ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ αριθ. 422/67/ΕΟΚ, 5/67 ΕΥΡΑΤΟΜ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 25ης Ιουλίου 1967 περί καθορισμού του καθεστώτος χρηματικών απολαβών του προέδρου και των μελών της Επιτροπής, του προέδρου, των δικαστών, των γενικών εισαγγελέων και του γραμματέως του Δικαστηρίου

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(1), και ιδίως το άρθρο 6, ως και τα άρθρα 20 και 21 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(2),

(1) ΕΕ αριθ. 152 της 13.7.1967, σ. 2.

(2) ΕΕ αριθ. 152 της 13.7.1967, σ. 13.

Εκτιμώντας:

ότι ανήκει στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου ο καθορισμός των μισθών, αποζημιώσεων και συντάξεων του προέδρου και των μελών της Επιτροπής, του προέδρου, των δικαστών, των γενικών εισαγγελέων και του γραμματέως του Δικαστηρίου, ως και κάθε αποζημιώσεως που επέχει θέση αποδοχών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ρθρο 1

Τα μέλη της Επιτροπής και του Δικαστηρίου, από την ημερομηνία που αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους και μέχρι την τελευταία ημέρα του μηνός κατά τη διάρκεια του οποίου λήγουν τα καθήκοντά τους, δικαιούνται βασικού μισθού, οικογενειακών επιδομάτων και αποζημιώσεων.

ρθρο 2

1. Ο μηνιαίος βασικός μισθός των μελών της Επιτροπής καθορίζεται ως εξής:

Πρόεδρος // 111 300 Β.Φρ.

Αντιπρόεδρος // 100 550 Β.Φρ.

Επίτροπος // 89 950 Β.Φρ.

2. Ο μηνιαίος βασικός μισθός των μελών του Δικαστηρίου καθορίζεται ως εξής:

Πρόεδρος // 111 300 Β.Φρ.

Δικαστής ή Γενικός Εισαγγελεύς // 89 950 Β.Φρ.

Γραμματεύς // 80 950 Β.Φρ.

ρθρο 3

1. Τα οικογενειακά επιδόματα περιλαμβάνουν:

α) το επίδομα αρχηγού οικογενείας, ίσο προς 5% του βασικού μισθού

β) το επίδομα συντηρούμενου τέκνου, ίσο προς 1 100 Β.Φρ. κατά μήνα και κατά τέκνο

γ) το σχολικό επίδομα.

2. Ως «αρχηγός οικογενείας» νοείται το έγγαμο μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου, ή εκείνο που έχει συντηρούμενα τέκνα.

Στην περίπτωση κατά την οποία η σύζυγος ασκεί επικερδή επαγγελματική δραστηριότητα, δεν απολαύει του επιδόματος αρχηγού οικογενείας.

3. Ως «συντηρούμενο τέκνο» νοείται το νόμιμο τέκνο, το φυσικό ή θιοθετημένο του μέλους της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου, ή της συζύγου του, όταν αυτό πράγματι συντηρείται από το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου.

Το επίδομα χορηγείται:

- για κάθε τέκνο που δεν έχει συμπληρώσει την ηλικία των 18 ετών,

- για κάθε τέκνο ηλικίας 18 έως 25 ετών που ακολουθεί σχολική ή επαγγελματική εκπαίδευση.

Εάν το τέκνο έχει προσβληθεί από σοβαρή ασθένεια ή αναπηρία, η οποία παρακωλύει την κάλυψη των αναγκών του, η παράταση καταβολής του επιδόματος παρέχεται χωρίς τον περιορισμό του ορίου ηλικίας και για τη διάρκεια αυτής της ασθένειας ή αναπηρίας.

4. Για κάθε συντηρούμενο τέκνο, κατά την έννοια της παραγράφου 3, το οποίο κανονικώς και ανελιπώς φοιτά σε εκπαιδευτικό ίδρυμα, το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου δικαιούται επιπλέον και σχολικού επιδόματος, ενός ποσού ίσου προς τα πραγματικά έξοδα του σχολείου που αναλαμβάνονται από αυτό μέσα στα όρια ενός μηνιαίου ανωτάτου ορίου 1 000 Β.Φρ.

