Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 314/2002 της Επιτροπής

της 20ής Φεβρουαρίου 2002

για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης(1), και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 3, το άρθρο 14 παράγραφος 4, το άρθρο 15 παράγραφος 8, το άρθρο 16 παράγραφος 5, το άρθρο 18 παράγραφος 5 και το άρθρο 41 δεύτερο εδάφιο,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Οι πρόσφατες τροποποιήσεις της κοινής οργάνωσης αγοράς της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 έως 2005/2006, που εισήχθησαν από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, απαιτούν ορισμένες προσαρμογές των μέτρων εφαρμογής σχετικά με το καθεστώς των ποσοστώσεων. O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1443/82 της Επιτροπής, της 8ης Ιουνίου 1982, περί θεσπίσεως των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης(2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 392/94(3), στον οποίο έγιναν επανειλημμένα σημαντικές τροποποιήσεις, πρέπει για λόγους σαφήνειας να ανασυνταχθεί.

(2) Η εφαρμογή του καθεστώτος των ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης των άρθρων απαιτεί ακριβή καθορισμό της έννοιας "παραγωγή ζάχαρης ή ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης μιας επιχείρησης", καθώς και της έννοιας "εσωτερική κατανάλωση της Κοινότητος". Πρέπει, προς τούτο, να θεωρείται παραγωγή μιας επιχείρησης το σύνολο των ποσοτήτων της λευκής ζάχαρης, της ακατέργαστης ζάχαρης, της ιμβερτοποιημένης ζάχαρης και των σιροπιών ή, ενδεχομένως, της ισογλυκόζης και της ινουλίνης που παρήχθησαν πραγματικά στην εν λόγω επιχείρηση. Πρέπει να περιορισθούν σε ειδικές περιπτώσεις οι δυνατότητες μεταφοράς μέρους της παραγωγής μιας επιχείρησης σε άλλη επιχείρηση, η οποία παρήγαγε την εν λόγω ζάχαρη στο πλαίσιο σύμβασης έργου "φασόν". Απαιτείται αυτές οι περιπτώσεις να καθορισθούν, με την επιφύλαξη περιπτώσεων ανωτέρας βίας, κατά τρόπο ώστε να αποφεύγονται οικονομικές συνέπειες για τον τομέα της ζάχαρης.

(3) Για να καταστεί δυνατή η αρμονική και αποτελεσματική εφαρμογή του καθεστώτος των ποσοστώσεων στην Κοινότητα, πρέπει να καθοριστεί η μέθοδος διαπίστωσης της παραγωγής, τόσο για τα σιρόπια ζαχαρόζης όσο και για την ισογλυκόζη και για το σιρόπι ινουλίνης.

(4) Η παραγωγή ισογλυκόζης ολοκληρώνεται πλήρως μόλις η γλυκόζη ή τα πολυμερή της υποστούν τη διαδικασία την ονομαζόμενη ισομερίωση. Με τον τρόπο αυτό και για να αποφευχθεί κάθε αυθαιρεσία ως προς την επιλογή της στιγμής της διαπίστωσης της παραγωγής, αυτή πρέπει να επέρχεται αμέσως μετά την έξοδο από τη διαδικασία ισομερίωσης και πριν από κάθε ενέργεια διαχωρισμού των συστατικών της γλυκόζης και της φρουκτόζης ή κάθε ενέργεια μείξεως. Για να καταστεί ο έλεγχος αυτός όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικός, πρέπει κάθε παρασκευαστής ισογλυκόζης στην Κοινότητα να υποχρεούται να δηλώνει στις αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους κάθε εγκατάσταση που του χρησιμεύει για την εν λόγω ισομερίωση.

(5) Το παραγόμενο σιρόπι ινουλίνης εμφανίζεται κατά γενικό κανόνα ως έχει μόλις η ινουλίνη ή οι ολιγοφρουκτόζες της υποστούν τη διαδικασία υδρόλυσης και πρώτης εξάτμισης. Με τον τρόπο αυτό η διαπίστωση της παραγωγής πρέπει να γίνεται αμέσως μετά από την έξοδο από την υδρόλυση και από την πρώτη εξάτμιση και πριν από οποιαδήποτε ενέργεια διαχωρισμού των συστατικών της γλυκόζης και φρουκτόζης ή από οποιαδήποτε ενέργεια μείξεως.

(6) Για να μπορούν τα κράτη μέλη να διαπιστώνουν με ορθό και αναμφισβήτητο τρόπο την παραγωγή σιροπιού ινουλίνης, πρέπει να διευκρινιστεί, βάσει ιδίως της κτηθείσας πείρας, ότι η ενέργεια αυτή πρέπει να πραγματοποιείται με αναφορά σε ένα σιρόπι ινουλίνης του οποίου η περιεκτικότητα σε φρουκτόζη είναι 80 % και το ισοδύναμο ζάχαρης/ισογλυκόζης να εκφράζεται με την εφαρμογή ενός συντελεστή 1,9.

