Επίση µη Εφη µερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης EL 23.8.2003 C 200/6
1)Το άρθρο 22,παράγραφος 1,στοιχείο γ 'και σημείο i,του
κανονισμού (ΕΟΚ ) 1408/71 του Συμβουλίου ,της
14ης Ιουνίου 1971,περί εφαρμογής των συστημάτων κοινω -
νικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς ,στους μη μισθωτούς και
στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της
Κοινότητας ,όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον
κανονισμό (ΕΟΚ ) 2001/83 του Συμβουλίου ,της2ας Ιουνίου
1983,πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έχει εφαρ -
μογή και επί του δικαιούχου συντάξεως και των μελών τηςοικογενείας του που κατοικούν σε κράτος μέλος διαφορετικό
από εκείνο το οποίο οφείλει τη σύνταξη αυτή και που ως εκ
τούτου υπάγονται ,κατόπιν της εγγραφής τους στον φορέα
του τόπου κατοικίας ,στο καθεστώς του άρθρου 28του εν
λόγω κανονισμού ,όταν τα κοινωνικώς ασφαλισμένα
πρόσωπα αυτά επιθυμούν να μεταβούν στο κράτος μέλοςπου οφείλει τη σύνταξη για να τύχουν εκεί ιατρικής περι -
θάλψεως .
2)Ο φορέας που είναι αρμόδιος να χορηγήσει την προηγού -
μενη έγκριση της οποίας γίνεται μνεία στο πιο πάνωάρθρο 22,παράγραφος 1,στοιχείο γ 'και σημείο i,όταν η
αίτηση εγκρίσεως αφορά κοινωνικώς ασφαλισμένα πρόσωπαπου βρίσκονται στην κατάσταση αυτή είναι ο φορέας του
τόπου κατοικίας των ενδιαφερομένων .
(1)ΕΕC 200της14.7.2001.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της10ης Ιουλίου 2003
στην υπόθεση C-165/01 ( αίτηση του Oberster Gerichtshof
για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Betriebsrat der
Vertretung der Europäischen Kommission in Österreichκατά Ε uropäische Gemeinschaften, Kommission der Euro-
päischen Gemeinschaften (
1)
(«Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων —Καθεστώς που εφαρμό -
ζεται επί του λοιπού προσωπικού —Τοπικοί υπάλληλοι —
Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στην Αυστρία —Δυνατό -
τητα εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας περί εκπροσω -
πήσεως και υπερασπίσεως των συμφερόντων των εργαζο -
μένων »)
(2003/C 200/10)
(Γλώσσα διαδικασίας :η γερμανική )
(Προσωρινή μετάφραση ·η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
στη «Συλλογή της Νομολογίας »)
Στην υπόθεση C-165/01, με αντικείμενο αίτηση του Oberster
Gerichtshof ( Αυστρία )προς το Δικαστήριο ,κατ'εφαρμογήν του
άρθρου 234ΕΚ,με την οποία ζητήθηκε ,στο πλαίσιο της
διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύBetriebsrat der Vertretung der Europäischen Kommission inÖsterreich και Ε uropäische Gemeinschaften, Kommission der
Europäischen Gemeinschaften, η έκδοση προδικαστικής
αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 9και του
παραρτήματος IIτου Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των
υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,καθώς και του
άρθρου 79του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπούπροσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,το Δικαστήριο ,συγκεί -
μενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο , M. Wathelet,
R. Schintgen ( εισηγητή )καιC. W. A. Timmermans, προέδρους
τμήματος , C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann,
B.Σκουρή , F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr καιJ. N. Cunha
Rodrigues, δικαστές ,γενικός εισαγγελέας : L. A. Geelhoed, γραμ -
ματέας : M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως ,εξέδωσε στις
10Ιουλίου 2003,απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό :
Οι διατάξεις του άρθρου 9και του παραρτήματος IIτου Κανονι -
σμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων ,καθώς και του άρθρου 79του Καθεστώτος που
εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινο -
τήτων πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν την
εφαρμογή στους τοπικούς υπαλλήλους που απασχολούνται στηναντιπροσωπεία της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στηΒιένη (Αυστρία )της αυστριακής νομοθεσίας σχετικά με τον κανο -
νισμό της επιχειρήσεως περί εργασιακών σχέσεων ,όπως προβλέ -
πεται στο τμήμα IIτου Bundesgesetz betreffend die Arbeitsverfassung
(Arbeitsverfassungsgesetz) ( ομοσπονδιακού νόμου για τις εργασιακές
σχέσεις και τον κανονισμό της επιχειρήσεως περί εργασιακώνσχέσεων ),της13ης Δεκεμβρίου 1973.
