ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2227/93 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Αυγούστου 1993 που υποβάλλει σε ποσοτικό περιορισμό τις εισαγωγές αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή καταγωγής Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσίας, Γεωργίας, Καζακστάν, Κιργιζίας, Μολδαβίας, Ρωσίας, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1982 σχετικά με το κοινό καθεστώς που εφαρμόζεται στις εισαγωγές των χωρών κρατικού εμπορίου (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 848/92 (2), και ιδίως το άρθρο 11,

μετά από διαβούλευση στο πλαίσιο της επιτροπής που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Διαδικασία Η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι οι εισαγωγές στην Κοινότητα αργυλίου σε ακατέργαστη μορφή καταγωγής Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσίας, Γεωργίας, Καζακστάν, Κιργιζίας, Μολδαβίας, Ρωσίας, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας αυξήθηκαν σε σημαντικό βαθμό και εξακολουθούσαν να αυξάνονται υπό συνθήκες που προκαλούν σοβαρή ζημία για την κοινοτική βιομηχανία. Η γαλλική κυβέρνηση ζήτησε στις 3 Φεβρουαρίου 1993 να ληφθούν μέτρα διασφάλισης σε κοινοτικό επίπεδο, όσον αφορά τις εν λόγω εισαγωγές, σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82.

Μετά από διαβούλευση με τα κράτη μέλη, η Επιτροπή ανήγγειλε, σε ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (3), την έναρξη κοινοτικής διαδικασίας έρευνας σχετικά με τις εισαγωγές από τις εν λόγω χώρες.

Η Επιτροπή προσπάθησε να συλλέξει όλες τις πληροφορίες που θεώρησε απαραίτητες και να επαληθεύσει όλα τα στοιχεία που έλαβε.

Η Επιτροπή προέβη σε επιτόπιους ελέγχους, στη Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Κάτω Χώρες και Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Intercomalum που εκπροσωπεί τα συμφέροντα ορισμένων παραγωγών της Ρωσίας και άλλων χωρών της ΚΑΚ, καθώς και ορισμένων ευρωπαίων και αμερικανών παραγωγών και εμπόρων, γνωστοποίησε την άποψή της στην Επιτροπή.

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής δέχθηκαν επίσης σε ακρόαση ορισμένους χρήστες αργυλίου σε ακατέργαστη μορφή καταγωγής των εν λόγω τρίτων χωρών.

Το υπό εξέταση προϊόν Το προϊόν που αποτελεί αντικείμενο της έρευνας είναι αργύλιο σε ακατέργαστη μορφή, κωδικός ΣΟ ex 7601 (αργύλιο όχι σε κράμα κωδικός ΣΟ 7601 10 00 και κράματα πρωτεύοντος αργυλίου κωδικός ΣΟ 7601 20 10) καταγωγής Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσίας, Γεωργίας, Καζακστάν, Κιργιζίας, Μολδαβίας, Ρωσίας, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας.

Η εισαγωγή στην Κοινότητα αυτού του προϊόντος είναι ελεύθερη και υπόκειται σε τελωνειακό δασμό 6 %. Το αργύλιο σε ακατέργαστη μορφή δεν υπάγεται στο σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων (ΣΓΠ).

Τρόπος παραγωγής και πρότυπο καθαρότητας

Υπάρχουν δύο τρόποι παραγωγής αργυλίου σε ακατέργαστη μορφή:

1. με τον κύκλο ηλεκτρόλυσης-χύτευσης

2. αποκλειστικά με χύτευση.

Το ακατέργαστο αργύλιο τίθεται σε εμπορία υπό μορφή πλινθωμάτων (χελώνες), ράβδων και πρισμάτων. Μόνο τα πλινθώματα μπορούν να υποστούν εκ νέου χύτευση για να λάβουν την απαραίτητη για την παραγωγή ημικατεργασμένων προϊόντων.

Το πρότυπο καθαρότητας του αργιλίου είναι Al 99,7.

