ΟΔΗΓΙΑ 96/43/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 26ης Ιουνίου 1996 για τροποποίηση και κωδικοποίηση της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των ζώντων ζώων και ορισμένων ζωικών προϊόντων και για τροποποίηση των οδηγιών 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),

Εκτιμώντας:

ότι τα ζώντα ζώα και τα ζωικά προϊόντα περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ της συνθήκης 7 ότι τα ζώα και τα ζωικά προϊόντα συνιστούν πηγή εισοδημάτων για ένα μέρος του γεωργικού πληθυσμού 7

ότι η οδηγία 85/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 1985, για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των ζωικών προϊόντων, που αναφέρονται στο παράρτημα Α της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ και στην οδηγία 90/675/ΕΟΚ (4), θέσπισε τις αρχές που διέπουν την είσπραξη τέλους γι' αυτούς τους ελέγχους 7

ότι στην οδηγία 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τους κτηνιατρικούς και ζωοτεχνικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο ορισμένων ζώντων ζώων και προϊόντων με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (5), καθορίζονται οι προδιαγραφές βάσει των οποίων διενεργούνται οι κτηνιατρικοί έλεγχοι στα κράτη μέλη αποστολής για τα ζώντα ζώα και για ορισμένα ζωικά προϊόντα 7

ότι στην οδηγία 90/675/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Δεκεμβρίου 1990, για τον καθορισμό των βασικών αρχών σχετικά με την οργάνωση των κτηνιατρικών ελέγχων των προϊόντων προελεύσεως τρίτων χωρών που εισάγονται στην Κοινότητα (6) και την οδηγία 91/496/ΕΟΚ για τον καθορισμό των βασικών αρχών σχετικά με την οργάνωση των κτηνιατρικών ελέγχων των ζώων προελεύσεως τρίτων χωρών που εισάγονται στην Κοινότητα και για τροποποίηση των οδηγιών 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ και 90/675/ΕΟΚ (7), καθορίζονται οι απαιτήσεις όσον αφορά τον έλεγχο των εγγράφων, και τον έλεγχο της ταυτότητας και το φυσικό έλεγχο που πρέπει να διενεργούνται για τα ζώα προελεύσεως τρίτων χωρών 7

ότι η χρηματοδότηση αυτών των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων πραγματοποιείται με διαφορετικό τρόπο στα διάφορα κράτη μέλη, ιδίως μέσω της είσπραξης τελών τα οποία, ενδεχομένως, διαφέρουν 7 ότι υπάρχει κίνδυνος αυτή η διαφορά να επηρεάζει τους όρους ανταγωνισμού μεταξύ προϊόντων τα οποία αποτελούν κατά μεγάλο μέρος αντικείμενο κοινών οργανώσεων αγοράς 7

ότι, όσον αφορά τα ζώντα ζώα προελεύσεως τρίτων χωρών που εισάγονται στην Κοινότητα, η είσπραξη διαφορετικών ποσών που επιβαρύνουν τους εμπορευόμενους μπορεί να οδηγήσει σε εκτροπές του εμπορίου 7

ότι, προς επανόρθωση της κατάστασης αυτής, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν εναρμονισμένοι κανόνες χρηματοδοτήσεως αυτών των επιθεωρήσεων και ελέγχων 7

ότι οι δημόσιες αρχές φέρουν μεν την ευθύνη αυτών των επιθεωρήσεων και ελέγχων αλλά πρέπει να προβλεφθεί και η είσπραξη μιας συνδρομής η οποία να επιβαρύνει τους εμπορευόμενους, προκειμένου να εξασφαλισθεί η χρηματοδότηση αυτών των επιθεωρήσεων και ελέγχων 7

ότι απαιτείται να προσαρμοστούν προς τις αρχές αυτές οι διατάξεις των οδηγιών 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ 7

ότι πρέπει να εξασφαλισθεί η χρηματοδότηση των μέτρων ελέγχου που προβλέπονται από την οδηγία 96/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1996, περί λήψεως μέτρων ελέγχου για ορισμένες ουσίες και τα κατάλοιπά τους σε ζώντα ζώα και στα προϊόντα τους και καταργήσεως των οδηγιών 85/358/ΕΟΚ και 86/469/ΕΟΚ και των αποφάσεων 89/187/ΕΟΚ και 91/664/ΕΟΚ (8) 7

ότι πρέπει, εξάλλου, να γίνουν τεχνικές προσαρμογές στα παραρτήματα της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ ώστε να ληφθεί υπόψη η κτηθείσα πείρα 7

ότι, για τα προϊόντα ζωικής προέλευσης εκτός του κρέατος που καλύπτεται από τις οδηγίες του Συμβουλίου 64/433/ΕΟΚ (9), 71/118/ΕΟΚ (10) και 72/462/ΕΟΚ (11), πρέπει να καθοριστούν οι αναγκαίες λεπτομέρειες για τη χρηματοδότηση των κτηνιατρικών ελέγχων 7

ότι, για να διασφαλισθεί η αποτελεσματική λειτουργία του καθεστώτος ελέγχου των αλιευτικών προϊόντων και να αποφευχθούν στρεβλώσεις ανταγωνισμού στον τομέα, πρέπει να θεσπισθούν ανάλογα μέτρα για τα αλιευτικά προϊόντα που αναφέρονται στην οδηγία 91/493/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1991, περί καθορισμού των υγειονομικών κανόνων που διέπουν την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά των αλιευτικών προϊόντων (12) 7

ότι, στις προβλεπόμενες διατάξεις, λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα των αλιευτικών προϊόντων, η φύση των προβλεπόμενων στην οδηγία 91/493/ΕΟΚ ελέγχων και, όσον αφορά τους κανόνες ανταγωνισμού, η σκοπιμότητα του καθορισμού κοινοτικών τελών 7

ότι, από την εφαρμογή αυτού του καθεστώτος, πρέπει να αποκλειστούν τα προϊόντα των οποίων η διάθεση στην αγορά δεν υπόκειται στους κανόνες που καθορίζονται από την οδηγία 91/493/ΕΟΚ 7

ότι, για τα προϊόντα κρέατος εκ τρίτων χωρών, πρέπει να καθιερωθεί συσχέτιση με την ημερομηνία από την οποία θα πρέπει να συναφθούν οι συμφωνίες ισοδυναμίας σε θέματα κτηνιατρικών εγγυήσεων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Ο τίτλος, τα άρθρα και τα παραρτήματα της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ αντικαθίστανται από το κείμενο που περιέχεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 2

1. Στο άρθρο 3, σημείο ii) της οδηγίας 90/675/ΕΟΚ η φράση «που προβλέπονται από την οδηγία 96/23/ΕΚ (*)» τίθεται μετά τη φράση «τα έξοδα κτηνιατρικών ελέγχων»

«(*) ΕΕ αριθ. L 125 της 23. 5. 1996, σ. 10.»

