I 
 
 
(Πράξεις για την ισχύ των οποίων απαιτείται δηµοσίευση) 
     
Κανονισµός αριθ. 49 της Οικονοµικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνωµένων Εθνών  
ΟΕΕ/ΗΕ — ενιαίες διατάξεις σχετικά µε την έγκριση κινητήρων ανάφλεξης µε συµπίεση 
(C.I.) και µε φυσικό αέριο (NG) καθώς και κινητήρες επιβαλλόµενης ανάφλεξης (P.I.) που 
τροφοδοτούνται µε υγραέριο (LPG) και οχήµατα εξοπλισµένα µε C.I. και κινητήρες NG και 
P.I. που τροφοδοτούνται µε LPG, ως προς τις εκποµπές ρύπων του κινητήρα 
 
    
Αναθεώρηση 3
 
Ενσωµατώνει τα εξής:  
τη σειρά τροπολογιών 01 - ηµεροµηνία έναρξης ισχύος: 14 Μαΐου 1990 
τη σειρά τροπολογιών 02 - ηµεροµηνία έναρξης ισχύος:  30 ∆εκεµβρίου 1992 το διορθωτικό 1 στη σειρά τροπολογιών 02 που αποτελεί αντικείµενο της κοινοποίησης      C.N.232.1992.TREATIES-32 µε ηµεροµηνία 11 Σεπτεµβρίου 1992 το διορθωτικό 2 στη σειρά τροπολογιών 02 που αποτελεί αντικείµενο της κοινοποίησης      C.N.353.1999.TREATIES-72 µε ηµεροµηνία 13 Νοεµβρίου 1995 το διορθωτικό 1 της αναθεώρησης 2 (Παροράµατα – µόνον στα αγγλικά) το συµπλήρωµα 1 στη σειρά τροπολογιών 02 - ηµεροµηνία έναρξης ισχύος: 18 Μαΐου 1996 το συµπλήρωµα 2 στη σειρά τροπολογιών 02 - ηµεροµηνία έναρξης ισχύος: 28 Αυγούστου 1996 το διορθωτικό 1 στο συµπλήρωµα 1 της σειράς τροπολογιών 02 που αποτελεί αντικείµενο της κοινοποίησης      C.N.426.1997.TREATIES-96 µε ηµεροµηνία 21 Νοεµβρίου 1997 το διορθωτικό 2 στο συµπλήρωµα 1 της σειράς τροπολογιών 02 που αποτελεί αντικείµενο της κοινοποίησης      C.N.272.1999.TREATIES-2 µε ηµεροµηνία 12 Απριλίου 1999 το διορθωτικό 1 στο συµπλήρωµα 2 της σειράς τροπολογιών 02 που αποτελεί αντικείµενο της κοινοποίησης      C.N.271.1999.TREATIES-1 µε ηµεροµηνία 12 Απριλίου 1999 τη σειρά τροπολογιών 03 - ηµεροµηνία έναρξης ισχύος: 27 ∆εκεµβρίου 2001 τη σειρά τροπολογιών 04 - ηµεροµηνία έναρξης ισχύος: 31 Ιανουαρίου 2003 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/1
1. ΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
 
Ο παρών κανονισµός εφαρµόζεται στις αέριες εκποµπές και σωµατιδιακών ρύπων από κινητήρες ανάφλεξης µε συµπίεση, κινητήρες φυσικού αερίου και κινητήρες επιβαλλόµενης ανάφλεξης που τροφοδοτούνται µε υγραέριο, οι οποίοι χρησιµοποιούνται σε µηχανοκίνητα οχήµατα µε προβλεπόµενη ταχύτητα άνω των 25 km/h και ανήκουν στις κατηγορίες 1
/ 2/ M1 µε συνολική µάζα άνω των 3,5 τόνων, M 2, 
M 3, N 1, N 2 και N 3. 
 2. ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΜΗΣΕΙΣ  
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισµού: 
 2.1. ως «κύκλος δοκιµών
» νοείται µια ακολουθία σηµείων ελέγχου, το καθένα µε 
καθορισµένο αριθµό στροφών και καθορισµένη ροπή, στην οποία υποβάλλεται ο κινητήρας υπό σταθερές (δοκιµή ESC) ή µεταβατικές (δοκιµές ETC, ELR) συνθήκες λειτουργίας, 
 2.2. ως «έγκριση κινητήρα (σειράς κινητήρων)
» νοείται η έγκριση ενός τύπου κινητήρα 
(σειράς κινητήρων) ως προς το επίπεδο εκποµπών αερίων και σωµατιδιακών ρύπων, 
 2.3. ως «κινητήρας ντίζελ
» νοείται ο κινητήρας που λειτουργεί βάσει της αρχής της 
συµπίεσης/ανάφλεξης,  ως «κινητήρας αερίου
» νοείται ο κινητήρας που χρησιµοποιεί ως καύσιµο φυσικό 
αέριο (NG) ή υγραέριο (LPG), 
 2.4. ως «τύπος κινητήρα
» νοείται µια κατηγορία κινητήρων που δεν παρουσιάζουν 
διαφορές ως προς τα κύρια χαρακτηριστικά τους που ορίζονται στο παράρτηµα 1 του παρόντος κανονισµού, 
 2.5. ως «σειρά κινητήρων
» νοείται η οµαδοποίηση από τον κατασκευαστή κινητήρων, οι 
οποίοι, βάσει του σχεδιασµού, όπως αυτός ορίζεται στο παράρτηµα 1 προσάρτηµα 2 του παρόντος κανονισµού, έχουν όµοια χαρακτηριστικά ως προς τις εκποµπές καυσαερίου·  όλα τα µέλη της σειράς πρέπει να ανταποκρίνονται στις ισχύουσες οριακές τιµές εκποµπών, 
 
                    
 
1 / Σύµφωνα µε το παράρτηµα 7 του ενοποιηµένου ψηφίσµατος για την κατασκευή οχηµάτων (R.E.3) 
(TRANS/WP.29/78/Αναθ.1/Τροπ.2).  
2 / Οι κινητήρες που χρησιµοποιούνται από µηχανοκίνητα οχήµατα των κατηγοριών N 1 , N 2  και M 2  δεν 
εγκρίνονται σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό, δεδοµένου ότι τα οχήµατα αυτά εγκρίνονται 
σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. 83.  L 375/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
2.6. ως «µητρικός κινητήρας » νοείται ένας κινητήρας που επιλέγεται από σειρά κινητήρων 
µε τρόπο ώστε τα χαρακτηριστικά των εκποµπών του να είναι αντιπροσωπευτικά της 
συγκεκριµένης σειράς κινητήρων, 
 
2.7. ως «αέριοι ρύποι » νοούνται το µονοξείδιο του άνθρακα, οι υδρογονάνθρακες 
(µε παραδοχή αναλογίας CH1,85 για το πετρέλαιο ντίζελ, CH2,525 για το υγραέριο LGP και µε παραδοχή µοριακού τύπου CH3O0,5 για την αιθανόλη που χρησιµοποιείται ως καύσιµο κινητήρων ντίζελ), οι υδρογονάνθρακες πλην του µεθανίου (µε παραδοχή αναλογίας CH1,85 για το πετρέλαιο ντίζελ, CH2,525 για το υγραέριο LGP και CH2,93 για το φυσικό αέριο), το µεθάνιο (µε παραδοχή αναλογίας CH4 για το φυσικό αέριο) και τα οξείδια του αζώτου εκφρασµένα σε ισοδύναµα διοξειδίου του αζώτου (NO2),  
 ως «σωµατιδιακοί ρύποι
» νοείται κάθε υλικό που συλλέγεται σε συγκεκριµένο 
φίλτρο µετά την αραίωση του καυσαερίου µε καθαρό φιλτραρισµένο αέρα, έτσι ώστε η θερµοκρασία να µην υπερβαίνει τους 325 Κ (52°C), 
 
2.8. ως «αιθάλη
» νοούνται τα σωµατίδια που αιωρούνται στο ρεύµα του 
καυσαερίου κινητήρα ντίζελ και τα οποία απορροφούν, αντανακλούν ή διαθλούν το φως, 
 2.9. ως «καθαρά ισχύς
» νοείται η ισχύς σε ECE kW που λαµβάνεται στην τράπεζα 
δοκιµών στην απόληξη του στροφαλοφόρου άξονα, ή ισοδύναµη ισχύς, µετρούµενη σύµφωνα µε τη µέθοδο για τη µέτρηση ισχύος που καθορίζεται στον κανονισµό αριθ. 24, 
 2.10. ως «δηλούµενη µέγιστη ισχύς (P
max)» νοείται η µέγιστη ισχύς σε ECE kW 
(καθαρά ισχύς), που δηλώνεται από τον κατασκευαστή στην αίτησή του για έγκριση τύπου, 
 2.11. ως «ποσοστιαίο φορτίο
» νοείται το κλάσµα της µέγιστης διαθέσιµης ροπής σε 
συγκεκριµένο αριθµό στροφών του κινητήρα, 
 2.12.  ως «δοκιµή ESC
» νοείται ο κύκλος δοκιµών που συνίσταται από 13 σταθερές 
συνθήκες λειτουργίας προς εφαρµογή σύµφωνα µε το σηµείο 5.2 του παρόντος κανονισµού, 
 2.13.  ως «δοκιµή ELR
» νοείται ο κύκλος δοκιµών που συνίσταται από ακολουθία 
σταδίων φόρτισης σε σταθερές στροφές κινητήρα προς εφαρµογή σύµφωνα µε το σηµείο 5.2 του παρόντος κανονισµού, 
 2.14.  ως «δοκιµή ETC
» νοείται ένας κύκλος δοκιµών που συνίσταται από 1800 
µεταβατικές συνθήκες λειτουργίας µεταβαλλόµενες ανά δευτερόλεπτο, προς εφαρµογή σύµφωνα µε το σηµείο 5.2 του παρόντος κανονισµού, 
 2.15.  ως «κλίµακα στροφών λειτουργίας κινητήρα
» νοείται η κλίµακα στροφών του 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/3
κινητήρα που χρησιµοποιείται µε τη µεγαλύτερη συχνότητα κατά τη 
λειτουργία του σε πραγµατικές συνθήκες, και περικλείεται µεταξύ των χαµηλών και των υψηλών στροφών, όπως ορίζεται στο παράρτηµα 4 του παρόντος κανονισµού, 
 
2.16.  ως «χαµηλές στροφές (n
lo)» νοούνται οι ελάχιστες στροφές του κινητήρα στις οποίες 
αποδίδει το 50 τοις εκατό της δηλούµενης µέγιστης ισχύος, 
 2.17.  ως «υψηλές στροφές (n
hi)» νοούνται οι µέγιστες στροφές του κινητήρα στις οποίες 
αποδίδει το 70 τοις εκατό της δηλούµενης µέγιστης ισχύος, 
 2.18.  ως «στροφές κινητήρα Α, Β και Γ
» νοούνται οι στροφές δοκιµής εντός της κλίµακας 
στροφών λειτουργίας του κινητήρα προς χρήση κατά τη δοκιµή ESC και τη δοκιµή ELR, όπως καθορίζεται στο παράρτηµα 4 προσάρτηµα 1 του παρόντος κανονισµού, 
 2.19.  ως «περιοχή ελέγχου
» νοείται η περιοχή µεταξύ των στροφών κινητήρα Α και Γ και 
µεταξύ των ποσοστών 25 και 100 τοις εκατό του φορτίου, 
 2.20.  ως «στροφές αναφοράς (n
ref)» νοείται το 100 τοις εκατό του αριθµού στροφών προς 
χρήση για την αποµαλοποίηση των τιµών των σχετικών στροφών της δοκιµής ETC, όπως καθορίζεται στο παράρτηµα 4 προσάρτηµα 2 του παρόντος κανονισµού, 
 2.21.  ως «νεφελόµετρο
» νοείται το όργανο που έχει σχεδιαστεί για τη µέτρηση της 
θολότητας των σωµατιδίων αιθάλης βάσει της αρχής της απόσβεσης του φωτός, 
 2.22.  ως «κλίµακα φυσικού αερίου (NG)
» νοείται µια από τις κλίµακες Η ή L, όπως αυτές 
ορίζονται στο ευρωπαϊκό πρότυπο EN 437 του Νοεµβρίου του 1993, 
 2.23.  ως «αυτόµατη προσαρµογή
» νοείται κάθε διάταξη του κινητήρα που επιτρέπει τη 
διατήρηση σταθερού λόγου αέρα/καυσίµου, 
 2.24.  ως «αναβαθµονόµηση
» νοείται η µικρορύθµιση κινητήρα NG, ώστε αυτός να έχει τις 
ίδιες επιδόσεις (ισχύς, κατανάλωση καυσίµων) σε διάφορες κλίµακες φυσικού αερίου, 
 2.25. ως «δείκτης Wobbe (κατώτερος Wl· ή ανώτερος Wu)
» νοείται ο λόγος της αντίστοιχης 
θερµογόνου δύναµης ανά µονάδα όγκου ενός αερίου προς την τετραγωνική ρίζα της σχετικής πυκνότητάς του στις ίδιες συνθήκες αναφοράς : 
 2.26. ως «συντελεστής µεταβολής του λ (S
λ)» νοείται η µαθηµατική έκφραση της 
απαιτούµενης ευελιξίας του συστήµατος διαχείρισης του κινητήρα έναντι της αλλαγής του λόγου περίσσειας αέρα λ, όταν ο κινητήρας τροφοδοτείται µε αέριο καύσιµο διαφορετικής σύνθεσης από το καθαρό µεθάνιο (για τον υπολογισµό του S
λ, βλ. 
παράρτηµα 8), 
 gas air gas / X H W ρ ρ =L 375/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
2.27. ως «βελτιωµένο και σεβόµενο το περιβάλλον όχηµα (EEV) » νοείται ένας τύπος 
µηχανοκίνητου οχήµατος ο οποίος τηρεί τις προαιρετικές οριακές τιµές εκποµπών που 
περιλαµβάνονται στη σειρά Γ των πινάκων του σηµείου 5.2.1. του παρόντος κανονισµού, 
 2.28. ως «σύστηµα αναστολής
» νοείται κάθε σύστηµα το οποίο µετρά, αισθάνεται ή 
ανταποκρίνεται σε λειτουργικές µεταβλητές (π.χ. ταχύτητα οχήµατος, στροφές κινητήρα, χρησιµοποιούµενη σχέση µετάδοσης της κίνησης, θερµοκρασία, πίεση εισαγωγής ή οποιαδήποτε άλλη παράµετρος) µε στόχο την ενεργοποίηση, την αυξοµείωση, την καθυστέρηση ή την απενεργοποίηση της λειτουργίας οποιουδήποτε συστατικού στοιχείου ή λειτουργίας του συστήµατος ελέγχου των εκποµπών κατά τρόπο ώστε να µειώνεται η αποτελεσµατικότητα του συστήµατος ελέγχου των εκποµπών υπό συνθήκες που απαντούν κατά την κανονική χρήση του οχήµατος, εκτός εάν η χρησιµοποίηση ενός τέτοιου συστήµατος προβλέπεται ουσιαστικά στις εφαρµοζόµενες διαδικασίες δοκιµών για την πιστοποίηση των εκποµπών, 
 
2.29. ως «βοηθητικό σύστηµα ελέγχου
» νοείται κάθε σύστηµα, λειτουργία ή στρατηγική 
ελέγχου που εγκαθίσταται σε έναν κινητήρα ή σε ένα όχηµα και που χρησιµοποιείται, αφενός, για την προστασία του κινητήρα και/ή του βοηθητικού εξοπλισµού του από συνθήκες λειτουργίας οι οποίες θα µπορούσαν να προκαλέσουν φθορά ή βλάβη ή, αφετέρου, για τη διευκόλυνση της εκκίνησης του κινητήρα. Βοηθητικό σύστηµα ελέγχου µπορεί να είναι επίσης µια στρατηγική ή ένα µέτρο που έχει επιδειχθεί µε επιτυχία ότι δεν είναι σύστηµα αναστολής, 
 
2.30. ως «ανορθολογική µέθοδος ελέγχου των εκποµπών
» νοείται κάθε µέθοδος ή µέτρο 
που, όταν το όχηµα λειτουργεί υπό κανονικές συνθήκες χρήσης, περιορίζει την αποτελεσµατικότητα του συστήµατος ελέγχου των εκποµπών σε επίπεδο κατώτερο από το αναµενόµενο κατά τις εφαρµοζόµενες διαδικασίες δοκιµής των εκποµπών. 
 
 
Σχήµα 1:  Ειδικοί ορισµοί των κύκλων δοκιµών 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/5
 
Net power: καθαρή ισχύς 
Engine speed: στροφές του κινητήρα of net:  της καθαρής of:  της idle:  άφορτη λειτουργία control area: περιοχή ελέγχου 
  
2.31. Σύµβολα και συντµήσεις  2.31.1.  Σύµβολα των παραµέτρων των δοκιµών 
 
Σύµβολο
 Μονάδα Όρος 
A P m² Επιφάνεια διατοµής του καθετήρα ισοκινητικής δειγµατοληψίας  
A
T m² Επιφάνεια διατοµής του σωλήνα εξαγωγής  
CE E  - Απόδοση ως προς το αιθάνιο  
CE M - Απόδοση ως προς το µεθάνιο  
C1 - Υδρογονάνθρακες ισοδύναµοι µε C1  
conc ppm / vol%  ∆είκτης που υποδηλώνει συγκέντρωση  
D 0 m³/s Σηµείο τοµής µε τη συνάρτηση βαθµονόµησης PDP  
DF - Συντελεστής αραίωσης  
D - Σταθερά της συνάρτησης Bessel  
E - Σταθερά της συνάρτησης Bessel  
E Z g/kWh Εκποµπές NO x στο σηµείο ελέγχου διά παρεµβολής  
f a - Εργαστηριακός ατµοσφαιρικός συντελεστής  
f c s-1 Συχνότητα διακοπής της τροφοδοσίας του φίλτρου Bessel 
F
FH  - Ειδικός συντελεστής καυσίµου για τον υπολογισµό 
της συγκέντρωσης σε υγρή βάση από τη συγκέντρωση σε ξηρά βάση
 
F S  - Στοιχειοµετρικός συντελεστής  
G AIRW
 kg/h Παροχή µάζας του αέρα εισαγωγής σε υγρή βάση  
G AIRD
 kg/h Παροχή µάζας του αέρα εισαγωγής σε ξηρά βάση  
G DILW
 kg/h Παροχή µάζας του αέρα αραίωσης σε υγρή βάση  
G EDFW
 kg/h Ισοδύναµα παροχής µάζας αραιωµένου καυσαερίου σε υγρή βάση  
G
EXHW
 kg/h Παροχή µάζας καυσαερίου σε υγρή βάση  
G FUEL
 kg/h Παροχή µάζας καυσίµου  
G TOTW
 kg/h Παροχή µάζας αραιωµένου καυσαερίου σε υγρή 
βάσηL 375/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Σύµβολο Μονάδα Όρος 
βάση 
H MJ/m³ Θερµογόνος δύναµη  
H REF  g/kg Τιµή αναφοράς απόλυτης υγρασίας (10,71g/kg)  
H a g/kg Απόλυτη υγρασία του αέρα εισαγωγής  
H d g/kg Απόλυτη υγρασία του αέρα αραίωσης  
HTCRAT mol/mol Λόγος υδρογόνου προς άνθρακα  
I - ∆είκτης που υποδηλώνει συγκεκριµένες συνθήκες 
λειτουργίας  
K - Σταθερά Bessel  
K m-1 Συντελεστής απορρόφησης του φωτός  
K H,D - ∆ιορθωτικός συντελεστής υγρασίας για τα NO x σε 
κινητήρες ντίζελ  
K H,G - ∆ιορθωτικός συντελεστής υγρασίας για τα NO x σε 
κινητήρες αερίου  
K V  Συνάρτηση βαθµονόµησης CFV  
K W,a - ∆ιορθωτικός συντελεστής από ξηρά σε υγρή βάση 
για τον αέρα εισαγωγής  
K W,d - ∆ιορθωτικός συντελεστής από ξηρά σε υγρή βάση 
για τον αέρα αραίωσης  
K W,e - ∆ιορθωτικός συντελεστής από ξηρά σε υγρή βάση 
για αραιωµένο καυσαέριο  
K W,r - ∆ιορθωτικός συντελεστής από ξηρά σε υγρή βάση 
για το πρωτογενές καυσαέριο  
L % Ποσοστό επί τοις εκατό της ροπής σχετικής µε τη 
µέγιστη ροπή του κινητήρα δοκιµών  
L a m Πραγµατικό µήκος οπτικής διαδροµής  
M  Κλίση της συνάρτησης βαθµονόµησης PDP  
Mass g/h ή g ∆είκτης που υποδηλώνει τη ροή (παροχή) µάζας 
εκποµπών 
M DIL kg Μάζα του δείγµατος του αέρα αραίωσης που διήλθε µέσω των φίλτρων δειγµατοληψίας σωµατιδίων  
M
d mg Μάζα του συλλεγέντος δείγµατος σωµατιδίων αέρα αραίωσης 
M
f mg Μάζα του συλλεγέντος δείγµατος σωµατιδίων  
M f,p mg Μάζα του συλλεγέντος δείγµατος σωµατιδίων στο κύριο φίλτρο  
M
f,b mg Μάζα του συλλεγέντος δείγµατος σωµατιδίων στο συµπληρωµατικό φίλτρο  
M
SAM kg Μάζα του δείγµατος αραιωµένου καυσαερίου που διήλθε µέσω των φίλτρων δειγµατοληψίας σωµατιδίων  
M
SEC kg Μάζα του βοηθητικού αέρα αραίωσης  
M TOTW kg Συνολική µάζα CVS σε ολόκληρο τον κύκλο σε υγρή βάση 
M
TOTW,i kg Στιγµιαία µάζα CVS σε υγρή βάση  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/7
Σύµβολο Μονάδα Όρος 
N % Θολότητα  
N P - Σύνολο περιστροφών PDP σε ολόκληρο τον κύκλο  
N P,i - Περιστροφές PDP σε συγκεκριµένο χρονικό 
διάστηµα 
Ν min-1 Στροφές κινητήρα  
n P s-1 Στροφές PDP  
n hi min-1 Υψηλές στροφές κινητήρα  
n lo min-1 Χαµηλές στροφές κινητήρα  
n ref min-1 Στροφές αναφοράς του κινητήρα για τη δοκιµή ETC  
p a kPa Τάση κορεσµένων ατµών του αέρα εισαγωγής του 
κινητήρα 
p A kPa Απόλυτη πίεση  
p B kPa Συνολική ατµοσφαιρική πίεση  
p d kPa Τάση κορεσµένων ατµών του αέρα αραίωσης  
p s kPa Ξηρή ατµοσφαιρική πίεση  
p 1 kPa Υποπίεση στο στόµιο εισόδου της αντλίας  
P(a) kW Απορρόφηση ισχύος από βοηθητικά εξαρτήµατα που συνδέονται για τη δοκιµή  
P(b) kW Απορρόφηση ισχύος από βοηθητικά εξαρτήµατα που αφαιρούνται για τη δοκιµή  
P(n) kW Μη διορθωµένη καθαρά ισχύς  
P(m) kW Ισχύς µετρούµενη σε κλίνη δοκιµής  
Ω - Σταθερά Bessel  
Q
s m³/s Παροχή όγκου CVS  
q - Λόγος αραίωσης  
r - Λόγος των διατοµών ισοκινητικού καθετήρα και 
σωλήνωσης εξαγωγής  
R a % Σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής  
R d % Σχετική υγρασία του αέρα αραίωσης 
R f - Συντελεστής απόκρισης FID 
ρ kg/m³ Πυκνότητα  
S kW Ρύθµιση δυναµοµέτρου  
S i m-1 Στιγµιαία τιµή αιθάλης  
S λ - Συντελεστής µεταβολής του λ  
T K Απόλυτη θερµοκρασία  
T a K Απόλυτη θερµοκρασία του αέρα εισαγωγής  
t s Χρόνος µέτρησης  
t e s Χρόνος ηλεκτρικής απόκρισης  
t f s Χρόνος απόκρισης φίλτρου για τη συνάρτηση Bessel
t p s Χρόνος φυσικής απόκρισης  
∆t s Χρονικό διάστηµα µεταξύ διαδοχικών δεδοµένων 
αιθάλης (= 1/ρυθµό δειγµατοληψίας)  
∆t i s Χρονικό διάστηµα για στιγµιαία ροή CFV  
τ % ∆ιαπερατότητα αιθάλης  
V 0 m³/rev Παροχή όγκου PDP σε πραγµατικές συνθήκες  L 375/8 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Σύµβολο Μονάδα Όρος 
W - ∆είκτης Wobbe  
W act kWh Πραγµατικό έργο κύκλου ETC  
W ref kWh Έργο αναφοράς κύκλου ETC  
WF - Συντελεστής στάθµισης  
WF E - Ενεργός συντελεστής στάθµισης  
X 0 m³/rev Συνάρτηση βαθµονόµησης της παροχής όγκου PDP  
Y i m-1 Μέση τιµή αιθάλης σε 1 s κατά Bessel  
 
 2.31.2. Σύµβολα χηµικών συστατικών  
CH
4 Μεθάνιο 
C 2H 6 
C 2H 5OH Αιθάνιο Αιθανόλη 
C
3H 8 Προπάνιο 
CO Μονοξείδιο του άνθρακα  
DOP Φθαλικός διοκτυλεστέρας  
CO 2 ∆ιοξείδιο του άνθρακα  
HC Υδρογονάνθρακες  
NMHC Υδρογονάνθρακες πλην µεθανίου  
NOx Οξείδια του αζώτου  
NO Μονοξείδιο του αζώτου  
NO 2 ∆ιοξείδιο του αζώτου  
PT Σωµατίδια 
 2.31.3. Συντµήσεις  
CFV Βεντούρι κρίσιµης ροής  
CLD Ανιχνευτής χηµειφωταύγειας  
ELR Ευρωπαϊκή δοκιµή απόκρισης φορτίου  
ESC Ευρωπαϊκός κύκλος σταθερών συνθηκών  
ETC Ευρωπαϊκός κύκλος µεταβατικών συνθηκών  
FID Ανιχνευτής ιονισµού φλόγας  
GC Αέριος χρωµατογράφος  
HCLD Θερµαινόµενος ανιχνευτής χηµειφωταύγειας  
HFID Θερµαινόµενος ανιχνευτής ιονισµού φλόγας  
LPG Υγραέριο 
NDIR Συσκευή επιλεκτικής απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας  
NG Φυσικό αέριο  
NMC ∆ιαχωριστής υδρογονανθράκων πλην µεθανίου  
 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/9
3. ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ 
 3.1. Αίτηση για την έγκριση κινητήρα ως ιδιαίτερη τεχνική µονάδα
 
 3.1.1. Η αίτηση για έγκριση τύπου κινητήρα ως προς το επίπεδο εκποµπών αερίων και 
σωµατιδιακών ρύπων υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του κινητήρα ή από δεόντως διαπιστευµένο αντιπρόσωπο. 
 3.1.2. Η αίτηση συνοδεύεται από τα αναγκαία έγγραφα εις τριπλούν.  Περιλαµβάνει 
τουλάχιστον τα βασικά χαρακτηριστικά του κινητήρα όπως αναφέρονται στο παράρτηµα  1 του παρόντος κανονισµού. 
 3.1.3. Στην τεχνική υπηρεσία που είναι αρµόδια για τη διεξαγωγή των δοκιµών έγκρισης που 
ορίζονται στο σηµείο 5, υποβάλλεται κινητήρας που ανταποκρίνεται στα χαρακτηριστικά του «τύπου κινητήρα» που περιγράφεται στο παράρτηµα 1. 
 3.2. Αίτηση για την έγκριση τύπου οχήµατος όσον αφορά τον κινητήρα του
 
 3.2.1. Η αίτηση για έγκριση τύπου οχήµατος ως προς την εκποµπή αερίων και σωµατιδιακών 
ρύπων από τον κινητήρα του υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του οχήµατος ή από δεόντως διαπιστευµένο αντιπρόσωπο. 
 3.2.2. Η αίτηση συνοδεύεται από τα αναγκαία έγγραφα εις τριπλούν.  Περιλαµβάνει 
τουλάχιστον: 
 3.2.2.1. Τα βασικά χαρακτηριστικά του κινητήρα όπως αναφέρονται στο παράρτηµα 1·  3.2.2.2. Περιγραφή των κατασκευαστικών στοιχείων που συνδέονται µε τον κινητήρα όπως 
αναφέρονται στο παράρτηµα 1· 
 3.2.2.3. Αντίγραφο του δελτίου κοινοποίησης της έγκρισης τύπου (παράρτηµα 2A) για τον 
τύπο του εγκατεστηµένου κινητήρα. 
 3.3. Αίτηση για την έγκριση τύπου οχήµατος µε εγκεκριµένο κινητήρα
 
 3.3.1. Η αίτηση για την έγκριση οχήµατος ως προς τις αέριες εκποµπές και σωµατιδιακών 
ρύπων του εγκεκριµένου κινητήρα ντίζελ που φέρει το όχηµα ή της εγκεκριµένης σειράς στην οποία αυτός ανήκει και ως προς το επίπεδο εκποµπών αέριων ρύπων του εγκεκριµένου κινητήρα αερίου που φέρει το όχηµα ή της εγκεκριµένης σειράς στην οποία ανήκει ο κινητήρας πρέπει να υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του οχήµατος ή από δεόντως διαπιστευµένο αντιπρόσωπο. 
 3.3.2. Πρέπει να συνοδεύεται από τα απαραίτητα έγγραφα εις τριπλούν και από τα ακόλουθα 
στοιχεία: 
 L 375/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
3.3.2.1. περιγραφή του τύπου του οχήµατος και των µερών του οχήµατος που συνδέονται µε 
τον κινητήρα που περιλαµβάνει τα αναφερόµενα στο παράρτηµα 1 στοιχεία, ανάλογα 
µε την περίπτωση, και αντίγραφο του δελτίου κοινοποίησης της έγκρισης τύπου (παράρτηµα 2A) του κινητήρα ή της σειράς κινητήρων, ανάλογα µε την περίπτωση, ως ιδιαίτερη τεχνική µονάδα που είναι εγκατεστηµένος στον τύπο οχήµατος. 
 4. ΕΓΚΡΙΣΗ  4.1. Έγκριση για σύνηθες καύσιµο
 
  Η έγκριση για σύνηθες καύσιµο χορηγείται µε την επιφύλαξη των ακόλουθων 
απαιτήσεων: 
 4.1.1. Στην περίπτωση του πετρελαίου ντίζελ: εάν σύµφωνα µε τα σηµεία 3.1., 3.2. ή 3.3. του 
παρόντος κανονισµού, ο κινητήρας ή το όχηµα πληροί τις απαιτήσεις των σηµείων 5, 6  και 7 κάτω σχετικά µε το καύσιµο αναφοράς που καθορίζεται στο παράρτηµα 5 του παρόντος κανονισµού, πρέπει να χορηγείται έγκριση τύπου στον κινητήρα ή το όχηµα. 
 4.1.2. Στην περίπτωση του φυσικού αερίου, αποδεικνύεται η ικανότητα προσαρµογής του 
µητρικού κινητήρα σε οποιαδήποτε σύνθεση καυσίµου που µπορεί να κυκλοφορεί στην αγορά.  Στην περίπτωση του φυσικού αερίου υπάρχουν συνήθως δύο είδη καυσίµων, καύσιµο υψηλής θερµογόνου δύναµης (αέριο H) και χαµηλής θερµογόνου δύναµης (αέριο L), αλλά µε σηµαντικό εύρος αξίας και στις δύο κλίµακες· διαφέρουν σηµαντικά ως προς το ενεργειακό τους περιεχόµενο, που εκφράζεται από το δείκτη Wobbe, και ως προς το συντελεστή µεταβολής του λ (S
λ).  Οι µαθηµατικοί τύποι για τον υπολογισµό 
του δείκτη Wobbe και του S λ παρέχονται στα σηµεία 2.25 και 2.26. Φυσικά αέρια µε 
συντελεστή µεταβολής του λ µεταξύ 0,89 και 1,08 (0,89 ≤ S λ ≤ 1,08) θεωρείται ότι 
ανήκουν στην κλίµακα H, ενώ φυσικά αέρια µε συντελεστή µεταβολής του λ µεταξύ 
1,08 και 1,19 (1,08 ≤ S λ ≤ 1,19) θεωρείται ότι ανήκουν στην κλίµακα L. Η σύσταση των 
καυσίµων αναφοράς εκφράζει τις ακραίες διακυµάνσεις του S λ. 
 
 Ο µητρικός κινητήρας πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού 
σχετικά µε τα καύσιµα αναφοράς GR (καύσιµο 1) και G25 (καύσιµο 2), όπως καθορίζεται στο παράρτηµα 6, χωρίς καµία αναπροσαρµογή στην τροφοδοσία καυσίµου µεταξύ των δύο δοκιµών.  Ωστόσο, επιτρέπεται ένας γύρος προσαρµογής κατά τη διάρκεια ενός κύκλου ETC χωρίς µετρήσεις µετά την αλλαγή του καυσίµου.  Πριν από τη δοκιµή, ο µητρικός κινητήρας πρέπει να στρώνεται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο σηµείο 3 του προσαρτήµατος 2 του παραρτήµατος 4. 
 4.1.2.1. Ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, ο κινητήρας µπορεί να δοκιµάζεται και µε 
τρίτο καύσιµο (καύσιµο 3), εάν η τιµή του συντελεστή µεταβολής του λ (S
λ) βρίσκεται 
µεταξύ των τιµών 0,89 (δηλαδή τη χαµηλότερη κλίµακα του GR) και 1,19 (δηλαδή την ανώτερη κλίµακα του G25), π.χ. όταν το καύσιµο 3 είναι καύσιµο του εµπορίου.  Τα αποτελέσµατα της δοκιµής αυτής µπορούν να χρησιµοποιούνται ως βάση για την αξιολόγηση της συµµόρφωσης της παραγωγής. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/11
4.1.3. Στην περίπτωση κινητήρα που τροφοδοτείται µε φυσικό αέριο, ο οποίος προσαρµόζεται 
αυτόµατα αφενός για την κλίµακα αερίου H και αφετέρου για την κλίµακα L και 
αλλάζει µεταξύ των δύο µέσω διακόπτη, ο µητρικός κινητήρας πρέπει να δοκιµάζεται σε κάθε θέση του διακόπτη µε το αντίστοιχο καύσιµο αναφοράς για κάθε κλίµακα όπως προβλέπεται στο παράρτηµα 6.  Τα καύσιµα είναι GR (καύσιµο 1) και G23 (καύσιµο 3) για την κλίµακα αερίων H καθώς και G25 (καύσιµο 2) και G23 (καύσιµο 3) για την κλίµακα αερίων L.  Ο µητρικός κινητήρας πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού και στις δύο θέσεις του διακόπτη, χωρίς αναπροσαρµογή στην τροφοδοσία καυσίµου µεταξύ των δύο δοκιµών σε κάθε θέση του διακόπτη.  Ωστόσο, επιτρέπεται ένας γύρος προσαρµογής κατά τη διάρκεια ενός κύκλου ETC χωρίς µετρήσεις µετά την αλλαγή του καυσίµου. Πριν από τη δοκιµή, ο µητρικός κινητήρας πρέπει να στρώνεται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο σηµείο 3 του προσαρτήµατος 2 του παραρτήµατος 4. 
 4.1.3.1. Ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, ο κινητήρας µπορεί να δοκιµάζεται µε τρίτο 
καύσιµο αντί του G23 (καύσιµο 3), εάν ο συντελεστής µεταβολής του λ (S
λ) βρίσκεται 
µεταξύ 0,89 (δηλαδή τη χαµηλότερη κλίµακα του GR) και 1,19 (δηλαδή την ανώτερη κλίµακα του G25), π.χ. όταν το καύσιµο 3 είναι καύσιµο του εµπορίου.Τα αποτελέσµατα της δοκιµής αυτής µπορούν να χρησιµοποιούνται ως βάση για την αξιολόγηση της συµµόρφωσης της παραγωγής. 
 4.1.4. Στην περίπτωση κινητήρων φυσικού αερίου, ο λόγος των αποτελεσµάτων εκποµπής 
«r» καθορίζεται για έκαστο ρύπο ως εξής: 
   r =  αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 2
 
   αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 1    ή,    ra =  αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 2
 
   αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 3     και,    rb =  αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 1
 
   αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 3   4.1.5. Στην περίπτωση του υγραερίου (LPG) πρέπει να αποδεικνύεται η ικανότητα 
προσαρµογής του µητρικού κινητήρα σε οποιαδήποτε σύνθεση καυσίµου που µπορεί να κυκλοφορεί στην αγορά.  Στην περίπτωση του υγραερίου, υπάρχουν διακυµάνσεις στην αναλογία C
3/C 4.  Οι διακυµάνσεις αυτές αντανακλώνται στα καύσιµα αναφοράς. 
Ο µητρικός κινητήρας πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις εκποµπών µε τα καύσιµα αναφοράς Α και Β, που περιγράφονται στο παράρτηµα 7, χωρίς καµία αναπροσαρµογή στην τροφοδοσία καυσίµου µεταξύ των δύο δοκιµών.  Ωστόσο, επιτρέπεται ένας γύρος προσαρµογής κατά τη διάρκεια ενός κύκλου ETC χωρίς µετρήσεις µετά την αλλαγή L 375/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
του καυσίµου.  Πριν από τη δοκιµή, ο µητρικός κινητήρας πρέπει να στρώνεται 
σύµφωνα µε τη διαδικασία που περιγράφεται στο σηµείο 3 του προσαρτήµατος 2 του παραρτήµατος 4. 
 4.1.5.1. Για κάθε ρύπο πρέπει να προσδιορίζεται ο λόγος «r» των σχετικών µε τις εκποµπές 
αποτελεσµάτων ως εξής: 
   r =  αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς B »
 
   αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς A  4.2. Χορήγηση έγκρισης για περιορισµένη κλίµακα καυσίµων
 
  Έγκριση για περιορισµένη κλίµακα καυσίµων χορηγείται µε την επιφύλαξη των 
ακόλουθων απαιτήσεων: 
 4.2.1.  Έγκριση εκποµπών καυσαερίου κινητήρα που τροφοδοτείται µε φυσικό αέριο και έχει σχεδιαστεί είτε για την κλίµακα αερίου Η είτε για την κλίµακα αερίου L. 
  Ο µητρικός κινητήρας πρέπει να δοκιµάζεται µε το σχετικό καύσιµο αναφοράς, όπως 
καθορίζεται στο παράρτηµα 6, για την αντίστοιχη κλίµακα.  Τα καύσιµα είναι GR (καύσιµο 1) και G23 (καύσιµο 3) για την κλίµακα αερίων H, καθώς και G25 (καύσιµο 2) και G23 (καύσιµο 3) για την κλίµακα αερίων L.  Ο µητρικός κινητήρας πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού χωρίς καµία αναπροσαρµογή στην τροφοδοσία καυσίµου µεταξύ των δύο δοκιµών.  Ωστόσο, επιτρέπεται ένας γύρος προσαρµογής κατά τη διάρκεια ενός κύκλου ETC χωρίς µετρήσεις µετά την αλλαγή του καυσίµου. Πριν από τη δοκιµή, ο µητρικός κινητήρας πρέπει να στρώνεται σύµφωνα µε τη διαδικασία που περιγράφεται στο σηµείο 3 του προσαρτήµατος 2 του παραρτήµατος 4. 
 4.2.1.1. Ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, ο κινητήρας µπορεί να δοκιµάζεται µε τρίτο 
καύσιµο αντί του G23 (καύσιµο 3), εάν ο συντελεστής µεταβολής του λ (S
λ) βρίσκεται 
µεταξύ 0,89 (δηλαδή τη χαµηλότερη κλίµακα του GR) και 1,19 (δηλαδή την ανώτερη κλίµακα του G25), π.χ. όταν το καύσιµο 3 είναι καύσιµο του εµπορίου.  Τα αποτελέσµατα της δοκιµής αυτής µπορούν να χρησιµοποιούνται ως βάση για την αξιολόγηση της συµµόρφωσης της παραγωγής. 
 4.2.1.2. Για κάθε ρύπο πρέπει να προσδιορίζεται ο λόγος «r» των σχετικών µε τις εκποµπές 
αποτελεσµάτων ως εξής: 
  r =  αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 2
 
   αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 1    ή,    ra =  αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 2
 
   αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 3 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/13
 
  και,    rb =  αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 1
 
   αποτέλεσµα εκποµπής για καύσιµο αναφοράς 3   4.2.1.3. Κατά την παράδοση στον πελάτη, ο κινητήρας πρέπει να φέρει ετικέτα (βλέπε 
παράγραφο 4.11), όπου αναγράφεται η κλίµακα αερίου για την οποία έχει εγκριθεί. 
 4.2.2. Έγκριση των εκποµπών καυσαερίου κινητήρα που τροφοδοτείται µε φυσικό αέριο ή µε 
υγραέριο (LPG) και έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να λειτουργεί µε µία συγκεκριµένη σύνθεση καυσίµου. 
 4.2.2.1. Ο µητρικός κινητήρας πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις εκποµπών µε τα καύσιµα 
αναφοράς GR και G25, προκειµένου για φυσικό αέριο ή µε τα καύσιµα αναφοράς A και B στην περίπτωση του υγραερίου, όπως καθορίζονται στο παράρτηµα 7. 
  Μεταξύ των δοκιµών, επιτρέπεται µικρορύθµιση του συστήµατος τροφοδοσίας 
καυσίµου. Η εν λόγω µικρορύθµιση θα συνίσταται σε αναβαθµονόµηση της βάσης δεδοµένων της τροφοδοσίας καυσίµου, χωρίς καµία µεταβολή της βασικής στρατηγικής ελέγχου ούτε της βασικής διάρθρωσης της βάσης δεδοµένων.  Εάν είναι απαραίτητο, επιτρέπεται η ανταλλαγή εξαρτηµάτων που συνδέονται άµεσα µε το µέγεθος της ροής καυσίµου (π.χ. ακροφύσια εγχυτήρων). 
 4.2.2.2. Αν το επιθυµεί ο κατασκευαστής, ο κινητήρας µπορεί να δοκιµάζεται µε τα καύσιµα 
αναφοράς GR και G23 ή µε τα καύσιµα αναφοράς G25 και G23, οπότε η έγκριση ισχύει µόνο για την κλίµακα αερίου H ή L ή αντίστοιχα. 
 4.2.2.3. Κατά την παράδοση στον πελάτη, ο κινητήρας πρέπει να φέρει ετικέτα (βλ. παράγραφο 
4.11), όπου αναγράφεται η σύνθεση καυσίµου για την οποία έχει βαθµονοµηθεί.  L 375/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
ΕΓΚΡΙΣΗ ΚΙΝΗΤΗΡΩΝ ΠΟΥ ΤΡΟΦΟ∆ΟΤΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ 
 
 Σηµείο 4.1. 
Χορήγηση έγκρισης για 
σύνηθες καύσιµο  Αριθµός 
δοκιµών  Υπολογισµός του «r»  Σηµείο 4.2. 
Χορήγηση έγκρισης 
για περιορισµένη 
κλίµακα καυσίµων Αριθµός 
δοκιµών  Υπολογισµός του «r»  
Παραποµπή 
στο 
σηµείο 4.1.2. 
Κινητήρας 
φυσικού 
αερίου µε 
ικανότητα 
προσαρµογής 
σε 
οποιαδήποτε 
σύνθεση 
καυσίµου  GR (1) και G25 (2) 
ύστερα από αίτηµα του 
κατασκευαστή, ο κινητήρας 
µπορεί να δοκιµάζεται και 
µε άλλο καύσιµο του 
εµπορίου (3), 
εάν ο S λ  = 0,89 – 1,19 2 
 
(ανώτ. 3)  (GR) 1 κ(G25) 2r
σιµο ασιµο κα
ύύ= 
και, εάν δοκιµαστεί µε επιπλέον 
καύσιµο  
 
) κ(G25) 2 κra
ου εµπορ του σιµο κα σιµο ασιµο α
ί ύ ύύ
( 3= 
και 
) ή (G23 3 κ(GR) 1 καύσιµοrb
ου εµπορ του σιµο κα σιµο α ί ύ ύ=
    
Παραποµπή 
στο 
σηµείο 4.1.3. 
κινητήρας 
φυσικού 
αερίου ο 
οποίος 
προσαρµόζετ
αι αυτόµατα 
µέσω 
διακόπτη  GR (1) και G23 (3) για H 
και  
G25 (2) και G23 (3) για L 
ύστερα από αίτηµα του 
κατασκευαστή ο κινητήρας 
µπορεί να δοκιµάζεται µε 
καύσιµο του εµπορίου (3) 
αντί για το G23 εάν ο S λ  = 
0,89 – 1,19  2 για την 
κλίµακα H και 
2 για την 
κλίµακα L 
σε κάθε θέση του 
διακόπτη 
 
4 )  ή (G23 3 κ(GR) 1 καύσιµοrb
ου εµπορ του σιµο κα σιµο α ί ύ ύ=
και 
 
) κ ή (G23 3 κ(G25) 2 κra
ου εµπορ του σιµο α σιµο ασιµο α
ί ύ ύύ=
    27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/15
Παραποµπή 
στο 
σηµείο 4.2.1. 
Κινητήρας 
φυσικού 
αερίου που 
έχει 
σχεδιαστεί 
είτε για την 
κλίµακα 
αερίου Η είτε 
για την 
κλίµακα 
αερίου L     GR (1) και G23 (3) για 
H 
ή  
G 25 (2) και G23 (3) για 
L 
ύστερα από αίτηµα 
του κατασκευαστή ο κινητήρας µπορεί να δοκιµάζεται µε καύσιµο του εµπορίου (3) αντί για 
το G23 εάν ο S
λ  = 
0,89 – 1,19  2 για την 
κλίµακα H 
ή 
2 για την 
κλίµακα L 
 
2 ) ε κ ή (G23 3 κ(GR) 1rb
ου µπορ του σιµο α σιµο ασιµο κα
ί ύ ύύ=  
για την κλίµακα H  
ή 
 
εµπο ρ  του ύσιµο κ ή (G23 3 κ(G25) 2 κra
α σιµο ασιµο α
ύύ=  
 
για την κλίµακα L  
Παραποµπή 
στο 
σηµείο 4.2.2. 
Κινητήρας 
φυσικού 
αερίου που 
έχει 
σχεδιαστεί 
για µία 
συγκεκριµένη 
σύνθεση 
καυσίµου  
    GR (1) και G25 (2), 
επιτρέπεται 
µικρορύθµιση µεταξύ 
των δοκιµών 
 
ύστερα από αίτηµα 
του κατασκευαστή, ο 
κινητήρας µπορεί να 
δοκιµάζεται µε 
GR (1) και G23 (3) 
για H ή 
G25 (2) και G23 (3) 
για L  2 
ή 
2 για την 
κλίµακα H 
ή 
2 για την 
κλίµακα L 
 
2  
 L 375/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
ΕΓΚΡΙΣΗ ΚΙΝΗΤΗΡΩΝ ΠΟΥ ΤΡΟΦΟ∆ΟΤΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΥΓΡΑΕΡΙΟ 
 
 Σηµείο 4.1. 
Χορήγηση έγκρισης για 
σύνηθες καύσιµο  Αριθµός 
δοκιµών Υπολογισµός του 
«r» Σηµείο 4.2. 
Χορήγηση έγκρισης για 
περιορισµένη κλίµακα 
καυσίµων Αριθµός 
δοκιµών Υπολογισµός 
του «r» 
 
Παραποµπή στο 
σηµείο 4.1.5 
Κινητήρας 
υγραερίου µε 
ικανότητα 
προσαρµογής σε 
οποιαδήποτε 
σύνθεση καυσίµου 
 καύσιµο A και καύσιµο B 2 Α   καύσιµοΒ   καύσιµο
r =     
 
Παραποµπή στο 
σηµείο 4.2.2 
Κινητήρας 
υγραερίου που 
έχει σχεδιαστεί για 
µία συγκεκριµένη 
σύνθεση καυσίµου  
    
καύσιµο A και καύσιµο B, 
επιτρέπεται µικρορύθµιση 
µεταξύ των δοκιµών 
 2  
 
" 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/17
4.3. Έγκριση των εκποµπών καυσαερίου ενός µέλους σειράς κινητήρων  
 
4.3.1. Με την εξαίρεση της περίπτωσης που αναφέρεται στο σηµείο 4.3.2, η έγκριση του 
µητρικού κινητήρα πρέπει να επεκτείνεται σε όλα τα µέλη της σειράς χωρίς περαιτέρω δοκιµή, για οποιαδήποτε σύνθεση καυσίµου εντός της κλίµακας για την οποία έχει εγκριθεί ο µητρικός κινητήρας (στην περίπτωση των κινητήρων του σηµείου 4.2.2) ή για την ίδια κλίµακα καυσίµου (στην περίπτωση των κινητήρων του σηµείου 4.1 ή του σηµείου 4.2) για την οποία έχει εγκριθεί ο µητρικός κινητήρας. 
 4.3.2. Κινητήρας συµπληρωµατικής δοκιµής   Σε περίπτωση αίτησης για έγκριση κινητήρα ή οχήµατος σε σχέση µε τον κινητήρα 
του, ο οποίος ανήκει σε σειρά κινητήρων, και αν η εγκρίνουσα αρχή αποφανθεί ότι, ως προς τον επιλεγέντα µητρικό κινητήρα, η υποβληθείσα αίτηση δεν αντιπροσωπεύει πλήρως τη σειρά κινητήρων, όπως αυτή ορίζεται στο προσάρτηµα 1 του κανονισµού, µπορεί να επιλεγεί από την εγκρίνουσα αρχή άλλος και, αν είναι απαραίτητο, πρόσθετος κινητήρας δοκιµής αναφοράς και να υποβληθεί σε δοκιµή. 
 4.4. Για κάθε τύπο που εγκρίνεται χορηγείται αριθµός έγκρισης.  Τα δύο πρώτα ψηφία του 
(σήµερα 04, που αντιστοιχούν στη σειρά τροπολογιών 04) δείχνουν τη σειρά τροπολογιών που περιλαµβάνει τις πλέον πρόσφατες σηµαντικές τεχνικές τροπολογίες που επήλθαν στον κανονισµό κατά το χρόνο έκδοσης της έγκρισης.  Το ίδιο συµβαλλόµενο µέρος δεν δίδει τον ίδιο αριθµό σε άλλο τύπο κινητήρων ή οχηµάτων. 
 4.5. Η ειδοποίηση για την έγκριση ή την επέκταση ή την απόρριψη της έγκρισης ή την 
οριστική παύση παραγωγής τύπου κινητήρα ή τύπου οχήµατος σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό κοινοποιείται στα συµβαλλόµενα µέρη στη συµφωνία του 1958, τα οποία εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό, µε τη χρήση εντύπου σύµφωνα µε το υπόδειγµα στα παραρτήµατα 2Α και 2Β του παρόντος κανονισµού, ανάλογα µε την περίπτωση.  Κοινοποιούνται επίσης οι τιµές που µετρούνται κατά τη δοκιµή τύπου. 
 4.6. Σε κάθε κινητήρα που συµµορφώνεται µε τύπο κινητήρα εγκεκριµένο δυνάµει του 
παρόντος κανονισµού ή σε κάθε όχηµα που συµµορφώνεται µε τύπο οχήµατος εγκεκριµένο δυνάµει του παρόντος κανονισµού τοποθετείται εµφανώς και σε εύκολα προσιτή θέση διεθνές σήµα έγκρισης αποτελούµενο από: 
 L 375/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
4.6.1. κύκλο ο οποίος περικλείει το γράµµα «E», ακολουθούµενο από το διακριτικό αριθµό 
της χώρας η οποία χορήγησε την έγκριση· 3 / 
 
4.6.2. τον αριθµό του παρόντος κανονισµού, ακολουθούµενο από το γράµµα «R», µια παύλα 
και τον αριθµό έγκρισης στα δεξιά του κύκλου που περιγράφεται στην παράγραφο 4.4.1. 
 4.6.3. Ωστόσο, το σήµα έγκρισης πρέπει να περιλαµβάνει έναν επιπλέον χαρακτήρα µετά το 
γράµµα «R», προκειµένου να διακρίνονται  οι οριακές τιµές εκποµπών για τις οποίες χορηγήθηκε η έγκριση.  Για τις εγκρίσεις που χορηγούνται σε ένδειξη συµµόρφωσης µε τα όρια που περιέχονται στη σειρά A του σχετικού πίνακα / των σχετικών πινάκων στο σηµείο 5.2.1., το γράµµα «R» θα ακολουθείται από το λατινικό αριθµό «I».  Για τις εγκρίσεις που χορηγούνται σε ένδειξη συµµόρφωσης µε τα όρια που περιέχονται στη σειρά Β1 του σχετικού πίνακα / των σχετικών πινάκων στο σηµείο 5.2.1., το γράµµα «R» θα ακολουθείται από το λατινικό αριθµό «IΙ».  Για τις εγκρίσεις που χορηγούνται σε ένδειξη συµµόρφωσης µε τα όρια που περιέχονται στη σειρά Β2 του σχετικού πίνακα / των σχετικών πινάκων στο σηµείο 5.2.1., το γράµµα «R» θα ακολουθείται από το λατινικό αριθµό «ΙIΙ».  Για τις εγκρίσεις που χορηγούνται σε ένδειξη συµµόρφωσης µε τα όρια που περιέχονται στη σειρά Γ του σχετικού πίνακα / των σχετικών πινάκων στο σηµείο 5.2.1., το γράµµα «R» θα ακολουθείται από το λατινικό αριθµό «IV».   
 4.6.3.1. Για τους κινητήρες φυσικού αερίου το σήµα έγκρισης πρέπει να περιλαµβάνει ένα 
επίθηµα µετά το σύµβολο της χώρας, προκειµένου να φαίνεται για ποια κλίµακα αερίου χορηγήθηκε η έγκριση.  Το σήµα αυτό θα έχει ως εξής: 
 4.6.3.1.1. Η, προκειµένου για κινητήρα που εγκρίνεται και βαθµονοµείται για την κλίµακα 
αερίου Η, 
 4.6.3.1.2. L, προκειµένου για κινητήρα που εγκρίνεται και βαθµονοµείται για την κλίµακα αερίου 
L, 
                    
 
3/  1 για τη Γερµανία, 2 για τη Γαλλία, 3 για την Ιταλία, 4 για τις Κάτω Χώρες, 5 για τη Σουηδία, 6 για το 
Βέλγιο, 7 για την Ουγγαρία, 8 για την Τσεχική ∆ηµοκρατία, 9 για την Ισπανία, 10 για τη Σερβία και 
Μαυροβούνιο, 11 για το Ηνωµένο Βασίλειο, 12 για την Αυστρία, 13 για το Λουξεµβούργο, 14 για την Ελβετία, 15 
(κενό), 16 για τη Νορβηγία, 17 για τη Φινλανδία, 18 για τη ∆ανία, 19 για τη Ρουµανία, 20 για την Πολωνία, 21 
για την Πορτογαλία, 22 για τη Ρωσική Οµοσπονδία, 23 για την Ελλάδα, 24 για την Ιρλανδία, 25 για την Κροατία, 
26 για τη Σλοβενία, 27 για τη Σλοβακία, 28 για τη Λευκορωσία, 29 για την Εσθονία, 30 (κενό), 31 για τη Βοσνία 
και Ερζεγοβίνη, 32 για τη Λεττονία, 33 (κενό), 34 για τη Βουλγαρία, 35 (κενό), 36 για τη Λιθουανία, 37 για την 
Τουρκία, 38 (κενό), 39 για το Αζερµπαϊτζάν, 40 για την πρώην Γιουγκοσλαβική ∆ηµοκρατία της Μακεδονίας, 41 
(κενό), 42 για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα (οι εγκρίσεις χορηγούνται από τα κράτη µέλη της µε χρήση του 
αντίστοιχου συµβόλου τους ECE), 43 για  την Ιαπωνία, 44 (κενό), 45 για την Αυστραλία, 46 για την Ουκρανία, 47 
για τη Νότια Αφρική, 48 για τη Νέα Ζηλανδία, 49 για την Κύπρο, 50 για τη Μάλτα και 51 για τη ∆ηµοκρατία της 
Κορέας.  Οι επόµενοι αριθµοί αποδίδονται σε άλλες χώρες µε τη χρονολογική σειρά µε την οποία επικυρώνουν ή 
προσχωρούν στη συµφωνία σχετικά µε την υιοθέτηση οµοιόµορφων τεχνικών προδιαγραφών για τροχοφόρα 
οχήµατα, εξοπλισµό και εξαρτήµατα τα οποία δύνανται να τοποθετηθούν ή/και να χρησιµοποιηθούν σε 
τροχοφόρα οχήµατα και τις συνθήκες για την αµοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων που χορηγούνται µε βάση τις 
προδιαγραφές αυτές, και οι εν λόγω αριθµοί κοινοποιούνται από το Γενικό Γραµµατέα των Ηνωµένων Εθνών στα 
συµβαλλόµενα µέρη της συµφωνίας.  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/19
 
4.6.3.1.3. HL, προκειµένου για κινητήρα που εγκρίνεται και βαθµονοµείται και για τις δύο 
κλίµακες αερίου Η και L, 
 4.6.3.1.4. Ht, προκειµένου για κινητήρα που εγκρίνεται και βαθµονοµείται για συγκεκριµένη 
σύνθεση αερίου της κλίµακας Η, και µπορεί να µετατραπεί για άλλο συγκεκριµένο αέριο της ίδιας κλίµακας µε µικρορύθµιση της τροφοδοσίας καυσίµου, 
 4.6.3.1.5. Lt, προκειµένου για κινητήρα που εγκρίνεται και βαθµονοµείται για συγκεκριµένη 
σύνθεση αερίου της κλίµακας L, και µπορεί να µετατραπεί για άλλο συγκεκριµένο αέριο της ίδιας κλίµακας µε µικρορύθµιση της τροφοδοσίας καυσίµου, 
 4.6.3.1.6. HLt, προκειµένου για κινητήρα που εγκρίνεται και βαθµονοµείται για συγκεκριµένη 
σύνθεση αερίου είτε της κλίµακας Η είτε της κλίµακας L, και µπορεί να µετατραπεί για άλλο συγκεκριµένο αέριο είτε της κλίµακας αερίων Η είτε της κλίµακας L, µε µικρορύθµιση της τροφοδοσίας καυσίµου. 
 4.7. Αν το όχηµα ή ο κινητήρας είναι σύµφωνο(ς) µε έναν εγκεκριµένο τύπο, βάσει ενός ή 
περισσότερων κανονισµών που επισυνάπτονται στη συµφωνία, στη χώρα που έχει χορηγήσει έγκριση βάσει του παρόντος κανονισµού, δεν χρειάζεται να επαναλαµβάνεται το σύµβολο που ορίζεται στην παράγραφο 4.6.1.  Στην περίπτωση αυτή οι αριθµοί κανονισµών και έγκρισης και τα επιπλέον σύµβολα όλων των κανονισµών σύµφωνα µε τους οποίους χορηγήθηκε έγκριση σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό θα αναγράφονται σε κατακόρυφες στήλες στα δεξιά του συµβόλου που περιγράφεται στην παράγραφο 4.6.1. 
 4.8. Το σήµα έγκρισης θα τίθεται πλησίον ή πάνω στην πινακίδα µε τα στοιχεία που 
τοποθετεί ο κατασκευαστής στον εγκεκριµένο τύπο. 
 4.9. Στο παράρτηµα 3 του παρόντος κανονισµού παρέχονται παραδείγµατα διατάξεων 
σηµάτων έγκρισης. 
 4.10. Ο κινητήρας που εγκρίνεται ως τεχνική µονάδα πρέπει να φέρει εκτός από το 
εγκεκριµένο σήµα: 
 4.10.1. το εµπορικό σήµα ή την εταιρική επωνυµία του κατασκευαστή του κινητήρα,  4.10.2. την εµπορική περιγραφή του κατασκευαστή.  4.11. Ετικέτες   Στην περίπτωση των κινητήρων φυσικού αερίου και υγραερίου, στους οποίους 
χορηγείται έγκριση τύπου για περιορισµένη κλίµακα καυσίµου, έχουν εφαρµογή οι ακόλουθες ετικέτες: 
 L 375/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
4.11.1. Περιεχόµενο 
  Πρέπει να παρέχονται οι ακόλουθες πληροφορίες:   Στην περίπτωση της παραγράφου 4.2.1.3 στην ετικέτα θα αναγράφεται «ΜΟΝΟ ΓΙΑ 
ΧΡΗΣΗ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ Η».  Ανάλογα µε την περίπτωση, το «Η» αντικαθίσταται από το «L». 
  Στην περίπτωση της παραγράφου 4.2.2.3, στην ετικέτα θα αναγράφεται «ΜΟΝΟ ΓΙΑ 
ΧΡΗΣΗ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΩΝ.......» ή «ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΧΡΗΣΗ ΜΕ ΥΓΡΑΕΡΙΟ ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΩΝ.........», ανάλογα µε την περίπτωση.  Παρέχονται όλες οι πληροφορίες του σχετικού πίνακα ή των σχετικών πινάκων του παραρτήµατος 6 ή 7, µαζί µε τα επιµέρους συστατικά και όρια που καθορίζει ο κατασκευαστής του κινητήρα. 
  Τα γράµµατα και οι αριθµοί πρέπει να έχουν ύψος τουλάχιστον 4 mm.   Σηµείωση:   Αν λόγω έλλειψης χώρου δεν είναι δυνατή η τοποθέτηση ετικέτας σύµφωνα µε όσα 
ορίζονται προηγουµένως, µπορεί να χρησιµοποιηθεί απλοποιηµένος κωδικός.  Στην περίπτωση αυτή επεξηγηµατικές σηµειώσεις που θα περιέχουν όλες τις παραπάνω πληροφορίες πρέπει να είναι εύκολα προβάσιµες σε όλα τα πρόσωπα που γεµίζουν τη δεξαµενή καυσίµων ή ασχολούνται µε τη συντήρηση ή την επισκευή κινητήρα και των εξαρτηµάτων του καθώς και στις οικείες αρχές.  Η θέση και το περιεχόµενο των εν λόγω επεξηγηµατικών σηµειώσεων θα ορίζεται κατόπιν συµφωνίας του κατασκευαστή µε την εγκρίνουσα αρχή. 
 4.11.2. Ιδιότητες   Οι ετικέτες πρέπει να είναι ανθεκτικές για την ωφέλιµη διάρκεια ζωής του κινητήρα.  
Οι ετικέτες πρέπει να είναι ευανάγνωστες, µε ανεξίτηλα γράµµατα και αριθµούς.  Επιπλέον, οι ετικέτες πρέπει να επικολλώνται µε τρόπο ώστε η στερέωσή τους να είναι ανθεκτική σε όλη την ωφέλιµη διάρκεια ζωής του κινητήρα, και να µην είναι δυνατόν να αφαιρεθούν χωρίς καταστροφή ή παραµόρφωσή τους. 
 4.11.3. Τοποθέτηση   Οι ετικέτες πρέπει να τοποθετούνται σταθερά επάνω σε τµήµα του κινητήρα που είναι 
απαραίτητο για την οµαλή λειτουργία του και του οποίου κανονικά δεν απαιτείται αντικατάσταση στη διάρκεια ζωής του κινητήρα.  Επιπλέον, οι εν λόγω ετικέτες πρέπει να είναι τοποθετηµένες σε τέτοιο σηµείο ώστε να διακρίνονται εύκολα από το µέσο χρήστη µετά τη συµπλήρωση του κινητήρα µε όλα τα βοηθητικά εξαρτήµατα που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/21
4.12. Σε περίπτωση αίτησης για έγκριση τύπου για τύπο οχήµατος ως προς τον κινητήρα του, 
η σήµανση που περιγράφεται στο σηµείο 4.11. πρέπει επίσης να τοποθετείται κοντά 
στην οπή πλήρωσης καυσίµου. 
 4.13. Σε περίπτωση αίτησης για έγκριση τύπου για τύπο οχήµατος µε εγκεκριµένο κινητήρα, 
η σήµανση που περιγράφεται στο σηµείο 4.11. πρέπει επίσης να τοποθετείται κοντά στην οπή πλήρωσης καυσίµου. 
 5. ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ∆ΟΚΙΜΕΣ  5.1. Γενικά
 
 5.1.1. Εξοπλισµός ελέγχου των εκποµπών  5.1.1.1. Τα συστατικά στοιχεία τα οποία είναι πιθανόν να επηρεάζουν τόσο την εκποµπή 
αέριων και σωµατιδιακών ρύπων από κινητήρες ντίζελ, όσο και την εκποµπή αερίων ρύπων από κινητήρες αερίου, πρέπει να είναι σχεδιασµένα, κατασκευασµένα, συναρµολογηµένα και εγκατεστηµένα κατά τέτοιον τρόπο, ώστε υπό συνθήκες κανονικής χρήσης να συµµορφώνονται µε τις διατάξεις του παρόντος κανονισµού. 
 5.1.2. Λειτουργίες του εξοπλισµού ελέγχου των εκποµπών  5.1.2.1. Απαγορεύεται η χρήση συστήµατος αναστολής και/ή ανορθολογικής µεθόδου ελέγχου 
των εκποµπών. 
 5.1.2.2. Σε κινητήρα ή όχηµα µπορεί να εγκατασταθεί βοηθητικό σύστηµα ελέγχου, αρκεί το εν 
λόγω σύστηµα: 
 5.1.2.2.1. να λειτουργεί µόνον εκτός των προϋποθέσεων που ορίζονται στο σηµείο 5.1.2.4, ή 
 
5.1.2.2.2. να ενεργοποιείται µόνον προσωρινά βάσει των προϋποθέσεων που ορίζονται στο 
σηµείο 5.1.2.4. µε σκοπό την προστασία του κινητήρα από βλάβη, την προστασία του συστήµατος εισαγωγής αέρα, τον έλεγχο του καπνού, την εκκίνηση ψυχρού κινητήρα ή την προθέρµανση, ή 
 5.1.2.2.3. να ενεργοποιείται µόνο µέσω σηµάτων που θα προέρχονται από οποιονδήποτε 
αισθητήρα ή ενεργοποιητή από το ίδιο το όχηµα, όταν θα απαιτείται για τη διασφάλιση της λειτουργικής ασφάλειας και της λειτουργίας σε έκτακτες περιπτώσεις. 
 5.1.2.3. Θα επιτρέπεται διάταξη, λειτουργία, σύστηµα ή µέτρο ελέγχου του κινητήρα που, 
αφενός, λειτουργεί βάσει των προϋποθέσεων οι οποίες ορίζονται στο σηµείο 5.1.2.4 και, αφετέρου, έχει ως αποτέλεσµα τη χρησιµοποίηση διαφορετικής ή τροποποιηµένης µεθόδου ελέγχου του κινητήρα σε σχέση µε τη µέθοδο που συνήθως χρησιµοποιείται κατά τη διάρκεια των εφαρµόσιµων κύκλων δοκιµής των εκποµπών, εάν, σε συµµόρφωση µε τις απαιτήσεις των σηµείων 5.1.3 και/ή 5.1.4, αποδεικνύεται πλήρως ότι το µέτρο δεν µειώνει την αποτελεσµατικότητα του συστήµατος έλεγχου των L 375/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
εκποµπών. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα εν λόγω συστήµατα θα θεωρούνται ότι 
αποτελούν σύστηµα αναστολής. 
 5.1.2.4. Για τους σκοπούς του σηµείου 5.1.2.2, οι καθορισµένες συνθήκες χρήσης υπό σταθερή 
κατάσταση και οι µεταβατικές συνθήκες είναι οι εξής: 
 
i) υψόµετρο που δεν θα υπερβαίνει τα 1.000 µέτρα (ή αντίστοιχη 
ατµοσφαιρική πίεση 90 kPa), 
 ii) θερµοκρασία περιβάλλοντος µεταξύ 283 και 303 K (10-30 °C),  iii) θερµοκρασία του ψυκτικού του κινητήρα µεταξύ 343-368 K (70-95 °C). 
 5.1.3. Ειδικές απαιτήσεις για ηλεκτρονικά συστήµατα ελέγχου των εκποµπών  5.1.3.1. Απαιτήσεις τεκµηρίωσης   Ο κατασκευαστής θα παρέχει πακέτο µε υλικό τεκµηρίωσης το οποίο θα παρέχει 
πρόσβαση στο βασικό σχεδιασµό του συστήµατος και στα µέσα µε τα οποία ελέγχει τις µεταβλητές εξόδου του, είτε ο εν λόγω έλεγχος είναι άµεσος είτε έµµεσος. 
  Η τεκµηρίωση θα είναι διαθέσιµη σε δύο µέρη:  
α) Το επίσηµο πακέτο τεκµηρίωσης, το οποίο υποβάλλεται στην τεχνική 
υπηρεσία κατά τη χρονική στιγµή υποβολής της αίτησης για την έγκριση τύπου, θα περιλαµβάνει πλήρη περιγραφή του συστήµατος. Η εν λόγω τεκµηρίωση µπορεί να είναι συνοπτική αρκεί να αποδεικνύεται ότι έχουν προσδιοριστεί όλα τα στοιχεία εξόδου που επιτρέπονται από έναν πίνακα ο οποίος λαµβάνετ αι από έν α σύνολο στοιχείων εισόδου που προέρχονται από 
τις επί µέρους µονάδες. Οι εν λόγω πληροφορίες επισυνάπτονται στην τεκµηρίωση που απαιτείται στο σηµείο 3 του παρόντος κανονισµού. 
 β) Επιπρόσθετο υλικό το οποίο υποδεικνύει τόσο τις παραµέτρους που 
τροποποιούνται από κάθε βοηθητικό σύστηµα ελέγχου όσο και τις οριακές συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργεί το σύστηµα. Στο επιπρόσθετο υλικό θα περιλαµβάνεται περιγραφή της λογικής του συστήµατος ελέγχου των καυσίµων, των µεθόδων χρονισµού και των σηµείων µεταγωγής για όλους τους τρόπους λειτουργίας. 
  
Το εν λόγω υλικό θα περιλαµβάνει επίσης αιτιολόγηση της χρήσης οποιουδήποτε βοηθητικού συστήµατος ελέγχου καθώς και επιπρόσθετο υλικό και δεδοµένα δοκιµών από τα οποία θα επιδεικνύονται οι επιπτώσεις που θα έχει στις εκποµπές καυσαερίου κάθε βοηθητικό σύστηµα ελέγχου που είναι εγκατεστηµένο στον κινητήρα και στο όχηµα. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/23
 Το εν λόγω υλικό θα παραµένει αυστηρά εµπιστευτικό και θα βρίσκεται υπό 
τον έλεγχο του κατασκευαστή, αλλά θα καταστεί διαθέσιµο προς έλεγχο 
κατά τη χρονική στιγµή έγκρισης τύπου ή οποιαδήποτε χρονική στιγµή κατά τη διάρκεια ισχύος της έγκρισης τύπου. 
 5.1.4. Για να επαληθευθεί αν οποιαδήποτε µέθοδος ή µέτρο πρέπει να θεωρείται ότι αποτελεί 
σύστηµα αναστολής ή ανορθολογική µέθοδο ελέγχου των εκποµπών σύµφωνα µε τους ορισµούς που παρέχονται στα σηµεία 2.28 και 2.30, η αρχή έγκρισης τύπου και/ή η τεχνική υπηρεσία µπορεί επιπλέον να ζητήσει δοκιµή ελέγχου των NO
X µε κύκλο 
δοκιµών ETC, η οποία µπορεί να εκτελεστεί σε συνδυασµό είτε µε τη δοκιµή έγκρισης τύπου είτε µε τις διαδικασίες ελέγχου της συµµόρφωσης της παραγωγής. 
5.1.4.1. Ως εναλλακτική λύση σε σχέση µε τις απαιτήσεις του προσαρτήµατος 4 του 
παραρτήµατος 4 του παρόντος κανονισµού, µπορεί να πραγµατοποιηθεί δειγµατοληπτική εξέταση των εκποµπών NO
X κατά τη διάρκεια της δοκιµής ελέγχου 
ETC χρησιµοποιώντας ακάθαρτο καυσαέριο, ενώ θα τηρούνται οι τεχνικές προδιαγραφές ISO FDIS 16183, της 15ης Σεπτεµβρίου 2001. 
 5.1.4.2. Κατά την επαλήθευση αν µια µέθοδος ή ένα µέτρο πρέπει να θεωρείται σύστηµα 
αναστολής ή ανορθολογική µέθοδος ελέγχου των εκποµπών σύµφωνα µε τους ορισµούς που αναφέρονται στα σηµεία 2.28 και 2.30, πρέπει να γίνεται αποδεκτό ένα επιπλέον περιθώριο 10%, που έχει σχέση µε την κατάλληλη οριακή τιµή NO
x. 
 5.2. Για την έγκριση σύµφωνα µε τη σειρά Α των πινάκων του σηµείου 5.2.1, οι εκποµπές 
πρέπει να προσδιορίζονται µε βάση τις δοκιµές ESC και ΕLR µε συµβατικούς κινητήρες ντίζελ, συµπεριλαµβανοµένων εκείνων που είναι εφοδιασµένοι µε ηλεκτρονική έγχυση καυσίµου, µε ανακυκλοφορία του καυσαερίου (EGR) και/ή µε καταλύτες οξείδωσης.  Οι κινητήρες ντίζελ που είναι εφοδιασµένοι µε προηγµένα συστήµατα µετεπεξεργασίας καυσαερίου, συµπεριλαµβανοµένων των καταλυτών εξουδετέρωσης των NO
x και/ή των παγίδων σωµατιδίων, πρέπει να υποβάλλονται 
συµπληρωµατικά και στη δοκιµή ETC.   
  Για την έγκριση σύµφωνα µε τις σειρές Β1 ή Β2 ή τη σειρά Γ των πινάκων του 
σηµείου 5.2.1, οι εκποµπές πρέπει να προσδιορίζονται µε βάση τις δοκιµές ESC, ELR και ETC. 
  Για τους κινητήρες αερίου, οι αέριες εκποµπές πρέπει να προσδιορίζονται µε βάση τη 
δοκιµή ETC. 
  Οι διαδικασίες δοκιµής ESC και ELR περιγράφονται στο παράρτηµα 4 προσάρτηµα 1, 
της δε δοκιµής ETC στο παράρτηµα 4 προσαρτήµατα 2 και 3. 
  Οι εκποµπές αέριων και σωµατιδιακών ρύπων, ανάλογα µε την περίπτωση, από τον 
κινητήρα που υποβάλλεται σε δοκιµή πρέπει να µετρώνται µε τη µέθοδο που περιγράφεται στο παράρτηµα 4.  Στο παράρτηµα 4 προσάρτηµα 4 περιγράφονται τα προτεινόµενα συστήµατα ανάλυσης των αέριων και σωµατιδιακών ρύπων και τα προτεινόµενα συστήµατα δειγµατοληψίας σωµατιδίων.  Η τεχνική υπηρεσία δύναται L 375/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
να εγκρίνει άλλα συστήµατα ή αναλυτές, εάν έχει διαπιστωθεί ότι παρέχουν ισοδύναµα 
αποτελέσµατα.  Για να θεωρείται ισοδύναµο ένα συγκεκριµένο εργαστήριο θα πρέπει τα αποτελέσµατα των δοκιµών να απέχουν όχι περισσότερο από ± 5 τοις εκατό από τα αποτελέσµατα δοκιµών ενός από τα συστήµατα αναφοράς που περιγράφονται στο παρόν έγγραφο.  Για τις εκποµπές σωµατιδίων, µόνον το σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής αναγνωρίζεται ως σύστηµα αναφοράς.  Για την εισαγωγή νέου συστήµατος στον κανονισµό, η ισοδυναµία πρέπει να προσδιορίζεται µε βάση τον υπολογισµό της επαναληπτικότητας και της αναπαραγωγιµότητας µε διεργαστηριακή δοκιµή, όπως περιγράφεται στο πρότυπο ISO 5725. 
 5.2.1. Οριακές τιµές   Η ειδική µάζα του µονοξειδίου του άνθρακα, των συνολικών υδρογονανθράκων, των 
οξειδίων του αζώτου και των σωµατιδίων, όπως καθορίζεται από τη δοκιµή ESC, και της θολότητας του καυσαερίου, όπως καθορίζεται από τη δοκιµή ELR, δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις τιµές του πίνακα 1. 
  Για τους κινητήρες ντίζελ που υποβάλλονται συµπληρωµατικά και στη δοκιµή ETC, 
και ειδικά για τους κινητήρες αερίου, η ειδική µάζα του µονοξειδίου του άνθρακα, των υδρογονανθράκων πλην µεθανίου, του µεθανίου (ανάλογα µε την περίπτωση), των οξειδίων του αζώτου και των σωµατιδίων (ανάλογα µε την περίπτωση) δεν πρέπει να υπερβαίνει τις τιµές του πίνακα 2. 
  Πίνακας 1
 Οριακές τιµές – δοκιµές ESC και ELR 
 
  
Σειρά 
 Μάζα 
µονοξειδίου 
του άνθρακα 
(CO)g/kWh  Μάζα 
υδρογονανθράκ
ων (HC) 
g/kWh Μάζα 
οξειδίων του 
αζώτου (NO
x)
g/kWh  
Μάζα σωµατιδίων 
(PT) 
g/kWh  
Αιθάλη 
m-1 
A (2000) 2,1 0,66 5,0 0,10 
   0,13α) 0,8 
B1 (2005) 1,5 0,46 3,5 0,02 0,5 
B2 (2008) 1,5 0,46 2,0 0,02 0,5 
Γ (EEV) 1,5 0,25 2,0 0,02 0,15 
 
α) Για κινητήρες µε όγκο της διαδροµής του εµβόλου κάτω του 0,75 dm3 ανά κύλινδρο και 
στροφές ονοµαστικής ισχύος άνω των 3000 min-1. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/25
 Πίνακας 2  Οριακές τιµές - δοκιµή ETC β) 
 
 
 
Σειρά 
 Μάζα 
µονοξειδίου 
του άνθρακα 
(CO) 
g/kWh Μάζα 
υδρογονανθράκω
ν πλην µεθανίου
(NMHC) 
g/kWh Μάζα 
µεθανίου 
(CH 4)γ) 
g/kWh Μάζα 
οξειδίων του 
αζώτου 
(NO x) 
g/kWh Μάζα 
σωµατιδίων 
(PT)δ) 
g/kWh 
A (2000) 5,45 0,78 1,6 5,0 0,16 
0,21α) 
B1 (2005) 4,0 0,55 1,1 3,5 0,03 
B2 (2008) 4,0 0,55 1,1 2,0 0,03 
Γ (EEV) 3,0 0,40 0,65 2,0 0,02 
 
α) Για κινητήρες µε όγκο της διαδροµής του εµβόλου κάτω του 0,75 dm3 ανά κύλινδρο και 
στροφές ονοµαστικής ισχύος άνω των 3000 min-1. 
 