Ομοειδή και ανταγωνιστικά προϊόντα Η κοινοτική παραγωγή που προέρχεται από τον κύκλο ηλεκτρόλυσης-χύτευσης συνίσταται, κατά το μεγαλύτερο μέρος, σε ακατέργαστο αργύλιο σε κράμα καθαρότητας Al 99,7.

Οι εισαγωγές καταγωγής τρίτων χωρών συνίστανται κατά το μεγαλύτερο μέρος, σε ακατέργαστο αργύλιο όχι σε κράμα του οποίου ο βαθμός καθαρότητας είναι συχνά κατώτερος από 99,7.

Εντούτοις, το χαμηλότερης ποιότητας μέταλλο μπορεί να λάβει, ενδεχομένως, τον απαιτούμενο βαθμό καθαρότητας και να υποβληθεί στις διάφορες εργασίες για την παρασκευή κραμάτων.

Η κοινοτική παραγωγή είναι συνεπώς ομοειδής και ανταγωνιστική ως προς όλες τις απόψεις προς τα εισαγόμενα προϊόντα.

Η παγκόσμια αγορά Το αργύλιο έχει παγκόσμια αγορά. Η τιμή του ακατέργαστο αργιλίου στην αγορά αυτή ορίζεται σύμφωνα με τη δήλωση τιμής του χρηματιστηρίου του Λονδίνου για τα μη σιδηρούχα μέταλλα (London Metal Exchange) για το πλίνθωμα καθαρότητας Al 99,7.

Η τιμή του ακαθάριστου αργιλίου υπό μορφή πλινθώματος είναι συνεπώς βασικά η ίδια παγκοσμίως.

Η κοινοτική βιομηχανία, για το σύνολο σχεδόν των πωλήσεών της, εφαρμόζει αυτήν τη βασική τιμή τόσο για τις παραδόσεις στους ανεξάρτητους πελάτες, όσο και για τις παραδόσεις στις συνδεόμενες εταιρείες (4).

Στη βασική αυτή τιμή προστίθενται οι υπεραξίες που συνδέονται με τη σύνθεση, τη μορφή του προϊόντος και τη μεταφορά. Αυτή η βασική τιμή μπορεί επίσης να μειωθεί σε συνάρτηση με την ποιότητα του προϊόντος.

Η απρόοπτη και απότομη αύξηση των εξαγωγών καταγωγής των εν λόγω τρίτων χωρών διετάραξε πλήρως την ισορροπία της προσφοράς και της ζήτησης, στην οποία βασίζεται η τιμή της London Metal Exchange (που εφεξής καλείται τιμή LME).

Αυτή η έλλειψη ισορροπίας εκφράστηκε με την αύξηση των αποθεμάτων παγκοσμίως (από 1 807 000 τόνους το 1989, 3 500 000 τόνους το 1992) και συνεπώς με πτώση της τιμής LME του πλινθώματος αργιλίου (τριμηνιαία στοιχεία: απο 1 907,3 δολάρια ανά τόνο στο 1989 σε 1 292,5 δολάρια ανά τόνο το 1992).

Κοινοτική βιομηχανία Η κοινοτική βιομηχανία του ακατέργαστου αργιλίου που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας, αντιπροσωπεύει 90 % της κοινοτικής παραγωγής. Βρίσκεται στη Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Κάτω Χώρες και Ηνωμένο Βασίλειο.

Κατανάλωση αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή στην Κοινότητα Η φαινομένη κατανάλωση αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή στην Κοινότητα ανήλθε από 3 779 000 τόνους το 1989 (συμπεριλαμβανομένης της κατανάλωσης στην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας που υπολογίζεται σε 90 000 τόνους), σε 3 841 000 τόνους το 1990 (συμπεριλαμβανομένης της κατανάλωσης στην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας που υπολογίζεται σε 61 000 τόνους), σε 3 837 000 τόνους το 1991 και σε 3 975 000 τόνους το 1992, ήτοι αύξηση κατά περισσότερο από 7 %.

