*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 27ης Οκτωβρίου 1982

περί επιβαλλομένου προστίμου βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 1 υπό γ του κανονισμού αριθ. 17 του Συμβουλίου στην Federation nationale de l'industrie de la chaussure de France (Φάκελος IV/AF 528)

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(82/756/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό αριθ. 17 του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1962 (1), και ιδίως τα άρθρα 14 και 15,

αφού έλαβε γνώση της επιστολής που απύθυνε στις 14 Μαΐου 1982 η Federation nationale de l'industrie de la chaussure de France για να γνωστοποιήσει την άποψή της σχετικά με τις αιτιάσεις που κοινοποίησε η Επιτροπή στις 14 Απριλίου 1982 σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού αριθ. 17,

έχοντας υπόψη τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων, που ελήφθη σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού αριθ. 17 στις 23 Σεπτεμβρίου 1982,

Ι

Ετιμώντας:

1. ότι στις 4 Μαρτίου 1982, ο γενικός Διευθυντής του Ανταγωνισμού έδωσε γραπτή εντολή σε δύο υπαλλήλους της Διευθύνσεως «Επιθεώρηση» να πραγματοποιήσουν έλεγχο στην Federation nationale de l'industrie de la chaussure de France (στη συνέχεια αναφερόμενη σαν FNICF), στο Παρίσι, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 του κανονισμού αριθ. 17 του Συμβουλίου·

ότι ο εν λόγω έλεγχος πραγματοποιήθηκε στις 9 και 10 Μαρτίου 1982 στην έδρα της ομοσπονδίας αυτής παρουσία πολλών από τους διευθύνοντές της, και ιδίως του γενικού εκπροσώπου της FNICF και ενός από τους συμβούλους του, καθώς και ενός αντιπροσώπου των γαλλικών αρχών·

ότι κύριο αντικείμενο του ελέγχου αυτού ήταν η συλλογή πληροφοριών που αφορούν την εφαρμογή γαλλικών μέτρων αξιολόγησης του τομέα των υποδημάτων και του δέρματος, για να εκτιμηθεί αν και σε ποιο βαθμό η FNICF ανέλαβε εξ ονόματος των μελών της ενδεχόμενες υποχρεώσεις περιορισμού των εισαγωγών ή άλλους περιορισμούς κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ·

2. ότι, αφού επέδειξε την εντολή για έλεγχο ο επιθεωρητής επέστησε την προσοχή των διευθυνόντων της ομοσπονδίας σχετικά με τις διατάξεις των άρθρων 14 και 15 του κανονισμού αριθ. 17 που αφορούν τις εξουσίες της Επιτροπής στον τομέα ελέγχου και ιδίως στις διατάξεις του άρθρου 15 παράγραφος 1 που αναφέρονται στο κείμενο της εντολής σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή μπορεί με απόφασή της να επιβάλλει πρόστιμα στις επιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων που δέχονται τους ελέγχους, αλλά πού, εκ προθέσεως ή εξ αμελείας, επιδεικνύουν κατά τρόπο ελλιπή τα βιβλία και τα άλλα επαγγελματικά έγγραφα·

ότι οι υπεύθυνοι της ομοσπονδίας, μετά από προσήκουσα πρόσκληση, δήλωσαν ότι δέχονται τον έλεγχο και όλες τις υποχρεώσεις που θα μπορούσαν να απορρέουν για την FNICF·

3. ότι στις 9 Μαρτίου 1982 ουπάλληλος της Επιτροπής ζήτησε για έλεγχο σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 υπό α του κανονισμού αριθ. 17:

1) την αλληλογραφία, τα συνοπτικά πρακτικά ή τα εσωτερικά σημειώματα συνεδριάσεων με άλλες επαγγελματικές οργανώσεις του τομέα υποδημάτων στη Γαλλία ή σε ορισμένα Κράτη μέλη της Κοινότητας·

2) τα συνοπτικά ή αναλυτικά πρακτικά των συνεδριάσεων των οργάνων της διεύθυνσης της ομοσπονδίας, δηλαδή αφενός του ομοσπονδιακού συμβουλίου στο οποίο συμμετέχουν οι αντιπρόσωποι των περιφερειακών συνδικάτων και των ειδικευμένων ομίλων-μελών της ομοσπονδίας, καθώς και οι αντιπρόσωποι των κατασκευαστών που έχουν προσχωρήσει σαν άτομα, και αφετέρου του γραφείου του ομοσπονδιακού συμβουλίου που προεδρεύεται από τρία πρόσωπα·