(7) Οι συνεισφορές στην παραγωγή, που προβλέπονται από το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1260/2001, δεν μπορούν να υπολογισθούν παρά μόνον μετά το τέλος της περιόδου εμπορίας, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι οι δεσμεύσεις προς εξαγωγή της ζάχαρης γίνονται κατά μεγάλο μέρος κατά το δεύτερο εξάμηνο της εν λόγω περιόδου και ότι τα στοιχεία που χρησιμεύουν στον καθορισμό των συνεισφορών στην παραγωγή είναι επομένως διαθέσιμα μόνο κατ' αυτή τη στιγμή. Ως εκ τούτου, για να τεθεί σε εφαρμογή το ταχύτερο δυνατό η χρηματοδοτική ευθύνη των παραγωγών, πρέπει να προβλεφθεί η πληρωμή, πολύ πριν από το τέλος της περιόδου εμπορίας, προκαταβολών επί των συνεισφορών που υπολογίζονται βάσει των προβλέψεων. Επειδή το μεγαλύτερο μέρος ισογλυκόζης Β δεν πραγματοποιείται παρά μόνο κατά τους τελευταίους μήνες της περιόδου, ενδείκνυται να εφαρμόζεται μόνον η βασική συνεισφορά στην παραγωγή ως προκαταβολή, όσον αφορά την παραγωγή της ισογλυκόζης που πραγματοποιείται και διαπιστώνεται πριν από την 1η Μαρτίου της σχετικής περιόδου εμπορίας. Ο καθορισμός των ποσών των συνεισφορών καθώς και η είσπραξή τους πρέπει να πραγματοποιηθεί μόνον αφού γίνουν γνωστά τα ακριβέστερα δυνατά στοιχεία, και ιδίως αυτά που αφορούν την κατανάλωση.

(8) Είναι αναγκαίο να προβλεφθούν οι λεπτομέρειες πληρωμής ενός συμπληρώματος τιμής για τα ζαχαρότευτλα, εφόσον οι συνεισφορές στην παραγωγή παραμένουν κατώτερες από το μέγιστο ποσό αυτής, και να προβλεφθεί επιπλέον μια πρόσθετη πληρωμή, λαμβανομένης υπόψη ιδίως της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας πληρωμής των ζαχαροτεύτλων και της ημερομηνίας πληρωμής από τον παραγωγό των συνεισφορών στην παραγωγή.

(9) Πρέπει να καθοριστούν οι αναγκαίες προθεσμίες για τη διαπίστωση της παραγωγής και οι ανακοινώσεις των σχετικών στοιχείων, για να καταστεί δυνατή η χρηστή διαχείριση του καθεστώτος των ποσοστώσεων, και να προβλεφθούν, κατά περίπτωση, τα κατάλληλα μέτρα ελέγχου από τα κράτη μέλη.

(10) Η κατάργηση του καθεστώτος εξίσωσης των δαπανών αποθεματοποίησης στον τομέα της ζάχαρης από την 1η Ιουλίου 2001 διέκοψε τη διαθεσιμότητα των στατιστικών στοιχείων που αφορούν τα αποθέματα και τη διάθεση της ζάχαρης στην Κοινότητα. Λόγω της σημασίας αυτών των στατιστικών στοιχείων για τη χρηστή διαχείριση του καθεστώτος των ποσοστώσεων, και ιδίως για τον καθορισμό της μηνιαίας κατανάλωσης ζάχαρης και για την κατάρτιση των ισολογισμών εφοδιασμού, πρέπει να προβλεφθεί ότι οι επιχειρήσεις παραγωγής και τα εργοστάσια ραφιναρίσματος ζάχαρης στην Κοινότητα θα συνεχίσουν να θέτουν στη διάθεση των κρατών μελών τα ετήσια στοιχεία που αφορούν τα αποθέματα και τη διάθεση της ζάχαρης.

(11) Ένα από τα χαρακτηριστικά της κοινής οργάνωσης της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης βασίζεται στο γεγονός ότι οι σχέσεις μεταξύ παρασκευαστών ζάχαρης και παραγωγών ζαχαροτεύτλων, ιδιαίτερα για τα θέματα της παράδοσης και της πληρωμής των ζαχαροτεύτλων, ρυθμίζονται εν γένει από διεπαγγελματικές συμφωνίες που καθορίζονται στα πλαίσια που έχουν οριστεί από την κοινοτική νομοθεσία. Αυτές οι διεπαγγελματικές συμφωνίες μπορούν να προβλέψουν τις λεπτομέρειες που λαμβάνουν υπόψη την ιδιαίτερη κατάσταση της περιοχής στην οποία εφαρμόζονται. Δεδομένου ότι πρόκειται για τη δυνατότητα που δόθηκε στους παρασκευαστές να συμμετέχουν και οι τευτλοκαλλιεργητές στην πληρωμή της συμπληρωματικής εισφοράς, πρέπει να προβλεφθεί ότι οι λεπτομέρειες της συμμετοχής αυτής μπορούν να καθοριστούν με διεπαγγελματικές συμφωνίες στα πλαίσια που καθορίζονται από το άρθρο 16 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.

(12) Οι επιχειρήσεις παραγωγής ισογλυκόζης, κατ' αντίθεση προς τις επιχειρήσεις παραγωγής ζάχαρης που εξαρτώνται από την παραγωγή ζαχαροτεύτλου ή ζαχαροκαλάμου, δεν επιτρέπεται να καταφεύγουν στη διαδικασία μεταφοράς της παραγωγής μιας περιόδου εμπορίας στην επόμενη.

(13) Η παραγωγή ισογλυκόζης έχει μόνιμο χαρακτήρα καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας για να μπορεί να ανταποκρίνεται γρήγορα και χωρίς διακοπές στη διακύμανση της ζήτησης, η οποία φτάνει στο αποκορύφωμά της στο τέλος και στην αρχή της περιόδου εμπορίας. Ωστόσο, η παραγόμενη ισογλυκόζη είναι δύσκολο να αποθηκευθεί σε επαρκείς ποσότητες ώστε να ανταποκρίνεται σε αυτές τις αιχμές της ζήτησης, γιατί η παρατεινόμενη αποθήκευση ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο την απαραίτητη αποστείρωση του προϊόντος. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι επιχειρήσεις παραγωγής ισογλυκόζης πρέπει να διακόπτουν την παραγωγή τους στο τέλος της περιόδου εμπορίας, επί ποινή να παραγάγουν ισογλυκόζη Γ που δεν μπορεί να διατεθεί στην εσωτερική αγορά της Κοινότητας. Η κατάσταση αυτή, που είναι επιζήμια για τις επιχειρήσεις παραγωγής ισογλυκόζης, απαιτεί να προβλεφθεί ορισμένη ευελιξία, όσον αφορά τη μηνιαία διαπίστωση της παραγωγής ισογλυκόζης, η οποία όμως πρέπει να είναι περιορισμένη, ώστε να μην εισαχθεί, με την αυτόματη χρήση αυτής της ευελιξίας, ένα σύστημα συγκεκαλυμμένης μεταφοράς και, συνακόλουθα, έμμεση αύξηση των ποσοστώσεων παραγωγής των εν λόγω επιχειρήσεων.

(14) Στο πλαίσιο λειτουργίας του καθεστώτος των ποσοστώσεων, μπορούν να σημειωθούν καθυστερήσεις της είσπραξης των ποσών των συνεισφορών στην παραγωγή. Για να διασφαλιστεί η αρμονική και έγκαιρη είσπραξη, πρέπει να καθοριστούν κανόνες που πρέπει να τηρούνται για τον καθορισμό και την είσπραξη των ποσών των συνεισφορών.

(15) Tα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης της ζάχαρης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Για το σκοπό των άρθρων 13 έως 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, ως παραγωγή ζάχαρης νοείται η συνολική ποσότητα, εκφραζόμενη σε λευκή ζάχαρη:

α) λευκής ζάχαρης·

β) ακατέργαστης ζάχαρης·

γ) ιμβερτοποιημένης ζάχαρης·

δ) σιροπιών που ανήκουν σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες, ονομαζόμενα στο εξής "σιρόπια":

- σιροπιών σακχαρόζης ή ιμβερτοποιημένης ζάχαρης, καθαρότητας τουλάχιστον 70 % και παραγόμενων από ζαχαρότευτλα,

- σιροπιών σακχαρόζης ή ιμβερτοποιημένης ζάχαρης, καθαρότητας τουλάχιστον 75 % και παραγόμενων από ζαχαροκάλαμο,

2. Δεν εισέρχονται στον υπολογισμό της ποσότητας που αναφέρεται στην παράγραφο 1:

α) οι ποσότητες λευκής ζάχαρης οι οποίες παράγονται από ακατέργαστη ζάχαρη ή από σιρόπια, τα οποία δεν έχουν παραχθεί στην επιχείρηση που παρασκευάζει αυτή τη λευκή ζάχαρη·

β) οι ποσότητες λευκής ζάχαρης οι οποίες παράγονται από ακατέργαστη ζάχαρη, από σιρόπια, ή από σαρώματα ζάχαρης, τα οποία δεν έχουν παραχθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας, κατά την οποία έχει παρασκευασθεί η λευκή ζάχαρη·

γ) οι ποσότητες ακατέργαστης ζάχαρης που παράγονται από σιρόπια τα οποία δεν έχουν παραχθεί στην επιχείρηση που παρασκευάζει αυτή την ακατέργαστη ζάχαρη·

δ) οι ποσότητες ακατέργαστης ζάχαρης που παράγονται από σιρόπια τα οποία δεν έχουν παραχθεί κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου εμπορίας, κατά την οποία έχει παρασκευασθεί αυτή η ακατέργαστη ζάχαρη·

ε) οι ποσότητες ακατέργαστης ζάχαρης που μεταποιούνται σε λευκή ζάχαρη στην επιχείρηση που την έχει παραγάγει κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου εμπορίας·

στ) οι ποσότητες ιμβερτοποιημένης ζάχαρης και σιροπιών που μεταποιούνται σε αλκοόλη ή ρούμι·

ζ) οι ποσότητες σιροπιών που μεταποιούνται σε ζάχαρη ή σε ιμβερτοποιημένη ζάχαρη κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου εμπορίας στην επιχείρηση που τα έχει παραγάγει·

η) οι ποσότητες σιροπιών για επάλειψη άρτου και εκείνων για μεταποίηση σε "Rinse appelstroop"·

θ) οι ποσότητες ζάχαρης, ιμβερτοποιημένης ζάχαρης και σιροπιών που παράγονται υπό καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή·

ι) οι ποσότητες ιμβερτοποιημένης ζάχαρης που παράγονται από σιρόπια τα οποία δεν έχουν παραχθεί στην επιχείρηση που παρασκευάζει αυτή την ιμβερτοποιημένη ζάχαρη·

ια) οι ποσότητες ιμβερτοποιημένης ζάχαρης που παράγονται από σιρόπια τα οποία δεν έχουν παραχθεί κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου εμπορίας κατά την οποία έχει παρασκευασθεί αυτή η ιμβερτοποιημένη ζάχαρη.

3. Η παραγωγή εκφράζεται σε λευκή ζάχαρη με τον ακόλουθο τρόπο:

α) για τη λευκή ζάχαρη, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη ποιοτικές διαφορές·

β) για την ακατέργαστη ζάχαρη, σε συνάρτηση με την απόδοσή της, που προσδιορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001·

γ) για την ιμβερτοποιημένη ζάχαρη, με την εφαρμογή στην παραγωγή της του συντελεστή 1·

δ) για τα σιρόπια τα οποία πρέπει να θεωρούνται ενδιάμεσα προϊόντα, σε συνάρτηση με την περιεκτικότητά τους σε εξαγώγιμη ζάχαρη, που προσδιορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 5·

ε) για τα σιρόπια τα οποία δεν δύνανται να θεωρηθούν ενδιάμεσα προϊόντα, σε συνάρτηση με την περιεκτικότητά τους σε ζάχαρη, εκφρασμένη σε ζαχαρόζη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2135/95 της Επιτροπής(4).

4. Τα σαρώματα ζάχαρης που προέρχονται από προηγούμενη περίοδο εμπορίας εκφράζονται σε λευκή ζάχαρη σε συνάρτηση με την περιεκτικότητά τους σε ζαχαρόζη.

