ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1256/96 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 20ής Ιουνίου 1996 για την εφαρμογή πολυετούς συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων, για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 1996 έως τις 30 Ιουνίου 1999, σε ορισμένα γεωργικά προϊόντα, καταγωγής αναπτυσσομένων χωρών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 113,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),

Εκτιμώντας:

1. ότι, σύμφωνα με την προσφορά που κατέθεσε στα πλαίσια της Συνδιάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD), η Κοινότητα άνοιξε, από το 1971, γενικευμένες δασμολογικές προτιμήσεις για ορισμένα γεωργικά προϊόντα των κεφαλαίων 1 έως 24 του κοινού δασμολογίου, καταγωγής αναπτυσσομένων χωρών 7 ότι η αρχική δεκαετής περίοδος εφαρμογής του συστήματος των προτιμήσεων έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1980 και ότι μια δεύτερη δεκαετής περίοδος έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1990 7 ότι η Κοινότητα παρέτεινε, ωστόσο, μέχρι σήμερα το σύστημα της ως είχε 7

2. ότι έχει αναγνωρισθεί ο θετικός ρόλος που διαδραμάτισε κατά το παρελθόν το σύστημα στη βελτίωση της πρόσβασης των αναπτυσσομένων χωρών στις αγορές των χωρών που παραχωρούν προτιμήσεις και δικαιολογείται η διατήρηση της εφαρμογής του για συγκεκριμένη περίοδο, ως συμπληρώματος άλλων μέσων δράσεων προτεραιότητας, ιδιαίτερα της πολυμερούς ελευθέρωσης των συναλλαγών 7

3. ότι η Επιτροπή παρουσίασε στις ανακοινώσεις της στο Συμβούλιο, στις 6 Ιουλίου 1990 και την 1η Ιουνίου 1994, τους προσανατολισμούς που προέβλεπε για μια νέα δεκαετή περίοδο εφαρμογής του συστήματος γενικευμένων προτιμήσεων 7

4. ότι η συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε νέα ώθηση στην κοινοτική αναπτυξιακή πολιτική στα πλαίσια της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης, καθορίζοντας ως στόχο προτεραιότητας τη διαρκή και σταθερή οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των αναπτυσσομένων χωρών και την αρμονική και προοδευτική ενσωμάτωσή τους στην παγκόσμια οικονομία 7

5. ότι, υπό το πρίσμα αυτό, το κοινοτικό σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων πρέπει να επιτείνει τον ρόλο του ως μέσου το οποίο αποβλέπει στην ανάπτυξη και απευθύνεται κατά προτεραιότητα στις χώρες οι οποίες έχουν περισσότερο ανάγκη, δηλαδή στις φτωχότερες 7 ότι, εξάλλου, το σύστημα πρέπει να συμπληρώνει τα μέσα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) και να διευκολύνει την ένταξη των αναπτυσσομένων χωρών στη διεθνή οικονομία και στο πολυμερές σύστημα συναλλαγών 7 ότι εξ αυτού προκύπτει ότι οι προτιμήσεις έχουν μεταβατικό χαρακτήρα και ότι πρέπει να παρέχονται ανάλογα με τις ανάγκες και να ανακαλούνται βαθμιαία όταν θεωρείται ότι δεν υφίστανται πλέον οι ανάγκες αυτές 7

6. ότι η νέα προσφορά στηρίζεται στο στόχο της συνολικής ουδετερότητας του επιπέδου ελευθέρωσης σε σχέση με το ισχύον σύστημα, όσον αφορά τις επιπτώσεις του προτιμησιακού περιθωρίου στον δυνητικό όγκο του προτιμησιακού εμπορίου, υπό την επιφύλαξη ειδικών καθεστώτων παροχής κινήτρων 7