ότι η επίδειξη των εγγράφων αυτών, ζητήθηκε για την περίοδο που περιλαμβάνεται μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1981 και της ημέρας του ελέγχου·

ότι, απαντώντας στην αίτηση αυτή, οι υπεύθυνοι της FNICF υπέβαλαν διαφόρους φακέλους σχετικούς με την αλληλογραφία και τα συνοπτικά πρακτικά των συνεδριάσεων με τις άλλες επαγγελματικές οργανώσεις του τομέα των υποδημάτων, αλλά αντίθετα δεν επέδειξαν κανένα έγγραφο σχετικό με τα συνοπτικά ή αναλυτικά πρακτικά των συνεδριάσεων του ομοσπονδιακού συμβουλίου της FNICF και του γραφείου του ομοσπονδιακού αυτού συμβουλίου από την 1η Ιανουαρίου 1981 και μετά·

ότι, εξάλλου, ο γενικός εκπρόσωπος της FNICF διευκρίνισε ότι οι τρείς τελευταίες συνεδριάσεις του ομοσπονδιακού συμβουλίου πραγματοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 1981, τον Δεκέμβριο του 1981 και στις 24 Φεβρουαρίου 1982 και ότι οι συνεδριάσεις αυτές είχαν οδηγήσει στη σύνταξη αναλυτικών πρακτικών, γεγονός που επιπλέον επιβεβαιώνει ότι τα έγγραφα αυτά υπήρχαν στη συγκεκριμένη στιγμή του ελέγχου στην έδρα της FNICF·

4. ότι ο γενικός εκπρόσωπος της FNICF σε μια γραπτή δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά της 10ης

Μαρτίου 1982, επιβεβαίωσε ότι «εγινε προφορικά μνεία στα όργανα της ομοσπονδίας για τη συφωνία καλής θελήσεως της 25ης Νοεμβρίου»·

ότι η «συμφωνία καλής θελήσεως» της 25ης Νοεμβρίου 1981 που ανέφερε ρητά ο γενικός εκπρόσωπος της FNICF, συνιστούσε ακριβώς μία από τις λεπτομέρειες της προετοιμασίας και εφαρμογής των γαλλικών μέτρων αξιολόγησης του τομέα των υποδημάτων και του δέρματος, που αναφέρονται στο κείμενο της εντολής για έλεγχο·

ότι εν λόγω έλεγχος είχε σαν κύριο στόχο τη συλλογή κάθε πληροφορίας που αναφέρεται στη συμφωνία αυτή, στο μέτρο που μπορεί να περιλαμβάνει ειδικές διατάξεις που τείνουν να αυξήσουν τις πωλήσεις γαλλικών υποδημάτων στην εσωτερική αγορά και που μπορούν να οδηγήσουν σε περιορισμό των εισαγωγών των προϊόντων αυτών στη Γαλλία·

ότι, τέλος, οι επιθεωρητές επέστησαν την προσοχή της FNICF σ' ενα έγγραφο του οποίου γνώση έλαβε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια ενός προηγούμενου ελέγχου που πραγματοποιήθηκε σε μία άλλη γαλλική επαγγελματική οργάνωση, της οποίας οι διευθύνοντες επιβεβαίωσαν ότι το έγγραφο αυτό είχε πραγματικά συζητηθεί κατά τη συνεδρίαση της 25ης Νοεμβρίου 1981 που είχε συγκληθεί από τον γενικό εκπρόσωπο της FNICF·

ότι το έγγραφο αυτό, που δεν είναι υπογεγραμμένο, δεν έχει τίτλο ούτε στοιχεία διεύθυνσης, περιλαμβάνει τρία φύλλα (Α, Β, και Γ) που αναφέρονται στις συμφωνίες που θα υπογραφούν από τις επαγγελματικές οργανώσεις της διανομής, της FNICF και της δημόσιες αρχές, για να περιορισθούν οι εισαγωγές σύμφωνα με τα ποσοστά αύξησης των αγορών στην εσωτερική αγορά που κυμαίνονται από 10 ως 25 % ανάλογα με τις περιπτώσεις·

