ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΣΥΛΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ

(Πρωτόκολλο για τα προνόμια και τις ασυλίες)

Άρθρο 1

1. Οι χώροι του Κοινού Εφετείου, που καλείται στο εξής «το Δικαστήριο», είναι απαραβίαστοι.

2. Οι αρχές ενός κράτους στο οποίο το Δικαστήριο διαθέτει χώρους μπορούν να εισέρχονται σε αυτούς μόνο με την συγκατάθεση του προέδρου του Δικαστηρίου ή του αντιπροσώπου του. Η συγκατάθεση αυτή θεωρείται ότι έχει χορηγηθεί σε περίπτωση πυρκαϊάς, η άλλης καταστροφής που απαιτεί άμεσα προστατευτικά μέτρα.

3. Οι επιδόσεις στους χώρους του Δικαστηρίου διαδικαστικών πράξεων οι οποίες είναι αναγκαίες για τη διεξαγωγή δίκης που στρέφεται κατ' αυτού δεν αποτελούν παραβίαση του απαραβίαστου του χώρου.

Άρθρο 2

Τα αρχεία του Δικαστηρίου καθώς και τα έγγραφα που

του ανήκουν ή ευρίσκονται στην κατοχή του είναι απαραβίαστα.

Άρθρο 3

1. Στα πλαίσια των επίσημων δραστηριοτήτων του το Δικαστήριο, απολαύει ετεροδικίας με τις εξής εξαιρέσεις:

α) ^εάν το Δικαστήριο παραιτηθεί ρητά σε μια συγκεκριμένη περίπτωση από την ετεροδικία εξυπακούεται ότι το Δικαστήριο υποχρεούται να παραιτηθεί όταν η ετεροδικία παρακωλύει την απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και η παραίτηση είναι δυνατή χωρίς να θίγονται τα συμφέροντά του

β) ^σε περίπτωση αστικής αγωγής που έχει εγερθεί από τρίτο για ζημιές που προκλήθηκαν σε ατύχημα από όχημα το οποίο ανήκει στο Δικαστήριο ή κυκλοφορεί για λογαριασμό του Δικαστηρίου ή σε περίπτωση παράβασης

των κανόνων οδικής κυκλοφορίας από το παραπάνω όχημα

γ) ^σε περίπτωση κατάσχεσης των μισθών και αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων, που οφείλει το Δικαστήριο σε μέλος ή τέως μέλος του προσωπικού του, η οποία διατάσσεται με απόφαση των δικαστικών αρχών ή των διοικητικών αρχών που αναφέρονται στο άρθρο Va του πρωτοκόλλου που αποτελεί παράρτημα της σύμβασης περί αρμοδιότητας των δικαστηρίων και εκτέλεσης των αποφάσεων επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, όπως τροποποιήθηκε από τη σύμβαση προσχώρησης της 9ης Οκτωβρίου 1978

δ) ^σε περίπτωση αστικής αγωγής που βασίζεται σε υποχρέωση του Δικαστηρίου η οποία απορρέει από σύμβαση, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης εργασίας που έχει συναφθεί με μέλος του προσωπικού

ε) ^όταν το Δικαστήριο έχει ασκήσει αγωγή και ο εναγόμενος ασκεί ανταγωγή που συνδέεται άμεσα με την κύρια αγωγή.

2. Κατά την έννοια του παρόντος πρωτοκόλλου, ως επίσημες δραστηριότητες του Δικαστηρίου νοούνται οι δραστηριότητες που είναι απολύτως απαραίτητες για την άσκηση των αρμοδιοτήτων που του έχουν ανατεθεί από το πρωτόκολλο για την επίλυση των διαφορών σε θέματα παραβίασης και κύρους των κοινοτικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.

