Επίση µη Εφη µερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης EL 23.8.2003 C 200/16
Δεύτερον ,η απονομή της ιδιότητας του κατ 'ανάθεση κυρίου του
έργου αποκλειστικά στα νομικά πρόσωπα που απαριθμούνται στοάρθρο 4του νόμου της 12ης Ιουλίου 1985,που αφορά τον κύριο
δημοσίου έργου και τις σχέσεις με ιδιώτες αναδόχους ,όπως τροπο -
ποιήθηκε ,αποτελεί περιορισμό της αρχής της ελεύθερης παροχής
υπηρεσιών .Ο περιορισμός αυτός δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με
βάση το άρθρο 45,καθόσον οι αναθέσεις δεν περιλαμβάνουν ,ούτε
ευκαιριακά ,την άσκηση δημόσιας εξουσίας ,ούτε με βάση το
άρθρο 46,καθώς στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να γίνει
επίκληση λόγων δημόσιας τάξης ,δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας
υγείας .
(1)Οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου ,για τον συντο -
νισμό των διαδικασιών αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών
(ΕΕL 209,της24.7.1992, σ. 1).
Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
του μεγάλου δουκάτου του Λουξεμβούργου ,που ασκήθηκε
στις 18Ιουνίου 2003
(Υπόθεση C-266/03)
(2003/C 200/28)
HΕπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,εκπροσωπούμενη από
την C. Schmidt και τον W. Wils, με τόπο επιδόσεων στο
Λουξεμβούργο ,άσκησε στις 18Ιουνίου 2003ενώπιον του Δικα -
στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του μεγάλουδουκάτου του Λουξεμβούργου .
HΕπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο :
1)να αναγνωρίσει ,βάσει του άρθρου 226,πρώτο εδάφιο ,της
Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ,ότι το
μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υποχρεώσεις
που υπέχει από το άρθρο 10ΕΚ καθώς και από τον
κανονισμό (ΕΟΚ) 3921/91 του Συμβουλίου ,της
16ης Δεκεμβρίου 1991,για τον καθορισμό των όρων
αποδοχής των μεταφορέων ,των μη εγκατεστημένων σε
κράτος μέλος ,στις εθνικές πλωτές μεταφορές επιβατών ή
εμπορευμάτων (
1),και του κανονισμού 1356/96 του Συμβου -
λίου,της 8ης Ιουλίου 1996,σχετικά με τους κοινούς
κανόνες που εφαρμόζονται στις μεταφορές εμπορευμάτων ήπροσώπων μέσω εσωτερικών πλωτών οδών μεταξύ των κρατώνμελών ,ενόψει της καθιερώσεως στις μεταφορές αυτές της
ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (
2),επειδή κατ 'ιδίαν διαπρα -
γματεύτηκε ,συνήψε ,επικύρωσε ,έθεσε σε εφαρμογή και
αρνήθηκε να καταγγείλει τις διμερείς συμφωνίες περίποτάμιας ναυσιπλοΐας με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τηςΤσεχίας και της Σλοβακίας ,τη Ρουμανία και την Πολωνία .
2.Να καταδικάσει το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου στα
δικαστικά έξοδα .
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
—Το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου παραβίασε την
αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας κατά την έννοια
της νομολογίας ΑΕ TR (απόφαση της 31ης Μαρτίου 1971,
υπόθεση 22/79),επειδή διαπραγματεύτηκε ,συνήψε ,επικύ -
ρωσε και έθεσε σε εφαρμογή τις διμερείς συμφωνίες περίποτάμιας ναυσιπλοΐας με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
Τσεχίας και της Σλοβακίας ,τη Ρουμανία και την Πολωνία ,οι
οποίες επηρεάζουν τους κοινοτικούς κανόνες που θεσπί -
στηκαν από την Κοινότητα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3921/
91του Συμβουλίου ,της 16ης Δεκεμβρίου 1991,για τον
καθορισμό των προϋποθέσεως προσβάσεως των μεταφορέων ,
των μη εγκατεστημένων σε κράτος μέλος ,στις εθνικές πλωτές
μεταφορές επιβατών ή εμπορευμάτων .Πράγματι ,το άρθρο 7
των εν λόγω συμφωνιών επιτρέπει την κατόπιν ειδικήςεγκρίσεως πρόσβαση των μεταφορέων από τις χώρες αυτές
στις εσωτερικές μεταφορές (καμποτάζ )του Λουξεμβούργου .
