EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 233/95

Μόνο τα πρωτότυπα κείμενα της ΟΕΕ/ΗΕ έχουν νομική ισχύ δυνάμει του διεθνούς δημόσιου δικαίου. Το καθεστώς και η ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού πρέπει να ελέγχονται στην τελευταία έκδοση του εγγράφου που αφορά την κατάσταση προσχώρησης στους κανονισμούς της ΟΕΕ/ΗΕ, δηλαδή του εγγράφου TRANS/WP.29/343, το οποίο διατίθεται στον ιστότοπο:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Κανονισμός αριθ. 44 της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) — Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση συστημάτων συγκράτησης παιδιών για μηχανοκίνητα οχήματα («συστήματα συγκράτησης παιδιών»)

Ενσωματώνει όλο το έγκυρο κείμενο έως:

Διορθωτικό 4 στην αναθεώρηση 2 του κανονισμού — Ημερομηνία έναρξης ισχύος: 10 Νοεμβρίου 2010

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ

1. Πεδίο εφαρμογής

2. Ορισμοί

3. Αίτηση έγκρισης

4. Σημάνσεις

5. Έγκριση

6. Γενικές προδιαγραφές

7. Ειδικές προδιαγραφές

8. Περιγραφή των δοκιμών

9. Έκθεση δοκιμής έγκρισης τύπου και καταλληλότητα παραγωγής

10. Τροποποιήσεις και επέκταση της έγκρισης τύπου συστημάτων συγκράτησης παιδιών

11. Καταλληλότητα παραγωγής

12. Συμμόρφωση της παραγωγής και δοκιμές ρουτίνας

13. Κυρώσεις για μη συμμόρφωση της παραγωγής

14. Οριστική παύση παραγωγής

15. Οδηγίες

16. Ονομασίες και διευθύνσεις των τεχνικών υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για τη διεξαγωγή δοκιμών έγκρισης, καθώς και των διοικητικών υπηρεσιών

17. Μεταβατικές διατάξεις

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Παράρτημα 1 — Κοινοποίηση σχετικά με την έγκριση ή την παράταση ή την απόρριψη ή την ανάκληση έγκρισης ή την οριστική διακοπή της παραγωγής συστημάτων συγκράτησης παιδιών για μηχανοκίνητα οχήματα, σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 44

Παράρτημα 2 — Διάταξη του σήματος έγκρισης

Παράρτημα 3 — Διάταξη συσκευής για τη δοκιμή αντοχής στη σκόνη

Παράρτημα 4 — Δοκιμή διάβρωσης

Παράρτημα 5 — Δοκιμή φθοράς με τριβή και δοκιμή μικροολίσθησης

Παράρτημα 6 — Περιγραφή της άμαξας

Παράρτημα 7 — Καμπύλη της επιβράδυνσης της άμαξας συναρτήσει του χρόνου

Προσάρτημα 1 — Καμπύλες της επιβράδυνσης ή της επιτάχυνσης της άμαξας συναρτήσει του χρόνου. Μετωπική σύγκρουση

Προσάρτημα 2 — Καμπύλες της επιβράδυνσης ή της επιτάχυνσης της άμαξας συναρτήσει του χρόνου. Οπίσθια πρόσκρουση

Παράρτημα 8 — Περιγραφή των ανδρεικέλων

Προσάρτημα 1 — Περιγραφή των ανδρεικέλων 9 μηνών και 3, 6 και 10 ετών

Προσάρτημα 2 — Περιγραφή του ανδρεικέλου νεογνού

Προσάρτημα 3 — Περιγραφή του ανδρεικέλου 18 μηνών

Παράρτημα 9 — Δοκιμή μετωπικής πρόσκρουσης σε φράγμα

Παράρτημα 10 — Διαδικασία δοκιμής οπίσθιας πρόσκρουσης

Παράρτημα 11 — Επιπλέον αγκυρώσεις που απαιτούνται για την τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης παιδιών της οιονεί καθολικής κατηγορίας σε μηχανοκίνητα οχήματα

Παράρτημα 12 — Κάθισμα

Παράρτημα 13 — Πρότυπη ζώνη ασφαλείας

Παράρτημα 14 — Σύστημα έγκρισης τύπου (διάγραμμα ροής ISO 9002:2000)

Παράρτημα 15 — Επεξηγηματικές σημειώσεις

Παράρτημα 16 — Έλεγχος συμμόρφωσης της παραγωγής

Παράρτημα 17 — Δοκιμή υλικού απορρόφησης ενέργειας

Παράρτημα 18 — Μέθοδος καθορισμού περιοχής πρόσκρουσης κεφαλής διατάξεων με ερεισίνωτο και διατάξεων με μέτωπο προς τα πίσω καθορίζοντας το ελάχιστο μέγεθος των πλευρικών πτερύγων

Παράρτημα 19 — Περιγραφή προετοιμασίας μηχανισμών ρύθμισης που τοποθετούνται απευθείας στα συστήματα συγκράτησης παιδιών

Παράρτημα 20 — Διάταξη δοκιμής αντοχής τυπικής πόρπης

Παράρτημα 21 — Εγκατάσταση δυναμικής δοκιμής πρόσκρουσης

Παράρτημα 22 — Δοκιμή ομοιώματος κορμού

1. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

1.1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε συστήματα συγκράτησης παιδιών που είναι κατάλληλα για εγκατάσταση σε μηχανοκίνητα οχήματα τριών ή περισσότερων τροχών και που δεν προορίζονται για χρήση με αναδιπλούμενα καθίσματα ή με καθίσματα που έχουν μέτωπο προς τα πλάγια.

2. ΟΡΙΣΜΟΙ

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:

2.1. ως «σύστημα συγκράτησης παιδιών» («σύστημα συγκράτησης») νοείται μια διάταξη στοιχείων που ενδέχεται να αποτελείται από συνδυασμό ιμάντων ή εύκαμπτων στοιχείων με πόρπη ασφαλίσεως, διάταξη προσαρμογής, συνδέσεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπληρωματική διάταξη όπως φορητή κούνια (πορτ-μπεμπέ), βρεφική κούνια, συμπληρωματικό κάθισμα και/ή προστατευτικό από τις κρούσεις δυνάμενο να αγκυρωθεί στο εσωτερικό ενός οχήματος με κινητήρα. Είναι σχεδιασμένο κατά τρόπο ώστε να μειώνει τον κίνδυνο τραυματισμού του ατόμου που το χρησιμοποιεί σε περίπτωση σύγκρουσης ή απότομης επιβράδυνσης του οχήματος, περιορίζοντας τις δυνατότητες κίνησης του σώματος αυτού. Το «ISOFIX» είναι ένα σύστημα που προορίζεται για τη σύνδεση συστημάτων συγκράτησης παιδιών σε οχήματα, αποτελούμενο από δύο άκαμπτες αγκυρώσεις που υπάρχουν στο όχημα, δύο αντίστοιχα άκαμπτα εξαρτήματα στερέωσης που υπάρχουν στο σύστημα συγκράτησης παιδιών και από ένα μέσο περιορισμού της μετατόπισης του συστήματος. 2.1.1. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών εμπίπτουν σε πέντε «ομάδες μάζας»: 2.1.1.1. ομάδα 0 για παιδιά μάζας κάτω των 10 kg· 2.1.1.2. ομάδα 0+ για παιδιά μάζας κάτω των 13 kg· 2.1.1.3. ομάδα I για παιδιά μάζας από 9 kg έως 18 kg· 2.1.1.4. ομάδα ΙΙ για παιδιά μάζας από 15 kg έως 25 kg· 2.1.1.5. ομάδα ΙΙΙ για παιδιά μάζας από 22 kg έως 36 kg. 2.1.1.6. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών ISOFIX εμπίπτουν σε 7 κατηγορίες μεγέθους ISOFIX, οι οποίες περιγράφονται στον κανονισμό αριθ. 16, παράρτημα 17, προσάρτημα 2: A - ISO/F3 : Πλήρους ύψους σύστημα συγκράτησης νηπίων με μέτωπο προς τα εμπρός B - ISO/F2 : Μειωμένου ύψους σύστημα συγκράτησης νηπίων με μέτωπο προς τα εμπρός B1 - ISO/F2X : Μειωμένου ύψους σύστημα συγκράτησης νηπίων με μέτωπο προς τα εμπρός C - ISO/R3 : Πλήρους μεγέθους σύστημα συγκράτησης νηπίων με μέτωπο προς τα πίσω D - ISO/R2 : Μειωμένου μεγέθους σύστημα συγκράτησης νηπίων με μέτωπο προς τα πίσω E - ISO/R1 : Σύστημα συγκράτησης βρεφών με μέτωπο προς τα πίσω F - ISO/L1 : Σύστημα συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς την αριστερή πλευρά (πορτ-μπεμπέ) G - ISO/L2 : Σύστημα συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τη δεξιά πλευρά (πορτ-μπεμπέ) Ομάδα μάζας Κατηγορία μεγέθους ISOFIX 0 — έως και 10 kg F ISO/L1 G ISO/L2 E ISO/R1 0+ — έως και 13 kg C ISO/R3 D ISO/R2 E ISO/R1 I — 9 έως 18 kg A ISO/F3 B ISO/F2 B1 ISO/F2X C ISO/R3 D ISO/R2 2.1.2. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών εμπίπτουν σε τέσσερις «κατηγορίες»: 2.1.2.1. μια «καθολική» κατηγορία για χρήση ως ορίζεται στα σημεία 6.1.1, 6.1.3.1 και 6.1.3.2 στις περισσότερες θέσεις καθισμάτων οχημάτων, και ιδιαιτέρως σε εκείνες που έχουν αξιολογηθεί σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 16 — ως συμβατές με αυτήν την κατηγορία συστημάτων συγκράτησης παιδιών· 2.1.2.2. μια «περιορισμένη» κατηγορία για χρήση ως ορίζεται στα σημεία 6.1.1 και 6.1.3.1 σε καθορισμένες θέσεις καθισμάτων για ιδιαίτερους τύπους οχημάτων σύμφωνα με τον κατασκευαστή του συστήματος συγκράτησης παιδιών ή του οχήματος· 2.1.2.3. μια «οιονεί καθολική» κατηγορία για χρήση ως ορίζεται στα σημεία 6.1.1 και 6.1.3.2· 2.1.2.4. μια κατηγορία «ειδικού οχήματος» για χρήση: 2.1.2.4.1. σε ειδικούς τύπους οχημάτων σύμφωνα με τα σημεία 6.1.2 και 6.1.3.3· ή 2.1.2.4.2. ως ενσωματωμένο σύστημα συγκράτησης παιδιών. 2.1.3. Τα συστήματα συγκράτησης για συστήματα συγκράτησης παιδιών μπορούν να είναι δύο κλάσεων: ολοκληρωμένης κλάσης όταν η συγκράτηση του παιδιού από σύστημα δεν εξαρτάται από μέσα απευθείας συνδεδεμένα στο όχημα· μη ολοκληρωμένης κλάσης όταν η συγκράτηση του παιδιού από σύστημα εξαρτάται από μέσα απευθείας συνδεδεμένα στο όχημα· 2.1.3.1. ο όρος «συστήματα μερικής συγκράτησης» σημαίνει μια διάταξη όπως μαξιλάρι υποστήριξης, η οποία, όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με μια ζώνη ασφαλείας ενήλικα που προσδένει το σώμα του παιδιού ή συγκρατεί τη διάταξη όπου έχει τοποθετηθεί το παιδί, αποτελούν πλήρες σύστημα συγκράτησης παιδιών· 2.1.3.2. ως «μαξιλάρι υποστήριξης» νοείται ένα σταθερό μαξιλάρι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ζώνη ασφαλείας ενήλικα·

2.2. ως «κάθισμα ασφαλείας για παιδιά» νοείται ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών που ενσωματώνει κάθισμα όπου κρατείται το παιδί·

2.3. ως «ζώνη» νοείται ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών αποτελούμενο από ένα σύνολο ιμάντων με πόρπη κλεισίματος, μηχανισμούς ρυθμίσεως και εξαρτήματα στερέωσης·

2.4. ως «κάθισμα» νοείται μια δομή που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του συστήματος συγκράτησης παιδιών και αποσκοπεί να παρέχει μία θέση καθημένου για ένα παιδί· 2.4.1. ως «φορητή κούνια (πορτ-μπεμπέ)» νοείται ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών που αποσκοπεί να παρέχει θέση και να συγκρατεί το παιδί σε ύπτια ή πρηνή θέση, ενώ η σπονδυλική στήλη του παιδιού είναι κάθετη στο διάμεσο επίμηκες επίπεδο του οχήματος. Έχει σχεδιαστεί ώστε να κατανέμει τις δυνάμεις συγκράτησης επάνω από την κεφαλή και το σώμα του παιδιού εξαιρώντας τα άκρα του σε περίπτωση σύγκρουσης· 2.4.2. ως «σύστημα συγκράτησης φορητής κούνιας (πορτ-μπεμπέ)» νοείται μια διάταξη που χρησιμοποιείται για τη συγκράτηση του πορτ-μπεμπέ στη δομή του οχήματος· 2.4.3. ως «βρεφική κούνια» νοείται ένα σύστημα συγκράτησης που αποσκοπεί στην παροχή θέσης σε παιδί με μέτωπο προς τα πίσω σε οιονεί οριζόντια θέση. Έχει σχεδιαστεί ώστε να κατανέμει τις δυνάμεις συγκράτησης επάνω από την κεφαλή και το σώμα του παιδιού εξαιρώντας τα άκρα του σε περίπτωση μετωπικής πρόσκρουσης·

2.5. ως «υποστήριγμα καθίσματος» νοείται το τμήμα εκείνο ενός συστήματος συγκράτησης παιδιών από το οποίο δύναται να ανασηκωθεί το κάθισμα·

2.6. ως «υποστήριγμα παιδιού» νοείται το τμήμα εκείνο ενός συστήματος συγκράτησης παιδιών από το οποίο δύναται να ανασηκωθεί το παιδί εντός του συστήματος συγκράτησης παιδιών·

2.7. ως «προστατευτικό από τις κρούσεις» νοείται η διάταξη που ασφαλίζεται εμπρός από το παιδί και είναι σχεδιασμένη ώστε να κατανέμει τις δυνάμεις συγκράτησης στο μεγαλύτερο μέρος του ύψους του σώματος του παιδιού σε περίπτωση μετωπικής πρόσκρουσης·

2.8. ως «ιμάντας» νοείται ένα εύκαμπτο στοιχείο που έχει σχεδιαστεί για τη μετάδοση δυνάμεων· 2.8.1. ως «ιμάντας υπογαστρίου» νοείται ένας ιμάντας ο οποίος, ως πλήρης ζώνη ή ως στοιχείο ζώνης, διασχίζει το εμπρόσθιο τμήμα της περιοχής του υπογαστρίου του παιδιού και τη συγκρατεί· 2.8.2. ως «σύστημα συγκράτησης ώμου» νοείται το τμήμα εκείνο της ζώνης που συγκρατεί το επάνω μέρος του κορμού του παιδιού· 2.8.3. ως «ιμάντας ανάμεσα στα πόδια του παιδιού» νοείται ένας ιμάντας (ή διαιρούμενοι ιμάντες, στην περίπτωση που αποτελείται από δύο ή περισσότερα στοιχεία πλέξης) που είναι προσαρτημένος στο σύστημα συγκράτησης παιδιών και στον ιμάντα υπογαστρίου και είναι τοποθετημένος κατά τρόπο ώστε να περνά ανάμεσα από τους μηρούς του παιδιού· έχει σχεδιασθεί ώστε να αποφεύγεται η ολίσθηση του παιδιού κάτω από τη ζώνη υπογαστρίου σε κανονική χρήση και η μετακίνηση της ζώνης υπογαστρίου προς τα πάνω και η απομάκρυνσή της από την περιοχή του υπογαστρίου σε περίπτωση κρούσης· 2.8.4. ως «ιμάντας συγκράτησης παιδιών» νοείται ένας ιμάντας που αποτελεί συστατικό μέρος της ζώνης και συγκρατεί μόνον το σώμα του παιδιού· 2.8.5. ως «ιμάντας σύνδεσης συστήματος συγκράτησης παιδιών» νοείται ένας ιμάντας που συνδέει το σύστημα συγκράτησης παιδιών με τη δομή του οχήματος και ενδέχεται να αποτελεί τμήμα της διάταξης συγκράτησης των καθισμάτων του οχήματος· 2.8.6. ως «ζώνη τύπου σαγής» νοείται ένα σύνολο που περιέχει μια ζώνη κάτω του υπογαστρίου και αορτήρες και ιμάντα ανάμεσα στα πόδια αν έχει εγκατασταθεί· 2.8.7. ως «ζώνη σε σχήμα Υ» νοείται μια ζώνη όπου ο συνδυασμός ιμάντων δημιουργείται από τον ιμάντα που οδηγείται ανάμεσα στα πόδια του παιδιού και από έναν ιμάντα για κάθε ώμο· 2.8.8. ως «ιμάντας οδηγός» νοείται ένας ιμάντας που συγκρατεί τον αορτήρα της ζώνης ασφαλείας ενήλικα σε θέση κατάλληλη για τα παιδιά και όπου η πραγματική θέση στην οποία ο αορτήρας αλλάζει κατεύθυνση δύναται να προσαρμοστεί μέσω διάταξης που δύναται να μετακινηθεί προς τα επάνω ή προς τα κάτω κατά μήκος του ιμάντα ώστε να εντοπισθεί ο ώμος του ατόμου που τον χρησιμοποιεί και στη συνέχεια να ασφαλιστεί στην εν λόγω θέση. Ο ιμάντας οδηγός δεν έχει σχεδιαστεί ώστε να μεταφέρει σημαντικό τμήμα της δυναμικής φόρτισης.

