Αριθµός  31/2012 
 
ΤΟ  ΕΦΕΤΕΙΟ  ΠΕΙΡΑΙΩΣ   
 
Τµήµα  Ναυτικό  
 
Αποτελούµενο  από  τους  ∆ικαστές  Παρέσσα  Τσαντεκίδου , Πρόεδρο  Εφετών , Λουκά  Μόρφη , 
Εφέτη  - Εισηγητή , και  Γεώργιο  Κόκκορη , Εφέτη , και  τη  Γραµµατέα  Γεωργία  Λογοθέτη . 
 
Συνεδρίασε  δηµοσίως  στο  ακροατήριό  του  στις  9 Ιουνίου  2011, προκειµένου  να  δικάσει  επί  
της  εξής  υποθέσεως  µεταξύ : 
 
Της  καλούσης  - καθ ` ης  η προσφυγή  εταιρίας  µε  την  επωνυµία  «...», εδρευούσης  στην  
πόλη  … Γερµανίας , οδός  ..., αρ . ..., νοµίµως  εκπροσωπούµενης , η οποία  παρέστη  δια  της  
πληρεξούσιας  της  δικηγόρου  Μαρίας  Σταµούλη . 
 
Της  καθ ` ης  η κλήση  - προσφευγούσης  εταιρίας  µε  την  επωνυµία  «...», εδρευούσης  στην  … 
Αττικής , ..., αρ . ..., νοµίµως  εκπροσωπούµενης , η οποία  παρέστη  δια  της  πληρεξούσιας  της  
δικηγόρου  Άννας  Σπίτσα . 
 
Η καλούσα  - καθ ` ης  η προσφυγή  κατέθεσε  στη  Γραµµατεία  του  Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  
Πειραιώς  υπ ` αριθµόν  καταθέσεως  8094/2009 την  από  31 ης  Αυγούστου  2009 αίτηση  της , επί  
της  οποίας  εκδόθηκε  η υπ ` αριθµόν  5910/2009 απόφαση  του  Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  
Πειραιώς . Κατά  της  εν  λόγω  αποφάσεως  η καθ ` ης  η κλήση  - προσφεύγουσα  κατέθεσε  στη  
Γραµµατεία  του  Εφετείου  Πειραιώς  υπ ` αριθµόν  καταθέσεως  11/2010 την  από  4 ης  Μαρτίου  
2010 προσφυγή  της , η οποία  φέρεται  προς  συζήτηση  µε  την  υπ ` αριθµόν  1566/2010 από  
23 ης  Νοεµβρίου  2010 κλήση  της  καλούσης  - καθ ` ης  η προσφυγή  κατά  την  προαναφεροµένη  
δικάσιµο , κατά  την  οποία  παρέστησαν  ως  άνω  οι  διάδικοι  και  κατέθεσαν  προτάσεις . 
 