—Το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις
υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10ΕΚ,επειδή διαπρα -
γματεύτηκε ,συνήψε ,επικύρωσε και έθεσε σε εφαρμογή τις εν
λόγω διμερείς συμφωνίες ,μετά την ανάθεση εντολής από το
Συμβούλιο στην Επιτροπή ,για τη διαπραγμάτευση συμφωνίας
μεταξύ αφενός της ΕΟΚ και αφετέρου της Πολωνίας και τωνχωρών μελών της σύμβασης του Δουνάβεως (Ουγγαρία ,
Τσεχοσλοβακία ,Ρουμανία ,Βουλγαρία ,πρώην ΕΣΣΔ ,πρώην
Γιουγκοσλαβία και Αυστρία ).
—Οι διμερείς συμφωνίες που συνήψε το μεγάλο δουκάτο του
Λουξεμβούργου αντιβαίνουν στον κανονισμό 1356/96 του
Συμβουλίου ,της8ης Ιουλίου 1996,σχετικά με τους κοινούς
κανόνες που εφαρμόζονται στις μεταφορές εμπορευμάτων ή
επιβατών μέσω εσωτερικών πλωτών οδών μεταξύ των κρατώνμελών ,ενόψει της υλοποιήσεως της ελεύθερης παροχής
υπηρεσιών στις μεταφορές αυτές .Πράγματι ,οι πλοηγοί και
οι επιχειρήσεις ναυσιπλοΐας της Πολωνίας ,της Ρουμανίας ,της
Τσεχίας και της Σλοβακίας ,μπορούν ,βάσει των εν λόγω
διμερών συμφωνιών ,να λάβουν έγκριση για την πραγματο -
ποίηση μεταφορών μεταξύ του Λουξεμβούργο και άλλωνκρατών μελών ,χωρίς να πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει
ο κανονισμός αυτός .
(1)ΕΕL3 7 3της31.12.1991, σ.1 .
(2)ΕΕL1 7 5 ,της13.7.1996, σ.7 .
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
υπέβαλε το Cour d'appel του Μεγάλου Δουκάτου του
Λουξεμβούργου ,έβδομο πολιτικό τμήμα ,με απόφαση της
18ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση Α dministration de
l' enregistrement et des domaines και Μεγάλο Δουκάτο του
Λουξεμβούργου κατά Vermietungsgesellschaft Objekt
Kirchberg SARL
(Υπόθεση C-269/03)
(2003/C 200/29)
Με απόφαση της 18ης Ιουνίου 2003,η οποία περιήλθε στη
Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις20Ιουνίου 2003,τοCour d'appel του Μεγάλου Δουκάτου του
Λουξεμβούργου ,έβδομο πολιτικό τμήμα ,στο πλαίσιο της
διαφοράς μεταξύ Α dministration de l'enregistrement et des
domaines και Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και
Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg SARL που εκκρεμεί
ενώπιόν του ,ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος :
Επίση µη Εφη µερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης EL 23.8.2003 C 200/17
Επιτρέπει το άρθρο 13,τίτλος Γ ,εδάφιο 1o,σημείο α ',της έκτης
οδηγίας του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 (77/388/ ΕΟΚ)περί
εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών ,των σχετικών με
τους φόρους κύκλου εργασιών —Κοινό σύστημα φόρου προστιθε -
μένης αξίας :ομοιόμορφη φορολογική βάση (1),σε ένα κράτος
μέλος που έκανε χρήση της ευχέρειας να παράσχει στους υποκει -
μένους στο φόρο το δικαίωμα επιλογής για τη φορολόγηση τηςπαραχώρησης και εκμίσθωσης ακινήτων ,να εξαρτά την έκπτωση του
ΦΠΑ επί των εισροών από προηγούμενη έγκριση της διοίκησης ,
χωρίς η έγκριση να έχει αναδρομική ισχύ ;
(1)E Eειδ.έκδ. 09/001, σ. 49.
Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
της Ιταλικής Δημοκρατίας ,που ασκήθηκε στις 23Ιουνίου
2003
(Υπόθεση C-270/03)
(2003/C 200/30)
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,εκπροσωπούμενη από
τους Luca Visaggio καιRoberto Amorosi, άσκησε στις 23Ιουνίου
2003ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας .
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
—να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία ,επιτρέποντας στις
επιχειρήσεις ,δυνάμει του άρθρου 30,παράγραφος 4,του
νομοθετικού διατάγματος 22,της 5ης Φεβρουαρίου 1997,
όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 426,της9ης Δεκεμβρίου
1998,να προβαίνουν στη συλλογή και στη μεταφορά των μη
επικίνδυνων αποβλήτων τους ,σαν να επρόκειτο για τακτική
και κανονική δραστηριότητά τους και χωρίς να υπέχουν
υποχρέωση εγγραφής στο εθνικό μητρώο των επιχειρήσεων
που παρέχουν υπηρεσίες διαθέσεως αποβλήτων ,καθώς επίσης
και να μεταφέρουν τα επικίνδυνα απόβλητά τους σε ποσό -
τητες μη υπερβαίνουσες τα 30χιλιόγραμμα και τα 30λίτρα
ημερησίως ,χωρίς να υπέχουν υποχρέωση εγγραφής τους στο
προαναφερθέν μητρώο ,παρέβη τις υποχρεώσεις που απορ -
ρέουν από το άρθρο 12της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ,περί των
στερεών αποβλήτων (1),όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
91/156/ΕΟΚ (2),
—να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα .
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Όσον αφορά τα μη επικίνδυνα απόβλητα ,το άρθρο 30,
παράγραφος 4,του ανωτέρω νομοθετικού διατάγματος απαλλάσσει
ρητά τον επιχειρηματία που προβαίνει ο ίδιος στη συλλογή και
μεταφορά μη επικίνδυνων αποβλήτων στο πλαίσιο της ειδικής
επαγγελματικής δραστηριότητάς του από την υποχρέωση εγγραφήςστο εθνικό μητρώο των επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίεςδιαθέσεως αποβλήτων .Όσον αφορά ,αντίθετα ,τα επικίνδυνα απόβλητα των οποίων η
μεταφορά πραγματοποιείται απευθείας από αυτούς που τα παρή -
γαγαν ,η ίδια διάταξη του ιταλικού διατάγματος προβλέπει άλλη
μία εξαίρεση από την υποχρέωση εγγραφής στο εν λόγω μητρώο ,
και συγκεκριμένα υπέρ των επιχειρήσεων που μεταφέρουν
απόβλητα σε ποσότητες μη υπερβαίνουσες τα 30χιλιόγραμμα ή
τα30λίτρα ημερησίως .
Σε τελική ανάλυση ,η υποχρέωση αυτή ισχύει μόνο αφενός για τις
περιπτώσεις συλλογής και μεταφοράς επικίνδυνων αποβλήτων ,
εφόσον δεν πρόκειται για απόβλητα που συλλέγονται και μεταφέ -
ρονται από τον ίδιο τον παραγωγό τους και εφόσον η ποσότητάτους δεν υπερβαίνει κάποιο ημερήσιο όριο ,και αφετέρου για τις
περιπτώσεις συλλογής και μεταφοράς μη επικίνδυνων αποβλήτων
για λογαριασμό τρίτων .
Τούτο αντιβαίνει κατάφωρα στην οδηγία .Συγκεκριμένα ,κατά το
άρθρο 12της εν λόγω οδηγίας ,όλες ανεξαιρέτως οι επιχειρήσεις
που ασχολούνται επαγγελματικά με τη συλλογή ή τη μεταφοράοποιουδήποτε είδους αποβλήτων ,είτε δηλαδή επικίνδυνων είτε μη
επικίνδυνων ,καταχωρούνται σε σχετικό μητρώο των αρμόδιων
αρχών ,εφόσον δεν υπόκεινται σε έγκριση .
(1)ΕΕ ειδ .έκδ. 15/001, σ. 86.
(2)ΕΕL7 8 ,σ. 32.
Προσφυγή της Ιρλανδίας κατά της Επιτροπής των Ευρω -
παϊκών Κοινοτήτων ,που ασκήθηκε στις 16Ιουνίου 2003
(Υπόθεση C-271/03)
(2003/C 200/31)
HΙρλανδία ,εκπροσωπούμενη από τον D. J. O'Hagan, επικουρού -
μενο από τους P. Gallager SC, P. McGarry, δικηγόρο και
J. Buttimore του γραφείου του Α ttorney General, με τόπο
επιδόσεων στο Λουξεμβούργο ,άσκησε στις 21Ιουνίου 2003
ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγήκατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
Hπροσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
α)να δεχθεί τύποις την προσφυγή ,
β)να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C (2003) 1084,
περί μειώσεως της ενισχύσεως που χορηγείται από το Ευρω -
παϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως (στο εξής «ΕΤΠΑ »)
στο ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενισχύσεων για τον τουρισμόκαι την ανάπτυξη στον ιδιωτικό τομέα στην Ιρλανδία ,επιχει -
ρησιακό πρόγραμμα για τον τουρισμό (1989-1993),
υποπρόγραμμα 2,σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής
C 89 (2258/7) της21ης Δεκεμβρίου 1989,
γ)να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .