*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 10ης Ιουνίου 1986

σχετικά με ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη βελγική κυβέρνηση σε έναν κατασκευαστή κεραμευτικών ειδών υγιεινής και επιτραπέζιων σκευών

(Τα κείμενα στη γαλλική και ολλανδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)

(86/366/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

Αφού έδωσε τη δυνατότητα, κάλεσε τους ενδιαφερόμενους σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας ότι:

Ι

Με αποφάσεις της 16ης Φεβρουαρίου 1983 και της 24ης Οκτωβρίου 1984, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι ενισχύσεις ποσών 475 εκατομμυρίων και 83 εκατομμυρίων FB, που χορηγήθηκαν χωρίς προηγούμενη κοινοποίησή τους το 1981 και 1983 σε μια επιχείρηση του τομέα της κεραμευτικής εγκατεστημένη στη La Louviere, με τη μορφή αγοράς μετοχικού κεφαλαίου, ήταν ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά και έπρεπε ως εκ τούτου να καταργηθούν. Οι αποφάσεις αυτές οδήγησαν στις υποθέσεις αριθ. 52/84 και 40/85 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και δεν έχουν ακόμη εκτελεστεί.

Η Επιτροπή, έχοντας εξάλλου λάβει γνώση της προθέσεως της βελγικής κυβέρνησης να παρέμβει και πάλι υπέρ της εν λόγω επιχειρήσεως, πάντοτε μέσω των περιφερειακών αρχών της, με τη μορφή αγοράς μεριδίου του εταιρικού κεφαλαίου, ποσού 295,3 εκατομμυρίων FB, πληροφόρησε την εν λόγω κυβέρνηση με επιστολή της 14ης Ιουνίου 1984 ότι μια τέτοια παρέμβαση έπρεπε να είχε κοινοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 ΕΟΚ και ζήτησε να πραγματοποιηθεί η κοινοποίηση αυτή εντός προθεσμίας δεκαπέντε ημερών.

Η βελγική κυβέρνηση απάντησε στο αίτημα της Επιτροπής με τηλετύπημα της 29ης Ιουνίου και της 19ης Ιουλίου 1984, δηλώνοντας την απόφασή της να συμμετάσχει σε σχεδιαζόμενη αύξηση του κεφαλαίου κατά 295,3 εκατομμύρια FB που, πάντως, δεν είχε ακόμη πραγματοποιηθεί από την επιχείρηση· τόνισε το γεγονός ότι προέβαινε στην εν λόγω κοινοποίηση κατόπιν της ρητής αιτήσεως της Επιτροπής, επειδή, κατά την άποψή της, η εν λόγω ανάληψη μεριδίου συμμετοχής δεν αποτελούσε κατά κανένα τρόπο ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ και άρα δεν υπήρχε υποχρέωσή της για εκ των προτέρων κοινοποίηση βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης· η αύξηση του κεφαλαίου επρόκειτο να επιτρέψει στην επιχείρηση να πραγματοποιήσει κυρίως τις επενδύσεις της στο τμήμα επιτραπέζιων σκευών.

Η Επιτροπή αποφάσισε στις 23 Αυγούστου 1984 να κινήσει για το σχέδιο ενισχύσεως τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης. Η Επιτροπή θεώρησε ότι η εν λόγω χρηματοδοτική παρέμβαση συνιστούσε ενίσχυση δυνάμει του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης και ότι η ενίσχυση αυτή δεν φαινόταν να πληροί τους αναγκαίους όρους για να τύχει μιας των παρεκκλίσεων του άρθρου 92 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης, κάλεσε δε τη βελγική κυβέρνηση να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της με επιστολή της 27ης Αυγούστου 1984.