Το δικαίωμα επιδόματος γεννάται την πρώτη ημέρα του μηνός κατά τη διάρκεια του οποίου το τέκνο αρχίζει τη φοίτησή του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα στοιχειώδους εκπαιδεύσεως, λήγει δε στο τέλος του μηνός κατά το διάστημα του οποίου το τέκνο συμπληρώνει την ηλικία των 25 ετών.

ρθρο 4

1. Τα μέλη της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου απολαύουν αποζημιώσεως διαμονής, ποσού ίσου προς 15% του βασικού μισθού.

2. Τα μέλη της Επιτροπής εισπράττουν μηνιαία αποζημίωση παραστάσεως που ανέρχεται σε:

Πρόεδρος // 22 100 Β.Φρ.

Αντιπρόεδρος // 14 200 Β.Φρ.

Επίτροπος // 9 475 Β.Φρ.

3. Τα μέλη του Δικαστηρίου εισπράττουν μηνιαία αποζημίωση παραστάσεως που ανέρχεται σε:

Πρόεδρος // 22 100 Β.Φρ.

Δικαστής ή Γενικός Εισαγγελεύς // 9 475 Β.Φρ.

Γραμματεύς // 8 650 Β.Φρ.

Οι πρόεδροι τμήματος εισπράττουν επιπλέον, κατά τη διάρκεια της εντολής τους, αποζημίωση λόγω καθηκόντων που ανέρχεται σε 12 625 Β.Φρ. κατά μήνα.

ρθρο 5

Από της αναλήψεως των καθηκόντων του και μέχρι της λήξεως αυτών το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου δικαιούται:

α) μιας αντισταθμιστικής αποζημιώσεως των δαπανών εγκαταστάσεώς του το ποσό αυτής της αποζημιώσεως καθορίζεται κατά την ανάληψη των καθηκόντων του στον μηνιαίο βασικό μισθό του δύο μηνών και από της λήξεως αυτών στον εν λόγω μισθό ενός μηνός

β) της αποδόσεως των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν για τη μετακόμιση της προσωπικής οικοσκευής του, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών ασφαλίσεως για την κάλυψη των απλών κινδύνων (κλοπή, διάρρηξη, πυρκαϊά).

Σε περίπτωση ανανεώσεως της εντολής του δεν δικαιούται καμιάς από τις ανωτέρω αποζημιώσεις. Το ίδιο ισχύει σε περίπτωση κατά την οποία ορίζεται ως μέλος ενός άλλου οργάνου της Κοινότητος, εάν αυτό το όργανο έχει προσωρινή έδρα την πόλη στην οποία διέμενε πριν λόγω της εντολής που είχε λάβει και εφόσον η νέα αυτή τοποθέτηση δεν θεωρείται ως επανεγκατάστασή του.

ρθρο 6

Το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου που καλείται κατά την άσκηση των καθηκόντων του να μετακινηθεί εκτός του προσωρινού τόπου εργασίας που εδρεύει το κοινοτικό όργανο δικαιούται:

α) καταβολής των εξόδων του ταξιδίου,

β) καταβολής των εξόδων ξενοδοχείου (δωματίου, υπηρεσιών και τελών αποκλειομένων οποιωνδήποτε άλλων εξόδων),

γ) αποζημιώσεως εκ 750 Β.Φρ. κατά πλήρη ημέρα μετακινήσεως η αποζημίωση αυτή ανέρχεται σε 1 250 Β.Φρ. για τις μετακινήσεις εκτός Ευρώπης.

ρθρο 7

1. Από της πρώτης ημέρας του μηνός που ακολουθεί τη λήξη των καθηκόντων του και κατά τη διάρκεια τριών ετών, το τέως μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου λαμβάνει μία μηνιαία προσωρινή αποζημίωση της οποίας το ύψος καθορίζεται σε 40% του βασικού μισθού που εισέπραττε κατά το χρόνο λήξεως των καθηκόντων του εάν η περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας άσκησε την εντολή του είναι κατώτερη δύο ετών, σε 45% του ιδίου μισθού εάν η περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας άσκησε την εντολή του είναι ανώτερη των δύο ετών και κατώτερη των τριών ετών και σε 50% στις λοιπές περιπτώσεις.