5. Η καθαρότητα των σιροπιών υπολογίζεται με τη διαίρεση της περιεκτικότητας σε συνολικά ζάχαρα διά της περιεκτικότητας σε ξηρά ουσία.

Η περιεκτικότητα σε εξαγώγιμη ζάχαρη υπολογίζεται αφαιρώντας από το ζαχαρικό τίτλο του εν λόγω σιροπιού το προϊόν του πολλαπλασιασμού του συντελεστή 1,70 επί τη διαφορά μεταξύ της περιεκτικότητας σε ξηρά ουσία και του ζαχαρικού τίτλου του εν λόγω σιροπιού. Η περιεκτικότητα σε ξηρά ουσία προσδιορίζεται σύμφωνα με την αραιομετρική μέθοδο.

Ωστόσο, η περιεκτικότητα σε εξαγώγιμη ζάχαρη δύναται να προσδιορισθεί, για το σύνολο της ίδιας περιόδου εμπορίας, σύμφωνα με την πραγματική απόδοση των σιροπιών.

Άρθρο 2

1. Για το σκοπό των άρθρων 13 έως 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, νοείται ως παραγωγή ισογλυκόζης η ποσότητα του προϊόντος που λαμβάνεται από τη γλυκόζη ή από τα πολυμερή της που έχει περιεκτικότητα κατά βάρος σε ξηρά κατάσταση τουλάχιστον 10 % φρουκτόζης, οποιαδήποτε κι αν είναι η περιεκτικότητά του σε φρουκτόζη πέραν αυτού του ορίου, η οποία εκφράζεται σε ξηρά ουσία και διαπιστώνεται σύμφωνα με την παράγραφο 2.

2. Η παραγωγή ισογλυκόζης διαπιστώνεται αμέσως μετά την έξοδο από το στάδιο της διαδικασίας ισομερίωσης και πριν από οποιαδήποτε ενέργεια διαχωρισμού των συστατικών της γλυκόζης και της φρουκτόζης ή οποιαδήποτε ενέργεια μείξεως, με φυσική μέτρηση του όγκου του προϊόντος ως έχει και προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε ξηρά ουσία σύμφωνα με τη διαθλαστική μέθοδο.

3. Κάθε παρασκευαστής ισογλυκόζης έχει την υποχρέωση να δηλώνει αμέσως κάθε εγκατάσταση που του χρησιμεύει για την ισομερίωση της γλυκόζης ή των πολυμερών της.

Η δήλωση αυτή υποβάλλεται στο κράτος μέλος, στην επικράτεια του οποίου βρίσκεται η εγκατάσταση αυτή. Το κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα να απαιτήσει από τον ενδιαφερόμενο κάθε συμπληρωματική πληροφορία για το θέμα αυτό.

Άρθρο 3

1. Για το σκοπό των άρθρων 13 έως 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, νοείται ως παραγωγή σιροπιού ινουλίνης η ποσότητα του προϊόντος που λαμβάνεται μετά από υδρόλυση ινουλίνης ή ολιγοφρουκτουζών που έχουν περιεκτικότητα σε φρουκτόζη κατά βάρος σε ξηρά κατάσταση τουλάχιστον 10 % φρουκτόζης υπό ελεύθερη μορφή ή υπό μορφή σακχαρόζης, οποιαδήποτε και αν είναι η περιεκτικότητά της σε φρουκτόζη πέραν του ορίου αυτού, που εκφράζεται σε ξηρά ουσία σε ισοδύναμο-ζάχαρης/ισογλυκόζης και που έχει διαπιστωθεί για κάθε επιχείρηση παραγωγής σιροπιού ινουλίνης σύμφωνα με την παράγραφο 2.

2. Η παραγωγή του σιροπιού ινουλίνης διαπιστώνεται από το σύνολο των ακόλουθων ενεργειών:

α) φυσική μέτρηση του όγκου του προϊόντος ως έχει αμέσως μετά την έξοδο από τον πρώτο εξαερωτή, μετά κάθε υδρόλυση και πριν από οποιαδήποτε ενέργεια διαχωρισμού των συστατικών γλυκόζης και φρουκτόζης ή οποιαδήποτε ενέργεια μείξεως·

β) καθορισμό της περιεκτικότητας σε ξηρή ουσία με τη διαθλασιμετρική μέθοδο και υπολογισμό της περιεκτικότητας σε φρουκτόζη κατά βάρος σε ξηρά κατάσταση, βάσει αντιπροσωπευτικού ημερησίου δειγματολογίου·

γ) μετατροπή της περιεκτικότητας σε φρουκτόζη 80 % κατά βάρος σε ξηρά κατάσταση, με την εφαρμογή στην ποσότητα που καθορίζεται σε ξηρά κατάσταση του συντελεστή που αντιπροσωπεύει τη σχέση μεταξύ της υπολογισμένης περιεκτικότητας σε φρουκτόζη της εν λόγω ποσότητας του σιροπιού και του 80 %·

δ) έκφραση σε ισοδύναμο-ζάχαρης/ισογλυκόζης με την εφαρμογή του συντελεστή 1,9.

Άρθρο 4

1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν, πριν από τις 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους, την προσωρινή παραγωγή ζάχαρης και σιροπιού ινουλίνης της τρέχουσας περιόδου εμπορίας κάθε επιχείρησης που βρίσκεται στο έδαφός τους.

Για τα γαλλικά διαμερίσματα της Γουαδελούπης και της Μαρτινίκας, η παραγωγή αυτή καθορίζεται πριν από τις 15 Μαΐου κάθε έτους.