ότι ένας από τους κύριους στόχους του ελέγχου ήταν η ακριβής γνώση των συνθηκών υπό τις οποίες το εν λόγω έγγραφο τέθηκε σε συζήτηση στο πλαίσιο των διευθυνόντων οργάνων της FNICF, δηλαδή του ομοσπονδιακού συμβουλίου και του διευθυντηρίου του ομοσπονδιακού συμβουλίου, και ενδεχομένως προετοιμάσθηκε κατά τη διάρκεια προηγουμένων συνεδριάσεων των ιδίων οργάνων, των αποφάσεων που ενδεχόμενα λήφθηκαν για το θέμα αυτό και των οδηγιών που ενδεχόμενα δόθηκαν στις οργανώσεις και διάφορα μέλη της ομοσπονδίας·

5. ότι στις 10 Μαρτίου 1982 οι επιθεωρητές ανανέωσαν με γραπτά πρακτικά την αίτησή τους για υποβολή των ακολούθων εγγράφων:

1) αλληλογραφία, εσωτερικά σημειώματα και συνοπτικά πρακτικά των συνεδριάσεων με διάφορες άλλες επαγγελματικές οργανώσεις από την 1η Ιανουαρίου 1981·

2) συνοπτικά ή αναλυτικά πρακτικά των συνεδριάσεων του ομοσπονδιακού συμβουλίου της FNICF και του γραφείου του ομοσπονδιακού αυτού συμβουλίου από την 1η Ιανουαρίου 1981·

ότι η γραπτή απάντηση του γενικού εκπροσώπου της FNICF, που καταχωρήθηκε στα ίδια πρακτικά, ορίζει ότι τα έγγραφα που αναφέρονται στο σημείο 1) «παραδόθηκαν στον επιθεωρητή» αλλά « τα έγγραφα που αναφέρονται στο σημείο 2) είναι εμπιστευτικά έγγραφα που αφορούν το σύνολο των προβλημάτων της ομοσπονδίας και κατά συνέπεια υπερβαίνουν κατά πολύ την εντολή του επιθεωρητή· με αυτές τις προϋποθέσεις ο εκπρόσωπος θα πρέπει να έχει τη σύμφωνη γνώμη του γραφείου της ομοσπονδίας πριν τα κοινοποιήσει»·

ότι οι επιθεωρητές έκαναν αμέσως στα πρακτικά μνεία σύμφωνα με την οποία «η FNICF είχε υποβάλλει ανελλιπή έγγραφα σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 υπό γ του κανονισμού αριθ. 17»·

ΙΙ

6. ότι στη γραπτή απάντηση της 14ης Μαΐου 1982 στην έκθεση των αιτιάσεων που έλαβε υπόψη η Επιτροπή, η FNICF προέβαλε τα ακόλουθα επιχειρήματα:

1) διεξαγωγή της έρευνας: η FNICF παραδέχεται ότι ο επιθεωρητής συγκέντρωσε την προσοχή του από την αρχή του ελέγχου στις διατάξεις των άρθρων 14 και 15 του κανονισμού 17, αλλά του καταλογίζει ότι την πληροφόρησε τυπικά μόνο μετά τη συνομιλία για το δικαίωμα που είχε να αρνηθεί την εν λόγω έρευνα ·

2) έγγραφο εργασίας της συνεδρίασης της 25ης Νοεμβρίου 1981: επειδή επρόκειτο για ένα απλό έγγραφο εργασίας, η FNICF δεν το κράτησε· επιπλέον, λόγω της προέλευσής του, ο επιθεωρητής δεν θα έπρεπε να ζητήσει την επίδειξή του από την ομοσπονδία·

3) ανακοίνωση των πρακτικών του ομοσπονδιακού συμβουλίου της FNICF: η ομοσπονδία θεωρεί ότι το γεγονός της αναδρομής στην 1η Ιανουαρίου 1981 φαίνεται άχρηστο και ότι τα έγγραφα είναι εμπιστευτικά και ασχολούνται με κάθε είδους πρόβλημα που δεν έχει σχέση με το αντικείμενο της έρευνας και ότι, επιπλέον, μεταγενέστερα, το γραφείο της ομοσπονδίας έλαβε την ίδια θέση κρίνοντας ότι επρόκειτο για υπέρβαση εξουσίας·