2. Το άρθρο 15 της οδηγίας 91/496/ΕΟΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 15

Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την είσπραξη τέλους υγειονομικού και κτηνιατρικού ελέγχου κατά την εισαγωγή ζώων που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία, σύμφωνα με την οδηγία 96/23/ΕΚ (*).

(*) ΕΕ αριθ. L 125 της 23. 5. 1996, σ. 10.»

Άρθρο 3

Το Συμβούλιο προβαίνει, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998, σε επανεξέταση της παρούσας οδηγίας με βάση έκθεση της Επιτροπής η οποία συνοδεύεται, ενδεχομένως, από προτάσεις.

Άρθρο 4

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν

i) προς τις διατάξεις του άρθρου 7 και του κεφαλαίου Ι σημείο 1 στοιχείο ε) του παραρτήματος Α, την 1η Ιουλίου 1996,

ii) προς τις διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙ και του κεφαλαίου ΙΙΙ τμήμα ΙΙ του παραρτήματος Α και του κεφαλαίου ΙΙ του παραρτήματος Γ, την 1η Ιουλίου 1997,

iii) προς τις λοιπές τροποποιήσεις, την 1η Ιουλίου 1997.

Τα κράτη μέλη διαθέτουν συμπληρωματική προθεσμία μέχρι την 1η Ιουλίου 1999 για να συμμορφωθούν προς τις διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙΙ τμήμα Ι του παραρτήματος Α.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιαστικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα ο οποίος διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 5

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει από την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 6

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Λουξεμβούργο, 26 Ιουνίου 1996.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

M. PINTO

(1) ΕΕ αριθ. C 219 της 13. 8. 1993, σ. 15.

(2) ΕΕ αριθ. C 315 της 22. 11. 1993, σ. 630.

(3) ΕΕ αριθ. C 34 της 2. 4. 1994.

(4) ΕΕ αριθ. L 32 της 5. 2. 1985, σ. 14. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 96/17/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 78 της 28. 3. 1996, σ. 30).

(5) ΕΕ αριθ. L 224 της 18. 8. 1990, σ. 29. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 92/118/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 62 της 15. 3. 1993, σ. 49).

(6) ΕΕ αριθ. L 373 της 31. 12. 1990, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/52/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 265 της 8. 11. 1995, σ. 16).

(7) ΕΕ αριθ. L 268 της 24. 9. 1991, σ. 56. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 92/438/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 243 της 25. 8. 1992, σ. 27).

(8) ΕΕ αριθ. L 125 της 23. 5. 1996, σ. 10.

(9) ΕΕ αριθ. 121 της 29. 7. 1964, σ. 2012/64. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 92/5/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 57 της 2. 3. 1992, σ. 1).

(10) ΕΕ αριθ. L 55 της 8. 3. 1971, σ. 23. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 92/116/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 62 της 15. 3. 1993, σ. 1).

(11) ΕΕ αριθ. L 302 της 31. 12. 1972, σ. 28. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1601/92 (ΕΕ αριθ. Λ 173 της 27. 6. 1992, σ. 13).

(12) ΕΕ αριθ. L 268 της 24. 9. 1991, σ. 15.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΟΔΗΓΙΑ 85/73/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 29ης Ιανουαρίου 1985 για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων που αναφέρονται στις οδηγίες 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ, 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ (τροποποιημένη και κωδικοποιημένη)

Άρθρο 1

Τα κράτη μέλη - σύμφωνα με τις λεπτομερείς διατάξεις του παραρτήματος Α - εισπράττουν κοινοτικό τέλος για τα έξοδα των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των προϊόντων του εν λόγω παραρτήματος, περιλαμβανομένων των ελέγχων που επιδιώκουν την προστασία των ζώων στα σφαγεία σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 93/119/ΕΟΚ.

Άρθρο 2

Τα κράτη μέλη - σύμφωνα με τις λεπτομερείς διατάξεις του παραρτήματος Β - εισπράττουν κοινοτικό τέλος για τα έξοδα των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων που προβλέπονται στην οδηγία 96/23/ΕΚ (1).

Άρθρο 3

Τα κράτη μέλη - σύμφωνα με τις λεπτομερείς διατάξεις του παραρτήματος Γ - εισπράττουν κοινοτικό τέλος για τα έξοδα των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των ζώντων ζώων που αναφέρονται στο παράρτημα.

Άρθρο 4

1. Μέχρι την έκδοση των διατάξεων που διέπουν τα κοινοτικά τέλη, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να εξασφαλίζεται η χρηματοδότηση των επιθεωρήσεων και ελέγχων που δεν εμπίπτουν στα άρθρα 1, 2 και 3.

2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν εθνικά τέλη, τηρώντας τις αρχές που ισχύουν για τα κοινοτικά τέλη.

Άρθρο 5

1. Τα κοινοτικά τέλη καθορίζονται κατά τρόπο ώστε να καλύπτουν τα στοιχεία κόστους που βαρύνουν την αρμόδια αρχή:

- ως μισθοί και κοινωνικές επιβαρύνσεις της επιθεωρούσας υπηρεσίας,

- ως διοικητικά έξοδα που σχετίζονται με τη διενέργεια των ελέγχων και επιθεωρήσεων, στα οποία μπορούν να προστίθενται και τα έξοδα που απαιτούνται για τη μετεκπαίδευση των επιθεωρητών,

για τη διενέργεια των ελέγχων και επιθεωρήσεων που αναφέρονται στα άρθρα 1, 2 και 3.

2. Απαγορεύεται οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση επιστροφή των τελών που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία. Ωστόσο, η τυχόν εφαρμογή από ένα κράτος μέλος του κατ' αποκοπήν μέσου όρου που προβλέπεται στα παραρτήματα Α, Β και Γ δεν θεωρείται, σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, ως έμμεση επιστροφή.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν ποσό ανώτερο των κοινοτικών τελών, υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό τέλος που εισπράττεται από κάθε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το πραγματικό κόστος των εξόδων επιθεώρησης.