β) Οι όροι για την επαλήθευση του βαθµού αποδοχής των δοκιµών ETC (βλ. παράρτηµα 4 
προσάρτηµα 2 σηµείο 3.9) κατά τη µέτρηση των εκποµπών κινητήρων µε αέριο καύσιµο σε σχέση µε τις τιµές που εφαρµόζονται στη σειρά Α, πρέπει να επανεξεταστούν και, εφόσον κριθεί αναγκαίο, να τροποποιηθούν σύµφωνα µε τη διαδικασία του ενοποιηµένου ψηφίσµατος R.E.3. 
 
γ) Μόνο για κινητήρες φυσικού αερίου. 
 
δ) ∆εν ισχύει για κινητήρες µε αέριο καύσιµο στο στάδιο Α και στα στάδια Β1 και Β2. 
 5.2.2. Μέτρηση υδρογονανθράκων προκειµένου για κινητήρες που τροφοδοτούνται µε ντίζελ 
και φυσικό αέριο.  
 5.2.2.1. Αντί της µέτρησης της µάζας των υδρογονανθράκων πλην µεθανίου στη δοκιµή ETC, 
ο κατασκευαστής µπορεί να επιλέξει τη µέτρηση της µάζας των συνολικών υδρογονανθράκων (THC).  Στην περίπτωση αυτή, η οριακή τιµή για τη µάζα των συνολικών υδρογονανθράκων είναι εκείνη που εµφαίνεται στον πίνακα 2 για τη µάζα των υδρογονανθράκων πλην του µεθανίου. 
 5.2.3.  Ειδικές απαιτήσεις για κινητήρες ντίζελ 
 5.2.3.1. Η ειδική µάζα των οξειδίων του αζώτου, µετρούµενη σε τυχαία σηµεία ελέγχου εντός 
της περιοχής ελέγχου της δοκιµής ESC δεν πρέπει να υπερβαίνει κατά περισσότερο από 10% τις τιµές που λαµβάνονται µε παρεµβολή από τις πλησιέστερες συνθήκες δοκιµών (βλ. παράρτηµα 4 προσάρτηµα 1 σηµεία 4.6.2 και 4.6.3.).  
  L 375/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
5.2.3.2. Η τιµή της αιθάλης στον τυχαίο αριθµό στροφών ελέγχου της δοκιµής ELR δεν πρέπει 
να υπερβαίνει την υψηλότερη τιµή αιθάλης των δύο πλησιέστερων αριθµών στροφών 
ελέγχου κατά περισσότερο από 20%, ή κατά περισσότερο από το 5% της οριακής τιµής, ανάλογα µε το ποιο είναι µεγαλύτερο. 
 6. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΟΧΗΜΑ  6.1. Η εγκατάσταση του κινητήρα στο όχηµα ανταποκρίνεται στα ακόλουθα 
χαρακτηριστικά σε σχέση µε την έγκριση τύπου του κινητήρα: 
 6.1.1. Η υποπίεση του αέρα εισαγωγής δεν υπερβαίνει εκείνη που προδιαγράφεται για τον 
κινητήρα εγκεκριµένου τύπου στο παράρτηµα 2Α. 
 6.1.2. Η αντίθλιψη εξάτµισης δεν υπερβαίνει εκείνη που προδιαγράφεται για τον κινητήρα 
εγκεκριµένου τύπου στο παράρτηµα 2Α. 
 6.1.3. Η απορρόφηση ισχύος από τα βοηθητικά εξαρτήµατα που απαιτούνται για τη 
λειτουργία του κινητήρα δεν πρέπει να υπερβαίνει εκείνη που προδιαγράφεται για τον κινητήρα εγκεκριµένου τύπου στο παράρτηµα 2Α. 
 7. ΣΕΙΡΑ ΚΙΝΗΤΗΡΩΝ  7.1. Παράµετροι που ορίζουν τη σειρά κινητήρων
 
   Η σειρά κινητήρων, που δίδεται από τον κατασκευαστή, µπορεί να ορίζεται από 
βασικά χαρακτηριστικά, που πρέπει να είναι κοινά για τους κινητήρες της ίδιας σειράς.  Σε ορισµένες περιπτώσεις µπορεί να υπάρχει αλληλεπίδραση παραµέτρων.  Οι επιδράσεις αυτές πρέπει επίσης να λαµβάνονται υπόψη, ώστε να διασφαλίζεται ότι µόνον κινητήρες µε παρόµοια χαρακτηριστικά εκποµπών καυσαερίου περιλαµβάνονται σε µια σειρά κινητήρων. 
  Για να θεωρηθεί ότι οι κινητήρες ανήκουν στην ίδια σειρά, πρέπει να έχουν κοινές τις 
βασικές παραµέτρους του καταλόγου που ακολουθεί: 
 7.1.1. Κύκλος καύσης:   – δίχρονος  – τετράχρονος  7.1.2. Ψυκτικό µέσο:   – αέρας  – νερό  – έλαιο  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/27
7.1.3. Για κινητήρες αερίου και κινητήρες µε διατάξεις µετεπεξεργασίας 
  – Αριθµός κυλίνδρων   (άλλοι κινητήρες ντίζελ µε µικρότερο αριθµό κυλίνδρων από το µητρικό κινητήρα 
είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι ανήκουν στην ίδια σειρά, µε την προϋπόθεση ότι το σύστηµα τροφοδοσίας παρέχει καθορισµένη ποσότητα καυσίµου σε κάθε επιµέρους κύλινδρο). 
 7.1.4. Ατοµική µετατόπιση κυλίνδρων:   – κινητήρες µε περιθώρια διακύµανσης ± 15%  7.1.5. Μέθοδος αναρρόφησης αέρα:   – φυσική αναρρόφηση  – συµπίεση  – συµπίεση µε µεταψύκτη  7.1.6. Τύπος/σχεδιασµός θαλάµου καύσης:    – προθάλαµος  – θάλαµος στροβιλισµού  – ανοικτός θάλαµος  7.1.7. ∆ιάταξη, µέγεθος και αριθµός βαλβίδων και θυρίδων:   – κεφαλή κυλίνδρου  – τοίχωµα κυλίνδρου  – στροφαλοθάλαµος  7.1.8. Σύστηµα έγχυσης καυσίµου (κινητήρες ντίζελ):   – εγχυτήρας εν σειρά µε αντλία  – αντλία εν σειρά  – αντλία διανοµής  – ενιαίο στοιχείο  – µονάδα έγχυσης   7.1.9. Σύστηµα τροφοδοσίας καυσίµου (κινητήρες αερίου):   – µονάδα ανάµειξης  – έγχυση ατµού (ενός σηµείου, πολλών σηµείων)  – έγχυση υγρού (ενός σηµείου, πολλών σηµείων)  7.1.10. Σύστηµα ανάφλεξης (κινητήρες αερίου):   L 375/28 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
7.1.11. ∆ιάφορα στοιχεία:   – ανακυκλοφορία καυσαερίου  – έγχυση νερού/γαλάκτωµα  – έγχυση δευτερεύοντος αέρα  – σύστηµα ψύξης τροφοδοσίας  7.1.12. Μετεπεξεργασία καυσαερίου:   – τριοδικός καταλύτης  – οξειδωτικός καταλύτης  – αναγωγικός καταλύτης  – θερµικός αντιδραστήρας  – φίλτρο σωµατιδίων  7.2. Επιλογή του µητρικού κινητήρα  7.2.1. Κινητήρες Ντίζελ   Το πρωταρχικό κριτήριο για την επιλογή του µητρικού κινητήρα της σειράς πρέπει να 
είναι η µέγιστη παροχή καυσίµου ανά διαδροµή εµβόλου, όταν ο κινητήρας βρίσκεται στις στροφές της µέγιστης δηλωµένης ροπής.  Στην περίπτωση που δύο ή περισσότεροι κινητήρες πληρούν αυτό το πρωταρχικό κριτήριο, ο µητρικός κινητήρας πρέπει να επιλέγεται µε τη βοήθεια του δευτερεύοντος κριτηρίου της µέγιστης παροχής καυσίµου ανά διαδροµή στις ονοµαστικές στροφές του κινητήρα. Σε ορισµένες περιπτώσεις, η εγκρίνουσα αρχή ενδέχεται να κρίνει ότι τα επίπεδα των εκποµπών της σειράς κινητήρων στη χειρότερη περίπτωση µπορούν να προσδιοριστούν ακριβέστερα µε την υποβολή και δεύτερου κινητήρα σε δοκιµή.  Συνεπώς, η εγκρίνουσα αρχή µπορεί να επιλέγει πρόσθετο κινητήρα για δοκιµή, βασιζόµενη σε στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι αυτός µπορεί να έχει το µέγιστο επίπεδο εκποµπών από τους κινητήρες που ανήκουν στην ίδια σειρά. 
   Στην περίπτωση που κινητήρες που ανήκουν στην ίδια σειρά διαθέτουν και άλλα 
µεταβλητά χαρακτηριστικά τα οποία θα µπορούσε να θεωρηθεί ότι επηρεάζουν τις εκποµπές καυσαερίου, τα χαρακτηριστικά αυτά θα πρέπει επίσης να εντοπίζονται και να λαµβάνονται υπόψη κατά την επιλογή του µητρικού κινητήρα. 
  7.2.2. Κινητήρες αερίου   Ο µητρικός κινητήρας της κατηγορίας πρέπει να επιλέγεται µε τη βοήθεια του 
πρωταρχικού κριτηρίου της µέγιστης µετατόπισης. Στην περίπτωση που δύο ή περισσότεροι κινητήρες πληρούν αυτό το πρωταρχικό κριτήριο, ο µητρικός κινητήρας πρέπει να επιλέγεται µε τη βοήθεια των δευτερευόντων κριτηρίων µε την ακόλουθη σειρά: 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/29
 – µέγιστη παροχή καυσίµου ανά διαδροµή στις στροφές της δηλούµενης ονοµαστικής 
ισχύος, 
 – ανώτερη χρονική στιγµή σπινθήρα, 
 – κατώτατος ρυθµός ανακυκλοφορίας καυσαερίου,  – δεν υπάρχει αντλία αέρα ή υπάρχει αντλία ελαχίστης πραγµατικής ροής αέρα.   Σε ορισµένες περιπτώσεις, η εγκρίνουσα αρχή ενδέχεται να κρίνει ότι τα επίπεδα των 
εκποµπών της σειράς κινητήρων στη χειρότερη περίπτωση µπορούν να προσδιοριστούν ακριβέστερα µε την υποβολή και δεύτερου κινητήρα σε δοκιµή.  Συνεπώς, η εγκρίνουσα αρχή µπορεί να επιλέγει πρόσθετο κινητήρα για δοκιµή, βασιζόµενη σε στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι αυτός µπορεί να έχει το µέγιστο επίπεδο εκποµπών από τους κινητήρες που ανήκουν στην ίδια σειρά. 
 8. ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ  
Οι διαδικασίες συµµόρφωσης της παραγωγής θα πληρούν, παράλληλα µε εκείνες που περιγράφονται στο προσάρτηµα 2 της Συµφωνίας (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Αναθ.2), τις εξής απαιτήσεις:  
8.1. Κάθε κινητήρας ή όχηµα που φέρει το σήµα έγκρισης που ορίζεται στον παρόντα 
κανονισµό είναι κατασκευασµένο(ς) κατά τρόπο που συµµορφώνεται, όσον αφορά την περιγραφή που δίνεται στο έντυπο έγκρισης και στα παραρτήµατά του, µε τον εγκεκριµένο τύπο. 
 8.2. Κατά κανόνα, η συµµόρφωσης της παραγωγής µε τα όρια των εκποµπών ελέγχεται µε 
βάση την περιγραφή που παρέχεται στο δελτίο κοινοποίησης και στα παραρτήµατά του. 
 8.3. Αν πρόκειται να µετρηθούν οι εκποµπές ρύπων και η έγκριση ενός κινητήρα είχε µία ή 
περισσότερες επεκτάσεις, οι δοκιµές διεξάγονται στον(στους) κινητήρα(ες) που περιγράφεται(ονται) στο πληροφοριακό τεύχος που αναφέρεται στην εκάστοτε επέκταση. 
  8.3.1. Συµµόρφωση του κινητήρα που υποβάλλεται σε έλεγχο ρύπων:    Μετά την υποβολή του κινητήρα στις αρχές, ο κατασκευαστής δεν πρέπει να 
πραγµατοποιεί ρυθµίσεις στους επιλεγέντες κινητήρες. 
  8.3.1.1. Λαµβάνονται τυχαία τρεις κινητήρες από τη σειρά παραγωγής.  Οι κινητήρες που 
πρέπει να υποβληθούν µόνο στις δοκιµές ESC και ELR ή µόνο στη δοκιµή ETC για την έγκριση σύµφωνα µε τη σειρά Α των πινάκων του σηµείου 5.2.1 υποβάλλονται στις εν λόγω εφαρµοστέες δοκιµές προκειµένου να ελεγχθεί η συµµόρφωση της παραγωγής.  Εφόσον οι αρχές συµφωνούν, όλοι οι υπόλοιποι κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τις σειρές Α, Β1 ή Β2, ή Γ των πινάκων του σηµείου 5.2.1, υποβάλλονται σε δοκιµή, είτε µε τους κύκλους ESC και ELR ή µε τον κύκλο ETC για να ελεγχθεί η συµµόρφωση της παραγωγής.  Οι οριακές τιµές παρατίθενται στο σηµείο 5.2.1 του παρόντος κανονισµού. L 375/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
8.3.1.2. Οι δοκιµές διεξάγονται σύµφωνα µε το προσάρτηµα 1 του παρόντος κανονισµού, όταν 
η αρµόδια αρχή ικανοποιείται µε την τυπική απόκλιση παραγωγής που παρέχει ο κατασκευαστής. 
  Οι δοκιµές διεξάγονται σύµφωνα µε το προσάρτηµα 2 του παρόντος κανονισµού, όταν 
η αρµόδια αρχή δεν ικανοποιείται µε την τυπική απόκλιση παραγωγής που παρέχει ο κατασκευαστής.  
  Ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, οι δοκιµές µπορούν να διεξάγονται σύµφωνα 
µε το προσάρτηµα 3 του παρόντος κανονισµού. 
 8.3.1.3. Με βάση µια δοκιµή του κινητήρα κατόπιν δειγµατοληψίας, η παραγωγή της σειράς 
θεωρείται σύµφωνη όταν επιτυγχάνεται θετικό αποτέλεσµα για όλους τους ρύπους και µη σύµφωνη όταν προκύπτει αρνητικό αποτέλεσµα για έναν ρύπο, σύµφωνα µε τα κριτήρια δοκιµής που εφαρµόζονται στο αντίστοιχο προσάρτηµα. 
   Όταν επιτυγχάνεται θετικό αποτέλεσµα για έναν ρύπο, το αποτέλεσµα αυτό δεν µπορεί 
να αλλοιωθεί από τυχόν πρόσθετες δοκιµές που διεξάγονται για το χαρακτηρισµό των λοιπών ρύπων. 
  Εάν δεν επιτυγχάνεται θετικό αποτέλεσµα για όλους τους ρύπους και εάν δεν προκύπτει 
αρνητικό αποτέλεσµα για έναν από τους ρύπους, διεξάγεται δοκιµή µε άλλο κινητήρα (βλ. σχήµα 2). 
  Εάν δεν επιτυγχάνεται αποτέλεσµα, ο κατασκευαστής µπορεί οποιαδήποτε στιγµή να 
αποφασίσει τη διακοπή της δοκιµής.  Στην περίπτωση αυτή καταγράφεται αρνητικό αποτέλεσµα.  
  8.3.2. Οι δοκιµές διεξάγονται µε κινητήρες πρόσφατης κατασκευής.  Οι κινητήρες αερίου 
πρέπει να στρώνονται µε τη διαδικασία του παραρτήµατος 4 προσάρτηµα 2 σηµείο 3. 
 8.3.2.1. Ωστόσο, ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, οι δοκιµές µπορούν να διεξάγονται µε 
κινητήρες ντίζελ ή αερίου που έχουν στρωθεί για χρονικό διάστηµα µεγαλύτερο από το αναφερόµενο στο σηµείο 8.4.2.2. µέχρι ανωτάτου ορίου 100 ωρών.  Στην περίπτωση αυτή, το στρώσιµο γίνεται από τον κατασκευαστή, ο οποίος πρέπει να δεσµευθεί ότι δεν θα προβεί σε ρυθµίσεις των συγκεκριµένων κινητήρων. 
  8.3.2.2. Όταν ο κατασκευαστής ζητά στρώσιµο σύµφωνα µε το σηµείο 8.4.2.2.1., η εν λόγω 
διαδικασία µπορεί να εκτελεστεί: 
 
– σε όλους τους κινητήρες που υποβάλλονται στη δοκιµή, 
  ή,  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/31
 – στον πρώτο δοκιµαζόµενο κινητήρα, µε τον προσδιορισµό του συντελεστή εξέλιξης 
ως εξής: 
 
– οι εκποµπές ρύπων µετρώνται στις χρονικές στιγµές µηδέν και «x» ωρών στον 
πρώτο δοκιµαζόµενο κινητήρα, 
 
 – υπολογίζεται ο συντελεστής εξέλιξης των εκποµπών µεταξύ µηδέν και «x» ωρών για 
κάθε ρύπο χωριστά: 
 
Εκποµπές «x» ώρες  
Εκποµπές µηδέν ώρες 
 
 Ο συντελεστής µπορεί να είναι µικρότερος της µονάδας.   Οι επόµενοι κινητήρες δοκιµής δεν υποβάλλονται σε στρώσιµο, αλλά οι εκποµπές των 
µηδέν ωρών τροποποιούνται µε το συντελεστή εξέλιξης. 
  Στην περίπτωση αυτή, οι τιµές που πρέπει να λαµβάνονται υπόψη είναι:   - οι τιµές των «x» ωρών για τον πρώτο κινητήρα,  - οι τιµές των µηδέν ωρών πολλαπλασιαζόµενες επί το συντελεστή εξέλιξης για τους 
λοιπούς κινητήρες. 
 8.3.2.3 Για τους κινητήρες ντίζελ και τους κινητήρες υγραερίου, όλες αυτές οι δοκιµές 
µπορούν να διεξάγονται µε καύσιµο του εµπορίου.  Ωστόσο, ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, µπορούν να χρησιµοποιούνται τα καύσιµα αναφοράς που περιγράφονται στα παραρτήµατα 5 ή 7.  Αυτό συνεπάγεται τη διεξαγωγή των δοκιµών που περιγράφονται στο σηµείο 4 του παρόντος κανονισµού µε δύο τουλάχιστον καύσιµα αναφοράς για κάθε κινητήρα αερίου. 
 8.3.2.4. Για τους κινητήρες φυσικού αερίου, όλες αυτές οι δοκιµές µπορούν να διεξάγονται µε 
καύσιµο του εµπορίου ως εξής: 
   i) προκειµένου για κινητήρες µε σήµανση H, µε καύσιµα του εµπορίου εντός της 
κλίµακας H (0,89 ≤ S
λ ≤ 1,00), 
  ii) προκειµένου για κινητήρες µε σήµανση L, µε καύσιµο του εµπορίου εντός της 
κλίµακας L (1,00 ≤ S
λ ≤ 1,19), 
  iii) προκειµένου για κινητήρες µε σήµανση HL, µε καύσιµα του εµπορίου εντός της 
ακραίας κλίµακας του συντελεστή µεταβολής λ (0,89 ≤ S
λ ≤ 1,19). 
  Ωστόσο, ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, µπορούν να χρησιµοποιούνται τα 
καύσιµα αναφοράς που περιγράφονται στο παράρτηµα 6.  Αυτό συνεπάγεται τη διεξαγωγή των δοκιµών, όπως περιγράφονται στο σηµείο 4 του παρόντος κανονισµού. 
 L 375/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
8.3.2.5. Σε περίπτωση διαφορών λόγω µη συµµόρφωσης κινητήρων αερίου, όταν 
χρησιµοποιείται καύσιµο εµπορίου, οι δοκιµές πρέπει να διεξάγονται µε το καύσιµο 
αναφοράς µε το οποίο έχει ελεγχθεί ο µητρικός κινητήρας ή µε το αναφερόµενο στα σηµεία 4.1.3.1 και 4.2.1.1 πιθανό συµπληρωµατικό καύσιµο 3, µε το οποίο ενδεχοµένως έχει ελεγχθεί ο µητρικός κινητήρας.  Το αποτέλεσµα πρέπει τότε να διορθώνεται µε υπολογισµό µε εφαρµογή του ή των αντίστοιχων συντελεστών «r», «ra» ή «rb» που ορίζονται στις παραγράφους 4.1.3.2, 4.1.5.1 και 4.2.1.2.  Εάν οι συντελεστές r, ra ή rb είναι µικρότεροι της µονάδας, δεν απαιτείται διόρθωση.  Τα αποτελέσµατα των µετρήσεων και τα αποτελέσµατα των υπολογισµών πρέπει να καταδεικνύουν ότι ο κινητήρας ανταποκρίνεται στις οριακές τιµές µε όλα τα σχετικά καύσιµα (1, 2 και, εφόσον ισχύει, καύσιµο 3 στην περίπτωση κινητήρων που τροφοδοτούνται µε φυσικό αέριο και καύσιµο A και B στην περίπτωση κινητήρων που τροφοδοτούνται µε υγραέριο). 
 8.3.2.6. Οι δοκιµές για την εξακρίβωση της συµµόρφωσης της παραγωγής κινητήρων αερίου, 
που έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν µε καύσιµο συγκεκριµένης σύνθεσης, πρέπει να διεξάγονται µε το καύσιµο για το οποίο έχει βαθµονοµηθεί ο κινητήρας. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/33
 
                   Ν Α Ι                      Ο Χ Ι   
ΟΧΙ 
          Ν Α Ι    
   
ΝΑΙ   ΝΑΙ
 
          
 
             Ν Α Ι  
 
 
      Ν Α Ι     
Σχήµα 2:
  Πρόγραµµα ελέγχου της συµµόρφωσης της παραγωγής» 
 
 ∆οκι µή τριών κιν ητήρων
Υ πολογισµός του στατιστικού αποτελέσµατος της δοκιµής 
Σύµφωνα µε το κατάλληλο προσάρτηµα, το 
στατιστικό αποτέλεσµα της δοκιµής συµφωνεί µε τα 
κριτήρια αστοχίας της σειράς παραγωγής για ένα 
τουλάχιστον ρύπο;  
Η σειρά 
απορρίπτεται 
Σύµφωνα µε το κατάλληλο προσάρτηµα, το στατιστικό 
αποτέλεσµα της δοκιµής συµφωνεί µε τα κριτήρια επιτυχίας 
της σειράς παραγωγής για ένα  τουλάχιστον ρύπο;  
Λαµβάνεται απόφαση αποδοχής για έναν ή 
περισσότερους ρύπους 
Έχει ληφθεί απόφαση αποδοχής για όλους τους 
ρύπους;  Η σειρά γίνεται 
δεκτή 
∆οκιµάζεται πρόσθετος κινητήρας L 375/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
9. ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 
 9.1. Η έγκριση που χορηγείται για τύπο κινητήρα ή οχήµατος σύµφωνα µε τον παρόντα 
κανονισµο µπορεί να ανακληθεί εάν δεν πληρούνται οι απαιτήσεις του σηµείου 8.1. ή εάν ο κινητήρας (οι κινητήρες) ή το όχηµα (τα οχήµατα) που λαµβάνονται αποτύχουν στις δοκιµές που προβλέπονται στο σηµείο 8.3. 
 9.2. Εάν συµβαλλόµενο µέρος στη συµφωνία του 1958, το οποίο εφαρµόζει τον παρόντα 
κανονισµό, ανακαλέσει έγκριση που έχει χορηγήσει προηγουµένως, ενηµερώνει αµέσως τα άλλα συµβαλλόµενα µέρη που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό, µε τη διαβίβαση δελτίου κοινοποίησης σύµφωνα µε το υπόδειγµα στα παραρτήµατα 2Α ή 2Β του παρόντος κανονισµού. 
 10. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΤΥΠΟΥ  10.1. Κάθε τροποποίηση εγκεκριµένου τύπου κοινοποιείται στη διοικητική αρχή που έχει 
εγκρίνει τον τύπο.  Η υπηρεσία αυτή δύναται: 
 10.1.1. είτε να αποφασίσει ότι οι τροποποιήσεις που επήλθαν δεν ενδέχεται να έχουν 
σηµαντικές δυσµενείς επιπτώσεις και ότι, σε κάθε περίπτωση, ο τροποποιηµένος τύπος εξακολουθεί να πληροί τις απαιτήσεις· είτε 
 10.1.2. να απαιτήσει περαιτέρω έκθεση δοκιµών από την τεχνική υπηρεσία που διενεργεί τις 
δοκιµές. 
 10.2. Η επιβεβαίωση ή άρνηση της έγκρισης, καθορίζοντας τις µεταβολές, κοινοποιείται στα 
συµβαλλόµενα στη συµφωνία µέρη που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό µε τη διαδικασία που ορίζεται στο σηµείο 4.5. 
 10.3. Η αρµόδια αρχή η οποία έχει χορηγήσει την επέκταση της έγκρισης εκχωρεί αύξοντα 
αριθµό σε κάθε αίτηση επέκτασης και ενηµερώνει σχετικά τα υπόλοιπα συµβαλλόµενα µέρη στη συµφωνία του 1958 που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό, µέσω δελτίου κοινοποίησης σύµφωνα µε το υπόδειγµα του παραρτήµατος 1Α ή 1Β του παρόντος κανονισµού. 
 11. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ  
Εάν ο κάτοχος έγκρισης παύσει οριστικά την παραγωγή του τύπου που εγκρίθηκε σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό ενηµερώνει την αρχή η οποία χορήγησε την έγκριση.  Μόλις λάβει τη σχετική ειδοποίηση, η εν λόγω αρχή ενηµερώνει σχετικά τα λοιπά µέρη της συµφωνίας του 1958 που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό µε δελτίο κοινοποίησης σύµφωνα µε το υπόδειγµα των παραρτηµάτων 2A ή 2B του παρόντος κανονισµού. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/35
12. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ 
 12.1. Γενικά
 
 12.1.1. Από την ηµεροµηνία της επίσηµης έναρξης ισχύος της σειράς τροποποιήσεων 04, 
κανένα συµβαλλόµενο µέρος που εφαρµόζει τον παρόντα κανονισµό δεν αρνείται τη χορήγηση εγκρίσεων ECE σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό, όπως τροποποιήθηκε µε τη σειρά τροποποιήσεων 04. 
 12.1.2. Από την ηµεροµηνία της επίσηµης έναρξης ισχύος της σειράς τροποποιήσεων 04, τα 
συµβαλλόµενα µέρη που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό πρέπει να χορηγούν εγκρίσεις ECE, µόνον εάν ο κινητήρας πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού, όπως τροποποιήθηκε µε τη σειρά τροποποιήσεων 04. 
  Ο κινητήρας πρέπει να υποβάλλεται στις σχετικές δοκιµές που αναφέρονται στο 
σηµείο 5.2. του παρόντος κανονισµού και, σύµφωνα µε τα σηµεία 12.2.1., 12.2.2. και 12.2.3. παρακάτω, πρέπει να πληροί τα σχετικά όρια εκποµπών που περιγράφονται στο σηµείο 5.2.1. του παρόντος κανονισµού. 
 12.2. Νέες εγκρίσεις τύπου
 
 12.2.1. Σύµφωνα µε τις διατάξεις του σηµείου12.4.1., τα συµβαλλόµενα µέρη που εφαρµόζουν 
τον παρόντα κανονισµό πρέπει, από την ηµεροµηνία που αρχίζει να ισχύει η σειρά τροποποιήσεων 04 του παρόντος κανονισµού, να χορηγούν έγκριση ECE µόνο στους κινητήρες που πληρούν τα σχετικά όρια εκποµπών των σειρών A, B1, B2 ή Γ των πινάκων του σηµείου 5.2.1. του παρόντος κανονισµού. 
 12.2.2. Σύµφωνα µε τις διατάξεις του σηµείου 12.4.1., τα συµβαλλόµενα µέρη που 
εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό πρέπει, από την 1η Οκτωβρίου 2005, να χορηγούν έγκριση ECE µόνο στους κινητήρες που πληρούν τα σχετικά όρια εκποµπών των σειρών B1, B2 ή Γ των πινάκων του σηµείου 5.2.1. του παρόντος κανονισµού. 
 12.2.3. Σύµφωνα µε τις διατάξεις του σηµείου 12.4.1., τα συµβαλλόµενα µέρη που 
εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό πρέπει, από την 1η Οκτωβρίου 2008, να χορηγούν έγκριση ECE µόνο στους κινητήρες που πληρούν τα σχετικά όρια εκποµπών των σειρών B2 ή Γ των πινάκων του σηµείου 5.2.1. του παρόντος κανονισµού. 
 12.3. Λήξη ισχύος παλαιών εγκρίσεων τύπου
 
 12.3.1. Εξαιρουµένων των διατάξεων των σηµείων 12.3.2. και 12.3.3., από την ηµεροµηνία 
της επίσηµης έναρξης ισχύος της σειράς τροποποιήσεων 04, οι εγκρίσεις τύπου που χορηγούνται µε βάση τον παρόντα κανονισµό όπως τροποποποιήθηκε µε τη σειρά τροποποιήσεων 03 πρέπει να παύσουν να ισχύουν, εκτός εάν το συµβαλλόµενο µέρος που χορήγησε την έγκριση ενηµερώσει τα άλλα συµβαλλόµενα µέρη που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό ότι ο εγκεκριµένος τύπος κινητήρα πληροί τις απαιτήσεις του  L 375/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
παρόντος κανονισµού όπως τροποποιήθηκε από τη σειρά τροποποιήσεων 04, σύµφωνα µε το 
σηµείο 12.2.1. παραπάνω. 
 
12.3.2. Επέκταση έγκρισης τύπου  12.3.2.1. Τα σηµεία 12.3.2.2. και 12.3.2.3. κατωτέρω εφαρµόζονται µόνο σε νέους κινητήρες 
ανάφλεξης µε συµπίεση και σε νέα οχήµατα που κινούνται µε κινητήρα ανάφλεξης µε συµπίεση τα οποία έχουν εγκριθεί σύµφωνα µε τις απαιτήσεις της σειράς A των πινάκων του σηµείου 5.2.1. του παρόντος κανονισµού. 
 12.3.2.2. Εναλλακτικά σε σχέση µε τα σηµεία 5.1.3 και 5.1.4, ο κατασκευαστής µπορεί να 
υποβάλει στην τεχνική υπηρεσία τα αποτελέσµατα δοκιµής ελέγχου των NO
x µε τη 
χρήση δοκιµών ETC που διενεργήθηκε σε κινητήρα ο οποίος πληροί τα χαρακτηριστικά του µητρικού κινητήρα που περιγράφεται στο παράρτηµα 1, λαµβάνοντας επίσης υπόψη τις διατάξεις των σηµείων 5.1.4.1. και 5.1.4.2. Ο κατασκευαστής θα παρέχει επίσης γραπτή δήλωση ότι στον κινητήρα δεν χρησιµοποιείται σύστηµα αναστολής ή ανορθολογική µέθοδος ελέγχου των εκποµπών, όπως ορίζεται στο σηµείο 2 του παρόντος κανονισµού. 
 12.3.2.3. Ο κατασκευαστής θα παρέχει επίσης γραπτή δήλωση ότι τα αποτελέσµατα της δοκιµής 
ελέγχου των NO
x και η δήλωση για το µητρικό κινητήρα, η οποία αναφέρεται στο 
σηµείο 5.1.4, ισχύουν επίσης για όλους τους τύπους κινητήρων που είναι µέλη της σειράς κινητήρων που περιγράφεται στο παράρτηµα 1. 
 12.3.3. Κινητήρες αερίου   Από την 1η Οκτωβρίου 2003, οι εγκρίσεις τύπου που χορηγούνται σε κινητήρες αερίου 
µε βάση τον παρόντα κανονισµό, όπως τροποποποιήθηκε µε τη σειρά τροποποιήσεων 03, πρέπει να παύσουν να ισχύουν, εκτός εάν το συµβαλλόµενο µέρος που χορήγησε την έγκριση ενηµερώσει τα άλλα συµβαλλόµενα µέρη που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό ότι ο εγκεκριµένος τύπος κινητήρα πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού, όπως τροποποιήθηκε από τη σειρά τροποποιήσεων 04, σύµφωνα µε το σηµείο 12.2.1. παραπάνω. 
 12.3.4. Από την 1η Οκτωβρίου 2006, οι εγκρίσεις τύπου που χορηγούνται µε βάση τον 
παρόντα κανονισµό όπως τροποποποιήθηκε µε τη σειρά τροποποιήσεων 04 πρέπει να παύσουν να ισχύουν, εκτός εάν το συµβαλλόµενο µέρος που χορήγησε την έγκριση ενηµερώσει τα άλλα συµβαλλόµενα µέρη που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό ότι ο εγκεκριµένος τύπος κινητήρα πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού όπως τροποποιήθηκε από τη σειρά τροποποιήσεων 04, σύµφωνα µε το σηµείο 12.2.2. παραπάνω. 
 12.3.5. Από την 1η Οκτωβρίου 2009, οι εγκρίσεις τύπου που χορηγούνται µε βάση τον 
παρόντα κανονισµό όπως τροποποποιήθηκε µε τη σειρά τροποποιήσεων 04 πρέπει να παύσουν να ισχύουν, εκτός εάν το συµβαλλόµενο µέρος που χορήγησε την έγκριση ενηµερώσει τα άλλα συµβαλλόµενα µέρη που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό ότι 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/37
ο εγκεκριµένος τύπος κινητήρα πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού όπως 
τροποποιήθηκε από τη σειρά τροποποιήσεων 04, σύµφωνα µε το σηµείο 12.2.3. παραπάνω. 
 12.4. Ανταλλακτικά για οχήµατα εν χρήσει
 
 12.4.1. Τα συµβαλλόµενα µέρη που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό µπορούν να 
εξακολουθήσουν να χορηγούν εγκρίσεις σε κινητήρες που πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού, όπως τροποποιήθηκε από τυχόν προηγούµενες σειρές τροποποιήσεων, ή σε οποιοδήποτε επίπεδο του κανονισµού όπως τροποποιήθηκε από τη σειρά τροποποιήσεων 04, υπό την προϋπόθεση ότι ο κινητήρας προορίζεται να αντικαταστήσει κινητήρα οχήµατος εν χρήσει για το οποίο ίσχυε το εν λόγω προηγούµενο πρότυπο όταν το όχηµα τέθηκε σε κυκλοφορία. 
 13. ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ∆ΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 
ΑΡΜΟ∆ΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ∆ΙΕΞΑΓΩΓΗ ∆ΟΚΙΜΩΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ∆ΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ 
 
Τα συµβαλλόµενα µέρη στη συµφωνία του 1958 που εφαρµόζουν τον παρόντα κανονισµό κοινοποιούν στη γραµµατεία των Ηνωµένων Εθνών τα ονόµατα και τις διευθύνσεις των τεχνικών υπηρεσιών που είναι αρµόδιες για τη διενέργεια των δοκιµών έγκρισης τύπου καθώς και των διοικητικών αρχών που χορηγούν εγκρίσεις τύπου και στις οποίες πρέπει να αποστέλλονται τα δελτία χορήγησης ή επέκτασης ή απόρριψης ή ανάκλησης έγκρισης τύπου που εκδίδονται σε άλλες χώρες. 
  
 L 375/38 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Προσάρτηµα 1  
 
∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΟΤΑΝ Η ΤΥΠΙΚΗ 
ΑΠΟΚΛΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ 
 
  
1. Στο παρόν προσάρτηµα περιγράφεται η διαδικασία η οποία πρέπει να ακολουθείται για 
την εξακρίβωση της συµµόρφωσης της παραγωγής ως προς τις εκποµπές ρύπων, όταν η τυπική απόκλιση της παραγωγής κατά τον κατασκευαστή είναι ικανοποιητική. 
 2. Με ελάχιστο µέγεθος δείγµατος τρεις κινητήρες, η διαδικασία δειγµατοληψίας 
ρυθµίζεται έτσι ώστε η πιθανότητα µίας παρτίδας να επιτύχει στη δοκιµή µε ελαττωµατικό το 40% των κινητήρων να είναι 0,95 (ρίσκο παραγωγού = 5%), ενώ η πιθανότητα µίας παρτίδας να γίνει δεκτή µε ελαττωµατικό το 65% των κινητήρων να είναι 0,10 (ρίσκο καταναλωτή = 10%).  
 3. Η ακόλουθη διαδικασία χρησιµοποιείται για καθέναν από τους ρύπους που 
απαριθµούνται στο σηµείο 5.2.1 του κανονισµού (βλ. σχήµα 2): 
  Έστω:  
 L = ο φυσικός λογάριθµος της οριακής τιµής για το ρύπο, 
 
 x
i = ο φυσικός λογάριθµος της µέτρησης του i-οστού κινητήρα του δείγµατος, 
 
 s = η κατά προσέγγιση τυπική απόκλιση της παραγωγής (µετά τη λήψη του 
φυσικού λογαρίθµου των µετρήσεων), 
 
 n = ο εκάστοτε αριθµός δείγµατος. 
 4. Για κάθε δείγµα, υπολογίζεται το άθροισµα των τυπικών αποκλίσεων από την οριακή 
τιµή στο όριο µε τον ακόλουθο τύπο: 
  5. Στη συνέχεια:  
– εάν το στατιστικό αποτέλεσµα της δοκιµής είναι µεγαλύτερο από τον αριθµό που 
οδηγεί σε απόφαση αποδοχής για το µέγεθος δείγµατος που δίδεται στον πίνακα 3, λαµβάνεται απόφαση αποδοχής για το ρύπο, 
 ) x (Ls1n
1 ii ∑
=−27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/39
– εάν το στατιστικό αποτέλεσµα της δοκιµής είναι µικρότερο από τον αριθµό που 
οδηγεί σε απορριπτική απόφαση για το µέγεθος δείγµατος που δίδεται στον πίνακα 3, 
λαµβάνεται απορριπτική απόφαση για το ρύπο, 
– διαφορετικά, δοκιµάζεται πρόσθετος κινητήρας σύµφωνα µε το σηµείο 8.3.1. του 
κανονισµού και η διαδικασία υπολογισµού εφαρµόζεται στο δείγµα προσαυξηµένο κατά µία µονάδα. 
Πίνακας 3
: Αριθµοί που κρίνουν την απόφαση αποδοχής ή απόρριψης του προγράµµατος 
δειγµατοληψίας του προσαρτήµατος 1 
Ελάχιστο µέγεθος δείγµατος:  3 
Αριθµός δοκιµαζόµενων 
κινητήρων αθροιστικά 
(µέγεθος δείγµατος)  Aριθµός που οδηγεί σε 
απόφαση αποδοχής 
A n Aριθµός που οδηγεί σε 
απορριπτική απόφαση 
B n 
3 3,327 -4,724 
4 3,261 -4,790 
5 3,195 -4,856 
6 3,129 -4,922 
7 3,063 -4,988 
8 2,997 -5,054 
9 2,931 -5,120 
10 2,865 -5,185 
11 2,799 -5,251 
12 2,733 -5,317 
13 2,667 -5,383 
14 2,601 -5,449 
15 2,535 -5,515 
16 2,469 -5,581 
17 2,403 -5,647 
18 2,337 -5,713 
19 2,271 -5,779 
20 2,205 -5,845 
21 2,139 -5,911 
22 2,073 -5,977 
23 2,007 -6,043 
24 1,941 -6,109 
25 1,875 -6,175 
26 1,809 -6,241 
27 1,743 -6,307 
28 1,677 -6,373 
29 1,611 -6,439 
30 1,545 -6,505 
31 1,479 -6,571 
32 -2,112 -2,112 
__________ L 375/40 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Προσάρτηµα 2  
 
∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΟΤΑΝ Η ΤΥΠΙΚΗ 
ΑΠΟΚΛΙΣΗ ∆ΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ Ή ∆ΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ 
 
 
1. Στο παρόν προσάρτηµα περιγράφεται η διαδικασία η οποία πρέπει να ακολουθείται για 
την εξακρίβωση της συµµόρφωσης της παραγωγής ως προς τις εκποµπές ρύπων, όταν η τυπική απόκλιση της παραγωγής κατά τον κατασκευαστή δεν είναι ικανοποιητική ή δεν είναι διαθέσιµη. 
 2. Με ελάχιστο µέγεθος δείγµατος τρεις κινητήρες, η διαδικασία δειγµατοληψίας 
ρυθµίζεται έτσι ώστε η πιθανότητα µίας παρτίδας να επιτύχει στη δοκιµή µε ελαττωµατικό το 40% των κινητήρων να είναι 0,95 (ρίσκο παραγωγού = 5%), ενώ η πιθανότητα µίας παρτίδας να γίνει δεκτή µε ελαττωµατικό το 65% των κινητήρων να είναι 0,10 (ρίσκο καταναλωτή = 10%).  
 3. Οι τιµές των ρύπων που δίνονται στο σηµείο 5.2.1 του κανονισµού θεωρούνται 
κανονικής λογαριθµικής κατανοµής και θα πρέπει να µετατρέπονται λαµβάνοντας τους φυσικούς τους λογαρίθµους. 
 Έστω ότι m
0 και m είναι το ελάχιστο και το µέγιστο µέγεθος δείγµατος αντίστοιχα (m 0 
= 3 and m = 32) και ότι n είναι ο εκάστοτε αριθµός του δείγµατος. 
 4. Εάν οι φυσικοί λογάριθµοι των τιµών της σειράς που µετρώνται είναι x
1, x 2, ..., x i και L 
είναι ο φυσικός λογάριθµος της οριακής τιµής για τον ρύπο, τότε ισχύει: 
 
d i = x i – L 
 και,  
 
 
5. Ο πίνακας 4 δείχνει τις τιµές των αριθµών αποδοχής (A
n) και απόρριψης (B n) έναντι 
του αριθµού του δείγµατος.  Το στατιστικό αποτέλεσµα της δοκιµής είναι ο λόγος 
nnVd 
και πρέπει να χρησιµοποιείται για να καθορίζεται η επιτυχία ή η αστοχία της σειράς 
παραγωγής ως εξής: 
  Για   m
0 ≤ n ≤ m: 
  – επιτυχία σειράς εάν  
n n n A /V d ≤
n n n B /V d ≥∑
==n
1 ii n dn1d
2
nn
1 ii2
n ) d (dn1V − =∑
=27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/41
 – αστοχία σειράς εάν 
 
 – λαµβάνεται και άλλη µέτρησηεάν    6. Παρατηρήσεις:   Για τον υπολογισµό διαδοχικών τιµών του στατιστικού αποτελέσµατος της δοκιµής 
είναι χρήσιµοι οι ακόλουθοι επαναληπτικοί τύποι: 
 
 
 
 
 
 n n n n B /V d A ≥ ≤
n 1 n n dn1dn11 d + ⎟⎠⎞⎜⎝⎛− =−
( )2
n n 2
1 n2
n1 nd dVn11 V−−+ ⎟⎠⎞⎜⎝⎛− =−
0) V  ; d d  2,3,...; (n1 1 1 = = =L 375/42 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Πίνακας 4 : Αριθµοί που κρίνουν την απόφαση αποδοχής ή απόρριψης του προγράµµατος 
δειγµατοληψίας του προσαρτήµατος 2 
 
Ελάχιστο µέγεθος δείγµατος:  3 
 
Αριθµός δοκιµαζόµενων 
κινητήρων αθροιστικά 
(µέγεθος δείγµατος)  Αριθµός που οδηγεί σε 
απόφαση αποδοχής  
A n Aριθµός που οδηγεί σε 
απορριπτική απόφαση 
B n 
3 -0,80381 16,64743 
4 -0,76339 7,68627 
5 -0,72982 4,67136 
6 -0,69962 3,25573 
7 -0,67129 2,45431 
8 -0,64406 1,94369 
9 -0,61750 1,59105 
10 -0,59135 1,33295 
11 -0,56542 1,13566 
12 -0,53960 0,97970 
13 -0,51379 0,85307 
14 -0,48791 0,74801 
15 -0,46191 0,65928 
16 -0,43573 0,58321 
17 -0,40933 0,51718 
18 -0,38266 0,45922 
19 -0,35570 0,40788 
20 -0,32840 0,36203 
21 -0,30072 0,32078 
22 -0,27263 0,28343 
23 -0,24410 0,24943 
24 -0,21509 0,21831 
25 -0,18557 0,18970 
26 -0,15550 0,16328 
27 -0,12483 0,13880 
28 -0,09354 0,11603 
29 -0,06159 0,09480 
30 -0,02892 0,07493 
31 -0,00449 0,05629 
32 0,03876 0,03876 
 
__________ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/43
Προσάρτηµα 3  
 
∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΙΤΗΜΑ 
ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ 
 
 
 1. Στο παρόν προσάρτηµα περιγράφεται η διαδικασία η οποία πρέπει να ακολουθείται για 
την εξακρίβωση της συµµόρφωσης της παραγωγής ως προς τις εκποµπές ρύπων, όταν το ζητεί ο κατασκευαστής. 
 2. Με ελάχιστο µέγεθος δείγµατος τους τρεις κινητήρες, η διαδικασία δειγµατοληψίας 
ρυθµίζεται έτσι ώστε η πιθανότητα µίας παρτίδας να επιτύχει στη δοκιµή µε ελαττωµατικό το 30% των κινητήρων να είναι 0,90 (ρίσκο παραγωγού = 10%), ενώ η πιθανότητα µίας παρτίδας να γίνει δεκτή µε ελαττωµατικό το 65% των κινητήρων να είναι 0,10 (ρίσκο καταναλωτή = 10%). 
 3. Η ακόλουθη διαδικασία χρησιµοποιείται για καθέναν από τους ρύπους που 
απαριθµούνται στο σηµείο 5.2.1 του κανονισµού (βλ. σχήµα 2): 
  Έστω:   L= η οριακή τιµή για τον ρύπο,   x
i = η τιµή που δίνει η µέτρηση του i-οστού κινητήρα του δείγµατος, 
  n= ο εκάστοτε αριθµός δείγµατος.  4. Υπολογίζεται για το δείγµα το στατιστικό αποτέλεσµα της δοκιµής που ποσοτικοποιεί 
το πλήθος των µη σύµφωνων κινητήρων, δηλ. x
i ≥ L: 
 5. Στη συνέχεια:  
– εάν το στατιστικό αποτέλεσµα της δοκιµής είναι µικρότερο ή ίσο από τον αριθµό 
που οδηγεί σε απόφαση αποδοχής για το µέγεθος δείγµατος που δίδεται στον πίνακα 5, λαµβάνεται απόφαση αποδοχής για το ρύπο, 
 
– εάν το στατιστικό αποτέλεσµα της δοκιµής είναι µεγαλύτερο ή ίσο από τον αριθµό 
που οδηγεί σε απορριπτική απόφαση για το µέγεθος δείγµατος που δίδεται στον πίνακα 5, λαµβάνεται απορριπτική απόφαση για το ρύπο, 
 
– διαφορετικά, δοκιµάζεται πρόσθετος κινητήρας σύµφωνα µε το σηµείο 8.3.1. του 
κανονισµού και η διαδικασία υπολογισµού εφαρµόζεται στο δείγµα προσαυξηµένο κατά µία µονάδα. 
  Στον πίνακα 5 οι αριθµοί αποδοχής και απόρριψης έχουν υπολογιστεί µε τη βοήθεια του L 375/44 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
διεθνούς προτύπου ISO 8422:1991. 
Πίνακας 5 : Αριθµοί που κρίνουν την απόφαση αποδοχής ή απόρριψης του προγράµµατος 
δειγµατοληψίας του προσαρτήµατος 3 
 
Ελάχιστο µέγεθος δείγµατος:  3 
 
 
Αριθµός δοκιµαζόµενων 
κινητήρων αθροιστικά 
(µέγεθος δείγµατος)   
Αριθµός που οδηγεί σε 
απόφαση αποδοχής   
Aριθµός που οδηγεί σε 
απορριπτική απόφαση  
3 - 3 
4 0 4 
5 0 4 
6 1 5 
7 1 5 
8 2 6 
9 2 6 
10 3 7 
11 3 7 
12 4 8 
13 4 8 
14 5 9 
15 5 9 
16 6 10 
17 6 10 
18 7 11 
19 8 9 
  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/45
Παράρτηµα 1  
 
ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ (ΜΗΤΡΙΚΟΥ) ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ 
ΤΗ ∆ΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ∆ΟΚΙΜΩΝ (1) 
 
 
1. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΑ 
 1.1.  Κατασκευαστής:...........................................................................................................  
1.2.  Κωδικός αριθµός κινητήρα από τον κατασκευαστή: ................................................... 1.3.  Κύκλος: τετράχρονος / δίχρονος
(2)  
1.4.  Αριθµός και διάταξη κυλίνδρων: ................................................................................. 1.4.1.  ∆ιάµετρος: ............................................................................................................ .mm 
1.4.2.  ∆ιαδροµή εµβόλου: ................................................................................................mm 1.4.3.  Σειρά ανάφλεξης: ....................................................................................................... .. 
1.5.  Κυβισµός κινητήρα: ..............................................................................................cm³ 1.6.  Ογκοµετρικός λόγος συµπίεσης
(3):............................................................................... 
1.7.  Σχέδιο(-α) του θαλάµου καύσης και της κεφαλής εµβόλου: ...................................... 1.8.  Ελάχιστες διατοµές των θυρίδων εισαγωγής και εξαγωγής: .................................cm² 1.9.  Στροφές άφορτης λειτουργίας: ........................................................................... min
-1 
1.10.  Μέγιστη καθαρή ισχύς: ........kW σε ................................................................... min-1 
1.11.  Μέγιστος επιτρεπόµενος αριθµός στροφών κινητήρα: ....................................... min-1 
1.12.  Μέγιστη καθαρή ροπή: ........Nm σε ................................................................... min-1 
1.13.   Σύστηµα καύσης: ανάφλεξη µε συµπίεση/επιβαλλόµενη ανάφλεξη(2) 
1.14.   Καύσιµο: Ντίζελ/υγραέριο (LPG)/φυσικό αέριο κλίµακας Η (NG-H)/φυσικό αέριο κλίµακας L (NG-L)/φυσικό αέριο κλίµακας HL (NG-HL)/Αιθανόλη
(1) 
1.15.   Σύστηµα ψύξης 
1.15.1.  Υδρόψυκτο 1.15.1.1. Είδος υγρού: ........................................................................................................ ........ 
1.15.1.2. Κυκλοφορητής(-ές): ναι/όχι
(2) 
1.15.1.3. Χαρακτηριστικά ή µάρκα(-ες) και είδος(-η) (αν έχει εφαρµογή): ............................... 1.15.1.4. Σχέση(-εις) µετάδοσης της κίνησης (αν έχει εφαρµογή): ........................................... 1.15.2.  Αερόψυκτο 1.15.2.1. Φυσητήρας: ναι/όχι 
(2) 
1.15.2.2. Χαρακτηριστικά ή µάρκα(-ες) και είδος(-η) (αν έχει εφαρµογή): ............................... 1.15.2.3. Σχέση(-εις) µετάδοσης της κίνησης (αν έχει εφαρµογή): ............................................ 1.16.  Επιτρεπόµενη θερµοκρασία από τον κατασκευαστή  
1.16.1.  Υδρόψυξη: Mέγιστη θερµοκρασία στο στόµιο εξαγωγής: .......................................K 1.16.2.  Αερόψυξη: ............   Σηµείο αναφοράς: ......................   Μέγιστη θερµοκρασία στο σηµείο αναφοράς: .........................................................K 1.16.3. Μέγιστη θερµοκρασία του αέρα στο στόµιο εξαγωγής του ψύκτη εισόδου (αν 
υπάρχει): ...................................................................................................................K 
1.16.4. Μέγιστη θερµοκρασία του καυσαερίου στο σηµείο συναρµογής του(των) σωλήνα(-
ων) εξαγωγής µε την(τις) εξωτερική(-ές) φλάντζα(-ες) της(των) πολλαπλής(-ών) εξαγωγής ή του(των) στροβιλοσυµπιεστή(-ών): 
  L 375/46 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  ............................................................................................................................. ......K 
1.16.5.  Θερµοκρασία καυσίµου: ελάχιστη .................K, µέγιστη .......................................K 
  για του κινητήρες ντίζελ στην είσοδο της αντλίας έγχυσης, για τους κινητήρες αερίου 
στο τελικό στάδιο του ρυθµιστή πίεσης. 
1.16.6.  Πίεση καυσίµου: ελάχιστη......................kPa, µέγιστη...........................................kPa   στο τελικό στάδιο του ρυθµιστή πίεσης, µόνο για τους κινητήρες φυσικού αερίου. 1.16.7.  Θερµοκρασία λιπαντικού: ελάχιστη ..................K, µέγιστη ....................................K 1.17  Υπερτροφοδότης:  ναι/όχι
(2) 
1.17.1.  Μάρκα: ................................................................................................................ ......... 
1.17.2.  Τύπος:................................................................................................................ ........... 
1.17.3.  Περιγραφή του συστήµατος  (π.χ. µέγιστη πίεση τροφοδοσίας, βαλβίδα ελέγχου υπερσυµπίεσης, αν υπάρχει): ..... 1.17.4.  Ψυγείο: ναι/όχι 
(2) 
1.18.   Σύστηµα εισαγωγής 
  Μέγιστη επιτρεπόµενη υποπίεση εισαγωγής στις ονοµαστικές στροφές του κινητήρα 
και υπό φορτίο 100% όπως προσδιορίζεται στις και υπό τις συνθήκες λειτουργίας του κανονισµού αριθ. 24 
  ............................................................................................................................. ..
 kPa 
1.19.   Σύστηµα εξαγωγής 
  Μέγιστη επιτρεπόµενη αντίθλιψη εξάτµισης στις ονοµαστικές στροφές του κινητήρα 
και υπό φορτίο 100% όπως προσδιορίζεται στις και υπό τις συνθήκες λειτουργίας του κανονισµού αριθ. 24 
 .............................................................................................................................. ..kPa 
  Χωρητικότητα του συστήµατος εξαγωγής: .......................................................... dm³  2.  ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ  2.1. ∆ιάταξη ανακύκλωσης των αερίων του στροφαλοθαλάµου (περιγραφή και σχέδια):. 
................................................................... 
2.2.  Πρόσθετες αντιρρυπαντικές διατάξεις (εφόσον υπάρχουν και δεν καλύπτονται από 
άλλη επικεφαλίδα) 
2.2.1.  Kαταλυτικός µετατρoπέας: ναι/όχι 
(2) 
2.2.1.1. Μάρκα(-ες):........................................................................................................... ....... 
2.2.1.2. Τύπος(-οι):........................................................................................................... ......... 
2.2.1.3. Αριθµός καταλυτικών µετατροπέων και στοιχείων:....................... 2.2.1.4. ∆ιαστάσεις, σχήµα και χωρητικότητα του(των) καταλυτικού(ών) µετατροπέα(ων): .. 2.2.1.5. Είδος καταλυτικής δράσης:.......................................................................................... 2.2.1.6. Ολική γόµωση µε πολύτιµα µέταλλα:.......................................................................... 2.2.1.7. Σχετική συγκέντρωση: ................................................................................................. 2.2.1.8. Υπόστρωµα (κατασκευή και υλικό):............................................................................ 2.2.1.9. Πυκνότητα στοιχείου: ..................................................................................................  
2.2.1.10. Είδος περιβλήµατος του(των) καταλυτικού(ών) µετατροπέα(ων):.............................. 2.2.1.11. Θέση του(των) καταλυτικού(-ών) µετατροπέα(-ων) (σηµείο και απόσταση αναφοράς 
στη γραµµή εξαγωγής): ............................................................................................... 
  ............................................................................................................................. ......... 
2.2.2.  Αισθητήρας οξυγόνου: ναι/όχι
(2) 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/47
2.2.2.1. Μάρκα(-ες):........................................................................................................... ....... 
2.2.2.2. Τύπος:................................................................................................................ ........... 
2.2.2.3. Θέση: ................................................................................................................. ........... 
2.2.3.  Έγχυση αέρα: ναι/όχι(2) 
2.2.3.1. Τύπος (πάλµωση αέρα, αεραντλία, κτλ.): ................................................................... 
2.2.4.  Ανακυκλοφορία καυσαερίου: ναι/όχι(2)  
2.2.4.1. Χαρακτηριστικά (παροχή κτλ.): ................................................................................... 2.2.5.  Παγίδα σωµατιδίων: ναι/όχι 
(2) 
2.2.5.1. ∆ιαστάσεις, σχήµα και χωρητικότητα της παγίδας σωµατιδίων:................................. 2.2.5.2. Τύπος και σχεδιασµός της παγίδας σωµατιδίων: ......................................................... 2.2.5.3. Θέση (απόσταση αναφοράς στη γραµµή εξαγωγής):................................................... 2.2.5.4. Μέθοδος ή σύστηµα αναγέννησης, περιγραφή και/ή σχέδια:...................................... 2.2.6 . Άλλα συστήµατα: ναι/όχι
(2) 
2.2.6.1. Περιγραφή και λειτουργία:...........................................................................................  3.  ΤΡΟΦΟ∆ΟΣΙΑ ΚΑΥΣΙΜΟΥ  3.1.  Κινητήρες ντίζελ 
3.1.1.  Αντλία τρoφoδoσίας  Πίεση
(3): .........kPa ή χαρακτηριστική καµπύλη(2):....................................................... 
3.1.2.  Σύστηµα έγχυσης 3.1.2.1. Αντλία 3.1.2.1.1.  Μάρκα(-ες):........................................................................................................ .......... 
3.1.2.1.2. Τύπος(-οι):......................................................................................................... ........... 
3.1.2.1.3. Παροχή: ......mm³
(3) ανά διαδροµή εµβόλου στις στροφές κινητήρα.......min-1 για 
πλήρη έγχυση, ή χαρακτηριστική καµπύλη(2) (3): ................... 
  ............................................................................................................................. ......... 
 Αναφέρεται η χρησιµοποιούµενη µέθοδος: Επί του κινητήρα/επί της κλίνης της 
αντλίας(2) 
 Αν υπάρχει ρυθµιστής πίεσης εισαγωγής, αναφέρεται η χαρακτηριστική παροχή 
καυσίµου και πίεση υπερτροφοδοσίας σε συνάρτηση µε τις στροφές του κινητήρα.  
3.1.2.1.4. Προπορεία έγχυσης 3.1.2.1.4.1. Καµπύλη πρoπoρείας της έγχυσης 
(3):.......................................................................... 
3.1.2.1.4.2. Χρόνος στατικής έγχυσης (3): ....................................................................................... 
3.1.2.2. Σωληνώσεις έγχυσης 3.1.2.2.1. Μήκος:.............................................................................................................. ......mm 
3.1.2.2.2. Εσωτερική διάµετρος: ............................................................................................mm 3.1.2.3. Εγχυτήρας(-ες) 3.1.2.3.1. Μάρκα(-ες):......................................................................................................... ......... 
3.1.2.3.2. Τύπος(-οι):......................................................................................................... ........... 
3.1.2.3.3. «Πίεση ανοίγµατος»: ...........................................................................................kPa
(3) 
  ή χαρακτηριστική καµπύλη (2)(3):.................................................................................. 
3.1.2.4. Ρυθµιστής στροφών 3.1.2.4.1. Μάρκα(-ες):......................................................................................................... ......... 
3.1.2.4.2. Τύπος(-οι):......................................................................................................... ........... 
3.1.2.4.3. Στροφές έναρξης της διακοπής τροφοδοσίας υπό πλήρες φορτίο: .................... min
-1 L 375/48 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
3.1.2.4.4. Μέγιστος αριθµός στροφών άνευ φορτίου: ....................................................... min-1 
3.1.2.4.5. Στροφές άφορτης λειτουργίας: ........................................................................... min-1 
3.1.3. Σύστηµα εκκίνησης ψυχρού κινητήρα 
3.1.3.1. Μάρκα(-ες): .......................................................................................................... ....... 
3.1.3.2. Τύπος(-οι):........................................................................................................... ......... 
3.1.3.3. Περιγραφή:............................................................................................................ ....... 
3.1.3.4. Βοηθητικό µέσο εκκίνησης:......................................................................................... 3.1.3.4.1. Μάρκα: .............................................................................................................. ........... 
3.1.3.4.2. Τύπος:.............................................................................................................. ............. 
3.2. Κινητήρες αερίου
(6) 
3.2.1.  Καύσιµο: Φυσικό αέριο/υγραέριο (2) 
3.2.2. Ρυθµιστής(-ές) πίεσης ή εξατµιστήρας(-ες)/ρυθµιστής(-ές) πίεσης (3) 
3.2.2.1. Μάρκα(-ες):........................................................................................................... ....... 
3.2.2.2. Τύπος(-οι):........................................................................................................... ......... 
3.2.2.3. Αριθµός σταδίων µείωσης της πίεσης:......................................................................... 3.2.2.4. Πίεση τελικού σταδίου: ελάχιστη................kPa, µέγιστη .....................................kPa 3.2.2.5. Αριθµός κύριων σηµείων ρύθµισης: ........................................................................... 3.2.2.6. Αριθµός σηµείων ρύθµισης άφορτης λειτουργίας: ..................................................... 3.2.2.7. Αριθµός έγκρισης σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ.: ................................................ 3.2.3. Σύστηµα τροφοδοσίας καυσίµου: µονάδα ανάµειξης / έγχυση αερίου / έγχυση υγρού 
/ απευθείας έγχυση
(2) 
3.2.3.1. Ρύθµιση της αναλογίας του µείγµατος: ....................................................................... 3.2.3.2. Περιγραφή συστήµατος και/ή διάγραµµα και σχέδια: ................................................ 3.2.3.3. Αριθµός έγκρισης σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. .................................................. 3.2.4. Μονάδα ανάµειξης 3.2.4.1. Αριθµός: ............................................................................................................. ......... 
3.2.4.2. Μάρκα(-ες):........................................................................................................... ....... 
3.2.4.3. Τύπος(-οι):........................................................................................................... ......... 
3.2.4.4. Θέση: ................................................................................................................. ........... 
3.2.4.5. ∆υνατότητες προσαρµογής: ......................................................................................... 3.2.4.6. Αριθµός έγκρισης σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. 67: 3.2.5. Έγχυση στην πολλαπλή εισαγωγής 3.2.5.1. Έγχυση: ένα σηµείο/πολλαπλά σηµεία 
(2) 
3.2.5.2. Έγχυση: συνεχής / συγχρονική /διαχρονική (2) 
 
3.2.5.3. Εξοπλισµός έγχυσης 3.2.5.3.1. Μάρκα(-ες): ........................................................................................................ ......... 
3.2.5.3.2. Τύπος(-οι): ........................................................................................................ ........... 
3.2.5.3.3. ∆υνατότητες προσαρµογής: ......................................................................................... 3.2.5.3.4. Αριθµός έγκρισης σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. ................................................. 3.2.5.4. Αντλία τροφοδοσίας (αν υπάρχει):............................................................................... 3.2.5.4.1. Μάρκα(-ες): ........................................................................................................ ......... 
3.2.5.4.2. Τύπος(-οι): ........................................................................................................ ........... 
3.2.5.4.3. Αριθµός έγκρισης σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. ................................................. 3.2.5.5. Εγχυτήρας(-ες): ...................................................................................................... ..... 
3.2.5.5.1. Μάρκα(-ες): ........................................................................................................ ......... 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/49
3.2.5.5.2. Τύπος(-οι):......................................................................................................... ........... 
3.2.5.5.3. Αριθµός έγκρισης σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. ................................................. 
3.2.6.  Απευθείας έγχυση 3.2.6.1. Αντλία έγχυσης / ρυθµιστής πίεσης 
(2) 
3.2.6.1.1. Μάρκα(-ες):......................................................................................................... ......... 
3.2.6.1.2. Τύπος(-οι):......................................................................................................... ........... 
3.2.6.1.3. Χρόνος έγχυσης: .................................................................................................... ...... 
3.2.6.1.4. Αριθµός έγκρισης σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. ................................................. 3.2.6.2. Εγχυτήρας(-ες) 3.2.6.2.1. Μάρκα(-ες): ........................................................................................................ ......... 
3.2.6.2.2. Τύπος(-οι): ........................................................................................................ ........... 
3.2.6.2.3. Πίεση ανοίγµατος ή χαρακτηριστική καµπύλη 
(3): ...................................................... 
3.2.6.2.4. Αριθµός έγκρισης σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. ................................................. 3.2.7. Μονάδα ηλεκτρονικού ελέγχου (ECU) 3.2.7.1. Μάρκα(-ες): .......................................................................................................... ....... 
3.2.7.2. Τύπος(-οι): .......................................................................................................... ......... 
3.2.7.3. ∆υνατότητες προσαρµογής: ......................................................................................... 3.2.8. Ειδικός εξοπλισµός για καύσιµο φυσικό αέριο 3.2.8.1. Περίπτωση 1 (µόνον προκειµένου για εγκρίσεις κινητήρων για πολλά καύσιµα 
συγκεκριµένης σύνθεσης) 
3.2.8.1.1. Σύνθεση καυσίµου:    
µεθάνιο (CH 4 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
αιθάνιο (C 2 H 6 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
προπάνιο (C 3 H 8 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
βουτάνιο (C 4 H 10 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
C5/C5+:  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
οξυγόνο (O 2 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
αδρανές αέριο (N 2 , He 
κτλ.):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
 3.2.8.1.2. Εγχυτήρας(-ες) 3.2.8.1.2.1. Μάρκα(-ες):  3.2.8.1.2.2. Τύπος(-οι):  3.2.8.1.3. Άλλες πληροφορίες (αν έχει εφαρµογή) 3.2.8.2. Περίπτωση 2 (µόνον προκειµένου για εγκρίσεις κινητήρων για πολλά καύσιµα 
συγκεκριµένης σύνθεσης) 
 4. ΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΒΑΛΒΙ∆ΩΝ  4.1. Μέγιστη ανύψωση βαλβίδων και µέγιστες γωνίες ανοίγµατος και κλεισίµατος σε σχέση µε 
τα νεκρά σηµεία ή αντίστοιχα δεδοµένα ..................................... 
4.2. Κλίµακες αναφοράς και/ή ρύθµισης 
(2) : ................................... 
 5. ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ (ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ ΜΕ ΣΠΙΝΘΗΡΑ)  L 375/50 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
5.1. Τύπος συστήµατος ανάφλεξης: 
κοινό πηνίο και βύσµατα / ατοµικό πηνίο και βύσµατα / πηνίο επάνω σε βύσµα / λοιπά 
συστήµατα (προσδιορίζονται) (2) 
5.2. Μονάδα ελέγχου ανάφλεξης 5.2.1. Μάρκα(-ες): .............................................................. 5.2.2. Τύπος(-οι): .............................................................. 5.3. Καµπύλη / διάγραµµα προπορείας ανάφλεξης 
(2) (3) : 
..................................................................... 
5.4. Χρόνος ανάφλεξης (3): ..... βαθµοί προ του TDC σε στροφές ....... min-1 και µε MAP 
................. kPa 
5.5. Σπινθηριστές (µπουζί) 
5.5.1. Μάρκα(-ες): .............................................................. 5.5.2. Τύπος(-οι): .............................................................. 5.5.3. Ρύθµιση διάκενου: ........................................................mm 5.6. Πολλαπλασιαστής(-ές) 
5.6.1. Μάρκα(-ες): .............................................................. 5.6.2. Τύπος(-οι): ..............................................................  6. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΙΝΗΤΗΡΑ    Ο κινητήρας πρέπει να υποβάλλεται σε  δοκιµή µαζί µε τα βοηθητικά µέσα που 
απαιτούνται για τη λειτουργία του (π.χ. ανεµιστήρας, αντλία νερού κτλ.), όπως προσδιορίζεται στις και υπό τις συνθήκες λειτουργίας του κανονισµού 24.  
  6.1. Βοηθητικά µέσα που πρέπει να συνδέονται για τη διεξαγωγή της δοκιµής 
   Αν η εγκατάσταση των βοηθητικών µέσων επί της κλίνης δοκιµής είναι αδύνατη ή 
αδόκιµη, πρέπει να υπολογίζεται η απορροφώµενη από αυτά ισχύς και να αφαιρείται από τη µετρούµενη ισχύ του κινητήρα καθ’ όλη την κλίµακα λειτουργίας του(των) κύκλου(-ων) δοκιµής. 
 6.2. Βοηθητικά µέσα που πρέπει να αφαιρούνται για τη διεξαγωγή της δοκιµής 
   Τα βοηθητικά µέσα που απαιτούνται για τη λειτουργία του οχήµατος και µόνον (π.χ. 
αεροσυµπιεστής, σύστηµα κλιµατισµού, κ.λπ.) πρέπει να αφαιρούνται για τη διεξαγωγή της δοκιµής.  Εφόσον τα βοηθητικά µέσα δεν µπορούν να αφαιρεθούν, υπολογίζεται η απορροφώµενη από αυτά ισχύς και προστίθεται στη µετρούµενη ισχύ του κινητήρα καθ’ όλη την κλίµακα λειτουργίας του(των) κύκλου(-ων) δοκιµής. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/51
7. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ 
 7.1. Χρησιµοποιούµενο λιπαντικό 
 7.1.1. Μάρκα: .................................................................  7.1.2. Τύπος: .................................................................  (Αναφέρεται η εκατοστιαία αναλογία ελαίου στο µείγµα, αν το λιπαντικό αναµειγνύεται µε 
το καύσιµο): ..................................................... 
 7.2. Εξοπλισµός που λαµβάνει κίνηση από τον κινητήρα (αν υπάρχει) 
 Η ισχύς που απορροφάται από τα βοηθητικά µέσα πρέπει να υπολογίζεται µόνον  – αν τα βοηθητικά µέσα που απαιτούνται για τη λειτουργία του κινητήρα δεν είναι 
συνδεδεµένα µ’αυτόν και/ή 
 – αν τα βοηθητικά µέσα που δεν απαιτούνται για τη λειτουργία του κινητήρα είναι 
συνδεδεµένα µ’αυτόν.  
 7.2.1. Αρίθµηση και διακριτικά: ..................................  7.2.2. Απορρόφηση ισχύος σε διάφορες αναφερόµενες στροφές του κινητήρα:  
Εξοπλισµός  Απορρόφηση ισχύος (kW) σε διάφορες στροφές του κινητήρα  
 Άφορτη 
λειτουρ
γία Χαµηλές 
στροφές Υψηλές 
στροφέςΣτροφές 
A(7) Στροφές 
B(7) Στροφές 
Γ(7) Στροφές 
αναφοράς(8)
P(a) 
Βοηθητικά µέσα που απαιτούνται για τη λειτουργία του κινητήρα (αφαιρείται από τη µετρούµενη ισχύ του κινητήρα) βλέπε σηµείο 6.1.         
P(b) 
Βοηθητικά µέσα που δεν απαιτούνται για τη λειτουργία του κινητήρα (προστίθεται στη µετρούµενη ισχύ του κινητήρα) βλ. σηµείο 6.2.          L 375/52 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
8. ΕΠΙ∆ΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΑ 
 8.1. Στροφές του κινητήρα 
(9) 
  Χαµηλές στροφές (n
lo): ..................................................min-1 
 Υψηλές στροφές (n hi): .................................................min-1 
  για τους κύκλους ESC και ELR  Άφορτη λειτουργία: .................................................................min
-1 
 Στροφές A: .........................................................min-1 
 Στροφές B: .........................................................min-1 
 Στροφές Γ: .........................................................min-1 
 για τον κύκλο ETC  Στροφές αναφοράς: .................................................min
-1 
 8.2. Ισχύς του κινητήρα (µετρούµενη σύµφωνα µε τις διατάξεις του κανονισµού αριθ. 24) σε 
kW 
 
   Στροφές κινητήρα 
 
 Άφορτη 
λειτουργία Στροφές 
A (7) Στροφές 
B (7) Στροφές 
Γ (7) Στροφές 
αναφοράς 
(8) 
P(m) 
Ισχύς µετρούµενη σε κλίνη δοκιµής      
P(a) 
Ισχύς που απορροφάται από τα βοηθητικά µέσα που συνδέονται για τη δοκιµή (σηµείο 6.1) - αν προσαρτηθούν - αν δεν προσαρτηθούν        
0      
0      
0      
0      
0 
P(b) 
Ισχύς που απορροφάται από τα βοηθητικά µέσα που αφαιρούνται για τη δοκιµή (σηµείο 6.2) - αν προσαρτηθούν - αν δεν προσαρτηθούν      
 
0     
 
0     
 
0     
 
0     
 
0 
P(n) 
Καθαρή ισχύς κινητήρα = P(m) - P(a) + P(b)       
  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/53
8.3. Ρυθµίσεις δυναµοµέτρου (kW) 
 
 Οι ρυθµίσεις του δυναµόµετρου για τις δοκιµές ESC και ELR και για τον κύκλο 
αναφοράς της δοκιµής ETC πρέπει να βασίζονται στην καθαρή ισχύ του κινητήρα P(n) κατά το σηµείο 8.2.  Συνιστάται η τοποθέτηση του κινητήρα στην κλίνη δοκιµής υπό καθαρές συνθήκες.  Στην περίπτωση αυτή, οι P(m) και P(n) ταυτίζονται.  Αν η λειτουργία της µηχανής είναι αδύνατη ή αδόκιµη υπό καθαρές συνθήκες, οι ρυθµίσεις του δυναµοµέτρου πρέπει να διορθώνονται για καθαρές συνθήκες µε τη βοήθεια του ανωτέρω τύπου. 
 8.3.1. ∆οκιµές ESC και ELR   Οι ρυθµίσεις του δυναµοµέτρου πρέπει να υπολογίζονται σύµφωνα µε τον τύπο του 
παραρτήµατος 4 προσάρτηµα 1 σηµείο 1.2. 
 
Ποσοστιαίο 
φορτίο Στροφές κινητήρα  
 Άφορτη 
λειτουργία Στροφές A Στροφές B Στροφές Γ 
10  --    
25   --    
50   --    
75  --    
100     
 8.3.2. ∆οκιµή ETC   Αν ο κινητήρας δεν δοκιµάζεται υπό καθαρές συνθήκες, ο διορθωτικός τύπος για τη 
µετατροπή της µετρούµενης ισχύος ή του µετρούµενου έργου του κύκλου, όπως αυτά προσδιορίζονται σύµφωνα µε το παράρτηµα 4 προσάρτηµα 2 σηµείο 2 σε καθαρή ισχύ ή σε καθαρό έργο κύκλου, πρέπει να υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του κινητήρα για το σύνολο της περιοχής λειτουργίας του κύκλου προς έγκριση από την Τεχνική Υπηρεσία. 
 Υποσηµειώσεις
: 
(1) Για µη συµβατικούς κινητήρες και συστήµατα, ο κατασκευαστής πρέπει να παρέχει 
λεπτοµέρειες ανάλογες µε τις εδώ αναφερόµενες. 
(2) ∆ιαγράφεται ό,τι δεν ισχύει. 
(3) Προσδιορίζεται η ανοχή. 
(6) Προκειµένου για συστήµατα διαφορετικού σχεδιασµού, παρέχονται αντίστοιχα στοιχεία 
(για το σηµείο 3.2). 
(7) ∆οκιµή ESC. 
(8) Μόνο δοκιµή ETC. 
(9) Προσδιορίζεται η ανοχή, η οποία πρέπει να κυµαίνεται µεταξύ ± 3% των τιµών που δηλώνει 
ο κατασκευαστής. 
__________ L 375/54 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Παράρτηµα 1 - Προσάρτηµα 1  
 
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ 
ΚΙΝΗΤΗΡΑ 
 
 
1. Υποπίεση συστήµατος αναρρόφησης στις ονοµαστικές στροφές του κινητήρα και  υπό φορτίο 100%: ............................................kPa  2. Αντίθλιψη εξάτµισης στις ονοµαστικές στροφές του κινητήρα και  υπό φορτίο 100%: ............................................kPa  3. Χωρητικότητα του συστήµατος εξαγωγής: ........................................cm³  4. Ισχύς απορροφώµενη από βοηθητικά µέσα αναγκαία για τη λειτουργία του κινητήρα όπως 
προσδιορίζεται στις και υπό τις συνθήκες λειτουργίας του κανονισµού αριθ. 24 
 
Εξοπλισµός  Απορρόφηση ισχύος (kW) σε διάφορες στροφές του κινητήρα  
 Άφορτη 
λειτουργία Χαµηλές 
στροφές Υψηλές 
στροφέςΣτροφές
 A(1)  Στροφές
 B Στροφές 
 Γ Στροφές 
αναφοράς (2)  
P(a) 
Βοηθητικά µέσα που απαιτούνται για τη λειτουργία του κινητήρα (αφαιρείται από τη µετρούµενη ισχύ του κινητήρα) βλέπε παράρτηµα 1, σηµείο 6.1.         
 
