Επίση µη Εφη µερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης EL 23.8.2003 C 200/17
Επιτρέπει το άρθρο 13,τίτλος Γ ,εδάφιο 1o,σημείο α ',της έκτης
οδηγίας του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 (77/388/ ΕΟΚ)περί
εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών ,των σχετικών με
τους φόρους κύκλου εργασιών —Κοινό σύστημα φόρου προστιθε -
μένης αξίας :ομοιόμορφη φορολογική βάση (1),σε ένα κράτος
μέλος που έκανε χρήση της ευχέρειας να παράσχει στους υποκει -
μένους στο φόρο το δικαίωμα επιλογής για τη φορολόγηση τηςπαραχώρησης και εκμίσθωσης ακινήτων ,να εξαρτά την έκπτωση του
ΦΠΑ επί των εισροών από προηγούμενη έγκριση της διοίκησης ,
χωρίς η έγκριση να έχει αναδρομική ισχύ ;
(1)E Eειδ.έκδ. 09/001, σ. 49.
Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
της Ιταλικής Δημοκρατίας ,που ασκήθηκε στις 23Ιουνίου
2003
(Υπόθεση C-270/03)
(2003/C 200/30)
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,εκπροσωπούμενη από
τους Luca Visaggio καιRoberto Amorosi, άσκησε στις 23Ιουνίου
2003ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας .
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
—να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία ,επιτρέποντας στις
επιχειρήσεις ,δυνάμει του άρθρου 30,παράγραφος 4,του
νομοθετικού διατάγματος 22,της 5ης Φεβρουαρίου 1997,
όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 426,της9ης Δεκεμβρίου
1998,να προβαίνουν στη συλλογή και στη μεταφορά των μη
επικίνδυνων αποβλήτων τους ,σαν να επρόκειτο για τακτική
και κανονική δραστηριότητά τους και χωρίς να υπέχουν
υποχρέωση εγγραφής στο εθνικό μητρώο των επιχειρήσεων
που παρέχουν υπηρεσίες διαθέσεως αποβλήτων ,καθώς επίσης
και να μεταφέρουν τα επικίνδυνα απόβλητά τους σε ποσό -
τητες μη υπερβαίνουσες τα 30χιλιόγραμμα και τα 30λίτρα
ημερησίως ,χωρίς να υπέχουν υποχρέωση εγγραφής τους στο
προαναφερθέν μητρώο ,παρέβη τις υποχρεώσεις που απορ -
ρέουν από το άρθρο 12της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ,περί των
στερεών αποβλήτων (1),όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
91/156/ΕΟΚ (2),
—να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα .
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Όσον αφορά τα μη επικίνδυνα απόβλητα ,το άρθρο 30,
παράγραφος 4,του ανωτέρω νομοθετικού διατάγματος απαλλάσσει
ρητά τον επιχειρηματία που προβαίνει ο ίδιος στη συλλογή και
μεταφορά μη επικίνδυνων αποβλήτων στο πλαίσιο της ειδικής
επαγγελματικής δραστηριότητάς του από την υποχρέωση εγγραφήςστο εθνικό μητρώο των επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίεςδιαθέσεως αποβλήτων .Όσον αφορά ,αντίθετα ,τα επικίνδυνα απόβλητα των οποίων η
μεταφορά πραγματοποιείται απευθείας από αυτούς που τα παρή -
γαγαν ,η ίδια διάταξη του ιταλικού διατάγματος προβλέπει άλλη
μία εξαίρεση από την υποχρέωση εγγραφής στο εν λόγω μητρώο ,
και συγκεκριμένα υπέρ των επιχειρήσεων που μεταφέρουν
απόβλητα σε ποσότητες μη υπερβαίνουσες τα 30χιλιόγραμμα ή
τα30λίτρα ημερησίως .
Σε τελική ανάλυση ,η υποχρέωση αυτή ισχύει μόνο αφενός για τις
περιπτώσεις συλλογής και μεταφοράς επικίνδυνων αποβλήτων ,
εφόσον δεν πρόκειται για απόβλητα που συλλέγονται και μεταφέ -
ρονται από τον ίδιο τον παραγωγό τους και εφόσον η ποσότητάτους δεν υπερβαίνει κάποιο ημερήσιο όριο ,και αφετέρου για τις
περιπτώσεις συλλογής και μεταφοράς μη επικίνδυνων αποβλήτων
για λογαριασμό τρίτων .