2.9. ως «πόρπη κλεισίματος» νοείται ένας μηχανισμός ταχείας αποσυσφίγξεως που επιτρέπει στο παιδί να συγκρατηθεί από το σύστημα συγκράτησης ή στο σύστημα συγκράτησης να συγκρατηθεί από τη δομή του οχήματος και που ανοίγει γρήγορα. Η πόρπη δύναται να περιέχει το μηχανισμό ρυθμίσεως· 2.9.1. ως «ενσφηνωμένο κομβίο αποσυσφίγξεως πόρπης» νοείται ένα κομβίο αποσυσφίγξεως πόρπης τέτοιο ώστε να μην είναι δυνατή η αποσύσφιγξη της πόρπης με τη χρήση σφαίρας διαμέτρου 40 mm· 2.9.2. ως «μη ενσφηνωμένο κομβίο αποσυσφίγξεως πόρπης» νοείται ένα κομβίο αποσυσφίγξεως πόρπης τέτοιο ώστε να πρέπει να είναι δυνατή η αποσύσφιγξη της πόρπης με τη χρήση σφαίρας διαμέτρου 40 mm·

2.10. ως «μηχανισμός ρυθμίσεως» νοείται ένας μηχανισμός που επιτρέπει την προσαρμογή του συστήματος συγκράτησης ή των συνδέσεων στη σωματική διάπλαση του χρησιμοποιούντος ατόμου, στη διάταξη του οχήματος ή και στα δύο. Ο μηχανισμός ρυθμίσεως δύναται να αποτελεί τμήμα της πόρπης ή οποιουδήποτε άλλου στοιχείου της ζώνης ασφαλείας· 2.10.1. ως «διάταξη ταχείας προσαρμογής» νοείται μια διάταξη προσαρμογής της οποίας ο χειρισμός είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί με το ένα χέρι με μια ήπια κίνηση· 2.10.2. ως «προσαρμογέας απευθείας στερεωμένος στο σύστημα συγκράτησης παιδιών» νοείται ένας προσαρμογέας για την ολοκληρωμένη ζώνη τύπου σαγής, σε αντίθεση με την απευθείας υποστήριξη από το πλέγμα για την προσαρμογή του οποίου έχει σχεδιαστεί·

2.11. ως «εξαρτήματα στερέωσης» νοούνται τα τμήματα του συστήματος συγκράτησης παιδιών που επιτρέπουν στο σύστημα συγκράτησης παιδιών να στερεώνεται σταθερά στη δομή του οχήματος απευθείας ή μέσω του καθίσματος του οχήματος· 2.11.1. ως «σκέλος στήριξης» νοείται ένα μόνιμο εξάρτημα στερέωσης του συστήματος συγκράτησης παιδιών, μέσω του οποίου η δομή του οχήματος εξισορροπεί το φορτίο συμπίεσης που ασκείται στο σύστημα συγκράτησης παιδιών ούτως ώστε να αποφεύγεται η ολίσθηση προς τα εμπρός κατά την επιβράδυνση· το σκέλος ρύθμισης μπορεί να είναι ρυθμιζόμενο.

2.12. ως «απορροφητής ενέργειας» νοείται ένας μηχανισμός προοριζόμενος να διαχέει την ενέργεια ανεξαρτήτως του ιμάντα ή από κοινού με αυτόν και αποτελών τμήμα ενός συστήματος συγκράτησης παιδιών·

2.13. ως «συσπειρωτήρας» νοείται ένας μηχανισμός υποδοχής τμήματος ή ολοκλήρου του ιμάντα ενός συστήματος συγκράτησης παιδιών. Ο όρος καλύπτει τους εξής μηχανισμούς: 2.13.1. «συσπειρωτήρας αυτομάτου ασφαλίσεως»: ένας συσπειρωτήρας που επιτρέπει την εκτύλιξη του επιθυμητού μήκους ιμάντα και που προσαρμόζει αυτόματα τον ιμάντα στον χρησιμοποιούντα, όταν η ζώνη είναι κλειστή με την πόρπη. Η εκτύλιξη ενός συμπληρωματικού μήκους ιμάντα δεν δύναται να γίνει χωρίς ηθελημένη επέμβαση του χρησιμοποιούντος· 2.13.2. «συσπειρωτήρας κατεπειγούσης ασφαλίσεως»: ένας συσπειρωτήρας ο οποίος με κανονικές συνθήκες οδηγήσεως δεν περιορίζει την ελευθερία κινήσεων του χρησιμοποιούντος. Ο συσπειρωτήρας περιέχει μηχανισμούς ρυθμίσεως μήκους που προσαρμόζουν αυτόματα τον ιμάντα στη σωματική διάπλαση του χρησιμοποιούντος και έναν μηχανισμό ασφαλίσεως που ενεργοποιείται σε περίπτωση ανάγκης από: 2.13.2.1. επιβράδυνση του οχήματος ή εκτύλιξη του ιμάντα του συσπειρωτήρα ή κάθε άλλο αυτόματο τρόπο (μοναδική ευαισθησία)· ή 2.13.2.2. ένα συνδυασμό οποιωνδήποτε από αυτούς τους παράγοντες (πολλαπλή ευαισθησία).

2.14. ως «αγκυρώσεις» νοούνται τα τμήματα της δομής του οχήματος ή του καθίσματος στα οποία στερεούνται οι συνδέσεις του συστήματος συγκράτησης παιδιών· 2.14.1. ως «επιπρόσθετη αγκύρωση» νοείται το τμήμα της δομής του οχήματος ή του καθίσματος του οχήματος ή οποιουδήποτε άλλου τμήματος του οχήματος στο οποίο προορίζεται να στερεωθεί ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών και το οποίο είναι επιπρόσθετο των αγκυρώσεων που προβλέπονται από τον κανονισμό αριθ. 14. Όταν το όχημα είναι εφοδιασμένο με σκέλος στήριξης στην επιπρόσθετη αγκύρωση περιλαμβάνεται η έδρα του δαπέδου της άμαξας που περιγράφεται στο παράρτημα 6 ή άλλα δομικά στοιχεία του (των) συγκεκριμένου(-ων) οχήματος(-ων). 2.14.2. ως «κάτω αγκύρωση ISOFIX» νοείται μια άκαμπτη στρογγυλή, οριζόντια ράβδος διαμέτρου 6 mm, η οποία εκτείνεται από τη δομή του οχήματος ή το κάθισμα και χρησιμεύει για την υποδοχή και τη συγκράτηση ενός συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με εξαρτήματα στερέωσης ISOFIX. 2.14.3. ως «σύστημα αγκυρώσεων ISOFIX» νοείται ένα σύστημα αποτελούμενο από δύο κάτω αγκυρώσεις ISOFIX οι οποίες ικανοποιούν τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14 και είναι σχεδιασμένες για τη στερέωση ενός συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά σε συνδυασμό με μια διάταξη αντιπεριστροφής. 2.14.4. «Διάταξη αντιπεριστροφής» α) Μια διάταξη αντιπεριστροφής για ένα καθολικό σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά αποτελείται από ένα άνω σημείο πρόσδεσης ISOFIX. β) Μια διάταξη αντιπεριστροφής για ένα οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά αποτελείται από ένα άνω σημείο πρόσδεσης, το ταμπλό του οχήματος ή από ένα σκέλος στήριξης για τον περιορισμό της περιστροφής του συστήματος συγκράτησης σε περίπτωση μετωπικής πρόσκρουσης. γ) Στα καθολικά και οιονεί καθολικά συστήματα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά, το κάθισμα του οχήματος δεν συνιστά από μόνο του διάταξη αντιπεριστροφής. 2.14.5. Ως «αγκύρωση ISOFIX του άνω σημείου πρόσδεσης» νοείται ένα στοιχείο που ικανοποιεί τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14, παραδείγματος χάριν μια ράβδος, το οποίο βρίσκεται σε συγκεκριμένο σημείο, είναι σχεδιασμένο για την υποδοχή ενός συνδέσμου του ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX και μεταφέρει τη δύναμη συγκράτησης στη δομή του οχήματος.

2.15. ο όρος «με μέτωπο προς τα εμπρός» σημαίνει την κατεύθυνση προς την κανονική κατεύθυνση του οχήματος·

2.16. ο όρος «με μέτωπο προς τα πίσω» σημαίνει την αντίθετη κατεύθυνση προς την κανονική κατεύθυνση του οχήματος·

2.17. ο όρος «επικλινής θέση» σημαίνει μια ειδική θέση του καθίσματος που επιτρέπει την κλίση του παιδιού·

2.18. ο όρος «οριζόντια/ύπτια/πρηνής θέση» σημαίνει μια θέση στην οποία τουλάχιστον η κεφαλή και το σώμα του παιδιού, εξαιρουμένων των άκρων, βρίσκονται σε οριζόντια επιφάνεια όταν αυτό βρίσκεται στο σύστημα συγκράτησης·

2.19. ο όρος «τύπος συστήματος συγκράτησης παιδιών» σημαίνει τα συστήματα συγκράτησης παιδιών που δεν διαφέρουν ουσιαστικά ως προς: 2.19.1. την κατηγορία και την (τις) ομάδα(-ες) μάζας για τις οποίες και για τη θέση και τον προσανατολισμό (ως ορίζεται στα σημεία 2.15 και 2.16) στις οποίες προορίζονται να χρησιμοποιούνται· 2.19.2. τη γεωμετρία του συστήματος συγκράτησης παιδιών· 2.19.3. τις διαστάσεις, τη μάζα, το υλικό και το χρώμα: του καθίσματος· της επενδυτικής πλήρωσης· και του προστατευτικού από τις κρούσεις· 2.19.4. το υλικό, την πλέξη, τις διαστάσεις και το χρώμα των ιμάντων· 2.19.5. τα άκαμπτα στοιχεία (πόρπη, συνδέσεις κ.λπ.).

2.20. ως «κάθισμα οχήματος» νοείται μια δομή αποτελούσα ή όχι ενσωματωμένο τμήμα της δομής του οχήματος, περιλαμβανομένης της επενδύσεώς της, που παρέχει μία θέση «καθημένου» για έναν ενήλικα· Σχετικώς: 2.20.1. ως «ομάδα καθισμάτων» νοείται είτε ένα κάθισμα του τύπου πάγκου είτε κεχωρισμένα καθίσματα αλλά τοποθετημένα το ένα παραπλεύρως του άλλου (δηλαδή στερεωμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι εμπρόσθιες αγκυρώσεις του ενός των καθισμάτων να είναι ευθυγραμμισμένες με τις εμπρόσθιες ή οπίσθιες αγκυρώσεις ενός άλλου καθίσματος ή να ευρίσκονται μεταξύ των αγκυρώσεων αυτού) και που παρέχουν μία ή περισσότερες θέσεις «καθημένου» για ενήλικες· 2.20.2. «κάθισμα τύπου πάγκου» νοείται μια πλήρης δομή με την επένδυσή της, που παρέχει τουλάχιστον δύο θέσεις «καθημένου» για ενήλικες επιβάτες· 2.20.3. ο όρος «εμπρόσθια καθίσματα οχήματος» σημαίνει την ομάδα καθισμάτων που βρίσκονται στο εμπρόσθιο τμήμα του χώρου επιβατών, ήτοι δεν υφίσταται άλλο κάθισμα έμπροσθέν τους· 2.20.4. τα «οπίσθια καθίσματα οχήματος» είναι σταθερά καθίσματα με μέτωπο προς τα εμπρός που βρίσκονται πίσω από άλλη ομάδα καθισμάτων οχήματος· 2.20.5. ως «θέση ISOFIX» νοείται ένα σύστημα το οποίο καθιστά εφικτή την εγκατάσταση: α) είτε ενός καθολικού συστήματος ISOFIX για παιδιά με το μέτωπο προς τα εμπρός, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό· β) είτε ενός οιονεί καθολικού συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με μέτωπο προς τα εμπρός, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό· γ) είτε ενός οιονεί καθολικού συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με μέτωπο προς τα πίσω, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό· δ) είτε ενός οιονεί καθολικού συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με μέτωπο προς τα πλάγια, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό· ε) είτε ενός συστήματος ISOFIX για τη συγκράτηση παιδιών σε ειδικά οχήματα, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό.

2.21. ως «σύστημα ρυθμίσεως» νοείται ο πλήρης μηχανισμός που επιτρέπει τη ρύθμιση του καθίσματος ή των τμημάτων του για μία καθημένη στάση του ενήλικα επιβάτη προσαρμοσμένη στη μορφολογία του· αυτός ο μηχανισμός ρυθμίσεως δύναται ιδίως να επιτρέπει: 2.21.1. μια κατά μήκος μετατόπιση· και/ή 2.21.2. μια καθ’ ύψος μετατόπιση· και/ή 2.21.3. μια γωνιακή μετατόπιση·

2.22. ως «αγκύρωση του καθίσματος» νοείται το σύστημα στερέωσης του συνόλου του καθίσματος των ενηλίκων στη δομή του οχήματος, περιλαμβανομένων των τμημάτων που εξαρτώνται από τη δομή του οχήματος·

2.23. ως «τύπος καθίσματος» νοείται μια κατηγορία καθισμάτων που δεν παρουσιάζουν μεταξύ τους διαφορές επί βασικών σημείων, ως τα: 2.23.1. δομή, σχήμα, διαστάσεις και υλικό των καθισμάτων· 2.23.2. τύπος και διαστάσεις των συστημάτων ρυθμίσεως και ασφαλίσεως· και 2.23.3. τύπος και διαστάσεις των αγκυρώσεων της ζώνης ασφαλείας ενήλικα επί του καθίσματος, της αγκυρώσεως του καθίσματος και των τμημάτων που εξαρτώνται από τη δομή του οχήματος·

2.24. ως «σύστημα μετατοπίσεως» νοείται ένας μηχανισμός που επιτρέπει μια γωνιακή ή κατά μήκος μετατόπιση, χωρίς ενδιάμεση σταθερή θέση του καθίσματος ενήλικα ή ενός από τα τμήματά του, για να διευκολύνει την είσοδο και την έξοδο των επιβατών, καθώς και τη φόρτωση και εκφόρτωση αντικειμένων·

2.25. ως «σύστημα ασφαλίσεως» νοείται ένας μηχανισμός που εξασφαλίζει τη συγκράτηση σε όλες τις θέσεις χρησιμοποιήσεως του καθίσματος ενήλικα και των τμημάτων του·

2.26. ως «μηχανισμός ασφαλίσεως» νοείται ένας μηχανισμός που ασφαλίζει και δεν επιτρέπει τη μετακίνηση ενός τμήματος του πλέγματος ζώνης ασφαλείας ενήλικα σε σχέση με κάποιο άλλο τμήμα του πλέγματος της ίδιας ζώνης. Οι διατάξεις αυτές ενεργοποιούνται είτε στο διαγώνιο είτε στο υπογάστριο τμήμα της ζώνης ή ασφαλίζουν τόσο το υπογάστριο όσο και το διαγώνιο τμήμα της ζώνης ενήλικα. Ο όρος καλύπτει τις εξής κλάσεις: 2.26.1. «μηχανισμός κλάσης Α»: ένας μηχανισμός που δεν επιτρέπει στο παιδί να τραβήξει το πλέγμα από τον συσπειρωτήρα έως το τμήμα της ζώνης για το υπογάστριο, όταν η ζώνη ασφαλείας ενήλικα χρησιμοποιείται για την απευθείας συγκράτηση του παιδιού. 2.26.2. «μηχανισμός κλάσης Β»: ένας μηχανισμός που επιτρέπει τη διατήρηση εφηρμοσμένης τάνυσης στο τμήμα ζώνης ασφαλείας ενήλικα για το υπογάστριο όταν η ζώνη ασφαλείας ενήλικα χρησιμοποιείται για τη συγκράτηση του συστήματος συγκράτησης παιδιών. Ο μηχανισμός αποσκοπεί στο να αποφεύγεται η ολίσθηση του πλέγματος από τον συσπειρωτήρα μέσω του μηχανισμού, που θα είχε ως συνέπεια τη χαλάρωση της τάνυσης και τη λήψη μη βέλτιστης θέσης από το σύστημα συγκράτησης.

2.27. ως «σύστημα συγκράτησης ειδικών αναγκών» νοείται ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών που έχει σχεδιαστεί για παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες συνεπεία σωματικής ή νοητικής αναπηρίας· αυτός ο μηχανισμός μπορεί ιδίως να επιτρέπει επιπλέον διατάξεις συγκράτησης για οποιοδήποτε τμήμα του παιδιού, αλλά πρέπει να περιέχει τουλάχιστον ένα κύριο μέσο συγκράτησης που να πληροί τις προδιαγραφές του παρόντος κανονισμού.

2.28. ως «εξάρτημα στερέωσης ISOFIX» νοείται μία από τις δύο συνδέσεις που ικανοποιούν την απαίτηση του σημείου 6.3.2 του παρόντος κανονισμού, η οποία σύνδεση εκτείνεται από τη δομή του συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά και είναι συμβατή με τις κάτω αγκυρώσεις ISOFIX.

2.29. ως «σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά» νοείται ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών που προορίζεται για στερέωση σε ένα σύστημα αγκύρωσης ISOFIX το οποίο ικανοποιεί την απαίτηση του κανονισμού αριθ. 14.

2.30. ως «σημείο αναδίπλωσης του καθίσματος» νοείται η περιοχή κοντά στο σημείο τομής της επιφάνειας του μαξιλαριού του καθίσματος και της επιφάνειας της πλάτης του καθίσματος.

2.31. ως «βάση στήριξης του καθίσματος στο όχημα (VSF)» νοείται μια βάση στήριξης, σύμφωνα με τις κατηγορίες μεγέθους ISOFIX που ορίζονται στο σημείο 2.1.1.7 και των οποίων οι διαστάσεις παρατίθενται στα σχήματα 1 έως 6 του παραρτήματος 17 του προσαρτήματος 2 του κανονισμού αριθ. 16, η οποία χρησιμοποιείται από τους κατασκευαστές συστημάτων συγκράτησης παιδιών για τον προσδιορισμό των διαστάσεων ενός συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά καθώς και για τον προσδιορισμό της θέσης των εξαρτημάτων ISOFIX για τη στερέωσή του.

2.32. ως «σύνδεσμος του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX» νοείται μια διάταξη που προορίζεται για στερέωση σε μια αγκύρωση του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX.

2.33. ως «άγκιστρο του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX» νοείται ένας σύνδεσμος του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX, ο οποίος χρησιμοποιείται κατά κανόνα για την προσάρτηση ενός ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX στην αγκύρωση του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX, όπως υποδεικνύεται στο σχήμα 3 του κανονισμού αριθ. 14.

2.34. ως «ιμάντας του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX» νοείται ένας ιμάντας με πλέγμα (ή ισοδύναμη διάταξη) που εκτείνεται από το άνω τμήμα ενός συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά έως την αγκύρωση του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX και ο οποίος είναι εφοδιασμένος με μια διάταξη ρύθμισης, μια διάταξη χαλάρωσης της τάσης και έναν σύνδεσμο του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX.

2.35. ως «εξάρτημα στερέωσης του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX» νοείται μια διάταξη ασφάλισης του ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX στο σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά.

2.36. ως «διάταξη χαλάρωσης της τάσης» νοείται ένα σύστημα το οποίο καθιστά εφικτή την απελευθέρωση της διάταξης που ρυθμίζει και διατηρεί την τάση του ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX.