Αφού  µελέτησε  τη  δικογραφία  και  σκέφθηκε  κατά  τον  νόµο  
 
Επειδή , η υπό  κρίση  προσφυγή  κατά  της  υπ ` αριθµόν  5910/2009 αποφάσεως  του  
Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  Πειραιώς , καθ ` ο µέρος  δι ` αυτής  έχει  αναγνωρισθεί  η από  19 ης  
Ιουλίου  2006 απόφαση  ασφαλιστικών  µέτρων  του  Εµποροδικείου  του  Λονδίνου , δια  της  
οποίας  έχει  περιορισθεί  η καθ ` ης  η κλήση  - προσφεύγουσα  να  ακολουθήσει  ως  προς  την  
διαφορά  αυτής  κατά  της  καλούσης  - καθ ` ης  η προσφυγή  µόνον  την  διαδικασία  ενώπιον  του  
Σώµατος  ∆ιαιτητών  του  Λονδίνου  και  να  απόσχει  οιασδήποτε  άλλης  διαδικασίας  ενώπιον  των  
ελληνικών  δικαστηρίων  και  έχει  επιβληθεί  εις  βάρος  αυτής  δικαστική  δαπάνη  ποσού  33000 
λιρών  Αγγλίας , αρµοδίως  φέρεται  ενώπιον  του  ∆ικαστηρίου  τούτου  και  έχει  ασκηθεί  νοµίµως  
και  εµπροθέσµως , αφού  αντίγραφο  της  ως  άνω  αποφάσεως  έχει  επιδοθεί  προς  την  καθ ` ης  η 
κλήση  - προσφεύγουσα  την  8 η Φεβρουαρίου  2010, όπως  προκύπτει  από  την  σηµείωση  του  
δικαστικού  επιµελητού  του  Πρωτοδικείου  Αθηνών  Νικήτα  Τσιώλη  επί  του  επιδοθέντος  
αντιγράφου , το  δε  δικόγραφο  της  προσφυγής  έχει  επιδοθεί  προς  την  καλούσα  - καθ ` ης  η 
προσφυγή  την  8 η Μαρτίου  2010, όπως  προκύπτει  από  την  υπ ` αριθµόν  6401/2010 έκθεση  
επιδόσεως  του  δικαστικού  επιµελητού  του  Πρωτοδικείου  Αθηνών  Ιωάννου  Μαδεµτζή , πρέπει , 
συνεπώς , να  ερευνηθεί  περαιτέρω  ως  προς  το  παραδεκτό  και  το  βάσιµο  του  λόγου  της  κατά  
την  τακτική  διαδικασία , κατά  την  οποία  εκδικάζεται  η υπόθεση  ( άρθρα  43 του  Κανονισµού  
(ΕΚ ) 44/2001 του  Συµβουλίου  της  22 ας  Οκτωβρίου  2000 « για  τη  διεθνή  δικαιοδοσία  και  την  
εκτέλεση  αποφάσεων  σε  αστικές  και  εµπορικές  υποθέσεις », 583, 585 παρ . 1 ΚΠολ∆ ). 
 
Επειδή , αφ ` ενός , από  την  διάταξη  του  άρθρου  34 αρ . 1 του  προαναφεροµένου  Κανονισµού  
(ΕΚ ) συνάγεται  ότι  απόφαση  εκδιδοµένη  από  δικαστήριο  κράτους  µέλους  δεν  αναγνωρίζεται  
από  άλλο  κράτος  µέλος , εάν  το  αρµόδιο  δικαστήριο  διαπιστώνει  ότι  η αναγνώριση  θα  
αντέβαινε  προφανώς  προς  την  δηµοσία  τάξη  του  κράτους  αναγνωρίσεως , αφ ` ετέρου , κατά  
την  διάταξη  του άρθρου  33 ΑΚ , ως  αντίθεση  προς  τη  δηµοσία  τάξη  νοείται  η αντίθεση  προς  
τις  κρατούσες  θεµελιώδεις  πολιτειακές , ηθικές , κοινωνικές , δικαιικές  ή οικονοµικές  αντιλήψεις  
(ΟλΑΠ  17/1999 Ελλ∆ικ  40.1288, 1572/1981 ΝοΒ  30.1053). Απόφαση  δικαστηρίου  κράτους  
µέλους  περιορίζουσα  τους  διαδίκους  να  ακολουθήσουν  µόνον  την  διαδικασία  ενώπιον  του  
διαιτητικού  σώµατος  του  εν  λόγω  κράτους  µέλους  και  να  απόσχουν  οιασδήποτε  άλλης  
διαδικασίας  ενώπιον  των  ελληνικών  δικαστηρίων  αντιβαίνει  προφανώς  προς  την  δηµοσία  
τάξη  υπό  την  ανωτέρω  έννοια , αφού  προσβάλλει  αφ ` ενός  µεν  την  εθνική  κυριαρχία  ως  
περιορίζουσα  την  διεθνή  δικαιοδοσία  των  ελληνικών  δικαστηρίων , αφ ` ετέρου  δε  το  
θεσπιζόµενο  από  τις  διατάξεις  των  άρθρων  20 παρ . 1 του  Συντάγµατος  και  6 παρ . 1 της  
∆ιεθνούς  Συµβάσεως  της  Ρώµης  « δια  την  προάσπισιν  των  δικαιωµάτων  του  ανθρώπου  και  
των  θεµελιωδών  ελευθεριών », η οποία  έχει  κυρωθεί  δια  του  άρθρου  πρώτου  Ν.∆. 53/1974, 
δικαίωµα  παροχής  εννόµου  προστασίας  από  τα  δικαστήρια  ( ∆ΕΚ  0185/2007, ΕφΠειρ  
110/2004 ∆. 2005. 831 µε  παρατηρήσεις  Χ. Μεϊδάνη ). Εξ  άλλου , η µη  αναγνώριση  της  
αλλοδαπής  αποφάσεως  περιλαµβάνει  ως  παρεπόµενο  και  το  κεφάλαιο  αυτής  περί  δικαστικής  
δαπάνης , ενώ , εάν  γίνει  δεκτή  η προσφυγή  του  καθ ` ου  η αίτηση  και  κατ ` εφαρµογή  του  
άρθρου  45 παρ . 1 του  προαναφεροµένου  Κανονισµού  ανακληθεί  ως  προς  την  αναγνώριση  
της  αλλοδαπής  αποφάσεως  η απόφαση  του  µονοµελούς  πρωτοδικείου , η ανάκληση  χωρεί  
αναγκαίως  και  ως  προς  το  κεφάλαιο  περί  δικαστικών  εξόδων , έστω  και  εάν  η απόφαση  του  
µονοµελούς  πρωτοδικείου  περιέχει  και  άλλα  κεφάλαια , ως  προς  τα  οποία  δεν  ανακαλείται , 
αφού  τα  έχοντα  επιδικασθεί  δικαστικά  έξοδα  έχουν  υπολογισθεί  και  επί  του  κεφαλαίου  της  
αναγνωρίσεως  της  αλλοδαπής  αποφάσεως . Εν  όψει  των  ανωτέρω , ο µόνος  λόγος  της  υπό  
κρίση  προσφυγής , κατά  τον  οποίον  η προαναφεροµένη  αναγνωρισθείσα  απόφαση  του  
Εµποροδικείου  του  Λονδίνου  αντιβαίνει  προφανώς  προς  την  δηµοσία  τάξη , είναι  βάσιµος  και  
πρέπει  να  γίνει  δεκτός . Κατ ` ακολουθίαν , πρέπει  να  γίνει  δεκτή  η υπό  κρίση  προσφυγή  και  να  
ανακληθεί  η προσβαλλοµένη  απόφαση  ως  προς  τα  κεφάλαια  αυτής  περί  αναγνωρίσεως  της  
προαναφεροµένης  αποφάσεως  του  Εµποροδικείου  του  Λονδίνου  και  περί  δικαστικών  
εξόδων . 
 