2. Το δικαίωμα αποζημιώσεως παύει εάν το πρώην μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου έχει αναλάβει νέα εντολή σε ένα από τα όργανα των Κοινοτήτων ή εάν απεβίωσε. Σε περίπτωση νέας εντολής η πληρωμή αυτής της αποζημιώσεως πραγματοποιείται μέχρι την ημερομηνία ενάρξεως των καθηκόντων. Σε περίπτωση θανάτου η τελευταία πληρωμή πραγματοποιείται για το μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου επήλθε ο θάνατος.

3. Εάν κατά την ανωτέρω περίοδο των τριών ετών ο ενδιαφερόμενος ασκήσει νέα καθήκοντα, η ακαθάριστη νέα μηνιαία αμοιβή, δηλαδή προ της εκπτώσεως των φόρων, που εισπράττει λόγω των νέων του καθηκόντων αφαιρείται από την αποζημίωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, κατά το μέτρο που η εν λόγω αμοιβή, αφού προστεθεί σ’ αυτή την αποζημίωση, υπερβαίνει τα συνολικά ποσά που εισέπραττε ο ενδιαφερόμενος, προ της εκπτώσεως του φόρου, κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου δυνάμει των άρθρων 3, 2 και 4 παράγραφος 1. Λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του ύψους της εισπραττομένης αμοιβής στα νέα καθήκοντα όλα τα στοιχεία περί αμοιβής εξαιρέσει των αντιστοιχούντων σε καταβολή δαπανών.

4. Κατά το χρόνο παύσεως των καθηκόντων του ή την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους ως και κατά το χρόνο κάθε μεταβολής της οικονομικής του καταστάσεως, το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου απευθύνει στον πρόεδρο του οργάνου στο οποίο ανήκε τη δήλωση του συνόλου των στοιχείων της επαγγελματικής προελεύσεως της αμοιβής του εξαιρέσει εκείνων που αντιστοιχούν σε επιστροφή δαπανών.

Δεν εκπίπτονται από την προσωρινή αποζημίωση τα εισοδήματα που νομίμως ελάμβανε σωρευτικώς το παλαιό μέλος κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου.

Η δήλωση αυτή, που συντάσσεται επί της διαβεβαιώσεως της τιμής του, έχει εμπιστευτικό χαρακτήρα. Τα στοιχεία που περιέχονται σ’ αυτή δεν δύνανται να χρησιμεύσουν για καμία άλλη χρήση πλην της προβλεπομένης υπό του παρόντος κανονισμού ούτε να γνωστοποιηθούν σε τρίτους.

ρθρο 8

1. Μετά τη λήξη των καθηκόντων τους τα μέλη της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου δικαιούνται ισοβίας συντάξεως, που καταβάλλεται από την ημέρα που συμπληρώνουν το 65ο έτος της ηλικίας τους.

2. Δύνανται εντούτοις να ζητήσουν τη λήψη αυτής της συντάξεως από την ηλικία των 60 ετών. Σ’ αυτή την περίπτωση η σύνταξη τροποποιείται με ένα συντελεστή μειώσεως που καθορίζεται σύμφωνα με τον κατωτέρω πίνακα:

Ηλικία // Συντελεστής

60 ετών // 0,64271

61 ετών // 0,69762

62 ετών // 0,75985

63 ετών // 0,82157

64 ετών // 0,90554

ρθρο 9

Η σύνταξη ανέρχεται για κάθε πλήρες έτος ασκήσεως των καθηκόντων σε 4,50% του υελευταίου εισπραττομένου βασικού μισθού και για κάθε πλήρη μήνα σε 1/12 αυτού του ποσού. Το μέγιστο ύψος της συντάξεως είναι 50% του τελευταίου εισπραττομένου βασικού μισθού.

