ΣΥΜΒΑΣΗ

ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΣΕΝΓΚΕΝ

της 14ης Ιουνίου 1985

μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα

Το ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ, η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, η ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, το ΜΕΓΑΛΟ ΔΟΥΚΑΤΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ και το ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ, στο εξής καλούμενα τα συμβαλλόμενα μέρη,

ΒΑΣΙΖΟΜΕΝΑ στη συμφωνία του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα,

EΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ να εκπληρώσουν την εκφρασμένη σ' αυτή τη συμφωνία θέληση να επιτύχουν την κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα κατά την κυκλοφορία των προσώπων και να διευκολύνουν τη μεταφορά και την κυκλοφορία των εμπορευμάτων,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η συνθήκη για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως συμπληρώθηκε με την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, προβλέπει ότι η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα,

ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ότι ο στόχος που επιδιώκουν τα συμβαλλόμενα μέρη συμπίπτει με αυτόν τον αντικειμενικό σκοπό, χωρίς να προδικάζουν τα μέτρα που θα ληφθούν κατ' εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης,

ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ότι η εκπλήρωση της θέλησης αυτής απαιτεί τη λήψη μιας σειράς κατάλληλων μέτρων και τη στενή συνεργασία μεταξύ των συμβαλλομένων μερών,

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:

ΤΙΤΛΟΣ I

ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Κατά την έννοια της παρούσας σύμβασης, νοούνται ως:

Εσωτερικά σύνορα: τα κοινά χερσαία σύνορα των συμβαλλομένων μερών, καθώς επίσης και τα αεροδρόμια προκειμένου περί των εσωτερικών πτήσεων και τα θαλάσσια λιμάνια προκειμένου περί των κανονικών συνδέσεων πλοίων μεταφόρτωσης, που προέρχονται ή κατευθύνονται αποκλειστικώς σε άλλο λιμάνι στο έδαφος των συμβαλλομένων μερών, χωρίς να προσεγγίσουν λιμάνια εκτός των εδαφών αυτών.

Εξωτερικά σύνορα: τα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, καθώς επίσης και τα αεροδρόμια και τα θαλάσσια λιμάνια των συμβαλλομένων μερών, εφόσον δεν αποτελούν εσωτερικά σύνορα.

Πτήση εσωτερικού: κάθε πτήση προερχόμενη ή κατευθυνόμενη αποκλειστικώς στο έδαφος των συμβαλλομένων μερών χωρίς προσγείωση στην επικράτεια τρίτου κράτους.

Τρίτο κράτος: κάθε κράτος άλλο από τα συμβαλλόμενα μέρη.

Αλλοδαπός: κάθε πρόσωπο που δεν είναι υπήκοος των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Αλλοδαπός που έχει καταχωρηθεί ως ανεπιθύμητο άτομο: κάθε αλλοδαπός που έχει καταχωρηθεί ως ανεπιθύμητος στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 96.

Σημείο συνοριακής διέλευσης: κάθε επιτρεπόμενο σημείο διέλευσης από τις αρμόδιες αρχές για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων.

Συνοριακός έλεγχος: ο έλεγχος στα σύνορα ο οποίος, ανεξάρτητα από κάθε άλλο αίτιο, στηρίζεται μόνο στην πρόθεση διέλευσης των συνόρων.

Μεταφορέας: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εκτελεί κατ' επάγγελμα, τη μεταφορά ατόμων διά εναέριας, θαλάσσιας ή χερσαίας οδού.

Τίτλος διαμονής: κάθε άδεια οποιασδήποτε μορφής, εκδιδόμενη από ένα συμβαλλόμενο μέρος που παρέχει το δικαίωμα διαμονής στο έδαφός του. Δεν περιλαμβάνεται σε αυτό τον ορισμό η προσωρινή άδεια διαμονής στο έδαφος ενός συμβαλλόμενου μέρους, που αποβλέπει στην εξέταση μιας αιτήσεως παροχής ασύλου ή μιας αιτήσεως εκδόσεως τίτλου διαμονής.

Αίτηση παροχής ασύλου: κάθε αίτηση, έγγραφη, προφορική, ή κατ' άλλο τρόπο, αλλοδαπού, στα εξωτερικά σύνορα ή στο έδαφος ενός συμβαλλόμενου μέρους, προκειμένου να επιτύχει την αναγνώρισή του ως πρόσφυγα, σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951, σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967 και να τύχει, υπό αυτή την ιδιότητά του, δικαιώματος διαμονής.

Αιτών άσυλο: κάθε αλλοδαπός ο οποίος υπέβαλε αίτηση ασύλου κατά το πνεύμα της παρούσας σύμβασης και η οποία δεν έχει κριθεί ακόμη οριστικά.

Εξέταση μιας αίτησης ασύλου: το σύνολο των διαδικασιών εξέτασης της λήψης αποφάσεων και των μέτρων που λαμβάνονται κατ' εφαρμογή των οριστικών αποφάσεων σχετικά με μια αίτηση ασύλου, με εξαίρεση τον καθορισμό του υπεύθυνου συμβαλλόμενου μέρους για την εξέταση της αίτησης ασύλου, δυνάμει των διατάξεων της παρούσας σύμβασης.

ΤΙΤΛΟΣ II

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ ΣΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

ΔΙΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

Άρθρο 2

1. Η διέλευση των εσωτερικών συνόρων μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε σημείο, χωρίς να πραγματοποιηθεί έλεγχος προσώπων.

2. Ένα συμβαλλόμενο μέρος μπορεί, εντούτοις, μετά από σύμφωνη γνώμη και των άλλων συμβαλλομένων μερών, όταν το επιβάλλει η δημόσια τάξη ή η εθνική ασφάλεια, να αποφασίσει ότι για μια περιορισμένη χρονική περίοδο θα πραγματοποιηθούν στα εσωτερικά του σύνορα εθνικοί συνοριακοί έλεγχοι, προσαρμοσμένοι στην κατάσταση. Εάν η δημόσια τάξη ή η εθνική ασφάλεια απαιτούν μια άμεση δράση, το ενδιαφερόμενο μέρος λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα και πληροφορεί το ταχύτερο δυνατό τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη.

3. Η εξάλειψη του ελέγχου προσώπων στα εσωτερικά σύνορα δεν θίγει ούτε τις διατάξεις του άρθρου 22, ούτε την άσκηση των αστυνομικών αρμοδιοτήτων εκ μέρους των αρμοδίων αρχών στο σύνολο της επικράτειας κάθε συμβαλλόμενου μέρους δυνάμει της νομοθεσίας του, ούτε τις υποχρεώσεις κατοχής, μεταφοράς και εμφανίσεως τίτλων και εγγράφων, που προβλέπονται από τη νομοθεσία του συμβαλλόμενου μέρους.

4. Οι έλεγχοι εμπορευμάτων διενεργούνται σύμφωνα με τις αντίστοιχες διατάξεις της παρούσας σύμβασης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

ΔΙΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

Άρθρο 3

1. Κατά κανόνα, η διέλευση των εξωτερικών συνόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο στα σημεία συνοριακής διέλευσης και κατά τη διάρκεια των καθορισμένων ωρών λειτουργίας. Οι αναλυτικότερες διατάξεις και οι εξαιρέσεις, ο τρόπος διεξαγωγής της μικρής διασυνοριακής κυκλοφορίας, καθώς επίσης και οι εφαρμοζόμενοι κανόνες σε ειδικές κατηγορίες της θαλάσσιας κυκλοφορίας, όπως η ναυσιπλοΐα αναψυχής ή η παράκτια αλιεία, αποφασίζονται από την εκτελεστική επιτροπή.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να θεσπίσουν κυρώσεις για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων η οποία γίνεται χωρίς άδεια, εκτός των σημείων συνοριακής διέλευσης και των καθορισμένων ωρών λειτουργίας.

Άρθρο 4

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη εγγυώνται ότι από το 1993 οι ταξιδιώτες πτήσεως προερχόμενης από τρίτο κράτος, που επιβιβάζονται σε πτήσεις εσωτερικού θα υπόκεινται προηγουμένως, κατά την είσοδο στο αεροδρόμιο αφίξεως της εξωτερικής πτήσεως, σε έλεγχο προσώπων και έλεγχο χειραποσκευών. Οι ταξιδιώτες πτήσεως εσωτερικού που επιβιβάζονται σε πτήση με προορισμό τρίτο κράτος, θα υπόκεινται προηγουμένως, κατά την έξοδο, σε έλεγχο προσώπων και σε έλεγχο χειραποσκευών στο αεροδρόμιο αναχωρήσεως της εξωτερικής πτήσεως.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα, ώστε οι έλεγχοι να μπορούν να πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1.

3. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν επηρεάζουν τον έλεγχο των καταγεγραμμένων αποσκευών· ο έλεγχος αυτός διεξάγεται στο αεροδρόμιο τελικού προορισμού ή, αντιστοίχως, στο αεροδρόμιο της αρχικής αναχωρήσεως.

4. Μέχρι την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 ημερομηνία τα αεροδρόμια θεωρούνται, κατά παρέκκλιση από τον ορισμό των εσωτερικών συνόρων, ως εξωτερικά σύνορα προκειμένου για πτήσεις εσωτερικού.

Άρθρο 5

1. Μπορεί να επιτραπεί η είσοδος στο έδαφος των συμβαλλομένων μερών, για διαμονή που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες, σε αλλοδαπούς που ανταποκρίνονται στις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) είναι κάτοχοι εγκύρου εγγράφου ή εγγράφων, επιτρεπόντων τη διέλευση των συνόρων, καθοριζομένων από την εκτελεστική επιτροπή·

β) είναι κάτοχοι μιας έγκυρης θεωρήσεως, εάν αυτή απαιτείται·

γ) προσκομίζουν, αν παραστεί ανάγκη, έγγραφα που δικαιολογούν το σκοπό και καθορίζουν τις συνθήκες της προβλεπόμενης παραμονής τους, διαθέτουν δε τα αναγκαία μέσα διαβιώσεως, τόσο για την προβλεπόμενη παραμονή τους όσο και για την επιστροφή τους στη χώρα προελεύσεώς τους ή τη διέλευση προς τρίτο κράτος στο οποίο είναι εξασφαλισμένη η είσοδός τους, ή είναι σε θέση να εξασφαλίσουν νομίμως τα μέσα διαβιώσεώς τους·

δ) δεν είναι καταχωρημένοι στους καταλόγους ανεπιθυμήτων·

ε) δεν θεωρούνται ικανοί να διαταράξουν τη δημόσια τάξη, την εθνική ασφάλεια ή τις διεθνείς σχέσεις ενός από τα συμβαλλόμενα μέρη.

2. Πρέπει να απαγορεύεται η είσοδος στο έδαφος των συμβαλλομένων μερών στους ξένους που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές στο σύνολό τους, εκτός εάν ένα από τα μέρη κρίνει απαραίτητο να παρεκκλίνει από την αρχή αυτή για λόγους ανθρωπιστικούς, ή εθνικού συμφέροντος, ή λόγω διεθνών υποχρεώσεων. Στην περίπτωση αυτή, η είσοδος θα περιορίζεται στο έδαφος του ενδιαφερόμενου συμβαλλόμενου μέρους το οποίο θα πρέπει να ειδοποιήσει τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη.

Οι κανόνες αυτοί δεν εμποδίζουν την εφαρμογή των ιδιαίτερων διατάξεων περί δικαιώματος ασύλου ούτε και των διατάξεων του άρθρου 18.

3. Επιτρέπεται η διέλευση ξένων που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής ή θεωρήσεως επιτροπής που έχει χορηγήσει ένα από τα μέρη, ή εάν αυτό είναι απαραίτητο, και των δύο αυτών εγγράφων, εκτός και αν έχουν καταχωρηθεί στον εθνικό πίνακα ανεπιθυμήτων του συμβαλλόμενου μέρους στα εξωτερικά σύνορα του οποίου παρουσιάζονται.

Άρθρο 6

1. Η διασυνοριακή κυκλοφορία στα εξωτερικά σύνορα υπόκειται στον έλεγχο των αρμοδίων αρχών. Ο έλεγχος διεξάγεται σύμφωνα με ομοιόμορφες αρχές, από τις αρμόδιες εθνικές αρχές και μέσα στα πλαίσια της εθνικής νομοθεσίας, λαμβάνοντας υπόψη το συμφέρον όλων των μερών και για το έδαφος των συμβαλλομένων μερών.

2. Οι ομοιόμορφες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι οι ακόλουθες:

α) ο έλεγχος προσώπων περιλαμβάνει όχι μόνο την εξακρίβωση των ταξιδιωτικών εγγράφων και των άλλων προϋποθέσεων εισόδου, διαμονής, εργασίας και εξόδου, αλλά επίσης και την έρευνα και την πρόληψη των απειλών κατά της εθνικής ασφαλείας και της δημόσιας τάξεως των μερών. Ο έλεγχος αυτός αφορά επίσης τα οχήματα και τα αντικείμενα που βρίσκονται στην κατοχή των προσώπων που διασχίζουν τα σύνορα. Διεξάγεται από κάθε συμβαλλόμενο μέρος σύμφωνα με τη νομοθεσία του, ιδίως όσον αφορά την έρευνα·

β) όλα τα πρόσωπα πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο ενός τουλάχιστον ελέγχου, ο οποίος θα επιτρέψει την επιβεβαίωση της ταυτότητάς τους διά της προσκομίσεως ή της επιδείξεως των ταξιδιωτικών τους εγγράφων·

γ) κατά την είσοδο, οι αλλοδαποί πρέπει να υποβάλλονται σε ενδελεχή έλεγχο, σύμφωνα με τις διατάξεις του στοιχείου α)·

δ) κατά την έξοδο, ο απαιτούμενος έλεγχος διεξάγεται με γνώμονα το συμφέρον όλων των συμβαλλομένων μερών δυνάμει της νομοθεσίας περί αλλοδαπών και για τις ανάγκες της έρευνας και της προλήψεως των απειλών κατά της εθνικής ασφαλείας και της δημόσιας τάξεως των μερών. Ο έλεγχος αυτός διενεργείται εν πάση περιπτώσει έναντι των αλλοδαπών·

ε) εάν, λόγω υπάρξεως ειδικών συνθηκών, δεν μπορούν να διεξαχθούν αυτοί οι έλεγχοι, πρέπει να καθορίζονται προτεραιότητες. Στη συνάρτηση αυτή, ο έλεγχος της κυκλοφορίας κατά την είσοδο έχει κατ' αρχήν προτεραιότητα έναντι του ελέγχου κατά την έξοδο.

3. Οι αρμόδιες αρχές επιτηρούν με κινητές μονάδες τα ενδιάμεσα διαστήματα των εξωτερικών συνόρων μεταξύ των συνοριακών σημείων διελεύσεως. Το ίδιο ισχύει και για τα σημεία διελεύσεως των συνόρων, εκτός των κανονικών ωρών λειτουργίας. Ο έλεγχος αυτός γίνεται κατά τρόπο ώστε να μην ωθεί τα άτομα στην αποφυγή των ελέγχων στα σημεία διελεύσεως. Οι όροι της επιτηρήσεως καθορίζονται, κατά περίπτωση, από την εκτελεστική επιτροπή.

4. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται να διαθέσουν προσωπικό κατάλληλο και επαρκές σε αριθμό για την άσκηση του ελέγχου και της επιβλέψεως των εξωτερικών συνόρων.

5. Στα εξωτερικά σύνορα ασκείται έλεγχος αντιστοίχου επιπέδου.

Άρθρο 7

Τα συμβαλλόμενα μέρη παρέχουν αμοιβαία συνδρομή και συνεργάζονται στενά προκειμένου να εξασφαλίσουν την αποτελεσματική διεξαγωγή των ελέγχων και της επιβλέψεως. Θα προβούν κυρίως στην ανταλλαγή κάθε είδους κατάλληλων και σημαντικών πληροφοριών, με εξαίρεση τα ονομαστικά στοιχεία προσωπικού χαρακτήρα, πλην αντιθέτων διατάξεων της παρούσας σύμβασης, σε μια -κατά το μέτρο του δυνατού- εναρμόνιση των οδηγιών προς τις υπηρεσίες που είναι επιφορτισμένες με τους ελέγχους και στην παροχή ομοιόμορφης εκπαιδεύσεως και ανακυκλώσεως του προσωπικού που υπηρετεί στην υπηρεσία ελέγχων. Η συνεργασία αυτή μπορεί να πάρει τη μορφή ανταλλαγής υπαλλήλων-συνδέσμων.

Άρθρο 8

Η εκτελεστική επιτροπή λαμβάνει όλες τις αναγκαίες αποφάσεις, σχετικά με τους πρακτικούς όρους εφαρμογής των ελέγχων και της επιτήρησης των συνόρων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ

Τμήμα 1

Θεωρήσεις σύντομης διάρκειας

Άρθρο 9

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να ακολουθήσουν κοινή πολιτική, όσον φορά την κυκλοφορία των προσώπων, και ειδικά το καθεστώς θεωρήσεων. Προς το σκοπό αυτόν, παρέχουν αμοιβαία συνδρομή. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να επιδιώξουν από κοινού την εναρμόνιση της πολιτικής τους ως προς τις θεωρήσεις.