2.37. ως «οδηγός του πλέγματος της ζώνης ασφαλείας ενήλικα» νοείται μια διάταξη μέσω της οποίας η ζώνη ενήλικα οδηγείται στη στην κατάλληλη διαδρομή της, γεγονός το οποίο καθιστά εφικτή την ελεύθερη κίνηση του πλέγματος.

2.38. ως «δοκιμή έγκρισης τύπου» νοείται η δοκιμή για τον προσδιορισμό του βαθμού στον οποίο ο υποβληθείς για έγκριση τύπος συστήματος συγκράτησης παιδιών ικανοποιεί τις απαιτήσεις.

2.39. ως «δοκιμή καταλληλότητας της παραγωγής» νοείται η δοκιμή προσδιορισμού της ικανότητας του κατασκευαστή να παραγάγει ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών σύμφωνο προς τα συστήματα συγκράτησης παιδιών που υποβλήθηκαν για έγκριση τύπου.

2.40. ως «δοκιμή ρουτίνας» νοείται η δοκιμή ενός αριθμού συστημάτων συγκράτησης που επιλέγονται από την ίδια παρτίδα, ούτως ώστε να διαπιστωθεί ο βαθμός στον οποίο πληρούν τις απαιτήσεις.

3. ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΓΚΡΙΣΗ

3.1. Η αίτηση για έγκριση ενός τύπου συστήματος συγκράτησης παιδιών υποβάλλεται από τον κάτοχο εμπορικού σήματος ή από τον δεόντως εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του, σύμφωνα με το καθεστώς έγκρισης τύπου που περιγράφεται στο παράρτημα 14.

3.2. Η αίτηση για έγκριση σχετικά με κάθε τύπο συστήματος συγκράτησης παιδιών θα συνοδεύεται από:

3.2.1. μια τεχνική περιγραφή του συστήματος συγκράτησης παιδιών που δεικνύει τους ιμάντες και τα άλλα χρησιμοποιούμενα υλικά, συνοδευόμενα από σχέδια των τμημάτων του συστήματος συγκράτησης παιδιών και, στην περίπτωση συσπειρωτήρων, τις οδηγίες για την εγκατάστασή τους και τους αισθητήρες τους, δήλωση τοξικότητας (σημείο 6.1.5) και ευφλεκτότητας (σημείο 6.1.6). Τα σχέδια πρέπει να δεικνύουν τη θέση που προορίζεται για τον αριθμό έγκρισης και το (τα) επιπλέον σύμβολο(-α) σε σχέση με τον κύκλο του σήματος έγκρισης. Η περιγραφή θα αναφέρει το χρώμα του μοντέλου που έχει υποβληθεί προς έγκριση·

3.2.2. τέσσερα δείγματα του συστήματος συγκράτησης παιδιών·

3.2.3. μήκος 10 μέτρων για κάθε κατηγορία ιμάντων που χρησιμοποιούνται στο σύστημα συγκράτησης παιδιών· και

3.2.4. θα παρέχονται επιπλέον δείγματα κατόπιν αίτησης της τεχνικής υπηρεσίας που είναι αρμόδια για τη διεξαγωγή της δοκιμής·

3.2.5. οδηγίες και λεπτομέρειες σχετικά με τη συσκευασία σύμφωνα με το σημείο 15 κατωτέρω·

3.2.6. στην περίπτωση πορτ-μπεμπέ, αν είναι δυνατή η χρήση της συγκράτησης του πορτ-μπεμπέ σε συνδυασμό με έναν αριθμό τύπων πορτ-μπεμπέ, ο κατασκευαστής του συστήματος συγκράτησης θα παρέχει κατάλογο των τελευταίων.

3.3. Στις περιπτώσεις όπου χρησιμοποιείται ζώνη ασφαλείας ενήλικα για τη στερέωση του συστήματος συγκράτησης παιδιών, η εφαρμογή πρέπει να προβλέπει την κατηγορία της ζώνης ασφαλείας ενήλικα που θα χρησιμοποιηθεί, επί παραδείγματι στατικές ζώνες κάτω του υπογαστρίου.

3.4. Η αρμόδια για την έγκριση αρχή ενός συμβαλλόμενου μέρους πρέπει να επιβεβαιώνει, πριν από τη χορήγηση έγκρισης τύπου, την ύπαρξη ικανοποιητικών διευθετήσεων και διαδικασιών για τη διασφάλιση αποτελεσματικού ελέγχου, ούτως ώστε η παραγωγή συστημάτων συγκράτησης παιδιών, εξοπλισμού και κατασκευαστικών μερών να συμμορφώνεται προς τον εγκεκριμένο τύπο.

4. ΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

4.1. Τα δείγματα ενός συστήματος συγκράτησης παιδιών που υποβάλλονται για έγκριση σύμφωνα με τις διατάξεις των σημείων 3.2.2 και 3.2.3 φέρουν τις ακόλουθες σημάνσεις, ευανάγνωστες και ανεξίτηλες: επωνυμία, αρχικά ή σήμα του κατασκευαστή.

4.2. Ένα από τα τμήματα του συστήματος συγκράτησης παιδιών που είναι κατασκευασμένο από πλαστικό (όπως το κέλυφος, το προστατευτικό από κρούσεις, το μαξιλάρι υποστήριξης κ.λπ.), εκτός της (των) ζώνης(-ών) ή της (των) ζώνης(-ών) τύπου σαγής, θα φέρουν ευανάγνωστη (και ανεξίτηλη) σήμανση με το έτος κατασκευής.

4.3. Αν το σύστημα συγκράτησης προορίζεται για χρήση σε συνδυασμό με ζώνη ασφαλείας ενήλικα, σχέδιο μονίμως τοποθετημένο στο σύστημα συγκράτησης θα δεικνύει ευανάγνωστα τη σωστή δρομολόγηση του πλέγματος. Αν το σύστημα συγκράτησης στερεώνεται από τη ζώνη ασφαλείας ενήλικα, οι δρομολογήσεις του πλέγματος θα σημαίνονται ευανάγνωστο στο προϊόν μέσω χρωματικής κωδικοποίησης. Το χρώμα για τη δρομολόγηση της ζώνης ασφαλείας θα είναι κόκκινο όταν το σύστημα είναι εγκατεστημένο με μέτωπο προς τα εμπρός και μπλε όταν το σύστημα είναι εγκατεστημένο με μέτωπο προς τα πίσω. Τα ίδια χρώματα θα χρησιμοποιούνται επίσης στις επισημάνσεις του συστήματος που δεικνύουν τους τρόπους χρήσης.

Οι προβλεπόμενες διαδρομές του υπογάστριου και του διαγώνιου τμήματος της ζώνης ασφαλείας πρέπει να διαχωρίζονται ευκρινώς. Κάθε τμήμα της ζώνης ασφαλείας πρέπει να διαχωρίζεται από το άλλο με σημάνσεις όπως χρωματική κωδικοποίηση, κείμενο, σχήματα κ.λπ.

Σε κάθε απεικόνιση της διαδρομής της ζώνης επί του προϊόντος πρέπει να υποδεικνύεται ευκρινώς ο προσανατολισμός του συστήματος συγκράτησης παιδιών ως προς το όχημα. Δεν γίνονται αποδεκτά διαγράμματα δρομολόγησης της ζώνης στα οποία δεν απεικονίζεται το κάθισμα του οχήματος.

Η σήμανση που περιγράφεται στο παρόν σημείο θα είναι ορατή με το σύστημα συγκράτησης εντός του οχήματος. Για συστήματα συγκράτησης της ομάδας 0, η εν λόγω σήμανση θα είναι επίσης ορατή με το παιδί εντός του συστήματος συγκράτησης.

4.4. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τα πίσω πρέπει να διαθέτουν, στην ορατή εσωτερική επιφάνεια (περιλαμβανομένου του πλευρικού πτερυγίου δίπλα στην κεφαλή του παιδιού) της άμεσης περιοχής όπου συγκρατείται η κεφαλή του παιδιού εντός του συστήματος συγκράτησης παιδιών, μονίμως προσαρτημένη την εξής επισήμανση (το κείμενο της ενημέρωσης που παρέχεται αποτελεί ελάχιστη απαίτηση).

Αυτή η επισήμανση θα παρέχεται στη (στις) γλώσσα(-ες) της χώρας όπου πωλείται το σύστημα.

Ελάχιστες διαστάσεις επισήμανσης: 60 × 120 mm

Η επισήμανση πρέπει να είναι ραμμένη στο κάλυμμα σε ολόκληρη την περίμετρό του και/ή μονίμως προσαρτημένη σε αυτό σε ολόκληρη την πίσω επιφάνειά του. Αποδεκτή γίνεται οποιαδήποτε άλλη μορφή μόνιμης προσάρτησης η οποία δεν επιδέχεται αφαίρεσης από το προϊόν ούτε υποβάθμισης της ευαναγνωσιμότητάς της. Απαγορεύονται ειδικά σημάνσεις τύπου σημαίας.

Εάν τμήματα του συστήματος συγκράτησης παιδιών ή οποιαδήποτε από τα εξαρτήματα που παρέχονται από τον κατασκευαστή του συστήματος παρεμποδίζουν την οπτική πρόσβαση στη σήμανση, τότε απαιτείται πρόσθετη σήμανση. Μια προειδοποιητική σήμανση πρέπει να είναι μονίμως ευδιάκριτη υπό κάθε συνθήκη όταν το σύστημα συγκράτησης προετοιμάζεται για χρήση σε οποιαδήποτε διάταξη.

4.5. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης παιδιών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο με μέτωπο προς τα εμπρός όσο και με μέτωπο προς τα πίσω, συμπεριλάβετε το εξής κείμενο:

«ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ — ΝΑ ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΜΕ ΜΕΤΩΠΟ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΜΠΡΟΣ ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ …ΥΠΕΡΒΑΙΝΕΙ ΤΑ (Βλέπε οδηγίες)»

4.6. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης παιδιών με εναλλακτικές δρομολογήσεις ζωνών, τα εναλλακτικά σημεία επαφής που φέρουν το φορτίο μεταξύ του συστήματος συγκράτησης παιδιών και της ζώνης ασφαλείας ενήλικα πρέπει να φέρουν μόνιμη σήμανση. Αυτή η σήμανση θα δεικνύει ότι πρόκειται για εναλλακτική δρομολόγηση ζώνης και θα είναι σύμφωνη με τις ανωτέρω απαιτήσεις κωδικοποίησης για καθίσματα με μέτωπο προς τα εμπρός και προς τα πίσω.

4.7. Αν το σύστημα συγκράτησης παιδιών παρέχει εναλλακτικά σημεία επαφής φέροντα το φορτίο, η εγγραφή που απαιτείται στο σημείο 4.3 θα περιλαμβάνει ένδειξη ότι η εναλλακτική δρομολόγηση της ζώνης περιγράφεται στις οδηγίες.

4.8. Σήμανση ISOFIX

Εάν το προϊόν περιλαμβάνει εξαρτήματα στερέωσης ISOFIX, το άτομο που εγκαθιστά το σύστημα συγκράτησης παιδιών στο όχημα πρέπει να έχει μόνιμη οπτική πρόσβαση στις ακόλουθες πληροφορίες:

Στο λογότυπο ISO ISOFIX ακολουθούμενο από τον (τους) χαρακτήρα(-ες) που αντιστοιχεί(-ούν) στην (στις) κατηγορία(-ίες) μεγέθους ISOFIX στην (στις) οποία(-ες) ανήκει το προϊόν. Κατ’ ελάχιστη απαίτηση, πρόκειται για ένα σύμβολο αποτελούμενο από κύκλο διαμέτρου τουλάχιστον 13 mm, ο οποίος περικλείει ένα εικονόγραμμα σε χρωματική αντίθεση με το φόντο του κύκλου. Το εικονόγραμμα πρέπει να είναι ευδιάκριτο είτε μέσω χρωματικής αντίθεσης είτε, εάν είναι διαμορφωμένο με χύτευση ή χάραξη, μέσω κατάλληλης ανάγλυφης υφής.

Οι ακόλουθες πληροφορίες πρέπει να παρέχονται μέσω εικονογραμμάτων και/ή κειμένου. Η σήμανση πρέπει να υποδεικνύει:

α) Τα βασικά βήματα που απαιτούνται για την προετοιμασία του καθίσματος για εγκατάσταση. Για παράδειγμα, πρέπει να επεξηγείται η μέθοδος έκτασης του συστήματος ασφάλισης ISOFIX.

β) Πρέπει να επεξηγείται η θέση, η λειτουργία και η σημασία κάθε υπόδειξης.

γ) Η θέση, και εφόσον χρειάζεται, η δρομολόγηση των άνω σημείων πρόσδεσης, ή άλλων μέσων περιορισμού της περιστροφής του καθίσματος, για την οποία απαιτείται η παρέμβαση του χρήστη, πρέπει να υποδεικνύεται με χρήση των ακόλουθων συμβόλων, ανάλογα με την περίπτωση.

δ) Πρέπει να υποδεικνύεται η ρύθμιση των μανδάλων και του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX, ή άλλων μέσων περιορισμού της περιστροφής του καθίσματος, για την οποία απαιτείται η παρέμβαση του χρήστη.

ε) Η σήμανση πρέπει να είναι μονίμως προσαρτημένη και ορατή από τον χρήστη που εγκαθιστά το κάθισμα.

στ) Εφόσον κρίνεται απαραίτητο, πρέπει να γίνεται παραπομπή, με τη βοήθεια του ακόλουθου συμβόλου, στις οδηγίες χρήσης του συστήματος συγκράτησης παιδιών καθώς στο σημείο στο οποίο αυτές βρίσκονται.

5. ΕΓΚΡΙΣΗ

5.1. Κάθε δείγμα που υποβάλλεται σύμφωνα με τα ανωτέρω στοιχεία 3.2.2 και 3.2.3, θα πληροί τις προδιαγραφές των παραγράφων 6 έως 8 του παρόντος κανονισμού από κάθε άποψη πριν να είναι δυνατή η χορήγηση έγκρισης.

5.2. Σε κάθε εγκεκριμένο τύπο που εγκρίνεται θα ανατίθεται αριθμός έγκρισης. Τα πρώτα δύο ψηφία του (προς το παρόν το 04 αντιστοιχεί στη σειρά 04 των τροπολογιών που ετέθησαν σε ισχύ την 12η Σεπτεμβρίου 1995) θα υποδηλώνουν τη σειρά των τροπολογιών που εισάγουν τις πλέον πρόσφατες σημαντικές τεχνικές τροπολογίες του κανονισμού κατά τη στιγμή της έκδοσης της έγκρισης. Το ίδιο συμβαλλόμενο μέρος δεν θα αναθέτει τον ίδιο αριθμό σε άλλο τύπο συστήματος συγκράτησης παιδιών που καλύπτεται από αυτόν τον κανονισμό.

5.3. Η κοινοποίηση της έγκρισης ή επέκτασης ή της άρνησης έγκρισης συστήματος συγκράτησης παιδιών σύμφωνα με αυτόν τον κανονισμό θα γίνεται στα συμβαλλόμενα στη συμφωνία μέρη που εφαρμόζουν αυτόν τον κανονισμό μέσω εντύπου που θα σύμφωνο με το υπόδειγμα στο παράρτημα 1 του παρόντος κανονισμού.

5.4. Επιπλέον των σημάτων που περιγράφονται στην παράγραφο 4 ανωτέρω, τα εξής στοιχεία θα τοποθετούνται σε κατάλληλο σημείο σε κάθε σύστημα συγκράτησης παιδιών που είναι σύμφωνο με τύπο που έχει εγκριθεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού:

5.4.1. διεθνές σήμα έγκρισης αποτελούμενο από: 5.4.1.1. έναν κύκλο γύρω από το γράμμα «E» ακολουθούμενο από τον διακριτικό αριθμό της χώρας που χορήγησε την έγκριση (1)· 5.4.1.2. αριθμό έγκρισης·

5.4.2. τα ακόλουθα πρόσθετα σύμβολα: 5.4.2.1. τη (τις) λέξη(-εις) «καθολικό», «περιορισμένο», «οιονεί περιορισμένο» ή «ανάλογο με το όχημα» βάσει της κατηγορίας του συστήματος συγκράτησης· 5.4.2.2. το εύρος μάζας για το οποίο έχει σχεδιαστεί, ήτοι 0-10 kg· 0-13 kg· 9-18 kg· 15-25 kg· 22-36 kg· 0-18 kg· 9-25 kg· 15-36 kg· 0-25 kg· 9-36 kg· 0-36 kg· 5.4.2.3. το σύμβολο «Υ», στην περίπτωση μηχανισμού που περιέχει ιμάντα ανάμεσα στα πόδια, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του συμπληρώματος 3 της σειράς 02 των τροπολογιών του κανονισμού· 5.4.2.4. το σύμβολο «S» στην περίπτωση «Συστήματος συγκράτησης ειδικών αναγκών».

5.5. Στο παράρτημα 2 του παρόντος κανονισμού παρέχεται ένα παράδειγμα της διάταξης του σήματος έγκρισης.

5.6. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 5.4 ανωτέρω θα είναι ευανάγνωστα και ανεξίτηλα, και θα προσαρτώνται μέσω επισήμανσης ή απευθείας σήμανσης. Η επισήμανση ή η σήμανση πρέπει να είναι ανθεκτική στη φθορά.

5.7. Οι επισημάνσεις που αναφέρονται στο σημείο 5.6 ανωτέρω δύναται να εκδίδονται από την αρχή που έχει χορηγήσει την έγκριση ή από τον κατασκευαστή κατόπιν εξουσιοδότησης της εν λόγω αρχής.

6. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

6.1. Τοποθέτηση και ασφάλιση στο όχημα

6.1.1. Η χρήση συστημάτων συγκράτησης παιδιών στην «καθολική», την «οιονεί καθολική» και την «περιορισμένη» κατηγορία επιτρέπεται στις θέσεις των εμπρόσθιων και οπισθίων καθισμάτων, εφόσον τα συστήματα συγκράτησης έχουν στερεωθεί σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.

