Αριθµός  130/2012  
 
ΤO ΕΦΕΤΕΙΟ  ΚΕΡΚΥΡΑΣ   
 
Συγκροτήθηκε  από  τους  ∆ικαστές : Αλτάνα  Κοκκοβού , Πρόεδρο  Εφετών , Ελένη  Παπαϊωάννου  
και Ιωάννη  Παπαϊωαννίδη  - Εισηγητή , Εφέτες  και από  την  Γραµµατέα  Ελένη  Μπουνιά .  
 
Συνεδρίασε  δηµόσια  στο  ακροατήριό  του , στις  11 Μαΐου  2012, για  να  δικάσει την  εξής  
υπόθεση  µεταξύ :  
 
ΤΩΝ  ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΩΝ  :.1. ..... του  ...... και 2. ..... του  ....... κατοίκων  αµφοτέρων  … 
Κέρκυρας  και συµπλοιοκτητών , κατά  ποσοστό  50% έκαστος  του  µε  αριθµό  Νηολογίου  
Πειραιώς  ....... ( Α΄κλάσης ) Ε/Γ-Τ/Π τουριστικού  επιβατηγού  πλοίου  µε  το  όνοµα  «.......», οι 
οποίοι παραστάθηκαν  δια  του  πληρεξουσίου  τους  δικηγόρου  Φλωρέν -Ηρακλή  Καββάδα   
 
ΤΗΣ  ΚΑΘΗΣ  Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ  : Αλλοδαπής  Εταιρείας  µε  την  επωνυµία  «............ PLC» 
(............), ( πρώην  .............) η οποία  εδρεύει στην  Αγγλία  Ηνωµένου  Βασιλείου  και στην  
ακριβή  διεύθυνση  ................, νοµίµως  εκπροσωπούµενης , η οποία  παραστάθηκε  δια  της  
πληρεξούσιας  της  δικηγόρου  Φανής  Ροντογιάννη .  
 
Οι παραπάνω  προσφεύγοντες , µε  την  από  18-10-2010 και µε  αριθµό  εκθέσεως  καταθέσεως  
292/19-10-2010 προσφυγή  τους , την  οποία  απευθύνουν  ενώπιον  του  ∆ικαστηρίου  τούτου  και 
µε  την  οποία  ζητούν  τα  όσα  αναφέρονται  σ' αυτή .  
 
Κατά  τη  συζήτηση  της  υπό  κρίση  υποθέσεως , οι πληρεξούσιοι  των  διαδίκων  δικηγόροι , 
αναφέρθηκαν  στις  έγγραφες  προτάσεις  τις  οποίες  είχαν  καταθέσει  και ζήτησαν  την  παραδοχή  
τους .  
 