7. ότι η νέα προσφορά πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη την ευαισθησία ορισμένων τομέων ή προϊόντων για την κοινοτική γεωργία 7 ότι η προστασία των ευαίσθητων τομέων από τις υπερβολικές εισαγωγές πρέπει να εξασφαλίζεται αποκλειστικά με διπλό μηχανισμό διαμόρφωσης των προτιμησιακών δασμολογικών περιθωρίων και, σε επείγουσες περιπτώσεις, με ρήτρα διασφάλισης 7

8. ότι, για να αυξηθεί η πρόσβαση στην κοινοτική αγορά και η πραγματική χρησιμοποίηση των προτιμήσεων εκ μέρους των μετρίως ή ολιγότερο προηγμένων χωρών, θα πρέπει να εφαρμοσθεί ένας μηχανισμός διαβάθμισης, ο οποίος θα επιτρέπει τη μεταφορά των προτιμησιακών περιθωρίων των πιο αναπτυγμένων χωρών προς τις ολιγότερο αναπτυγμένες χώρες 7

9. ότι ο μηχανισμός διαβάθμισης πρέπει να εφαρμόζεται κατά τρόπο λογικό ανά χώρα και ανά τομέα 7

10. ότι ο μηχανισμός διαβάθμισης ανά τομέα/χώρα στηρίζεται στο συνδυασμό, αφενός, ενός κριτηρίου του επιπέδου ανάπτυξης που προσδιορίζεται ποσοτικά από ένα δείκτη ανάπτυξης, ο οποίος συνδυάζει το εισόδημα ανά κάτοικο και το επίπεδο των εξαγωγών μεταποιημένων προϊόντων σε σύγκριση με εκείνα της Κοινότητας και, αφετέρου, ενός κριτηρίου γεωργικής εξειδίκευσης που προσδιορίζεται ποσοτικά από ένα δείκτη εξειδίκευσης, ο οποίος βασίζεται στη σχέση μεταξύ του μεριδίου που καταλαμβάνει η δικαιούχος χώρα στο σύνολο των κοινοτικών εισαγωγών εν γένει και του μεριδίου που καταλαμβάνει η δικαιούχος χώρα στο σύνολο των κοινοτικών εισαγωγών δεδομένου τομέα 7 ότι ο συνδυασμός των δύο αυτών κριτηρίων πρέπει να επιτρέπει να διαμορφώνονται ανάλογα με το επίπεδο ανάπτυξης οι μεικτές συνέπειες του δείκτη εξειδίκευσης, όσον αφορά τους τομείς που πρέπει να αποκλεισθούν 7

11. ότι ο μηχανισμός διαβάθμισης ανά τομέα/χώρα πρέπει επίσης να εφαρμόζεται στις δικαιούχες χώρες, των οποίων οι εξαγωγές προϊόντων που καλύπτονται από το σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων, σε δεδομένο τομέα, υπερβαίνουν το ένα τέταρτο των εξαγωγών των δικαιούχων χωρών στον ίδιο τομέα και για τα ίδια προϊόντα, ανεξάρτητα από το επίπεδο ανάπτυξης των χωρών αυτών 7

12. ότι ο μηχανισμός διαβάθμισης δεν εφαρμόζεται στις χώρες των οποίων οι εξαγωγές προς την Κοινότητα προϊόντων που καλύπτονται από το σύστημα αυτό σε δεδομένο τομέα δεν υπερβαίνουν το 2 % των εξαγωγών προς την Κοινότητα από τις δικαιούχους χώρες για τον ίδιο τομέα 7

13. ότι το στατιστικό έτος αναφοράς για την εφαρμογή των κριτηρίων των μηχανισμών διαβάθμισης είναι το 1994, εφόσον υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για το έτος αυτό κατά τη σύνταξη της πρότασης της Επιτροπής 7

14. ότι κρίνεται δίκαιο να αποκλειστούν οι πλέον αναπτυγμένες δικαιούχες χώρες από το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού από 1ης Ιανουαρίου 1998, με βάση αντικειμενικά και σαφώς καθορισμένα κριτήρια βάσει των οποίων η Επιτροπή θα υποβάλει τις κατάλληλες προτάσεις πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997 7

