Αριθµός  Απόφασης  683/2013  
 
ΤΟ  ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ  ΕΦΕΤΕΙΟ  ΑΘΗΝΩΝ   
 
Τµήµα  12°  
 
Αποτελούµενο  από  την  ∆ικαστή  Ευθυµία  Κοτορλού , Εφέτη , που  όρισε  το  Τριµελές  Συµβούλιο  
∆ιοικήσεως  του  Εφετείου  Αθηνών , και από  τον  Γραµµατέα  Κωνσταντίνο  Φλώρο .  
 
Συνεδρίασε  δηµόσια  στο  ακροατήριό  του  στις  7 Ιουνίου  2012 για  να  δικάσει την  υπόθεση  
µεταξύ :  
 
ΤΗΣ  ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ : Της  εταιρίας  µε  την  επωνυµία  «…», που  εδρεύει στο  … Βουλγαρίας , και 
εκπροσωπείται  νόµιµα , η οποία  εκπροσωπήθηκε  µε  δήλωση  του  άρθρου  242 παρ . 2 του  
ΚΠολ∆  από  την  πληρεξούσια  δικηγόρο  της  Λαµπρινή  Κουλούρη .  
 
ΤΗΣ  ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ : Της  Ασφαλιστικής  εταιρίας  µε  την  επωνυµία  «…», ήδη  µετονοµασθείσα  
σε  «…», που  εδρεύει στη  … Γερµανίας  και εκπροσωπείται  νόµιµα , η οποία  εκπροσωπήθηκε  
µε  δήλωση  του  άρθρου  242 παρ . 2 του  ΚΠολ∆  από  τον  πληρεξούσιο  δικηγόρο  της  ∆ηµήτριο  
Γκενεράλη .  
 
Η ενάγουσα , και ήδη  εκκαλούσα , µε  την  από  31 Ιουλίου  2009 αγωγή  της , προς  το  Μονοµελές  
Πρωτοδικείο  Αθηνών , που  έχει κατατεθεί µε  αριθµό  148237/6926/2009, ζήτησε  να  γίνουν  
δεκτά  τα  όσα  αναφέρονται  σʼ αυτήν .  
 
Το  ∆ικαστήριο  εκείνο  εξέδωσε  την  υπʼ αριθµ . 3441/2011 οριστική  του  απόφαση , µε  την  οποία  
απορρίπτει  την  αγωγή .  
 
Την  απόφαση  αυτή  προσέβαλε  η εκκαλούσα  µε  την  από  30 Νοεµβρίου  2011 έφεσή  της , προς  
το  ∆ικαστήριο  τούτο , που  έχει κατατεθεί µε  αριθµό  8465/2-12-2011.  
 
Η υπόθεση  εκφωνήθηκε  από  τη  σειρά  του  οικείου  πινακίου  και συζητήθηκε .  
 
Οι πληρεξούσιοι  δικηγόροι  των  διαδίκων  κατέθεσαν  εµπρόθεσµα  τις  προτάσεις  τους  και 
παραστάθηκαν  στο  ακροατήριο  του  ∆ικαστηρίου  τούτου  µε  δήλωση  κατά  το  άρθρο  242 παρ . 
2 του  ΚΠολ∆ .  
 
ΜΕΛΕΤΗΣΕ  ΤΗ  ∆ΙΚΟΓΡΑΦΙΑ   
ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ  ΚΑΤΑ  ΤΟ  ΝΟΜΟ   
 
Η από  30-11-2011, µε  αριθµό  έκθεσης  κατάθεσης  8465/2-12- 2011 έφεση  της  ενάγουσας  και 
ήδη  εκκαλούσας  ασφαλιστικής  εταιρείας  µε  την  επωνυµία  «…» κατά  εναγόµενης  και ήδη  
εφεσίβλητης  ασφαλιστικής  εταιρείας  µε  την  επωνυµία  «…» ήδη  µετονοµασθείσας  σε  «…», µε  
την  οποία  πλήττεται  η µε  αριθµ  3441/2011 οριστική  απόφαση  του  Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  
Αθηνών , που  εκδόθηκε  αντιµωλία  των  διαδίκων , κατά  την  ειδική  διαδικασία  των  διαφορών  για  
ζηµιές  από  αυτοκίνητο  ( άρθρου  681 ΑΚΠολ∆ ) και απέρριψε  την  από  31-7-2009 αγωγή  της  
ανωτέρω  ενάγουσας , η οποία  ( έφεση ) φέρεται στο  παρόν  καθ ’ ύλην  αρµόδιο  δικαστήριο  
(Μονοµελές  Εφετείο ) κατʼ άρθρο  19 ΚΠολ∆ , ως  αντικαταστάθηκε  ως  άνω  µε  το  άρθρο  4 παρ . 
2 Ν.3994/2011 ( ΦΕΚ  A 165/25.7.2011), έχει ασκηθεί νοµότυπα  και εµπρόθεσµα , αφού  από  
τα  έγγραφα  της  δικογραφίας  δεν  προκύπτει  επίδοση  της  εκκαλουµένης , ούτε  παρήλθε  τριετία  
από  τη  δηµοσίευσή  της  ( βλ . άρθρα  495 παρ . 1, 2, 511, 513 παρ . 1 β, 516 παρ . 1, 517, 518 
παρ . 1, 591 παρ . 1 και 681 Α του  ΚΠολ∆ ). Πρέπει, εποµένως , να  γίνει τυπικά  δεκτή  και να  
ερευνηθεί  περαιτέρω , κατά  την  ίδια  διαδικασία , ως  προς  το  παραδεκτό  και το  βάσιµο  των  
λόγων  της  ( άρθρο  533 παρ . 1 ΚΠολ∆ ).  
 