2. Κάθε επιχείρηση παραγωγής ισογλυκόζης ανακοινώνει στο κράτος μέλος, στην επικράτεια του οποίου πραγματοποιήθηκε η παραγωγή της, πριν από την 15η κάθε μήνα, τις ποσότητες, εκφρασμένες σε ξηρά ουσία, που έχουν πραγματικά παραχθεί κατά τη διάρκεια του προηγουμένου ημερολογιακού μήνα.

Τα κράτη μέλη καθορίζουν κάθε μήνα, και, το αργότερο, στις 15 του δεύτερου μήνα που ακολουθεί, την παραγωγή ισογλυκόζης, κάθε σχετικής επιχείρησης.

Οι ποσότητες ισογλυκόζης που παρήχθησαν υπό καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της παραγωγής που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο.

3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2 πρώτο και δεύτερο εδάφιο, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους δύνανται να αποφασίζουν, για μια επιχείρηση παραγωγής ισογλυκόζης, μετά από έγγραφη αίτηση της επιχείρησης δεόντως αιτιολογημένης:

α) είτε να συνυπολογίζουν την παραγωγή των μηνών Μαΐου και Ιουνίου μιας περιόδου προς καταλογισμό στη συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας·

β) είτε να συνυπολογίζουν όλη την παραγωγή ή τμήμα της παραγωγής του μηνός Ιουνίου μιας περιόδου με εκείνη του μηνός Ιουλίου της επόμενης περιόδου εμπορίας προς καταλογισμό στην τελευταία. Η αίτηση συνυπολογισμού πρέπει να αναφέρει τουλάχιστον την ποσότητα παραγωγής του Ιουνίου προς συνυπολογισμό με την παραγωγή του Ιουλίου. Αυτή η ποσότητα δεν είναι δυνατόν να υπερβαίνει το 7 % του αθροίσματος των ποσοστώσεων Α και Β της εν λόγω επιχείρησης που εφαρμόζονται στην περίοδο εμπορίας κατά την οποία υποβάλλεται η αίτηση για συνυπολογισμό των ποσοτήτων. Η ποσότητα που προκύπτει από αυτόν το συνυπολογισμό θεωρείται η πρώτη παραγωγή της επιχείρησης στο πλαίσιο της ποσόστωσης.

Το κράτος μέλος αξιολογεί την αιτιολόγηση της αίτησης λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της παραγωγής της επιχείρησης και της ζήτησης στην αγορά, κυρίως όσον αφορά τις ποσοστώσεις και τις συνεισφορές στην παραγωγή. Μπορεί να κάνει χρήση, για μία επιχείρηση και για μία συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας, μόνο ενός από τους συνυπολογισμούς που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.

Μετά από έγκριση του κράτους μέλους, η συγκεκριμένη επιχείρηση παραγωγής ισογλυκόζης ανακοινώνει σε αυτό, πριν από τις 15 του επόμενου Ιουλίου στην περίπτωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και πριν από τις 15 του επόμενου Αυγούστου στην περίπτωση που αναφέρεται στο στοιχείο β), τις ποσότητες, εκφρασμένες σε ξηρά ύλη, που έχουν πραγματικά παραχθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου των εν λόγω δύο μηνών, λαμβάνοντας υπόψη, ενδεχομένως, την ποσότητα προς συνυπολογισμό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β).

Το κράτος μέλος καθορίζει, βάσει αυτών των ανακοινώσεων, τη σωρευμένη παραγωγή ισογλυκόζης της σχετικής επιχείρησης κατά τη διάρκεια των εν λόγω δύο μηνών προς καταλογισμό στην παραγωγή της σχετικής περιόδου εμπορίας σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο στοιχείο α) ή β), ανάλογα με την περίπτωση. Το κράτος μέλος ανακοινώνει την παραγωγή αυτή στην Επιτροπή.

Οι διατάξεις του πρώτου εδαφίου στοιχείο β) δεν εφαρμόζονται στην τελευταία περίοδο εμπορίας που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.

4. Τα κράτη μέλη καθορίζουν, πριν από τις 15 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, για την προηγούμενη περίοδο εμπορίας, την οριστική παραγωγή ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης που έχει παραχθεί από κάθε επιχείρηση που βρίσκεται στο έδαφός τους.

5. Όταν, μετά τον προσδιορισμό της οριστικής παραγωγής για τη ζάχαρη που αναφέρεται στην παράγραφο 4, διαπιστώνονται διαφορές σε σχέση με αυτή, οι διαφορές αυτές λαμβάνονται υπόψη κατά τον προσδιορισμό της οριστικής παραγωγής της περιόδου εμπορίας, κατά τη διάρκεια της οποίας διαπιστώθηκε η διαφορά.

6. Κάθε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης ανακοινώνει στον αρμόδιο οργανισμό του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου πραγματοποιήθηκε η παραγωγή της ή στον οργανισμό που είναι αρμόδιος για την παρέμβαση στην αγορά του σχετικού προϊόντος, πριν από τις 25 κάθε μήνα, υποδεικνύοντας τις ποσότητες που του ανήκουν ή όχι:

α) τις ποσότητες ζάχαρης, εκφρασμένες σε λευκή ζάχαρη, που ήταν αποθηκευμένες στις εγκαταστάσεις που διαθέτει στο τέλος του προηγούμενου ημερολογιακού μήνα·

β) τις ποσότητες ζάχαρης, εκφρασμένες σε λευκή ζάχαρη που έχουν εξέλθει από τις εγκαταστάσεις που διαθέτει κατά τη διάρκεια του προηγούμενου ημερολογιακού μήνα.

Στην ανακοίνωση διευκρινίζεται η κατανομή των ποσοτήτων, μεταξύ της ζάχαρης που έχει παραχθεί εντός των ποσοστώσεων A και B, της ζάχαρης που μεταφέρθηκε σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 και της ζάχαρης Γ.

