<(BLK0)LA ORG="CCF">GR</(BLK0)LA>ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

σχετικά με τις ενέργειες στα πλαίσια συμβάσεων για τη διεύρυνση των αγορών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, χρηματοδοτούμενες από το προϊόν της εισφοράς συνυπευθυνότητας

(86/C 127/01)

(Παρατηρήσεις, Άρθρο 206α, παράγραφος 4 της Συνθήκης ΕΟΚ)

Η έκθεση αυτή εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο κατά τη συνεδρίασή του της 20ής Φεβρουαρίου 1986. Το σχέδιο της έκθεσης είχε διαβιβαστεί στις 8 Νοεμβρίου 1985 στην Επιτροπή, της οποίας οι απαντήσεις επισυνάπτονται.

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ιστορικό

1.1. Το 1977 το Συμβούλιο των Υπουργών αποφάσισε να καθιερώσει ένα πρόγραμμα συνυπευθυνότητας ως μέρος ενός πακέτου μέτρων για τη μείωση της χρόνιας έλλειψης ισορροπίας μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων. Στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1079/77 της 17ης Μαι¨ου 1977 (1) προβλέπεται, από την πλευρά της προσφοράς, μια ομοιόμορφη εισφορά συνυπευθυνότητας η οποία πρέπει να καταβάλλεται από τους γαλακτοπαραγωγούς για όλες τις παραδόσεις σε γαλακτοκομεία και για ορισμένες πωλήσεις γαλακτοκομικών προϊόντων στο αγρόκτημα, και, από την πλευρά της ζήτησης, ειδικά μέτρα σχετικά με την εισφορά, για να ευνοηθεί:

(α) η διεύρυνση των αγορών μέσα στην Κοινότητα,

(β) η διεύρυνση των αγορών έξω από την Κοινότητα,

(γ) η αναζήτηση νέων αγορών και βελτιωμένων προϊόντων (2).

1.2. Με την έγκριση του προγράμματος συνυπευθυνότητας καθιερώθηκε στην διαχείριση του γαλακτομικού τομέα μια αρχή την οποία είχε προτείνει ανοικτά η Επιτροπή από το 1973 (3), δηλαδή ότι οι γαλακτοπαραγωγοί θα έπρεπε να συνδέονται αμεσότερα με τα μέτρα για τη διάθεση της πλεονασματικής παραγωγής τους και, μέσω της εισφοράς, με τη χρηματοδότηση αυτών των μέτρων. Εκτός από την καταβολή της εισφοράς συνυπευθυνότητας από τους γαλακτοπαραγωγούς, αυτοί και οι μεταποιητές γάλακτος, μέσω των εκπροσώπων τους σε κοινοτικό επίπεδο (CΟΡΑ, CΟGΕCΑ και ΑSSΙLΕC), συμμετέχουν στην κατάρτιση και εκτέλεση των προγραμμάτων με δαπάνες συνυπευθυνότητας ως μέλη της Ομάδας συνυπευθυνότητας, μιας ειδικής συμβουλευτικής ομάδας που συστάθηκε από την Επιτροπή το 1977.

1.3. Τα ειδικά μέτρα που χρηματοδοτούνται από το προϊόν της εισφοράς συνυπευθυνότητας μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες, όπως εμφανίζονται στον πίνακα 1 του παραρτήματος Ι:

(α) «ισχύοντα μέτρα»: μέτρα για τη διάθεση πλεονασμάτων τα οποία χρησιμοποιούσε ήδη η Επιτροπή πριν καθιερωθεί το πρόγραμμα συνυπευθυνότητας: στον πίνακα 1 εμφανίζεται ότι μέχρι τα τέλη του 1984 τα μέτρα αυτά αντιπροσώπευαν το 89 % περίπου των πραγματικών δαπανών του προϊόντος της εισφοράς.

(β) «νέα μέτρα»: μέτρα τα οποία υιοθετήθηκαν μετά την καθιέρωση του προγράμματος συνυπευθυνότητας, και τα οποία πρέπει να χρηματοδοτούνται από την εισφορά: τα μέτρα αυτά αντιπροσώπευαν κατά προσέγγιση το 11 % των πραγματικών δαπανών του προϊόντος της εισφοράς μέχρι τα τέλη του 1984.

1.4. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει ήδη υποβάλει παρατηρήσεις για τα περισσότερα από τα «ισχύοντα» μέτρα (4). Γι' αυτό η παρούσα έκθεση, ενώ ασχολείται με ορισμένα θέματα που αφορούν όλα τα μέτρα δαπανών που χρηματοδοτούνται από την εισφορά συνυπευθυνότητας, στρέφεται ειδικότερα σε παρατηρήσεις για τη διαχείριση και την αποτελεσματικότητα των «νέων μέτρων». Αντίθετα από τα ισχύοντα μέτρα, τα μέτρα αυτά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το λόγο ότι εκτελούνται μέσω συμβάσεων μεταξύ της Επιτροπής και των οργανώσεων των κρατών μελών, με κατανομή της αρμοδιότητας διαχείρισης για τα μέτρα μεταξύ της Επιτροπής και των οργανισμών παρέμβασης. Η ρύθμιση αυτή δεν ακολουθεί ούτε τις κανονικές διαδικασίες για τη διαχείριση των δαπανών του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις ούτε τις διαδικασίες για τη διαχείριση των δραστηριοτήτων σύναψης συμβάσεων της Επιτροπής σε άλλους τομείς.

Στόχοι του ελέγχου

1.5. Ο γενικός στόχος του ελέγχου των ενεργειών στα πλαίσια συμβάσεων που χρηματοδοτούνται από την εισφορά συνυπευθυνότητας ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσο:

(α) οι δαπάνες για τις συμβάσεις έχουν δημιουργηθεί νόμιμα και κανονικά σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς.

(β) η δημοσιονομική διαχείριση των ενεργειών στα πλαίσια συμβάσεων είναι χρηστή.

1.6. Πιο συγκεκριμένα, οι ειδικοί στόχοι ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσο:

(α) οι διαδικασίες του προϋπολογισμού και οι λογιστικές διαδικασίες καθώς και η παρουσίαση των δαπανών για τις συμβάσεις συνυπευθυνότητας συμφωνούν με τους ισχύοντες δημοσιονομικούς κανονισμούς.

(β) είναι αποδοτικά και αποτελεσματικά τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου στα δύο επίπεδα, της Επιτροπής και των οργανισμών παρέμβασης.

(γ) υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις για να εκτιμάται αν τα σχετικά μέτρα έχουν επιτύχει τους στόχους τους.

2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ

Γενική περιγραφή

2.1. Οι δαπάνες για συμβάσεις συνυπευθυνότητας μπορούν να εξεταστούν κάτω από τις εξής επικεφαλίδες:

(α) ενέργειες προώθησης και διαφήμισης μέσα στην Κοινότητα.

(β) έρευνα αγοράς και τεχνική έρευνα μέσα στην Κοινότητα.

(γ) προώθηση και διαφήμιση, τεχνική ενίσχυση και έρευνα έξω από την Κοινότητα.

(δ) βελτίωση της ποιότητας του γάλακτος.

Στο παράρτημα ΙΙΙ παρουσιάζονται οι κανονισμοί μεταξύ 1978 και 1985 που διέπουν τις ενέργειες αυτές.

Προώθηση μέση στην Κοινότητα

2.2. Οι ενέργειες προώθησης και διαφήμισης μέσα στην Κοινότητα είναι οι σπουδαιότερες από οικονομική άποψη. Συνίστανται σε ετήσια προγράμματα γενικής διαφήμισης και προώθησης των πωλήσεων γάλακτος, βουτύρου, τυρού, κρέμας και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων που εφαρμόζονται από οργανώσεις οι οποίες εκπροσωπούν τους τομείς της γαλακτοκομίας σε κάθε κράτος μέλος. Η μέγιστη κοινοτική συνεισφορά είναι το 90 % (5) του ποσού που δαπανά η οργάνωση επιπλέον των μέσων ετησίων δαπανών του αυτού είδους στις οποίες υποβλήθηκε κατά την περίοδο 1975 P77, μέχρι ένα όριο που επιβάλλεται από τα συνολικά κεφάλαια που χορηγούνται σύμφωνα με μια συμφωνημένη «κλίμακα» (βλ. σημείο 3.14) στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

Έρευνα μέσα στην Κοινότητα

2.3. Οι ενέργειες για την έρευνα της αγοράς και την τεχνική έρευνα μέσα στην Κοινότητα καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ερευνητικών δραστηριοτήτων από ινστιτούτα έρευνας και γαλακτοκομικές εταιρείες. Ο πρώτος κανονισμός στον τομέα αυτό, ο κανονισμός της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 723/78 της 10ης Απριλίου 1978 κάλυπτε προτάσεις τόσο για έρευνα αγοράς όσο και για τεχνική έρευνα, από τον κανονισμό όμως της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 2935/79 της 20ης Δεκεμβρίου 1979 και εξής η ενίσχυση έχει στραφεί στην έρευνα κυρίως τεχνικής ή επιστημονικής φύσης σε νέα ή βελτιωμένα προϊόντα και στη συσκευασία, στις θρεπτικές απόψεις της κατανάλωσης γάλακτος και των συστατικών του, και στην αυξανόμενη χρησιμοποίηση του υγρού αποκορυφωμένου γάλακτος για τη διατροφή ζώων. Η μέγιστη κοινοτική συνεισφορά περιορίζεται στο 75 % των δαπανών που δημιουργούνται.

Προώθηση και άλλες ενέργειες έξω από την Κοινότητα

2.4. Στις ενέργειες προώθησης και διαφήμισης, τεχνικής ενίσχυσης και έρευνας για τη διεύρυνση αγορών έξω από την Κοινότητα έχει προβλεφθεί ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της αναζήτησης νέων αγορών, νέων και βελτιωμένων προϊόντων για εξαγωγή και συσκευασία για τη διευκόλυνση της μεταφοράς και της διατήρησης προϊόντων, της έρευνας ως προς τις θρεπτικές απόψεις της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων, και των μελετών της αγοράς. Έχει προβλεφθεί χρηματοδότηση για γενική προώθηση και διαφήμιση για τη βελτίωση των όρων εμπορίας και για την ενημέρωση του καταναλωτή υπέρ των γαλακτοκομικών προϊόντων κοινοτικής προέλευσης. Από την πλευρά της τεχνικής ενίσχυσης, έχει παρασχεθεί, κάτω από ορισμένους όρους, το knοw-hοw που είναι αναγκαίο για την εγκατάσταση εργοστασίων ή εργοστασιακών συγκροτημάτων για την παρασκευή ή μεταποίηση γαλακτοκομικών προϊόντων.

2.5. Λαμβάνονται υπόψη μόνο προτάσεις που δεν μπορούν να βλάψουν το υφιστάμενο κοινοτικό εμπόριο γαλακτοκομικών προϊόντων. Η μέγιστη κοινοτική συνεισφορά περιορίζεται κανονικά στο 75 % των δαπανών που δημιουργούνται, για δραστηριότητες γενικής προώθησης όμως το ποσοστό αυτό έχει κυμανθεί μεταξύ 60 % και 70 % σε μερικούς κανονισμούς και μέχρι 90 % στον κανονισμό της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 1024/78 της 19ης Μαϊου 1978 για ενέργειες προτεινόμενες από μια ειδικά συσταθείσα ομάδα η οποία εκπροσωπεί τον γαλακτοκομικό τομέα της Κοινότητας.

Βελτίωση της ποιότητας του γάλακτος

2.6. Τα μέτρα που προορίζονται να βελτιώσουν την ποιότητα του γάλακτος μέσα στην Κοινότητα περιλαμβάνουν ενέργειες σχετικά με τον ποιοτικό έλεγχο ή το βακτηριολογικό περιεχόμενο του γάλακτος, τον υγειονομικό έλεγχο του ακατέργαστου γάλακτος και τον έλεγχο της μαστίτιδας, τον έλεγχο των αμελκτικών μηχανών, την καθοδήγηση μεμονωμένων γαλακτοπαραγωγών σε θέματα υγιεινής και ποιοτικού ελέγχου, την καθοδήγηση για τη συλλογή και μεταφορά του ακατέργαστου γάλακτος, την εκπαίδευση προσωπικού για τον ποιοτικό έλεγχο και την καθοδήγηση, καθώς και τη σύσταση συνεταιριστικών κέντρων συλλογής γάλακτος, με ψυκτικές εγκαταστάσεις κατά περίπτωση. Η τελευταία αυτή ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί σε μεμονωμένα αγροκτήματα σε αιτιολογημένες εξαιρετικές περιπτώσεις. Επίσης σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, μπορεί να δοθεί ενίσχυση για την εξέταση της σύνθεσης του ακατέργαστου γάλακτος και τον εξοπλισμό για τη μεταφορά δειγμάτων.

2.7. Η κοινοτική χρηματοδότηση περιορίζεται στο 90 % των δαπανών που δημιουργούνται. Οι κανονισμοί της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 1271/78 της 13ης Ιουνίου 1978, 2936/79 της 20ής Δεκεμβρίου 1979 και 593/83 της 14ης Μαρτίου 1983 κάλυπταν όλα τα κράτη μέλη, το μέτρο όμως περιορίστηκε στην Ιταλία και την Ιρλανδία για τον κανονισμό της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 1079/81 της 23ης Απριλίου 1981, καθώς και την Ελλάδα για τον κανονισμό της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 272/82 της 4ης Φεβρουαρίου 1982, τον κανονισμό της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 283/84 της 1ης Φεβρουαρίου 1984 και τον κανονισμό της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 615/85 της 8ης Μαρτίου 1985.

Δημοσιονομικές πληροφορίες

2.8. Στον πίνακα 2 του παραρτήματος Ι εμφανίζονται τα ποσά που χορηγεί η Επιτροπή για τα νέα μέτρα, όπως περιέχονται στις ανακοινώσεις προς το Συμβούλιο. Εκεί φαίνεται ότι από το 1977 μέχρι και τη γαλακτοκομική περίοδο 1986/87 η Επιτροπή χορήγησε συνολικά 498,4 εκατ. ΕCU, από τα οποία τα 293,4 εκατ. ΕCU (58,9 %) είναι για ενέργειες προώθησης μέσα στην Κοινότητα. Τα ποσά που έχει εγκρίνει στην πράξη η Επιτροπή για δαπάνες σε μεμονωμένες συμβάσεις στα πλαίσια των διαφόρων κανονισμών, έπειτα από την εκτίμηση των προτάσεων που υπέβαλαν οι οργανώσεις των κρατών μελών, υπήρξαν κανονικά σχεδόν όμοια με αυτές τις γενικές χορηγήσεις.