ΜΕΛΕΤΗΣΕ  ΤΗ  ∆ΙΚΟΓΡΑΦΙΑ   
ΣΚΕΦΘΗΚΕ  ΚΑΤΑ  ΤΟ  ΝΟΜΟ   
 
Ι. Με  την  κρινόµενη  προσφυγή  κατά  της  υπ ' αριθµ . 512/2010 οριστικής  αποφάσεως  του  
Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  Κέρκυρας , το  οποίο  δικάζοντας  κατά  την  διαδικασία  της  εκούσιας  
δικαιοδοσίας , δέχθηκε  την  αίτηση  της  καθής  η προσφυγή  για  να  περιβληθούν  µε  τον  Ελληνικό  
εκτελεστήριο  τύπο  οι τρείς  αποφάσεις , ήτοι η από  18-7-2008, η από  27-11-2008 και η από  
11-12-2008, του  Κοµητειακού  ∆ικαστηρίου  του  Γιόρκ  (York county court), σε  διαφορά  από  
αδικοπραξία  ζητείται η ανάκληση  της  άνω  αποφάσεως  για  τους  αναφερόµενους  σ' αυτή  
λόγους . Αυτή  ασκήθηκε  νοµότυπα  και εµπρόθεσµα  κατά  το  µέρος  που  ασκήθηκε  από  τον  
........ Αντίθετα  κατά  το  µέρος  που  ασκήθηκε  από  τον  ............ είναι απορριπτέα  διότι αυτός , 
όπως  προκύπτει  από  το  συνδυασµό  των  άρθρων  39, 41, 42 παρ . 2 και 43 παρ . 1 του  
Κανονισµού  44/2001, δεν  νοµιµοποιείται  ενεργητικά , αφού  δεν  πρόκειται  περί διαδίκου  κατά  
του οποίου  ζητήθηκε  η εκτέλεση , δεδοµένου  ότι δεν  αναφέρεται  στη  σχετική  αίτηση  ως  τέτοιος  
αλλά  και στις  αποφάσεις  του  αλλοδαπού  δικαστηρίου  ( άρθρο  43 του  Κανονισµού  44/2001 και 
585 παρ . 1, 215 παρ . 1 ΚΠολ∆ικ .). Πρέπει, εποµένως , η προσφυγή  κατά  το  µέρος  που  
κρίθηκε  παραδεκτή , να  γίνει τυπικά  δεκτή  και να  ερευνηθεί  ως  πρός  το  παραδεκτό  και βάσιµο  
των  λόγων  της , κατά  τις  διατάξεις  της  αµφισβητούµενης  δικαιοδοσίας  και κατά  τα  οριζόµενα , 
ειδικότερα , στις  διατάξεις  του  υπ ' αριθ . 44/2001 Κανονισµού  του  Συµβουλίου  της  Ευρωπαϊκής  
Ενωσης , ενόψει του  ότι η υπό  εκτέλεση  αποφάσεις  έχουν  εκδοθεί µετά  την  1-3-2002 
(Εφ .Πειρ . 71/2005 Ελλ .∆ικ . 46-533, Γέσιου  - Φαλτσή  : Ο ευρωπαϊκός  εκτελεστός  τίτλος  και οι 
επιδράσεις  του  στο  δίκαιο  αναγκαστικής  εκτέλεσης  στην  Ευρώπη ).  
 
ΙΙ . Σύµφωνα  µε  τη  διάταξη  του  άρθρου  34 παρ . 1 του  Κανονισµού  44/2001 του  Συµβουλίου  
της  Ευρωπαϊκής  Ενωσης , απόφαση  δεν  αναγνωρίζεται  : 1) αν  η αναγνώριση  αντίκειται στη  
δηµόσια  τάξη  του  κράτους  αναγνωρίσεως ...... Περαιτέρω , κάθε  αλλοδαπή  δικαστική  
απόφαση , µε  την  οποία  επιλύθηκε  ιδιωτική  κατά  το  Ελληνικό  δίκαιο  διαφορά  και υπόκειται σε  
εκτέλεση , κηρύσσεται  καταρχήν  εκτελεστή  στην  Ελλάδα . Στην  εκτελεστότητα  περιλαµβάνεται  
και η επιδικαζόµενη  δικαστική  δαπάνη . Οπως  προκύπτει  από  τις  συνδυασµένες  διατάξεις  των  
άρθρων  905 παρ . 3 και 323 παρ . 5 του  ΚΠολ∆ικ ., για  να  κηρυχθεί εκτελεστή  στην  Ελλάδα  
απόφαση  δικαστηρίου , απαιτείται , εκτός  από  άλλα , να  µην  είναι αντίθετη  προς  τη  « δηµόσια  
τάξη ». Στις  διατάξεις  αυτές  η δηµόσια  τάξη  νοείται µε  την  έννοια  του  άρθρου  33 του  ΑΚ . 
Εποµένως , η κήρυξη  απόφασης  αλλοδαπού  δικαστηρίου  εκτελεστής  στην  Ελλάδα  δεν  
συγχωρείται , όταν , εξαιτίας  του  περιεχοµένου  της , η εκτέλεσή  της  θα  προσέκρουε  σε  
θεµελιώδεις  πολιτειακές , ηθικές , κοινωνικές , δικαιϊκές  ή οικονοµικές  αντιλήψεις  που  κρατούν  
στη  χώρα . 
  