15. ότι, ωστόσο, οι χώρες που έχουν δεσμευθεί σε αποτελεσματικά προγράμματα καταπολέμησης της παραγωγής και της εμπορίας ναρκωτικών πρέπει να μπορέσουν να συνεχίσουν να επωφελούνται από το ευνοϊκότερο καθεστώς που τους είχε ήδη χορηγηθεί στο προηγούμενο σύστημα 7 ότι οι χώρες αυτές θα επωφελούνται, όπως και στο παρελθόν, δασμολογικής ατέλειας, με την προϋπόθεση ότι θα συνεχίσουν να καταβάλλουν προσπάθειες για την καταπολέμηση των ναρκωτικών 7

16. ότι, εξάλλου, πρέπει να προβλεφθούν, για να υποστηρίξουν τη διαμόρφωση προηγμένων κοινωνικών ή περιβαλλοντικών πολιτικών σε ορισμένες χώρες μέσου επιπέδου ανάπτυξης, ειδικά καθεστώτα βοήθειας που θα επιτρέπουν τη συμπλήρωση του γενικού καθεστώτος του συστήματος προτιμήσεων 7

17. ότι είναι δυνατό να ενθαρρύνονται όσες δικαιούχες χώρες το ζητούν, οι οποίες δεν διαθέτουν ακόμη τα μέσα για να αναλάβουν τα έξοδα που συνεπάγεται η ανάληψη αποτελεσματικών πολιτικών προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων, ιδίως στον τομέα της αναγνώρισης της συνδικαλιστικής ελευθερίας και της απαγόρευσης της εργασίας των παιδιών 7 ότι είναι, συνεπώς, επίσης δυνατό να χορηγηθεί ένα ευνοϊκότερο ειδικό καθεστώς στα προϊόντα που έχουν κατασκευασθεί υπό συνθήκες που συμφωνούν με τα πρότυπα που έχει ορίσει σχετικά η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) σε χώρες, όπου η νομοθεσία περιλαμβάνει πρότυπα ουσιατικά του ιδίου χαρακτήρα και της ίδιας εμβέλειας και οι οποίες τα εφαρμόζουν αποτελεσματικά 7

18. ότι είναι επίσης δυνατό να ενθαρρύνονται οι δικαιούχες χώρες να αναλαμβάνουν αποτελεσματικές πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος, ευνοώντας προϊόντα και μεθόδους παραγωγής που συμφωνούν με τα διεθνώς εγκεκριμένα πρότυπα, που επιτρέπουν την προώθηση των στόχων που καθορίζονται στις διεθνείς συμβάσεις στον τομέα του περιβάλλοντος και στο πρόγραμμα δράσης 21 7 ότι, για το σκοπό αυτό, είναι σκόπιμο να χορηγηθεί αρχικά, ένα ευνοϊκότερο ειδικό καθεστώς για τα προϊόντα που είναι σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή πρότυπα 7

19. ότι αυτά τα ειδικά καθεστώτα ενθάρρυνσης συνίστανται στην παροχή ενός πρόσθετου προτιμησιακού περιθωρίου εκτός από το βασικό προτιμησιακό περιθώριο, του οποίου το εύρος, και οι λεπτομέρειες εφαρμογής θα αποφασισθούν από το Συμβούλιο το 1997 προτάσει της Επιτροπής και μετά την εξέταση των αποτελεσμάτων των συζητήσεων που διεξάγονται στο πλαίσιο διεθνών φορέων για τις σχέσεις εμπορίου και δικαιωμάτων των εργαζομένων, και μεταξύ εμπορίου και περιβάλλοντος 7