2. Προκειμένου περί υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι υπόκεινται, κατά την υπογραφή της παρούσας συμβάσης ή κατόπιν αυτής, σε καθεστώς θεωρήσεως κοινής για όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, το καθεστώς αυτό μπορεί να μεταβληθεί μόνο με κοινή συμφωνία όλων των συμβαλλομένων μερών. Ένα συμβαλλόμενο μέρος μπορεί, σε εξαιρετική περίπτωση, να παρεκκλίνει από το κοινό καθεστώς θεωρήσεων έναντι τρίτου κράτους για σημαντικούς λόγους εθνικής πολιτικής οι οποίοι επιβάλλουν να ληφθεί επείγουσα απόφαση. Οφείλει προηγουμένως να συμβουλευθεί τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη και, κατά την απόφασή του, να λάβει υπόψη τα συμφέροντά τους, καθώς και τις επιπτώσεις αυτής της απόφασης.

Άρθρο 10

1. Θεσπίζεται μια ομοιόμορφη θεώρηση, ισχύουσα στο σύνολο του εδάφους των συμβαλλομένων μερών. Η θεώρηση αυτή, η διάρκεια ισχύος της οποίας διέπεται από το άρθρο 11, μπορεί να εκδοθεί για τρίμηνη διαμονή κατ' ανώτατο όριο.

2. Μέχρι την υλοποίηση της θεώρησης αυτής, τα συμβαλλόμενα μέρη αναγνωρίζουν τις αντίστοιχες εθνικές τους θεωρήσεις, εφόσον η χορήγησή τους πραγματοποιείται βάσει των κοινών όρων και κριτηρίων που καθορίζουν οι σχετικές διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου.

3. Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2, κάθε συμβαλλόμενο μέρος διατηρεί το δικαίωμα να περιορίσει την εδαφική ισχύ της θεωρήσεως, σύμφωνα με τους κοινούς κανόνες που ορίζονται στα πλαίσια των σχετικών διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου.

Άρθρο 11

1. Η θεώρηση που θεσπίζεται από το άρθρο 10 μπορεί να είναι:

α) θεώρηση ταξιδιού ισχύουσα για μία ή περισσότερες εισόδους, χωρίς ούτε η διάρκεια συνεχούς διαμονής, ούτε η συνολική διάρκεια των αλλεπαλλήλων διαμονών να δύνανται να υπερβούν τους τρεις μήνες ανά εξάμηνο, από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου·

β) θεώρηση διελεύσεως που επιτρέπει στον κάτοχό της να διέλθει μία, δύο ή -σε εξαιρετικές περιπτώσεις- περισσότερες φορές από το έδαφος των συμβαλλομένων μερών, προκειμένου να μεταβεί σε ένα τρίτο κράτος, χωρίς η διάρκεια της διελεύσεως να δύναται να υπερβαίνει τις πέντε ημέρες.

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν εμποδίζουν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη να χορηγήσει, σε περίπτωση ανάγκης, μια νέα θεώρηση κατά τη διάρκεια του υπό εξέταση εξαμήνου, η ισχύς της οποίας θα περιορίζεται στο έδαφός του.

Άρθρο 12

1. Η ομοιόμορφη θεώρηση που θεσπίζεται με το άρθρο 10 παράγραφος 1, χορηγείται από τις διπλωματικές και προξενικές αρχές των συμβαλλομένων μερών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, από τις αρχές των συμβαλλομένων μερών που ορίζονται στα πλαίσια του άρθρου 17.

2. Αρμόδιο συμβαλλόμενο μέρος για τη χορήγηση αυτής της θεωρήσεως είναι, κατά κανόνα, αυτό του κύριου προορισμού. Εάν ο προορισμός αυτός δεν μπορεί να καθορισθεί επακριβώς, η χορήγηση της θεωρήσεως ανήκει, κατά κανόνα, στο διπλωματικό ή προξενικό γραφείο του συμβαλλόμενου μέρους της πρώτης εισόδου.

3. Η εκτελεστική επιτροπή ορίζει τον τρόπο εφαρμογής, και ιδίως τα κριτήρια καθορισμού του κύριου προορισμού.

Άρθρο 13

1. Δεν μπορεί να καταχωρηθεί θεώρηση σε ταξιδιωτικό έγγραφο, του οποίου η ισχύς έχει λήξει.

2. Η διάρκεια ισχύος του ταξιδιωτικού εγγράφου πρέπει να υπερβαίνει τη διάρκεια ισχύος της θεωρήσεως, λαμβάνοντας υπόψη την προθεσμία χρησιμοποιήσεώς της. Πρέπει να επιτρέπει την επιστροφή του αλλοδαπού στη χώρα καταγωγής του ή την είσοδό του σε τρίτη χώρα.

Άρθρο 14

1. Δεν μπορεί να καταχωρηθεί θεώρηση σε ταξιδιωτικό έγγραφο το οποίο δεν ισχύει για κανένα από τα συμβαλλόμενα μέρη. Αν το ταξιδιωτικό έγγραφο ισχύει μόνο για ένα ή περισσότερα μέρη, η καταχωρούμενη θεώρηση περιορίζεται σε αυτό ή αυτά τα συμβαλλόμενα μέρη.

2. Σε περίπτωση που η ισχύς του ταξιδιωτικού εγγράφου δεν αναγνωρίζεται από ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα μέρη, η θεώρηση μπορεί να εκδοθεί υπό μορφήν αδείας, η οποία επέχει θέση θεωρήσεως.

Άρθρο 15

Οι θεωρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 10 εκδίδονται, κατά κανόνα, μόνον αν ο αλλοδαπός ανταποκρίνεται στους όρους εισόδου που ορίζει το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α), γ), δ) και ε).

Άρθρο 16

Εάν ένα συμβαλλόμενο μέρος κρίνει αναγκαίο να παρεκκλίνει, για μια από τις αιτίες που απαριθμούνται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, από τη αρχή που ορίζει το άρθρο 15, εκδίδοντας θεώρηση σε αλλοδαπό που δεν πληροί το σύνολο των προϋποθέσεων εισόδου του άρθρου 5 παράγραφος 1, η ισχύς αυτής της θεωρήσεως περιορίζεται στο έδαφος του συμβαλλόμενου αυτού μέρους, το οποίο οφείλει να ενημερώσει τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη.

Άρθρο 17

1. Η εκτελεστική επιτροπή εκδίδει κοινούς κανόνες για την εξέταση των αιτήσεων θεωρήσεως, φροντίζει για την ορθή εφαρμογή τους και τους προσαρμόζει στις νέες καταστάσεις και περιστάσεις.

2. Επιπλέον, η εκτελεστική επιτροπή ορίζει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η χορήγηση θεωρήσεως υπόκειται σε διαβουλεύσεις με τις κεντρικές αρχές του συμβαλλόμενου μέρους, στο οποίο εκκρεμεί η αίτηση καθώς και, κατά περίπτωση, με τις κεντρικές αρχές των άλλων συμβαλλομένων μερών.

3. Η εκτελεστική επιτροπή λαμβάνει, επιπλέον, τις απαραίτητες αποφάσεις σχετικά με τα ακόλουθα στοιχεία:

α) τα ταξιδιωτικά έγγραφα, στα οποία μπορεί να καταχωρούνται θεωρήσεις·

β) τις αρχές που είναι επιφορτισμένες με τη χορήγηση των θεωρήσεων·

γ) τους όρους χορηγήσεως των θεωρήσεων στα σύνορα·

δ) τη μορφή, το περιεχόμενο, τη διάρκεια ισχύος των θεωρήσεων και τα τέλη που εισπράττονται για τη χορήγησή τους·

ε) τους όρους παράτασης και άρνησης των θεωρήσεων που αναφέρονται στα στοιχεία γ) και δ), προκειμένου να προστατευθούν τα συμφέροντα του συνόλου των συμβαλλομένων μερών·

στ) τον τρόπο περιορισμού της εδαφικής ισχύος των θεωρήσεων·

ζ) τις αρχές που διέπουν την κατάρτιση ενός κοινού καταλόγου ανεπιθυμήτων αλλοδαπών, με την επιφύλαξη του άρθρου 96.

Τμήμα 2

Θεωρήσεις για διαμονή μακράς διαρκείας

Άρθρο 18

Οι θεωρήσεις για διαμονή άνω των τριών μηνών, είναι εθνικές θεωρήσεις που εκδίδονται από ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία του. Παρόμοια θεώρηση επιτρέπει στον κάτοχό της να διέλθει από το έδαφος των άλλων συμβαλλομένων μερών προκειμένου να εισέλθει στο έδαφος του συμβαλλομένου μέρους που χορήγησε τη θεώρηση, εκτός αν δεν πληροί τις προϋποθέσεις εισόδου που προβλέπει το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α), δ) και ε), ή αν αναγράφεται στον εθνικό κατάλογο ανεπιθυμήτων του συμβαλλόμενου μέρους, από το έδαφος του οποίου επιθυμεί να διέλθει.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

ΟΡΟΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

Άρθρο 19

1. Αλλοδαποί κάτοχοι ομοιόμορφης θεωρήσεως, οι οποίοι εισέρχονται κανονικά στο έδαφος ενός από τα συμβαλλόμενα μέρη, μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στο έδαφος του συνόλου των συμβαλλομένων μερών κατά τη διάρκεια ισχύος της θεωρήσεώς τους, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις εισόδου που προβλέπει το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α), γ), δ) και ε).

2. Μέχρι την υλοποίηση της ομοιόμορφης θεωρήσεως, οι αλλοδαποί κάτοχοι θεωρήσεως που έχει χορηγηθεί από ένα συμβαλλόμενο μέρος, οι οποίοι έχουν εισέλθει κανονικά στο έδαφος ενός από αυτά, μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στο έδαφος του συνόλου των συμβαλλομένων μερών κατά τη διάρκεια ισχύος της θεωρήσεως και κατ' ανώτατο όριο επί τρεις μήνες από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου, εφόσον πληρούν τους όρους εισόδου όπως προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α), γ), δ) και ε).

3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν έχουν εφαρμογή προκειμένου για θεωρήσεις των οποίων η ισχύς αποτελεί το αντικείμενο εδαφικού περιορισμού, σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου 3 του παρόντος τίτλου.

4. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 22.

Άρθρο 20

1. Αλλοδαποί μη υποκείμενοι στην υποχρέωση θεωρήσεως μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στο έδαφος των συμβαλλομένων μερών επί τρεις μήνες κατ' ανώτατο όριο, εντός περιόδου έξι μηνών από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου, εφόσον πληρούν τους όρους εισόδου που προβλέπονται από το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α), γ), δ) και ε).

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν παρακωλύουν το δικαίωμα κάθε συμβαλλομένου μέρους να παρατείνει την παραμονή αλλοδαπού στο έδαφός του πέραν των τριών μηνών, κάτω από ειδικές συνθήκες ή κατ' εφαρμογή των διατάξεων διμερούς συμφωνίας η οποία έχει συναφθεί πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας σύμβασης.

3. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 22.

Άρθρο 21

1. Αλλοδαποί κάτοχοι θεωρήσεως που έχει χορηγηθεί από ένα εκ των συμβαλλομένων μερών, μπορούν με την κάλυψη του τίτλου αυτού, καθώς και ενός ταξιδιωτικού εγγράφου, η ισχύς των οποίων δεν έχει λήξει, να κυκλοφορούν ελεύθερα επί τρεις μήνες κατ' ανώτατο όριο στο έδαφος των άλλων μερών εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις εισόδου που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α), γ) και ε) και δεν περιλαμβάνονται στους εθνικούς πίνακες ανεπιθυμήτων του οικείου συμβαλλομένου μέρους.

2. Η παράγραφος 1 έχει επίσης εφαρμογή σε αλλοδαπούς κατόχους προσωρινής αδείας διαμονής, που έχει χορηγηθεί από ένα συμβαλλόμενο μέρος, και ενός ταξιδιωτικού εγγράφου που έχει εκδοθεί από ένα συμβαλλόμενο μέρος.

3. Τα συμβαλλόμενα μέρη ανακοινώνουν στην εκτελεστική επιτροπή τον κατάλογο των εγγράφων που εκδίδουν και τα οποία επέχουν θέση τίτλου διαμονής ή αδείας προσωρινής διαμονής και ταξιδιωτικού εγγράφου κατά την έννοια του παρόντος άρθρου.

4. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 22.

Άρθρο 22

1. Αλλοδαποί εισερχόμενοι κανονικά στο έδαφος ενός εκ των συμβαλλομένων μερών οφείλουν να δηλώνουν την παρουσία τους στις αρμόδιες αρχές του συμβαλλομένου μέρους, στο έδαφος του οποίου εισέρχονται υπό τους όρους που καθορίζει κάθε συμβαλλόμενο μέρος. Η δήλωση αυτή μπορεί να πραγματοποιείται, κατ' επιλογή κάθε συμβαλλόμενου μέρους, κατά την είσοδο, ή εντός προθεσμίας τριών ημερών από της εισόδου στο έδαφος του συμβαλλομένου μέρους.

2. Αλλοδαποί οι οποίοι κατοικούν στο έδαφος ενός εκ των συμβαλλομένων μερών και εισέρχονται στο έδαφος άλλου συμβαλλομένου μέρους, υπόκεινται στην υποχρέωση δηλώσεως που προβλέπεται στην παράγραφο 1.

3. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος αποφασίζει τις εξαιρέσεις από τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 και τις ανακοινώνει στην εκτελεστική επιτροπή.

Άρθρο 23

1. Αλλοδαπός ο οποίος δεν πληροί, ή δεν πληροί πλέον, τις προϋποθέσεις σύντομης παραμονής που ισχύουν στο έδαφος ενός συμβαλλομένου μέρους, πρέπει κατά κανόνα να εγκαταλείψει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση τα εδάφη των συμβαλλομένων μερών.

2. Αλλοδαπός ο οποίος διαθέτει προσωρινό τίτλο ή προσωρινή άδεια διαμονής που έχει εκδοθεί από ένα άλλο συμβαλλόμενο μέρος, η ισχύς της οποίας δεν έχει ακόμα λήξει, πρέπει να κατευθυνθεί χωρίς υπαίτια καθυστέρηση στο έδαφος του συμβαλλομένου αυτού μέρους.

3. Όταν η αναχώρηση αλλοδαπού ο οποίος εμπίπτει στις ανωτέρω περιπτώσεις δεν πραγματοποιείται εθελοντικώς, ή όταν μπορεί να εκληφθεί ότι η αναχώρηση αυτή δεν θα πραγματοποιηθεί, εάν η αναχώρηση του αλλοδαπού επιβάλλεται για λόγους εθνικής ασφαλείας ή δημόσιας τάξεως, ο αλλοδαπός πρέπει να απομακρύνεται από το έδαφος του συμβαλλόμενου μέρους στο οποίο συλλαμβάνεται, υπό τους όρους που προβλέπει η εθνική νομοθεσία του συμβαλλόμενου μέρους. Εάν η εφαρμογή της νομοθεσίας αυτής δεν επιτρέπει την απομάκρυνση, τότε το οικείο συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να επιτρέψει στον αλλοδαπό τη διαμονή στο έδαφός του.

4. Η απομάκρυνση του προσώπου αυτού από το έδαφος του οικείου κράτους μπορεί να γίνει προς τη χώρα προέλευσής του, ή προς κάθε άλλο κράτος στο οποίο είναι δυνατή η είσοδός του, κατ' εφαρμογή κυρίως των σχετικών διατάξεων των συμφωνιών επανεισδοχής που έχουν συναφθεί μεταξύ των συμβαλλομένων μερών.

5. Οι διατάξεις της παραγράφου 4 δεν παρακωλύουν την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων περί ασύλου, ούτε την εφαρμογή της συμβάσεως της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 περί του καθεστώτος των προσφύγων, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, ούτε την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου και του άρθρου 33 παράγραφος 1 της παρούσας συμβάσεως.

Άρθρο 24

Υπό την επιφύλαξη εκ μέρους της εκτελεστικής επιτροπής του ορισμού, των κριτηρίων και της κατάλληλης πρακτικής διαδικασίας, τα συμβαλλόμενα μέρη συμψηφίζουν μεταξύ τους τις οικονομικές ανισορροπίες που μπορούν να προκύψουν από την υποχρέωση απομακρύνσεως που προβλέπεται στο άρθρο 23, όταν η απομάκρυνση αυτή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με έξοδα του αλλοδαπού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

ΤΙΤΛΟΙ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΩΣ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΩΝ

Άρθρο 25

1. Όταν ένα συμβαλλόμενο μέρος πρόκειται να χορηγήσει τίτλο διαμονής σε αλλοδαπό που έχει καταχωρηθεί ως ανεπιθύμητος, συμβουλεύεται προηγουμένως το καταχωρούν συμβαλλόμενο μέρος και λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντά του. Ο τίτλος διαμονής θα εκδοθεί μόνο για σοβαρούς λόγους, κυρίως ανθρωπιστικούς ή λόγους που απορρέουν από διεθνείς υποχρεώσεις.