Με  την  από  31-7-2009 ( µε  αριθµ . έκθ . κατάθ . 148237/6926/2009 Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  
Αθηνών ) αγωγή , η ενάγουσα  και ήδη  εκκαλούσα , αλλαδαπή  εταιρεία  µε  την  επωνυµία  «…», 
ισχυρίζεται  ότι έχει καταστατική  έδρα  στο  … Βουλγαρίας  και πραγµατική  έδρα  στην  Αθήνα  και 
ότι στις  17-12-2008, στο  λιµάνι της  Βενετίας  στην  Ιταλία , συνέβη  αυτοκινητικό  ατύχηµα  
(σύγκρουση ), από  υπαιτιότητα  του  Α.Α., οδηγού  του  … οχήµατος , ιδιοκτησίας  της  γερµανικής  
εταιρείας  …, που  ήταν  ασφαλισµένο  για  τις  προς  τρίτους  ζηµίες  στην  εναγόµενη  και ήδη  
εφεσίβλητη  ασφαλιστική  εταιρία  µε  την  επωνυµία  «…» ( µετονοµασθείσα  σε  «…»), η οποία  
εδρεύει στη  … Γερµανίας  που  έχει εκδόσει και την  … πράσινη  κάρτα . Περαιτέρω  ότι κατά  την  
σύγκρουση  αυτή  υπέστη  βλάβες  ο επικαθήµενος  ψυκτικός  θάλαµος , κυριότητας  της  ίδιας  ( της  
ενάγουσας ), που  ήταν  σε  ζεύξη  µε  τον  µε  βουλγαρικό  αριθµό  κυκλοφορίας  … ελκυστήρα , τον  
οποίο  οδηγούσε  ο προστηθείς  από  αυτή  …. Με  βάση  το  ιστορικό  αυτό  ζητεί να  υποχρεωθεί  η 
εναγοµένη , να  της  καταβάλει  το  συνολικό  ποσό  των  22.614 ευρώ , ως  αποζηµίωση  για  τη  
θετική  και αποθετική  της  ζηµία  και ως  χρηµατική  ικανοποίηση  για  την  ηθική  βλάβη  που  
υπέστη  από  την  παραπάνω  αδικοπραξία , νοµιµότοκα  από  την  επόµενη  της  επίδοσης  της  
αγωγής  και µέχρι την  εξόφληση  και να  καταδικαστεί  στην  δικαστική  της  δαπάνη .  
 
