Ψήφισμα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου

της 26ης Φεβρουαρίου 2001

για την ενίσχυση των δυνατοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της πολιτικής άμυνας

(2001/C 82/01)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, ΣΥΝΕΛΘΟΝΤΕΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ,

1. ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΙ ότι η ατέλειωτη σειρά οφειλόμενων στον άνθρωπο, τεχνολογικών και φυσικών καταστροφών που πλήττουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και τρίτες χώρες συνηγορεί υπέρ της ενίσχυσης και της μεγιστοποίησης των δυνατοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών στον τομέα της πολιτικής άμυνας.

2. ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ότι, με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών, η Κοινότητα θα πρέπει να προωθήσει τον κατάλληλο συνδυασμό προετοιμασίας και πρόβλεψης, την αποτελεσματική συλλογή και κυκλοφορία πληροφοριών και εμπειρίας, το συντονισμό των μέσων που υπάρχουν στο επίπεδο των κρατών μελών και της Κοινότητας και τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών, όταν ιδίως οι καταστροφές υπερβαίνουν τις δυνατότητες επέμβασης των κρατών μελών μεμονωμένα.

3. ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΟΝΤΑΣ το γεγονός ότι τα κοινοτικά προγράμματα δράσης στον τομέα της πολιτικής άμυνας, τα οποία θεσπίσθηκαν με τις αποφάσεις του Συμβουλίου 98/22/ΕΚ(1) και 1999/847/ΕΚ(2), συμβάλλουν στην καλύτερη χρήση και ενσωμάτωση των πόρων των κρατών μελών και συμπληρώνουν τα μέτρα τα οποία θεσπίστηκαν σε ανταπόκριση προηγούμενων ψηφισμάτων του Συμβουλίου και των κρατών μελών(3).

4. ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ότι είναι σκόπιμο να συμπληρωθούν τα προηγούμενα ψηφίσματα από το παρόν ψήφισμα, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του τομέα της διαχείρισης των κρίσεων με μη στρατιωτικά μέσα στο πλαίσιο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ).

5. ΤΟΝΙΖΟΥΝ ότι η ευελιξία που χαρακτηρίζει τα κοινοτικά προγράμματα δράσης θα πρέπει να διευκολύνει την προσαρμογή των δράσεων που προβλέπονται στο επίπεδο της Κοινότητας και των κρατών μελών στις εξελισσόμενες προτεραιότητες στον τομέα της πολιτικής άμυνας, μεταξύ άλλων, μέσω της βελτιωμένης ενσωμάτωσης των στόχων της πολιτικής άμυνας σε άλλες δράσεις και πολιτικές, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, και θα πρέπει να ενισχύσει το ρόλο των διαθέσιμων της πολιτικής άμυνας για τις πολιτικές πτυχές της διαχείρισης των κρίσεων.

6. ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ/ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ/ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΤΟΝΙΖΟΥΝ σχετικά:

α) το Vade-mecum της πολιτικής άμυνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο περιέχει, μεταξύ άλλων, περιγραφή της εθνικής οργάνωσης της πολιτικής άμυνας, τα σχετικά νομικά κείμενα και τη μεθοδολογία του προγραμματισμού έκτακτης ανάγκης, ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΣ παράλληλα ότι πρέπει να ενημερωθεί και να συμπληρωθεί από πολλές απόψεις·

β) την προστιθέμενη αξία του κοινοτικού πλαισίου για την πραγματοποίηση επαφών μεταξύ εθνικών ανταποκριτών·

γ) ότι απαιτείται αυξημένη χρήση προηγμένων συστημάτων πληροφόρησης και τηλεπικοινωνιών προκειμένου να υπάρχει διαθέσιμη ενημερωμένη πληροφόρηση όσον αφορά τις καταστροφές·

δ) τη σημασία της ανάπτυξης πρωτοβουλιών, όπως εκστρατείες πληροφόρησης σχετικά με την πολιτική άμυνα και πρωτοβουλίες για την πληροφόρηση, την εκπαίδευση και την ευαισθητοποίηση του κοινού, και ιδίως των νέων, προκειμένου να αυξηθεί το επίπεδο της αυτοπροστασίας των πολιτών·