4. Ασχέτως της αρχής που αναλαμβάνει την είσπραξη των κοινοτικών τελών, τα κοινοτικά τέλη αντικαθιστούν κάθε άλλο υγειονομικό φόρο ή τέλος που εισπράττεται από τις εθνικές, περιφερειακές ή δημοτικές αρχές των κρατών μελών για τις επιθεωρήσεις και τους ελέγχους που αναφέρονται στα άρθρα 1, 2 και 3, καθώς και για την πιστοποίησή τους.

Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να εισπράττουν τέλος για την καταπολέμηση των επιζωοτιών και των ενζωοτικών ασθενειών.

Άρθρο 6

1. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τακτικά την Επιτροπή σχετικά με:

- την κατανομή και χρησιμοποίηση των κοινοτικών τελών και πρέπει να είναι σε θέση να αιτιολογήσουν τη μέθοδο υπολογισμού τους,

- τις ισοτιμίες μετατροπής που εφαρμόζουν κάθε χρόνο δυνάμει του άρθρου 7,

- τον ή τους τόπους είσπραξης των κοινοτικών τελών διαβιβάζοντας τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.

2. Στο πλαίσιο των επιτόπιων ελέγχων που διενεργεί, η Επιτροπή μπορεί να εξακριβώνει, σε συνεργασία με τις αρμόδιες εθνικές αρχές, την πραγματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

3. Όταν ένα κράτος μέλος κρίνει ότι, σε άλλο κράτος μέλος, οι έλεγχοι διενεργούνται κατά τρόπο ώστε τα τέλη που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία να μην τους καλύπτουν ή να τους καλύπτουν ανεπαρκώς, προσφεύγει στις οικείες διατάξεις της οδηγίας 89/608/ΕΟΚ, ιδίως στις διατάξεις των άρθρων 10 και 11.

Άρθρο 7

1. Η ισοτιμία μετατροπής στο εθνικό νόμισμα των ποσών σε Ecu που προβλέπονται από την παρούσα απόφαση, είναι η δημοσιευμένη κάθε χρόνο στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σειρά C, την πρώτη εργάσιμη ημέρα του μήνα Σεπτεμβρίου.

Αυτή η ισοτιμία εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1,

- τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν για το 1994, την ισοτιμία που ίσχυε την 1η Σεπτεμβρίου 1992,

- τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν για τα έτη 1995 έως 1998 το μέσο όρο των ισοτιμιών που δημοσιεύθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 1 κατά τα τρία τελευταία έτη.

Άρθρο 8

Το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία και βάσει προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να τροποποιεί τα παραρτήματα Α, Β και Γ, ούτως ώστε να ορίζει τα κατ' αποκοπήν επίπεδα των κοινοτικών τελών, να καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής τους, καθώς και τις σχετικές εξαιρέσεις.

Άρθρο 9

1. Επιτρέπεται στην Ελληνική Δημοκρατία να παρεκκλίνει των αρχών της παρούσας οδηγίας, εφόσον, λόγω γεωγραφικών χαρακτηριστικών, το κόστος είσπραξης ενός τέλους σε γεωγραφικά απομακρυσμένες περιοχές υπερβαίνει το προϊόν του.

Οι ελληνικές αρχές ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με το γεωγραφικό χώρο που καλύπτουν οι παρεχόμενες παρεκκλίσεις.

Η ενημέρωση συνοδεύεται από τα αναγκαία δικαιολογητικά.

2. Όταν πρόκειται για άλλες εξόχως απόκεντρες περιοχές, οι ίδιες παρεκκλίσεις μπορούν να επιτραπούν και σε άλλα κράτη μέλη, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ.

(1) ΕΕ αριθ. L 125 της 23. 5. 1996, σ. 10.

Παράρτημα Α

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

Τέλη που εφαρμόζονται στα κρέατα που εμπίπτουν στις οδηγίες 64/433/ΕΟΚ, 71/118/ΕΟΚ, 91/495/ΕΟΚ και 92/45/ΕΟΚ

Το τέλος που αναφέρεται στο άρθρο 1 καθορίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1, ως εξής:

1. Τα κράτη μέλη, υπό την επιφύλαξη των σημείων 4 και 5, εισπράττουν για τα έξοδα επιθεώρησης που συνδέονται με τις διαδικασίες σφαγής τα ακόλουθα κατ' αποκοπήν ποσά:

α) βόειο κρέας:

- ενήλικα βοοειδή: 4,5 Ecu/ζώο,

- νεαρά βοοειδή: 2,5 Ecu/ζώο 7

β) μόνοπλα/ιπποειδή: 4,4 Ecu/ζώο 7

γ) χοίρειο κρέας: ζώα με βάρος σφαγίου

- κάτω των 25 kg: 0,5 Ecu/ζώο,

- 25 kg και άνω: 1,30 Ecu/ζώο 7

δ) κρέας αιγοπροβάτων: ζώα με βάρος σφαγίου

- κάτω των 12 kg: 0,175 Ecu/ζώο,

- 12 έως 18 kg: 0,35 Ecu/ζώο,

- άνω των 18 kg: 0,5 Ecu/ζώο 7

ε) κρέατα πουλερικών:

i) είτε κατ' αποκοπήν στα ακόλουθα επίπεδα:

- για τις κότες και τα κοτόπουλα κρέατος, τα άλλα νεαρά πουλερικά πάχυνσης με βάρος κατώτερο των δύο kg, καθώς και για τις κότες που είναι ακατάλληλες για αναπαραγωγή: 0,01 Ecu/ζώο,

- για τα άλλα νεαρά πουλερικά πάχυνσης, με βάρος σφαγίου ίσο ή ανώτερου των δύο kg: 0,02 Ecu/ζώο,

- για τα άλλα ενήλικα πουλερικά βάρους ίσου ή ανώτερο των πέντε kg: 0,04 Ecu/ζώο,

ii) είτε, σε 0,03 Ecu ανά πουλερικό, όταν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να μην κάνει διακρίσεις αναλόγως των κατηγοριών πουλερικών σύμφωνα με το σημείο i) 7

στ) κρέας κουνελιών και μικροθηραμάτων, φτερωτών και τριχωτών:

- για τα κουνέλια και τα μικροθηράματα, φτερωτά και τριχωτά τα κατ' αποκοπήν επίπεδα που προβλέπει το στοιχείο ε),

- για τα ακόλουθα χερσαία θηλαστικά:

- αγριόχοιροι: τα επίπεδα που προβλέπει το στοιχείο γ), προσαυξημένα με το κόστος τριχινοσκοπικής εξέτασης που προβλέπει η οδηγία 92/45/ΕΟΚ, όταν τα επίπεδα αυτά είναι ανεπαρκή,

- μηρυκαστικά: τα επίπεδα που προβλέπει το στοιχείο δ).