2.9. Στον πίνακα 1 φαίνεται ότι μεταξύ 1977 και τέλους του 1984 οι συνολικές ανήλθαν σε 307,6 εκατ. ΕCU. Οι πληρωμές στον πίνακα αυτό όμως δεν μπορούν να συγκριθούν άμεσα με τις χορηγήσεις του πίνακα 2 διότι οι πληρωμές αφορούν οικονομικά έτη, ενώ οι χορηγήσεις αφορούν γλακτοκομικές περιόδους. Επίσης, οι πληρωμές σε σχέση με τις ενέργειες αυτές καλύπτουν αρκετά έτη. Η Επιτροπή δεν καταρτίζει γενικές πληροφορίες που να εμφανίζουν τις εκκρεμείς αναλήψεις υποχρεώσεων. Εντούτοις, τα 307,6 εκατ. ΕCU των σωρευτικών πληρωμών μέχρι το τέλος του 1984 μπορούν να συγκριθούν με τις συνολικές σωρευτικές χορηγήσεις που έγιναν από την Επιτροπή μέχρι το τέλος του 1984 (στήλες 1 μέχρι 7 του πίνακα 2, ο οποίος περιλαμβάνει τις προτάσεις για τη γαλακτοκομική περίοδο 1985/86) και που ανέρχονται σε 458,4 εκατ. ΕCU, και με τα συνολικά σωρευτικά ποσά που ενέκρινε η Επιτροπή μέχρι το τέλος του 1984 για συγκεκριμένες προτάσεις συμβάσεων οι οποίες ανέρχονταν κατά προσέγγιση σε 380 εκατ. ΕCU (6).

3. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Παρουσίαση προϋπολογισμού και διαχείριση

3.1. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει επικρίνει στο παρελθόν (7) την παρουσίαση προϋπολογισμού και τη διαχείριση των δαπανών για αυτές τις ενέργειες στα πλαίσια συμβάσεων. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι αυτό το είδος δαπανών είναι διαφορετικό από τις συνηθισμένες δαπάνες του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις που προβλέπονται στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 της 21ης Απριλίου 1970 και ασυμβίβαστο με τις ειδικές διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις (8). Οι συμβάσεις για τα διάφορα μέτρα είναι κανονικής διάρκειας ενός ή δύο ετών από την ημερομηνία υπογραφής, με δυνατότητες παράτασης όπου είναι αιτιολογημένο, και οι πληρωμές μπορεί να κλιμακώνονται σε πέντε χρόνια ή και περισσότερα. Έτσι οι δαπάνες για τα μέτρα αυτά είναι πολυετούς χαρακτήρα, και αντιμετωπίζονται πιο σωστά μέσα στον προϋπολογισμό με διαχωριζόμενες πιστώσεις παρά με τις μη διαχωριζόμενες πιστώσεις που προβλέπονται στο τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ στον προϋπολογισμό.

3.2. Η ισχύουσα διαδικασία είναι η εξής:

(α) όταν εγκρίνει η Επιτροπή την κατάσταση προτάσεων για συμβάσεις που πρέπει να συναφθούν, πριν υπογραφούν όμως οι συμβάσεις, η Επιτροπή διενεργεί έναν εσωτερικό έλεγχο για να εξασφαλιστεί ότι οι συνολικές δαπάνες για το κάθε μέτρο είναι μέσα στα συμφωνημένα όρια του προγράμματος.

(β) ο δημοσιονομικός ελεγκτής εγκρίνει τις πρότυπες συμβάσεις, αλλά δεν εγκρίνει αργότερα την κάθε μεμονωμένη σύμβαση όταν υπογραφεί.

(γ) οι οργανισμοί παρέμβασης ζητούν κεφάλαια για πληρωμές στους εργολήπτες στα πλαίσια της κανονικής διαδικασίας για αίτηση προκαταβολών σύμφωνα με το άρθρο 96 του δημοσιονομικού κανονισμού: στο σημείο αυτό η Επιτροπή πραγματοποιεί μια συνολική προσωρινή ανάληψη υποχρέωσης η οποία εγκρίνεται από το δημοσιονομικό ελεγκτή: αυτή είναι η πρώτη λογιστική εγγραφή η οποία αντικατοπτρίζει τις δαπάνες για τις συμβάσεις.

(δ) όταν τα κράτη μέλη δηλώσουν ότι έχουν δημιουργηθεί δαπάνες, πραγματοποιείται μια ανάληψη υποχρέωσης στη θέση του προϋπολογισμού και οι δαπάνες καταχωρούνται ως πληρωμή με την έγκριση του δημοσιονομικού ελεγκτή.

3.3. Έτσι, όταν η Επιτροπή αναλαμβάνει μια νομική υποχρέωση για τη δημιουργία μελλοντικών δαπανών υπογράφοντας μια σύμβαση (9), δεν προτείνεται καμιά αντιστοιχη ανάληψη υποχρέωσης που να εγκρίνεται από το δημοσιονομικό ελεγκτή και να καταχωρείται στους λογαριασμούς. Αυτό αντιβαίνει στα άρθρα 32 μέχρι 34 του δημοσιονομικού κανονισμού. Αντίθετα από την άποψη της Επιτροπής (10), η κατάσταση αυτή δεν καλύπτεται από τη συνολική προσωρινή ανάληψη που θεσπίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 του δημοσιονομικού κανονισμού το οποίο αποσκοπεί στο να επιτρέπει την πληρωμή προκαταβολών στα κράτη μέλη έτσι ώστε να μπορούν να προβαίνουν στις συνήθεις πληρωμές του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις για παρέμβαση και για επιστροφές κατά την εξαγωγή και να δεσμεύουν τις αντίστοιχες πιστώσεις.

3.4. Ως αποτέλεσμα των διαδικασιών που ισχύουν, στους λογαριασμούς της Κοινότητας εμφανίζονται μόνο οι δαπάνες που έχουν δηλωθεί, δηλ. οι συνολικές πληρωμές που έγιναν πράγματι κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους, αλλά πουθενά δεν αντικατοπτρίζονται οι δαπάνες που έχουν αναληφθεί.

3.5. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση με τις διαδικασίες που ισχύουν να μεταφέρει πιστώσεις οι οποίες αναλήφθηκαν σ'ένα οικονομικά έτος σε σχέση με τις μεμονωμένες συμβάσεις αλλά οι οποίες δεν πληρώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του έτους. Ούτε και περικλείει η Επιτροπή, είτε στο κύριο μέρος ισολογισμού ή ως σημείωση σ' αυτόν, τα ποσά που εκκρεμούν και είναι ακόμη πληρωτέα σε σχέση με τις συμβάσεις συνυπευθυνότητας που έχουν υπογραφεί στο όνομα της Επιτροπής.

3.6. Γι'αυτό η Επιτροπή ενέκρινε διαδικασίες διαχείρισης και προϋπολογισμού οι οποίες δεν συμφωνούν ούτε με τις κανονικές νομοθετικές διατάξεις που διέπουν τις δαπάνες του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις, ούτε με τις γενικές διατάξεις που καλύπτουν συμβάσεις στους δημοσιονομικούς κανονισμούς. Η κατάσταση αυτή πρέπει να επανεξεταστεί. Αν, για παράδειγμα, οι οργανισμοί παρέμβασης είχαν την εξουσιοδότηση να υπογράφουν τις συμβάσεις στον όνομά τους παρά στο όνομα της Επιτροπής (βλ. σημεία 3.34 και 3.35) και την πλήρη αρμοδιότητα για τη διαχείριση των συμβάσεων, τότε θα μπορούσαν οι διαδικασίες να διαμορφωθούν σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες του ΕΓΤΠΕ.

Νομική κατάσταση και ρόλος της ομάδας συνυπευθυνότητας

3.7. Η Ομάδα συνυπευθυνότητας συστάθηκε για να μπορούν οι γαλακτοπαραγωγοί και οι μεταποιητές - η βιομηχανία γάλακτος - να συμμετέχουν άμεσα στις διαδικασίες για τη διαχείριση του προγράμματος συνυπευθυνότητας. Η σύσταση της Ομάδας θεωρήθηκε, ιδίως από τη βιομηχανία, ως αντάλλαγμα για την εισφορά. Η ομάδα αυτή έχει έναν πολύ σημαντικότερο ρόλο από την Επιτροπή διαχείρισης στη διαμόρφωση των μέτρων συνυπευθυνότητας.

3.8. Η Ομάδα συνυπευθυνότητας δεν αναφέρεται συγκεκριμένα στον κανονισμό αριθ. 1079/77 ή σε οποιοδήποτε μεμονωμένο κανονισμό. Ο ρόλος της καθορίζεται σε δύο επιστολές της Επιτροπής προς τους προέδρους των CΟΡΑ, CΟGΕCΑ και ΑSSΙLΕC.

3.9. Η Ομάδα αποτελείται από εκπροσώπους της βιομηχανίας γάλακτος σε κοινοτικό επίπεδο και από υπαλλήλους της Επιτροπής, με κοινούς προέδρους από την Επιτροπή και τη Βιομηχανία - χωρίς καμιά όμως εκπροσώπηση των συμφερόντων των καταναλωτών. Είναι συμβουλευτική, αλλά η διαδικασία είναι τέτοια που θέματα για τα οποία υπάρχει αρχική διαφωνία μεταξύ της Επιτροπής και της βιομηχανίας επιλύονται γενικά με αμοιβαία αποδεκτή τροποίηση της πρότασης της Επιτροπής.

3.10. Η Ομάδα ασκεί επιρροή κατά την κατάρτιση του προγράμματος που αποστέλλει η Επιτροπή στο Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 4, παρ. 3 του κανονισμού αριθ. 1079/77, στην κατανομή κεφαλαίων μεταξύ των κρατών μελών, και στην κατάρτιση των μεμονωμένων κανονισμών. Επίσης, η Επιτροπή ζητά τη γνώμη της Ομάδας αυτής για τα κριτήρια επιλογής που πρέπει να χρησιμοποιηθούν κατά την αξιολόγηση προτάσεων, και για την κατάσταση προτάσεων που πρέπει να εγκριθούν/απορριφθούν για συμβάσεις στα πλαίσια των μέτρων.

3.11. Ούτε η Επιτροπή αλλά ούτε και οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας βλέπουν καμιά ανάγκη να επισημοποιήσουν το καθεστώς της Ομάδας. Θεωρείται ως ένα ελαστικό και αποτελεσματικό μέσο για να μπορεί η Επιτροπή να συμβουλεύεται τους εκπροσώπους της βιομηχανίας, και για να επηρεάζουν οι τελευταίοι τον τρόπο χρησιμοποίησης των κεφαλαίων συνυπευθυνότητας.

3.12. Δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο κατά τη διάρκεια του ελέγχου που να δείχνει ότι η παρέμβαση της Ομάδας μειώνει την εξουσία της Επιτροπής στη λήψη αποφάσεων όσον αφορά τη διαχείριση της αγοράς του γάλακτος. Είναι εμφανές ότι οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας μπόρεσαν να επηρεάσουν σημαντικά τις ανακοινώσεις προς το Συμβούλιο για τα μελλοντικά προγράμματα, τα κείμενα των κανονισμών και τα κριτήρια επιλογής για την αξιολόγηση των προτάσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπόρεσαν να τροποποιήσουν τα ποσά που πρότεινε αρχικά η Επιτροπή για τα μεμονωμένα μέτρα. Η Επιτροπή, από την άλλη πλευρά, αντιστάθηκε στην πίεση από την πλευρά της βιομηχανίας για τη δημιουργία ενός χωριστού κεφαλαίου συνυπευθυνότητας, και ενίσχυσε τη θέση της με την πάροδο των ετών υπέρ της χρήσης των εσόδων συνυπευθυνότητας για τη χρηματοδότηση των γενικών δαπανών του ΕΓΤΠΕ στο γαλακτοκομικό τομέα.

3.13. Παρατηρήθηκε, εντούτοις, ότι σε όλα τα κράτη μέλη υπάρχει μια εθνική ομάδα συνυπευθυνότητας που εκπροσωπεί τους γαλακτοπαραγωγούς και τους μεταποιητές η οποία εξετάζει προτάσεις, καθορίζει προτεραιότητες και, σε μερικές περιπτώσεις, προσχεδιάζει την «αιτιολογημένη γνώμη» που υποβάλλει ο οργανισμός παρέμβασης στην Επιτροπή. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας στις ομάδες αυτές είναι επίσης μέλη της Ομάδας συνυπευθυνότητας σε κοινοτικά επίπεδο. Οι ομάδες αυτές δεν προβλέπονται στους κανονισμούς και σε μερικά κράτη μέλη δεν εκπροσωπείται στις ομάδες αυτές ούτε ο οργανισμός παρέμβασης ούτε το Υπουργείο Γεωργίας. Ενώ κατ' αρχήν δεν υπάρχουν αντιρρήσεις για αυτήν την διεύρυνση της αρχής της συνυπευθυνότητας, η παρέμβαση αυτών των ομάδων δεν θα έπρεπε να είναι υποκατάστατο των οργανισμών παρέμβασης που ασκούν τις αρμοδιότητές τους (όπως περιγράφεται παρακάτω στα σημεία 3.18 και 3.25) σύμφωνα με τους κανονισμούς. Γι' αυτό το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει ότι θα πρέπει να οριστεί ο ρόλος αυτών των ομάδων και να επιτευχθεί συμφωνία για τους βασικούς κανόνες της λειτουργίας τους.

Κατανομή των κεφαλαίων

3.14. Οι διαδικασίες για την κατανομή των συνολικών ποσών που ορίζονται στις ανακοινώσεις της Επιτροπής προς το Συμβούλιο ποικίλλουν ανάλογα με τα διάφορα είδη ενεργειών. Όσον αφορά τις ενέργειες προώθησης μέσα στην Κοινότητα, η Επιτροπή και η ομάδα συνυπευθυνότητας συμφώνησαν μια «κλίμακα» βάσει της οποίας κατανέμονται τα κεφάλαια σε κάθε κράτος μέλος ανάλογα με το ποσοστό πληθυσμού, κατανάλωσης και παραγωγής γάλακτος που αντιπροσωπεύει στο σύνολο της Κοινότητας. Σχετικά με τα μέτρα βελτίωσης της ποιότητας του γάλακτος χρησιμοποιείται μια προσαρμοσμένη μορφή της κλίμακας, στην οποία δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην Ιταλία, την Ιρλανδία και την Ελλάδα, όπου τα προβλήματα όσον αφορά την ποιότητα του γάλακτος είναι μεγαλύτερα. Σχετικά με τις λοιπές ενέργειες, η Επιτροπή επιδιώκει να κατανέμει τα κεφάλαια σε κοινοτική βάση σε συνεννόηση με την ομάδα συνυπευθυνότητας, σύμφωνα με συγκεκριμένα κριτήρια επιλογής που συμφωνούνται για κάθε κανονισμό, ενώ επιδιώκεται συγχρόνως «αρμονική κατανομή» (11) μεταξύ των κρατών μελών. Κατά συνέπεια, σημαντικό μέρος του συστήματος συμβάσεων αποτελεί η εξασφάλιση ότι κάθε κράτος μέλος λαμβάνει αυτό το οποίο θεωρείται ότι αποτελεί το «δίκαιο μερίδιό του».

3.15. Οι υποβάλλοντες αίτηση για τη σύναψη συμβάσεων δυνάμει των διαφόρων κανονισμών καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα οργανώσεων και εταιρειών του δημόσιου, ημιδημόσιου και ιδιωτικού τομέα που έχουν σχέση με το γαλακτοκομικό τομέα. Είναι αναπόφευκτο, δεδομένου ότι η βιομηχανία αναμιγνύεται στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, να εμπλέκονται οι ενδεχόμενοι δικαιούχοι, και στο εθνικό και το κοινοτικό επίπεδο, εκφέροντας γνώμη για το ποιές προτάσεις για σύμβαση πρέπει να γίνουν δεκτές ή να απορριφθούν.