Κατάσταση της κοινοτικής βιομηχανίας 1. Παραγωγή

Η συνολική παραγωγή της κοινοτικής βιομηχανίας μειώθηκε κατά 5 %, ήτοι από 2 375 000 τόνους το 1989 σε 2 255 000 τόνους το 1992.

Στα αριθμητικά αυτά στοχεία περιλαμβάνεται η παραγωγή αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή με ηλεκτρόλυση: +- 2 130 000 τόνους το 1989, 1 965 000 τόνους το 1992.

2. Παραγωγικό δυναμικό

Το παραγωγικό δυναμικό που αναφέρεται στην ηλεκτρόλυση αυξήθηκε σε 2 165 000 τόνους το 1989, σε 2 355 000 τόνους το 1992, ήτοι κατά 7,8 %.

Η κοινοτική βιομηχανία χρησιμοποίησε το παραγωγικό δυναμικό κατά 100 % ως το 1989. Από τότε το ποσοστό χρησιμοποίησης μειώθηκε μέχρι 83 % τα τέλη 1992.

Αυτή η υποχρησιμοποίηση συνέτεινε σημαντικά στην επιδείνωση των χρηματοοικονομικών αποτελεσμάτων των κοινοτικών παραγωγών λόγω του μεγέθους των παγίων εξόδων με τα οποία επιβαρύνθηκαν.

3. Πωλήσεις

Ο όγκος των πωλήσεων μειώθηκε από 2 800 000 τόνους το 1989 σε 2 680 000 000 τόνους το 1992, ήτοι πτώση κατά 6 %.

Η αξία αυτών των πωλήσεων μειώθηκε από 5 800 000 δολάρια το 1989, σε 4 050 000 δολάρια το 1992, πράγμα που αντιπροσωπεύει μείωση κατά 30 %.

Αυτή η αρνητική εξέλιξη των πωλήσεων πραγματοποιήθηκε παρά την αύξηση της κοινοτικής κατανάλωσης.

4. Κόστος παραγωγής

Όλοι οι κοινοτικοί παραγωγοί μείωσαν από 15 έως 20 % το κόστος παραγωγής τους ανά τόνο κατά την περίοδο 1989-1992.

Αυτό το κόστος ανά μονάδα, εκφρασμένο σε δολάρια, ήταν ακόμα κατά το 1989 κατώτερο από την τιμή αναφοράς LME ενώ επί του παρόντος είναι κατά πολύ ανώτερο (το 1992, κόστος παραγωγής 1 830 δολάρια ανά τόνο, τιμή LME: 1 280 δολάρια ανά τόνο).

5. Τα αποθέματα

Τα αποθέματα εργοστασίου ανήλθαν από 145 000 τόνους το 1989, σε 175 000 τόνους το 1992, πράγμα που αντιπροσωπεύει αύξηση 20 %.

6. Οι τιμές

Η τιμή πώλησης που εκφράζεται σε αξία/τόνο μειώθηκε από 2 000 δολάρια το 1989, σε 1 440 δολάρια το 1992.

Αυτή η τιμή είναι επί του παρόντος (Μάρτιος-Μάιος 1993) κατά πολύ κατώτερη από το κόστος παραγωγής (22 % κατά μέσον όρο).

7. Η αποδοτικότητα

Η καθοδική τάση των τιμών πώλησης οδήγησε την κοινοτική βιομηχανία σε δύσκολη κατάσταση, παρά τη μείωση του κόστους παραγωγής.

Η κοινοτική βιομηχανία που χρησιμοποιούσε κέρδη μέχρι το 1989 (+- 25 % σε σχέση με τις πωλήσεις), σημείωσε προοδευτική μείωση των κερδών.

Το 1992, οι απώλειες ανέρχονται κατά μέσον όρο σε 15 % περίπου σε σχέση με την αξία των πωλήσεων.