Το  πρωτοβάθµιο  ∆ικαστήριο , µε  την  εκκαλούµενη  απόφασή  του , απέρριψε  την  αγωγή  ως  
απαράδεκτη , για  έλλειψη  δικαιοδοσίας  των  ελληνικών  δικαστηρίων . Κατά  της  απόφασης  
αυτής  παραπονείται  µε  την  υπό  κρίση  έφεση  η ενάγουσα , για  εσφαλµένη  ερµηνεία  και 
εφαρµογή  του  νόµου  και ζητεί την  εξαφάνισή  της , µε  σκοπό  να  γίνει δεκτή  καθʼ ολοκληρίαν  η 
αγωγή  της . Ειδικότερα  ισχυρίζεται  ότι το  πρωτοβάθµιο  ∆ικαστήριο  απέκτησε  διεθνή  
δικαιοδοσία , τόσο  από  τον  τόπο  της  πραγµατικής  της  έδρας  στην  Αθήνα  ( οδός  …), όσο  και εκ  
του  τόπου  καταρτίσεως  της  συµβάσεως  σωρευτικής  αναδοχής  χρέους  που  έλαβε  χώρα  
επίσης  στην  Αθήνα  µε  την  κατάθεση  της  ένδικης  αγωγής  στο  Πρωτοδικείο  Αθηνών . Η 
εφεσίβλητη  αρνείται την  κρινόµενη  έφεση  επαναφέροντας  την  ένσταση  έλλειψης  δικαιοδοσίας  
των  ελληνικών  δικαστηρίων . Σχετικώς  λεκτέα  τα  εξής : Ο Κανονισµός  ( Ε.Κ) µε  αριθµό  44/201 
του  Συµβουλίου  της  22 ∆εκεµβρίου  2000, για  τη  διεθνή  δικαιοδοσία , την  αναγνώριση  και την  
εκτέλεση  των  αποφάσεων  σε  αστικές  υποθέσεις , στο  άρθρο  9 ορίζει τα ακόλουθα : «1. Ο 
ασφαλιστής  που  έχει την  κατοικία  του  στο  έδαφος  κράτους -µέλους  µπορεί να  εναχθεί α) 
ενώπιον  των  δικαστηρίων  του  κράτους  - µέλους , όπου  έχει την  κατοικία  του  ή β) σε  άλλο  
κράτος - µέλος , εφʼ όσον  την  αγωγή  έχει ασκήσει ο αντισυµβαλλόµενος  του  ασφαλιστή , ο 
ασφαλισµένος , ή ο δικαιούχος , ενώπιον  του  δικαστη ¬ρίου  του  τόπου  όπου  ο ενάγων  έχει την  
κατοικία  ή ... γ)..., 2...» Εξ  άλλου  στο  άρθρο  11 του  άνω  Κανονισµού  ( αρθρ . 10 Συµβάσεως  
Βρυξελλών ) µε  τίτλο  " προσεπίκληση  και ευθεία  αγωγή " ορίζονται τα ακόλουθα : «1) Σε  
υποθέσεις  ασφάλισης  αστικής  ευθύνης , ο ασφαλιστής  µπορεί επίσης  να  προσεπικληθεί  
ενώπιον  του  δικαστηρίου  που  έχει επιληφθεί  της  αγωγής  του  ζηµιωθέντος  κατά  του  
ασφαλισµένου , αν  το  δίκαιο  του  δικαστηρίου  το  επιτρέπει. 2) Οι διατάξεις  των  αρθρ . 8, 9 και 
10 εφαρµόζονται  σε  περίπτωση  ευθείας  αγωγής  του  ζηµιωθέντος  κατά  του  ασφαλιστή , εφ ' 
όσον  η ευθεία  αγωγή  επιτρέπεται ». Εν  όψει της  παραποµπής  της  παρ . 2 του  άρθρου  11 του  
άνω  Κανονισµού  στο  αρθρ . 9 του  ιδίου  Κανονισµού  γεννήθηκε  το  ζήτηµα  κατά πόσο  ο 
ζηµιωθείς  σε  αυτοκινητικό  ατύχηµα  δύναται να  χαρακτηρισθεί  ως  δικαιούχος  κατά  την  έννοια  
της  β' περιπτώσεως  της  παρ . 1 του  αρθρ . 9 του  Κανονισµού . Η ερµηνευτική  αυτή  εκδοχή  είναι 
πρόδηλο  ότι εξυπηρετεί  τα  συµφέροντα  του  ζηµιωθέντος , αφού  για  την  περίπτωση  που  αυτός  
χρειασθεί  να  ασκήσει αγωγή  για  την  διεκδίκηση  των  αξιώσεών  του  έχει τη  δυνατότητα  να  
εγείρει αυτή  και ενώπιον  δικαστηρίου  της  χώρας  της  κατοικίας  του  µε  προφανή  τα  εντεύθεν  γιʼ 
αυτόν  πλεονεκτήµατα . Εν  όψει δε  της  αµφισβητήσεως  που  δηµιουργήθηκε  για  το  ανωτέρω  
ζήτηµα  το  ∆ικαστήριο  Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων  ( ∆ΕΚ ) ύστερα  από  την  αποστολή  σχετικού  
ερωτήµατος  από  το  γερµανικό  Ακυρωτικό  αποφάνθηκε  ως  ακολούθως : Η παραποµπή  του  
άρθρου  11 παρ . 2 του  Κανονισµού  ( Ε.Κ.) 44/2001 του  Συµβουλίου  της  22-12-2000 για  τη  
διεθνή  δικαιοδοσία , την  αναγνώριση  και εκτέλεση  αποφάσεων  σε  αστικές  και εµπορικές  
υποθέσεις  στο  άρθρο  9 παρ . 1 στοιχείο  β' του  Κανονισµού  αυτού  πρέπει να  ερµηνευθεί  υπό  
την  έννοια , ότι ο ζηµιωθείς  µπορεί να  ασκήσει ενώπιον  του  δικαστηρίου  του  τόπου  της  