(1) ∆οκιµή ESC. 
(2) Μόνο δοκιµή ETC. 
__________  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/55
Παράρτηµα 1 - Προσάρτηµα 2  
 
ΚΥΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ ΚΙΝΗΤΗΡΩΝ 
 
 
1. ΚΟΙΝΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ  1.1. Κύκλος καύσης: .....................................................  1.2. Ψυκτικό µέσο: .......................................................  1.3. Αριθµός κυλίνδρων 
(1)................................................. 
 1.4. Ατοµική µετατόπιση κυλίνδρων: .....................................  1.5. Μέθοδος αναρρόφησης αέρα: .............................................  1.6. Τύπος/σχεδιασµός θαλάµου καύσης: .......................................  1.7. ∆ιάταξη, µέγεθος και αριθµός βαλβίδων και θυρίδων: ...................  ....................................................................... 1.8. Σύστηµα καυσίµου: ..........................................................  1.9. Σύστηµα ανάφλεξης (κινητήρες αερίου): ........................................  1.10. ∆ιάφορα στοιχεία:   - σύστηµα ψύξης τροφοδοσίας 
(1): ........................................... 
 - επανακυκλοφορία καυσαερίου (1): ....................................... 
 - έγχυση νερού/γαλάκτωµα (1): ........................................ 
 - έγχυση αέρα (1)..................................................... 
 1.11. Μετεπεξεργασία καυσαερίου 
(1): ..................................................................... 
  Αποδεικτικά στοιχεία πανοµοιότυπου (ή µικρότερου για τον µητρικό κινητήρα) λόγου:  δυναµικότητα συστήµατος / παροχή καυσίµου ανά διαδροµή εµβόλου, σύµφωνα µε 
τον(τους) αριθµό(ούς) της καµπύλης: .................................................. 
 L 375/56 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
2. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΕΙΡΑΣ ΚΙΝΗΤΗΡΩΝ 
 2.1. Όνοµα σειράς κινητήρων ντίζελ: .......................................  2.1.1. Προδιαγραφές των κινητήρων της σειράς αυτής:      
     Μητρικός 
κινητήρας 
Τύπος κινητήρα       
Αριθµός κυλίνδρων       
Ονοµαστικές στροφές (min-1)      
Παροχή καυσίµου ανά διαδροµή εµβόλου (mm
3)      
Καθαρή ονοµαστική ισχύς (kW)      
Ταχύτητα µέγιστης ροπής (min
-1)      
Παροχή καυσίµου ανά διαδροµή εµβόλου (mm³)       
Μέγιστη ροπή (Nm)       
Χαµηλές στροφές άφορτης λειτουργίας (min
-1)      
Κυβισµός κυλίνδρου 
(% του µητρικού κινητήρα)      100 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/57
2.2. Όνοµα της σειράς κινητήρων αερίου: ........................................... 
 2.2.1 Προδιαγραφές των κινητήρων της σειράς αυτής:  
     Μητρικός 
κινητήρας 
Τύπος κινητήρα       
Αριθµός κυλίνδρων       
Ονοµαστικές στροφές (min-1)      
Παροχή καυσίµου ανά διαδροµή εµβόλου (mm³)       
Καθαρή ονοµαστική ισχύς (kW)      
Ταχύτητα µέγιστης ροπής (min
-1)      
Παροχή καυσίµου ανά διαδροµή εµβόλου (mm³)       
Μέγιστη ροπή (Nm)       
Χαµηλές στροφές άφορτης λειτουργίας (min
-1)      
Κυβισµός κυλίνδρου 
(% του µητρικού κινητήρα)      100 
Χρόνος σπινθήρα       
Ροή EGR      
Αντλία αέρα ναι/όχι       
Πραγµατική ροή αντλίας αέρα       
 
(1) Εάν δεν υπάρχει, σηµειώνεται «∆/Υ» 
 
__________ L 375/58 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Παράρτηµα 1 - Προσάρτηµα 3  
 
ΚΥΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΩΝ 
ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ (1) 
 
1. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΑ  1.1. Κατασκευαστής: ................................................... 1.2. Κωδικός αριθµός κινητήρα από τον κατασκευαστή: ..................................... 1.3. Κύκλος: τετράχρονος / δίχρονος
(2)  
1.4. Αριθµός και διάταξη κυλίνδρων: ............................ 1.4.1. ∆ιάµετρος: .........................................................mm 1.4.2. ∆ιαδροµή εµβόλου: .......................................................mm 1.4.3. Σειρά ανάφλεξης: ................................................... 1.5. Κυβισµός κινητήρα: .............................................cm³ 1.6. Ογκοµετρικός λόγος συµπίεσης 
(3): ................................ 
1.7. Σχέδιο(-α) του θαλάµου καύσης και της κεφαλής εµβόλου: .............. 
................................................................. 
1.8. Ελάχιστες διατοµές των θυρίδων εισαγωγής και εξαγωγής: 
..............................................................cm² 
1.9. Στροφές άφορτης λειτουργίας: ...............................................min-1 
1.10. Μέγιστη καθαρή ισχύς: ..................kW σε ..................min-1 
1.11. Μέγιστος επιτρεπόµενος αριθµός στροφών κινητήρα: .............................min-1 
1.12. Μέγιστη καθαρή ροπή: .................Nm σε ..................min-1 
1.13.  Σύστηµα καύσης: ανάφλεξη µε συµπίεση/επιβαλλόµενη ανάφλεξη (2) 
1.14. Καύσιµο: Ντίζελ/υγραέριο (LPG)/φυσικό αέριο κλίµακας Η (NG-H)/φυσικό αέριο 
κλίµακας L (NG-L)/φυσικό αέριο κλίµακας HL (NG-HL)/Αιθανόλη(1) 
1.15. Σύστηµα ψύξης 1.15.1. Υγρόψυκτο 1.15.1.1. Είδος υγρού: ............................................... 1.15.1.2. Κυκλοφορητής(-ές): ναι/όχι 
(2) 
1.15.1.3. Χαρακτηριστικά ή µάρκα(ες) και είδος(η) (αν έχει εφαρµογή): .........  ................................................................. 1.15.1.4. Σχέση(εις) µετάδοσης της κίνησης (αν έχει εφαρµογή): ................................. 1.15.2. Αερόψυκτο 1.15.2.1. Φυσητήρας: ναι/όχι
(2)  
1.15.2.2. Χαρακτηριστικά ή µάρκα(-ες) και είδος(-η) (αν έχει εφαρµογή): .........  ................................................................. 1.15.2.3. Σχέση(-εις) µετάδοσης της κίνησης (αν έχει εφαρµογή): ................................. 1.16.  Επιτρεπόµενη θερµοκρασία από τον κατασκευαστή 
1.16.1. Υδρόψυκτο: Μέγιστη θερµοκρασία στο στόµιο εξαγωγής : .................K 1.16.2. Αερόψυκτο: Σηµείο αναφοράς: ...............................  Μέγιστη θερµοκρασία στο σηµείο αναφοράς: ....................K 1.16.3. Μέγιστη θερµοκρασία του αέρα στο στόµιο εξαγωγής του ψύκτη εισόδου (αν 
υπάρχει): ...................................K 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/59
1.16.4. Μέγιστη θερµοκρασία του καυσαερίου στο σηµείο συναρµογής του(των) σωλήνα(-
ων) εξαγωγής µε την(τις) εξωτερική(-ές) φλάντζα(-ες) της(των) πολλαπλής(-ών) 
εξαγωγής ή του(των) στροβιλοσυµπιεστή(-ών): ...............................................K 
1.16.5. Θερµοκρασία καυσίµου:  ελάχιστη ..............K,   µέγιστη ................K  για τους κινητήρες ντίζελ στην είσοδο της αντλίας, για τους κινητήρες αερίου στο 
τελικό στάδιο του ρυθµιστή πίεσης 
1.16.6. Πίεση καυσίµου:  ελάχιστη ..............kPa,   µέγιστη ...............kPa  στο τελικό στάδιο του ρυθµιστή πίεσης, µόνο για τους κινητήρες φυσικού αερίου 1.16.7. Θερµοκρασία λιπαντικού:  ελάχιστη ..................K, µέγιστη ..............K 1.17. Υπερτροφοδότης:  ναι/όχι 
(2)  
1.17.1. Μάρκα: ........................................................... 1.17.2. Τύπος: ........................................................... 1.17.3. Περιγραφή του συστήµατος (π.χ. µέγιστη πίεση τροφοδοσίας, βαλβίδα ελέγχου 
υπερσυµπίεσης, αν υπάρχει): .................................. 
1.17.4. Ψυγείο: ναι/όχι 
(2)  
1.18.  Σύστηµα εισαγωγής 
 Μέγιστη επιτρεπόµενη υποπίεση εισαγωγής στις ονοµαστικές στροφές του 
κινητήρα και υπό φορτίο 100% όπως προσδιορίζεται στις και υπό τις συνθήκες λειτουργίας του κανονισµού αριθ. 24: .............................kPa 
1.19.  Σύστηµα εξαγωγής 
 Μέγιστη επιτρεπόµενη αντίθλιψη εξάτµισης στις ονοµαστικές στροφές του 
κινητήρα και υπό φορτίο 100% όπως προσδιορίζεται στις και υπό τις συνθήκες λειτουργίας του κανονισµού αριθ. 24: .............................kPa 
 Χωρητικότητα του συστήµατος εξαγωγής: ........................................cm³  2. ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ  2.1. ∆ιάταξη ανακύκλωσης των αερίων του στροφαλοθαλάµου (περιγραφή και σχέδια): 
................................................................. 
2.2. Πρόσθετες αντιρρυπαντικές διατάξεις (εφόσον υπάρχουν και δεν καλύπτονται από 
άλλη επικεφαλίδα) 
2.2.1. Kαταλυτικός µετατρoπέας: ναι/όχι 
(2) 
2.2.1.1. Αριθµός καταλυτικών µετατροπέων και στοιχείων: .................... 2.2.1.2. ∆ιαστάσεις, σχήµα και χωρητικότητα του(των) καταλυτικού(ών) µετατροπέα(ων): 
..... 
 ................................................................. 2.2.1.3. Είδος καταλυτικής δράσης: ....................................... 2.2.1.4. Ολική γόµωση µε πολύτιµα µέταλλα: ................................ 2.2.1.5. Σχετική συγκέντρωση: ......................................... 2.2.1.6. Υπόστρωµα (κατασκευή και υλικό): ............................. 2.2.1.7. Πυκνότητα στοιχείου: ................................................... 2.2.1.8. Είδος περιβλήµατος του(των) καταλυτικού(-ών) µετατροπέα(-ων): .................. 2.2.1.9. Θέση του(των) καταλυτικού(-ών) µετατροπέα(-ων) (σηµείο και απόσταση 
αναφοράς στη γραµµή εξαγωγής): .................................. ................................................................. 
2.2.2. Αισθητήρας οξυγόνου: ναι/όχι 
(2) L 375/60 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
2.2.2.1. Τύπος: ........................................................... 
2.2.3. Έγχυση αέρα: ναι/όχι (2) 
2.2.3.1. Τύπος (πάλµωση αέρα, αεραντλία, κτλ.): ............................... 2.2.4. Ανακυκλοφορία καυσαερίου: ναι/όχι 
(2)  
2.2.4.1. Χαρακτηριστικά (παροχή κ.λπ.): ............................... 2.2.5. Παγίδα σωµατιδίων: ναι/όχι 
(2) 
 2.2.5.1. ∆ιαστάσεις, σχήµα και χωρητικότητα της παγίδας σωµατιδίων: .........  ................................................................. 2.2.5.2. Τύπος και σχεδιασµός της παγίδας σωµατιδίων: ........................ 2.2.5.3. Θέση (απόσταση αναφοράς στη γραµµή εξαγωγής): .............. 2.2.5.4. Μέθοδος ή σύστηµα αναγέννησης, περιγραφή και/ή σχέδια: ...  ................................................................. 2.2.6. Άλλα συστήµατα: ναι/όχι 
(2) 
2.2.6.1. Περιγραφή και λειτουργία: ......................................  3. ΤΡΟΦΟ∆ΟΣΙΑ ΚΑΥΣΙΜΟΥ  3.1. Κινητήρες ντίζελ 
3.1.1. Αντλία τροφοδοσίας  Πίεση
(3): ..............kPa ή χαρακτηριστική καµπύλη (2): .... 
 ................................................................. 3.1.2. Σύστηµα έγχυσης 3.1.2.1. Αντλία 3.1.2.1.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.1.2.1.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.1.2.1.3. Παροχή: ......mm³ 
(3) ανά διαδροµή εµβόλου στις στροφές κινητήρα.......min-1 για 
πλήρη έγχυση, ή χαρακτηριστική καµπύλη (2) (3): ............. 
 .................................................................  Αναφέρεται η χρησιµοποιούµενη µέθοδος:  Επί του κινητήρα/επί της κλίνης της 
αντλίας 
(2) 
 Αν υπάρχει ρυθµιστής πίεσης εισαγωγής, αναφέρεται η χαρακτηριστική παροχή 
καυσίµου και πίεση υπερτροφοδοσίας σε συνάρτηση µε τις στροφές του κινητήρα. 
3.1.2.1.4. Προπορεία έγχυσης 3.1.2.1.4.1. Καµπύλη πρoπoρείας της έγχυσης 
(3): ..................................... 
3.1.2.1.4.2. Χρόνος στατικής έγχυσης (3): ..................................... 
3.1.2.2. Σωληνώσεις έγχυσης 3.1.2.2.1. Μήκος: .......................................................mm 3.1.2.2.2. Εσωτερική διάµετρος: ............................................mm 3.1.2.3. Εγχυτήρας(-ες) 3.1.2.3.1. Μάρκα(-ες): .......................................................  3.1.2.3.2. Τύπος(-οι): .......................................................  3.1.2.3.3. «Πίεση ανοίγµατος»: ........................................kPa
(3) 
 ή χαρακτηριστική καµπύλη (2) (3): ................................. 
3.1.2.4. Ρυθµιστής στροφών 3.1.2.4.1. Μάρκα(-ες): .......................................................  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/61
3.1.2.4.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 
3.1.2.4.3. Στροφές έναρξης της διακοπής τροφοδοσίας υπό πλήρες φορτίο: ..............min-1 
3.1.2.4.4. Μέγιστος αριθµός στροφών άνευ φορτίου: ......................................min-1 
3.1.2.4.5. Στροφές άφορτης λειτουργίας: ...............................................min-1 
3.1.3. Σύστηµα εκκίνησης ψυχρού κινητήρα 3.1.3.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.1.3.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.1.3.3. Περιγραφή: .................................................... 3.1.3.4. Βοηθητικό µέσο εκκίνησης: ......................................... 3.1.3.4.1. Μάρκα: ........................................................... 3.1.3.4.2. Τύπος: ........................................................... 3.2. Κινητήρες αερίου
 
3.2.1. Καύσιµο: Φυσικό αέριο/υγραέριο (2) 
3.2.2. Ρυθµιστής(ές) πίεσης ή εξατµιστήρας(ες)/ρυθµιστής(ές) πίεσης (2) 
3.2.2.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.2.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.2.3. Αριθµός σταδίων µείωσης της πίεσης: ............................ 3.2.2.4. Πίεση τελικού σταδίου:  ελάχιστη .........kPa, µέγιστη ..........kPa 3.2.2.5. Αριθµός κύριων σηµείων ρύθµισης: ............................... 3.2.2.6. Αριθµός σηµείων ρύθµισης άφορτης λειτουργίας: ............................... 3.2.2.7. Αριθµός έγκρισης τύπου: ................................................ 3.2.3. Σύστηµα τροφοδοσίας καυσίµου: µονάδα ανάµειξης / έγχυση αερίου / έγχυση 
υγρού / απευθείας έγχυση 
(2) 
3.2.3.1. Ρύθµιση της αναλογίας του µείγµατος: .................................... 3.2.3.2. Περιγραφή συστήµατος και/ή διάγραµµα και σχέδια: ................. 
................................................................. 
3.2.3.3. Αριθµός έγκρισης τύπου: ................................................ 3.2.4. Μονάδα ανάµειξης 3.2.4.1. Αριθµός: ......................................................... 3.2.4.2. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.4.3. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.4.4. Θέση: ....................................................... 3.2.4.5. ∆υνατότητες προσαρµογής: ....................................... 3.2.4.6. Αριθµός έγκρισης τύπου: ................................................ 3.2.5. Έγχυση στην πολλαπλή εισαγωγής 3.2.5.1. Έγχυση: ένα σηµείο/πολλαπλά σηµεία 
(2) 
3.2.5.2. Έγχυση: συνεχής / συγχρονική /διαχρονική (2) 
3.2.5.3. Εξοπλισµός έγχυσης 3.2.5.3.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.5.3.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.5.3.3. ∆υνατότητες προσαρµογής: ....................................... 3.2.5.3.4. Αριθµός έγκρισης τύπου: ................................................ 3.2.5.4. Αντλία τροφοδοσίας (αν υπάρχει): .................................... 3.2.5.4.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.5.4.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.5.4.3. Αριθµός έγκρισης τύπου: ................................................ L 375/62 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
3.2.5.5. Εγχυτήρας(-ες):..................................................... 
3.2.5.5.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.5.5.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.5.5.3. Αριθµός έγκρισης τύπου: ................................................ 3.2.6. Απευθείας έγχυση 3.2.6.1. Αντλία έγχυσης / ρυθµιστής πίεσης 
(2) 
3.2.6.1.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.6.1.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.6.1.3. Χρόνος έγχυσης: ............................................... 3.2.6.1.4. Αριθµός έγκρισης τύπου: ................................................ 3.2.6.2. Εγχυτήρας(-ες) 3.2.6.2.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.6.2.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.6.2.3. Πίεση ανοίγµατος ή χαρακτηριστική καµπύλη 
(3): .................. 
................................................................. 
3.2.6.2.4. Αριθµός έγκρισης τύπου: ................................................ 3.2.7. Μονάδα ηλεκτρονικού ελέγχου 3.2.7.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.7.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.7.3. ∆υνατότητες προσαρµογής: ....................................... 3.2.8. Ειδικός εξοπλισµός για καύσιµο φυσικό αέριο 3.2.8.1. Περίπτωση 1 (µόνο προκειµένου για εγκρίσεις κινητήρων για πολλά καύσιµα 
συγκεκριµένης σύνθεσης) 
3.2.8.1.1. Σύνθεση καυσίµου:  
µεθάνιο (CH 4 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
αιθάνιο (C 2 H 6 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
προπάνιο (C 3 H 8 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
βουτάνιο (C 4 H 10 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
C5/C5+:  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
οξυγόνο (O 2 ):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
αδρανές αέριο (N 2 , He 
κτλ.):  συνήθης:....%mole  ελάχιστη.....%mole  µέγιστη.....%mole  
 3.2.8.1.2. Εγχυτήρας(-ες) 3.2.8.1.2.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 3.2.8.1.2.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 3.2.8.1.3. Άλλες πληροφορίες (αν έχει εφαρµογή) 3.2.8.2. Περίπτωση 2 (µόνο προκειµένου για εγκρίσεις κινητήρων για πολλά καύσιµα 
συγκεκριµένης σύνθεσης) 
 4. ΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΒΑΛΒΙ∆ΩΝ  4.1. Μέγιστη ανύψωση βαλβίδων και µέγιστες γωνίες ανοίγµατος και κλεισίµατος σε 
σχέση µε τα νεκρά σηµεία ή αντίστοιχα δεδοµένα: .................... ................................................................. 
4.2. Κλίµακες αναφοράς και/ή ρύθµισης 
(2) : ............................ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/63
 ................................................................. 
5. ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ  (ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ ΜΕ 
ΣΠΙΝΘΗΡΑ) 
 5.1. Τύπος συστήµατος ανάφλεξης: κοινό πηνίο και βύσµατα / ατοµικό πηνίο και 
βύσµατα / πηνίο επάνω σε βύσµα / λοιπά συστήµατα (προσδιορίζονται) 
(2) 
5.2. Μονάδα ελέγχου ανάφλεξης 5.2.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 5.2.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 5.2. Καµπύλη / διάγραµµα προπορείας ανάφλεξης 
(2) (3) : ...................... 
 ................................................................. 5.4. Χρόνος ανάφλεξης 
(3): ...............βαθµοί προ του TDC σε στροφές ................ min-1 
και µε MAP ....................... kPa 
5.5. Σπινθηριστές (µπουζί) 
5.5.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 5.5.2. Τύπος(-οι): ........................................................ 5.5.3. Ρύθµιση διάκενου: ..................................................mm 5.6. Πολλαπλασιαστής(-ές) 
5.6.1. Μάρκα(-ες): ........................................................ 5.6.2. Τύπος(-οι): ........................................................  Υποσηµειώσεις
 
 
(1) Υποβάλλεται για κάθε κινητήρα σειράς. 
 (2)
 ∆ιαγράφεται ό,τι δεν ισχύει. 
 (3)
 Προσδιορίζεται η ανοχή. 
 
__________ L 375/64 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  Παράρτηµα 2Α  
 
 ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ   (µέγιστο µέγεθος :  Α4 (210 x 297 mm))  
εκδίδεται από: Εκδούσα αρχή: 
....................... ....................... ....................... 
     σχετικά µε: 2
/  ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ 
ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΥΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 
 τύπου κινητήρα ανάφλεξης µε συµπίεση (C.I.), τύπου κινητήρα φυσικού αερίου (NG) ή τύπου κινητήρα επιβαλλόµενης ανάφλεξης (P.I.) που τροφοδοτείται µε LPG, 2
/ ως ιδιαίτερη τεχνική 
µονάδα ως προς τις εκποµπές ρύπων σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. 49  Αριθ. έγκρισης .....     Αριθ. επέκτασης: .....  1. Εµπορική ονοµασία ή µάρκα του κινητήρα:....................................................................   2. Τύπος κινητήρα:............................................................................................................. ..  
 3. Είδος καύσης:  ανάφλεξη µε συµπίεση/επιβαλλόµενη ανάφλεξη 2
/ 
 3.1. Είδος καυσίµου: ........................................................................................................... ....  
 4. Όνοµα και διεύθυνση του κατασκευαστή:.......................................................................   5. Εφόσον υφίσταται, όνοµα και διεύθυνση αντιπροσώπου του κατασκευαστή:  
............................................................................................................................... ...........  
 6. Μέγιστη επιτρεπόµενη υποπίεση εισαγωγής: ............................................................ kPa  7. Μέγιστη επιτρεπόµενη αντίθλιψη:............................................................................. kPa  8. Μέγιστη απορροφώµενη ισχύς από τον εξοπλισµό που κινείται από τον κινητήρα: 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/65
 
Στις ενδιάµεσες στρoφές:  .................kW· στις στροφές ονοµαστικής ισχύος: ........ kW 
 
9. Περιορισµοί στη χρήση (εάν υπάρχουν):.........................................................................   10. Επίπεδα εκποµπών του κινητήρα/µητρικού κινητήρα 
 
10.1. ∆οκιµή ESC (αν απαιτείται): 
CO:......................g/kWh THC: ...................g/kWh NO
x: ....................g/kWh 
PT:.......................g/kWh 
 
10.2. ∆οκιµή ELR (αν απαιτείται): 
 Τιµή καπνού:..........................m-1 
 
10.3. ∆οκιµή ETC (αν απαιτείται): 
CO:......................g/kWh THC: ...................g/kWh NMHC: ...............g/kWh CH
4:.....................g/kWh 
NO x: ....................g/kWh 
PT:.......................g/kWh 
 11. Ο κινητήρας υποβλήθηκε σε δοκιµές την:.......................................................................   12. Τεχνική υπηρεσία αρµόδια για τη διενέργεια των δοκιµών έγκρισης:  
............................................................................................................................... ...........  
 13. Ηµεροµηνία έκδοσης του πρακτικού δοκιµής από την τεχνική υπηρεσία: .....................   14. Αριθµός του πρακτικού δοκιµής που εκδίδεται από την τεχνική υπηρεσία: ...................   15. Θέση του σήµατος έγκρισης επάνω στον κινητήρα:........................................................   16. Τόπος:..................................................................................................................... ..........  
 17. Ηµεροµηνία: ............................................................................................................... .....  
 18. Υπογραφή: ................................................................................................................. .....  
 19. Τα ακόλουθα έγγραφα, που φέρουν τον προαναφερόµενο αριθµό έγκρισης, 
επισυνάπτονται στην παρούσα κοινοποίηση: 
 
Ένα αντίγραφο του παραρτήµατος 1 του παρόντος κανονισµού συµπληρωµένο και µε  L 375/66 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
προσαρτηµένα τα σχετικά διαγράµµατα και σχέδια. 
 
                                    
1
/ Αναγνωριστικός αριθµός της χώρας που 
χορήγησε/επέκτεινε/απέρριψε/ανεκάλεσε την έγκριση τύπου (βλέπε διατάξεις σχετικά µε την έγκριση στον κανονισµό). 
 
2
/ ∆ιαγράφεται ό,τι δεν ισχύει. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/67
 Παράρτηµα 2B  
 
 ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ   (µέγιστο µέγεθος:  Α4 (210 x 297 mm))  
εκδίδεται από: Εκδούσα αρχή: 
....................... ....................... ....................... 
     σχετικά µε: 2
/  ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ 
ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΥΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 
 τύπου οχήµατος ως προς την εκποµπή ρύπων από τον κινητήρα σύµφωνα µε τον κανονισµό αριθ. 49  Αριθ. έγκρισης ...     Αριθ. επέκτασης: ...   1. Εµπορική ονοµασία ή µάρκα του κινητήρα:........................................................................   2. Τύπος οχήµατος: ............................................................................................................. .....  
 3. Όνοµα και διεύθυνση του κατασκευαστή:...........................................................................   4. Εφόσον υφίσταται, όνοµα και διεύθυνση αντιπροσώπου του κατασκευαστή: ...................  
............................................................................................................................... ..............  
 5. Μέγιστη επιτρεπτή υποπίεση εισαγωγής:...................................................................... kPa  6. Μέγιστη επιτρεπόµενη αντίθλιψη: ................................................................................ kPa  7. Μέγιστη απορροφώµενη ισχύς από τον εξοπλισµό που κινείται από τον κινητήρα:  
Στις ενδιάµεσες στρoφές:  . . . . . . . . . . kW·  στις στροφές ονοµαστικής ισχύος:......... kW 
 8. Μάρκα και τύπος του κινητήρα:..........................................................................................   L 375/68 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
9. Επίπεδα εκποµπών του κινητήρα/µητρικού κινητήρα 
 
9.1. ∆οκιµή ESC (αν απαιτείται): 
CO:......................g/kWh 
THC: ...................g/kWh NO
x: ....................g/kWh 
PT:.......................g/kWh 
 
9.2. ∆οκιµή ELR (αν απαιτείται): 
Τιµή καπνού:..........................m-1 
 
9.3. ∆οκιµή ETC (αν απαιτείται): 
CO:......................g/kWh THC: ...................g/kWh NMHC: ...............g/kWh CH
4:.....................g/kWh 
NO x: ....................g/kWh 
PT:.......................g/kWh 
 10. Ο κινητήρας υποβλήθηκε σε δοκιµές την:...........................................................................   11. Τεχνική υπηρεσία αρµόδια για τη διενέργεια των δοκιµών έγκρισης:................................  
............................................................................................................................... ..............  
 12. Ηµεροµηνία έκδοσης του πρακτικού δοκιµής από την τεχνική υπηρεσία: .........................    13. Αριθµός του πρακτικού δοκιµής που εκδίδεται από την τεχνική υπηρεσία:.......................   14. Θέση του σήµατος έγκρισης πάνω στο όχηµα / στον κινητήρα 2
/: .....................................  
 15. Τόπος: ..................................................................................................................... .............  
 16. Ηµεροµηνία: ................................................................................................................ ........  
 17. Υπογραφή: .................................................................................................................. .........  
 18. Τα ακόλουθα έγγραφα, που φέρουν τον προαναφερόµενο αριθµό έγκρισης, 
επισυνάπτονται στην παρούσα κοινοποίηση: 
 
Ένα αντίγραφο του παραρτήµατος 1 του παρόντος κανονισµού συµπληρωµένο και µε  προσαρτηµένα τα σχετικά διαγράµµατα και σχέδια. 
             
1
/ Αναγνωριστικός αριθµός της χώρας που χορήγησε/επέκτεινε/απέρριψε/ανεκάλεσε την 
γκριση τύπου (βλέπε διατάξεις σχετικά µε την έγκριση στον κανονισµό). 
2/ ∆ιαγράφεται ό,τι δεν ισχύει. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/69
Παράρτηµα 3  
 
∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΗΜΑΤΩΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣ 
(βλ. σηµείο 4.6 του παρόντος κανονισµού) 
 
I. ΕΓΚΡΙΣΗ «I» (Σειρά A).  (Βλ. σηµείο 4.6.3. του παρόντος κανονισµού)   
Υπόδειγµα A
 
 Κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τα όρια εκποµπών της σειράς A και λειτουργούν µε 
καύσιµο πετρέλαιο ντίζελ ή υγραέριο (LPG). 
 
   
 
Υπόδειγµα Β
 
  Κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τα όρια εκποµπών της σειράς A και λειτουργούν µε 
καύσιµο φυσικό αέριο (NG).  Η κατάληξη µετά το σύµβολο της χώρας σηµαίνει το είδος 
καυσίµου που καθορίζεται σύµφωνα µε το σηµείο 4.6.3.1. του παρόντος κανονισµού.  
 
 
   Τα παραπάνω σήµατα έγκρισης επικολληµένα σε κινητήρα/όχηµα υποδεικνύουν ότι το 
συγκεκριµένο είδος κινητήρα/οχήµατος έχει εγκριθεί στο Ηνωµένο Β ασίλειο (E11) σύµφωνα 
µε τον κανονισµό αριθ. 49 και µε αριθµό έγκρισης 042439.  Η έγκρι ση αυτή υποδηλώνει ότι η 
έγκριση χορηγήθηκε σύµφωνα µε τις απαιτήσεις  του κανονισµού αριθ. 49 µε ενσωµατωµένες 
τις τροποποιήσεις της σειράς 04 και ότι πληρούνταν τα σχετικά όρια που αναφέρονται στο σηµείο 5.2.1. του ίδιου κανονισµού.  
 
II. ΕΓΚΡΙΣΗ «II» (Σειρά B1).  (Βλ. σηµείο 4.6.3. του παρόντος κανονισµού)  
Υπόδειγµα Γ
 
 HL ta
3
aa 
2 E   11 49 RI - 042439  a
3
a  = 8  m m min . aa 
2 E   11 49 RI - 042439  a
3
a  = 8 m m min . L 375/70 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 Κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τα όρια εκποµπών της σειράς Β1  και λε ιτουργούν µε 
καύσιµο πετρέλαιο ντίζελ ή υγραέριο (LPG). 
 
    
Υπόδειγµα ∆
 
  Κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τα όρια εκποµπών της σειράς Β1  και λε ιτουργούν µε 
καύσιµο φυσικό αέριο (NG).  Η κατάληξη µετά το σύµβολο της χώρας σηµαίνει το είδος 
καυσίµου που καθορίζεται σύµφωνα µε το σηµείο 4.6.3.1. του παρόντος κανονισµού.  
     Το παραπάνω σήµα έγκρισης επικολληµένο σε κινητήρα/όχηµα υποδεικνύει ότι το 
συγκεκριµένο είδος κινητήρα/οχήµατος έχει εγκριθεί στο Ηνωµένο Β ασίλειο (E11) σύµφωνα 
µε τον κανονισµό αριθ. 49 και µε αριθµό έγκρισης 042439.  Η έγκρι ση αυτή υποδηλώνει ότι η 
έγκριση χορηγήθηκε σύµφωνα µε τις απαιτήσεις  του κανονισµού αριθ. 49 µε ενσωµατωµένες 
τις τροποποιήσεις της σειράς 04 και ότι πληρούνταν τα σχετικά όρια που αναφέρονται στο σηµείο 5.2.1. του ίδιου κανονισµού. 
 III. ΕΓΚΡΙΣΗ «IIΙ» (Σειρά B2). 
 (Βλ. σηµείο 4.6.3. του παρόντος κανονισµού) 
Υπόδειγµα Ε
 
  Κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τα όρια εκποµπών της σειράς Β2  και λε ιτουργούν µε 
καύσιµο πετρέλαιο ντίζελ ή υγραέριο (LPG). 
       
Υπόδειγµα ΣΤ
 a a 
2 E  11 49 RIII - 042439  a
3
a  = 8  m m min . H TA
3
AA 
2 E   11 49 RII - 042439  A
3
A  = 8  MM MIN . AA 
2 E   11 49 RII - 042439  A
3
A  = 8  MM MIN . 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/71
 
 Κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τα όρια εκποµπών της σειράς Β2  και λε ιτουργούν µε 
καύσιµο φυσικό αέριο (NG).  Η κατάληξη µετά το σύµβολο της χώρας σηµαίνει το είδος 
καυσίµου που καθορίζεται σύµφωνα µε το σηµείο 4.6.3.1. του παρόντος κανονισµού.  
      Το παραπάνω σήµα έγκρισης επικολληµένο σε κινητήρα/όχηµα υποδεικνύει ότι το 
συγκεκριµένο είδος κινητήρα/οχήµατος έχει εγκριθεί στο Ηνωµένο Β ασίλειο (E11) σύµφωνα 
µε τον κανονισµό αριθ. 49 και µε αριθµό έγκρισης 042439.  Η έγκρι ση αυτή υποδηλώνει ότι η 
έγκριση χορηγήθηκε σύµφωνα µε τις απαιτήσεις  του κανονισµού αριθ. 49 µε ενσωµατωµένες 
τις τροποποιήσεις της σειράς 04 και ότι πληρούνταν τα σχετικά όρια που αναφέρονται στο σηµείο 5.2.1. του ίδιου κανονισµού. 
 IV. ΕΓΚΡΙΣΗ «IV» (Σειρά Γ). 
 (Βλ. σηµείο 4.6.3. του παρόντος κανονισµού) 
Υπόδειγµα Ζ
 
  Κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τα όρια εκποµπών της σειράς Γ και λειτουργούν µε 
καύσιµο πετρέλαιο ντίζελ ή υγραέριο (LPG). 
 
  
  
Υπόδειγµα Η
 AA 
2 E   11 49 RIV - 042439  A
3
A  = 8 MM MIN . L TA
3
AA 
2 E   11 49 RIII - 042439  A
3
A  = 8  MM MIN . L 375/72 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 Κινητήρες που εγκρίνονται σύµφωνα µε τα όρια εκποµπών της σειράς Γ και λειτουργούν µε 
καύσιµο φυσικό αέριο (NG).  Η κατάληξη µετά το σύµβολο της χώρας σηµαίνει το είδος καυσίµου που καθορίζεται σύµφωνα µε το σηµείο 4.6.3.1. του παρόντος κανονισµού.  
     Το παραπάνω σήµα έγκρισης επικολληµένο σε κινητήρα/όχηµα υποδεικνύει ότι το 
συγκεκριµένο είδος κινητήρα/οχήµατος έχει εγκριθεί στο Ηνωµένο Β ασίλειο (E11) σύµφωνα 
µε τον κανονισµό αριθ. 49 και µε αριθµό έγκρισης 042439.  Η έγκρι ση αυτή υποδηλώνει ότι η 
έγκριση χορηγήθηκε σύµφωνα µε τις απαιτήσεις  του κανονισµού αριθ. 49 µε ενσωµατωµένες 
τις τροποποιήσεις της σειράς 04 και ότι πληρούνταν τα σχετικά όρια που αναφέρονται στο σηµείο 5.2.1. του ίδιου κανονισµού. 
 V. ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ/ΟΧΗΜΑ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ(Σ) ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΕΝΑΝ Η ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ 
 (Βλ. σηµείο 4.7. του παρόντος κανονισµού) 
 
Υπόδειγµα Θ
 
 
    
 Το παραπάνω σήµα έγκρισης επικολληµένο σε κινητήρα/όχηµα υποδεικνύει ότι το 
συγκεκριµένο είδος κινητήρα/οχήµατος έχει εγκριθεί στο Ηνωµένο Β ασίλειο (E11) σύµφωνα 
µε τον κανονισµό αριθ. 49 (επίπεδο εκποµπών IV) και τον κανονισµό αριθ. 24 1
/.  Τα δύο 
πρώτα ψηφία των αριθµών έγκρισης υποδηλώνουν ότι, κατά τις ηµεροµηνίες που χορηγήθηκαν οι σχετικές εγκρίσεις, ο κανονισµός αριθ. 49 περιελάµβανε τη σειρά τροποποιήσεων 04, και ο κανονισµός αριθ. 24 τη σειρά τροποποιήσεων 03. 
_____________  1
/ Ο δεύτερος αριθµός κανονισµού δίδεται απλώς ως παράδειγµα.  
 
_________ 49 IV HL  
24 03 1628  04 2439  A 
2 A E   11 A 
3 A 
2 
A 
2  A 
3 
A 
3 HL TA
3
AA 
2 E   11 49 RIV - 042439  A
3
A  = 8  MM MIN . 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/73
Παράρτηµα 4  
 
∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ∆ΟΚΙΜΩΝ 
 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
 1.1. Στο παρόν παράρτηµα περιγράφονται οι µέθοδοι προσδιορισµού των εκποµπών 
αερίων, σωµατιδίων και αιθάλης από τους υπό δοκιµή κινητήρες.  Περιγράφονται τρεις κύκλοι δοκιµών που πρέπει να εφαρµόζονται σύµφωνα µε τις διατάξεις του κανονισµού στο σηµείο 5.2: 
 1.1.1. ο κύκλος ESC που αποτελεί κύκλο 13 σταδίων σε σταθερές συνθήκες λειτουργίας,  1.1.2. ο κύκλος ERL που συνίσταται από βαθµίδες µεταβατικού φορτίου σε διαφορετικές 
στροφές, που αποτελούν αναπόσπαστα µέρη ενιαίας διαδικασίας δοκιµής και επιβάλλονται ταυτόχρονα, 
 1.1.3. ο κύκλος ETC που συνίσταται από αλληλουχία σταδίων µεταβατικών συνθηκών που 
εναλλάσσονται ανά δευτερόλεπτο.  
 1.2. Η δοκιµή πρέπει να διενεργείται µε τον κινητήρα στερεωµένο επάνω σε τράπεζα 
δοκιµών και συνδεδεµένο µε δυναµόµετρο. 
 1.3. Αρχή των µετρήσεων
 
  Οι προς µέτρηση εκποµπές καυσαερίου του κινητήρα περιλαµβάνουν αέρια 
(µονοξείδιο του άνθρακα, ολικούς υδρογονάνθρακες µόνο για κινητήρες ντίζελ υπό δοκιµή ESC,  υδρογονάνθρακες πλην µεθανίου µόνο για κινητήρες ντίζελ και αερίου υπό δοκιµή ETC, µεθάνιο µόνο για κινητήρες αερίου υπό δοκιµή ETC και οξείδια του αζώτου), σωµατίδια (µόνο για κινητήρες ντίζελ και κινητήρες αερίου στο στάδιο Γ) και αιθάλη (µόνο για κινητήρες ντίζελ υπό δοκιµή ELR).  Επιπρόσθετα, συχνά χρησιµοποιείται το διοξείδιο του άνθρακα ως αέριο δείκτης για τον προσδιορισµό του βαθµού αραίωσης σε συστήµατα αραίωσης µερικής και πλήρους ροής.  Σύµφωνα µε την ορθή τεχνική πρακτική, συνιστάται η γενική µέτρηση του διοξειδίου του άνθρακα ως εξαίρετο εργαλείο για τον εντοπισµό προβληµάτων µέτρησης κατά τη διεξαγωγή της δοκιµής. 
 1.3.1.  ∆οκιµή ESC 
  Κατά τη διάρκεια της προκαθορισµένης αλληλουχίας συνθηκών λειτουργίας 
προθερµασµένου κινητήρα, πρέπει να εξετάζονται συνεχώς οι ποσότητες των ανωτέρω εκποµπών καυσαερίου µε τη λήψη δειγµάτων από το πρωτογενές καυσαέριο.  Ο κύκλος δοκιµής συνίσταται από έναν αριθµό συνδυασµών στροφών και ισχύος, ο οποίος καλύπτει την τυπική κλίµακα λειτουργίας των κινητήρων ντίζελ.  Στη διάρκεια του κάθε σταδίου πρέπει να προσδιορίζεται η συγκέντρωση κάθε αερίου ρύπου, η ροή του καυσαερίου και η απόδοση ισχύος και σταθµίζονται οι µετρούµενες τιµές.  Το L 375/74 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
δείγµα των σωµατιδίων πρέπει να αραιώνεται µε κατάλληλα προετοιµασµένο αέρα 
περιβάλλοντος.  Από την πλήρη διαδικασία της δοκιµής πρέπει να λαµβάνεται ένα δείγµα και να συλλέγεται σε κατάλληλα φίλτρα.  Τα γραµµάρια κάθε εκπεµπόµενου ρύπου ανά κιλοβατώρα (kWh) πρέπει να υπολογίζονται όπως περιγράφεται στο προσάρτηµα 1 του παρόντος παραρτήµατος.  Επίσης, πρέπει να µετρώνται τα NO
x σε 
τρία σηµεία της δοκιµής εντός της περιοχής ελέγχου που επιλέγεται από την τεχνική υπηρεσία
 1/ και οι µετρούµενες τιµές συγκρίνονται µε αυτές που προκύπτουν από τα 
στάδια του κύκλου δοκιµής που βρίσκονται πλησιέστερα στα επιλεγµένα σηµεία δοκιµής.  Ο έλεγχος επαλήθευσης των NO
x διασφαλίζει την αποτελεσµατικότητα του 
ελέγχου εκποµπών του κινητήρα εντός της τυπικής κλίµακας λειτουργίας του. 
 1.3.2.  ∆οκιµή ELR 
   Στη διάρκεια προκαθορισµένης δοκιµής απόκρισης φορτίου πρέπει να προσδιορίζεται 
η αιθάλη του προθερµασµένου κινητήρα µε νεφελόµετρο.  Η δοκιµή συνίσταται στη φόρτιση του κινητήρα υπό σταθερό αριθµό στροφών µε φορτίο από 10% µέχρι 100% για τρεις διαφορετικούς αριθµούς στροφών του κινητήρα.  Επιπρόσθετα, πρέπει να διεξάγεται και τέταρτο στάδιο φόρτισης που επιλέγεται από την τεχνική υπηρεσία και η τιµή του συγκρίνεται µε τις τιµές των προηγούµενων σταδίων φόρτισης.  Πρέπει να προσδιορίζεται η µέγιστη τιµή της αιθάλης µε τη βοήθεια αλγορίθµου προσδιορισµού του µέσου όρου, όπως περιγράφεται στο προσάρτηµα 1 του παρόντος παραρτήµατος.  
 1.3.3.  ∆οκιµή ETC 
  Στη διάρκεια προκαθορισµένου κύκλου µεταβατικών συνθηκών λειτουργίας 
προθερµασµένου κινητήρα, βασισµένου άµεσα σε πρότυπα οδήγησης κατά τύπο οδού για κινητήρες βαρέων οχηµάτων επαγγελµατικής χρήσεως σε φορτηγά οχήµατα και λεωφορεία, πρέπει να εξετάζονται οι ανωτέρω ρύποι ύστερα από αραίωση του συνόλου του καυσαερίου µε κατάλληλα προετοιµασµένο αέρα περιβάλλοντος.  Βάσει των ενδείξεων του δυναµόµετρου του κινητήρα για τη ροπή και τον αριθµό στροφών του, πρέπει να υπολογίζεται το ολοκλήρωµα της ισχύος στο χρόνο του κύκλου, οπότε προκύπτει ως αποτέλεσµα το έργο που παράγεται από τον κινητήρα στο σύνολο του κύκλου.  Η συγκέντρωση των NO
x και HC πρέπει να προσδιορίζεται για το σύνολο του 
κύκλου µε το ολοκλήρωµα του σήµατος του αναλυτή.  Η συγκέντρωση των CO, CO 2 
και NMHC µπορεί να προσδιοριστεί από το ολοκλήρωµα του σήµατος του αναλυτή ή µε δειγµατοληψία σάκου.  Για τα σωµατίδια πρέπει να συλλέγεται αναλογικό δείγµα σε κατάλληλα φίλτρα.  Πρέπει να προσδιορίζεται η παροχή του αραιωµένου καυσαερίου στο σύνολο του κύκλου για τον υπολογισµό των τιµών της µάζας των εκποµπών ρύπων.  Οι τιµές εκποµπών µάζας πρέπει να συσχετίζονται µε το έργο του κινητήρα, ώστε να ληφθούν τα γραµµάρια κάθε εκπεµπόµενου ρύπου ανά κιλοβατώρα (kWh), όπως περιγράφεται στο προσάρτηµα 2 του παρόντος παραρτήµατος. 
 
                    
 
1 / Τα σηµεία δοκιµής πρέπει να επιλέγονται µε τη χρήση αποδεκτών στατιστικών 
µεθόδων τυχαίας δειγµατοληψίας. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/75
2. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ 
 2.1. Συνθήκες δοκιµής κινητήρα
 
 2.1.1. Πρέπει να µετράται η απόλυτη θερµοκρασία (T
a) του αέρα του κινητήρα στο στόµιο 
εισαγωγής του κινητήρα, εκφρασµένη σε βαθµούς Κέλβιν, καθώς και η ξηρά ατµοσφαιρική πίεση (p
s), εκφρασµένη σε kPa και να προσδιορίζεται η παράµετρος F 
σύµφωνα µε τις ακόλουθες διατάξεις: 
  α) για κινητήρες ντίζελ:    Κινητήρες φυσικής αναρρόφησης και µηχανικής υπερτροφοδότησης:  
7 , 0
29899⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛∗⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛=a
sT
pF  
 
 Κινητήρες στροβιλοσυµπίεσης µε ή χωρίς ψύξη του αναρροφώµενου αέρα:  
5 , 1 7 , 0
29899⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛∗⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛=a
sT
pF  
 
 β) για κινητήρες αερίου:   
6 , 0 2 , 1
29899⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛∗⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛=a
sT
pF  
 
2.1.2.  Εγκυρότητα της δοκιµής 
  Για να αναγνωρισθεί µια δοκιµή ως έγκυρη, η παράµετρος F πρέπει να είναι τέτοια 
ώστε: 
 
0,96 ≤ F ≤ 1,06 
 2.2. Κινητήρες µε µεταψύκτη
 
  Πρέπει να καταγράφεται η θερµοκρασία του αέρα τροφοδοσίας, η οποία, στις στροφές 
της δηλούµενης µέγιστης ισχύος και για πλήρες φορτίο, πρέπει να περικλείεται εντός του πεδίου ± 5 K της µέγιστης θερµοκρασίας του αέρα τροφοδοσίας που ορίζεται στο παράρτηµα 1, σηµείο 1.16.3.  Η θερµοκρασία του ψυκτικού µέσου πρέπει να είναι τουλάχιστον 293 K (20°C).  
  Αν χρησιµοποιείται εργαστηριακό σύστηµα δοκιµής ή εξωτερικός ανεµιστήρας, η 
θερµοκρασία του αέρα τροφοδοσίας πρέπει να περικλείεται εντός του πεδίου ± 5 Κ της µέγιστης θερµοκρασίας του αέρα τροφοδοσίας που ορίζεται στο παράρτηµα 1, L 375/76 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
προσάρτηµα 1, σηµείο 1.16.3, στις στροφές της δηλούµενης µέγιστης ισχύος και υπό 
πλήρες φορτίο.  Η ρύθµιση του ψύκτη του αέρα τροφοδοσίας για την ικανοποίηση των ανωτέρω συνθηκών πρέπει να χρησιµοποιείται στο σύνολο του κύκλου δοκιµής. 
 2.3. Σύστηµα εισαγωγής αέρα στον κινητήρα
 
  Πρέπει να χρησιµοποιείται σύστηµα αναρρόφησης αέρα κινητήρα που να διαθέτει 
περιορισµό εισαγωγής αέρα στην τιµή ± 100 Pa του ανωτάτου ορίου λειτουργίας του κινητήρα στις στροφές που αντιστοιχούν στη δηλούµενη µέγιστη ισχύ και µε πλήρες φορτίο.  
 2.4. Σύστηµα εξαγωγής του κινητήρα
 
  Πρέπει να χρησιµοποιείται σύστηµα εξαγωγής που να διαθέτει αντίθλιψη εξάτµισης 
κυµαινόµενη εντός ± 1000 Pa του ανωτάτου ορίου λειτουργίας του κινητήρα στις στροφές που αντιστοιχούν στη δηλούµενη µέγιστη ισχύ και µε πλήρες φορτίο, και χωρητικότητα καυσαερίου την οριζόµενη από τον κατασκευαστή ± 40 %. Μπορεί να χρησιµοποιείται εργαστηριακό σύστηµα δοκιµής, υπό τον όρο ότι αυτό αντιπροσωπεύει τις πραγµατικές συνθήκες λειτουργίας του κινητήρα. Το σύστηµα εξαγωγής πρέπει να είναι σύµφωνο µε τις απαιτήσεις για τη δειγµατοληψία του καυσαερίου, όπως ορίζεται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 3.4. και στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 2.2.1, EP και σηµείο 2.3.1. EP. 
  Αν ο κινητήρας είναι εφοδιασµένος µε συσκευή µετεπεξεργασίας καυσαερίου, τότε ο 
σωλήνας εξαγωγής πρέπει να έχει την ίδια διάµετρο µε τις εν χρήσει διαµέτρους 4 τουλάχιστον σωλήνων πριν από το στόµιο εισαγωγής της αρχής του τµήµατος επέκτασης που περιέχει τη συσκευή µετεπεξεργασίας. Η απόσταση από τη φλάντζα της πολλαπλής εξαγωγής ή από το στόµιο εξαγωγής του στροβιλοσυµπιεστή µέχρι τη συσκευή µετεπεξεργασίας καυσαερίου πρέπει να είναι η ίδια όπως στο σχέδιο του οχήµατος ή εντός των ορίων της απόστασης που ορίζεται στις προδιαγραφές του κατασκευαστή.  Η αντίθλιψη ή ο περιορισµός εξάτµισης πρέπει να πληροί τα ίδια µε τα ανωτέρω κριτήρια, και µπορεί να ρυθµίζεται µε βαλβίδα.  Το δοχείο της διάταξης µετεπεξεργασίας µπορεί να αποµακρύνεται κατά τη διάρκεια των οµοιωµάτων δοκιµών και κατά τη χάραξη της καµπύλης λειτουργίας του κινητήρα, και να αντικαθίσταται µε ισοδύναµο δοχείο που να διαθέτει υποστήριξη ανενεργού καταλύτη. 
 2.5. Σύστηµα ψύξης
 
  Πρέπει να χρησιµοποιείται σύστηµα ψύξης του κινητήρα επαρκούς ισχύος ώστε να 
διατηρείται ο κινητήρας στις κανονικές θερµοκρασίες λειτουργίας, που καθορίζονται από τον κατασκευαστή.   
 2.6 Λιπαντικό
 
  Πρέπει να καταγράφονται οι προδιαγραφές του λιπαντικού που χρησιµοποιείται στη 
δοκιµή και να παρουσιάζονται µαζί µε τα αποτελέσµατα της δοκιµής, όπως ορίζεται 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/77
στο παράρτηµα 1, σηµείο 7.1. 
 
2.7. Καύσιµο  
  Το χρησιµοποιούµενο καύσιµο πρέπει να είναι το καύσιµο αναφοράς που 
προδιαγράφεται στα παραρτήµατα 5, 6 ή 7. 
  Η θερµοκρασία του καυσίµου και το σηµείο µέτρησης πρέπει να καθορίζονται από τον 
κατασκευαστή εντός των ορίων που δίδονται στο παράρτηµα 1, σηµείο 1.16.5.  Η θερµοκρασία του καυσίµου δεν πρέπει να είναι χαµηλότερη από 306 Κ (33°C).  Αν δεν καθορίζεται, πρέπει να είναι 311 Κ ± 5 Κ (38°C ± 5°C) στο στόµιο εισαγωγής της παροχής καυσίµου. 
  Προκειµένου για τους κινητήρες φυσικού αερίου και υγραερίου, η θερµοκρασία του 
καυσίµου και το σηµείο µέτρησης πρέπει να βρίσκονται εντός των ορίων που δίδονται στο παράρτηµα 1, σηµείο 1.16.5 ή στο παράρτηµα 1 προσάρτηµα 3 σηµείο 1.16.5 στις περιπτώσεις που δεν πρόκειται για µητρικό κινητήρα. 
 2.8. ∆οκιµή των συστηµάτων µετεπεξεργασίας καυσαερίου
 
  Αν ο κινητήρας είναι εφοδιασµένος µε σύστηµα µετεπεξεργασίας καυσαερίου, οι 
εκποµπές που µετρώνται στον(στους) κύκλο(ους) της δοκιµής πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικές των εκποµπών σε πραγµατικές συνθήκες.  Αν αυτό δεν µπορεί να επιτευχθεί µε ένα µόνον κύκλο δοκιµών (π.χ. για φίλτρα σωµατιδίων περιοδικής αναγέννησης), πρέπει να εκτελούνται αρκετοί κύκλοι δοκιµών και να υπολογίζεται ο µέσος όρος των αποτελεσµάτων των δοκιµών και/ή να σταθµίζονται τα αποτελέσµατα.  Η ακριβής διαδικασία πρέπει να συµφωνείται µεταξύ του κατασκευαστή του κινητήρα και της τεχνικής υπηρεσίας µε βάση την ορθή τεχνική κρίση. 
__________ L 375/78 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Παράρτηµα 4 - Προσάρτηµα 1  
 
ΚΥΚΛΟΙ ∆ΟΚΙΜΩΝ ESC ΚΑΙ ELR 
 
1. ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΚΑΙ ∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΟΥ 
 1.1. Προσδιορισµός των στροφών Α, Β και Γ του κινητήρα
 
  Οι στροφές Α, Β και Γ του κινητήρα πρέπει να δηλώνονται από τον κατασκευαστή 
σύµφωνα µε τις ακόλουθες διατάξεις: 
  Οι υψηλές στροφές n
hi προσδιορίζονται µε υπολογισµό του 70% της δηλούµενης 
µέγιστης καθαρής ισχύος P(n), όπως ορίζεται στο παράρτηµα 1, προσάρτηµα 1, σηµείο 8.2.  Οι υψηλότερες στροφές του κινητήρα στις οποίες σηµειώνεται αυτή η τιµή στην καµπύλη της ισχύος ορίζονται ως n
hi.  
  Οι χαµηλές στροφές n
lo πρέπει να προσδιορίζονται µε υπολογισµό του 50% της 
δηλούµενης µέγιστης καθαρής ισχύος P(n), όπως ορίζεται στο παράρτηµα 1, προσάρτηµα 1, σηµείο 8.2.  Οι χαµηλότερες στροφές του κινητήρα στις οποίες σηµειώνεται αυτή η τιµή στην καµπύλη της ισχύος ορίζονται ως n
lo. 
  Οι στροφές Α, Β και Γ του κινητήρα πρέπει να υπολογίζονται ως εξής:  
Στροφές A = n
lo + 25 % (n hi - n lo ) 
Στροφές B = n lo  + 50 % (n hi - n lo ) 
Στροφές Γ = n lo + 75 % (n hi - n lo ) 
 
 Οι στροφές Α, Β και Γ του κινητήρα µπορούν να επαληθεύονται µε µία από τις 
ακόλουθες µεθόδους: 
 
α)  Κατά τη διαδικασία έγκρισης της ισχύος του κινητήρα σύµφωνα µε τον 
κανονισµό αριθ. 24 πρέπει να εκτελούνται µετρήσεις σε πρόσθετα σηµεία δοκιµής για τον ακριβή προσδιορισµό των n
hi και n lo.  Η µέγιστη ισχύς και οι 
τιµές των n hi και n lo πρέπει να λαµβάνονται από την καµπύλη ισχύος, ενώ οι 
στροφές Α, Β και Γ του κινητήρα πρέπει να υπολογίζονται σύµφωνα µε τις ανωτέρω διατάξεις. 
 
β)  Πρέπει να χαράσσεται η καµπύλη στροφών-ροπής του κινητήρα κατά µήκος 
της καµπύλης πλήρους φορτίου, από τις µέγιστες άνευ φορτίου στροφές έως τις στροφές άφορτης λειτουργίας, µε χρήση 5 τουλάχιστον σηµείων µέτρησης ανά διαστήµατα 1000 min
-1 και σηµείων µέτρησης εντός του πεδίου ± 50 
min-1 των στροφών που αντιστοιχούν στη δηλούµενη µέγιστη ισχύ.  Η 
µέγιστη ισχύς και οι τιµές των n hi και n lo πρέπει να λαµβάνονται από το 
παραπάνω διάγραµµα ισχύος, ενώ οι στροφές Α, Β και Γ του κινητήρα πρέπει να υπολογίζονται σύµφωνα µε τις ανωτέρω διατάξεις.   
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/79
 Αν οι µετρούµενες στροφές Α, Β και Γ του κινητήρα παρουσιάζουν απόκλιση ± 3% 
από τις στροφές του κινητήρα που δηλώνονται από τον κατασκευαστή, για τη δοκιµή 
των εκποµπών πρέπει να χρησιµοποιούνται οι δηλούµενες στροφές κινητήρα.  Αν υπάρξει υπέρβαση της ανοχής για οποιοδήποτε αριθµό στροφών του κινητήρα, τότε για τη δοκιµή των εκποµπών πρέπει να χρησιµοποιούνται οι µετρούµενες στροφές του κινητήρα.  
 1.2. Προσδιορισµός των ρυθµίσεων του δυναµοµέτρου
 
  Η καµπύλη της ροπής υπό πλήρες φορτίο πρέπει να χαράσσεται πειραµατικά για τον 
υπολογισµό των τιµών της ροπής στους προδιαγραφόµενους συνδυασµούς δοκιµής υπό καθαρές συνθήκες, όπως ορίζεται στο παράρτηµα 1, προσάρτηµα 1, σηµείο  8.2.  Πρέπει να λαµβάνεται υπόψη, αν υπάρχει, η απορροφώµενη ισχύς από τον εξοπλισµό που κινείται από τον κινητήρα.  Η ρύθµιση του δυναµοµέτρου για κάθε στάδιο της δοκιµής εκτός από την κατάσταση άφορτης λειτουργίας πρέπει να υπολογίζεται µε τον τύπο: 
100L)n(Ps ∗ =  
 αν η δοκιµή πραγµατοποιείται υπό καθαρές συνθήκες 
  
 αν η δοκιµή δεν πραγµατοποιείται υπό καθαρές συνθήκες   όπου:   s = ρύθµιση δυναµόµετρου, σε kW   P(n) = καθαρή ισχύς του κινητήρα όπως αναφέρεται στο παράρτηµα  
  1, προσάρτηµα 1, 
   σηµείο 8.2., σε kW    L = ποσοστιαίο φορτίο, όπως αναφέρεται στο σηµείο 2.7.1,   P(a) = απορροφώµενη ισχύς από τα συνδεδεµένα βοηθητικά µέσα,  
  όπως αναφέρεται στο παράρτηµα 1, προσάρτηµα 1, σηµείο 6.1. 
      P(b) = απορροφώµενη ισχύς από τα αφαιρεθέντα βοηθητικά µέσα,  
  όπως αναφέρεται στο παράρτηµα 1, προσάρτηµα 1, σηµείο 6.2. 
     ))b(P)a(P(100L)n(Ps − + ∗ =L 375/80 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
2. ∆ΙΕΞΑΓΩΓΗ ∆ΟΚΙΜΗΣ  ESC 
 
 Κατόπιν αιτήµατος του κατασκευαστή, µπορεί να διεξάγεται οµοίωµα δοκιµής για τη 
ρύθµιση του κινητήρα και του συστήµατος εξαγωγής πριν από τον κύκλο των µετρήσεων. 
 2.1. Προετοιµασία των φίλτρων δειγµατοληψίας
 
  Μία ώρα τουλάχιστον πριν από τη διεξαγωγή της δοκιµής, κάθε φίλτρο (ζεύγος) πρέπει 
να τοποθετείται σε κλειστό - αλλά όχι σφραγισµένο - τρυβλίο Petri και να εισάγεται σε θάλαµο ζύγισης για σταθεροποίηση.  Στο τέλος της περιόδου σταθεροποίησης, κάθε φίλτρο (ζεύγος) πρέπει να ζυγίζεται και να καταγράφεται το απόβαρο.  Στη συνέχεια το φίλτρο (ζεύγος) πρέπει να φυλάσσεται σε κλειστό τρυβλίο Petri ή σε σφραγισµένο υποδοχέα φίλτρων µέχρι να χρειαστεί για τη δοκιµή.  Αν το φίλτρο (ζεύγος) δεν χρησιµοποιηθεί εντός οκτώ ωρών από την αποµάκρυνσή του από το θάλαµο ζύγισης, πρέπει να υποβάλλεται σε νέα προετοιµασία και ζύγιση πριν από τη χρήση. 
 2.2. Εγκατάσταση του εξοπλισµού µέτρησης
 
  Τα εργαστηριακά όργανα και οι καθετήρες δειγµατοληψίας πρέπει να εγκαθίστανται 
όπως απαιτείται.  Όταν χρησιµοποιείται σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής για την αραίωση του καυσαερίου, ο σωλήνας εξαγωγής πρέπει να συνδέεται µε το σύστηµα. 
 2.3. Εκκίνηση του συστήµατος αραίωσης και του κινητήρα
 
  Η εκκίνηση και η προθέρµανση του συστήµατος αραίωσης και του κινητήρα πρέπει να 
πραγµατοποιούνται µέχρι να σταθεροποιηθούν όλες οι θερµοκρασίες και οι πιέσεις στη µέγιστη ισχύ, σύµφωνα µε τις υποδείξεις του κατασκευαστή και µε τους κανόνες της ορθής τεχνικής πρακτικής. 
 2.4. Εκκίνηση του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων
 
  Η εκκίνηση και η λειτουργία του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων πρέπει να 
πραγµατοποιείται µε ηλεκτρική διακλάδωση.  Τα επίπεδα των σωµατιδίων του αέρα αραίωσης µπορούν να προσδιοριστούν µε τη διοχέτευση αέρα αραίωσης µέσω των φίλτρων σωµατιδίων.  Αν χρησιµοποιείται φιλτραρισµένος αέρας αραίωσης, µπορεί να γίνεται µια µέτρηση πριν ή µετά τη δοκιµή.  Αν ο αέρας αραίωσης δεν είναι φιλτραρισµένος, µπορούν να γίνονται µετρήσεις κατά την έναρξη και τη λήξη του κύκλου και να υπολογίζεται ο µέσος όρος των τιµών.  
 2.5. Ρύθµιση του λόγου αραίωσης
 
  Ο αέρας αραίωσης πρέπει να ρυθµίζεται έτσι ώστε η θερµοκρασία του αραιωµένου 
καυσαερίου που µετράται αµέσως πριν από το αρχικό φίλτρο να µην υπερβαίνει τους 325 K (52°C) σε οποιοδήποτε στάδιο.  Ο λόγος αραίωσης (q) δεν πρέπει να είναι µικρότερος από 4. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/81
  
 Για συστήµατα στα οποία χρησιµοποιείται η µέτρηση της συγκέντρωσης CO 2 ή NO x 
για τον έλεγχο του λόγου αραίωσης, η περιεκτικότητα του αέρα αραίωσης σε CO 2 ή 
NO x πρέπει να µετράται κατά την έναρξη και τη λήξη κάθε δοκιµής.  Οι µετρήσεις των 
συγκεντρώσεων CO 2 ή NO x του αέρα αραίωσης που εκτελούνται πριν και µετά τη 
δοκιµή πρέπει να µη διαφέρουν µεταξύ τους περισσότερο από 100 ppm ή 5 ppm αντιστοίχως. 
 2.6. Έλεγχος των αναλυτών
 
  Οι αναλυτές εκποµπών πρέπει να ρυθµίζονται στο µηδέν και στο µέγιστο της κλίµακάς 
τους. 
 2.7. Κύκλος δοκιµής
 
 2.7.1. Κατά τη λειτουργία του δυναµοµέτρου που είναι συνδεδεµένο µε τον υπό δοκιµή 
κινητήρα πρέπει να ακολουθείται ο ακόλουθος κύκλος 13 σταδίων: 
  
Αριθµός 
σταδίου Στροφές 
κινητήρα Ποσοστιαίο 
φορτίο Συντελεστής 
στάθµισης ∆ιάρκεια 
σταδίου 
1 άφορτη λειτουργία - 0,15 4 λεπτά  
2 A  100 0,08 2 λεπτά  
3 B  50 0,10 2 λεπτά  
4 B  75 0,10 2 λεπτά  
5 A  50 0,05 2 λεπτά  
6 A  75 0,05 2 λεπτά  
7 A  25 0,05 2 λεπτά  
8 B  100 0,09 2 λεπτά 
9 B 25 0,10 2 λεπτά 
10 Γ  100 0,08 2 λεπτά  
11 Γ  25 0,05 2 λεπτά  
12 Γ  75 0,05 2 λεπτά  
13 Γ  50 0,05 2 λεπτά  
  2.7.2.  Αλληλουχία σταδίων της δοκιµής 
  Πρέπει να αρχίσει η αλληλουχία σταδίων της δοκιµής.  Η δοκιµή πρέπει να εκτελείται 
µε την αριθµητική σειρά των σταδίων που δίδεται στο σηµείο 2.7.1. 
  Ο κινητήρας πρέπει να βρίσκεται σε λειτουργία για το προκαθορισµένο χρονικό 
διάστηµα κάθε σταδίου, επιτυγχάνοντας τις µεταβολές στροφών και φορτίου µέσα στα πρώτα 20 δευτερόλεπτα.  Οι καθοριζόµενες στροφές πρέπει να διατηρούνται σε µέγιστη απόκλιση ± 50 min
-1, η δε καθοριζόµενη ροπή πρέπει να διατηρείται σε L 375/82 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
µέγιστη απόκλιση ± 2 % από τη µέγιστη ροπή που αντιστοιχεί στις στροφές της 
δοκιµής.  
  Κατόπιν αιτήµατος του κατασκευαστή, η αλληλουχία των σταδίων της δοκιµής µπορεί 
να επαναληφθεί αρκετές φορές ώστε να ληφθεί µεγαλύτερη µάζα σωµατιδίων στο φίλτρο.  Ο κατασκευαστής πρέπει να παρέχει αναλυτική περιγραφή των διαδικασιών αξιολόγησης των στοιχείων και υπολογισµών.  Οι αέριες εκποµπές πρέπει να προσδιορίζονται µόνο στον πρώτο κύκλο. 
 2.7.3.  Απόκριση του αναλυτή 
  Οι ενδείξεις των αναλυτών πρέπει να καταγράφονται µε καταγραφέα διαγραµµάτων ή 
να µετρώνται µε ισοδύναµο σύστηµα συλλογής δεδοµένων, ενώ το καυσαέριο ρέει µέσω των αναλυτών καθ’όλη τη διάρκεια του κύκλου της δοκιµής.  
 2.7.4.  ∆ειγµατοληψία σωµατιδίων 
  Πρέπει να χρησιµοποιείται ένα ζεύγος φίλτρων (βασικό και συµπληρωµατικό φίλτρο, 
βλ. παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4) για ολόκληρη τη διαδικασία της δοκιµής.  Πρέπει να λαµβάνονται υπόψη οι συντελεστές στάθµισης των διαφόρων σταδίων που καθορίζονται στη διαδικασία του κύκλου δοκιµών, µε τη λήψη δείγµατος ανάλογου προς τη ροή µάζας του καυσαερίου στη διάρκεια του κάθε επί µέρους σταδίου του κύκλου.  Αυτό µπορεί να επιτευχθεί µε την προσαρµογή της παροχής του δείγµατος, του χρόνου δειγµατοληψίας και/ή του λόγου αραίωσης, έτσι ώστε να ικανοποιείται το κριτήριο των ενεργών συντελεστών στάθµισης του σηµείου 5.6. 
  Ο χρόνος δειγµατοληψίας ανά στάδιο πρέπει να είναι τουλάχιστον 4 δευτερόλεπτα ανά 
0,01 του συντελεστή στάθµισης.  Η δειγµατοληψία πρέπει να διεξάγεται όσο το δυνατόν αργότερα σε κάθε στάδιο.  Η δειγµατοληψία σωµατιδίων πρέπει να ολοκληρώνεται όχι περισσότερο από 5 δευτερόλεπτα πριν από την περάτωση κάθε σταδίου. 
 2.7.5.  Συνθήκες του κινητήρα 
  Στη διάρκεια κάθε σταδίου πρέπει να καταγράφονται οι στροφές και το φορτίο του 
κινητήρα, η θερµοκρασία και η υποπίεση του αναρροφώµενου αέρα, η θερµοκρασία και η αντίθλιψη εξάτµισης, η ροή του καυσίµου και η ροή του αέρα ή του καυσαερίου, η θερµοκρασία του αέρα τροφοδοσίας, η θερµοκρασία και η υγρασία του καυσίµου, ενώ παράλληλα πρέπει να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις στροφών και φορτίου (βλ. σηµείο 2.7.2.) κατά τη διάρκεια της δειγµατοληψίας σωµατιδίων, και σε κάθε περίπτωση κατά το τελευταίο λεπτό κάθε σταδίου. 
   Καταγράφονται οποιαδήποτε πρόσθετα δεδοµένα απαιτούνται για τους υπολογισµούς 
(βλ. σηµεία 4 και 5). 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/83
2.7.6. Εξακρίβωση των NO x εντός της περιοχής ελέγχου 
 
 Η εξακρίβωση των NO x εντός της περιοχής ελέγχου πρέπει να διενεργείται αµέσως 
µετά την ολοκλήρωση του σταδίου 13.  Ο κινητήρας πρέπει να προετοιµάζεται για το στάδιο 13 επί διάστηµα τριών λεπτών πριν από την έναρξη των µετρήσεων.  Πρέπει να γίνονται τρεις µετρήσεις σε διαφορετικές θέσεις εντός της περιοχής ελέγχου, που επιλέγονται από την Τεχνική Υπηρεσία 1
/.  Η διάρκεια κάθε µέτρησης πρέπει να είναι 
2 λεπτά.  
   Η διαδικασία µέτρησης είναι η ίδια µε τη µέτρηση των NO
x στον κύκλο των 13 
σταδίων και πρέπει να διεξάγεται σύµφωνα µε τα σηµεία 2.7.3., 2.7.5. και 4.1. του παρόντος προσαρτήµατος και σύµφωνα µε το παράρτηµα 4 προσάρτηµα 4 σηµείο 3. 
   Ο υπολογισµός πρέπει να γίνεται σύµφωνα µε το σηµείο 4.  2.7.7. Επαλήθευση των αναλυτών   Μετά τη δοκιµή εκποµπών, πρέπει να χρησιµοποιείται για επαλήθευση αέριο ρύθµισης 
του µηδενός και το ίδιο αέριο βαθµονόµησης.  Η δοκιµή θεωρείται αποδεκτή, εάν η διαφορά µεταξύ των αποτελεσµάτων πριν και µετά τη δοκιµή είναι µικρότερη του 2% της τιµής του αερίου προσδιορισµού του µέγιστου της κλίµακας. 
 3. ∆ΙΕΞΑΓΩΓΗ ∆ΟΚΙΜΗΣ
 ELR 
 3.1. Εγκατάσταση του εξοπλισµού µέτρησης
 
  Το νεφελόµετρο και οι καθετήρες δειγµατοληψίας, αν υπάρχουν, πρέπει να 
τοποθετούνται µετά το σιγαστήρα ή τυχόν συσκευή µετεπεξεργασίας, σύµφωνα µε τις γενικές διαδικασίες τοποθέτησης που υποδεικνύονται από τον κατασκευαστή του οργάνου.  Επίσης, πρέπει να πληρούνται, κατά περίπτωση, οι απαιτήσεις του σηµείου 10 του προτύπου ISO 11614. 
   Πριν από κάθε επαλήθευση του µηδενός και της πλήρους κλίµακας, το νεφελόµετρο 
πρέπει να προθερµαίνεται και να σταθεροποιείται σύµφωνα µε τις συστάσεις του κατασκευαστή του οργάνου. Αν το νεφελόµετρο είναι εφοδιασµένο µε σύστηµα καθαρισµού του αέρα για την πρόληψη της επικάλυψης των οπτικών µερών του µετρητή µε αιθάλη, το σύστηµα αυτό πρέπει επίσης να ενεργοποιείται και να ρυθµίζεται σύµφωνα µε τις συστάσεις του κατασκευαστή. 
 3.2. Έλεγχος του νεφελόµετρου
 
  Η επαλήθευση του µηδενός και της πλήρους κλίµακας πρέπει να εκτελούνται στη θέση 
ανάγνωσης της θολότητας, δεδοµένου ότι η κλίµακα θολότητας προσφέρει δύο 
                    
 
1 /  Τα σηµεία δοκιµής πρέπει να επιλέγονται µε τη χρήση αποδεκτών στατιστικών 
µεθόδων τυχαίας δειγµατοληψίας. L 375/84 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
πραγµατικά αναγνωρίσιµα σηµεία βαθµονόµησης, συγκεκριµένα το 0% και το 100%.  
Έτσι, ο συντελεστής απορρόφησης φωτός υπολογίζεται σωστά µε βάση τη µετρούµενη θολότητα και το L
A, που δίδεται από τον κατασκευαστή του νεφελόµετρου, όταν το 
όργανο επαναφέρεται στη θέση ανάγνωσης της ένδειξης k κατά τη διεξαγωγή της δοκιµής. 
  Χωρίς να παρακωλύεται η φωτεινή δέσµη του νεφελόµετρου, η ανάγνωση πρέπει να 
ρυθµίζεται σε θολότητα 0,0% ± 1,0%.  Εν συνεχεία, η φωτεινή δέσµη εµποδίζεται να προσπέσει στο δέκτη και η ανάγνωση πρέπει να ρυθµίζεται στο 100,0% ± 1,0%. 
 3.3. Κύκλος δοκιµής
 
 3.3.1.  Προετοιµασία του κινητήρα 
  Η προθέρµανση του κινητήρα και του συστήµατος πρέπει να εκτελείται µε τη µέγιστη 
ισχύ, ώστε να σταθεροποιηθούν οι παράµετροι του κινητήρα σύµφωνα µε τις συστάσεις του κατασκευαστή.  Η φάση της προετοιµασίας προστατεύει επίσης την τελική µέτρηση από την επίδραση τυχόν εναποθέσεων στο σύστηµα εξαγωγής από προηγούµενες δοκιµές. 
 Όταν σταθεροποιηθεί ο κινητήρας, η έναρξη του κύκλου πρέπει να πραγµατοποιείται 
εντός 20 ± 2 δευτερολέπτων µετά το στάδιο προετοιµασίας.  Ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, µπορεί να διενεργηθεί και οµοίωµα δοκιµής για πρόσθετη προετοιµασία πριν από τον κύκλο µέτρησης. 
 3.3.2.  Αλληλουχία σταδίων της δοκιµής 
  Η δοκιµή συνίσταται από µια αλληλουχία τριών σταδίων φόρτισης για καθένα από 
τους τρεις αριθµούς στροφών κινητήρα Α (κύκλος 1), Β (κύκλος 2) και Γ (κύκλος 3), που καθορίζονται σύµφωνα µε το παράρτηµα 4 σηµείο 1.1, ακολουθούµενη από τον κύκλο 4 µε στροφές εντός της περιοχής ελέγχου και µε φορτίο µεταξύ 10% και 100%, που επιλέγονται από την Τεχνική Υπηρεσία1
/.  Η λειτουργία του δυναµοµέτρου επάνω 
στον υπό δοκιµή κινητήρα πρέπει να ακολουθεί την αλληλουχία που εικονίζεται στο σχήµα 3. 
 
                    
 
1 /  Τα σηµεία δοκιµής πρέπει να επιλέγονται µε τη χρήση αποδεκτών στατιστικών µεθόδων τυχαίας 
δειγµατοληψίας. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/85
 
 
Σχήµα 3 : Αλληλουχία σταδίων της δοκιµής ELR 
 
Speed: αριθµός στροφών   Selected point:  επιλεχθέν σηµείο Cycle: κύκλος    Load: φορτίο   
α) Ο κινητήρας πρέπει να λειτουργεί στις στροφές Α, υπό φορτίο 10% για 20 ± 2 
δευτερόλεπτα. Οι καθορισµένες στροφές πρέπει να διατηρούνται σε απόκλιση µέχρι ± 20 min-1 και η καθορισµένη ροπή σε απόκλιση µέχρι ± 2% της µέγιστης ροπής που αντιστοιχεί στις στροφές της δοκιµής. 
 β) Στο τέλος του προηγούµενου σταδίου, ο µοχλός ελέγχου στροφών πρέπει να 
µετακινείται γρήγορα στη θέση πλήρους ανοίγµατος και να κρατείται εκεί για 10 ± 1 δευτερόλεπτα. Πρέπει να ασκείται το απαραίτητο φορτίο δυναµοµέτρου, ώστε οι στροφές του κινητήρα να παραµείνουν σταθερές µε απόκλιση ± 150 min
-1 για 
τα πρώτα 3 δευτερόλεπτα, και µε απόκλιση± 20 min-1 για το υπόλοιπο διάστηµα 
του σταδίου. 
 
γ) Η αλληλουχία που περιγράφηκε στα α) και β) πρέπει να επαναλαµβάνεται δύο 
φορές. 
 δ) Μετά την ολοκλήρωση του τρίτου σταδίου φόρτισης, ο κινητήρας πρέπει να 
ρυθµίζεται στις στροφές Β και σε φορτίο ίσο προς 10% εντός 20 ± 2 δευτερολέπτων. 
 ε) Η αλληλουχία σταδίων από α) µέχρι γ) πρέπει να εκτελείται µε λειτουργία του 
κινητήρα στις στροφές Β. 
 στ) Μετά την ολοκλήρωση της τρίτου σταδίου φόρτισης, ο κινητήρας ρυθµίζεται στις 
στροφές Γ και σε φορτίο ίσο προς το 10% εντός 20 ± 2 δευτερολέπτων. L 375/86 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  
ζ) Η αλληλουχία σταδίων από α) µέχρι γ) πρέπει να εκτελείται µε λειτουργία του 
κινητήρα στις στροφές Γ. 
  η) Μετά την ολοκλήρωση του τρίτου σταδίου φόρτισης, ο κινητήρας πρέπει να 
ρυθµίζεται στον επιλεγµένο αριθµό στροφών και σε οποιοδήποτε φορτίο άνω του 10% εντός 20 ± 2 δευτερολέπτων. 
  θ) Η αλληλουχία σταδίων από α) µέχρι γ) πρέπει να εκτελείται µε λειτουργία του 
κινητήρα στον επιλεγµένο αριθµό στροφών. 
 