ρθρο 10

Το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου που προσβλήθηκε από αναπηρία που θεωρήθηκε ολική και που τον κατέστησε ανίκανο για την άσκηση των καθηκόντων του, και εξ αυτού του λόγου παραιτείται ή απολύεται, δικαιούται, από την ημέρα αυτής της παραιτήσεως ή απολύσεώς του, του ακολούθου καθεστώτος:

α) εάν η αναπηρία αυτή αναγνωρίζεται ως διαρκής, δικαιούται ισοβίου συντάξεως που υπολογίζεται βάσει των προβλεπομένων στο άρθρο 9 τρόπων με ελάχιστο όριο 25% του τελευταίου εισπραττομένου βασικού μισθού. Δικαιούται της μεγίστης συντάξεως εάν η ανικανότης απορρέει από αναπηρία ή ασθένεια, από την οποία προσεβλήθη κατά την άσκηση των καθηκόντων του

β) εάν αυτή η αναπηρία είναι προσωρινή, δικαιούται, μέχρι της αποθεραπείας, ετησίας προσόδου ίσης προς 50% του τελευταίου βασικού μισθού που εισέπραττε όταν προσεβλήθη από την αναπηρία ή την ασθένεια επ’ ευκαιρία της ασκήσεως των καθηκόντων του, και σε 25% στις λοιπές περιπτώσεις. Η ετησία πρόσοδος αντικαθίσταται με ισόβιο σύνταξη, υπολογιζομένης βάσει των καθοριζομένων ορίων στο άρθρο 9, όταν ο δικαιούχος αυτής της προσόδου έχει συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του ή όταν έχουν κυλήσει επτά έτη από την καταβολή αυτής της ετησίας προσόδου.

ρθρο 11

Το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου απολαύει του καθεστώτος κοινωνικής ασφαλίσεως που προβλέπεται στον κανονισμό των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε ό,τι αφορά την κάλυψη των κινδύνων ασθενείας, επαγγελματικής ασθενείας και ατυχημάτων, καθώς επίσης και των παροχών σε περίπτωση γεννήσεως ή θανάτου.

ρθρο 12

Όταν η αιτία αναπηρίας ή του θανάτου καταλογίζεται σε έναν τρίτο, οι Κοινότητες υποκαθίστανται αυτοδικαίως, εντός των ορίων των υποχρεώσεων που απορρέουν από το παρόν συνταξιοδοτικό καθεστώς, στο δικαίωμα του μέλους της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου ή των εξ αυτών ελκόντων δικαίωμα προς έγερση αγωγής κατά του τρίτου.

ρθρο 13

Η προσωρινή αποζημίωση που προβλέπεται στο άρθρο 7, η σύνταξη που προβλέπεται στο άρθρο 8 και οι συντάξεις και ετήσιες πρόσοδοι που προβλέπονται στο άρθρο 10 δεν δύνανται να λαμβάνονται σωρευτικώς. Όταν το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου δύναται να επικαλεσθεί ταυτοχρόνως δικαίωμα εκ δύο ή περισσοτέρων αναφερομένων ανωτέρω διατάξεων, εφαρμόζεται υπέρ αυτού η ευνοϊκότερη διάταξη.

ρθρο 14

Όταν ένα μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου αποβιώνει προ της λήξεως της εντολής του, ο επιζών σύζυγος ή τα συντηρούμενα τέκνα δικαιούνται, μέχρι του τέλους του τρίτου μηνός που έπεται εκείνων κατά τη διάρκεια του οποίου επήλθε ο θάνατος, των αποδοχών που το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου θα εδικαιούτο δυνάμει των άρθρων 2, 3 και 4 παράγραφος 1.