2. Οι έλεγχοι και οι επιθεωρήσεις που συνδέονται με τις εργασίες τεμαχισμού που αναφέρονται κυρίως στο άρθρο 3 παράγραφος 1 σημείο Β της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ και το άρθρο 3 παράγραφος 1 σημείο Β της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ πρέπει να καλύπτονται:

α) είτε κατ' αποκοπήν, με την προσθήκη κατ' αποκοπήν ποσού 3 Ecu ανά τόνο κρέατος που εισάγεται σε ένα εργαστήριο τεμαχισμού.

Το ποσό αυτό προστίθεται στα ποσά που αναφέρονται στο σημείο 1 7

β) είτε με την είσπραξη του πραγματικού κόστους της επιθεώρησης, ανά ώρα εργασίας.

Όταν οι εργασίες τεμαχισμού πραγματοποιούνται στην εγκατάσταση στην οποία λαμβάνεται το κρέας, τα ποσά που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο μειώνονται έως 55 %.

Το κράτος μέλος που επιλέγει το καθεστώς με βάση τις παρασχεθείσες ώρες εργασίας πρέπει να μπορεί να αποδείξει στην Επιτροπή ότι η είσπραξη του τέλους που προβλέπεται στο στοιχείο α) δεν καλύπτει το πραγματικό κόστος.

3. Τα κράτη μέλη εισπράττουν ποσό που αντιστοιχεί στο πραγματικό κόστος ελέγχου ή επιθεώρησης του κρέατος που αποθηκεύεται σύμφωνα, κυρίως, με το άρθρο 3 παράγραφος 1 σημείο Δ της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ και το άρθρο 3 παράγραφος 1 σημείο Γ της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ.

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος σημείου μπορούν να καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 16 της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ ή του άρθρου 21 της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ, προκειμένου ιδίως να ρυθμίζεται η περίπτωση του κρέατος παρέμβασης και του κρέατος που αποθηκεύεται βραχυχρονίως σε διαδοχικές αποθήκες.

4. Για να καλύπτουν υψηλότερο κόστος, τα κράτη μέλη μπορούν:

α) να αυξάνουν, για μια συγκεκριμένη εγκατάσταση, τα κατ' αποκοπήν ποσά που προβλέπονται στα σημεία 1 και 2 στοιχείο α).

Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προς τούτο μπορούν να είναι, εκτός της προβλεπόμενης στο σημείο 5 στοιχείο α), οι ακόλουθες:

- αυξημένα έξοδα επιθεώρησης λόγω ιδιαίτερης ανομοιογένειας των ζώων προς σφαγή ως προς την ηλικία, το μέγεθος, το βάρος και την υγεία,

- αυξημένος χρόνος αναμονής και λοιπή απώλεια χρόνου για το προσωπικό επιθεώρησης λόγω ανεπαρκούς προγραμματισμού από την εγκατάσταση των παραδόσεων ζώων ή λόγω τεχνικών ανεπαρκειών και βλαβών, παραδείγματος χάρη σε παλαιές εγκαταστάσεις,

- συχνή καθυστέρηση των σφαγών, παραδείγματος χάρη λόγω ανεπαρκούς προσωπικού σφαγείων, που έχει ως συνέπεια τη μειωμένη απασχόληση του προσωπικού επιθεώρησης,

- αύξηση των εξόδων λόγω μετακινήσεων σε ορισμένες ειδικές ώρες,

- απώλεια χρόνου λόγω συχνής αλλαγής ωραρίου των σφαγών, για την οποία δεν ευθύνεται το προσωπικό επιθεώρησης,

- συχνές διακοπές της σφαγής λόγω απαραίτητων μέτρων καθαρισμού και απολύμανσης,

- διεξαγωγή επιθεώρησης σε ζώα τα οποία κατόπιν αιτήματος του ιδιοκτήτου σφάζονται εκτός του καθορισμένου ωραρίου σφαγής.

Το ύψος των προσαυξήσεων του κεντρικού κατ' αποκοπήν επιπέδου του τέλους εξαρτάται από το ύψος του κόστους που πρέπει να καλυφθεί 7

β) ή να εισπράττουν τέλος που να καλύπτει το πραγματικό κόστος.

5. Τα κράτη μέλη των οποίων το μισθολογικό κόστος, η δομή των εγκαταστάσεων και ο λόγος κτηνιάτρων προς επιθεωρητές αποκλίνει από το μέσο κοινοτικό όρο που εφαρμόζεται για τον υπολογισμό των κατ' αποκοπήν ποσών τα οποία ορίζονται στα σημεία 1 και 2 στοιχείο α) μπορούν να παρεκκλίνουν, εφαρμόζοντας χαμηλότερο τέλος μέχρι το πραγματικό κόστος επιθεώρησης:

α) γενικά, όταν το κόστος ζωής και το μισθολογικό κόστος παρουσιάζουν ιδιαίτερα σημαντικές διαφορές 7

β) για μια συγκεκριμένη εγκατάσταση, όταν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

- ύπαρξη ελαχίστου αριθμού σφαγών ημερησίως που να επιτρέπει προγραμματιζόμενη απασχόληση του κατάλληλου προσωπικού επιθεώρησης,

- ο αριθμός σφαζόμενων ζώων πρέπει να είναι σταθερός επιτρέποντας ορθολογική απασχόληση του προσωπικού επιθεώρησης διά του προγραμματισμού των παραδόσεων ζώων,

- αυστηρή οργάνωση και προγραμματισμός της επιχείρησης, καθώς και ταχεία διεξαγωγή των σφαγών ώστε να επιτρέπεται η άριστη χρησιμοποίηση των επιθεωρητών,

- δεν πρέπει να υπάρχει χρόνος αναμονής ή απώλεια χρόνου για το προσωπικό επιθεώρησης,

- εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής ομοιογένειας των ζώων προς σφαγή ως προς την ηλικία, το μέγεθος, το βάρος και την υγεία.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η εφαρμογή των παρεκκλίσεων αυτών να οδηγεί σε μείωση μεγαλύτερη από 55 % των επιπέδων των σημείων 1 και 2 στοιχείο α).