Άρθρο 4

1. Τα ακίνητα και τα λοιπά περιουσιακά στοιχεία του Δικαστηρίου, ανεξάρτητα από τον τόπο όπου ευρίσκονται, απολαύουν ασυλίας έναντι κάθε είδους επίταξης, δήμευσης, απαλλοτρίωσης, μεσεγγύησης και εκτέλεσης, εκτός από τις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο δεν απολαύει της ασυλίας για λόγο που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία^α) έως ε).

2. Τα ακίνητα και τα λοιπά περιουσιακά στοιχεία του Δικαστηρίου απολαύουν επίσης ασυλίας έναντι κάθε είδους αναγκαστικού διοικητικού μέτρου ή προσωρινού μέτρου, εκτός εάν η άρση της ασυλίας καθίσταται αναγκαία για ένα χρονικό διάστημα για την πρόληψη ή, ενδεχομένως, τη διερεύνηση των ατυχημάτων που προκαλούνται από οχήματα που ανήκουν στο Δικαστήριο ή κυκλοφορούν για λογαριασμό του, καθώς και στις περιπτώσεις που το Δικαστήριο δεν απολαύει ασυλίας σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ε).

Άρθρο 5

1. Στα πλαίσια των επίσημων δραστηριοτήτων του, το Δικαστήριο, τα περιουσιακά στοιχεία και τα εισοδήματά του απαλλάσσονται από τους άμεσους φόρους.

2. ιΟταν γίνονται σημαντικές αγορές από το Δικαστήριο για την άσκηση των επίσημων δραστηριοτήτων του, και εφόσον στην τιμή περιλαμβάνονται δασμοί ή τέλη, τα συμβαλλόμενα κράτη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα, εφόσον είναι δυνατό, για την έκπτωση ή την επιστροφή στο Δικαστήριο του ποσού αυτών των δασμών και τελών.

3. Καμία απαλλαγή δεν παρέχεται σχετικά με φόρους, τέλη και δασμούς που αποτελούν απλή ανταπόδοση για υπηρεσίες κοινής ωφελείας.

Άρθρο 6

Τα προϊόντα που εισάγει ή εξάγει το Δικαστήριο, για την άσκηση των επισήμων δραστηριότητων του, απαλλάσσονται από δασμούς και τέλη κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή

τους, εκτός από τα τέλη ή φόρους για παροχή υπηρεσιών. Τα προϊόντα αυτά δεν υπόκεινται σε απαγορεύσεις και περιορισμούς κατά την εισαγωγή ή εξαγωγή τους.

Άρθρο 7

Καμία απαλλαγή δεν παρέχεται σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 6 για τις προσωπικές ανάγκες των δικαστών, των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού του Δικαστηρίου.

Άρθρο 8

1. Τα περιουσιακά στοιχεία του Δικαστηρίου που αποκτήθηκαν ή εισήχθησαν σύμφωνα με το άρθρο 5 ή το άρθρο 6 επιτρέπεται να πωληθούν ή να εκχωρηθούν μόνο σύμφωνα με τους όρους που θέτουν τα συμβαλλόμενα κράτη τα οποία χορήγησαν τις απαλλαγές.

2. Οι μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων ή οι παροχές υπηρεσιών μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών του Δικαστηρίου δεν υπόκεινται σε καμία φορολογία ή περιορισμό. Τα συμβαλλόμενα κράτη λαμβάνουν, ανάλογα με την περίπτωση, τα κατάλληλα μέτρα για την έκπτωση ή την επιστροφή του ποσού των φόρων αυτών ή για την άρση των περιορισμών.

Άρθρο 9

Η αποστολή εντύπων από ή προς το Δικαστήριο δεν υπόκειται σε κανένα περιορισμό.

Άρθρο 10

Το Δικαστήριο δικαιούται, χωρίς να υπόκειται σε κανέναν έλεγχο, ρύθμιση ή νομοθετική αναστολή εκπλήρωσης οικονομικών υποχρεώσεων:

α) ^να δέχεται και να κατέχει κεφάλαια και συνάλλαγμα κάθε είδους και να έχει τραπεζικούς λογαριασμούς σε οποιοδήποτε νόμισμα των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή σε Ευρωπαϊκές Νομισματικές Μονάδες

β) ^να μεταφέρει ελεύθερα τα κεφάλαια και το συνάλλαγμά του από ένα κράτος μέλος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτο κράτος.