ΙΙ

Η βελγική κυβέρνηση απάντησε στην επιστολή της Επιτροπής με τηλετύπημα της 26ης Σεπτεμβρίου 1984, στο οποίο επαναλάμβανε την άποψή της ότι η εν λόγω ανάληψη μεριδίου συμμετοχής δεν αποτελούσε κρατική ενίσχυση, αλλά απόφαση συγκρίσιμη με αυτήν ιδιώτη μετόχου, λαμβανομένου υπόψη του σημαντικού κόστους που θα συνεπαγόταν το κλείσιμο της επιχείρησης. Η βελγική κυβέρνηση τόνισε επίσης ότι η σχεδιαζόμενη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου προοριζόταν κυρίως για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων στο τμήμα ειδών υγιεινής χωρίς να συνεπάγεται καμία αύξηση της ικανότητας παραγωγής, και ότι τα συνολικά αποτελέσματα εκμετάλλευσης της επιχείρησης είχαν αισθητά βελτιωθεί. Με επιστολή της 22ας Μαρτίου 1985 η βελγική κυβέρνηση υποστήριξε επίσης ότι οι αρχές περιφερειακής διοικήσεως είχαν αποφασίσει, στις 16 Ιανουαρίου 1985, να προχωρήσουν στην εκκαθάριση της επιχείρησης και κατά συνέπεια δεν είχε πραγματοποιηθεί η αύξηση του κεφαλαίου κατά 295,3 εκατομμύρια FB .

Στο πλαίσιο της διαβούλευσης με τους λοιπούς ενδιαφερόμενους, οι κυβερνήσεις τεσσάρων άλλων κρατών μελών καθώς και τρεις βιομηχανικές ενώσεις εθνικού επιπέδου, μία ευρωπαϊκή ομοσπονδία και δύο επιχειρήσεις του ιδίου τομέα, δήλωσαν ότι συμμερίζονται τις ανησυχίες της Επιτροπής όσον αφορά τις χορηγηθείσες στο Βέλγιο ενισχύσεις για την εν λόγω επιχείρηση και υπογράμμισαν τις σοβαρές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που προκύπτουν από τις επαναληπτικές ενισχύσεις της βελγικής κυβέρνησης, στο μέτρο που επιτρέπουν στην εν λόγω επιχείρηση να πωλεί τα προϊόντα της υπό οιουσδήποτε όρους.

ΙΙΙ

Οι κρατικές παρεμβάσεις με τη μορφή αναλήψεως μεριδίου συμμετοχής μπορούν να περιέχουν στοιχεία κρατικής ενισχύσεως· στην προκειμένη περίπτωση, η οικονομική κατάσταση στις επιχειρήσεις και η πλεονάζουσα ικανότητα παραγωγής στον τομέα κεραμευτικών ειδών υγιεινής και πιάτων, αποτελούσαν τέτοια μειονεκτήματα που καθιστούσαν μάλλον ανέφικτο να μπορέσει η επιχείρηση να αντλήσει από τις ιδιωτικές κεφαλαιαγορές τα απαραίτητα ποσά για την επιβίωσή της.

Η ενδιαφερόμενη επιχείρηση σημείωνε σημαντικές ζημίες ήδη από αρκετά έτη· οι ζημίες ανέρχονται πράγματι σε 134 εκατομμύρια FB το 1979, σε 243 εκατομμύρια FB το 1980, σε 302 εκατομμύρια FB το 1981, σε 168 εκατομμύρια FB το 1982 και σε 98 εκατομμύρια FB το 1983, πράγμα που ισοδυναμούσε αντίστοιχα με το 23 %, το 39 %, το 45 %, το 20 % και το 11 % του κύκλου εργασιών για τα έτη αυτά. Επίσης, στη διάρκεια της περιόδου 1979 - 1983, τα οφειλόμενα στην κοινωνική ασφάλιση ποσά ανήλθαν από 120,8 εκατομμύρια FB το 1979 σε 248,5 εκατομμύρια FB το 1983· η κατάργηση της ενισχύσεως ποσού 475 εκατομμυρίων FB που χορηγήθηκε το 1981, η αιτηθείσα από την Επιτροπή με την απόφασή της της 16ης Φεβρουαρίου 1983 κατάργηση ενισχύσεως και η κατάργηση της ενισχύσεως ποσού 83 εκατομμυρίων FB που χορηγήθηκε το 1983, κατάργηση που ζητήθηκε με την απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1984, επρόκειτο να επιδεινώσουν περαιτέρω την οικονομική κατάσταση της επιχείρησης.

Υπό τις συνθήκες αυτές, μια άμεση ή έμμεση παροχή δημοσίου κεφαλαίου χορηγεί στην επιχείρηση χρηματοδοτικούς πόρους που δεν θα αντιστοιχούσαν κατά κανένα τρόπο στο αξιόχρεο της ενδιαφερόμενης επιχείρησης στην ιδιωτική κεφαλαιαγορά.