3.16. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο εξασφαλίζοντας αφενός ότι οι συμβάσεις που εγκρίνονται, τόσο λαμβανόμενες μεμονωμένα όσο και στο σύνολό τους, αντανακλούν μάλλον κοινοτικές προτεραιότητες παρά μόνο εθνικές, και, αφετέρου, ότι οι προτάσεις των αιτούντων επανεξετάζονται κατά τρόπο αντικειμενικό.

Διαδικασία ανάθεσης συμβάσεων

3.17. Κατά κανόνα, στις περιπτώσεις που χρησιμοποιούνται κρατικά κεφάλαια για τη χρηματοδότηση συμβάσεων, η διαδικασία βάσει της οποίας ανατίθενται οι συμβάσεις είναι επίσης σημαντική για την εξασφάλιση αντικειμενικότητας και της καλύτερης δυνατής χρησιμοποίησης αυτών των κεφαλαίων. Η πρόσκληση για την υποβολή προσφορών και η προκήρυξη μειοδοτικών διαγωνισμών, όπως προβλέπεται για τα κοινοτικά όργανα στα άρθρα 50 μέχρι 58 του δημοσιονομικού κανονισμού, και στο άρθρο 94, παραγράφους 4 και 5 για τις συμβάσεις στον τομέα της έρευνας, αποτελούν σημαντικό συστατικό στοιχείο αυτής της διαδικασίας.

3.18. Η διαδικασία για τις συμβάσεις συνυπευθυνότητας έχει σε γενικές γραμμές ως εξής:

(α) η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα κανονισμούς με τους οποίους ζητείται η υποβολή προτάσεων σχετικά με κάθε είδος ενέργειας.

(β) οι προτάσεις αποστέλλονται από τους αιτούντες στον οργανισμό παρέμβασης, ο οποίος ελέγχει κατά πόσο είναι σύμφωνες προς τους κανονισμούς και καταρτίζει «αιτιολογημένη γνώμη» σχετικά με την πρόταση: στο έργο αυτό ο οργανισμός έχει βοηθηθεί σημαντικά από τις εθνικές ομάδες συνυπευθυνότητας.

(γ) ο οργανισμός διαβιβάζει τις προτάσεις και τις αιτιολογημένες γνώμες στην Επιτροπή, η οποία τις επανεξετάζει και τις υποβάλλει στην ομάδα συνυπευθυνότητας. Η ομάδα γνωμοδοτεί σχετικά με το ποιές προτάσεις πρέπει να γίνουν δεκτές ή να απορριφθούν, αυτή δε η γνωμοδότηση διαβιβάζεται στην επιτροπή διαχείρισης.

(δ) η Επιτροπή εγκρίνει τυπικά τον κατάλογο των προτάσεων που έχουν γίνει δεκτές ή έχουν απορριφθεί, και κατόπιν συνάπτονται οι συμβάσεις, στο όνομα της Επιτροπής (βλ. σημείο 3.35).

3.19. Επομένως, το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι ότι η Επιτροπή δεσμεύεται νομικά ως προς τη σύμβαση χωρίς να έχει ακολουθήσει τις κανονικές διαδικασίες προκήρυξης δημόσιου μειοδοτικού διαγωνισμού ή πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών όπως προβλέπεται στο δημοσιονομικό κανονισμό - και όπως τονίστηκε στο σημείο 3.2, παρ. (β), χωρίς την έγκριση του δημοσιονομικού ελεγκτή σχετικά με τους όρους των διαφόρων συμβάσεων. Η διαδικασία που περιγράφεται παραπάνω είναι χαρακτηριστική για τις συμβάσεις συνυπευθυνότητας.

3.20. Σχετικά με τις ενέργειες που αφορούν την έρευνα, τη βελτίωση της ποιότητας του γάλακτος και την προώθηση εκτός Κοινότητας, υπάρχουν κατά κανόνα περισσότερες προτάσεις από τα διαθέσιμα κεφάλαια,και έτσι υπάρχει στην περίπτωση αυτή κάποιο στοιχείο επιλογής. Εντούτοις, όσον αφορά την προώθηση στο εσωτερικό της Κοινότητας, η κατάσταση είναι διαφορετική. Με τα μέτρα αυτά επιτυγχάνεται εθνικός συντονισμός σε μεγάλο βαθμό σχετικά με τις ενέργειες που θα πραγματοποιηθούν, και τα ποσά που είναι διαθέσιμα είναι γνωστά εκ των προτέρων από την «κλίμακα» χορήγησης. Έτσι, αρκετά κράτη μέλη υποβάλλουν μόνο μια πρόταση προερχόμενη από μία κεντρική οργάνωση, στην οποία περιλαμβάνονται τα ονόματα των κύριων υπεργολάβων οι οποίοι πραγματοποιούν τις ενέργειες διαφήμισης και προώθησης για λογαριασμό του. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι προτάσεις που υποβάλλονται γίνονται δεκτές σχεδόν χωρίς τροποποίηση. Κι αυτή η διαδικασία δεν συνεπάγεται επίσης διαγωνισμό: αντικατοπτρίζει μάλλον την κατάσταση κατά την οποία οι ενέργειες αυτές συνίστανται στην ουσία σε εθνικά προγράμματα προώθησης που επιδοτούνται από κοινοτικά κεφάλαια. Η Επιτροπή δεν έχει άλλο περιθώριο επιλογής παρά να χρηματοδοτεί τις προτάσεις στην ουσία στην μορφή που υποβάλλονται, μέχρι το ποσό που χορηγείται σε κάθε κράτος μέλος.

3.21. Επιπλέον, έχοντας υπόψη ότι στη διαδικασία λήψης αποφάσεων εμπλέκεται στενά η βιομηχανία (συμπεριλαμβανομένων των ενδεχόμενων δικαιούχων), αυτές οι διαδικασίες δεν φαίνεται να παρέχουν επαρκή εγγύηση για αντικειμενικότητα και για την καλύτερη δυνατή χρησιμοποίηση των κοινοτικών κεφαλαίων. Γι' αυτό πρέπει να επανεξεταστούν.

Συστήματα και διαδικασίες για τη διαχείριση των συμβάσεων συνυπευθυνότητας

Σύστημα διττής διαχείρισης

3.22. Όπως τονίστηκε παραπάνω, η κατανομή της ευθύνης για τη διαχείριση και τον έλεγχο των ενεργειών που εκτελούνται στα πλαίσια συμβάσεων διαφέρει αισθητά από τις κανονικές ρυθμίσεις για τη διαχείριση των δαπανών του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις, όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 729/70 και στον τίτλο VΙΙΙ του δημοσιονομικού κανονισμού. Δυνάμει των κανονικών ρυθμίσεων, η καθημερινή εκτέλεση και διαχείριση των μέτρων παρέμβασης στην αγορά ανατίθεται στους οργανισμούς παρέμβασης του κράτους μέλους: όσον αφορά τις ενέργειες στα πλαίσια συμβάσεων συνυπευθυνότητας, η ευθύνη της άμεσης διαχείρισης κατανέμεται μεταξύ της Επιτροπής και των οργανισμών παρέμβασης.

3.23. Στις περιπτώσεις που η ευθύνη διαχείρισης μοιράζεται ή κατανέμεται μπορεί εύκολα να προκύψουν δυσχέρειες, γι' αυτό είναι σημαντικό να καθορίζονται οι αντίστοιχοι ρόλοι όσο το δυνατό σαφέστερα και να γίνονται πλήρως κατανοητοί από όλους τους ενδιαφερόμενους. Αυτό συμβαίνει ιδίως όταν οι διαδικασίες δεν είναι οι κανονικές διαδικασίες στις οποίες έχουν συνηθίσει οι συμβαλλόμενοι. Το σύστημα που εφαρμόζεται πρέπει να παρακολουθείται ενδελεχώς ώστε να εντοπίζονται και να θεραπεύονται οι αδυναμίες.

3.24. Οι διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται και οι αρμοδιότητες της Επιτροπής και των οργανισμών παρέμβασης ορίζονται στους επιμέρους κανονισμούς. Οι κανονισμοί αυτοί συμπληρώνονται με έγγραφα εργασίας που καταρτίζει η Επιτροπή, σε συνεννόηση με την ομάδα συνυπευθυνότητας, τα οποία καλύπτουν θέματα όπως η επιλογή των κριτηρίων που πρέπει να εφαρμόζονται κατά την επιλογή των προτάσεων που θα χρηματοδοτηθούν δυνάμει των επιμέρους κανονισμών, και οι μέγιστοι συντελεστές απόδοσης για έξοδα του ερευνητικού προσωπικού, έξοδα ταξιδιού και λοιπά.

3.25. Στο σημείο 3.18 παραπάνω αναφέρεται η τρέ-χουσα διαδικασία μέχρι το σημείο κατά το οποίο η Επιτροπή εγκρίνει τον κατάλογο των προτάσεων που γίνονται δεκτές ή απορρίπτονται. Μετά απ' αυτό:

(α) ο οργανισμός παρέμβασης συνάπτει και υπογράφει τις συμβάσεις για λογαριασμό και στο όνομα της Επιτροπής, χρησιμοποιώντας τα τυποποιημένα έντυπα που του παρέχει η Επιτροπή: πριν από το 1983 η Επιτροπή υπέγραφε απ' ευθείας τις συμβάσεις.

(β) ο οργανισμός παρέμβασης παρακολουθεί και διαχειρίζεται την εκτέλεση της σύμβασης, πραγματοποιώντας ενδιαμέσως επισκέψεις ελέγχου και καταβάλλοντας δόσεις για το ποσό της σύμβασης έναντι εγγυήσεων που κατατίθενται κατά τρόπο αναγνωρισμένο: κάθε τροποποίηση σύμβασης πρέπει να εγκρίνεται από την Επιτροπή, η οποία ασχολείται επίσης με τα ερωτήματα που υποβάλλουν οι οργανισμοί σχετικά με τις μεμονωμένες συμβάσεις.

(γ) κατά τη λήξη της σύμβασης, μετά την υποβολή της τελικής έκθεσης, ο οργανισμός παρέμβασης ελέγχει το περιεχόμενο της έκθεσης και εξετάζει κατά πόσο έχουν τηρηθεί οι όροι της σύμβασης, και αν ικανοποιηθεί, προβαίνει στην τελική πληρωμή και αποδεσμεύει τις εγγυήσεις: ο οργανισμός αποστέλλει στην Επιτροπή ένα πιστοποιητικό σχετικά με την εκτέλεση της σύμβασης μαζί με αντίγραφο της έκθεσης.

3.26. Το 1981, μετά από έκθεση που συνέταξε ο δημοσιονομικός ελεγκτής για τη διαχείριση των μέτρων συνυπευθυνότητας, και πάλι κατά το 1983, πραγματοποιήθηκαν μεταβολές στην κατανομή των αρμοδιοτήτων βάσει την πείρας που αποκτήθηκε. Σκοπό της ενέργειας αυτής αποτελούσε η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών με την ανάθεση μεγαλύτερου μέρους της λεπτομερούς διαχείρισης στο προσωπικό των διαφόρων οργανισμών παρέμβασης στα κράτη μέλη.

3.27. Παρόλ' αυτά, το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε ότι το σύστημα διττής διαχείρισης εμφανίζει ακόμη πολλές αδυναμίες οι οποίες περιγράφονται στις παρακάτω παραγράφους.

Διαφορετικοί τρόποι εφαρμογής των κανονισμών

3.28. Στους κανονισμούς προβλεπόταν, από το 1981, ότι οι οργανισμοί «μεριμνούν για την τήρηση των συμφωνηθέντων όρων με επιτόπιους ελέγχους» (12). Το γεγονός αυτά, αν ληφθεί υπόψη μαζί μα τις διατάξεις για ενδεχόμενη αναβολή της καταβολής δόσεων (13) συνεπάγεται αναμφισβήτητα ότι είναι αναγκαίο να διενεργούνται έλεγχοι επιτόπου σε ενδιάμεσα στάδια της σύμβασης. Εντούτοις, το Συνέδριο διαπίστωσε ότι σε ένα κράτος μέλος δεν γινόταν κανένας ενδιάμεσος έλεγχος επιτόπου, ενώ σε ένα άλλο κράτος μέλος πραγματοποιείται τουλάχιστον μια ενδιάμεση επίσκεψη ανά σύμβαση και πράγματι σε ένα τρίτο κράτος μέλος πραγματοποιούνται επισκέψεις ενδιαμέσως όποτε θεωρείται αναγκαίο.

3.29. Μολονότι οι κανονισμοί προβλέπουν ότι οι οργανισμοί παρέμβασης πρέπει να ελέγχουν όλες τις λεπτομέρειες στην τελική έκθεση του εργολήπτη, ορισμένοι οργανισμοί έκριναν εσφαλμένα ότι ήταν αρμόδιοι να ελέγχουν την οικονομική πλευρά και το κατά πόσο τηρήθηκαν οι όροι, αφήνοντας στην Επιτροπή τη φροντίδα για την εξέταση των αποτελεσμάτων των μέτρων. Πράγματι, ορισμένοι, απ' αυτούς περίμεναν πρώτα να πάρουν επιστολή από την Επιτροπή στην οποία να αναφέρεται ότι δεν είχε να διατυπώσει παρατηρήσεις σχετικά με το τεχνικό μέρος της έκθεσης προτού πραγματοποιήσουν τις τελικές πληρωμές και αποδεσμεύσουν τις εγγυήσεις, μολονότι αυτό δεν προβλεπόταν στους κανονισμούς. Δυστυχώς, λόγω του ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν διέθεταν επαρκή μέσα ώστε να μπορούν να εξετάζουν εμπεριστατωμένα όλες τις εκθέσεις για τα αποτελέσματα των μέτρων, υπάρχουν εκθέσεις εργοληπτών που δεν εξετάστηκαν λεπτομερώς ούτε από τον οργανισμό παρέμβασης ούτε από την Επιτροπή.

3.30. Η Επιτροπή έστειλε, τον Ιανουάριο του 1985, έγγραφο στους οργανισμούς παρέμβασης υπενθυμίζοντάς τους ότι οφείλουν να εξετάζουν και το οικονομικό και το τεχνικό μέρος των εκθέσεων, και ότι οι ενέργειες πρέπει να περατώνονται όταν αυτοί το θελήσουν. Το Συνέδριο είναι της γνώμης, μολονότι βλέπει την ενέργεια αυτή με ικανοποίηση, ότι ένα τέτοιο έγγραφο θα έπρεπε να είχε σταλεί πολύ νωρίτερα.

Λεπτομερείς κατευθυντήριες γραμμές

3.31. Οι περιγραφές των διαδικασιών που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς, οι οποίες συμπληρώνονται με τα διάφορα έγγραφα εργασίας που εκδίδονται από την Επιτροπή, δεν παρέχουν ένα αρκετά λεπτομερές και πλήρες σύνολο κατευθυντήριων γραμμών λειτουργίας για τους οργανισμούς παρέμβασης. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές θα έπρεπε να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

(a) ορισμούς σχετικά με το τι απαιτείται στις προτάσεις στα σημεία «αναλυτική κατάσταση των αναμενόμε-νων αποτελεσμάτων», «ανάλυση των εξόδων» και «αντίστοιχο πρόγραμμα χρηματοδότησης» (14): μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί στους εργολήπτες οδηγίες και πολλές από τις προτάσεις που εξετάστηκαν δεν παρείχαν επαρκή στοιχεία κάτω απ' αυτούς τους τίτλους.