κατοικίας  του , σε  κράτος -µέλος  ευθεία  αγωγή  κατά  του  ασφαλιστή , εφόσον  το  οικείο  δίκαιο  
επιτρέπει την  άσκηση  τέτοιας  αγωγής  και ο ασφαλιστής  έχει την  έδρα  του  στο  έδαφος  
κράτους -µέλους . Ήδη  τέτοια  ρύθµιση  εισάγεται µε  το  άρθρο  5 του  Πέµπτης  Κοινοτικής  
Οδηγίας  της  11-5-2005, η οποία  θα  έπρεπε  να  καταστεί εσωτερικό  δίκαιο  µέχρι 11-6-2007 και 
ήδη  ενσωµατώθηκε  στο  Ελληνικό  ∆ίκαιο  µε  το  Ν.3746/16-2-2009. Με  βάση  τα  όσα  
προεκτέθηκαν  ο αλλοδαπός  ασφαλιστής  του  ζηµιογόνου  στην  αλλοδαπή  αυτοκινήτου  µπορεί 
να  εναχθεί από  τον  παθόντα  και µόνιµο  κάτοικο  της  Ελλάδος  ενώπιον  Ελληνικού  δικαστηρίου  
µε  αίτηµα  την  επιδίκαση  αποζηµιώσεως  για  τη  ζηµία  την  οποία  υπέστη  από  αυτό  ( ΑΠ  
37/2012, ΑΠ  487/2011). Περαιτέρω  κατά  το  άρθρο  10 ΑΚ  η ικανότητα  του  νοµικού  προσώπου  
ρυθµίζεται  από  το  δίκαιο  της  έδρας  του . Τα  επί µέρους  ζητήµατα  που  ρυθµίζονται  από  το  
δίκαιο  της  έδρας  του  νοµικού  προσώπου  είναι, µεταξύ  άλλων , η ίδρυση  του  νοµικού  
προσώπου , η έναρξη  και η έκταση  της  ικανότητας  δικαίου , η λύση  του , η επωνυµία , η 
διαχείριση , η αντιπροσωπευτική  εξουσία  και η ευθύνη  των  οργάνων  του . Ως  " έδρα " νοείται 
στη  διάταξη  αυτή  η πραγµατική  και όχι η καταστατική , δηλαδή  ο τόπος , όπου  είναι 
εγκατεστηµένα  τα  όργανα  που  κινητοποιούν  τον  οργανισµό  του  νοµικού  προσώπου , ήτοι ο 
τόπος  στον  οποίο συντελούνται  οι σπουδαιότερες  εκδηλώσεις  της  υποστάσεώς  του , στον  
οποίο  ασκείται πραγµατικά  η διοίκηση  και λαµβάνονται  οι βασικές  για  τη  λειτουργία  του  
αποφάσεις . Σηµειώνεται , ότι ανωτέρω  η θεωρία  της  πραγµατικής  έδρας  κρατεί απολύτως  στη  
νοµολογία  και στη  θεωρία  ( Ολ  ΑΠ  2/2003, Ολ  ΑΠ  2/1999, ΑΠ  186/2008 ΝΌΜΟΣ ). Εξάλλου , η 
διεθνής  δικαιοδοσία  ενός  δικαστηρίου " θεµελιώνεται  και στη  δικαιοδοσία  της  δικαιοπραξίας . 
Τέτοια  δικαιοπραξία  είναι και η σύµβαση  αναδοχής  χρέους  µεταξύ  µιας  αλλοδαπής  
ασφαλιστικής  εταιρίας  και ενός  ζηµιωθέντος , η οποία  συνάπτεται  µε  την  απόδειξη  κατοχής  
από  τον  ζηµιώσαντα  ασφαλιστηρίου  συµβολαίου  ( ΑΠ  1168/2004, ΑΠ  1650/2002 ΝοΒ  
51,1213, ΕφΘεσ  1677/2003 Αρµ . 2004, 1438). Η κατοχή  από  τον  ζηµιώσαντα  του  
ασφαλιστηρίου  συνιστά  την  πρόταση  της πρώτης  εναγοµένης  για  αναδοχή  του  χρέους  του  
ασφαλισµένου  της , η δε  αποδοχή  αυτής  της  πρότασης  από  τον  ενάγοντα  γίνεται µε  την  
έγερση  της  αγωγής  . Πρόταση  για  κατάρτιση  συµβάσεως  υπάρχει και στην  έκδοση  και κατοχή  
µόνο  της  πράσινης  κάρτας  από  τον  οδηγό  του  ζηµιογόνου  αυτοκινήτου  ( Αθ  Κρητικός  
«Αποζηµίωση  από  Αυτοκινητικά  ατυχήµατα » έκδ . 2008, παρ . 29 σελ  726 αριθµ  234). Στην  
περίπτωση  αυτή , θεµελιώνεται  κατά  νόµο  δικαιοδοσία  του  δικαστηρίου  του  τόπου  συνάψεως  
της  συµβάσεως  αναδοχής  χρέους , ως  δε  τόπος  συνάψεως  της  συµβάσεως  νοείται και ο 
τόπος  εγέρσεως  της  αγωγής  του  ενάγοντος . Με  άλλα  λόγια  θεµελιώνεται  τοπική  αρµοδιότητα  
του  δικαστηρίου , ενώπιον  του  οποίου  ασκείται η αγωγή , ως  δικαστηρίου  του  τόπου  σύναψης  
της  δικαιοπραξίας , καθώς  ο τόπος  συντέλεσης  της  σύµβασης  είναι εκείνος  που  εκδηλώθηκε  η 
πράξη  αποδοχής , δηλαδή  εκείνος  που  εγέρθηκε  η αγωγή  ( Βαθρακοκοίλης  1994, Ερµηνεία  
άρθρου  193 ΑΚ  και Βαθρακοκοίλης  1996, Ερµηνεία  άρθρου  3 ΚΠολ∆ , ΑΠ  1650/2002, ΝοΒ  
2003, 1213, ΕφΑθ 6305/1983 ∆/νη  1984, 25,577).  
 