4) πρόταση ακροάσεως κατ' εφαρμογήν του άρθρου 7 του κανονισμού αριθ. 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής (1): η FNICF θεωρώντας ότι παρόμοια ακρόαση δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση χρήσιμη, παρά μόνο στο μέτρο που θα είχε τη δυνατότητα να εκφρασθεί επί της ουσίας και όχι μόνο για τα προβλήματα της διαδικασίας, δεν κρίνει χρήσιμο να ζητήσει ακρόαση κατά τη διάρκεια συνεδρίασης που θα συγκαλούσε η Επιτροπή ειδικά για το σκοπό αυτό·

ΙΙΙ

7. ότι σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 89 της συνθήκης ΕΟΚ, η Επιτροπή δύναται να διεξάγει όλους τους απαραίτητους ελέγχους στις επιχειρήσεις και ότι για το σκοπό αυτό τα εντεταλμένα από την Επιτροπή όργανα έχουν τις εξουσίες που περιγράφονται στο άρθρο 14

παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, όπως την εξουσία να ελέγχουν τα βιβλία και άλλα επαγγελματικά έγγραφα, να λαμβάνουν αντίγραφα ή απόσπασμα των εγγράφων αυτών και να εισέρχονται σε όλους τους χώρους της επιχείρησης·

ότι σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του ίδιου κανονισμού, τα εντεταλμένα από την Επιτροπή όργανα για τον έλεγχο αυτό ασκούν την εξουσία τους επιδεικνύοντας έγγραφη εντολή ελέγχου που αναφέρει το αντικείμενο και τον σκοπό του ελέγχου, καθώς και τις προβλεπόμενες από το άρθρο 15 παράγραφος 1 περίπτωση γ του εν λόγω κανονισμού κυρώσεις, για την περίπτωση που τα βιβλία ή άλλα αιτηθέντα επαγγελματικά έγγραφα επιδειχθούν κατά τρόπο ελλιπή·

ότι, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού αριθ. 17, η Επιτροπή μπορεί με απόφασή της να επιβάλλει στις επιχειρήσεις πρόστιμα ύψους εκατό μέχρι και πέντε χιλιάδων λογιστικών μονάδων όταν εκ προθέσεως ή εξ αμελείας επιδεικνύουν κατά τρόπο ελλιπή, κατά τη διενέργεια του ελέγχου κατά το άρθρο 14, τα βιβλία ή άλλα αιτηθέντα επαγγελματικά έγγραφα·

ότι η FNICF δεν αμφισβητεί καθόλου το γεγονός ότι από την αρχή της συνομιλίας ο επιθεωρητής επέστησε την προσοχή του στο περιεχόμενο των άρθρων 14 και 15 του κανονισμού αρθ. 17 και συνεπώς η ομοσπονδία δέχθηκε να υποβληθεί στον έλεγχο και σε όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν βάσει των κανονιστικών αυτών διατάξεων·

ότι, κατόπιν τούτου, το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο η FNICF πληροφορήθηκε στο τέλος της συνομιλίας το δικαίωμά της να αρνηθεί να υποβληθεί σε έλεγχο που δεν διέταξε η Επιτροπή με απόφασή της, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 παράγραφος 3, είναι σε αντίθεση με την αναγνώριση από τους υπευθύνους της ομοσπονδίας αυτής ότι οι επιθεωρητές είχαν επιστήσει την προσοχή τους εγκαίρως στο σύνολο των άρθρων 14 και 15 του ίδιου κανονισμού, ενώ οι διευθύνοντες παραδέχονται στην επιστολή της 14ης Μαΐου 1982 ότι δεν υπήρχε λόγος άρνησης παρομοίου ελέγχου·

8. ότι η αίτηση επίδειξης των πρακτικών του ομοσπονδιακού συμβουλίου και των άλλων διευθυνόντων οργάνων της FNICF ηταν σύμφωνη με το αντικείμενο της εντολής ελέγχου που δόθηκε στους επιθεωρητές·

ότι τα έγγραφα αυτά συνιστούν επαγγελματικά έγγραφα κατά την έννοια του άρθρου 14 παράγραφος 1 υπό α του κανονισμού αριθ. 17 · ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι τα έγγραφα αυτά υπήρχαν στην έδρα της ομοσπονδίας τη στιγμή του ελέγχου·