(β) το βάθος και την έκταση της εκτίμησης των προτάσεων την οποία πρέπει να πραγματοποιούν οι οργανισμοί παρέμβασης ώστε να μην αναγκάζεται η Επιτροπή, όπως πράττει επί του παρόντος, να προβαίνει σε δεύτερη εκτίμηση όταν της υποβάλλονται οι προτάσεις.

(γ) τις διαδικασίες που απορρέουν, π.χ., από το άρθρο 7, παρ. 1, εδάφιο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 326/81 της 6ης Φεβρουαρίου 1981, προκειμένου να ελέγχεται κατά πόσο οι αιτήσεις για δόσεις αιτιολογούνται από την κατάσταση προόδου των εργασιών.

(δ) το βάθος και την έκταση των ενδιάμεσων επισκέψεων ελέγχου και των τελικών επαληθεύσεων, ενδεχομέ-νως με τυποποιημένα προγράμματα ελέγχου: τέτοια ελεγκτικά μέσα είναι εφαρμόσιμα και χρήσιμα προκειμένου να πραγματοποιούνται οι επισκέψεις αυτές με συνέπεια.

(ε) τα βασικά έγγραφα τα οποία πρέπει να τηρούνται στο φάκελο ως απόδειξη ότι έχουν διεξαχθεί οι απαιτούμενοι έλεγχοι σε κάθε στάδιο της σύμβασης, από την αρχική εκτίμηση της πρότασης μέχρι τον τελικό έλεγχο: ο έλεγχος απέδειξε ότι υπάρχει έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων ιδίως όσον αφορά την εκτίμηση των προτάσεων, τόσο στους φακέλους της Επιτροπής όσο και στους φακέλους των οργανισμών παρέμβασης.

3.32. Επιπλέον, κάθε κριτήριο επιλογής που εγκρίνεται από την ομάδα συνυπευθυνότητας και την Επιτροπή, το οποίο περιλαμβάνει θέματα όπως τα επιτρεπόμενα έξοδα, θα έπρεπε να γνωστοποιείται επίσημα στους εργολήπτες ώστε να μπορούν να καταρτίζουν προτάσεις και να εκτελούν συμβάσεις με πλήρη επίγνωση των όρων.

3.33. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής οι οποίες φέρουν την ευθύνη της διαχείρισης των μέτρων οφείλουν να εξασφαλίζουν ότι οι οργανισμοί παρέμβασης ασκούν τα καθήκονται και εφαρμόζουν κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο τις διαδικασίες διαχείρισης και ελέγχου όπως αναμένει απ' αυτούς η Επιτροπή και απαιτείται από τους κανονισμούς. Δεν αρκεί για την Επιτροπή να στηρίζεται στη διαδικασία εκκαθάρισης των λογαριασμών ή στους ελέγχους τους οποίους πραγματοποιεί ο δημοσιονομικός ελεγκτής σχετικά με το θέμα αυτό.

Πολύ λεπτομερής παρέμβαση της Επιτροπής

3.34. Οι ελεγκτές του Συνεδρίου διαπίστωσαν με έκπληξη το επίπεδο των λεπτομερειών στις οποίες εξακολουθούν να υπεισέρχονται οι υπάλληλοι της Επιτροπής σχετικά με τις μεμονωμένες προτάσεις και συμβάσεις, παρά τις προσπάθειες να ανατεθούν όλο και περισσότερα καθήκοντα στους οργανισμούς παρέμβασης. Για παράδειγμα, μολονότι οι οργανισμοί παρέμβασης εξουσιοδοτήθηκαν το 1983 να υπογράφουν συμβάσεις, το πράττουν στο όνομα και για λογαριασμό της Επιτροπής, έτσι ώστε όλες οι τροποποιήσεις στις διάφορες συμβάσεις πρέπει να εγκρίνονται τυπικά από την Επιτροπή.

3.35. Από το 1983 οι κανονισμοί ορίζουν σχετικά με την υπογραφή συμβάσεων τα εξής: «Οι αρμόδιοι οργανισμοί (δηλ. οι οργανισμοί παρέμβασης) συνάπτουν με τους ενδιαφερόμενους... τις συμβάσεις για την εκτέλεση των επιλεγόμενων ενεργειών» (15). Αυτό συνεπάγεται ότι αντισυμβαλλόμενος πρέπει να είναι μάλλον ο οργανισμός παρά η Επιτροπή -αυτή δε είναι η γνώμη τουλάχιστον ενός οργανισμού παρέμβασης. Με το να ανατίθεται στον οργανισμό να υπογράφει στο όνομα και για λογαριασμό της Επιτροπής ανοίγεται ο δρόμος για ενδεχόμενη σύγχυση, όχι μόνο κατά τον προσδιορισμό του ποιος ακριβώς φέρει την ευθύνη της διαχείρισης σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ της Επιτροπής και του οργανισμού παρέμβασης, αλλά και για τον εργολήπτη, ο οποίος βρίσκεται πράγματι αντιμέτωπος με δύο συμβαλλόμενους.

3.36. Η ενασχόληση αυτή με τις λεπτομέρειες μειώνει το διαθέσιμο χρόνο για την αντιμετώπιση των θεμάτων γενικής διαχείρισης, και το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι η Επιτροπή πρέπει να μπορεί να εξασφαλίζει ότι αυτές οι ενέργειες στα πλαίσια συμβάσεων αντικατοπτρίζουν τα συμφέροντα της κοινοτικής πολιτικής, χωρίς να αναμιγνύεται η ίδια με λεπτομέρειες της καθημερινής διαχείρισης σχετικά με τις διάφορες συμβάσεις.

Επανεκτέλεση της εργασίας

3.37. Με το σύστημα που περιγράφεται παραπάνω είναι αναπόφευκτο να επαναλαμβάνεται η ίδια εργασία και να σημειώνονται καθυστερήσεις κατά την επεξεργασία των εγγράφων. Ακριβώς για το λόγο αυτό έγιναν οι αλλαγές κατά το 1983, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση η Επιτροπή διαπίστωσε, για παράδειγμα, ότι εξακολουθεί να είναι αναγκαίο να προβαίνει σε εκτίμηση κάθε πρότασης χωριστά κατά τον ίδιο περίπου τρόπο όπως και προηγουμένως, καθώς και να ζητά πρόσθετα πληροφοριακά στοιχεία από τους αιτούντες, τα οποία, βάσει των νέων κανόνων, θα έπρεπε να τα έχουν λάβει οι οργανισμοί παρέμβασης.

Συμπεράσματα σχετικά με το σύστημα διττής διαχείρισης

3.38. Ορισμένες από τις αδυναμίες και τις ανεπάρκειες που περιγράφονται παραπάνω μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη διασάφηση των κανονισμών και με την κατάρτιση λεπτομερών κατευθυντήριων γραμμών και ορισμένων τυποποιημένων διαδικασιών. Επίσης, οι κατάλληλες διαδικασίες διαχείρισης που καθιερώνονται σ' ένα κράτος μέλος μπορούν να μεταφέρονται στα άλλα κράτη μέλη αν οι υπάλληλοι των ενδιαφερόμενων οργανισμών πραγματοποιούν περιοδικές συναντήσεις, από κοινού με τους αρμόδιους υπαλλήλους της Επιτροπής, προκειμένου να ανταλλάσσουν εμπειρίες και να επιλύουν τις κοινές δυσχέρειες.

3.39. Εντούτοις, το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι είναι βασικότερο να μην αναμιγνύεται η Επιτροπή στην άμεση διαχείριση αυτής της δαπάνης. Το κανονιστικό πλαίσιο δεν προσφέρεται για την πρακτική αυτή, και στην περίπτωση που οι αρμοδιότητες κατανέμονται, όπως συμβαίνει γι' αυτές τις συμβάσεις, είναι αναπόφευκτο να αντιμετωπίζονται δυσχέρειες. Γι' αυτό, η Επιτροπή θα έπρεπε να εξετάσει το ενδεχόμενο εναλλακτικών ρυθμίσεων, σύμφωνα με τις οποίες ολόκληρη η ευθύνη για τη διαχείριση των συμβάσεων θα μεταβιβαζόταν στους οργανισμούς παρέμβασης, μέσα στα πλαίσια των προτεραιοτήτων και των κριτηρίων που θα αποφασίζονταν σε κοινοτική βάση. Ο ρόλος της Επιτροπής θα έπρεπε να συνίσταται στη γενική παρακολούθηση και εποπτεία του τρόπου με τον οποίο ασκούν τα καθήκοντά τους οι οργανισμοί παρέμβασης.

Χρησιμοποίηση των κεφαλαίων και κλιμάκωση των πληρωμών

3.40. Από την ανάλυση των πληρωμών τις οποίες πραγματοποίησαν οι οργανισμοί παρέμβασης σε εργολήπτες δυνάμει των διαφόρων κανονισμών, όπως παρουσιάζεται στους πίνακες 3 και 4 του παραρτήματος Ι, προκύπτει ότι:

(α) δεν είναι ασύνηθες να κλιμακώνονται οι πληρωμές σε τρία ή ακόμη και σε τέσσερα χρόνια για τις μονοετείς συμβάσεις προώθησης μέσα στην Κοινότητα, και σε πέντε ή περισσότερα χρόνια για τις λοιπές ενέργειες στα πλαίσια συμβάσεων, η διάρκεια των οποίων είναι κατά γενικό κανόνα διετής: στα τέλη του 1984 υπήρχαν ακόμη ορισμένες συμβάσεις εκκρεμείς βάσει κανονισμών που είχαν εκδοθεί το 1979.

(β) το ποσοστό χρησιμοποίησης των κοινοτικών συνεισφορών ποικίλλει ανάλογα με το είδος της ενέργειας: επιτυγχάνονται πολύ υψηλά ποσοστά χρησιμοποίησης με τις συμβάσεις προώθησης μέσα στην Κοινότητα (μέχρι 100 %), μετά τις οποίες ακολουθούν αμέσως οι ενέργειες για τη βελτίωση της ποιότητας του γάλακτος (90 P100 %): υπάρχει μεγαλύτερο άνοιγμα για έρευνες μέσα Κοινότητα (80 P100 %) και μερικά χαμηλά ποσοστά χρησιμοποίησης για τις ενέργειες έξω από την Κοινότητα (μέχρι 50 % και παρακάτω).

(γ) υπάρχουν ορισμένες αποκλίσεις (i) όσον αφορά την κλιμάκωση των πληρωμών και (ii) όσον αφορά τη διαμόρφωση του ποσοστού χρησιμοποίησης μεταξύ των κρατών μελών.

3.41. Απ' ό,τι γνωρίζει το Συνέδριο, η Επιτροπή δεν πραγματοποίησε συστηματική ανάλυση αυτών των στοιχείων σχετικά με πληρωμές προκειμένου να εντοπίσει τους λόγους για τις παραπάνω αποκλίσεις, οι οποίες έχουν εν μέρει άμεση σχέση με αδυναμίες και ανεπάρκειες των διαδικασιών διαχείρισης. Μια τέτοια ανάλυση θα έπρεπε να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της γενικής δραστηριότητας διαχείρισης των υπηρεσιών της Επιτροπής σ' αυτό τον τομέα.

Διαδικασίες εκτίμησης και απολογισμού

Απολογισμός

3.42. Οι μόνες εκθέσεις τις οποίες καταρτίζει η Επιτροπή σχετικά με την εκτέλεση των ενεργειών είναι οι εξής:

(α) ανακοινώσεις προς το Συμβούλιο σχετικά με το πρόγραμμα για την επόμενη γαλακτοκομική περίοδο.

(β) τελικές εκθέσεις μετά την περάτωση των ενεργειών στα πλαίσια κάθε κανονισμού.

Τα πρώτα απ' αυτά τα έγγραφα είναι πολύ γενικά και παρουσιάζουν τη γενική πρόοδο ως βάση για το προτεινόμενο πρόγραμμα.

3.43. Οι τελικές εκθέσεις σχετικά με κάθε κανονισμό καταρτίζονται από την Επιτροπή, κυρίως για την ομάδα συνυπευθυνότητας και την επιτροπή διαχείρισης. Δεν υποβάλλονται στο Συμβούλιο. Μέχρι σήμερα έχουν καταρτιστεί εκθέσεις σχετικά με ένδεκα κανονισμούς, μέχρι τον κανονισμό αριθ. 1079/81. Οι πρώτες εκθέσεις συνίσταντο σε σύντομες ανακεφαλαιώσεις, οι τελευταίες όμως είναι λεπτομερέστερες και παρέχουν χρήσιμη περιγραφή των γεγονότων. Παρόλ' αυτά δεν περιέχουν εκτενή περίληψη της δημοσιονομικής εκτέλεσης των κανονισμών, πραγματοποιώντας σύγκριση των ποσών που χορηγήθηκαν και εγκρίθηκαν κατά κράτος μέλος με τα ποσά που πράγματι δαπανήθηκαν. Το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι ένα σημαντικό μέρος κάθε έκθεσης σχετικά με το αποτέλεσμα και τη διαχείριση των ενεργειών που χρηματοδοτούνται από κοινοτικά κεφάλαια θα έπρεπε να περιλαμβάνει συγκρίσεις της πραγματικής δαπάνης με τα ποσά που εγκρίθηκαν για τις ενέργειες.

Διαδικασία εκτίμησης των ενεργειών στα πλαίσια συμβάσεων

3.44. Τα σημεία 3.22 μέχρι 3.41 αφορούσαν την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών διαχείρισης και ελέγχου. Η εκτίμηση της ίδιας της Επιτροπής σχετικά με τις διαδικασίες αυτές περιορίστηκε σε εξέταση που πραγματοποίησε ο δημοσιονομικός ελεγκτής, για την οποία συντάχθηκε έκθεση προς την Επιτροπή στα τέλη του 1980, και σε μια εσωτερική επισκόπηση η οποία περιλάμβανε διαβούλευση με την ομάδα συνυπευθυνότητας και την επιτροπή διαχείρισης κατά το 1982. Και στις δύο περιπτώσεις ακολούθησαν τροποποιήσεις των κανονισμών. Μεμονωμένα θέματα σχετικά με συγκεκριμένα κράτη μέλη, τα οποία έθιξε ο δημοσιονομικός ελεγκτής, παρακολουθούνται κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης των λογαριασμών.