Στην  προκειµένη  περίπτωση  από  την  εκτίµηση  της  ένορκης  κατάθεσης  του  µάρτυρα  που  
εξετάστηκε  κατά  πρόταση  της  ενάγουσας  ( η εναγοµένη  δεν  εξήτασε  µάρτυρες ), η οποία  
περιέχεται  στα  ταυτάριθµα  µε  την  εκκαλουµένη  απόφαση  πρακτικά  συνεδριάσεως  του  
πρωτοβάθµιου  ∆ικαστηρίου  και από  όλα  τα  έγγραφα  που  οι διάδικοι νόµιµα  επικαλούνται  και 
προσκοµίζουν  είτε  προς  άµεση  απόδειξη , είτε  προς  συναγωγή  δικαστικών  τεκµηρίων  
προέκυψαν  τα  εξής : Με  την  υπʼ αριθµ  749/27-2-2007 πράξη  του  Πρωτοδικείου  … 
Βουλγαρίας , που  προσκοµίζεται  σε  επίσηµη  µετάφραση , συστάθηκε  η εκκαλούσα  ως  
µονοπρόσωπη  ΕΠΕ  µε  καταστατική  έδρα  το  … Βουλγαρίας , στην  οποία  µετέχει ως  µοναδικός  
εταίρος  και διαχειριστής  ο …, που  είναι κάτοικος  Ελλάδας . Στην  ιδρυτική  αυτή  πράξη , ρητώς  
ορίζεται ότι η εταιρεία  αυτή  διοικείται και αντιπροσωπεύεται  από  τον  …, στην  Ελλάδα . Επίσης  
προέκυψε  ότι ο τόπος  στον  οποίο  συντελούνται  οι σπουδαιότερες  εκδηλώσεις  της  
υποστάσεως  της  ενάγουσας , αφού  το  αντικείµενο  των  δραστηριοτήτων  της  είναι η εκτέλεση  
διεθνών  µεταφορών , είναι η Αθήνα , όπου  έχει εγκατασταθεί  και ο µοναδικός  εταίρος  και 
διαχειριστής  της  στην  …, και όπου  στην  οδό  … ασκείται πραγµατικά  η διοίκηση  και 
λαµβάνονται  οι βασικές  για  τη  λειτουργία  της  αποφάσεις . Πελάτες  της  είναι έλληνες  ή 
ελληνικές  µεταφορικές  ή διαµεταφορικές  εταιρείες  ( βλ . τα  µε  επίκληση  προσκοµιζόµενα  
τιµολόγια  παροχής  υπηρεσιών , τις  αναθέσεις  µεταφορών  µέσω  ΦΑΞ  προς  τον  …, µε  
αντίστοιχες  διεθνείς  φορτωτικές  και τους  ταχογράφους  των  χρησιµοποιουµένων  οχηµάτων  µε  
ονόµατα  ελλήνων  οδηγών ). Εν  όψει αυτών  των  αποδειχθέντων  και σύµφωνα  µε  τα  εκτιθέµενα  
στην  ανωτέρω  µείζονα  πρόταση , η εναγοµένη  αλλοδαπή  ασφαλιστική  εταιρεία  του  
ζηµιογόνου  αυτοκινήτου , µπορεί να  εναχθεί από  την  παθούσα  ενάγουσα  που  έχει πραγµατική  
έδρα  στην  Ελλάδα , ενώπιον  Ελληνικού  δικαστηρίου , µε  αίτηµα  επιδίκαση  αποζηµιώσεως  για  
τη  ζηµία  την  οποία  υπέστη  από  αυτό  στην  αλλοδαπή . Περαιτέρω  προέκυψε  ότι ο οδηγός  του  
ζηµιογόνου  αυτού  αυτοκινήτου  κατείχε , όπως  συνοµολογείται , πράσινη  κάρτα , περί της  
ασφαλίσεώς  του  στην  εναγοµένη , η οποία  σύµφωνα  µε  τα  εκτιθέµενα  στην  µείζονα  πρόταση , 
ευθύνεται  από  τη  σύµβαση  σωρευτικής  αναδοχής  χρέους , που  καταρτίστηκε  µε  την  έγερση  
της  ένδικης  αγωγής  στο  πρωτοβάθµιο  ∆ικαστήριο , η οποία  συνιστά  αποδοχή  της  πρότασης  
(ως  εκ  της  κατοχής  πράσινης  κάρτας ) για  κατάρτιση  συµβάσεως . Κατά  συνέπεια  η υπό  κρίση  
διαφορά , σύµφωνα  µε  τα  άρθρα  3 παρ . 1 ΚΠολ∆  και 9 παρ . 1 β, 11 παρ . 2 του  Κανονισµού  
ΕΚ  44/2001 και σε  συνδ . µε  την  διάταξη  άρθρου  43 παρ . 6 Ν.2669/1999, υπάγεται στη  
δικαιοδοσία  των  ελληνικών  δικαστηρίων , τόσο  εκ  του  τόπου  της  πραγµατικής  έδρας  της  
ενάγουσας , όσο  και εκ  του  τόπου  καταρτίσεως  της  συµβάσεως . Το  πρωτοβάθµιο  ∆ικαστήριο  
που  µε  την  εκκαλούµενη  απόφασή  του  απέρριψε  την  αγωγή  ως  απαράδεκτη  για  έλλειψη  
δικαιοδοσίας , εσφαλµένα  εφάρµοσε  τις  ανωτέρω  διατάξεις . Εποµένως , πρέπει, αφού  γίνουν  
δεκτοί οι σχετικοί λόγοι της  εφέσεως , να  εξαφανισθεί  η εκκαλουµένη , να  διακρατηθεί  η 
υπόθεση  στο  ∆ικαστήριο  τούτο , να  γίνει δεκτή  ως  νόµω  βάσιµη  η κρινόµενη  αγωγή , για  το  
αντικείµενο  της  οποίας  έχουν  καταβληθεί  τα  νόµιµα  τέλη  ( βλ . τα  … αγωγόσηµα  µε  τα  υπέρ  
τρίτων  δικαιώµατα  όπως  και τα  … ένσηµα  ΤΑΝ ), που  στηρίζεται  στις  διατάξεις  των  άρθρων  
297, 298, 299, 345, 346, 914, 932 ΑΚ  176, Κπολ∆  2, 4, 9, 10 ΓΠΝ /1911, 43 παρ . 6 
Ν.2696/1999 και περαιτέρω  να  εξετασθεί κατά  την  ουσιαστική  της  βασιµότητα . 
  