6.1.2. Η χρήση συστημάτων συγκράτησης παιδιών στην κατηγορία «ειδικού οχήματος» επιτρέπεται σε όλες τις θέσεις καθισμάτων, καθώς και στον χώρο αποσκευών, εφόσον τα συστήματα συγκράτησης έχουν στερεωθεί σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης με μέτωπο προς τα πίσω, ο σχεδιασμός πρέπει να εξασφαλίζει την παροχή υποστήριξης της κεφαλής του παιδιού όταν το σύστημα συγκράτησης είναι έτοιμο προς χρήση. Αυτό θα προσδιορίζεται ως μια γραμμή κάθετη προς το ερεισίνωτο του καθίσματος μέσω της γραμμής οφθαλμού, ενώ το σημείο τομής θα βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 40 mm κάτωθεν της αρχής της ακτίνας του συγκεκριμένου στηρίγματος κεφαλής.

6.1.3. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών θα στερεώνονται, ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκουν, επί της δομής του οχήματος ή του καθίσματος.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΙΘΑΝΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ

ΟΜΑΔΕΣ/ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΟΜΑΔΑΣ Καθολική (2) Οιονεί καθολική (3) Περιορισμένη Ειδικό όχημα ΣΣΠ ΣΣΠ ISOFIX ΣΣΠ ΣΣΠ ISOFIX ΣΣΠ ΣΣΠ ISOFIX ΣΣΠ ΣΣΠ ISOFIX 0 Πορτ-μπεμπέ Υ Δ.Υ. Υ Υ Υ Δ.Υ. Υ Υ Με μέτωπο προς τα εμπρός Υ Δ.Υ. Υ Υ Υ Δ.Υ. Υ Υ 0+ Με μέτωπο προς τα πίσω Υ Δ.Υ. Υ Υ Υ Δ.Υ. Υ Υ I Με μέτωπο προς τα πίσω Υ Δ.Υ. Υ Υ Υ Δ.Υ. Υ Υ Με μέτωπο προς τα εμπρός (ολοκληρωμένη) Υ Υ Υ Υ Υ Δ.Υ. Υ Υ Με μέτωπο προς τα εμπρός (μη ολοκληρωμένη) Δ.Υ. Δ.Υ. Δ.Υ. Δ.Υ. Δ.Υ. Δ.Υ. Δ.Υ. Δ.Υ. Με μέτωπο προς τα εμπρός (μη ολοκληρωμένη — βλέπε σημείο 6.1.12) Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Υ II Με μέτωπο προς τα πίσω Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Υ Με μέτωπο προς τα εμπρός (ολοκληρωμένη) Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Υ Με μέτωπο προς τα εμπρός (μη ολοκληρωμένη) Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Υ III Με μέτωπο προς τα πίσω Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Υ Με μέτωπο προς τα εμπρός (ολοκληρωμένη) Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Υ Με μέτωπο προς τα εμπρός (μη ολοκληρωμένη) Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Δ.Υ. Υ Υ Όπου: ΣΣΠ: σύστημα συγκράτησης παιδιών Υ: υπάρχει Δ.Υ.: δεν υπάρχει

6.1.3.1. Για τις κατηγορίες «καθολική» και «περιορισμένη», μέσω ζώνης ασφαλείας ενήλικα (με ή χωρίς συσπειρωτήρα) που πληροί τις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 16 (ή ισοδύναμη) και η οποία είναι στερεωμένη σε αγκυρώσεις που πληρούν τις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 14 (ή ισοδύναμες).

6.1.3.2. Για «καθολικά» συστήματα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά, μέσω των εξαρτημάτων στερέωσης ISOFIX και του ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX, τα οποία πληρούν τις προδιαγραφές του παρόντος κανονισμού και είναι στερεωμένα στο σύστημα αγκυρώσεων ISOFIX και στην αγκύρωση του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX, οι οποίες αγκυρώσεις πληρούν τις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 14.

6.1.3.3. Για την «οιονεί καθολική» κατηγορία: μέσω των κάτω αγκυρώσεων που προβλέπονται από τον κανονισμό αριθ. 14 και επιπρόσθετων αγκυρώσεων που συμμορφώνονται με τη σύσταση του παραρτήματος 11 του παρόντος κανονισμού.

6.1.3.4. Για «οιονεί καθολικά» συστήματα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά, μέσω των εξαρτημάτων στερέωσης ISOFIX και του ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX ή μέσω ενός σκέλους στήριξης ή μέσω του ταμπλό του οχήματος, τα οποία πληρούν τις προδιαγραφές του παρόντος κανονισμού και είναι στερεωμένα στις αγκυρώσεις ISOFIX και στην αγκύρωση του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX, οι οποίες αγκυρώσεις πληρούν τις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 14.

6.1.3.5. Για την κατηγορία «ειδικού οχήματος»: μέσω των αγκυρώσεων που έχουν σχεδιαστεί από τον κατασκευαστή του οχήματος ή τον κατασκευαστή του συστήματος συγκράτησης παιδιών.

6.1.3.6. Στην περίπτωση ιμάντων ή ιμάντα σύνδεσης συστήματος συγκράτησης παιδιών που κάνουν χρήση αγκυρώσεων ζώνης όπου βρίσκεται(-ονται) ήδη στερεωμένη(-ες) ζώνη(-ες) ενήλικα, η τεχνική υπηρεσία θα ελέγξει τα εξής:

ότι η πραγματική θέση αγκύρωσης ενήλικα πρέπει να έχει εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού αριθ. 14 ή ισοδύναμου·

αν η αποτελεσματική λειτουργία του ενός μηχανισμού δεν παρεμποδίζεται από τον άλλον·

ότι οι πόρπες του συστήματος ενήλικα και του επιπρόσθετου συστήματος δεν πρέπει να είναι εναλλάξιμες.

Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης παιδιών που χρησιμοποιούν ράβδους ή επιπρόσθετους μηχανισμούς προσαρτημένους στις αγκυρώσεις που έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού αριθ. 14, που μετακινούν την αποτελεσματική θέση αγκύρωσης εκτός του πεδίου του κανονισμού αριθ. 14, θα εφαρμόζονται τα εξής σημεία:

τα εν λόγω συστήματα θα εγκρίνονται μόνον ως οιονεί καθολικά συστήματα ή συστήματα ειδικών οχημάτων·

η τεχνική υπηρεσία θα εφαρμόζει τις προδιαγραφές του παραρτήματος 11 του παρόντος κανονισμού στις ράβδους και τις στερεώσεις·

η ράβδος θα περιλαμβάνεται στη δυναμική δοκιμή, ενώ η φόρτιση θα εφαρμόζεται στη μεσαία θέση και στη ράβδο, και στη μεγαλύτερη έκτασή της, εάν είναι ρυθμιζόμενη·

δεν θα επηρεάζεται η αποτελεσματική θέση και λειτουργία οποιωνδήποτε αγκυρώσεων ενηλίκων διά των οποίων στερεώνεται η ράβδος.

6.1.3.7. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών στα οποία γίνεται χρήση σκέλους στήριξης εγκρίνονται μόνον υπό τις κατηγορίες «οιονεί καθολικό» ή «ειδικό όχημα» και ισχύουν οι απαιτήσεις του παραρτήματος 11 του παρόντος κανονισμού. Ο κατασκευαστής του συστήματος συγκράτησης παιδιών πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις απαιτήσεις ορθής λειτουργίας του σκέλους στήριξης σε κάθε όχημα και να παράσχει τις σχετικές πληροφορίες.

6.1.4. Ένα μαξιλάρι υποστήριξης πρέπει να συγκρατείται είτε μέσω ζώνης ασφαλείας ενήλικα, χρησιμοποιώντας τη δοκιμή ως προδιαγράφεται στο σημείο 8.1.4, ή με τη χρήση χωριστών μέσων.

6.1.5. Ο κατασκευαστής συστημάτων συγκράτησης παιδιών πρέπει να δηλώνει εγγράφως ότι η τοξικότητα των υλικών που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή των συστημάτων συγκράτησης και τα οποία είναι προσπελάσιμα στο συγκρατούμενο παιδί είναι σύμφωνη με τα σχετικά τμήματα του προτύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τυποποίησης σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών, Μέρος 3 (Ιούνιος 1982) (4). Δύνανται να διεξαχθούν δοκιμές επιβεβαίωσης της εγκυρότητας της δήλωσης κατά την κρίση της αρμόδιας για τις δοκιμές αρχής. Το παρόν σημείο δεν εφαρμόζεται στα συστήματα συγκράτησης των ομάδων ΙΙ και III.

6.1.6. Ο κατασκευαστής των συστημάτων συγκράτησης παιδιών πρέπει να δηλώσει εγγράφως ότι η ευφλεκτότητα των χρησιμοποιούμενων για την κατασκευή των συστημάτων συγκράτησης υλικών είναι σύμφωνη με τα σχετικά στοιχειά του Ενοποιημένου Ψηφίσματος της ΟΕΗΕΕ περί Κατασκευής Οχημάτων (R.E.3) (έγγραφο TRANS/WP.29/78/Αναθ.1, σημείο 1.20). Δύναται να διεξαχθούν δοκιμές επιβεβαίωσης της εγκυρότητας της δήλωσης κατά την κρίση της αρμόδιας για τις δοκιμές αρχής.

6.1.7. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τα πίσω που στηρίζονται από το ταμπλό του οχήματος, για τον σκοπό έγκρισης δυνάμει του παρόντος κανονισμού, θεωρείται ότι το ταμπλό διαθέτει επαρκή ακαμπτότητα.

6.1.8. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης παιδιών που εμπίπτουν στην «καθολική» κατηγορία, εξαιρουμένων των καθολικών συστημάτων συγκράτησης ISOFIX για παιδιά, το κύριο φέρον το φορτίο σημείο επαφής μεταξύ του συστήματος συγκράτησης και τη ζώνη ασφαλείας ενήλικα δεν θα απέχει απόσταση μεγαλύτερη των 150 mm από τον άξονα Cr μετρώμενη, ενώ το σύστημα συγκράτησης παιδιών βρίσκεται στον πάγκο δυναμικής δοκιμής. Αυτό ισχύει για όλες τις διατάξεις ρύθμισης. Επιτρέπονται πρόσθετες εναλλακτικές δρομολογήσεις ζωνών. Όταν υπάρχει εναλλακτική δρομολόγηση ζώνης, ο κατασκευαστής πρέπει να κάνει ειδική αναφορά στην εναλλακτική δρομολόγηση στις οδηγίες χρήστη, όπως απαιτείται στο σημείο 15. Το σύστημα συγκράτησης, όταν δοκιμαστεί με χρήση τέτοιων εναλλακτικών δρομολογήσεων ζωνών, πρέπει να πληροί όλες τις απαιτήσεις του κανονισμού, με εξαίρεση το παρόν σημείο.

6.1.9. Σε περίπτωση που για την ασφάλιση συστήματος συγκράτησης παιδιών «καθολικής» κατηγορίας απαιτείται ζώνη ενήλικα, το μέγιστο μήκος που πρέπει να χρησιμοποιείται στον πάγκο δυναμικής δοκιμής καθορίζεται στο παράρτημα 13 του παρόντος κανονισμού.

Για τον έλεγχο συμμόρφωσης προς τη συγκεκριμένη προδιαγραφή, το σύστημα συγκράτησης παιδιών θα ασφαλίζεται στον πάγκο δοκιμής με χρήση της πρότυπης ζώνης που περιγράφεται στο παράρτημα 13. Δεν θα τοποθετείται ανδρείκελο, εκτός αν ο σχεδιασμός του συστήματος συγκράτησης είναι τέτοιος ώστε η τοποθέτηση ανδρεικέλου να αυξάνει τη χρησιμοποιούμενη ποσότητα ζώνης. Με το σύστημα συγκράτησης στην εγκατεστημένη θέση δεν θα υπάρχει τάση στη ζώνη, εκτός από αυτήν που ασκείται από τον πρότυπο συσπειρωτήρα, αν έχει τοποθετηθεί. Σε περίπτωση χρησιμοποίησης της ζώνης συσπειρωτήρα, η προϋπόθεση αυτή θα ικανοποιείται αν απομένουν στον κύλινδρο τουλάχιστον 150 mm ζώνης.

6.1.10. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών των ομάδων 0 και 0+ δεν θα χρησιμοποιούνται με μέτωπο προς τα εμπρός.

6.1.11. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών των ομάδων 0 και 0+, με εξαίρεση τις φορητές κούνιες (πορτ-μπεμπέ) που ορίζονται στο σημείο 2.4.1, πρέπει να ανήκουν στην ολοκληρωμένη κλάση.

6.1.12. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών της ομάδας I πρέπει να ανήκουν στην ολοκληρωμένη κλάση εκτός αν διαθέτουν προστατευτικό από τις κρούσεις που ορίζεται στο σημείο 2.7.

6.2. Διάταξη

6.2.1. Η διάταξη του συστήματος συγκράτησης θα είναι τέτοια ώστε:

6.2.1.1. το σύστημα συγκράτησης να παρέχει την απαιτούμενη προστασία σε οποιαδήποτε από τις δυνατές θέσεις του· όσον αφορά τα «συστήματα συγκράτησης ειδικών αναγκών», το κύριο μέσο συγκράτησης θα παρέχει την απαιτούμενη προστασία σε οποιαδήποτε από τις δυνατές θέσεις του χωρίς τη χρήση επιπρόσθετων μηχανισμών συγκράτησης που ενδεχομένως να υπάρχουν·

6.2.1.2. να είναι εύκολη και ταχεία η τοποθέτηση και απομάκρυνση του παιδιού· σε περίπτωση συστήματος συγκράτησης παιδιών στα οποία το παιδί συγκρατείται μέσω ζώνης τύπου σαγής ή ζώνης σχήματος Υ χωρίς συσπειρωτήρα, ο ιμάντας κάθε ώμου και αυτός του υπογαστρίου θα μπορεί να κινούνται σε μεταξύ τους σχέση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που περιγράφεται στο σημείο 7.2.1.4. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συναρμογή της ζώνης του συστήματος συγκράτησης παιδιών ενδέχεται να έχει σχεδιαστεί με δύο ή περισσότερα μέρη σύνδεσης. Για τα «συστήματα συγκράτησης ειδικών αναγκών», αναγνωρίζεται ότι οι επιπλέον μηχανισμοί συγκράτησης θα περιορίζουν την ταχύτητα τοποθέτησης και απομάκρυνσης του παιδιού. Ωστόσο, οι επιπλέον μηχανισμοί θα είναι σχεδιασμένοι ούτως ώστε η αποσύσφιγξή τους να είναι όσο το δυνατόν ταχύτερη.

6.2.1.3. Εάν είναι δυνατή η αλλαγή της κλίσης του συστήματος συγκράτησης, αυτή η αλλαγή κλίσης δεν θα απαιτεί τη χειροκίνητη εκ νέου ρύθμιση των ιμάντων. Εκούσια χειροκίνητη ενέργεια απαιτείται για την αλλαγή της κλίσης του συστήματος συγκράτησης.

6.2.1.4. Τα συστήματα συγκράτησης των ομάδων 0, 0+ και I θα διατηρούν τα παιδιά σε τέτοια θέση ώστε να τους παρέχεται η απαιτούμενη προστασία ακόμη και στις περιπτώσεις που το παιδί κοιμάται.

6.2.1.5. Προκειμένου να αποφεύγεται η βύθιση είτε λόγω προσκρούσεως ή ανησυχίας του παιδιού, θα απαιτείται ιμάντας ανάμεσα στα πόδια του παιδιού σε όλα τα συστήματα συγκράτησης της ομάδας I με μέτωπο προς τα εμπρός που περιλαμβάνουν ολοκληρωμένο σύστημα ζώνης τύπου σαγής. Όταν είναι προσαρτημένος ο ιμάντας μεταξύ των ποδιών του παιδιού και στο μεγαλύτερο του μήκος, αν είναι ρυθμιζόμενος, δεν θα είναι δυνατή η ρύθμιση του ιμάντα του υπογαστρίου ώστε να βρίσκεται επάνω από την περιοχή του υπογαστρίου τόσο στο ανδρείκελο 9 kg όσο και σε εκείνο των 15 kg.

6.2.2. Όσον αφορά τις ομάδες I, II και III, όλα τα συστήματα συγκράτησης που χρησιμοποιούν ζώνες υπογαστρίου πρέπει οπωσδήποτε να οδηγούν τον ιμάντα υπογαστρίου, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι φορτίσεις που μεταδίδει ο ιμάντας υπογαστρίου μεταδίδονται διά μέσου του υπογαστρίου.

6.2.3. Όλοι οι ιμάντες του συστήματος συγκράτησης θα είναι τοποθετημένοι κατά τρόπο ώστε να μην είναι δυνατή η πρόκληση δυσφορίας στον χρησιμοποιούντα σε κανονική χρήση ή να μην λαμβάνουν επικίνδυνες διατάξεις. Η απόσταση μεταξύ των ιμάντων των ώμων στην περιοχή γύρω από τον λαιμό πρέπει να έχουν πλάτος τουλάχιστον ίσο με το πλάτος του λαιμού του κατάλληλου ανδρεικέλου.

6.2.4. Η συναρμογή δεν υποβάλλει τα αδύναμα μέρη του σώματος του παιδιού (κοιλία, περιοχή μεταξύ των ποδιών κ.λπ.) σε υπερβολική καταπόνηση. Ο σχεδιασμός θα είναι τέτοιος ούτως ώστε οι φορτίσεις συμπίεσης να μην ασκούνται στη στεφάνη της κεφαλής του παιδιού σε περίπτωση προσκρούσεως.

6.2.4.1. Οι ζώνες σχήματος Y μπορούν να χρησιμοποιούνται μόνον με συστήματα συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τα πίσω και προς τα πλάγια (πορτ-μπεμπέ).

6.2.5. Το σύστημα συγκράτησης παιδιών θα είναι σχεδιασμένο και θα εγκαθίσταται κατά τρόπο ώστε:

6.2.5.1. να ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο τραυματισμού του παιδιού ή των άλλων επιβατών του οχήματος από αιχμηρές ακμές ή προεξοχές (επί παραδείγματι ως ορίζονται στον κανονισμό αριθ. 21)·

6.2.5.2. να μην εκθέτει αιχμηρές ακμές ή προεξοχές που ενδέχεται να προκαλέσουν φθορά στα καλύμματα των καθισμάτων του οχήματος ή στον ρουχισμό των επιβατών·

6.2.5.3. να μην ασκεί στα αδύναμα σημεία του σώματος του παιδιού (κοιλία, περιοχή μεταξύ των ποδιών κ.λπ.) σε συμπληρωματικές δυνάμεις αδράνειας που δημιουργεί·

6.2.5.4. να εξασφαλίζει ότι τα άκαμπτα μέρη του δεν εκθέτουν, στα σημεία όπου έρχονται σε επαφή με τους ιμάντες, αιχμηρές ακμές ικανές να φθείρουν τους ιμάντες.