Αν και η βελγική κυβέρνηση ισχυρίζεται, με την επιστολή της της 22ας Μαρτίου 1985, ότι η αύξηση του κεφαλαίου κατά 295,3 εκατομμύρια FB δεν έλαβε χώρα και ότι οι περιφερειακές αρχές είχαν αποφασίσει να προχωρήσουν σε εκκαθάριση της εν λόγω επιχείρησης, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι προκαταβολή 104 εκατομμυρίων FB για το εν λόγω ποσό όντως είχε χορηγηθεί στην επιχείρηση το 1984, πράγμα που της επέτρεψε να συνεχίσει την παραγωγή της και τις πωλήσεις της πιάτων και ειδών υγιεινής από πορσελάνη μέχρι της εξαγοράς του τμήματος «είδη υγιεινής» τον Αύγουστο του 1985 από ένα νέο νομικό πρόσωπο, που συστάθηκε τον Μάρτιο 1985 για λογαριασμό των περιφερειακών δημόσιων αρχών. Η προκαταβολή αυτή, που ουδέποτε αναφέρθηκε στις κοινοποιήσεις της βελγικής κυβέρνησης, η ύπαρξη της οποίας επιβεβαιώθηκε πάντως από την ετήσια έκθεση της Societe regionale d' investissement de Wallonie το 1984, επέτρεψε την τεχνητή διατήρηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης επί αρκετούς μήνες και συνιστά για το λόγο αυτό ενίσχυση διασώσεως.

Η επιχείρηση υπήρξε η μεγαλύτερη από τους τρεις βέλγους παραγωγούς ειδών υγιεινής από πορσελάνη. Οι πωλήσεις της ανέρχονταν σε 6 111 τόνους το 1979, σε 6 289 το 1980, σε 6 544 το 1981, σε 7 386 το 1982, σε 7 733 το 1983 και σε 7 601 το 1984, εκ των οποίων αντίστοιχα το 57,7 %, 61,5 % 71,2 %, 74,3 %, 79,3 % και 76 % είχε εξαχθεί. Κατείχε στη βελική αγορά μερίδιο που κυμαινόταν μεταξύ 20 % και 25 %, ενώ οι εξαγωγές της αντιπροσώπευαν αντίστοιχα το 7,9 %, 9,3 %, 12,3 %, 149 % και 15,2 % του συνόλου των ενδοκοινοτικών συναλλαγών του εν λόγω τομέα από το 1979 έως 1983.

Το 1983, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η ίδια η επιχείρηση, εφοδίασε κατά 7 % την ολλανδική αγορά και κατά 6 % τη γερμανική αγορά με είδη υγιεινής από πορσελάνη, πουλώντας το 15 % της παραγωγής της στις Κάτω Χώρες, το 46 % στη Γερμανία, το 10 % στη Γαλλία, το 3 % στη Μεγάλη Βρετανία και το 5 % σε ένδεκα άλλες χώρες. Οι εξαγωγές της εκτός κοινής αγοράς ήταν ελάχιστες.

Οι μέσες τιμές εξαγωγής που χρέωνε η επιχείρηση ήταν συνεχώς κατώτερες από τις μέσες τιμές του συνόλου των βελγικών εξαγωγών και του συνόλου των ενδοκοινοτικών συναλλαγών την περίοδο 1979 - 1983 για τα είδη υγιεινής από πορσελάνη, φθάνοντας το 72 έως 82 % του κοινοτικού επιπέδου τιμών και το 80 έως 85 % του βελγικού επιπέδου.

Οι εξαγωγές ειδών υγιεινής από πορσελάνη (κώδικας ΝΙΜΕΧΕ 69.10-10) της Οικονομικής Ένωσης Βελγίου-Λουξεμβούργου προς τα άλλα κράτη μέλη αυξήθηκαν σημαντικά μετά το 1979, αν και η σχετική αγορά υφίστατο τον αντίκτυπο της επιβράδυνσης στον κατασκευαστικό τομέα, και υπήρξε στάσιμη. Πράγματι, οι εξαγωγές αυτές ανήλθαν σε 8 650 τόνους το 1979, σε 9 339 το 1980, σε 10 556 το 1981, σε 11 042 το 1982, σε 14 090 το 1983 και σε 14 110 το 1984, πράγμα που αντιστοιχούσε στο 19,4 %, 22,4 %, 27,8 %, 29,9 %, 34,8 %, και 35,1 % του συνόλου των ενδοκοινοτικών συναλλαγών ειδών υγιεινής από πορσελάνη (σε βάρος).