Επίσης  δεν  επιτρέπεται  να  εκτελεστεί  στην  Ελλάδα  απόφαση  αλλοδαπού  δικαστηρίου , όταν  
από  την  εκτέλεσή  της  πρόκειται  λόγω  της  αντίθεσης  που  συνυπάρχει  σ' αυτή  προς  τις  
θεµελιώδεις  ως  άνω  αντιλήψεις , να  διαταραχθεί  ο έννοµος  ρυθµός  που  κρατεί στη  χώρα 
(Ολ .ΑΠ  17/1999). Παρέπεται  απ ' αυτά , ότι απόφαση  αλλοδαπού  ∆ικαστηρίου  που  καταδικάζει  
τον  ηττηµένο  εναγόµενο  στα  δικαστικά  έξοδα  του  ενάγοντος , δεν  προσκρούει  καταρχήν  στην  
εγχώρια  δηµόσια  τάξη  και µπορεί να  κηρυχθεί εκτελεστή  στην  Ελλάδα , αφού  και το  Ελληνικό  
δίκαιο  έχει αντίστοιχες  διατάξεις  στα  άρθρα  173 επ. ΚΠολ∆ικ , σε  συνδυασµό  µε  τις  διατάξεις  
του  Κώδικα  ∆ικηγόρων  ( άρθρα  100 επ . Ν∆  3026/1954), που  προσδιορίζουν  το  ύψος  της  
αµοιβής . Οµως  η καταδίκη  µε  την  δικαστική  απόφαση , του  εναγοµένου  να  καταβάλλει  στον  
ενάγοντα  υπέρµετρα  δικαστικά  έξοδα  και ειδικότερα  έξοδα  τα  οποία  τελούν  σε  προφανή  
δυσαναλογία  προς  την  αξία  του  αντικειµένου  της  δίκης  και υπερβαίνουν  κατά  πολύ  την  εν  
λόγω  αξία , δεν  είναι προφανώς  ανεκτή  από  την  Ελληνική  δηµόσια  τάξη , διότι η δυσαναλογία  
αυτή : α) αντιβαίνει  στην  αρχή  της  αναλογικότητας , που  απορρέει από  τα  άρθρα  5 παρ . 1 και 
25 παρ . του  Συντάγµατος , αλλά  και τα  άρθρα  6 παρ . 1, 8 παρ . 2, 9 παρ . 2 και 10 παρ . 2 της  
ΕΣ∆Α  και δεσµεύει το  νοµοθέτη , τον  δικαστή  και την  διοίκηση  ( Ολ . ΑΠ  44/2005) και 
β) καθιστά  σχεδόν  αδύνατη  ή προβληµατική  σε  κάθε  περίπτωση , λόγω  αδυναµίας  πληρωµής  
τέτοιων  υπερβολικών  εξόδων , την  πρόσβαση  του  Ελληνα  πολίτη  σε  δικαστήριο , για  παροχή  
έννοµης  προστασίας  µε  δίκαιη  ( χρηστή ) δίκη  ( άρθρα  20 παρ . 1 του  Συντάγµατος  και 6 παρ . 1 
ΕΣ∆Α , ΑΠ  1829/2006 ΝοΒ  55-674, Εφ .Κερκ . 193/2007 αδηµ .).  
 
Εποµένως , πρέπει να  αποκρούεται  η εκτέλεση  στην  Ελλάδα  απόφαση  αλλοδαπού  
δικαστηρίου  µε  την  οποία  επιδικάζεται  πέρα  από  την  πραγµατική  ζηµία , δικαστικά  έξοδα , 
εφόσον  σε  κάθε  συγκεκριµένη  περίπτωση , βάσει των  κριτηρίων  που  αναφέρθηκαν  
παραπάνω , αυτά  είναι υπέρµετρα . ∆ιότι κατά  τούτο  η εκτέλεση  της  απόφασης  αυτής  θα  
αντέβαινε  στην  Ελληνική  δηµόσια  τάξη . Οφείλει άρα  το  δικαστήριο , προκειµένου  να  µορφώσει  
την  κρίση  του  σχετικά  µε  την  αντίθεση  ή µη  της  αλλοδαπής  απόφασης  που  εκδικάζει τέτοια  
δικαστικά  έξοδα , προς  την  εγχώρια  δηµόσια  τάξη , να  αξιολογήσει  την  αλλοδαπή  αυτή  
απόφαση  από  την  άποψη  του  υπέρµετρου  ( ΟλΑΠ  17/1999). Η απόκρουση  δε  αυτή  
περιορίζεται  στο  µέρος  της  προσβαλλοµένης  απόφασης  στο  οποίο  το  σφάλµα  της  αναφέρεται  
δηλαδή  µόνο  στην  κήρυξη  της  αλλοδαπής  απόφασης  εκτελεστής  κατά  το  κονδύλιο  των  
δικαστικών  εξόδων  που  θεωρήθηκαν  ως  υπέρµετρα  ( βλ . σχ . Ολ .ΑΠ  17/1999). Εξάλλου  µόνη  
η έλλειψη  αιτιολογίας  δεν  καθιστά  τις  αλλοδαπές  αποφάσεις  των  οποίων  ζητείται η κήρυξη  της  
εκτελεστότητας  στην  Ελλάδα  αντίθετες  στην  ηµεδαπή  δηµόσια  τάξη , αφού  η αναιτιολόγητη  
απόφαση , αν  δεν  προσβλήθηκε  µε  ένδικα  µέσα , παράγει εκτελεστότητα  κατά  το  ελληνικό  
δίκαιο  ( ΟλΑΠ  464/1991 Ελ∆ικ . 33, 941, ΑΠ  672/1999 Ελ∆ικ . 41, 385 και ΑΠ  950/1991 ΝοΒ  
1993, 289).  
 