Εάν ο τίτλος διαμονής χορηγηθεί, το συμβαλλόμενο μέρος που καταχώρησε τον αλλοδαπό προβαίνει στην ανάκληση της καταχωρήσεως, αλλά ωστόσο μπορεί να εγγράψει τον αλλοδαπό στον εθνικό του πίνακα ανεπιθυμήτων.

2. Όταν προκύπτει ότι αλλοδαπός, κάτοχος ενός ισχύοντος τίτλου διαμονής που έχει χορηγηθεί από ένα εκ των συμβαλλομένων μερών, έχει καταχωρηθεί ως ανεπιθύμητος, το συμβαλλόμενο μέρος που τον έχει καταχωρήσει συνεννοείται με το μέρος που χορήγησε τον τίτλο διαμονής, προκειμένου να αποφασισθεί αν υφίστανται επαρκείς λόγοι για να ανακληθεί ο τίτλος διαμονής.

Εάν ο τίτλος διαμονής δεν ανακληθεί, το καταχωρούν συμβαλλόμενο μέρος προβαίνει στην ανάκληση της καταχωρήσεως, αλλά μπορεί να εγγράψει τον αλλοδαπό στον εθνικό του κατάλογο ανεπιθυμήτων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Άρθρο 26

1. Υπό την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που απορρέουν από την προσχώρησή τους στη σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 σχετικά με το καθεστώς προστασίας των προσφύγων, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εισάγουν στην εθνική τους νομοθεσία τους ακόλουθους κανόνες:

α) αν υπαγορευθεί η είσοδος στο έδαφος ενός εκ των συμβαλλομένων μερών σε αλλοδαπό, ο μεταφορέας που τον έφερε με εναέρια, θαλάσσια, ή οδική συγκοινωνία στα εξωτερικά σύνορα υποχρεούται να τον αναλάβει και πάλι χωρίς υπαίτια καθυστέρηση. Κατόπιν αιτήσεως των αρχών επιτηρήσεως των συνόρων οφείλει να επαναφέρει τον αλλοδαπό στο τρίτο κράτος από το οποίο τον μετέφερε, στο τρίτο κράτος που εξέδωσε το ταξιδιωτικό έγγραφο με το οποίο ταξίδευσε, ή σε κάθε άλλο τρίτο κράτος στο οποίο είναι εξασφαλισμένη η είσοδός του·

β) ο μεταφορέας οφείλει να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να βεβαιωθεί ότι ο αλλοδαπός που μεταφέρεται με εναέρια ή θαλάσσια συγκοινωνία είναι κάτοχος των ταξιδιωτικών εγγράφων που απαιτούνται για την είσοδό του στην επικράτεια των συμβαλλομένων μερών.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται, υπό την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που απορρέουν από την προσχώρησή τους στη σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951, τη σχετική με το καθεστώς προστασίας των προσφύγων, όπως έχει τροποποιηθεί από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, και τηρώντας την συνταγματική νομοθεσία τους, να θεσπίσουν κυρώσεις κατά των μεταφορέων που διοχετεύουν από ένα τρίτο κράτος προς το έδαφός τους με εναέριες ή θαλάσσιες συγκοινωνίες αλλοδαπούς που δεν κατέχουν τα απαιτούμενα ταξιδιωτικά έγγραφα.

3. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 στοιχείο β) και της παραγράφου 2 εφαρμόζονται στους μεταφορείς ομάδων που εξασφαλίζουν διεθνείς οδικές συνδέσεις με τουριστικά λεωφορεία, με εξαίρεση την συνοριακή κυκλοφορία.

Άρθρο 27

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να θεσμοθετήσουν τις αρμόζουσες κυρώσεις κατά οιουδήποτε ο οποίος για κερδοσκοπικούς λόγους βοηθά ή επιχειρεί να βοηθήσει αλλοδαπό να εισέλθει ή να διαμείνει στο έδαφος ενός εκ των συμβαλλομένων μερών, κατά παράβαση της νομοθεσίας του συμβαλλομένου αυτού μέρους της σχετικής με την είσοδο και διαμονή αλλοδαπών.

2. Αν ένα συμβαλλόμενο μέρος ενημερωθεί για πράξεις αναφερόμενες στην παράγραφο 1, οι οποίες αποτελούν παράβαση της νομοθεσίας ενός άλλου συμβαλλομένου μέρους, ενημερώνει σχετικά το τελευταίο αυτό μέρος.

3. Το συμβαλλόμενο μέρος που ζητεί από άλλο συμβαλλόμενο μέρος να ασκήσει δίωξη λόγω παραβάσεως της νομοθεσίας του, για πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οφείλει να αιτιολογήσει διά επισήμου καταγγελίας ή βεβαιώσεως των αρμοδίων αρχών τις διατάξεις του νόμου οι οποίες παραβιάστηκαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7

ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΠΑΡΟΧΗΣ ΑΣΥΛΟΥ

Άρθρο 28

Τα συμβαλλόμενα μέρη επαναβεβαιώνουν τις υποχρεώσεις τους εκ της συμβάσεως της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951, περί του καθεστώτος των προσφύγων, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, χωρίς κανένα γεωγραφικό περιορισμό του πεδίου εφαρμογής των κειμένων αυτών, καθώς και την υποχρέωσή τους να συνεργαστούν με τις υπηρεσίες του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες, για την εφαρμογή των εν λόγω πράξεων.

Άρθρο 29

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν την εξέταση κάθε αιτήσεως παροχής ασύλου που κατατίθεται από έναν αλλοδαπό στο έδαφος ενός εξ αυτών.

2. Η υποχρέωση αυτή δεν συνεπάγεται ότι ένα συμβαλλόμενο μέρος επιτρέπει πάντοτε στον αιτούντα άσυλο την είσοδο ή τη διαμονή στο έδαφός του.

Κάθε συμβαλλόμενο μέρος, βάσει των εθνικών του διατάξεων και σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις του, διατηρεί το δικαίωμα να επαναπροωθήσει ή να απομακρύνει τον αιτούντα άσυλο προς ένα τρίτο κράτος.

3. Όποιο και αν είναι το συμβαλλόμενο μέρος στο οποίο ο αλλοδαπός απευθύνει την αίτηση παροχής ασύλου, ένα μόνο συμβαλλόμενο μέρος είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεώς του. Το συμβαλλόμενο αυτό μέρος καθορίζεται σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 30.

4. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, κάθε συμβαλλόμενο μέρος διατηρεί το δικαίωμα -για ιδιαίτερους λόγους που ανάγονται ιδίως στην εθνική νομοθεσία του- να εξετάσει μια αίτηση παροχής ασύλου έστω και αν η ευθύνη, κατά την έννοια της παρούσας συμβάσεως, ανήκει σε άλλο συμβαλλόμενο μέρος.

Άρθρο 30

1. Το συμβαλλόμενο μέρος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως παροχής ασύλου ορίζεται ως εξής:

α) αν ένα συμβαλλόμενο μέρος χορήγησε στον αιτούντα άσυλο οποιασδήποτε μορφής θεώρηση ή τίτλο διαμονής, έχει και την ευθύνη εξετάσεως της αιτήσεως. Αν η θεώρηση χορηγήθηκε ύστερα από εξουσιοδότηση άλλου συμβαλλόμενου μέρους, υπεύθυνο είναι το συμβαλλόμενο μέρος που έδωσε την εξουσιοδότηση·

β) αν περισσότερα συμβαλλόμενα μέρη χορήγησαν στον αιτούντα άσυλο οποιασδήποτε μορφής θεώρηση, ή ένα τίτλο διαμονής, το συμβαλλόμενο μέρος που είναι υπεύθυνο είναι αυτό που χορήγησε την άδεια διαμονής ή τον τίτλο διαμονής με την πλέον μακρά λήξη·

γ) εφόσον ο αιτών άσυλο δεν εγκατέλειψε το έδαφος των συμβαλλομένων μερών, η κατά τα στοιχεία α) και β) ευθύνη παραμένει, έστω και αν έχει λήξει η διάρκεια ισχύος της οποιασδήποτε μορφής θεωρήσεως ή του τίτλου διαμονής. Αν ο αιτών άσυλο εγκατέλειψε το έδαφος των συμβαλλομένων μερών μετά τη χορήγηση της θεωρήσεως ή του τίτλου διαμονής, τα έγγραφα αυτά θεμελιώνουν την ευθύνη σύμφωνα με τα στοιχεία α) και β), εκτός αν στο μεταξύ έληξε η ισχύς τους δυνάμει εθνικών διατάξεων·

δ) αν ο αιτών άσυλο έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση χορηγήσεως θεωρήσεως από τα συμβαλλόμενα μέρη, υπεύθυνο είναι το συμβαλλόμενο μέρος, από τα εξωτερικά σύνορα του οποίου εισήλθε ο αιτών άσυλο στο έδαφος των συμβαλλομένων μερών.

Εφόσον χρόνο δεν θα έχει ολοκληρωθεί η εναρμόνιση των αδειών διαμονής και αν ο αιτών το άσυλο έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση θεωρήσεως από ορισμένα μόνο συμβαλλόμενα μέρη, υπεύθυνο, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των στοιχείων α), β) και γ) είναι το συμβαλλόμενο μέρος από τα εξωτερικά σύνορα του οποίου εισήλθε ο αιτών άσυλο στα εδάφη των συμβαλλομένων μερών, επωφελούμενος της απαλλαγής από την υποχρέωση χορηγήσεως θεωρήσεως.

Αν η αίτηση παροχής ασύλου υποβληθεί σε ένα συμβαλλόμενο μέρος το οποίο έχει χορηγήσει στον αιτούντα θεώρηση διελεύσεως -ασχέτως του αν ο αιτών πέρασε ή όχι από τον έλεγχο διαβατηρίων- και αν η θεώρηση διελεύσεως χορηγήθηκε αφού η χώρα διελεύσεως βεβαιώθηκε από τις προξενικές ή διπλωματικές αρχές του συμβαλλόμενου μέρους προορισμού ότι ο αιτών άσυλο ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις εισόδου στο έδαφός της, υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεως είναι το συμβαλλόμενο μέρος προορισμού·

ε) αν ο αιτών άσυλο εισήλθε στο έδαφος των συμβαλλομένων μερών χωρίς να διαθέτει ένα ή περισσότερα έγγραφα επιτρέποντα τη διέλευση των συνόρων, όπως τα έχει καθορίσει η εκτελεστική επιτροπή, υπεύθυνο είναι το συμβαλλόμενο μέρος από τα εξωτερικά σύνορα του οποίου εισήλθε ο αιτών άσυλο στο έδαφος των συμβαλλομένων μερών·

στ) αν ένας αλλοδαπός, η αίτηση παροχής ασύλου του οποίου εξετάζεται ήδη από ένα εκ των συμβαλλομένων μερών, καταθέσει νέα αίτηση, υπεύθυνο είναι το συμβαλλόμενο μέρος που ήδη εξετάζει την αίτησή του·

ζ) αν ένας αλλοδαπός, του οποίου μια προηγούμενη αίτηση παροχής ασύλου αποτέλεσε αντικείμενο οριστικής αποφάσεως από ένα εκ των συμβαλλομένων μερών, καταθέσει νέα αίτηση, υπεύθυνο είναι το συμβαλλόμενο μέρος που εξέτασε την προηγούμενη αίτηση, εφόσον ο αλλοδαπός δεν εγκατέλειψε το έδαφος των συμβαλλομένων μερών.

2. Αν ένα συμβαλλόμενο μέρος ανέλαβε την εξέταση αιτήσεως παροχής ασύλου κατ' εφαρμογή του άρθρου 29 παράγραφος 4, το υπεύθυνο συμβαλλόμενο μέρος δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου απαλλάσσεται των υποχρεώσεών του.

3. Αν το υπεύθυνο συμβαλλόμενο μέρος δεν μπορεί να ορισθεί βάσει των κριτηρίων που ορίζονται στις παραγράφους 1 και 2, υπεύθυνο είναι το συμβαλλόμενο μέρος ενώπιον του οποίου κατατέθηκε η αίτηση παροχής ασύλου.

Άρθρο 31

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη θα προσπαθήσουν να καθορίσουν το ταχύτερο δυνατόν ποιο μεταξύ αυτών είναι υπεύθυνο για την εξέταση μιας αιτήσεως παροχής ασύλου.

2. Αν αίτηση παροχής ασύλου απευθύνεται προς μη υπεύθυνο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 30, συμβαλλόμενο μέρος από αλλοδαπό που διαμένει στο έδαφός του, το συμβαλλόμενο αυτό μέρος μπορεί να ζητήσει από το υπεύθυνο συμβαλλόμενο μέρος να αναλάβει τον αιτούντα άσυλο, προκειμένου να διεκπεραιώσει την εξέταση της αιτήσεώς του για την παροχή ασύλου.

3. Το υπεύθυνο συμβαλλόμενο μέρος υποχρεούται να αναλάβει τον αιτούντα το άσυλο που αναφέρεται στην παράγραφο 2, αν το σχετικό αίτημα προβληθεί εντός έξι μηνών από την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως παροχής ασύλου. Αν το αίτημα δεν προβληθεί εντός αυτής της προθεσμίας, υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεως παροχής ασύλου είναι το συμβαλλόμενο μέρος στο οποίο υπεβλήθη η αίτηση αυτή.

Άρθρο 32

Η εξέταση της αιτήσεως παροχής ασύλου γίνεται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του υπεύθυνου συμβαλλόμενου μέρους

Άρθρο 33

1. Όταν ο αιτών το άσυλο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας παροχής ασύλου βρίσκεται παρανόμως στο έδαφος ενός άλλου συμβαλλόμενου μέρους, το υπεύθυνο μέρος υποχρεούται να τον αναλάβει εκ νέου.

2. Η παράγραφος 1 δεν έχει εφαρμογή, όταν το άλλο συμβαλλόμενο μέρος έχει χορηγήσει προς τον αιτούντα το άσυλο τίτλο διαμονής με ισχύ μεγαλύτερη ή ίση του ενός έτους. Στην περίπτωση αυτή, η ευθύνη για την εξέταση της αιτήσεως μεταφέρεται στο άλλο συμβαλλόμενο μέρος.

Άρθρο 34

1. Το υπεύθυνο συμβαλλόμενο μέρος υποχρεούται να αναλάβει εκ νέου τον αλλοδαπό, του οποίου η αίτηση παροχής ασύλου απορρίφθηκε οριστικώς, και ο οποίος μετέβη στο έδαφος άλλου συμβαλλομένου μέρους, χωρίς να έχει άδεια διαμονής.

2. Εντούτοις η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται όταν το υπεύθυνο συμβαλλόμενο μέρος είχε απομακρύνει τον αλλοδαπό εκτός του εδάφους των συμβαλλομένων μερών.

Άρθρο 35

1. Το συμβαλλόμενο μέρος που αναγνώρισε σε έναν αλλοδαπό το καθεστώς του πρόσφυγα και του χορήγησε δικαίωμα διαμονής υποχρεούται, με την προϋπόθεση ότι συμφωνούν οι ενδιαφερόμενοι, να αναλάβει την ευθύνη της εξετάσεως της αιτήσεως παροχής ασύλου ενός μέλους της οικογένειάς του.

2. Το αναφερόμενο στην παράγραφο 1 μέλος της οικογένειας είναι ο σύζυγος ή το άγαμο τέκνο του πρόσφυγα, ηλικίας κάτω των δεκαοκτώ ετών, ή αν ο πρόσφυγας είναι άγαμο τέκνο μικρότερο των δεκαοκτώ ετών, ο πατέρας ή η μητέρα του.

Άρθρο 36

Κάθε συμβαλλόμενο μέρος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως παροχής ασύλου μπορεί, για ανθρωπιστικούς λόγους που στηρίζονται ιδίως σε οικογενειακούς ή πολιτιστικούς λόγους, να ζητήσει από ένα άλλο συμβαλλόμενο μέρος να αναλάβει την ευθύνη αυτή, εφόσον το επιθυμεί ο ενδιαφερόμενος. Το συμβαλλόμενο μέρος προς το οποίο υποβάλλεται το σχετικό αίτημα, εκτιμά κατά πόσον να ανταποκριθεί σε αυτό.