Η Επιτροπή δεν διαθέτει στοιχεία όσον αφορά την παραγωγή, τις πωλήσεις, τις εξαγωγές και τις τιμές επιτραπέζιων σκευών της επιχείρησης.

Οι εξαγωγές από την Οικονομική Ένωση Βελγίου-Λουξεμβούργου επιτραπέζιων σκευών πορσελάνης (κώδικες ΝΙΜΕΧΕ 69.11 και 69.12) προς τα άλλα κράτη μέλη από το 1979 έως 1984 παρέμειναν σταθερές σε επίπεδο 5 έως 6 000 τόνων κατ' έτος, πράγμα που αντιπροσωπεύει το 5 % περίπου των ενδοκοινοτικών συναλλαγών.

Υπό τις συνθήκες αυτές, η εν λόγω ενίσχυση, η οποία αναμφισβήτητα ευνόησε την ενδιαφερόμενη επιχείρηση, επηρέασε τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και απείλησε με νόθευση τον ανταγωνισμό στην κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης. Το άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης προβλέπει το καταρχήν ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά των ενισχύσεων που πληρούν τα κριτήρια που διατυπώνονται στο άρθρο αυτό. Οι παρεκκλίσεις από την αρχή αυτή, που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 2 δεν εφαρμόζονται στη συγκεκριμένη περίπτωση λόγω της φύσεως των σχεδιασθεισών ενισχύσεων, οι οποίες εξάλλου δεν αποβλέπουν σε τέτοιο στόχο.

Το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης αναφέρεται στις ενισχύσεις που μπορούν να θεωρηθούν ως συμβιβάσιμες για την κοινή αγορά. Το συμβιβάσιμο με τη συνθήκη πρέπει να εκτιμάται βάσει του κοινοτικού πλαισίου και όχι μέσα στο πλαίσιο ενός κράτους μέλους. Για να εξασφαλίζεται η σωστή λειτουργία της κοινής αγοράς και να λαμβάνονται υπόψη οι αρχές του άρθρου 3 στοιχείο στ) της συνθήκης, οι παρεκκλίσεις του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά κατά την εξέταση ενός καθεστώτος ενισχύσεων ή συγκεκριμένης περιπτώσεως εφαρμογής του.

Ειδικότερα, οι παρεκκλίσεις αυτές εφαρμόζονται μόνο στην περίπτωση που η Επιτροπή είναι σε θέση να διαπιστώσει ότι, χωρίς τη χορήγηση ενισχύσεως, η λειτουργία της αγοράς δεν θα επέτρεπε μόνη της να υποχρεώσει τον μέλλοντα δικαιούχο της ενισχύσεως να υιοθετήσει συμπεριφορά τέτοια που να συμβάλει στην πραγματοποίηση ενός των στόχων που επιδιώκονται από τις παρεκκλίσεις αυτές.

Η χορήγηση του ευεργετήματος των εν λόγω παρεκκλίσεων σε ενισχύσεις που δεν συνεπάγονται τέτοιο αντάλλαγμα ή στις περιπτώσεις που μια ενίσχυση δεν είναι αναγκαία για την πραγματοποίηση ενός των εν λόγω στόχων, θα ισοδυναμούσε με χορήγηση αδικαιολόγητων πλεονεκτημάτων στις βιομηχανίες ορισμένων κρατών μελών, βελτιώνοντας την οικονομική τους κατάσταση και επιτρέποντας να επηρεάζονται οι συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και να νοθεύεται ο ανταγωνισμός χωρίς τούτο να δικαιολογείται κατά κανένα τρόπο από το κοινό συμφέρον, κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Ούτε η βελγική κυβέρνηση παρέσχε ούτε η Επιτροπή μπόρεσε να επισημάνει κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί το συμπέρασμα ότι η εν λόγω ενίσχυση εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες παρεκκλίσεων που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) της συνθήκης ΕΟΚ σχετικά με τις ενισχύσεις για την προώθηση ή τη διευκόλυνση της οικονομικής ανάπτυξης ορισμένων περιοχών, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η περιοχή της La Louviere, αν και αποτελεί επιλέξιμη περιοχή για την εφαρμογή του βελγικού καθεστώτος περιφερειακών ενισχύσεων, λόγω της δυσμενούς κοινωνικοοικονομικής κατάστασής της δεν εμφανίζει τα χαρακτηριστικά περιφέρειας στην οποία το βιοτικό επίπεδο να είναι ασυνήθως χαμηλό ή όπου επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση, κατά την έννοια της παρεκκλίσεως του στοιχείου α) όσον αφορά την παρέκκλιση του στοιχείου γ), η εν λόγω ενίσχυση δεν εμφανίζει τα χαρακτηριστικά που είναι αναγκαία για να συμβάλει στην ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών περιοχών όπως αυτές που προβλέπονται από την εν λόγω διάταξη, δηλαδή την εξάρτηση της ενισχύσεως από αρχική επένδυση ή τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, όπως εκτίθεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής του 1979, σχετικά με τις αρχές συντονισμού των περιφερειακών ενισχύσεων (1).

Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συνθήκης, είναι σαφές ότι η εν λόγω ενίσχυση δεν προορίζεται για την προώθηση της πραγματοποίησης σημαντικού σχεδίου, κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ή για την άρση σοβαρής διαταραχής της βελγικής οικονομίας. Το Βέλγιο αποτελεί μέρος των κεντρικών περιοχών της Κοινότητας, δηλαδή αυτών που δεν αντιμετωπίζουν, σε κοινοτικό πλαίσιο, τα σοβαρότερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζουν τον πλέον πραγματικό κίνδυνο για συναγωνισμό ως προς την χορήγηση ενισχύσεων, και όπου, περισσότερο από αλλού, η οποιαδήποτε ενίσχυση θα μπορούσε να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.

Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις της παραγράφου 3 στοιχείο γ) του άρθρου 92 της συνθήκης σχετικά με ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων, η εξέλιξη του τομέα κεραμευτικών επιτραπέζιων σκευών και ειδών υγιεινής οδηγεί στο συμπέρασμα, λαμβανομένης ιδίως υπόψη της κατάστασης υπερεπάρκειας δυναμικού παραγωγής στην Κοινότητα, ότι η τεχνητή διατήρηση σε λειτουργία μονάδων παραγωγής βάσει κρατικών ενισχύσεων αντιτίθεται στο κοινό συμφέρον. Το συμπέρασμα αυτό παραμένει ισχυρό, ακόμη και αν η απουσία τέτοιων ενισχύσεων θα μπορούσε να οδηγήσει στο κλείσιμο της ενδιαφερόμενης επιχείρησης.

Στο πλαίσιο αυτό, η βελγική κυβέρνηση δεν παρέσχε κανένα χρήσιμο δικαιολογητικό στοιχείο.

Πράγματι, η τελευταία επικαλέστηκε στην κοινοποίησή της της 19ης Ιουλίου 1984 ότι αφενός η εισφορά κεφαλαίου ύψους 295,3 εκατομμυρίων FB επρόκειτο να επιτρέψει στην επιχείρηση να πραγματοποιήσει ιδίως τις επενδύσεις ορθολογικοποίησης που δεν συνεπαγόταν καμία αύξηση της ικανότητας παραγωγής και θα συγκεντρώνονταν κυρίως στον τομέα των επιτραπέζιων σκευών· αφετέρου, ότι η εν λόγω εισφορά κεφαλαίου ήταν αναγκαία για την επιβίωση της επιχείρησης. Ύστερα, στο τέλεξ της της 26ης Σεπτεμβρίου 1984, επεσήμανε ότι η εισφορά κεφαλαίου απέβλεπε κυρίως στη χρηματοδότηση των επενδύσεων ορθολογικοποίησης στον τομέα ειδών υγιεινής της επιχείρησης που δεν θα συνεπαγόταν καμία αύξηση της ικανότητας παραγωγής, και ότι η εισφορά αυτή θα χορηγούνταν στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού της επιχείρισης και της ενδεχόμενης μετατροπής της· επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική λύση πέραν από την διάθεση συμπληρωματικών κεφαλαίων που είναι αναγκαία για τον εκσυγχρονισμό της, θα είχε σαν αποτέλεσμα το κλείσιμο της επιχείρησης.