8. Η απασχόληση

Το προσωπικό που χρησιμοποιήθηκε από 16 200 το 1989, σε 13 900 το 1992, ήτοι πτώση κατά 15 %. Εντούτοις, για ορισμένες επιχειρήσεις η μείωση υπερέβη το 40 %.

9. Κλείσιμο επιχειρήσεων

Οι μονάδες παραγωγής μειώθηκαν από 28 το 1990, σε 22 το 1992. Μεταξύ αυτών των τελευταίων, 6 σταμάτησαν τη λειτουργία ορισμένων τομέων παραγωγής.

Συμπέρασμα

Η κοινοτική βιομηχανία αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες τόσο οικονομικές όσο και χρηματοδοτικές.

Αυτή η κατάσταση σοβαρής ζημίας έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι η κοινοτική βιομηχανία είναι τεχνολογικά μεταξύ των πιο προηγμένων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι πωλήσεις αργιλίου των εν λόγω τρίτων χωρών 1. Εξαγωγές

Από το 1989, οι εξαγωγές αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή από τις εν λόγω τρίτες χώρες προς το δυτικό κόσμο δεν έπαψαν να αυξάνονται. Ανήλθαν από 190 000 τόνους το 1989, σε 434 000 τόνους το 1990, σε 886 000 τόνους το 1991 και σε 839 000 τόνους το 1992.

Το πιο μεγάλο τμήμα αυτών των εξαγωγών προορίστηκε για την Ευρώπη, και ιδίως για την Κοινότητα λόγω της γειτνίασής της.

2. Εισαγωγές

Οι εισαγωγές στην Κοινότητα αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή από τις εν λόγω τρίτες χώρες είναι δύο τύπων: οι οριστικές εισαγωγές (το αργίλιο εισάγεται για να προορισθεί για κατανάλωση στην Κοινότητα) και οι προσωρινές εισαγωγές (το αργίλιο εισέρχεται στο έδαφος της Κοινότητας υπό το καθεστώς τελειοποίησης για επανεξαγωγή).

Οι οριστικές εισαγωγές ανήλθαν από 75 000 τόνους το 1990 (συμπεριλαμβανομένων των 60 000 τόνων που εισήχθησαν από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας) σε 134 000 τόνους το 1991 και σε 351 000 τόνους το 1992.

Οι προσωρινές εισαγωγές ανήλθαν σε 129 000 τόνους το 1990, σε 195 000 τόνους το 1991 και σε 177 000 τόνους το 1992.

Η συνολική ποσότητα πρωτεύοντος αργιλίου των εν λόγω τρίτων χωρών που εισήλθε στο έδαφος της Κοινότητας, ήταν συνεπώς 144 000 τόνοι το 1990, 329 000 τόνοι το 1991 και 528 000 τόνοι το 1992.

3. Μερίδιο αγοράς

Το μερίδιο κοινοτικής αγοράς που κατέχουν αυτές οι οριστικές εισαγωγές ήταν ανύπαρκτο το 1989, 1,6 % το 1990, 3,5 % το 1991 και 9 % το 1992.

4. Τιμή

Η μέση τιμή αυτών των εισαγωγών ανήλθε από 1 631 Ecu ανά τόνο το 1989, σε 1 336 Ecu ανά τόνο το 1990, σε 1 067 Ecu ανά τόνο το 1991 και σε 917 Ecu ανά τόνο το 1992. Αυτή η μέση τιμή είναι κατά πολύ κατώτερη από την τιμή LME.

Ο μέσος όρος των τιμών πώλησης που είναι κατώτερες από τις μέσες τιμές των ενδοκοινοτικών συναλλαγών ήταν 16 % το 1990, 22 % το 1991 και 23 % το 1992.

Οι τιμές των εισαγωγών είναι γενικώς κατώτερες από τις τιμές LME, αλλά από το κόστος παραγωγής των αποδοτικότερων κοινοτικών παραγωγών.