3.4. Επικύρωση κύκλου
 
  Οι σχετικές τυπικές αποκλίσεις των µέσων τιµών αιθάλης για κάθε αριθµό στροφών 
δοκιµής (SV
A, SV B, SV C, όπως υπολογίζονται σύµφωνα µε το σηµείο 6.3.3 του 
παρόντος προσαρτήµατος από τα δεδοµένα των τριών διαδοχικών σταδίων φόρτισης  
για κάθε αριθµό στροφών δοκιµής) πρέπει να είναι κατώτερες του 15% της αντίστοιχης µέσης τιµής ή του 10% της οριακής τιµής που εµφαίνεται στον πίνακα 1 του κανονισµού, όποιο από τα δύο είναι µεγαλύτερο.  Αν η διαφορά είναι µεγαλύτερη, η αλληλουχία επαναλαµβάνεται µέχρις ότου 3 από τα διαδοχικά στάδια φόρτισης να ικανοποιούν τα κριτήρια επικύρωσης. 
 3.5. Επαλήθευση του νεφελόµετρου
 
  Μετά τη δοκιµή, η τιµή µεταβολής
 της ανάγνωσης µηδέν του νεφελόµετρου δεν πρέπει 
να υπερβαίνει το ± 5,0% της οριακής τιµής που εµφαίνεται στον πίνακα 1 του παρόντος κανονισµού. 
  4. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ  4.1. Αξιολόγηση των δεδοµένων
 
  Για την αξιολόγηση των εκποµπών αερίων πρέπει να υπολογίζεται ο µέσος όρος των 
ενδείξεων του διαγράµµατος κατά τα τελευταία 30 δευτερόλεπτα κάθε σταδίου και να προσδιορίζονται οι µέσες συγκεντρώσεις (conc) των HC, CO και NO
x στη διάρκεια 
του κάθε σταδίου από τις µέσες τιµές των ενδείξεων του διαγράµµατος και από τα αντίστοιχα δεδοµένα βαθµονόµησης.  Μπορεί να χρησιµοποιηθεί και διαφορετικός τρόπος καταγραφής, αν αυτός διασφαλίζει ισοδύναµη συλλογή δεδοµένων. 
   Όσον αφορά τον έλεγχο των NO
x εντός της περιοχής ελέγχου, οι ανωτέρω απαιτήσεις 
ισχύουν µόνο για τα NO x. 
   Στην περίπτωση που χρησιµοποιείται προαιρετικά η ροή καυσαερίου G
EXHW  ή η ροή 
αραιωµένου καυσαερίου G TOTW , αυτή πρέπει να προσδιορίζεται σύµφωνα µε το 
παράρτηµα 4 προσάρτηµα 4 σηµείο 2.3. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/87
4.2. ∆ιόρθωση για ξηρή/υγρή κατάσταση  
 
 Η µετρούµενη συγκέντρωση πρέπει να µετατρέπεται σε υγρή βάση σύµφωνα µε τους 
ακόλουθους τύπους, αν δεν έχει ήδη µετρηθεί σε υγρή κατάσταση. 
   
conc(υγρή) = K W * conc(ξηρή) 
   Για το πρωτογενές καυσαέριο:  
2 W
AIRDFUEL
FH r , W KGGF 1 K −⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛∗ − =  
 και 
⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛+=
AIRWFUELFH
GGF
1969,1 
 
 Για το αραιωµένο καυσαέριο:  
12
1 , ,200) %(1W e W Kή CO HTCRATK −⎟⎠⎞⎜⎝⎛ ∗− =υγρ 
 
 ή 
⎟⎟⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜⎜⎜
⎝⎛
∗+−=
200) %(11( 2) 1
2 , ,ή CO HTCRATKKW
e Wξηρ 
 
 
 
Για τον αέρα αραίωσης :  Για τον αέρα εισαγωγής : 
(αν διαφέρει από τον αέρα 
αραίωσης ) 
K W,d = 1- K W1  K W,a = 1- K W2 
K W1 = ) 608,1( 1000608,1
dd
HH
∗ +∗  K W2 = ) 608,1( 1000608,1
aa
HH
∗ +∗ 
210220,6
−∗∗−∗∗=
d d Bd d
dRpppRH   
210220,6
−∗∗−∗∗=
a a Ba a
aRpppRH  
    όπου:   L 375/88 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  H a, H d = g νερού ανά kg ξηρού αέρα 
  R d, R a = σχετική υγρασία του αέρα αραίωσης/εισαγωγής, % 
  p d, p a = τάση κεκορεσµένων ατµών του αέρα αραίωσης/εισαγωγής σε kPa 
  p B   = συνολική βαροµετρική πίεση σε kPa 
 
4.3. ∆ιόρθωση των NO x για υγρασία και θερµοκρασία  
  ∆εδοµένου ότι οι εκποµπές 
των NO x εξαρτώνται από τις συνθήκες του αέρα 
περιβάλλοντος, οι συγκεντρώσεις των NO x πρέπει να διορθώνονται ως προς τη 
θερµοκρασία και την υγρασία του αέρα περιβάλλοντος µε τους συντελεστές που δίδονται από τους ακόλουθους τύπους. 
 
)298 ( )71,10 ( 11
,− ∗+ − ∗+=
a aD HTB HAK  
  όπου:    A = 0,309 G
FUEL/G AIRD -0,0266  
  B = -0,209 G FUEL/G AIRD +0,00954  
  T a =  θερµοκρασία του αέρα σε K 
  H a =  υγρασία του εισαγόµενου αέρα σε γραµµάρια νερού ανά χιλιόγραµµο ξηρού 
αέρα, όπου: 
 
210220,6
−∗∗ −∗∗=
a a Ba a
aRpppRH  
   R
a = σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής, % 
  ρ a = τάση κορεσµένων ατµών του αέρα εισαγωγής σε kPa 
  ρ B = συνολική βαροµετρική πίεση σε kPa 
 4.4. Υπολογισµός των παροχών µάζας των εκποµπών
 
  Οι παροχές µάζας των εκποµπών (g/h) για κάθε στάδιο πρέπει να υπολογίζονται ως 
εξής, δεχόµενοι ότι η πυκνότητα του καυσαερίου είναι 1,293 kg/m
3 σε θερµοκρασία 
273 Κ (0°C) και πίεση 101,3 kPa: 
  (1)  NO
x mass = 0,001587 * NO x conc * K H,D * G EXHW  
  (2)  CO
mass = 0,000966 * CO conc  * G EXHW  
  (3)  HC
mass = 0,000479 * HC conc * G EXHW  
  όπου NO
x conc, CO conc, HC conc 1/ είναι οι µέσες συγκεντρώσεις (σε ppm) στο 
                     
1 /  Βασιζόµενη σε ισοδύναµα C1. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/89
πρωτογενές καυσαέριο, όπως αυτές ορίζονται στο σηµείο  4.1. 
 
 Στην περίπτωση όπου, προαιρετικά, οι αέριες εκποµπές προσδιορίζονται µε σύστηµα 
αραίωσης πλήρους ροής, πρέπει να εφαρµόζονται οι ακόλουθοι τύποι: 
   (1)  NO
x mass = 0,001587 * NO x conc * K H,D * G TOTW  
  (2)  CO
mass = 0,000966 * CO conc  * G TOTW  
  (3)  HC
mass = 0,000479 * HC conc* G TOTW  
  όπου NO
x conc, CO conc, HC conc 1/ είναι οι µέσες συγκεντρώσεις µε διόρθωση υποβάθρου 
(ppm) για κάθε στάδιο στο αραιωµένο καυσαέριο, όπως αυτές ορίζονται στο παράρτηµα 4 προσάρτηµα 2 σηµείο 4.3.1.1. 
 4.5. Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών
 
  Οι εκποµπές (g/kWh) πρέπει να υπολογίζονται για όλα τα επιµέρους συστατικά µε τον 
ακόλουθο τρόπο: 
∑ ∗∑ ∗=
i ii mass , x
xWF ) n ( PWF NONO  
 
∑ ∗∑ ∗=
i ii mass
WF ) n ( PWF COCO  
 
∑ ∗∑ ∗=
i ii mass
WF ) n ( PWF HCHC  
  Οι συντελεστές στάθµισης (WF) που χρησιµοποιούνται στους ανωτέρω υπολογισµούς 
παρέχονται στο σηµείο 2.7.1. 
 4.6. Υπολογισµός των τιµών της περιοχής ελέγχου
 
  Για τα τρία σηµεία ελέγχου που επιλέγονται σύµφωνα µε το σηµείο 2.7.6, οι εκποµπές 
NO
x πρέπει να µετρώνται και να υπολογίζονται σύµφωνα µε το σηµείο  4.6.1, και 
επίσης να προσδιορίζονται µε παρεµβολή από τα στάδια του κύκλου δοκιµής που είναι πλησιέστερος προς κάθε σηµείο ελέγχου, σύµφωνα µε το σηµείο 4.6.2.  Στη συνέχεια, οι µετρούµενες τιµές συγκρίνονται µε τις τιµές από παρεµβολή σύµφωνα µε το σηµείο 4.6.3. 
 4.6.1.  Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών 
  Οι εκποµπές NO
x για κάθε ένα από τα σηµεία ελέγχου (Ζ) υπολογίζονται ως εξής: 
     NO
x mass,Z  = 0,001587 * NO x conc,Z  * K H,D * G EXHW  
 L 375/90 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
   NO x,Z = NO x mass,Z  / P(n) Z    
 
4.6.2.  Προσδιορισµός της τιµής εκποµπών από τον κύκλο δοκιµής 
  Οι εκποµπές NO
x για καθένα από τα σηµεία ελέγχου προκύπτουν µε παρεµβολή από τα 
τέσσερα πλησιέστερα στάδια του κύκλου δοκιµής που περιβάλλουν το επιλεγµένο σηµείο ελέγχου Ζ, όπως φαίνεται στο Σχήµα 4.  Για τα στάδια αυτά (R, S, T, U), ισχύουν οι ακόλουθοι ορισµοί: 
    Στροφές (R) = Στροφές (T) = n
RT 
  Στροφές (S) = Στροφές (U) = n SU 
  Ποσοστιαίο φορτίο (R) = Ποσοστιαίο φορτίο (S)   Ποσοστιαίο φορτίο (T) = Ποσοστιαίο φορτίο (U).   Οι εκποµπές NO
x για το επιλεγµένο σηµείο ελέγχου Ζ υπολογίζονται ως εξής: 
  
E Z  =  E RS + (E TU - E RS) · (M Z - M RS) / (M TU - M RS) 
   και:   
E
TU  =  E T + (E U - E T) · (n Z - n RT) / (n SU - n RT) 
E RS  =  E R + (E S - E R) · (n Z - n RT) / (n SU - n RT) 
M TU  =  M T + (M U - M T) · (n Z - n RT) / (n SU - n RT) 
M RS  =  M R + (M S - M R) · (n Z - n RT) / (n SU - n RT) 
   όπου:   
E
R, E S, E T, E U  = ειδικές εκποµπές NO x των πλησιέστερων σταδίων, που 
υπολογίζονται σύµφωνα µε το σηµείο 4.6.1. 
 
M R, M S, M T, M U  = ροπή του κινητήρα κατά τα πλησιέστερα στάδια 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/91
   
 
Σχήµα 4:  Παρεµβολή του σηµείου ελέγχου των NO x 
Torque: ροπή 
Speed: αριθµός στροφών  4.6.3.  Σύγκριση των τιµών εκποµπών NO
x 
  Οι µετρούµενες ειδικές εκποµπές NO
x στο σηµείο ελέγχου Ζ (NO x,Z) συγκρίνονται µε 
την τιµή εκ παρεµβολής (E Z) ως εξής: 
  
NO x,diff = 100 * (NO x,z - E z) / E z 
 5. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΣΩΜΑΤΙ∆ΙΩΝ  5.1. Αξιολόγηση των δεδοµένων
 
  Για την αξιολόγηση των σωµατιδίων, πρέπει να καταγράφονται για κάθε στάδιο οι 
συνολικές µάζες δειγµάτων (M
SAM,i) που διέρχονται δια µέσου των φίλτρων. 
  Τα φίλτρα πρέπει να επανατοποθετούνται στο θάλαµο ζύγισης, να υποβάλλονται σε 
προετοιµασία τουλάχιστον επί µία ώρα, και όχι περισσότερο από 80 ώρες, και στη συνέχεια να ζυγίζονται.  Πρέπει να καταγράφεται το µεικτό βάρος των φίλτρων και να αφαιρείται το απόβαρο (βλ. σηµείο 1 του παρόντος προσαρτήµατος).  Η µάζα σωµατιδίων M
f ισούται µε το άθροισµα των µαζών σωµατιδίων που συλλέγονται στο 
βασικό και στο συµπληρωµατικό φίλτρο. 
  Αν πρόκειται να εφαρµοστεί διόρθωση υποβάθρου, πρέπει να καταγράφονται η µάζα 
του αέρα αραίωσης (M
DIL) που διέρχεται δια µέσου των φίλτρων, καθώς και η µάζα 
σωµατιδίων (M d).  Στην περίπτωση περισσότερων της µίας µετρήσεων, για κάθε 
µέτρηση υπολογίζεται το πηλίκο M d/M DIL και εξάγεται ο µέσος όρος των τιµών. 
 L 375/92 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
5.2. Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής  
 
 Τα τελικά αποτελέσµατα των δοκιµών για εκποµπές σωµατιδίων πρέπει να 
καθορίζονται µε τα ακόλουθα βήµατα.  Καθώς µπορεί να χρησιµοποιούνται ποικίλα είδη ελέγχου του βαθµού αραίωσης, εφαρµόζονται
 και διαφορετικές µέθοδοι 
υπολογισµού της G EDFW.  Όλοι οι υπολογισµοί πρέπει να βασίζονται στις µέσες τιµές 
των επί µέρους σταδίων κατά την περίοδο της δειγµατοληψίας. 
 5.2.1.  Ισοκινητικά συστήµατα 
 
G
EDFW,i   =  G EXHW,i  * q I 
 
( )
() r Gr G Gq
i , EXHWi , EXHW i , DILW
i∗∗ +=  
  όπου το r αντιστοιχεί στο λόγο των εµβαδών διατοµών του ισοκινητικού καθετήρα και 
του σωλήνα εξαγωγής: 
 
rA
Ap
r=  
 
 
5.2.2. Συστήµατα µε µέτρηση της συγκέντρωσης του CO 2 ή των NO x 
 
i i , EXHW i , EDFW q * G G =  
 
qconc conc
conc conciEi A i
DA=−
−,,
,, 11 
 
 όπου: 
  concE = συγκέντρωση σε υγρή βάση του αερίου δείκτη στο πρωτογενές 
 καυσαέριο 
 concD = συγκέντρωση σε υγρή βάση του αερίου δείκτη στο αραιωµένο 
 καυσαέριο 
 concA = συγκέντρωση σε υγρή βάση του αερίου δείκτη στον αέρα αραίωσης   Οι συγκεντρώσεις που µετρώνται σε ξηρά βάση πρέπει να µετατρέπονται σε υγρή βάση 
σύµφωνα µε το σηµείο 4.2. του παρόντος προσαρτήµατος. 
 5.2.3. Συστήµατα µε µέτρηση του CO
2 και µέθοδος ισοζυγίου του άνθρακα 1 / 
                     
1 /  Η τιµή ισχύει µόνο για το καύσιµο αναφοράς που καθορίζεται στον κανονισµό. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/93
 
i A i Di FUEL
i EDFWCO COGG
, 2 , 2,
,5,206
−−=  
 όπου: 
  CO
2D = συγκέντρωση του CO 2 στο αραιωµένο καυσαέριο 
 CO 2A= συγκέντρωση CO 2 στον αέρα αραίωσης 
 (συγκεντρώσεις σε % κατ' όγκο σε υγρή βάση)    Η εξίσωση αυτή βασίζεται στην υπόθεση του ισοζυγίου του άνθρακα (τα άτοµα 
άνθρακα που παρέχονται στον κινητήρα εκπέµπονται ως CO
2) και επιλύεται µε τια 
ακόλουθα βήµατα: 
 
i i , EXHW i , EDFW q * G G =  
 
) CO CO ( * GG 5 . 206q
i , A 2 i , D 2 i , EXWi , FUEL
i−∗=  
  και,   5.2.4. Συστήµατα µε µέτρηση ροής 
 
i i , EXHW i , EDFW q * G G =  
 
) G G (Gq
i , DILW i , TOTWi , TOTW
i−=  
 5.3. Σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής
 
  Τα αποτελέσµατα της δοκιµής για εκποµπές σωµατιδίων πρέπει να καθορίζονται µε τα 
ακόλουθα βήµατα.  Όλοι οι υπολογισµοί πρέπει να βασίζονται στις µέσες τιµές των επί µέρους σταδίων κατά την περίοδο της δειγµατοληψίας. 
 
G
EDFW,i    =  G TOTW,i  
 5.4. Υπολογισµός του ρυθµού ροής της µάζας των σωµατιδίων
 
  Ο ρυθµός ροής της µάζας των σωµατιδίων πρέπει να υπολογίζεται ως εξής:  
PTM
MG
massf
SAMEDFW=∗1000 
 
 
 όπου: L 375/94 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
GG W FED FW EDFW i
iin
i =
==
∑ ,*
1 
 
MMSAM SAM i
iin
=
==
∑ ,
1 
 
 
 i=1,...n   που προσδιορίζεται για το σύνολο του κύκλου δοκιµής µε άθροιση των µέσων τιµών των επί µέρους σταδίων κατά την περίοδο δειγµατοληψίας. 
  Ο ρυθµός ροής της µάζας των σωµατιδίων µπορεί να υποβληθεί σε διόρθωση 
υποβάθρου ως εξής: 
 
PTM
MM
MD FWFG
massf
SAMd
DIL i inin
EDFW=− ∗−⎛
⎝⎜⎞
⎠⎟∗⎛
⎝⎜⎞
⎠⎟⎛
⎝⎜⎜⎞
⎠⎟⎟⎡
⎣⎢
⎢⎤
⎦⎥
⎥∗
==
∑11
10001  
 
 
 Αν έχουν γίνει περισσότερες της µίας µετρήσεις, ο λόγος (M d/M DIL) πρέπει να 
αντικαθίσταται από τη µέση τιµή των (M d/M DIL). 
 
 DF i = 13.4/(conc CO 2 + (conc CO + conc HC)*10-4)) για τα επί µέρους στάδια 
 ή,    DF = 13,4/ concCO2  για τα επί µέρους στάδια   5.5. Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών
 
  Οι εκποµπές σωµατιδίων πρέπει να υπολογίζονται µε τον ακόλουθο τρόπο: 
 
PTPT
Pn W Fmass
ii=
∗∑() 
 
5.6. Ενεργός συντελεστής στάθµισης  
  Ο ενεργός συντελεστής στάθµισης WF
E,i για κάθε  στάδιο πρέπει να υπολογίζεται µε 
τον ακόλουθο τρόπο: 
 
WFMG
MGEiSAM i EDFW
SAM EDFW i,,
,=∗
∗ 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/95
 
 Οι τιµές των ενεργών συντελεστών στάθµισης  πρέπει να βρίσκονται εντός του πεδίου ± 
0,003 (± 0,005 για την κατάσταση άφορτης λειτουργίας) των συντελεστών στάθµισης 
που παρατίθενται στο σηµείο  2.7.1. 
 6. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΑΙΘΑΛΗΣ  6.1. Αλγόριθµος Bessel
 
  Για τον υπολογισµό των µέσων τιµών 1 δευτερολέπτου από τις στιγµιαίες αναγνώσεις 
αιθάλης, κατόπιν µετατροπής σύµφωνα µε το σηµείο 6.3.1, πρέπει να χρησιµοποιείται ο αλγόριθµος Bessel.  Ο αλγόριθµος αντιστοιχεί σε φίλτρο δευτέρας τάξεως µικρής διήθησης και η χρήση του απαιτεί επαναληπτικούς υπολογισµούς για τον προσδιορισµό των συντελεστών.  Οι συντελεστές αυτοί αποτελούν συνάρτηση του χρόνου απόκρισης του συστήµατος του νεφελόµετρου και του ρυθµού δειγµατοληψίας.  Συνεπώς, το σηµείο 6.1.1. πρέπει να επαναλαµβάνεται κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος απόκρισης του συστήµατος και/ή ο ρυθµός δειγµατοληψίας. 
 6.1.1. Υπολογισµός του χρόνου απόκρισης του φίλτρου και των σταθερών Bessel   Ο απαιτούµενος χρόνος απόκρισης κατά Bessel (t
F) αποτελεί συνάρτηση των χρόνων 
φυσικής και ηλεκτρικής απόκρισης του συστήµατος του νεφελόµετρου, όπως ορίζεται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 5.2.4, και πρέπει να υπολογίζεται µε την ακόλουθη εξίσωση: 
 
tt tfp e=−+122()  
 
 όπου:   tp = χρόνος φυσικής απόκρισης, σε δευτερόλεπτα  te = χρόνος ηλεκτρικής απόκρισης, σε δευτερόλεπτα    Οι υπολογισµοί για την εκτίµηση της συχνότητας διακοπής της τροφοδοσίας του 
φίλτρου (fc) βασίζονται σε βαθµιδωτό σήµα εισόδου από το 0 έως το 1 σε ≤ 0,01s (βλ. παράρτηµα 8).  Ο χρόνος απόκρισης ορίζεται ως ο χρόνος µεταξύ του σηµείου όπου το σήµα εξόδου του φίλτρου Bessel φθάνει το 10% (t
10) και του σηµείου όπου αυτό 
φθάνει 90% (t 90) της βαθµιδωτής αυτής συνάρτησης.  Πρέπει δε να λαµβάνεται µε την 
επανάληψη του f c µέχρις ότου t 90 - t 10 ≈ t f.  Η πρώτη επανάληψη για το f c δίδεται από 
τον ακόλουθο τύπο: 
  
f c = π / (10 * t F) 
   Οι σταθερές Bessel Ε και Κ πρέπει να υπολογίζονται µε τις ακόλουθες εξισώσεις:  L 375/96 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
EDD=
+∗ ∗ + ∗1
132ΩΩ 
 
K = 2 * E * (D * Ω2 - 1) - 1 
  
 όπου:   D = 0,618034   ∆t = 1 / ρυθµός δειγµατοληψίας   Ω = 1 / [tan(π * ∆t * fc )]   6.1.2. Υπολογισµός του αλγόριθµου Bessel   Με τη χρήση των τιµών Ε και Κ, η µέση απόκριση 1 δευτερολέπτου του φίλτρου 
Bessel σε βαθµιδωτό σήµα εισόδου Si, πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: 
   Yi = Yi-1 + E * (Si + 2 * Si-1 + Si-2 - 4 * Yi-2) + K * (Yi-1 - Yi-2)    όπου:   Si-2 = Si-1 = 0  Si = 1  Yi-2 =  Yi-1 = 0   Οι χρόνοι t
10 και t 90 πρέπει να προκύψουν δια παρεµβολής.  Η χρονική διαφορά µεταξύ 
των t 90 και t 10 παρέχει το χρόνο απόκρισης t F για τη συγκεκριµένη τιµή του f c.  Αν 
αυτός ο χρόνος απόκρισης δεν βρίσκεται αρκετά κοντά στον απαιτούµενο χρόνο απόκρισης, οι επαναλήψεις πρέπει να συνεχίζονται µέχρις ότου ο πραγµατικός χρόνος απόκρισης να περικλείεται εντός του πεδίου του 1% της απαιτούµενης απόκρισης, ως εξής: 
  
F F 10 90 t 01 , 0 t ) t t ( ∗ ≤ − −  
 6.2 Αξιολόγηση των δεδοµένων   Πρέπει να διενεργείται δειγµατοληψία των τιµών µέτρησης της αιθάλης µε ρυθµό 20 
Hz κατ’ ελάχιστο. 
 6.3 Προσδιορισµός της αιθάλης  6.3.1 Μετατροπή των δεδοµένων   ∆εδοµένου ότι η βασική µονάδα µέτρησης όλων των νεφελόµετρων είναι η 
διαπερατότητα, οι τιµές της αιθάλης πρέπει να µετατρέπονται από διαπερατότητα (τ) σε συντελεστή απορρόφησης του φωτός (k) ως εξής: 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/97
 
⎟⎠⎞⎜⎝⎛− ∗ − =100N1 lnL1k
A 
  
 και:   N = 100 - τ   όπου:    k = συντελεστής απορρόφησης του φωτός, σε m
-1 
 LA = ενεργό µήκος οπτικής διαδροµής, όπως ορίζεται από τον  
  κατασκευαστή του οργάνου, σε m   
 N = θολότητα, %  τ = διαπερατότητα, %    Η µετατροπή πρέπει να γίνεται πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω επεξεργασία των 
δεδοµένων. 
  6.3.2 Υπολογισµός της µέσης τιµής αιθάλης κατά Bessel   Η ενδεδειγµένη συχνότητα διακοπής της τροφοδοσίας f
c είναι εκείνη που συνεπάγεται 
τον απαιτούµενο χρόνο απόκρισης φίλτρου t f.  Μόλις προσδιοριστεί η συχνότητα αυτή 
µε την επαναληπτική διαδικασία του σηµείου 6.1.1, πρέπει να υπολογίζονται οι ενδεδειγµένες σταθερές Ε και Κ του αλγορίθµου Bessel.  Στη συνέχεια πρέπει να εφαρµόζεται ο αλγόριθµος Bessel στη στιγµιαία ανίχνευση αιθάλης (τιµή k), όπως περιγράφεται στο σηµείο 6.1.2: 
   Yi = Yi-1 + E * (Si + 2 * Si-1 + Si-2 - 4 * Yi-2) + K * (Yi-1 - Yi-2)    Ο αλγόριθµος Bessel έχει επαναληπτικό χαρακτήρα.  Για να ξεκινήσει χρειάζεται 
συνεπώς ορισµένες αρχικές τιµές εισόδου για τα Si-1 και Si-2, καθώς και αρχικές τιµές εξόδου για τα Yi-1 και Yi-2.  Μπορεί να υποτεθεί ότι οι τιµές αυτές είναι ίσες µε το 0. 
  Για κάθε στάδιο φόρτισης των τριών αριθµών στροφών A, B και Γ πρέπει να 
επιλέγεται η µέγιστη τιµή 1 δευτερολέπτου Ymax από τις επί µέρους τιµές Yi κάθε καµπύλης αιθάλης. 
 6.3.3 Τελικό αποτέλεσµα   Οι µέσες τιµές αιθάλης (SV) από κάθε κύκλο (στροφές δοκιµής) πρέπει να 
υπολογίζονται ως εξής: 
   Για τις στροφές δοκιµής A: SV
A =   (Y max1,A  + Y max2,A  + Y max3,A ) / 3 
   Για τις στροφές δοκιµής Β: SVB =   (Y
max1,B  + Y max2,B  + Y max3,B ) / 3 
   Για τις στροφές δοκιµής C: SVC =   (Y
max1,C  + Y max2,C  + Y max3,C ) / 3 L 375/98 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  
 όπου:   
Y
max1, Y max2, Y max3 = η υψηλότερη µέση τιµή αιθάλης 1 δευτερολέπτου κατά Bessel για 
κάθε µια από τα τρία στάδια φόρτισης 
   Η τελική τιµή πρέπει να υπολογίζεται ως εξής:    SV  = (0,43 * SV
A) + (0,56 * SV B) + (0,01 * SV C) 
 
__________ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/99
Παράρτηµα 4 - Προσάρτηµα 2  
 
ΚΥΚΛΟΣ ∆ΟΚΙΜΩΝ ETC 
 
1. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ΣΧΕ∆ΙΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ∆ΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ  ΙΣΧΥΟΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΑ 
 1.1. Προσδιορισµός της κλίµακας στροφών για το σχεδιασµό του διαγράµµατος
 
  Για τη µαθηµατική έκφραση του ETC στο θάλαµο δοκιµής, είναι ανάγκη να χαραχθεί η 
καµπύλη στροφών-ροπής πριν από τον κύκλο δοκιµής.  Ο ελάχιστος και ο µέγιστος αριθµός στροφών σχεδιασµού του διαγράµµατος ορίζονται ως εξής: 
   Ελάχιστος αριθµός στροφών σχεδιασµού του διαγράµµατος = στροφές άφορτης 
λειτουργίας 
 
 Μέγιστος αριθµός στροφών σχεδιασµού του διαγράµµατος = n
hi * 1,02 ή οι στροφές 
στις οποίες µηδενίζεται η ροπή υπό πλήρες φορτίο, ανάλογα µε το ποια από τις δύο τιµές είναι η χαµηλότερη 
 
1.2. Εκτέλεση του σχεδιασµού του διαγράµµατος ισχύος του κινητήρα
 
  Ο κινητήρας πρέπει να προθερµαίνεται υπό µέγιστη ισχύ προκειµένου να 
σταθεροποιηθούν οι παράµετροι κινητήρα σύµφωνα µε τη σύσταση του κατασκευαστή και µε την ορθή τεχνική πρακτική.  Όταν σταθεροποιηθεί ο κινητήρας, ο σχεδιασµός του διαγράµµατος ισχύος του πρέπει να εκτελείται ως εξής: 
  Ο κινητήρας πρέπει να αποφορτίζεται και να λειτουργεί µε στροφές άφορτης 
λειτουργίας. 
   Ο κινητήρας πρέπει να λειτουργεί υπό συνθήκες πλήρους φορτίου/µέγιστης 
ενεργοποίησης του συστήµατος τροφοδοσίας και µε τις ελάχιστες στροφές σχεδιασµού του διαγράµµατος. 
 Οι στροφές του κινητήρα πρέπει να αυξάνουν µε µέσο ρυθµό 8 ± 1 min
-1/s από τις 
ελάχιστες στις µέγιστες στροφές σχεδιασµού του διαγράµµατος. 
 Τα σηµεία των στροφών και της ροπής κινητήρα πρέπει να καταγράφονται µε ρυθµό 
λήψης δείγµατος ενός τουλάχιστον σηµείου ανά δευτερόλεπτο. 
 1.3. Χάραξη της καµπύλης ροής
 
  Όλα τα σηµεία δεδοµένων που καταγράφονται στο πλαίσιο του σηµείου 1.2 πρέπει να 
συνδέονται µε τη βοήθεια γραµµικής παρεµβολής µεταξύ των σηµείων.  Η καµπύλη ροπής που προκύπτει αποτελεί το διάγραµµα ισχύος και πρέπει να χρησιµοποιείται για τη µετατροπή των κανονικοποιηµένων τιµών ροπής του κύκλου του κινητήρα σε πραγµατικές τιµές ροπής για τον κύκλο δοκιµής, όπως περιγράφεται στο σηµείο  2. 
 1.4. Εναλλακτικός σχεδιασµός του διαγράµµατος ισχύος
 L 375/100 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 Στην περίπτωση που ο κατασκευαστής θεωρεί ότι οι ανωτέρω τεχνικές σχεδιασµού του 
διαγράµµατος είναι µη ασφαλείς ή µη αντιπροσωπευτικές για κάποιο συγκεκριµένο κινητήρα, µπορούν να χρησιµοποιηθούν εναλλακτικές τεχνικές.  Οι εν λόγω εναλλακτικές τεχνικές πρέπει να ανταποκρίνονται στο στόχο των καθοριζόµενων διαδικασιών σχεδιασµού του διαγράµµατος, που είναι να προσδιοριστεί η µέγιστη διαθέσιµη ροπή για όλες τις στροφές του κινητήρα που επιτυγχάνονται στους κύκλους δοκιµής.  Τυχόν αποκλίσεις από τις τεχνικές σχεδιασµού του διαγράµµατος ισχύος που καθορίζονται στο παρόν σηµείο, για λόγους ασφάλειας ή αντιπροσωπευτικότητας, πρέπει να εγκρίνονται από την τεχνική υπηρεσία µαζί µε την αιτιολόγησή τους.  Σε καµία περίπτωση όµως δεν πρέπει να χρησιµοποιούνται φθίνουσες συνεχείς καµπύλες σάρωσης στροφών κινητήρα για ρυθµιζόµενους κινητήρες ή για κινητήρες µε στροβιλοσυµπιεστή. 
 1.5. Επαναληπτικές δοκιµές
 
  ∆εν απαιτείται σχεδιασµός του διαγράµµατος ισχύος πριν από κάθε κύκλο δοκιµής.  Οι 
κινητήρες υποβάλλονται σε σχεδιασµό του διαγράµµατος πριν από ένα κύκλο δοκιµής µόνο αν: 
 
– έχει παρέλθει υπερβολικά µεγάλο χρονικό διάστηµα από τον τελευταίο σχεδιασµό, 
κατά την ορθή τεχνική κρίση, 
   ή,   
– ο κινητήρας έχει υποστεί φυσικές µετατροπές ή αναβαθµονοµήσεις που µπορεί να 
επηρεάσουν τις επιδόσεις του. 
  2. ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ∆ΟΚΙΜΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ   Ο κύκλος δοκιµής µεταβατικών συνθηκών περιγράφεται στο προσάρτηµα 3 του 
παρόντος παραρτήµατος.  Οι κανονικοποιηµένες τιµές ροπής και στροφών πρέπει να µετατρέπονται σε πραγµατικές τιµές µε τον τρόπο που ακολουθεί, οπότε προκύπτει ο κύκλος αναφοράς. 
 2.1. Πραγµατικές στροφές
 
  Οι στροφές πρέπει να αποκανονικοποιούνται µε την ακόλουθη εξίσωση:   
 
Πραγµατικές στροφές = % στροφών (στρ. αναφοράς – στρ. άφορτης λειτουργίας)  + στρ. άφορτης λειτουρ. 
  100 
  
 Οι στροφές αναφοράς (n ref) αντιστοιχούν στο 100% των τιµών στροφών που ορίζονται 
στο χρονοδιάγραµµα δυναµόµετρου του κινητήρα του προσαρτήµατος 3.  Ορίζονται δε 
ως εξής (βλ. Σχήµα 1 του κανονισµού): 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/101
  
n ref = n lo + 95% * (n hi - n lo) 
  
 όπου οι n hi and n lo είτε καθορίζονται σύµφωνα µε τον κανονισµό σηµείο 2 ή 
προσδιορίζονται σύµφωνα µε το παράρτηµα 4 προσάρτηµα 1 σηµείο 1.1. 
 2.2. Πραγµατική ροπή στρέψης
 
  Η ροπή στρέψης κανονικοποιείται στη µέγιστη ροπή στον αντίστοιχο αριθµό στροφών. 
 Οι τιµές ροπής του κύκλου αναφοράς πρέπει να αποκανονικοποιούνται µε χρήση του διαγράµµατος ισχύος που σχεδιάζεται σύµφωνα µε το σηµείο 1.3, ως εξής: 
 
Πραγµατική ροπή στρέψης = % ροπής * µέγιστη ροπή
 
   100 
  για τις αντίστοιχες πραγµατικές στροφές όπως προσδιορίζονται στο σηµείο 2.1.    Για τους σκοπούς της εκπόνησης του κύκλου αναφοράς, οι αρνητικές ροπές των 
σηµείων «οδήγησης για λόγους αναψυχής» («m») πρέπει να λαµβάνουν αποκανονικοποιηµένες τιµές, οι οποίες προσδιορίζονται µε έναν από τους ακόλουθους τρόπους: 
  
– αρνητική τιµή 40% της διαθέσιµης θετικής ροπής στο σχετικό σηµείο αριθµού 
στροφών, 
 
– χάραξη της καµπύλης της αρνητικής ροπής που απαιτείται για τη µετάβαση του 
κινητήρα από τις ελάχιστες στις µέγιστες στροφές σχεδιασµού του διαγράµµατος ισχύος, 
 
– προσδιορισµός της αρνητικής ροπής που απαιτείται για τη µετάβαση του κινητήρα 
στις στροφές άφορτης λειτουργίας και στις στροφές αναφοράς και γραµµική παρεµβολή µεταξύ των δύο αυτών σηµείων.  
 2.3. Παράδειγµα της διαδικασίας αποκανονικοποίησης   Ας υποθέσουµε ότι πρέπει να αποκανονικοποιηθεί το ακόλουθο σηµείο δοκιµής:    % στροφές = 43  % ροπή = 82      Με δεδοµένα τις ακόλουθες τιµές:    στροφές αναφοράς = 2200 min
-1 
 στροφές άφορτης λειτουργίας =  600 min-1  
  το αποτέλεσµα είναι, L 375/102 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 πραγµατικές στροφές =  1min 1288 600100) 600 2200 ( 43−= +− ∗ 
   πραγµατική ροπή στρέψης =
 Nm 574100700 82=∗ 
  
 όπου η µέγιστη ροπή που σηµειώνεται στο διάγραµµα ισχύος στα 1288 min-1 είναι 700 
Nm. 
  3. ∆ΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ ΕΚΠΟΜΠΩΝ   Κατόπιν αιτήµατος του κατασκευαστή, µπορεί να διεξάγεται οµοίωµα δοκιµής για τη 
ρύθµιση του κινητήρα και του συστήµατος εξαγωγής πριν από τον κύκλο των µετρήσεων. 
   Οι κινητήρες φυσικού αερίου και υγραερίου πρέπει να στρώνονται µε τη βοήθεια της 
δοκιµής ETC.  Ο κινητήρας πρέπει να στρώνεται επί δύο κύκλους ETC τουλάχιστον και µέχρις ότου οι εκποµπές CO που µετρώνται στη διάρκεια ενός κύκλου ETC να µην υπερβαίνουν κατά περισσότερο από 10% τις εκποµπές CO που έχουν µετρηθεί κατά τον προηγούµενο κύκλο ETC. 
 3.1. Προετοιµασία των φίλτρων δειγµατοληψίας (ανάλογα µε την περίπτωση)
 
  Μία ώρα τουλάχιστον πριν από τη διεξαγωγή της δοκιµής, κάθε φίλτρο (ζεύγος) πρέπει 
να τοποθετείται σε κλειστό - αλλά όχι σφραγισµένο - τρυβλίο Petri και να εισάγεται σε θάλαµο ζύγισης για σταθεροποίηση.  Στο τέλος της περιόδου σταθεροποίησης, κάθε φίλτρο (ζεύγος) πρέπει να ζυγίζεται και να καταγράφεται το απόβαρο.  Στη συνέχεια το φίλτρο (ζεύγος) πρέπει να φυλάσσεται σε κλειστό τρυβλίο Petri ή σε σφραγισµένο υποδοχέα φίλτρων µέχρι να χρειαστεί για τη δοκιµή.  Αν το φίλτρο (ζεύγος) δεν χρησιµοποιηθεί εντός οκτώ ωρών από την αποµάκρυνσή του από το θάλαµο ζύγισης, πρέπει να υποβάλλεται σε νέα προετοιµασία και ζύγιση πριν από τη χρήση. 
 3.2. Εγκατάσταση του εξοπλισµού µέτρησης
 
  Τα εργαστηριακά όργανα και οι καθετήρες δειγµατοληψίας πρέπει να εγκαθίστανται 
όπως απαιτείται.  Ο σωλήνας εξαγωγής πρέπει να συνδέεται µε το σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής. 
 3.3. Εκκίνηση του συστήµατος αραίωσης και του κινητήρα
 
  Η εκκίνηση και η προθέρµανση του συστήµατος αραίωσης και του κινητήρα πρέπει να 
πραγµατοποιούνται µέχρι να σταθεροποιηθούν όλες οι θερµοκρασίες και οι πιέσεις στη µέγιστη ισχύ, σύµφωνα µε τις υποδείξεις του κατασκευαστή και µε τους κανόνες της ορθής τεχνικής πρακτικής. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/103
3.4. Εκκίνηση του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων (εάν έχει εφαρµογή)  
 
 Η εκκίνηση και η λειτουργία του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων πρέπει να 
πραγµατοποιείται µε ηλεκτρική διακλάδωση.  Τα επίπεδα των σωµατιδίων του αέρα αραίωσης µπορούν να προσδιοριστούν µε τη διοχέτευση αέρα αραίωσης µέσω των φίλτρων σωµατιδίων.  Αν χρησιµοποιείται φιλτραρισµένος αέρας αραίωσης, µπορεί να γίνεται µια µέτρηση πριν ή µετά τη δοκιµή.  Αν ο αέρας αραίωσης δεν είναι φιλτραρισµένος, µπορούν να γίνονται µετρήσεις κατά την έναρξη και τη λήξη του κύκλου και να υπολογίζεται ο µέσος όρος των τιµών.  
 3.5. Ρύθµιση του συστήµατος αραίωσης πλήρους ροής
 
  Η συνολική ροή αραιωµένου καυσαερίου πρέπει να ρυθµίζεται έτσι ώστε να 
εξουδετερώνεται η συµπύκνωση υδρατµών στο σύστηµα και να λαµβάνεται στο µέτωπο του φίλτρου µέγιστη θερµοκρασία 325 K (52°C) ή µικρότερη (βλ. παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 2.3.1, DT). 
 3.6. Έλεγχος των αναλυτών
 
  Οι αναλυτές εκποµπών πρέπει να ρυθµίζονται στο µηδέν και στο µέγιστο της κλίµακάς 
τους.  Εάν χρησιµοποιούνται σάκοι δειγµατοληψίας, αυτοί θα πρέπει να εκκενώνονται. 
 3.7. ∆ιαδικασία εκκίνησης του κινητήρα
 
  Ο σταθεροποιηµένος κινητήρας πρέπει να τίθεται σε κίνηση σύµφωνα µε τη διαδικασία 
εκκίνησης που υποδεικνύει ο κατασκευαστής, όπως αυτή περιγράφεται στο εγχειρίδιο του κατόχου του κινητήρα, µε τη βοήθεια είτε κινητήρα εκκίνησης ή δυναµοµέτρου.  Προαιρετικά, η δοκιµή µπορεί να αρχίζει απευθείας από το στάδιο προετοιµασίας του κινητήρα, χωρίς να σβήσει αυτός, όταν φθάσει τον αριθµό στροφών άφορτης λειτουργίας. 
 3.8. Κύκλος δοκιµής
 
 3.8.1. Αλληλουχία σταδίων της δοκιµής   Η αλληλουχία των σταδίων της δοκιµής πρέπει να αρχίζει όταν ο κινητήρας φθάσει να 
λειτουργεί στις στροφές άφορτης λειτουργίας.  Η δοκιµή πρέπει να ακολουθεί τον κύκλο αναφοράς, όπως αυτός ορίζεται στο σηµείο 2 του παρόντος προσαρτήµατος.  Οι εντολές ρύθµισης του αριθµού στροφών και της ροπής του κινητήρα πρέπει να δίδονται ανά διαστήµατα 5 Hz ή µεγαλύτερα (συνιστάται ανά 10 Hz).  Η ανάδραση στροφών και ροπής του κινητήρα πρέπει να καταγράφεται τουλάχιστον ανά δευτερόλεπτο στη διάρκεια του κύκλου δοκιµής, οι δε ενδείξεις µπορούν να φιλτράρονται ηλεκτρονικά. 
 3.8.2. Απόκριση του αναλυτή   Aν ο κύκλος αρχίζει απευθείας από το στάδιο προετοιµασίας, κατά την εκκίνηση του L 375/104 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
κινητήρα ή της αλληλουχίας των σταδίων της δοκιµής πρέπει να τίθενται ταυτόχρονα 
σε λειτουργία οι συσκευές µέτρησης: 
  
– έναρξη συλλογής ή ανάλυσης του αέρα αραίωσης, 
– έναρξη συλλογής ή ανάλυσης του αραιωµένου καυσαερίου, 
– έναρξη µέτρησης της ποσότητας του αραιωµένου καυσαερίου (CVS) και των 
απαιτουµένων θερµοκρασιών και πιέσεων, 
– έναρξη καταγραφής των δεδοµένων ανάδρασης στροφών και ροπής του 
δυναµοµέτρου. 
   Τα HC και NO
x πρέπει να µετρώνται συνεχώς στο κανάλι αραίωσης µε συχνότητα 2 
Hz.  Οι µέσες συγκεντρώσεις πρέπει να προσδιορίζονται µε ολοκλήρωση των ενδείξεων του αναλυτή στο σύνολο του κύκλου δοκιµής.  Ο χρόνος απόκρισης του συστήµατος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 20 δευτερόλεπτα και πρέπει να συντονίζεται, αν χρειάζεται, µε τυχόν διακυµάνσεις της ροής CVS και εκτροπές του χρόνου δειγµατοληψίας/κύκλου δοκιµής.  Τα CO, CO
2, NMHC και CH 4 πρέπει να προσδιορίζονται µε ολοκλήρωση ή 
µε ανάλυση των συγκεντρώσεων στο σάκο δειγµατοληψίας που συλλέγεται σε όλη τη διάρκεια του κύκλου.  Οι συγκεντρώσεις των αέριων ρύπων στον αέρα αραίωσης πρέπει να προσδιορίζονται µε ολοκλήρωση ή µε συλλογή στο σάκκο του υποβάθρου.  Όλες οι λοιπές τιµές πρέπει να καταγράφονται µε ρυθµό µίας τουλάχιστον µέτρησης ανά δευτερόλεπτο (1 Hz). 
 3.8.3. ∆ειγµατοληψία σωµατιδίων (ανά περίπτωση)   Αν ο κύκλος αρχίζει απευθείας από το στάδιο της προετοιµασίας, κατά την εκκίνηση 
του κινητήρα ή της αλληλουχίας των σταδίων της δοκιµής το σύστηµα δειγµατοληψίας σωµατιδίων πρέπει να τοποθετείται από τη θέση ηλεκτρικής διακλάδωσης στη θέση συλλογής σωµατιδίων.  
    Αν δεν εφαρµόζεται αντιστάθµιση ροής, η(οι) αντλία(ες) δειγµατοληψίας πρέπει να 
ρυθµίζεται(ονται) έτσι ώστε η παροχή διαά µέσου του καθετήρα δειγµατοληψίας ή του σωλήνα µεταφοράς να διατηρείται εντός του ±5 % της ρυθµισµένης παροχής.  Αν εφαρµόζεται αντιστάθµιση ροής (δηλ. αναλογικός έλεγχος της ροής δείγµατος), πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο λόγος της ροής του κυρίως αγωγού προς τη ροή του δείγµατος σωµατιδίων δεν µεταβάλλεται κατά περισσότερο από το ± 5% της ρυθµισµένης του τιµής (µε εξαίρεση τα 10 πρώτα δευτερόλεπτα της δειγµατοληψίας). 
   
Σηµείωση
: Στη λειτουργία διπλής αραίωσης, ροή δείγµατος είναι η καθαρή  
  διαφορά µεταξύ της παροχής δια µέσου των φίλτρων των δειγµάτων   και της παροχής του αέρα βοηθητικής αραίωσης. 
    Πρέπει να καταγράφεται η µέση θερµοκρασία και η µέση πίεση στον(ους) µετρητή(ές) 
αερίων ή στο στόµιο εισόδου των οργάνων ροής.  Αν η ρυθµισµένη παροχή δεν µπορεί να διατηρηθεί σε ολόκληρη τη διάρκεια του κύκλου (µε απόκλιση ± 5 %) εξαιτίας υπερφόρτισης των φίλτρων σωµατιδίων, η δοκιµή πρέπει να ακυρώνεται.  Η δοκιµή πρέπει να επαναλαµβάνεται µε χρήση χαµηλότερης παροχής και/ή µε φίλτρο 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/105
µεγαλύτερης διαµέτρου. 
 
3.8.4. ∆ιακοπή λειτουργίας του κινητήρα   Αν ο κινητήρας σταµατήσει οποιαδήποτε στιγµή κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιµής, 
πρέπει να υποβάλλεται σε νέα προετοιµασία και να τίθεται εκ νέου σε λειτουργία και η δοκιµή να επαναλαµβάνεται.  Αν κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιµής παρουσιαστεί δυσλειτουργία σε οποιοδήποτε όργανο του απαιτούµενου εξοπλισµού, η δοκιµή πρέπει να ακυρώνεται. 
 3.8.5. Λειτουργίες µετά τη δοκιµή   Με την ολοκλήρωση της δοκιµής, πρέπει να διακόπτεται η µέτρηση του όγκου του 
αραιωµένου καυσαερίου, η ροή αερίου στους σάκους συλλογής και η αντλία δειγµατοληψίας σωµατιδίων.  Για συστήµατα αναλυτή µε ολοκληρωτή, η δειγµατοληψία πρέπει να συνεχίζεται µέχρι την πάροδο των χρόνων απόκρισης του συστήµατος. 
   Στην περίπτωση που χρησιµοποιούνται σάκοι συλλογής, οι συγκεντρώσεις τους πρέπει 
να αναλύονται το συντοµότερο δυνατόν και οπωσδήποτε το αργότερο 20 λεπτά µετά τη λήξη του κύκλου δοκιµής. 
   Μετά τη δοκιµή εκποµπών, πρέπει να χρησιµοποιείται αέριο µηδενισµού της κλίµακας 
και το ίδιο αέριο βαθµονόµησης για τον επανέλεγχο των αναλυτών.  Η δοκιµή θεωρείται αποδεκτή αν η διαφορά µεταξύ των αποτελεσµάτων πριν και µετά τη δοκιµή είναι µικρότερη του 2% της τιµής του αερίου προσδιορισµού του µέγιστου της κλίµακας. 
   Προκειµένου για κινητήρες ντίζελ µόνον, τα φίλτρα σωµατιδίων πρέπει να 
επαναφέρονται στο θάλαµο ζύγισης το αργότερο µία ώρα µετά την ολοκλήρωση της δοκιµής και να υποβάλλονται σε προετοιµασία µέσα σε κλειστό, αλλά όχι σφραγισµένο, τρυβλίο Petri για µία ώρα τουλάχιστον, όχι όµως περισσότερο από 80 ώρες πριν από τη ζύγιση. 
 3.9. Επαλήθευση της εκτέλεσης της δοκιµής
 
 3.9.1. Μετατόπιση δεδοµένων   Προκειµένου να ελαχιστοποιείται η στρέβλωση που προκαλεί η χρονική υστέρηση 
µεταξύ των τιµών ανάδρασης και αυτών του κύκλου αναφοράς, ολόκληρη η ακολουθία των ενδείξεων ανάδρασης των στροφών και της ροπής κινητήρα µπορεί να προωθείται ή να καθυστερεί χρονικά σε σχέση µε την ακολουθία των στροφών και της ροπής αναφοράς.  Αν µετατοπίζονται οι ενδείξεις ανάδρασης, πρέπει να µετατοπίζονται στην ίδια απόσταση και προς την ίδια κατεύθυνση τόσο οι στροφές όσο και η ροπή. 
 L 375/106 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
3.9.2. Υπολογισµός του έργου κύκλου 
  Το πραγµατικό έργο κύκλου W
act (σε kWh) πρέπει να υπολογίζεται µε χρήση όλων των 
καταγραµµένων ζευγών τιµών στροφών και ροπής ανάδρασης του κινητήρα.  Αυτό πρέπει να γίνεται ύστερα από τυχόν µετατόπιση των δεδοµένων ανάδρασης, εφόσον επιλέγεται αυτή η δυνατότητα.  Το πραγµατικό έργο κύκλου W
act χρησιµοποιείται για 
τη σύγκριση µε το έργο του κύκλου αναφοράς W ref και για τον υπολογισµό των ειδικών 
εκποµπών της πέδησης (βλ. σηµεία 4.4 και 5.2).  Η ίδια µεθοδολογία πρέπει να χρησιµοποιείται για την ολοκλήρωση τόσο της ισχύος αναφοράς όσο και της πραγµατικής ισχύος του κινητήρα.  Αν πρέπει να προσδιοριστούν τιµές µεταξύ παρακείµενων τιµών αναφοράς ή παρακείµενων µετρούµενων τιµών, πρέπει να χρησιµοποιείται γραµµική παρεµβολή. 
   Για την ολοκλήρωση του έργου κύκλου αναφοράς και του πραγµατικού έργου κύκλου, 
πρέπει να µηδενίζονται και να περιλαµβάνονται όλες οι αρνητικές τιµές των ροπών.  Αν η ολοκλήρωση διενεργείται µε συχνότητα µικρότερη των 5 Hertz και αν, στη διάρκεια δεδοµένου χρονικού διαστήµατος, η τιµή της ροπής µεταβάλλεται από θετική σε αρνητική ή από αρνητική σε θετική, το αρνητικό µέρος πρέπει να υπολογίζεται και να µηδενίζεται.  Το θετικό µέρος πρέπει να περιλαµβάνεται στην τιµή του ολοκληρώµατος. 
  Το W
act πρέπει να κυµαίνεται µεταξύ -15% και + 5% του W ref. 
 3.9.3. Στατιστική επικύρωσης του κύκλου δοκιµής   Πρέπει να διενεργούνται γραµµικές παλινδροµήσεις των τιµών ανάδρασης επί των 
τιµών αναφοράς για τις στροφές, τη ροπή και την ισχύ.  Αυτό πρέπει να γίνεται ύστερα από την τυχόν µετατόπιση των δεδοµένων ανάδρασης, εφόσον επιλέγεται αυτή η δυνατότητα.  Πρέπει να χρησιµοποιείται η µέθοδος των ελαχίστων τετραγώνων, ενώ η εξίσωση της γραµµής που διέρχεται από τα περισσότερα σηµεία έχει τη µορφή: 
      
y  =  mx + b 
 όπου:   
 y  = τιµή ανάδρασης (πραγµατική) στροφών (min
-1), ροπής (Nm) ή ισχύος (kW) 
 m  = κλίση της καµπύλης παλινδρόµησης  x  = τιµή αναφοράς στροφών (min
-1), ροπής (Nm) ή ισχύος (kW) 
 b  = σηµείο τοµής του y µε την καµπύλη παλινδρόµησης   Για κάθε καµπύλη παλινδρόµησης πρέπει να υπολογίζονται το τυπικό σφάλµα 
εκτίµησης (SE) του y επί του x καθώς και ο συντελεστής προσδιορισµού (r
2). 
   Συνιστάται η ανάλυση αυτή να διενεργείται στο 1 Hertz.  Όλες οι αρνητικές τιµές της 
ροπής αναφοράς και οι αντίστοιχες τιµές ανάδρασης πρέπει να διαγράφονται από τον υπολογισµό στατιστικής επικύρωσης της ροπής και της ισχύος του κύκλου.  Προκειµένου να θεωρηθεί η δοκιµή έγκυρη, πρέπει να ικανοποιούνται τα κριτήρια του πίνακα 6. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/107
Πίνακας 6 :  Ανοχές της καµπύλης παλινδρόµησης 
 
 Στροφές  Ροπή Ισχύς 
Τυπικό σφάλµα εκτίµησης (SE) 
του Y επί X  µέγιστο 100 min-
1 13% κατ’ ανώτατο όριο (15 %) της µέγιστης ροπής κινητήρα στο διάγραµµα ισχύος  8% κατ’ ανώτατο όριο (15%) της µεγίστης ισχύος κινητήρα στο διάγραµµα ισχύος  
Κλίση της καµπύλης παλινδρόµησης, m  0,95 έως 1,03  0,83 – 1,03 0,89 – 1,03 
(0,83 – 1,03)  
Συντελεστής προσδιορισµού, r2 ελάχιστο 0,9700 (ελάχιστο 0,9500) ελάχιστο 0,8800 (ελάχιστο 0,7500)  ελάχιστο 0,9100 (ελάχιστο 0,7500)  
Σηµείο τοµής του Y µε την καµπύλη παλινδρόµησης, b  ± 50 min
-1 ± 20 Nm ή ± 2% (± 20 Nm ή ± 3%) της µέγιστης ροπής, όποια είναι µεγαλύτερη  ± 4 kW ή ± 2% (± 4 kW ή ± 3%) της µέγιστης ισχύος, όποια είναι µεγαλύτερη  
  Μέχρι την 1η Οκτωβρίου 2005, επιτρέπεται να χρησιµοποιούνται για τη δοκιµή 
έγκρισης τύπου κινητήρων αερίου τα µεγέθη που αναφέρονται εντός παρενθέσεων. 
  Πίνακας 7
: Επιτρεπόµενες διαγραφές σηµείων από την ανάλυση παλινδρόµησης 
 
Κατάσταση  Σηµεία προς 
διαγραφή 
Πλήρες φορτίο και ροπή ανάδρασης ≠ ροπή αναφοράς  Ροπή και/ή ισχύς  
Μηδενικό φορτίο, όχι σηµείο άφορτης λειτουργίας και ροπή ανάδρασης > ροπή αναφοράς  Ροπή και/ή ισχύς  
Μηδενικό φορτίο/«γκάζι» κλειστό, σηµείο άφορτης λειτουργίας και στροφές > στροφές άφορτης λειτουργίας αναφοράς  Στροφές και/ή ισχύς  
  4. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ  4.1. Προσδιορισµός της ροής του αραιωµένου καυσαερίου
 
  Η συνολική ροή του αραιωµένου καυσαερίου στη διάρκεια του κύκλου (kg/δοκιµή) 
πρέπει να υπολογίζεται από τις τιµές των µετρήσεων ολόκληρου του κύκλου και από τα αντίστοιχα δεδοµένα βαθµονόµησης της συσκευής µέτρησης της ροής (V
0 για PDP ή 
K V για CFV, όπως προσδιορίζονται στο παράρτηµα 4 προσάρτηµα 5 σηµείο 2).  Πρέπει 
να εφαρµόζονται οι ακόλουθοι τύποι, αν η θερµοκρασία του αραιωµένου καυσαερίου παραµένει σταθερή στη διάρκεια του κύκλου µε τη χρήση εναλλάκτη θερµότητας (± 6 K για PDP-CVS, ± 11 K για CFV-CVS, βλ. παράρτηµα 4 προσάρτηµα 6 σηµείο 2.3).    
   Για σύστηµα PDP-CVS L 375/108 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  
 M TOTW  =  1.293 * V 0 * N P * (p B - p 1) * 273 / (101,3 * T) 
    όπου:    M
TOTW  = µάζα του αραιωµένου καυσαερίου σε υγρή βάση καθ’ όλο τον κύκλο, σε kg 
 V 0 =  όγκος των αντλούµενων αερίων ανά περιστροφή υπό συνθήκες της δοκιµής,σε 
m³/περιστροφή 
 N P =  σύνολο περιστροφών αντλίας ανά δοκιµή 
 p B =  ατµοσφαιρική πίεση στον θάλαµο δοκιµής, σε kPa 
 p 1 =  πίεση αντίθλιψης κάτω της ατµοσφαιρικής στο στόµιο εισόδου της αντλίας, σε 
kPa 
 T =  µέση θερµοκρασία του αραιωµένου καυσαερίου στο στόµιο εισόδου της 
αντλίας καθ’ όλο τον κύκλο, σε Κ 
   Για το σύστηµα CFV-CVS   
M
TOTW  = 1,293 * t * K v * p A / T 0,5 
   όπου:     M
TOTW  = µάζα του αραιωµένου καυσαερίου σε υγρή βάση καθ’ όλο τον κύκλο, σε kg 
 t = χρόνος κύκλου, σε s 
 K V = συντελεστής βαθµονόµησης του βεντούρι κρίσιµης ροής 
υπό κανονικές συνθήκες,  
 p A = απόλυτη πίεση στο στόµιο εισόδου του βεντούρι, σε kPa 
 T = απόλυτη θερµοκρασία στο στόµιο εισόδου του βεντούρι, σε K    Αν εφαρµόζεται σύστηµα αντιστάθµισης ροής (δηλ. χωρίς εναλλάκτη θερµότητας), 
πρέπει να υπολογίζονται οι στιγµιαίες εκποµπές µάζας και να εξάγεται το ολοκλήρωµά τους για ολόκληρο τον κύκλο.  Στην περίπτωση αυτή, η στιγµιαία µάζα του αραιωµένου καυσαερίου πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: 
   Για σύστηµα PDP-CVS:   
M
TOTW,i  = 1,293 * V 0 * N P,i * (p B - p 1) * 273 / (101,3 ≅ T) 
    όπου:    M
TOTW,i  = στιγµιαία µάζα του αραιωµένου καυσαερίου σε υγρή βάση, σε kg 
 N P,i = συνολικές περιστροφές της αντλίας ανά µεσοδιάστηµα 
   Για σύστηµα CFV-CVS:    M
TOTW,i  = 1,293 * ∆t i * K V * p A / T 0,5  
  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/109
 όπου: 
  
 M TOTW,i  = στιγµιαία µάζα του αραιωµένου καυσαερίου σε υγρή βάση, σε kg 
 ∆ti = µεσοδιάστηµα, σε s    Αν η συνολική µάζα δείγµατος σωµατιδίων (MSAM) και αερίων ρύπων υπερβαίνει το 
0,5% της συνολικής ροής CVS (MTOTW), η ροή CVS πρέπει να διορθώνεται για τα MSAM ή η ροή δείγµατος σωµατιδίων να επαναφέρεται σε CVS πριν από τη συσκευή µέτρησης της ροής (PDP ή CFV). 
 4.2. ∆ιόρθωση υγρασίας για τα NO
x 
  ∆εδοµένου ότι οι εκποµπές NO
x εξαρτώνται από τις συνθήκες του αέρα του 
περιβάλλοντος, η συγκέντρωση NO x πρέπει να διορθώνεται µε το συντελεστή που 
δίδεται από τον ακόλουθο τύπο, ώστε να λαµβάνεται υπόψη η υγρασία του περιβάλλοντος: 
  α) για κινητήρες ντίζελ: 
)71,10 ( 0182,011
,− ∗ −=
aD HHK  
  β) για κινητήρες αερίου: 
)71,10 ( 0329,011
,− ∗ −=
aG HHK  
    όπου:    H
a = υγρασία του αέρα εισαγωγής, g νερού ανά kg ξηρού αέρα, 
  που ισούται µε: 
210220,6
−∗∗−∗∗=
a a Ba a
aRpppRH  
  R
a  = σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής, % 
 p a  = τάση κορεσµένων ατµών του αέρα εισαγωγής, kPa 
 p B  = συνολική βαροµετρική πίεση, σε kPa 
  4.3. Υπολογισµός της ροής µάζας εκποµπών
 
 4.3.1. Συστήµατα µε σταθερή ροή µάζας   Για συστήµατα µε εναλλάκτη θερµότητας, η µάζα των ρύπων (g/δοκιµή) πρέπει να 
προσδιορίζεται µε τις ακόλουθες εξισώσεις: 
   L 375/110 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
1) µάζα NO x = 0,001587 · NOx conc · K H,D · M TOTW   (για κινητήρες ντίζελ) 
  
 2) µάζα NO x = 0,001587 · NOx conc · K H,G · M TOTW   (για κινητήρες αερίου) 
  3) µάζα CO = 0,000966 · CO conc  · M
TOTW  
   4) µάζα HC = 0,000479 · HC conc  · M
TOTW '  (για κινητήρες ντίζελ) 
   5) µάζα HC = 0,000502 · HC conc  · M
TOTW '  (για κινητήρες υγραερίου) 
  6) µάζα HC = 0,000552 · HC conc · M
TOTW '  (για κινητήρες φυσικού 
          αερίου) 
  7) µάζα NMHC = 0,000479 · NMHC conc · M
TOTW '  (για κινητήρες ντίζελ) 
   8) µάζα NMHC = 0,000502 · NMHC conc · M
TOTW '  (για κινητήρες υγραερίου) 
  9) µάζα NMHC = 0,000516 * NMHC conc * M
TOTW '  (για κινητήρες φυσικού 
          αερίου) 
   10) µάζα CH
4 = 0,000552 * CH 4 conc * M TOTW    (για κινητήρες φυσικού 
          αερίου) 
 
όπου: 
  NO
x conc, CO conc, HC conc, 4 /NMHC conc, CH 4 conc = µέσες συγκεντρώσεις µε 
διόρθωση υποβάθρου καθ’ όλο τον κύκλο από ολοκλήρωση (υποχ ρεωτική για 
τα NO x και HC) ή µέτρηση σάκου, σε ppm. 
 
 M TOTW  = συνολική µάζα αραιωµένου καυσαερίου καθ’ όλο τον κύκλο, όπως 
προσδιορίζεται στο σηµείο 4.1., σε kg 
 
K H,D  =  συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για κινητήρες ντίζελ, όπως προσδιορίζεται 
στο σηµείο 4.2., µε βάση τη σταθµισµένη για όλο τον κύκλο υγρασία του αέρα εισαγωγής 
  K
H,G   =  συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για κινητήρες αερίου, όπως προσδιορίζεται 
στο σηµείο 4.2., µε βάση τη σταθµισµένη για όλο τον κύκλο υγρασία του αέρα εισαγωγής 
  Οι συγκεντρώσεις που µετρώνται σε ξηρά βάση πρέπει να µετατρέπονται σε υγρή βάση, 
σύµφωνα µε το παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 4.2. 
 
                    
 
4 / Βασιζόµενη σε ισοδύναµα C1. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/111
Ο προσδιορισµός των NMHC conc και CH 4 conc εξαρτάται από τη µέθοδο που εφαρµόζεται 
(βλέπε παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 3.3.4.).  Οι δύο συγκεντρώσεις πρέπει να 
προσδιορίζονται ως εξής, αφαιρώντας το CH 4 από τους HC για τον προσδιορισµό 
τωνNMHC conc: 
   α) µέθοδος GC  
NMHC
conc = HC conc - CH 4 conc 
 
CH 4 conc = η µετρηθείσα 
  β) µέθοδος NMC  
M EM
concCE- CECutter) HC(w/-) CE-(1 Cutter) HC(w/oNMHC⋅=  
    
()
M EE
conc 4,CE- CECE-1 Cutter) HC(w/o- Cutter) HC(w/CH⋅=  
  w/o Cutter = χωρίς διαχωριστή  w/ Cutter = µε διαχωριστή    όπου:    HC (µε διαχωριστή) = συγκέντρωση HC µε ροή του δείγµατος αερίων δια µέσου του 
NMC 
 
HC (χωρίς διαχωριστή)  = συγκέντρωση HC µε παράκαµψη του NMC από το δείγµα 
αερίων 
 
CE
M = απόδοση ως προς το µεθάν ιο, όπως προσδιορίζεται στο παράρτηµα 
4, προσάρτηµα 5, σηµείο 1.8.4.1. 
 
CE E = απόδοση ως προς το µεθάν ιο, όπως προσδιορίζεται στο παράρτηµα 
4, προσάρτηµα 5, σηµείο 1.8.4.2. 
 
 4.3.1.1. Προσδιορισµός των συγκεντρώσεων µε διόρθωση υποβάθρου    Η µέση συγκέντρωση αερίων ρύπων εκ του περιβάλλοντος στον αέρα αραίωσης πρέπει να 
αφαιρείται από τις µετρούµενες συγκεντρώσεις, ώστε να προκύψουν οι καθαρές συγκεντρώσεις των ρύπων.  Οι µέσες τιµές των συγκεντρώσεων περιβάλλοντος µπορούν να προσδιοριστούν µε τη µέθοδο των σάκων δείγµατος ή µε συνεχείς µετρήσεις µε ολοκλήρωση.  Πρέπει να χρησιµοποιείται ο ακόλουθος τύπος: L 375/112 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
conc = conc e - conc d · (1 - (1/DF)) 
  
 όπου:    conc = συγκέντρωση του εκάστοτε ρύπου στο αραιωµένο καυσαέριο, διορθωµένη κατά 
την ποσότητα του ρύπου αυτού που περιέχεται στον αέρα αραίωσης, σε ppm· 
  conc
e = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου µετρηµένη στο αραιωµένο καυσαέριο, σε 
ppm 
  conc
d = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου µετρηµένη στον αέρα αραίωσης, σε ppm 
  DF = συντελεστής αραίωσης 
 
 Ο συντελεστής αραίωσης υπολογίζεται ως εξής: 
 
-4
conce conce conce 2,S
10) CO (HC COFDF
⋅ + +=  
  όπου:    CO
2,conce  = συγκέντρωση CO 2 στο αραιωµένο καυσαέριο, σε % κατ' όγκο· 
  HC
conce  = συγκέντρωση HC στο αραιωµένο καυσαέριο, σε ppm C1 
  CO
conce  = συγκέντρωση CO στο αραιωµένο καυσαέριο, σε ppm· 
   F
S = στοιχειοµετρικός συντελεστής 
  Οι συγκεντρώσεις που µετρώνται σε ξηρά βάση πρέπει να µετατρέπονται σε υγρή βάση, 
σύµφωνα µε το παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 4.2. 
   Ο στοιχειοµετρικός συντελεστής πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: 
⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛+ ⋅ + +⋅ =
4yx 3,762yxx100Fs 
 όπου: 
   x,y   = σύνθεση καυσίµου C
xH y 
   Εναλλακτικώς, και στην περίπτωση που δεν είναι γνωστή η σύνθεση του καυσίµου, 
µπορούν να χρησιµοποιηθούν οι εξής στοιχειοµετρικοί συντελεστές: 
  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/113
 F S (ντίζελ) = 13,4 
 F S (υγραέριο) = 11,6 
 F S (φυσικό αέριο) = 9,5 
 
4.3.2. Συστήµατα µε αντιστάθµιση ροής   Για συστήµατα χωρίς εναλλάκτη θερµότητας, η µάζα των ρύπων (g/δοκιµή) πρέπει να 
προσδιορίζεται µε υπολογισµό των στιγµιαίων εκποµπών µάζας και ολοκλήρωση των στιγµιαίων τιµών ολοκλήρου του κύκλου. Επίσης η διόρθωση υποβάθρου πρέπει να εφαρµόζεται απευθείας στην τιµή της στιγµιαίας συγκέντρωσης. Πρέπει να εφαρµόζονται οι ακόλουθοι τύποι: 
   
1) NO
x mass = 
() () () ∑
=× × − × × − × × ×n
1 iD H, concd TOTW D H, i conce, i TOTW, K 0,001587 1/DF 1 NOx M K 0,001587 NOx M  
(για κινητήρες ντίζελ) 
2) NO x mass = 
() () () ∑
=× × − × × − × × ×n
1 iG H, concd TOTW G H, i conce, i TOTW, K 0,001587 1/DF 1 NOx M K 0,001587 NOx M  
(για κινητήρες αερίου) 
3) CO mass = 
() () () ∑
=× −× × − × ×n
1 iconcd TOTW i conce, i TOTW, 0,000966 1/DF1 CO M 0,000966 CO M  
4) HC mass = 
() () () ∑
=× −× × − × ×n
1 iconcd TOTW i conce, i TOTW, 0,000479 1/DF1 HC M 0,000479 HC M  
(για κινητήρες ντίζελ) 
5) HC mass = 
() () () ∑
=× −× × − × ×n
1 iconcd TOTW i conce, i TOTW, 0,000502 1/DF1 HC M 0,000502 HC M  
(για κινητήρες υγραερίου) 
6) HC mass = 
() () () ∑
=× −× × − × ×n
1 iconcd TOTW i conce, i TOTW, 0,000552 1/DF1 HC M 0,000552 HC M  
(για κινητήρες φυσικού αερίου) 
 
7) NMHC mass = 
() () () ∑
=× −× × − × ×n
1 iconcd TOTW i conce, i TOTW, 0,000479 1/DF1 NMHC M 0,000479 NMHC M  
(για κινητήρες ντίζελ) 
8) NMHC mass = 
() () () ∑
=× −× × − × ×n
1 iconcd TOTW i conce, i TOTW, 0,000502 1/DF1 NMHC M 0,000502 NMHC M  
(για κινητήρες υγραερίου) L 375/114 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
9) NMHC mass = 
() () () ∑
=× −× × − × ×n
1 iconcd TOTW i conce, i TOTW, 0,000516 1/DF1 NMHC M 0,000516 NMHC M  
(για κινητήρες φυσικού αερίου) 
10) CH 4 mass = 
() () () ∑
=× − × − × ×n
1 iconcd  4 TOTW i conce,  4 i TOTW, 0,000552 1/DF1* CH M 0,000552 CH M  
(για κινητήρες φυσικού αερίου) 
 
 όπου:   conc
e = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου µετρηµένη στο αραιωµένο καυσαέριο, 
σε ppm 
  conc
d = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου µετρηµένη στον αέρα αραίωσης, σε 
ppm 
  M
TOTW,i  = στιγµιαία µάζα του αραιωµένου καυσαερίου (βλέπε σηµείο 4.1.), σε kg 
  M
TOTW  = συνολική µάζα του αραιωµέν ου καυσαερίου ολόκληρου του κύκλου (βλέπε 
σηµείο 4.1.), σε kg· 
  K
H,D = συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για κινητήρες ντίζελ, όπως 
προσδιορίζεται στο σηµείο 4.2., µε βάση τη σταθµισµένη για όλο τον κύκλο 
υγρασία του αέρα εισαγωγής 
  K
H,G = συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για κινητήρες αερίου, όπως 
προσδιορίζεται στο σηµείο 4.2., µε βάση τη σταθµισµένη για όλο τον κύκλο 
υγρασία του αέρα εισαγωγής 
  DF = συντελεστής αραίωσης, όπως προσδιορίζεται στο σηµείο 4.3.1.1.  4.4. Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών   Οι εκποµπές (g/kWh) πρέπει να υπολογίζονται για τα επιµέρους συστατικά, όπως 
απαιτείται σύµφωνα µε τις παραγράφους 5.2.1. και 5.2.2. για την αντίστοιχη τεχνολογία κινητήρα, µε τον ακόλουθο τρόπο: 
 
 
act mass x /W NOx NO =  (για κινητήρες ντίζελ και αερίου) 
 act mass/W COCO=  (για κινητήρες ντίζελ και αερίου) 
 act mass/W HCHC=  (για κινητήρες ντίζελ και αερίου) 
 act mass/W NMHC NMHC =  (για κινητήρες ντίζελ και αερίου) 
 act 4mass 4 /W CH CH =  (για κινητήρες φυσικού αερίου) 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/115
 
 όπου:    W
act  = πραγµατικό έργο κύκλου, όπως ορίζεται στο σηµείο 3.9.2., σε kWh. 
 5. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΣΩΜΑΤΙ∆ΙΩΝ (ΕΦΟΣΟΝ ΕΝ∆ΕΙΚΝΥΤΑΙ)  5.1. Υπολογισµός της ροής µάζας
 
  Η µάζα σωµατιδίων (g/δοκιµή) πρέπει να υπολογίζεται ως εξής:   
PT
mass  = 1000M
MMTOTW
SAMf∗  
  όπου:   M
f = µάζα σωµατιδίων, που έχει ληφθεί ως δείγµα στο σύνολο του κύκλου, σε mg 
  M
TOTW  = συνολική µάζα αραιωµένου καυσαερίου καθ’ όλο τον κύκλο, όπως 
προσδιορίζεται στο σηµείο 4.1., σε kg 
  M
SAM = µάζα αραιωµένου καυσαερίου που έχει ληφθεί από το κανάλι αραίωσης για 
 τη συλλογή σωµατιδίων, σε kg 
   και,   M
f = M f,p + M f,b, εάν ζυγίζονται χωριστά, σε mg 
  M
f,p = µάζα σωµατιδίων που συλλέγεται στο βασικό φίλτρο, σε mg 
  M
f,b = µάζα σωµατιδίων που συλλέγεται στο συµπληρωµατικό φίλτρο, σε mg 
  Αν χρησιµοποιείται σύστηµα διπλής αραίωσης, η µάζα του αέρα βοηθητικής αραίωσης 
πρέπει να αφαιρείται από τη συνολική µάζα του καυσαερίου διπλής αραίωσης, από τα οποία λαµβάνεται δείγµα µέσω των φίλτρων σωµατιδίων. 
 
M
SAM = M TOT - M SEC 
    
όπου: 
  M
TOT = µάζα καυσαερίου διπλής αραίωσης που διέρχεται µέσω του φίλτρου 
σωµατιδίων, σε kg 
  M
SEC = µάζα αέρα βοηθητικής αραίωσης, σε kg 
 L 375/116 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 Αν τα επίπεδο σωµατιδίων υποβάθρου στον αέρα αραίωσης προσδιορίζεται σύµφωνα 
µε το σηµείο 3.4., η µάζα σωµατιδίων µπορεί να υποβάλλεται σε διόρθωση υποβάθρου. 
 Στην περίπτωση αυτή, η µάζα σωµατιδίων (g/δοκιµή) πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: 
  
PT mass  = 1000M
DF11MM
MMTOTW
DILd
SAMf∗⎥
⎦⎤
⎢
⎣⎡
⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛
⎟⎠⎞⎜⎝⎛− ∗ −  
 
 όπου:   M
f, M SAM, M TOTW  = βλέπε ανωτέρω 
 M DIL  = µάζα αέρα βασικής αραίωσης, από τον οποίο λαµβάνονται  
   δείγµατα µε δειγµατολήπτη σωµατιδίων υποβάθρου, σε kg 
 
M d    =      µάζα συλλεγόµενων σωµατιδίων υποβάθρου του αέρα βασικής 
αραίωσης, σε mg 
 DF = συντελεστής αραίωσης, όπως προσδιορίζεται στο σηµείο 4.3.1.1.  5.2. Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών
 
  Οι εκποµπές σωµατιδίων (g/kWh) πρέπει να υπολογίζονται µε τον ακόλουθο τρόπο:   
act mass W/ PT PT=  
 
 όπου:    W
act = πραγµατικό έργο κύκλου, όπως προσδιορίζεται στο σηµείο 3.9.2., σε kWh. 
  