Από  τα  ίδια  ανωτέρω  αποδεικτικά  µέσα  προέκυψαν  τα  εξής : Στις  17-12-2008 και περί ώρα  
13:30, ο …, προστηθείς  από  την  ενάγουσα  στην  οδήγηση  του  µε  τον  βουλγαρικό  αριθµό  
κυκλοφορίας  … ελκυστήρα , που  ήταν  σε  ζεύξη  µε  τον  επικαθήµενο  ψυκτικό  θάλαµο , 
κυριότητας  της  ενάγουσας , οδηγώντας  το  όχηµα  αυτό  ( συνδυασµό  οχηµάτων ), στο  πλαίσιο  
εκτέλεσης  µεταφοράς , βρισκόταν  στο  χώρο  στάθµευσης  του  λιµανιού  της  Βενετίας  στην  Ιταλία  
και το  είχε  σταθµεύσει  αναµένοντας  να  επιβιβασθεί  σε  πλοίο  µε  προορισµό  την  Ελλάδα . Κατά  
τον  ίδιο  χρόνο , το  µε  γερµανικό  αριθµό  κυκλοφορίας  … Φ∆Χ  όχηµα , ιδιοκτησίας  της  εταιρίας  
…, που  εδρεύει στην  πόλη  … Γερµανίας , οδηγούµενο  από  τον  …, και ασφαλισµένο  για  τις  
έναντι τρίτων  ζηµίες  στην  εναγόµενη  ασφαλιστική  εταιρία , είχε  µόλις  εισέλθει στο  ίδιο  ως άνω  
χώρο  στάθµευσης  του  λιµανιού  και κινιόταν  µε  πρόθεση  να  σταθµεύσει  σε  κενή  θέση  που  
βρισκόταν  αριστερά  του  ως  άνω  οχήµατος  της  ενάγουσας . Όµως  από  αδέξιους  χειρισµούς  
του  οδηγού  του , ο οποίος  συγκεκριµένα  δεν  υπολόγισε  ορθά  τις  αποστάσεις  µεταξύ  των  
οχηµάτων , καθώς  και το  µήκος  του  δικού  του  οχήµατος , επιχειρώντας  να  σταθµεύσει  το  
όχηµά  του , προσέκρουσε  µε  σφοδρότητα  µε  το  δεξιό  πλαϊνό  τµήµα  του  επικαθήµενου  του , 
στο  οπίσθιο  αριστερό  τµήµα  του  οχήµατος  της  ενάγουσας , και προκάλεσε  υλικές  ζηµίες  στο  
τµήµα  αυτό  του  ψυκτικού  θαλάµου  του . Για  την  σύγκρουση  αυτή  οι δυο  οδηγοί συµπλήρωσαν  
και υπέγραψαν  την  µε  επίκληση  προσκοµιζόµενη  σε  επίσηµη  µετάφραση  Φιλική  ∆ήλωση  
Τροχαίου  Ατυχήµατος , στην  οποία  χωρίς  καµία  επιφύλαξη  δηλώνεται  από  τον  υπαίτιο  οδηγό  
ότι εισήρχετο  σε  χώρο  στάθµευσης  και µε  την  πλαϊνή  δεξιά  πλευρά  του  επέπεσε  στην  πίσω  
αριστερή  πλευρά  του  σταθµευµένου  οχήµατος  της  ενάγουσας  ( βλ . την  σχετική  σχηµατική  
απεικόνιση ). Από  τα  ανωτέρω  προκύπτει  ότι αποκλειστικά  υπαίτιος  της  συγκρούσεως  είναι ο 
ανωτέρω  οδηγός  του  ασφαλισµένου  στην  εναγοµένη  αυτοκινήτου , … , ο οποίος  δεν  κατέβαλε  
την  προσοχή  και επιµέλεια  ενός  µέσου  συνετού  οδηγού  κατά  την  οδήγηση  του  
προαναφερόµενου  οχήµατος  ώστε  να  µην  εκθέσει, όπως  όφειλε  και µπορούσε  [330 ΑΚ ], σε  
κίνδυνο  πρόσωπα  ή να  προκαλέσει  ζηµίες  κατά  παράβαση  άρθρου  12 παρ  1 ΚΟΚ .  
 