ρθρο 15

1. Η χήρα και τα συντηρούμενα τέκνα μέλους της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου που έχουν κεκτημένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα κατά το χρόνο του θανάτου δικαιούνται μιας συντάξεως επιζώντων:

- για τη χήρα προς // 50%

- για κάθε ορφανό εκ πατρός προς // 10%

- για κάθε ορφανό εκ πατρός και μητρός προς // 20%

της κτηθείσης συντάξεως σε εκτέλεση του άρθρου 9 υπό του μέλους ή του παλαιού μέλους της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου κατά την ημέρα του θανάτου του. Εντούτοις εάν το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου απεβίωσε κατά τη διάρκεια της εντολής του, η σύνταξη επιζώντων υπολογίζεται βάσει μιας συντάξεως ίσης προς 50% του εισπραττομένου βασικού μισθού κατά τη στιγμή του θανάτου. Σε περίπτωση που το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου που απεβίωσε είχε κατά τη διάρκεια της αποστολής επιτύχει το μέγιστο της συντάξεως που προβλέπεται στο άρθρο 9, η σύνταξη επιζώντων για τη χήρα ισούται προς 30% του εισπραττομένου βασικού μισθού κατά το χρόνο του θανάτου.

2. Το σύνολο των συντάξεων ζώντων που χορηγήθηκαν έτσι δεν δύναται να υπερβεί το ποσό της συντάξεως του μέλους ή του παλαιού μέλους της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου βάσει της οποίας έχουν καθορισθεί. Κατά περίπτωση το μέγιστο ποσό των συντάξεων επιζώντων που δύνανται να χορηγηθούν διανέμεται στους επιφορτισμένους κατ’ αναλογία των προβλεπομένων ανωτέρω ποσοστών.

3. Οι συντάξεις επιζώντων χορηγούνται από την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται του θανάτου. Εντούτοις σε περίπτωση εφαρμογής των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 14 η έναρξη καταβολής της συντάξεως αναβάλλεται για την πρώτη ημέρα του τετάρτου μηνός που έπεται εκείνου του θανάτου του.

4. Σε περίπτωση θανάτου του δικαιουμένου, το δικαίωμα επί της συντάξεως επιζώντων λήγει στο τέλος του μηνός κατά τη διάρκεια του οποίου επήλθε ο θάνατος. Επιπλέον το συνταξιοδοτικό δικαίωμα του ορφανού λήγει στο τέλος του μηνός κατά τη διάρκεια του οποίου το ορφανό συνεπλήρωσε το 21ο έτος της ηλικίας του. Εντούτοις το δικαίωμα τούτο παρατείνεται κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής εκπαιδεύσεως του ορφανού και κατ’ ανώτατο όριο μέχρι του τέλους του μηνός κατά τη διάρκεια του οποίου συνεπλήρωσε το 25ο έτος του.

Η σύνταξη διατηρείται υπέρ του ορφανού το οποίο ευρίσκεται σε αδυναμία να καλύψει τις ανάγκες του, λόγω ασθενείας ή αναπηρίας.

5. Κανένα δικαίωμα συντάξεως επιζώντων δεν παρέχεται στη γυναίκα που ήλθε σε γάμο με πρώην μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου το οποίο είχε αποκτήσει κατά το χρόνο του γάμου δικαιώματα συντάξεως δυνάμει του παρόντος κανονισμού, ούτε στα τέκνα που προέρχονται από αυτή την ένωση, εκτός εάν ο θάνατος του πρώην μέλους της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου επέλθει πέντε έτη μετά το γάμο.

6. Η χήρα που έρχεται εκ νέου σε γάμο παύει να έχει το δικαίωμα επί της συντάξεως επιζώντων. Δικαιούται αμέσου καταβολής ενός ποσού σε κεφάλαιο ίσο προς το διπλάσιο του ετησίου ποσού της συντάξεως επιζώντων.

ρθρο 16

Σε περίπτωση απολύσεως για σοβαρό παράπτωμα το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου χάνει κάθε δικαίωμα επί της προσωρινής αποζημιώσεως και επί της συντάξεως αρχαιότητος, εντούτοις τα αποτελέσματα αυτού του μέτρου δεν δύνανται να επεκταθούν σε αυτούς που έλκουν δικαίωμα εξ αυτού.

ρθρο 17

Σε περίπτωση που το Συμβούλιο αποφασίζει αύξηση του βασικού μισθού λαμβάνει ταυτοχρόνως απόφαση περί αναλόγου αυξήσεως και των χορηγουμένων συντάξεων.