Άρθρο 37

1. Οι αρμόδιες αρχές των συμβαλλομένων μερών ανακοινώνουν αμοιβαίως, το ταχύτερο δυνατόν, πληροφορίες στα ακόλουθα θέματα:

α) κανονισμούς ή νέα μέτρα που λαμβάνονται στον τομέα του δικαιώματος ασύλου, ή τη μεταχείριση των αιτούντων άσυλο, το αργότερο, κατά την έναρξη ισχύος τους·

β) στατιστικά δεδομένα που αφορούν τις μηνιαίες αφίξεις των αιτούντων άσυλο, σημειώνοντας τις κυριότερες χώρες προελεύσεως, καθώς και τις συνακόλουθες αποφάσεις επί των αιτήσεων παροχής ασύλου, στο μέτρο που είναι διαθέσιμες·

γ) εμφάνιση ή σημαντική αύξηση ορισμένων ομάδων που ζητούν άσυλο, καθώς και τις υφιστάμενες πληροφορίες σε αυτό το θέμα·

δ) θεμελιώδεις αποφάσεις στον τομέα του δικαιώματος ασύλου.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη εξασφαλίζουν, επιπλέον, στενή συνεργασία όσον αφορά τη συγκέντρωση πληροφοριών, ως προς την κατάσταση στις χώρες προελεύσεως των αιτούντων άσυλο, προκειμένου να καταλήξουν σε κοινή εκτίμηση.

3. Κάθε επιθυμία που εκφράζεται από ένα συμβαλλόμενο μέρος σχετικά με την εμπιστευτική επεξεργασία των πληροφοριών που ανακοινώνει, πρέπει να γίνεται σεβαστή από τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη.

Άρθρο 38

1. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος διαβιβάζει σε κάθε άλλο μέρος που το ζητεί τα στοιχεία που διαθέτει σχετικά με έναν αιτούντα άσυλο, τα οποία είναι απαραίτητα για:

- τον καθορισμό του συμβαλλόμενου μέρους που είναι υπεύθυνο για την επεξεργασία της αιτήσεως παροχής ασύλου,

- την εξέταση της αιτήσεως παροχής ασύλου,

- την υλοποίηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το παρόν κεφάλαιο.

2. Τα στοιχεία αυτά μπορούν να αφορούν αποκλειστικά:

α) την ταυτότητα (όνομα και επώνυμο, ενδεχομένως προηγούμενα ονόματα, προσωνυμίες ή ψευδώνυμα, χρόνο και τόπο γεννήσεως, παρούσα και προηγούμενη ιθαγένεια του αιτούντος άσυλο και, κατά περίπτωση, των μελών της οικογένειάς του)·

β) τα έγγραφα ταυτότητας και ταξιδίου (αριθμό, διάρκεια ισχύος, ημερομηνία έκδοσης, εκδούσα αρχή, τόπος έκδοσης κ.λπ.)·

γ) τα λοιπά στοιχεία που είναι αναγκαία για τη διαπίστωση της ταυτότητας του αιτούντος·

δ) τους τόπους διαμονής και τα δρομολόγια των ταξιδίων·

ε) τους τίτλους διαμονής ή τις θεωρήσεις που έχουν χορηγηθεί από ένα συμβαλλόμενο μέρος·

στ) τον τόπο καταθέσεως της αιτήσεως παροχής ασύλου.

ζ) κατά περίπτωση, την ημερομηνία καταθέσεως μιας προηγούμενης αιτήσεως παροχής ασύλου, την ημερομηνία καταθέσεως της παρούσας αιτήσεως, την κατάσταση προόδου της διαδικασίας, το κείμενο της αποφάσεως.

3. Ένα συμβαλλόμενο μέρος μπορεί, επιπλέον, να ζητήσει από άλλο συμβαλλόμενο μέρος να του κοινοποιήσει τους λόγους που επικαλέστηκε ο αιτών άσυλο, προκειμένου να θεμελιώσει την αίτησή του και, ενδεχομένως, την αιτιολογία της ληφθείσας απόφασης που τον αφορά. Το συμβαλλόμενο μέρος στο οποίο υποβλήθηκε το σχετικό αίτημα εκτιμά κατά πόσον μπορεί να δώσει συνέχεια στο αίτημα αυτό. Η ανακοίνωση αυτών των πληροφοριών υπόκειται, σε κάθε περίπτωση, στη συναίνεση του αιτούντος το άσυλο.

4. Η ανταλλαγή στοιχείων πραγματοποιείται μετά από σχετικό αίτημα ενός συμβαλλόμενου μέρους και μόνο μεταξύ των αρχών που κάθε συμβαλλόμενο μέρος έχει ανακοινώσει προς την εκτελεστική επιτροπή.

5. Τα ανταλλασσόμενα στοιχεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για τους προβλεπόμενους στην παράγραφο 1 σκοπούς. Τα στοιχεία αυτά μπορούν να ανακοινωθούν μόνο προς διοικητικές και δικαστικές αρχές οι οποίες είναι αρμόδιες:

- για τον καθορισμό του συμβαλλόμενου μέρους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεως παροχής ασύλου,

- για την εξέταση της αιτήσεως παροχής ασύλου,

- την υλοποίηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το παρόν κεφάλαιο.

6. Το συμβαλλόμενο μέρος που διαβιβάζει τα στοιχεία μεριμνά ώστε τα στοιχεία αυτά να είναι ενημερωμένα και ακριβή.

Αν προκύψει ότι αυτό το συμβαλλόμενο μέρος χορήγησε ανακριβή στοιχεία ή στοιχεία που δεν έπρεπε να διαβιβαστούν, τα συμβαλλόμενα μέρη προς τα οποία απευθύνονται ειδοποιούνται αμέσως. Υποχρεούνται να διορθώσουν αυτές τις πληροφορίες ή να τις καταστρέψουν.

7. Ο αιτών άσυλο έχει το δικαίωμα να ζητήσει με αίτησή του να του ανακοινωθούν οι ανταλλαγείσες πληροφορίες που τον αφορούν, εφόσον χρόνο είναι διαθέσιμες.

Αν διαπιστώσει ότι οι πληροφορίες αυτές είναι ανακριβείς ή ότι δεν έπρεπε να διαβιβαστούν, έχει το δικαίωμα να απαιτήσει τη διόρθωση ή την καταστροφή τους. Οι διορθώσεις πραγματοποιούνται υπό τις συνθήκες της παραγράφου 6.

8. Σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος, η διαβίβαση και η αποδοχή των πληροφοριών που ανταλλάσσονται καταχωρούνται.

9. Τα διαβιβασθέντα στοιχεία φυλάσσονται για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει το απαραίτητο για τους σκοπούς για τους οποίους έχουν ανταλλαγεί. Η ανάγκη διατηρήσεώς τους πρέπει να εξεταστεί την κατάλληλη στιγμή από το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος.

10. Τα διαβιβαζόμενα στοιχεία τυγχάνουν, σε κάθε περίπτωση, της ίδιας τουλάχιστον προστασίας με αυτήν που προβλέπεται από το δίκαιο του παραλαμβάνοντος συμβαλλόμενου μέρους για πληροφορίες παρομοίας φύσεως.

11. Αν η επεξεργασία των στοιχείων δεν γίνει αυτομάτως, αλλά κατ' άλλο τρόπο, κάθε συμβαλλόμενο μέρος πρέπει να λάβει τα αρμόζοντα μέτρα για να εξασφαλίσει την τήρηση του παρόντος άρθρου με αποτελεσματικά μέσα ελέγχου. Αν ένα συμβαλλόμενο μέρος διαθέτει μια υπηρεσία του ιδίου τύπου προς αυτόν που αναφέρεται στην παράγραφο 12, μπορεί να αναθέσει σε αυτήν την υπηρεσία τα καθήκοντα ελέγχου.

12. Αν ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα μέρη επιθυμούν να διεξάγουν την επεξεργασία όλων ή μέρους των στοιχείων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, η ηλεκτρονική επεξεργασία επιτρέπεται μόνον αν τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν θεσπίσει νομοθεσία σχετική με την επεξεργασία αυτή, η οποία θέτει σε εφαρμογή τις αρχές της συμβάσεως του Συμβουλίου της Ευρώπης της 28ης Ιανουαρίου 1981, για την προστασία των ατόμων έναντι της αυτόματης επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και αν ανέθεσαν σε αρμόδια εθνική αρχή τον ανεξάρτητο έλεγχο της επεξεργασίας και αξιοποίησης των δεδομένων που διαβιβάζονται σύμφωνα προς την παρούσα σύμβαση.

ΤΙΤΛΟΣ III

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Άρθρο 39

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση όπως οι αστυνομικές υπηρεσίες τους παρέχουν αμοιβαία συνδρομή, τηρώντας την εθνική νομοθεσία και εντός των ορίων της αρμοδιότητός τους, για την πρόληψη και έρευνα σχετικά με αξιόποινες πράξεις εφόσον το εθνικό δίκαιο δεν απαιτεί την άδεια των δικαστικών αρχών, το δε σχετικό αίτημα και η διεκπεραίωσή του δεν συνεπάγεται την εφαρμογή μέτρων καταναγκασμού εκ μέρους του συμβαλλόμενου μέρους, προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα αυτό. Όταν οι αστυνομικές αρχές προς τις οποίες υποβάλλεται το αίτημα δεν είναι αρμόδιες για τη διεκπεραίωσή του, το διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές.

2. Οι έγγραφες πληροφορίες που χορηγούνται από το συμβαλλόμενο μέρος προς το οποίο υποβάλλεται το αίτημα δυνάμει της παραγράφου 1, μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το συμβαλλόμενο μέρος που υπέβαλε το αίτημα, ως αποδεικτικά στοιχεία ενοχής, μόνον με τη σύμφωνη γνώμη των αρμοδίων δικαστικών αρχών του συμβαλλομένου μέρους προς το οποίο το αίτημα απευθύνεται.

3. Τα αιτήματα συνδρομής που προβλέπονται στην παράγραφο 1, καθώς και οι απαντήσεις σε αυτά τα αιτήματα, μπορούν να ανταλλαγούν μεταξύ των αρμόδιων κεντρικών οργάνων κάθε συμβαλλόμενου μέρους για τη διεθνή αστυνομική συνεργασία. Όταν το αίτημα δεν μπορεί να υποβληθεί εγκαίρως διά της ανωτέρω οδού, τότε απευθύνεται από τις αστυνομικές αρχές του αιτούντος συμβαλλομένου μέρους απευθείας προς τις αρμόδιες αρχές του μέρους προς το οποίο υποβάλλεται το αίτημα και αυτές μπορούν να απαντήσουν απευθείας. Στις περιπτώσεις αυτές, η αστυνομική αρχή που υποβάλλει το αίτημα ειδοποιεί το ταχύτερο δυνατόν, σχετικά με το απευθείας αίτημά της, το αρμόδιο κεντρικό όργανο του αιτούντος συμβαλλομένου μέρους για τη διεθνή αστυνομική συνεργασία.

4. Στις παραμεθόριες περιοχές η συνεργασία μπορεί να ρυθμίζεται από διακανονισμούς μεταξύ των αρμόδιων υπουργών των συμβαλλομένων μερών.

5. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν παρακωλύουν τις πληρέστερες, παρούσες ή μελλοντικές, διμερείς συμφωνίες μεταξύ των συμβαλλομένων μερών που έχουν κοινά σύνορα. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενημερώνονται αμοιβαίως γι' αυτές τις συμφωνίες.

Άρθρο 40

1. Τα όργανα ενός εκ των συμβαλλομένων μερών, τα οποία στα πλαίσια δικαστικής έρευνας μέσα στη χώρα τους παρακολουθούν άτομο ύποπτο συμμετοχής σε αξιόποινη πράξη, που μπορεί να συνεπάγεται απέλαση, εξουσιοδοτούνται να συνεχίσουν την παρακολούθηση αυτή στο έδαφος άλλου συμβαλλομένου μέρους, αν αυτό έχει επιτρέψει τη διασυνοριακή παρακολούθηση βάσει προηγούμενης αιτήσεως δικαστικής συνδρομής. Η εξουσιοδότηση μπορεί να συνοδεύεται από προϋποθέσεις.

Η παρακολούθηση θα ανατεθεί, κατόπιν αιτήσεως, στα όργανα του συμβαλλομένου μέρους, στο έδαφος του οποίου διεξάγεται.

Η αίτηση δικαστικής συνδρομής που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο πρέπει να απευθύνεται στην αρχή που έχει ορίσει κάθε ένα εκ των συμβαλλομένων μερών, και η οποία είναι αρμόδια για την παροχή ή τη διαβίβαση της ζητουμένης εξουσιοδοτήσεως.

2. Όταν για λόγους ιδιαίτερα επείγοντες δεν μπορεί να ζητηθεί προηγουμένως η εξουσιοδότηση του άλλου συμβαλλομένου μέρους, τα αρμόδια όργανα παρακολουθήσεως εξουσιοδοτούνται να συνεχίσουν πέραν των συνόρων την παρακολούθηση ατόμου υπόπτου διαπράξεως αξιόποινων πράξεων αναφερομένων στην παράγραφο 7, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) η διέλευση των συνόρων κατά την παρακολούθηση θα ανακοινωθεί αμέσως στην αρχή του συμβαλλόμενου μέρους που ορίζεται στην παράγραφο 5, στο έδαφος του οποίου συνεχίζεται η παρακολούθηση·

β) θα κατατεθεί χωρίς υπαίτια καθυστέρηση αίτηση δικαστικής συνδρομής, που θα έχει υποβληθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 και θα εκθέτει τους λόγους που αιτιολογούν τη διέλευση των συνόρων χωρίς προηγούμενη εξουσιοδότηση.

Η παρακολούθηση θα σταματά μόλις το συμβαλλόμενο μέρος, στο έδαφος του οποίου λαμβάνει χώρα, το ζητήσει σε συνέχεια της ανακοινώσεως που προβλέπεται στο στοιχείο α), ή της αιτήσεως που προβλέπεται στο στοιχείο β), ή αν η εξουσιοδότηση δεν χορηγήθηκε πέντε ώρες μετά τη διέλευση των συνόρων.

3. Η παρακολούθηση που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 μπορεί να ασκηθεί μόνον υπό τους ακόλουθους γενικούς όρους:

α) τα παρακολουθούντα όργανα οφείλουν να συμμορφώνονται προς τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, καθώς και προς το δίκαιο του συμβαλλομένου μέρους, στο έδαφος του οποίου δρουν· οφείλουν να υπακούουν στις εντολές των αρμοδίων κατά τόπον αρχών·

β) με την επιφύλαξη των προβλεπόμενων στην παράγραφο 2 καταστάσεων, κατά τη διάρκεια της παρακολουθήσεως τα όργανα εφοδιάζονται με έγγραφο που πιστοποιεί ότι χορηγήθηκε εξουσιοδότηση·

γ) τα παρακολουθούντα όργανα πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξουν ανά πάσα στιγμή την επίσημη ιδιότητά τους·

δ) τα παρακολουθούντα όργανα μπορούν να φέρουν το υπηρεσιακό τους όπλο κατά τη διάρκεια της παρακολουθήσεως εκτός ρητής αντιθέτου αποφάσεως του συμβαλλομένου μέρους προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα· η χρησιμοποίησή του επιτρέπεται μόνο σε περίπτωση νομίμου αμύνης·

ε) η είσοδος στις ιδιωτικές κατοικίες και σε μη κοινόχρηστους χώρους απαγορεύεται·

στ) τα παρακολουθούντα όργανα δεν μπορούν ούτε να σταματήσουν, ούτε να συλλάβουν τον παρακολουθούμενο·

ζ) κάθε επιχείρηση αποτελεί αντικείμενο αναφοράς προς τις αρχές του συμβαλλόμενου μέρους, στο έδαφος του οποίου πραγματοποιείται· μπορεί να ζητηθεί η προσωπική εμφάνιση των παρακολουθούντων οργάνων·

η) οι αρχές του συμβαλλόμενου μέρους από το οποίο προέρχονται τα παρακολουθούντα όργανα προσφέρουν -όταν τούτο ζητείται από τις αρχές του συμβαλλόμενου μέρους στην επικράτεια του οποίου πραγματοποιήθηκε η παρακολούθηση- τη συνδρομή τους κατά την ανάκριση που ακολουθεί την επιχείρηση στην οποία έλαβαν μέρος, περιλαμβανομένων και των δικαστικών διαδικασιών.