ΙΙΙ . Στην  προκείµενη  περίπτωση  από  την  εκτίµηση  των  εγγράφων  που  οι διάδικοι 
προσκοµίζουν  και επικαλούνται , από  τα  οποία  όσα  είναι συντεταγµένα  στην  Αγγλική  γλώσσα , 
προσκοµίζονται  µαζί µε  την  επίσηµη  µετάφρασή  τους  στην  Ελληνική , αποδεικνύονται  τα  
ακόλουθα  πραγµατικά  γεγονότα : Η καθής  η προσφυγή , η οποία  είναι Βρετανική  εταιρεία , η 
οποία  διοργανώνει  και πωλεί πακέτα  διακοπών , την  12-11-2003 συµφώνησε  εγγράφως  µε  
την  Ελληνική  Εταιρεία  που  εδρεύει στην  Κέρκυρα  και µε  την  επωνυµία  «....... Ε.Ε.», να  
οργανώνει  και εκτελεί θαλάσσιες  εκδροµές  στην  Κέρκυρα  σε  πελάτες  της . Για  το  σκοπό  αυτό  
η τελευταία  συµφώνησε  µε  τον  πρώτο  των  προσφευγόντων  ........., να  πραγµατοποιεί  τις  
εκδροµές  αυτές , µε  το  πλοίο  του  «........». Την  16-7-2004 η ............ πελάτης  της  καθής  η 
προσφυγή , ηλικίας  τότε  77 ετών , κατά  τη  διάρκεια  της  σχετικής  θαλάσσιας  εκδροµής  και δη  
κατά  την  επιβίβαση  επί του  πλοίου , παραπάτησε  και έπεσε  στο  κατάστρωµα , µε  συνέπεια  να  
τραυµατισθεί  στην  πλάτη , το αριστερό  χέρι και το  αριστερό  πόδι. Η εν  λόγω  πελάτης  της  
καθής  η προσφυγή , ........., µετά  δύο  και πλέον  έτη  από  του  συµβάντος , ήτοι την  29-8-2006, 
κατέθεσε  ενώπιον  των  Αγγλικών  ∆ικαστηρίων , σχετική  αγωγή  αποζηµιώσεως  της , κατά  της  
καθής  η προσφυγή . Στη  σχετική  δίκη , η καθής  η προσφυγή  προσεπεκάλεσε  την  εταιρεία  «... 
Ε.Ε.», το  ....... και τον  .........., καθώς  επίσης  άσκησε  κατ ' αυτών  παρεµπίπτουσα  αγωγή , µε  
αίτηµα  να  υποχρεωθούν  αυτοί ως  ευθυνόµενοι  εις  ολόκληρον  µετ ' αυτής  να  της  καταβάλλουν  
όποιο  ποσό  υποχρεωθεί  αυτή  να  καταβάλλει  στην  ...... Επί των  υποθέσεων  αυτών  εκδόθηκαν  
από  το  Αγγλικό  ∆ικαστήριο : α) η από  18-7-2008 απόφαση  (Order) του  Κοµητειακού  
∆ικαστηρίου  του  Γιόρκ  (York County Court), ( αριθµός  απαίτησης  ....), σύµφωνα  µε  την  οποία , 
πλην  άλλων , η εταιρεία  «.......... Ε.Ε.», ο ....... και ο ...... υποχρεώθηκαν  να  καταβάλλουν  στην  
καθής  η προσφυγή , ως  ευθυνόµενοι  εις  ολόκληρον , το  ποσό  που  υποχρεώθηκε  αυτή  να  
καταβάλλει  στην  κυρίως  ενάγουσα  ......, ήτοι το  ποσό  των  17.000 λιρών  Αγγλίας , τη  δικαστική  
δαπάνη  αυτής  ( κυρίως  ενάγουσας ), επί της  αγωγής , η οποία  υπολογίσθηκε  στο  ποσό  των  
45.000 λιρών  Αγγλίας  και συνολικά  ( υποχρεώθηκαν  να  καταβάλλουν ) το  ποσό  των  62.000 
λιρών  Αγγλίας  (17.000 + 45.000), καθώς  και τη  δικαστική  δαπάνη  της  καθής  η προσφυγή  
(εναγοµένης ) σχετικά  µε  την  υπεράσπιση  της  κύριας  αγωγής  και της  παρεµπίπτουσας  αυτής  