Σχετικά  µε  τις  αξιώσεις  της  ενάγουσας  προέκυψαν  τα  εξής : 1) Για  την  αποκατάσταση  της  
ζηµίας  που  υπέστη  λόγω  των  βλαβών  του  οχήµατος  της , κατά  την  ένδικη  σύγκρουση , 
απαιτείται  να  δαπανήσει  α) το  ποσό  των  8.500 ευρώ  για  κατασκευή  των  απαιτούµενων  
ανταλλακτικών  [ ήτοι κατασκευή  τελάρου  πορτών  από  ανοξείδωτο  χάλυβα  (3 χιλιοστών ) 2.500 
ευρώ , κατασκευή  πορτών  από  πολυεστερικό  φύλλο  (2 χιλιοστών ) και πρεσσαρισµένης  
πολυουρεθάνης  (80 χιλ ) 4.000 ευρώ , κατασκευή  πλαϊνού  τµήµατος  αριστερής  πλευράς  
ψυκτικού  θαλάµου  από  πολυεστερικό  φύλλο  (2 χιλ ) και µόνωση  πολυουρεθάνης  (70 χιλ ) 
2.000 ευρώ  και β) το  ποσό  των  2.100 ευρώ  για  τοποθέτηση  των  ανωτέρω  αυτών  
ανταλλακτικών  [ του  τελάρου  από  ανοξείδωτο  χάλυβα  1.000 ευρώ , των  πορτών  600 ευρώ , του  
πλαϊνού  τµήµατος  αριστερής  πλευράς  του  ψυκτικού  θαλάµου  500 ευρώ ] ( βλ . την  από  13-1-
2009 προσφορά  επισκευής  …, σε  συνδ . µε  τις  προσκοµιζόµενες  φωτογραφίες  των  
βλαβέντων  αυτών  τµηµάτων  του  οχήµατος ). Σηµειώνεται  ότι σε  περίπτωση  µερικής  
καταστροφής  ή βλάβης  αυτοκινήτου  που  µπορεί να  αποκατασταθεί , η θετική  ζηµία  του  
ιδιοκτήτη  συνίσταται  στο  ποσό  της  δαπάνης  που  απαιτείται  για  την  αποκατάστασή  της  και την  
επαναφορά  του  πράγµατος  στην  πριν  από  το  ατύχηµα  κατάσταση  ( υπό  την  προϋπόθεση  ότι 
δεν  υπερβαίνει  την  πριν  από  το  ατύχηµα  αξία  του ). Στην  θετική  ζηµία  περιλαµβάνεται  
προσθέτως  και η δαπάνη  του  ΦΠΑ  που  βαρύνει τον  ιδιοκτήτη  που  αγοράζει τα  ανταλλακτικά  
και πληρώνει  το  συνεργείο  επισκευής . Για  την  επιδίκαση  του  κονδυλίου  αυτού  όµως  
προϋποτίθεται , ότι εκδόθηκαν  τιµολόγια  και καταβλήθηκε  ΦΠΑ  ( βλ  Αθ. Κρητικού  
«Αποζηµίωση  από  Αυτοκινητικά  ατυχήµατα » έκδοση  2008 σελ  480 σηµ . 49 και εκεί 
παραποµπές ). Στην  προκειµένη  περίπτωση , όπως  συνοµολογείται  η ενάγουσα , δεν  έχει 
προβεί στην  αγορά  των  ανταλλακτικών  και στην  εκτέλεση  των  απαιτουµένων  εργασιών . 
Συνεπώς  δεν  πρέπει να  της  επιδικασθεί  κανένα  ποσό  για  ΦΠΑ . Κατά  συνέπεια , η 
αποζηµίωση  που  πρέπει να  επιδικαστεί  για  την  επισκευή  του  οχήµατος  της  ενάγουσας , 
ανέρχεται  στο  συνολικό  το  ποσό  των  10.600 ευρώ , εν  µέρει δεκτού  καθισταµένου  του  
σχετικού  αγωγικού  κονδυλίου . 2) Η ανωτέρω  περιγραφόµενη  ζηµία  του  οχήµατος  της  
ενάγουσας  µετά  την  αποκατάστασή  της  µε  καινούργια  ανταλλακτικά , δεν  αναµένεται  να  
προκαλέσει  οποιαδήποτε  µείωση  της  αξίας  του  συγκεκριµένου  οχήµατος , που  κυκλοφορεί  
από  2-1-1992 ( βλ  άδεια  κυκλοφορίας  του ), ήτοι ήταν  όχηµα  16 ετίας  κατά  το  ατύχηµα , εν  όψει 
και του  ότι δεν  είχε  ζηµία  στα  µηχανικά  µέρη , ούτε  σε  τµήµατα  του  αµαξώµατος  που  
χρειάζονται  ευθυγράµµιση  και αφήνουν  ίχνη  σύγκρουσης . Σηµειώνεται  ότι κατά  την  
προαναφεροµένη  προσφορά , που  προσκοµίζει  η ίδια  η ενάγουσα , πρόκειται  να  γίνει εξ  
υπαρχής  κατασκευή  των  βλαβέντων  τµηµάτων  και δεν  πρόκειται  να  παραµείνουν  τέτοια  ίχνη . 
Κατά  συνέπεια  το  αντίστοιχο  αγωγικό  κονδύλιο  πρέπει να  απορριφθεί  ως  αβάσιµο  από  
ουσιαστική  άποψη . 3) Ως  προς  το  αιτούµενο  κονδύλιο  των  διαφυγόντων  κερδών  λεκτέον  ότι 
δεν  προσκοµίζεται  οποιοδήποτε  έγγραφο , από  το  οποίο  να  προκύπτει  ότι υπέστη  κάποια  
συγκεκριµένη  ζηµία  η ενάγουσα , όπως , ότι µετά  το  ατύχηµα  για  κάποιο  διάστηµα  εµφανιζόταν  
µειωµένα  τα  έσοδα  της  επιχειρήσεώς  της , διότι αυτή  δεν  ήταν  σε  θέση , χρησιµοποιώντας  το  
συγκεκριµένο  όχηµα  να  εκτελέσει ορισµένα  δροµολόγια , τα  οποία  µαταιώθηκαν  όπως  
ισχυρίζεται . Μόνη  η αόριστη  κατάθεση  του  µάρτυρα  αποδείξεως , δεν  κρίνεται ικανή  προς  
απόδειξη  του  σχετικού  ποσού  5.000 αγωγικού  αιτήµατος , που  πρέπει να  απορριφθεί . 4) 
Επίσης  δεν  προέκυψε  ότι η βλάβη  του  οχήµατος  αυτού , είχε  ως  συνέπεια  να  περιοριστεί  η 
λειτουργία  της  επιχειρήσεώς  της  ενάγουσας  κατά  τρόπο , ώστε  να  προσβληθεί  η πίστη  και η 
φήµη  αυτής  στην  επαγγελµατική  της  δραστηριότητα . Ο αγωγικός  ισχυρισµός  ότι επέδειξε  
αδυναµία  να  καλύψει τις  ανάγκες  πελατών  της , µε  τον  κίνδυνο  κάποιοι να  στραφούν  για  την  
εξυπηρέτησή  τους , σε  άλλες  µεταφορικές  εταιρείες , δεν  προέκυψε  συγκεκριµένως , εν  όψει και 
του  δυναµικού  της  ( διαθέτει όπως  κατέθεσε  ο µάρτυς  αποδείξεως  16 οχήµατα , για  την  
εξυπηρέτηση  των  πελατών  της ). Από  τα  προεκτεθέντα  αποδεικνύεται  ότι το  συνολικό  ύψος  
της  αποζηµιώσεως  που  οφείλεται στην  ενάγουσα  για  τη  ζηµία  που  υπέστη  από  το  ένδικο  
ατύχηµα  ανέρχεται  στο  ποσό  των  10.600 ευρώ , για  το  οποίο  και πρέπει να  γίνει εν  µέρει 
δεκτή  η κρινόµενη  αγωγή  ως  κατ ' ουσία  βάσιµη  και να  υποχρεωθεί  η εναγοµένη  να  το  
καταβάλει  στην  ενάγουσα , µε  τον  νόµιµο  τόκο  από  την  εποµένη  της  επιδόσεως  της  αγωγής  
µέχρι την  εξόφληση . Λόγω  δε  της  εν  µέρει νίκης  και ήττας  των  διαδίκων , τα  δικαστικά  έξοδα  
και για  τους  δύο  βαθµούς  δικαιοδοσίας  πρέπει να  κατανεµηθούν  µεταξύ  αυτών , ανάλογα  µε  
την  έκταση  της  νίκης  και της  ήττας  καθενός  ( άρθρα  178 , 183 και 191 παρ  2 ΚΠολ∆ ), και να  
υποχρεωθεί  η εναγοµένη  να  καταβάλει  στην  ενάγουσα  µέρος  της  δικαστικής  της  δαπάνης , 
κατά  τα  οριζόµενα  ειδικότερα  στο  διατακτικό .  
 
ΓΙΑ  ΤΟΥΣ  ΛΟΓΟΥΣ  ΑΥΤΟΥΣ   
 
∆ΙΚΑΖΕΙ µε  παρόντες  τους  διαδίκους  την  έφεση .  
 
∆ΕΧΕΤΑΙ  τυπικά  και κατ ' ουσίαν  την  έφεση  αυτή .  
 
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ  την  υπʼ αριθµ . 3441/2011 απόφαση  του Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  Αθηνών .  
 
ΚΡΑΤΕΙ την  υπόθεση  και ∆ΙΚΑΖΕΙ επί της  από  31-7-2009 ( µε  αριθµ . έκθ . κατάθ . 
148237/6926/2009 Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  Αθηνών ) αγωγής .  
 
∆ΕΧΕΤΑΙ  κατά  ένα  µέρος  την  αγωγή  αυτή .  
 
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ  την  εναγόµενη  ασφαλιστική  εταιρεία να  καταβάλει  στην  ενάγουσα  το  ποσό  των  
δέκα  χιλιάδων  εξακοσίων  ευρώ  (10.600), µε  τον  νόµιµο  τόκο  από  της  εποµένης  της  
επιδόσεως  της  αγωγής  µέχρις  εξοφλήσεως . Και  
 
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ  σε  βάρος  της  εναγόµενης  ασφαλιστικής  εταιρίας  µέρος  των  δικαστικών  εξόδων  
της  ενάγουσας  και για  τους  δύο  βαθµούς  δικαιοδοσίας , τα  οποία  ορίζει σε  επτακόσια  (700) 
ευρώ .  
 
Κρίθηκε , αποφασίστηκε  και δηµοσιεύτηκε  στην  Αθήνα  στις  22 Φεβρουάριου  2013 σε  έκτακτη  
δηµόσια  συνεδρίαση , στο  ακροατήριό  του , χωρίς  να  παρίστανται  οι διάδικοι και οι 
πληρεξούσιοί  τους  δικηγόροι .  
 
Η ∆ΙΚΑΣΤΗΣ  Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