4. Τα όργανα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 είναι τα ακόλουθα:

- όσον αφορά το Βασίλειο του Βελγίου: τα μέλη της Police Judiciaire près les Parquets, της Gendarmerie και της Police Comunale, καθώς επίσης και οι τελωνειακοί υπάλληλοι σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις κατάλληλες διμερείς συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 6, όσον αφορά τις δικαιοδοσίες τους τις σχετικές με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τη διακίνηση όπλων και εκρηκτικών και την παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων,

- όσον αφορά την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας: τα όργανα των Polizeien des Bundes und der Länder καθώς και, μόνο για τους τομείς της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών και της διακίνησης όπλων, τα όργανα της Zollfahndungsdienst (Υπηρεσίας Τελωνειακών Ερευνών) υπό την ιδιότητά τους ως βοηθητικών υπαλλήλων του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως,

- όσον αφορά τη Γαλλική Δημοκρατία: οι αξιωματικοί υπάλληλοι της Police Judiciaire, της Police Nationale και της Gendarmerie Nationale, καθώς και οι τελωνειακοί υπάλληλοι σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις κατάλληλες διμερείς συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 6, όσον αφορά τις δικαιοδοσίες τους τις σχετικές με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τη διακίνηση όπλων και εκρηκτικών και την παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων,

- όσον αφορά το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου: τα όργανα της Gendarmerie και της Police, καθώς και οι τελωνειακοί υπάλληλοι σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις κατάλληλες διμερείς συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 6, όσον αφορά τις δικαιοδοσίες τους τις σχετικές με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τη διακίνηση όπλων και εκρηκτικών και την παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων,

- όσον αφορά το Βασίλειο των Κάτω Χωρών: τα όργανα της Rijkspolitie και της Gemeentepolitie, καθώς και οι υπάλληλοι της Φορολογικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και Ελέγχων που είναι αρμόδιοι για τα τέλη εισαγωγής και τους ειδικούς φόρους καταναλώσεως, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις κατάλληλες διμερείς συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 6, όσον αφορά τις δικαιοδοσίες τους τις σχετικές με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τη διακίνηση όπλων και εκρηκτικών και την παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων.

5. Η αρχή που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 είναι:

- όσον αφορά το Βασίλειο του Βελγίου: το Commissariat général de la Police judiciaire,

- όσον αφορά την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας: το Bundeskriminalamt,

- όσον αφορά τη Γαλλική Δημοκρατία: η Direction centrale de la Police judiciaire,

- όσον αφορά το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου: ο Procureur général d' État

- όσον αφορά το Βασίλειο των Κάτω Χωρών: ο Landelijk Officier van Justitie που είναι αρμόδιος για τη διασυνοριακή παρακολούθηση.

6. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να επεκτείνουν διμερώς το πεδίο εφαρμογής και να θεσπίσουν πρόσθετες διατάξεις προς εκτέλεση του παρόντος άρθρου.

7. Η παρακολούθηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο για μια από τις ακόλουθες αξιόποινες πράξεις:

- δολοφονία,

- φόνος,

- βιασμός,

- εμπρησμός,

- παραχάραξη,

- διακεκριμένη κλοπή και κλεπταποδοχή,

- εκβιασμός,

- απαγωγή και ομηρία,

- δουλεμπόριο,

- παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών,

- παράβαση των διατάξεων ως προς όλα τα όπλα και τα εκρηκτικά,

- καταστροφές δι' εκρηκτικών,

- παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων,

- αδίκημα φυγής κατόπιν δυστυχήματος που προκάλεσε θάνατο ή σοβαρούς τραυματισμούς.

Άρθρο 41

1. Τα όργανα ενός εκ των συμβαλλομένων μερών τα οποία μέσα στη χώρα τους καταδιώκουν ένα άτομο που κατελήφθη επ' αυτοφώρω να ενεργεί μια από τις αξιόποινες πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4, ή να συμμετέχει σε μια από τις πράξεις αυτές, εξουσιοδοτούνται να συνεχίσουν την καταδίωξη -χωρίς προηγούμενη άδεια- στο έδαφος ενός άλλου συμβαλλομένου μέρους, όταν οι αρμόδιες αρχές του άλλου μέρους δεν μπόρεσαν να ειδοποιηθούν εκ των προτέρων για την είσοδο στο έδαφός του, λόγω εξαιρετικώς επείγοντος, με ένα από τα μέσα επικοινωνίας που προβλέπονται στο άρθρο 44, ή όταν οι αρχές αυτές δεν μπόρεσαν να βρεθούν εγκαίρως επιτόπου για να συνεχίσουν την καταδίωξη.

Το ίδιο ισχύει όταν το καταδιωκόμενο πρόσωπο, που τελεί υπό προσωρινή κράτηση, ή που εκτίει στερητική της ελευθερίας ποινή, δραπετεύει.

Τα διωκτικά όργανα προσφεύγουν, το αργότερο κατά τη διέλευση των συνόρων, στις αρμόδιες αρχές του συμβαλλόμενου μέρους στην επικράτεια του οποίου πραγματοποιείται η καταδίωξη. Η καταδίωξη σταματά μόλις ζητηθεί αυτό από το συμβαλλόμενο μέρος, στο έδαφος του οποίου θα πρέπει να συνεχιστεί. Με αίτηση των διωκτικών οργάνων, οι αρμόδιες κατά τόπον αρχές συλλαμβάνουν το καταδιωκόμενο άτομο, για να εξακριβώσουν τα στοιχεία της ταυτότητός του ή να προβούν στη σύλληψή του.

2. Η καταδίωξη ασκείται σύμφωνα με έναν από τους ακόλουθους τρόπους, οριζόμενους με τη δήλωση που προβλέπεται στην παράγραφο 9:

α) τα διωκτικά όργανα δεν έχουν το δικαίωμα να σταματήσουν τον καταδιωκόμενο·

β) αν δεν ζητηθεί η διακοπή της καταδιώξεως, οι δε αρμόδιες κατά τόπον αρχές δεν μπορούν να επέμβουν αρκετά γρήγορα, τα διωκτικά όργανα μπορούν να σταματήσουν το καταδιωκόμενο άτομο μέχρις ότου τα όργανα του συμβαλλομένου μέρους στο έδαφος του οποίου πραγματοποιείται η καταδίωξη, τα οποία πρέπει να ενημερωθούν χωρίς υπαίτια βραδύτητα, μπορούν να εξακριβώσουν την ταυτότητά του ή να προβούν στη σύλληψή του.

3. Η καταδίωξη ασκείται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, κατά έναν από τους ακόλουθους τρόπους, οριζόμενους με τη δήλωση που προβλέπεται στην παράγραφο 9:

α) μέσα σε μια ζώνη ή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη διέλευση των συνόρων, που θα καθορισθούν στη δήλωση·

β) χωρίς κατά χρόνον ή κατά τόπον περιορισμούς.

4. Με δήλωση προβλεπόμενη στην παράγραφο 8, τα συμβαλλόμενα μέρη καθορίζουν τις αξιόποινες πράξεις που προβλέπει η παράγραφος 1, κατά τον ακόλουθο τρόπο:

α) οι ακόλουθες αξιόποινες πράξεις:

- δολοφονία,

- φόνος,

- βιασμός,

- εμπρησμός,

- παραχάραξη,

- διακεκριμένη κλοπή και κλεπταποδοχή,

- εκβιασμός,

- απαγωγή και ομηρία,

- δουλεμπόριο,

- παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών,

- παράβαση των διατάξεων ως προς όλα τα όπλα και τα εκρηκτικά,

- καταστροφές δι' εκρηκτικών,

- παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων,

- αδίκημα φυγής κατόπιν δυστυχήματος που προκάλεσε θάνατο ή σοβαρούς τραυματισμούς·

β) οι παραβάσεις που μπορούν να επισύρουν απέλαση.

5. Η δίωξη μπορεί να ασκηθεί μόνον υπό τους ακόλουθους γενικούς όρους:

α) τα διωκτικά όργανα πρέπει να συμμορφώνονται προς τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και προς το δίκαιο του συμβαλλομένου μέρους στο έδαφος του οποίου δρουν· οφείλουν να υπακούουν στις διαταγές των κατά τόπον αρμοδίων αρχών·

β) η καταδίωξη πραγματοποιείται μόνο διά των κατά ξηράν συνόρων·

γ) η είσοδος στις ιδιωτικές κατοικίες και σε μη κοινόχρηστους χώρους απαγορεύεται·

δ) τα διωκτικά όργανα αναγνωρίζονται εύκολα, είτε από τη στολή τους, είτε από περιβραχιόνιο, είτε από τα ενδεικτικά σήματα που τοποθετούν στο αυτοκίνητο· η πολιτική περιβολή, συνδυασμένη με τη χρήση αυτοκινήτων με συμβατικούς αριθμούς χωρίς τα προαναφερθέντα σήματα αναγνώρισης, απαγορεύεται· τα διωκτικά όργανα πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξουν ανά πάσα στιγμή την επίσημη ιδιότητά τους·

ε) τα διωκτικά όργανα μπορούν να φέρουν το υπηρεσιακό τους όπλο· η χρησιμοποίησή του επιτρέπεται μόνο σε περίπτωση νομίμου αμύνης·

στ) μετά τη σύλληψή του σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 2 στοιχείο β), το καταδιωκόμενο πρόσωπο μπορεί να υφίσταται μόνο μια σωματική έρευνα ασφαλείας, προκειμένου να οδηγηθεί ενώπιον των αρμοδίων τοπικών αρχών· κατά τη μεταγωγή του μπορούν να χρησιμοποιούνται χειροπέδες· τα αντικείμενα που βρίσκονται στην κατοχή του καταδιωκόμενου προσώπου μπορούν να κατασχεθούν·

ζ) μετά από κάθε επιχείρηση αναφερόμενη στις παραγράφους 1, 2 και 3 τα καταδιωκτικά όργανα παρουσιάζονται ενώπιον των κατά τόπον αρμοδίων αρχών του συμβαλλόμενου μέρους, στο έδαφος του οποίου έδρασαν και δίνουν αναφορά ως προς την αποστολή τους· κατόπιν αιτήσεως των αρχών αυτών υποχρεούνται να παραμείνουν στη διάθεσή τους μέχρις ότου διαφωτιστούν πλήρως οι περιστάσεις της δράσεώς τους· ο όρος αυτός εφαρμόζεται ακόμη και όταν η δίωξη δεν οδήγησε στη σύλληψη του καταδιωκόμενου προσώπου·

η) οι αρχές του συμβαλλομένου μέρους στο οποίο υπάγονται οι αρμόδιες διωκτικές αρχές, προσφέρουν -όταν ζητείται τούτο από τις αρχές του συμβαλλόμενου μέρους, στην επικράτεια του οποίου έλαβε χώρα η καταδίωξη- τη συνδρομή τους στην έρευνα που ακολουθεί την επιχείρηση στην οποία έλαβαν μέρος, περιλαμβανομένων και των δικαστικών διαδικασιών.

6. Ένα άτομο το οποίο σε συνέχεια της προβλεπόμενης στην παράγραφο 2 δράσεως συλλαμβάνεται από τις κατά τόπον αρμόδιες αρχές, μπορεί ασχέτως της ιθαγενείας του, να κρατηθεί για προανάκριση. Οι αντίστοιχοι κανόνες του εθνικού δικαίου εφαρμόζονται κατ' αναλογία.

Αν το άτομο αυτό δεν έχει την ιθαγένεια του συμβαλλομένου μέρους στο έδαφος του οποίου συνελήφθη, αφήνεται ελεύθερο το αργότερο έξι ώρες μετά τη σύλληψή του, χωρίς να υπολογίζονται οι ώρες μεταξύ του μεσονυκτίου και της ενάτης, εκτός και αν οι κατά τόπον αρμόδιες αρχές παραλάβουν προηγουμένως οιασδήποτε μορφής αίτημα προσωρινής κρατήσεως επί σκοπώ εκδόσεως.

7. Τα όργανα που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγράφους είναι:

- όσον αφορά το Βασίλειο του Βελγίου: τα μέλη της Police Judiciaire près les Parquets, της Gendarmerie και της Police Communale, καθώς επίσης και οι τελωνειακοί υπάλληλοι σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις κατάλληλες διμερείς συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 10, όσον αφορά τις δικαιοδοσίες τους τις σχετικές με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τη διακίνηση όπλων και εκρηκτικών και την παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων,

- όσον αφορά την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας: τα όργανα των Polizeien des Bundes und der Länder καθώς και, μόνον για τους τομείς της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών και της διακίνησης όπλων, τα όργανα της Zollfahndungsdienst (Υπηρεσίας Τελωνειακών Ερευνών) υπό την ιδιότητά τους ως βοηθητικών υπαλλήλων του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως,

- όσον αφορά τη Γαλλική Δημοκρατία: οι αξιωματικοί υπάλληλοι της Police Judiciaire, της Police Nationale και της Gendarmerie Nationale, καθώς και οι τελωνειακοί υπάλληλοι σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις κατάλληλες διμερείς συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 10, όσον αφορά τις δικαιοδοσίες τους τις σχετικές με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τη διακίνηση όπλων και εκρηκτικών και την παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων,

- όσον αφορά το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου: τα όργανα της Gendarmerie και της Police, καθώς και οι τελωνειακοί υπάλληλοι σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις κατάλληλες διμερείς συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 10, όσον αφορά τις δικαιοδοσίες τους τις σχετικές με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τη διακίνηση όπλων και εκρηκτικών και την παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων,

- όσον αφορά το Βασίλειο των Κάτω Χωρών: τα όργανα της Rijkspolitie και της Gemeentepolitie, καθώς και οι υπάλληλοι της Φορολογικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και Ελέγχων που είναι αρμόδιοι για τα τέλη εισαγωγής και τους ειδικούς φόρους καταναλώσεως, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις κατάλληλες διμερείς συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 10, όσον αφορά τις δικαιοδοσίες τους τις σχετικές με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τη διακίνηση όπλων και εκρηκτικών και την παράνομη μεταφορά τοξικών και βλαβερών αποβλήτων.

8. Το παρόν άρθρο δεν θίγει για τα ενδιαφερόμενα συμβαλλόμενα μέρη το άρθρο 27 της συμφωνίας Μπενελούξ, περί εκδόσεως και δικαστικής συνδρομής σε ποινικά θέματα της 27ης Ιουνίου 1962, όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο της 11ης Μαΐου 1974.

9. Κατά την υπογραφή της παρούσας σύμβασης, κάθε συμβαλλόμενο μέρος καταθέτει δήλωση με την οποία καθορίζει, επί τη βάσει των διατάξεων των παραγράφων 2, 3 και 4, τους όρους ασκήσεως της καταδιώξεως στο έδαφός του, για κάθε συμβαλλόμενο μέρος με το οποίο έχει κοινά σύνορα.

Ένα συμβαλλόμενο μέρος μπορεί ανά πάσα στιγμή να αντικαταστήσει τη δήλωσή του με άλλη, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή δεν περιορίζει την έκταση εφαρμογής της προηγούμενης.

Κάθε δήλωση πραγματοποιείται μετά από συνεννόηση με κάθε ένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη και με πνεύμα ισοδυναμίας των καθεστώτων που ισχύουν από τις δύο πλευρές των εσωτερικών συνόρων.

10. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν, επί διμερούς επιπέδου, να διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 1 και να θεσπίσουν συμπληρωματικές διατάξεις, προς εκτέλεση του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 42

Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων που αναφέρονται στα άρθρα 40 και 41, τα όργανα που βρίσκονται σε αποστολή στο έδαφος ενός άλλου συμβαλλομένου μέρους εξομοιώνονται προς τα όργανα του μέρους αυτού, όσον αφορά τις παραβάσεις των οποίων ενδεχομένως θα είναι θύματα, ή τις οποίες ενδεχομένως θα διαπράξουν.

Άρθρο 43

1. Όταν, συμφώνως προς τα άρθρα 40 και 41 της παρούσας σύμβασης, τα όργανα ενός συμβαλλομένου μέρους βρίσκονται σε αποστολή στο έδαφος ενός άλλου συμβαλλομένου μέρους, το πρώτο συμβαλλόμενο μέρος είναι υπεύθυνο για τις ζημίες που προξενούν κατά την εκτέλεση της αποστολής τους συμφώνως προς το δίκαιο του συμβαλλομένου μέρους στο έδαφος του οποίου δρουν.

2. Το συμβαλλόμενο μέρος, στο έδαφος του οποίου προξενήθηκαν οι ζημίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, αναλαμβάνει την αποκατάσταση των ζημιών αυτών υπό τους όρους που ισχύουν για τις ζημίες που προξενούνται από τα δικά του όργανα.

3. Το συμβαλλόμενο μέρος, τα όργανα του οποίου προκάλεσαν ζημίες σε οιονδήποτε στο έδαφος ενός άλλου συμβαλλομένου μέρους, καταβάλλει εξ ολοκλήρου στο τελευταίο τα ποσά τα οποία τούτο κατέβαλε στα θύματα ή στους εξ αυτών έλκοντες δικαιώματα.

4. Με την επιφύλαξη της ασκήσεως των δικαιωμάτων του έναντι τρίτων και κατ' εξαίρεση από τη διάταξη της παραγράφου 3, κάθε ένα εκ των συμβαλλομένων μερών θα παραιτηθεί, στην περίπτωση που προβλέπεται από την παράγραφο 1, του δικαιώματος να ζητήσει από ένα άλλο συμβαλλόμενο μέρος την επιστροφή του ποσού των ζημιών που υπέστη.