αγωγής  κατ ' αυτών , β) η από  27-11-2008 απόφαση /πιστοποιητικό  δικαστικών  εξόδων  
(Default Costs Certificate) του  Κοµητειακού  ∆ικαστηρίου  του  Γιόρκ  της  Αγγλίας  ( αριθµός -
απαιτήσεως  ......) που  εκδόθηκε  εις  τριπλούν , µε  την  οποία  η εταιρεία  «..... Ε.Ε.», ο .... και ο 
........, υποχρεώθηκαν  να  καταβάλλουν  στην  καθής  η προσφυγή , ως  δικαστική  της  δαπάνη  
προς  απόκρουση  της  κύριας  αγωγής  που  είχε  ασκηθεί από  την  ..... κατ ' αυτής  και επιδίωξης  
της  παρεµπίπτουσας  ιδικής  της  αγωγής  το  ποσό  των  38.251,47 λιρών  Αγγλίας  και γ) η από  
11-12-2008 απόφαση  (Order) του  Κοµητειακού  ∆ικαστηρίου  του  Γιόρκ  ( αριθµός  απαίτησης  
..... ) µε  την  οποία  κεφαλαιοποιήθηκαν  οι τόκοι µέχρι τότε  επί του  ποσού  των  62.000 λιρών  
Αγγλίας  και υποχρεώθηκαν  η εταιρεία  «..........», ο ..... και ο ...., να  καταβάλλουν  στην  καθής  η 
προσφυγή  1.508,39 λίρες  Αγγλίας , ως  τόκους  µέχρι τότε  και επιπλέον  13,59 λίρες  Αγγλίας , 
ηµερησίως  µέχρις  εξοφλήσεως . Επιπλέον  δε  επιδικάσθηκε  δικαστική  δαπάνη  για  την  έκδοση  
αυτής  της  αποφάσεως , ύψους  452,50 λιρών  Αγγλίας . Πρόκειται  δηλαδή  για  αντιδικία , η οποία  
διήρκεσε  δύο  χρόνια , ενόψει του  ότι η αρχική  κύρια  αγωγή  της  ......., κατατέθηκε  την  29-8-
2006 και οι σχετικές  αποφάσεις  των  Αγγλικών  ∆ικαστηρίων  εκδόθηκαν  την  18-7-2008 η 
πρώτη , την  27-11-2008 η δεύτερη  και την  11-12-2008 η τρίτη , το  δε  καθορισθέν  ποσό  
αποζηµιώσεως  για  τον  τραυµατισµό  της  ......, που  είναι και το  αντικείµενο  της  δίκης  και στις  
δύο  αγωγές  ( κύρια  και παρεµπίπτουσα ), ανέρχεται  µόλις  σε  17.000 λίρες  Αγγλίας , όπως  
συνοµολογείται  εκατέρωθεν . Οι αποφάσεις  αυτές  είναι εκτελεστές  στην  Αγγλία , όπως  
προκύπτει  από  το  περιεχόµενό  τους , στο  οποίο  περιέχεται  και η από  το  άρθρο  54 του  
Κανονισµού  βεβαίωση . Ακολούθως , η καθής  η προσφυγή  ζήτησε  και επέτυχε  την  
εκτελεστότητα  των  αποφάσεων  αυτών  στην  Ελλάδα , εκδοθείσης  προς  τούτο  της  
προσβαλλοµένης  υπ ' αριθµ . 512/2010 αποφάσεως  του  Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  Κέρκυρας . 
Η εκδικασθείσα  όµως  διαφορά  από  τα  Αγγλικά  ∆ικαστήρια , που  αφορά  αποζηµίωση  17.000 
λιρών  Αγγλίας , εάν  είχε  δικασθεί ενώπιον  των  Ελληνικών  ∆ικαστηρίων , σύµφωνα  µε  τις  
διατάξεις  των  άρθρων  100 επ . του  Κώδικα  περί ∆ικηγόρων , θα  συνεπάγετο  δικαστικά  έξοδα  
περίπου  6% επί του  κεφαλαίου  των  17.000 λιρών  Αγγλίας , ήτοι περίπου  1.020 λίρες  Αγγλίας  
και όχι σε  45.000 λίρες  Αγγλίας , για  την  ενάγουσα  της  κύριας  αγωγής  όπως  συνοµολογεί  και 