Άρθρο 11

1. Για τις υπηρεσιακές ανακοινώσεις και τη διακίνηση όλων των εγγράφων του, το Δικαστήριο απολαύει, στο έδαφος κάθε συμβαλλόμενου κράτους της μεταχείρισης που το συγκεκριμένο αυτό κράτος επιφυλάσσει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Η υπηρεσιακή αλληλογραφία και οι λοιπές υπηρεσιακές ανακοινώσεις του Δικαστηρίου δεν υπόκεινται σε λογοκρισία.

Άρθρο 12

Τα συμβαλλόμενα κράτη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να διευκολύνουν την είσοδο, την διαμονή και την έξοδο από το έδαφός τους των δικαστών, των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού του Δικαστηρίου.

Άρθρο 13

1. Τα μέλη της διοικητικής επιτροπής, οι αναπληρωτές τους, οι σύμβουλοί τους και οι εμπειρογνώμονες απολαύουν, κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της διοικητικής επιτροπής ή των οργάνων που έχουν συσταθεί από τη διοικητική επιτροπή καθώς και κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους για τη μετάβαση ή επιστροφή από τον τόπο της συνεδρίασης, των εξής προνομίων και ασυλιών:

α) ^απαγόρευση σύλληψης ή προσωπικής κράτησης, καθώς και κατάσχεσης των προσωπικών αποσκευών, εκτός από την περίπτωση αυτόφωρου αδικήματος

β)

ετεροδικία ακόμη και μετά τη λήξη της αποστολής τους, για τις ενέργειές τους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, συμπεριλαμβανομένων των γραπτών και προφορικών δηλώσεών τους. Η ετεροδικία αυτή δεν ισχύει όμως σε περίπτωση παράβασης των κανόνων οδικής κυκλοφορίας από τα πρόσωπα που αναφέρονται ανωτέρω, ή σε περίπτωση πρόκλησης ζημίας από οχήματα που ανήκουν σε αυτά τα πρόσωπα ή οδηγούνται από αυτά

γ)

απαραβίαστο όλων των υπηρεσιακών εγγράφων τους

δ)

δικαίωμα χρησιμοποίησης κώδικα και δικαίωμα παραλαβής εγγράφων ή αλληλογραφίας με ειδικό ταχυδρομείο ή με σφραγισμένους σάκους

ε)

εξαίρεση των ιδίων και των συζύγων τους από τα μέτρα που περιορίζουν την είσοδο και από τις διατυπώσεις εγγραφής στα μητρώα αλλοδαπών

στ)

τις ίδιες διευκολύνσεις σχετικά με τις νομισματικές ρυθμίσεις ή τις ρυθμίσεις περί συναλλάγματος με εκείνες που παρέχονται στους εκπροσώπους ξένων κυβερνήσεων οι οποίοι βρίσκονται σε προσωρινή επίσημη αποστολή.

2. Τα προνόμια και οι ασυλίες παρέχονται στα πρόσωπα που προβλέπονται στην πρώτη παράγραφο, όχι για προσωπική τους εξυπηρέτηση, αλλά με σκοπό να εξασφαλιστεί η πλήρης ανεξαρτησία της άσκησης των καθηκόντων τους σε σχέση με το Δικαστήριο. Κατά συνέπεια, ένα συμβαλλόμενο κράτος έχει καθήκον να αίρει την ασυλία σ' όλες τις περιπτώσεις που, σύμφωνα με την κρίση του, η ασυλία αυτή εμποδίζει το έργο της δικαιοσύνης και στις περιπτώσεις εκείνες που η ασυλία μπορεί να αρθεί χωρίς να παρακωλύονται οι σκοποί για τους οποίους παρασχέθηκε.