ε) τα πλεονεκτήματα που παρουσιάζει η ανταλλαγή προσώπων υπεύθυνων για την πολιτική άμυνα ως μέρος των προγραμμάτων κατάρτισης, ιδίως κατά τη διάρκεια ασκήσεων αντιμετώπισης εικονικών καταστάσεων και η διευκόλυνση της ανταλλαγής εμπειριών όσων δουλεύουν για την πολιτική άμυνα·

στ) ότι η συνεργασία μεταξύ σχολείων και εθνικών κέντρων κατάρτισης, ενεργών στον τομέα της πολιτικής άμυνας, θα πρέπει να προχωρήσει με ταχύτερο ρυθμό·

ζ) την αξία της εκτίμησης των εμπειριών που έχουν αποκτηθεί στον τομέα της εθελοντικής εργασίας από μη κυβερνητικούς και άλλους ιδιωτικούς οργανισμούς που συμμετέχουν στην πολιτική άμυνα προκειμένου να χρησιμοποιούνται καλύτερα οι πόροι τους και να ενισχύεται η συμβολή τους σε δραστηριότητες που σχετίζονται με την πολιτική άμυνα.

7. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ

ΤΟΝΙΖΟΥΝ:

α) την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σχετικά με διακανονισμούς αρωγής μεταξύ των κρατών μελών και των οργανώσεων πολιτικής άμυνας·

β) την αξία του κοινοτικού επιχειρησιακού εγχειριδίου που απαριθμεί τα εθνικά και τα κοινοτικά σημεία επαφής, τα σημεία πρόσβασης στην εμπειρογνωμοσύνη σε ορισμένους τομείς επέμβασης, καθώς και των μητρώων των πόρων που είναι διαθέσιμοι σε κάθε κράτος μέλος και των διαδικασιών και διακανονισμών προκειμένου να είναι οι πόροι αυτοί διαθέσιμοι, ώστε να συμβάλλουν στον καλύτερο συντονισμό μεταξύ κρατών μελών·

γ) την αξία της επιχειρησιακής εξυπηρέτησης σε 24ωρη βάση ετοιμότητας, που προβλέπει η Επιτροπή και των διακανονισμών με την Επιτροπή όσον αφορά την απόσπαση εμπειρογνωμόνων·

δ) τη χρησιμότητα του κοινού τηλεφωνικού αριθμού 112 έκτακτης ανάγκης, που καθιερώθηκε με την απόφαση 91/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού τηλεφωνικού αριθμού κλήσης έκτακτης ανάγκης(4)·

ε) το ρόλο του μόνιμου δικτύου εθνικών ανταποκριτών στην εξασφάλιση της συνοχής της κοινοτικής συνεργασίας και στη συλλογή πληροφοριών για τη διαθέσιμη σε κάθε κράτος μέλος βοήθεια σε περίπτωση καταστροφής·

στ) το σημαντικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι γενικοί διευθυντές πολιτικής άμυνας ή οι ομόλογοί τους προκειμένου να τεθούν κύριες προτεραιότητες και κοινοί στόχοι και να εξασφαλίζεται υψηλός βαθμός συντονισμού, ιδίως κατά τις τακτικές τους συνεδριάσεις.

8. ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

α) ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΣ ότι θα πρέπει να ενισχυθεί ο συντονισμός των μέτρων που λαμβάνονται σε διεθνές επίπεδο, π.χ. στο πλαίσιο που ΟΗΕ, του ΟΑΣΕ και του ΝΑΤΟ για την πλέον ορθολογιστική χρήση των πόρων που συνεπάγονται αυτά τα μέτρα· σημειώνοντας την πρόθεση των κρατών μελών και της Επιτροπής να λάβουν μέτρα για την αποφυγή επικαλύψεων και για την ενίσχυση της αποτελεσματικότερης δυνατής χρήσης της εμπειρογνωμοσύνης·

β) ΣΗΜΕΙΩΝΟΥΝ ότι οι χώρες ΕΖΕΣ συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος δράσης·

γ) ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ για το γεγονός ότι η σύμβαση UN/ECE για τις διασυνοριακές επιπτώσεις των βιομηχανικών ατυχημάτων, άρχισε να ισχύει στις 19 Απριλίου 2000·

