1.11.2003 EL C 264/23 Επίσηµη Εφηµερίδα τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης
Προσφυγή τηςΕπιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
της Ιταλικής ∆ηµοκρατίας, που ασκήθηκε στις 10 Σεπτεµ-
βρίου 2003
(Υπόθεση C-381/03)
(2003/C 264/38)
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούµενη από
την Karen Banks και τον Knut Simonsson, άσκησε ενώπιον του
∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Σεπτεµβρίου
2003,προσφυγή κατά τηςΙταλικής ∆ηµοκρατίας.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
—να διαπιστώσει ότι η Ιταλική ∆ηµοκρατία, παραλείποντας
να θεσπίσει τις νοµοθετικές, κανονιστικές και διοικητικέςδιατάξεις που απαιτούνται για τη συµµόρφωση προς τηνοδηγία 2001/53/ΕΚ τηςΕπιτροπής, της10ηςΙουλίου2001,
για τηντροποποίησητηςοδηγίας 96/98/ΕΚτουΣυµβουλίου
σχετικά µε τον εξοπλισµό πλοίων (
1),ή, εν πάση περιπτώσει,
µη κοινοποιώντας τις διατάξειςαυτές στην Επιτροπή, παρέβη
τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή ·
—να καταδικάσει τηνΙταλική∆ηµοκρατίασταδικαστικάέξοδα.
Ισχυρισµοί και κύρια επιχειρήµατα
Η προθεσµία για τηµεταφορά τηςοδηγίας στην εσωτερικήέννοµη
τάξηέληξε στις17 Φεβρουαρίου 2002.
(1)ΕΕL 204της 28.7.2001, σ. 1.
Προσφυγή τηςΕπιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 12Σεπτεµ-
βρίου 2003
(Υπόθεση C-384/03)
(2003/C 264/39)
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούµενη από
τον Gregorio Valero Jordana, µε τόπο επιδόσεων στο Λουξεµ-
βούργο, άσκησε στις 12 Σεπτεµβρίου 2001 προσφυγή ενώπιοντου∆ικαστηρίου τωνΕυρωπαϊκών Κοινοτήτωνκατά του ΒασιλείουτηςΙσπανίας.Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
—να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας,παραλείποντας
να θεσπίσει τις αναγκαίες νοµοθετικές, κανονιστικές καιδιοικητικές διατάξεις για τη συµµόρφωσή του στην οδηγία2000/35/ΕΚ (
1)του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συµβουλίου, της29ης Ιουνίου 2000,γιατην καταπολέµηση
των καθυστερήσεων πληρωµών στις εµπορικές συναλλαγές,ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις ωςάνω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που
υπέχει από την ως άνω οδηγία,
—να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
έξοδα.
Ισχυρισµοί και κύρια επιχειρήµατα
Η προθεσµία για τηνπροσαρµογή της εσωτερικής έννοµης τάξεως
στηνοδηγία εξέπνευσε στις8 Αυγούστου 2002.
(1)ΕΕL 200της 8.8.2000, σ. 35.
Προσφυγήτης Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
της Οµοσπονδιακής∆ηµοκρατίας της Γερµανίας, που ασκή-
θηκε στις 12Σεπτεµβρίου 2003
(Υπόθεση C-386/03)
(2003/C 264/40)
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούµενη από
τους Ν ikko Huttunen και Michael Niejahr, µέλη της Νοµικής
Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, µεαντίκλητο στο Λουξεµβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίουτων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 12 Σεπτεµβρίου 2003
προσφυγή κατά τηςΟµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίαςτης Γερµανίας.
Η Επιτροπήτων ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτωνζητεί από το ∆ικαστήριο:
1.Να αναγνωρίσειότι η Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατίατηςΓερµα-
νίας, θεσπίζοντας µε τα άρθρα 8,παράγραφος 2,και 9,
παράγραφος 3,της κανονιστικής της αποφάσεως της
10ης ∆εκεµβρίου 1997, περί υπηρεσιών εδάφους σεαεροδρόµια, µέτρα που δεν συµβιβάζονται µε τα άρθρα 16
και 18της οδηγίας 96/67/ΕΚ (
1)του Συµβουλίου, της
15ης Οκτωβρίου 1996, σχετικά µε την πρόσβαση στηναγορά υπηρεσιών εδάφους στους αερολιµένες της Κοινό-τητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία
αυτή.
2.Να καταδικάσει την Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία της Γερµα-
νίας στα δικαστικά έξοδα.
