Συστασή του Συμβουλίου

της 30ής Μαρτίου 2004

σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τη δειγματοληψία κατασχεθέντων ναρκωτικών

(2004/C 86/04)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

Την Ενιαία Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών περί Ναρκωτικών του 1961, που τροποποιήθηκε από το τροποποιητικό πρωτόκολλο του 1972,

Τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών περί ψυχοτρόπων ουσιών του 1971,

Τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών του 1988,

Το Σχέδιο Δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Ναρκωτικά 2000-2004, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Φέιρα, τον Ιούνιο του 2000,

Την απόφαση του Συμβουλίου 2001/419/ΔΕΥ της 28ης Μαΐου 2001 σχετικά με τη διαβίβαση δειγμάτων ελεγχομένων ουσιών(1),

Τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με αντιπροσωπευτική δειγματοληψία ναρκωτικών τις οποίες ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Εγκληματολογικών Ινστιτούτων (ENFSI) τον Νοέμβριο του 2003,

Εκτιμώντας ότι:

(1) Ένας από τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η βαθμιαία δημιουργία ενός κοινού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.

(2) Στον εν λόγω χώρο, μεγάλη σημασία έχει η συνολική και αποτελεσματική καταπολέμηση της εγκληματικότητας, περιλαμβανομένης της εγκληματικότητας που σχετίζεται με την οργανωμένη παράνομη διακίνηση ναρκωτικών.

(3) Ως "ναρκωτικά φάρμακα" και "ψυχότροπες ουσίες" νοούνται οι ουσίες που περιλαμβάνονται στους καταλόγους των αντιστοίχων Συμβάσεων των Ηνωμένων Εθνών, και κάθε ουσία που υπάγεται σε μέτρα ελέγχου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 της κοινής δράσης 97/396/ΔΕΥ της 16ης Ιουνίου 1997 σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών για την αξιολόγηση των κινδύνων και τον έλεγχο των νέων συνθετικών ναρκωτικών(2).

(4) Η συγκέντρωση, η αναλυτική εξέταση και η διάδοση αντικειμενικών, αξιόπιστων και συγκρίσιμων στοιχείων για το φαινόμενο των ναρκωτικών θα πρέπει να διασφαλιστεί σύμφωνα με το Σχέδιο Δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Ναρκωτικά.

(5) Με το Σχέδιο Δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Ναρκωτικά εκτιμάται ότι τα κράτη μέλη, μέσω των εγκληματολογικών τους εργαστηρίων, θα πρέπει να ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τις αναλύσεις των δειγμάτων που λαμβάνονται κατά τις κατασχέσεις συνθετικών ναρκωτικών.

(6) Για το σκοπό αυτόν, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη κατευθυντήριες γραμμές ως προς τη δειγματοληψία.

(7) Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να είναι εφαρμόσιμες και να μην επιβάλλουν στα εργαστήρια υπερβολικό φόρτο εργασίας, συνεπαγόμενο απαράδεκτη καθυστέρηση για την ολοκλήρωση της διαδικασίας.

(8) Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να στοχεύουν επίσης στην προστασία των διαβιβαζόμενων δειγμάτων καθ' όλα τα στάδια της φύλαξής τους, προκειμένου να διασφαλίζεται, στο μέτρο του δυνατού, το παραδεκτό τους ως αποδεικτικών στοιχείων κατά τη δίωξη εγκλημάτων που έχουν σχέση με τα ναρκωτικά.

(9) Η εφαρμογή κατευθυντηρίων γραμμών για τα θέματα αυτά θα συνέβαλε στη βελτίωση των δικαστικών αποφάσεων και θα διευκόλυνε επίσης το έργο των λειτουργών που ασχολούνται με την καταπολέμηση των ναρκωτικών σε οποιοδήποτε επίπεδο,

ΣΥΝΙΣΤΑ στα κράτη μέλη,

κατά τη φάση δειγματοληψίας κατασχεθέντων ναρκωτικών για λόγους ανάλυσης:

1. να καθιερώσουν, όπου αυτό δεν συμβαίνει ήδη, σύστημα δειγματοληψίας σύμφωνα με διεθνώς αποδεκτούς κανόνες, και να εφαρμόζουν τις κατευθυντήριες γραμμές αυτές, ιδίως στις περιπτώσεις όπου τα αποτελέσματα της δειγματοληψίας ενδέχεται να ενδιαφέρουν άλλα κράτη μέλη,

2. να θεωρούν τις κατευθυντήριες γραμμές του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εγκληματολογικών Ινστιτούτων του Νοεμβρίου 2003, σχετικά με την αντιπροσωπευτική δειγματοληψία ναρκωτικών, ως ορθή βάση εγγύησης της διαδικασίας δειγματοληψίας,

3. να θεωρούν ότι οι ελάχιστες προϋποθέσεις για τη δειγματοληψία σε σοβαρές διεθνείς υποθέσεις είναι

α) λεπτομερής έκθεση (περιγραφή των δειγμάτων, αριθμοί των δειγμάτων, βάρος, συσκευασία, προέλευση, εξωτερικά χαρακτηριστικά, εμφάνιση, φωτογραφίες κτλ.) σχετικά με την κατάσχεση από τις αρχές επιβολής του νόμου, για τους πραγματογνώμονες και το δικαστήριο,

β) τεχνική δειγματοληψίας βασιζόμενη στις υπεργεωμετρικές μεθόδους ή μεθόδους Bayes, επίπεδο αξιοπιστίας 95 % και επίπεδο αναλογίας 50 % (τουλάχιστον το ήμισυ των δειγμάτων) ή στη μέθοδο που συνιστά ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.

4. να θεωρούν ότι οι ελάχιστες προϋποθέσεις για τη δειγματοληψία που ισχύουν σε ένα κράτος μέλος μπορούν να ληφθούν υπόψη από άλλα κράτη μέλη, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία,

5. να θεσπίσουν τα κατάλληλα μέτρα που θα διασφαλίζουν τη φύλαξη κατά τη διαβίβαση των δειγμάτων καθ' όλα τα στάδιά της.

(1) ΕΕ L 150 της 6.6.2001, σ. 1.

(2) ΕΕ L 167 της 25.6.1997, σ. 1.