___________ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/117
Παράρτηµα 4 - Προσάρτηµα 3  
 
ΧΡΟΝΟ∆ΙΑΓΡΑΜΜΑ ∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ∆ΟΚΙΜΗ ETC 
 
Χρόνος Κανον. 
στροφές Κανον. 
ροπή Χρόνος Κανον. 
στροφέςΚανον. 
ροπή Χρόνος Κανον. 
στροφές Κανον. 
ροπή 
s % % s % % s % %
1 0 0 52 0 0 103 0 0
2 0 0 53 0 0 104 0 0
3 0 0 54 0 0 105 0 0
4 0 0 55 0 0 106 0 0
5 0 0 56 0 0 107 0 0
6 0 0 57 0 0 108 11,6 14,8
7 0 0 58 0 0 109 0 0
8 0 0 59 0 0 110 27,2 74,8
9 0 0 60 0 0 111 17 76,9
10 0 0 61 0 0 112 36 78
11 0 0 62 25,5 11,1 113 59,7 86
12 0 0 63 28,5 20,9 114 80,8 17,9
13 0 0 64 32 73,9 115 49,7 0
14 0 0 65 4 82,3 116 65,6 86
15 0 0 66 34,5 80,4 117 78,6 72,2
16 0,1 1,5 67 64,1 86 118 64,9 «m»
17 23,1 21,5 68 58 0 119 44,3 «m»
18 12,6 28,5 69 50,3 83,4 120 51,4 83,4
19 21,8 71 70 66,4 99,1 121 58,1 97
20 19,7 76,8 71 81,4 99,6 122 69,3 99,3
21 54,6 80,9 72 88,7 73,4 123 72 20,8
22 71,3 4,9 73 52,5 0 124 72,1 «m»
23 55,9 18,1 74 46,4 58,5 125 65,3 «m»
24 72 85,4 75 48,6 90,9 126 64 «m»
25 86,7 61,8 76 55,2 99,4 127 59,7 «m»
26 51,7 0 77 62,3 99 128 52,8 «m»
27 53,4 48,9 78 68,4 91,5 129 45,9 «m»
28 34,2 87,6 79 74,5 73,7 130 38,7 «m»
29 45,5 92,7 80 38 0 131 32,4 «m»
30 54,6 99,5 81 41,8 89,6 132 27 «m»
31 64,5 96,8 82 47,1 99,2 133 21,7 «m»
32 71,7 85,4 83 52,5 99,8 134 19,1 0,4
33 79,4 54,8 84 56,9 80,8 135 34,7 14
34 89,7 99,4 85 58,3 11,8 136 16,4 48,6
35 57,4 0 86 56,2 «m» 137 0 11,2
36 59,7 30,6 87 52 «m» 138 1,2 2,1
37 90,1 «m» 88 43,3 «m» 139 30,1 19,3
38 82,9 «m» 89 36,1 «m» 140 30 73,9
39 51,3 «m» 90 27,6 «m» 141 54,4 74,4
40 28,5 «m» 91 21,1 «m» 142 77,2 55,6
41 29,3 «m» 92 8 0 143 58,1 0
42 26,7 «m» 93 0 0 144 45 82,1
43 20,4 «m» 94 0 0 145 68,7 98,1
44 14,1 0 95 0 0 146 85,7 67,2
45 6,5 0 96 0 0 147 60,2 0
46 0 0 97 0 0 148 59,4 98
47 0 0 98 0 0 149 72,7 99,6
48 0 0 99 0 0 150 79,9 45
49 0 0 100 0 0 151 44,3 0
50 0 0 101 0 0 152 41,5 84,4
51 0 0 102 0 0 153 56,2 98,2L 375/118 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
Χρόνος Κανον. 
στροφές Κανον. 
ροπή Χρόνος Κανον. 
στροφέςΚανον. 
ροπή Χρόνος Κανον. 
στροφές Κανον. 
ροπή 
s % % s % % s % %
154 65,7 99,1 205 0 0 256 51,7 17
155 74,4 84,7 206 0 0 257 56,2 78,7
156 54,4 0 207 0 0 258 59,5 94,7
157 47,9 89,7 208 0 0 259 65,5 99,1
158 54,5 99,5 209 0 0 260 71,2 99,5
159 62,7 96,8 210 0 0 261 76,6 99,9
160 62,3 0 211 0 0 262 79 0
161 46,2 54,2 212 0 0 263 52,9 97,5
162 44,3 83,2 213 0 0 264 53,1 99,7
163 48,2 13,3 214 0 0 265 59 99,1
164 51 «m» 215 0 0 266 62,2 99
165 50 «m» 216 0 0 267 65 99,1
166 49,2 «m» 217 0 0 268 69 83,1
167 49,3 «m» 218 0 0 269 69,9 28,4
168 49,9 «m» 219 0 0 270 70,6 12,5
169 51,6 «m» 220 0 0 271 68,9 8,4
170 49,7 «m» 221 0 0 272 69,8 9,1
171 48,5 «m» 222 0 0 273 69,6 7
172 50,3 72,5 223 0 0 274 65,7 «m»
173 51,1 84,5 224 0 0 275 67,1 «m»
174 54,6 64,8 225 21,2 62,7 276 66,7 «m»
175 56,6 76,5 226 30,8 75,1 277 65,6 «m»
176 58 «m» 227 5,9 82,7 278 64,5 «m»
177 53,6 «m» 228 34,6 80,3 279 62,9 «m»
178 40,8 «m» 229 59,9 87 280 59,3 «m»
179 32,9 «m» 230 84,3 86,2 281 54,1 «m»
180 26,3 «m» 231 68,7 «m» 282 51,3 «m»
181 20,9 «m» 232 43,6 «m» 283 47,9 «m»
182 10 0 233 41,5 85,4 284 43,6 «m»
183 0 0 234 49,9 94,3 285 39,4 «m»
184 0 0 235 60,8 99 286 34,7 «m»
185 0 0 236 70,2 99,4 287 29,8 «m»
186 0 0 237 81,1 92,4 288 20,9 73,4
187 0 0 238 49,2 0 289 36,9 «m»
188 0 0 239 56 86,2 290 35,5 «m»
189 0 0 240 56,2 99,3 291 20,9 «m»
190 0 0 241 61,7 99 292 49,7 11,9
191 0 0 242 69,2 99,3 293 42,5 «m»
192 0 0 243 74,1 99,8 294 32 «m»
193 0 0 244 72,4 8,4 295 23,6 «m»
194 0 0 245 71,3 0 296 19,1 0
195 0 0 246 71,2 9,1 297 15,7 73,5
196 0 0 247 67,1 «m» 298 25,1 76,8
197 0 0 248 65,5 «m» 299 34,5 81,4
198 0 0 249 64,4 «m» 300 44,1 87,4
199 0 0 250 62,9 25,6 301 52,8 98,6
200 0 0 251 62,2 35,6 302 63,6 99
201 0 0 252 62,9 24,4 303 73,6 99,7
202 0 0 253 58,8 «m» 304 62,2 «m»
203 0 0 254 56,9 «m» 305 29,2 «m»
204 0 0 255 54,5 «m» 306 46,4 22
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/119
Χρόνος Κανον. 
στροφές Κανον. 
ροπή Χρόνος Κανον. 
στροφέςΚανον. 
ροπή Χρόνος Κανον. 
στροφές Κανον. 
ροπή 
s % % s % % s % %
307 47,3 13,8 358 72,6 99,6 409 56,3 72,3
308 47,2 12,5 359 82,4 99,5 410 59,7 99,1
309 47,9 11,5 360 88 99,4 411 62,3 99
310 47,8 35,5 361 46,4 0 412 67,9 99,2
311 49,2 83,3 362 53,4 95,2 413 69,5 99,3
312 52,7 96,4 363 58,4 99,2 414 73,1 99,7
313 57,4 99,2 364 61,5 99 415 77,7 99,8
314 61,8 99 365 64,8 99 416 79,7 99,7
315 66,4 60,9 366 68,1 99,2 417 82,5 99,5
316 65,8 «m» 367 73,4 99,7 418 85,3 99,4
317 59 «m» 368 73,3 29,8 419 86,6 99,4
318 50,7 «m» 369 73,5 14,6 420 89,4 99,4
319 41,8 «m» 370 68,3 0 421 62,2 0
320 34,7 «m» 371 45,4 49,9 422 52,7 96,4
321 28,7 «m» 372 47,2 75,7 423 50,2 99,8
322 25,2 «m» 373 44,5 9 424 49,3 99,6
323 43 24,8 374 47,8 10,3 425 52,2 99,8
324 38,7 0 375 46,8 15,9 426 51,3 100
325 48,1 31,9 376 46,9 12,7 427 51,3 100
326 40,3 61 377 46,8 8,9 428 51,1 100
327 42,4 52,1 378 46,1 6,2 429 51,1 100
328 46,4 47,7 379 46,1 «m» 430 51,8 99,9
329 46,9 30,7 380 45,5 «m» 431 51,3 100
330 46,1 23,1 381 44,7 «m» 432 51,1 100
331 45,7 23,2 382 43,8 «m» 433 51,3 100
332 45,5 31,9 383 41 «m» 434 52,3 99,8
333 46,4 73,6 384 41,1 6,4 435 52,9 99,7
334 51,3 60,7 385 38 6,3 436 53,8 99,6
335 51,3 51,1 386 35,9 0,3 437 51,7 99,9
336 53,2 46,8 387 33,5 0 438 53,5 99,6
337 53,9 50 388 53,1 48,9 439 52 99,8
338 53,4 52,1 389 48,3 «m» 440 51,7 99,9
339 53,8 45,7 390 49,9 «m» 441 53,2 99,7
340 50,6 22,1 391 48 «m» 442 54,2 99,5
341 47,8 26 392 45,3 «m» 443 55,2 99,4
342 41,6 17,8 393 41,6 3,1 444 53,8 99,6
343 38,7 29,8 394 44,3 79 445 53,1 99,7
344 35,9 71,6 395 44,3 89,5 446 55 99,4
345 34,6 47,3 396 43,4 98,8 447 57 99,2
346 34,8 80,3 397 44,3 98,9 448 61,5 99
347 35,9 87,2 398 43 98,8 449 59,4 5,7
348 38,8 90,8 399 42,2 98,8 450 59 0
349 41,5 94,7 400 42,7 98,8 451 57,3 59,8
350 47,1 99,2 401 45 99 452 64,1 99
351 53,1 99,7 402 43,6 98,9 453 70,9 90,5
352 46,4 0 403 42,2 98,8 454 58 0
353 42,5 0,7 404 44,8 99 455 41,5 59,8
354 43,6 58,6 405 43,4 98,8 456 44,1 92,6
355 47,1 87,5 406 45 99 457 46,8 99,2
356 54,1 99,5 407 42,2 54,3 458 47,2 99,3
357 62,9 99 408 61,2 31,9 459 51 100L 375/120 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
Χρόνος Κανον. 
στροφές Κανον. 
ροπή Χρόνος Κανον. 
στροφέςΚανον. 
ροπή Χρόνος Κανον. 
στροφές Κανον. 
ροπή 
s % % s % % s % %
460 53,2 99,7 511 0 0 562 58,7 «m»
461 53,1 99,7 512 0 0 563 56 «m»
462 55,9 53,1 513 0 0 564 53,9 «m»
463 53,9 13,9 514 30,5 25,6 565 52,1 «m»
464 52,5 «m» 515 19,7 56,9 566 49,9 «m»
465 51,7 «m» 516 16,3 45,1 567 46,4 «m»
466 51,5 52,2 517 27,2 4,6 568 43,6 «m»
467 52,8 80 518 21,7 1,3 569 40,8 «m»
468 54,9 95 519 29,7 28,6 570 37,5 «m»
469 57,3 99,2 520 36,6 73,7 571 27,8 «m»
470 60,7 99,1 521 61,3 59,5 572 17,1 0,6
471 62,4 «m» 522 40,8 0 573 12,2 0,9
472 60,1 «m» 523 36,6 27,8 574 11,5 1,1
473 53,2 «m» 524 39,4 80,4 575 8,7 0,5
474 44 «m» 525 51,3 88,9 576 8 0,9
475 35,2 «m» 526 58,5 11,1 577 5,3 0,2
476 30,5 «m» 527 60,7 «m» 578 4 0
477 26,5 «m» 528 54,5 «m» 579 3,9 0
478 22,5 «m» 529 51,3 «m» 580 0 0
479 20,4 «m» 530 45,5 «m» 581 0 0
480 19,1 «m» 531 40,8 «m» 582 0 0
481 19,1 «m» 532 38,9 «m» 583 0 0
482 13,4 «m» 533 36,6 «m» 584 0 0
483 6,7 «m» 534 36,1 72,7 585 0 0
484 3,2 «m» 535 44,8 78,9 586 0 0
485 14,3 63,8 536 51,6 91,1 587 8,7 22,8
486 34,1 0 537 59,1 99,1 588 16,2 49,4
487 23,9 75,7 538 66 99,1 589 23,6 56
488 31,7 79,2 539 75,1 99,9 590 21,1 56,1
489 32,1 19,4 540 81 8 591 23,6 56
490 35,9 5,8 541 39,1 0 592 46,2 68,8
491 36,6 0,8 542 53,8 89,7 593 68,4 61,2
492 38,7 «m» 543 59,7 99,1 594 58,7 «m»
493 38,4 «m» 544 64,8 99 595 31,6 «m»
494 39,4 «m» 545 70,6 96,1 596 19,9 8,8
495 39,7 «m» 546 72,6 19,6 597 32,9 70,2
496 40,5 «m» 547 72 6,3 598 43 79
497 40,8 «m» 548 68,9 0,1 599 57,4 98,9
498 39,7 «m» 549 67,7 «m» 600 72,1 73,8
499 39,2 «m» 550 66,8 «m» 601 53 0
500 38,7 «m» 551 64,3 16,9 602 48,1 86
501 32,7 «m» 552 64,9 7 603 56,2 99
502 30,1 «m» 553 63,6 12,5 604 65,4 98,9
503 21,9 «m» 554 63 7,7 605 72,9 99,7
504 12,8 0 555 64,4 38,2 606 67,5 «m»
505 0 0 556 63 11,8 607 39 «m»
506 0 0 557 63,6 0 608 41,9 38,1
507 0 0 558 63,3 5 609 44,1 80,4
508 0 0 559 60,1 9,1 610 46,8 99,4
509 0 0 560 61 8,4 611 48,7 99,9
510 0 0 561 59,7 0,9 612 50,5 99,727.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/121
 
Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανο  Χρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.  
 Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή  
s % % s % % s % %
613 52,5 90,3 664 54 39,3 715 46,2 «m»
614 51 1,8 665 53,8 «m» 716 45,6 9,8
615 50 «m» 666 52 «m» 717 45,6 34,5
616 49,1 «m» 667 50,4 «m» 718 45,5 37,1
617 47 «m» 668 50,6 0 719 43,8 «m»
618 43,1 «m» 669 49,3 41,7 720 41,9 «m»
619 39,2 «m» 670 50 73,2 721 41,3 «m»
620 40,6 0,5 671 50,4 99,7 722 41,4 «m»
621 41,8 53,4 672 51,9 99,5 723 41,2 «m»
622 44,4 65,1 673 53,6 99,3 724 41,8 «m»
623 48,1 67,8 674 54,6 99,1 725 41,8 «m»
624 53,8 99,2 675 56 99 726 43,2 17,4
625 58,6 98,9 676 55,8 99 727 45 29
626 63,6 98,8 677 58,4 98,9 728 44,2 «m»
627 68,5 99,2 678 59,9 98,8 729 43,9 «m»
628 72,2 89,4 679 60,9 98,8 730 38 10,7
629 77,1 0 680 63 98,8 731 56,8 «m»
630 57,8 79,1 681 64,3 98,9 732 57,1 «m»
631 60,3 98,8 682 64,8 64 733 52 «m»
632 61,9 98,8 683 65,9 46,5 734 44,4 «m»
633 63,8 98,8 684 66,2 28,7 735 40,2 «m»
634 64,7 98,9 685 65,2 1,8 736 39,2 16,5
635 65,4 46,5 686 65 6,8 737 38,9 73,2
636 65,7 44,5 687 63,6 53,6 738 39,9 89,8
637 65,6 3,5 688 62,4 82,5 739 42,3 98,6
638 49,1 0 689 61,8 98,8 740 43,7 98,8
639 50,4 73,1 690 59,8 98,8 741 45,5 99,1
640 50,5 «m» 691 59,2 98,8 742 45,6 99,2
641 51 «m» 692 59,7 98,8 743 48,1 99,7
642 49,4 «m» 693 61,2 98,8 744 49 100
643 49,2 «m» 694 62,2 49,4 745 49,8 99,9
644 48,6 «m» 695 62,8 37,2 746 49,8 99,9
645 47,5 «m» 696 63,5 46,3 747 51,9 99,5
646 46,5 «m» 697 64,7 72,3 748 52,3 99,4
647 46 11,3 698 64,7 72,3 749 53,3 99,3
648 45,6 42,8 699 65,4 77,4 750 52,9 99,3
649 47,1 83 700 66,1 69,3 751 54,3 99,2
650 46,2 99,3 701 64,3 «m» 752 55,5 99,1
651 47,9 99,7 702 64,3 «m» 753 56,7 99
652 49,5 99,9 703 63 «m» 754 61,7 98,8
653 50,6 99,7 704 62,2 «m» 755 64,3 47,4
654 51 99,6 705 61,6 «m» 756 64,7 1,8
655 53 99,3 706 62,4 «m» 757 66,2 «m»
656 54,9 99,1 707 62,2 «m» 758 49,1 «m»
657 55,7 99 708 61 «m» 759 52,1 46
658 56 99 709 58,7 «m» 760 52,6 61
659 56,1 9,3 710 55,5 «m» 761 52,9 0
660 55,6 «m» 711 51,7 «m» 762 52,3 20,4
661 55,4 «m» 712 49,2 «m» 763 54,2 56,7
662 54,9 51,3 713 48,8 40,4 764 55,4 59,8
663 54,9 59,8 714 47,9 «m» 765 56,1 49,2L 375/122 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.  
 Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή  
s % % s % % s % %
766 56,8 33,7 817 61,7 46,2 868 53 99,3
767 57,2 96 818 59,8 45,1 869 54,2 99,2
768 58,6 98,9 819 57,4 43,9 870 55,5 99,1
769 59,5 98,8 820 54,8 42,8 871 56,7 99
770 61,2 98,8 821 54,3 65,2 872 57,3 98,9
771 62,1 98,8 822 52,9 62,1 873 58 98,9
772 62,7 98,8 823 52,4 30,6 874 60,5 31,1
773 62,8 98,8 824 50,4 «m» 875 60,2 «m»
774 64 98,9 825 48,6 «m» 876 60,3 «m»
775 63,2 46,3 826 47,9 «m» 877 60,5 6,3
776 62,4 «m» 827 46,8 «m» 878 61,4 19,3
777 60,3 «m» 828 46,9 9,4 879 60,3 1,2
778 58,7 «m» 829 49,5 41,7 880 60,5 2,9
779 57,2 «m» 830 50,5 37,8 881 61,2 34,1
780 56,1 «m» 831 52,3 20,4 882 61,6 13,2
781 56 9,3 832 54,1 30,7 883 61,5 16,4
782 55,2 26,3 833 56,3 41,8 884 61,2 16,4
783 54,8 42,8 834 58,7 26,5 885 61,3 «m»
784 55,7 47,1 835 57,3 «m» 886 63,1 «m»
785 56,6 52,4 836 59 «m» 887 63,2 4,8
786 58 50,3 837 59,8 «m» 888 62,3 22,3
787 58,6 20,6 838 60,3 «m» 889 62 38,5
788 58,7 «m» 839 61,2 «m» 890 61,6 29,6
789 59,3 «m» 840 61,8 «m» 891 61,6 26,6
790 58,6 «m» 841 62,5 «m» 892 61,8 28,1
791 60,5 9,7 842 62,4 «m» 893 62 29,6
792 59,2 9,6 843 61,5 «m» 894 62 16,3
793 59,9 9,6 844 63,7 «m» 895 61,1 «m»
794 59,6 9,6 845 61,9 «m» 896 61,2 «m»
795 59,9 6,2 846 61,6 29,7 897 60,7 19,2
796 59,9 9,6 847 60,3 «m» 898 60,7 32,5
797 60,5 13,1 848 59,2 «m» 899 60,9 17,8
798 60,3 20,7 849 57,3 «m» 900 60,1 19,2
799 59,9 31 850 52,3 «m» 901 59,3 38,2
800 60,5 42 851 49,3 «m» 902 59,9 45
801 61,5 52,5 852 47,3 «m» 903 59,4 32,4
802 60,9 51,4 853 46,3 38,8 904 59,2 23,5
803 61,2 57,7 854 46,8 35,1 905 59,5 40,8
804 62,8 98,8 855 46,6 «m» 906 58,3 «m»
805 63,4 96,1 856 44,3 «m» 907 58,2 «m»
806 64,6 45,4 857 43,1 «m» 908 57,6 «m»
807 64,1 5 858 42,4 2,1 909 57,1 «m»
808 63 3,2 859 41,8 2,4 910 57 0,6
809 62,7 14,9 860 43,8 68,8 911 57 26,3
810 63,5 35,8 861 44,6 89,2 912 56,5 29,2
811 64,1 73,3 862 46 99,2 913 56,3 20,5
812 64,3 37,4 863 46,9 99,4 914 56,1 «m»
813 64,1 21 864 47,9 99,7 915 55,2 «m»
814 63,7 21 865 50,2 99,8 916 54,7 17,5
815 62,9 18 866 51,2 99,6 917 55,2 29,2
816 62,4 32,7 867 52,3 99,4 918 55,2 29,227.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/123
 
Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.  
 Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή  
s % % s % % s % %
919 55,9 16 970 49,9 99,7 1021 49,4 «m»
920 55,9 26,3 971 49,6 99,6 1022 48,3 «m»
921 56,1 36,5 972 49,4 99,6 1023 49,4 «m»
922 55,8 19 973 49 99,5 1024 48,5 «m»
923 55,9 9,2 974 49,8 99,7 1025 48,7 «m»
924 55,8 21,9 975 50,9 100 1026 48,7 «m»
925 56,4 42,8 976 50,4 99,8 1027 49,1 «m»
926 56,4 38 977 49,8 99,7 1028 49 «m»
927 56,4 11 978 49,1 99,5 1029 49,8 «m»
928 56,4 35,1 979 50,4 99,8 1030 48,7 «m»
929 54 7,3 980 49,8 99,7 1031 48,5 «m»
930 53,4 5,4 981 49,3 99,5 1032 49,3 31,3
931 52,3 27,6 982 49,1 99,5 1033 49,7 45,3
932 52,1 32 983 49,9 99,7 1034 48,3 44,5
933 52,3 33,4 984 49,1 99,5 1035 49,8 61
934 52,2 34,9 985 50,4 99,8 1036 49,4 64,3
935 52,8 60,1 986 50,9 100 1037 49,8 64,4
936 53,7 69,7 987 51,4 99,9 1038 50,5 65,6
937 54 70,7 988 51,5 99,9 1039 50,3 64,5
938 55,1 71,7 989 52,2 99,7 1040 51,2 82,9
939 55,2 46 990 52,8 74,1 1041 50,5 86
940 54,7 12,6 991 53,3 46 1042 50,6 89
941 52,5 0 992 53,6 36,4 1043 50,4 81,4
942 51,8 24,7 993 53,4 33,5 1044 49,9 49,9
943 51,4 43,9 994 53,9 58,9 1045 49,1 20,1
944 50,9 71,1 995 55,2 73,8 1046 47,9 24
945 51,2 76,8 996 55,8 52,4 1047 48,1 36,2
946 50,3 87,5 997 55,7 9,2 1048 47,5 34,5
947 50,2 99,8 998 55,8 2,2 1049 46,9 30,3
948 50,9 100 999 56,4 33,6 1050 47,7 53,5
949 49,9 99,7 1000 55,4 «m» 1051 46,9 61,6
950 50,9 100 1001 55,2 «m» 1052 46,5 73,6
951 49,8 99,7 1002 55,8 26,3 1053 48 84,6
952 50,4 99,8 1003 55,8 23,3 1054 47,2 87,7
953 50,4 99,8 1004 56,4 50,2 1055 48,7 80
954 49,7 99,7 1005 57,6 68,3 1056 48,7 50,4
955 51 100 1006 58,8 90,2 1057 47,8 38,6
956 50,3 99,8 1007 59,9 98,9 1058 48,8 63,1
957 50,2 99,8 1008 62,3 98,8 1059 47,4 5
958 49,9 99,7 1009 63,1 74,4 1060 47,3 47,4
959 50,9 100 1010 63,7 49,4 1061 47,3 49,8
960 50 99,7 1011 63,3 9,8 1062 46,9 23,9
961 50,2 99,8 1012 48 0 1063 46,7 44,6
962 50,2 99,8 1013 47,9 73,5 1064 46,8 65,2
963 49,9 99,7 1014 49,9 99,7 1065 46,9 60,4
964 50,4 99,8 1015 49,9 48,8 1066 46,7 61,5
965 50,2 99,8 1016 49,6 2,3 1067 45,5 «m»
966 50,3 99,8 1017 49,9 «m» 1068 45,5 «m»
967 49,9 99,7 1018 49,3 «m» 1069 44,2 «m»
968 51,1 100 1019 49,7 47,5 1070 43 «m»
969 50,6 99,9 1020 49,1 «m» 1071 42,5 «m»L 375/124 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.  
 Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή  
s % % s % % s % %
1072 41 «m» 1123 55 «m» 1174 56,9 «m»
1073 39,9 «m» 1124 53,7 «m» 1175 56,4 4
1074 39,9 38,2 1125 52,1 «m» 1176 57 23,4
1075 40,1 48,1 1126 51,1 «m» 1177 56,4 41,7
1076 39,9 48 1127 49,7 25,8 1178 57 49,2
1077 39,4 59,3 1128 49,1 46,1 1179 57,7 56,6
1078 43,8 19,8 1129 48,7 46,9 1180 58,6 56,6
1079 52,9 0 1130 48,2 46,7 1181 58,9 64
1080 52,8 88,9 1131 48 70 1182 59,4 68,2
1081 53,4 99,5 1132 48 70 1183 58,8 71,4
1082 54,7 99,3 1133 47,2 67,6 1184 60,1 71,3
1083 56,3 99,1 1134 47,3 67,6 1185 60,6 79,1
1084 57,5 99 1135 46,6 74,7 1186 60,7 83,3
1085 59 98,9 1136 47,4 13 1187 60,7 77,1
1086 59,8 98,9 1137 46,3 «m» 1188 60 73,5
1087 60,1 98,9 1138 45,4 «m» 1189 60,2 55,5
1088 61,8 48,3 1139 45,5 24,8 119059,7 54,4
1089 61,8 55,6 1140 44,8 73,8 1191 59,8 73,3
1090 61,7 59,8 1141 46,6 99 1192 59,8 77,9
1091 62 55,6 1142 46,3 98,9 1193 59,8 73,9
1092 62,3 29,6 1143 48,5 99,4 1194 60 76,5
1093 62 19,3 1144 49,9 99,7 1195 59,5 82,3
1094 61,3 7,9 1145 49,1 99,5 1196 59,9 82,8
1095 61,1 19,2 1146 49,1 99,5 1197 59,8 65,8
1096 61,2 43 1147 51 100 1198 59 48,6
1097 61,1 59,7 1148 51,5 99,9 1199 58,9 62,2
1098 61,1 98,8 1149 50,9 100 1200 59,1 70,4
1099 61,3 98,8 1150 51,6 99,9 1201 58,9 62,1
1100 61,3 26,6 1151 52,1 99,7 1202 58,4 67,4
1101 60,4 «m» 1152 50,9 100 1203 58,7 58,9
1102 58,8 «m» 1153 52,2 99,7 1204 58,3 57,7
1103 57,7 «m» 1154 51,5 98,3 1205 57,5 57,8
1104 56 «m» 1155 51,5 47,2 1206 57,2 57,6
1105 54,7 «m» 1156 50,8 78,4 1207 57,1 42,6
1106 53,3 «m» 1157 50,3 83 1208 57 70,1
1107 52,6 23,2 1158 50,3 31,7 1209 56,4 59,6
1108 53,4 84,2 1159 49,3 31,3 1210 56,7 39
1109 53,9 99,4 1160 48,8 21,5 1211 55,9 68,1
1110 54,9 99,3 1161 47,8 59,4 121256,3 79,1
1111 55,8 99,2 1162 48,1 77,1 1213 56,7 89,7
1112 57,1 99 1163 48,4 87,6 1214 56 89,4
1113 56,5 99,1 1164 49,6 87,5 1215 56 93,1
1114 58,9 98,9 1165 51 81,4 1216 56,4 93,1
1115 58,7 98,9 1166 51,6 66,7 1217 56,7 94,4
1116 59,8 98,9 1167 53,3 63,2 1218 56,9 94,8
1117 61 98,8 1168 55,2 62 1219 57 94,1
1118 60,7 19,2 1169 55,7 43,9 1220 57,7 94,3
1119 59,4 «m» 1170 56,4 30,7 1221 57,5 93,7
1120 57,9 «m» 1171 56,8 23,4 1222 58,4 93,2
1121 57,6 «m» 1172 57 «m» 1223 58,7 93,2
1122 56,3 «m» 1173 57,6 «m» 1224 58,2 93,727.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/125
 
Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.  
 Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή  
s % % s % % s % %
1225 58,5 93,1 1276 60,6 5,5 1327 63,1 20,3
1226 58,8 86,2 1277 61 14,3 1328 61,8 19,1
1227 59 72,9 1278 61 12 1329 61,6 17,1
1228 58,2 59,9 1279 61,3 34,2 1330 61 0
1229 57,6 8,5 1280 61,2 17,1 1331 61,2 22
1230 57,1 47,6 1281 61,5 15,7 1332 60,8 40,3
1231 57,2 74,4 1282 61 9,5 1333 61,1 34,3
1232 57 79,1 1283 61,1 9,2 1334 60,7 16,1
1233 56,7 67,2 128460,5 4,3 1335 60,6 16,6
1234 56,8 69,1 1285 60,2 7,8 1336 60,5 18,5
1235 56,9 71,3 1286 60,2 5,9 1337 60,6 29,8
1236 57 77,3 1287 60,2 5,3 1338 60,9 19,5
1237 57,4 78,2 1288 59,9 4,6 1339 60,9 22,3
1238 57,3 70,6 1289 59,4 21,5 1340 61,4 35,8
1239 57,7 64 1290 59,6 15,8 1341 61,3 42,9
1240 57,5 55,6 1291 59,3 10,1 1342 61,5 31
1241 58,6 49,6 1292 58,9 9,4 1343 61,3 19,2
1242 58,2 41,1 1293 58,8 9 1344 61 9,3
1243 58,8 40,6 1294 58,9 35,4 1345 60,8 44,2
1244 58,3 21,1 1295 58,9 30,7 1346 60,9 55,3
1245 58,7 24,9 1296 58,9 25,9 1347 61,2 56
1246 59,1 24,8 1297 58,7 22,9 1348 60,9 60,1
1247 58,6 «m» 1298 58,7 24,4 1349 60,7 59,1
1248 58,8 «m» 1299 59,3 61 1350 60,9 56,8
1249 58,8 «m» 1300 60,1 56 1351 60,7 58,1
1250 58,7 «m» 1301 60,5 50,6 1352 59,6 78,4
1251 59,1 «m» 1302 59,5 16,2 1353 59,6 84,6
1252 59,1 «m» 1303 59,7 50 1354 59,4 66,6
1253 59,4 «m» 1304 59,7 31,4 1355 59,3 75,5
1254 60,6 2,6 1305 60,1 43,1 1356 58,9 49,6
1255 59,6 «m» 1306 60,8 38,4 1357 59,1 75,8
1256 60,1 «m» 1307 60,9 40,2 1358 59 77,6
1257 60,6 «m» 1308 61,3 49,7 1359 59 67,8
1258 59,6 4,1 1309 61,8 45,9 1360 59 56,7
1259 60,7 7,1 1310 62 45,9 1361 58,8 54,2
1260 60,5 «m» 1311 62,2 45,8 1362 58,9 59,6
126159,7 «m» 1312 62,6 46,8 1363 58,9 60,8
1262 59,6 «m» 1313 62,7 44,3 1364 59,3 56,1
1263 59,8 «m» 1314 62,9 44,4 1365 58,9 48,5
1264 59,6 4,9 1315 63,1 43,7 1366 59,3 42,9
1265 60,1 5,9 1316 63,5 46,1 1367 59,4 41,4
1266 59,9 6,1 1317 63,6 40,7 1368 59,6 38,9
1267 59,7 «m» 1318 64,3 49,5 1369 59,4 32,9
1268 59,6 «m» 1319 63,7 27 1370 59,3 30,6
1269 59,7 22 1320 63,8 15 1371 59,4 30
1270 59,8 10,3 1321 63,6 18,7 1372 59,4 25,3
1271 59,9 10 1322 63,4 8,4 1373 58,8 18,6
1272 60,6 6,2 1323 63,2 8,7 1374 59,1 18
1273 60,5 7,3 1324 63,3 21,6 1375 58,5 10,6
1274 60,2 14,8 1325 62,9 19,7 1376 58,8 10,5
1275 60,6 8,2 1326 63 22,1 1377 58,5 8,2L 375/126 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
Χρόνος Κανον. Κανον Χρόνος Κανον. Κανον. Χρόνος Κανον. Κανον.
Στροφέ Ροπή Στροφέ Ροπή Στροφέ Ροπή
s % % s % % s % %
1378 58,7 13,7 1429 62,3 37,4 1480 60,1 4,7
1379 59,1 7,8 1430 62,3 35,7 1481 59,9 0
1380 59,1 6 1431 62,8 34,4 1482 60,4 36,2
1381 59,1 6 1432 62,8 31,5 1483 60,7 32,5
1382 59,4 13,1 1433 62,9 31,7 1484 59,9 3,1
1383 59,7 22,3 1434 62,9 29,9 1485 59,7 «m»
1384 60,7 10,5 1435 62,8 29,4 1486 59,5 «m»
1385 59,8 9,8 1436 62,7 28,7 1487 59,2 «m»
1386 60,2 8,8 1437 61,5 14,7 1488 58,8 0,6
1387 59,9 8,7 1438 61,9 17,2 1489 58,7 «m»
1388 61 9,1 1439 61,5 6,1 1490 58,7 «m»
1389 60,6 28,2 1440 61 9,9 1491 57,9 «m»
1390 60,6 22 1441 60,9 4,8 1492 58,2 «m»
1391 59,6 23,2 1442 60,6 11,1 1493 57,6 «m»
1392 59,6 19 1443 60,3 6,9 1494 58,3 9,5
1393 60,6 38,4 1444 60,8 7 1495 57,2 6
1394 59,8 41,6 1445 60,2 9,2 1496 57,4 27,3
1395 60 47,3 1446 60,5 21,7 1497 58,3 59,9
1396 60,5 55,4 1447 60,2 22,4 1498 58,3 7,3
1397 60,9 58,7 1448 60,7 31,6 1499 58,8 21,7
1398 61,3 37,9 1449 60,9 28,9 1500 58,8 38,9
1399 61,2 38,3 1450 59,6 21,7 1501 59,4 26,2
1400 61,4 58,7 1451 60,2 18 1502 59,1 25,5
1401 61,3 51,3 1452 59,5 16,7 1503 59,1 26
1402 61,4 71,1 1453 59,8 15,7 1504 59 39,1
1403 61,1 51 1454 59,6 15,7 1505 59,5 52,3
1404 61,5 56,6 1455 59,3 15,7 1506 59,4 31
1405 61 60,6 1456 59 7,5 1507 59,4 27
1406 61,1 75,4 1457 58,8 7,1 1508 59,4 29,8
1407 61,4 69,4 1458 58,7 16,5 1509 59,4 23,1
1408 61,6 69,9 1459 59,2 50,7 1510 58,9 16
1409 61,7 59,6 1460 59,7 60,2 1511 59 31,5
1410 61,8 54,8 1461 60,4 44 1512 58,8 25,9
1411 61,6 53,6 1462 60,2 35,3 1513 58,9 40,2
1412 61,3 53,5 1463 60,4 17,1 1514 58,8 28,4
1413 61,3 52,9 1464 59,9 13,5 1515 58,9 38,9
1414 61,2 54,1 1465 59,9 12,8 1516 59,1 35,3
1415 61,3 53,2 1466 59,6 14,8 1517 58,8 30,3
1416 61,2 52,2 1467 59,4 15,9 1518 59 19
1417 61,2 52,3 1468 59,4 22 1519 58,7 3
1418 61 48 1469 60,4 38,4 1520 57,9 0
1419 60,9 41,5 1470 59,5 38,8 1521 58 2,4
1420 61 32,2 1471 59,3 31,9 1522 57,1 «m»
1421 60,7 22 1472 60,9 40,8 1523 56,7 «m»
1422 60,7 23,3 1473 60,7 39 1524 56,7 5,3
1423 60,8 38,8 1474 60,9 30,1 1525 56,6 2,1
1424 61 40,7 1475 61 29,3 1526 56,8 «m»
1425 61 30,6 1476 60,6 28,4 1527 56,3 «m»
1426 61,3 62,6 1477 60,9 36,3 1528 56,3 «m»
1427 61,7 55,9 1478 60,8 30,5 1529 56 «m»
1428 62,3 43,4 1479 60,7 26,7 1530 56,7 «m»27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/127
 
Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.  
 Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή  
s % % s % % s % %
1531 56,6 3,8 1582 59,9 73,6 1633 62,5 31
1532 56,9 «m» 1583 59,8 74,1 1634 62,3 31,3
1533 56,9 «m» 1584 59,6 84,6 1635 62,6 31,7
1534 57,4 «m» 1585 59,4 76,1 1636 62,3 22,8
1535 57,4 «m» 1586 60,1 76,9 1637 62,7 12,6
1536 58,3 13,9 1587 59,5 84,6 1638 62,2 15,2
1537 58,5 «m» 1588 59,8 77,5 1639 61,9 32,6
1538 59,1 «m» 1589 60,6 67,9 1640 62,5 23,1
1539 59,4 «m» 1590 59,3 47,3 1641 61,7 19,4
1540 59,6 «m» 1591 59,3 43,1 1642 61,7 10,8
1541 59,5 «m» 1592 59,4 38,3 1643 61,6 10,2
1542 59,6 0,5 1593 58,7 38,2 1644 61,4 «m»
1543 59,3 9,2 1594 58,8 39,2 1645 60,8 «m»
1544 59,4 11,2 1595 59,1 67,9 1646 60,7 «m»
1545 59,1 26,8 1596 59,7 60,5 1647 61 12,4
1546 59 11,7 1597 59,5 32,9 1648 60,4 5,3
1547 58,8 6,4 1598 59,6 20 1649 61 13,1
1548 58,7 5 159959,6 34,4 1650 60,7 29,6
1549 57,5 «m» 1600 59,4 23,9 1651 60,5 28,9
1550 57,4 «m» 1601 59,6 15,7 1652 60,8 27,1
1551 57,1 1,1 1602 59,9 41 1653 61,2 27,3
1552 57,1 0 1603 60,5 26,3 1654 60,9 20,6
1553 57 4,5 1604 59,6 14 1655 61,1 13,9
1554 57,1 3,7 1605 59,7 21,2 1656 60,7 13,4
1555 57,3 3,3 1606 60,9 19,6 1657 61,3 26,1
1556 57,3 16,8 1607 60,1 34,3 1658 60,9 23,7
1557 58,2 29,3 1608 59,9 27 1659 61,4 32,1
1558 58,7 12,5 1609 60,8 25,6 1660 61,7 33,5
1559 58,3 12,2 1610 60,6 26,3 1661 61,8 34,1
1560 58,6 12,7 1611 60,9 26,1 1662 61,7 17
1561 59 13,6 1612 61,1 38 1663 61,7 2,5
1562 59,8 21,9 1613 61,2 31,6 1664 61,5 5,9
1563 59,3 20,9 1614 61,4 30,6 1665 61,3 14,9
1564 59,7 19,2 1615 61,7 29,6 1666 61,5 17,2
1565 60,1 15,9 1616 61,5 28,8 1667 61,1 «m»
1566 60,7 16,7 1617 61,7 27,8 1668 61,4 «m»
1567 60,7 18,1 1618 62,2 20,3 1669 61,4 8,8
1568 60,7 40,6 1619 61,4 19,6 1670 61,3 8,8
1569 60,7 59,7 1620 61,8 19,7 1671 61 18
1570 61,1 66,8 1621 61,8 18,7 1672 61,5 13
1571 61,1 58,8 1622 61,6 17,7 1673 61 3,7
1572 60,8 64,7 1623 61,7 8,7 1674 60,9 3,1
1573 60,1 63,6 1624 61,7 1,4 1675 60,9 4,7
1574 60,7 83,2 1625 61,7 5,9 1676 60,6 4,1
1575 60,4 82,2 1626 61,2 8,1 1677 60,6 6,7
1576 60 80,5 1627 61,9 45,8 1678 60,6 12,8
1577 59,9 78,7 1628 61,4 31,5 1679 60,7 11,9
1578 60,8 67,9 1629 61,7 22,3 1680 60,6 12,4
1579 60,4 57,7 1630 62,4 21,7 1681 60,1 12,4
1580 60,2 60,6 1631 62,8 21,9 1682 60,5 12
1581 59,6 72,7 1632 62,2 22,2 1683 60,4 11,8L 375/128 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χρ όνο ς  Κανον.  Κανον.   Χ ρ όνο ς  Κανον.  Κανον.  
 Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή    Στ ρ ο φ έ ς  Ροπ ή  
s % % s % % s % %
1684 59,9 12,4 1735 61,1 25,6 1786 0 0
1685 59,6 12,4 1736 61 14,6 1787 0 0
1686 59,6 9,1 1737 61 10,4 1788 0 0
168759,9 0 1738 60,6 «m» 1789 0 0
1688 59,9 20,4 1739 60,9 «m» 1790 0 0
1689 59,8 4,4 1740 60,8 4,8 1791 0 0
1690 59,4 3,1 1741 59,9 «m» 1792 0 0
1691 59,5 26,3 1742 59,8 «m» 1793 0 0
1692 59,6 20,1 1743 59,1 «m» 1794 0 0
1693 59,4 35 1744 58,8 «m» 1795 0 0
1694 60,9 22,1 1745 58,8 «m» 1796 0 0
1695 60,5 12,2 1746 58,2 «m» 1797 0 0
1696 60,1 11 1747 58,5 14,3 1798 0 0
1697 60,1 8,2 1748 57,5 4,4 1799 0 0
1698 60,5 6,7 1749 57,9 0 1800 0 0
1699 60 5,1 1750 57,8 20,9
1700 60 5,1 1751 58,3 9,2
1701 60 9 1752 57,8 8,2
1702 60,1 5,7 1753 57,5 15,3
1703 59,9 8,5 1754 58,4 38
1704 59,4 6 1755 58,1 15,4
1705 59,5 5,5 1756 58,8 11,8
1706 59,5 14,2 1757 58,3 8,1
1707 59,5 6,2 1758 58,3 5,5
1708 59,4 10,3 1759 59 4,1
1709 59,6 13,8 1760 58,2 4,9
1710 59,5 13,9 1761 57,9 10,1
1711 60,1 18,9 1762 58,5 7,5
1712 59,4 13,1 1763 57,4 7
1713 59,8 5,4 1764 58,2 6,7
1714 59,9 2,9 1765 58,2 6,6
1715 60,1 7,1 1766 57,3 17,3
1716 59,6 12 1767 58 11,4
1717 59,6 4,9 1768 57,5 47,4
1718 59,4 22,7 1769 57,4 28,8
1719 59,6 22 1770 58,8 24,3
1720 60,1 17,4 1771 57,7 25,5
1721 60,2 16,6 1772 58,4 35,5
1722 59,4 28,6 177358,4 29,3
1723 60,3 22,4 1774 59 33,8
1724 59,9 20 1775 59 18,7
1725 60,2 18,6 1776 58,8 9,8
1726 60,3 11,9 1777 58,8 23,9
1727 60,4 11,6 1778 59,1 48,2
1728 60,6 10,6 1779 59,4 37,2
1729 60,8 16 1780 59,6 29,1
1730 60,9 17 1781 50 25
1731 60,9 16,1 1782 40 20
1732 60,7 11,4 1783 30 15
1733 60,9 11,3 1784 20 10
1734 61,1 11,2 1785 10 5
 
«m»= motoring (οδήγηση για λόγους αναψυχής) 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/129
Στο σχήµα 5 απεικονίζεται γραφικά το χρονοδιάγραµµα δυναµοµέτρου για τη δοκιµή ETC.  
                       
Σχήµα 5
:   Χρονοδιάγραµµα δυναµοµέτρου για τη δοκιµή ETC 
  
Torque: ροπή Speed:  αριθµός στροφών Urban streets: αστικό οδικό δίκτυο Rural roads: επαρχιακό οδικό δίκτυο Motorways: αυτοκινητόδροµοι Time:  χρόνος 
__________                           Torque [%]       Speed{%]L 375/130 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Παράρτηµα 4 - Προσάρτηµα 4  
 
∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ 
 
 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ   Τα αέρια, τα σωµατίδια και η αιθάλη που εκπέµπονται από τον κινητήρα που 
υποβάλλεται σε δοκιµή πρέπει να µετρώνται µε τις µεθόδους που περιγράφονται στο παράρτηµα 4 προσάρτηµα 6.  Στα αντίστοιχα σηµεία του παραρτήµατος 4 προσάρτηµα 6 περιγράφονται τα συνιστώµενα συστήµατα ανάλυσης για τις αέριες εκποµπές (σηµείο 1), τα συνιστώµενα συστήµατα αραίωσης και δειγµατοληψίας σωµατιδίων (σηµείο 2), καθώς και τα συνιστώµενα νεφελόµετρα για τη µέτρηση της αιθάλης (σηµείο 3).  
  Στη δοκιµή ESC, πρέπει να προσδιορίζονται τα αέρια συστατικά του πρωτογενούς 
καυσαερίου.  Προαιρετικά, οι αέριοι ρύποι µπορούν να προσδιορίζονται σε αραιωµένο καυσαέριο, εάν χρησιµοποιείται σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής για τον προσδιορισµό των σωµατιδίων.  Τα σωµατίδια πρέπει να προσδιορίζονται µε σύστηµα αραίωσης είτε µερικής είτε πλήρους ροής.  
  Στη δοκιµή ETC πρέπει να χρησιµοποιείται µόνο σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής για 
τον προσδιορισµό των εκποµπών αερίων και σωµατιδίων, το οποίο και θεωρείται σύστηµα αναφοράς.  Ωστόσο, η τεχνική υπηρεσία δύναται να εγκρίνει και συστήµατα αραίωσης µερικής ροής, εφόσον αποδεικνύεται η ισοδυναµία τους σύµφωνα µε την παράγραφο 6.2 του κανονισµού και εφόσον υποβάλλεται στην ως άνω υπηρεσία λεπτοµερής περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης και υπολογισµού των δεδοµένων.   
 2. ∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΑΛΑΜΟΥ ∆ΟΚΙΜΩΝ   Για τις δοκιµές εκποµπών των κινητήρων µε δυναµόµετρο κινητήρων πρέπει να 
χρησιµοποιείται ο ακόλουθος εξοπλισµός: 
 2.1. ∆υναµόµετρο κινητήρα
 
  Πρέπει να χρησιµοποιείται δυναµόµετρο κινητήρα µε χαρακτηριστικά επαρκή για την 
εκτέλεση των κύκλων δοκιµών που περιγράφονται στα προσαρτήµατα 1 και 2 του παρόντος παραρτήµατος.  Το σύστηµα µέτρησης στροφών πρέπει να διαθέτει ακρίβεια ± 2% της ένδειξης.  Το σύστηµα µέτρησης ροπής πρέπει να διαθέτει ακρίβεια ± 3% της ένδειξης στην περιοχή > 20% της πλήρους κλίµακας και ακρίβεια ± 0,6% της πλήρους κλίµακας στην περιοχή ≤ 20% της πλήρους κλίµακας. 
 2.2. Λοιπά όργανα
 
  Πρέπει να χρησιµοποιούνται όργανα για τη µέτρηση της κατανάλωσης καυσίµου, της 
κατανάλωσης αέρα, της θερµοκρασίας του ψυκτικού µέσου και του λιπαντικού, της πίεσης του καυσαερίου και της υποπίεσης της πολλαπλής εισαγωγής, της θερµοκρασίας 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/131
του καυσαερίου, της θερµοκρασίας του αέρα εισαγωγής, της ατµοσφαιρικής πίεσης, της 
υγρασίας και της θερµοκρασίας καυσίµου ανάλογα µε τις απαιτήσεις.  Τα όργανα αυτά πρέπει να ικανοποιούν τις απαιτήσεις που αναφέρονται στον πίνακα 8: 
   Πίνακας 8
: Ακρίβεια των οργάνων µέτρησης 
 
Όργανο µέτρησης  Ακρίβεια 
Κατανάλωση καυσίµου  ± 2% της µέγιστης τιµής κινητήρα  
Κατανάλωση αέρα  ± 2% της µέγιστης τιµής κινητήρα  
Θερµοκρασίες ≤ 600 K (327°C)  ± 2 K απόλυτη τιµή  
Θερµοκρασίες ≥ 600 K (327°C)  ± 1% της ένδειξης  
Ατµοσφαιρική πίεση  ± 0,1 kPa απόλυτη τιµή  
Πίεση του καυσαερίου  ± 0,2 kPa απόλυτη τιµή  
Υποπίεση εισαγωγής  ± 0,05 kPa απόλυτη τιµή  
Άλλες πιέσεις  ± 0,1 kPa απόλυτη τιµή  
Σχετική υγρασία  ± 3% απόλυτη τιµή  
Απόλυτη υγρασία  ± 5% της ένδειξης  
 2.3. Ροή καυσαερίου
 
  Για τον υπολογισµό των εκποµπών στο πρωτογενές καυσαέριο, είναι απαραίτητο να 
είναι γνωστή η ροή του καυσαερίου (βλ. σηµείο 4.4 του προσαρτήµατος 1).  Για τον προσδιορισµό της ροής του καυσαερίου µπορεί να χρησιµοποιηθεί οποιαδήποτε από τις ακόλουθες µεθόδους: 
  Απευθείας µέτρηση της ροής του καυσαερίου µε ακροφύσιο ροής ή ισοδύναµο 
σύστηµα µετρητή. 
 Μέτρηση της ροής αέρα και καυσίµου µε κατάλληλα συστήµατα µετρητών και 
υπολογισµός της ροής καυσαερίου µε την ακόλουθη εξίσωση: 
   
G
EXHW  = G AIRW + G FUEL (για τη µάζα υγρού καυσαερίου) 
   Η ακρίβεια του προσδιορισµού της ροής καυσαερίου είναι ± 2,5% της ένδειξης ή και 
περισσότερο. 
 2.4. Ροή αραιωµένου καυσαερίου
 
  Για τον υπολογισµό των εκποµπών στο αραιωµένο καυσαέριο µε χρήση συστήµατος 
αραίωσης πλήρους ροής (υποχρεωτικό για τον κύκλο ETC), είναι απαραίτητο να είναι γνωστή η ροή του αραιωµένου καυσαερίου (βλ. σηµείο 4.3 του προσαρτήµατος 2).  Η συνολική παροχή µάζας του αραιωµένου καυσαερίου (G
TOTW ) ή η συνολική µάζα του 
αραιωµένου καυσαερίου καθ’όλο τον κύκλο (M TOTW ) πρέπει να µετράται µε PDP ή 
CFV (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 2.3.1.).  Η ακρίβεια πρέπει να είναι ± 2% της ένδειξης ή και περισσότερο και πρέπει να εξακριβώνεται σύµφωνα µε τις διατάξεις του παραρτήµατος 4 προσάρτηµα 5 σηµείο 2.4. 
 L 375/132 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
3. ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ  ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ 
 
3.1. Γενικές προδιαγραφές αναλυτή  
  Οι αναλυτές πρέπει να έχουν κλίµακα µέτρησης ανάλογη µε την απαιτούµενη ακρίβεια 
µέτρησης της συγκέντρωσης των συστατικών του καυσαερίου (σηµείο 3.1.1).  Συνιστάται η λειτουργία των αναλυτών κατά τρόπο ώστε η µετρούµενη συγκέντρωση να περικλείεται µεταξύ του 15% και του 100% της πλήρους κλίµακας.  
  Εάν η συνδεσµολογία περιλαµβάνει συστήµατα αυτόµατης ανάγνωσης (υπολογιστές, 
καταγραφείς δεδοµένων) που µπορούν να παρέχουν ικανοποιητική ακρίβεια και διακριτική ικανότητα κάτω του 15% της πλήρους κλίµακας, γίνονται δεκτές και µετρήσεις κάτω του 15% της πλήρους κλίµακας.  Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να πραγµατοποιούνται πρόσθετες βαθµονοµήσεις τουλάχιστον 4 µη µηδενικών σηµείων που ισαπέχουν ονοµαστικά, ώστε να διασφαλίζεται η ακρίβεια των καµπυλών βαθµονόµησης σύµφωνα µε το παράρτηµα 4 προσάρτηµα 5 σηµείο 1.5.5.2. 
  Η ηλεκτροµαγνητική συµβατότητα (EMC) του εξοπλισµού πρέπει να είναι σε τέτοια 
επίπεδα ώστε να ελαχιστοποιείται η περίπτωση πρόσθετων σφαλµάτων. 
 3.1.1. Σφάλµα µέτρησης   Το ολικό σφάλµα της µέτρησης, συµπεριλαµβανοµένης της ευαισθησίας προς άλλα 
αέρια (βλ. παράρτηµα 4, προσάρτηµα 5, σηµείο 1.9.), δεν πρέπει να υπερβαίνει το ± 5% της ένδειξης ή το ± 3,5 % της πλήρους κλίµακας, όποιο είναι µικρότερο.  Για συγκεντρώσεις κάτω από 100 ppm, το σφάλµα µέτρησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ± 4 ppm. 
 3.1.2. Επαναληψιµότητα   Η επαναληψιµότητα, οριζόµενη ως 2,5 επί την τυπική απόκλιση δέκα επαναληπτικών 
αποκρίσεων σε συγκεκριµένο αέριο βαθµονόµησης ή ρύθµισης του εύρους της κλίµακας, δεν πρέπει να υπερβαίνει το ± 1% της συγκέντρωσης πλήρους κλίµακας για κάθε χρησιµοποιούµενη περιοχή άνω των 155 ppm (ή ppm C) ή το ± 2 % κάθε χρησιµοποιούµενης περιοχής κάτω των 155 ppm (ή ppm C). 
 3.1.3. Θόρυβος   Η µεταξύ των κορυφών απόκριση του αναλυτή σε αέρια µηδενισµού και αέρια 
βαθµονόµησης ή ρύθµισης του εύρους της κλίµακας για οποιαδήποτε περίοδο 10 δευτερολέπτων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 2% της πλήρους κλίµακας για όλες τις χρησιµοποιούµενες περιοχές. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/133
3.1.4. Ολίσθηση µηδενός 
  Η ολίσθηση του µηδενός σε περίοδο µίας ώρας πρέπει να είναι µικρότερη από το 2% 
της πλήρους κλίµακας στη χαµηλότερη χρησιµοποιούµενη περιοχή.  Ως µηδενική απόκριση νοείται η µέση απόκριση, συµπεριλαµβανοµένου του θορύβου, σε αέριο µηδενισµού της κλίµακας στη διάρκεια µεσοδιαστήµατος 30 δευτερολέπτων. 
 3.1.5 Ολίσθηση βαθµονόµησης   Η ολίσθηση βαθµονόµησης για χρονικό διάστηµα µίας ώρας πρέπει να είναι µικρότερη 
από το 2% της πλήρους κλίµακας στη χαµηλότερη χρησιµοποιούµενη περιοχή.  Η κλίµακα µεγίστου ορίζεται ως η διαφορά µεταξύ της απόκρισης µεγίστου και της µηδενικής απόκρισης.  Ως απόκριση µεγίστου νοείται η µέση απόκριση, συµπεριλαµβανοµένου του θορύβου, σε αέριο βαθµονόµησης στη διάρκεια µεσοδιαστήµατος 30 δευτερολέπτων.  
 3.2. Ξήρανση αερίων
 
  Η προαιρετική διάταξη ξήρανσης των αερίων πρέπει να έχει την ελάχιστη δυνατή 
επίδραση στη συγκέντρωση των µετρούµενων αερίων.  Οι χηµικοί ξηραντές δεν συνιστούν αποδεκτή µέθοδο για την αποµάκρυνση του νερού από το δείγµα. 
 3.3. Αναλυτές
 
  Στα σηµεία 3.3.1. έως 3.3.4. περιγράφονται οι αρχές µέτρησης που πρέπει να 
εφαρµόζονται.  Στο παράρτηµα 4 προσάρτηµα 6 δίδεται λεπτοµερής περιγραφή των συστηµάτων µέτρησης.  Η ανάλυση των προς µέτρηση αερίων πρέπει να πραγµατοποιείται µε τα ακόλουθα όργανα.  Για µη γραµµικούς αναλυτές, επιτρέπεται η χρήση κυκλωµάτων ευθυγράµµισης. 
 3.3.1. Ανάλυση µονοξειδίου του άνθρακα (CO)   Ο αναλυτής του µονοξειδίου του άνθρακα πρέπει να είναι τύπου επιλεκτικής 
απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR). 
 3.3.2. Ανάλυση διοξειδίου του άνθρακα (CO
2) 
  Ο αναλυτής του µονοξειδίου του άνθρακα πρέπει να είναι τύπου επιλεκτικής 
απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR). 
 3.3.3. Ανάλυση υδρογονανθράκων (HC)   Προκειµένου για κινητήρες ντίζελ και κινητήρες υγραερίου, ο αναλυτής 
υδρογονανθράκων πρέπει να είναι τύπου θερµαινόµενου ανιχνευτή ιονισµού φλόγας (Heated Flame Ionization Detector - HFID) µε θέρµανση του ανιχνευτή, των βαλβίδων, των σωληνώσεων κλπ. ώστε η θερµοκρασία του αερίου να διατηρείται στους 463 K ± L 375/134 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
10 K (190 ± 10°C).  Για κινητήρες φυσικού αερίου ο αναλυτής υδρογονανθράκων 
µπορεί να είναι τύπου µη θερµαινόµενου ανιχνευτή ιονισµού φλόγας (FID), ανάλογα µε τη χρησιµοποιούµενη µέθοδο (βλέπε παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6 σηµείο 1.3.). 
 3.3.4. Ανάλυση υδρογονανθράκων πλην µεθανίου (NMHC) (µόνο για κινητήρες φυσικού 
αερίου) 
  Η περιεκτικότητα σε υδρογονάνθρακες πλην µεθανίου πρέπει να προσδιορίζεται µε µία 
από τις ακόλουθες µεθόδους: 
 3.3.4.1 Μέθοδος αέριας χρωµατογραφίας (GC)   Οι υδρογονάνθρακες πλην µεθανίου πρέπει να προσδιορίζονται µε αφαίρεση του 
µεθανίου, που προσδιορίζεται µε αέριο χρωµατογράφο (GC) ρυθµισµένο στους 423 Κ (150°C), από τη µέτρηση των υδρογονανθράκων σύµφωνα µε το σηµείο 3.3.3. 
 3.3.4.2. Μέθοδος του διαχωριστή υδρογονανθράκων πλην µεθανίου (NMC)   Ο προσδιορισµός των υδρογονανθράκων πλην µεθανίου πρέπει να διενεργείται µε 
θερµαινόµενο NMC που λειτουργεί εν σειρά µε FID σύµφωνα µε το σηµείο 3.3.3., µε αφαίρεση του µεθανίου από τους υδρογονάνθρακες. 
 3.3.5. Ανάλυση οξειδίων του αζώτου (NO
x) 
  Ο αναλυτής οξειδίων του αζώτου πρέπει να είναι τύπου ανιχνευτή χηµειφωταύγειας 
(Chemi-Luminescent Detector - CLD) ή θερµαινόµενου ανιχνευτή χηµειφωταύγειας (Heated Chemi-Luminescent Detector - HCLD) µε µετατροπέα NO
2/NO, αν η µέτρηση 
γίνεται εν ξηρώ.  Αν γίνεται σε υγρή βάση, πρέπει να χρησιµοποιείται HCLD µε µετατροπέα που διατηρείται σε θερµοκρασία άνω των 328 Κ (55°C), µε την προϋπόθεση ότι τα αποτελέσµατα του ελέγχου απόσβεσης λόγω νερού είναι ικανοποιητικά (βλέπε παράρτηµα 4, προσάρτηµα 5, σηµείο 1.9.2.2.).  
 3.4. ∆ειγµατοληψία των αερίων εκποµπών
 
 3.4.1. Πρωτογενές καυσαέριο (µόνο για τη δοκιµή ESC)   Οι καθετήρες δειγµατοληψίας των αερίων εκποµπών πρέπει να συνδέονται σε 
απόσταση τουλάχιστον 0,5 m ή τριπλάσια της διαµέτρου του σωλήνα εξαγωγής - όποια είναι µεγαλύτερη - ανάντη της εξόδου του συστήµατος εξαγωγής, όσο αυτό είναι δυνατόν, και αρκετά κοντά στον κινητήρα ώστε να εξασφαλίζεται θερµοκρασία καυσαερίου τουλάχιστον 343 Κ (70°C) στον καθετήρα. 
  Στην περίπτωση πολυκύλινδρου κινητήρα µε διακλαδωµένη πολλαπλή εξαγωγής, το 
άκρο της εισόδου του καθετήρα πρέπει να τοποθετείται αρκετά προς τα κάτω ώστε να εξασφαλίζεται ότι το δείγµα είναι αντιπροσωπευτικό των µέσων τιµών εκποµπών από όλους τους κυλίνδρους.  Σε πολυκύλινδρους κινητήρες µε διακεκριµένες οµάδες 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/135
πολλαπλών, όπως σε διάταξη κινητήρα σχήµατος V, επιτρέπεται η λήψη δείγµατος από 
κάθε οµάδα χωριστά και στη συνέχεια ο υπολογισµός των µέσων εκποµπών καυσαερίου.  Μπορούν να χρησιµοποιηθούν και άλλες µέθοδοι, που αποδεδειγµένα συσχετίζονται µε τις ανωτέρω.  Για τον υπολογισµό των εκποµπών καυσαερίου, πρέπει να χρησιµοποιείται η συνολική ροή της µάζας καυσαερίου. 
 Στην περίπτωση που ο κινητήρας είναι εφοδιασµένος µε σύστηµα µετεπεξεργασίας 
καυσαερίου, το δείγµα του καυσαερίου πρέπει να λαµβάνεται κατάντη του εν λόγω συστήµατος. 
 3.4.2. Αραιωµένο καυσαέριο (υποχρεωτικό για τη δοκιµή ETC, προαιρετικό για την ESC)   Ο σωλήνας εξαγωγής που βρίσκεται µεταξύ του κινητήρα και του συστήµατος 
αραίωσης πλήρους ροής πρέπει να είναι σύµφωνος προς τις απαιτήσεις του παραρτήµατος 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 2.3.1, ΕΡ. 
   Ο(οι) καθετήρας(-ες) δειγµατοληψίας των αέριων εκποµπών πρέπει να τοποθετεί(-ούν-
)ται στο κανάλι αραίωσης σε σηµείο όπου ο αέρας αραίωσης και το καυσαέριο αναµιγνύεται καλά και σε άµεση γειτνίαση µε τον καθετήρα δειγµατοληψίας σωµατιδίων.  
   Για τη δοκιµή ETC, η δειγµατοληψία µπορεί να γίνεται γενικά µε δύο τρόπους:   – λαµβάνονται δείγµατα των ρύπων σε όλη τη διάρκεια του κύκλου, συλλέγονται σε 
σάκο δειγµατοληψίας και µετρώνται µετά την ολοκλήρωση της δοκιµής, 
   – λαµβάνονται συνεχώς δείγµατα των ρύπων και εξάγεται το ολοκλήρωµα για το 
σύνολο του κύκλου· η µέθοδος αυτή είναι υποχρεωτική για το HC και τα NO
x. 
 4. ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΙ∆ΙΩΝ   Για τον προσδιορισµό των σωµατιδίων απαιτείται σύστηµα αραίωσης.  Η αραίωση 
µπορεί να επιτελείται µε σύστηµα αραίωσης µερικής ροής (µόνο στη δοκιµή ESC) ή πλήρους ροής (υποχρεωτικό για την ETC).  Η ικανότητα ροής του συστήµατος αραιώσεως πρέπει να είναι αρκετά µεγάλη ώστε να αποκλείει τελείως τη συµπύκνωση υδρατµών στα συστήµατα αραίωσης και δειγµατοληψίας και να διατηρεί τη θερµοκρασία του αραιωµένου καυσαερίου στους 325 K (52° C) ή χαµηλότερα αµέσως πριν (σε αντίθετη προς την ροή διεύθυνση) από τους υποδοχείς των φίλτρων.  Επιτρέπεται η αφύγρανση του αέρα αραίωσης πριν από την είσοδό του στο σύστηµα αραίωσης, είναι µάλιστα εξαιρετικά χρήσιµη στην περίπτωση υψηλής υγρασίας του αέρα αραίωσης.  Η θερµοκρασία του αέρα αραίωσης πρέπει να είναι 298 K ± 5 K (25°C ± 5°C).  Εάν η θερµοκρασία περιβάλλοντος είναι χαµηλότερη από 293 K (20°C), συνιστάται η προθέρµανση του αέρα αραίωσης πάνω από το ανώτατο όριο θερµοκρασίας των 303 Κ (30°C).  Ωστόσο, η θερµοκρασία του αέρα αραίωσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 325 K (52°C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στο κανάλι αραίωσης. 
 L 375/136 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 Το σύστηµα αραίωσης µερικής ροής πρέπει να σχεδιάζεται έτσι ώστε να διαχωρίζει το 
ρεύµα του καυσαερίου σε δύο µέρη, από τα οποία το µικρότερο να αραιώνεται µε αέρα 
και στη συνέχεια να χρησιµοποιείται για τη µέτρηση των σωµατιδίων.  Για το λόγο αυτό,  είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται µε µεγάλη ακρίβεια ο λόγος αραίωσης.  Μπορούν να εφαρµόζονται διαφορετικές µέθοδοι χωρισµού, οπότε ο τύπος χωρισµού που χρησιµοποιείται υπαγορεύει σε µεγάλο βαθµό τον υλικό εξοπλισµό και τις διαδικασίες δειγµατοληψίας που θα χρησιµοποιηθούν (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 2.2.).  Ο καθετήρας δειγµατοληψίας σωµατιδίων πρέπει να τοποθετείται σε άµεση γειτνίαση µε τον καθετήρα δειγµατοληψίας των αερίων εκποµπών, ενώ η εγκατάσταση πρέπει να είναι σύµφωνη µε τις διατάξεις του σηµείου 3.4.1.  
  Για να προσδιοριστεί η µάζα των σωµατιδίων, απαιτείται σύστηµα δειγµατοληψίας 
σωµατιδίων, φίλτρα δειγµατοληψίας σωµατιδίων, ζυγός ακρίβειας µικρογραµµαρίου και θάλαµος ζυγίσεως ελεγχόµενης θερµοκρασίας και υγρασίας.  
 Για τη δειγµατοληψία των σωµατιδίων πρέπει να εφαρµόζεται η µέθοδος απλής 
διήθησης, κατά την οποία χρησιµοποιείται ζεύγος φίλτρων (βλ. σηµείο 4.1.3) για ολόκληρο τον κύκλο δοκιµής.  Αναφορικά µε τη δοκιµή ESC, πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στους χρόνους και τις ροές δειγµατοληψίας κατά τη φάση δειγµατοληψίας της δοκιµής.   
 4.1. Φίλτρα δειγµατοληψίας σωµατιδίων
 
 4.1.1. Προδιαγραφές φίλτρων   Απαιτούνται φίλτρα υαλοβάµβακα µε επικάλυψη φθοράνθρακα ή φίλτρα µεµβράνης µε 
βάση φθοράνθρακες.  Όλοι οι τύποι φίλτρων πρέπει να έχουν τουλάχιστον 95% ικανότητα συλλογής 0,3 µm DOP (φθαλικού διοκτυλίου) µε ταχύτητα µετώπου αερίου µεταξύ 35 και 80 cm/s. 
 4.1.2. Μέγεθος φίλτρου   Τα φίλτρα σωµατιδίων πρέπει να έχουν ελάχιστη διάµετρο 47 mm (37 mm διάµετρος 
ενεργού περιοχής).  Μπορούν να γίνουν δεκτά και φίλτρα µεγαλυτέρων διαµέτρων (σηµείο 4.1.5). 
 4.1.3. Κύρια και συµπληρωµατικά φίλτρα   Η δειγµατοληψία του αραιωµένου καυσαερίου πρέπει να διενεργείται µε ζεύγος 
φίλτρων τοποθετηµένων εν σειρά (ένα κύριο και ένα συµπληρωµατικό φίλτρο) στη διάρκεια της αλληλουχίας των φάσεων της δοκιµής.  Το συµπληρωµατικό φίλτρο δεν πρέπει να είναι σε απόσταση µεγαλύτερη των 100 mm από το κύριο φίλτρο, χωρίς όµως να έρχεται και σε επαφή µε αυτό.  Τα φίλτρα µπορούν να ζυγίζονται ξεχωριστά ή ως ζεύγος τοποθετηµένα πλευρά µε πλευρά ενεργού περιοχής. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/137
4.1.4. Μετωπική ταχύτητα στο φίλτρο 
  Πρέπει  να εξασφαλίζεται ταχύτητα διέλευσης του µετώπου του αερίου µέσω του 
φίλτρου µεταξύ 35 και 80 cm/s.  Η αύξηση της πτώσης της πίεσης µεταξύ της έναρξης και της λήξης της δοκιµής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 kPa. 
 4.1.5. Φόρτιση φίλτρου   Η συνιστώµενη ελάχιστη φόρτιση φίλτρου πρέπει να είναι 0,5 mg/1075 mm
2 της 
ενεργού περιοχής.  Για τα πιο διαδεδοµένα µεγέθη φίλτρων, οι αντίστοιχες τιµές παρουσιάζονται στον πίνακα 9. 
   Πίνακας 9
: Συνιστώµενες φορτίσεις φίλτρων 
 
∆ιάµετρος φίλτρου (mm)  Συνιστώµενη ενεργός 
περιοχή Συνιστώµενη ελάχιστη 
φόρτιση 
47 37 0,5 
70 60 1,3 
90 80 2,3 
110 100 3,6 
 4.2. Θάλαµος ζυγίσεως και προδιαγραφές αναλυτικού ζυγού
 
 4.2.1. Συνθήκες θαλάµου ζυγίσεως   Η θερµοκρασία του θαλάµου (ή αίθουσας) µέσα στον οποίο προετοιµάζονται και 
ζυγίζονται τα φίλτρα σωµατιδίων πρέπει να διατηρείται µεταξύ 295 K ± 3 K (22°C ± 3°C) κατά τη διάρκεια της προετοιµασίας και της ζύγισης όλων των φίλτρων.  Η υγρασία πρέπει να διατηρείται σε σηµείο δρόσου 282,5 K ± 3 K (9,5°C ± 3°C) και σε σχετική υγρασία 45% ± 8%. 
 4.2.2. Ζύγιση φίλτρου αναφοράς   Το περιβάλλον του θαλάµου (ή της αίθουσας) πρέπει να είναι απαλλαγµένο από τυχόν 
ξένες ουσίες του περιβάλλοντος (όπως η σκόνη), που θα µπορούσαν να επικαθίσουν στα φίλτρα σωµατιδίων κατά τη σταθεροποίησή τους.  ∆ιαταραχές των προδιαγραφών της αίθουσας ζύγισης, που περιγράφονται συνοπτικά στο σηµείο 4.2.1., επιτρέπονται εφόσον η διάρκειά τους δεν υπερβαίνει τα 30 λεπτά.  Η αίθουσα ζύγισης πρέπει να ανταποκρίνεται στις απαιτούµενες προδιαγραφές πριν από την είσοδο ατόµων του προσωπικού σ’ αυτή.  ∆ύο τουλάχιστον αχρησιµοποίητα φίλτρα αναφοράς ή ζεύγη φίλτρων αναφοράς πρέπει να ζυγίζονται εντός 4 ωρών από τη ζύγιση του φίλτρου (ζεύγους φίλτρων) δείγµατος, αλλά κατά προτίµηση ταυτόχρονα µε αυτήν.  Τα εν λόγω φίλτρα πρέπει να είναι του ιδίου µεγέθους και από το ίδιο υλικό µε τα ως άνω φίλτρα δείγµατος. 
 L 375/138 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 Εάν το µέσο βάρος των φίλτρων αναφοράς (ζευγών φίλτρων αναφοράς) µεταβάλλεται 
µεταξύ των ζυγίσεων των φίλτρων δείγµατος κατά περισσότερο από ± 5% (± 7,5% για 
το ζεύγος φίλτρων αντίστοιχα) της συνιστώµενης ελάχιστης φόρτισης φίλτρου (σηµείο 4.1.5.), τότε πρέπει να απορριφθούν όλα τα φίλτρα δείγµατος και να επαναληφθεί η δοκιµή εκποµπών. 
    Εάν δεν πληρούνται τα κριτήρια σταθεροποίησης της αίθουσας ζύγισης, που 
περιγράφονται συνοπτικά στο σηµείο 4.2.1., ενώ τα αποτελέσµατα της ζύγισης του φίλτρου (ζεύγους φίλτρων) αναφοράς πληρούν τα ανωτέρω κριτήρια, ο κατασκευαστής του κινητήρα έχει τη δυνατότητα να αποδεχθεί τα βάρη των φίλτρων δείγµατος ή να ακυρώσει τις δοκιµές, οπότε θα πρέπει να αποκαθιστά το σύστηµα ελέγχου του θαλάµου ζύγισης και να επαναλαµβάνει τη δοκιµή. 
 4.2.3. Αναλυτικός ζυγός   Ο αναλυτικός ζυγός που χρησιµοποιείται για τον προσδιορισµό των βαρών όλων των 
φίλτρων πρέπει να έχει ακρίβεια (τυπική απόκλιση) 20 µg και αναλυτική ικανότητα 10 µg (1 ψηφίο = 10 µg).  Για φίλτρα µε διάµετρο µικρότερη από 70 mm, η ακρίβεια και η αναλυτική ικανότητα πρέπει να είναι 2 µg και 1 µg, αντιστοίχως. 
 4.2.4. Εξάλειψη συνεπειών στατικού ηλεκτρισµού   Για την εξάλειψη των συνεπειών του στατικού ηλεκτρισµού, τα φίλτρα πριν από τη 
ζύγιση πρέπει να καθίστανται ουδέτερα π.χ. µε ένα εξουδετερωτή πολωνίου ή µε κάποια διάταξη παρόµοιας δράσης. 
 4.3. Πρόσθετες προδιαγραφές για τη µέτρηση σωµατιδίων
 
  Όλα τα µέρη του συστήµατος αραίωσης και του συστήµατος δειγµατοληψίας από το 
σωλήνα εξαγωγής µέχρι τον υποδοχέα του φίλτρου, που βρίσκονται σε επαφή µε το πρωτογενές και το αραιωµένο καυσαέριο, πρέπει να είναι σχεδιασµένα µε τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η εναπόθεση ή η αλλοίωση των σωµατιδίων.  Όλα τα µέρη πρέπει να είναι κατασκευασµένα από ηλεκτρικώς αγώγιµα υλικά που να µην αντιδρούν µε τα συστατικά του καυσαερίου και να είναι γειωµένα για την παρεµπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων. 
 5. ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΘΟΛΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΑΙΘΑΛΗΣ   Το παρόν σηµείο περιέχει προδιαγραφές για τον απαραίτητο και τον προαιρετικό 
εξοπλισµό δοκιµών που χρησιµοποιείται στη δοκιµή ELR.  Η αιθάλη πρέπει να µετράται µε νεφελόµετρο απευθείας ανάγνωσης της θολότητας και του συντελεστή απορρόφησης του φωτός.  Η ένδειξη της θολότητας πρέπει να χρησιµοποιείται µόνο για τη βαθµονόµηση και τον έλεγχο του νεφελόµετρου.  Οι τιµές αιθάλης του κύκλου δοκιµής πρέπει να µετρώνται µε την ένδειξη του συντελεστή απορρόφησης του φωτός. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/139
5.1. Γενικές διατάξεις  
 
 Για τη δοκιµή ELR απαιτείται η εφαρµογή συστήµατος µέτρησης της αιθάλης και 
επεξεργασίας δεδοµένων, που να περιλαµβάνει τρεις λειτουργικές µονάδες.  Οι µονάδες αυτές µπορούν να είναι ενσωµατωµένες σε ενιαίο συγκρότηµα ή να παρέχονται ως σύστηµα διασυνδεδεµένων στοιχείων.  Οι τρεις λειτουργικές µονάδες είναι: 
  – Νεφελόµετρο που ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές του παραρτήµατος 4, 
προσάρτηµα 6, σηµείο 3. 
   – Μονάδα επεξεργασίας δεδοµένων ικανή να εκτελεί τις λειτουργίες που 
περιγράφονται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 6.  
  
– Εκτυπωτής και/ή µέσο ηλεκτρονικής αποθήκευσης για την καταγραφή και την 
παρουσίαση των απαιτούµενων τιµών αιθάλης που καθορίζονται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 6.3. 
 5.2. Ειδικές απαιτήσεις
 
 5.2.1. Γραµµικότητα   Η γραµµικότητα πρέπει να περικλείεται µεταξύ των ορίων ± 2% θολότητας.  5.2.2. Ολίσθηση µηδενός   Η ολίσθηση του µηδενός σε διάστηµα µιας ώρας δεν πρέπει να υπερβαίνει το ± 1% 
θολότητας. 
 5.2.3. Ενδείξεις και κλίµακα του νεφελόµετρου   Η κλίµακα των ενδείξεων της θολότητας πρέπει να είναι θολότητα 0-100 %, η δε 
ακρίβεια ανάγνωσης να είναι 0,1% της θολότητας.  Η κλίµακα των ενδείξεων του συντελεστή απορρόφησης του φωτός πρέπει να είναι 0 - 30 m
-1, η δε ακρίβεια 
ανάγνωσης 0,01 m-1 συντελεστή απορρόφησης του φωτός. 
 5.2.4. Χρόνος απόκρισης του οργάνου   Ο χρόνος φυσικής απόκρισης του νεφελόµετρου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,2 
δευτερόλεπτα. Χρόνος φυσικής απόκρισης είναι η διαφορά µεταξύ των χρονικών στιγµών κατά τις οποίες το σήµα εξόδου ενός δέκτη ταχείας απόκρισης φθάνει το 10 και το 90% της πλήρους απόκλισης, όταν η θολότητα του µετρούµενου αερίου µεταβάλλεται σε λιγότερο από 0,1 s. 
 L 375/140 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 Ο χρόνος ηλεκτρικής απόκρισης του νεφελόµετρου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,05 s. 
Χρόνος ηλεκτρικής απόκρισης είναι διαφορά µεταξύ των χρονικών στιγµών κατά τις 
οποίες το σήµα εξόδου του νεφελόµετρου φθάνει το 10 και το 90% της πλήρους κλίµακας, όταν η φωτεινή πηγή διακόπτεται ή σβήνει εντελώς σε λιγότερο από 0,01 s. 
 5.2.5. Ουδέτερα φίλτρα   Τα ουδέτερα φίλτρα που τυχόν χρησιµοποιούνται σε συνδυασµό µε τη βαθµονόµηση 
του νεφελόµετρου, µε τις µετρήσεις γραµµικότητας ή µε τη ρύθµιση του εύρους της κλίµακας έχουν τιµές γνωστές εντός του 1,0 % θολότητας.  Η ονοµαστική τιµή του φίλτρου πρέπει να επαληθεύεται ως προς την ακρίβεια τουλάχιστον µία φορά το χρόνο, µε χρήση αναφοράς σε εθνικό ή διεθνές πρότυπο. 
   Τα ουδέτερα φίλτρα αποτελούν διατάξεις ακριβείας και µπορούν εύκολα να υποστούν 
βλάβη κατά τη χρήση.  Οι χειρισµοί τους θα πρέπει να ελαχιστοποιούνται και, όταν είναι απαραίτητοι, θα πρέπει να γίνονται µε προσοχή για την αποφυγή ρωγµών ή ρύπανσης των φίλτρων. 
 