6.2.6. Οποιοδήποτε μέρος που είναι αφαιρετό προκειμένου να επιτρέπει τη στερέωση και απόσπαση των εξαρτημάτων θα είναι σχεδιασμένο κατά τρόπο ώστε να αποτρέπεται όσο το δυνατόν περισσότερο ο οποιοσδήποτε κίνδυνος μη ορθής συναρμογής και χρήσης. Τα «συστήματα συγκράτησης ειδικών αναγκών» μπορούν να διαθέτουν επιπρόσθετους μηχανισμούς συγκράτησης· αυτοί θα είναι σχεδιασμένοι ώστε να αποφεύγεται οποιοσδήποτε κίνδυνος μη ορθής συναρμογής και ώστε τα μέσα αποσύσφιγξης και ο τρόπος λειτουργίας να είναι άμεσα εμφανής στον διασώστη σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

6.2.7. Στις περιπτώσεις όπου τα συστήματα συγκράτησης παιδιών που προορίζονται χωριστά για την ομάδα I, την ομάδα II και συνδυαστικά για τις ομάδες I και II διαθέτουν ερεισίνωτο, το εσωτερικό ύψος του τελευταίου, προσδιοριζόμενο σύμφωνα με το διάγραμμα του παραρτήματος 12, θα είναι τουλάχιστον 500 mm.

6.2.8. Επιτρέπεται η χρήση μόνον συσπειρωτήρων αυτόματης ασφαλίσεως ή συσπειρωτήρων κατεπείγουσας ασφαλίσεως.

6.2.9. Σχετικά με συστήματα που προορίζονται για χρήση στην ομάδα I, δεν πρέπει να είναι δυνατόν για το παιδί, έπειτα από την τοποθέτησή του, να χαλαρώσει με ευκολία το μέρος του συστήματος που συγκρατεί το υπογάστριο· για τον σκοπό αυτόν πρέπει να πληρούνται οι απαιτήσεις του σημείου 7.2.5 (μηχανισμοί ασφαλίσεως)· οποιοσδήποτε μηχανισμός που αποσκοπεί σ’ αυτό πρέπει να είναι μονίμως προσαρτημένος στο σύστημα συγκράτησης παιδιών.

6.2.10. Ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών μπορεί να είναι σχεδιασμένο για χρήση σε περισσότερες της μιας ομάδες μάζας και/ή από περισσότερα του ενός παιδιά, εφόσον πληροί τις προδιαγραφές για κάθε μια από τις σχετικές ομάδες. Ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών στην «καθολική» κατηγορία πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές αυτής της κατηγορίας για όλες τις ομάδες μάζας για τις οποίες έχει εγκριθεί.

6.2.11. Συστήματα συγκράτησης παιδιών με συσπειρωτήρα

Στην περίπτωση ενός συστήματος συγκράτησης παιδιών με ενσωματωμένο συσπειρωτήρα, αυτός πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές του σημείου 7.2.3 κατωτέρω.

6.2.12. Στην περίπτωση μαξιλαριών υποστήριξης, πρέπει να εξετάζεται η ευκολία με την οποία οι ιμάντες και η γλωττίδα της ζώνης ενήλικα διέρχονται διά μέσου των σημείων στερέωσης. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για μαξιλάρια υποστήριξης που είναι σχεδιασμένα για εμπρόσθια καθίσματα αυτοκινήτων που ενδέχεται να διαθέτουν μακρά ημιάκαμπτα στελέχη. Η σταθερή πόρπη δεν πρέπει να επιτρέπεται να περνά διά μέσου των σημείων στερέωσης των καθισμάτων υποστήριξης ή να επιτρέπει οριζόντια θέση της ζώνης πλήρως διαφορετική από εκείνη της άμαξας δοκιμής.

6.2.13. Εάν το σύστημα συγκράτησης παιδιών είναι σχεδιασμένο για περισσότερα του ενός παιδιά, κάθε σύστημα συγκράτησης θα είναι πλήρως ανεξάρτητο όσον αφορά τη μεταφορά φορτίου και τις ρυθμίσεις.

6.2.14. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών που ενσωματώνουν φουσκωτά στοιχεία θα είναι σχεδιασμένα κατά τρόπο ώστε οι συνθήκες χρήσης (πίεση, θερμοκρασία, υγρασία) να μην επηρεάζουν την ικανότητά τους να πληρούν τις προδιαγραφές του παρόντος κανονισμού.

6.3. Προδιαγραφές συστήματος συγκράτησης ISOFIX

6.3.1. Γενικά χαρακτηριστικά

6.3.1.1. Διαστάσεις

Οι κατασκευαστές συστημάτων συγκράτησης ISOFIX για παιδιά προσδιορίζουν τις μέγιστες πλευρικές, προσανατολισμένες προς τα κάτω και προς τα πάνω διαστάσεις του συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά, καθώς και τις θέσεις των αγκυρώσεων ISOFIX με τις οποίες πρέπει να συνδέονται τα εξαρτήματα στερέωσης του συστήματος, μέσω της βάσης στήριξης του καθίσματος του οχήματος (VSF) η οποία ορίζεται στο σημείο 2.31 του παρόντος κανονισμού.

6.3.1.2. Μάζα

Η μάζα των συστημάτων συγκράτησης ISOFIX για παιδιά, τα οποία εμπίπτουν στις κατηγορίες «καθολική» και «οιονεί καθολική», καθώς και στις ομάδες μάζας 0, 0+, 1 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 15 kg.

6.3.2. Εξαρτήματα στερέωσης ISOFIX

6.3.2.1. Τύπος

Τα εξαρτήματα στερέωσης ISOFIX μπορούν να συμμορφώνονται προς τα παραδείγματα που απεικονίζονται στο σχήμα 0 (α), ή προς άλλα κατάλληλα σχέδια που αποτελούν τμήμα ενός άκαμπτου ρυθμιζόμενου μηχανισμού, η φύση των οποίων προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή του συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά.

Σχήμα 0 (α)

6.3.2.2. Διαστάσεις

Οι διαστάσεις του τμήματος του συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά στο οποίο συνδέεται το σύστημα αγκυρώσεων ISOFIX δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις μέγιστες διαστάσεις του περιγράμματος στο σχήμα 0 (β).

Σχήμα 0 (β)

6.3.2.3. Ένδειξη μερικής ασφάλισης

Το σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά πρέπει να είναι εφοδιασμένο με μέσα τα οποία υποδεικνύουν σαφώς ότι αμφότερα τα εξαρτήματα στερέωσης ISOFIX είναι πλήρως ασφαλισμένα στις αντίστοιχες κάτω αγκυρώσεις ISOFIX. Τα μέσα ένδειξης μπορούν να είναι ηχητικά, απτικά ή οπτικά ή συνδυασμός δύο ή περισσότερων ενδείξεων. Οι οπτικές ενδείξεις πρέπει να μπορούν να εντοπίζονται υπό όλες τις συνήθεις συνθήκες φωτισμού.

6.3.3. Προδιαγραφές ιμάντα άνω σημείου πρόσδεσης για σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά

6.3.3.1. Σύνδεσμος άνω σημείου πρόσδεσης

Ο σύνδεσμος του άνω σημείου πρόσδεσης πρέπει να είναι ένα άγκιστρο του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX, όπως απεικονίζεται στο σχήμα 0 (γ), ή παρόμοια διάταξη η οποία δεν υπερβαίνει τις διαστάσεις του περιγράμματος στο σχήμα 0 (γ).

6.3.3.2. Στοιχεία ιμάντα άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX

Ο ιμάντας άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX πρέπει να στηρίζεται από πλέγμα (ή ισοδύναμη διάταξη), εφοδιασμένο με δυνατότητα ρύθμισης και χαλάρωσης της τάσης.

6.3.3.2.1. Μήκος ιμάντα άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX

Το μήκος του ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης για συστήματα συγκράτησης παιδιών ISOFIX πρέπει να είναι τουλάχιστον 2 000 mm.

6.3.3.2.2. Δείκτης τάνυσης

Ο ιμάντας του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX ή το παιδικό κάθισμα ISOFIX πρέπει να είναι εφοδιασμένα με διάταξη η οποία υποδεικνύει ότι ο ιμάντας είναι πλήρως τανυσμένος. Η διάταξη αυτή μπορεί να αποτελεί τμήμα διάταξης ρύθμισης και χαλάρωσης της τάσης.

6.3.3.2.3. Διαστάσεις

Οι διαστάσεις σύμπλεξης για τα άγκιστρα του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX υποδεικνύονται στο σχήμα 0 (γ).

Σχήμα 0 (γ)

Διαστάσεις συνδέσμου (τύπου αγκίστρου) του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX

6.3.4. Δυνατότητα προσαρμογής

Τα εξαρτήματα στερέωσης ISOFIX ή το σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά πρέπει να είναι ρυθμιζόμενα ούτως ώστε να είναι συμβατά με τις θέσεις των αγκυρώσεων ISOFIX που περιγράφονται στον κανονισμό αριθ. 14.

6.4. Έλεγχος σημάνσεων

6.4.1. Η τεχνική υπηρεσία που είναι αρμόδια για τη διεξαγωγή των δοκιμών έγκρισης πρέπει να ελέγχει τη συμμόρφωση των σημάνσεων προς τις προδιαγραφές του σημείου 4.

6.5. Έλεγχος οδηγιών εγκατάστασης και οδηγιών χρήσης

6.5.1. Η τεχνική υπηρεσία που είναι αρμόδια για τη διεξαγωγή των δοκιμών έγκρισης πρέπει να ελέγχει τη συμμόρφωση των οδηγιών εγκατάστασης και χρήσης προς το σημείο 15.

7. ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

7.1. Διατάξεις που ισχύουν για το συναρμολογημένο σύστημα συγκράτησης

7.1.1. Αντοχή στη διάβρωση

7.1.1.1. Ένα πλήρες σύστημα συγκράτησης παιδιών, ή τα τμήματά του που δύναται να διαβρωθούν, θα υπόκεινται στη δοκιμή διάβρωσης που περιγράφεται στο σημείο 8.1.1 κατωτέρω.

7.1.1.2. Έπειτα από τη δοκιμή διάβρωσης στην οποία υπεβλήθησαν σύμφωνα με τα σημεία 8.1.1.1 και 8.1.1.2, δεν πρέπει να εμφανίζεται αφενός ουδεμία αλλοίωση ικανή να βλάψει την καλή λειτουργία του συστήματος συγκράτησης παιδιών και αφετέρου ουδεμία σημαντική διάβρωση όταν τα εξαρτήματα εξετάζονται διά γυμνού οφθαλμού από έναν εξειδικευμένο παρατηρητή.

7.1.2. Απορρόφηση ενέργειας

7.1.2.1. Για όλους τους μηχανισμούς με ερεισίνωτο, οι περιοχές που ορίζονται στο παράρτημα 18 του παρόντος κανονισμού, όταν υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με το παράρτημα 17, πρέπει να δίνουν μέγιστη επιτάχυνση μικρότερη των 60 g. Η συγκεκριμένη προδιαγραφή ισχύει επίσης για τις περιοχές των προστατευτικών από τις κρούσεις που βρίσκονται στην περιοχή προσκρούσεως της κεφαλής.

7.1.2.2. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης παιδιών με μόνιμες ρυθμιζόμενες διατάξεις στήριξης κεφαλής μηχανικής στερέωσης, στις οποίες το ύψος της ζώνης ασφαλείας ενήλικα ή της παιδικής ζώνης τύπου σαγής ελέγχεται από το ρυθμιζόμενο στήριγμα κεφαλής, δεν απαιτείται απορρόφηση ενέργειας στις επιφάνειες που ορίζονται στο παράρτημα 18 και οι οποίες δεν έρχονται σε επαφή με την κεφαλή του ανδρείκελου, δηλαδή πίσω από το στήριγμα κεφαλής.

7.1.3. Ανατροπή

7.1.3.1. Το σύστημα συγκράτησης παιδιών θα υποβάλλεται στις δοκιμές του σημείου 8.1.2· το ανδρείκελο δεν θα πέφτει εκτός του συστήματος και, όταν το κάθισμα δοκιμής βρίσκεται σε θέση ανατροπής, η κεφαλή του ανδρεικέλου δεν θα μετακινείται σε απόσταση μεγαλύτερη των 300 mm από την αρχική του θέση προς κάθετη κατεύθυνση σε σχέση με το κάθισμα δοκιμής.

7.1.4. Δυναμική δοκιμή

7.1.4.1. Γενικά Το σύστημα συγκράτησης παιδιών θα υποβάλλεται σε δυναμική δοκιμή σύμφωνα με το σημείο 8.1.3 κατωτέρω.

7.1.4.1.1. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών που εμπίπτουν στις κατηγορίες «καθολική», «περιορισμένη» και «οιονεί καθολική» θα υποβάλλονται σε δοκιμή στην άμαξα δοκιμής με τη χρήση του καθίσματος δοκιμής του σημείου 6, και σύμφωνα με το σημείο 8.1.3.1.

7.1.4.1.2. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών της κατηγορίας «ειδικού οχήματος» θα υποβάλλονται σε δοκιμή με κάθε τύπο οχήματος για το οποίο προορίζονται. Η αρμόδια για τη διεξαγωγή της δοκιμής τεχνική υπηρεσία δύναται να μειώσει τον αριθμό των προς δοκιμή τύπων οχήματος αν δεν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές ως προς τις αναφερόμενες στο σημείο 7.1.4.1.2.3 πτυχές. Το σύστημα συγκράτησης παιδιών δύναται να δοκιμαστεί με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:

7.1.4.1.2.1. σε πλήρες όχημα σύμφωνα με το σημείο 8.1.3.3·

7.1.4.1.2.2. σε κέλυφος αμαξώματος στην άμαξα δοκιμής σύμφωνα με το σημείο 8.1.3.2· ή

7.1.4.1.2.3. σε επαρκή αριθμό τμημάτων του κελύφους του αμαξώματος ώστε να είναι αντιπροσωπευτικά της δομής του οχήματος και των επιφανειών προσκρούσεως. Αν το σύστημα συγκράτησης παιδιών προορίζεται για χρήση στα οπίσθια καθίσματα, τότε αυτά θα περιλαμβάνουν το ερεισίνωτο των εμπρόσθιων καθισμάτων, το οπίσθιο κάθισμα, την έδρα του δαπέδου, τους στύλους B και C, καθώς και την οροφή. Αν το σύστημα συγκράτησης παιδιών προορίζεται για χρήση στο εμπρόσθιο κάθισμα, τα τμήματα θα περιλαμβάνουν το ταμπλό, τους στύλους A, το αλεξήνεμο, οποιουσδήποτε μοχλούς ή κομβία ελέγχου ή κονσόλα, το εμπρόσθιο κάθισμα, την έδρα του δαπέδου και την οροφή. Επιπλέον, αν το σύστημα συγκράτησης παιδιών προορίζεται για χρήση σε συνδυασμό με ζώνη ασφαλείας ενήλικα, τα τμήματα θα περιλαμβάνουν την (τις) κατάλληλη(-ες) ζώνη(-ες) ασφαλείας ενήλικα. Η αρμόδια για τη διεξαγωγή της δοκιμής τεχνική υπηρεσία ενδέχεται να επιτρέψει την εξαίρεση τμημάτων αν κριθούν πλεονάζοντα. Η δοκιμή θα διεξαχθεί σύμφωνα με το σημείο 8.1.3.2.

7.1.4.1.3. Η δυναμική δοκιμή θα διεξάγεται σε συστήματα συγκράτησης παιδιών που δεν έχουν υποβληθεί προηγουμένως σε άσκηση φόρτισης.

7.1.4.1.4. Κατά τη διάρκεια των δυναμικών δοκιμών, δεν θα υπάρχει θραύση κανενός τμήματος του συστήματος συγκράτησης παιδιών που ουσιαστικά βοηθά στη διατήρηση του παιδιού στη θέση του, και δεν επέρχεται αποσύσφιγξη των πορπών, του συστήματος ασφάλισης ή του συστήματος μετατόπισης.

7.1.4.1.5. Στην περίπτωση «μη ολοκληρωμένου τύπου», η χρησιμοποιούμενη ζώνη θα είναι η ζώνη πρότυπου τύπου με τους βραχίονες αγκύρωσης που περιγράφεται στο παράρτημα 13 του παρόντος κανονισμού. Το προηγούμενο σημείο δεν ισχύει για εγκρίσεις «ειδικού οχήματος» όπου θα χρησιμοποιείται η ζώνη του οχήματος.

7.1.4.1.6. Στην περίπτωση εγκατάστασης συστήματος συγκράτησης παιδιών «ειδικού οχήματος» στην περιοχή των οπίσθιων με μέτωπο προς τα εμπρός καθισμάτων ενηλίκων (π.χ. στον χώρο των αποσκευών), θα διεξαχθεί μια δοκιμή με το (τα) μεγαλύτερο(-α) ανδρείκελο(-α) σύμφωνα με το σημείο 8.1.3.3.3. Οι λοιπές δοκιμές, περιλαμβανομένης της δοκιμής συμμόρφωσης της παραγωγής, μπορούν να διεξαχθούν σύμφωνα με το σημείο 8.1.3.2, αν το επιθυμεί ο κατασκευαστής.

7.1.4.1.7. Στην περίπτωση «συστήματος συγκράτησης ειδικών αναγκών», θα διεξαχθούν εις διπλούν όλες οι δυναμικές δοκιμές που καθορίζονται από αυτόν τον κανονισμό για κάθε ομάδα μάζας: την πρώτη φορά χρησιμοποιώντας τα κύρια μέσα συγκράτησης, και τη δεύτερη φορά με χρήση όλων των μηχανισμών συγκράτησης. Σε αυτές τις δοκιμές, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στις προδιαγραφές των σημείων 6.2.3 και 6.2.4.

7.1.4.1.8. Κατά τη διάρκεια των δυναμικών δοκιμών, η πρότυπη ζώνη ασφαλείας που χρησιμοποιείται για την εγκατάσταση του συστήματος συγκράτησης παιδιών δεν θα αποσυμπλέκεται από οποιονδήποτε οδηγό ή μηχανισμό ασφαλίσεως που χρησιμοποιείται για την υπό διεξαγωγή δοκιμή.