20. ότι ορισμένες ιδιαίτερες συνθήκες μπορούν να δικαιολογήσουν προσωρινή απόσυρση, ολική ή μερική, των πλεονεκτημάτων του συστήματος 7 ότι αυτό συμβαίνει στην περίπτωση της άσκησης κάθε μορφής δουλείας, της εξαγωγής προϊόντων που κατασκευάζονται σε φυλακές ή της ανεπάρκειας ελέγχων όσον αφορά την εξαγωγή και διαμετακόμιση ναρκωτικών και τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, της διακριτικής μεταχείρισης της Κοινότητας βάσει των νομοθεσιών των δικαιούχων χωρών ή της μη εφαρμογής των μεθόδων διοικητικής συνεργασίας που επιτρέπουν να εξασφαλίζεται η σωστή λειτουργία του συστήματος 7 ότι το ίδιο ισχύει επίσης και στην περίπτωση της μη τήρησης των υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί στα πλαίσια του Γύρου της Ουρουγουάης, όσον αφορά την υλοποίηση των συμφωνηθέντων στόχων πρόσβασης στην αγορά 7

21. ότι, πριν από τα μέτρα προσωρινής απόσυρσης, πρέπει να προηγείται διαδικασία που να επιτρέπει σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να εκφράζουν την άποψή τους 7

22. ότι, μετά το πέρας αυτής της διαδικασίας, η απόφαση για την προσωρινή απόσυρση όπως ορίζεται ανωτέρω, πρέπει να λαμβάνεται έχοντας υπόψη το πλαίσιο των σχέσεων με την εκάστοτε δικαιούχο χώρα στο σύνολό του 7 ότι, επομένως, τα κοινοτικά συμφέροντα μπορούν να εξυπηρετούνται καλύτερα σε ορισμένες περιπτώσεις, εάν το πλαίσιο αυτό, στο οποίο μπορεί να υπαχθούν στοιχεία εκτός αυτών που συνδέονται με το εμπόριο, εξετασθεί από το Συμβούλιο 7 ότι το Συμβούλιο θα πρέπει, συνεπώς, να επιφυλαχθεί όσον αφορά τις εξουσίες απόφασης που αφορούν την απόσυρση μιας δικαιούχου χώρας από το σύστημα, εν όλω ή εν μέρει 7

23. ότι δεν είναι πρόσφορο να παραχωρούνται τα πλεονεκτήματα του συστήματος σε προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο μέτρου κατά του ντάμπινγκ ή των επιδοτήσεων, εφόσον το εν λόγω μέτρο δεν λαμβάνει υπόψη του τα αποτελέσματα του προτιμησιακού καθεστώτος 7

24. ότι οι προτιμησιακοί δασμοί που θα εφαρμοστούν δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να υπολογίζονται γενικά, βάσει του συμβατικού δασμού του κοινού δασμολογίου για τα εν λόγω προϊόντα 7 ότι θα πρέπει όμως να υπολογίζονται με βάση τον αυτόνομο δασμό εφόσον, για τα εν λόγω προϊοντα, δεν προβλέπεται συμβατικός δασμός ή εφόσον ο αυτόνομος δασμός είναι μικρότερος από τον συμβατικό 7

25. ότι θα πρέπει να εφαρμόζονται οι ίδιες μέθοδοι υπολογισμού για τα ποσοστά των δασμών κατ' αξίαν, καθώς και για τη διαμόρφωση των μέγιστων και ελάχιστων δασμών που προβλέπονται στο κοινό δασμολόγιο 7 ότι η εν λόγω μείωση δασμών δεν επηρεάζει την είσπραξη επιβαρύνσεων που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, όπως των ειδικών γεωργικών εισφορών που προστίθενται στο δασμό κατ' αξίαν ή των επιβαρύνσεων που δεν αποτελούν τελωνειακούς δασμούς κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (4) 7

26. ότι, προκειμένου να διευθετηθεί μεταβατική περίοδος η οποία θα επιτρέπει στους οικονομικούς φορείς να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση, θα πρέπει να καθυστερήσει η πραγματική εφαρμογή των μηχανισμών του νέου συστήματος για τα γεωργικά προϊόντα μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1997 7 ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, θα πρέπει να εφαρμοστούν mutatis mutandis για την περίοδο από 1ης Ιουλίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 1996, οι διατάξεις του υπάρχοντος συστήματος για τα γεωργικά προϊόντα όπως προκύπτουν από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3058/95 (5),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Θεσπίζεται κοινοτικό σύστημα γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων, αποτελούμενο από ένα γενικό καθεστώς και από ειδικά καθεστώτα ενθάρρυνσης, για την περίοδο που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 1997 και λήγει στις 30 Ιουνίου 1999, υπό τους όρους και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.