__________ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/141
Παράρτηµα 4 - Προσάρτηµα 5  
 
∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ 
 
 1. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΑΝΑΛΥΣΗΣ  1.1. Εισαγωγή
 
  Κάθε αναλυτής πρέπει να βαθµονοµείται µε τη συχνότητα που απαιτείται, ώστε να 
πληροί τις σχετικές µε την ακρίβεια απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού.  Η µέθοδος βαθµονόµησης που πρέπει να χρησιµοποιείται περιγράφεται στο παρόν σηµείο προκειµένου για τους αναλυτές που αναφέρονται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 3 και παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 1. 
 1.2. Αέρια βαθµονόµησης
 
  Πρέπει να τηρείται ο χρόνος ζωής όλων των αερίων βαθµονόµησης.  Πρέπει να καταγράφεται η ηµεροµηνία λήξης των αερίων βαθµονόµησης που δηλώνει ο 
κατασκευαστής. 
 1.2.1. Καθαρά αέρια   Η απαιτούµενη καθαρότητα των αερίων ορίζεται από τα όρια προσµείξεων που 
αναφέρονται κατωτέρω.  Για τις εργασίες απαιτούνται τα ακόλουθα αέρια: 
   Καθαρό άζωτο   (Μόλυνση ≤ 1 ppm C1, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO
2, ≤ 0,1 ppm NO) 
   Καθαρό οξυγόνο   (Καθαρότητα > 99,5 % κατ’όγκο 0
2)  
   Μείγµα υδρογόνου-ηλίου   (40 ± 2 % υδρογόνο, το υπόλοιπο ήλιο)   (Ξένες προσµείξεις ≤ 1 ppm C1, ≤ 400 ppm CO
2) 
   Καθαρός συνθετικός ατµοσφαιρικός αέρας   (Μόλυνση ≤ 1 ppm C1, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO
2, ≤ 0,1 ppm NO) 
 (Περιεκτικότητα σε οξυγόνο 18-21% κατ’όγκο)   Καθαρό προπάνιο ή CO για την επαλήθευση CVS  1.2.2. Αέρια βαθµονόµησης ή ρύθµισης του εύρους της κλίµακας   Πρέπει να είναι διαθέσιµα µείγµατα αερίων µε την ακόλουθη χηµική σύνθεση:  L 375/142 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  C 3H 8 και καθαρός συνθετικός αέρας (βλέπε σηµείο 1.2.1) 
 
  CO και καθαρό άζωτο·    NO
x και καθαρό άζωτο (η ποσότητα ΝΟ 2 που περιέχεται σ’ αυτό το αέριο 
βαθµονόµησης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5% της περιεκτικότητας σε ΝΟ)· 
   CO
2 και καθαρό άζωτο 
   CH
4 και καθαρός συνθετικός αέρας 
   C
2H 6 και καθαρός συνθετικός αέρας 
  Σηµείωση
: Επιτρέπονται και άλλοι συνδυασµοί αερίων, αρκεί αυτά να µην 
αντιδρούν µεταξύ τους. 
  Η πραγµατική συγκέντρωση ενός αερίου βαθµονόµησης και βαθµονόµησης πρέπει να 
περικλείεται µεταξύ των ορίων ± 2% της ονοµαστικής τιµής.  Όλες οι συγκεντρώσεις του αερίου βαθµονόµησης πρέπει να δίδονται κατ’ όγκο (% ή ppm). 
 Τα αέρια που χρησιµοποιούνται για τη βαθµονόµηση και για τη ρύθµιση του εύρους της 
κλίµακας µπορούν να ληφθούν επίσης και µε την βοήθεια διαιρέτη αερίων, αραιώνοντας µε καθαρό N
2 ή µε καθαρό συνθετικό αέρα.  Η ακρίβεια της συσκευής 
ανάµιξης πρέπει να είναι τέτοια ώστε η συγκέντρωση των αραιωµένων αερίων βαθµονόµησης να µπορεί να προσδιοριστεί µε ακρίβεια ± 2%. 
 1.3. ∆ιαδικασία λειτουργίας των αναλυτών και του συστήµατος δειγµατοληψίας
 
  Η διαδικασία λειτουργίας των αναλυτών πρέπει να ακολουθεί τις οδηγίες του 
κατασκευαστή του οργάνου για την εκκίνηση και τη λειτουργία.  Πρέπει να περιλαµβάνονται οι ελάχιστες απαιτήσεις που δίδονται στα σηµεία 1.4 έως 1.9. 
  1.4. Έλεγχος διαρροής
 
  Πρέπει να διενεργείται έλεγχος διαρροής του συστήµατος.  Ο καθετήρας πρέπει να 
αποσυνδέεται από το σύστηµα εξαγωγής και το άκρο του να φράσσεται.  Πρέπει να τίθεται σε λειτουργία η αντλία του αναλυτή.  Ύστερα από µία αρχική περίοδο σταθεροποίησης, όλοι οι µετρητές ροής θα πρέπει να δείχνουν µηδέν.  Σε αντίθετη περίπτωση, πρέπει να ελέγχονται οι γραµµές δειγµατοληψίας και να διορθώνεται το ελάττωµα. 
  Η µέγιστη ανοχή διαρροής στην πλευρά του κενού πρέπει αν είναι 0,5% της εν χρήσει 
παροχής για το σηµείο του συστήµατος που υποβάλλεται σε έλεγχο.  Για τον υπολογισµό των εν χρήσει παροχών µπορούν να χρησιµοποιηθούν οι ροές του αναλυτή και οι παρακαµπτήριες ροές. 
  Μία άλλη µέθοδος είναι η βαθµιδωτή αλλαγή της συγκέντρωσης στην αρχή της 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/143
γραµµής δειγµατοληψίας µε µεταγωγή από το αέριο µηδενισµού στο αέριο 
βαθµονόµησης.  Εάν ύστερα από εύλογο χρονικό διάστηµα, η ένδειξη αντιστοιχεί σε µικρότερη συγκέντρωση από εκείνη που έχει εισαχθεί, σηµαίνει ότι υπάρχει πρόβληµα βαθµονόµησης ή διαρροής. 
 1.5. ∆ιαδικασία βαθµονόµησης
 
 1.5.1. Συνδεσµολογία του οργάνου   Η συνδεσµολογία του οργάνου πρέπει να βαθµονοµείται και να ελέγχονται οι καµπύλες 
βαθµονόµησης έναντι προτύπων αερίων.  Πρέπει να χρησιµοποιούνται οι ίδιοι ρυθµοί ροής αερίων όπως και κατά τη δειγµατοληψία του καυσαερίου. 
 1.5.2. Χρόνος προθέρµανσης   Ο χρόνος προθέρµανσης πρέπει να είναι σύµφωνος µε τις συστάσεις του 
κατασκευαστή.  Αν δεν προσδιορίζεται σ’αυτές, συνιστάται ελάχιστος χρόνος δύο ωρών για την προθέρµανση των αναλυτών. 
 1.5.3. Αναλυτές NDIR και HFID   Ο αναλυτής NDIR πρέπει να ρυθµίζεται σύµφωνα µε τις ανάγκες και η φλόγα καύσης 
του αναλυτή HFID (σηµείο 1.8.1) πρέπει να βελτιστοποιείται.  
 1.5.4. Βαθµονόµηση   Πρέπει να βαθµονοµείται κάθε κλίµακα λειτουργίας που χρησιµοποιείται συνήθως.   Οι αναλυτές CO, CO
2, NO x και HC πρέπει να ρυθµίζονται στην ένδειξη µηδέν µε τη 
βοήθεια καθαρού συνθετικού αέρα (ή αζώτου). 
  Πρέπει να εισάγονται στους αναλυτές τα κατάλληλα αέρια βαθµονόµησης, να 
καταγράφονται οι τιµές και να χαράσσεται η καµπύλη βαθµονόµησης σύµφωνα µε το σηµείο 1.5.5. 
  Αν χρειάζεται, πρέπει να ελέγχεται εκ νέου η ρύθµιση του µηδενός και να 
επαναλαµβάνεται η διαδικασία βαθµονόµησης. 
 1.5.5. Χάραξη των καµπυλών βαθµονόµησης    1.5.5.1. Γενικές κατευθυντήριες γραµµές   Η καµπύλη βαθµονόµησης του αναλυτή πρέπει να ορίζεται από πέντε τουλάχιστον 
σηµεία βαθµονόµησης (εκτός από το µηδέν) κατανεµηµένα όσο το δυνατόν πιο οµοιόµορφα.  Η υψηλότερη ονοµαστική συγκέντρωση πρέπει να είναι ίση ή µεγαλύτερη από το 90% της πλήρους κλίµακας. L 375/144 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  
 Η καµπύλη βαθµονόµησης πρέπει να υπολογίζεται µε τη µέθοδο των ελαχίστων 
τετραγώνων.  Εάν ο προκύπτων βαθµός πολυωνύµου είναι µεγαλύτερος του 3, ο αριθµός των σηµείων βαθµονόµησης (συµπεριλαµβανοµένου του µηδενός) πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος µε τον ως άνω βαθµό πολυωνύµου συν 2. 
  Η καµπύλη βαθµονόµησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 2% από την 
ονοµαστική τιµή κάθε σηµείου βαθµονόµησης και περισσότερο από ± 1% της πλήρους κλίµακας στο µηδέν. 
 Από την καµπύλη βαθµονόµησης και τα σηµεία βαθµονόµησης µπορεί να ελεγχθεί αν η 
βαθµονόµηση έχει εκτελεστεί σωστά.  Πρέπει να αναφέρονται οι διάφορες χαρακτηριστικές παράµετροι της συσκευής και, ιδιαίτερα: 
   – η περιοχή µέτρησης,   – η ευαισθησία,.   – η ηµεροµηνία διεξαγωγής της βαθµονόµησης.   1.5.5.2. Βαθµονόµηση στην περιοχή κάτω του 15% της πλήρους κλίµακας   Η καµπύλη βαθµονόµησης του αναλυτή πρέπει να ορίζεται από τουλάχιστον τέσσερα 
επιπλέον σηµεία βαθµονόµησης (εκτός από το µηδέν), ονοµαστικά κατανεµηµένα σε ίσα διαστήµατα στην περιοχή κάτω του 15% της πλήρους κλίµακας. 
  Η καµπύλη βαθµονόµησης υπολογίζεται µε τη µέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων.   Η καµπύλη βαθµονόµησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 4% από την 
ονοµαστική τιµή κάθε σηµείου βαθµονόµησης και περισσότερο από ± 1% της πλήρους κλίµακας στο µηδέν. 
 1.5.5.3. Εναλλακτικές µέθοδοι   Αν µπορεί να αποδειχθεί ότι υπάρχει εναλλακτική τεχνολογία (π.χ. ηλεκτρονικοί 
υπολογιστές, ηλεκτρονικά ελεγχόµενοι διακόπτες κλίµακας κ.λπ.) που παρέχει ισοδύναµη ακρίβεια, τότε µπορούν να χρησιµοποιηθούν και οι εναλλακτικές λύσεις αυτού του τύπου. 
 1.6. Επαλήθευση της βαθµονόµησης
 
  Κάθε κλίµακα λειτουργίας που χρησιµοποιείται συνήθως πρέπει να ελέγχεται πριν από 
κάθε ανάλυση σύµφωνα µε την ακόλουθη διαδικασία. 
  Η βαθµονόµηση πρέπει να ελέγχεται µε τη βοήθεια αερίου µηδενισµού και αερίου 
βαθµονόµησης µε ονοµαστική τιµή µεγαλύτερη του 80% της πλήρους κλίµακας της περιοχής µέτρησης. 
  Αν, για τα δύο υπό εξέταση σηµεία, η τιµή που προκύπτει δεν διαφέρει περισσότερο 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/145
από ± 4% της πλήρους κλίµακας από τη δηλούµενη τιµή αναφοράς, οι παράµετροι 
ρύθµισης µπορούν να τροποποιηθούν.  Στην αντίθετη περίπτωση, πρέπει να χαράσσεται νέα καµπύλη βαθµονόµησης σύµφωνα µε το σηµείο 1.5.5. 
 1.7. ∆οκιµή απόδοσης του µετατροπέα ΝΟ
x 
  Η απόδοση της διάταξης που χρησιµοποιείται για τη µετατροπή του ΝΟ
2 σε ΝΟ πρέπει 
να ελέγχεται όπως ορίζεται στα σηµεία 1.7.1 έως 1.7.8 (σχήµα 6). 
  
 
 
Σχήµα 6   Σχηµατική διάταξη ελέγχου αποδόσεως µετατροπέα NO 2 
 Solenoid valve: ηλεκτροµαγνητική βαλβίδα Ozonator:   oζονιστήρας Variac:    µεταβλητός µετασχηµατιστής To analyser:  προς τον αναλυτή  1.7.1. ∆ιάταξη δοκιµής   Η απόδοση των µετατροπέων µπορεί να ελεγχθεί µε τη βοήθεια οζονιστήρα, 
χρησιµοποιώντας τη διάταξη δοκιµής που εµφαίνεται στο σχήµα 6 (βλέπε επίσης παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 3.3.5.) και την παρακάτω διαδικασία. 
 1.7.2. Βαθµονόµηση   Οι CLD και HCLD πρέπει να βαθµονοµούνται για τις συνηθέστερες περιοχές 
λειτουργίας ακολουθώντας τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και χρησιµοποιώντας αέριο µηδενισµού και αέριο βαθµονόµησης (η περιεκτικότητα των οποίων σε NO πρέπει να ανέρχεται στο 80% περίπου της περιοχής λειτουργίας και η συγκέντρωση του NO
2 στο αέριο µείγµα σε λιγότερο από το 5% της συγκέντρωσης του NO).  Ο αναλυτής 
NO x πρέπει να ρυθµίζεται για λειτουργία µε NO έτσι ώστε το αέριο βαθµονόµησης να L 375/146 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
µη διέρχεται διαµέσου του µετατροπέα.  Η ένδειξη της συγκέντρωσης πρέπει να 
καταγράφεται. 
 1.7.3. Υπολογισµός   Η απόδοση του µετατροπέα NO
x υπολογίζεται ως εξής:  
 
Efficiencyab
cd(%) = +−
−⎛
⎝⎜⎞
⎠⎟ ∗ 11 0 0  
efficiency = απόδοση 
  όπου:   a είναι η συγκέντρωση NO
x σύµφωνα µε το σηµείο 1.7.6 
 b είναι η συγκέντρωση NO x σύµφωνα µε το σηµείο 1.7.7 
 c είναι η συγκέντρωση NO σύµφωνα µε το σηµείο 1.7.4  d είναι η συγκέντρωση NO σύµφωνα µε το σηµείο 1.7.5  1.7.4. Προσθήκη οξυγόνου   Μέσω σωλήνωσης σχήµατος Τ, προστίθενται συνεχώς οξυγόνο ή αέρας µηδενικής 
περιεκτικότητας στη ροή αερίου, µέχρις ότου η ένδειξη συγκέντρωσης να είναι περίπου κατά 20% χαµηλότερη από την ένδειξη της συγκέντρωσης βαθµονόµησης που αναφέρεται στο σηµείο 1.7.2. (Ο αναλυτής σε λειτουργία ΝΟ).  Η ένδειξη συγκέντρωσης c πρέπει να καταγράφεται.  Ο οζονιστήρας  διατηρείται ανενεργός καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. 
 1.7.5. Ενεργοποίηση του οζονιστήρα   Ο οζονιστήρας ενεργοποιείται τώρα για να παράγει αρκετό όζον, ώστε η συγκέντρωση 
ΝΟ να µειωθεί µέχρι περίπου το 20% (ελάχιστο 10%) της συγκέντρωσης βαθµονόµησης που αναφέρεται στο σηµείο 1.7.2.  Καταγράφεται η ένδειξη συγκέντρωσης d. (Ο αναλυτής σε λειτουργία ΝΟ). 
 1.7.6. Λειτουργία ΝΟ
x 
  Ο αναλυτής ΝΟ ρυθµίζεται κατόπιν σε λειτουργία ΝΟ
x, ώστε το µίγµα αερίων (που 
αποτελείται από ΝΟ, ΝΟ 2, Ο 2 και Ν 2) να διέρχεται από το µετατροπέα.  Η ένδειξη 
συγκέντρωσης a πρέπει να καταγράφεται. (Ο αναλυτής βρίσκεται σε λειτουργία ΝΟ x ). 
 1.7.7. Απενεργοποίηση του οζονιστήρα   Απενεργοποιείται ο οζονιστήρας.  Το µείγµα αερίων που περιγράφεται στο σηµείο 
1.7.6. διοχετεύεται διαµέσου του µετατροπέα στον ανιχνευτή.  Η ένδειξη συγκέντρωσης b πρέπει να καταγράφεται. (Ο αναλυτής βρίσκεται σε λειτουργία ΝΟ
x ). 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/147
1.7.8. Λειτουργία ΝΟ 
  Ρυθµίζεται ο διακόπτης σε λειτουργία ΝΟ µε τον οζονιστήρα απενεργοποιηµένο, ενώ 
διακόπτεται και η ροή οξυγόνου ή συνθετικού αέρα. Η ένδειξη ΝΟ
x του αναλυτή δεν 
πρέπει να αποκλίνει περισσότερο από ± 5% από την τιµή που µετρήθηκε σύµφωνα µε το σηµείο 1.7.2. (Ο αναλυτής βρίσκεται σε λειτουργία ΝΟ). 
  1.7.9. ∆ιαστήµατα µεταξύ δοκιµών   Πριν από κάθε βαθµονόµηση του αναλυτή NO
x πρέπει να ελέγχεται η απόδοση του 
µετατροπέα. 
 1.7.10. Απαιτήσεις ως προς την απόδοση   Η απόδοση του µετατροπέα δεν πρέπει να είναι µικρότερη του 90%, συνιστάται θερµά 
όµως ακόµη υψηλότερη απόδοση της τάξης του 95%. 
  Σηµείωση
: Αν, µε τον αναλυτή στη συνηθέστερα χρησιµοποιούµενη κλίµακα, ο 
οζονιστήρας δεν µπορεί να εξασφαλίσει µείωση από το 80% στο 20% σύµφωνα µε το σηµείο 1.7.5, τότε χρησιµοποιείται η ανώτατη κλίµακα που µπορεί να εξασφαλίσει τη µείωση. 
 1.8. Ρύθµιση του FID
 
 1.8.1. Βελτιστοποίηση της απόκρισης του ανιχνευτή   Ο FID πρέπει να ρυθµίζεται όπως καθορίζεται από τον κατασκευαστή του οργάνου.  
Για τη βελτιστοποίηση της απόκρισης στη συνηθέστερα χρησιµοποιούµενη κλίµακα λειτουργίας, θα πρέπει να χρησιµοποιείται ως αέριο βαθµονόµησης προπάνιο σε αέρα. 
  ∆ιατηρώντας το ρυθµό ροής του καυσίµου και του αέρα στις τιµές που προβλέπονται 
από τον κατασκευαστή, εισάγεται στον αναλυτή αέριο βαθµονόµησης περιεκτικότητας 350 ± 75 ppm C.  Η απόκριση σε µια δεδοµένη ροή καυσίµου πρέπει να προσδιορίζεται από τη διαφορά µεταξύ της απόκρισης του αερίου βαθµονόµησης και της απόκρισης του αερίου µηδενισµού.  Η ροή καυσίµου πρέπει να ρυθµίζεται βηµατικά επάνω και κάτω από τις προδιαγραφές του κατασκευαστή.  Πρέπει να καταγράφεται η απόκριση του αερίου βαθµονόµησης και του αερίου µηδενισµού σε αυτές τις τιµές ροής καυσίµου.  Πρέπει να σχεδιάζεται η καµπύλη της διαφοράς µεταξύ των αποκρίσεων της βαθµονόµησης και µηδενισµού και η ροή καυσίµου να ρυθµίζεται στην υψηλή πλευρά της καµπύλης. 
  1.8.2. Συντελεστές απόκρισης υδρογονανθράκων   Ο αναλυτής πρέπει να βαθµονοµείται χρησιµοποιώντας προπάνιο σε αέρα και καθαρό 
συνθετικό αέρα, σύµφωνα µε το σηµείο 1.5. 
 L 375/148 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 Οι συντελεστές απόκρισης πρέπει να προσδιορίζονται κατά τη θέση σε λειτουργία ενός 
αναλυτή  και ύστερα από µεγάλα διαστήµατα χρήσεως.  Ο συν τελεστής απόκρισης (R f) για 
ένα συγκεκριµένο είδος υδρογονάνθρακα είναι ο λόγος της ένδειξης C1 του FID προς τη 
συγκέντρωση του αερίου στον κύλινδρο εκφρασµένη σε ppm C1. 
  Η συγκέντρωση του αερίου δοκιµής πρέπει να είναι σε επίπεδο που να συνεπάγεται 
απόκριση της τάξης του 80% της πλήρους κλίµακας.  Η συγκέντρωση πρέπει να είναι γνωστή µε ακρίβεια ± 2% σε σχέση µε σταθµικό πρότυπο εκφρασµένο σε όγκο.  Επιπλέον, 
ο κύλινδρος του αερίου πρέπει να προετοιµάζεται επί 24 ώρες σε θερµοκρασία 298 Κ ± 5 Κ (25°C ± 5°C). 
  Τα αέρια δοκιµής και οι συνιστώµενες περιοχές συντελεστών απόκρισης είναι οι εξής:   Μεθάνιο και καθαρός συνθετικός αέρας 1,00  ≤  R
f ≤  1,15  (κινητήρες ντίζελ και 
υγραερίου)  
 
 Μεθάνιο και καθαρός συνθετικός αέρας 1,00  ≤  R f ≤  1,07  (κινητήρες φυσικού αερίου) 
 
 Προπυλένιο και καθαρός συνθετικός αέρας 0,90  ≤  R f  ≤  1,1 
  Τολουόλιο και καθαρός συνθετικός αέρας 0,90  ≤  R
f  ≤  1,10 
  Οι τιµές αυτές είναι σχετικές προς το συντελεστή απόκρισης (R
f) για προπάνιο και 
καθαρό συνθετικό αέρα, στον οποίο δίνεται η τιµή 1,00. 
1.8.3. Έλεγχος παρεµβολής οξυγόνου   Ο έλεγχος παρεµβολής οξυγόνου πρέπει να διεξάγεται όταν τίθεται σε λειτουργία ένας 
νέος αναλυτής και ύστερα από µεγάλα διαστήµατα χρήσης. 
  Ο συντελεστής απόκρισης ορίζεται και πρέπει να υπολογίζεται όπως περιγράφεται στο 
σηµείο 1.8.2.  Το χρησιµοποιούµενο αέριο δοκιµής και η συνιστώµενη σχετική περιοχή συντελεστού απόκρισης έχουν ως εξής:  
 
Προπάνιο και άζωτο  0,95  ≤  R
f  ≤  1,05 
  Η τιµή αυτή είναι σχετική προς το συντελεστή απόκρισης (R
f) για προπάνιο και καθαρό 
συνθετικό αέρα, στον οποίο δίνεται η τιµή 1,00. 
  Η συγκέντρωση οξυγόνου στον αέρα του καυστήρα του FID πρέπει να είναι ίση προς ± 
1 mole % της συγκέντρωσης οξυγόνου στον αέρα του καυστήρα που χρησιµοποιήθηκε στον τελευταίο έλεγχο παρεµβολής οξυγόνου.  Εάν η διαφορά είναι µεγαλύτερη, πρέπει να ελέγχεται η παρεµβολή οξυγόνου και να προσαρµόζεται, αν χρειάζεται, ο αναλυτής. 
  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/149
1.8.4. Απόδοση του διαχωριστή υδρογονανθράκων πλην µεθανίου (NMC µόνο για κινητήρες 
φυσικού αερίου) 
 
 Ο NMC χρησιµοποιείται για την αποµάκρυνση των υδρογοναθράκων πλην µεθανίου 
από το αέριο δείγµατος µέσω της οξείδωσης του συνόλου των υδρογονανθράκων µε εξαίρεση το µεθάνιο.  Σε ιδανικές συνθήκες, η µετατροπή για το µεθάνιο είναι 0%, ενώ για τους λοιπούς υδρογονάνθρακες που εκπροσωπούνται από το αιθάνιο είναι 100%.  Για την ακριβή µέτρηση των NMHC πρέπει να προσδιορίζονται οι δύο βαθµοί απόδοσης και να χρησιµοποιούνται στον υπολογισµό της παροχής µάζας ρύπου NMHC (βλέπε παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.3.). 
  1.8.4.1. Απόδοση ως προς το µεθάνιο    Πρέπει να διοχετεύεται µεθάνιο βαθµονόµησης µέσω του FID, µε παράκαµψη και 
χωρίς παράκαµψη του NMC, και να καταγράφονται οι δύο συγκεντρώσεις.  Η απόδοση πρέπει να προσδιορίζεται ως εξής: 
 
CEconc
concMw
wo= − 1
/ 
  
 όπου: 
   conc
w = συγκέντρωση HC µε ροή του CH 4 µέσω του NMC 
 conc w/o = συγκέντρωση HC µε παράκαµψη του NMC από το CH 4 
  1.8.4.2. Απόδοση ως προς το αιθάνιο    Πρέπει να διοχετεύεται αιθάνιο βαθµονόµησης µέσω του FID, µε παράκαµψη και χωρίς 
παράκαµψη του NMC, και να καταγράφονται οι δύο συγκεντρώσεις.  Η απόδοση πρέπει να προσδιορίζεται ως εξής: 
 
CEconc
concEw
wo=− 1
/ 
  
 όπου: 
   conc
w = συγκέντρωση HC µε ροή του C 2H 6 µέσω του NMC 
 conc w/o = συγκέντρωση HC µε παράκαµψη του NMC από το C 2H 6 
  1.9. Παρεµβολές στους αναλυτές CO, CO
2, και NO x 
  Στην ένδειξη µπορεί να παρεµβαίνουν µε διαφόρους τρόπους άλλα αέρια που 
συνυπάρχουν στο καυσαέριο µε εκείνο που υποβάλλεται σε ανάλυση.  Θετικές παρεµβολές συναντώνται σε NDIR όπου το παρεµβαλλόµενο αέριο παρέχει το ίδιο αποτέλεσµα µε το µετρούµενο αέριο, αλλά σε µικρότερο βαθµό.  Αρνητικές παρεµβολές συναντώνται σε NDIR από παρεµβαλλόµενο αέριο που διευρύνει τη ζώνη L 375/150 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
απορρόφησης του µετρούµενου αερίου και σε CLD από αέριο που αποσβένει την 
ακτινοβολία και προκαλεί παρεµβολή.  Οι έλεγχοι των παρεµβολών στα σηµεία 1.9.1. και 1.9.2. πρέπει να διενεργούνται πριν από την αρχική χρήση ενός αναλυτή και ύστερα από µεγάλα διαστήµατα λειτουργίας.  
 1.9.1. Έλεγχος παρεµβολής σε αναλυτές CO   Στην επίδοση του αναλυτή CO µπορεί να παρεµβαίνει το νερό και το CO
2.  Συνεπώς, 
πρέπει να διοχετεύεται, υπό µορφή φυσαλίδων µέσω νερού σε θερµοκρασία δωµατίου, CO
2 βαθµονόµησης µε συγκέντρωση 80% έως 100% της πλήρους κλίµακας στη 
µέγιστη κλίµακα λειτουργίας που χρησιµοποιείται στη διάρκεια του ελέγχου και να καταγράφεται η απόκριση του αναλυτή.  Η τελευταία δεν πρέπει να είναι µεγαλύτερη από το 1% της πλήρους κλίµακας για περιοχές 300 ppm και άνω, ή µεγαλύτερη από 3 ppm για περιοχές κάτω των 300 ppm. 
  1.9.2. Έλεγχοι απόσβεσης αναλυτή NO
x 
  Τα δύο αέρια που έχουν σηµασία για τους αναλυτές CLD (και HCLD) είναι το CO
2 και 
οι υδρατµοί.  Οι αποκρίσεις απόσβεσης της ακτινοβολίας στα αέρια αυτά είναι ανάλογες προς τις συγκεντρώσεις τους, και συνεπώς απαιτούν τεχνικές ελέγχου για τον προσδιορισµό της απόσβεσης της ακτινοβολίας στις υψηλότερες αναµενόµενες συγκεντρώσεις στη διάρκεια της δοκιµής. 
 1.9.2.1. Έλεγχος απόσβεσης CO
2 
  Πρέπει να διοχετεύεται ως αέριο βαθµονόµησης, CO
2 µε συγκέντρωση 80% έως 100% 
της πλήρους κλίµακας στη µέγιστη κλίµακα λειτουργίας µέσω του αναλυτή NDIR και καταγράφεται η τιµή του CO
2 ως Α. Στη συνέχεια πρέπει να αραιώνεται σε αναλογία 
περίπου 50% µε NO βαθµονόµησης, να διέρχεται µέσω των NDIR και (H)CLD και να καταγράφονται οι τιµές του CO
2 και του ΝΟ ως Β και C, αντίστοιχα.  Έπειτα πρέπει να 
διακόπτεται η ροή του CO 2 οπότε να διέρχεται µόνο το NO βαθµονόµησης µέσω του 
(H)CLD και να καταγράφεται η τιµή του NO ως D. 
  Η απόσβεση της ακτινοβολίας, που δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3% της πλήρους 
κλίµακας, πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: 
 
%()
() ( )QuenchCA
DA D B= −∗
∗− ∗⎛
⎝⎜⎞
⎠⎟⎡
⎣⎢
⎢⎤
⎦⎥
⎥∗ 11 0 0  
quench = απόσβεση 
 
 όπου: 
  A είναι η συγκέντρωση του µη αραιωµένου CO
2 µετρούµενη µε τον NDIR σε % 
 B είναι η συγκέντρωση του αραιωµένου CO 2 µετρούµενη µε τον NDIR σε % 
 C είναι η συγκέντρωση του αραιωµένου ΝΟ µετρούµενη µε τον (H)CLD σε ppm 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/151
 D είναι η συγκέντρωση του µη αραιωµένου NO µετρούµενη µε τον (H)CLD σε ppm 
   Μπορούν να χρησιµοποιηθούν και εναλλακτικές µέθοδοι αραίωσης και µέτρησης των 
ποσοτήτων των αερίων βαθµονόµησης CO
2 και NO, όπως π.χ. η δυναµική 
ανάδευση/ανάµειξη. 
    1.9.2.2. Έλεγχος απόσβεσης νερού   Ο έλεγχος αυτός εφαρµόζεται µόνο σε µετρήσεις συγκέντρωσης αερίων µε υγρασία.  
Για τον υπολογισµό της απόσβεσης της ακτινοβολίας από τους υδρατµούς πρέπει να λαµβάνεται υπόψη η αραίωση του ΝΟ βαθµονόµησης µε υδρατµούς και ο λόγος της συγκέντρωσης υδρατµών του µείγµατος προς την αναµενόµενη κατά τη διάρκεια της δοκιµής. 
  Πρέπει να διοχετεύεται αέριο βαθµονόµησης ΝΟ µε συγκέντρωση 80% έως 100% 
πλήρους κλίµακας στη συνήθη κλίµακα λειτουργίας µέσω του (Η)CLD και η τιµή του ΝΟ να καταγράφεται ως D. Στη συνέχεια, το αέριο βαθµονόµησης ΝΟ πρέπει να διοχετεύεται υπό µορφή φυσαλίδων µέσω νερού σε θερµοκρασία δωµατίου και κατόπιν µέσω του (Η)CLD να καταγράφεται η τιµή του ΝΟ ως C. Πρέπει να προσδιορίζεται η απόλυτη πίεση λειτουργίας του αναλυτή και η θερµοκρασία του νερού και να καταγράφονται ως Ε και F, αντίστοιχα.  Πρέπει να προσδιορίζεται η τάση κορεσµένων ατµών του µείγµατος που αντιστοιχεί στη θερµοκρασία F του νερού µε τις φυσαλίδες και να καταγράφεται ως G. Η συγκέντρωση υδρατµών (Η, %) του µίγµατος πρέπει να υπολογίζεται ως εξής:  
 
H = 100*( G/E) 
  Η αναµενόµενη συγκέντρωση (De) του αραιωµένου (σε υδρατµούς) αερίου 
βαθµονόµησης ΝΟ πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: 
 
De = D* ( 1- H/100 ) 
  Για το καυσαέριο κινητήρων ντίζελ, πρέπει να υπολογίζεται κατά προσέγγιση η µέγιστη 
συγκέντρωση υδρατµών στο καυσαέριο (Hm, %) που αναµένεται κατά τη διάρκεια της δοκιµής, µε την παραδοχή ότι ο λόγος των ατόµων H/C στο καύσιµο είναι ίσος µε 1,8:1, από τη συγκέντρωση µη αραιωµένου αερίου βαθµονόµησης CO
2 (Α, σύµφωνα µε το 
σηµείο 1.9.2.1) ως εξής: 
  
Hm = 0,9*A 
   Η απόσβεση της ακτινοβολίας από τους υδρατµούς, που δεν πρέπει να υπερβαίνει το 
3%, πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: 
 
% Απόσβεση = 100 * ( ( De - C )/De) * (Hm/H) 
  όπου: L 375/152 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 De  είναι η αναµενόµενη συγκέντρωση αραιωµένου ΝΟ σε ppm  C  είναι η συγκέντρωση αραιωµένου ΝΟ σε ppm  Hm είναι η µέγιστη συγκέντρωση υδρατµών σε ποσοστό %  H  είναι η πραγµατική συγκέντρωση υδρατµών σε ποσοστό %   Σηµείωση
: Σηµαντικό για τον έλεγχο αυτό είναι να περιέχει το αέριο 
βαθµονόµησης ΝΟ όσο το δυνατόν µικρότερη ποσότητα ΝΟ 2, αφού η 
απορρόφηση του ΝΟ 2 στο νερό δεν ελήφθη υπόψη στους υπολογισµούς της 
απόσβεσης της ακτινοβολίας.   
  1.10. ∆ιαστήµατα µεταξύ βαθµονοµήσεων
 
  Οι αναλυτές πρέπει να βαθµονοµούνται σύµφωνα µε το σηµείο 1.5 τουλάχιστον κάθε 
τρεις µήνες ή όποτε γίνεται επισκευή ή µετατροπή στο σύστηµα που θα µπορούσε να επηρεάσει τη βαθµονόµηση. 
 2. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ CVS  2.1. Γενικά
 
  Το σύστηµα CVS πρέπει να βαθµονοµείται µε χρήση ροοµέτρου ακριβείας που είναι 
σύµφωνο µε εθνικά ή διεθνή πρότυπα και µε περιοριστική συσκευή.  Η ροή µέσω του συστήµατος πρέπει να µετράται σε διαφορετικές ρυθµίσεις περιορισµού, οι δε παράµετροι ελέγχου του συστήµατος να µετρώνται και να συσχετίζονται µε τη ροή. 
  Μπορούν να χρησιµοποιηθούν διάφοροι τύποι ροοµέτρων, π.χ. βαθµονοµηµένο 
βεντούρι, βαθµονοµηµένος µετρητής παροχής στρωτής ροής, βαθµονοµηµένος µετρητής παροχής µε στρόβιλο. 
 2.2. Βαθµονόµηση της αντλίας θετικής εκτόπισης (PDP)
 
  Όλες οι παράµετροι που σχετίζονται µε την αντλία πρέπει να µετρώνται ταυτόχρονα µε 
τις παραµέτρους που συνδέονται µε το ροόµετρο, το οποίο είναι συνδεδεµένο µε την αντλία εν σειρά.  Πρέπει να χαράσσεται η καµπύλη της υπολογιζόµενης ροής (σε m
3/min στο στόµιο εισόδου της αντλίας, σε απόλυτη πίεση και θερµοκρασία) έναντι 
συνάρτησης συσχετισµού που αποτελεί την τιµή ενός ειδικού συνδυασµού των παραµέτρων της αντλίας.  Στη συνέχεια πρέπει να ορίζεται η γραµµική εξίσωση που συνδέει τη ροή της αντλίας µε τη συνάρτηση συσχετισµού.  Αν ένα CVS έχει µετάδοση κίνησης πολλαπλού αριθµού στροφών, η βαθµονόµηση πρέπει να εκτελείται για κάθε χρησιµοποιούµενη κλίµακα.  Κατά τη διάρκεια της βαθµονόµησης, η θερµοκρασία πρέπει να διατηρείται σταθερή. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/153
2.2.1. Ανάλυση δεδοµένων 
  Ο ρυθµός ροής του αέρα (Q
s) σε κάθε ρύθµιση στραγγαλισµού (τουλάχιστον 6 
ρυθµίσεις) πρέπει να υπολογίζεται σε m3/min σε κανονικές συνθήκες από τα δεδοµένα 
του ροοµέτρου βάσει της µεθόδου που ορίζει στις προδιαγραφές του ο κατασκευαστής.  Ο ρυθµός ροής του αέρα πρέπει να µετατρέπεται στη συνέχεια σε παροχή στην αντλία (V
0) σε m3/rev υπό συνθήκες απόλυτης θερµοκρασίας και πίεσης στην είσοδο της 
αντλίας ως εξής: 
 
VQ
nT
Ps
A0273101 3=∗ ∗. 
 
 όπου:   Q
s = ρυθµός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101,3 kPa, 273 K), m3/s 
 T = θερµοκρασία στην είσοδο της αντλίας, σε K  p
A = απόλυτη πίεση στην είσοδο της αντλίας (p B - p 1), σε kPa 
 n = αριθµός στροφών της αντλίας, σε rev/s    Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεπίδραση των διακυµάνσεων της πίεσης στην αντλία και 
του ποσοστού ολίσθησης της αντλίας πρέπει να υπολογίζεται η συνάρτηση συσχετισµού (X
0) του αριθµού στροφών της αντλίας µε τη διαφορά πίεσης στα στόµια 
εισόδου και εξόδου της και µε την απόλυτη πίεση στο στόµιο εξόδου ως εξής: 
 
Xnp
pp
A01= ∗∆ 
 
 όπου:   ∆p
P = διαφορά πίεσης ανάµεσα στην είσοδο της αντλίας και στην έξοδο της αντλίας, 
σε kPa 
 p A = απόλυτη πίεση εξόδου στο στόµιο εξόδου της αντλίας, σε kPa 
  Πρέπει να χαράσσεται η ευθεία µε τη γραµµική προσαρµογή ελάχιστων τετραγώνων για 
να εξαχθεί η εξίσωση βαθµονόµησης ως εξής: 
 
V
0 = D 0 - m * (X 0) 
  όπου D
0 και m είναι οι σταθερές τοµής και κλίσης, αντίστοιχα, οι οποίες περιγράφουν 
τις καµπύλες παλινδρόµησης. 
   Για σύστηµα CVS µε πολλαπλό αριθµό στροφών, οι καµπύλες βαθµονόµησης που 
σχεδιάζονται για τις διάφορες κλίµακες ροής της αντλίας πρέπει να είναι σχεδόν παράλληλες, και οι τιµές τοµής (D
0) να αυξάνονται όσο µειώνεται η κλίµακα ροής της 
αντλίας. 
 L 375/154 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 Οι τιµές που υπολογίζονται βάσει της εξίσωσης πρέπει να περικλείονται µεταξύ των 
ορίων ± 0,5% της µετρούµενης τιµής του V 0.  Οι τιµές της σταθεράς m θα διαφέρουν 
από τη µία αντλία στην άλλη.  Η εισροή σωµατιδίων µε την πάροδο του χρόνου 
προκαλεί µείωση της ολίσθησης της αντλίας, όπως φαίνεται και από τις χαµηλότερες τιµές του m. Συνεπώς, πρέπει να διενεργείται βαθµονόµηση κατά την έναρξη λειτουργίας της αντλίας, ύστερα από σοβαρές εργασίες συντήρησης, καθώς και στην περίπτωση που η συνολική επαλήθευση συστήµατος (σηµείο 2.4) δείχνει αλλαγή του ρυθµού ολίσθησης. 
 2.3. Βαθµονόµηση του βεντούριυ κρίσιµης ροής (CFV)
 
  Η βαθµονόµηση του CFV βασίζεται στην εξίσωση ροής για βεντούρι κρίσιµης ροής.  
Όπως φαίνεται από τον τύπο που ακολουθεί, η ροή αερίου αποτελεί συνάρτηση της πίεσης και της θερµοκρασίας στο στόµιο εισόδου: 
 
QKp
TsvA=∗ 
 όπου:   K
v = συντελεστής βαθµονόµησης 
 p A = απόλυτη πίεση στο στόµιο εισόδου του βεντούρι, σε kPa 
 T = θερµοκρασία στόµιο εισόδου του βεντούρι, σε K  2.3.1. Ανάλυση δεδοµένων   Ο ρυθµός ροής του αέρα (Q
s) σε κάθε ρύθµιση στραγγαλισµού (τουλάχιστον 8 
ρυθµίσεις) πρέπει να υπολογίζεται σε m3/min σε κανονικές συνθήκες από τα δεδοµένα 
του ροοµέτρου βάσει της µεθόδου που ορίζει στις προδιαγραφές του ο κατασκευαστής.  Ο συντελεστής βαθµονόµησης πρέπει να υπολογίζεται βάσει των δεδοµένων βαθµονόµησης για κάθε ρύθµιση στραγγαλισµού ως εξής: 
 
KQT
pvs
A=∗ 
 
 όπου:   Q
s = ρυθµός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101,3 kPa, 273 K), m3/s 
 T = θερµοκρασία στο στόµιο εισόδου του βεντούρι, σε K  p
A = απόλυτη πίεση στο στόµιο εισόδου του βεντούρι, σε kPa 
  Για τον προσδιορισµό της κλίµακας της κρίσιµης ροής, πρέπει να χαράσσεται η 
καµπύλη του K
v συναρτήσει της πίεσης στο στόµιο εισαγωγής του βεντούρι.  Για την 
κρίσιµη ροή (στραγγαλισµού), ο K v θα έχει σχετικά σταθερή τιµή.  Καθώς µειώνεται η 
πίεση (αυξάνεται το κενό), αποστραγγαλίζεται η ροή του στο βεντούρι και µειώνεται ο K
v, γεγονός που υποδηλώνει ότι το CFV λειτουργεί εκτός της επιτρεπτής κλίµακας. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/155
 Πρέπει να υπολογίζονται η µέση K V και η τυπική απόκλιση για ένα ελάχιστο οκτώ 
σηµείων στην περιοχή κρίσιµης ροής.  Η τυπική απόκλιση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 
± 0,3 % του µέσου K v. 
 2.4. Συνολική επαλήθευση του συστήµατος
 
  Πρέπει να προσδιορίζεται η συνολική ακρίβεια του συστήµατος δειγµατοληψίας και 
του αναλυτικού συστήµατος CVS µε την εισαγωγή γνωστής µάζας αερίου ρύπου στο σύστηµα, ενώ αυτό λειτουργεί κανονικά.  Ο ρύπος αναλύεται και υπολογίζεται η µάζα σύµφωνα µε το παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.3., εκτός από την περίπτωση του προπανίου όπου χρησιµοποιείται για τους HC ο συντελεστής 0,000472 αντί του 0,000479.  Πρέπει να χρησιµοποιείται µία από τις ακόλουθες τεχνικές. 
 2.4.1. Μέτρηση µε ακροφύσιο κρίσιµης ροής   Το σύστηµα CVS πρέπει να τροφοδοτείται µε γνωστή ποσότητα καθαρού αερίου 
(µονοξείδιο του άνθρακα ή προπάνιο) µέσω βαθµονοµηµένου στοµίου κρίσιµης ροής.  Εάν η πίεση στην είσοδο είναι αρκετά υψηλή, ο ρυθµός ροής, ο οποίος προσαρµόζεται µέσω του στοµίου κρίσιµης ροής, είναι ανεξάρτητος της πίεσης στην έξοδο του στοµίου (≡ κρίσιµη ροή).  Το σύστηµα CVS πρέπει να λειτουργεί όπως και στην κανονική δοκιµή εκποµπής καυσαερίου για περίπου 5 µε 10 λεπτά.  Ένα δείγµα αερίου πρέπει να αναλύεται µε το συνήθη εξοπλισµό (σάκος δειγµατοληψίας ή µέθοδος ολοκλήρωσης) και να υπολογίζεται η µάζα του αερίου.  Η µάζα αυτή πρέπει να περικλείεται στα όρια ± 3% της γνωστής µάζας του εγχεόµενου αερίου.  
 2.4.2. Μέτρηση µε σταθµική τεχνική   Πρέπει να προσδιορίζεται το βάρος µικρού κυλίνδρου που έχει πληρωθεί µε µονοξείδιο 
του άνθρακα ή προπάνιο µε ακρίβεια ± 0,01 gram.  Για περίπου 5 έως 10 λεπτά, το σύστηµα CVS πρέπει να λειτουργεί όπως σε κανονική δοκιµή εκποµπών καυσαερίου, ενώ στο σύστηµα εγχύεται µονοξείδιο του άνθρακα ή προπάνιο.  Η ποσότητα του καθαρού αερίου που εκλύεται πρέπει να υπολογίζεται µέσω της διαφοράς του βάρους.  Ένα δείγµα αερίου πρέπει να αναλύεται µε το συνήθη εξοπλισµό (σάκος δειγµατοληψίας ή µέθοδος ολοκλήρωσης) και να υπολογίζεται η µάζα του αερίου.  Η µάζα αυτή πρέπει να περικλείεται στα όρια ± 3% της γνωστής µάζας του αερίου τροφοδότησης.  
 3. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΣΩΜΑΤΙ∆ΙΩΝ  3.1. Εισαγωγή
 
  Κάθε κατασκευαστικό στοιχείο πρέπει να βαθµονοµείται µε τη συχνότητα που 
απαιτείται, ώστε να πληροί τις σχετικές µε την ακρίβεια απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού.  Η µέθοδος βαθµονόµησης που πρέπει να χρησιµοποιείται περιγράφεται στο παρόν σηµείο προκειµένου για τα κατασκευαστικά στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 4 και παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 2. L 375/156 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
3.2. Μέτρηση ροής  
  Η βαθµονόµηση των µετρητών ροής αερίων ή των οργάνων µέτρησης της ροής πρέπει 
να γίνεται µε βάση τα διεθνή και/ή εθνικά πρότυπα.  Το µέγιστο σφάλµα στη µετρούµενη τιµή πρέπει να περικλείεται στα όρια ± 2% της ένδειξης. 
  Αν η ροή αερίου προσδιορίζεται µε διαφορική µέτρηση ροής, το µέγιστο σφάλµα της 
διαφοράς πρέπει να είναι τέτοιο ώστε η ακρίβεια του G
EDF να κυµαίνεται µεταξύ± 4% 
(βλέπε και παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 2.2.1., EGA).  Μπορεί να υπολογιστεί λαµβάνοντας τη µέση τετραγωνική ρίζα των σφαλµάτων κάθε οργάνου. 
  3.3. Έλεγχος των συνθηκών µερικής ροής
 
  Η κλίµακα της ταχύτητας εξόδου του καυσαερίου και οι διακυµάνσεις της πίεσης 
πρέπει να ελέγχονται και να ρυθµίζονται σύµφωνα µε τις απαιτήσεις του παραρτήµατος 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 2.2.1., EP, εάν αυτές έχουν εφαρµογή. 
 3.4. ∆ιαστήµατα µεταξύ βαθµονοµήσεων
 
  Τα όργανα µέτρησης της ροής πρέπει να βαθµονοµούνται τουλάχιστον κάθε τρεις µήνες 
ή όποτε γίνεται κάποια επισκευή ή µετατροπή στο σύστηµα που µπορεί να επηρεάσει τη βαθµονόµηση. 
 4. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΙΘΑΛΗΣ  4.1. Εισαγωγή
 
  Το νεφελόµετρο πρέπει να βαθµονοµείται όσο συχνά είναι απαραίτητο ώστε να πληροί 
τις σχετικές µε την ακρίβεια απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού.  Η µέθοδος βαθµονόµησης που πρέπει να χρησιµοποιείται περιγράφεται στο παρόν σηµείο προκειµένου για τα κατασκευαστικά στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 5 και στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 6, σηµείο 3. 
 4.2. ∆ιαδικασία βαθµονόµησης
 
  4.2.1. Χρόνος προθέρµανσης   Το νεφελόµετρο πρέπει να προθερµαίνεται και να σταθεροποιείται σύµφωνα µε τις 
υποδείξεις του κατασκευαστή.  Αν το νεφελόµετρο είναι εφοδιασµένο µε σύστηµα καθαρισµού του αέρα για την αποφυγή της απόθεσης αιθάλης στα οπτικά εξαρτήµατα του οργάνου, τότε και το σύστηµα αυτό πρέπει να ενεργοποιείται και να ρυθµίζεται σύµφωνα µε τις υποδείξεις του κατασκευαστή. 
  4.2.2. Προσδιορισµός της γραµµικής απόκρισης   27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/157
 Η γραµµικότητα του νεφελόµετρου πρέπει να ελέγχεται στη θέση ανάγνωσης της 
θολότητας σύµφωνα µε τις υποδείξεις του κατασκευαστή.  Πρέπει να εισάγονται στο 
νεφελόµετρο τρία ουδέτερα φίλτρα γνωστής διαπερατότητας, τα οποία πρέπει να να πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήµατος 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 5.2.5., και να καταγράφονται οι τιµές.  Τα ουδέτερα φίλτρα πρέπει να έχουν ονοµαστική θολότητα περίπου 10%, 20% και 40%, αντίστοιχα. 
   Η γραµµικότητα δεν πρέπει να διαφέρει κατά περισσότερο από ± 2% θολότητας από 
την ονοµαστική τιµή του ουδέτερου φίλτρου πυκνότητας.  Κάθε µη γραµµικότητα που υπερβαίνει την ανωτέρω τιµή πρέπει να διορθώνεται πριν από τη διεξαγωγή της δοκιµής. 
  4.3. ∆ιαστήµατα µεταξύ βαθµονοµήσεων
 
  Τα νεφελόµετρα πρέπει να βαθµονοµούνται σύµφωνα µε το σηµείο 4.2.2. τουλάχιστον 
κάθε τρεις µήνες ή όποτε γίνεται επισκευή ή µετατροπή στο σύστηµα που θα µπορούσε να επηρεάσει τη βαθµονόµηση. 
 
__________ L 375/158 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Παράρτηµα 4 - Προσάρτηµα 6  
 
ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣΗ ΚΑΙ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ 
 
1. ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ  1.1. Εισαγωγή
 
  Το σηµείο 1.2. και τα σχήµατα 7 και 8 περιέχουν λεπτοµερείς περιγραφές των 
προτεινοµένων συστηµάτων δειγµατοληψίας και ανάλυσης.  Επειδή διάφορες διατάξεις µπορούν να παραγάγουν ισοδύναµα αποτελέσµατα, δεν απαιτείται ακριβής τήρηση των σχηµάτων 7 και 8.  Μπορούν να χρησιµοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία, όπως π.χ. όργανα, βαλβίδες, σωληνοειδή, αντλίες και διακόπτες, για την παροχή πρόσθετων πληροφοριών και για το συντονισµό των λειτουργιών των επί µέρους συστηµάτων.  Τυχόν εξαρτήµατα που δεν χρειάζονται για τη διατήρηση της ορθότητας σε µερικά συστήµατα, µπορούν να αποκλείονται εάν ο αποκλεισµός τους βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση.   
 
 
    αέριο 
µ ηδενισµού  
αέ ρ ι ο  β αθµονόµησ η ς  
αέριο µηδενισµο ύ 
αέριο  βαθµονόµηση ς  αέρ ιο µηδε νισµού 
αέρι ο 
µηδε νισµού V1 
V1 F1  F2 
F1  F2 P 
P T1 
T1 SP1 
SP1 
προαιρετικά 2 καθετήρες 
δειγµατοληψ ίας EP T2 G1  
HC  
αέρα ς καύσιµο στό µ ιο 
στό µ ιο 
στόµιο 
στόµιο στόµιο 
στό µ ιο στό µιο 
V2 
R3 
R1 R2 
FL1 
T5  
B 
V12 V11 V10  CO 
CO 
2 C T3 G2 
V4 
V5 FL5 
FL6 
FL3 T4 G3  
V1 2 V11  T5  V8 
V6 V7  V9 
R4  FL4 
FL2 HS L 1  
HSL2 HSL1 
SL 
V3 NO 
R5 B αέριο µηδ ενισµού  
αέριο 
βαθµονόµησης αέρι ο µηδε νισµού   
αέριο βαθµ ονόµησης 
 
Σχήµα 7  - ∆ιάγραµµα ροής του συστήµατος ανάλυσης πρωτογενούς καυσαερίου για CO, CO 2, 
NO x, HC, µόνο για δοκιµή ESC 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/159
 
1.2. Περιγραφή του αναλυτικού συστήµατος  
 
Περιγράφεται σύστηµα ανάλυσης για τον προσδιορισµό των εκποµπών αερίων στο πρωτογενές (σχήµα 7, ESC µόνο) ή αραιωµένο (σχήµα 8, ETC και ESC) καυσαέριο µε βάση τη χρήση: 
− αναλυτή HFID για τη µέτρηση των υδρογονανθράκων, 
− αναλυτών NDIR για τη µέτρηση του µονοξειδίου και του διοξειδίου του άνθρακα, 
− HCLD ή ισοδύναµου αναλυτή για τη µέτρηση των οξειδίων του αζώτου. 
 
Tο δείγµα για όλα τα συστατικά µπορεί να ληφθεί µε έναν καθετήρα ή µε δύο 
καθετήρες δειγµατοληψίας τοποθετηµένους πολύ κοντά και εσωτερικά διαχωρισµένους κατά τους διάφορους αναλυτές.  Πρέπει να λαµβάνεται µέριµνα ώστε να µη γίνεται συµπύκνωση των συστατικών του καυσαερίου (συµπεριλαµβανοµένου του νερού και του θειικού οξέος) σε κανένα σηµείο του αναλυτικού συστήµατος. 
 
 
   α έριο 
µηδ ε ν ισµού  
α έριο β α θµον όµησης 
αέ ριο µ ηδεν ισµού 
αέρ ι ο  βα θµον όµησης αέ ρ . µη δ.  
α έρ.  µ ηδ.  α έ ρ . µηδ.  
Α έριο βα θµον όµηση ς  α έριο µηδ.  
V1 F1 F2  
F1 F2 P 
P T1 
T1 S P2 
SP 3  T2 G1 
HC  
αέρα ς  καύσ ι µ ο στ όµ ι ο 
στό µ ι ο 
στό µ ι ο 
στό µ ι ο στόµ ιο 
στ ό µ ι ο  στόµ ιο 
V2  
R3  
R1  R2  
FL1  
T5  
B 
V 1 3 V12 V1 1  CO  
CO  
2 C T3 G2 
V4 
V5  FL5  
FL6  
FL3 T4 G3 
V9 
V7 V8 V10 
R4  FL4  
FL2  H SL1 
HS L2  H SL1 
SL  
V3  NO 
R5 V1 P SP π ρος P SS β λέπ ε σ χή µα  
21  
ί δ ιο  ε π ίπ ε δ ο  
βλ έ π ε  σχ ήµ α 2 1 BK  
BK  BG  DT Βλέπ ε σ χ. 20 
V14 
 
 
Σχήµα 8  - ∆ιάγραµµα ροής του συστήµατος ανάλυσης αραιωµένου καυσαερίου για CO, CO 2, 
NO x, HC (δοκιµή ETC, προαιρετικό για δοκιµή ESC) 
   L 375/160 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
1.2.1. Στοιχεία των σχηµάτων 7 και 8 
 
EP Σωλήνας εξαγωγής 
 SP1 Καθετήρας δειγµατοληψίας καυσαερίου (σχήµα 7 µόνο) 
 
Συνιστάται ευθύγραµµος καθετήρας από ανοξείδωτο χάλυβα, µε κλειστά άκρα και µε πολλές οπές.  Η εσωτερική του διάµετρος δεν πρέπει να είναι µεγαλύτερη από την εσωτερική διάµετρο της γραµµής δειγµατοληψίας.  Το πάχος των τοιχωµάτων του καθετήρα δεν πρέπει να είναι µεγαλύτερο από 1 mm. Πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον τρεις οπές σε τρια διαφορετικά κάθετα προς τον άξονα επίπεδα, µε µέγεθος τέτοιο ώστε να δειγµατοληπτούν περίπου την ίδια ροή.  Ο καθετήρας πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον το 80% της διαµέτρου του σωλήνα εξαγωγής.  Μπορούν να χρησιµοποιηθούν ένας ή δύο καθετήρες δειγµατοληψίας.   
SP2 Καθετήρας δειγµατοληψίας αραιωµένου καυσαερίου HC (σχήµα 8 µόνο) 
 
Ο καθετήρας πρέπει:  
− να ορίζεται ως τα πρώτα 254 έως 762 mm της θερµαινόµενης δειγµατοληπτικής 
γραµµής HSL1, 
 − να έχει ελάχιστη εσωτερική διάµετρο 5 mm, 
 − να τοποθετείται στο κανάλι αραίωσης DT (βλέπε σηµείο 2.3., σχήµα 20) σε σηµείο 
όπου ο αέρας αραίωσης και το καυσαέριο αναµιγνύεται καλά (δηλ. περίπου σε 
απόσταση 10 διαµέτρων του καναλιού κατάντη του σηµείου όπου το καυσαέριο εισέρχεται στο κανάλι αραίωσης), 
 
− να βρίσκεται σε αρκετή απόσταση (κάθετη προς τον άξονα) από άλλους καθετήρες 
και από τα τοιχώµατα του καναλιού ώστε να µην υφίσταται την επίδραση τυχόν 
κυµατισµών ή δινών, 
 
− να θερµαίνεται ώστε να αυξάνει τη θερµοκρασία του ρεύµατος του αερίου στους 
463 Κ ± 10 Κ (190°C ± 10°C) στην έξοδο του καθετήρα. 
 
SP3  Καθετήρας δειγµατοληψίας αραιωµένου καυσαερίου CO, CO
2, NO x (σχήµα 
8 µόνο) 
 
Ο καθετήρας πρέπει:  
− να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο µε τον SP2, 
 − να βρίσκεται σε αρκετή απόσταση (κάθετη προς τον άξονα) από άλλους καθετήρες 
και από τα τοιχώµατα του καναλιού ώστε να µην υφίσταται την επίδραση τυχόν 
κυµατισµών ή δινών, 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/161
 
− να θερµαίνεται και να µονώνεται καθ’ όλο το µήκος του µέχρι µία ελάχιστη 
θερµοκρασία 328 K (55°C) ± 10 K για να παρεµποδίζεται η συµπύκνωση του νερού. 
 
HSL1  Θερµαινόµενη γραµµή δειγµατοληψίας 
 
Η γραµµή δειγµατοληψίας παρέχει δείγµα αερίου από ένα µόνο καθετήρα στο/α σηµείο/α διαχωρισµού και στον αναλυτή HC.  Η γραµµή δειγµατοληψίας πρέπει:  
− να έχει ελάχιστη εσωτερική διάµετρο 5 mm και µέγιστη 13,5 mm, 
 − να είναι κατασκευασµένη από ανοξείδωτο χάλυβα ή PTFE, 
 − να διατηρεί τη θερµοκρασία τοιχωµάτων στους 463 Κ ± 10 Κ (190°C ± 10°C), 
όπως µετράται σε κάθε χωριστά θερµαινόµενο τµήµα, εάν η θερµοκρασία του 
καυσαερίου στο δειγµατοληπτικό καθετήρα είναι ίση ή µικρότερη από 463 Κ (190°C), 
 
− να διατηρεί τη θερµοκρασία τοιχωµάτων άνω των 453 Κ (180°C), εάν η 
θερµοκρασία του καυσαερίου στον δειγµατοληπτικό καθετήρα είναι µεγαλύτερη από 
463 Κ (190°C), 
 
− να διατηρεί τη θερµοκρασία αερίου στους 463 Κ ± 10 Κ (190°C ± 10°C) αµέσως 
πριν από το θερµαινόµενο φίλτρο F2 και τον HFID, 
 
HSL2  Θερµαινόµενη γραµµή δειγµατοληψίας NO
x 
 
Η γραµµή δειγµατοληψίας πρέπει:  
− να διατηρεί τη θερµοκρασία τοιχωµάτων στους 328 Κ έως 473 Κ (55°C έως 200°C) 
µέχρι τον µετατροπέα C, όταν χρησιµοποιείται ψυκτικό λουτρό Β, και µέχρι τον 
αναλυτή όταν δεν χρησιµοποιείται ψυκτικό λουτρό Β, 
 
− να είναι κατασκευασµένη από ανοξείδωτο χάλυβα ή PTFE, 
 
SL Γραµµή δειγµατοληψίας CO και CO
2 
 
Η γραµµή πρέπει να είναι κατασκευασµένη από PTFE ή από ανοξείδωτο χάλυβα.  Μπορεί να θερµαίνεται ή όχι.  
BK  Σάκος υποβάθρου (προαιρετικός, σχήµα 8 µόνο) 
 
Για τη δειγµατοληψία προσδιορισµού των συγκεντρώσεων του υποβάθρου. L 375/162 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
BG Σάκος δείγµατος (προαιρετικός, σχήµα 8, µόνο για CO και CO 2) 
 
Για τη δειγµατοληψία προσδιορισµού των συγκεντρώσεων του δείγµατος.  
F1  Θερµαινόµενο προφίλτρο (προαιρετικό) 
 
Η θερµοκρασία πρέπει να είναι ίδια µε εκείνη της HSL1.  
F2  Θερµαινόµενο φίλτρο 
 
Το φίλτρο πρέπει να αφαιρεί τυχόν στερεά σωµατίδια από το δείγµα των αερίων πριν από τον αναλυτή.  Η θερµοκρασία πρέπει να είναι ίδια µε εκείνη της HSL1.  Το φίλτρο πρέπει να αλλάζεται όποτε είναι απαραίτητο.  
P  Θερµαινόµενη αντλία δειγµατοληψίας 
 
Η αντλία πρέπει να θερµαίνεται στη θερµοκρασία της HSL1.  
HC  Θερµαινόµενος ανιχνευτής ιονισµού φλόγας (HFID) για τον 
προσδιορισµό των υδρογονανθράκων. 
 
Η θερµοκρασία πρέπει να διατηρείται στους 453 Κ έως 473 Κ (180°C έως 200°C).  
CO, CO
2 Αναλυτές NDIR για τον προσδιορισµό του µονοξειδίου του άνθρακα και του 
διοξειδίου του άνθρακα (προαιρετικοί για τον προσδιορισµό του λόγου 
αραίωσης για τη µέτρηση των PT). 
 
NO Αναλυτής CLD ή HCLD για τον προσδιορισµό των οξειδίων του αζώτου. 
 
Εάν χρησιµοποιείται αναλυτής HCLD, πρέπει να διατηρείται σε θερµοκρασία 328 Κ 
έως 473 Κ (55°C έως 200°C). 
 
C Μετατροπέας 
 Πρέπει να χρησιµοποιείται µετατροπέας για την καταλυτική αναγωγή του ΝΟ
2 σε ΝΟ 
πριν από την ανάλυση στον CLD ή HCLD.   
B Ψυκτικό λουτρό (προαιρετικό) 
 
Για την ψύξη και συµπύκνωση του νερού από το δείγµα του καυσαερίου.  Το λουτρό πρέπει να διατηρείται σε θερµοκρασία 273 Κ έως 277 Κ (0°C έως 4°C) µε πάγο ή ψύξη.  Είναι προαιρετικό, εάν ο αναλυτής δεν υφίσταται απόσβεση λόγω νερού, όπως αυτή ορίζεται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 5, σηµεία 1.9.1. και 1.9.2.  Εάν το νερό αποµακρύνεται µε συµπύκνωση, πρέπει να παρακολουθείται η θερµοκρασία του αερίου του δείγµατος ή το σηµείο δρόσου είτε µέσα στην παγίδα νερού είτε στα κατάντη.  Η 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/163
θερµοκρασία του αερίου του δείγµατος ή το σηµείο δρόσου δεν πρέπει να υπερβαίνουν 
τους 280 Κ (7°C).  Χηµικοί ξηραντές δεν επιτρέπονται για την αποµάκρυνση του νερού από το δείγµα.  
T1, T2, T3  Αισθητήρας θερµοκρασίας 
 
Για την παρακολούθηση του ρεύµατος αερίων.   
T4 Αισθητήρας θερµοκρασίας 
 
Για την παρακολούθηση της θερµοκρασίας του µετατροπέα NO
2 - NO .  
 
T5 Αισθητήρας θερµοκρασίας 
 
Για την παρακολούθηση της θερµοκρασίας του ψυκτικού λουτρού.  
G1, G2, G3  Μανόµετρο 
 
Για τη µέτρηση της πίεσης στις γραµµές δειγµατοληψίας.  
R1, R2  Ρυθµιστής πίεσης 
 
Για τον έλεγχο της πίεσης του αέρα και του καυσίµου, αντιστοίχως, για τον HFID.  
R3, R4, R5  Ρυθµιστής πίεσης 
 
Για τον έλεγχο της πίεσης στις στις γραµµές δειγµατοληψίας και της ροής προς τους αναλυτές.  
FL1, FL2, FL3  Ροόµετρο 
 
Για την παρακολούθηση της ταχύτητας της παρακαµπτήριας ροής του δείγµατος.  
FL4 έως FL6 Ροόµετρο (προαιρετικό) 
 
Για την παρακολούθηση του ρυθµού ροής µέσω των αναλυτών. 
 
V1 έως V5 Βαλβίδα επιλογής 
 Κατάλληλο σύστηµα βαλβίδων για την επιλογή ροής δείγµατος, αερίου βαθµονόµησης ή αερίου µηδενισµού προς τους αναλυτές.  
V6, V7 Ηλεκτροµαγνητική βαλβίδα 
 
Για την παράκαµψη του µετατροπέα NO
2 - NO. 
 L 375/164 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
V8 Βελονοειδής βαλβίδα 
 
Για την εξισορρόπηση της ροής µέσω του µετατροπέα C NO2 - NO και της παράκαµψης.   
V9, V10 Βελονοειδής βαλβίδα 
 
Για τη ρύθµιση της ροής στους αναλυτές.  
V11, V12  Βαλβίδα µε γλωσσίδα (προαιρετική) 
 
Για την αποστράγγιση του συµπυκνώµατος από το λουτρό Β.  
1.3. Ανάλυση NMHC (µόνο για κινητήρες φυσικού αερίου)
 
 1.3.1. Μέθοδος αέριας χρωµατογραφίας (GC, σχήµα 9) 
 Όταν χρησιµοποιείται η µέθοδος GC, ένα δείγµα µικρού γνωστού όγκου εγχύνεται σε αναλυτική στήλη, µέσα στην οποία παρασύρεται από αδρανές φέρον αέριο.  Η στήλη διαχωρίζει τα διάφορα συστατικά ανάλογα µε το σηµείο ζέσεώς τους, µε αποτέλεσµα να εκλούονται από αυτή σε διαφορετικές χρονικές στιγµές.  Στη συνέχεια, τα εν λόγω συστατικά διέρχονται µέσω ανιχνευτή, ο οποίος εκπέµπει ηλεκτρικό σήµα ανάλογο προς τη συγκέντρωση τους.  ∆εδοµένου ότι δεν πρόκειται για τεχνική συνεχούς ανάλυσης, µπορεί να χρησιµοποιηθεί µόνο σε συνδυασµό µε τη µέθοδο δειγµατοληψίας σάκου, που περιγράφεται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 3.4.2. 
 
Για την ανάλυση NMHC πρέπει να χρησιµοποιείται αυτοµατοποιηµένη µέθοδος GC µε FID.  Πρέπει να λαµβάνεται δείγµα καυσαερίου σε δειγµατοληπτικό σάκο, ένα µέρος του οποίου πρέπει να εγχύνεται στη διάταξη GC.  Το δείγµα διαχωρίζεται σε δύο κλάσµατα (CH
4/αέρας/CO και NMHC/CO 2/H 2O) στη στήλη Porapak.  Η στήλη 
µοριακού κοσκίνου διαχωρίζει το CH 4 από τον αέρα και το CO πριν από τη διοχέτευση 
του πρώτου στον FID, όπου µετράται η συγκέντρωσή του.  Ο πλήρης κύκλος από την έγχυση ενός δείγµατος µέχρι την έγχυση του επόµενου µπορεί να συµπληρωθεί σε διάστηµα 30 s. Για τον προσδιορισµό των NMHC, η συγκέντρωση του CH
4 αφαιρείται 
από τη συνολική συγκέντρωση HC (βλέπε παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.3.1.). 
 
Το Σχήµα 9 απεικονίζει µια τυπική συνδεσµολογία GC για το συνήθη προσδιορισµό CH
4.  Μπορούν να χρησιµοποιηθούν και άλλες µέθοδοι GC βάσει ορθής τεχνικής 
κρίσης. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/165
1
23
4
567
8
9
10SLPMSC
PD F4 F1
V3V2
V4
V6
V7
V8F5F3R1
R2
R3Oven
ventF2FM1ventto x
to y xy10
V1PC
samplespan gasfuel inlet
air inletHC
FC
 
to x:  προς το x 
fuel inlet: είσοδος καυσίµου air inlet: είσοδος αέρα vent:  στόµιο span gas: αέριο βαθµονόµησης sample: δείγµα oven:  κλίβανος to y:  προς το y  
Σχήµα 9
 - ∆ιάγραµµα ροής για την ανάλυση του µεθανίου (µέθοδος GC) 
 
Στοιχεία του σχήµατος 9  
PC Στήλη Porapak 
 
Πρέπει να χρησιµοποιείται στήλη Porapak Ν, 180/300 µm (άνοιγµα βροχίδων 50/80), µήκους 610 mm και εσωτερικής διαµέτρου 2,16 mm, προετοιµασµένη πριν από την αρχική χρήση τουλάχιστον επί 12 ώρες σε θερµοκρασία 423 Κ (150°C) µε φέρον αέριο.  
MSC Στήλη µοριακού κόσκινου 
 
Πρέπει να χρησιµοποιείται στήλη τύπου 13Χ, 250/350 µm(άνοιγµα βροχίδων 45/60), µήκους 1220 mm και εσωτερικής διαµέτρου 2,16 mm προετοιµασµένη πριν από την αρχική χρήση τουλάχιστον επί 12 ώρες σε θερµοκρασία 423 Κ (150°C) µε φέρον αέριο.  
OV Κλίβανος L 375/166 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
Για τη διατήρηση των στηλών και των βαλβίδων σε σταθερή θερµοκρασία για τη λειτουργία του αναλυτή και τη ρύθµιση της θερµοκρασίας των στηλών στους 423 Κ (150°C).  
SLP Βρόχος του δείγµατος 
 
Ικανό µήκος σωλήνα από ανοξείδωτο χάλυβα για την εξασφάλιση όγκου περίπου 1 cm
3. 
 
P Αντλία 
 
Για την εισαγωγή του δείγµατος στον αέριο χρωµατογράφο.  
D Ξηραντήρας 
 
Πρέπει να χρησιµοποιείται ξηραντήρας που να περιέχει µοριακό κόσκινο για την αποµάκρυνση του νερού και άλλων ξένων προσµίξεων που είναι πιθανό να περιέχονται στο φέρον αέριο.  
HC Ανιχνευτής ιονισµού φλόγας (FID) για τη µέτρηση της συγκέντρωσης 
µεθανίου. 
 V1 Βαλβίδα έγχυσης δείγµατος 
 
Για την έγχυση του δείγµατος που ελήφθη από το δειγµατοληπτικό σάκο µέσω της SL του σχήµατος 8.  Πρέπει να είναι χαµηλού νεκρού όγκου, αεροστεγής και να µπορεί να θερµανθεί στους 423 Κ (150°C).  
V3 Βαλβίδα επιλογής 
 
Για την επιλογή ροής αερίου βαθµονόµησης, δείγµατος ή µηδενικής ροής.  
V2, V4, V5, V6, V7, V8 Βελονοειδής βαλβίδα 
 
Για την ρύθµιση των ροών του συστήµατος.  
R1, R2, R3 Ρυθµιστής πίεσης 
 
Για τον έλεγχο των ροών του καυσίµου (= φέρον αέριο), του δείγµατος και του αέρα αντιστοίχως.  
FC Τριχοειδής ροή 
 
Για τον έλεγχο της ταχύτητας ροής αέρα προς τον FID.  
G1, G2, G3 Μανόµετρο 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/167
 
Για τον έλεγχο των ροών του καυσίµου (= φέρον αέριο), του δείγµατος και του αέρα αντιστοίχως.  
F1, F2, F3, F4, F5 Φίλτρο 
 
Φίλτρα από πυροσυσσωµατωµένο µέταλλο για την παρεµπόδιση της εισόδου χονδρών κόκκων στην αντλία ή το όργανο.  
FL1 Ροόµετρο 
 
Για τη µέτρηση του ρυθµού ροής του δείγµατος στην παράκαµψη. 
 1.3.2. Μέθοδος του διαχωριστή των υδρογονανθράκων πλην µεθανίου (NMC, σχήµα 10)  
Ο διαχωριστής οξειδώνει όλους τους υδρογονάνθρακες σε CO
2 και Η 2Ο µε εξαίρεση το 
CH 4, ώστε κατά τη διέλευση του δείγµατος µέσω του NMC, ο FID να ανιχνεύει µόνο το 
CH 4.  Στην περίπτωση που εφαρµόζεται δειγµατοληψία σάκου, πρέπει να εγκαθίσταται 
στη SL σύστηµα εκτροπής της ροής (βλέπε σηµείο 1.2, σχήµα 8), µε το οποίο η ροή µπορεί εναλλάξ να διέρχεται µέσα από το διαχωριστή ή να τον παρακάµπτει, σύµφωνα µε το άνω µέρος του σχήµατος 10.  Για τη µέτρηση των NMHC, πρέπει να παρακολουθούνται στον FID και καταγράφονται και οι δύο τιµές (HC και CH
4).  Στην 
περίπτωση που εφαρµόζεται η µέθοδος ολοκλήρωσης, πρέπει να τοποθετείται στην HSL1 και παράλληλα προς τον κανονικό FID ένας NMC συνδεδεµένος µε ένα δεύτερο FID (βλέπε σηµείο 1.2, σχήµα 8), σύµφωνα µε το κάτω µέρος του σχήµατος 10.  Για τη µέτρηση των NMHC, πρέπει να παρακολουθούνται και να καταγράφονται οι ενδείξεις και των δύο FID (HC και CH
4). 
 
Ο διαχωριστής πρέπει να χαρακτηρίζεται σε θερµοκρασία τουλάχιστον 600 Κ (327°C) πριν από τη διεξαγωγή της δοκιµής, ως προς την καταλυτική του δράση στο CH
4 και το 
C 2H 6 σε τιµές Η 2Ο αντιπροσωπευτικές των συνθηκών του ρεύµατος καυσαερίου.  
Πρέπει να είναι γνωστά το σηµείο δρόσου και η περιεκτικότητα σε Ο 2 του ρεύµατος 
καυσαερίου από το οποίο ελήφθη το δείγµα. Επίσης πρέπει να καταγράφεται η σχετική απόκριση του FID στο CH
4 
(βλέπε παράρτηµα 4, προσάρτηµα 5, σηµείο 1.8.2.). 
 L 375/168 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 µη δενισµού 
ρύ θµισης 
δε ίγµα V1  V2 V3 NMC 
SL (βλέπε σχήµ α 8) στόµιο 
HC  V4 
µη δενισ µ ού  
ρ ύθ µ ισ ης  
δ είγµα V1  V2 NMC 
HS L1 (βλέπε σχ . 8) σ τόµιο 
HC στό µιο HC Μέθο δος δειγµα τοληψίας σάκου 
µέθο δος ολοκλ ήρωσης  
 
Σχήµα 10  - ∆ιάγραµµα ροής για την ανάλυση µεθανίου µε διαχωριστή των 
υδρογονανθράκων πλην του µεθανίου (NMC) 
 
 
Στοιχεία του σχήµατος 10  
NMC ∆ιαχωριστής υδρογονανθράκων πλην µεθανίου 
 
Για την οξείδωση όλων των υδρογονανθράκων πλην του µεθανίου.  
HC Θερµαινόµενος ανιχνευτής ιονισµού φλόγας (HFID) 
 
Για τη µέτρηση των συγκεντρώσεων HC και CH
4.  Η θερµοκρασία πρέπει να 
διατηρείται στους 453 Κ έως 473 Κ (180°C έως 200°C). 
 
V1 Βαλβίδα επιλογής 
 Για την επιλογή ροής δείγµατος, µηδενικής ροής ή ροής αερίου βαθµονόµησης.  Η V1 είναι πανοµοιότυπη µε τη V2 του σχήµατος 8.  
V2, V3 Ηλεκτροµαγνητική βαλβίδα 
 
Για την παράκαµψη του NMC.  
V4 Βελονοειδής βαλβίδα 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/169
Για την εξισορρόπηση της ροής µέσω του NMC και της παράκαµψης. 
 
R1 Ρυθµιστής πίεσης 
 
Για τον έλεγχο της πίεσης στη γραµµή δειγµατοληψίας και στη ροή προς το HFID.  Ο R1 είναι πανοµοιότυπος µε τον R3 του σχήµατος 8.  
FL1 Ροόµετρο 
 
Για τη µέτρηση της ταχύτητας της παρακαµπτήριας ροής του δείγµατος.  Ο FL1 είναι πανοµοιότυπος µε τον FL1 του σχήµατος 8. 
 2. ΑΡΑΙΩΣΗ ΚΑΥΣΑΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΙ∆ΙΩΝ  2.1. Εισαγωγή
 
 
Τα σηµεία 2.2., 2.3. και 2.4. και τα σχήµατα 11 έως 22 περιέχουν λεπτοµερείς περιγραφές των προτεινοµένων συστηµάτων αραίωσης και δειγµατοληψίας.  Επειδή διάφορες διατάξεις µπορούν να παραγάγουν ισοδύναµα αποτελέσµατα, δεν απαιτείται η πλήρης συµµόρφωση προς τα ανωτέρω σχήµατα.  Μπορούν να χρησιµοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία, όπως π.χ. όργανα, βαλβίδες, πηνία, αντλίες και διακόπτες, για την παροχή πρόσθετων πληροφοριών και για το συντονισµό των λειτουργιών των επί µέρους συστηµάτων.  Τυχόν εξαρτήµατα που δεν χρειάζονται για τη διατήρηση της ορθότητας σε µερικά συστήµατα, µπορούν να αποκλείονται εάν ο αποκλεισµός τους βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση.  
 2.2. Σύστηµα αραίωσης µερική ροής
 
 Στα σχήµατα 11 έως 19 περιγράφεται ένα σύστηµα αραίωσης που βασίζεται στην αραίωση µέρους του ρεύµατος καυσαερίου.  Η διαίρεση του ρεύµατος καυσαερίου και η επακόλουθη διαδικασία αραίωσης µπορεί να γίνει µε διαφόρων τύπων συστήµατα αραίωσης.  Για τη µετέπειτα συλλογή των σωµατιδίων, το σύνολο ή µέρος µόνον του αραιωµένου καυσαερίου διοχετεύεται στο σύστηµα δειγµατοληψίας σωµατιδίων (σηµείο 2.4., σχήµα 21).  Η πρώτη µέθοδος αναφέρεται ως τύπος ολικής δειγµατοληψίας και η δεύτερη ως τύπος κλασµατικής δειγµατοληψίας. 
 
Ο υπολογισµός του λόγου αραίωσης εξαρτάται από τον τύπο του συστήµατος που χρησιµοποιείται.  Συνιστώνται οι ακόλουθοι τύποι: 
 
Ισοκινητικά συστήµατα (σχήµατα 11, 12) 
 
Με τα συστήµατα αυτά, η ροή στο σωλήνα µεταφοράς εναρµονίζεται µε τη ροή του πρωτογενούς καυσαερίου από πλευράς ταχύτητας αερίου και/ή πίεσης, επιβάλλοντας έτσι την αδιατάρακτη και οµοιόµορφη ροή καυσαερίου στον καθετήρα δειγµατοληψίας.  Αυτό επιτυγχάνεται συνήθως µε τη χρήση συντονιστή και ενός σωλήνα κατ’ ευθείαν προσέγγισης στα ανάντη του σηµείου δειγµατοληψίας.  Ο λόγος διαίρεσης υπολογίζεται L 375/170 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
κατόπιν από εύκολα µετρούµενα µεγέθη όπως οι διάµετροι των σωλήνων.  Θα πρέπει 
να σηµειωθεί ότι η ισοκίνηση χρησιµοποιείται µόνον για την εναρµόνιση των συνθηκών ροής και όχι για την εναρµόνιση της κατανοµής µεγεθών.  Η τελευταία δεν είναι συνήθως αναγκαία, καθώς τα σωµατίδια είναι αρκετά µικρά για να ακολουθούν τις γραµµές ροής του ρευστού. 
 
Συστήµατα ελεγχόµενης ροής µε µέτρηση συγκέντρωσης (σχήµατα 13 έως 17) 
 
Με τα συστήµατα αυτά, λαµβάνεται δείγµα από το κύριο ρεύµα καυσαερίου µε τη ρύθµιση της ροής του αέρα αραίωσης και της συνολικής ροής αραιωµένου καυσαερίου.  Ο λόγος αραίωσης προσδιορίζεται από τις συγκεντρώσεις ενδεικτικών αερίων, όπως CO
2 ή NΟ x που απαντούν φυσιολογικά στην εξάτµιση των κινητήρων.  Μετριούνται οι 
συγκεντρώσεις στο αραιωµένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης, ενώ η συγκέντρωση στο πρωτογενές καυσαέριο µπορεί είτε να µετρηθεί απευθείας ή να προσδιοριστεί από τη ροή του καυσίµου και την εξίσωση του ισοζυγίου του άνθρακα, εάν η σύνθεση του καυσίµου είναι γνωστή.  Τα συστήµατα µπορούν να ελέγχονται από τον υπολογισµένο λόγο αραίωσης (σχήµατα 13,14) ή από τη ροή στο σωλήνα µεταφοράς (σχήµατα 12,13,14). 
 