7.1.4.1.9. Τα συστήματα συγκράτησης παιδιών, τα οποία είναι εφοδιασμένα με σκέλος στήριξης πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμή ως εξής:

α) Στην περίπτωση της οιονεί καθολικής κατηγορίας, οι δοκιμές μετωπικής πρόσκρουσης πρέπει να διεξάγονται με το σκέλος στήριξης ρυθμισμένο τόσο στη μέγιστη όσο και στην ελάχιστη ρύθμισή του ανάλογα με τη θέση της έδρας δαπέδου της άμαξας. Οι δοκιμές οπίσθιας πρόσκρουσης πρέπει να διεξάγονται στη δυσμενέστερη θέση η οποία επιλέγεται από την τεχνική υπηρεσία. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, το σκέλος στήριξης πρέπει να στηρίζεται από την έδρα δαπέδου της άμαξας όπως περιγράφεται στο παράρτημα 6, προσάρτημα 3, σχήμα 2. Εάν υπάρχει διάκενο μεταξύ του ελάχιστου μήκους του σκέλους και του υψηλότερου επιπέδου της έδρας του δαπέδου, τότε το σκέλος ρυθμίζεται σε επίπεδο έδρας δαπέδου 140 mm κάτω από τη γραμμή Cr. Εάν το μέγιστο μήκος του σκέλους είναι μεγαλύτερο απ’ όσο επιτρέπει το χαμηλότερο επίπεδο της έδρας του δαπέδου, τότε το σκέλος ρυθμίζεται στο χαμηλότερο επίπεδο της έδρας του δαπέδου, το οποίο αντιστοιχεί σε 280 mm κάτω από τη γραμμή Cr. Στην περίπτωση σκέλους στήριξης κλιμακωτής ρύθμισης, το μήκος του σκέλους στήριξης πρέπει να ρυθμίζεται στην επόμενη θέση ρύθμισης, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η επαφή του με το δάπεδο.

β) Στην περίπτωση σκελών στήριξης εκτός του επιπέδου συμμετρίας, η αρμόδια για τη δοκιμή τεχνική υπηρεσία επιλέγει τη δυσμενέστερη περίπτωση.

γ) Στην περίπτωση της κατηγορίας ειδικών οχημάτων, το σκέλος στήριξης ρυθμίζεται όπως ορίζεται από τον κατασκευαστή του συστήματος συγκράτησης παιδιών.

7.1.4.1.10. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης παιδιών στα οποία χρησιμοποιείται σύστημα αγκύρωσης ISOFIX και διάταξη αντιπεριστροφής, εφόσον υπάρχει, η δυναμική δοκιμή διεξάγεται:

7.1.4.1.10.1. Για συστήματα συγκράτησης παιδιών ISOFIX τα οποία εμπίπτουν στις κατηγορίες μεγέθους A και B: 7.1.4.1.10.1.1. με τη διάταξη αντιπεριστροφής σε χρήση, και 7.1.4.1.10.1.2. χωρίς τη διάταξη αντιπεριστροφής σε χρήση. Η απαίτηση αυτή δεν ισχύει όταν ως διάταξη αντιπεριστροφής χρησιμοποιείται ένα μόνιμο και μη ρυθμιζόμενο σκέλος στήριξης.

7.1.4.1.10.2. Για συστήματα συγκράτησης παιδιών ISOFIX τα οποία εμπίπτουν σε άλλες κατηγορίες μεγέθους, με τη διάταξη αντιπεριστροφής σε χρήση.

7.1.4.2. Επιτάχυνση θώρακα (5)

7.1.4.2.1. Η προκύπτουσα επιτάχυνση θώρακα δεν θα υπερβαίνει τα 55 g, εκτός κατά τη διάρκεια περιόδων τα αθροίσματα των οποίων δεν υπερβαίνουν τα 3 ms.

7.1.4.2.2. Το κάθετο στοιχείο της επιτάχυνσης από την κοιλία προς την κεφαλή δεν θα υπερβαίνει τα 30 g, εκτός κατά τη διάρκεια περιόδων τα αθροίσματα των οποίων δεν υπερβαίνουν τα 3 ms.

7.1.4.3. Κοιλιακή διείσδυση (6)

7.1.4.3.1. Κατά τη διάρκεια της επαλήθευσης που περιγράφεται στο σημείο 5.3, του προσαρτήματος 1 του παραρτήματος 8, δεν θα υπάρχουν εμφανή σημεία διείσδυσης στο πήλινο ομοίωμα της κοιλίας που έχουν προκληθεί από οποιοδήποτε τμήμα του συστήματος συγκράτησης.

7.1.4.4. Μετατόπιση του ανδρεικέλου

7.1.4.4.1. Συστήματα συγκράτησης παιδιών της «καθολικής», «περιορισμένης» και της «οιονεί καθολικής» κατηγορίας:

7.1.4.4.1.1. Συστήματα συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τα εμπρός: η κεφαλή του ανδρεικέλου δεν πρέπει να μετακινείται πέραν των επιπέδων BA και DA, όπως αυτά ορίζονται στο σχήμα 1 κατωτέρω, με εξαίρεση τα καθίσματα υποστήριξης όταν χρησιμοποιείται το μεγαλύτερο ανδρείκελο P10, όπου η τιμή σε σχέση με το επίπεδο DA είναι 840 mm. Σχήμα 1 Διάταξη για τη δοκιμή συστήματος συγκράτησης με μέτωπο προς τα εμπρός

7.1.4.4.1.2. Συστήματα συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τα πίσω: 7.1.4.4.1.2.1. Συστήματα συγκράτησης παιδιών στηριζόμενα επί του ταμπλό: η κεφαλή του ανδρεικέλου δεν πρέπει να μετακινείται πέραν των επιπέδων ΑΒ, AD και DCr ως αυτά ορίζονται στο σχήμα 2 κατωτέρω. Το όριο αυτό υπολογίζεται στα 300 ms κατά το μέγιστο ή τη στιγμή που το ανδρείκελο ακινητοποιείται πλήρως, όποιο από τα δύο συμβεί πρώτο. Σχήμα 2 Διάταξη δοκιμής συστήματος συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τα πίσω 7.1.4.4.1.2.2. Συστήματα συγκράτησης παιδιών της ομάδας 0 που δεν στηρίζονται από το ταμπλό και πορτ-μπεμπέ: η κεφαλή του ανδρεικέλου δεν πρέπει να μετακινείται πέραν των επιπέδων AB, AD και DE όπως φαίνεται στο σχήμα 3 κατωτέρω. Το όριο αυτό υπολογίζεται στα 300 ms κατά το μέγιστο ή τη στιγμή που το ανδρείκελο ακινητοποιείται πλήρως, όποιο από τα δύο συμβεί πρώτο. Σχήμα 3 Διάταξη δοκιμής συστήματος συγκράτησης παιδιών της ομάδας 0, μη στηριζόμενου επί του ταμπλό 7.1.4.4.1.2.3. Συστήματα συγκράτησης παιδιών διαφορετικά από εκείνα της ομάδας 0 μη στηριζόμενα επί του ταμπλό: Η κεφαλή του ανδρεικέλου δεν πρέπει να μετακινείται πέραν των επιπέδων FD, FG και DE, όπως φαίνεται στο σχήμα 4 κατωτέρω. Το όριο αυτό υπολογίζεται στα 300 ms κατά το μέγιστο ή τη στιγμή που το ανδρείκελο ακινητοποιείται πλήρως, όποιο από τα δύο συμβεί πρώτο. Σε περίπτωση επαφής μεταξύ ενός τέτοιου συστήματος συγκράτησης παιδιών με τη ράβδο διαμέτρου 100 mm και πληρούνται όλα τα κριτήρια αποτελεσματικότητας, θα διεξαχθεί μια επιπλέον δυναμική δοκιμή (μετωπική πρόσκρουση) με το βαρύτερο ανδρείκελο προοριζόμενο για το εν λόγω σύστημα συγκράτησης και χωρίς τη ράβδο διαμέτρου 100 mm· οι προδιαγραφές για την εν λόγω δοκιμή συνίστανται στην ικανοποίηση όλων των κριτηρίων εκτός εκείνων που αφορούν τη μετατόπιση προς τα εμπρός. Σχήμα 4 Διάταξη δοκιμής συστήματος συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τα πίσω, εκτός εκείνων της ομάδας 0, μη στηριζόμενου επί του ταμπλό

7.1.4.4.2. Συστήματα συγκράτησης παιδιών της κατηγορίας «ειδικού οχήματος»: όταν υποβάλλονται σε δοκιμή σε πλήρες όχημα ή σε κέλυφος του αμαξώματος οχήματος, η κεφαλή δεν θα έρχεται σε επαφή με κανένα τμήμα του οχήματος. Ωστόσο, αν υπάρχει επαφή, η ταχύτητα πρόσκρουσης της κεφαλής θα είναι μικρότερη από 24 km/h και το τμήμα που έρχεται σε επαφή θα πληροί τις προδιαγραφές της δοκιμής απορρόφησης ενέργειας που καθορίζονται στο παράρτημα 4 του κανονισμού αριθ. 21. Στις δοκιμές με πλήρη οχήματα, θα είναι δυνατή η μετακίνηση, έπειτα από τη δοκιμή, των ανδρεικέλων από το σύστημα συγκράτησης χωρίς τη χρήση εργαλείων.

7.1.5. Αντοχή στη θερμοκρασία

7.1.5.1. Συναρμογές πόρπης, συσπειρωτήρες, διατάξεις προσαρμογής και μηχανισμοί ασφαλίσεως που ενδέχεται να επηρεαστούν από τη θερμοκρασία, θα υπόκεινται στη δοκιμή θερμοκρασίας που καθορίζεται στο σημείο 8.2.8. κατωτέρω.

7.1.5.2. Έπειτα από τη δοκιμή θερμοκρασίας στην οποία υπεβλήθησαν σύμφωνα με το σημείο 8.2.8.1, δεν πρέπει να εμφανίζεται αφενός ουδεμία αλλοίωση ικανή να βλάψει την καλή λειτουργία του συστήματος συγκράτησης παιδιών όταν τα εξαρτήματα εξετάζονται διά γυμνού οφθαλμού από έναν εξειδικευμένο παρατηρητή.

7.2. Ισχύουσες σε μεμονωμένα στοιχεία του συστήματος συγκράτησης διατάξεις

7.2.1. Πόρπη

7.2.1.1. Η πόρπη πρέπει να έχει σχεδιασθεί κατά τρόπο ώστε να αποκλείεται κάθε δυνατότητα εσφαλμένης χρήσεως. Τούτο σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι η πόρπη δεν πρέπει να δύναται να παραμένει σε θέση ημίκλειστη· δεν πρέπει να είναι δυνατή η κατά λάθος ανταλλαγή των τμημάτων της πόρπης όταν αυτή είναι ασφαλισμένη· η πόρπη πρέπει να ασφαλίζει μόνον όταν όλα τα μέρη της έχουν εμπλακεί. Τα σημεία όπου η πόρπη έρχεται σε επαφή με το παιδί, δεν θα έχουν πλάτος μικρότερο από το ελάχιστο πλάτος του ιμάντα σύμφωνα με το σημείο 7.2.4.1.1 κατωτέρω. Το εν λόγω σημείο δεν εφαρμόζεται στις συναρμογές ζωνών που έχουν ήδη εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού αριθ. 16 της ΟΕΗΕΕ ή ισοδύναμο ισχύον πρότυπο. Στην περίπτωση «συστήματος συγκράτησης ειδικών αναγκών», μόνον η πόρπη του πρωτεύοντος μέσου συγκράτησης πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές των σημείων 7.2.1.1 έως και 7.2.1.9.

7.2.1.2. Η πόρπη, ακόμα και όταν δεν τελεί υπό φόρτιση, πρέπει να παραμένει κλειστή οποιαδήποτε και εάν είναι η θέση της. Πρέπει να είναι εύκολο να χρησιμοποιηθεί και να πιαστεί. Η πόρπη πρέπει να απασφαλίζεται διά πιέσεως είτε επί ενός κομβίου είτε επί ενός παρόμοιου μηχανισμού. Η επιφάνεια επί της οποίας η πίεση αυτή πρέπει να εφαρμόζεται πρέπει να έχει, στην πραγματική θέση απασφαλίσεως και όταν προβάλλεται σε επίπεδο κάθετο στην αρχική κατεύθυνση της κίνησης της πόρπης: για τους ενσφηνωμένους μηχανισμούς μια ελαχίστη επιφάνεια 4,5 cm2 και ένα ελάχιστο πλάτος 15 mm· για τους μη ενσφηνωμένους μηχανισμούς μια ελαχίστη επιφάνεια 2,5 cm2 και ένα ελάχιστο πλάτος 10 mm. Το πλάτος της πρέπει να είναι η μικρότερη από τις δύο διαστάσεις που σχηματίζουν την προδιαγραφόμενη επιφάνεια και πρέπει να μετριέται ορθογώνια προς την κατεύθυνση κίνησης του κομβίου απασφάλισης.

7.2.1.3. Η επιφάνεια αυτή πρέπει να είναι ερυθρού χρώματος. Κανένα άλλο τμήμα της πόρπης δεν πρέπει να είναι του χρώματος αυτού.

7.2.1.4. Θα είναι δυνατή η απασφάλιση του παιδιού από το σύστημα συγκράτησης με έναν απλό χειρισμό μιας πόρπης. Για τις ομάδες 0 και 0+ επιτρέπεται η απομάκρυνση του παιδιού μαζί με συστήματα όπως πορτ-μπεμπέ/βρεφική κούνια/μηχανισμούς συγκράτησης πορτ-μπεμπέ αν το σύστημα συγκράτησης παιδιών μπορεί να απασφαλιστεί με τον χειρισμό κατά το μέγιστο δύο πορπών.

7.2.1.4.1. Η σύνδεση μέσω καρφιτσών μεταξύ των ιμάντων ώμων ζώνης τύπου σαγής δεν θεωρείται ότι πληροί την απαίτηση το ενός χειρισμού του σημείου 7.2.1.4 ανωτέρω.

7.2.1.5. Για τις ομάδες II και III, η πόρπη θα βρίσκεται σε τέτοια θέση ώστε να βρίσκεται εντός του βεληνεκούς των χειρών του παιδιού. Επιπλέον, για όλες τις ομάδες, θα βρίσκεται σε τέτοια θέση ώστε ο σκοπός και ο τρόπος λειτουργίας της να είναι άμεσα εμφανείς στον διασώστη σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

7.2.1.6. Η απασφάλιση της πόρπης θα επιτρέπει στην απομάκρυνση του παιδιού ανεξαρτήτως του «καθίσματος», του «στηρίγματος του καθίσματος» ή του «προστατευτικού από τις κρούσεις», αν υπάρχουν, και αν το σύστημα περιλαμβάνει ιμάντα μεταξύ των ποδιών, τότε αυτός θα απασφαλίζεται με τον χειρισμό της ίδιας πόρπης.

7.2.1.7. Η πόρπη πρέπει να δύναται να αντέχει στις προδιαγραφές λειτουργίας της δοκιμής θερμοκρασίας του σημείου 8.2.8.1 και σε επαναλαμβανόμενες ενέργειες, και πρέπει, πριν από τη δυναμική δοκιμή που υποδεικνύεται στο σημείο 8.1.3, να υποστεί 5 000 ± 5 κύκλους ανοίγματος και κλεισίματος υπό κανονικές συνθήκες χρήσης.

7.2.1.8. Η πόρπη θα υποβληθεί στις εξής δοκιμές ανοίγματος:

7.2.1.8.1. Δοκιμή υπό φόρτιση

7.2.1.8.1.1. Για την εν λόγω δοκιμή θα χρησιμοποιείται ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών που έχει ήδη υποβληθεί στη δυναμική δοκιμασία που περιγράφεται στο σημείο 8.1.3 κατωτέρω.

7.2.1.8.1.2. Η αναγκαία δύναμη για να ανοιχθεί η πόρπη, κατά τη δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 8.2.1.1 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 80 N.

7.2.1.8.2. Δοκιμή άνευ φόρτισης

7.2.1.8.2.1. Για αυτήν τη δοκιμή θα χρησιμοποιηθεί πόρπη που δεν έχει προηγουμένως υποβληθεί σε φόρτιση. Η αναγκαία δύναμη για να ανοιχθεί η πόρπη όταν δεν βρίσκεται υπό φόρτιση θα είναι της τάξης των 40-80 N στις δοκιμές που αναφέρονται στο σημείο 8.2.1.2 κατωτέρω.

7.2.1.9. Αντοχή

7.2.1.9.1. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής του σημείου 8.2.1.3.2 κανένα τμήμα της πόρπης ή των παρακείμενων ιμάντων δεν πρέπει να θραυστεί ή να αποσπαστεί.

7.2.1.9.2. Η πόρπη ζώνης τύπου σαγής για τις ομάδες μάζας 0 και 0+ θα αντέχει σε φόρτιση 4 000 N.

7.2.1.9.3. Η πόρπη ζώνης τύπου σαγής για την ομάδα μάζας Ι και άνω θα αντέχει σε φόρτιση 10 000 N.

7.2.1.9.4. Η αρμόδια αρχή μπορεί να μην απαιτήσει τη διεξαγωγή της δοκιμής αντοχής, αν τα ήδη διαθέσιμα στοιχεία καθιστούν την εν λόγω δοκιμή πλεονάζουσα.

7.2.2. Μηχανισμός ρυθμίσεως

7.2.2.1. Το εύρος των ρυθμίσεων πρέπει να είναι επαρκές ώστε να επιτρέπει τη σωστή ρύθμιση του συστήματος συγκράτησης παιδιών σε όλα τα ανδρείκελα της ομάδας βάρους για την οποία προορίζεται καθώς και την ικανοποιητική εγκατάσταση σε όλα τα καθορισμένα μοντέλα οχήματος.

7.2.2.2. Όλοι οι μηχανισμοί ρυθμίσεως θα είναι του τύπου «ταχείας ρυθμίσεως», εκτός των μηχανισμών ρυθμίσεως που χρησιμοποιούνται μόνον για την αρχική εγκατάσταση του συστήματος συγκράτησης στο όχημα, οι οποίοι μπορούν να είναι διαφορετικού τύπου.

7.2.2.3. Τα συστήματα του τύπου «ταχείας ρυθμίσεως» θα είναι προσιτοί όταν το σύστημα συγκράτησης παιδιών είναι σωστά εγκατεστημένο και το παιδί ή το ανδρείκελο είναι στη θέση του.

7.2.2.4. Ένα σύστημα του τύπου «ταχείας ρυθμίσεως» θα προσαρμόζεται εύκολα στη σωματική διάπλαση του παιδιού. Ιδίως, όταν η δοκιμή πραγματοποιείται σύμφωνα με το σημείο 8.2.2.1, η απαραίτητη δύναμη για να λειτουργήσει ο μηχανισμός χειροκίνητου ρυθμίσεως δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 N.