Ο οργανισμός που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο δύναται να απαιτήσει την κοινοποίηση συμπληρωματικών δεδομένων σχετικά με τα αποθέματα της επιχείρησης και τις εξόδους από τις εν λόγω εγκαταστάσεις της.

7. Κάθε επιχειρηματίας που προβαίνει σε ραφινάρισμα της ακατέργαστης ζάχαρης ανακοινώνει στον αρμόδιο οργανισμό του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου πραγματοποιούνται οι εργασίες ραφιναρίσματος της ζάχαρης, ή στον οργανισμό που είναι αρμόδιος για την παρέμβαση στην αγορά του σχετικού προϊόντος, πριν από τις 25 κάθε μήνα, υποδεικνύοντας τις ποσότητες που του ανήκουν ή όχι:

α) τις ποσότητες ζάχαρης, εκφρασμένες σε λευκή ζάχαρη, που ήταν αποθηκευμένες στις εγκαταστάσεις που διαθέτει στο τέλος του προηγούμενου ημερολογιακού μήνα·

β) τις ποσότητες ζάχαρης, εκφρασμένες σε λευκή ζάχαρη, που εξήλθαν από τις εγκαταστάσεις που διαθέτει κατά τη διάρκεια του προηγούμενου ημερολογιακού μήνα.

Στην ανακοίνωση πρέπει να διαχωρίζονται οι ποσότητες που υπόκεινται στο εν λόγω καθεστώς τελειοποίησης.

Ο οργανισμός που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο μπορεί να απαιτήσει την κοινοποίηση συμπληρωματικών δεδομένων σχετικά με τα αποθέματα του εργοστασίου ραφιναρίσματος και με τις εξόδους από τις εν λόγω εγκαταστάσεις.

Άρθρο 5

1. Βάσει των άρθρων 13 έως 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 και με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 έως 5 του παρόντος άρθρου, νοείται ως παραγωγή ζάχαρης ή ισογλυκόζης μιας επιχείρησης, η ποσότητα ζάχαρης ή η ποσότητα ισογλυκόζης που πραγματικά παράγεται από αυτή την επιχείρηση.

2. Η συνολική παραγωγή ζάχαρης μιας επιχείρησης για μια περίοδο εμπορίας είναι η παραγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1, επαυξημένη κατά την ποσότητα της ζάχαρης η οποία έχει μεταφερθεί σε αυτή την περίοδο και μειωμένη κατά την ποσότητα της ζάχαρης η οποία έχει μεταφερθεί στην επόμενη περίοδο.

3. Η ποσότητα ζάχαρης που παράγεται στο πλαίσιο σύμβασης έργου "φασόν" από μια επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, καλούμενη στο εξής "μεταποιητής", για λογαριασμό μιας άλλης επιχείρησης παραγωγής ζάχαρης, καλούμενης στο εξής "εντολέας", θεωρείται παραγωγή του εντολέα, με αίτηση που υποβάλλεται εγγράφως, δεόντως υπογεγραμμένη από τους δύο εν λόγω βιομηχάνους και απευθυνόμενη στο κράτος μέλος που αφορά, εφόσον πληρούται μία από τις κάτωθι προϋποθέσεις:

α) η συνολική παραγωγή ζάχαρης του μεταποιητή είναι κατώτερη από την ποσόστωσή του Α·

β) η συνολική παραγωγή ζάχαρης του μεταποιητή είναι ανώτερη από την ποσόστωσή του Α, αλλά κατώτερη από το άθροισμα της ποσόστωσής του Α και της ποσόστωσής του Β, υπό την προϋπόθεση ότι η συνολική παραγωγή ζάχαρης του εντολέα είναι ανώτερη από την ποσόστωση Α αυτού του τελευταίου·

γ) η συνολική παραγωγή ζάχαρης του μεταποιητή και του εντολέα είναι ανώτερη από το άθροισμα των αντίστοιχων ποσοστώσεών τους Α και Β.

4. Αν το εργοστάσιο του εντολέα και εκείνο του μεταποιητή βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη, η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 πρέπει να απευθύνεται στα δύο κράτη μέλη τα οποία αφορά. Στην περίπτωση αυτή, τα εν λόγω κράτη μέλη συμφωνούν σχετικά με την απάντηση που θα αποστείλουν και λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προς επιβεβαίωση της τήρησης των όρων που προβλέπονται στην παράγραφο 3.

5. Η ποσότητα της παραγόμενης ζάχαρης από ένα μεταποιητή δύναται να θεωρείται, σύμφωνα με την προβλεπομένη στο άρθρο 42 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 διαδικασία, παραγωγή του εντολέα, όταν, σε περίπτωση ανωτέρας βίας, καθίσταται αναγκαία η μεταποίηση τεύτλων, ζαχαροκάλαμων ή μελάσας σε ζάχαρη, σε άλλη επιχείρηση από εκείνη του εντολέα.

Άρθρο 6

1. Πριν από την 1η Απριλίου πραγματοποιείται, για την τρέχουσα περίοδο εμπορίας:

α) εκτίμηση της βασικής συνεισφοράς στην παραγωγή και της συνεισφοράς Β για τη ζάχαρη, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001·

β) καθορισμός, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, των κατά μονάδα ποσών, που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού, τα οποία πρέπει να καταβάλει ο παρασκευαστής ζάχαρης, ο παρασκευαστής ισογλυκόζης και ο παρασκευαστής σιροπιού ινουλίνης ως προκαταβολή της συνεισφοράς.

2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προκαταβολές συνεισφοράς που πρέπει να καταβληθούν για την εν λόγω περίοδο εμπορίας, από κάθε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, από κάθε επιχείρηση παραγωγής ισογλυκόζης και από κάθε επιχείρηση παραγωγής σιροπιού ινουλίνης, πριν από τις 15 Απριλίου της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.