3.45. Μέχρι το 1985 δεν είχε πραγματοποιηθεί συστηματική εκτίμηση της καθολικής αποτελεσματικότητας των μέτρων για την προώθηση της διεύρυνσης των αγορών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ούτε έγιναν συγκεκριμένες εκτιμήσεις των κανονισμών που εμπίπτουν σε μία από τις τέσσερις κατηγορίες, προώθηση μέσα στην Κοινότητα, προώθηση έξω από την Κοινότητα, έρευνα ή βελτίωση της ποιότητας του γάλακτος. Στις τελικές εκθέσεις που αναφέρονται στο σημείο 3.42 συνοψίζονται τα αποτελέσματα τα οποία αναφέρουν οι εργολήπτες, αυτό όμως δεν αποτελεί εκτίμηση. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εκθέσεις των εργοληπτών παρέχουν ανεπαρκείς αναφορές των αποτελεσμάτων. Κατά το 1984, σε μια προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας των αποτελεσμάτων τα οποία αναφέρονταν σχετικά με την προώθηση μέσα στην Κοινότητα, η Επιτροπή προέβλεψε να δαπανηθεί μέχρι το 5 % του ποσού της σύμβασης σε έρευνες της αγοράς προκειμένου να εξακριβωθεί η αποτελεσματικότητα των ενεργειών που έχουν αναληφθεί (16).

3.46. Εντούτοις, στο τέλος του 1984 η Επιτροπή, στην ένατη ανακοίνωση στο Συμβούλιο σχετικά με το πρόγραμμα για τη χρησιμοποίηση κεφαλαίων εισφοράς συνυπευθυνότητας για τη γαλακτοκομική περίοδο 1985/86 (17), πρότεινε να χορηγηθούν 2,5 εκατ. ΕCU για την πραγματοποίηση ευρύτερης εκτίμησης της αποτελεσματικότητας των διαφόρων ενεργειών για την αύξηση της κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων στην Κοινότητα, ιδίως του βουτύρου. Οι εκθέσεις που προέκυψαν από την εργασία αυτή οριστικοποιήθηκαν κατά το δεύτερο εξάμηνο του 1985, μετά την ολοκλήρωσή του ελέγχου του Συνεδρίου. Οι εκτιμήσεις ενεργειών όπως οι παρούσες θα έπρεπε να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας διαχείρισης και θα μπορούσαν πράγματι να διεξάγονται αποτελεσματικότερα από ειδική ομάδα εκτίμησης μέσα στην Επιτροπή.

3.47. Επειδή τα αποτελέσματα της εκτίμησης που είχε αναλάβει η Επιτροπή το 1985 δεν ήταν διαθέσιμα κατά τη διάρκεια του ελέγχου, το Συνέδριο το ίδιο ανέλαβε μια μελέτη βασισμένη σε στοιχεία της ΕURΟSΤΑΤ και στον έλεγχο μεμονωμένων συμβάσεων. Τα αποτελέσματα εμφανίζονται παρακάτω.

Αποτελεσματικότητα των μέτρων

3.48. Σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού αριθ. 1079/77 τα ειδικά μέτρα που χρηματοδοτούνται από το προϊόν της εισφοράς συνυπευθυνότητας αποσκοπούν συνολικά στο να προαγάγουν την διεύρυνση των αγορών. Οι κανονισμοί της Επιτροπής που εκθέτουν καθένα από τα μέτρα δεν προσδιορίζουν επακριβέστερα τους στόχους. Μερικά μέτρα αποσκοπούν σε μια αμεσότερη επίδραση στην διεύρυνση των αγορών απ' ό,τι άλλα: έτσι, μπορεί να αναμένεται ότι η διαφήμιση και η προώθηση θα επηρεάσουν την κατανάλωση γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων κατά αμεσότερο τρόπο απ' ό,τι τα μέτρα που αφορούν την έρευνα για νέα προϊόντα ή τα μέτρα για τη βελτίωση της ποιότητας του γάλακτος.

3.49. Στην κατανάλωση του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εκτός από τα μέτρα που εξετάζονται, επιδρούν πολλοί παράγοντες. Ιδιαίτερα, σημαντική επίδραση έχουν τα εξής:

(α) η τιμή, ιδίως το πώς μεταβάλλονται οι τιμές σε σχέση με εκείνες των ανταγωνιστικών αγαθών (π.χ. βούτυρο και μαργαρίνη).

(β) η αντιμετώπιση του παράγοντα υγεία.

(γ) οι αλλαγές στις προτιμήσεις. η στάση των καταναλωτών.

(δ) η προώθηση των ανταγωνιστικών αγαθών. και πάλι παράδειγμα το βούτυρο και η μαργαρίνη.

Είναι δύσκολο να απομονώσει κανείς τις επιπτώσεις που έχουν οι διάφοροι παράγοντες, αυτό δε απαιτεί χρήση προηγμένων μεθόδων στατιστικής και οικονομετρίας. Προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση έχουν καταβληθεί από μερικούς εργολήπτες σε σχέση με συγκεκριμένες ενέργειες προώθησης, πράγμα που θα ενισχυθεί και από το ότι στον κανονισμό αριθ. 2252/84 έχει περιληφθεί διάταξη για έρευνες της αγοράς προκειμένου να μετρηθεί η αποτελεσματικότητα των μεμονωμένων μέτρων.

3.50. Στις επόμενες παραγράφους παρατίθενται μερικές γενικές παρατηρήσεις.

Τάσεις της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων 1972-83

3.51. Σαν πρώτο γενικό βήμα στην προσπάθεια εξέτασης της αποτελεσματικότητας των μέτρων μπορούν να μελετηθούν οι τάσεις που παρουσιάζει η κατανάλωση γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων μέσα στην Κοινοτήτα. Τα διαγράμματα 1 μέχρι 5 του παραρτήματος ΙΙ δίνουν στοιχεία για την περίοδο 1972-83 για τα κυριότερα είδη γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων. Δείχνουν τις τάσεις τόσο πριν όσο και μετά την εισαγωγή των μέτρων το 1978, ώστε να φανεί εάν από τότε έχουν υπάρξει σημαντικές μεταβολές. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τυχόν παρατηρούμενες μεταβολές δεν σημαίνουν κατ' ανάγκη ότι ανάμεσα στα μέτρα και τις μεταβολές υπάρχει σχέση αιτίου και αιτιατού.

3.52. Οι κυριότερες παρατηρήσεις που προκύπτουν από αυτά τα στοιχεία είναι:

(α) δεν έχει υπάρξει γενικά αύξηση στην κατά κεφαλή κατάνάλωση γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων από την θέσπιση των μέτρων συνυπευθυνότητας το 1978.

(β) για προϊόντα όπως η κρέμα και το τυρί η ανοδική τάση που έχει παρατηρηθεί από το 1978 αποτελεί συνέχεια της αύξησης που είχε σημειωθεί από το 1972.

(γ) παρά τις εντατικές εκστρατείες προώθησης του βουτύρου: η κατά κεφαλή κατανάλωση μειώνεται συνέχεια από το 1978 σε όλα τα κράτη μέλη εκτός από την Ιρλανδία και τις Κάτω Χώρες.

(δ) δεν διαγράφονται οι ίδιες τάσεις σε όλα τα κράτη μέλη: σε μερικά όμως υπάρχει μια ελαφρά ένδειξη ότι για ορισμένα γαλακτοκομικά προϊόντα οι τάσεις ίσως έχουν σημειώσει περιθωριακή βελτίωση από το 1978, για παράδειγμα τα προϊόντα νωπού γάλακτος, το τυρί και η κρέμα στην Ο.Δ. της Γερμανίας, τη Γαλλία, τις Κάτω Χώρες, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

Προώθηση μέσα στην Κοινότητα

3.53. Σε πολλές από τις τελικές εκθέσεις για συμβάσεις με αντικείμενο την προώθηση μέσα στην Κοινότητα γίνονται μόνο ανεπαρκείς αναφορές σε επιτεύγματα, πράγμα που δεν συνεισφέρει σε μία συνολική αξιολόγηση. Από τις πιο ολοκληρωμένες εκθέσεις όμως φαίνεται καθαρά ότι μερικοί από τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την κατανάλωση είχαν συντριπτική επίπτωση κατά την περίοδο 1978-83. Έτσι, για παράδειγμα, σαν κύριοι λόγοι στους οποίους οφείλεται η μείωση των πωλήσεων νωπού γάλακτος και βουτύρου στο Ηνωμένο Βασίλειο δίνονται οι αυξήσεις στις τιμές γάλακτος και βουτύρου στη χώρα αυτή.

3.54. Η βιομηχανία πάντως υποστηρίζει με έμφαση ότι η προώθηση των γαλακτοκομικών ως είδους και η έρευνα στα επί μέρους προϊόντα είναι ενέργειες απαραίτητες για να αντισταθμίζεται η δύναμη που έχουν στην αγορά οι ανταγωνιστές, ειδικά για το βούτυρο έναντι της μαργαρίνης. Υποστηρίζεται ότι χωρίς τα μέτρα αυτά οι τάσεις που παρατηρούνται θα ήταν χειρότερες. Υπάρχουν ενδείξεις από εκθέσεις μερικών εργοληπτών ότι ενέργειες προώθησης έφεραν θετικά αποτελέσματα βραχυπρόθεσμα, χρειάζεται όμως να διατηρείται συνεχώς η προσπάθεια για αποτελέσματα διαρκείας.

3.55. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για το έαν το επίπεδο χρηματοδότησης των διαφόρων μέτρων είναι το καλύτερο δυνατό. Οι εθνικές οργανώσεις τριών κρατών μελών πληροφόρησαν το Συνέδριο ότι μεγαλύτερη σημασία από το επίπεδο χρηματοδότησης είχει ο χρόνος της χορήγησής της και η διαθεσιμότητά της. Όλοι επεσήμαναν ότι στα προγράμματά τους για την προώθηση γαλακτοκομικών είχε δημιουργηθεί από την Επιτροπή σοβαρή αναστάτωση το 1984, όταν για λόγους προϋπολογισμού η Επιτροπή για αρκετούς μήνες καθυστέρησε την απόφαση έγκρισης των καταλόγων με προτάσεις για τις ενέργειες προώθησης της περιόδου 1984/85, τους οποίους είχει ήδη εξετάσει η Ομάδα Συνυπευθυνότητας και η Επιτροπή Διαχείρισης. Από τους υποψήφιους εργολήπτες δεν μπόρεσαν όλοι να βρουν προσωρινά εναλλακτική χρηματοδότηση για τα μέτρα που είχαν προγραμματίσει, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν μεγάλα κενά στις δραστηριότητες προώθησης.

Έρευνα

3.56. Από τα κεφάλαια συνυπευθυνότητας έχουν χρηματοδοτηθεί ποικίλες ερευνητικές δραστηριότητες. Σύμφωνα με την Επιτροπή, η πείρα έχει δείξει ότι γενικά η έρευνα που αναλαμβάνεται από ιδρύματα ερευνών είναι υψηλότερου επιπέδου από εκείνη που αναλαμβάνεται από εταιρείες γαλακτοκομικών προϊόντων, και όταν τώρα δίνονται νέες συμβάσεις προτιμούνται τα πρώτα.

3.57. Η Επιτροπή έχει ενθαρρύνει την δημοσίευση εργασιών που είναι χρήσιμες, και σε κάθε κράτος μέλος έχει οριστεί ένα κεντρικό γραφείο όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συμβουλεύονται αντίτυπα των εκθέσεων. Μερικά αποτελέσματα της έρευνας, όμως, είναι περιορισμένης πρόσβασης, διότι οι εκθέσεις διατίθενται μόνο στην γλώσσα στην οποία έχουν συνταχθεί.

3.58. Δεν υπάρχουν στοιχεία για το πόσο επιτυγχάνεται με την χρήση των πορισμάτων της έρευνας η διεύρυνση των αγορών για τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Το Συνέδριο θεωρεί ότι είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί από την Επιτροπή μία αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο η έρευνα που έχει αναληφθεί από το 1978 οδήγησε σε νέα η βελτιωμένα προϊόντα και συσκευασίες που έχουν τεθεί με επιτυχία στην αγορά.

Βελτίωση της ποιότητας του γάλακτος

3.59. Οι κυριότερες ενέργειες που έγιναν κατ' εφαρμογήν των κανονισμών που αφορούν τη βελτίωση της ποιότητας του γάλακτος είναι η αγορά διαφόρων τύπων εξοπλισμού για τα εργαστήρια και τους σταθμούς ελέγχου και η διαφώτιση των παραγωγών. Στο βαθμό που τέτοια μηχανήματα έχουν εγκατασταθεί με επιτυχία και λειτουργούν, τα μέτρα αυτά υπήρξαν θετικά. Πολλές τελικές εκθέσεις παρουσιάζουν, για παράδειγμα, αποτελέσματα ελέγχων που δείχνουν βελτίωση της ποιότητας του προσφερομένου γάλακτος. Πρέπει εντούτοις να σημειωθεί ότι μερικές από τις σχετικές οργανώσεις ανακοίνωσαν στο Συνέδριο πως ένα τμήμα τουλάχιστον από τις επενδύσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τα κεφάλαια συνυπευθυνότητας θα είχαν εκτελεστεί οπωσδήποτε, αν και θα είχαν απαιτήσει περισσότερο χρόνο.

Προώθηση, τεχνική βοήθεια εκτός της Κοινότητας

3.60. Είναι ιδιαιτερα δύσκολο να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων. Κατά κανόνα οι ενέργειες περιλαμβάνουν ένα μεγάλο αριθμό αρκετά μικρών συμβάσεων που αναφέρονται σε πολύ ειδικές δραστηριότητες, όπως την προώθηση των γαλακτοκομικών προϊόντων σε υπεραγορές ή την πρόσκληση αντιπροσώπων της βιομηχανίας γαλακτοκομικών από χώρες εκτός ΕΟΚ σε εμπορικές εκθέσεις στην Κοινότητα. Στις προτάσεις, οι αναφορές στα αναμενόμενα αποτελέσματα συχνά είναι ασαφείς, και τα πραγματικά αποτελέσματα που σχετίζονται με την διεύρυνση των αγορών για τα κοινοτικά προϊόντα δεν προσδιορίζονται ποσοτικά. Δεν είναι εφικτό να απομονωθούν οι επιπτώσεις των μέτρων αυτών στον συνολικό όγκο των εξαγωγών γαλακτοκομικών προϊόντων της Κοινότητας. Θα μπορούσαν πάντως οι εργολήπτες να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια στον προσδιορισμό των συγκεκριμένων αποτελεσμάτων που επτιυγχάνονται, π.χ. πόσοι νέοι εμπορικοί αντιπρόσωποι βρέθηκαν χάρη στην συμμετοχή σε μια εμπορική έκθεση.

3.61. Οι ενέργειες εκτός της Κοινότητας είναι δυσκολότερο να ελεγχθούν με επάρκεια και εμπεριέχουν περισσότερους κινδύνους: για παράδειγμα, οι εργολήπτες μπορεί να χρειαστεί να συνεργαστούν με τοπικούς πράκτορες, των οποίων η οικονομική σταθερότητα δεν μπορεί να είναι πάντοτε εξασφαλισμένη. Επιπλέον, το σημείο 3.40 δείχνει ότι το ποσοστό χρησιμοποίησης των κεφαλαίων, για τα μέτρα αυτά είναι χαμηλότερο από τους άλλους τομείς.

3.62. Λαμβάνοντας αυτά υπόψη, καθώς και τις δυσκολίες στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων, η Επιτροπή θα έπρεπε να εξετάσει εάν υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τη συνέχισή τους υπό την παρούσα μορφή.

4. ΣΥΝΟΨΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ

Κανονικότητα και νομιμότητα

4.1. Ο τρόπος με τον οποίον εμφανίζονται στον προϋπολογισμό και εκείνος με τον οποίο γίνεται η διαχείριση των δαπανών για συμβάσεις συνυπευθυνότητας δεν είναι σύμφωνοι με τον δημοσιονομικό κανονισμό (σημεία 3.1 μέχρι 3.6).

4.2. Ο ρόλος των εθνικών ομάδων συνυπευθυνότητας θα πρέπει να διευκρινιστεί (σημεία 3.7 μέχρι 3.13).

4.3. Οι διαδικασίες για την κατανομή των κεφαλαίων και η στενή συμμετοχή των εκπροσώπων της βιομηχανίας γάλακτος στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο, συνεπάγονται σημαντικό ρόλο της Επιτροπής προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι:

(α) οι συμβάσεις που εγκρίνονται, τόσο η καθεμία ξεχωριστά όσο και όλες σαν σύνολο, αντικατοπτρίζουν τις προτεραιότητες της Κοινότητας.

(β) οι προτάσεις των αιτούντων εξετάζονται κάτα τρόπο αντικειμενικό (σημεία 3.14 μέχρι 3.16).

4.4. Οι διαδικασίες για την ανάθεση των συμβάσεων συνυπευθυνότητας δεν συμφωνούν με αυτά που προβλέπονται στο δημοσιονομικό κανονισμό, και δεν φαίνεται να παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις για αντικειμενικότητα και για την καλύτερη δυνατή χρήση των κοινοτικών κεφαλαίων: ως εκ τούτου θα πρέπει να αναθεωρηθούν (σημεία 3.17 μέχρι 3.21).

Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου

4.5. Τα συστήματα και οι διαδικασίες που απορρέουν από την κατανομή των αρμοδιοτήτων για την άμεση διαχείριση και τον έλεγχο των ενεργειών στα πλαίσια συμβάσεων έχουν ορισμένες αδυναμίες και ανεπάρκειες, κατά κύριο λόγο:

(α) υπάρχουν διάφορες ερμηνείες των σχετικών ευθυνών όπως ορίζονται στους κανονισμούς καθώς και του τι συνεπάγονται ορισμένες διατάξεις που αφορούν τον τρόπο διαχείρισης (σημεία 3.28 μέχρι 3.30).

(β) σε μερικούς τομείς δεν υπάρχουν αρκετές κατευθυντήριες γραμμές για να συνδράμουν τους οργανισμούς παρέμβασης στην άσκηση των αρμοδιοτήτων τους (σημεία 3.31 μέχρι 3.33).

(γ) η Επιτροπή ασχολείται υπέρμετρα με τις λεπτομέρειες των μεμονωμένων προτάσεων και συμβάσεων, περιορίζοντας την προσοχή που μπορεί να δώσει στην συνολική διαχείριση του προγράμματος δαπανών (σημεία 3.34 μέχρι 3.36).

(δ) ο καταμερισμός μερικών αρμοδιοτήτων και η από κοινού άσκηση άλλων μπορεί να οδηγήσουν σε επανάληψη της ίδιας εργασίας και σε καθυστερήσεις στη διεκπεραίωση εγγράφων (σημείο 3.37).

4.6. Η Επιτροπή δεν έχει προβεί σε συστηματική ανάλυση των στοιχείων πληρωμών από τις ετήσιες δηλώσεις λογαριασμών των κρατών μελών προκειμένου να προσδιορίσει τους λόγους για τους οποίους παρατηρούνται πληρωμές που εκτείνονται σε μεγάλα χρονικά διαστήματα, διαφορές στα ποσοστά χρησιμοποίησης κεφαλαίων για τα μέτρα καθώς και αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών (σημεία 3.40 και 3.41).

4.7. Οι εκθέσεις θα πρέπει να περιέχουν περισσότερα οικονομικά στοιχεία (σημεία 3.42 και 3.43).

Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας

4.8. Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ενεργειών που εκτελούνται στα πλαίσια συμβάσεων και της αποδοτικότητας των διαδικασίων που ακολουθούνται για τη διαχείρισή τους θα έπρεπε να αποτελεί ένα συστηματικό μέρος της διαχείρισης των ενεργειών όπως αυτές: αυτό θα γινόταν πιο εφικτό εάν η Επιτροπή διέθετε μια μονάδα αξιολόγησης για να αναλάβει ένα τέτοιο έργο (σημεία 3.44 μέχρι 3.47).

4.9. Από μια γενική ανάλυψη των τάσεων κατανάλωσης μέσα στην Κοινότητα φαίνεται ότι η αποδοτικότητα των ενεργειών στην επίτευξη των στόχων του κανονισμού αριθ. 1079/77 υπήρξε περιορισμένη. Από την άποψη αυτή και από τα πιο συγκεκριμένα αποτελέσματα των αξιολογήσεων που διεξήχθηκαν το 1985, η Επιτροπή θα έπρεπε να εξετάσει τρόπους με τους οποίους να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των ενεργειών αυτών και να καθοριστεί αν θα έπρεπε να συνεχιστούν οι ενέργειες αυτές στην παρούσα μορφή τους (σημεία 3.48 P 3.61).

Η έκθεση αυτή εγκρίθηκε από το Συνέδριο κατά τη συνεδρίασή του της 20ής Φεβρουαρίου 1986.

Για το Ελεγκτικό Συνέδριο

Μarcel ΜΑRΤ

Πρόεδρος

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Ι. Γενικά

Εισαγωγή

1. Η Επιτροπή θεωρεί ότι γενικά η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, παρέσχε μια ικανοποιητική ανάλυση σχετικά με τα ειδικά μέτρα για την επέκταση της αγοράς των γαλακτοκομικών προϊόντων, που χρηματοδοτούνται μέσω της εισφοράς συνυπευθυνότητας.

Σκοπός του μέτρου

2. Η νομική βάση για την εισφορά συνυπευθυνότητας παρεσχέθη από τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1079/77 της 17ης Μαι¨ου 1977, ο οποίος εισήγαγε την εισφορά και την συνέδεσε με μέτρα για την εξάπλωση των αγορών γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων. Επειδή ο κύριος λόγος της εισφοράς συνυπευθυνότητας ήταν ότι οι παραγωγοί θα αναλάμβαναν κάποιο βαθμό χρηματοδοτικής υπευθυνότητας για διαρθρωτικά πλεονάσματα, η εισφορά και άλλα συνδεόμενα μέτρα θεωρούνται σύμφωνα με τους όρους αυτού του κανονισμού ότι αποτελούν ένα μέρος των μέτρων προς σταθεροποίηση των γεωργικών αγορών και κατ' αυτόν τον τρόπο ένα συμπλήρωμα του υπάρχοντος συστήματος παρέμβασης (προκαταρκτικά και άρθρο 5(1)). Για τους λόγους αυτούς τα μέτρα αυτά αποτελούν μέρος των δαπανών του FΕΟGΑ-Τμήμα Εγγύησης.

Αυτά τα μέτρα σταθεροποίησης αφορούν:

- την επέκταση των αγορών εντός της Κοινότητας (άρθρο 4(1)).

- την επέκταση των αγορών εκτός της Κοινότητας (άρθρο 4(1)).

- την αναζήτηση νέων προϊόντων και τομέων και βελτιωμένα προϊόντα (άρθρο 4(2)).

Αναφέρεται ότι λιγώτερο από 10 % των εισπραχθέντων κεφαλαίων σύμφωνα με την εισφορά συνυπευθυνότητας έχουν χρησιμοποιηθεί γι' αυτά τα ειδικά μέτρα, και από ένα ήδη αρχικό στάδιο η Επιτροπή έδωσε προτεραιότητα στην εξεύρεση κανονικών διαθεσίμων μέσων για τη ζάχαρη, αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη και σχολικό γάλα. Στην 10η ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο η Επιτροπή μείωσε κάθε περαιτέρω χορήγησή της γι' αυτά τα ειδικά μέτρα.

Αναγκαία διαίρεση ευθυνών

(3.14- 3.16, 3.22- 3.27, 3.31, 3.34- 3.37 και συμπεράσματα 4.3- 4.5)

3. Στην αρχή ήταν αναγκαίο για την Επιτροπή να αναλάβει ευρεία αρμοδιότητα σχετικά με την καθημερινή διαχείριση των συμβάσεων καθόσον οι εθνικές αρχές δεν είχαν εμπειρία καθόλου σ' αυτόν τον τομέα.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι οι υπηρεσίες της θα πρέπει να διατηρήσουν το έργο της εξέτασης των αιτήσεων, καθόσον μόνο στα επίπεδα της Κοινότητας μπορεί να γίνει μια σύγκριση των προτάσεων στα διαφορετικά κράτη μέλη και να ληφθεί μία ορθολογική απόφαση.

Κατά τον ίδιο χρόνο, η Επιτροπή ενεθάρρυνε τις εθνικές αρχές να παίξουν ένα σημαντικότερο ρόλο στη διαχείριση των συμβάσεων, και όπως στο σημείο 3.26 αναφέρει το ελεγκτικό συνέδριο οι ευθύνες τους αυξήθηκαν κατά το 1981 και 1983, αφού είχαν αρκετό χρόνο για να αποκτήσουν την σχετική εμπειρία. Η ευθύνη τους ως προς την εξέταση τόσο των χρηματοδοτικών όσο και τεχνικών μερών των εκθέσεων και ως προς τη σύναψη συμβάσεων επιβεβαιώθηκε από την ανακοίνωση που αναφέρεται από το σημείο 3.30.

Η Επιτροπή έδωσε λειτουργικές κατευθυντήριες γραμμές στα κράτη μέλη, ούτως ώστε να λάβουν κατά τον καλύτερο τρόπο υπόψη την επιχειρησιακή εμπειρία των υπηρεσιών. Ο κατωτέρω πίνακας δίνει λεπτομέρειες τόσο του αριθμού των ενημερωτικών ανακοινώσεων όσο και των γενικών κατευθυντηρίων γραμμών που εκδόθηκαν καθώς και ένα αριθμό προτάσεων και συμβάσεων τις οποίες διαχειρίστηκε απευθείας η Επιτροπή (1982 και παλαιότερα), και οι αρμόδιες αρχές (1983 και μετέπειτα).

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Η παρέμβαση της Κοινότητας σχετικά με λεπτομέρειες των μέτρων, που ήταν αρχικά αναγκαία, μειώθηκε σε σημαντικό βαθμό. Δεν θα ήταν δυνατό να προχωρήσει η κατάσταση στο βαθμό όπου προτείνει το ελεγκτικό συνέδριο στο σημείο 3.36 διότι η Επιτροπή χρειάζεται την εξασφάλιση αντικειμενικότητας των αποφάσεων σχετικά με τις συμβάσεις, καθώς και αποφυγή δυσχερών καταστάσεων που θα μπορούσαν ενδεχομένως να δημιουργηθούν.

Η Επιτροπή θα εξετάσει ευνοϊκά την εισήγηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με το θέμα της αύξησης των ευθυνών των εθνικών αρχών ούτως ώστε να περιλαμβάνουν υπογραφή συμβάσεων, αφού έχουν εξεταστεί και επιλεγεί σε κοινοτικό επίπεδο από την Επιτροπή. Καθόσον οι αρμόδιες αρχές είχαν πλέον το χρόνο ούτως ώστε να αποκτήσουν σχετική εμπειρία και θα πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τα θέματα αυτα μόνες τους. Σε περι`πτωση μεταφοράς αυτών των ευθυνών η Επιτροπή θα μπορούσε να θεωρήσει την περαιτέρω ενίσχυση των κατευθυντηρίων γραμμών προς τις αρμόδιες αρχές όπως ήδη έγινε σχετική εισήγηση, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι κανόνες εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη κατά τον αυτόν τρόπο.

ΙΙ. Θεωρήσεις σχετικά με την τεχνική του χειρισμού άπο πλευράς προϋπολογισμού

(Σημεία 2.9, 3.1, 3.3, 3.4-3.5, 3.6)

Οι παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο χρήζουν των ακολούθων απαντήσεων:

1) Οι διατάξεις που προβλέπονται από τη νομοθεσία

Το Συμβούλιο, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) 1079/77 της 17ης Μαι¨ου 1977 (18) προέβλεψε, στο άρθρο 5, §§ 1 και 2, τις ακόλουθες διατάξεις:

«1. Σε ότι αφορά τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, η εισφορά συνυπευθυνότητας και τα μέτρα του άρθρου 4 θεωρούνται ως αποτελούντα μέρος των παρεμβάσεων που προορίζονται για την ομαλοποίηση των γεωργικών αγορών.

2. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70, η χρηματοδότηση των μέτρων του άρθρου 4 μπορεί να περιοριστεί σε ένα μέρος των σχετικών δαπανών».

Ο νομοθέτης, έχοντας υπόψη την ιδιαίτερη φύση αυτών των πράξεων, τόσο σε ότι αφορά την «εισφορά» όσο και σε ότι αφορά τις δαπάνες (= μέτρα που ευνοούν τη διεύρυνση των αγορών των γαλακτοκομικών προϊόντων), αποφάσισε ότι οι πράξεις αυτές, «επειδή αποτελούν μέρος των παρεμβάσεων» αφορούσαν το FΕΟGΑ-Εγγύηση, του οποίου η εκτέλεση διέπεται, αφενός, από τον κανονισμό πλαίσιο 729/70 και, αφετέρου, από τις ιδιαίτερες διατάξεις που προβλέπουν τα άρθρα 95 έως 101 του δημοσιονομικού κανονισμού.

Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο η εισφορά συνυπευθυνότητας εγγράφεται στον προϋπολογισμό υπό τη μορφή αρνητικής πίστωσης στο εσωτερικό του FΕΟGΑ-Εγγύηση και οι πιστώσεις για τα μέτρα προώθησης, που αποτελούν ένα συμπλήρωμά της, ακολουθεί την ίδια μεθοδολογία. Αυτές οι πράξεις αποτελούν λοιπόν καθολοκληρία μέρος του FΕΟGΑ-Εγγύηση, παρά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους.

Το καλώς θεμελιωμένο από πλευράς οικονομικής και πολιτικής, αυτού του χειρισμού αναλύεται στις θεωρήσεις που παρουσιάζονται υπό Ι.1 ανωτέρω.

Η Επιτροπή αναγνωρίζει φυσικά ότι η φύση αυτών των πράξεων αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο σε σχέση με τις κλασσικές μορφές παρέμβασης (επιστροφές, πριμοδοτήσεις, κλπ.) -καθόσον απορρέουν από διατάξεις των διαφόρων κοινών οργανώσεων αγοράς- οι οποίες αποτελούν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους δαπάνες του FΕΟGΑ-Εγγύηση. Ωστόσο, είναι φανερό, ότι δεν θα πρέπει να αναζητείται, υποχρεωτικά, μία πλήρης ομοιογένεια η οποία είναι αδύνατον να επιτευχθεί λόγω της πολυπλοκότητας και των ιδιαιτέρων απαιτήσεων του συνόλου του τομέα αυτού.