7.2.2.5. Δύο δείγματα των μηχανισμών ρυθμίσεως των συστημάτων συγκράτησης παιδιών θα υποβληθούν σε δοκιμές σύμφωνα με τις προδιαγραφές λειτουργίας της δοκιμής θερμοκρασίας των σημείων 8.2.8.1 και 8.2.3 κατωτέρω.

7.2.2.5.1. Η ολίσθηση του ιμάντα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 mm ανά μηχανισμό ρυθμίσεως και τα 40 mm για όλους τους μηχανισμούς ρυθμίσεως.

7.2.2.6. Ο μηχανισμός δεν πρέπει να θραυστεί ή να αποσπαστεί όταν υποβάλλεται στη δοκιμή σύμφωνα με το σημείο 8.2.2.1 κατωτέρω.

7.2.2.7. Ένας μηχανισμός ρυθμίσεως που βρίσκεται απευθείας εγκατεστημένος στο σύστημα συγκράτησης παιδιών πρέπει να δύναται να αντέχει σε επαναλαμβανόμενες ενέργειες, και πρέπει, πριν από τη δυναμική δοκιμή που υποδεικνύεται στο σημείο 8.1.3, να υποστεί δοκιμασία 5 000 ± 5 κύκλων σύμφωνα με το σημείο 8.2.7.

7.2.3. Συσπειρωτήρες

7.2.3.1. Συσπειρωτήρες αυτόματης ασφαλίσεως

7.2.3.1.1. Ο ιμάντας μιας ζώνης ασφαλείας που είναι εξοπλισμένος με συσπειρωτήρα αυτόματης ασφαλίσεως δεν εκτυλίσσεται για μήκος μεγαλύτερο των 30 mm μεταξύ των θέσεων ασφαλίσεως του συσπειρωτήρα. Μετά μία κίνηση του φέροντος προς τα οπίσω, η ζώνη πρέπει είτε να παραμένει στην αρχική της θέση είτε να επανέλθει αυτόματα στη θέση αυτή ως συνέπεια των κινήσεων προς τα εμπρός του χρησιμοποιούντος.

7.2.3.1.2. Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου, η δύναμη επανατυλίξεως του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 7 N, της δυνάμεως αυτής μετρουμένης επί του ελευθέρου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του συσπειρωτήρα σύμφωνα με το σημείο 8.2.4.1 κατωτέρω. Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας διαγωνίου ζώνης η δύναμη επανατυλίξεως του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 2 N και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 7 N όταν μετριέται με έναν ανάλογο τρόπο. Αν ο ιμάντας διέρχεται από έναν άξονα μεταδόσεως ή μία τροχαλία, η δύναμη επανατυλίξεως πρέπει να μετρηθεί επί του ελευθέρου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του άξονα μεταδόσεως ή της τροχαλίας. Αν το σύνολο περιέχει ένα χειροκίνητο ή αυτόματο μηχανισμό που εμποδίζει τον ιμάντα να επανατυλιχθεί πλήρως, ο μηχανισμός αυτός δεν πρέπει να ευρίσκεται σε λειτουργία κατά την εκτίμηση της δυνάμεως επανατυλίξεως.

7.2.3.1.3. Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί από το συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο σημείο 8.2.4.2, μέχρις ότου συμπληρωθεί μία σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεως και επανατυλίξεως. Ο συσπειρωτήρας πρέπει εν συνεχεία να υποβληθεί στις συνθήκες της δοκιμής θερμοκρασίας που παρέχονται στο σημείο 8.2.8.1 και στη δοκιμασία διαβρώσεως που προβλέπεται στο σημείο 8.1.1, στη συνέχεια στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στο σημείο 8.2.4.5. Πρέπει στη συνέχεια να υποστεί κατά ικανοποιητικό τρόπο μία άλλη σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεων και επανατυλίξεων. Έπειτα από τις παραπάνω δοκιμές ο συσπειρωτήρας πρέπει να ικανοποιεί τις προδιαγραφές των σημείων 7.2.3.1.1 και 7.2.3.1.2 ανωτέρω.

7.2.3.2. Συσπειρωτήρες κατεπείγουσας ασφαλίσεως

7.2.3.2.1. Ένας συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφαλίσεως πρέπει να ικανοποιεί τις ακόλουθες συνθήκες όταν δοκιμάζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές του σημείου 8.2.4.3.

7.2.3.2.1.1. Πρέπει να ασφαλίζει για μία τιμή επιβράδυνσης του οχήματος ίση προς 0,45 g.

7.2.3.2.1.2. Δεν πρέπει να ασφαλίζει για μία τιμή επιταχύνσεως του ιμάντα, που μετράται κατά τη διεύθυνση εξαγωγής αυτού κατώτερη των 0,8 g.

7.2.3.2.1.3. Δεν πρέπει να ασφαλίζει όταν εκτρέπεται κατά 12° ή λιγότερο σε οποιαδήποτε διεύθυνση από τη θέση εγκαταστάσεως που υποδεικνύεται από τον κατασκευαστή του.

7.2.3.2.1.4. Πρέπει να ασφαλίζει όταν εκτρέπεται κατά 27° ή περισσότερο σε οποιαδήποτε διεύθυνση από τη θέση εγκαταστάσεως που υποδεικνύεται από τον κατασκευαστή του.

7.2.3.2.2. Στις περιπτώσεις όπου η λειτουργία ενός συσπειρωτήρα εξαρτάται από εξωτερικό σήμα ή πηγή τροφοδοσίας, ο σχεδιασμός του θα εξασφαλίζει την αυτόματη ασφάλισή του σε περίπτωση βλάβης ή διακοπής του εν λόγω σήματος ή της πηγής τροφοδοσίας.

7.2.3.2.3. Ένας συσπειρωτήρας κατεπειγούσης ασφαλίσεως πολλαπλής ευαισθησία θα πληροί τις ανωτέρω προδιαγραφές. Επιπλέον, εάν ένας από τους παράγοντες ευαισθησίας συνδέεται με την εξαγωγή του ιμάντα, πρέπει να ασφαλίζει αν η επιτάχυνση του ιμάντα είναι ίση των 1,5 g, της επιταχύνσεως αυτής μετρουμένης κατά τη διεύθυνση εξαγωγής του ιμάντα.

7.2.3.2.4. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών που υποδεικνύονται στα σημεία 7.2.3.2.1.1 και 7.2.3.2.3 ανωτέρω, μήκος του ιμάντα που δύναται να εκτυλιχθεί πριν να ασφαλίσει ο συσπειρωτήρας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 mm εκκινώντας από το μήκος που προβλέπεται στο σημείο 8.2.4.3.1. Στη δοκιμή που αναφέρεται στο σημείο 7.2.3.2.1.2 ανωτέρω, η ασφάλιση δεν λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια τουλάχιστον των 50 πρώτων χιλιοστομέτρων εκτυλίξεως του ιμάντα εκκινώντας εκ του μήκους που προβλέπεται στο σημείο 8.2.4.3.1 κατωτέρω.

7.2.3.2.5. Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου, η δύναμη επανατυλίξεως του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 7 N, της δυνάμεως αυτής μετρουμένης επί του ελευθέρου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του συσπειρωτήρα, σύμφωνα με το σημείο 8.2.4.1 κατωτέρω. Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας διαγωνίου ζώνης η δύναμη επανατυλίξεως του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 2 N και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 7 N όταν μετριέται με έναν ανάλογο τρόπο. Αν ο ιμάντας διέρχεται από έναν άξονα μεταδόσεως ή μία τροχαλία, η δύναμη επανατυλίξεως πρέπει να μετρηθεί επί του ελευθέρου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του άξονα μεταδόσεως ή της τροχαλίας. Αν το σύνολο περιέχει ένα χειροκίνητο ή αυτόματο μηχανισμό που εμποδίζει τον ιμάντα να επανατυλιχθεί πλήρως, ο μηχανισμός αυτός δεν πρέπει να ευρίσκεται σε λειτουργία κατά την εκτίμηση της δυνάμεως επανατυλίξεως.

7.2.3.2.6. Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί από το συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο σημείο 8.2.4.2, μέχρις ότου συμπληρωθεί μία σειρά 40 000 κύκλων εκτυλίξεως και επανατυλίξεως. Ο συσπειρωτήρας πρέπει εν συνεχεία να υποβληθεί στις συνθήκες της δοκιμής θερμοκρασίας που παρέχονται στο σημείο 8.2.8.1 και στη δοκιμασία διαβρώσεως που προβλέπεται στο σημείο 8.1.1, στη συνέχεια στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στο σημείο 8.2.4.5. Πρέπει στη συνέχεια να υποστεί κατά ικανοποιητικό τρόπο μία άλλη σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεων και επανατυλίξεων (συνολικά 45 000 εκτυλίξεις και επανατυλίξεις). Έπειτα από τις παραπάνω δοκιμές ο συσπειρωτήρας πρέπει να ικανοποιεί τις προδιαγραφές των σημείων 7.2.3.2.1 έως 7.2.3.2.5 ανωτέρω.

7.2.4. Ιμάντες

7.2.4.1. Πλάτος

7.2.4.1.1. Το ελάχιστο πλάτος των ιμάντων των συστημάτων συγκράτησης παιδιών που έρχονται σε επαφή με το ανδρείκελο πρέπει να είναι 25 mm για τις ομάδες 0, 0+ και I, και 38 mm για τις ομάδες II και III. Η μέτρηση αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά τη δοκιμή αντοχής στη θραύση που προδιαγράφεται στο σημείο 8.2.5.1, χωρίς παύση της λειτουργίας της μηχανής και υπό φόρτιση ίση με 75 % της φόρτισης θραύσης του ιμάντα.

7.2.4.2. Αντοχή μετά από προσαρμογή στη θερμοκρασία και την υγρασία του περιβάλλοντος

7.2.4.2.1. Για τα δύο δείγματα ιμάντων που προετοιμάζονται σύμφωνα με το σημείο 8.2.5.2.1, η φόρτιση θραύσεως του ιμάντα θα προσδιορίζεται σύμφωνα με το σημείο 8.2.5.1.2 κατωτέρω.

7.2.4.2.2. Η διαφορά μεταξύ των φορτίσεων θραύσεως των δύο δειγμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 % της μεγαλυτέρας μετρουμένης φορτίσεως θραύσεως.

7.2.4.3. Αντοχή μετά από ειδική προετοιμασία

7.2.4.3.1. Για τα δύο δείγματα ιμάντων που προετοιμάζονται σύμφωνα με μία από τις διατάξεις του σημείου 8.2.5.2 (με την εξαίρεση του σημείου 8.2.5.2.1), η φόρτιση θραύσεως του ιμάντα πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση με το 75 % της μέσης τιμής των φορτίσεων που προσδιορίζονται στη δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 8.2.5.1 κατωτέρω.

7.2.4.3.2. Επιπλέον, η φόρτιση θραύσεως δεν θα είναι μικρότερη των 3,6 kN για τα συστήματα συγκράτησης των ομάδων 0, 0+ και I, των 5 kN για εκείνα της ομάδας II, και των 7,2 kN για εκείνα της ομάδας III.

7.2.4.3.3. Η τεχνική υπηρεσία δύναται να παραλείψει μία ή περισσότερες από τις δοκιμές αυτές, αν η σύνθεση του υλικού που χρησιμοποιείται ή οι διαθέσιμες πληροφορίες τις καθιστούν περιττές.

7.2.4.3.4. Η διαδικασία φθοράς διά τριβής του τύπου 1 που ορίζεται στο σημείο 8.2.5.2.6 θα διεξάγεται μόνον όταν το αποτέλεσμα της δοκιμής μικροολισθήσεως που ορίζεται στο σημείο 8.2.3 κατωτέρω είναι μεγαλύτερο του 50 % του ορίου που καθορίζεται στο σημείο 7.2.2.5.1 ανωτέρω.

7.2.4.4. Δεν θα είναι δυνατή η έλξη του συνόλου του ιμάντα διά μέσου μηχανισμών ρυθμίσεως, πορπών ή σημείων αγκυρώσεως.

7.2.5. Μηχανισμός ασφαλίσεως

7.2.5.1. Ο μηχανισμός ασφαλίσεως πρέπει να είναι μονίμως προσαρτημένος στο σύστημα συγκράτησης παιδιών.

7.2.5.2. Το σύστημα ασφαλίσεως δεν πρέπει να βλάπτει την αντοχή της ζώνης ενήλικα και να υποβάλλεται στις συνθήκες λειτουργίας της δοκιμής θερμοκρασίας που παρατίθενται στο σημείο 8.2.8.1.

7.2.5.3. Ο μηχανισμός ασφαλίσεως δεν πρέπει να εμποδίζει την εύκολη απομάκρυνση του παιδιού.

7.2.5.4. Μηχανισμοί κλάσης Α.

Η ολίσθηση του πλέγματος δεν θα υπερβαίνει τα 25 mm έπειτα από τη δοκιμή που προσδιορίζεται στο σημείο 8.2.6.1 κατωτέρω.

7.2.5.5. Μηχανισμοί κλάσης Β.

Η ολίσθηση του πλέγματος δεν θα υπερβαίνει τα 25 mm έπειτα από τη δοκιμή που προσδιορίζεται στο σημείο 8.2.6.2 κατωτέρω.

7.2.6. Προδιαγραφές για τα εξαρτήματα στερέωσης ISOFIX

Τα «εξαρτήματα στερέωσης ISOFIX» και οι δείκτες ασφάλισης πρέπει να αντέχουν επαναλαμβανόμενη χρήση και πρέπει να υποβάλλονται, πριν από τη διεξαγωγή της δυναμικής δοκιμής που προβλέπεται στο σημείο 8.1.3, σε δοκιμή που περιλαμβάνει 2 000 ± 5 κύκλους ανοίγματος και κλεισίματος υπό κανονικές συνθήκες χρήσης.

8. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΔΟΚΙΜΩΝ (7)

8.1. Δοκιμές του συνόλου του συστήματος συγκράτησης

8.1.1. Διάβρωση

8.1.1.1. Τα μεταλλικά τμήματα του συστήματος συγκράτησης παιδιών πρέπει να τοποθετηθούν εντός ενός θαλάμου δοκιμής, όπως υποδεικνύεται στο παράρτημα 4. Στην περίπτωση συστήματος συγκράτησης περιέχοντος ένα συσπειρωτήρα, ο ιμάντας πρέπει να έχει εκτυλιχθεί καθ’ όλο το μήκος του, εκτός 100 ± 3 mm. Εκτός από σύντομες διακοπές που δύνανται να αποδειχθούν απαραίτητες, παραδείγματος χάρη για τον έλεγχο και την πρόσθεση διαλύσεως άλατος, η δοκιμή εκθέσεως πρέπει να συνεχισθεί χωρίς διακοπή κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 50 ± 0,5 ωρών.

8.1.1.2. Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής εκθέσεως, τα μεταλλικά τμήματα του συστήματος συγκράτησης παιδιών πρέπει να πλυθούν μετά προσοχής ή να εμβαπτισθούν σε ρέον διαυγές ύδωρ σε θερμοκρασία που δεν υπερβαίνει τους 38 °C για να αφαιρεθεί κάθε απόθεση άλατος που θα μπορούσε να σχηματισθεί και εν συνεχεία να τεθεί προς ξήρανση σε θερμοκρασία περιβάλλοντος 18 έως 25 °C για 24 ± 1 ώρες πριν από τη σύμφωνα προς το ανωτέρω σημείο 7.1.1.2. εξέταση.

8.1.2. Ανατροπή

8.1.2.1. Το ανδρείκελο θα τοποθετηθεί στα συστήματα συγκράτησης που έχουν εγκατασταθεί σύμφωνα με αυτόν τον κανονισμό και λαμβάνοντας υπόψη τις οδηγίες του κατασκευαστή και με την τυπική χαλάρωση που προσδιορίζεται στο σημείο 8.1.3.6 κατωτέρω.

8.1.2.2. Το σύστημα συγκράτησης θα στερεωθεί στο κάθισμα δοκιμής ή του οχήματος. Το σύνολο του καθίσματος θα περιστραφεί γύρω από οριζόντιο άξονα που περιλαμβάνεται στο μέσο επίμηκες επίπεδο του καθίσματος μέσω γωνίας 360° με ταχύτητα 2-5 μοιρών/δευτερόλεπτο. Για τους σκοπούς της παρούσας δοκιμής, τα συστήματα που προορίζονται για χρήση σε ειδικά οχήματα δύνανται να προσαρτώνται στο κάθισμα δοκιμής που περιγράφεται στο παράρτημα 6.

8.1.2.3. Η εν λόγω δοκιμή θα πραγματοποιηθεί εκ νέου με περιστροφή προς την αντίθετη κατεύθυνση, έπειτα από την αντικατάσταση του ανδρεικέλου στην αρχική του θέση, αν χρειαστεί. Με τον άξονα περιστροφής στο οριζόντιο επίπεδο και σε γωνία 90° προς εκείνο των δύο προηγούμενων δοκιμών, η διαδικασία θα επαναληφθεί και προς τις δύο κατευθύνσεις περιστροφής.

8.1.2.4. Οι εν λόγω δοκιμές θα πραγματοποιούνται χρησιμοποιώντας τόσο το μικρότερο όσο και το μεγαλύτερο κατάλληλο ανδρείκελο της ομάδας ή των ομάδων για τις οποίες προορίζεται το σύστημα συγκράτησης.

8.1.3. Δυναμικές δοκιμές

8.1.3.1. Δοκιμές στην άμαξα και το κάθισμα δοκιμής

8.1.3.1.1. Μέτωπο προς τα εμπρός

8.1.3.1.1.1. Η άμαξα και το κάθισμα δοκιμής που χρησιμοποιούνται στη δυναμική δοκιμή θα πληρούν τις προδιαγραφές του παραρτήματος 6 του παρόντος κανονισμού, και η διαδικασία εγκατάστασης της δυναμικής δοκιμής προσκρούσεως θα είναι σύμφωνη με το παράρτημα 21.

8.1.3.1.1.2. Η άμαξα θα παραμένει οριζόντια καθ’ όλη τη διάρκεια της επιβράδυνσης ή της επιτάχυνσης.