Για τα γαλλικά διαμερίσματα της Γουαδελούπης και της Μαρτινίκας καθώς και για την Ισπανία όσον αφορά τη ζάχαρη που παρασκευάζεται από ζαχαροκάλαμο, οι εν λόγω προκαταβολές καθορίζονται πριν από τις 15 Αυγούστου της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.

Όσον αφορά τη ζάχαρη και το σιρόπι ινουλίνης, η προκαταβολή που πρέπει να καταβληθεί υπολογίζεται:

α) με τον πολλαπλασιασμό της προσωρινής παραγωγής ζάχαρης Α και σιροπιού ινουλίνης Α και ζάχαρης Β και σιροπιού ινουλίνης Β, που ορίζεται κατά το άρθρο 4 παράγραφος 1, με το κατά μονάδα ποσό που καθορίζεται για την προκαταβολή επί της συνεισφοράς στη βασική παραγωγή·

β) με τον πολλαπλασιασμό της προσωρινής παραγωγής ζάχαρης Β και σιροπιού ινουλίνης Β, που ορίζεται κατά το άρθρο 4 παράγραφος 1, με το κατά μονάδα ποσό που καθορίζεται για την προκαταβολή επί της συνεισφοράς Β.

Όσον αφορά την ισογλυκόζη, η προκαταβολή που πρέπει να καταβληθεί υπολογίζεται με τον πολλαπλασιασμό της παραγωγής που πραγματοποιήθηκε από την 1η Ιουλίου μέχρι το τέλος του επομένου Φεβρουαρίου για την τρέχουσα περίοδο εμπορίας, με το κατά μονάδα ποσό που καθορίζεται για την προκαταβολή επί της βασικής συνεισφοράς στην παραγωγή για την ισογλυκόζη.

3. Τα κράτη μέλη εισπράττουν τις προκαταβολές αυτές πριν από την 1η Ιουνίου της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.

Για τα γαλλικά διαμερίσματα της Γουαδελούπης και της Μαρτινίκας καθώς και για την Ισπανία, όσον αφορά τη ζάχαρη που παρασκευάζεται από ζαχαροκάλαμο, οι εν λόγω προκαταβολές εισπράττονται πριν από την 1η Σεπτεμβρίου της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.

4. Η ποσότητα που πρέπει να διαπιστωθεί κατ' εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 καθορίζεται με βάση το άθροισμα των ακόλουθων ποσοτήτων:

α) των ποσοτήτων ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης που διατέθηκαν στην Κοινότητα για άμεση κατανάλωση και για κατανάλωση μετά από μεταποίηση από τις βιομηχανίες που χρησιμοποιούν τα προϊόντα αυτά·

β) των ποσοτήτων μετουσιωμένης ζάχαρης·

γ) των ποσοτήτων ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης που εισήχθησαν από τρίτες χώρες υπό μορφή μεταποιημένων προϊόντων.

Αφαιρείται από το άθροισμα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο το άθροισμα των ποσοτήτων ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης που εξήχθησαν προς τρίτες χώρες υπό τη μορφή μεταποιημένων προϊόντων και των ποσοτήτων βασικών προϊόντων εκφραζόμενων σε λευκή ζάχαρη για τις οποίες εκδόθηκαν τίτλοι επιστροφής στην παραγωγή, που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.

5. Θεωρούνται, κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, αναλήψεις υποχρεώσεων κατά την εξαγωγή για την τρέχουσα περίοδο εμπορίας:

α) όλες οι ποσότητες ζάχαρης που εξάγονται σε φυσική κατάσταση με επιστροφές ή εισφορές κατά την εξαγωγή που καθορίζονται με διαγωνισμούς που προκηρύσσονται κατά την εν λόγω περίοδο εμπορίας·

β) όλες οι ποσότητες ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης που εξάγονται σε φυσική κατάσταση με επιστροφές ή εισφορές κατά την εξαγωγή, που καθορίζονται περιοδικώς βάσει των πιστοποιητικών εξαγωγής που εκδίδονται κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου εμπορίας·

γ) όλες οι προβλεπόμενες εξαγωγές ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης υπό μορφή μεταποιημένων προϊόντων με επιστροφές ή εισφορές κατά την εξαγωγή, που καθορίζονται προς το σκοπό αυτό κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου - οι εν λόγω ποσότητες κατανέμονται εξίσου εφ' όλης της περιόδου εμπορίας.

Για τον υπολογισμό της μέσης προβλέψιμης απώλειας που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, λαμβάνονται επίσης υπόψη οι επιστροφές στην παραγωγή για τις ποσότητες βασικών προϊόντων εκφραζόμενων σε λευκή ζάχαρη για τις οποίες έχουν εκδοθεί στη διάρκεια της εν λόγω περιόδου εμπορίας τίτλοι επιστροφής στην παραγωγή, που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού.

Άρθρο 7

1. Όταν για τη ζάχαρη ή το σιρόπι ινουλίνης, ο κατ' εκτίμηση υπολογισμός της εισφοράς στην παραγωγή βάσης οδηγεί σε ποσό ίσο ή ανώτερο από το 60 % του ανώτατου ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, το κατά μονάδα ποσό της προκαταβολής είναι ίσο με το 50 % του εν λόγω ανώτατου ποσού.

Όταν ο κατ' εκτίμηση υπολογισμός οδηγεί σε ποσό κατώτερο από το 60 % του εν λόγω ανώτατου ποσού, το κατά μονάδα ποσό της προκαταβολής είναι ίσο με το 80 % του ποσού της εκτίμησης.

2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται για τον καθορισμό του κατά μονάδα ποσού της προκαταβολής επί της συνεισφοράς Β για τη ζάχαρη και για το σιρόπι ινουλίνης, λαμβανομένου υπόψη του ανώτατου ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφοι 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.