2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στο προϊόντα των κεφαλαίων 1 έως 24 του κοινού δασμολογίου, που αναφέρονται στο παράρτημα I, καθώς και, υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 3, στα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα VI.

3. Το ευεργέτημα του καθεστώτος που προβλέπεται στην παράγραφο 1 προορίζεται για καθεμία από τις χώρες και τα εδάφη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα III.

4. Η παροχή του ευεργετήματος ενός από τα προτιμησιακά καθεστώτα που θεσπίζονται από τον παρόντα κανονισμό εξαρτάται από την τήρηση του ορισμού της καταγωγής των προϊόντων, που ορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 249 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92.

ΤΙΤΛΟΣ I Γενικό καθεστώς

Άρθρο 2

1. Ο προτιμησιακός δασμός που επιβάλλεται στα προϊόντα του τμήματος 1 του παραρτήματος I ισούται με το 85 % του δασμού του κοινού δασμολογίου που επιβάλλεται στο σχετικό προϊόν, με την επιφύλαξη των άρθρων 7 και 8.

2. Ο προτιμησιακός δασμός που επιβάλλεται στα προϊόντα του τμήματος 2 του παραρτήματος I ισούται με το 70 % του δασμού του κοινού δασμολογίου που επιβάλλεται στο σχετικό προϊόν, με την επιφύλαξη των άρθρων 7 και 8.

3. Ο προτιμησιακός δασμός που επιβάλλεται στα προϊόντα του τμήματος 3 του παραρτήματος I ισούται με το 35 % του δασμού του κοινού δασμολογίου που επιβάλλεται στο σχετικό προϊόν, με την επιφύλαξη των άρθρων 7 και 8.

4. Οι δασμοί του κοινού δασμολογίου αναστέλλονται πλήρως για τα προϊόντα του τμήματος 4 του παραρτήματος I.

Άρθρο 3

1. Οι δασμοί του κοινού δασμολογίου αναστέλλονται πλήρως για τα προϊόντα που απαριθμούνται στα παραρτήματα I και VI και για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV.

2. Οι δασμοί του κοινού δασμολογίου αναστέλλονται, επίσης, πλήρως για τις χώρες που αναφέρονται στο παράρτημα V και για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VI εκτός από αυτά που σημειώνονται με αστερίσκο, με την επιφύλαξη της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 3.

Άρθρο 4

1. Θεσπίζεται ένας μηχανισμός διαβάθμισης.

2. Ο μηχανισμός διαβάθμισης εφαρμόζεται στις χώρες και στους τομείς του παραρτήματος II τμήμα 1, που ανταποκρίνονται στα κριτήρια που αναφέρονται στο παράρτημα II τμήμα 2.

3. Με την επιφύλαξη των άρθρων 5 έως 8, το προτιμησιακό περιθώριο που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 2, για τις εισαγωγές προϊόντων που κατάγονται από τις χώρες και υπάγονται στους τομείς που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, μειώνεται ως ακολούθως:

- κατά 50 %, την 1η Ιανουαρίου 1997,

- κατά 100 %, την 1η Ιανουαρίου 1999.

Άρθρο 5

1. Ο μηχανισμός διαβάθμισης εφαρμόζεται επίσης στις χώρες των οποίων οι εξαγωγές προς την Κοινότητα προϊόντων, που καλύπτονται από το σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων σε δεδομένο τομέα, υπερβαίνουν το ένα τέταρτο των εξαγωγών προς την Κοινότητα των δικαιούχων χωρών στον ίδιο τομέα. Για τις συγκεκριμένες χώρες και τους συγκεκριμένους τομείς, το προτιμησιακό περιθώριο που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 2, καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 1997.