Αιτιώδης συνάφεια 1. Οι συνέπειες των εν λόγω εισαγωγών

Η πτώση της κοινοτικής παραγωγής, καθώς και του μεριδίου της στην αγορά ήταν παράλληλη με την αύξηση των εισαγωγών από τις εν λόγω τρίτες χώρες στην κοινοτική αγορά.

Ειδικότερα, μεταξύ του 1989 και 1992, το μερίδιο της κοινοτικής αγοράς μειώθηκε ( 8 %) ενώ συγχρόνως οι εν λόγω εισαγωγές κέρδισαν τα μερίδια της αγοράς (κατά 1,5 % μέχρι 9 %).

Το υψηλό ποσοστό αύξησης αυτών των εισαγωγών συνδέεται στενά με τη χαμηλή τιμή στην οποία το μέταλλο που εισάγεται από τις χώρες αυτές, πωλήθηκε στην κοινοτική αγορά η τιμή αυτή ήταν κατώτερη από την ισχύουσα τιμή του LME μέχρι 30 %, επειδή η καθαρότητα του αργιλίου ήταν κατώτερη για το εν λόγω προϊόν.

Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, μειώθηκαν οι πωλήσεις και το μερίδιο της αγοράς της κοινοτικής βιομηχανίας και αυτή υποχρεώθηκε να περιορίσει την παραγωγή της προς όφελος των εισαγωγών αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή από τις εν λόγω χώρες.

2. Οι συνέπειες άλλων παραγόντων

α) Η πτώση της τιμής αναφοράς LME

Η πτώση της διεθνούς τιμής είχε αρνητικές συνέπειες για την αποδοτικότητα της βιομηχανίας αργιλίου και οι συνέπειες αυτές αφορούν αδιακρίτως όλους τους παραγωγούς σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ωστόσο η κατάσταση για τους κοινοτικούς παραγωγούς επιδεινώθηκε εξαιτίας του γεγονότος ότι μόνο αυτοί, από όλους τους παραγωγούς των δυτικών χωρών, αντιμετώπισαν μαζική διείσδυση εισαγωγών καταγωγής των εν λόγω χωρών, σε τιμές χαμηλότερες σε σχέση με την τιμή LME και οι οποίες ήταν χαμηλής ποιότητας.

β) Η εξέλιξη της κατανάλωσης

Η φαινομένη κατανάλωση αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή στην Κοινότητα αυξήθηκε περίπου κατά 7 %, από 3 705 000 τόνους το 1989, σε 3 975 000 τόνους το 1992.

Η ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία δεν δύναται λοιπόν να αποδοθεί σε μία συρρίκνωση της ζήτησης στην Κοινότητα.

γ) Η αύξηση του παραγωγικού δυναμικού της κοινοτικής βιομηχανίας

Βάσει των στοιχείων σχετικά με την εξέλιξη του παραγωγικού δυναμικού προκύπτει περιορισμένη αύξηση, ισοδύναμη με την αύξηση της ζήτησης.

Η αύξηση αυτή δεν δύναται λοιπόν να θεωρηθεί ως αιτία σημαντικής ζημίας.

δ) Εισαγωγές από άλλες τρίτες χώρες

Οι εισαγωγές από τρίτες χώρες, τις οποίες δεν αφορά η κοινοτική διαδικασία, ανήλθαν από 1 562 000 τόνους το 1989, σε 1 628 000 τόνους το 1990, σε 1 592 000 τόνους το 1991 και σε 1 618 000 τόνους το 1992.

Επομένως, η αύξησή τους ήταν της τάξης του 3,5 % περίπου και το μερίδιο της αγοράς παρέμεινε σταθερό περίπου σε 40 %- Τα προϊόντα αυτά διατέθηκαν στο εμπόριο βάσει της ισχύουσας τιμής LME, χωρίς να πιέσουν προς τα κάτω τις τιμές της κοινοτικής βιομηχανίας.

Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, δεν φαίνεται η εξέλιξη των εισαγωγών αυτών ή να συνέβαλε στην πρόκληση ζημίας για την κοινοτική βιομηχανία.