Συστήµατα ελεγχόµενης ροής µε µέτρηση ροής (σχήµατα 18, 19) 
 
Με τα συστήµατα αυτά, λαµβάνεται δείγµα από το κύριο ρεύµα µε τη ρύθµιση της ροής του αέρα αραίωσης και της συνολικής ροής αραιωµένου καυσαερίου.  Ο λόγος αραίωσης προσδιορίζεται από τη διαφορά των δύο ρυθµών ροής.  Απαιτείται ακριβής βαθµονόµηση του κάθε ροοµέτρου σε σχέση µε το άλλο, αφού το σχετικό µέγεθος των δύο ρυθµών ροής µπορεί να οδηγήσει σε σηµαντικά σφάλµατα στις µεγαλύτερες αναλογίες αραίωσης (από 15 και άνω).  Ο έλεγχος της ροής γίνεται πολύ εύκολα διατηρώντας σταθερό το ρυθµό ροής του αραιωµένου καυσαερίου και µεταβάλλοντας τον ρυθµό ροής του αέρα αραιώσεως, εφόσον χρειάζεται.  
 
Όταν χρησιµοποιούνται συστήµατα αραίωσης µερικής ροής, πρέπει να λαµβάνεται µέριµνα ώστε να αποφεύγονται τυχόν προβλήµατα απώλειας σωµατιδίων στο σωλήνα µεταφοράς, εξασφαλίζοντας τη λήψη αντιπροσωπευτικού δείγµατος από την εξάτµιση του κινητήρα, και να προσδιορίζεται ο λόγος διαίρεσης.  Τα περιγραφόµενα συστήµατα χρειάζονται προσοχή στις κρίσιµες αυτές περιοχές. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/171
 
Βλ . σχήµα 21 DAF 
EP TT DT d PSP PB FM 1 
IS P 
FC1 l > 10*d 
αέρα ς 
καυσα έρια PTT 
προς σύσ τηµα 
δειγµατ οληψίας 
σωµατ ιδίων SB 
σ τόµιο 
DP T 
delta p 
 
 
Σχήµα 11  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε ισοκινητικό καθετήρα και 
κλασµατική δειγµατοληψία (έλεγχος µε SB) 
 
 
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του σωλήνα µεταφοράς TT µε τη βοήθεια του ισοκινητικού καθετήρα δειγµατοληψίας ISP.  Η διαφορά πίεσης του καυσαερίου µεταξύ του σωλήνα εξαγωγής και του στοµίου εισαγωγής στον καθετήρα µετράται µε το µετατροπέα πίεσης DPT. Το σήµα αυτό διαβιβάζεται στη διάταξη ελέγχου ροής FC1 που ελέγχει το φυσητήρα αναρρόφησης SB για τη διατήρηση µηδενικής διαφοράς πίεσης στο ακροστόµιο του καθετήρα.  Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στον ISP είναι ίσες, ενώ η ροή µέσω των ISP και TT είναι σταθερό κλάσµα (διαίρεση) της ροής καυσαερίου.  Ο λόγος διαίρεσης προσδιορίζεται βάσει των εµβαδών των διατοµών των EP και ISP.  Ο ρυθµός ροής του αέρα αραίωσης µετράται µε τη συσκευή µέτρησης ροής FM1.  Το ποσοστό αραίωσης υπολογίζεται βάσει της ροής του αέρα αραίωσης και του λόγου διαίρεσης.  
 L 375/172 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 DAF 
EP TT DT d 
PB  FM1 
ISP 
de l t a  p  FC1 DPT l > 10*d 
αέρα ς 
καυσαέρια PSP 
PTT 
β λέπε σχ. 21 προς σύ στηµα 
δειγµα τοληψίας 
σωµατ ιδίων σ τόµιο SB 
 
 
 
Σχήµα 12  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε ισοκινητικό καθετήρα και 
κλασµατική δειγµατοληψία (έλεγχος µε PB) 
  
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του σωλήνα µεταφοράς TT µε τη βοήθεια του ισοκινητικού καθετήρα δειγµατοληψίας ISP.  Η διαφορά πίεσης του καυσαερίου µεταξύ του σωλήνα εξαγωγής και του στοµίου εισαγωγής στον καθετήρα µετράται µε το µετατροπέα πίεσης DPT. Το σήµα αυτό διαβιβάζεται στη διάταξη ελέγχου ροής FC1 που ελέγχει τον φυσητήρα κατάθλιψης PB για τη διατήρηση µηδενικής διαφοράς πίεσης στο ακροστόµιο του καθετήρα.  Αυτό γίνεται µε τη λήψη µικρού κλάσµατος του αέρα αραίωσης του οποίου ο ρυθµός ροής έχει ήδη µετρηθεί µε τη συσκευή µέτρησης ροής FM1 και την εισαγωγή του στο TT µέσω πνευµατικού στοµίου.  Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στον ISP είναι ίσες, ενώ η ροή µέσω των ISP και TT είναι σταθερό κλάσµα (διαίρεση) της ροής καυσαερίου.  Ο λόγος διαίρεσης προσδιορίζεται βάσει των εµβαδών των διατοµών των EP και ISP.  Ο αέρας αραίωσης αναρροφάται διαµέσου της DT από το φυσητήρα αναρρόφησης SB και ο ρυθµός ροής µετράται µε την FM1 στην είσοδο της DT. Το ποσοστό αραίωσης υπολογίζεται βάσει της ροής του αέρα αραίωσης και του λόγου διαίρεσης. 
  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/173
 
DAF 
EP  SP TT DT d 
PB  l > 10*d  EGA  EGA 
EGA αέρα ς 
καυσαέρια  βλέπε σχ . 21 προ ς σύστηµα 
δε ιγµατοληψίας 
σ ωµατιδίων PSP 
PTT SB 
 στόµιο π ροαιρετικά 
προς PB ήSB  FC2 
 
 
Σχήµα 13  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε µέτρηση της συγκέντρωσης CO 2 ή 
NO x και µε κλασµατική δειγµατοληψία 
 
 
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του καθετήρα δειγµατοληψίας SP και του σωλήνα µεταφοράς TT.  Με τον(τους) αναλυτή(-ές) καυσαερίου EGA µετρώνται οι συγκεντρώσεις ενός αερίου δείκτη (CO
2 ή NO x) στα πρωτογενή και στο αραιωµένο καυσαέριο καθώς επίσης και 
στον αέρα αραίωσης.  Τα σήµατα αυτά διαβιβάζονται στη διάταξη ελέγχου ροής FC2 που ελέγχει είτε το φυσητήρα κατάθλιψης ΡB ή το φυσητήρα αναρρόφησης SB για τη διατήρηση της επιθυµητής διαίρεσης καυσαερίου και του επιθυµητού λόγου αραίωσης στην DT. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις του αερίου δείκτη στο πρωτογενές καυσαέριο, στο αραιωµένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης. L 375/174 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 
DAF 
EP  SP TT DT d 
PB  EGA  EGA 
Κ αύσιµο G  
Καυσαέρια αέρα ς PTT 
Λεπτ. βλέπε σ χ. 21 FH  
P προαι ρετικά προς P 
PSS 
προεραιτικά  από 
FC2 FC2 
 
 
Σχήµα 14  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε µέτρηση συγκέντρωσης CO 2, µε 
ισοζύγιο άνθρακα και ολική δειγµατοληψία 
 
 
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του καθετήρα δειγµατοληψίας SP και του σωλήνα µεταφοράς TT.  Οι συγκεντρώσεις του CO
2 µετρώνται στο αραιωµένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης 
µε τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίου EGA.  Τα σήµατα CO 2 και ροής καυσίµου G FUEL 
διαβιβάζονται είτε στη διάταξη ελέγχου ροής FC2 είτε στη διάταξη ελέγχου ροής FC3 του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων (βλέπε σχήµα 21).  Ο FC2 ελέγχει το φυσητήρα κατάθλιψης ΡB, ο δε FC3 την αντλία δειγµατοληψίας Ρ (βλέπε σχήµα 21), και έτσι ρυθµίζονται οι ροές εισόδου και εξόδου από το σύστηµα για τη διατήρηση της επιθυµητής διαίρεσης καυσαερίου και του επιθυµητού λόγου αραίωσης στη DT. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των συγκεντρώσεων του CO
2 και της G FUEL 
χρησιµοποιώντας την παραδοχή του ισοζυγίου του άνθρακα. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/175
 
 
DAF 
EP SP TT DT d PB  l > 10*d 
EGA EGA  
αέρα ς 
καυσα έρια EGA  
βλέπ ε σχ. 21 προς σύστη µα 
δειγµατολ ηψίας 
σω µ ατιδ ίων στόµ ιο PS P 
PTT VN 
 
 
Σχήµα 15  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε ένα βεντούρι, µέτρηση 
συγκέντρωσης και κλασµατική δειγµατοληψία 
 
 
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του καθετήρα δειγµατοληψίας SP και του σωλήνα µεταφοράς TT λόγω της αρνητικής πίεσης που δηµιουργείται από το βεντούρι VN στην DT. Ο ρυθµός ροής του αερίου µέσω του ΤΤ εξαρτάται από την ανταλλαγή ορµής στη ζώνη του βεντούρι, άρα επηρεάζεται από την απόλυτη θερµοκρασία του αερίου στην έξοδο του ΤΤ.  Κατά συνέπεια, η διαίρεση καυσαερίου για ένα δεδοµένο ρυθµό ροής στο κανάλι δεν είναι σταθερή και ο λόγος αραίωσης σε χαµηλό φορτίο είναι ελαφρώς µικρότερος από εκείνον σε υψηλό φορτίο.  Οι συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών (CO
2 ή NO x) 
µετρώνται στο πρωτογενές καυσαέριο, στο αραιωµένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης µε τον(τους) αναλυτή(-ές) καυσαερίου EGA και ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των τιµών που µετρώνται ως άνω. L 375/176 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 
DAF 
TT DT d 
PB l >  10*d 
EGA EGA 
PCV 1 PCV 2 HE 
EP αέρα ς 
καυσαέ ρ ια P SP EGA 
P TT 
βλέπ ε σχ. 21 προς σύστη µα 
δειγµατολη ψίας 
σωµατιδίω ν 
στό µιο SB 
FD1 
FD2 
 
 
Σχήµα 16  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε διπλό βεντούρι ή διπλό 
ακροφύσιο, µε µέτρηση συγκέντρωσης και µε κλασµατική 
δειγµατοληψία 
  
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του καθετήρα δειγµατοληψίας SP και του σωλήνα µεταφοράς TT µε τη βοήθεια διαχωριστή ροής που περιλαµβάνει σειρά στοµίων ή σωλήνων Βεντούρι.  Ο πρώτος διαχωριστής (FD1) τοποθετείται στον ΕΡ, ενώ ο δεύτερος (FD2) στον ΤΤ.  Επιπλέον, είναι αναγκαίες δύο βαλβίδες ελέγχου πίεσης (PCV1 και PCV2) για να διατηρείται σταθερή η διαίρεση καυσαερίου, µε έλεγχο της αντίθλιψης στον ΕΡ και της πίεσης στη DT. Η PCV1 τοποθετείται κατάντη του SP στον ΕΡ, η PCV2 µεταξύ του φυσητήρα κατάθλιψης ΡΒ και της DT. Οι συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών (CO
2 ή 
NO x) µετριώνται στο πρωτογενές καυσαέριο, στο αραιωµένο καυσαέριο και στον αέρα 
αραίωσης µε τον(τους) αναλυτή(-ές) καυσαερίου EGA.  Οι συγκεντρώσεις αυτές είναι αναγκαίες για τον έλεγχο της διαίρεσης καυσαερίου και µπορούν να χρησιµοποιηθούν για τη ρύθµιση των PCV1 και PCV2 για επακριβή έλεγχο της διαίρεσης.  Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/177
 
 
 
DA F 
DT d l > 10*d EGA 
HE 
EGA  
DPT 
EP  TT 
DAF αέρας 
αέρας έγχ υση καθα ρού 
αέρ α P SP 
βλέπ ε σχ. 21 
προς σύσ τηµα 
δειγµατολη ψίας 
σω µ ατ ιδίων P TT 
SB  
DC FD3 FC1 EG A 
στό µιο 
 
 
Σχήµα 17  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε διαίρεση πολλαπλού σωλήνα, 
µέτρηση συγκέντρωσης και κλασµατική δειγµατοληψία 
  
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του σωλήνα µεταφοράς TT, µε τη βοήθεια διαχωριστή ροής FD3, που αποτελείται από έναν αριθµό σωλήνων µε τις ίδιες διαστάσεις (ίδια διάµετρο, µήκος και ακτίνα καµπυλότητας) τοποθετηµένους στον ΕΡ.  Το καυσαέριο διαµέσου ενός από τους σωλήνες αυτούς οδηγείται στην DT, το δε καυσαέριο διαµέσου των υπολοίπων σωλήνων διέρχεται µέσα από τον θάλαµο απόσβεσης DC.  Έτσι, η διαίρεση καυσαερίου εξαρτάται από τον ολικό αριθµό των σωλήνων.  Για τον σταθερό έλεγχο της διαίρεσης απαιτείται µηδενική διαφορά πίεσης µεταξύ του DC και της εξόδου του ΤΤ, η οποία µετράται µε τον µεταδότη διαφορικής πίεσης DPT. Μηδενική διαφορά πίεσης επιτυγχάνεται µε την έγχυση καθαρού αέρα στη DΤ στην έξοδο του ΤΤ.  Οι συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών (CO
2 ή NO x) µετριώνται στο πρωτογενές 
καυσαέριο, στο αραιωµένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης µε τον(τους) αναλυτή(-ές) καυσαερίου EGA.  Είναι αναγκαίες για την επαλήθευση της διαίρεσης καυσαερίου και µπορούν να χρησιµοποιηθούν για τη ρύθµιση του ρυθµού ροής αέρα έγχυσης για τον ακριβή έλεγχο της διαίρεσης.  Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών. 
 L 375/178 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
DAF 
EP SP TT DT d 
FM 1 FC2  
G EXH 
ή 
GAIR 
GFUEL ή 
καυσα έρια στόµ ιο 
για λεπτ. βλέπε σχ. 21 FH 
P PS S PTT προαιρ ετικά προς P  
 
 
Σχήµα 18  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε έλεγχο ροής και ολική 
δειγµατοληψία 
 
 
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του καθετήρα δειγµατοληψίας SP και του σωλήνα µεταφοράς TT. Η ολική ροή διαµέσου του καναλιού ρυθµίζεται µε τη διάταξη ελέγχου ροής FC3 και την αντλία δειγµατοληψίας P του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων (βλέπε σχήµα 18).  Η ροή του αέρα αραίωσης ελέγχεται από τη διάταξη ελέγχου ροής FC2, η οποία µπορεί να χρησιµοποιεί τη G
EXHW , G AIRW, ή G FUEL ως σήµατα εντολών για την επιθυµητή διαίρεση 
καυσαερίου.  Η ροή του δείγµατος στη DT είναι η διαφορά µεταξύ της ολικής ροής και της ροής του αέρα αραίωσης.  Ο ρυθµός ροής του αέρα αραίωσης µετράται µε τη συσκευή µέτρησης ροής FM1, ενώ ο συνολικός ρυθµός ροής µετράται µε τη συσκευή µέτρησης ρυθµού ροής FM3 του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων (βλέπε σχήµα 21).  Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των δύο αυτών ρυθµών ροής. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/179
 
DAF 
EP  SP TT DT d 
PB  FM1 l > 10 *d 
G EXH 
ή 
GAIR 
GFUEL ή SB 
FM2 FC 2 
αέρα ς 
καυσαέρια  Πρ ος PB ή SB 
PSP 
PTT 
σ τόµιο
tβλέπε σχ. 2 1 προς σύ στηµα 
δειγµα τοληψίας 
σωµα τιδίων 
βλ. σχήµ α 21 
 
 
Σχήµα 19  - Σύστηµα αραίωσης µερικής ροής µε έλεγχο ροής και κλασµατική 
δειγµατοληψία 
 
 
Πρωτογενές καυσαέριο µεταφέρεται από το σωλήνα εξαγωγής ΕΡ στο κανάλι αραίωσης DT µέσω του καθετήρα δειγµατοληψίας SP και του σωλήνα µεταφοράς TT.  Η διαίρεση καυσαερίου και η ροή στην DT ελέγχονται µε τη διάταξη ελέγχου ροής FC2 που ρυθµίζει τις ροές (ή ταχύτητες) του φυσητήρα κατάθλιψης PB και του φυσητήρα αναρρόφησης SB, αντίστοιχα.  Αυτό είναι δυνατόν αφού το δείγµα που λαµβάνεται µε το σύστηµα δειγµατοληψίας σωµατιδίων επιστρέφει στην DT. Μπορούν να χρησιµοποιηθούν τα σήµατα G
EXHW , G AIRW, ή G FUEL ως σήµατα εντολών για την FC2.  
Ο ρυθµός ροής του αέρα αραίωσης µετράται µε τη συσκευή µέτρησης ροής FM1, ενώ η ολική ροή µε τη συσκευή µέτρησης ροής FM2.  Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των δύο αυτών ρυθµών ροής. L 375/180 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
2.2.1. Στοιχεία των σχηµάτων 11 έως 19 
 
EP Σωλήνας εξαγωγής 
 
Ο σωλήνας εξαγωγής µπορεί να είναι µονωµένος.  Για τη µείωση της θερµικής αδράνειας του σωλήνα εξαγωγής συνιστάται µέγιστος λόγος πάχους προς διάµετρο 0,015.  Πρέπει να περιορίζεται η χρήση εύκαµπτων µερών σε λόγο µήκους προς διάµετρο το πολύ 12.  Πρέπει να ελαχιστοποιούνται οι καµπύλες, ώστε να περιορίζονται οι αποθέσεις λόγω αδράνειας.  Εάν το σύστηµα περιλαµβάνει σιγαστήρα κλίνης δοκιµών, µπορεί και αυτός να είναι µονωµένος. 
 
Προκειµένου για ισοκινητικό σύστηµα, ο σωλήνας εξαγωγής πρέπει να µην έχει γωνίες, καµπύλες και αιφνίδιες αλλαγές διαµέτρου σε µήκος τουλάχιστον ίσο προς το εξαπλάσιο της διαµέτρου του στα ανάντη και προς το τριπλάσιο της διαµέτρου του στα κατάντη του ακροστοµίου του καθετήρα.  Η ταχύτητα των αερίων στη ζώνη δειγµατοληψίας πρέπει να είναι µεγαλύτερη από 10 m/s εκτός από την κατάσταση άφορτης λειτουργίας.  Η διακύµανση της πίεσης του καυσαερίου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ± 500 Pa κατά µέσον όρο.  Τα τυχόν πρόσθετα µέτρα για τη µείωση των διακυµάνσεων της πίεσης, εκτός από τη χρήση συστήµατος εξαγωγής τύπου πλαισίου (που περιλαµβάνει σιγαστήρα και διατάξεις µετεπεξεργασίας) δεν πρέπει να αλλοιώνουν την απόδοση του κινητήρα ούτε να προκαλούν την εναπόθεση σωµατιδίων. 
 
Τα συστήµατα χωρίς ισοκινητικό καθετήρα συνιστάται να διαθέτουν ευθύγραµµο σωλήνα µε µήκος εξαπλάσιο της διαµέτρου στα ανάντη και τριπλάσιο της διαµέτρου στα κατάντη του ακροστοµίου του καθετήρα. 
 
SP Καθετήρας δειγµατοληψίας (σχήµατα 10, 14, 15, 16, 18, 19) 
 
Η ελάχιστη εσωτερική διάµετρος πρέπει να είναι 4 mm. Ο ελάχιστος λόγος της διαµέτρου του σωλήνα εξαγωγής προς τη διάµετρο του καθετήρα πρέπει να είναι 4.  Ο καθετήρας πρέπει να είναι ένας ανοικτός σωλήνας στραµµένος προς τα ανάντη κατά τoν κεντρικό άξονα του σωλήνα εξαγωγής, ή ένας καθετήρας πολλαπλών οπών όπως περιγράφεται στο SP1 του σηµείου 1.2.1., σχήµα 5.  
 
ISP Ισοκινητικός καθετήρας δειγµατοληψίας (σχήµατα 11, 12) 
 
Ο ισοκινητικός καθετήρας δειγµατοληψίας πρέπει να τοποθετείται στραµµένος προς τα ανάντη κατά τον κεντρικό άξονα του σωλήνα εξαγωγής, στο σηµείο όπου πληρούνται οι συνθήκες ροής στο τµήµα ΕΡ, και να έχει σχεδιασθεί έτσι ώστε να παρέχει αναλογικό δείγµα πρωτογενούς καυσαερίου.  Η εσωτερική διάµετρος πρέπει να είναι τουλάχιστον 12 mm. 
 
Για την ισοκινητική διαίρεση καυσαερίου απαιτείται σύστηµα ελέγχου µε τη διατήρηση µηδενικής διαφοράς πίεσης µεταξύ EP και ISP.  Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και ISP είναι ίσες και η κατά µάζα ροή διαµέσου του ISP είναι σταθερό κλάσµα της ροής του καυσαερίου.  Ο ISP πρέπει να συνδεθεί µε µετατροπέα 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/181
πίεσης DPT.  Ο έλεγχος για τη διατήρηση µηδενικής διαφοράς πίεσης µεταξύ EP και 
ISP γίνεται µε ρυθµιστή ροής FC1.  
 
FD1, FD2 ∆ιαχωριστής ροής (σχήµα 16) 
 
Ο σωλήνας εξαγωγής ΕΡ και ο σωλήνας µεταφοράς ΤΤ εφοδιάζεται µε µια σειρά σωλήνων Βεντούρι ή στοµίων αντίστοιχα, για τη λήψη αναλογικού δείγµατος πρωτογενούς καυσαερίου.  Για τον αναλογικό διαχωρισµό απαιτείται η ύπαρξη συστήµατος ελέγχου αποτελούµενου από δύο βαλβίδες ελέγχου πιέσεως PCV1 και PCV2 που ελέγχουν τις πιέσεις στον EP και στην DT. 
 
FD3 ∆ιαχωριστής ροής (σχήµα 17) 
 
Στον σωλήνα εξατµίσεως EP τοποθετείται σύστηµα σωλήνων (µονάδα πολλαπλών σωλήνων) για τη λήψη αναλογικού δείγµατος του πρωτογενούς καυσαερίου.  Ένας από τους σωλήνες τροφοδοτεί µε καυσαέριο το κανάλι αραίωσης DT, ενώ οι λοιποί σωλήνες απάγουν καυσαέριο προς το ρυθµιστικό θάλαµο DC.  Οι σωλήνες πρέπει να έχουν τις ίδιες διαστάσεις (ίδια διάµετρο, µήκος, ακτίνα καµπυλώσεως), έτσι ώστε η διαίρεση καυσαερίου να εξαρτάται από τον συνολικό αριθµό των σωλήνων.  Για τον αναλογικό διαχωρισµό απαιτείται σύστηµα ελέγχου που να διατηρεί µηδενική διαφορική πίεση µεταξύ της εξόδου της µονάδας πολλαπλών σωλήνων στον DC και της εξόδου του ΤΤ.  Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στο FD3 είναι αναλογικές και η ροή ΤΤ είναι ένα σταθερό κλάσµα της ροής του καυσαερίου.  Τα δύο σηµεία πρέπει να συνδέονται µε µεταδότη διαφορικής πίεσης DPT. Ο έλεγχος για τη διατήρηση µηδενικής διαφοράς πίεσης γίνεται µε ρυθµιστή ροής FC1. 
 
EGA Αναλυτής καυσαερίου (σχήµατα 13, 14, 15, 16, 17) 
 
Μπορούν να χρησιµοποιούνται αναλυτές CO
2 ή NO x (στην περίπτωση της µεθόδου 
ισοζυγίου του άνθρακα, µόνο CO 2).  Οι αναλυτές πρέπει να βαθµονοµούνται όπως και 
οι αναλυτές για τη µέτρηση των αερίων εκποµπών.  Για τον προσδιορισµό των διαφορών των συγκεντρώσεων µπορούν να χρησιµοποιηθούν ένας ή περισσότεροι αναλυτές.  Η ακρίβεια των συστηµάτων µέτρησης πρέπει να είναι τέτοια ώστε η ακρίβεια της G
EDFW,i  να κυµαίνεται µεταξύ ± 4%. 
 
TT Σωλήνας µεταφοράς (σχήµατα 11 έως 19) 
 
Ο σωλήνας µεταφοράς πρέπει:  
 
− να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερος, αλλά το µήκος του να µην υπερβαίνει τα 5 m. 
 
− να έχει διάµετρο ίση ή µεγαλύτερη από τη διάµετρο του καθετήρα, αλλά όχι 
µεγαλύτερη από 25 mm. 
 L 375/182 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
− να εκβάλλει στο διαµήκη άξονα του καναλιού αραίωσης και να είναι στραµµένος 
προς τα κατάντη. 
 
Εάν ο σωλήνας έχει µήκος έως 1 µέτρο, πρέπει να µονώνεται µε υλικό µέγιστης θερµικής αγωγιµότητας 0,05 W/m*K µε πάχος µόνωσης κάθετο προς τον άξονά του που να αντιστοιχεί στη διάµετρο του καθετήρα.  Εάν ο σωλήνας είναι µακρύτερος από 1 µέτρο, πρέπει να µονώνεται και να θερµαίνεται σε ελάχιστη θερµοκρασία τοιχωµάτων 523 Κ (250°C). 
 
DPT Μεταδότης διαφορικής πίεσης  (σχήµατα 11, 12, 17) 
 
Η κλίµακα του µεταδότη διαφορικής πίεσης πρέπει να είναι το πολύ ± 500 Pa. 
 
FC1 ∆ιάταξη ελέγχου ροής (σχήµατα 11, 12, 17) 
 
Για ισοκινητικά συστήµατα (σχήµατα 11, 12), απαιτείται διάταξη ελέγχου ροής για τη διατήρηση µηδενικής διαφοράς πίεσης µεταξύ EP και ISP.  Η ρύθµιση µπορεί να γίνεται:  
 
α) µε έλεγχο των στροφών ή της ροής του φυσητήρα αναρρόφησης SB και διατήρηση 
των στροφών ή της ροής του φυσητήρα κατάθλιψης PB σε σταθερή τιµή στη διάρκεια κάθε φάσης (σχήµα 11) ή 
 
β) µε ρύθµιση του φυσητήρα αναρρόφησης SB σε σταθερή ροή µάζας αραιωµένου 
καυσαερίου και έλεγχο της ροής του φυσητήρα κατάθλιψης PB και συνεπώς και της ροής του δείγµατος καυσαερίου σε µία περιοχή στο τέλος του σωλήνα µεταφοράς ΤΤ (σχήµα 12). 
 
Στην περίπτωση συστήµατος ελεγχόµενης πίεσης το παραµένον σφάλµα στο βρόχο ελέγχου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ± 3 Pa.  Οι διακυµάνσεις της πίεσης στο κανάλι αραίωσης δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα ± 250 Pa κατά µέσον όρο. 
 
Για σύστηµα πολλαπλών σωλήνων (σχήµα 17), απαιτείται διάταξη ελέγχου ροής για την αναλογική διαίρεση του καυσαερίου, ώστε να διατηρείται µηδενική διαφορά πίεσης µεταξύ της εξόδου της µονάδας πολλαπλών σωλήνων και της εξόδου του ΤΤ.  Η ρύθµιση επιτυγχάνεται µέσω του ελέγχου της ταχύτητας ροής του αέρα που εγχέεται στην DT στο σηµείο εξόδου του ΤΤ.  
 
PCV1, PCV2 Βαλβίδα ελέγχου πίεσης (σχήµα 16) 
 
Στο σύστηµα διπλού βεντούρι/διπλού ακροφυσίου, για τον αναλογικό διαχωρισµό της ροής απαιτείται η ύπαρξη δύο βαλβίδων ελέγχου της πίεσης για τον έλεγχο της αντίθλιψης του EP και της πίεσης στην DT. Οι βαλβίδες πρέπει να βρίσκονται µετά τον SP στον EP κατά την κατεύθυνση της ροής και µεταξύ PB και DT. 
 
DC Θάλαµος απόσβεσης (σχήµα 17) 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/183
 
Πρέπει να συνδέεται θάλαµος απόσβεσης στην έξοδο της µονάδας πολλαπλών 
σωλήνων για την ελαχιστοποίηση των διακυµάνσεων της πίεσης στο σωλήνα εξαγωγής EP. 
 
VN Βεντούρι (σχήµα 15) 
 
Στο κανάλι αραίωσης DT τοποθετείται βεντούρι για να δηµιουργεί αρνητική πίεση στην περιοχή εξόδου του σωλήνα µεταφοράς ΤΤ.  Ο ρυθµός ροής του αερίου µέσω του ΤΤ καθορίζεται από την ανταλλαγή ορµής στη ζώνη του βεντούρι και είναι βασικά ανάλογη προς το ρυθµό ροής του φυσητήρα κατάθλιψης PB, πράγµα που οδηγεί σε σταθερό λόγο αραίωσης.  Καθώς η ανταλλαγή ορµής επηρεάζεται από τη θερµοκρασία στην έξοδο του ΤΤ και τη διαφορά πίεσης µεταξύ EP και DT, ο πραγµατικός λόγος αραίωσης είναι ελαφρώς µικρότερος σε χαµηλό φορτίο σε σχέση µε υψηλό φορτίο. 
 
FC2 ∆ιάταξη ελέγχου ροής (σχήµατα 13, 14, 18, 19 προαιρετική)  
 
Για τον έλεγχο της ροής του φυσητήρα κατάθλιψης PB και/ή του φυσητήρα αναρρόρφησης SB µπορεί να χρησιµοποιηθεί διάταξη ελέγχου ροής.  Ο εν λόγω ελεγκτής µπορεί να συνδέεται µε τα σήµατα της ροής καυσαερίου αναρρόφησης αέρα ή καυσίµου και/ή µε τα διαφορετικά σήµατα των CO
2 ή ΝΟ x. 
Όταν χρησιµοποιείται παροχή πεπιεσµένου αέρα (σχήµα 18), ο FC2 ελέγχει απευθείας τη ροή του αέρα. 
 
FM1 ∆ιάταξη µέτρησης ροής (σχήµατα 11, 12, 18, 19) 
 
Μετρητής αερίου ή άλλο όργανο ροής για τη µέτρηση της ροής του αραιωµένου καυσαερίου.  Ο FM1 είναι προαιρετικός, όταν ο φυσητήρας κατάθλιψης PB έχει βαθµονοµηθεί για τη µέτρηση της ροής. 
 
FM2 ∆ιάταξη µέτρησης ροής (σχήµα 19) 
 
Μετρητής αερίων ή άλλα όργανα για τη µέτρηση της ροής του αραιωµένου καυσαερίου.  Η FM2 είναι προαιρετική εάν ο φυσητήρας αναρρόφησης SB είναι βαθµονοµηµένος για τη µέτρηση της ροής. 
 
PB Φυσητήρας κατάθλιψης (σχήµατα 11, 12, 13, 14, 15, 16, 19) 
 
Για τον έλεγχο του ρυθµού ροής του αέρα αραίωσης, ο PB µπορεί να συνδεθεί µε τις διατάξεις ελέγχου ροής FC1 ή FC2.  O PB δεν είναι αναγκαίος όταν χρησιµοποιείται πεταλούδα.  Ο PB µπορεί να χρησιµοποιηθεί για τη µέτρηση της ροής του αέρα αραίωσης, εάν είναι βαθµονοµηµένος. 
 L 375/184 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
SB Φυσητήρας αναρρόφησης (σχήµατα 11, 12, 13, 16, 17, 19) 
 
Μόνον για συστήµατα κλασµατικής δειγµατοληψίας.  Ο SB µπορεί να χρησιµοποιηθεί 
για τη µέτρηση της ροής του αραιωµένου καυσαερίου, εάν είναι βαθµονοµηµένος. 
 
DAF Φίλτρο αέρα αραίωσης (σχήµατα 11 έως 19) 
 
Συνιστάται να φιλτράρεται ο αέρας αραίωσης και να καθαρίζεται µε ενεργό άνθρακα για την αποµάκρυνση των υδρογονανθράκων υποβάθρου.  Αν ζητηθεί από τον κατασκευαστή του κινητήρα, πρέπει να λαµβάνεται δείγµα του αέρα αραίωσης σύµφωνα µε την ορθή τεχνική πρακτική για τον προσδιορισµό των επιπέδων των σωµατιδίων υποβάθρου, τα οποία µπορούν στη συνέχεια να αφαιρεθούν από τις τιµές που µετρώνται στο αραιωµένο καυσαέριο. 
 
DT Κανάλι αραίωσης (σχήµατα 11 έως 19) 
 
Το κανάλι αραίωσης: 
 
– πρέπει να έχει αρκετό µήκος ώστε να εξασφαλίζεται πλήρης ανάµειξη του καυσαερίου µε τον αέρα αραίωσης υπό συνθήκες τυρβώδους ροής, 
 
– πρέπει να είναι κατασκευασµένο από ανοξείδωτο χάλυβα µε: 
 
/square4 λόγο πάχους/διάµετρο ίσο προς 0,025 κατ’ ανώτατο όριο για κανάλια αραίωσης εσωτερικής διαµέτρου άνω των 75 mm, 
 
/square4 ελάχιστο ονοµαστικό πάχος 1,5 mm για κανάλια αραίωσης µε εσωτερική διάµετρο έως 75 mm, 
 
– πρέπει να έχει διάµετρο τουλάχιστον 75 mm για τον τύπο κλασµατικής δειγµατοληψίας, 
 
– συνιστάται να έχει διάµετρο τουλάχιστον 25 mm για τον τύπο ολικής δειγµατοληψίας, 
 
– µπορεί να θερµαίνεται σε θερµοκρασία τοιχωµάτων 325 Κ (52°C) κατ’ ανώτατο όριο µε απευθείας θέρµανση ή µε προθέρµανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερµοκρασία του αέρα να µην υπερβαίνει τους 325 Κ (52°C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στο κανάλι αραίωσης,  
 
– µπορεί να είναι µονωµένο.  
 
Το καυσαέριο του κινητήρα πρέπει να αναµειγνύεται καλά µε τον αέρα αραίωσης.  Στα συστήµατα κλασµατικής δειγµατοληψίας, η ποιότητα ανάµειξης πρέπει να ελέγχεται µετά την έναρξη λειτουργίας µε την κατασκευή διαγράµµατος µεταβολής της συγκέντρωσης του CO
2 στο κανάλι, µε τον κινητήρα σε λειτουργία (τουλάχιστον 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/185
τέσσερα ισαπέχοντα σηµεία µέτρησης).  Εάν είναι αναγκαίο, µπορεί να χρησιµοποιηθεί 
στόµιο ανάµειξης. 
 
Σηµείωση : Εάν η θερµοκρασία περιβάλλοντος κοντά στο κανάλι αραίωσης (DT) 
είναι χαµηλότερη από 293 Κ (20°C), πρέπει να λαµβάνεται πρόνοια ώστε να αποφεύγονται απώλειες σωµατιδίων στα ψυχρά τοιχώµατα του καναλιού αραίωσης.  Συνεπώς, συνιστάται η θέρµανση και/ή µόνωση του καναλιού µέσα στα όρια που καθορίζονται παραπάνω. 
 
Όταν ο κινητήρας λειτουργεί µε υψηλά φορτία, το κανάλι µπορεί να ψύχεται µε ένα ήπιο σχετικώς µέσο όπως κάποιον ανεµιστήρα, εφόσον η θερµοκρασία του ψυκτικού µέσου δεν είναι χαµηλότερη από 293 Κ (20°C). 
 
HE Εναλλάκτης θερµότητας (σχήµατα 16, 17)  
 
O εναλλάκτης θερµότητας πρέπει να έχει επαρκή ισχύ για να διατηρεί τη θερµοκρασία στο στόµιο εισόδου του φυσητήρα αναρρόφησης SB µέσα στα όρια ± 11 K της µέσης θερµοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιµής.  
 2.3. Σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής
 
 
Ένα σύστηµα αραίωσης περιγράφεται στο σχήµα 20. Βασίζεται στην αραίωση του συνόλου του καυσαερίου µε χρήση της αρχής σχεδιασµού CVS (δειγµατοληψία σταθερού όγκου).  Πρέπει να µετράται ο συνολικός όγκος του µείγµατος καυσαερίου και αέρα αραίωσης.  Μπορεί να χρησιµοποιηθεί σύστηµα PDP ή CFV. 
 
Για τη µετέπειτα συλλογή των σωµατιδίων, δείγµα του αραιωµένου καυσαερίου διοχετεύεται στο σύστηµα δειγµατοληψίας σωµατιδίων (σηµείο 2.4., σχήµατα 21 και 22).  Εάν αυτό γίνεται απ’ ευθείας, αναφέρεται ως απλή αραίωση.  Εάν το δείγµα αραιωθεί άλλη µια φορά στο κανάλι βοηθητικής αραίωσης, αναφέρεται ως διπλή αραίωση.  Η διπλή αραίωση είναι χρήσιµη αν µε την απλή αραίωση δεν µπορεί να επιτευχθεί η απαιτούµενη θερµοκρασία στο µέτωπο του φίλτρου.  Αν και πρόκειται εν µέρει για σύστηµα αραίωσης, το σύστηµα διπλής αραίωσης περιγράφεται ως τροποποίηση του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων στο σηµείο 2.4., σχήµα 22, δεδοµένου ότι τα περισσότερα µέρη του είναι κοινά µε ενός συνήθους συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων. 
 L 375/186 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
DAF HE 
PDP 
CFV P TT PSP  
EP π ρ οαι ρ ετ ι κ ά  προαιρετικά  
αέρα ς 
καυσαέρ ια προς φίλ τρο υποβάθ ρου 
βλ. σχήµα 21 
στ ό µ ιο  σ τόµιο FC3 
FC3 εάν χρησιµο ποιείται EFC  προς σύσ τηµα δειγµα τοληψίας σω µατιδίων 
ή προ ς DDS, βλ. σ χ. 22 
 
 
Σχήµα 20  - Σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής 
 
Το σύνολο του πρωτογενούς καυσαερίου αναµειγνύεται µέσα στο κανάλι αραίωσης DT 
µε τον αέρα αραίωσης.  Ο ρυθµός ροής του αραιωµένου καυσαερίου µετράται είτε µε αντλία θετικής εκτόπισης PDP ή µε βεντούρι κρίσιµης ροής CFV.  Για την αναλογική δειγµατοληψία των σωµατιδίων και τον προσδιορισµό της ροής µπορεί να χρησιµοποιηθεί εναλλάκτης θερµότητας ΗΕ ή ηλεκτρονική αντιστάθµιση ροής EFC.  Επειδή ο προσδιορισµός της µάζας των σωµατιδίων βασίζεται στη συνολική ροή αραιωµένου καυσαερίου, δεν απαιτείται υπολογισµός του λόγου αραίωσης. 
  2.3.1. Στοιχεία του σχήµατος 20  
EP Σωλήνας εξαγωγής 
 
Tο µήκος του σωλήνα εξαγωγής, από την έξοδο της πολλαπλής εξαγωγής του κινητήρα, την έξοδο του στροβιλοσυµπιεστή ή τη συσκευή µετεπεξεργασίας καυσαερίου έως το κανάλι αραίωσης, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 m. Εάν το µήκος του σωλήνα εξαγωγής κατάντη της πολλαπλής του κινητήρα, της εξόδου του στροβιλοσυµπιεστή ή της διάταξης µετεπεξεργασίας υπερβαίνει τα 4 m, τότε όλες πέραν των 4 m σωληνώσεις πρέπει να µονώνονται, εκτός από το συνδεδεµένο εν σειρά µετρητή αιθάλης, εάν χρησιµοποιείται.  Το πάχος της µόνωσης κάθετα προς τον άξονα πρέπει να είναι τουλάχιστον 25 mm. Η θερµική αγωγιµότητα του µονωτικού υλικού πρέπει να µην υπερβαίνει την τιµή 0,1 W/mK µετρούµενη στους 673 K. Για τη µείωση της θερµικής αδράνειας του σωλήνα εξαγωγής, συνιστάται λόγος πάχους προς διάµετρο ίσος µε 0,015 ή µικρότερος.  Η χρήση εύκαµπτων µερών πρέπει να περιορίζεται σε λόγο µήκους προς διάµετρο το πολύ 12. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/187
 
PDP Αντλία θετικής εκτόπισης 
 
Η PDP µετρά την ολική ροή του αραιωµένου καυσαερίου από τον αριθµό των στροφών και το εκτόπισµα της αντλίας.  Η αντίθλιψη του συστήµατος δεν πρέπει να υποβιβάζεται τεχνητώς από την PDP ή από το σύστηµα εισόδου αέρα αραίωσης.  Η στατική αντίθλιψη καυσαερίου που µετριέται µε  το σύστηµα PDP σε λειτουργία πρέπει να παραµένει στα όρια του ± 1,5 kPa ως προς τη στατική πίεση που µετριέται χωρίς σύνδεση µε το PDP στις ίδιες στροφές και στο ίδιο φορτίο του κινητήρα.  Η θερµοκρασία του µείγµατος αερίων αµέσως µετά την PDP πρέπει να είναι µέσα στα όρια ± 6 Κ της µέσης θερµοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιµής, όταν δεν χρησιµοποιείται αντιστάθµιση ροής.  Αντιστάθµιση ροής µπορεί να χρησιµοποιηθεί µόνον εάν η θερµοκρασία στην είσοδο της PDP δεν υπερβαίνει τους 323 K (50°C). 
 
CFV Βεντούρι κρίσιµης ροής 
 
Το CFV µετρά τη συνολική ροή αραιωµένου καυσαερίου διατηρώντας τη ροή σε κατάσταση στραγγαλισµού (κρίσιµη ροή).  Η στατική αντίθλιψη καυσαερίου που µετράται µε  το σύστηµα CFV σε λειτουργία πρέπει να παραµένει στα όρια του ± 1,5 kPa ως προς τη στατική πίεση που µετριέται χωρίς σύνδεση µε το CFV στις ίδιες στροφές και στο ίδιο φορτίο του κινητήρα.  Η θερµοκρασία του µείγµατος αερίων αµέσως µετά την CFV πρέπει να είναι µέσα στα όρια ± 11 Κ της µέσης θερµοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιµής, όταν δεν χρησιµοποιείται αντιστάθµιση ροής. 
 
HE Εναλλάκτης θερµότητας (προαιρετικός, εάν χρησιµοποιείται EFC) 
 
Ο εναλλάκτης θερµότητας πρέπει να είναι επαρκούς ικανότητας ώστε η θερµοκρασία να διατηρείται εντός των ανωτέρω ορίων. 
 
EFC Ηλεκτρονική αντιστάθµιση ροής (προαιρετική, εάν χρησιµοποιείται ΗΕ) 
 
Εάν η θερµοκρασία στην είσοδο είτε της PDP είτε του CFV δεν διατηρείται στα προαναφερθέντα όρια, απαιτείται η ύπαρξη συστήµατος αντιστάθµισης ροής για τη συνεχή µέτρηση του ρυθµού ροής και τον έλεγχο της αναλογικής δειγµατοληψίας στο σύστηµα σωµατιδίων.  Για το σκοπό αυτό, χρησιµοποιούνται οι ενδείξεις των συνεχών µετρήσεων ρυθµού ροής για την ανάλογη διόρθωση της ταχύτητας ροής του δείγµατος µέσω των φίλτρων σωµατιδίων του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων (βλέπε σηµείο 2.4., σχήµατα 21, 22). 
 
DT Κανάλι αραίωσης 
 
Το κανάλι αραίωσης: 
 L 375/188 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
– πρέπει να έχει αρκετά µικρή διάµετρο ώστε να προκαλεί τυρβώδη ροή (αριθµός 
Reynolds άνω του 4000) και αρκετό µήκος ώστε να εξασφαλίζει πλήρη ανάµειξη του καυσαερίου µε τον αέρα αραίωσης. Μπορεί να χρησιµοποιηθεί στόµιο ανάµειξης. 
 
– προκειµένου για σύστηµα απλής αραίωσης, πρέπει να έχει διάµετρο τουλάχιστον 460 mm, 
 
– προκειµένου για σύστηµα διπλής αραίωσης, πρέπει να έχει διάµετρο τουλάχιστον 210 mm, 
 
– µπορεί να είναι µονωµένη. 
 
Το καυσαέριο του κινητήρα πρέπει να οδηγείται κατάντη της ροής, στο σηµείο όπου εισάγονται στο κανάλι αραίωσης και να αναµειγνύονται πλήρως. 
 
Στην περίπτωση της απλής αραίωσης, ένα δείγµα από το κανάλι αραίωσης µεταφέρεται στο σύστηµα δειγµατοληψίας σωµατιδίων (σηµείο 2.4., σχήµα 21).  Η ικανότητα ροής της PDP ή CFV πρέπει να είναι επαρκής ώστε το αραιωµένο καυσαέριο να διατηρείται σε θερµοκρασία µικρότερη ή ίση των 325 Κ (52°C) αµέσως πριν από το πρωτεύον φίλτρο σωµατιδίων. 
 
Στην περίπτωση της διπλής αραίωσης, δείγµα από το κανάλι αραίωσης µεταφέρεται στο κανάλι βοηθητικής αραίωσης , όπου αραιώνεται περαιτέρω, και στη συνέχεια διέρχεται από τα φίλτρα δειγµατοληψίας (σηµείο 2.4., σχήµα 22).  Η ικανότητα ροής της PDP ή CFV πρέπει να είναι επαρκής ώστε το ρεύµα του αραιωµένου καυσαερίου στη DT να διατηρείται σε θερµοκρασία µικρότερη ή ίση των 464 Κ (191°C) στη ζώνη δειγµατοληψίας.  Το βοηθητικό σύστηµα αραίωσης πρέπει να παρέχει αρκετό αέρα βοηθητικής αραίωσης, ώστε το ρεύµα του διπλά αραιωµένου καυσαερίου να διατηρείται σε θερµοκρασία µικρότερη από ή ίση µε 325 K (52°C) ακριβώς πριν από το πρωτεύον φίλτρο σωµατιδίων. 
 
DAF Φίλτρο αέρα αραίωσης 
 
Συνιστάται να φιλτράρεται ο αέρας αραίωσης και να καθαρίζεται µε ενεργό άνθρακα για την αποµάκρυνση των υδρογονανθράκων υποβάθρου.  Αν ζητηθεί από τον κατασκευαστή του κινητήρα, πρέπει να λαµβάνεται δείγµα του αέρα αραίωσης σύµφωνα µε την ορθή τεχνική πρακτική για τον προσδιορισµό των επιπέδων των σωµατιδίων υποβάθρου, τα οποία µπορούν στη συνέχεια να αφαιρεθούν από τις τιµές που µετρώνται στο αραιωµένο καυσαέριο. 
 
PSP Καθετήρας δειγµατοληψίας σωµατιδίων 
 
Ο καθετήρας αποτελεί το ακραίο τµήµα του PTT και: 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/189
− πρέπει να τοποθετείται στραµµένος προς τα ανάντη σε ένα σηµείο όπου ο αέρας 
αραίωσης και το καυσαέριο είναι καλά αναµεµειγµένο, δηλ. στoν κεντρικό άξονα 
του καναλιού αραίωσης (DT) και σε απόσταση σχεδόν δεκαπλάσια της διαµέτρου του καναλιού, κατάντη του σηµείου εισόδου του καυσαερίου στο κανάλι αραίωσης, 
 
− πρέπει να έχει ελάχιστη εσωτερική διάµετρο 12 mm, 
 − µπορεί να θερµαίνεται σε θερµοκρασία τοιχωµάτων 325 Κ (52°C) κατ’ ανώτατο 
όριο µε απευθείας θέρµανση ή µε προθέρµανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η 
θερµοκρασία του αέρα να µην υπερβαίνει τους 325 Κ (52°C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στο κανάλι αραίωσης,  
 
− µπορεί να είναι µονωµένος.  
 
2.4. Σύστηµα δειγµατοληψίας σωµατιδίων  
To σύστηµα δειγµατοληψίας σωµατιδίων απαιτείται για τη συλλογή των σωµατιδίων στο φίλτρο σωµατιδίων.  Στην περίπτωση της αραίωσης µερικής ροής µε ολική δειγµατοληψία, η οποία συνίσταται στη διέλευση ολοκλήρου του δείγµατος αραιωµένου καυσαερίου από τα φίλτρα, το σύστηµα αραίωσης (σηµείο 2.2., σχήµατα 14, 18) και το σύστηµα δειγµατοληψίας αποτελούν συνήθως ενιαία µονάδα.  Στην περίπτωση της αραίωσης µερικής ροής µε κλασµατική δειγµατοληψία ή της αραίωσης πλήρους ροής, η οποία συνίσταται στη διέλευση από τα φίλτρα µέρους µόνο του αραιωµένου καυσαερίου, το σύστηµα αραίωσης (σηµείο 2.2, σχήµατα 11, 12, 13, 15, 16, 17, 19 και σηµείο 2.3., σχήµα 20) και το σύστηµα δειγµατοληψίας αποτελούν συνήθως χωριστές µονάδες.   
 
Στον παρόντα κανονισµό, το σύστηµα διπλής αραίωσης (σχήµα 22) ενός συστήµατος αραίωσης πλήρους ροής θεωρείται ειδική τροποποίηση ενός τυπικού συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων, όπως φαίνεται στο σχήµα 21.  Το σύστηµα διπλής αραίωσης περιλαµβάνει όλα τα σηµαντικά µέρη του συστήµατος δειγµατοληψίας σωµατιδίων, όπως υποδοχείς φίλτρων και αντλία δειγµατοληψίας και, επιπλέον, ορισµένα χαρακτηριστικά αραίωσης όπως παροχή αέρα αραίωσης και βοηθητικό κανάλι  αραίωσης. 
  
Για την αποφυγή επιπτώσεων στους βρόχους ελέγχου, συνιστάται η αντλία δειγµατοληψίας να λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιµής.  Στη µέθοδο απλής διήθησης πρέπει να χρησιµοποιείται παρακαµπτήριο σύστηµα για τη διέλευση του δείγµατος διαµέσου των φίλτρων δειγµατοληψίας στις επιθυµητές χρονικές στιγµές.  Οι παρεµβολές της διαδικασίας µεταγωγής στους βρόχους ελέγχου πρέπει να ελαχιστοποιούνται. 
 L 375/190 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
FM3 FC 3 FH BV 
πρ οαιρετικά  
απ ό EGA 
απ ό PDP 
απ ό CFV 
απ ό GFUEL ή 
ή 
ή PTT 
P από το  κανάλι α ραίωσης D T 
βλ.  σχήµατα 11  έως 20 
 
 
Σχήµα 21  - Σύστηµα δειγµατοληψίας σωµατιδίων 
 
 
Λαµβάνεται δείγµα αραιωµένου καυσαερίου από το κανάλι αραίωσης DT ενός συστήµατος αραίωσης µερικής ή πλήρους ροής µέσω του καθετήρα δειγµατοληψίας σωµατιδίων PSP και του σωλήνα µεταφοράς σωµατιδίων ΡΤΤ µε τη βοήθεια της αντλίας δειγµατοληψίας Ρ. Το δείγµα φέρεται στον ή στους υποδοχείς φίλτρων FH που συγκρατούν τα φίλτρα δειγµατοληψίας σωµατιδίων.  Ο ρυθµός ροής του δείγµατος ελέγχεται από τη διάταξη ελέγχου ροής FC3.  Εάν χρησιµοποιείται ηλεκτρονική αντιστάθµιση ροής EFC (βλέπε σχήµα 20), η ροή του αραιωµένου καυσαερίου χρησιµοποιείται ως σήµα εντολής για την FC3  
  
 FM 4 DP 
SDT BV FH FM3 
BV  προαιρ ετικά PTT P 
FC 3 
PDP 
ή  
CFV από το κα νάλι  
αραί ωσης  DT 
βλ. σχήµα  20 στόµ ιο  
 
 
  
Σχήµα 22
 - Σύστηµα διπλής αραίωσης (µόνο για σύστηµα πλήρους ροής) 
 
∆είγµα του αραιωµένου καυσαερίου µεταφέρεται από το κανάλι αραίωσης DT συστήµατος αραίωσης πλήρους ροής µέσω του καθετήρα δειγµατοληψίας σωµατιδίων 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/191
PSP και του σωλήνα µεταφοράς σωµατιδίων PTT στο κανάλι βοηθητικής αραίωσης 
SDT, όπου αραιώνεται άλλη µια φορά.  Στη συνέχεια, το δείγµα φέρεται στον ή στους υποδοχείς φίλτρων FH που συγκρατούν τα φίλτρα δειγµατοληψίας σωµατιδίων.  Ο ρυθµός ροής του αέρα αραίωσης είναι συνήθως σταθερός ενώ ο ρυθµός ροής του δείγµατος ρυθµίζεται µε τη διάταξη ελέγχου ροής FC3.  Εάν χρησιµοποιείται ηλεκτρονική αντιστάθµιση ροής EFC (βλέπε σχήµα 20), η συνολική ροή του αραιωµένου καυσαερίου χρησιµοποιείται ως σήµα εντολής για την FC3.  
 2.4.1. Στοιχεία των σχηµάτων 21 και 22  
PTT Σωλήνας µεταφοράς σωµατιδίων (σχήµατα 21, 22) 
 
Το µήκος του σωλήνα µεταφοράς σωµατιδίων δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1020 mm, και πρέπει να ελαχιστοποιείται όποτε αυτό είναι δυνατό.  Όταν χρησιµοποιούνται καθετήρες δειγµατοληψίας (δηλ. στα συστήµατα αραίωσης µερικής ροής µε κλασµατική δειγµατοληψία και στα συστήµατα αραίωσης πλήρους ροής), πρέπει να συνυπολογίζεται και το µήκος των εν λόγω καθετήρων (SP, ISP, PSP αντίστοιχα, βλέπε σηµείο 2.2. και 2.3.).  
 
Οι διαστάσεις αυτές ισχύουν για: 
 
− τον τύπο αραίωσης µερικής ροής µε κλασµατική δειγµατοληψία και για το σύστηµα 
απλής αραίωσης πλήρους ροής από το ακροστόµιο του καθετήρα (SP, ISP, PSP αντίστοιχα) έως τον υποδοχέα του φίλτρου, 
 
− τον τύπο αραίωσης µερικής ροής µε ολική δειγµατοληψία από το άκρο του καναλιού 
αραίωσης έως τον υποδοχέα του φίλτρου, 
 − το σύστηµα διπλής αραίωσης πλήρους ροής από το ακροστόµιο του καθετήρα (PSP) 
έως το κανάλι βοηθητικής αραίωσης . 
 
Ο σωλήνας µεταφοράς:  
− µπορεί να θερµαίνεται σε θερµοκρασία τοιχωµάτων 325 Κ (52°C) κατ’ ανώτατο 
όριο µε απευθείας θέρµανση ή µε προθέρµανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η 
θερµοκρασία του αέρα να µην υπερβαίνει τους 325 Κ (52°C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στο κανάλι αραίωσης,   
 
− µπορεί να είναι µονωµένος.  
 
SDT Κανάλι βοηθητικής αραίωσης (σχήµα 22) 
 
Το κανάλι βοηθητικής αραίωσης πρέπει να έχει ελάχιστη διάµετρο 75 mm και αρκετό 
µήκος ώστε να επιτρέπει χρόνο παραµονής του διπλά αραιωµένου δείγµατος τουλάχιστον 0,25 δευτερολέπτου.  Ο υποδοχέας του κύριου φίλτρου FH πρέπει να τοποθετείται σε απόσταση έως 300 mm από την έξοδο της SDT. L 375/192 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
Το κανάλι βοηθητικής αραίωσης: 
 
− µπορεί να θερµαίνεται σε θερµοκρασία τοιχωµάτων 325 Κ (52°C) κατ’ ανώτατο 
όριο µε απευθείας θέρµανση ή µε προθέρµανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η 
θερµοκρασία του αέρα να µην υπερβαίνει τους 325 Κ (52°C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στο κανάλι αραίωσης, 
 
− µπορεί να είναι µονωµένο. 
 
FH Υποδοχέας(-είς) φίλτρου (σχήµατα 21, 22) 
 
Για το κύριο και το συµπληρωµατικό φίλτρο µπορούν να χρησιµοποιούνται ένας ή 
ξεχωριστοί υποδοχείς.  Πρέπει να πληρούνται οι απαιτήσεις του παραρτήµατος 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 4.1.3. 
 
Οι υποδοχείς φίλτρου: 
 
− µπορούν να θερµαίνονται σε θερµοκρασία τοιχωµάτων 325 Κ (52°C) κατ’ ανώτατο 
όριο µε απευθείας θέρµανση ή µε προθέρµανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερµοκρασία του αέρα να µην υπερβαίνει τους 325 Κ (52°C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στο κανάλι αραίωσης,   
 
− µπορούν να είναι µονωµένοι.  
 
P Αντλία δειγµατοληψίας (σχήµατα 21, 22) 
 
Η αντλία δειγµατοληψίας σωµατιδίων πρέπει να τοποθετείται σε ικανή απόσταση από 
το κανάλι έτσι ώστε η θερµοκρασία του εισερχοµένου αερίου να διατηρείται σταθερή (± 3 K), εάν δεν χρησιµοποιείται διόρθωση ροής µε FC3.  
DP Αντλία αέρα αραίωσης (σχήµα 22) 
 
Η αντλία αέρα αραίωσης πρέπει να τοποθετείται έτσι ώστε να παρέχεται αέρας 
βοηθητικής αραίωσης σε θερµοκρασία 298 Κ ± 5 Κ (25°C ± 5°C), εφόσον ο αέρας αραίωσης δεν προθερµαίνεται. 
 
FC3 ∆ιάταξη ελέγχου ροής (σχήµατα 21, 22) 
 
Πρέπει να χρησιµοποιείται διάταξη ελέγχου ροής για να αντισταθµίζει την ταχύτητα ροής του δείγµατος σωµατιδίων ανάλογα µε τις διακυµάνσεις της θερµοκρασίας και της αντίθλιψης στη διαδροµή του δείγµατος, εάν δεν υπάρχουν άλλα διαθέσιµα µέσα. Η διάταξη ελέγχου ροής χρειάζεται αν χρησιµοποιείται ηλεκτρονική αντιστάθµιση ροής EFC (βλέπε σχήµα 20). 
 
FM3 ∆ιάταξη µέτρησης ροής (σχήµατα 21, 22) 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/193
 
Ο µετρητής αερίου ή το όργανο για τη µέτρηση της ροής του δείγµατος σωµατιδίων 
πρέπει να τοποθετείται σε αρκετή απόσταση από την αντλία δειγµατοληψίας P, ώστε η θερµοκρασία του εισερχόµενου αερίου να παραµένει σταθερή (± 3 Κ), εφόσον δεν χρησιµοποιείται διόρθωση ροής µέσω της FC3. 
 
FM4 ∆ιάταξη µέτρησης ροής (σχήµα 22) 
 
Ο µετρητής αερίου ή το όργανο για τη µέτρηση της ροής του αέρα αραίωσης πρέπει να τοποθετείται έτσι ώστε η θερµοκρασία του εισερχόµενου αερίου να παραµένει στους 298 Κ ± 5 Κ (25°C ± 5°C). 
 
BV Σφαιρική βαλβίδα (προαιρετική) 
 
Η σφαιρική βαλβίδα πρέπει να έχει εσωτερική διάµετρο τουλάχιστον ίση µε την εσωτερική διάµετρο του σωλήνα µεταφοράς σωµατιδίων PTT και χρόνο µεταγωγής µικρότερο από 0,5 δευτερόλεπτα. 
 
Σηµείωση
: Εάν η θερµοκρασία του περιβάλλοντος κοντά στα PSP, PTT, SDT 
και FH είναι κάτω των 293 K (20°C), πρέπει να λαµβάνονται προφυλάξεις ώστε να αποφεύγονται τυχόν απώλειες σωµατιδίων στο ψυχρό τοίχωµα των στοιχείων αυτών.  Συνεπώς, συνιστάται η θέρµανση και/ή η µόνωση των µερών αυτών όπως αναφέρθηκε στις προηγούµενες περιγραφές.  Συνιστάται επίσης η θερµοκρασία µετώπου φίλτρου κατά τη δειγµατοληψία να µην είναι κατώτερη των 293 K (20°C).  
 
Σε υψηλά φορτία του κινητήρα, τα ανωτέρω µέρη πρέπει να ψύχονται µε ένα σχετικώς ήπιο µέσον π.χ. µε ανεµιστήρα εφόσον η θερµοκρασία του ψυκτικού µέσου δεν είναι κατώτερη των 293 K (20°C). 
 3. ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΘΟΛΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΑΙΘΑΛΗΣ  3.1. Εισαγωγή
 
 
Τα σηµεία 3.2. και 3.3. και τα σχήµατα 23 και 24 περιέχουν λεπτοµερείς περιγραφές των προτεινοµένων συστηµάτων νεφελόµετρου.  Επειδή διάφορες διατάξεις µπορούν να παραγάγουν ισοδύναµα αποτελέσµατα, δεν απαιτείται ακριβής τήρηση των σχηµάτων 23 και 24.  Μπορούν να χρησιµοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία, όπως π.χ. όργανα, βαλβίδες, πηνία, αντλίες και διακόπτες, για την παροχή πρόσθετων πληροφοριών και για το συντονισµό των λειτουργιών των επί µέρους συστηµάτων.  Άλλα στοιχεία, που δεν είναι αναγκαία για τη διατήρηση της ακρίβειας ορισµένων συστηµάτων, µπορούν να αποκλεισθούν, εάν αυτός ο αποκλεισµός βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση. 
 
Οι µετρήσεις στηρίζονται στην αρχή σύµφωνα µε την οποία το φως µεταδίδεται µέσω συγκεκριµένου µήκους της προς µέτρηση αιθάλης και ότι το ποσοστό του L 375/194 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
προσπίπτοντος φωτός που φθάνει σε ένα δέκτη χρησιµοποιείται για τον υπολογισµό 
των σκιαστικών ιδιοτήτων του µέσου.  H µέτρηση της αιθάλης εξαρτάται από το σχεδιασµό της συσκευής και µπορεί να διενεργηθεί στο εσωτερικό του σωλήνα εξαγωγής (µε συνδεδεµένο εν σειρά νεφελόµετρο πλήρους ροής), στο άκρο του σωλήνα εξαγωγής (µε νεφελόµετρο πλήρους ροής στο τέλος της γραµµής) ή µε λήψη δείγµατος από το σωλήνα εξαγωγής (νεφελόµετρο µερικής ροής).  Για τον προσδιορισµό του συντελεστή απορρόφησης φωτός από την ένδειξη θολότητας, ο κατασκευαστής του οργάνου πρέπει να γνωστοποιεί το µήκος της οπτικής διαδροµής. 
 
3.2. Νεφελόµετρο πλήρους ροής
 
 
Μπορούν να χρησιµοποιηθούν δύο γενικοί τύποι νεφελοµέτρων πλήρους ροής (σχήµα 23).  Με το νεφελόµετρο που συνδέεται σε σειρά µετράται η θολότητα ολόκληρης της τολύπης αιθάλης στο εσωτερικό του σωλήνα εξαγωγής.  Με αυτό τον τύπο νεφελόµετρου, το πραγµατικό µήκος της οπτικής διαδροµής είναι συνάρτηση του σχεδιασµού του νεφελόµετρου.  Με το νεφελόµετρο που συνδέεται στο τέλος της γραµµής, µετράται η θολότητα ολόκληρης της τολύπης αιθάλης κατά την έξοδό της από το σωλήνα εξαγωγής.  Με αυτόν τον τύπο νεφελόµετρου, το πραγµατικό µήκος της οπτικής διαδροµής αποτελεί συνάρτηση του σχεδιασµού του σωλήνα εξαγωγής και της απόστασης µεταξύ του τέλους του σωλήνα εξαγωγής και του νεφελόµετρου. 
   
EPOPLT1 (optional)
CLLDLS
CL
 
 optional: προαιρετικά  
Σχήµα 23
 - Νεφελόµετρο πλήρους ροής 
  3.2.1. Στοιχεία του σχήµατος 23 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/195
 
EP Σωλήνας εξαγωγής 
 
Με το νεφελόµετρο συνδεδεµένο σε σειρά, δεν πρέπει να υπάρχει αλλαγή στη διάµετρο 
του σωλήνα εξαγωγής σε µήκος τριπλάσιο της εν λόγω διαµέτρου εκατέρωθεν της ζώνης µέτρησης.  Εάν η διάµετρος της ζώνης µέτρησης είναι µεγαλύτερη από εκείνη του σωλήνα εξαγωγής, συνιστάται η χρήση βαθµιαίως στενούµενου σωλήνα πριν από τη ζώνη µέτρησης.  
 
Με το νεφελόµετρο συνδεδεµένο στο τέλος της γραµµής, τα τελευταία 0,6 m του σωλήνα εξαγωγής πρέπει να έχουν κυκλική διατοµή και να είναι απαλλαγµένα από γωνίες και καµπές.  Το άκρο του σωλήνα εξαγωγής πρέπει να είναι κοµµένο σε ορθή γωνία.  Το νεφελόµετρο πρέπει να συνδέεται στο κέντρο της τολύπης της αιθάλης και σε απόσταση 25 ± 5 mm από το άκρο του σωλήνα εξαγωγής.  
 
OPL Μήκος οπτικής διαδροµής 
 
Η οπτική διαδροµή που σκιάζεται από την αιθάλη µεταξύ της φωτεινής πηγής και του δέκτη του νεφελόµετρου µετά την αναγκαία διόρθωση λόγω ανοµοιογένειας που µπορεί να οφείλεται σε διαφορές πυκνότητας και σε φαινόµενα κροσσού.  Tο µήκος της οπτικής διαδροµής πρέπει να δίδεται από τον κατασκευαστή του οργάνου, ο οποίος λαµβάνει υπόψη τυχόν µέτρα κατά της επικάθισης αιθάλης (λ.χ. διοχέτευση αέρα καθαρισµού).  Εάν δεν είναι γνωστό, το µήκος της οπτικής διαδροµής πρέπει να προσδιορίζεται σύµφωνα µε το πρότυπο ISO ΙDS 11614, σηµείο 11.6.5.  Για τον ορθό προσδιορισµό του µήκους της οπτικής διαδροµής, απαιτείται ελάχιστη ταχύτητα καυσαερίου 20 m/s.  
 
LS Φωτεινή πηγή 
 Η φωτεινή πηγή πρέπει να συνίσταται σε λαµπτήρα πυρακτώσεως µε θερµοκρασία χρώµατος που κυµαίνεται από 2800 έως 3250 Κ ή σε δίοδο λυχνία εκποµπής πράσινου φωτός (LED), µε κορυφή φάσµατος σε µήκος κύµατος µεταξύ 550 και 570 nm.  Η φωτεινή πηγή πρέπει να προστατεύεται από την επικάθιση αιθάλης µε µέσα που δεν επηρεάζουν το µήκος της οπτικής διαδροµής πέραν των προδιαγραφών του κατασκευαστή.  
LD Ανιχνευτής φωτός 
 
Ο ανιχνευτής πρέπει να συνίσταται σε φωτοκύτταρο ή φωτοδίοδο (µε φίλτρο, αν είναι απαραίτητο).  Στην περίπτωση φωτεινής πηγής πυρακτώσεως, ο δέκτης πρέπει να έχει κορυφή φασµατικής απόκρισης ανάλογη µε την καµπύλη φωτοφάνειας του ανθρώπινου οφθαλµού (µέγιστη απόκριση) σε µήκη κύµατος µεταξύ 550 και 570 nm, φθάνοντας σε λιγότερο από το 4% της ανωτέρω µέγιστης απόκρισης σε µήκη κύµατος κάτω των 430 nm και άνω των 680 nm.  Ο ανιχνευτής φωτός πρέπει να προστατεύεται από την επικάθιση αιθάλης µε µέσα που δεν επηρεάζουν το µήκος της οπτικής διαδροµής πέραν των προδιαγραφών του κατασκευαστή. L 375/196 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
CL Κατευθυντήρας 
 
Η εκπεµπόµενη φωτεινή ακτινοβολία πρέπει να συγκεντρώνεται σε δέσµη µέγιστης διαµέτρου 30 mm. Οι ακτίνες της φωτεινής δέσµης πρέπει να είναι παράλληλες µε µέγιστη απόκλιση 3° από τον οπτικό άξονα.  
T1 Αισθητήρας θερµοκρασίας (προαιρετικός) 
 
Η θερµοκρασία του καυσαερίου µπορεί να παρακολουθείται στη διάρκεια της δοκιµής.   
3.3. Νεφελόµετρο µερικής ροής
 
 Με το νεφελόµετρο µερικής ροής (σχήµα 24), λαµβάνεται από το σωλήνα εξαγωγής αντιπροσωπευτικό δείγµα καυσαερίου και φέρεται στο θάλαµο µέτρησης µέσω γραµµής µεταφοράς.  Με αυτό τον τύπο νεφελόµετρου, το πραγµατικό µήκος της οπτικής διαδροµής είναι συνάρτηση του σχεδιασµού του νεφελόµετρου.  Οι χρόνοι απόκρισης που αναφέρονται στο επόµενο σηµείο ισχύουν για τον ελάχιστο ρυθµό ροής του νεφελόµετρου, που καθορίζεται από τον κατασκευαστή του οργάνου. 
 
Exhaust
EPSP
TT
T1FM
P (optional)OPL
MCCLLS
CLLD
 
exhaust: καυσαέριο optional: προαιρετικά  
Σχήµα 24
 - Νεφελόµετρο µερικής ροής 
  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/197
3.3.1. Στοιχεία του σχήµατος 24 
 
EP Σωλήνας εξαγωγής 
 Ο σωλήνας εξαγωγής πρέπει να είναι ευθύγραµµος µήκους τουλάχιστον εξαπλάσιου της διαµέτρου του στα ανάντη και τριπλάσιου στα κατάντη του ακροστοµίου του καθετήρα.  
SP Καθετήρας δειγµατοληψίας 
 
Ο καθετήρας δειγµατοληψίας πρέπει να είναι ανοικτός σωλήνας που τοποθετείται στραµµένος προς τα ανάντη κατά µήκος ή πλησίον του κεντρικού άξονα του σωλήνα εξαγωγής.  Η απόσταση από το τοίχωµα του σωλήνα εξαγωγής πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 mm. Η διάµετρος του καθετήρα πρέπει να εξασφαλίζει αντιπροσωπευτική δειγµατοληψία και επαρκή ροή µέσω του νεφελόµετρου.   
TT Σωλήνας µεταφοράς 
 
Ο σωλήνας µεταφοράς πρέπει:   
− να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερος και εξασφαλίζει θερµοκρασία καυσαερίου 373 
± 30 Κ (100°C ± 30°C) στην είσοδο του θαλάµου µέτρησης, 
 − να έχει θερµοκρασία τοιχωµάτων αρκετά ανώτερη του σηµείου δρόσου του 
καυσαερίου, ώστε να αποφεύγεται η συµπύκνωση,  
 − να έχει διάµετρο ίση µε τη διάµετρο του καθετήρα δειγµατοληψίας σε όλο του το 
µήκος, 
 − να έχει χρόνο απόκρισης µικρότερο από 0,05 s στην ελάχιστη ροή του οργάνου, 
όπως προσδιορίζεται σύµφωνα µε το παράρτηµα 4, προσάρτηµα 4, σηµείο 5.2.4.  
 − να µην επηρεάζει ουσιαστικά την κορυφή της αιθάλης.  
 
FM ∆ιάταξη µέτρησης ροής 
 
Όργανο µέτρησης ροής για τη διαπίστωση της ορθής ροής προς το θάλαµο µέτρησης.  Ο ελάχιστος και ο µέγιστος ρυθµός ροής πρέπει να καθορίζονται από τον κατασκευαστή του οργάνου και πρέπει να επιτρέπουν την τήρηση της απαίτησης για το χρόνο απόκρισης του ΤΤ καθώς και των προδιαγραφών της οπτικής διαδροµής. Η διάταξη µέτρησης ροής µπορεί να βρίσκεται κοντά στην αντλία δειγµατοληψίας Ρ, εάν χρησιµοποιείται.  L 375/198 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
MC Θάλαµος µέτρησης 
 
Ο θάλαµος µέτρησης πρέπει να διαθέτει µη ανακλαστική εσωτερική επιφάνεια ή ισοδύναµο οπτικό περιβάλλον.  Πρέπει να µειώνεται στο ελάχιστο η πρόσπτωση παράσιτου φωτός στον ανιχνευτή λόγω εσωτερικών ανακλάσεων της διάχυσης του φωτός.   Η πίεση του αερίου στο θάλαµο µέτρησης δεν πρέπει να διαφέρει από την ατµοσφαιρική πίεση κατά περισσότερο από 0,75 kPa.  Στις περιπτώσεις όπου ο σχεδιασµός δεν το επιτρέπει, η ένδειξη του νεφελόµετρου πρέπει να µετατρέπεται σε ατµοσφαιρική πίεση.   Η θερµοκρασία τοιχωµάτων του θαλάµου µέτρησης πρέπει να ρυθµίζεται µε ακρίβεια ± 5 Κ µεταξύ 343 K (70°C) και 373 K (100°C), αλλά οπωσδήποτε αρκετά άνω του σηµείου δρόσου του καυσαερίου, ώστε να αποφεύγεται τυχόν συµπύκνωση.  Ο θάλαµος µέτρησης πρέπει να εφοδιάζεται µε κατάλληλες διατάξεις για τη µέτρηση της θερµοκρασίας.   
OPL Μήκος οπτικής διαδροµής 
 
Η οπτική διαδροµή που σκιάζεται από την αιθάλη µεταξύ της φωτεινής πηγής και του δέκτη του νεφελόµετρου µετά την αναγκαία διόρθωση λόγω ανοµοιογένειας που µπορεί να οφείλεται σε διαφορές πυκνότητας και σε φαινόµενα κροσσού.  Tο µήκος της οπτικής διαδροµής πρέπει να δίδεται από τον κατασκευαστή του οργάνου, ο οποίος λαµβάνει υπόψη τυχόν µέτρα κατά της επικάθισης αιθάλης (λ.χ. διοχέτευση αέρα καθαρισµού).  Εάν δεν είναι γνωστό, το µήκος της οπτικής διαδροµής πρέπει να προσδιορίζεται σύµφωνα µε το πρότυπο ISO ΙDS 11614, σηµείο 11.6.5.  
LS Φωτεινή πηγή 
 
Η φωτεινή πηγή πρέπει να συνίσταται σε λαµπτήρα πυρακτώσεως µε θερµοκρασία χρώµατος που κυµαίνεται από 2800 έως 3250 Κ ή σε δίοδο λυχνία εκποµπής πράσινου φωτός (LED), µε κορυφή φάσµατος σε µήκος κύµατος µεταξύ 550 και 570 nm.  Η φωτεινή πηγή πρέπει να προστατεύεται από την επικάθιση αιθάλης µε µέσα που δεν επηρεάζουν το µήκος της οπτικής διαδροµής πέραν των προδιαγραφών του κατασκευαστή.  
LD Ανιχνευτής φωτός 
 
Ο ανιχνευτής πρέπει να συνίσταται σε φωτοκύτταρο ή φωτοδίοδο (µε φίλτρο, αν είναι απαραίτητο).  Στην περίπτωση φωτεινής πηγής πυρακτώσεως, ο δέκτης πρέπει να έχει κορυφή φασµατικής απόκρισης ανάλογη µε την καµπύλη φωτοφάνειας του ανθρώπινου οφθαλµού (µέγιστη απόκριση) σε µήκη κύµατος µεταξύ 550 και 570 nm, φθάνοντας σε λιγότερο από το 4% της ανωτέρω µέγιστης απόκρισης σε µήκη κύµατος κάτω των 430 nm και άνω των 680 nm.  Ο ανιχνευτής φωτός πρέπει να προστατεύεται από την  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/199
επικάθιση αιθάλης µε µέσα που δεν επηρεάζουν το µήκος της οπτικής διαδροµής πέραν 
των προδιαγραφών του κατασκευαστή.  
CL Κατευθυντήρας 
 
Η εκπεµπόµενη φωτεινή ακτινοβολία πρέπει να συγκεντρώνεται σε δέσµη µέγιστης διαµέτρου 30 mm. Οι ακτίνες της φωτεινής δέσµης πρέπει να είναι παράλληλες µε µέγιστη απόκλιση 3° από τον οπτικό άξονα.  
T1 Αισθητήρας θερµοκρασίας 
 
Για την παρακολούθηση της θερµοκρασίας του καυσαερίου στην είσοδο του θαλάµου µέτρησης.   
P Αντλία δειγµατοληψίας (προαιρετική) 
 
Μπορεί να χρησιµοποιείται αντλία δειγµατοληψίας κατάντη του θαλάµου µέτρησης για τη διοχέτευση του αερίου δείγµατος µέσω του θαλάµου µέτρησης. L 375/200 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Παράρτηµα 5  
 
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ 
ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ ΜΕ ΣΥΜΠΙΕΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ∆ΟΚΙΜΕΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ  
 1. ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΝΤΙΖΕΛ
(1) 
 
Παράµετρος  Μονάδα Όρια (1) Μέθοδος δοκιµής (2) 
 ∆ηµοσίευση  
  Κατώτατο Ανώτατο   
Αριθµός κετανίου (3)   52 54 ISO 5165  1998 (4) 
Πυκνότητα σε 15°C  kg/m3 833 837 ISO 3675 1995 
Απόσταξη:      
- σηµείο 50%  °C 245  ISO 3405 1998 
- σηµείο 95%  °C 345 350 ISO 3405 1998 
- τελικό σηµείο 
βρασµού °C --- 370 ISO 3405 1998 
Σηµείο ανάφλεξης  °C 55 --- EN 27719 1993 
CFPP  °C --- -5 EN 116 1981 
Ιξώδες στους 40°C  mm²/s 2.5 3,5 EN-ISO 3104 1996 
Πολυκυκλικοί 
αρωµατικοί υδρογονάνθρακες  % m/m 3.0 6,0 IP 391 
(*) 1995 
Περιεκτικότητα σε θείο
 (5) mg/kg --- 300 pr. EN-ISO/DIS 
14596 1998 (4) 
∆ιάβρωση χαλκού   --- 1 EN-ISO 2160 1995 
Υπόλειµµα άvθρακα 
Conradson (10% DR)  % m/m --- 0.2 EN-ISO 10370  
Τέφρα  % m/m --- 0,01 EN-ISO 6245 1995 
Νερό  
 % m/m --- 0,05 EN-ISO 12937 1995 
Αριθµός 
εξουδετέρωσης (ισχυρό οξύ)  mg --- 0,02 ASTM D 974-95 1998 
(4) 
Οξειδωτική 
σταθερότητα (6) mg/ml --- 0,025 EN-ISO 12205 1996 
 (1)  Εάν απαιτηθεί να υπολογισθεί η θερµική απόδοση του κινητήρα ή του οχήµατος, η 
θερµαντική αξία του καυσίµου µπορεί να υπολογισθεί από την εξίσωση: 
  Ειδική ενέργεια (θερµαντική αξία) (καθαρή) σε MJ/kg = (46,423 - 8,792d
2 + 3,170d) (1 
- (x + y + s)) + 9,420s - 2,499x 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/201
  όπου: 
   d = η πυκνότητα στους 15°C   x  = η κατά µάζα αναλογία νερού (% διαιρούµενο µε το 100)   y = η κατά µάζα αναλογία τέφρας (% διαιρούµενο µε το 100)   s = η κατά µάζα αναλογία θείου (% διαιρούµενο µε το 100).  (2)  Οι τιµές που ορίζονται στις προδιαγραφές είναι «αληθείς τιµές».  Για τον καθορισµό 
των οριακών τους τιµών εφαρµόστηκαν οι όροι του ISO 4259 «Προϊόντα πετρελαίου - Προσδιορισµός και εφαρµογή των δεδοµένων ακριβείας σε σχέση µε µεθόδους δοκιµών» και για τον καθορισµό ελάχιστης τιµής ελήφθη υπόψη µια ελάχιστη διαφορά 2R πάνω από το µηδέν· για τον καθορισµό µέγιστης και ελάχιστης τιµής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4R (R - αναπαραγωγιµότητα).  Παρά το µέτρο αυτό, το οποίο είναι απαραίτητο για στατιστικούς λόγους, ο παραγωγός ενός καυσίµου πρέπει εντούτοις να έχει ως στόχο του την τιµή µηδέν, εκεί όπου η οριζόµενη µέγιστη τιµή είναι 2R, και τη µέση τιµή στην περίπτωση των µέγιστων και ελάχιστων οριακών τιµών.  Εάν τυχόν απαιτηθεί να διευκρινιστεί κατά πόσον κάποιο καύσιµο τηρεί τις απαιτήσεις των προδιαγραφών, θα πρέπει να εφαρµόζονται οι όροι του προτύπου ISO 4259. 
 (3)  Η κλίµακα του αριθµού κετανίου δεν ανταποκρίνεται στην απαίτηση ελάχιστης 
κλίµακας 4R.  Εντούτοις, σε περίπτωση διαφοράς µεταξύ προµηθευτή και χρήστη καυσίµου, µπορούν να χρησιµοποιηθούν για την επίλυση τέτοιων διαφορών οι όροι του ISO 4259 υπό την προϋπόθεση ότι πραγµατοποιούνται επαναληπτικές µετρήσεις σε ικανό αριθµό και µε ικανοποιητική ακρίβεια, αντί για ένα µόνο προσδιορισµό. 
 (4) Ο µήνας δηµοσίευσης θα συµπληρωθεί σε εύθετο χρόνο. 
 