2. Ο μηχανισμός διαβάθμισης δεν εφαρμόζεται στις χώρες των οποίων οι εξαγωγές προς την Κοινότητα προϊόντων, που καλύπτονται από το σύστημα αυτό σε δεδομένο τομέα, δεν υπερβαίνουν το 2 % των εξαγωγών προς την Κοινότητα των δικαιούχων χωρών στον ίδιο τομέα.

Άρθρο 6

Οι πλέον αναπτυγμένες δικαιούχοι χώρες αποκλείονται από το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού από την 1η Ιανουαρίου 1998 βάσει αντικειμενικών και σαφώς καθορισμένων κριτηρίων σχετικά με τα οποία η Επιτροπή θα υποβάλει κατάλληλες προτάσεις πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997.

ΤΙΤΛΟΣ II Ειδικά καθεστώτα ενθάρρυνσης

Άρθρο 7

1. Από την 1η Ιανουαρίου 1998, τα ειδικά καθεστώτα ενθάρρυνσης υπό μορφή πρόσθετων προτιμήσεων μπορούν να χορηγούνται στις δικαιούχους χώρες του συστήματος, οι οποίες υποβάλλουν γραπτή αίτηση και αποδεικνύουν ότι έχουν θεσπίσει και εφαρμόζουν όντως τις εσωτερικές νομικές διατάξεις που ενσωματώνουν το περιεχόμενο των κανόνων των συμβάσεων αριθ. 87 και 98 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ), σχετικά με την εφαρμογή των αρχών του δικαιώματος οργάνωσης και συλλογικής διαπραγμάτευσης, και της σύμβασης αριθ. 138 της ΔΟΕ σχετικά με την ελάχιστη ηλικία για την έναρξη απασχόλησης.

2. Προς τούτο, το Συμβούλιο θα προβεί σε αναθεώρηση το 1997, βάσει έκθεσης της Επιτροπής σχετικά με τα αποτελέσματα των αναλύσεων που διεξάγονται στο πλαίσιο διεθνών φορέων, όπως η ΔΟΕ, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), για τις σχέσεις μεταξύ εμπορίου και δικαιωμάτων των εργαζομένων.

3. Στο πλαίσιο αυτής της αναθεώρησης και βάσει διεθνώς αποδεκτών, αντικειμενικών και λειτουργικών κριτηρίων, η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση απόφασης στο Συμβούλιο για το εύρος των ειδικών καθεστώτων ενθάρρυνσης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και τις λεπτομέρειες εφαρμογής τους.

Άρθρο 8

1. Από την 1η Ιανουαρίου 1998, τα ειδικά καθεστώτα ενθάρρυνσης υπό μορφή πρόσθετων προτιμήσεων μπορούν να χορηγούνται στις δικαιούχους χώρες του συστήματος, οι οποίες υποβάλλουν γραπτή αίτηση και αποδεικνύουν ότι έχουν θεσπίσει και εφαρμόζουν όντως τις εσωτερικές νομικές διατάξεις που ενσωματώνουν το περιεχόμενο των υφιστάμενων διεθνών κανόνων για το περιβάλλον στον γεωργικό τομέα.

2. Προς τούτο, το Συμβούλιο θα προβεί σε αναθεώρηση το 1997, βάσει έκθεσης της Επιτροπής σχετικά με τα αποτελέσματα των αναλύσεων που διεξάγονται στο πλαίσιο διεθνών φορέων, όπως η ΔΟΕ και ο ΟΟΣΑ, για τις σχέσεις μεταξύ εμπορίου και περιβάλλοντος.

3. Στο πλαίσιο αυτής της αναθεώρησης και βάσει διεθνώς αποδεκτών, αντικειμενικών και λειτουργικών κριτηρίων, η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση απόφασης στο Συμβούλιο για το εύρος των ειδικών καθεστώτων ενθάρρυνσης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και τις λεπτομέρειες εφαρμογής τους.