ρθρο 18

Η πληρωμή των παροχών που προβλέπονται στο παρόν συνταξιοδοτικό καθεστώς συνιστά επιβάρυνση του προϋπολογισμού των Κοινοτήτων. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν συλλογικώς την πληρωμή αυτών των παροχών σύμφωνα με τον ορισθέντα δείκτη κατανομής για τη χρηματοδότηση των αυτών δαπανών.

ρθρο 19

1. Τα οφειλόμενα ποσά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 2, 3, 4, 5, 11 και 14 πληρώνονται στο νόμισμα της χώρας του τόπου προσωρινής εργασίας του οργάνου.

2. Τα οφειλόμενα ποσά δυνάμει των άρθρων 7, 8, 10 και 15 πληρώνονται κατ’ εκλογή των ενδιαφερομένων, είτε στο νόμισμα της χώρας της εθνικότητός τους, είτε στο νόμισμα της χώρας διαμονής τους, είτε στο νόμισμα της χώρας του προσωρινού τόπου εργασίας του οργάνου από το οποίο εξαρτώνται, αυτή δε ισχύει για μία διετία τουλάχιστον.

Σε περίπτωση που ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη των χωρών αυτών αποτελεί χώρα των Κοινοτήτων τα οφειλόμενα ποσά πληρώνονται στο νόμισμα του προσωρινού τόπου εργασίας του οργάνου εκ του οποίου εξαρτώνται.

ρθρο 20

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται επί των πρώην μελών της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Ατομικής Ενεργείας, της Ανωτάτης Αρχής ή του Δικαστηρίου, ως και προς αυτούς που έλκουν εξ αυτών δικαίωμα, οι οποίοι κατά το χρόνο που άρχισε η ισχύς του παρόντος κανονισμού, απήλαυον των διατάξεων του κανονισμού αριθ. 63 (ΕΟΚ)(1), του κανονισμού αριθ. 14 του Συμβουλίου (ΕΚΑΕ)(2), της αποφάσεως του ειδικού Συμβουλίου υπουργών της ΕΚΑΧ της ημερομηνίας 22 Μαΐου 1962(3), ή του κανονισμού αριθ. 62 (ΕΟΚ), 13 (ΕΚΑΕ) των Συμβουλίων(4).

(1) ΕΕ αριθ. 62 της 19.7.62, σ. 1724/62.

(2) ΕΕ αριθ. 62 της 19.7.62, σ. 1730/62.

(3) ΕΕ αριθ. 62 της 19.7.62, σ. 1734/62.

(4) ΕΕ αριθ. 62 της 19.7.62, σ. 1713/62.

ρθρο 21

Ο κανονισμός που θα καθορίζει τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία εφαρμογής του καθιερωμένου υπέρ των Κοινοτήτων θα εφαρμοσθεί επί των μελών της Επιτροπής και του Δικαστηρίου. Μέχρι να αρχίσει να ισχύει ο κανονισμός αυτός εφαρμόζεται ο κανονισμός αριθ. 32 (ΕΟΚ), 12 (ΕΚΑΕ)(5).

(5) ΕΕ αριθ. 45 της 14.6.62, σ. 1461/62.

ρθρο 22

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 6η Ιουλίου 1967.

Καταργούνται ο κανονισμός αριθ. 63 (ΕΟΚ) του Συμβουλίου, ο κανονισμός αριθ. 14 (ΕΚΑΕ) του Συμβουλίου, η απόφαση του ειδικού Συμβουλίου υπουργών της Ευρωπαϊκής Κοινότητος νθρακος και Χάλυβος της 22ας Μαΐου 1962 και ο κανονισμός αριθ. 62 (ΕΟΚ), 13(ΕΚΑΕ) των Συμβουλίων εξαιρέσει του άρθρου 20 αυτών.

Η απόφαση του ειδικού Συμβουλίου των υπουργών της Ευρωπαϊκής Κοινότητος νθρακος και Χάλυβος της 13 και 14 Οκτωβρίου 1958 παραμένει σε ισχύ.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 25 Ιουλίου 1967.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

FR. NEEF