Τούτο αντιβαίνει κατάφωρα στην οδηγία .Συγκεκριμένα ,κατά το
άρθρο 12της εν λόγω οδηγίας ,όλες ανεξαιρέτως οι επιχειρήσεις
που ασχολούνται επαγγελματικά με τη συλλογή ή τη μεταφοράοποιουδήποτε είδους αποβλήτων ,είτε δηλαδή επικίνδυνων είτε μη
επικίνδυνων ,καταχωρούνται σε σχετικό μητρώο των αρμόδιων
αρχών ,εφόσον δεν υπόκεινται σε έγκριση .
(1)ΕΕ ειδ .έκδ. 15/001, σ. 86.
(2)ΕΕL7 8 ,σ. 32.
Προσφυγή της Ιρλανδίας κατά της Επιτροπής των Ευρω -
παϊκών Κοινοτήτων ,που ασκήθηκε στις 16Ιουνίου 2003
(Υπόθεση C-271/03)
(2003/C 200/31)
HΙρλανδία ,εκπροσωπούμενη από τον D. J. O'Hagan, επικουρού -
μενο από τους P. Gallager SC, P. McGarry, δικηγόρο και
J. Buttimore του γραφείου του Α ttorney General, με τόπο
επιδόσεων στο Λουξεμβούργο ,άσκησε στις 21Ιουνίου 2003
ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγήκατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
Hπροσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
α)να δεχθεί τύποις την προσφυγή ,
β)να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C (2003) 1084,
περί μειώσεως της ενισχύσεως που χορηγείται από το Ευρω -
παϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως (στο εξής «ΕΤΠΑ »)
στο ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενισχύσεων για τον τουρισμόκαι την ανάπτυξη στον ιδιωτικό τομέα στην Ιρλανδία ,επιχει -
ρησιακό πρόγραμμα για τον τουρισμό (1989-1993),
υποπρόγραμμα 2,σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής
C 89 (2258/7) της21ης Δεκεμβρίου 1989,
γ)να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .
Επίση µη Εφη µερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης EL 23.8.2003 C 200/18
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση της Επιτροπής
C(2003) 1084 πρέπει να ακυρωθεί για τους εξής λόγους :
I)Πρόδηλο σφάλμα της Επιτροπής ως προς την ερμηνεία ή
την εκτίμηση
α)Οι ιρλανδικές αρχές αμφισβητούν την εγκυρότητα της
μεθόδου του κατά προσέγγιση υπολογισμού που προφανώςεφάρμοσε η Επιτροπή και προβάλλουν ότι ο κατά προσέγγισηυπολογισμός δεν αποτελεί αποδεκτή μέθοδο για τον καθο -
ρισμό του ύψους της χρηματικής επιστροφής ,στην περί -
πτωση εξαιρετικά διευρυμένων προγραμμάτων ενισχύσεων ,
όπως είναι το επιχειρησιακό πρόγραμμα για τον τουρισμό ,
1989-1993. Επιπλέον ,προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν
προσδιόρισε τη νομική βάση για την εφαρμογή του κατά
προσέγγιση υπολογισμού .
β)Η εφαρμογή από την Επιτροπή του δικού της ορισμού για
την έννοια των όρων του άρθρου 23του κανονισμού 4253/
88 (
1)κατά τρόπο που να της επιτρέπει την επέκταση των
αρμοδιοτήτων της συνιστά παράβαση των ρητών διατάξεωντου εν λόγω άρθρου και αποτελεί πρόδηλο σφάλμα τηςΕπιτροπής κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειαςσύμφωνα με το άρθρο 24του κανονισμού .
γ)Αποτελεί πρόδηλο σφάλμα της Επιτροπής η προσπάθεια
θεμελιώσεως της επιβολής ποινής στην Ιρλανδία με βάσηδελτία πληροφοριών που δημοσιεύθηκαν τον Απρίλιο του
1997,αρκετά χρόνια μετά τη λήξη του προγράμματος ,με
την αιτιολογία ότι αποτελούν την αποκρυστάλλωση προηγου -
μένως καθιερωμένης πρακτικής ,τη στιγμή που μία τέτοια
πρακτική ουδέποτε είχε καθιερωθεί από την Επιτροπή ή απότο Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο στο πλαίσιο της αρμοδιό -
τητάς τους για την παρακολούθηση του προγράμματος .