δ) ΕΜΜΕΝΟΥΝ στην ταχεία εφαρμογή του ψηφίσματος του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνερχομένων στα πλαίσια του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με τη συνεργασία με τις υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και την Κύπρο, σε θέματα πολιτικής άμυνας(5), συμπεριλαμβανομένων των σχετικών επιχειρησιακών εγχειριδίων. ΘΕΩΡΟΥΝ ότι ίδιας μεταχείρισης θα πρέπει να τύχουν οι άλλες χώρες που είναι υποψήφιες για προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

ε) ΚΑΛΟΥΝ την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συνεχίσουν τα ανειλημμένα πιλοτικά προγράμματα στον τομέα της πολιτικής άμυνας στο πλαίσιο της ευρωμεσογειακής στρατηγικής και να διερευνήσουν τρόπους και μέσα για μια ενισχυμένη συνεργασία στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής·

στ) ΚΑΛΟΥΝ επίσης την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διερευνήσουν τρόπους και μέσα προκειμένου να θεσπίσουν μια παρόμοια δράση μέσω του προγράμματος Eurobaltic για τη συνεργασία στην πολιτική άμυνα στην περιοχή της Βαλτικής και του Μπάρεντς.

9. ΠΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

α) ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ότι κατά την εφαρμογή του σχεδίου δράσης για τη διαχείριση των κρίσεων με μη στρατιωτικά μέσα, οι βάσεις του οποίου τέθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι τον Δεκέμβριο του 1999, τα διαθέσιμα πολιτικής άμυνας μπορεί να πρέπει να χρησιμοποιηθούν και, συνεπώς, θα πρέπει να εξασφαλίζεται ότι αποσκοπείται η συνοχή μεταξύ των πυλώνων·

β) ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ για την προτεραιότητα που εδόθη στην πολιτική άμυνα στη μελέτη επί συγκεκριμένων στόχων σχετικά με τις πολιτικές πτυχές της διαχείρισης κρίσεων, η οποία υπεβλήθη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Φέιρα στις 19 και 20 Ιουνίου 2000·

γ) ΣΗΜΕΙΩΝΟΥΝ τη σύσταση, με την απόφαση του Συμβουλίου που εξεδόθη στις 22 Μαΐου 2000, επιτροπής πολιτικής διαχείρισης κρίσεων(6)·

δ) ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ότι μπορούν να χρησιμοποιούνται πόροι ή διαθέσιμα των κρατών μελών για την πολιτική άμυνα στο πλαίσιο της διαχείρισης των κρίσεων, προς υποστήριξη της ΚΕΠΠΑ, μετά την εξέτασή τους από τους αρμόδιους φορείς.

(1) ΕΕ L 8 της 14.1.1998, σ. 20.

(2) ΕΕ L 327 της 21.12.1999, σ. 53.

(3) Ψηφίσματα:

- της 25ης Ιουνίου 1987, σχετικά με την καθιέρωση κοινοτικής συνεργασίας στον τομέα της πολιτικής άμυνας (ΕΕ C 176 της 4.7.1987, σ. 1).

- της 13ης Φεβρουαρίου 1989, σχετικά με τις νέες εξελίξεις της κοινοτικής συνεργασίας στον τομέα της πολιτικής άμυνας (ΕΕ C 44 της 23.2.1989, σ. 3).

- της 23ης Νοεμβρίου 1990, σχετικά με την κοινοτική συνεργασία στον τομέα της πολιτικής άμυνας (ΕΕ C 315 της 14.12.1990, σ. 1).

- της 23ης Νοεμβρίου 1990, σχετικά με τη βελτίωση της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ κρατών μελών σε περίπτωση φυσικών ή ανθρωπογενών καταστροφών (ΕΕ C 315 της 14.12.1990, σ. 3).

- της 8ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη βελτίωση της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ κρατών μελών σε περίπτωση φυσικών ή τεχνολογικών καταστροφών (ΕΕ C 198 της 27.7.1991, σ. 1).

- της 31ης Οκτωβρίου 1994, σχετικά με την ενίσχυση της κοινοτικής συνεργασίας στον τομέα της πολιτικής άμυνας (ΕΕ C 313 της 10.11.1994, σ. 1).

(4) ΕΕ L 217 της 6.8.1991, σ. 31.

(5) ΕΕ C 373 της 23.12.1999, σ. 2.

(6) ΕΕ L 127 της 27.5.2000, σ. 1.