Άρθρο 44

1. Σύμφωνα με τις σχετικές διεθνείς συμβάσεις και λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές συνθήκες, καθώς και τις τεχνικές δυνατότητες, τα συμβαλλόμενα μέρη δημιουργούν, κυρίως στις παραμεθόριες περιοχές, συνδέσεις τηλεφώνου, ραδιοτηλεφώνου, τέλεξ και άλλες άμεσες συνδέσεις προκειμένου να διευκολυνθεί η αστυνομική και τελωνειακή συνεργασία, ιδίως για την έγκαιρη διαβίβαση πληροφοριών, στα πλαίσια της διασυνοριακής επιτηρήσεως και καταδιώξεως.

2. Εκτός από τα μέτρα αυτά που πρέπει να ληφθούν βραχυπρόθεσμα, θα εξετάσουν τις ακόλουθες κυρίως δυνατότητες:

α) την ανταλλαγή υλικού ή την απόσπαση υπαλλήλων-συνδέσμων, εφοδιασμένων με τον κατάλληλο τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό·

β) την επέκταση των συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται στις παραμεθόριες ζώνες·

γ) τη δημιουργία μιας κοινής συνδέσεως μεταξύ αστυνομικών και τελωνειακών υπηρεσιών που δρουν στις ίδιες αυτές ζώνες·

δ) το συντονισμό των προγραμμάτων αγοράς εξοπλισμού επικοινωνιών, προκειμένου να καταλήξουν στη δημιουργία τυποποιημένων και συμβατών συστημάτων επικοινωνίας.

Άρθρο 45

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι:

α) ο διευθυντής ξενοδοχείου ή ο αντικαταστάτης του μεριμνούν ώστε οι διαμένοντες στο ξενοδοχείο αλλοδαποί, περιλαμβανομένων και των υπηκόων των άλλων συμβαλλομένων μερών, καθώς και άλλων κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την εξαίρεση των συζύγων ή των ανήλικων τέκνων που τους συνοδεύουν ή των μελών ομάδων οργανωμένων ταξιδίων, συμπληρώνουν και υπογράφουν προσωπικά τα δελτία δηλώσεως και αποδεικνύουν την ταυτότητά τους με την επίδειξη έγκυρου εγγράφου ταυτότητος·

β) τα δελτία δηλώσεως που έχουν συμπληρωθεί κατ' αυτόν τον τρόπο θα κρατούνται στη διάθεση των αρμοδίων αρχών ή θα διαβιβάζονται σ' αυτές, εφόσον οι αρχές αυτές το κρίνουν αναγκαίο για την πρόληψη απειλών, για ποινικές διώξεις ή για να διαφωτιστεί η τύχη των εξαφανισθέντων ατόμων ή των θυμάτων δυστυχήματος, εκτός αν το εθνικό δίκαιο ορίζει διαφορετικά.

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 εφαρμόζονται κατ' αναλογία στα πρόσωπα που διαμένουν σε οιοδήποτε μέρος δυνάμει μισθώσεως συναπτόμενης με παρέχοντες υπηρεσίες επί επαγγελματικής βάσεως, και ιδίως σε αντίσκηνα, τροχόσπιτα και πλεούμενα.

Άρθρο 46

1. Σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί, τηρώντας την εθνική του νομοθεσία και χωρίς να καλείται προς αυτό, να ανακοινώνει στο ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος πληροφορίες που μπορούν να είναι σημαντικές γι' αυτό και αποβλέπουν στη βοήθεια για την καταστολή μελλοντικών αξιόποινων πράξεων, την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, ή την πρόληψη απειλών κατά της δημοσίας τάξεως και ασφαλείας.

2. Με την επιφύλαξη του καθεστώτος της συνεργασίας στις παραμεθόριες περιοχές που προβλέπονται στο άρθρο 39 παράγραφος 4, οι πληροφορίες ανταλλάσσονται μέσω μιας κεντρικής υπηρεσίας που θα ορισθεί. Σε ιδιαίτερα επείγουσες περιπτώσεις, η ανταλλαγή πληροφοριών κατά την έννοια του παρόντος άρθρου μπορεί να πραγματοποιηθεί απευθείας μεταξύ των οικείων αστυνομικών αρχών, εκτός αντιθέτων εθνικών διατάξεων. Η κεντρική υπηρεσία ενημερώνεται σχετικά το ταχύτερο δυνατόν.

Άρθρο 47

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να συνάψουν διμερείς συμφωνίες που επιτρέπουν την απόσπαση υπαλλήλων-συνδέσμων ενός μέρους στις αστυνομικές υπηρεσίες του άλλου συμβαλλόμενου μέρους, για ορισμένο ή αόριστο χρόνο.

2. Η απόσπαση των υπαλλήλων-συνδέσμων για ορισμένο ή αόριστο χρόνο, έχει ως σκοπό να προάγει και επιταχύνει τη συνεργασία μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, παρέχοντας κυρίως συνδρομή:

α) υπό μορφή ανταλλαγής πληροφοριών για την προληπτική όσο και κατασταλτική καταπολέμηση της εγκληματικότητας·

β) κατά την εκτέλεση των αιτήσεων αστυνομικής και δικαστικής συνδρομής σε ποινικά θέματα·

γ) για τις ανάγκες της ασκήσεως των αποστολών των αρμόδιων αρχών που είναι επιφορτισμένες με την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων.

3. Η αποστολή των υπαλλήλων-συνδέσμων είναι γνωμοδοτικής φύσεως καθώς και συνδρομής. Δεν είναι αρμόδιοι για την αυτόνομη εκτέλεση αστυνομικών μέτρων. Παρέχουν πληροφορίες και εκτελούν την αποστολή τους στα πλαίσια των εντολών που τους έχουν δοθεί από το συμβαλλόμενο μέρος από το οποίο προέρχονται και από το συμβαλλόμενο μέρος στο οποίο είναι αποσπασμένοι. Υποβάλλουν τακτικά εκθέσεις στον προϊστάμενο της αστυνομικής υπηρεσίας στην οποία είναι αποσπασμένοι.

4. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν σε διμερές ή πολυμερές πλαίσιο ότι οι υπάλληλοι-σύνδεσμοι ενός μέρους που είναι αποσπασμένοι σε τρίτα κράτη εκπροσωπούν ταυτόχρονα τα συμφέροντα ενός ή περισσοτέρων άλλων συμβαλλομένων μερών. Δυνάμει παρομοίων συμφωνιών οι υπάλληλοι-σύνδεσμοι που είναι αποσπασμένοι σε τρίτα κράτη παρέχουν πληροφορίες σε άλλα συμβαλλόμενα μέρη κατόπιν αιτήσεως ή με ιδία πρωτοβουλία και εκτελούν, στα όρια των αρμοδιοτήτων τους, αποστολές υπέρ αυτών των μερών. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενημερώνονται αμοιβαίως ως προς τις προθέσεις τους σχετικά με την απόσπαση υπαλλήλων-συνδέσμων σε τρίτα κράτη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΕ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Άρθρο 48

1. Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου αποβλέπουν στη συμπλήρωση και τη διευκόλυνση εφαρμογής της ευρωπαϊκής συνθήκης δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις, της 20ής Απριλίου 1959. Στις σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων μερών που είναι και μέλη της Οικονομικής Ένώσης Μπενελούξ ισχύει ομοίως το εδάφιο 1 όσον αφορά το κεφάλαιο II της συνθήκης Μπενελούξ περί εκδόσεως και δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις της 27ης Ιουνίου 1962 και στη διατύπωση του πρωτοκόλλου της 11ης Μαΐου 1974.

2. Η παράγραφος 1 δεν επηρεάζει την ισχύ ευρυτέρων διατάξεων που ισχύουν μεταξύ των μελών με βάση διμερείς συμφωνίες.

Άρθρο 49

Η δικαστική συνδρομή επιτρέπεται επίσης:

α) σε διαδικασίες για πράξεις οι οποίες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο ενός ή και των δύο συμβαλλομένων μερών, τιμωρούνται ως παραβάσεις τάξεως από διοικητικά όργανα, εναντίον της αποφάσεως των οποίων μπορεί να ασκηθεί ένδικο μέσο ενώπιον ιδίως ποινικού δικαστηρίου·

β) σε διαδικασίες αποζημιώσεως για μέτρα διώξεως ή άδικης καταδίκης·

γ) σε αστικές υποθέσεις που σχετίζονται με ποινική δίωξη, εφόσον το δικαστήριο δεν έχει ακόμη αποφασίσει οριστικά επί της ποινικής διώξεως·

ε) για την επίδοση των διαδικαστικών εγγράφων σχετικά με την εκτέλεση μιας ποινής ή ενός μέτρου ασφαλείας, της εισπράξεως προστίμου ή της καταβολής των δικαστικών εξόδων·

στ) για μέτρα που σχετίζονται με την αναστολή επιβολής ή εκτελέσεως ποινής ή μέτρου ασφαλείας, την υφ' όρον απόλυση, την προσωρινή αναστολή ενάρξεως εκτίσεως ή τη διακοπή εκτίσεως ποινής ή μέτρου ασφαλείας.

Άρθρο 50

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση παροχής δικαστικής συνδρομής, κατά τα ρυθμιζόμενα από τις συμβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 48, για περιπτώσεις παραβιάσεως των διατάξεων εν γένει περί φόρων καταναλώσεως, φόρων προστιθέμενης αξίας και τελωνειακών δασμών. Ως τελωνειακές διατάξεις εννοούνται αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 2 της σύμβασης μεταξύ Βελγίου, Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Λουξεμβούργου και Ολλανδίας περί αμοιβαίας τελωνειακής υποστηρίξεως της 7ης Σεπτεμβρίου 1967, καθώς και αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1468/81 του Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 1981.

2. Αιτήσεις δικαστικής συνδρομής για περιπτώσεις κατηγορίας απάτης περί τους φόρους καταναλώσεως δεν επιτρέπεται να απορρίπτονται με την αιτιολογία ότι το κράτος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση δεν επιβάλλει φόρους καταναλώσεως.

3. Το εκζητούν συμβαλλόμενο μέρος δεν θα διαβιβάσει ή χρησιμοποιήσει πληροφορίες ή αποδεικτικά στοιχεία που έλαβε από το εκζητούμενο μέρος για ανακριτικές, διωκτικές ή διαδικαστικές πράξεις άλλες από αυτές που περιγράφονται στην αίτηση συνδρομής, χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του εκζητουμένου μέρους.

4. Η προβλεπόμενη από το παρόν άρθρο αίτηση δικαστικής συνδρομής μπορεί να απορριφθεί, όταν το ποσό που υπήρξε αντικείμενο μη καταβολής ή εξαπατήσεως δεν ξεπερνά τα 25000 Ecu ή η αξία των ειδών που εισήχθησαν ή εξήχθησαν χωρίς άδεια δεν υπερβαίνει τα 100000 Ecu, εκτός εάν η πράξη λόγω του είδους της ή του προσώπου του δράστη χαρακτηρισθεί ως πολύ σοβαρή από το εκζητούν μέρος.

5. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και στις περιπτώσεις όπου η αίτηση δικαστικής συνδρομής αναφέρεται σε πράξεις που τιμωρούνται με πρόστιμο (παραβάσεως τάξεως) και η αίτηση υποβάλλεται από δικαστική αρχή.

Άρθρο 51

Τα συμβαλλόμενα μέρη δεν μπορούν να εξαρτήσουν το παραδεκτό αιτήσεων δικαστικής συνδρομής για έρευνα ή κατάσχεση από όρους άλλους εκτός από τους ακόλουθους:

α) η πράξη που αποτελεί αντικείμενο της αιτήσεως δικαστικής συνδρομής να τιμωρείται κατά το δίκαιο και των δύο συμβαλλομένων μερών με ποινή στερητική της ελευθερίας ή μέτρο ασφαλείας περιοριστικό της ελευθερίας, το ανώτατο όριο των οποίων να είναι τουλάχιστον έξι μήνες, ή να τιμωρείται κατά το δίκαιο ενός των συμβαλλομένων μερών με ισοδύναμες κυρώσεις και κατά το δίκαιο του άλλου μέρους να τιμωρείται ως παράβαση τάξεως από διοικητική αρχή, η απόφαση της οποίας να δύναται να προσβληθεί ενώπιον ιδίως ποινικού δικαστηρίου·

β) η εκτέλεση της αιτήσεως δικαστικής συνδρομής να μην αντιτίθεται και κατά τα λοιπά στο δίκαιο του εκζητουμένου κράτους.

Άρθρο 52

1. Έκαστο των συμβαλλομένων μερών μπορεί να επιδίδει τα έγγραφα της διαδικασίας απευθείας μέσω ταχυδρομείου σε πρόσωπα που ευρίσκονται στο έδαφος ενός άλλου μέρους. Τα συμβαλλόμενα μέρη γνωστοποιούν στην εκτελεστική επιτροπή κατάλογο των εγγράφων που μπορούν να διαβιβασθούν μέσω αυτής της οδού.

2. Εάν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο παραλήπτης δεν γνωρίζει τη γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί το έγγραφο, πρέπει το έγγραφο -τουλάχιστον στα βασικά του μέρη- να μεταφρασθεί στη γλώσσα ή σε μία από τις γλώσσες του συμβαλλομένου μέρους, στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται ο παραλήπτης. Εάν η επιδίδουσα αρχή γνωρίζει ότι ο παραλήπτης ομιλεί μόνο μια άλλη γλώσσα, τότε το έγγραφο -ή τα σημαντικότερα μέρη αυτού- πρέπει να μεταφρασθούν σε αυτή την άλλη γλώσσα.

3. Ο πραγματογνώμων ή ο μάρτυς, ο οποίος δεν συμμορφώνεται σε κλήτευση που του εστάλη μέσω ταχυδρομείου, δεν επιτρέπεται να τιμωρηθεί, ακόμη και αν η κλήτευση περιέχει μέτρα καταναγκασμού, εκτός εάν αργότερα μεταβεί οικειοθελώς στο έδαφος του εκζητούντος κράτους και εκεί κλητευθεί εκ νέου νόμιμα. Οι επιδίδουσες αρχές επιμελούνται ώστε οι κλητεύσεις μέσω ταχυδρομείου να μην εμπεριέχουν μέτρα καταναγκασμού. Η διάταξη αυτή δεν επηρεάζει το άρθρο 34 της συνθήκης Μπενελούξ περί εκδόσεως και δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις, της 27ης Ιουνίου 1962, όπως είναι τροποποιημένο στο πρωτόκολλο της 11ης Μαΐου 1974.

4. Εάν η πράξη για την οποία ζητείται η δικαστική συνδρομή τιμωρείται κατά το δίκαιο τόσο του εκζητούντος όσο και του εκζητουμένου συμβαλλομένου μέρους διοικητικά ως παράβαση τάξεως που είναι δυνατό να εκκληθεί ενώπιον ποινικού δικαστηρίου, τότε η επίδοση εγγράφων λαμβάνει κατά κανόνα χώρα σύμφωνα με την παράγραφο 1.

5. Ανεξάρτητα από την παράγραφο 1, η επίδοση εγγράφων της διαδικασίας μπορεί να λάβει χώρα και μέσω της δικαστικής αρχής του εκζητουμένου κράτους, όταν η διεύθυνση του παραλήπτη είναι άγνωστη ή το εκζητούν κράτος απαιτεί προσωπική επίδοση.

Άρθρο 53

1. Οι αιτήσεις δικαστικής συνδρομής και οι σχετικές απαντήσεις δύνανται να υποβάλλονται απευθείας μεταξύ των δικαστικών αρχών.

2. Η παράγραφος 1 δεν επηρεάζει τη δυνατότητα υποβολής αιτήσεων μεταξύ των Υπουργείων Δικαιοσύνης ή μέσω των εθνικών κεντρικών γραφείων της Διεθνούς Αστυνομικής Οργανώσεως.

3. Οι αιτήσεις προσωρινής μεταφοράς ή διαμεταγωγή ατόμων που τελούν υπό καθεστώς προσωρινής κρατήσεως ή φυλακίσεως ή στα οποία έχει επιβληθεί στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας καθώς και η τακτική ή ευκαιριακή ανταλλαγή πληροφοριών από δικαστικά αρχεία γίνεται μέσω των Υπουργείων Δικαιοσύνης.

4. Σύμφωνα με το πνεύμα της ευρωπαϊκής σύμβασης για δικαστική συνδρομή σε ποινικές υποθέσεις της 20ής Απριλίου 1959, ως Υπουργείο Δικαιοσύνης σχετικά με τη Γερμανία εννοούμε τον Ομοσπονδιακό Υπουργό Δικαιοσύνης και τους Υπουργούς ή Γερουσιαστές Δικαιοσύνης των ομόσπονδων κρατών.