ΤΙΤΛΟΣ III Περίπτωση προσωρινής απόσυρσης, ολικής ή μερικής, του συστήματος γενικευμένων προτιμήσεων

Άρθρο 9

1. Τα καθεστώτα που προβλέπει ο παρών κανονισμός μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανακληθούν προσωρινά, εν όλω ή εν μέρει, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

- άσκηση κάθε μορφής δουλείας, όπως καθορίζεται στις συμβάσεις της Γενεύης της 25ης Σεπτεμβρίου 1926 και της 7ης Σεπτεμβρίου 1956 και στις συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας αριθ. 29 και αριθ. 105,

- εξαγωγή προϊόντων που κατασκευάζονται σε φυλακές,

- προφανείς ανεπάρκειες των τελωνειακών ελέγχων όσον αφορά την εξαγωγή και τη διαμετακόμιση ναρκωτικών (παράνομα προϊόντα και πρόδρομες ουσίες) και μη τήρηση των διεθνών συμβάσεων για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες,

- απάτη και έλλειψη διοικητικής συνεργασίας που προβλέπεται για τον έλεγχο των πιστοποιητικών καταγωγής τύπου Α,

- προφανείς περιπτώσεις αθέμιτων εμπορικών πρακτικών εκ μέρους δικαιούχου χώρας, συμπεριλαμβανομένων των διακρίσεων κατά της Κοινότητας και της μη τήρησης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον Γύρο της Ουρουγουάης, όσον αφορά την υλοποίηση των συμφωνηθέντων στόχων πρόσβασης στην αγορά,

- σαφείς περιπτώσεις προσβολής των στόχων των διεθνών συμβάσεων, όπως NAFO, NEAFC, ICCAT, NASCO, για τη διατήρηση και τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων.

2. Η προσωρινή απόσυρση δεν είναι αυτόματη και επέρχεται με το πέρας της διαδικασίας που προβλέπεται στα ακόλουθα άρθρα, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 12 παράγραφος 3.

Άρθρο 10

1. Οι περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 9 και οι οποίες θα μπορούσαν να καταστήσουν αναγκαία την προσφυγή σε μέτρα προσωρινής απόσυρσης, γνωστοποιούνται στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη, καθώς και από κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο και κάθε ένωση χωρίς νομική προσωπικότητα που θα μπορούσε να αποδείξει συμφέρον για τη λήψη του μέτρου προσωρινής απόσυρσης. Η Επιτροπή διαβιβάζει αμελλητί την πληροφορία αυτή στο σύνολο των κρατών μελών.

2. Οι διαβουλεύσεις μπορούν να αρχίζουν, είτε αιτήσει ενός κράτους μέλους, είτε αιτήσει της Επιτροπής. Οι διαβουλεύσεις αυτές πρέπει να πραγματοποιηθούν εντός οκτώ εργασίμων ημερών αφού λάβει η Επιτροπή την πληροφορία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και, οπωσδήποτε, πριν από τη θέσπιση οιουδήποτε κοινοτικού μέτρου απόσυρσης.

3. Οι διαβουλεύσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 17, τη σύγκληση της οποίας ζητεί ο πρόεδρός της, ο οποίος και ανακοινώνει στα κράτη μέλη, το συντομότερο δυνατό, κάθε χρήσιμη πληροφορία.

4. Οι διαβουλεύσεις αφορούν, ιδίως, την ανάλυση των όρων που αναφέρονται στο άρθρο 9, καθώς και τα μέτρα τα οποία θα πρέπει να ληφθούν.

Άρθρο 11

1. Όταν, στο πέρας των διαβουλεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 10, η Επιτροπή πιστεύει ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ώστε να δικαιολογείται η έναρξη έρευνας, η Επιτροπή οφείλει:

α) να αναγγείλει την έναρξη έρευνας στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και να ενημερώσει σχετικά την ενδιαφερόμενη χώρα 7 η αναγγελία αυτή περιέχει περίληψη των πληροφοριών που έχουν ληφθεί και διευκρινίζει ότι κάθε χρήσιμη πληροφορία πρέπει να γνωστοποιείται στην Επιτροπή 7 καθορίζει την προθεσμία εντός της οποίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους 7

β) να αρχίζει την έρευνα για χρονικό διάστημα ενός έτους ή ολιγότερο στο πλαίσιο συνεργασίας με τα κράτη μέλη και διαβουλεύσεων με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 17 7 η διάρκεια της έρευνας είναι δυνατό να παραταθεί, εν ανάγκη, σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.