(5) Πρέπει να αναφέρεται η πραγµατική περιεκτικότητα σε θείο του καυσίµου που 
χρησιµοποιείται για τη δοκιµή.  Επιπλέον, η ανώτατη περιεκτικότητα σε θείο του καυσίµου αναφοράς που χρησιµοποιήθηκε για την έγκριση οχήµατος ή κινητήρα ως προς τις οριακές τιµές της σειράς Β του πίνακα στο σηµείο 5.2.1 του παρόντος κανονισµού πρέπει να είναι 50 ppm. 
 (6)  Μολονότι ελέγχεται η οξειδωτική σταθερότητα, είναι πιθανόν η διάρκεια αποθήκευσης 
να είναι περιορισµένη.  Θα πρέπει να ζητούνται οδηγίες από τον προµηθευτή όσον αφορά τις συνθήκες και τη διάρκεια αποθήκευσης. 
 L 375/202 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
2. ΑΙΘΑΝΟΛΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΝΤΙΖΕΛ (1) 
 
Όρια (2) Παράµετρος  Μονάδα Κατώτατο Ανώτατο Μέθοδος δοκιµής (3)
Αλκοόλη, µάζα % m/m 92.4 - ASTM D 5501 
Άλλες αλκοόλες πλην της 
αιθανόλης στην ολική αλκοόλη, µάζα % m/m - 2 ASTM D 5501 
Πυκνότητα σε 15°C  kg/m3 795 815 ASTM D 4052 
Τέφρα % m/m  0,001 ISO 6245 
Σηµείο ανάφλεξης  °C 10  ISO 2719 
Οξύτητα υπολογιζόµενη ως οξικό οξύ % m/m - 0,0025 ISO 1388-2 
Αριθµός εξουδετέρωσης (ισχυρό οξύ) KOH mg/1 - 1  
Χρώµα Κατά κλίµακα - 10 ASTM D 1209 
Στερεό υπόλειµµα σε 
100°C mg/kg  15 ISO 759 
Νερό % m/m  6,5 ISO 760 
Αλδεΰδες υπολογιζόµενες ως 
οξικό οξύ % m/m  0,0025 ISO 1388-4 
Περιεκτικότητα σε θείο  mg/kg - 10 ASTM D 5453 
Εστέρες, υπολογιζόµενοι 
ως οξικός αιθυλεστέρας  % m/m - 0.1 ASTM D 1617 
 (1) Στο καύσιµο αιθανόλης επιτρέπεται η προσθήκη βελτιωτικού του αριθµού κετανίου 
σύµφωνα µε τις προδιαγραφές του κατασκευαστή του κινητήρα. Η µέγιστη επιτρεπόµενη ποσότητα είναι 10 % m/m. 
 (2) Οι τιµές που ορίζονται στις προδιαγραφές είναι «αληθείς τιµές». Για τον καθορισµό των 
οριακών τους τιµών εφαρµόστηκαν οι όροι του ISO 4259 «Προϊόντα πετρελαίου - Προσδιορισµός και εφαρµογή των δεδοµένων ακριβείας σε σχέση µε µεθόδους δοκιµών» και για τον καθορισµό ελάχιστης τιµής ελήφθη υπόψη µια ελάχιστη δ ιαφορά 2R πάνω από 
το µηδέν· για τον καθορισµό µέγιστης και ελάχιστης τιµής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4R (R - αναπαραγωγιµότητα).Παρά το µέτρο αυτό, το οποίο είναι απαραίτητο για στατιστικούς λόγους, ο παραγωγός ενός καυσίµου πρέπει εντούτοις να έχει ως στόχο του την τιµή µηδέν, εκεί όπου η οριζόµενη µέγιστη τιµή είναι 2R, και τη µέση τιµή στην περίπτωση των µέγιστων και ελάχιστων οριακών τιµών. Εάν τυχόν απαιτηθεί να διευκρινιστεί κατά πόσον κάποιο καύσιµο τηρεί τις απαιτήσεις των προδιαγραφών, θα πρέπει να εφαρµόζονται οι όροι του προτύπου ISO 4259. 
 (3) Θα υιοθετηθούν ισοδύναµες µέθοδοι ISO όταν εκδοθούν για όλες τις ανωτέρω ιδιότητες.   
__________ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/203
Παράρτηµα 6  
 
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ 
∆ΟΚΙΜΕΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ 
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ  
 
 
 Τύπος:  ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ (NG) 
  Το καύσιµο διατίθεται στην ευρωπαϊκή αγορά σε δύο κλίµακες:   – κλίµακα H, της οποίας τα ακραία καύσιµα αναφοράς είναι το GR και το G23·  – κλίµακα L, της οποίας τα ακραία καύσιµα αναφοράς είναι το G23 και το G25.    Τα χαρακτηριστικά των καυσίµων αναφοράς GR, G23 και G25 συνοψίζονται κατωτέρω:  
Καύσιµο αναφοράς GR 
 
Χαρακτηριστικά  Μονάδες Βάση Όρια Μέθοδος δοκιµής  
   κατώτ ανώτ  
Σύνθεση:      
Μεθάνιο % mole 87 84 89  
Αιθάνιο % mole 13 11 15  
Ισοζύγιο (*)  % mole - - 1 ISO 6974 
Περιεκτικότητα σε 
θείο mg/m3 (**) - - 10 ISO 6326-5 
 
(*) Αδρανή αέρια +C 2+ 
(**) Η τιµή πρέπει να προσδιορίζεται σε κανονικές συνθήκες (293,2 K (20°C) και 101,3 
kPa) 
 L 375/204 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Καύσιµο αναφοράς G23  
 
Χαρακτηριστικά  Μονάδες Βάση Όρια Μέθοδος δοκιµής  
   κατ ανώτ.   
Σύνθεση:      
Μεθάνιο % mole 92,5 91,5 93,5  
Ισοζύγιο (*)  % mole - - 1 ISO 6974 
N 2 % mole 7,5 6,5 8,5  
Περιεκτικότητα σε 
θείο mg/m3 (**) - - 10 ISO 6326-5 
 
(*) Αδρανή αέρια (διαφορετικά από το N 2) +C 2/C 2+ 
(**) Η τιµή πρέπει να προσδιορίζεται σε κανονικές συνθήκες (293,2 K (20°C) και 101,3 
kPa). 
 
Καύσιµο αναφοράς G25  
 
Χαρακτηριστικά  Μονάδες Βάση Όρια Μέθοδος δοκιµής  
   κατ ανώτ.   
Σύνθεση:      
Μεθάνιο % mole 86 84 88  
Ισοζύγιο (*)  % mole - - 1 ISO 6974 
N 2 % mole 14 12 16  
Περιεκτικότητα σε 
θείο mg/m3 (**) - - 10 ISO 6326-5 
 
(*) Αδρανή αέρια (διαφορετικά από το N 2) +C 2/C 2+ 
(**) Η τιµή πρέπει να προσδιορίζεται σε κανονικές συνθήκες (293,2 K (20°C) και 101,3 
kPa). 
 
_________ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/205
Παράρτηµα 7  
 
Τύπος:  ΥΓΡΑΕΡΙΟ (LPG) 
 
Παράµετρος  Μονάδα Όρια Καύσιµο Όρια Καύσιµο Β  Μέθοδος 
δοκιµής 
  Κατώτατο Ανώτατο Κατ Ανώτατο   
Αριθµός οκτανίου 
κινητήρα  92,5 (1)  92,5  EN 589 
παράρτηµα B
Σύνθεση:       
Περιεκτικότητα C3  % vol 48 52 83 87  
Περιεκτικότητα C4  % vol 48 52 13 17 ISO 7941 
Ολεφίνες % vol  12  14  
Κατάλοιπο 
εξαέρωσης mg/kg  50  50 NFM 41015 
Συνολική περιεκτικότητα σε θείο ppm mass (1)  50  50 EN 24260 
Υδρόθειο ---  Ουδέν   Ουδέν  ISO 8819 
∆ιάβρωση ταινίας χαλκού αξιολόγηση  κατηγορία 1   κατηγορία 1 ISO 6251(2) 
Νερό σε 0°C   άνευ  άνευ οπτικός 
έλεγχος 
 (1) Η τιµή πρέπει να προσδιορίζεται σε κανονικές συνθήκες 293,2 K (20 °C) και 101,3 kPa.  (2) Με τη µέθοδο αυτή ενδεχοµένως να µην καθορίζεται επακριβώς η παρουσία διαβρωτικών 
ουσιών, εάν το δείγµα περιέχει αντιδιαβρωτικά ή άλλες χηµικές ουσίες που µειώνουν τη διαβρωτική ικανότητα του δείγµατος στην ταινία χαλκού.  Κατά συνέπεια, απαγορεύεται η προσθήκη αυτών των ενώσεων, απλώς και µόνο για να µην αλλοιώνεται η µέθοδος δοκιµής. 
________  L 375/206 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Παράρτηµα 8  
 
ΠΑΡΑ∆ΕΙΓΜΑ ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 
 
1.  ∆ΟΚΙΜΗ ESC  1.1.  Αέριες εκποµπές
 
   Κατωτέρω παρατίθενται τα δεδοµένα των µετρήσεων για τον υπολογισµό των 
αποτελεσµάτων των επι µέρους φάσεων λειτουργίας.  Στο παράδειγµα αυτό, τα CO και NO
x µετρώνται σε ξηρή βάση, ενώ οι HC σε υγρή βάση.  Η 
συγκέντρωση HC δίνεται σε ισοδύναµα προπανίου (C3) και πρέπει να πολλαπλασιασθεί µε το 3 για να προκύψουν τα ισοδύναµα C1.  Η διαδικασία υπολογισµού είναι η ίδια και για τους λοιπούς τρόπους λειτουργίας.  
 
P 
(kW) T
a 
(K) H a 
(g/kg) G EXH 
(kg) G AIRW 
(kg) G FUEL 
(kg) HC 
(ppm) CO 
(ppm) NO x 
(ppm) 
82,9 294,8 7,81 563,38 545,29 18,09 6,3 41,2 495 
     Υπολογισµός του συντελεστή διόρθωσης από ξηρή σε υγρή κατάσταση K
W,r 
(παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 4.2.): 
 
  F FH = 
⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛+29,54509,181969,1 = 1,9058 and K W2 = () 81,7 608,1 100081,7 608,1
∗ +∗ = 0,0124 
 
  K W,r =  9239,0 0124,006,54109,189058,11 = −⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛∗ −  
 
  Υπολογισµός των συγκεντρώσεων σε υγρή κατάσταση:    CO  = 41,2 * 0,9239 = 38,1 ppm   NO
x  = 495 * 0,9239 = 457 ppm 
   Υπολογισµός του διορθωτικού συντελεστή υγρασίας για τα NΟ
x,  K H,D 
(παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 4.3.): 
   A =  0,309 * 18,09/541,06 – 0,0266  = -0,0163   B = -0,209 * 18,09/541,06 + 0,00954  =  0,0026  
9625,0)2988,294( 0026,0)71,10 81,7( 0163,011
, =− ∗ + − ∗ −=D HK  
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/207
  Υπολογισµός της παροχής µάζας των εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, 
σηµείο 4.4.): 
 
  NO x = 0,001587 * 457 * 0,9625 * 563,38 = = 393,27 g/h 
  CO  = 0,000966 * 38,1 * 563,38 = 20,735 g/h   HC  = 0,000479 * 6,3 * 3 * 563,38 = 5,100 g/h    Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 
4.5.): 
   Το παράδειγµα υπολογισµού που ακολουθεί δίνεται για το CO· Η διαδικασία 
υπολογισµού είναι η ίδια και για τα λοιπά στοιχεία. 
   Οι παροχές µάζας των εκποµπών των επί µέρους φάσεων λειτουργίας 
πολλαπλασιάζονται µε τους αντίστοιχους συντελεστές στάθµισης, που αναφέρονται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 2.7.1., και προστίθενται για να προκύψει η µέση παροχή µάζας εκποµπών για ολόκληρο τον κύκλο: 
    CO = (6,7 * 0,15) + (24,6 * 0,08) + (20,5 * 0,10) + (20,7 * 0,10) + (20,6 * 
0,05) + (15,0 * 0,05) + (19,7 * 0,05) + (74,5 * 0,09) + (31,5 * 0,10) + (81,9 * 0,08) + (34,8 * 0,05) + (30,8 * 0,05) + (27,3 * 0,05) = 30,91 g/h  
    Η ισχύς του κινητήρα των επί µέρους φάσεων λειτουργίας πολλαπλασιάζεται µε 
τους αντίστοιχους συντελεστές στάθµισης, που αναφέρονται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 2.7.1., και προστίθενται για να προκύψει η µέση ισχύς κύκλου: 
    P(n) = (0,1 * 0,15) + (96,8 * 0,08) + (55,2 * 0,10) + (82,9 * 0,10) + (46,8 * 
0,05) + (70,1 * 0,05) + (23,0 * 0,05) +(114,3 * 0,09) + (27,0 * 0,10) + (122,0 * 0,08) + (28,6 * 0,05) + (87,4 * 0,05) + (57,9 * 0,05) = 60,006 kW 
  
006,6091,30=CO  = 0,515 g/kWh 
    Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών NO
x τυχαίου σηµείου (παράρτηµα 4, 
προσάρτηµα 1, σηµείο 4.6.1.): 
   Έστω ότι προσδιορίστηκαν οι εξής τιµές για το τυχαίο σηµείο:     n
Z   = 1600 min-1 
  M Z   = 495 Nm 
  NO x mass,Z  = 487,9 g/h (υπολογιζόµενο σύµφωνα µε τους προηγούµενους 
τύπους) 
  P(n) Z   = 83 kW 
  NO x,Z   = 487,9/83 = 5,878 g/kWh 
 L 375/208 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  Προσδιορισµός της τιµής εκποµπών από τον κύκλο δοκιµής (παράρτηµα 4, 
προσάρτηµα 1, σηµείο 4.6.2.): 
 
  Έστω ότι οι τιµές των τεσσάρων πλησιέστερων φάσεων στη δοκιµή ESC έχουν 
ως εξής: 
 
n RT n SU E R E S E T E U M R M S M T M U 
1368 1785 5,943 5,565 5,889 4,973 515 460 681 610 
 
 E TU = 5,889 + (4,973-5,889) * (1600-1368)/(1785-1368) = 5,377 g/kWh 
 E RS = 5,943 + (5,565-5,943) * (1600-1368)/(1785-1368) = 5,732 g/kWh 
 M TU = 681 + (601-681) * (1600-1368)/(1785-1368) = 641,3 Nm 
 M RS = 515 + (460-515) * (1600-1368)/(1785-1368) = 484,3 Nm 
  E
Z = 5,732 + (5,377-5,732) * (495-484,3)/(641,3-484,3) = 5,708 g/kWh 
  Σύγκριση των τιµών εκποµπών NO
x (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 4.6.3.): 
  NO
x diff = 100 * (5,878-5,708)/5,708 = 2,98 % 
 1.2. Εκποµπές σωµατιδίων
 
  Η µέτρηση των σωµατιδίων βασίζεται στην αρχή της δειγµατοληψίας σωµατιδίων 
από τον πλήρη κύκλο, αλλά µε προσδιορισµό του ρυθµού δειγµατοληψίας και των παροχών (M
SAM και G EDF) στη διάρκεια του κάθε τρόπου λειτουργίας χωριστά.  Ο 
υπολογισµός της G EDF εξαρτάται από το σύστηµα που χρησιµοποιείται.  Στα 
παραδείγµατα που ακολουθούν, χρησιµοποιείται σύστηµα µε µέτρηση του CO 2 και 
µε µέθοδο ισοζυγίου του άνθρακα, καθώς και σύστηµα µε µέτρηση της ροής.  Όταν χρησιµοποιείται σύστηµα αραίωσης πλήρους ροής, η G
EDF µετράται απευθείας από 
τη συσκευή CVS.  
  Υπολογισµός της G
EDF (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµεία 5.2.3. και 5.2.4.): 
  Έστω ότι τα δεδοµένα µέτρησης της φάσης λειτουργίας 4 είναι τα κατωτέρω.  Η 
διαδικασία υπολογισµού είναι η ίδια και για τους λοιπούς τρόπους λειτουργίας.  
 
G
EXH 
(kg/h) G FUEL 
(kg/h) G DILW 
(kg/h) G TOTW 
(kg/h) CO 2D 
(%) CO 2A 
(%) 
334,02 10,76 5,4435 6,0 0,657 0,040 
  α) µέθοδος ισοζυγίου του άνθρακα  
G
EDFW = 040,0 657,076,105,206
−∗ = 3601,2 kg/h 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/209
 
 β) µέθοδος µέτρησης της ροής  
q = 
4435,50,6(0,6
− = 10,78 
  G
EDFW = 334,02 * 10,78 = 3600,7 kg/h 
  Υπολογισµός της παροχής µάζας (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 5.4.):   Οι παροχές G
EDFW των επί µέρους φάσεων λειτουργίας πολλαπλασιάζονται µε τους 
αντίστοιχους συντελεστές στάθµισης, που αναφέρονται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 2.7.1., και προστίθενται για να προκύψει η µέση G
EDF ενός κύκλου.  Ο συνολικός 
ρυθµός δειγµατοληψίας M SAM προκύπτει από το άθροισµα των ρυθµών δειγµατοληψίας 
των επί µέρους φάσεων λειτουργίας. 
 
 GEDFW = (3567 * 0,15)+(3592 * 0,08)+(3611 * 0,10)+(3600 * 0,10) 
+(3618 * 0,05) +(3600 * 0,05)+(3640 * 0,05)+(3614 * 0,09)+(3620 * 
0,10)+(3601 * 0,08) +(3639 * 0,05)+(3582 * 0,05)+(3635 * 0,05) 
 =  3604,6 kg/h   M
SAM = 0,226 + 0,122 + 0,151 + 0,152 + 0,076 + 0,076 + 0,076 + 0,136 + 0,151 
+ 0,121  + 0,076 + 0,076 + 0,075  = 1,515 kg 
   Έστω ότι η µάζα των σωµατιδίων στα φίλτρα είναι 2,5 mg, οπότε  
PT
mass = 10006, 3604
515,15,2∗  = 5,948 g/h 
   ∆ιόρθρωση υποβάθρου (προαιρετική)    Έστω ότι µία µέτρηση υποβάθρου δίνει τις κατωτέρω τιµές.  Ο υπολογισµός του 
συντελεστή αραίωσης DF είναι ίδιος µε εκείνον του σηµείου 3.1. του παρόντος παραρτήµατος και δεν επαναλαµβάνεται εδώ. 
   
M
d = 0,1 mg, M DIL = 1,5 kg 
    Άθροισµα των DF = [(1
-1/119,15) * 0,15] + [(1-1/8,89) * 0,08] + [(1-1/14,75) * 0,10] 
+ [(1-1/10,10) * 0,10] + [(1-1/18,02) * 0,05] + [(1-1/12,33) * 0,05] + [(1-1/32,18) * 
0,05] + [(1-1/6,94) * 0,09] + [(1-1/25,19) * 0,10] + [(1-1/6,12) * 0,08] + [(1-1/20,87) * 
0,05] + [(1-1/8,77) * 0,05] + [(1-1/12,59) * 0,05] = 0,923 L 375/210 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
PT mass = 10006, 3604923,05,11,0
515,15,2∗⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛∗ −  = 5,948 g/h 
 
  Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 5.5.):   P(n) = (0,1 * 0,15) + (96,8 * 0,08) + (55,2 * 0,10) +(82,9 * 0,10) +(46,8 * 0,05) 
+(70,1 * 0,05) + (23,0 * 0,05) +(114,3 * 0,09) + (27,0 * 0,10) +(122,0 * 0,08) + (28,6 * 0,05) + (87,4 * 0,05) + (57,9 * 0,05) = 60,006 kW 
 
 
006,60948,5=PT  = 0,099 g/kWh, ύστερα από διόρθωση υποβάθρου 
006,60726,5=PT  = 0,095 g/kWh 
   Υπολογισµός του ειδικού συντελεστή στάθµισης (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, 
σηµείο 5.6.): 
   Aν ληφθούν οι τιµές που υπολογίστηκαν για τη φάση λειτουργίας 4 ανωτέρω, 
τότε 
 
WF
E,I = 7, 3600 515,16, 3604 152,0
∗∗ = 0,1004 
 
  Η τιµή αυτή περικλείεται στα όρια της απαιτούµενης τιµής 0,10 ± 0,003.  2.  ∆ΟΚΙΜΗ ELR     ∆εδοµένου ότι η διήθηση µε φίλτρο Bessel συνιστά εντελώς καινούργια διαδικασία 
προσδιορισµού της µέσης τιµής στην ευρωπαϊκή νοµοθεσία για τις εκποµπές καυσαερίου, παρατίθενται κατωτέρω επεξήγηση του φίλτρου Bessel, παράδειγµα σχεδιασµού αλγορίθµου Bessel, καθώς και παράδειγµα υπολογισµού της τελικής τιµής της αιθάλης.  Οι σταθερές του αλγορίθµου Bessel εξαρτώνται µόνο από το σχεδιασµό του νεφελόµετρου και από το ρυθµό δειγµατοληψίας του συστήµατος συλλογής δεδοµένων.  Συνιστάται να παρέχει ο κατασκευαστής του νεφελόµετρου τις τελικές σταθερές του φίλτρου Bessel για διαφορετικούς ρυθµούς δειγµατοληψίας και ο πελάτης να χρησιµοποιεί τις σταθερές αυτές για το σχεδιασµό του αλγορίθµου Bessel και τον υπολογισµό των τιµών αιθάλης. 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/211
2.1.  Γενικές παρατηρήσεις για το φίλτρο Bessel  
  
  Λόγω των παραµορφώσεων που εµφανίζονται σε υψηλές συχνότητες, το πρωτογενές 
σήµα θολότητας παρουσιάζει συχνά µια εξαιρετικά τεθλασµένη καµπύλη.  Για να εξαλειφθούν αυτές οι παραµορφώσεις, απαιτείται φίλτρο Bessel για την δοκιµή ELR.  Tο φίλτρο Bessel καθαυτό συνιστά αναδροµικό φίλτρο δεύτερης τάξης µε χαµηλό βαθµό διέλευσης, το οποίο εγγυάται την ταχύτερη δυνατή άνοδο του σήµατος, χωρίς υπέρβαση των ορίων. 
   Με την παραδοχή ενός πρωτογενούς νέφους καυσαερίου σε πραγµατικό χρόνο στο 
σωλήνα εξαγωγής, κάθε νεφελόµετρο εµφανίζει καθυστερηµένη και διαφορετικά µετρώµενη καµπύλη θολότητας.  Η καθυστέρηση και η τάξη µεγέθους της µετρώµενης καµπύλης θολότητας εξαρτώνται κυρίως από τη γεωµετρία του θαλάµου µέτρησης του νεφελόµετρου, συµπεριλαµβανοµένων των γραµµών του δείγµατος καυσαερίου, και από το χρόνο που απαιτείται για την επεξεργασία του σήµατος στον ηλεκτρονικό εξοπλισµό του νεφελόµετρου.  Οι τιµές που χαρακτηρίζουν τα δύο αυτά φαινόµενα ονοµάζονται χρόνος φυσικής και χρόνος ηλεκτρικής απόκρισης και αντιπροσωπεύουν ένα διαφορετικό φίλτρο για κάθε τύπο νεφελόµετρου.  
  Σκοπός της χρήσης φίλτρου Bessel είναι η εξασφάλιση οµοιόµορφης χαρακτηριστικής 
φίλτρου στο όλο σύστηµα του νεφελόµετρου, που συνίσταται από: 
      -  το χρόνο φυσικής απόκρισης του νεφελόµετρου (t
p) 
    - το χρόνο ηλεκτρικής απόκρισης του νεφελόµετρου (t e), 
    - το χρόνο απόκρισης φίλτρου του χρησιµοποιούµενου φίλτρου Bessel (t F), 
   Ο συνολικός χρόνος απόκρισης t
Aver, που προκύπτει για το σύστηµα είναι: 
  
t Aver = , t t t2
e2
p2
F + +  
   και πρέπει να είναι ο ίδιος για όλα τα είδη νεφελόµετρων, ώστε να προκύπτει πάντοτε η 
ίδια τιµή αιθάλης.  Εποµένως, ένα φίλτρο Bessel πρέπει να συντίθεται κατά τρόπον ώστε ο απαιτούµενος συνολικός χρόνος απόκρισης (t
Aver ) να προκύπτει από το χρόνο 
απόκρισης φίλτρου (t F) σε συνδυασµό µε το χρόνο φυσικής (t p) και το χρόνο 
ηλεκτρικής (t e) απόκρισης του εκάστοτε νεφελόµετρου.  Καθώς οι τιµές t p και t e είναι 
δεδοµένες για κάθε νεφελόµετρο και ο t Aver ορίζεται σε 1,0 s στον παρόντα κανονισµό, 
ο χρόνος t F µπορεί να υπολογιστεί ως εξής: 
  
t F = 2
e2
p2
Aver t t t − −  
   Εξ ορισµού, ο χρόνος απόκρισης φίλτρου t
F είναι ο χρόνος ανόδου του φιλτραρισµένου 
σήµατος εξόδου από το 10% στο 90% ενός βαθµιδωτού σήµατος εισόδου.  Η συχνότητα διακοπής της τροφοδοσίας του φίλτρου Bessel πρέπει εποµένως να επαναλαµβάνεται κατά τρόπον ώστε ο χρόνος απόκρισης του φίλτρου Bessel να περικλείεται στον απαιτούµενο χρόνο ανόδου.  
  L 375/212 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
              Signal: Σήµα Step Input Signal: βαθµιδωτό σήµα εισόδου Bessel Filtered Output Signal: φιλτραρισµένο σήµα εξόδου Time: Χρόνος  
Σχήµα α)
 - Καµπύλες βαθµιδωτού σήµατος εισόδου και φιλτραρισµένου σήµατος 
εξόδου 
    Το σχήµα α) απεικονίζει τις καµπύλες βαθµιδωτού σήµατος εισόδου και 
φιλτραρισµένου σήµατος εξόδου του φίλτρου Bessel καθώς και το χρόνο απόκρισης του φίλτρου Bessel (t
F). 
   Ο σχεδιασµός του τελικού αλγόριθµου του φίλτρου Bessel αποτελεί διαδικασία 
πολλαπλών σταδίων, η οποία απαιτεί πολλούς κύκλους επανάληψης.  Στη συνέχεια παρουσιάζεται το διάγραµµα της διαδικασίας επανάληψης.  
 A.   Signal [-] 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/213
 
 
Characteristics of opacimeter: χαρακτηριστικά του νεφελόµετρου Regulation:  κανονισµός Data Acquisition System Sample Rate: ρυθµός δειγµατοληψίας του συστήµατος συλλογής 
δεδοµένων 
required overall Bessel filter response time: απαιτούµενος συνολικός χρόνος απόκρισης 
φίλτρου Bessel 
design of Bessel filter algorithm: σχεδιασµός αλγορίθµου φίλτρου Bessel Step: στάδιο application of Bessel filter on step input: Εφαρµογή του φίλτρου Bessel στο βαθµιδωτό L 375/214 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
σήµα εισόδου 
calculation of iterated filter response time: Υπολογισµός του επαναλαµβανόµενου χρόνου 
απόκρισης του φίλτρου 
deviation between tF and tFiter:  Απόκλιση µεταξύ tF και tFiter 
check for iteration criteria: Έλεγχος του κριτηρίου επανάληψης yes: ναι   no: όχι final Bessel filter constants and algorithm: τελικές σταθερές του φίλτρου Bessel και 
τελικός αλγόριθµος Bessel 
adjustment of cut-off frequency:  ρύθµιση της συχνότητας διακοπής της τροφοδοσίας Iteration: Επανάληψη  2.2.  Υπολογισµός του αλγόριθµου Bessel
 
   Στο παράδειγµα αυτό, σχεδιάζεται σε πολλαπλά στάδια ένας αλγόριθµος Bessel 
σύµφωνα µε την παραπάνω διαδικασία επανάληψης που βασίζεται στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 6.1. 
    Έστω ότι το νεφελόµετρο και το σύστηµα συλλογής δεδοµένων έχουν τα εξής 
χαρακτηριστικά: 
    - χρόνος φυσικής απόκρισης t
p  0,15 s 
  - χρόνος ηλεκτρικής απόκρισης t e 0,05 s 
  - συνολικός χρόνος απόκρισης t Aver  1,00 s (εξ ορισµού στον παρόντα 
κανονισµό) 
  - ρυθµός δειγµατοληψίας        150 Hz     Στάδιο 1  Απαιτούµενος χρόνος απόκρισης φίλτρου Bessel t
F: 
  
t F = )05,0 15,0( 12 2 2+ −  = 0,987421 s 
   Στάδιο 2  Eκτίµηση της συχνότητας διακοπής της τροφοδοσίας και 
υπολογισµός των σταθερών Bessel E και K για την πρώτη επανάληψη:  
    f
c =  3,1415 / (10 * 0,987421) = 0,318152 Hz 
  ∆t =  1 / 150  =  0,006667 s   Ω  = 1 / [tan (3,1415 * 0.006667 * 0,318152)] = 150,076644    
5
210 07948,7
076644,150 618034,0 618034,03 076644,15011−∗ =
∗ + ∗∗ +=E  
  K = 2 * 7,07948 * 10-5 * (0,618034 * 150,076644 - 1) – 1 = 0,970783 
    Από τα ανωτέρω προκύπτει ο αλγόριθµος Bessel:   
  Y
i = Y i-1 + 7,07948 * 10-5 * (S i + 2 * S i-1 + S i-2 - 4 * Y i-2) + 0,970783 * (Y i-1 - Y i-
2) 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/215
  
  όπου το S i αντιπροσωπεύει τις τιµές του βαθµιδωτού σήµατος εισόδου (είτε «0» 
είτε «1») και το Y i αντιπροσωπεύει τις φιλτραρισµένες τιµές του σήµατος 
εξόδου.  
    Στάδιο 3  Εφαρµογή του φίλτρου Bessel στο βαθµιδωτό σήµα εισόδου:     Ο χρόνος απόκρισης του φίλτρου Bessel t
F ορίζεται ως ο χρόνος ανόδου του 
φιλτραρισµένου σήµατος εξόδου µεταξύ του 10% και του 90% του βαθµιδωτού σήµατος εισόδου.  Για τον προσδιορισµό του χρόνου του 10% (t
10) και του 90% 
(t 90) του σήµατος εξόδου, πρέπει να εφαρµοστεί φίλτρο Bessel σε βαθµιδωτό 
σήµα εισόδου χρησιµοποιώντας τις ανωτέρω τιµές f c, E και K. 
    Οι δείκτες, ο χρόνος και οι τιµές του βαθµιδωτού σήµατος εισόδου, καθώς και οι 
προκύπτουσες τιµές του φιλτραρισµένου σήµατος εξόδου για την πρώτη και τη δεύτερη επανάληψη εµφαίνονται στον πίνακα Β. Τα σηµεία που βρίσκονται δίπλα στα t
10 και t 90 σηµειώνονται µε παχείς αριθµητικούς χαρακτήρες.  Στον 
πίνακα B, πρώτη επανάληψη, η τιµή 10% εµφανίζεται µεταξύ των δεικτών 30 και 31 η δε τιµή 90% µεταξύ των δεικτών 191 και 192.  Για τον υπολογισµό του t
F,iter προσδιορίζονται οι ακριβείς τιµές των t 10 και t 90 µε γραµµική παρεµβολή 
µεταξύ των παρακείµενων σηµείων µέτρησης, ως εξής: 
  
t 10=t κατώτερο  + ∆t * (0,1-έξω κατώτερο )/(έξω ανώτερο  - έξω κατώτερο ) 
 
t 90=t κατώτερο  + ∆t * (0,9-έξω κατώτερο )/(έξω ανώτερο  - έξω κατώτερο ) 
   όπου έξω
ανώτερο  και έξω κατώτερο , αντίστοιχα, είναι τα παρακείµενα σηµεία του 
φιλτραρισµένου σήµατος εξόδου του φίλτρου Bessel, και t κατώτερο  είναι ο χρόνος του 
παρακείµενου χρονικού σηµείου, όπως σηµειώνεται στον πίνακα B. 
  
   t 10 =0,200000+0,006667*(0,1-0,099208)/(0,104794-0,099208)=0,200945 s 
 
   t 90 =1,273333+0,006667*(0,9-0,899147)/(0,901168-0,899147)=1,276147 s 
   Στάδιο 4 Χρόνος απόκρισης φίλτρου στον πρώτο κύκλο επανάληψης:   
t
F,iter =  1,276147 – 0,200945 = 1,075202 s 
    Στάδιο 5 Απόκλιση µεταξύ απαιτούµενου και ληφθέντος χρόνου απόκρισης φίλτρου 
στον πρώτο κύκλο επανάληψης: 
  
∆ = (1,075202 - 0,987421) / 0,987421 = 0,081641 
    Στάδιο 6 Έλεγχος του κριτηρίου επανάληψης:     Απαιτείται |∆| ≤ 0,01.  Εφόσον 0,081641 > 0,01, δεν πληρούται το κριτήριο L 375/216 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
επανάληψης και πρέπει να αρχίσει ένας ακόµη κύκλος επανάληψης.  Για τον κύκλο 
αυτό, υπολογίζεται νέα συχνότητα διακοπής της τροφοδοσίας από τα f c και ∆, ως εξής: 
  
f c,new = 0,318152 * (1 + 0,081641) = 0,344126 Hz 
    Αυτή η νέα συχνότητα διακοπής της τροφοδοσίας χρησιµοποιείται στο δεύτερο κύκλο 
επανάληψης, που αρχίζει πάλι από το στάδιο 2.  Η επανάληψη πρέπει να συνεχιστεί µέχρις ότου ικανοποιηθεί το κριτήριο επανάληψης.  Οι τιµές που προκύπτουν από την πρώτη και τη δεύτερη επανάληψη συνοψίζονται στον πίνακα A. 
 
Παράµετρος  1η επανάληψη  2η επανάληψη  
f c (Hz) 0,318152 0,344126 
E (-) 7,07948 * 10-5 8,272777 * 10-5 
K (-) 0,970783 0,968410 
t 10 (s) 0,200945 0,185523 
t 90 (s) 1,276147 1,179562 
t F,iter (s) 1,075202 0,994039 
∆ (-) 0,081641 0,006657 
f c,new (Hz) 0,344126 0,346417 
   Πίνακας Α
 - Τιµές της πρώτης και της δεύτερης επανάληψης 
   Στάδιο 7 Τελικός αλγόριθµος Bessel:     Μόλις ικανοποιηθεί το κριτήριο επανάληψης, υπολογίζονται οι τελικές σταθερές του 
φίλτρου Bessel και ο τελικός αλγόριθµος Bessel σύµφωνα µε το στάδιο 2.  Στο παράδειγµα αυτό, το κριτήριο επανάληψης ικανοποιήθηκε µετά τη δεύτερη επανάληψη (∆ = = 0,006657 ≤ 0,01).  Ο τελικός αλγόριθµος χρησιµοποιείται κατόπιν για τον προσδιορισµό των µέσων τιµών αιθάλης (βλέπε σηµείο 2.3. παρακάτω).  
  
Y
I=Y i-1+8,272777*10-5*(S i+2*S i-1+S i-2-4*Y i-2)+0,968410*(Y i-1-Y i-2) 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/217
   Βαθµιδωτό 
σήµα εισόδου 
S i Φιλτραρισµένο σήµα εξόδουY i 
    
∆είκτης I Χρόνος  [-] 
[-] [s]  [-] 1η επανάληψη  2η επανάληψη  
-2 -0,013333 0 0,000000 0,000000 
-1 -0,006667 0 0,000000 0,000000 
0 0,000000 1 0,000071 0,000083 
1 0,006667 1 0,000352 0,000411 
2 0,013333 1 0,000908 0,001060 
3 0,020000 1 0,001731 0,002019 
4 0,026667 1 0,002813 0,003278 
5 0,033333 1 0,004145 0,004828 
~ ~ ~ ~ ~ 
24 0,160000 1 0,067877 0,077876 
25 0,166667 1 0,072816 0,083476 
26 0,173333 1 0,077874 0,089205 
27 0,180000 1 0,083047 0,095056 
28 0,186667 1 0,088331 0,101024 
29 0,193333 1 0,093719 0,107102 
30 0,200000 1 0,099208 0,113286 
31 0,206667 1 0,104794 0,119570 
32 0,213333 1 0,110471 0,125949 
33 0,220000 1 0,116236 0,132418 
34 0,226667 1 0,122085 0,138972 
35 0,233333 1 0,128013 0,145605 
36 0,240000 1 0,134016 0,152314 
37 0,246667 1 0,140091 0,159094 
~ ~ ~ ~ ~ 
175 1,166667 1 0,862416 0,895701 
176 1,173333 1 0,864968 0,897941 
177 1,180000 1 0,867484 0,900145 
178 1,186667 1 0,869964 0,902312 
179 1,193333 1 0,872410 0,904445 
180 1,200000 1 0,874821 0,906542 
181 1,206667 1 0,877197 0,908605 
182 1,213333 1 0,879540 0,910633 
183 1,220000 1 0,881849 0,912628 
184 1,226667 1 0,884125 0,914589 
185 1,233333 1 0,886367 0,916517 
186 1,240000 1 0,888577 0,918412 
187 1,246667 1 0,890755 0,920276 
188 1,253333 1 0,892900 0,922107 
189 1,260000 1 0,895014 0,923907 
190 1,266667 1 0,897096 0,925676 L 375/218 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
191 1,273333 1 0,899147 0,927414 
192 1,280000 1 0,901168 0,929121 
193 1,286667 1 0,903158 0,930799 
194 1,293333 1 0,905117 0,932448 
195 1,300000 1 0,907047 0,934067 
~ ~ ~ ~ ~ 
 
 Πίνακας Β  -  Τιµές του βαθµιδωτού σήµατος εισόδου και του φιλτραρισµένου 
σήµατος εξόδου του φίλτρου Bessel για τον πρώτο και το δεύτερο κύκλο επανάληψης 
 2.3. Υπολογισµός των τιµών αιθάλης
 
   Στο κατωτέρω διάγραµµα παρουσιάζεται η συνήθης διαδικασία προσδιορισµού της 
τελικής τιµής αιθάλης. 
 Speed:  αριθµός στροφών Load Step: στάδιο φόρτισης raw opacity values: τιµές πρωτογενούς θολότητας conversion to light absorption coefficient: µετατροπή σε συντελεστή απορρόφησης φωτός filtering with Bessel filter: διήθηση µε φίλτρο Bessel selection of maximum k-value (peak) for each speed and load step: επιλογή της µέγιστης τιµής k 
(κορυφής) για κάθε αριθµό στροφών και στάδιο φόρτισης 
cycle validation for each speed: επικύρωση του κύκλου για κάθε αριθµό στροφών calculation of mean smoke value for each speed: υπολογισµός της µέσης τιµής της αιθάλης για κάθε 
αριθµό στροφών 
calculation of the final smoke value: υπολογισµός της τελικής τιµής της αιθάλης  27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/219
 
 L 375/220 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
  Στο σχήµα β, εµφαίνονται οι καµπύλες του µετρώµενου πρωτογενούς σήµατος 
θολότητας και του συντελεστή απορρόφησης του φωτός (τιµή k) πριν και µετά τη 
διέλευση από το φίλτρο του πρώτου σταδίου φόρτισης της δοκιµής ELR και σηµειώνεται η µέγιστη τιµή Y
max1,A  (κορυφή της καµπύλης) του φιλτραρισµένου k.  
Αντίστοιχα, ο πίνακας Γ περιέχει τις αριθµητικές τιµές του δείκτη i, του χρόνου (ρυθµός δειγµατοληψίας 150 Hz), της πρωτογενούς θολότητας, της αφιλτράριστης τιµής k και της φιλτραρισµένης τιµής k. Στο φιλτράρισµα χρησιµοποιήθηκαν οι σταθερές του αλγορίθµου Bessel που σχεδιάστηκε στο σηµείο 2.2. του παρόντος παραρτήµατος.  Λόγω του µεγάλου όγκου των δεδοµένων, απεικονίζονται µόνο τα τµήµατα της καµπύλης της αιθάλης που βρίσκονται στην περιοχή της αρχής και της κορυφής. 
             Opacity:   θολότητα Peak:   κορυφή, τιµή αιχµής Unfiltered smoke:  αφιλτράριστη αιθάλη  Filtered smoke:  φιλτραρισµένη αιθάλη Time:    χρόνος   Σχήµα β
 - Καµπύλες της µετρώµενης θολότητας Ν, της αφιλτράριστης τιµής k 
αιθάλης και της φιλτραρισµένης τιµής k αιθάλης 
    Η τιµή της αιχµής (i = 272) υπολογίζεται µε υπόθεση εργασίας τα κατωτέρω δεδοµένα 
του πίνακα Γ. Όλες οι λοιπές επί µέρους τιµές αιθάλης υπολογίζονται κατά τον ίδιο τρόπο. Για να αρχίσει ο αλγόριθµος, µηδενίζονται οι τιµές των s
-1 , s -2, y -1 και y -2. 
   Υπολογισµός της τιµής k (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 6.3.1.):   
L
A (m) 0,430 
∆είκτης I 272 
N (%) 16,783 
S 271 (m-1) 0,427392 
S 270 (m-1) 0,427532 
Y 271 (m-1) 0,542383 B.   Opacity N [%] 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/221
Y 270 (m-1) 0,542337 
 
k = - ⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛− ∗100783,161ln430,01 = 0,427252 m-1 
 
 Η τιµή αυτή αντιστοιχεί στην τιµή S 272 της εξίσωσης που ακολουθεί. 
   Υπολογισµός της µέσης τιµής αιθάλης µε φίλτρο Bessel (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, 
σηµείο 6.3.2.): 
   Στην εξίσωση που ακολουθεί, χρησιµοποιούνται οι σταθερές Bessel του σηµείου 2.2. Η 
πραγµατική αφιλτράριστη τιµή k, όπως υπολογίστηκε παραπάνω, αντιστοιχεί στην S
272 
(S i). Οι τιµές S 271 (S i-1) και S 270 (S i-2) είναι οι δύο προηγούµενες αφιλτράριστες τιµές k, 
ενώ οι τιµές Y 271 (Y i-1) και Y 270 (Y i-2) είναι οι δύο προηγούµενες φιλτραρισµένες τιµές k. 
   Y
272 = 0,542383+8,272777*10-5*(0,427252+2*0,427392+0,427532-4*0,542337)+ 
0,968410*(0,542383-0,542337) = 0,542389 m-1 
   Η τιµή αυτή αντιστοιχεί στην τιµή Y
max1,A  στην εξίσωση που ακολουθεί. 
   Υπολογισµός της τελικής τιµής της αιθάλης (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 6.3.3.):    Από κάθε καµπύλη αιθάλης λαµβάνεται η µέγιστη φιλτραρισµένη τιµή k για τον 
περαιτέρω υπολογισµό. Έστω ότι ισχύουν οι εξής τιµές: 
  
 Y
max (m-1) 
Στροφές 
 Κύκλος 1 
 Κύκλος 2 
 Κύκλος 3 
 
 
A 
  
0,5424 
  
0,5435 
  
0,5587 
 
 
B 
  
0,5596 
  
0,5400 
  
0,5389 
 
 
C 
  
0,4912 
  
0,5207 
  
0,5177 
 
   SV
A = (0,5424 + 0,5435 + 0,5587) / 3 =  0,5482 m-1 
  SV
B = (0,5596 + 0,5400 + 0,5389) / 3 =  0,5462 m-1 
  SV
C = (0,4912 + 0,5207 + 0,5177) / 3 =  0,5099 m-1 L 375/222 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 SV  = (0,43*0,5482)+(0,56*0,5462)+(0,01*0,5099) = 0,5467 m-1 
  
Επικύρωση κύκλου (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 3.4.) 
  
 Πριν από τον υπολογισµό της SV, πρέπει να επικυρωθεί ο κύκλος µε υπολογισµό των 
σχετικών τυπικών αποκλίσεων των τιµών αιθάλης των τριών κύκλων για κάθε αριθµό στροφών. 
  
  
Στο παράδειγµα αυτό, ικανοποιείται το κριτήριο επικύρωσης του 15% για κάθε αριθµό 
στροφών. 
   
Στροφές 
  
Μέση τιµή SV (m
-
1) 
  
απόλυτη τυπική 
απόκλιση (m-1) 
  
σχετική τυπική 
απόκλιση (%) 
 
 
A 
  
0,5482 
  
0,0091 
  
1,7 
 
 
B 
  
0,5462 
  
0,0116 
  
2,1 
 
 
C 
  
0,5099 
  
0,0162 
  
3,2 
 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/223
Πίνακας Γ  
 Τιµές θολότητας Ν, αφιλτράριστης και φιλτραρισµένης τιµής k στην αρχή του σταδίου 
φόρτισης 
   Αφιλτράριστη 
τιµή k Φιλτραρισµένη 
τιµή k 
∆είκτης i Χρόνος Θολότητα Ν    
[-] [s] [%] [m-1] [m-1] 
-2 0,000000 0,000000 0,000000 0,000000 
-1 0,000000 0,000000 0,000000 0,000000 
0 0,000000  0,000000 0,000000 0,000000  
1 0,006667  0,020000 0,000 465 0,000000  
2 0,013333  0,020000 0,000 465 0,000000  
3 0,020000  0,020000 0,000 465 0,000000  
4 0,026667  0,020000 0,000 465 0,00000 1 
5 0,033333  0,020000 0,000 465 0,00000 2 
6 0,040000  0,020000 0,000465 0,00000 2 
7 0,046667  0,020000 0,000 465 0,000003  
8 0,053333  0,020000 0,000 465 0,00000 4 
9 0,060000  0,020000 0,000 465 0,000005  
10 0,066667  0,020000 0,000 465 0,000006  
11 0,073333  0,020000 0,000 465 0,000008  
12 0,080000  0,020000 0,000 465 0,000009  
13 0,086667  0,020000 0,000 465 0,0000 11 
14 0,093333  0,020000 0,000 465 0,0000 12 
15 0,100000  0,192000 0,004469 0,0000 14 
16 0,106667  0,212000 0,004935 0,0000 18 
17 0,113333  0,212000 0,004935 0,0000 22 
18 0,120000  0,212000 0,004935 0,0000 28 
19 0,126667  0,343000 0,007990 0,000036  
20 0,133333  0,566000 0,013200 0,0000 47 
21 0,140000  0,889000 0,020767 0,00006 1 
22 0,146667  0,929000 0,021706 0,00008 2 
23 0,153333  0,929000 0,021706 0,000 109 
24 0,160000  1 ,263000 0,029559 0,000 143 
25 0,166667  1 ,455000 0,034086 0,000 185 
26 0,173333  1 ,697000 0,03980 4 0,000 237 
27 0,180000  2 ,030000 0,047695 0,00030 1 
28 0,186667  2 ,081000 0,048906 0,000378  
29 0,193333  2 ,081000 0,048906 0,000 469 
30 0,200000  2 ,424000 0,057067 0,000573  
31 0,206667  2 ,475000 0,058 282 0,000693  
32 0,213333  2 ,475000 0,058 282 0,0008 27 
33 0,220000  2 ,808000 0,066 237 0,000977  
34 0,226667  3,010000 0,071075 0,001144 
35 0,233333  3,253000 0,076909 0,001328 
36 0,240000  3,606000 0,085 410 0,001533 
37 0,246667  3,960000 0,093966 0,001758 
38 0,253333  4 ,455000 0,105983 0,002007 
39 0,260000  4 ,818000 0,114836 0,002283 
40 0,266667  5,020000 0,119776 0,002587 
~ ~ ~ ~ ~ 
 L 375/224 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
Πίνακας Γ (συνέχεια)  
 Τιµές θολότητας Ν, αφιλτράριστης και φιλτραρισµένης τιµής k γύρω από τη Y max1,A   
    ( ≡ µέγιστη τιµή, σηµειώνεται µε παχείς αριθµητικούς χαρακτήρες) 
   αφιλτράριστη 
τιµή 
k φιλτραρισµένη 
∆είκτης i Χρόνος Θολότητα Ν   τιµή k  
[-] [s]  [%] [m-1] [m-1] 
259 1 ,726667 17 ,182000 0 ,438429 0 ,538856 
260 1 ,733333 16 ,949000 0 ,431896 0 ,539423 
261 1 ,740000 16 ,788000 0 ,427392 0 ,539936 
262 1 ,746667 16 ,798000 0 ,427671 0 ,540396 
263 1 ,753333 16 ,788000 0 ,427392 0 ,540805 
264 1 ,760000 16 ,798000 0 ,427671 0 ,541163 
265 1 ,766667 16 ,798000 0 ,427671 0 ,541473 
266 1 ,773333 16 ,788000 0 ,427392 0 ,541735 
267 1 ,780000 16 ,788000 0 ,427392 0 ,541951 
268 1 ,786667 16 ,798000 0 ,427671 0 ,542123 
269 1 ,793333 16 ,798000 0 ,427671 0 ,542251 
270 1 ,800000 16 ,793000 0 ,427532 0 ,542337 
271 1 ,806667 16 ,788000 0 ,427392 0 ,542383 
272 1 ,813333 16 ,783000 0 ,427252 0 ,542389 
273 1 ,820000 16 ,780000 0 ,427168 0 ,542357 
274 1 ,826667 16 ,798000 0 ,427671 0 ,542288 
275 1 ,833333 16 ,778000 0 ,427112 0 ,542183 
276 1 ,840000 16 ,808000 0 ,427951 0 ,542043 
277 1 ,846667 16 ,768000 0 ,426833 0 ,541870 
278 1 ,853333 16 ,010000 0 ,405750 0 ,541662 
279 1 ,860000 16 ,010000 0 ,405750 0 ,541418 
280 1 ,866667 16 ,000000 0 ,405473 0 ,541136 
281 1 ,873333 16 ,010000 0 ,405750 0 ,540819 
282 1 ,880000 16 ,000000 0 ,405473 0 ,540466 
283 1 ,886667 16 ,010000 0 ,405750 0 ,540080 
284 1 ,893333 16 ,394000 0 ,416406 0 ,539663 
285 1 ,900000 16 ,394000 0 ,416406 0 ,539216 
286 1 ,906667 16 ,404000 0 ,416685 0 ,538744 
287 1 ,913333 16 ,394000 0 ,416406 0 ,538245 
288 1 ,920000 16 ,394000 0 ,416406 0 ,537722 
289 1 ,926667 16 ,384000 0 ,416128 0 ,537175 
290 1 ,933333 16 ,010000 0 ,405750 0 ,536604 
291 1 ,940000 16 ,010000 0 ,405750 0 ,536009 
292 1 ,946667 16 ,000000 0 ,405473 0 ,535389 
293 1 ,953333 16 ,010000 0 ,405750 0 ,534745 
294 1 ,960000 16 ,212000 0 ,411349 0 ,534079 
295 1 ,966667 16 ,394000 0 ,416406 0 ,533394 
296 1 ,973333 16 ,394000 0 ,416406 0 ,532691 
297 1 ,980000 16 ,192000 0 ,410794 0 ,531971 
298 1 ,986667 16 ,000000 0 ,405473 0 ,531233 
299 1 ,993333 16 ,000000 0 ,405473 0 ,530477 
300 2 ,000000 16 ,000000 0 ,405473 0 ,529704 
~ ~ ~ ~ ~ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/225
 
3. ∆ΟΚΙΜΗ ETC 
  3.1. Αέριες εκποµπές (κινητήρας ντίζελ)
 
   Έστω ότι προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσµατα δοκιµής για σύστηµα PDP-CVS  
V
0 (m3/rev) 0,1776 
N p (rev) 23073 
p B (kPa) 98,0 
p 1 (kPa) 2,3 
T (K) 322,5 
H a  (g/kg) 12,8 
NO x conce (ppm) 53,7 
NO x concd (ppm) 0,4 
CO  conce (ppm) 38,9 
CO  concd (ppm) 1,0 
HC  conce (ppm) χωρίς διαχωριστή  9,00 
HC  concd (ppm) χωρίς διαχωριστή  3,02 
HC  conce (ppm) µε διαχωριστή  1,20 
HC  concd (ppm) µε διαχωριστή  0,65 
CO 2,conce (%) 0,723 
W act (kWh) 62,72 
    Υπολογισµός της ροής αραιωµένου καυσαερίου (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.1.):   
M
TOTW  = 1,293 * 0,1776 * 23073 * (98,0 - 2,3) * 273 / (101,3 * 322,5) 
 = 4237,2 kg 
   Υπολογισµός του συντελεσ τή διόρθωσης για NO
x (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.2.): 
  1,03910,71)- (12,8 0,0182-11KD H, =⋅=  
 
Υπολογισµός της συγκέντρωσης NMHC µε  τη µέθοδο NMC (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, 
σηµείο 4.3.1.), εάν δεχθούµε ότι η απόδοση ως προς το µεθάνιο είν αι 0,04 και η απόδοση ως 
προς το αιθάνιο είναι 0,98:  L 375/226 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
ppm 7,91 0,04- 0,981,2- 0,04)-(1 9,0NMHCconce =×=  
 
ppm 2,39 0,04- 0,980,65- 0,04)-(1 3,02NMHCconcd =×=  
 
 Υπολογισµός των διορθωµένων συγκεντρώσεων υποβάθρου (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, 
σηµείο 4.3.1.1.): 
   Έστω ότι το καύσιµο είναι πετρέλαιο ντίζελ µε σύνθεση C
1H 1,8 
  
13,6(1,8/4)) (1 (3,76 (1,8/2)11100 Fs =+⋅ + +⋅ =  
  
18,6910 38,9) (9,00 0,72313,6DF4 -=⋅ + +=  
 
NO x conc   = 53,7 – 0,4 · (1 - (1/18,69)) = 53,3 ppm 
 CO
conc   = 38,9 - 1,0 · (1 - (1/18,69)) = 37,9 ppm 
 HC
conc   = 9,00 - 3,02 · (1 - (1/18,69)) = 6,14 ppm 
 
NMHC conc = 7,91 - 2,39 · (1 - (1/18,69)) = 5,65 ppm 
  
 Υπολογισµός της παροχής µάζας των εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.3.1.): 
  
NO x mass = 0,001587 · 53,3 · 1,039 · 4237,2 = 372,391 g 
 CO
mass = 0,000966 · 37,9   · 4237,2  = 155,129 g 
 HC
mass = 0,000479 · 6,14 · 4237,2  = 12,462 g 
 
NMHC mass = 0,000479 · 5,65 · 4237,2  = 11,467 g 
 
 Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.4.):   
h g/kW 5,94 62,72 / 372,391 NOx = =  
 
h g/kW 2,47 62,72 / 155,129 CO = =  
 
h g/kW 0,199 62,72 / 12,462 HC = =  
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/227
 
g/kWh 0,183 62,72 / 11,467 NMHC = =  
3.2. Εκποµπές σωµατιδίων (κινητήρας ντίζελ)  
  
 Έστω ότι προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσµατα δοκιµής για σύστηµα PDP-CVS µε 
διπλή αραίωση 
 
M TOTW (kg) 4237,2 
M f,p (mg) 3,030 
M f,b (mg) 0,044 
M TOT (kg) 2,159 
M SEC (kg) 0,909 
M d (mg) 0,341 
M DIL (kg) 1,245 
DF 18,69 
W act (kWh) 62,72 
  Υπολογισµός της µάζας εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 5.1.):   
M
f = 3,030 + 0,044 = 3,074 mg 
  
M SAM = 2,159 – 0,909 = 1,250 kg 
 
g PTmass 42,1010002, 4237
250,1074,3= ∗ =  
 
 Υπολογισµός της µάζας εκποµπών µε διόρθωση υποβάθρου (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, 
σηµείο 5.1.): 
 
g 9,32 10002, 4237
69,1811245,1341,0
250,1074,3PTmass = ∗⎥
⎦⎤
⎢
⎣⎡
⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛− ∗ − =  
 
Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 5.2.):  
 
g/kWh 5,94 62,72 / 372,391 = =xNO  
g/kWh 2,47 62,72 / 155,129 = =CO  
g/kWh 0,199 62,72 / 12,462 = =HC  
  
3.3. Αέριες εκποµπές (κινητήρας CNG)  
  
Έστω ότι προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσµατα δοκιµής για σύστηµα PDP-CVS  L 375/228 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 
M TOTW (kg)  4237,2 
H a (g/kg)  12,8 
NO x conce (ppm)  17,2 
NO x concd (ppm)  0,4 
CO  conce (ppm)  44,3 
CO  concd (ppm)  1,0 
HC  conce (ppm) χωρίς διαχωριστή   27,0 
HC  concd (ppm) χωρίς διαχωριστή   2,02 
HC  conce (ppm) µε διαχωριστή   18,0 
HC  concd (ppm) µε διαχωριστή   0,65 
CH 4 conce (ppm)  18,0 
CH 4 concd (ppm)  1,1 
CO 2,conce (%)  0,723 
W act (kWh)  62,72 
 
Υπολογισµός του συντελεστή διόρθωσης για NO x (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 
4.2.): 
 
1,07410,71)- (12,8 0,0329-11KG H, =×=  
 
Υπολογισµός της συγκέντρωσης NMHC (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.3.1.): 
 α) µέθοδος GC 
  
NMHC
conce = 27,0 – 18,0 = 9,0 ppm 
 
β) µέθοδος NMC   Έστω ότι η απόδοση ως προς το µεθάνιο εί ναι 0,04 και η απόδοση ως προς το αιθάνιο είναι 
0,98 (βλέπε παράρτηµα 4, προσάρτηµα 5, σηµείο 1.8.4.) 
 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/229
 
mpp 8,4 0,04- 0,9818,0- 0,04)-(1 27,0NMHCconce =⋅=  
 
ppm 1,37 0,04- 0,980,65- 0,04)-(1 2,02NMHCconcd =⋅=  
 
Υπολογισµός των διορθωµένων συγκεντρώσεων υποβάθρου (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.3.1.1.):  Έστω καύσιµο 100% µεθάνιο µε σύνθεση C
1H 4 
 
9,5(4/4))) (1 (3,76 (4/2)11100 FS =+× + +⋅ =  
 
13,0110 44,3) (27,0 0,7239,5DF4 -=⋅ + +=  
 
Για τους NMHC µε τη µέθοδο GC η συγκέντρωση υποβάθρου είναι η διαφορά µεταξύ HC
concd και CH 4 concd 
 
NO x conc = 17,2 – 0,4 ·  (1 - (1/13,01)) = 16,8 ppm 
 
CO conc = 44,3 - 1,0 ·  (1 - (1/13,01)) = 43,4 ppm 
 
NMHC conc = 8,4 - 1,37 ·  (1 - (1/13,01)) = 7,13 ppm (µέθοδος NMC) 
 
NMHC conc = 9,0 - 0,92 ·  (1 - (1/13,01)) = 8,15 ppm (µέθοδος GC) 
 
CH 4 conc = 18,0 - 1,1 ·  (1 - (1/13,01)) = 17,0 ppm (µέθοδος GC) 
  
Υπολογισµός της παροχής µάζας των εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.3.1.): 
  
NO
x mass = 0,001587 ·  16,8 ·  1,074 ·  4237,2 =121,330 g 
 CO
mass = 0,000966 ·  43,4   ·  4237,2 = 177,642 g 
 
NMHC mass = 0,000516 ·  7,13 ·  4237,2 = 15,589 g (µέθοδος NMC) 
 
NMHC mass = 0,000516 ·  8,15 ·  4237,2 = 17,819 g  (µέθοδος αέριας 
χρωµατογραφίας GC) 
 CH
4 mass = 0,000552 ·  17,0 ·  4237,2 = 39,762 g  (µέθοδος αέριας 
χρωµατογραφίας GC) L 375/230 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
  
Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών (παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2, σηµείο 4.4.): 
 
x NO = 121,330/62,72 = 1,93 g/kWh 
 
CO = 177,642/62,72 = 2,83 g/kWh 
 
NMHC  = 15,589/62,72 = 0,249 g/kWh (µέθοδος NMC) 
 
NMHC  = 17,819/62,72 = 0,284 g/kWh (µέθοδος αέριας χρωµατογραφίας GC) 
 
4CH  = 39,762/62,72 = 0,634 g/kWh (µέθοδος αέριας χρωµατογραφίας GC) 
 
4. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΤΟΥ λ (S λ) 
 4.1. Υπολογισµός του συντελεστή µεταβολής του λ (S
λ) 5/ 
 
100*O - 4m + n100% έ - 12 = S
2⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛ ς αδρανλ  
 όπου: 
  S
λ  = ο συντελεστής µετατόπισης του λ, 
 αδρανές % = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία αδρανών αερίων στο καύσιµο 
 (δηλ. N 2, CO 2, He κτλ.), 
 O 2*  = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία αρχικού οξυγόνου στο καύσιµο, 
 n και m  = αναφέρονται στον εµπειρικό τύπο C nH m που παριστά τη µέση 
 σύνθεση υδρογονανθράκων του καυσίµου, δηλαδή: 
  
100%1100%5100%4100%3100%2100%15 4 3 2 4
ό..C C C C CH
nαραιωτικ−+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗
=  
 
 
100%1100%8100%6100%4100%48 3 6 2 4 2 4
ό..HC HC HC CH
mαραιωτικ−+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗+⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗
=  
                     
5 / Stoichiometric Air/Fuel ratios of automotive fuels:  SAE J1829, June 1987. 
 John B. Heywood, Internal Combustion Engine Fundamentals, McGraw-Hill, 
1988, Chapter 3.4. «Combustion stoichiometry» (Στοιχειοµετρία Καύσης)  (σελίδες 68 έως 72). 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/231
 
 
  όπου:   CH
4 = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία µεθανίου στο καύσιµο, 
 C 2 = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία όλων των υδρογονανθράκων µε 2 άτοµα 
άνθρακα (π.χ. C 2H 6, C 2H 4, κτλ.) στο καύσιµο,  
 C 3 = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία όλων των υδρογονανθράκων µε 3 άτοµα 
άνθρακα (π.χ. C 3H 8, C 3H 6, κτλ.) στο καύσιµο,  
 C 4 = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία όλων των υδρογονανθράκων µε 4 άτοµα 
άνθρακα (π.χ. C 4H 10, C 4H 8 κτλ.) στο καύσιµο,  
 C 5 = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία όλων των υδρογονανθράκων µε 5 άτοµα 
άνθρακα (π.χ. C 5H 12, C 5H 10 κτλ.) στο καύσιµο,  
 αραιωτικό = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία αερίων αραίωσης στο καύσιµο 
(δηλ. O 2*, N 2, CO 2, He, κτλ.).  
 4.2.  Παραδείγµατα υπολογισµού του συντελεστή µεταβολής του λ S
λ: 
 
  Παράδειγµα 1: G 25: CH 4 = 86%, N 2 = 14% (κατ’ όγκο) 
  
1 = 86 086 0 = 
10014 -  186 0  1 = 
100% ό -  1..   + 100% C2  + 100% CH1
 = n,, ,2 4
∗ ⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗
αραιωτικ 
  
4 = 860860  4 = 
100% ό - 1..   + 100%HC4 + 100%CH4
 = m,,4 2 4
∗ ⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗
αραιωτικ 
 
16 1  = 
44 + 1  x  10014 -  12 = 
100* O -  4m + n100% έ -  12 = S ,
2⎟⎠⎞⎜⎝⎛⎟⎠⎞⎜⎝⎛⎟⎠⎞⎜⎝⎛⎟⎠⎞⎜⎝⎛ ς αδρανλ 
 
 
Παράδειγµα 2: GR: CH 4 = 87 %, C 2H 6 = 13 % (κατ’όγκο) 
  
13 1  = 113 1 = 
1000 -  113 0 2  + 87 0 1 = 
100% ό -  1..   + 100% C2  + 100% CH1
 = n ,, , ,2 4
∗ ∗ ⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗
αραιωτικ 
  
 L 375/232 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
26 4  = 113 0 6  + 87 0 4 = 
100% ό -  1..    + 100% H C6  + 100% CH4
 = m ,, ,6 2 4
∗ ∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗
αραιωτικ 
 
911 0  = 
426 4 + 13 1   1000 -  12 = 
100* O -  4m + n100%  έ -  12 = S ,,,2⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛∗ ⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛ ς αδρανλ 
 
 Παράδειγµα 3: ΗΠΑ: CH 4 = 89 %, C 2H 6 = 4,5 %, C 3H 8 = 2,3 %, C 6H 14 = 0,2 %, O 2 = 0,6 
%, N 2 = 4% 
 
 
()11 1  = 
10 04  + 0,64 -  1002 0 4  + 023 0 3  + 045 0 2  + 89 0 1 = 
10 0%  ό -  1..   + 100% C2x  + 100% CH1x
 = n ,, , , ,2 4
∗ ∗ ∗ ∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡
⎥⎦⎤
⎢⎣⎡
αραιωτικ 
  
24 4  = 
1004  + 6 0 -  1002 0 14  + 023 0 8  + 045 0 4  + 89 0 4 = = 
100%  ό -  1100% H C8  + ..    +  100% H C6  + 100% H C4  + 100% CH4
 = m
,,, , , ,8 3 6 2 4 2 4
∗ ∗ ∗ ∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗⎥⎦⎤
⎢⎣⎡∗
αραιωτικ 
 
96 0  = 
1006 0 -  424 4 + 11 1   1004 -  12 = 
100* O -  4m + n100%  έ -  12 = S ,, ,,2⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛∗ ⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛ ς αδρανλ 
 
__________ 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/233
 
Παράρτηµα 9  
 
ΕΙ∆ΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΝΤΙΖΕΛ ΠΟΥ 
ΤΡΟΦΟ∆ΟΤΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΑΙΘΑΝΟΛΗ 
 
 
 Στην περίπτωση των κινητήρων ντίζελ που τροφοδοτούνται µε αιθανόλη, εφαρµόζονται στις κατάλληλες παραγράφους οι ακόλουθες ειδικές τροποποιήσεις εξισώσεων και συντελεστών στις διαδικασίες δοκιµών που καθορίζονται στο παράρτηµα 4 του παρόντος κανονισµού.  Στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1:
 
 4.2. ∆ιόρθωση για ξηρά/υγρή κατάσταση 
⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛⋅ +=
AIRWFUELFH
GG2,57711,877F  
 
 4.3. ∆ιόρθωση των NO
x για υγρασία και θερµοκρασία 
298) (T B 10,71) (H A 11K
a aD H,− ⋅ + − ⋅ +=  
 
  όπου:  A = 0,181 G
FUEL/G AIRD – 0,0266 
 B = - 0,123 G FUEL/G AIRD + 0,00954 
 T a = θερµοκρασία του αέρα σε K 
 H a = υγρασία του αναρροφούµενου αέρα σε  γραµµάρια νερού ανά χιλιόγρα µµο ξηρού 
αέρα  4.4. Υπολογισµός των παροχών µάζας των εκποµπών   Οι παροχές µάζας των εκποµπών (g/h) για κάθε στάδιο υπολογίζονται ως εξής, µε την 
υπόθεση ότι η πυκνότητα του καυσαερίου είναι 1,272 kg/m
3 σε θερµοκρασία 273 Κ (0°C) 
και πίεση 101,3 kPa: 
  (1) NO
x mass = 0,001613 ·  NO x conc ·  K H,D ·  G EXHW  
  (2) CO
mass = 0,000982 ·  CO conc  ·  G EXHW  
  (3) HC
mass = 0,000809 ·  HC conc ·  K H,D ·  G EXHW  
 L 375/234 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 όπου NO x conc, CO conc, HC conc  1/ είναι οι µέσες συγκεντρώσεις (σε ppm) στο πρωτογενές 
καυσαέριο, όπως αυτές ορίζονται στο σηµείο  4.1. 
 
 Στην περίπτωση όπου, προαιρετικά, οι αέριες εκποµπές προσδιορίζονται µε σύστηµα 
αραίωσης πλήρους ροής, πρέπει να εφαρµόζονται οι ακόλουθοι τύποι: 
   (1) NO
x mass = 0,001587 ·  NO x conc ·  K H,D ·  G TOTW  
  (2) CO
mass = 0,000966 ·  CO conc  ·  G TOTW  
  (3) HC
mass = 0,000795 ·  HC conc·  G TOTW  
  όπου NO
x conc, CO conc, HC conc 1/ είναι οι µέσες συγκεντρώσεις µε διόρθωση υποβάθρου 
(ppm) για κάθε στάδιο στο αραιωµένο καυσαέριο, όπως αυ τές ορίζονται στο παράρτηµα 4, 
προσάρτηµα 2, σηµείο 4.3.1.1. 
 Στο παράρτηµα 4, προσάρτηµα 2:
 
 Τα σηµεία 3.1., 3.4., 3.8.3. και 5. του προσαρτήµατος 2 ισχύουν όχι µόνο για τους κινητήρες ντίζελ, αλλά και για τους κινητήρες ντίζελ που τροφοδοτούνται µε αιθανόλη. 
 
 4.2. Οι συνθήκες της δοκιµής πρέπει να ρυθµίζονται κατά τρόπον ώστε η θερµοκρασία του 
αέρα και η υγρασία που µετρώνται στο σηµείο αναρρόφησης από τον κινητήρα, να έχουν πρότυπες συνθήκες. Το σχετικό πρότυπο πρέπει να είναι 6 ± 0,5 g νερού ανά kg ξηρού αέρα σε περιοχή θερµοκρασιών 298 ± 3 K. Εντός των ορίων αυτών, δεν απαιτείται άλλη διόρθωση των NO
x. Η δοκιµή είναι άκυρη, εάν δεν πληρούνται οι ανωτέρω συνθήκες.  
 4.3. Υπολογισµός της ροής µάζας εκποµπών  4.3.1.  Συστήµατα µε σταθερή ροή µάζας    Για συστήµατα µε εναλλάκτη θερµότητας, η µάζα των ρύπων (g/δοκιµή) πρέπει να 
προσδιορίζεται µε τις ακόλουθες εξισώσεις: 
   
 (1) NO
X mass = 0,001587 ·  NO X conc ·  K H,D ·  M TOTW (κινητήρες τροφοδοτούµενοι µε 
αιθανόλη)  
   (2) CO 
mass = 0,000966 ·  CO conc M TOTW  (κινητήρες τροφοδοτούµενοι µε αιθανόλη)  
   (3) HC 
mass = 0,000794 ·  HC conc ·  M TOTW ' (κινητήρες τροφοδοτούµενοι µε αιθανόλη)  
  
 όπου:  
                    
 
1 / Βασιζόµενη σε ισοδύναµα C1. 27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/235
 
 NO x conc, CO conc, HC conc, 1/ NMHC conc = µέσες συγκεντρώσεις µε διόρθωση υποβάθρου 
καθ’όλο τον κύκλο από ολοκλήρωση (υποχρεωτική για τα NO x και HC) ή µέτρηση σάκου, 
σε ppm. 
 
 M TOTW  = συνολική µάζα του αραιωµένου καυσαερίου καθ’ όλο τον κύκλο, όπως ορίζεται 
στο σηµείο 4.1., σε kg. 
 4.3.1.1. Προσδιορισµός των συγκεντρώσεων µε διόρθωση υποβάθρου    Η µέση συγκέντρωση αερί ων ρύπων υποβά θρου στον αέρα αραίωσης πρέπει να αφαιρείται 
από τις µετρούµενες συγκεντρώσεις, ώστε να προκύψουν οι καθαρές συγκεντρώσεις των ρύπων.  Οι µέσες τιµές των συγκεντρώ σεων υποβάθρου µπορούν να προσδιοριστούν µε τη 
µέθοδο των σάκων δείγµατος ή µε συνεχείς µετρήσεις µε ολοκλήρωση.  Πρέπει να χρησιµοποιείται ο ακόλουθος τύπος: 
 
conc = conc
e - conc d * (1 - (1/DF))  
 όπου:    conc = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου στο αραιωµένο    καυσαέριο, διορθωµένη κατά την ποσότητα του    ρύπου αυτού που περιέχεται στον αέρα αραίωσης, σε ppm   conc
e = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου µετρηµένη 
   στο αραιωµένο καυσαέριο, σε ppm   conc
d = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου µετρηµένη 
   στον αέρα αραίωσης, σε ppm   DF = συντελεστής αραίωσης      Ο συντελεστής αραίωσης πρέπει να υπολογίζεται ως εξής:   
DF = 
4-10*)conceCO+conceHC(+conce,2COSF
 
    όπου:    CO
2,conce  = συγκέντρωση του CO 2 στο αραιωµένο καυσαέριο, σε % κατ’ όγκο 
 HC conce  = συγκέντρωση HC στο αραιωµένο καυσαέριο, σε ppm C1 
 CO conce  = συγκέντρωση CO στο αραιωµένο καυσαέριο, σε ppm 
 F S  = στοιχειοµετρικός συντελεστής 
                     
1/ Βασιζόµενη σε ισοδύναµα C1.  L 375/236 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006
 
 
  Οι συγκεντρώσεις που µετρώνται σε ξηρά βάση πρέπει να µετατρέπονται σε υγρή βάση, 
σύµφωνα µε το παράρτηµα 4, προσάρτηµα 1, σηµείο 4.2. 
   Ο στοιχειοµετρικός συντελεστής για τη γενική σύνθεση καυσίµου CH
αO βN γ πρέπει να 
υπολογίζεται ως εξής: 
F S = 
2γ
2β -  4α1 3,762α11100
+ ⎟⎠⎞⎜⎝⎛+ ⋅ + +⋅  
 
 Εναλλακτικώς, και στην περίπτωση που δεν είναι γνωστή η σύνθεση του καυσίµου, 
µπορούν να χρησιµοποιηθούν οι εξής στοιχειοµετρικοί συντελεστές: 
  F
S (αιθανόλη) = 12,3 
 4.3.2. Συστήµατα µε αντιστάθµιση ροής   Για συστήµατα χωρίς εναλλάκτη θερµότητας, η µάζα των ρύπων (g/δοκιµή) πρέπει να 
προσδιορίζεται µε υπολογισµό των στιγµιαίων εκποµπών µάζας και ολοκλήρωση των στιγµιαίων τιµών ολοκλήρου του κύκλου.  Επίσης η διόρθωση υποβάθρου πρέπει να εφαρµόζεται απευθείας στην τιµή της στιγµιαίας συγκέντρωσης.  Πρέπ ει να εφαρµόζονται 
οι ακόλουθοι τύποι:  (1) NO
x mass = 
  (2) CO
mass = 
 
(3) HC mass = 
   όπου:   conc
e = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου µετρηµένη στο 
   αραιωµένο καυσαέριο, σε ppm   conc
d = συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου µετρηµένη στον 
   αέρα αραίωσης, σε ppm  ∑
=∗ − ∗ ∗ − ∗ ∗n
1 iconc TOTW i , conc i TOTW, 0,000966) 1/DF) (1 CO (M 0,000966) CO (Md e
∑
=∗ − ∗ ∗ − ∗ ∗n
1 iconc TOTW i , conc i TOTW, 0,000479) 1/DF) (1 HC (M 0,000479) HC (Md e∑
=⋅ − ⋅ ⋅ − ⋅ ⋅n
1 iconcd x TOTW i conce, x i TOTW, 0,001587) 1/DF) (1 NO (M 0,001587) NO (M27.12.2006 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 375/237
 
 M TOTW,I  = στιγµιαία µάζα του αραιωµένου καυσαερίου (βλέπε σηµείο 4.1.), σε 
kg 
 
 M TOTW  = συνολική µάζα του αραιωµένου καυσαερίου καθ’ όλο τον κύκλο 
   (βλέπε σηµείο 4.1.), σε kg   DF = συντελεστής αραίωσης, όπως προσδιορίζεται στο σηµείο 4.3.1.1.  4.4. Υπολογισµός των ειδικών εκποµπών   Οι εκποµπές (g/kWh) πρέπει να υπολογίζονται για όλα τα επιµέρους συστατικά µε τον 
ακόλουθο τρόπο: 
 
 
act mass x x W/ NO=NO  
 
 act massW/ CO=CO  
 
 act massW/ HC=HC  
 
  
 όπου: 
   W
act = πραγµατικό έργο κύκλου, όπως προσδιορίζεται στο σηµείο 3.9.2., σε kWh. 
  
____________  L 375/238 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.12.2006