5. Μηνύσεις ή καταγγελίες επί σκοπώ ποινικής διώξεως, σύμφωνα με το άρθρο 21 της ευρωπαϊκής σύμβασης δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις, της 20ής Απριλίου 1959, ή σύμφωνα με το άρθρο 42 της συνθήκης Μπενελούξ για έκδοση και δικαστική συνδρομή σε ποινικά θέματα, της 27ης Ιουνίου 1962, όπως διατυπώθηκε στο πρωτόκολλο της 11ης Μαΐου 1974, λόγω παραβάσεως των διατάξεων περί οδηγήσεως και αναπαύσεως, δύνανται να διαβιβάζονται απευθείας από τις δικαστικές αρχές του εκζητούντος στις δικαστικές αρχές του εκζητουμένου κράτους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ NE BIS IN IDEM

Άρθρο 54

Όποιος καταδικάσθηκε αμετάκλητα από ένα συμβαλλόμενο μέρος δεν μπορεί να διωχθεί από ένα άλλο συμβαλλόμενο μέρος για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, υπό τον όρον όμως ότι, σε περίπτωση καταδίκης, η ποινή έχει ήδη εκτιθεί ή εκτίεται ή δεν μπορεί πλέον να εκτιθεί σύμφωνα με τους νόμους του συμβαλλομένου μέρους που επέβαλε την καταδίκη.

Άρθρο 55

1. Ένα συμβαλλόμενο μέρος μπορεί, κατά το χρόνο της κυρώσεως, αποδοχής ή εγκρίσεως της παρούσας σύμβασης, να δηλώσει ότι δεν δεσμεύεται από το άρθρο 54 σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) όταν τα πραγματικά περιστατικά τα οποία έλαβε υπόψη της η αλλοδαπή δικαστική απόφαση έλαβαν χώρα είτε εν όλω είτε εν μέρει στο έδαφός του, στην τελευταία όμως αυτή περίπτωση η εξαίρεση αυτή δεν εφαρμόζεται, εάν τα πραγματικά αυτά περιστατικά έλαβαν χώρα εν μέρει στο έδαφος του συμβαλλομένου μέρους, όπου εκδόθηκε η δικαστική απόφαση·

β) όταν τα πραγματικά περιστατικά τα οποία είχε λάβει υπόψη η αλλοδαπή δικαστική απόφαση συνιστούν αξιόποινη πράξη κατά της ασφαλείας του κράτους ή εναντίον άλλων εξίσου ουσιαστικών συμφερόντων αυτού του συμβαλλομένου μέρους·

γ) όταν τα πραγματικά περιστατικά τα οποία είχε λάβει υπόψη η αλλοδαπή δικαστική απόφαση διεπράχθησαν από δημόσιο υπάλληλο αυτού του συμβαλλόμενου μέρους κατά παράβαση των καθηκόντων της θέσεώς του.

2. Συμβαλλόμενο μέρος που προέβη στη δήλωση εξαιρέσεως που προβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχειίο β) προσδιορίζει τις κατηγορίες των αξιοποίνων πράξεων, στις οποίες μπορεί να εφαρμοσθεί αυτή η εξαίρεση.

3. Συμβαλλόμενο μέρος έχει τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή να ανακαλεί μια τέτοια δήλωση σχετική με μία ή περισσότερες από τις εξαιρέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

4. Οι εξαιρέσεις, που αποτελούν αντικείμενο μιας δηλώσεως κατά την παράγραφο 1, δεν εφαρμόζονται όταν το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος έχει ζητήσει από το άλλο συμβαλλόμενο μέρος την ποινική δίωξη για τα ίδια πραγματικά περιστατικά ή συναίνεσε στην έκδοση του εν λόγω προσώπου.

Άρθρο 56

Εάν ασκήθηκε νέα ποινική δίωξη από ένα συμβαλλόμενο μέρος εναντίον προσώπου, το οποίο καταδικάσθηκε αμετάκλητα για τα ίδια πραγματικά περιστατικά από ένα άλλο συμβαλλόμενο μέρος, ο χρόνος στερήσεως της ελευθερίας που εκτίθηκε στο έδαφος του τελευταίου τούτου συμβαλλομένου μέρους εξαιτίας αυτών των πραγματικών περιστατικών πρέπει να εκπίπτει από την κύρωση που ενδεχομένως θα επιβληθεί. Θα λαμβάνονται επίσης υπόψη, στο μέτρο που οι εθνικές νομοθεσίες το επιτρέπουν, οι οποιεσδήποτε άλλες κυρώσεις πέραν των στερητικών της ελευθερίας ποινών.

Άρθρο 57

1. Όταν κάποιος κατηγορείται για μια αξιόποινη πράξη από ένα συμβαλλόμενο μέρος και οι αρμόδιες αρχές αυτού του μέρους έχουν λόγους να πιστεύουν ότι η κατηγορία αφορά τα ίδια πραγματικά περιστατικά για τα οποία δικάστηκε ήδη αμετάκλητα από ένα άλλο συμβαλλόμενο μέρος, οι αρχές αυτές θα ζητήσουν, εάν το θεωρούν αναγκαίο, τις κατάλληλες πληροφορίες από τις αρμόδιες αρχές του συμβαλλομένου μέρους, στο έδαφος του οποίου έχει ήδη εκδοθεί μια απόφαση.

2. Οι ζητούμενες πληροφορίες θα χορηγούνται όσο το δυνατόν συντομότερα και λαμβάνονται υπόψη περαιτέρω κατά την εκκρεμή διαδικασία.

3. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος υποδεικνύει κατά το χρόνο της κυρώσεως, αποδοχής ή εγκρίσεως της παρούσας σύμβάσης τις αρχές που είναι αρμόδιες να ζητούν και να δέχονται τις πληροφορίες που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 58

Οι προηγούμενες διατάξεις δεν εμποδίζουν την εφαρμογή ευρυτέρων εθνικών διατάξεων που αφορούν την εφαρμογή της αρχής "ne bis in idem", η οποία συνδέεται με τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

ΕΚΔΟΣΗ

Άρθρο 59

1. Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου αποσκοπούν στη συμπλήρωση της ευρωπαϊκής σύμβασης εκδόσεως, της 13ης Σεπτεμβρίου 1957, καθώς και το κεφάλαιο Ι στις σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, τα οποία είναι μέλη της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της συνθήκης Μπενελούξ για την έκδοση και τη δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων της 27ης Ιουνίου 1962, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της 11ης Μαΐου 1974. Ακόμη, οι εν λόγω διατάξεις αποβλέπουν στη διευκόλυνση της εφαρμογής αυτών των συμφωνιών.

2. Η παράγραφος 1 δεν επηρεάζει την εφαρμογή ευρύτερων διατάξεων που ισχύουν με βάση διμερείς συμφωνίες μεταξύ των συμβαλλομένων μερών.

Άρθρο 60

Στις σχέσεις μεταξύ δύο συμβαλλομένων μερών, από τα οποία το ένα δεν είναι μέρος της ευρωπαϊκής σύμβασης εκδόσεως, της 13ης Σεπτεμβρίου 1957, εφαρμόζονται οι διατάξεις της σύμβασης αυτής, λαμβανομένων υπόψη των επιφυλάξεων και των δηλώσεων που κατατέθηκαν είτε κατά την επικύρωση της εν λόγω σύμβασης είτε -για τα συμβαλλόμενα μέρη που δεν είναι μέρη της σύμβασης- κατά την επικύρωση, την κύρωση ή την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης.

Άρθρο 61

Η Γαλλική Δημοκρατία υποχρεούται, κατόπιν αιτήσεως ενός άλλου συμβαλλομένου μέρους, να εκδώσει τα πρόσωπα που διώκονται ποινικώς για αξιόποινες πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται από τη γαλλική νομοθεσία με ποινή ή μέτρο ασφαλείας στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον δύο ετών, καθώς και από το δίκαιο του εκζητούντος συμβαλλομένου μέρους με ποινή ή μέτρο ασφαλείας στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον ενός έτους.

Άρθρο 62

1. Ως προς τη διακοπή της παραγραφής εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις του εκζητούντος συμβαλλομένου μέρους.

2. Αμνηστία χορηγούμενη από το εκζητούμενο συμβαλλόμενο μέρος δεν εμποδίζει την έκδοση, εκτός αν η αξιόποινη πράξη υπάγεται στη δικαιοδοσία του εν λόγω συμβαλλομένου μέρους.

3. Η έλλειψη μηνύσεως ή επίσημης αδείας που επιτρέπει την ποινική δίωξη, οι οποίες είναι απαραίτητες μόνο με βάση τη νομοθεσία του εκζητουμένου συμβαλλομένου μέρους, δεν θίγει την υποχρέωση προς έκδοση.

Άρθρο 63

Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση, σύμφωνα με τη σύμβαση και τη συνθήκη που μνημονεύθηκαν στο άρθρο 59, να εκδίδουν μεταξύ τους τα πρόσωπα που διώκονται ποινικώς από τις δικαστικές αρχές του εκζητούντος συμβαλλομένου μέρους για μια από τις αξιόποινες πράξεις που προβλέπονται στο άρθρο 50 παράγραφος 1 ή εκζητούνται για τις τελευταίες με σκοπό την εκτέλεση ποινής ή μέτρου ασφαλείας που έχει επιβληθεί για μια τέτοια αξιόποινη πράξη.

Άρθρο 64

Ένα σήμα στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν διαβιβαζόμενο σύμφωνα με το άρθρο 95, έχει το ίδιο αποτέλεσμα με μια αίτηση προσωρινής συλλήψεως υπό την έννοια του άρθρου 16 της ευρωπαϊκής σύμβασης εκδόσεως, της 13ης Σεπτεμβρίου 1957, ή του άρθρου 15 της συνθήκης Μπενελούξ για την έκδοση και τη δικαστική συνδρομή για ποινικές υποθέσεις της 27ης Ιουνίου 1962, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της 11ης Μαΐου 1974.

Άρθρο 65

1. Επιφυλασσομένης της δυνατότητας προσφυγής μέσω της διπλωματικής οδού, οι αιτήσεις εκδόσεως και διαμεταγωγής απευθύνονται από το αρμόδιο Υπουργείο του εκζητούντος συμβαλλομένου μέρους στο αρμόδιο Υπουργείο του εκζητουμένου συμβαλλομένου μέρους.

2. Αρμόδια υπουργεία είναι:

- για το Βασίλειο του Βελγίο: το Υπουργείο Δικαιοσύνης,

- για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανία: το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Δικαιοσύνης και οι Υπουργοί ή οι Γερουσιαστές Δικαιοσύνης των ομόσπονδων κρατών,

- για τη Γαλλική Δημοκρατία: το Υπουργείο Εξωτερικών,

- για το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου: το Υπουργείο Δικαιοσύνης,

- για το Βασίλειο των Κάτω Χωρών: το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Άρθρο 66

1. Αν η έκδοση ενός εκζητουμένου προσώπου δεν απαγορεύεται ρητώς βάσει του δικαίου του εκζητουμένου συμβαλλομένου μέρους, το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να επιτρέψει την έκδοση χωρίς την τήρηση της τυπικής διαδικασίας εκδόσεως, υπό τον όρο ότι το εκζητούμενο πρόσωπο συναινεί με έκθεση που συντάσσεται ενώπιον δικαστή και μετά από ακρόαση από τον τελευταίο, ώστε να τον πληροφορήσει για το δικαίωμά του σε τυπική διαδικασία εκδόσεως. Το εκζητούμενο πρόσωπο μπορεί να παρίσταται με δικηγόρο κατά τη διάρκεια της ακροάσεώς του.

2. Στην περίπτωση εκδόσεως βάσει της παραγράφου 1, το εκζητούμενο πρόσωπο που δηλώνει ρητώς παραίτηση της προστασίας που του παρέχει η αρχή της ειδικότητας, δεν μπορεί να ανακαλέσει τη δήλωση αυτή.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

Άρθρο 67

Για τα συμβαλλόμενα μέρη που προσεχώρησαν στη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης της 21ης Μαρτίου 1983 για τη μεταφορά καταδίκων ισχύουν συμπληρωματικά οι ακόλουθες διατάξεις.

Άρθρο 68

1. Ένα συμβαλλόμενο μέρος στο έδαφος του οποίου υπήκοος ενός άλλου συμβαλλομένου μέρους καταδικάσθηκε αμετάκλητα σε ποινή περιοριστική της ελευθερίας ή σε μέτρο ασφαλείας, μπορεί εάν ο περί ου ο λόγος προσπαθήσει να αποφύγει την έναρξη ή την συνέχιση εκτελέσεως της ποινής ή του μέτρου ασφαλείας καταφεύγοντας στην πατρίδα του, να απευθύνει αίτηση προς το κράτος, στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται ο φυγόδικος, να αναλάβει την εκτέλεση της ποινής ή του μέτρου ασφαλείας.

2. Εν αναμονή των εγγράφων που θεμελιώνουν την αίτηση αναλήψεως της εκτελέσεως της ποινής ή των μέτρων ασφαλείας ή του μέρους της ποινής που δεν έχει εκτιθεί ακόμη και της εκδόσεως της σχετικής αποφάσεως, το εκζητούμενο συμβαλλόμενο μέρος δύναται, μετά από αίτηση του εκζητούντος μέρους, να διατάξει την προσωρινή κράτηση του καταδίκου ή να λάβει άλλα μέτρα που θα διασφαλίζουν τη διαμονή του στο έδαφος του εκζητουμένου κράτους.

Άρθρο 69

Η μεταβίβαση της εκτελέσεως της ποινής κατά το άρθρο 68 δεν προϋποθέτει τη συναίνεση του προσώπου που καταδικάσθηκε σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας. Οι άλλες διατάξεις της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης της 21ης Μαρτίου 1983 σχετικά με τη μεταφορά των καταδίκων εφαρμόζονται ανάλογα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Άρθρο 70

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη συγκροτούν μόνιμη ομάδα εργασίας επιφορτισμένη με την εξέταση των κοινών προβλημάτων που αφορούν την καταστολή της εγκληματικότητας στον τομέα των ναρκωτικών, καθώς και την επεξεργασία, ενδεχομένως, προτάσεων προκειμένου να βελτιωθούν, αν παραστεί ανάγκη, οι πρακτικές και τεχνικές πλευρές της συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλομένων μερών. Η ομάδα εργασίας υποβάλει τις προτάσεις της στην εκτελεστική επιτροπή.

2. Η ομάδα εργασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, της οποίας τα μέλη ορίζονται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, θα περιλαμβάνει, ειδικότερα, αντιπροσώπους των αστυνομικών και τελωνειακών αρχών.

Άρθρο 71

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση, όσον αφορά την άμεση ή έμμεση διάθεση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών οποιασδήποτε μορφής, περιλαμβανομένης και της ινδικής καννάβεως, καθώς και την κατοχή των εν λόγω προϊόντων και ουσιών με σκοπό τη διάθεση ή την εξαγωγή τους, να λάβουν σε συμφωνία με τις υφιστάμενες συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών(1), κάθε απαραίτητο μέτρο για την πρόληψη και την καταστολή της παράνομης διακινήσεως ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να προλαμβάνουν και να καταστέλλουν με τη βοήθεια διοικητικών και ποινικών μέτρων την παράνομη εξαγωγή ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, περιλαμβανομένης και της ινδικής καννάβεως, καθώς και την πώληση, την προμήθεια και την παράδοση των εν λόγω προϊόντων και ουσιών, με κάθε επιφύλαξη των σχετικών διατάξεων των άρθρων 74, 75 και 76.

3. Προκειμένου να καταπολεμήσουν την παράνομη εισαγωγή ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, περιλαμβανομένης και της ινδικής καννάβεως, τα συμβαλλόμενα μέρη θα ενισχύσουν τους ελέγχους της κυκλοφορίας προσώπων και εμπορευμάτων, καθώς και των μέσων μεταφοράς στα εξωτερικά σύνορα. Τα μέτρα αυτά θα οριστούν ακριβέστερα από την ομάδα εργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 70. Η εν λόγω ομάδα εργασίας θα λάβει υπόψη, ειδικότερα, τη μεταφορά ενός μέρους του προσωπικού της αστυνομίας και των τελωνείων, που θα αποδεσμευτεί από τα εσωτερικά σύνορα, καθώς και την προσφυγή σε σύγχρονες μεθόδους ανιχνεύσεως ναρκωτικών και σε ειδικά για το σκοπό αυτό εκπαιδευμένους σκύλους.

4. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, τα συμβαλλόμενα μέρη θα εποπτεύουν, ειδικότερα, τα μέρη για τα οποία είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούνται για τη διακίνηση των ναρκωτικών.

5. Όσον αφορά την καταπολέμηση της παράνομης ζήτησης ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών οποιασδήποτε μορφής, περιλαμβανομένης και της ινδικής καννάβεως, τα συμβαλλόμενα μέρη θα λάβουν κάθε δυνατό μέτρο για την πρόληψη και καταπολέμηση των αρνητικών επιπτώσεων της παράνομης αυτής ζήτησης. Τα συμβαλλόμενα μέρη είναι υπεύθυνα για τη λήψη των αναγκαίων για το σκοπό αυτό μέτρων.