(1)ΕΕC 200της14.7.2001.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
(πρώτο τμήμα )
της19ης Ιουνίου 2003
στην υπόθεση C-467/01 ( αίτηση του Corte d'Appello di
Genova για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Mini-
stero delle Finanze κατά Ε ribrand SpA (1)
(«Επιστροφές κατά την εξαγωγή —Άρθρα 47και48του
κανονισμού (ΕΟΚ ) 3665/87 —Χορήγηση πρόσθετων
προθεσμιών »)
(2003/C 200/11)
(Γλώσσα διαδικασίας :η ιταλική )
(Προσωρινή μετάφραση ·η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
στη «Συλλογή της Νομολογίας »)
Στην υπόθεση C-467/01, με αντικείμενο αίτηση του Corte
d'appello di Genova ( Ιταλία )προς το Δικαστήριο ,
κατ'εφαρμογήν του άρθρου 234ΕΚ,με την οποία ζητήθηκε ,στο
πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικα -
στηρίου μεταξύ Ministero delle Finanze και Ε ribrand SpA, πρώην
Εurico Italia SpA, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
την ερμηνεία των άρθρων 47και48του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/
87της Επιτροπής ,της27ης Νοεμβρίου 1987,για κοινές λεπτο -
μέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά τηνεξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕL3 5 1 ,σ. 1),όπως
τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/94 της Επιτροπής ,
της26ης Ιουλίου 1994 (ΕΕL1 9 1 ,σ. 5),το Δικαστήριο (πρώτο
τμήμα ),συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος ,
P. Jannκαι Α . Rosas ( εισηγητή ),δικαστές ,γενική εισαγγελέας :
C. Stix-Hackl, γραμματέας : R. Grass, εξέδωσε στις 19Ιουνίου
2003,απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό :
Επίση µη Εφη µερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης EL 23.8.2003 C 200/7
1)Ο κανονισμός (ΕΟΚ ) 3665/87 της Επιτροπής ,της
27ης Νοεμβρίου 1987,για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής
του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για ταγεωργικά προϊόντα ,όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό
(ΕΚ) 1829/94 της Επιτροπής ,της 26ης Ιουλίου 1994,δεν
επιβάλλει κανένα όριο στη διάρκεια των πρόσθετων προθε -
σμιών που μπορούν να χορηγηθούν στον εξαγωγέα δυνάμειτου άρθρου 47,παράγραφος 4,του κανονισμού .Στις
αρμόδιες εθνικές αρχές εναπόκειται να καθορίζουν τη διάρ -
κεια των προθεσμιών αυτών ενόψει των συγκεκριμένων
συνθηκών κάθε υποθέσεως ,λαμβάνοντας υπόψη ,μεταξύ
άλλων ,την επιμέλεια που επιδεικνύει ο αιτών την πρόσθετη
προθεσμία εξαγωγέας ,τη φύση των αντικειμενικών δυσχε -
ρειών που αντιμετωπίζει και το εύλογο χρονικό διάστημαπου απαιτείται για να υπερνικηθούν οι δυσχέρειες αυτές .
2)Ο εξαγωγέας δεν μπορεί να επικαλεστεί ευθέως ενώπιον
των εθνικών δικαστηρίων δικαίωμα λήψεως πρόσθετηςπροθεσμίας συγκεκριμένης διάρκειας .Πάντως ,πρέπει να
του αναγνωρίζεται η δυνατότητα ασκήσεως ενδίκου βοηθή -
ματος κατά της αποφάσεως των αρμόδιων εθνικών αρχών
που λαμβάνεται κατ 'εφαρμογήν του άρθρου 47,
παράγραφος 4,του κανονισμού 3665/87. Στην εσωτερική
έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους εναπόκειται να καθορίσειτις προϋποθέσεις και τις λεπτομέρειες άσκησης του ενδίκουαυτού βοηθήματος σύμφωνα με τις κατά το κοινοτικό δίκαιοαρχές της αποτελεσματικότητας και της ισοδυναμίας .