η καθής  η προσφυγή , και αντίστοιχη  δικαστική  δαπάνη  για  την  εναγοµένη  της  κύριας  αγωγής  
και ενάγουσα  της  παρερπίπτουσας  αγωγής  σε  38.251,47 λίρες  Αγγλίας . Συνεπώς , η 
επιδίκαση  στην  καθής  των  πιο  πάνω  ποσών , αποτελεί υπέρµετρη  δικαστική  δαπάνη , η οποία  
τελεί σε  προφανή  δυσαναλογία  προς  την  αξία  του  αντικειµένου  της  δίκης  και δεν  είναι 
προφανώς  ανεκτή  από  την  Ελληνική  δηµόσια  τάξη  σύµφωνα  µε  όσα  αναφέρονται  στην  
παραπάνω  νοµική  σκέψη . Ενόψει αυτών  δεν  µπορεί οι ως  άνω  αποφάσεις  των  Αγγλικών  
δικαστηρίων , ως  προς  τις  διατάξεις  τους  αυτές  περί δικαστικής  δαπάνης  να  κηρυχθούν  
εκτελεστές  στην  Ελλάδα  και θα  πρέπει να  γίνει δεκτός  ως  βάσιµος  ο σχετικός  πρώτος  λόγος  
της  προσφυγής  σύµφωνα  µε  τον  οποίο  η επιδίκαση  µε  τις  άνω  αποφάσεις  δικαστικών  εξόδων  
ύψους  45.000 και 38.251,47 λιρών  Αγγλίας  για  απαίτηση  17.000 λιρών  Αγγλίας  είναι 
υπέρµετρη  και αντιβαίνει  στην  εσωτερική  δηµόσια  τάξη . Περαιτέρω  και αναφορικά  µε  τους  
δεύτερο  και τρίτο λόγους  της  προσφυγής  µε  βάση  τους  οποίους  ο προσφεύγων  ζητεί την  
ανάκληση  της  αποφάσεως  που  κήρυξε  εκτελεστές  στην  Ελλάδα  τις  προαναφερόµενες  
αποφάσεις  του  Κοµητειακού  ∆ικαστηρίου  του  Γιόρκκ  της  Αγγλίας , διότι στερούνται  παντελώς  
αιτιολογίας  και των  βασικών  στοιχείων  της  υπόθεσης , µε  αποτέλεσµα  να  προσκρούουν  στην  
ελληνική  έννοµη  τάξη , είναι απορριπτέοι , καθόσον  η έλλειψη  αιτιολογίας  δεν  καθιστά  αυτές  
αντίθετες  στην  ηµεδαπή  δηµόσια  τάξη , αφού  και η αναιτιολόγητη  απόφαση , αν  δεν  
προσβλήθηκε  µε  ένδικα  µέσα , παράγει εκτελεστότητα  κατά  το  ελληνικό  δίκαιο . Μετά  ταύτα , θα  
πρέπει, κατά  µερική  παραδοχή  της  προσφυγής , να  ανακληθεί  η 512/2010 απόφαση  του  
Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  Κέρκυρας  κατά  το  µέρος  της , που  κήρυξε  εκτελεστές  στην  Ελλάδα  
α) την  από  18.7.2008 απόφαση  του  Κοµητειακού  ∆ικαστηρίου  του  Γιόρκ  της  Αγγλίας  ( αριθµός  
απαίτησης  ...... και β) την  από  27.11.2008 απόφαση -πιστοποιητικό  δικαστικών  εξόδων  
(αριθµός  απαίτησης  ......) του  ιδίου  ∆ικαστηρίου , ως  προς  τις  διατάξεις  τους  που  αφορούν  στα  
ποσά  των  δικαστικών  εξόδων , ύψους  45.000 λιρών  Αγγλίας  και 38.251,47 λιρών  Αγγλίας  
αντιστοίχως , παρελκούσας  πλέον  της  έρευνας  της  αιτήσεως  αναστολής  εκτελέσεως  ως  άνευ  
αντικειµένου . Τα  δικαστικά  έξοδα  θα  πρέπει να  συµψηφισθούν  µεταξύ  των  διαδίκων , λόγω  
του  δυσερµήνευτου  των  διατάξεων  που  εφαρµόσθηκαν  ( αρθρ . 179 ΚΠολ∆ .).  
 