ότι οι επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων που υπόκεινται σε έλεγχο δεν είναι αρμόδιες να κρίνουν το βάσιμο της αιτήσεως επιδείξεως των εγγράφων ή την καταλληλότητα της περιόδου για την οποία ζητήθηκαν, και επιπλέον οι επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων δεν μπορούν να επικαλεσθούν τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των εν λόγω εγγράφων παρά μόνο στο πλαίσιο των διατάξεων του άρθρου 14 του κανονισμού αριθ. 17·

ότι οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων ή ενώσεων επιχειρήσεων δεν πρέπει να κάνουν διάκριση μεταξύ των εγγράφων που θεωρούν ότι έχουν σχέση με το αντικείμενο της έρευνας και εκείνων που τα θεωρούν ότι δεν έχουν σχέση. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (βλέπε απόφαση ΔΕΚ της 18ης Μαΐου 1982 στην υπόθεση 155/79 AM & S Limited/Commission des Communautes Europeennes), τα εντεταλμένα από την Επιτροπή όργανα είναι αρμόδια να ζητήσουν τα βιβλία και άλλα επαγγελματικά έγγραφα για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους και να διαλέξουν από αυτά τα έγγραφα από τα οποία θα πάρουν αντίγραφα στο πλαίσιο που καθορίζεται από το αντικείμενο του ελέγχου·

9. ότι επιδεινύοντας στους επιθεωρητές της Επιτροπής, κατά τη διάρκεια ενός ελέγχου που πραγματοποιήθηκε βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού αριθ. 17, φανερά ελλιπή έγγραφα, η FNICF διέπραξε εκ προθέσεως παράβαση των διατάξεων του άρθρου 15 παράγραφος 1 υπό γ του κανονισμού αριθ. 17 και δεν μπορούσε να αγνοήσει την έκταση των εξουσιών της Επιτροπής στον τομέα των ελέγχων·

ότι πληρούνται κατόπιν τούτου οι όροι εφαρμογής του άρθρου 15 παράγραφος 1·

10. ότι η παράβαση, για την οποία η ενδιαφερόμενη ομοσπονδία είναι υπεύθυνη, είναι αρκετά σοβαρή, στο μέτρο που η μη επίδειξη των αιτηθέντων εγγράφων κατέστησε πολύ πιο δύσκολο το έργο της Επιτροπής να φροντίζει για την τήρηση των κανόνων ανταγωνισμού της συνθήκης και ότι επιπλέον η FNICF γνωστοποίησε με την επιστολή της της 14ης Μαΐου 1982 ότι το γραφείο της ομοσπονδίας διατήρησε την ίδια στάση μετά από τον έλεγχο, επιβαρύνοντας έτσι τον εκ προθέσεως χαρακτήρα της παράβασης·

ότι συνεπώς πρέπει να επιβληθεί πρόστιμο, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της παράβασης που διέπραξε η FNICF,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η επίδειξη ελλιπών εγγράφων κατά τον έλεγχο της 9ης και 10ης Μαρτίου 1982 που πραγματοποίησε η Επιτροπή βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού αριθ. 17 που επισημάνθηκε εις βάρος της Federation nationale de l'industrie de la chaussure de France, συνιστά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 15 παράγραφος 1 υπό γ του εν λόγω κανονισμού.

Άρθρο 2

Η Επιτροπή επιβάλλει στην Federation nationale de l'industrie de la chaussure de France πρόστιμο πέντε χιλιάδων λογιστικών μονάδων, δηλαδή τριάντα τριών χιλιάδων διακοσίων πενήντα δύο γαλλικών φράγκων και ογδόντα πέντε σεντίμ. Το ποσό αυτό πρέπει να κατατεθεί εντός τριών μηνών από την ημέρα της κοινοποίησης της παρούσας απόφασης στην ενδιαφερόμενη ομοσπονδία στον ακόλουθο λογαριασμό της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αριθ. 5.770.006.5 της Τράπεζας Societe generale, στο Παρίσι.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Federation nationale de l'industrie de la chaussure de France (FNICF), 55, avenue Kleber, F-75784, Παρίσι.

Η παρούσα απόφαση αποτελεί τίτλο εκτελεστό, σύμφωνα με το άρθρο 192 της συνθήκης ΕΟΚ.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 27 Οκτωβρίου 1982.

Για την 'Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. 13 της 21. 2. 1962, σ. 204/62.

(1) ΕΕ αριθ. 127 της 20. 8. 1963, σ. 2268/63.