C 264/24 EL 1.11.2003 Επίσηµη Εφηµερίδα τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης
Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήµατα
Κατά τοάρθρο 18της οδηγίας96/67, τακράτη µέληµπορούννα
λαµβάνουν µέτρα για την προστασία των δικαιωµάτων των εργα-ζοµένων.Ταµέτρααυτά,εντούτοις,πρέπειναλαµβάνονταιχωρίςνα
θίγεται η εφαρµογή τηςοδηγίας και µε τήρηση των λοιπών διατά-
ξεων τουκοινοτικούδικαίου. Μολονότι ηοδηγία 2001/23/ΕΚτουΣυµβουλίου,περίπροσεγγίσεωςτωννοµοθεσιώντωνκρατώνµελών,
σχετικά µε τη διατήρηση των δικαιωµάτων των εργαζοµένων σε
περίπτωσηµεταβιβάσεωνεπιχειρήσεων,εγκαταστάσεωνήτµηµάτωνεγκαταστάσεωνήεπιχειρήσεων (
2),δενέχειεφαρµογή,όταν «µεταβι-
βάζεται »µόνονέναµερίδιοαγοράςσεάλληεπιχείρησησυνεπείατου
ανοίγµατοςτηςαγοράς,τοάρθρο 8,παράγραφος 2,τηςκανονιστι-
κής αποφάσεως,περίυπηρεσιών εδάφουςσεαεροδρόµια (στοεξής:
BADV)παρέχειτηδυνατότηταστονδιευθυντικόόργανοτουαερο-
λιµένα να επιβάλλει στους νεοαφικνούµενους ως µέρος των τυπο-
ποιηµένων όρων στις διαδικασίες διαγωνισµών και επιλογής τη
γενική προϋπόθεσηνα αναλαµβάνουν προσωπικό του αερολιµένα,ανεξαρτήτωςτουανεπήλθεµεταβίβασηκατάτηνέννοιατηςοδηγίας2001/23/ΕΚ.Το άρθρο 8,παράγραφος 2,της BADVέχει, εποµέ-
νως, σαφώς ως συνέπεια να αποτρέπονται νέες επιχειρήσεις από
την πρόσβαση στην αγορά και να θίγεται η ανταγωνιστική τουςικανότητα, ως εκ τούτου δε περιορίζονται τα πλεονεκτήµατα τηςελευθερώσεωςόσοναφοράτηµείωσητωντιµώνκαιτηβελτίωσητης
ποιότηταςτωνυπηρεσιών.
Περαιτέρω, το άρθρο 9, παράγραφος 3,της BADVπαρέχει τη
δυνατότητα στο διευθυντικό όργανο του αερολιµένα να απαιτείυψηλότεροαντίτιµογια τηνπρόσβαση στιςεγκαταστάσεις, ότανοιπαρέχοντεςυπηρεσίεςκαιοιχρήστεςπουεπιθυµούνναεξυπηρετού-
νται δι' ιδίων µέσων δεν έχουν αναλάβει προσωπικόαπό τονοργα-
νισµό διαχείρισης του αερολιµένα. Η διάταξη αυτή συνιστά παρά-βασητου άρθρου 16,παράγραφος 3,τηςοδηγίας 96/67ΕΚ, κατά
το οποίο το αντίτιµο που επιβάλλεται από τις εγκαταστάσεις του
αερολιµένα πρέπει να καθορίζεται µε βάση κατάλληλα, αντικειµε-
νικά,διαφανήκαιαµερόληπτακριτήρια.Ηµηανάληψηπροσωπικούδεν µπορεί να θεωρηθεί ως κριτήριο που αντιστοιχεί σε µια απόαυτές τις απαιτήσεις. Η εν λόγω διάταξη παρέχει µάλιστα στον
εκµεταλλευόµενο τον αερολιµένα τη δυνατότητα να απαιτεί από
τους παρέχοντες υπηρεσίες και τους χρήστες που επιθυµούν ναεξυπηρετούνται δι' ιδίων µέσων την καταβολή υψηλότερου αντιτί-µουγιατηνπρόσβασηστιςεγκαταστάσειςτουαερολιµένα,ότανδεν
αναλαµβάνουν το προσωπικό του. Κατά συνέπεια, παραχωρείται
στοναερολιµέναηδυνατότηταναπροβαίνεισεδυσµενείςδιακρίσειςσεβάροςτωνάµεσωνανταγωνιστώντου.
(1)ΕΕL 272,σ.36.
(2)ΕΕL 82,σ.16.
Προσφυγή της Ελληνικής ∆ηµοκρατίας κατά της Επιτροπής
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15Σεπτεµ-
βρίου 2003
(Υπόθεση C-387/03)
(2003/C 264/41)
Η Ελληνική∆ηµοκρατία, εκπροσωπούµενη από τονΙωάννη Χαλκιά
καιτηνΕλένηΣβολοπούλου,παρέδρους τουΝοµικούΣυµβουλίουτουΚράτους, µεαντίκλητο στο Λουξεµβούργο τονπρεσβευτή της
Ελλάδος, 27, rue Marie-Adélaïde, άσκησε στις 15 Σεπτεµβρίου
2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
προσφυγή κατά τηςΕπιτροπής των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
—Να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής Ε (2003) 2587,
σχετικάµετοναποκλεισµόαπότηνκοινοτικήχρηµατοδότησηορισµένων δαπανών που πραγµατοποιήθηκαν από τα κράτηµέλη στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ —τµήµα εγγυήσεων, κατά το
µέρος που αφορά τις δηµοσιονοµικές διορθώσεις σε βάρος
της Ελληνικής ∆ηµοκρατίας, στον τοµέα του οίνου, τωνπριµοδοτήσεων ζώων και του ελαιολάδου,για τα οικονοµικάέτη 1999 -2000.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήµατα
1.Παράβαση νόµουκαι παραβίαση γενικών αρχών.
2.Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας —κακή χρήση
τηςδιακριτικής ευχέρειας.
3.Πλάνη περί τα πράγµατα, κακή εκτίµηση των πραγµατικών
περιστατικών, πληµµελήςαιτιολογία της προσβαλλόµενηςαπόφα-
σης.
4.Εσφαλµένηερµηνείακαι εφαρµογή τουάρθρου 5,παράγρα-
φος 2,περίπτωση γ',του κανονισµού 729/70.
Προσφυγήτης Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
της Ιταλικής ∆ηµοκρατίας, που ασκήθηκε στις 16Σεπτεµ-
βρίου 2003
(Υπόθεση C-392/03)
(2003/C 264/42)
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούµενη από
τους Α rnaud Bordes και Luca Visaggio, άσκησε ενώπιον του
∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 16 Σεπτεµβρίου2003,προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ηµοκρατίας.