Επειδή , πρέπει  τα  δικαστικά  έξοδα  της  καθ ` ης  η κλήση  - προσφευγού -σης  ποσού  
οκτακοσίων  ευρώ  να  επιβληθούν  εις  βάρος  της  καλούσης  - καθ ` ης  η προσφυγή  ως  
ηττωµένης  ( άρθρο  176 ΚΠολ∆ ). 
 
∆ΙΑ  ΤΟΥΣ  ΛΟΓΟΥΣ  ΑΥΤΟΥΣ  
 
∆ικάζει  αντιµωλία  των  διαδίκων . 
 
∆έχεται  την  προσφυγή . 
 
Ανακαλεί  την  υπ ` αριθµόν  5910/2009 απόφαση  του  Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  Πειραιώς  ως  
προς  τα  κεφάλαια  αυτής  περί  αναγνωρίσεως  της  από  19 ης  Ιουλίου  2006 αποφάσεως  
ασφαλιστικών  µέτρων  του  Εµποροδικείου  του  Λονδίνου  και  περί  δικαστικών  εξόδων . 
 
Και  
 
Επιβάλλει  τα δικαστικά  έξοδα  της  καθ ` ης  η κλήση  - προσφευγούσης  ποσού  οκτακοσίων  
(800) ευρώ  εις  βάρος  της  καλούσης  - καθ ` ης  η προσφυγή . 
 
Κρίθηκε  και  αποφασίσθηκε  στον  Πειραιά  στις  4 Ιανουαρίου  2012, δηµοσιεύθηκε  δε  στο  
ακροατήριο  του  ∆ικαστηρίου  απουσών  των  διαδίκων και  των  πληρεξουσίων  τους  δικηγόρων  
στις  26 Ιανουαρίου  2012. 
 
Η Πρόεδρος  Η Γραµµατέας