6. α) Τα τέλη που αναφέρονται στα σημεία 1 έως 3 εισπράττονται, κατά περίπτωση, στο σφαγείο, το εργαστήριο τεμαχισμού και την ψυκτική αποθήκη. Βαρύνουν το φορέα λειτουργίας ή τον ιδιοκτήτη που εκτελεί τις προαναφερθείσες εργασίες οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να ανακτήσουν το τέλος που κατέβαλαν για την εν λόγω εργασία από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου εκτελέστηκε η εργασία. Όταν ο υγειονομικός έλεγχος ζώντων πουλερικών πραγματοποείται στην εκμετάλλευση προέλευσης, σύμφωνα με την οδηγία 71/118/ΕΟΚ, μπορεί να εισπραχθεί στην εκμετάλλευση προέλευσης ποσό ύψους ως 20 % των κατ' αποκοπήν ποσών που καθορίζονται στο σημείο 1 στοιχείο ε) 7

β) κατά παρέκκλιση από την έννοια του τόπου είσπραξης που προβλέπεται στο στοιχείο α) πρώτη πρόταση, στην περίπτωση εγκαταστάσεων που πραγματοποιούν διάφορες εργασίες και κυκλωμάτων παραγωγής που περιλαμβάνουν πολλές εργασίες, τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν, άπαξ και σε έναν μόνον τόπο, ένα συνολικό τέλος το οποίο περιλαμβάνει τα διάφορα ποσά 7

γ) ωστόσο, εάν το εισπραττόμενο στο σφαγείο τέλος καλύπτει το σύνολο των εξόδων επιθεώρησης που προβλέπεται στο στοιχείο α), το κράτος μέλος δεν εισπράττει τέλος στο εργαστήριο τεμαχισμού και στην ψυκτική αποθήκη.

ΚΕΦΑΛΛΑΙΟ ΙΙ

Τέλη που εφαρμόζονται στα κρέατα που εμπίπτουν στην οδηγία 72/462/ΕΟΚ, στο κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ, στο κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 92/45/ΕΟΚ και το κεφάλαιο 11 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 92/118/ΕΟΚ

1. Το τέλος που αναφέρεται στο άρθρο 1 στα ελάχιστα κατ' αποκοπήν ποσά των 5 Ecu ανά τόνο (με κόκαλα), με ελάχιστο ποσό 30 Ecu ανά παρτίδα.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν εφαρμόζοντας υψηλότερα ποσά, μέχρι το πραγματικό κόστος.

2. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται, για τις εισαγωγές από χώρα η οποία, στις 20 Φεβρουαρίου 1995, έχει αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σύναψη συνολικής συμφωνίας ισοδυναμίας σε θέματα κτηνιατρικών εγγυήσεων (υγεία των ζώων και δημόσια υγεία) βασιζόμενη στην αρχή της αμοιβαιότητας της μεταχείρισης και για τα οποία μια τέτοια συμφωνία θα έχει επιτευχθεί πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1996, να διατηρήσουν, μέχρι τις 30 Ιουνίου 1997 μειωμένα τέλη.

Το ύψος του εισπρακτέου τέλους από εισαγωγές από μία εκ των τρίτων χωρών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο καθορίζεται, μετά τη σύναψη της συνολικής συμφωνίας ισοδυναμίας με την εν λόγω τρίτη χώρα, με τη διαδικασία του σημείου 3, λαμβανομένων υπόψη των κατωτέρω αρχών:

- συχνότητα των ελέγχων,

- ύψος του τέλους που επιβάλλει η εν λόγω τρίτη χώρα στις εισαγωγές καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης,

- κατάργηση άλλων εξόδων, όπως υποχρεωτική κατάθεση ή καταβολή υγειονομικής εγγύησης, που εισπράττονται από την τρίτη χώρα.

3. Κατά την έκδοση των αποφάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 90/675/ΕΟΚ και με την ίδια διαδικασία, τα ποσά που ορίζονται στην παράγραφο 1 διαφοροποιούνται, λαμβανομένης υπόψη της αποφασιζόμενης μείωσης της συχνότητας ελέγχου.

Κατά τις αποφάσεις αυτές η Επιτροπή συνεκτιμά και τις εγγυήσεις που παρέχουν τρίτες χώρες ως προς την αποδοχή της αρχής της περιφερειοποίησης και των άλλων κοινοτικών αρχών.

4. Το τέλος που προβλέπει η παράγραφος 1 βαρύνει τον εισαγωγέα ή τον εκτελωνιστή του και εισπράττεται στο τελωνείο από το οποίο εξαρτάται ο μεθοριακός σταθμός επιθεώρησης ή/και στο σταθμό επιθεώρησης απευθείας.

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να διαθέσουν μέρος του προϊόντος των τελών του παρόντος κεφαλαίου σε ένα ταμείο υγειονομικής αλληλεγγύης που θα ενισχύει τις κτηνιατρικές υπηρεσίες ώστε να αντιδρούν καλύτερα σε περίπτωση εμφάνισης εξωτικής ασθένειας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ

Τέλη που επιβάλλονται στα αλιευτικά προϊόντα της οδηγίας 91/493/ΕΟΚ

Τμήμα Ι

Αλιευτικά προϊόντα που υπάγονται στο κεφάλαιο I της οδηγίας 91/493/ΕΟΚ

Το τέλος που προβλέπεται στο άρθρο 1 καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1, με τον ακόλουθο τρόπο:

1. α) Τα κράτη μέλη εισπράττουν τέλος για τα έξοδα επιθεώρησης που απορρέουν από τους επίσημους ελέγχους οι οποίοι προβλέπονται στο κεφάλαιο V σημείο ΙΙ του παραρτήματος της οδηγίας 91/493/ΕΟΚ 7

β) το τέλος που προβλέπεται στο στοιχείο α) καθορίζεται σε 1 Ecu/τόνο αλιευτικών προϊόντων και σε 0,5 Ecu/τόνο πέρα των 50 τόνων. Το τέλος εισπράττεται κατά την πρώτη διάθεση στην αγορά, εκτός εάν έχει ήδη καταβληθεί κατά την εκφόρτωση και βαρύνει πάντοτε τον πρώτο αγοραστή. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ένα σύστημα που να επιτρέπει την άθροιση των ποσοτήτων των αλιευτικών προϊόντων για μια συγκεκριμένη περίοδο και ένα σύστημα συγκεντρωτικής είσπραξης που πραγματοποιείται κατά την πρώτη πώληση 7

γ) κατά παρέκκλιση του στοιχείου β) το τέλος που εισπράττεται για τα είδη του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3703/85 της Επιτροπής δεν μπορεί να υπερβεί τα 50 Ecu ανά εκφόρτωση, εφόσον το πραγματικό κόστος δεν υπερβαίνει το ποσό αυτό 7

δ) η είσπραξη του προβλεπομένου στο στοιχείο α) τέλους δεν προδικάζει την είσπραξη του τέλους που προβλέπεται στο σημείο 2 σε περίπτωση μεταγενέστερης μεταποίησης των αλιευτικών προϊόντων, με την επιφύλαξη του σημείου 7 στοιχείο β).