2) Η προσφυγή στη συμβατική μορφή

(σημείο 3.3)

Τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού 1079/77 υλοποιούνται (ιδίως) με την σύναψη συμβάσεων, των οποίων η εκτέλεση αφορά συχνά μία πολυετή περίοδο. Όμως, σχετικά με το θέμα αυτό, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η προσφυγή στη συμβατική μορφή αποτελεί απλώς ένα μέσο -στο τεχνικό και νομικό πεδίο τουλάχιστον στην περίπτωση αυτή- για την πραγματοποίηση αυτού του ειδικού τύπου παρέμβασης. Είναι αλήθεια, όπως ήδη είναι γνωστό, ότι αυτή η προϋπόθεση δημοσιονομικής εκτέλεσης διαφέρει από τις άλλες τις κλασικές παρεμβάσεις του FΕΟGΑ-Εγγύηση ιδίως σε δύο σημεία :

- τη προσφυγή στη συμβατική μορφή,

- τον πολυετή χαρακτήρα των σχετικών συμβάσεων.

Ωστόσο, αυτές οι ιδιαιτερότητες δεν είναι φύσης τέτοιας -κατά τη γνώμη της Επιτροπής- ούτως ώστε να χρειάζεται ενδεχομένως μία διαφορετική παρουσίαση και ένας διαφορετικός χειρισμός γι' αυτές τις πράξεις με αποτέλεσμα την υποχρέωση:

- είτε της εμφάνισης εκτός του FΕΟGΑ-Εγγύηση,

- είτε, σε περίπτωση της διατηρήσεως τους εντός του FΕΟGΑ-Εγγύηση, της εφαρμογής γι' αυτά τα μέτρα των κλασσικών κανόνων του κοινού σώματος του δημοσιονομικού κανονισμού (ενδεχόμενο διαχωρισμό των πιστώσεων κλασσικές διατάξεις σχετικά με τις αναλήψεις υποχρεώσεων και πληρωμές, κλπ.).

Η Επιτροπή πιστεύει, αντίθετα, ότι είναι δυνατόν να βελτιωθεί ακόμη περαιτέρω η διαφάνεια με βάση τις θεωρήσεις που αναφέρονται υπό το σημείο 3 κατωτέρω.

3) Η βελτίωση της πληροφόρησης και η διαφάνεια στα πεδία της παρουσίασης-εμφάνισης και της δημοσιονομικής εκτέλεσης

Η Επιτροπή συμμερίζεται, ως προς την ουσία, την παρατήρηση του ελεγκτικού συνεδρίου σχετικά με την οποία τα σημερινά λογιστικά δεδομένα -με βάση την εφαρμογή των άρθρων 96 και 97 του δημοσιονομικού κανονισμού- δεν επιτρέπουν την εμφάνιση κατά τρόπο πλήρη της πραγματικότητας της κατάστασης, σ' αυτόν τον τομέα, σε σχέση με τις πράξεις περί των οποίων πρόκειται.

Έτσι, η Επιτροπή αναλαμβάνει την υποχρέωση να λάβει τα αναγκαία μέτρα, σε συνεργασία με τους σχετικούς οργανισμούς των κρατών μελών, ούτως ώστε στο μέλλον να πραγματοποιείται μία κατάλληλη πληροφόρηση, στο πλαίσιο της συνέχειας και παρακολούθησης από έτος σε έτος, σε ένα διπλό πεδίο:

α) αφενός, στο στάδιο της σύναψης των διαφόρων συμβάσεων, οι πολυετείς δημοσιονομικές επιπτώσεις θα πρέπει να αναφέρονται στο σύνολό τους, χάρη στην κατάρτιση χρονοδιαγραμμάτων προβλέψεων,

β) αφετέρου, στο κλείσιμο κάθε οικονομικού έτους, ένας συνολικός απολογισμός θα πρέπει να γίνεται σχετικά με την κατάσταση προόδου, όπου θα φαίνεται το ποσό των αναλήψεων υποχρεώσεων που παραμένουν προς ρευστοποίηση («οutstanding cοmmitments»).

Η Επιτροπή πιστεύει ότι η πραγματοποίηση αυτών των μέτρων θα εξασφαλίσει την ορθά επιθυμουμένη πληροφόρηση και διαφάνεια, από το Ελεγκτικό Συνέδριο, χωρίς να υπάρχει λόγος να πρέπει να τεθεί υπό αμφισβήτηση το όλο σύστημα, γεγονός που δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεται. Εξάλλου, η Επιτροπή έχει την πρόθεση να βελτιώσει την εμφάνιση αυτών των πιστώσεων στα προσχέδια προϋπολογισμού.

ΙΙΙ. Αποτελεσματικότητα των μέτρων

Διαδικασίες εκτίμησης και απολογισμού των συμβάσεων

(Σημεία 3.42 έως 3.62 και συμπεράσματα 4.8-4.9)

Η Επιτροπή έχει αναλάβει μία συστηματική εκτίμηση της αποτελεσματικότητας όλων των μέτρων που έχουν ληφθεί από το Σεπτέμβριο του 1977 μέχρι σήμερα. Σε ότι αφορά την προώθηση εντός της Κοινότητας δημιουργήθηκε μία ειδική ομάδα εργασίας η οποία έχει ήδη πραγματοποιήσει μία σχετική έκθεση (215 σελίδες). Σε ότι αφορά όλα τα λοιπά μέτρα, το αρμόδιο με την αγορά τμήμα έχει αναλάβει από την πλευρά του μία σχετική εκτίμηση. Μία έκθεση (167 σελίδες) έχει ήδη καταρτιστεί, και διανεμηθεί σε όλες τις ενδιαφερόμενες υπηρεσίες. Μερικά από τα κυριότερα σημεία αυτών των εκθέσεων έχουν ως εξής:

(α) Δημοσιότης και μέτρα προώθησης

Στην οικονομετρική εργασία που υπάρχει στην Εurοpean Dairy Τask Fοrce Study (ειδική ομάδα εργασίας) 15 εκ των 19 χωριστών υποδειγμάτων εμφανίζουν την διαφήμιση ως έχουσα μία χαρακτηριστική και θετική επίπτωση στη ζήτηση για τα κυριότερα γαλακτοκομικά προϊόντα σε έξι κράτη μέλη.

Η κύρια έμφαση της διαφήμισης που χρηματοδοτείται από τη συνυπευθυνότητα δόθηκε στο ρευστό γάλα και στο τυρί. Στην Ιταλία αντίθετα από τις περισσότερες άλλες χώρες η σχετική προώθηση άρχισε μόνο όταν υπήρξαν διαθέσιμα κεφάλαια συνυπευθυνότητας. Τα στοιχεία της Επιτροπής δείχνουν ότι μεταξύ 1976 και 1982 η κατανάλωση ρευστού γάλακτος και νωπών προϊόντων αυξήθηκαν κατά 18 % σε σχέση με 1,84 % στην συνολική Κοινότητα (9 κράτη μέλη).

Στην Ιταλία το συνολικό κόστος των μέτρων για ρευστό γάλα μεταξύ 1976 και 1982 διαιρούμενο με την αύξηση των πωλήσεων κατά το έτος 1982 έναντι εκείνου του 1976 είναι μόνο 0,6 ΕCU/100 ΚG προσθέτων πωλήσεων. Ακόμη και για την Κοινότητα το κόστος της διαφήμισης διαιρούμενο με τις πρόσθετες πωλήσεις είναι πολύ χαμηλό σε σύγκριση με το κόστος των μέτρων διάθεσης.

Οι διαφημιστικοί οργανισμοί οι οποίοι λαμβάνουν μέρος των σχετικών καφαλαίων αναφέρουν το επιχείρημα ότι η διαφήμιση σε πολλές περιπτώσεις αποτέλεσε προληπτικό μέτρο σημαντικής πτώσης των πωλήσεων, έχοντας κατ' αυτόν τον τρόπο μία πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα απ' ότι η φαινομένη.

Μία αντίστοιχη κατάσταση δημιουργήθηκε για το τυρί. Στην Ιταλία μεταξύ του 1976 και 1982 η κατανάλωση αυξήθηκε κατά 23,4 %. Το κόστος διαφημίσεως διαιρούμενο με τις επιπλέον πωλήσεις ήτο 5,0 ΕCU/100 ΚG προσθέτων πωλήσεων. Η Κοινότητα εμφάνισε μία παρόμοια αύξηση πωλήσεων 17,6 % δίδοντας ένα παρόμοιο επίπεδο αποτελεσματικότητας για τα μέτρα.

(β) Τεχνική έρευνα και έρευνα της αγοράς εντός και εκτός της Κοινότητας

Μία τέτοια εργασία περιέχει τα ακόλουθα:

α) έρευνα σε νέα ή βελτιωμένα προϊόντα

β) εξέταση δυνατοτήτων αυξημένης χρήσης ρευστού αποκορυφωμένου γάλακτος για ζωοτροφές

γ) έρευνα προς το σκοπό της βελτίωσης της εμπορίας γαλακτοκομικών προϊόντων εντός και εκτός Κοινότητας

δ) επιστημονική εξέταση των θρεπτικών πλευρών της κατανάλωσης γάλακτος και των συστατικών του

ε) έρευνα της σπουδαιότητας και χρήση πρωτεϊνών γάλακτος (συμπεριλαβανομένου του συνεδρίου σχετικά με την πρωτει¨νη στο Λουξεμβούργο)

στ) βελτίωση των τεχνικών για την επεξεργασία του γάλακτος σχετικά με την παραγωγή τυρού.

Όλα αυτά τα μέτρα προορίζονται για την επέκταση των αγορών για γάλα και για γαλακτοκομικά προϊόντα, που είναι πολλές φορές δύσκολο να αποδειχθεί. Από τις 85 συμβάσεις για έρευνα της αγοράς σε 68 χώρες μη μέλη, η κεντρική οργάνωση στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε 67. Αυτή η οργάνωση συμπέρανε ότι αυτές οι έρευνες απέδειξαν υψηλό βαθμό αποτελεσματικότητας ως προς την εξεύρεση αγορών και βελτιωμένων πωλήσεων στις χώρες στις οποίες έγιναν σχετικές έρευνες. Οι 68 χώρες στις οποίες έγιναν οι έρευνες είχαν ένα συνολικό πληθυσμό περίπου 3 000 εκατομμυρίων.

Το αποτέλεσμα των μέτρων έρευνας θα πρέπει να αντιμετωπιστούν σαν ένα μέρος της όλης προσπάθειας προώθησης των πωλήσεων. Δεδομένης της ευρείας σειράς γαλακτοκομικών προϊόντων που είναι τώρα διαθέσιμα στην Κοινότητα, το αποτέλεσμα τέτοιων μέτρων μπορεί μόνο να εκτιμηθεί κατά προσέγγιση και όχι ποσοτικά.

(γ) Δημοσιότης και προώθηση εκτός της Κοινότητας συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής βοήθειας

Το σύνολο των 55,9 εκατ. ΕCU που χορηγήθηκαν για την βοήθεια σε προώθηση περίπου 28 εκατομμύρια ΕCU αντιστοιχούσαν στον τυρό, 12 εκατομμύρια εκ των οποίων για την αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών. Μεταξύ 1987 και 1984 οι κοινοτικές εξαγωγές τυρού προς τις Ηνωμένες Πολιτείες ανήλθαν από 40 000 τόνους σε 75 000 τόνους ενώ οι εξαγωγές από τους κυριότερους ανταγωνιστές ήτοι την Φινλανδία και την Ελβετία παρέμειναν στο αυτό επίπεδο και αυτές της Αυστρίας σημείωσαν πτώση. Η αύξηση κατά αξία του αμερικανικού δολαρίου βοήθησε αλλά η μείωση των επιστροφών στις εξαγωγές και η αύξηση των επιστροφών για άλλους προορισμούς σε μεγάλο βαθμό αντιστάθμισαν τα ανωτέρω. Κατά την αυτή περίοδο οι εξαγωγές τυρού της Κοινότητας σημείωσαν αύξηση 150 000 τόνων στις αγορές όπου είχε γίνει η σχετική προσπάθεια προώθησης και συνολικά 270 860 τόνους. Αυτό περιλαμβάνει 100 000 τόνους αύξηση πωλήσεων τυρού φέτα στο Ιράν όπου δεν είχε γίνει σχετική προώθηση. Ωστόσο η αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών παραμένει σε μεγάλο βαθμό σημαντική λόγω των αισθητά υψηλοτέρων τιμών απ' ότι στις άλλες αγορές. Η Δανική φέτα που εξήχθη στο Ιράν κατά το 1984 έλαβε 86 ΕCU/100 ΚG (FΟΒ) επιπλέον μιας εξαγωγικής επιστροφής 93 ΕCU φθάνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο σε 179 ΕCU/100 ΚG ενώ η δανική φέτα που απεστάλη στις Ηνωμένες Πολιτείες έλαβε 273 ΕCU/100 ΚG χωρίς επιστροφή εξαγωγής. Ο ενθουσιασμός των αμερικανών για ευρωπαϊκά τυριά σημαίνει ότι οι ποσοστώσεις των εισαγωγών εξαντλήθηκαν πολύ σύντομα ενώ οι εξαγωγές μαλακής φέτας (που δεν υφίστανται ποσόστωση) σημείωσαν αύξηση και η τιμή της σε δολάρια εμφάνισε συνεχή άνοδο. Επιπλέον οι εξαγωγές άλλων προϊόντων υψηλής προστιθεμένης αξίας των οποίων έγιναν σχετικές προωθήσεις όπως οι τροφές για βρέφη, μακροβιοτικά ποτά, καζεϊνούχα, επιδόρπια, και διαιτητικές τροφές είναι γνωστό ότι εμφάνισαν αύξηση παρότι δεν υπάρχουν λεπτομερή στατιστικά στοιχεία.

(δ) Βελτίωση στην ποιότητα του γάλακτος

Η βελτίωση στην ποιότητα του γάλακτος έχει σχέση περισσότερο σε ότι αφορά τη βακτηριολογική περιεκτικότητα και τη δημόσια υγεία. Οι τύποι των μέτρων που δύνανται ενδεχομένως να λάβουν ενισχύσεις αναφέρονται αναλυτικά στους κανονισμούς και περιλαμβάνουν εξέταση του νωπού γάλακτος, παροχή συμβουλών στους παραγωγούς γάλακτος (περιλαμβανομένων των δοκιμών των μηχανών γάλακτος), κατάρτιση και εκπαίδευση εξειδικευμένου προσωπικού και προμήθεια λεβήτων P ψυγείων. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις κατά το 1983/84 διετέθη χρηματοδότηση προς ενίσχυση της καλύψεως του κόστους αυτών καθεαυτών των δοκιμών. Σε όλα τα κράτη μέλη υπάρχει σήμερα ένα κάποιο σύστημα όπου η πληρωμή γίνεται για το γάλα σύμφωνα με την ποιότητα του.

Περισσότερο από το ήμισυ όλων των συμβάσεων και των κεφαλαίων διατέθηκαν στην Ιταλία, Ιρλανδία και Ελλάδα, χώρες οι οποίες έχουν ειδικά προβλήματα ως προς την ποιότητα του γάλακτος. Τα αποτελέσματα του μέτρου ήσαν ιδιαίτερα θετικά ως προς τη βελτίωση της ποιότητας του νωπού γάλακτος σε όλα τα κράτη μέλη. Οι πληρωμές για γάλα βασίζονται τώρα στη βακτηριολογική ποιότητα σε όλη την Κοινότητα. Έχοντας επιτύχει αυτούς τους στόχους προτάθηκε να μη συνεχιστεί η εφαρμογή αυτού του μέτρου μετά την 10η ανακοίνωση στο Συμβούλιο.