ε) Ανταγωνιστικότητα της κοινοτικής βιομηχανίας

Η βιομηχανία είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει πολύ υψηλό κόστος ενέργειας και εργατικού δυναμικού, σε τακτική αύξηση.

Ωστόσο το κόστος παραγωγής μειώθηκε κατά 15 έως 20 % μεταξύ του 1989 και 1992, εξαιτίας κάποιας βελτίωσης της παραγωγικότητας, καθώς και της πτώσης της τιμής της αλουμίνας.

Συμπέρασμα

Παρά το γεγονός ότι και άλλοι παράγοντες συνέβαλαν στην επιδείνωση της κατάστασης της κοινοτικής βιομηχανίας, είναι φανερό ότι οι εν λόγω εισαγωγές και οι συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκαν, από μόνες τους προκάλεσαν σημαντική ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς.

Μέτρα Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι εάν η λύση του προβλήματος των εισαγωγών αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή στην Κοινότητα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων, αυτό μπορεί να εξασφαλίσει στο μέλλον μία αρμονική εξέλιξη των εμπορικών συναλλαγών αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή μεταξύ της Κοινότητας και των τρίτων χωρών τις οποίες αφορά η εν λόγω έρευνα και υπό τις προϋποθέσεις αυτές, θα εξυπηρετηθεί το συμφέρον της Κοινότητας.

Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τις επαφές που έγιναν με την κύρια χώρα εξαγωγής, διαπιστώνει ότι είναι αδύνατον να επιτευχθεί αμέσως παρόμοια λύση, επειδή ελλείπουν τα μέσα για την αποτελεσματική εφαρμογή της από τις εν λόγω τρίτες χώρες.

Υπό τις προϋποθέσεις αυτές και λόγω των κρίσιμων περιστάσεων τις οποίες αντιμετωπίζει σήμερα η κοινοτική βιομηχανία, όπου κάθε καθυστέρηση θα προκαλούσε ζημία που δύσκολα επανορθώνεται, η Επιτροπή θεωρεί ότι, εν αναμονή επίτευξης μιας αμοιβαίας ικανοποιητικής λύσης, είναι αναγκαίο για την Κοινότητα να επιβάλει μέτρα διασφάλισης.

Προς το σκοπό αυτό η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει στο παρόν στάδιο αν περιορισθούν μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1993 οι εισαγωγές στην Κοινότητα αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή, καταγωγής των εν λόγω τρίτων χωρών, για μια ποσότητα 60 000 τόνων που αντιστοιχεί στον παραδοσιακό όγκο συναλλαγών.

Εξάλλου, πρέπει η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα των εν λόγω προϊόντων να υπόκειται στην προσκόμιση άδειας εισαγωγής, την οποία χορηγούν τα κράτη μέλη, εντός των ορίων της προαναφερόμενης ποσότητας, εντός προθεσμίας δέκα ημερών μετά την κατάθεση της αίτησης.

Η κατανομή της ποσόστωσης των 60 000 τόνων μεταξύ των κρατών μελών , ρυθμίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1023/70 (5).

Τέλος, πρέπει να διευκρινισθεί ότι τα μέτρα αυτά δεν αντιτίθενται στην θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων, τα οποία θεωρείται ότι μεταφέρονται προς την Κοινότητα, υπό την προϋπόθεση ότι είναι δυνατόν να μεταβληθεί ο προορισμός τους.

Συμφέρον της Κοινότητας Η Επιτροπή θεωρεί ότι το μέτρο που πρέπει να θεσπισθεί εξαιτίας του όγκου που καθορίζεται σε αναφορά προς το ρεύμα των παραδοσιακών συναλλαγών, καθώς και της περιορισμένης διάρκειάς του, θίγει ελάχιστα τα συμφέροντα των ανεξάρτητων μεταποιητών, οι οποίοι προμηθεύονται από τις εν λόγω τρίτες χώρες, καθώς και τα συμφέροντα των καταναλωτών των τελικών και ημικατεργασμένων προϊόντων.

Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η θεώρηση του ιδιαίτερου συμφέροντός τους δεν μπορεί να κατισχύσει, όσον αφορά τη θέσπιση μέτρων διασφάλισης, του συμφέροντος των κοινοτικών παραγωγών ομοειδών προϊόντων και των παραγωγών ημικατεργασμένων και τελικών προϊόντων, στους οποίους εξασφαλίζουν τον ανεφοδιασμό. Πράγματι εάν δεν ληφθεί κανένα μέτρο, σύντομα θα διακινδυνεύσει η βιωσιμότητα της κοινοτικής βιομηχανίας και ορισμένοι παραγωγοί θα πρέπει να προβλέψουν την άμεση παύση της παραγωγής τους. Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, απαιτείται άμεση δράση για τα συμφέροντα της Κοινότητας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Από την ημερομηνία θέσης ισχύος του παρόντος κανονισμού και μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1993, οι εισαγωγές στην Κοινότητα αργιλίου σε ακατέργαστη μορφή καταγωγής Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσίας, Γεωργίας, Καζακστάν, Κιργιζίας, Μολδαβίας, Ρωσίας, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 7601 10 00 και 7601 20 10, περιορίζονται σε μια συνολική ποσόστωση 60 000 τόνων.

Άρθρο 2

Η ποσόστωση που αναφέρεται στο άρθρο 1 κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών, σύμφωνα με τα παραδοσιακά ρεύματα συναλλαγών, καθώς και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αναγκών, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1023/70.

Άρθρο 3

1. Η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, υπόκειται στην κατανομή που προβλέπεται στο άρθρο 2, καθώς και στην προσκόμιση άδειας εισαγωγής.

2. Η άδεια εισαγωγής χορηγείται από το κράτος μέλος εισαγωγής, εντός μέγιστης προθεσμίας δέκα εργάσιμων ημερών μετά την κατάθεση της αίτησης εισαγωγής.

3. Η άδεια ισχύει για δύο μήνες, με την επιφύλαξη ενδεχόμενης ανάκλησής της.

4. Η αίτηση την οποία υποβάλλει ο εισαγωγέας περιλαμβάνει:

α) το όνομα και τη διεύθυνση του εισαγωγέα και του εξαγωγέα-

β) την περιγραφή του προϊόντος με ένδειξη:

- της εμπορικής ονομασίας,

- του αντίστοιχου κωδικού ΣΟ,

- της χώρας καταγωγής,

- της χώρας προέλευσης-

γ) την ένδειξη της τιμής cif ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας σε Ecu αναλυτικά για κάθε κλάση της ονοματολογίας-

δ) το καθαρό βάρος για κάθε κλάση της ονοματολογίας ΕΚ-

ε) την ή τις ημερομηνίες, καθώς και τον ή τους τόπους που προβλέπονται για την εισαγωγή.

5. Ο αιτών οφείλει να επιβεβαιώσει την ακρίβεια των στοιχείων που περιέχονται στην αίτησή του για άδεια εισαγωγής.

Άρθρο 4

Οι διατάξεις των άρθρων 1 έως και 3 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα τα οποία, κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, μεταφέρονται προς την Κοινότητα, υπό την προϋπόθεση ότι είναι αδύνατον να μεταβληθεί ο προορισμός τους.

Άρθρο 5

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1993.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 6 Αυγούστου 1993.

Για την Επιτροπή

Leon BRITTAN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. L 195 της 5. 7. 1982, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 89 της 4. 4. 1992, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 94 της 3. 4. 1993, σ. 4.

(4) Οι εξαιρέσεις αφορούν ορισμένες πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν βάσει μακροπρόθεσμων συμβάσεων που συνάφθηκαν πριν από το 1990 οι ποσότητες των οποίων αρχίζουν να εξαντλούνται).

(5) ΕΕ αριθ. L 124 της 8. 6. 1970, σ. 1.