C 264/24 EL 1.11.2003 Επίσηµη Εφηµερίδα τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης
Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήµατα
Κατά τοάρθρο 18της οδηγίας96/67, τακράτη µέληµπορούννα
λαµβάνουν µέτρα για την προστασία των δικαιωµάτων των εργα-ζοµένων.Ταµέτρααυτά,εντούτοις,πρέπειναλαµβάνονταιχωρίςνα
θίγεται η εφαρµογή τηςοδηγίας και µε τήρηση των λοιπών διατά-
ξεων τουκοινοτικούδικαίου. Μολονότι ηοδηγία 2001/23/ΕΚτουΣυµβουλίου,περίπροσεγγίσεωςτωννοµοθεσιώντωνκρατώνµελών,
σχετικά µε τη διατήρηση των δικαιωµάτων των εργαζοµένων σε
περίπτωσηµεταβιβάσεωνεπιχειρήσεων,εγκαταστάσεωνήτµηµάτωνεγκαταστάσεωνήεπιχειρήσεων (
2),δενέχειεφαρµογή,όταν «µεταβι-
βάζεται »µόνονέναµερίδιοαγοράςσεάλληεπιχείρησησυνεπείατου
ανοίγµατοςτηςαγοράς,τοάρθρο 8,παράγραφος 2,τηςκανονιστι-
κής αποφάσεως,περίυπηρεσιών εδάφουςσεαεροδρόµια (στοεξής:
BADV)παρέχειτηδυνατότηταστονδιευθυντικόόργανοτουαερο-
λιµένα να επιβάλλει στους νεοαφικνούµενους ως µέρος των τυπο-
ποιηµένων όρων στις διαδικασίες διαγωνισµών και επιλογής τη
γενική προϋπόθεσηνα αναλαµβάνουν προσωπικό του αερολιµένα,ανεξαρτήτωςτουανεπήλθεµεταβίβασηκατάτηνέννοιατηςοδηγίας2001/23/ΕΚ.Το άρθρο 8,παράγραφος 2,της BADVέχει, εποµέ-
νως, σαφώς ως συνέπεια να αποτρέπονται νέες επιχειρήσεις από
την πρόσβαση στην αγορά και να θίγεται η ανταγωνιστική τουςικανότητα, ως εκ τούτου δε περιορίζονται τα πλεονεκτήµατα τηςελευθερώσεωςόσοναφοράτηµείωσητωντιµώνκαιτηβελτίωσητης
ποιότηταςτωνυπηρεσιών.
Περαιτέρω, το άρθρο 9, παράγραφος 3,της BADVπαρέχει τη
δυνατότητα στο διευθυντικό όργανο του αερολιµένα να απαιτείυψηλότεροαντίτιµογια τηνπρόσβαση στιςεγκαταστάσεις, ότανοιπαρέχοντεςυπηρεσίεςκαιοιχρήστεςπουεπιθυµούνναεξυπηρετού-
νται δι' ιδίων µέσων δεν έχουν αναλάβει προσωπικόαπό τονοργα-
νισµό διαχείρισης του αερολιµένα. Η διάταξη αυτή συνιστά παρά-βασητου άρθρου 16,παράγραφος 3,τηςοδηγίας 96/67ΕΚ, κατά
το οποίο το αντίτιµο που επιβάλλεται από τις εγκαταστάσεις του
αερολιµένα πρέπει να καθορίζεται µε βάση κατάλληλα, αντικειµε-
νικά,διαφανήκαιαµερόληπτακριτήρια.Ηµηανάληψηπροσωπικούδεν µπορεί να θεωρηθεί ως κριτήριο που αντιστοιχεί σε µια απόαυτές τις απαιτήσεις. Η εν λόγω διάταξη παρέχει µάλιστα στον
εκµεταλλευόµενο τον αερολιµένα τη δυνατότητα να απαιτεί από
τους παρέχοντες υπηρεσίες και τους χρήστες που επιθυµούν ναεξυπηρετούνται δι' ιδίων µέσων την καταβολή υψηλότερου αντιτί-µουγιατηνπρόσβασηστιςεγκαταστάσειςτουαερολιµένα,ότανδεν
αναλαµβάνουν το προσωπικό του. Κατά συνέπεια, παραχωρείται
στοναερολιµέναηδυνατότηταναπροβαίνεισεδυσµενείςδιακρίσειςσεβάροςτωνάµεσωνανταγωνιστώντου.
(1)ΕΕL 272,σ.36.
(2)ΕΕL 82,σ.16.