Άρθρο 72

Σύμφωνα με το σύνταγμα και την εθνική νομοθεσία τους, τα συμβαλλόμενα μέρη εγγυώνται ότι θα ληφθούν τα αναγκαία νόμιμα μέτρα, ώστε να γίνει δυνατή η κατάσχεση και η δήμευση των προϊόντων της παράνομης διακινήσεως ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών.

Άρθρο 73

1. Σύμφωνα με το σύνταγμα και την εθνική νομοθεσία τους, τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να λάβουν μέτρα προκειμένου να γίνουν δυνατές οι ελεγχόμενες παραδόσεις στην απαγορευμένη κυκλοφορία ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών.

2. Η απόφαση προσφυγής σε ελεγχόμενες παραδόσεις θα λαμβάνεται σε κάθε περίπτωση βάσει της εκ των προτέρων εγκρίσεως του κάθε ενδιαφερόμενου συμβαλλόμενου μέρους.

3. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος διατηρεί τη διεύθυνση και τον έλεγχο της επιχειρήσεως στην επικράτειά του, και εξουσιοδοτείται να παρέμβει.

Άρθρο 74

Όσον αφορά το νόμιμο εμπόριο ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι οι έλεγχοι που απορρέουν από τις συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών που αναφέρονται στο άρθρο 71 και πραγματοποιούνται στα εσωτερικά σύνορα, μεταφέρονται, στο μέτρο του δυνατού, στο εσωτερικό της χώρας.

Άρθρο 75

1. Όσον αφορά την κυκλοφορία ταξιδιωτών με προορισμό την επικράτεια ή εντός της επικρατείας των συμβαλλομένων μερών, τα πρόσωπα μπορούν να μεταφέρουν τα αναγκαία, στα πλαίσια θεραπευτικής αγωγής, ναρκωτικά ή ψυχοτρόπους ουσίες, μόνον εφόσον επιδεικνύουν σε κάθε έλεγχο πιστοποιητικό που εκδόθηκε ή επικυρώθηκε από αρμόδια προς το σκοπό αυτόν υπηρεσία του κράτους διαμονής.

2. Η εκτελεστική επιτροπή αποφασίζει για τη μορφή και το περιεχόμενο του πιστοποιητικού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και χορηγείται από τα συμβαλλόμενα μέρη, ειδικότερα δε για τις πληροφορίες που αφορούν τη φύση και την ποσότητα των προϊόντων και των ουσιών, καθώς και τη διάρκεια του ταξιδιού.

3. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενημερώνουν αμοιβαία τις αρμόδιες αρχές για την έκδοση ή την επικύρωση του πιστοποιητικού που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 76

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αποφασίζουν, εφόσον είναι αναγκαίο και σύμφωνα με τα ιατρικά, ηθικά και πρακτικά έθιμά τους, τα κατάλληλα μέτρα για τον έλεγχο των ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, που υπόκεινται, στην επικράτεια ενός ή περισσότερων από τα συμβαλλόμενα μέρη, σε ελέγχους αυστηρότερους από ό,τι στη δική τους επικράτεια, ώστε να μην θέσουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα των ελέγχων αυτών.

2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται επίσης και για τις ουσίες που χρησιμοποιούνται συχνά για την παρασκευή ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών.

3. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενημερώνονται αμοιβαία για τα μέτρα που λαμβάνουν προκειμένου να υλοποιήσουν την εποπτεία του νόμιμου εμπορίου των ουσιών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.

4. Τα προβλήματα που συναντώνται στα πλαίσια αυτά, αναφέρονται τακτικά στην εκτελεστική επιτροπή.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7

ΠΥΡΟΒΟΛΑ ΟΠΛΑ ΚΑΙ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ

Άρθρο 77

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να προσαρμόσουν στις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές εθνικές τους διατάξεις που αναφέρονται στην απόκτηση, την κατοχή, την εμπορία και την παράδοση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών.

2. Το παρόν κεφάλαιο αφορά την απόκτηση, την κατοχή, την εμπορία και την παράδοση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών από φυσικά και νομικά πρόσωπα· δεν ισχύει για παραδόσεις όπλων προς τις κεντρικές και περιφερειακές αρχές, τις ένοπλες δυνάμεις και την αστυνομία, ούτε την απόκτηση και την κατοχή όπλων από τις εν λόγω αρχές, ούτε την κατασκευή πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών από δημόσιες επιχειρήσεις.

Άρθρο 78

1. Στα πλαίσια του παρόντος κεφαλαίου, τα πυροβόλα όπλα κατατάσσονται ως εξής:

α) απαγορευμένα όπλα·

β) όπλα για τα οποία απαιτείται άδεια·

γ) όπλα για τα οποία απαιτείται δήλωση.

2. Ο μηχανισμός του κλείστρου, ο γεμιστήρας και η κάννη των πυροβόλων όπλων υπόκεινται, κατ' αναλογία, στις διατάξεις που ισχύουν για το όπλο του οποίου αποτελούν τμήμα ή για το οποίο προορίζονται.

3. Κατά την έννοια της παρούσας σύμβασης, ως βραχύκαννα όπλα νοούνται τα πυροβόλα όπλα των οποίων το μήκος της κάννης δεν υπερβαίνει τα 30 cm, ή των οποίων το ολικό μήκος δεν υπερβαίνει τα 60 cm· ως μακρύκαννα όπλα νοούνται όλα τα άλλα πυροβόλα όπλα.

Άρθρο 79

1. Ο κατάλογος των απαγορευμένων πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών περιλαμβάνει τα ακόλουθα αντικείμενα:

α) τα πυροβόλα όπλα που χρησιμοποιούνται συνήθως ως πολεμικά πυροβόλα όπλα·

β) τα αυτόματα πυροβόλα όπλα, ακόμη και αν δεν είναι πολεμικά όπλα·

γ) τα πυροβόλα όπλα παραλλαγμένα με τη μορφή άλλου αντικειμένου·

δ) τα πυρομαχικά με διατρητικές, εκρηκτικές ή εμπρηστικές σφαίρες, καθώς και τα βλήματα για τα πυρομαχικά αυτά·

ε) τα πυρομαχικά για πιστόλια και περίστροφα με βλήματα dum-dum ή κοίλου γεμίσματος, καθώς και τα βλήματα για τα πυρομαχικά αυτά.

2. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν, σε ειδικές περιπτώσεις, να χορηγούν άδειες για τα πυροβόλα όπλα και τα πυρομαχικά της παραγράφου 1, εφόσον το γεγονός αυτό δεν αντιβαίνει στη δημόσια τάξη και ασφάλεια.

Άρθρο 80

1. Ο κατάλογος των πυροβόλων όπλων για την απόκτηση και την κατοχή των οποίων απαιτείται άδεια, περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα πυροβόλα όπλα, εφόσον αυτά δεν είναι απαγορευμένα:

α) τα βραχύκαννα ημιαυτόματα ή επαναληπτικά πυροβόλα όπλα·

β) τα βραχύκαννα πυροβόλα όπλα μιας βολής με κεντρική επίκρουση·

γ) τα βραχύκαννα πυροβόλα όπλα μιας βολής με δακτυλιοειδή επίκρουση, συνολικού μήκους μικρότερου από 28 cm·

δ) τα μακρύκαννα ημιαυτόματα πυροβόλα όπλα των οποίων ο γεμιστήρας και η θαλάμη μπορούν να φέρουν περισσότερα από τρία φυσίγγια·

ε) τα μακρύκαννα επαναληπτικά και ημιαυτόματα πυροβόλα όπλα με λεία κάννη, το μήκος της οποίας δεν υπερβαίνει τα 60 cm·

στ) τα ημιαυτόματα μη πολεμικά πυροβόλα όπλα που έχουν τη μορφή αυτόματου πολεμικού πυροβόλου όπλου.

2. Ο κατάλογος των πυροβόλων όπλων για τα οποία απαιτείται άδεια δεν περιλαμβάνει:

α) όπλα προοριζόμενα να δίνουν σήμα προειδοποιήσεως, να εκτοξεύουν δακρυγόνα ή να δίνουν σήμα συναγερμού, υπό τον όρο ότι με τεχνικά μέσα εξασφαλίζεται ότι δεν είναι δυνατή η μετατροπή τους με κοινά εργαλεία σε όπλα κατάλληλα για την εκτόξευση πυρομαχικών με σφαίρες και ότι η εκτόξευση μιας ερεθιστικής ουσίας δεν προκαλεί ανεπανόρθωτες ζημιές σε ανθρώπους·

β) τα μακρύκαννα ημιαυτόματα πυροβόλα όπλα των οποίων ο γεμιστήρας και η θαλάμη δεν μπορούν να περιέχουν περισσότερα από τρία φυσίγγια χωρίς να επαναγεμίζονται, υπό τον όρο ότι ο γεμιστήρας είναι σταθερός ή ότι διασφαλίζεται ότι τα εν λόγω όπλα δεν μπορούν να μετατραπούν με κοινά εργαλεία σε όπλα των οποίων ο γεμιστήρας και η θαλάμη μπορούν να περιέχουν περισσότερα από τρία φυσίγγια.

Άρθρο 81

Στον κατάλογο των πυροβόλων όπλων για τα οποία απαιτείται δήλωση περιλαμβάνονται, εφόσον τα όπλα αυτά δεν είναι ούτε απαγορευμένα ούτε υπόκεινται σε άδεια:

α) τα μακρύκαννα επαναληπτικά πυροβόλα όπλα·

β) τα μακρύκαννα πυροβόλα όπλα μιας βολής με μία ή περισσότερες κάννες με ραβδώσεις·

γ) τα βραχύκαννα πυροβόλα όπλα, μιας βολής με δακτυλιοειδή επίκρουση, συνολικού μήκους μεγαλύτερου από 28 cm·

δ) τα όπλα που αναφέρονται στο άρθρο 80 παράγραφος 2 στοιχείο β).

Άρθρο 82

Οι κατάλογοι των όπλων που αναφέρονται στα άρθρα 79, 80 και 81 δεν περιλαμβάνουν:

α) τα πυροβόλα όπλα των οποίων ο τύπος ή το έτος κατασκευής είναι -πλην εξαιρέσεων- προγενέστερα της 1ης Ιανουαρίου 1870, υπό τον όρο ότι αυτά δεν μπορούν να δεχθούν πυρομαχικά που προορίζονται για όπλα απαγορευμένα ή για τα οποία απαιτείται άδεια·

β) αναπαραγωγή όπλων της κατηγορίας που αναφέρεται στο στοιχείο α), υπό τον όρο ότι δεν είναι δυνατή η χρησιμοποίηση φυσιγγίου με μεταλλικό περίβλημα·

γ) τα πυροβόλα όπλα που έχουν καταστεί ακατάλληλα για χρήση με οποιαδήποτε πυρομαχικά, με την εφαρμογή τεχνικών μεθόδων εγγυημένων από έναν επίσημο οργανισμό με τη χάραξη του ειδικού προς τούτο σήματος, ή αναγνωρισμένων από ένα τέτοιο οργανισμό.

Άρθρο 83

Η άδεια αποκτήσεως και κατοχής πυροβόλου όπλου που αναφέρεται στο άρθρο 80, χορηγείται μόνο:

α) σε πρόσωπα που έχουν συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας τους, πλην παρεκκλίσεων για κυνηγετικές ή αθλητικές δραστηριότητες·

β) σε άτομα που διαθέτουν τις απαραίτητες διανοητικές και φυσικές ικανότητες για την απόκτηση ή την κατοχή ενός πυροβόλου όπλου·

γ) σε πρόσωπα που δεν έχουν καταδικαστεί για κάποια αξιόποινη πράξη και εφόσον δεν υφίστανται άλλα στοιχεία που να αφήνουν την υπόνοια ότι τα εν λόγω άτομα αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια·

δ) εφόσον ο λόγος που προβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο για την απόκτηση ή την κατοχή πυροβόλου όπλου μπορεί να θεωρηθεί ως βάσιμος.

Άρθρο 84

1. Η δήλωση για τα όπλα που αναφέρονται στο άρθρο 81 καταγράφεται σε κατάλογο που τηρείται από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 85.

2. Όταν ένα όπλο χορηγείται από πρόσωπο μη αναφερόμενο στο άρθρο 85, η σχετική δήλωση πρέπει να γίνεται σύμφωνα με διαδικασίες που καθορίζονται από κάθε συμβαλλόμενο μέρος.

3. Οι δηλώσεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο πρέπει να περιλαμβάνουν τα απαραίτητα στοιχεία για την αναγνώριση των προσώπων και των όπλων στα οποία αναφέρονται.

Άρθρο 85

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλλουν σε υποχρέωση εκδόσεως αδείας τους κατασκευαστές και τους εμπόρους πυροβόλων όπλων για τα οποία απαιτείται η έκδοση αδείας· αναλαμβάνουν επίσης την υποχρέωση να υποβάλλουν σε υποχρέωση δηλώσεως τους κατασκευαστές και τους εμπόρους πυροβόλων όπλων για τα οποία απαιτείται δήλωση. Η έκδοση αδείας για τα πυροβόλα όπλα για τα οποία απαιτείται άδεια καλύπτει επίσης και τα πυροβόλα όπλα για τα οποία απαιτείται δήλωση. Τα συμβαλλόμενα μέρη εποπτεύουν τους κατασκευαστές και τους εμπόρους πυροβόλων όπλων κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται αποτελεσματικός έλεγχος.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να θεσπίσουν διατάξεις, προκειμένου, ως ελάχιστο μέτρο, όλα τα πυροβόλα όπλα να εφοδιάζονται μόνιμα με αριθμό σειράς ο οποίος θα καθιστά δυνατή την αναγνώρισή τους, καθώς και με την επωνυμία του κατασκευαστή.

3. Τα συμβαλλόμενα μέρη προβλέπουν την υποχρέωση για τους κατασκευαστές και τους εμπόρους πυροβόλων όπλων να καταγράφουν σε ειδικές καταστάσεις όλα τα όπλα για τα οποία απαιτείται άδεια και δήλωση. Οι καταστάσεις αυτές πρέπει να καθιστούν δυνατόν τον άμεσο προσδιορισμό του χαρακτήρα των πυροβόλων όπλων, της προελεύσεως και του αγοραστή τους.

4. Για τα πυροβόλα όπλα για τα οποία απαιτείται άδεια σύμφωνα με τα άρθρα 79 και 80, τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να θεσπίσουν διατάξεις προκειμένου ο αριθμός αναγνωρίσεως και η επωνυμία του κατασκευαστή που αναγράφονται στα όπλα να επαναλαμβάνονται και στην άδεια που χορηγείται στον κάτοχό τους.

Άρθρο 86

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να θεσπίσουν διατάξεις με τις οποίες να απαγορεύεται στους νομίμους κατόχους πυροβόλων όπλων για τα οποία απαιτείται άδεια ή δήλωση να τα παραχωρούν σε πρόσωπα που δεν διαθέτουν άδεια για την απόκτηση όπλου ή πιστοποιητικό δηλώσεως όπλου.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να επιτρέψουν την προσωρινή παραχώρηση των εν λόγω όπλων σύμφωνα με διαδικασίες που αυτά καθορίζουν.

Άρθρο 87

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη εισάγουν στην εθνική τους νομοθεσία διατάξεις οι οποίες επιτρέπουν την αφαίρεση της αδείας, στις περιπτώσεις που ο δικαιούχος δεν ικανοποιεί πλέον τους όρους χορηγήσεως που προβλέπονται στο άρθρο 83.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα που περιλαμβάνουν, ειδικότερα, την κατάσχεση του πυροβόλου όπλου και την αφαίρεση της αδείας, και να προβλέψουν τις κατάλληλες κυρώσεις για τις περιπτώσεις παραβιάσεως των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων που ισχύουν για τα πυροβόλα όπλα. Οι κυρώσεις μπορούν να προβλέπουν και την κατάσχεση των πυροβόλων όπλων

Άρθρο 88

1. Οι δικαιούχοι άδειας αποκτήσεως πυροβόλου όπλου απαλλάσσονται από την υποχρέωση αδείας για την απόκτηση πυρομαχικών προοριζόμενων για το όπλο αυτό.

2. Η απόκτηση πυρομαχικών από πρόσωπα που δεν είναι δικαιούχοι αδείας αποκτήσεως όπλου υπόκειται στο καθεστώς που ισχύει για το όπλο για το οποίο προορίζονται τα πυρομαχικά αυτά. Η άδεια μπορεί να χορηγείται για μόνον μία ή όλες τις κατηγορίες πυρομαχικών.

Άρθρο 89

Οι καταστάσεις των απαγορευμένων πυροβόλων όπλων, για τα οποία απαιτείται άδεια και δήλωση, μπορούν να τροποποιούνται ή να συμπληρώνονται από την εκτελεστική επιτροπή, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι τεχνικές και οικονομικές εξελίξεις καθώς και η κρατική ασφάλεια.

Άρθρο 90

Τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν τη δυνατότητα να θεσπίσουν αυστηρότερους νόμους ή διατάξεις, όσον αφορά το καθεστώς των πυροβόλων όπλων και των πυρ