2. α) Τα κράτη μέλη εισπράττουν τέλος για τα έξοδα επιθεώρησης που απορρέουν από τους επίσημους ελέγχους που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το σημείο I του κεφαλαίου V του παραρτήματος της οδηγίας 91/493/ΕΟΚ και τους επίσημους ελέγχους που προβλέπονται στο σημείο II του εν λόγω κεφαλαίου V 7

β) το τέλος που προβλέπεται στο στοιχείο α) καθορίζεται σε 1 Ecu και εισπράττεται για κάθε τόνο αλιευτικών προϊόντων που εισάγονται σε μια εγκατάσταση στην οποία γίνεται παρασκευή ή/και μεταποίηση τέτοιων προϊόντων προερχομένων από αλιευτικό πλοίο-εργοστάσιο 7

Εξάλλου, σε περίπτωση επιθεώρησης αλιευτικού πλοίου-εργοστασίου στο εξωτερικό, τα κράτη μέλη εισπράττουν το πραγματικό κόστος επιθεώρησης 7

γ) αιτήσει κράτους μέλους, συνοδευομένης από τα αναγκαία δικαιολογητικά, μπορεί να ορισθεί και κατώτερο επίπεδο τελών για τα είδη του σημείου 1 στοιχείο γ), με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ.

3. α) Όταν, έπειτα από διεξοδική εξέταση στην επικράτειά του του κόστους των ελέγχων που αναφέρονται στο σημείο 1 στοιχείο α) για συγκεκριμένο προϊόν, ένα κράτος μέλος κρίνει ότι η είσπραξη των τελών σύμφωνα με το σημείο 1 στοιχείο β) δεν καλύπτει το πραγματικό κόστος δικαιούται να προβλέπει ένα καθεστώς είσπραξης ανάλογα με τις παρασχεθείσες ώρες εργασίας για το προϊόν αυτό 7

β) όταν, έπειτα από διεξοδική εξέταση στην επικράτειά τους του κόστους των ελέγχων που αναφέρονται στο σημείο 2 στοιχείο α) για συγκεκριμένο προϊόν, ένα κράτος μέλος κρίνει ότι η είσπραξη των τελών σύμφωνα με το σημείο 2 στοιχείο β) σε δεδομένη εγκατάσταση δεν καλύπτει το πραγματικό κόστος, δικαιούται να προβλέπει ένα καθεστώς είσπραξης ανάλογα με τις παρασχεθείσες ώρες εργασίας για τις εγκαταστάσεις μεταποίησης του προϊόντος αυτού.

Το κράτος μέλος που επιλέγει το καθεστώς είσπραξης ανάλογα με τις παρασχεθείσες ώρες εργασίας πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει στην Επιτροπή ότι η είσπραξη των τελών, που προβλέπονται στα σημεία 1 στοιχείο β) και 2 στοιχείο β), δεν καλύπτει το πραγματικό κόστος.

4. α) Τα κράτη μέλη επιτρέπεται να μειώνουν το ποσό του τέλους που προβλέπεται στο σημείο 1 στοιχείο β), εφόσον οι ελεγκτικές διαδικασίες του σημείου 1 διευκολύνονται από:

- την κατάταξη φρεσκότητας ή/και μεγέθους που πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 103/76 και (ΕΟΚ) αριθ. 104/76 ή αναγνωρίζεται βάσει των εθνικών κανόνων ή/και

- την ομαδοποίηση των δραστηριοτήτων πρώτης πώλησης, ιδίως σε ιχθυαγορά ή σε αγορά χονδρικής πώλησης.

Η εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων δεν πρέπει, ποτέ, να οδηγεί σε μειώσεις μεγαλύτερες του 55 %.

Ωστόσο, αιτήσει κρατών μελών, συνοδευόμενης με τα αναγκαία δικαιολογητικά, μπορεί να αποφασισθεί και συμπληρωματική μείωση με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ 7

β) τα κράτη μέλη μπορούν να μειώνουν το ποσό του τέλους που προβλέπεται στο σημείο 2 όταν

- οι εργασίες παρασκευής ή μεταποίησης πραγματοποιούνται σε μέρος όπου γίνεται επίσης και η πρώτη πώληση ή η μεταποίηση ή/και

- για μια συγκεκριμένη εγκατάσταση, οι συνθήκες λειτουργίας και οι παρεχόμενες από τον αυτοέλεγχο εγγυήσεις επιτρέπουν μείωση του προσωπικού επιθεώρησης.

Η εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων δεν πρέπει ποτέ να οδηγεί σε μειώσεις μεγαλύτερες του 55 %.

Ωστόσο, αιτήσει κρατών μελών, συνοδευόμενης με τα αναγκαία δικαιολογητικά, μπορεί να αποφασισθεί και συμπληρωματική μείωση με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ.

5. Τα κράτη μέλη εισπράττουν ποσό το οποίο αντιστοιχεί στο πραγματικό κόστος ελέγχου των αλιευτικών προϊόντων στις εγκαταστάσεις οι οποίες δεν έχουν άλλες δραστηριότητες εκτός από την ψύξη, την κατάψυξη, τη συσκευασία ή την αποθήκευση. Ωστόσο, εάν το τέλος που εισπράττεται σύμφωνα με τα σημεία 1 και 2 καλύπτει όλα τα έξοδα επιθεώρησης που προκύπτουν από τους ελέγχους που προβλέπονται στο κεφάλαιο V του παραρτήματος της οδηγίας 91/493/ΕΟΚ, το κράτος μέλος δεν εισπράττει το τέλος που αναφέρεται στο παρόν σημείο.