δ)Προβάλλεται επιπλέον ότι η Επιτροπή έσφαλε προδήλως ,
καταλήγοντας ότι υπήρχαν εγγενή σφάλματα ή κίνδυνοι στο
σύστημα ελέγχου που είχαν θεσπίσει οι ιρλανδικές αρχές .
II.Παραβίαση θεμελιώδους κανόνα δικαίου περί εφαρ -
μογής της Συνθήκης
Κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας σύμφωνα με το
άρθρο 24του κανονισμού 4253/88, η Επιτροπή υπέπεσε σε
νομικό σφάλμα ,καθώς δεν έλαβε υπόψη τα ζητήματα που
προβλήθηκαν με τη σχετική αίτηση .Η προσέγγιση της Επιτροπής
συνιστά παράβαση των διατάξεων ,μεταξύ άλλων ,των άρθρων 23
και24του κανονισμού 4253/88.
III.Παραβίαση των αρχών της μη αναδρομικότητας ,της
ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστο -
σύνης
Η αναδρομική εφαρμογή προτύπων χρηματοοικονομικής διαχει -
ρίσεως και ,ειδικότερα ,το ζήτημα των κριτηρίων επιλεξιμότητας ,τα οποία αναπτύχθηκαν πολλά χρόνια μετά τη λήξη των συγκε -
κριμένων έργων ,σε περιπτώσεις όπου είχαν εφαρμοστεί διαδικασίες
ανέκαθεν σύμφωνες με τις τότε καλύτερες διαθέσιμες πρακτικές ,
όπως αυτές είχαν εγκριθεί από την Επιτροπή ,συνιστούν αναδρο -
μική εφαρμογή κοινοτικών κανόνων από την Επιτροπή .
IV.Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας ή /και των
αρχών που διέπουν την επιβολή ποινών
Η Επιτροπή προφανώς διέθετε εναλλακτικές επιλογές αντί της
αποφάσεως που ελήφθη στην επίδικη περίπτωση .Η προσέγγιση
της Επιτροπής είναι καταφανώς δυσανάλογη προς το επιδιωκόμενο
αποτέλεσμα ,σε σχέση με τη διαρκή αποτελεσματικότητα των
συγκεκριμένων έργων και το είδος των ευεργετουμένων από τοπρόγραμμα .Η προσέγγιση αυτή ισοδυναμεί ουσιαστικά με επιβολή
ποινής υπό περιστάσεις όπου δεν υφίσταται καμμία απόδειξηπαραβάσεως των επιχειρήσεων ή των αρχών .
(1)Απόφαση του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 4253/88 της19ης Δεκεμβρίου 1988,
περί διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον
αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών
ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής
Τράπεζας Επενδύσεων και των άλλων υφιστάμενων χρηματοδοτικών
οργάνων (ΕΕL 374, 31.12.1988, σ. 1-14).
Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
της Ιρλανδίας ,που ασκήθηκε στις 24Ιουνίου 2003
(Υπόθεση C-274/03)
(2003/C 200/32)
HΕπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,εκπροσωπούμενη από
τον Γεώργιο Ζαββό ,με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο ,
άσκησε ,στις 24Ιουνίου 2003,ενώπιον του Δικαστηρίου των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,προσφυγή κατά της Ιρλανδίας .
Hπροσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
1)να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που
υπέχει από την οδηγία 2000/26/ ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινο -
βουλίου και του Συμβουλίου ,της16ης Μαΐου 2000,περί
προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με
την ασφάλιση για αστική ευθύνη που προκύπτει από τηνκυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων και περί τροποποιήσεωςτων οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/33του Συμβουλίου
(τέταρτη οδηγία για την ασφάλιση αυτοκινήτων ),που δημο -
σιεύθηκε στην ΕΕ L1 8 1της20.07.2000, σ. 65,καθόσον
δεν θέσπισε και ,σε κάθε περίπτωση ,δεν κοινοποίησε στην
Επιτροπή τις απαιτούμενες νομοθετικές ,κανονιστικές και διοι -
κητικές διαταξεις για τη συμμόρφωσή της με την εν λόγωοδηγία ,