Άρθρο 14

Οι δικαστές, οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό του δικαστηρίου:

α) ^απολαύουν ετεροδικίας, ακόμη και μετά τη λήξη άσκησης των καθηκόντων τους, όσον αφορά τις πράξεις τους, συμπεριλαμβανομένων των γραπτών ή προφορικών δηλώσεών τους που έγιναν υπό την επίσημη ιδιότητά τους. Η ετεροδικία όμως αυτή δεν ισχύει σε περίπτωση παράβασης των κανόνων οδικής κυκλοφορίας από δικαστή, υπάλληλο ή μέλος του λοιπού προσωπικού του Δικαστηρίου ή πρόσκληση ζημιάς από όχημα που ανήκει σ' αυτόν ή οδηγείται από αυτόν

β)

απαλλάσσονται από κάθε στρατιωτική υποχρέωση

γ)

απολαύουν του απαραβιάστου για όλα τα υπηρεσιακά έγγραφά τους

δ)

απολαύουν, οι ίδιοι και τα μέλη των οικογενειών τους που συγκατοικούν με αυτούς, των ιδίων εξαιρέσεων από την εφαρμογή των διατάξεων που περιορίζουν την μετανάστευση και καθορίζουν την εγγραφή στα μητρώα αλλοδαπών, με εκείνες που γενικά αναγνωρίζονται στα μέλη του προσωπικού των διεθνών οργανισμών

ε)

απολαύουν, σχετικά με τις ρυθμίσεις περί συναλλάγματος, των ιδίων προνομίων που γενικά αναγνωρίζονται στα μέλη του προσωπικού των διεθνών οργανισμών

στ)

απολαύουν, οι ίδιοι και τα μέλη των οικογενειών τους που συγκατοικούν με αυτούς, των ιδίων διευκολύνσεων επαναπατρισμού με εκείνες που παρέχονται στους διπλωματικούς υπαλλήλους σε περίοδο διεθνούς κρίσης

ζ)

απολαύουν του δικαιώματος ατελούς εισαγωγής της οικοσκευής και των ατομικών τους ειδών κατά την περίοδο της πρώτης εγκατάστασής τους στο συμβαλλόμενο κράτος που ασκούν τα καθήκοντά τους καθώς επίσης και του δικαιώματος ατελούς εξαγωγής της οικοσκευής και των ατομικών τους ειδών μετά τη λήξη της αποστολής τους, με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που κρίνονται αναγκαίες από την κυβέρνηση του κράτους στο έδαφος του οποίου ασκείται το δικαίωμα. Εξαιρούνται της ατέλειας αντικείμενα που αποκτήθηκαν στο κράτος αυτό και των οποίων η εξαγωγή απαγορεύεται.

Άρθρο 15

1. Επί των αποδοχών και μισθών που καταβάλλει το Δικαστήριο στα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 14, επιβάλλεται φόρος υπέρ του Δικαστηρίου σύμφωνα με τους όρους και τη διαδικασία που θα καθορίσει η διοικητική επιτροπή εντός έτους από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας για τα κοινοτικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Από την ημερομηνία κατά την οποία επιβάλλεται αυτός ο φόρος, οι ανωτέρω αποδοχές και μισθοί απαλλάσσονται από τον εθνικό φόρο εισοδήματος. Τα συμβαλλόμενα κράτη δικαιούνται όμως να λαμβάνουν υπόψη τις εν λόγω αποδοχές και μισθούς κατά τον υπολογισμό του φόρου που επιβάλλεται επί του εισοδήματος που προέρχεται από άλλες πηγές.

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζονται στις συντάξεις που καταβάλλονται από το Δικαστήριο στους τέως δικαστές, υπαλλήλους και λοιπό προσωπικό.