6. α) Τα τέλη που προβλέπονται στα σημεία 2 και 5 βαρύνουν το φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη της εγκατάστασης που εκτελεί τις εν λόγω εργασίες, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να ανακτήσουν το τέλος που κατέβαλαν για την εν λόγω εργασία από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου εκτελέστηκε η εργασία 7

β) για τα νωπά αλιευτικά προϊόντα που πρόκειται να παρασκευαστούν ή/και να μεταποιηθούν περαιτέρω στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν ένα συνολικό τέλος στο οποίο περιλαμβάνονται τα διάφορα ποσά, μία μόνο φορά και σε ένα μόνο μέρος.

Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να προσφύγουν σ' αυτή τη δυνατότητα ενημερώνουν σχετικά προηγουμένως την Επιτροπή.

7. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα με το οποίο εξακριβώνεται κατά πόσο το τέλος που προβλέπεται στο παρόν κεφάλαιο έχει πράγματι καταβληθεί από τις υπόχρεες επιχειρήσεις.

Ειδικότερα, τα κράτη μέλη μεριμνούν, σύμφωνα με τις εθνικές τους διατάξεις, ώστε οι επιχειρήσεις να διαθέτουν γραπτή βεβαίωση ή άλλο αποδεικτικό στοιχείο που να αποδεικνύει την ατομική ή γενική πληρωμή των τελών που προβλέπονται στο σημείο 1 στοιχείο α) του παρόντος κεφαλαίου, εκτός εάν πρόκειται για αλιευτικά προϊόντα που προορίζονται για παρασκευή ή μεταποίηση στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο έχουν εκφορτωθεί, εφόσον το συνολικό ποσό του τέλους καταβάλλεται στην εγκατάσταση μεταποίησης ή παρασκευής.

Οι τυχόν αναγκαίες λεπτομέρειες εφαρμογής αποφασίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ.

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

8. Τηρουμένων των επιπέδων των τελών που προβλέπονται στο παρόν τμήμα, είναι δυνατόν να επιτραπεί στη Φινλανδία και τη Σουηδία - λαμβανομένων υπόψη των διαρθρωτικών παρεκκλίσεων των οποίων απολαύουν στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης των αγορών που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 - σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ, να εφαρμόσουν, μέχρι την προβλεπόμενη στο άρθρο 3 της οδηγίας 96/43/ΕΚ αναθεώρηση, διαφορετικούς τρόπους είσπραξης με βάση τα κατάλληλα δικαιολογητικά.

Τμήμα II

Αλιευτικά προϊόντα που υπάγονται στο κεφάλαιο II της οδηγίας 91/493/ΕΟΚ

1. Επί των αλιευτικών προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 10 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 91/493/ΕΟΚ εφαρμόζονται οι διατάξεις του τμήματος I σημείο I.

Επιπλέον, τα κράτη μέλη εισπράττουν συμπληρωματικό ποσό για την κάλυψη των εξόδων επιθεώρησης των συναφών με το συγκεκριμένο τύπο πλοίου, καθώς και των εξόδων εκφόρτωσης, με ελάχιστο ποσό το 1 Ecu/εκφορτωθέντα τόνο.

2. Για τα αλιευτικά προϊόντα εκτός από αυτά που αναφέρονται στο σημείο 1, δηλαδή για όλα τα αλιευτικά προϊόντα που υποχρεωτικώς διέρχονται από μεθοριακό σταθμό επιθεώρησης, το τέλος που προβλέπεται στο άρθρο 1, καθορίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1, στο ελάχιστο κατ' αποκοπήν ποσό των 5 Ecu/τόνο, με ένα ελάχιστο ποσό 30 Ecu ανά παρτίδα, υπό την προϋπόθεση ότι, πέραν των 100 τόνων, το ελάχιστο κατ' αποκοπήν ποσό των 5 Ecu θα μειώνεται σε:

- 1,5 Ecu ανά πρόσθετο τόνο για τα αλιευτικά προϊόντα που δεν έχουν υποστεί καμία επεξεργασία, πλην της αφαίρεσης των εντοσθίων,

- 2,5 Ecu ανά πρόσθετο τόνο για τα λοιπά αλιευτικά προϊόντα.

3. Κατά την έγκριση των αποφάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 90/675/ΕΟΚ, και με την ίδια διαδικασία, τα ποσά που ορίζονται στο σημείο 2 διαφοροποιούνται ανάλογα με την αποφασιζόμενη μείωση των συχνοτήτων ελέγχου.

Κατά τη λήψη αυτών των αποφάσεων, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, τις εγγυήσεις που παρέχονται από τις τρίτες χώρες όσον αφορά την αποδοχή της γενικής αρχής της περιφερειοποίησης, της ισοδυναμίας, της αμοιβαιότητας και των λοιπών κοινοτικών αρχών, ιδίως όταν οι εν λόγω τρίτες χώρες αποτελούν αντικείμενο συνολικής συμφωνίας ισοδυναμίας με την Κοινότητα σε θέματα κτηνιατρικών εγγυήσεων (υγεία των ζώων και δημόσια υγεία).

Η εφαρμογή αυτής της διαφοροποίησης δεν θα μπορεί, σε καμία περίπτωση, να οδηγεί σε τέλη μικρότερα από τα εισπραττόμενα σύμφωνα με το τμήμα I σημεία 1 στοιχείο β) και 2 στοιχείο β) ποσά για τα προϊόντα, που εκφορτώνονται από σκάφη υπό κοινοτική σημαία.

Σε περίπτωση μεταγενέστερης μεταποίησης, η είσπραξη του τέλους αυτού δεν προδικάζει την είσπραξη του τέλους που αναφέρεται στο σημείο 2 στοιχείο β) του κεφαλαίου I.

Για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις του τμήματος I στις εισαγωγές που εκφορτώνονται από σκάφη υπό σημαία της Γροιλανδίας.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν των διατάξεων του σημείου 2 επιβάλλοντας υψηλότερα ποσά, μέχρι το πραγματικό κόστος.

5. Το προβλεπόμενο στο σημείο 2 τέλος βαρύνει τον εισαγωγέα -ή τον εκτελωνιστή του- και εισπράττεται στο τελωνείο όπου υπάγεται ο μεθοριακός σταθμός επιθεώρησης ή απευθείας στον μεθοριακό σταθμό επιθεώρησης.

6. Επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999 τα τέλη που ορίζονται στο τμήμα I επί των εισαγομένων ποσοτήτων που εκφορτώνουν τα κοινοτικά αλιευτικά που ανήκουν σε μεικτές εταιρείες καταχωρημένες σύμφωνα με τις οικείες κοινοτικές διατάξεις.