(1)ΕΕC4 4της16.2.2002.
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
υπέβαλε το Sozialgericht Stuttgart με διάταξη της
19ης Μαρτίου 2003στην υπόθεση Ταμείο Υγείας της επιχει -
ρήσεως Robert Bosch GmbH κατά Ομοσπονδιακής Δημο -
κρατίας της Γερμανίας ,εκπροσωπουμένης από την Ομοσπον -
διακή Υπηρεσία Ασφαλίσεως
(Υπόθεση C-193/03)
(2003/C 200/12)
Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 2003,η οποία περιήλθε στη
Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
9Μαΐου 2003,τοSozialgericht Stuttgart, στο πλαίσιο της
διαφοράς μεταξύ Ταμείου Υγείας της επιχειρήσεως Robert Bosch
GmbHκαι Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ,εκπροσω -
πουμένης από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλίσεως ,που
εκκρεμεί ενώπιόν του ,ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος :
Το άρθρο 34του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 (1)αποκλείει ,στο
πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 13,παράγραφος 3,του SGB V,
μια πρακτική κατά την οποία ο ασφαλιστικός φορέας ,βάσει άλλων
αναλόγων διατάξεων περί ποσών μικρού ύψους ,προβαίνει στηνκατ'αποκοπήν επιστροφή των ιατρικών δαπανών που πραγματο -
ποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας ;
(1)ΕΕ ειδ .έκδ. 05/001, σ. 138.
Προσφυγή της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας κατά της
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,που ασκήθηκε στις
13Μαΐου 2003
(Υπόθεση C-199/03)
(2003/C 200/13)
Η Δημοκρατία της Ιρλανδίας ,εκπροσωπούμενη από τον D. J.
O'Hagan, επικουρούμενο από τους P. Gallagher SC και P.
McGarry, barrister, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο ,άσκησε
στις 13Μαΐου 2003ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο -
τήτων .
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
1.να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή ·
2.να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2003)99 για τη
μείωση της συνδρομής που χορηγείται από το ΕυρωπαϊκόΚοινωνικό Ταμείο βάσει των αποφάσεων της ΕπιτροπήςC(94)3226 της29ης Νοεμβρίου 1994 (πρόγραμμα δράσεως
για ανάπτυξη ανθρωπίνου δυναμικού )στο πλαίσιο του
προγράμματος 940002IR1· C(94)1972 της 29ης Ιουλίου
1994 (πρόγραμμα δράσεως για τον τουρισμό )στο πλαίσιο
του προγράμματος 940001IR1· C(94)2613 της
15ης Νοεμβρίου 1994 ( πρόγραμμα βιομηχανικής
αναπτύξεως )στο πλαίσιο του σχεδίου 940004IR1, περί
εγκρίσεως προγραμμάτων δράσεως υπό τον στόχο αριθ .1
στην Ιρλανδία ,εν όλω ή εν μέρει ή ,κατά την κρίση του ,για
τις ενδεδειγμένες περιόδους ή ποσά ·
3.να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
1.Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι από την προσβαλλομένη
απόφαση προκύπτει ότι η Επιτροπή είναι προφανές ότι δενέλαβε δεόντως υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που παρέσχε ηΙρλανδία που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι στην
πραγματικότητα δεν σημειώθηκαν καθ 'υπέρβαση πληρωμές ή
χρηματοδοτήσεις σχετικά με τα επιλέξιμα προγράμματα ΕΚΤ .
Η Επιτροπή λόγω του ότι έσφαλε ως προς τον χαρακτηρισμότων ενεργειών της Ιρλανδίας προκειμένου να αποδείξει ότιδεν σημειώθηκε υπέρβαση πληρωμών ή χρηματοδότησης καιλόγω της εσφαλμένης πεποίθησής της ότι τα αποδεικτικά
στοιχεία που προσκόμισε η Ιρλανδία θα επηρέαζαν κάπως
τους χρηματοδοτικούς πίνακες ,δεν έλαβε δεόντως υπόψη τα
αποδεικτικά στοιχεία και κατέληξε σε εσφαλμένα συμπερά -
σματα από ορισμένα στοιχεία .