8.1.3.1.1.3. Μηχανισμοί επιβράδυνσης ή επιτάχυνσης

Ο αιτών πρέπει να επιλέξει να χρησιμοποιήσει έναν από τους δύο παρακάτω μηχανισμούς:

8.1.3.1.1.3.1. Μηχανισμός δοκιμής επιβράδυνσης:

Η επιβράδυνση της άμαξας επιτυγχάνεται με τη χρήση του υποδεικνυόμενου στο παράρτημα 6 μηχανισμού ή κάθε άλλου μηχανισμού που δίνει ισοδύναμα αποτελέσματα. Η συσκευή πρέπει να είναι σύμφωνη με τις επιδόσεις που υποδεικνύονται στο σημείο 8.1.3.4 και παρακάτω:

Διαδικασία βαθμονόμησης:

Η καμπύλη επιβράδυνσης της άμαξας, αν πρόκειται για δοκιμές συστημάτων συγκράτησης παιδιών που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το στοιχείο 8.1.3.1, ερματισμένων με αδρανείς μάζες έως 55 kg, ώστε να αναπαράγεται ένα κατειλημμένο σύστημα συγκράτησης παιδιών, και, αν πρόκειται για δοκιμές συστημάτων συγκράτησης παιδιών σε κέλυφος αμαξώματος που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το στοιχείο 8.1.3.2, όπου η άμαξα ερματίζεται με τη δομή του οχήματος και αδρανείς μάζες έως x φορές 55 kg ώστε να αναπαράγεται ο αριθμός x κατειλημμένο σύστημα συγκράτησης παιδιών, πρέπει να παραμείνει, σε περίπτωση μετωπικής πρόσκρουσης, μέσα στη γραμμοσκιασμένη περιοχή του γραφήματος του προσαρτήματος 1 του παραρτήματος 7 του παρόντος κανονισμού, και, σε περίπτωση οπίσθιας πρόσκρουσης, μέσα στη γραμμοσκιασμένη περιοχή του γραφήματος του προσαρτήματος 2 του παραρτήματος 7 του παρόντος κανονισμού.

Κατά τη βαθμονόμηση της διάταξης ακινητοποίησης, η απόσταση ακινητοποίησης θα είναι 650 ± 30 mm για μετωπική πρόσκρουση και 275 ± 20 για οπίσθια πρόσκρουση.

8.1.3.1.1.3.2. Μηχανισμός δοκιμής επιτάχυνσης

Συνθήκες δυναμικής δοκιμής:

Για μετωπική πρόσκρουση, η άμαξα πρέπει να προωθείται έτσι ώστε, στη διάρκεια της δοκιμής, η συνολική μεταβολή της ταχύτητάς της ΔV να είναι 52 + 0/– 2 km/h και η καμπύλη επιτάχυνσής της να βρίσκεται μέσα στη γραμμοσκιασμένη περιοχή του γραφήματος του προσαρτήματος 1 του παραρτήματος 7 και να παραμένει πάνω από το τμήμα που ορίζεται από τις συντεταγμένες (5 g, 10 ms) και (9 g, 20 ms). Η έναρξη της πρόσκρουσης (T0) ορίζεται σύμφωνα με το ISO 17 373 για επίπεδο επιτάχυνσης 0,5 g.

Για οπίσθια πρόσκρουση, η άμαξα πρέπει να προωθείται έτσι ώστε, στη διάρκεια της δοκιμής, η συνολική μεταβολή της ταχύτητάς της ΓV να είναι 32 + 2/– 0 km/h και η καμπύλη επιτάχυνσής της να βρίσκεται μέσα στη γραμμοσκιασμένη περιοχή του γραφήματος του προσαρτήματος 2 του παραρτήματος 7 και να παραμένει πάνω από το τμήμα που ορίζεται από τις συντεταγμένες (5 g, 5 ms) και (10 g, 10 ms). Η έναρξη της πρόσκρουσης (T0) ορίζεται σύμφωνα με το ISO 17 373 για επίπεδο επιτάχυνσης 0,5 g.

Παρά την εκπλήρωση των ανωτέρω απαιτήσεων, η τεχνική υπηρεσία πρέπει να χρησιμοποιεί μάζα άμαξας (εξοπλισμένης με το κάθισμά της), όπως ορίζεται στο σημείο 1. του παραρτήματος 6, ανώτερη των 380 kg.

Ωστόσο, αν οι ανωτέρω δοκιμές έγιναν με μεγαλύτερη ταχύτητα και/ή αν η καμπύλη επιτάχυνσης υπερέβη το ανώτερο επίπεδο της γραμμοσκιασμένης περιοχής και το σύστημα συγκράτησης παιδιών πληροί τις απαιτήσεις, η δοκιμή θα θεωρείται ικανοποιητική.

8.1.3.1.1.4. Θα λαμβάνονται οι εξής μετρήσεις:

8.1.3.1.1.4.1. ταχύτητα της άμαξας αμέσως πριν από την πρόσκρουση (μόνο για έλκηθρα επιβράδυνσης, που χρειάζεται για τον υπολογισμό της απόστασης ακινητοποίησης)·

8.1.3.1.1.4.2. απόσταση ακινητοποίησης (μόνο για έλκηθρα επιβράδυνσης), που μπορεί να υπολογιστεί με διπλή ολοκλήρωση της καταγραφείσας επιβράδυνσης του ελκήθρου·

8.1.3.1.1.4.3. η μετατόπιση της κεφαλής του ανδρεικέλου στο κάθετο και οριζόντιο επίπεδο για τις ομάδες I, II και III και για τις ομάδες 0 και 0+ η μετατόπιση του ανδρεικέλου χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα άκρα του·

8.1.3.1.1.4.4. η επιβράδυνση του θώρακα σε τρεις αμοιβαία κατακόρυφες κατευθύνσεις, εκτός για το ανδρείκελο νεογνού·

8.1.3.1.1.4.5. οποιαδήποτε ορατά σημεία διείσδυσης του πήλινου ομοιώματος της κοιλίας (βλέπε σημείο 7.1.4.3.1), εκτός του ανδρεικέλου νεογνού.

8.1.3.1.1.4.6. η επιτάχυνση ή επιβράδυνση της άμαξας για τα πρώτα 300 ms τουλάχιστον.

8.1.3.1.1.5. Έπειτα από την πρόσκρουση, το σύστημα συγκράτησης παιδιών θα υποβάλλεται σε έναν οπτικό έλεγχο άνευ ανοίγματος της πόρπης για να διαπιστωθεί αν υπάρχει βλάβη ή ρήξη.

8.1.3.1.2. Μέτωπο προς τα πίσω

8.1.3.1.2.1. Θα πραγματοποιείται περιστροφή του καθίσματος δοκιμής κατά 180° κατά τη διεξαγωγή δοκιμής σύμφωνα με τις προδιαγραφές της δοκιμής οπίσθιας πρόσκρουσης.

8.1.3.1.2.2. Κατά τη δοκιμή συστήματος συγκράτησης παιδιών με μέτωπο προς τα πίσω που προορίζεται για χρήση στο εμπρόσθιο κάθισμα, το ταμπλό του οχήματος θα αντιπροσωπεύεται από άκαμπτη ράβδο προσαρτημένη στην άμαξα κατά τρόπο ώστε όλη η απορρόφηση ενέργειας να λαμβάνει χώρα στο σύστημα συγκράτησης παιδιών.

8.1.3.1.2.3. Οι συνθήκες επιβράδυνσης θα ικανοποιούν τις προδιαγραφές του σημείου 8.1.3.1.1.3.1.

Οι συνθήκες επιτάχυνσης πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του σημείου 8.1.3.1.1.3.2.

8.1.3.1.2.4. Οι μετρήσεις που θα διεξάγονται θα είναι παρόμοιες με εκείνες των σημείων 8.1.3.1.1.4 έως 8.1.3.1.1.4.6 ανωτέρω.

8.1.3.2. Δοκιμές σε άμαξα και κέλυφος του αμαξώματος του οχήματος

8.1.3.2.1. Μέτωπο προς τα εμπρός

8.1.3.2.1.1. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη συγκράτηση του οχήματος κατά τη διάρκεια της δοκιμής δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των αγκυρώσεων των καθισμάτων ή των ζωνών ασφαλείας που απαιτούνται για τη στερέωση του συστήματος συγκράτησης παιδιών ή την ελάττωση της κανονικής παραμορφώσεως της δομής. Δεν θα χρησιμοποιηθεί κανένα τμήμα του οχήματος το οποίο, περιορίζοντας την προς τα εμπρός κίνηση του ανδρεικέλου, θα ελαττώσει τις φορτίσεις που επιβάλλονται επί του συστήματος συγκράτησης παιδιών κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Τα τμήματα της δομής που εξαιρούνται δύναται να αντικατασταθούν από τμήματα ισοδύναμου αντοχής, με τον όρο ότι δεν εμποδίζουν την κίνηση του ανδρεικέλου.

8.1.3.2.1.2. Ένας μηχανισμός στερέωσης θεωρείται ως ικανοποιητικός αν δεν έχει κανένα αποτέλεσμα επί μιας επιφανείας που καλύπτει ολόκληρο το πλάτος της δομής και αν το όχημα ή η δομή έχει εμπλακεί ή ακινητοποιηθεί έμπροσθεν σε μία απόσταση όχι μικρότερη των 500 mm από το σημείο αγκυρώσεως του συστήματος συγκράτησης. Όπισθεν, η δομή πρέπει να συγκρατηθεί σε μία ικανή απόσταση προς τα πίσω των σημείων αγκυρώσεως για να πληροί τις απαιτήσεις του σημείου 8.1.3.2.1.1 ανωτέρω.

8.1.3.2.1.3. Το κάθισμα του οχήματος και το σύστημα συγκράτησης παιδιών θα προσαρμόζονται και τοποθετούνται στη θέση που θεωρείται από την τεχνική υπηρεσία, την επιφορτισμένη με τις δοκιμές επικυρώσεως, ότι παρέχει τις πιο αντίξοες συνθήκες αντοχής τις συμβιβαστές με την εγκατάσταση του ανδρεικέλου εντός του οχήματος. Εντός του πρακτικού αναφέρονται οι θέσεις του ερεισίνωτου και του συστήματος συγκράτησης παιδιών. Το ερεισίνωτο του καθίσματος, αν είναι ρυθμιζόμενης κλίσης, πρέπει να ασφαλισθεί σύμφωνα με τις εξειδικεύσεις του κατασκευαστή ή, ελλείψει τέτοιων εξειδικεύσεων, να ασφαλισθεί κατά τρόπο ώστε να σχηματίζει μία πραγματική γωνία όσον το δυνατόν πλησιέστερη προς 25°.

8.1.3.2.1.4. Εκτός αν απαιτείται άλλως από τις οδηγίες προσαρμογής και χρήσης, το εμπρόσθιο κάθισμα θα τοποθετείται στην πλέον προωθημένη θέση κανονικής χρήσης για τα συστήματα συγκράτησης παιδιών που προορίζονται για τα εμπρόσθια καθίσματα, και στην πλέον οπίσθια θέση για εκείνα που προορίζονται για τα οπίσθια καθίσματα.

8.1.3.2.1.5. Οι συνθήκες επιβράδυνσης θα ικανοποιούν τις προδιαγραφές του σημείου 8.1.3.4 κατωτέρω. Το κάθισμα δοκιμής θα είναι το κάθισμα του οχήματος.

8.1.3.2.1.6. Θα λαμβάνονται οι εξής μετρήσεις:

8.1.3.2.1.6.1. ταχύτητα της άμαξας αμέσως πριν από την πρόσκρουση (μόνο για έλκηθρα επιβράδυνσης, που χρειάζεται για τον υπολογισμό της απόστασης ακινητοποίησης)·

8.1.3.2.1.6.2. απόσταση ακινητοποίησης (μόνο για έλκηθρα επιβράδυνσης), που μπορεί να υπολογιστεί με διπλή ολοκλήρωση της καταγραφείσας επιβράδυνσης του ελκήθρου·

8.1.3.2.1.6.3. οποιαδήποτε επαφή της κεφαλής του ανδρεικέλου με το εσωτερικό του κελύφους του αμαξώματος·

8.1.3.2.1.6.4. η επιβράδυνση του θώρακα σε τρεις αμοιβαία κατακόρυφες κατευθύνσεις, εκτός του ανδρεικέλου νεογνού·

8.1.3.2.1.6.5. οποιαδήποτε ορατά σημεία διείσδυσης του πήλινου ομοιώματος της κοιλίας (βλέπε σημείο 7.1.4.3.1), εκτός του ανδρεικέλου νεογνού.

8.1.3.2.1.6.6. η επιτάχυνση ή επιβράδυνση της άμαξας και του κελύφους του αμαξώματος του οχήματος για τα πρώτα 300 ms τουλάχιστον.

8.1.3.2.1.7. Έπειτα από την πρόσκρουση, το σύστημα συγκράτησης παιδιών θα υποβάλλεται σε έναν οπτικό έλεγχο άνευ ανοίγματος της πόρπης για να διαπιστωθεί αν υπάρχει βλάβη.

8.1.3.2.2. Μέτωπο προς τα πίσω

8.1.3.2.2.1. Για δοκιμές οπίσθιας προσκρούσεως, θα πραγματοποιείται περιστροφή του κελύφους του αμαξώματος κατά 180° στην άμαξα δοκιμής.

8.1.3.2.2.2. Οι προδιαγραφές είναι ίδιες με εκείνες της μετωπικής προσκρούσεως.

8.1.3.3. Δοκιμή με το πλήρες όχημα

8.1.3.3.1. Οι συνθήκες επιβράδυνσης θα ικανοποιούν τις προδιαγραφές του σημείου 8.1.3.4 κατωτέρω.

8.1.3.3.2. Ως προς τις δοκιμές μετωπικής προσκρούσεως, η διαδικασία θα είναι η περιγραφόμενη στο παράρτημα 9 του παρόντος κανονισμού.

8.1.3.3.3. Ως προς τις δοκιμές οπίσθιας προσκρούσεως, η διαδικασία θα είναι η περιγραφόμενη στο παράρτημα 10 του παρόντος κανονισμού.

8.1.3.3.4. Θα λαμβάνονται οι εξής μετρήσεις:

8.1.3.3.4.1. ταχύτητα του οχήματος/κρουστικού στοιχείο αμέσως πριν από την πρόσκρουση·

8.1.3.3.4.2. οποιαδήποτε επαφή της κεφαλής του ανδρεικέλου (στην περίπτωση της ομάδας 0, το ανδρείκελο χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα άκρα) με το εσωτερικό του οχήματος·

8.1.3.3.4.3. η επιτάχυνση του θώρακα σε τρεις αμοιβαία κατακόρυφες κατευθύνσεις, εκτός του ανδρεικέλου νεογνού·

8.1.3.3.4.4. οποιαδήποτε ορατά σημεία διείσδυσης του πήλινου ομοιώματος της κοιλίας (βλέπε σημείο 7.1.4.3.1), εκτός του ανδρεικέλου νεογνού.

8.1.3.3.5. Τα εμπρόσθια καθίσματα, αν είναι ρυθμιζόμενης κλίσης, πρέπει να ασφαλιστούν σύμφωνα με τις εξειδικεύσεις του κατασκευαστή ή, ελλείψει τέτοιων εξειδικεύσεων, να ασφαλιστούν κατά τρόπο ώστε να σχηματίζουν μία πραγματική γωνία όσον το δυνατόν πλησιέστερη προς 25°.

8.1.3.3.6. Έπειτα από την πρόσκρουση, το σύστημα συγκράτησης παιδιών θα υποβάλλεται σε έναν οπτικό έλεγχο άνευ ανοίγματος της πόρπης για να διαπιστωθεί αν υπάρχει βλάβη ή ρήξη.

8.1.3.4. Οι συνθήκες της δυναμικής δοκιμής συνοψίζονται στον πίνακα που ακολουθεί.

Μετωπική πρόσκρουση Οπίσθια πρόσκρουση Δοκιμή Σύστημα συγκράτησης Ταχύτητα (km/h) Παλμός δοκιμής Απόσταση ακινητοποίησης κατά τη δοκιμή (mm) Ταχύτητα (km/h) Παλμός δοκιμής Απόσταση ακινητοποίησης κατά τη δοκιμή (mm) Άμαξα με κάθισμα δοκιμής Μέτωπο προς τα εμπρός, εμπρόσθιων και οπίσθιων καθισμάτων, καθολικής, οιονεί καθολικής ή περιορισμένης κατηγορίας (8) 50 + 0 – 2 1 650 ± 50 — — — Μέτωπο προς τα πίσω, εμπρόσθιων και οπίσθιων καθισμάτων, καθολικής, οιονεί καθολικής ή περιορισμένης κατηγορίας (9) 50 + 0 – 2 1 650 ± 50 30 + 2 – 0 2 275 ± 25 Αμάξωμα οχήματος επί άμαξας Μέτωπο προς τα εμπρός (8) 50 + 0 – 2 1 ή 3 650 ± 50 — — — Μέτωπο προς τα πίσω (8) 50 + 2 – 2 1 ή 3 650 ± 50 30 + 2 – 0 2 ή 4 275 ± 25 Δοκιμή εμποδίου πλήρους οχήματος Μέτωπο προς τα εμπρός 50 + 0 – 2 3 Δεν προσδιορίζεται — — — Μέτωπο προς τα πίσω 50 + 0 – 2 3 Δεν προσδιορίζεται 30 + 2 – 0 4 Δεν προσδιορίζεται Σημείωση: Όλα τα συστήματα συγκράτησης για τις ομάδες 0 και 0+ θα υποβάλλονται σε δοκιμές σύμφωνα με τις συνθήκες «μετώπου προς τα πίσω» σε μετωπική και οπίσθια πρόσκρουση. Υπόμνημα: Παλμός δοκιμής αριθ. 1 — Όπως περιγράφεται στο παράρτημα 7 — μετωπική πρόσκρουση. Παλμός δοκιμής αριθ. 2 — Όπως περιγράφεται στο παράρτημα 7 — οπίσθια πρόσκρουση. Παλμός δοκιμής αριθ. 3 — Παλμός επιβράδυνσης του οχήματος που υποβάλλεται σε μετωπική πρόσκρουση. Παλμός δοκιμής αριθ. 4 — Παλμός επιβράδυνσης του οχήματος που υποβάλλεται σε οπίσθια πρόσκρουση.

8.1.3.5. Συστήματα συγκράτησης παιδιών που ενσωματώνουν τη χρήση επιπρόσθετων αγκυρώσεων

8.1.3.5.1. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης παιδιών που προορίζονται για χρήση σύμφωνα με το σημείο 2.1.2.3 και που ενσωματώνουν τη χρήση επιπρόσθετων αγκυρώσεων, η προδιαγραφή για δοκιμή μετωπικής προσκρούσεως σύμφωνα με το σημείο 8.1.3.4, θα ικανοποιείται ως εξής:

8.1.3.5.2. για συστήματα με