Παράρτημα Β

ΤΕΛΗ ΕΛΕΓΧΟΥ ΣΤΑ ΖΩΝΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΖΩΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 96/23/ΕΚ

1. Το τέλος που προβλέπεται στο άρθρο 2 καθορίζεται ως εξής:

α) για τα ζώντα ζώα που προορίζονται για σφαγή και τα κρέατα που εμπίπτουν στο παράρτημα Α κεφάλαιο I: 1,35 Ecu ανά τόνο κρέατος 7

β) για τα προϊόντα της υδατοκαλλιέργειας που εμπίπτουν στο παράρτημα Α κεφάλαιο III: 0,1 Ecu ανά τόνο προϊόντος που διατίθεται στο εμπόριο 7

γ) για το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα: 0,02 Ecu ανά χίλια λίτρα νωπού γάλακτος ως πρώτη ύλη 7

δ) για τα προϊόντα αυγών: το ποσό που καλύπτει το πραγματικό κόστος του ελέγχου 7

ε) για το μέλι: τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν ποσό που να καλύπτει το πραγματικό κόστος επιθεώρησης ή ελέγχου.

2. Τηρουμένων των επιπέδων που καθορίζονται στο σημείο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν ένα από τα ακόλουθα καθεστώτα:

α) το προβλεπόμενο στο σημείο 1 τέλος εισπράττεται εξ ολοκλήρου σε επιχείρηση που εντάσσεται στο κύκλωμα παραγωγής:

- σφαγείο για το προβλεπόμενο στο σημείο 1 στοιχείο α) τέλος,

- εγκατάσταση παρασκευής ή/και μεταποίησης για το προβλεπόμενο στο σημείο 1 στοιχείο β) τέλος,

- εγκατάσταση συλλογής νωπού γάλακτος για το προβλεπόμενο στο σημείο 1 στοιχείο γ) τέλος 7

β) το προβλεπόμενο στο σημείο 1 τέλος κατανέμεται σε όλο το κύκλωμα παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της κτηνοτροφίας σύμφωνα με κριτήρια που θα καθορίσουν τα κράτη μέλη.

3. Το προβλεπόμενο στο σημείο 1 τέλος βαρύνει το φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη της (των) εν λόγω εγκαταστάσεων οι οποίοι ωστόσο έχουν τη δυνατότητα να ανακτήσουν το τέλος που κατέβαλαν από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου εκτέλεσαν τις σχετικές εργασίες.

Παράρτημα Γ

ΤΕΛΗ ΠΟΥ ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΝΤΑ ΖΩΑ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

Ζώντα ζώα και ζωικά προϊόντα που εμπίπτουν στην οδηγία 90/425/ΕΟΚ

1. Εισπράττεται τέλος προκειμένου να εξασφαλίζεται η καταρχήν χρηματοδότηση των ελέγχων.

2. Το πεδίο εφαρμογής, το ύψος του τέλους, οι λεπτομέρειες εφαρμογής του και, κυρίως, ο καθορισμός των υπόχρεων, καθώς και οι εξαιρέσεις καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 8.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

Ζώντα ζώα που προορίζονται για εισαγωγή και εμπίπτουν στην οδηγία 91/496/ΕΟΚ

1. Το προβλεπόμενο στο άρθρο 3 τέλος καθορίζεται:

α) για τα ζώα από τα είδη που αναφέρονται στο κεφάλαιο I του παραρτήματος Α, σε κατ' αποκοπήν επίπεδο 5 Ecu/τόνο βάρους ζώντος με ελάχιστο ποσό 30 Ecu ανά παρτίδα 7

β) για τα ζώα από τα λοιπά είδη, στο πραγματικό κόστος επιθεώρησης εκφραζόμενο, είτε ανά ζώο είτε ανά εισαγόμενο τόνο, με ελάχιστο ποσό 30 Ecu ανά παρτίδα, εφόσον όμως το ελάχιστο αυτό δεν εφαρμόζεται επί των εισαγωγών των ειδών που καλύπτει η απόφαση 92/432/ΕΟΚ της Επιτροπής.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν εφαρμόζοντας υψηλότερα ποσά, μέχρι να καλυφθεί το πραγματικό κόστος.

2. Τα κράτη μέλη δύνανται, για τις εισαγωγές από χώρα η οποία - στις 20 Φεβρουαρίου 1995 - έχει αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σύναψη συνολικής συμφωνίας ισοδυναμίας σε θέματα κτηνιατρικών εγγυήσεων (υγεία των ζώων και δημόσια υγεία) βασιζόμενη στην αρχή της αμοιβαιότητας της μεταχείρισης και για τις οποίες έχει επιτευχθεί συμφωνία στις 31 Δεκεμβρίου 1996, να διατηρήσουν, μέχρι τις 30 Ιουνίου 1997, μειωμένα τέλη.

Το ύψος του τέλους που επιβάλλεται στις εισαγωγές από μία εκ των τρίτων χωρών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο θα καθοριστεί στη συνολική συμφωνία ισοδυναμίας με την εν λόγω τρίτη χώρα, λαμβανομένων υπόψη των ακόλουθων αρχών:

- συχνότητα των ελέγχων,

- ύψος του τέλους που επιβάλλει η εν λόγω τρίτη χώρα στις εισαγωγές καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης,

- κατάργηση άλλων ποσών, όπως υποχρεωτική κατάθεση ή καταβολή υγειονομικής εγγύησης, που επιβάλλονται από την τρίτη χώρα.

3. Το τέλος που προβλέπει το σημείο 1 βαρύνει τον εισαγωγέα ή εκτελωνιστή του και εισπράττεται στο τελωνείο όπου υπάγεται ο μεθοριακός σταθμός επιθεώρησης ή/και απευθείας στο μεθοριακό σταθμό.

4. Αιτήσει κράτους μέλους, συνοδευόμενης από τα κατάλληλα δικαιολογητικά, μπορεί να εφαρμοστεί μειωμένο τέλος επί των εισαγωγών από ορισμένες τρίτες χώρες με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ.

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να διαθέσουν μέρος του προϊόντος των τελών του παρόντος κεφαλαίου σε ένα ταμείο υγειονομικής αλληλεγγύης που θα ενισχύει τις κτηνιατρικές υπηρεσίες ώστε να αντιδρούν καλύτερα σε περίπτωση εμφάνισης εξωτικής ασθένειας.