα καθαρά επιπλέον έξοδα µιας
πολιτικής εκπτώσεων έχει ως αποτέλεσµα να µειώνει τα έξοδα που
συνδέονται συνήθωςµε την παροχή υπηρεσιώνµεταφοράς δεµάτων«από την επιχείρηση στον καταναλωτή »,που µένουν ανοικτές στον
ανταγωνισµό, αυτό συνιστάόφελος υπό την έννοια του άρθρου 87,
παράγραφος 1,της Συνθήκης ΕΚ.
Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως αυτής και αναφέρει
ότι η αυτή µερική κάλυψη εξόδων αποτέλεσε ήδη αντικείµενο της
βάσει του άρθρου 82ΕΚ εκδοθείσας αποφάσεως της Επιτροπής
της 20ής Μαρτίου 2000 (
1)και ότι αµφότερες οι αποφάσεις
καταλήγουν σε εντελώς διαφορετικά αποτελέσµατα όσον αφορά
τη χρονική περίοδο, το ύψος και τη χρηµατοδοτική πηγή τηςφεροµένης µερικής καλύψεως των εξόδων. Η προσφεύγουσα
ισχυρίζεται ότι η διαπιστωθείσα µε την απόφαση µερική κάλυψη
των εξόδων βασίζεται σε εσφαλµένο υπολογισµό.