ΠΑ  ΤΟΥΣ  ΛΟΓΟΥΣ  ΑΥΤΟΥΣ   
 
Συνεκδικάζοντας  κατ ' αντιµωλίαν  των  διαδίκων  την  προσφυγή  και την  αίτηση  αναστολής .  
 
Απορρίπτει  την  αίτηση  αναστολής .  
 
Απορρίπτει  την  προσφυγή  ως  προς  τον  δεύτερο  προσφεύγοντα .  
 
∆έχεται εν  µέρει την  προσφυγή  ως  προς  τον  πρώτο  προσφεύγοντα .  
 
Ανακαλεί εν  µέρει την  υπ ' αριθµ . 512/2010 απόφαση  του  Μονοµελούς  Πρωτοδικείου  
Κέρκυρας  και µόνον  κατά  το  µέρος  της , που  κήρυξε  εκτελεστές  στην  Ελλάδα   
 
α) την  από  18-7-2008 απόφαση  του  Κοµητειακού  ∆ικαστηρίου  του  Γιόρκ  της  Αγγλίας  ( αριθµός  
απαίτησης  .....), ως  προς  την  επιδίκαση  δικαστικών  εξόδων , ύψους  45.000 λιρών  Αγγλίας   
 
και  
 
β) την  από  27-11-2008 απόφαση -πιστ /κό  δικαστικών  εξόδων  του  Κοµητειακού  ∆ικαστηρίου  
του  Γιόρκ  της  Αγγλίας  ( αριθµός  απαίτησης  ......), ως  προς  την  επιδίκαση  δικαστικών  εξόδων , 
ύψους  38.251,47 λιρών  Αγγλίας  και  
 
Συµψηφίζει  την  δικαστική  δαπάνη  για  την  παρούσα  δίκη  µεταξύ  των  διαδίκων .  
 
Κρίθηκε  και αποφασίστηκε  στην  Κέρκυρα  στις  14 Ιουνίου  2012.  
 
Η ΠΡΟΕ∆ΡΟΣ        Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ   
 
Και αυτής  αποχωρήσασας  της  Υπηρεσίας   
του  Εφετείου  Κέρκυρας  λόγω  µεταθέσεως   
προ  της  καθαρογραφής  της  απόφασης ,  
η αρχαιότερη  της  σύνθεσης  ∆ικαστής   
 
Και δηµοσιεύτηκε  σε  έκτακτη  δηµόσια  συνεδρίαση  στο  ακροατήριό  του , στις  30 Σεπτεµβρίου  
2012 µετεχόντων  στη  σύνθεση  για  τη  δηµοσίευση , ως  Προέδρου  του  Προέδρου  Εφετών  
Θωµά  Γκατζογιάννη , λόγω  µεταθέσεως  της  Προέδρου  Εφετών  Αλτάνας  Κοκκοβού  και ως  
µελών  των  Εφετών  Ελένης  Παπαΐωάννου  και Ιωάννη  Παπαϊωαννίδη  και µε  Γραµµατέα  την  
Ελένη  Μπουνιά , χωρίς  να  παρίστανται  οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοί  τους  δικηγόροι .  
 
Ο ΠΡΟΕ∆ΡΟΣ  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