3. Το κατά μονάδα ποσό της προκαταβολής επί της συνεισφοράς στην παραγωγή βάσης, που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την ισογλυκόζη είναι ίσο με το 40 % του κατά μονάδα ποσού της βασικής συνεισφοράς στην παραγωγή που εκτιμάται για τη ζάχαρη σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 8

1. Καθορίζονται για τη ζάχαρη, την ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης, πριν από τις 15 Οκτωβρίου, για την προηγούμενη περίοδο εμπορίας:

α) τα ποσά της συνεισφοράς στη βασική παραγωγή και της εισφοράς Β·

β) κατά περίπτωση, ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.

2. Τα κράτη μέλη προβαίνουν σε καταμέτρηση για την πληρωμή των υπολοίπων των συνεισφορών, για κάθε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, για κάθε επιχείρηση παραγωγής ισογλυκόζης και για κάθε επιχείρηση παραγωγής σιροπιού ινουλίνης, πριν από την 1η Νοεμβρίου για την προηγούμενη περίοδο εμπορίας, λαμβάνοντας υπόψη τις προκαταβολές που εισπράχθηκαν δυνάμει του άρθρου 6.

Τα υπόλοιπα, που οφείλει η επιχείρηση ή το κράτος μέλος που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, καταβάλλονται πριν από τις 15 Δεκεμβρίου που έπεται της προθεσμίας καθορισμού τους.

3. Εάν καθοριστεί συντελεστής δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν σύμφωνα με την εν λόγω παράγραφο 2, για κάθε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, για κάθε επιχείρηση παραγωγής ισογλυκόζης και για κάθε επιχείρηση παραγωγής σιροπιού ινουλίνης, πριν από την 1η Νοεμβρίου για την προηγούμενη περίοδο εμπορίας, τη συμπληρωματική συνεισφορά που πρέπει να καταβάλουν οι εν λόγω παρασκευαστές. Η εισφορά αυτή εισπράττεται συγχρόνως με το υπόλοιπο των εισφορών στην παραγωγή για την εν λόγω περίοδο.

4. Όταν το ποσό των εισφορών που οφείλονται από μια επιχείρηση παραγωγής δεν έχει καθοριστεί ορθά, το ορθό ποσό που πρέπει να πληρωθεί ή το υπόλοιπο που οφείλεται από την εν λόγω επιχείρηση παραγωγής πρέπει να καθοριστούν εντός προθεσμίας τριάντα ημερών που υπολογίζεται από την ημερομηνία κατά την οποία το κράτος μέλος αντελήφθηκε αυτή την κατάσταση και είναι σε θέση να υπολογίσει το νομίμως οφειλόμενο ποσό.

Τα κράτη μέλη εισπράττουν τα ποσά που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο εντός προθεσμίας τριάντα ημερών που υπολογίζονται από την ημερομηνία του καθορισμού των εν λόγω ποσών.

Άρθρο 9

1. Τα ποσά που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 καθορίζονται συγχρόνως με τα ποσά των συνεισφορών που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.

2. Αν ο παρασκευαστής ζάχαρης έχει πληρώσει στον πωλητή τεύτλων χαμηλότερη τιμή από τη βασική τιμή για τα τεύτλα, ο παρασκευαστής υποχρεούται να δεχθεί να συμμετάσχει ο πωλητής τεύτλων, σε βαθμό ίσο με τη διαφορά, στο όφελος της αύξησης της τιμής της ζάχαρης σε σχέση με την τιμή παρέμβασης.

Για τον καθορισμό του ποσού που αντιστοιχεί στη συμμετοχή αυτή, ο παρασκευαστής ζάχαρης λαμβάνει υπόψη:

α) τις περιόδoυς που περιλαμβάνονται μεταξύ των ημερομηνιών της πληρωμής των τεύτλων και των ημερομηνιών των πληρωμών που προβλέπονται για τις προκαταβολές και τα υπόλοιπα τα σχετικά με τις εισφορές στην παραγωγή και τη συμπληρωματική εισφορά·

β) το επιτόκιο των κύριων πράξεων αναχρηματοδότησης που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις περιόδους που αναφέρονται στο στοιχείο α)· για ένα κράτος μέλος που δεν συμμετέχει στο τρίτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, το επιτόκιο αναφοράς είναι το βασικό ισοδύναμο επιτόκιο που καθορίζεται από την κεντρική του τράπεζα·

γ) το ποσοστό που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001·

δ) την απόδοση των εν λόγω τεύτλων, με την επιφύλαξη του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.

3. Ο παρασκευαστής ζάχαρης καταβάλλει στον πωλητή τεύτλων τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και το ποσό που αντιστοιχεί στη συμμετοχή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 εντός των τεσσάρων εβδομάδων που έπονται της ημερομηνίας καθορισμού των συνεισφορών που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1.

4. Μια διεπαγγελματική συμφωνία δύναται να παρεκκλίνει από τις παραγράφους 2 και 3.

Άρθρο 10

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την καθιέρωση των ελέγχων που είναι αναγκαίοι για τη διαπίστωση της παραγωγής των προϊόντων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 11

Η επιστροφή που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 3 δεύτερο και τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 δύναται, με την επιφύλαξη των εν λόγω διατάξεων, να εφαρμοστεί σύμφωνα με διαδικασίες που καθορίζονται με διεπαγγελματική συμφωνία.

Άρθρο 12

Καταργείται ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1443/82.

Άρθρο 13

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 20 Φεβρουαρίου 2002.

Για την Επιτροπή

Franz Fischler

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 178 της 30.6.2001, σ. 1.

(2) ΕΕ L 158 της 9.6.1982, σ. 17.

(3) ΕΕ L 53 της 24.2.1994, σ. 7.

(4) ΕΕ L 214 της 8.9.1995, σ. 16.