ΙV. Κατάρτιση των συμβάσεων

Σημεία 3.7-3.13 και συμπεράσματα 4.2 - «Ρόλος των εθνικών ομάδων συνυπευθυνότητας»

Η Επιτροπή συμβουλεύεται μόνο την ομάδα συνυπευθυνότητας (Cοrespοnsibility Grοup) που έχει καταρτιστεί σε κοινοτικό επίπεδο. Δεν έχει λάβει μέρος στην κατάρτιση εθνικών ομάδων, στην πραγματικότητα δεν ενημερώθηκε ποτέ επίσημα ως προς την ύπαρξή της. Η εισήγηση ότι θα έπρεπε να οριστούν κανόνες για τη λειτουργία των εθνικών ομάδων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, καθόσον η Επιτροπή δεν κάλεσε ποτέ τις εθνικές αρχές να συμβουλευτούν αυτούς τους ιδιωτικούς φορείς, και δεν αναγνωρίζει την ύπαρξή τους. Η Επιτροπή κατά τον παρόντα χρόνο προετοιμάζει κατευθυντήριες γραμμές στις οποίες, μεταξύ άλλων, υπενθυμίζει στις εθνικές αρχές ότι θα έπρεπε να ασκούν αυτές τις δραστηριότητες τους ανεξάρτητα.

Σημεία 3.14-3.21 και συμπεράσματα 4.4 - «Διαδικασία για την ανάθεση των συμβάσεων »

Σχετικά με την παρατήρηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο σημείο 3.17 ως προς την εξασφάλιση της καλύτερης χρήσης των κεφαλαίων θα πρέπει να αναφερθεί ότι το ίδιο το Συμβούλιο καθόρισε τη χρήση των κεφαλαίων στο άρθρο 4.1 του κανονισμού 1079/77.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η παρούσα διαδικασία ως προς την πρόσκληση για την υποβολή προτάσεων μέσω ειδικών κανονισμών κανονικά αποτελεί ένα είδος πρόσθετης υποβολής προσφορών που ταιριάζει σε ειδικές ανάγκες. Όπως εμφανίζεται στον πίνακα στην παράγραφο 1.3, 2 214 σχέδια επελέγησαν επί ενός συνόλου 3 650 προτάσεων που υποβλήθηκαν. Τα σχόλια σχετικά με τη μη συγκρισιμότητα αυτών των συμβάσεων με τις κλασικές συμβάσεις, και η θεώρηση του δημοσιονομικού ελεγκτού, απαντήθηκαν στο τμήμα ΙΙ.2 ανωτέρω. Σε ότι αφορά την αντικειμενικότητα, ενώ είναι αλήθεια ότι οι ενδεχόμενοι δικαιούχοι μπορεί να παρεμβαίνουν στην ομάδα συνυπευθυνότητας, θα πρέπει να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι η ομάδα αυτή δεν έχει καμία εξουσία ως προς την αποδοχή ή την απόρριψη προτάσεων. Η ομάδα απλώς και μόνο συμβουλεύει την Επιτροπή. Προς το σκοπό της εξασφάλισης της αποτελεσματικότητας των αποφάσεων επί των σχεδίων, όπως επιθυμεί το Ελεγκτικό Συνέδριο, είναι ζωτικό όπως το δικαίωμα της επιλογής και αναθεώρησης όλων των σχεδίων παραμείνει στην Επιτροπή. Μετά από διαβούλευση με την ομάδα η Επιτροπή είναι αυτή η οποία καθορίζει τον πίνακα των σχεδίων που γίνονται αποδεκτά και τα υποβάλει στην επιτροπή διαχείρισης (Μanagement Cοmmittee) σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού 804/68. Όλες οι ατομικές προτάσεις που επιλέγονται κατά αυτόν τον τρόπο αντιπροσωπεύουν κοινοτικές προτεραιότητες.

Η Επιτροπή εξετάζει συνεχώς τις διαδικασίες της προς το σκοπό της βελτίωσης τους. σ'αυτήν την ειδική περίπτωση εισήχθησαν διάφορες τροποποιήσεις κατά το 1981 και 1983, όπως και το ίδιο το Ελεγκτικό Συνέδριο αναφέρει στα σημεία 3.26, 3.28, και 3.34.

V. Λεπτομερείς παρατήρησεις

Σημεία 3.28.-3.30. και συμπεράσματα 4.5 α) «Διάφορες εφαρμογές των κανονισμών»

Λεπτομερείς συζητήσεις έγιναν με τα κράτη μέλη από την εισαγωγή αυτών των μέτρων, στις ομάδες εργασίας, στις επιτροπές διαχείρισης και στις διμερείς διαβουλεύσεις. Η Επιτροπή είναι εν γνώσει των προβλημάτων που αναφέρθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο και θα εξετάσει τι μέτρα θα λάβει σχετικά με τη διαδικασία εκκαθάρισης των λογαριασμών.

Από ο 1983, οι αρμόδιες αρχές έχουν την πλήρη ευθύνη για τον έλεγχο των εκθέσεων και πρέπει να πιστοποιούν ότι οι εκθέσεις είναι σύμφωνες με τις απαιτήσεις των κανονισμών, Επιπλέον, ένας σημαντικός αριθμός εκθέσεων ελέγχεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου οι αρμόδιες αρχές έχουν αμφιβολίες. Προ του 1983 όλες οι εκθέσεις ελεγχόντουσαν από τις υπηρεσίες της Επιτροπής.

Η Επιτροπή υπενθύμισε στις αρμόδιες αρχές τις υποχρεώσεις τους επανειλημμένα, και η τελευταία φορά ήταν τον Ιανουάριο του 1985.

Σημείο 3.31 ε)

Σε ότι αφορά την αξιολόγηση των προτάσεων, η διαδικασία άλλαξε κατά το 1984, και τώρα υπάρχει διαθέσιμη λεπτομερής αξιολόγηση οιασδήποτε πρότασης.

Σημείο 3.32

Η επιλογή των κριτηρίων που καθορίζονται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής έχει δοθεί στις αρμόδιες αρχές, οι οποίες και έδωσαν τα σχετικά στοιχεία στους αιτούντες, οι οποίοι κατ' αυτόν τον τρόπο είχαν τη δυνατότητα να προετοιμάσουν τις προτάσεις τους και να εκτελέσουν τις συμβάσεις με πλήρη επίγνωση των όρων και προϋποθέσεων. Μετά τα αναπόφευκτα προβλήματα που δημιουργούνται πάντοτε κατά την εφαρμογή οιουδήποτε νέου συστήματος, τα κριτήρια αυτά βελτιώθηκαν κάθε χρόνο, υπό το φώς της κτηθείσεις εμπειρίας. Στο μέλλον, η Επιτροπή θα λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Σημείο 3.33

Η Επιτροπή είναι εν γνώσει αυτού του προβλήματος και σκέφτεται και τρόπους προς βελτίωση κατάστασης.

Σημείο 3.37

Σε ότι αφορά το πρόβλημα της ανάγκης της ύπαρξης προσθέτων πληροφοριών εκ μέρους της Επιτροπής για την αξιολόγηση των προτάσεων, ζητήθηκε ήδη στις αρμόδιες αρχές να στέλνουν μόνο πλήρεις προτάσεις προς την Επιτροπή.

Σημεία 3.38-3.39 «Συμπεράσματα σχετικά με το σύστημα διπλής διαχείρισης»

Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω υπό το σημείο 1.3, η Επιτροπή είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει θετικά την εισήγηση που κάνει το Ελεγκτικό Συνέδριο στο σημείο 3.38. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, είναι έτοιμη να εξετάσει ευνοϊκά την εισήγηση ότι περισσότερη ευθύνη για τις συμβάσεις συμπεριλαμβανομένης της υπογραφής τους, θα έπρεπε να περιέλθει στους οργανισμούς παρέμβασης. Επειδή η σύγκριση των προτάσεων των διαφόρων κρατών μελών και ο όλος συντονισμός των κοινοτικών στόχων μπορεί να χρειαστεί μόνο στο κοινοτικό επίπεδο, είναι ουσιώδες όπως ο γενικότερος έλεγχος των συμβάσεων παραμείνει στην Επιτροπή.

Σημεία 3.40-4.41 και συμπεράσματα 4.6 - «Χρησιμοποίηση των κεφαλαίων και κλιμάκωση των πληρωμών»

Επιπλέον των βελτιώσεων στη διαφάνεια που αναφέρθηκαν ανωτέρω υπό το σημείο ΙΙ.3 η ανάλυση των διαθεσίμων στοιχείων σχετικά με την εκτέλεση των συμβάσεων θα γίνει στο πλαίσιο των καθημερινών διαχειριστικών καθηκόντων που οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να αναλάβουν σύμφωνα με τους κανονισμούς.

Σημεία 3.42-3.43 και συμπεράσματα 4.7 - «Έκθεση σχετικά με την εκτέλεση των κανονισμών»

Οι κανονισμοί δεν επιβάλουν καμία νομική υποχρέωση στην Επιτροπή να προβαίνει στην κατάρτιση εκθέσεων ως προς την εκτέλεση των μέτρων. Ωστόσο, η Επιτροπή έκρινε ότι ήτο καταλληλότερο σύμφωνα με τις αρχές της καλής διαχείρισης, να πληροφορεί όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη για τα κυριότερα αποτελέσματα αυτών των ενεργειών. Για το λόγο αυτό, στο μέλλον θα δίδει περισσότερες πληροφορίες από χρηματοδοτικής πλευράς και από πλευράς αποτελεσματικότητας των σχετικών μέτρων, ιδίως στον τομέα της προώθησης.

Σημείο 3.55

Η όγδοη ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο προέβλεπε ένα ποσό 37,5 εκατ. ΕCU για τις ενέργειες δημοσιότητας στο πλαίσιο της περιόδου 1984/95. Ωστόσο, το σημείο 7 της ίδιας ανακοίνωσης ανέφερε ότι:

«Η υλοποίηση των προτάσεων που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας ανακοίνωσης θα εξαρτηθεί τόσο από εξέλιξη της αγοράς όσο και από την εξέλιξη του προϋπολογισμού.»

Όμως η κατάσταση του προϋπολογισμού για το 1984 αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη πολύ ενωρίς κατά τη διάρκεια του έτους. Πράγματι, στις 6 Ιουλίου 1984, η Επιτροπή υποχρεώθηκε να προτείνει ένα υποχρεωτικό συμπληρωματικό προϋπολογισμό ύψους 1 983 εκατ. ΕCU.

Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή αναγκάστηκε να αναθεωρήσει τις δαπάνες τωνοποίων ο χαρακτήρας δεν ήτο υποχρεωτικός. Εξάλλου το θέμα των διαταραχών που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αυτές οι ενέργειές της στο σχετικό τομέα είναι κάτι που παραμένει σε μεγάλο βαθμό να αποδειχθεί.

(1) ΕΕ L 131 της 26. 5. 1977.

(2) Άρθρο 4, παρ. 2 του Κανονισμού αριθ. 1079/77, ΕΕ L 131 της 26. 5. 1977.

(3) Βλ. π.χ.: «Βελτίωση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής», Υπόμνημα της Επιτροπής στο Συμβούλιο, έγγρ. CΟΜ(73) 1850 της 31. 10. 1973 («Υπόμνημα Lardinοis») και «Επανεκτίμηση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής», Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο, έγγρ. CΟΜ(75) 100 της 26. 2. 1975.

(4) Για το γάλα που προορίζεται για τα σχολεία βλ. την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1979, ΕΕ C 342 της 31. 12. 1980, σημεία 4.70 μέχρι 4.79.

Για τη διάθεση αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη βλ. την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1979, ΕΕ C 342 της 31. 12. 1980, σημεία 4.87 μέχρι 4.96.

Για τη διάθεση βουτύρου βλ. την ειδική έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τις πωλήσεις βουτύρου σε μειωμένη τιμή εντός της Κοινότητας, ΕΕ C 143 της 7. 6. 1982.

(5) Από το 1983 και μετά στους κανονισμούς προβλέπεται επίσης η αγορά ψυγείων και ψυκτικών μηχανημάτων διανομής γαΝλακτοκομικών προϊόντων κάτω από ορισμένους όρους. Η κοινοτική συνεισφορά στο κόστος αυτών των ειδών είναι 50 %.

(6) Το αριθμητικό αυτό στοιχείο υπολογίζεται με την πρόσθεση των ποσών σε ΕCU που είναι διαθέσιμα στα πλαίσια των κανονισμών, για τα οποία η Επιτροπή είχει εγκρίνει καταστάσεις με προτάσεις συμβάσεων πριν από τις 31. 12. 1984.

(7) Ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 1979, σημείο 4.42, ΕΕ αριθ. C 342 της 31. 12. 1980.

(8) Δημοσιονομικός κανονισμός της 21. 12. 1977, άρθρα 95-101, ΕΕ αριθ. L 356 της 31. 12. 1977.

(9) Από το 1983 και μετά οι συμβάσεις υπογράφονται από τον οργανισμό παρέμβασης εξ ονόματος και για λογαριασμό της Επιτροπής: βλ. σημείο 3.35 παρακάτω για περισσότερες λεπτομέρειες.

(10) Βλ. την απάντηση της Επιτροπής στις παρατηρήσεις του Συνεδρίου στην ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 1979, σημείο 4.42, ΕΕ αριθ. C 342 της 31. 12. 1980.

(11) Βλέπε για παράδειγμα, το σημείο 5, παρ. 1) του εγγράφου VΙ/4562/78 της 31. 8. 1978 σχετικά με σχέδια έρευνας της αγοράς, κανονισμός της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 723/78.

(12) Βλ., για παράδειγμα, άρθρο 6, παρ. 3 του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 326/81 της 6. 2. 1981, ΕΕ L 35 της 7. 2. 1981.

(13) Βλ., για παράδειγμα, άρθρο 7 του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 326/81 της 6. 2. 1981, ΕΕ L 35 της 7. 2. 1981.

(14) Βλέπε, για παράδειγμα, άρθρο 4 του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 270/82 της 4. 2. 1982, ΕΕ L 28 της 5. 2. 1982.

(15) Βλέπε, για παράδειγμα, άρθρο 5, παρ. 3 του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 595/83 της 14. 3. 1983, ΕΕ L 71 της 17. 3. 1983.

(16) Αρθρο 1, κανονισμός της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 2252/84 της 31. 7. 1984, ΕΕ L 206 της 2. 8. 1984.

(17) Έγγρ. CΟΜ(84) 675 τελικό της 4. 12. 1984.

(18) ΕΕ L 131 της 26. 5. 1977.

<(BLK0)LA ORG="CCF">GR</(BLK0)LA>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

> ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

<(BLK0)LA ORG="CCF">GR</(BLK0)LA>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Διάγραμμα 1

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

Διάγραμμα 2

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

Διάγραμμα 3

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

Διάγραμμα 4

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

Διάγραμμα 5

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

<(BLK0)LA ORG="CCF">GR</(BLK0)LA>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>