Η Επιτροπή οφείλει να διαπιστώσει ότι, ακόμη και αν τεθούν κατά μέρος οι αντιφατικές πτυχές τους, τα επιχειρήματα αυτά δεν επιτρέπουν να θεωρηθεί ότι η ενίσχυση ποσού 295,3 εκατομμυρίων FB δεν αλλοιώνει τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο αντίθετο προς το κοινό συμφέρον. Ως εκ τούτου, το σχέδιο χορήγησης 295,3 εκατομμυρίων FB με τη μορφή εισφοράς κεφαλαίου εκ μέρους της βελγικής κυβερνήσεως στη δικαιούχο επιχείρηση δεν πληροί τους αναγκαίους όρους για να τύχει μιας των παρεκκλίσεων που προβλέπονται από την παράγραφο 3 του άρθρου 92 της συνθήκης.

Όσον αφορά τέλος την προκαταβολή ποσού 104 εκατομμυρίων FB που χορηγήθηκε παράνομα το 1984, πρέπει να θεωρηθεί ότι η ενίσχυση αυτή επέτρεψε στην δικαιούχο επιχείρηση να συνεχίσει τις δραστηριότητές της στον τομέα των κεραμευτικών ειδών υγιεινής μέχρις αναλήψεως των δραστηριοτήτων αυτών από το νέο νομικό πρόσωπο που συστάθηκε τον Αύγουστο 1985. Η προκαταβολή αυτή επέτρεψε τη συνέχιση των δραστηριοτήτων στον τομέα των επιτραπέζιων ειδών κεραμευτικής μέχρι την απόφαση να τεθεί η επιχείρηση υπό εκκαθάριση, τον Ιανουάριο 1985· οι πωλήσεις επιτραπέζιων σκευών συνεχίστηκαν μάλιστα και μετά τον Ιανουάριο 1985.

Θεωρώντας ότι οι δραστηριότητες της ωφεληθείσας επιχείρησης έχουν ήδη διατηρηθεί τεχνητά επί αρκετά έτη με τη χορήγηση επανειλημμένων κρατικών ενισχύσεων· ότι παρόμοια με τις ενισχύσεις αυτές, η προκαταβολή 104 εκατομμυρίων FB δεν μπορεί, για τους λόγους που αναπτύσσονται ανωτέρω, να τύχει μιας των παρεκκλίσεων του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης, αν και η δικαιούχος επιχείρηση ετέθη εν τω μεταξύ υπό εκκαθάριση, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι αναγκαίο να εκδοθεί τελική αρνητική απόφαση σχετικά με τα εν λόγω δύο μέτρα ενισχύσεως. Η απόφαση αυτή αφορά ειδικότερα την απαίτηση να επιστραφούν τα 104 εκατομμύρια FB ενισχύσεως που χορηγήθηκε παράνομα καθώς και την απαίτηση προστασίας των δικαιωμάτων των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων στο μέτρο που οι τελευταίες υπέστησαν ζημίες λόγω της παραβιάσεως των διατάξεων της συνθήκης σε θέματα κρατικών ενισχύσεων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά, δυνάμει του άρθρου 92 της συνθήκης η ενίσχυση με τη μορφή εισφοράς κεφαλαίου ύψους 295,3 εκατομμυρίων FB που χορηγήθηκε σε επιχείρηση του τομέα κεραμευτικών επιτραπέζιων σκευών και ειδών υγιεινής, εγκατεστημένη στη La Louviere που τελεί υπό εκκαθάριση. Απαγορεύεται στο Βέλγιο να εκτελέσει το εν λόγω σχέδιο ενισχύσεως.

Άρθρο 2

Το Βέλγιο υποχρεούται να ζητήσει την επιστροφή της προκαταβολής 104 εκατομμυρίων FB - που χορηγήθηκαν παράνομα στην επιχείρηση το 1984 - στο πλαίσιο των δυνατοτήτων που προσφέρει η εκκαθάριση της τελευταίας.

Άρθρο 3

Το Βέλγιο ενημερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που έλαβε για να συμμορφωθεί με αυτήν.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου.

Βρυξέλλες, 10 Ιουνίου 1986.

Για την Επιτροπή

Peter SUTHERLAND

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. C 31 της 3. 2. 1979.