Προσφυγή της Ελληνικής ∆ηµοκρατίας κατά της Επιτροπής
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15Σεπτεµ-
βρίου 2003
(Υπόθεση C-387/03)
(2003/C 264/41)
Η Ελληνική∆ηµοκρατία, εκπροσωπούµενη από τονΙωάννη Χαλκιά
καιτηνΕλένηΣβολοπούλου,παρέδρους τουΝοµικούΣυµβουλίουτουΚράτους, µεαντίκλητο στο Λουξεµβούργο τονπρεσβευτή της
Ελλάδος, 27, rue Marie-Adélaïde, άσκησε στις 15 Σεπτεµβρίου
2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
προσφυγή κατά τηςΕπιτροπής των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
—Να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής Ε (2003) 2587,
σχετικάµετοναποκλεισµόαπότηνκοινοτικήχρηµατοδότησηορισµένων δαπανών που πραγµατοποιήθηκαν από τα κράτηµέλη στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ —τµήµα εγγυήσεων, κατά το
µέρος που αφορά τις δηµοσιονοµικές διορθώσεις σε βάρος
της Ελληνικής ∆ηµοκρατίας, στον τοµέα του οίνου, τωνπριµοδοτήσεων ζώων και του ελαιολάδου,για τα οικονοµικάέτη 1999 -2000.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήµατα
1.Παράβαση νόµουκαι παραβίαση γενικών αρχών.
2.Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας —κακή χρήση
τηςδιακριτικής ευχέρειας.
3.Πλάνη περί τα πράγµατα, κακή εκτίµηση των πραγµατικών
περιστατικών, πληµµελήςαιτιολογία της προσβαλλόµενηςαπόφα-
σης.
4.Εσφαλµένηερµηνείακαι εφαρµογή τουάρθρου 5,παράγρα-
φος 2,περίπτωση γ',του κανονισµού 729/70.
Προσφυγήτης Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
της Ιταλικής ∆ηµοκρατίας, που ασκήθηκε στις 16Σεπτεµ-
βρίου 2003
(Υπόθεση C-392/03)
(2003/C 264/42)
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούµενη από
τους Α rnaud Bordes και Luca Visaggio, άσκησε ενώπιον του
∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 16 Σεπτεµβρίου2003,προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ηµοκρατίας.
1.11.2003 EL C 264/25 Επίσηµη Εφηµερίδα τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης
Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
—να διαπιστώσει ότι η Ιταλική ∆ηµοκρατία, παραλείποντας
να θεσπίσει τις νοµοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
διατάξεις που απαιτούνται για τη συµµόρφωση προς την
οδηγία 1999/74/ΕΚ του Συµβουλίου (1),της 19ης Ιουλίου
1999, περί των στοιχειωδών απαιτήσεων για την προστασίατων ωοπαραγωγών ορνίθων, ή, εν πάση περιπτώσει, µη
κοινοποιώντας τις διατάξειςαυτές στηνΕπιτροπή, παρέβη τις
υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 13,παράγραφος 1,
της οδηγίας αυτής ·
—να καταδικάσει τηνΙταλική∆ηµοκρατίασταδικαστικάέξοδα.
Ισχυρισµοί και κύρια επιχειρήµατα
Η προθεσµία για τηµεταφορά τηςοδηγίας στην εσωτερικήέννοµη
τάξηέληξε την1η Ιανουαρίου 2002.
(1) EE L 203 της 03.08.1999, σ. 53-57.
Προσφυγή της ∆ηµοκρατίας της Αυστρίας κατά της Επιτρο-
πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
18Σεπτεµβρίου 2003 (Τηλεοµοιοτυπία: 11.9.03 )
(Υπόθεση C-393/03)
(2003/C 264/43)
Η ∆ηµοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούµενη από τον δρα
Ηarald Dossi, της Υπηρεσίας Συνταγµατικών Θεµάτων στην
Προεδρία της Οµοσπονδιακής Κυβερνήσεως της ∆ηµοκρατία της
Αυστρίας, µε αντίκλητο στο Λουξεµβούργο, άσκησε ενώπιον του∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Σεπτεµβρίου2003 (τηλεοµοιοτυπία: 11.9.03 )προσφυγή κατά της Επιτροπής
των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
—Να ακυρώσει τη µη θετική γνώµη της Επιτροπής της
1ης Ιουλίου 2003 υπό τη µορφή της οριστικής αρνήσεωςτου προς αυτήν αιτήµατος της ∆ηµοκρατίας της Αυστρίαςκατά το άρθρο 232,δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ να
προβεί σε ενέργειες.
—Να καταδικάσει τηνΕπιτροπή στα δικαστικάέξοδα.
Η ∆ηµοκρατίατηςΑυστρίαςζητεί επικουρικώςαπό το∆ικαστήριο:
—Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 1ης Ιουλίου
2003, µε την οποία δόθηκε εντολή µη εφαρµογής της
διατάξεως του άρθρου 11,παράγραφος 2,στοιχείο γ', του
Πρωτοκόλλου αριθ. 9της Πράξεως Προσχωρήσεως του
1994 (
1)και της άνευ µειώσεως χορηγήσεως οικοσηµείων
για το έτος 2003.—Να καταδικάσει τηνΕπιτροπή στα δικαστικάέξοδα.
Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήµατα
(Επί τουκυρίου αιτήµατος )
Παράβαση της Συνθήκης ΕΚ και του Πρωτοκόλλου αριθ. 9
της Πράξεως Προσχωρήσεως του 1994 συνεπεία της οριστικήςαρνήσεως του αιτήµατος της ∆ηµοκρατίας της Αυστρίας κατά τοάρθρο 232,δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ: Κακώς προσπαθεί
ηΕπιτροπήνααφαιρέσειαπότοναριθµότωνσυνολικώνδιαµετακο-
µιστικών µεταφορών που δηλώθηκαν το 2002 (1 718 622) τις
µεταφορές που δηλώθηκαν ως διαµετακοµιστικές µεταφορές γιατιςοποίες δεν υπάρχει καµίαπληροφορία αναχωρήσεως (69 433),
καθώς και τις µεταφορές που δηλώθηκαν ως διαµετακοµιστικές
µεταφορέςκατά τιςοποίες πραγµατοποιήθηκαν είσοδοικαι έξοδοιαπό τον ίδιο συνοριακό σταθµό (52 642) και µεταφορές στο
«κυλιόµενοέδαφος » («Rollende Landstrasse») (7 812).
Το σύστηµα οικοσηµείων κατά το Πρωτόκολλο αριθ. 9της
Πράξεως Προσχωρήσεως του 1994 στηρίζεται στην αρχή τηςδηλώσεως. Εποµένως, όταν από τον οδηγό δηλώνονται χωρίςαµφιβολίαµεταφορέςωςδιαµετακοµιστικέςµεταφορές,επιτρεπτώς
περιλαµβάνονται αυτές στη στατιστική των οικοσηµείων και έχουν
σηµασίαγια τοζήτηµα τηςυπερβάσεωςτου ορίουτου 108 %,στο
οποίοηΕπιτροπήυποχρεούταικατάτοάρθρου 11,παράγραφος 2,
στοιχείο γ', του Πρωτοκόλλου αριθ. 9να λάβει βάσει του
παραρτήµατος 5,περίπτωση 3,του Πρωτοκόλλου κατάλληλα
µέτρα, δηλαδή να µειώσει τον αριθµό των οικοσηµείων γιατο επόµενο έτος σύµφωνα µε οριζόµενη στο παράρτηµα τουΠρωτοκόλλου µέθοδο υπολογισµού. Με δεδοµένη την αρχή τη
δηλώσεως, η ∆ηµοκρατία της Αυστρίαςδεν µπορεί να υποχρεώνε-
ταιούτε νοµικάούτε πραγµατικά ναπροσκοµίζει τηναπόδειξη ότι,όταν υπάρχει σαφής δήλωση ως διαµετακοµιστική µεταφορά,αυτή πράγµατι εκτελέστηκε. Εποµένως, από τη ∆ηµοκρατία της
Αυστρίας µπορούν να αφαιρούνται µόνον οι µεταφορές που
δηλώνονται ως διαµετακοµιστικές µεταφορές για τις οποίες δενυπάρχει καµία αµφιβολία ότι παρά την ύπαρξη σαφούς δηλώσεωςδεν µπορούν να ήταν διαµετακοµιστικές µεταφορές. Τελικά, είναι
ως εκ τούτου αδιαµφισβήτητο ότι το 2002 σηµειώθηκε υπέρβαση
του ορίου του 108 %.Η Επιτροπή, εποµένως, µε βάση την
απόφασήτης της1ης Ιουλίου 2003, δεν εκπλήρωσετις υποχρεώ-σεις που υπέχει από το Πρωτόκολλο αριθ. 9της Πράξεως
Προσχωρήσεως του 1994, ιδίως δε τις υποχρεώσεις κατά το
άρθρο 11,παράγραφος 2,στοιχείο γ', σε συνδυασµό µε το
άρθρο 16καιτοπαράρτηµα 5,περίπτωση 3,τουΠρωτοκόλλου 9,
καικατ' αυτόντοντρόπο στοιχειοθέτησετονλόγοακυρώσεως που
έγκειται στην παράβαση της Συνθήκης ΕΚ και του Πρωτοκόλλου
αριθ. 9της Πράξεως Προσχωρήσεως του 1994 κατά το
άρθρο 230,δεύτεροεδάφιο, τηςΣυνθήκης ΕΚ.
(Επικουρικώς )
Παράβαση της Συνθήκης ΕΚ και του Πρωτοκόλλου αριθ. 9της
Πράξεως Προσχωρήσεως του1994: Η προσφεύγουσα αναφέρεταισυναφώςστους ισχυρισµούςπου διατυπώνονται προςστήριξη τουπρώτου λόγου ακυρώσεως.
(1)Πρωτόκολλοαριθ. 9,γιατιςοδικές,σιδηροδροµικέςκαισυνδυασµένες
µεταφορέςστην Αυστρία.