Άρθρο 16

Η διοικητική επιτροπή ορίζει τις κατηγορίες των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού στις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 14, ολικώς ή μερικώς, καθώς και οι διατάξεις του άρθρου 15. Τα ονόματα, η υπηρεσιακή θέση και οι διευθύνσεις των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού που ανήκουν στις κατηγορίες αυτές καθώς και των δικαστών κοινοποιούνται περιοδικώς στα συμβαλλόμενα κράτη.

Άρθρο 17

Το Δικαστήριο, οι δικαστές, οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό που απαλλάσσονται από κάθε υποχρεωτική εισφορά σε κρατικούς οργανισμούς κοινωνικών ασφαλίσεων εφόσον το Δικαστήριο δημιουργήσει ιδιαίτερο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων, με την επιφύλαξη των συμφωνιών που συνάπτονται με τα συμβαλλόμενα κράτη, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 23.

Άρθρο 18

1. Τα προνόμια και οι ασυλίες που προβλέπονται στο παρόν πρωτόκολλο δεν θεσπίζονται για να παράσχουν στους δικαστές, τους υπαλλήλους και το λοιπό προσωπικό του Δικαστηρίου, προσωπικά πλεονεκτήματα. Θεσπίζονται αποκλειστικά για να διασφαλίζεται σε κάθε περίπτωση η ακώλυτη λειτουργία του Δικαστηρίου και η πλήρης ανεξαρτησία των προσώπων στα οποία παρέχονται.

2. Το Δικαστήριο, συνεδριάζον εν ολομελεία, υποχρεούται να αίρει την ασυλία όποτε κρίνει ότι αυτή παρεμποδίζει την απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και ότι η άρση της δεν θίγει τα συμφέροντα του Δικαστηρίου.

Άρθρο 19

Εάν ασκηθεί ποινική δίωξη κατά δικαστή μετά την άρση της ασυλίας, ο δικαστής αυτός δύναται να δικασθεί, σε κάθε κράτος μέλος, μόνο από την αρμόδια αρχή η οποία δικάζει τους δικαστές που ανήκουν στο ανώτατο εθνικό δικαστήριο.

Άρθρο 20

1. Το Δικαστήριο συνεργάζεται ανά πάσα στιγμή με τις αρμόδιες αρχές των συμβαλλομένων κρατών για να διευκολύνει την καλή λειτουργία της δικαιοσύνης, να εξασφαλίζει την τήρηση των αστυνομικών διατάξεων και των διατάξεων που αφορούν τη δημόσια υγεία και την επιθεώρηση της εργασίας ή άλλων ανάλογων εθνικών νόμων και να αποτρέπει κάθε κατάχρηση των προνομίων, ασυλιών και διευκολύνσεων που προβλέπονται στο παρόν πρωτόκολλο.

2. Η διαδικασία της συνεργασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να καθορισθεί λεπτομερέστερα στις συμπληρωματικές συμφωνίες που προβλέπονται στο άρθρο^23.

Άρθρο 21

Κάθε συμβαλλόμενο κράτος διατηρεί το δικαίωμα να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ασφάλειά του.

Άρθρο 22

Κανένα συμβαλλόμενο κράτος δεν υποχρεούται να παρέχει τα προνόμια και τις ασυλίες που αναφέρονται στα άρθρα 13 και 14 στοιχεία β), ε) και ζ) στους υπηκόους ή μόνιμους κατοίκους του.

Άρθρο 23

Το Δικαστήριο δύναται, μετά από απόφαση της διοικητικής επιτροπής, να συνάπτει με ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα κράτη συμπληρωματικές συμφωνίες για την εκτέλεση των διατάξεων του παρόντος πρωτοκόλλου όσον αφορά αυτό το κράτος ή αυτά τα κράτη. Δικαιούται επίσης να συνάπτει συμφωνίες με σκοπό τη διασφάλιση της καλής λειτουργίας του Δικαστηρίου και την προστασία των συμφερόντων του.