2. Η Επιτροπή ερευνά κάθε πληροφορία που κρίνει αναγκαία και, όταν το κρίνει πρόσφορο, μετά από διαβούλευση με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 17, εξακριβώνει την πληροφορία αυτή από τους οικονομικούς φορείς, καθώς και από τις αρμόδιες αρχές της ενδιαφερομένης δικαιούχου χώρας. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή μπορεί να στείλει ταχέως επιτόπου τους εμπειρογνώμονές της, προκειμένου να εξακριβώσει τους ισχυρισμούς των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1. Η Επιτροπή προσφέρει στις αρμόδιες αρχές της ενδιαφερομένης δικαιούχου χώρας κάθε δυνατότητα προκειμένου να παράσχει την αναγκαία συνεργασία για την ορθή διεξαγωγή των ερευνών αυτών.

3. Η Επιτροπή μπορεί επίσης να επικουρείται στο έργο αυτό από τους υπαλλήλους του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου πρόκειται να γίνουν οι έλεγχοι, εφόσον το κράτος αυτό έχει εκφράσει σχετική επιθυμία.

4. Η Επιτροπή μπορεί να ακούσει τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών. Τα ενδιαφερόμενα μέρη πρέπει να ακούγονται όταν το ζητήσουν γραπτώς εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην ανακοίνωση που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εφόσον αποδεικνύουν ότι είναι πιθανό να θιγούν από το αποτέλεσμα της έρευνας και ότι υπάρχουν ιδιαίτεροι λόγοι να ακουσθούν προφορικά.

5. Όταν οι πληροφορίες που ζητεί η Επιτροπή δεν παρέχονται εντός ευλόγου προθεσμίας ή όταν η έρευνα εμποδίζεται σημαντικά, μπορεί να συνάγονται συμπεράσματα με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία.

Άρθρο 12

1. Στο τέλος της έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 11, η Επιτροπή υποβάλει στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 17, έκθεση σχετικά με τα αποτελέσματά της.

2. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν είναι αναγκαία η λήψη μέτρου προσωρινής απόσυρσης, δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μετά από διαβούλευση με την επιτροπή, ανακοίνωση για την ολοκλήρωση της έρευνας που περιλαμβάνει έκθεση των βασικών συμπερασμάτων της.

3. Εφόσον η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι αναγκαία η λήψη μέτρου απόσυρσης, υποβάλλει σχετική πρόταση στο Συμβούλιο, που αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.

Άρθρο 13

Το ευεργέτημα των προτιμήσεων χορηγείται κανονικά σε προϊόντα που υπόκεινται σε μέτρα κατά του ντάμπινγκ ή των επιδοτήσεων, δυνάμει των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 384/96 (6) και (ΕΚ) αριθ. 3284/94 (7), εκτός αν αποδειχθεί ότι τα εν λόγω μέτρα ελήφθησαν βάσει της προκληθείσας ζημίας και σύμφωνα με τιμές που δεν λαμβάνουν υπόψη το προτιμησιακό δασμολογικό καθεστώς που έχει χορηγηθεί στην εν λόγω χώρα. Προς τούτο, η Επιτροπή δημοσιεύει ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με τον κατάλογο των προϊόντων και των χωρών που δεν λαμβάνουν προτίμηση.

Άρθρο 14

1. Εάν ένα προϊόν καταγωγής χώρας ή εδάφους που αναφέρεται στο παράρτημα III εισάγεται υπό συνθήκες που προκαλούν ή απειλούν να προκαλέσουν σοβαρές δυσχέρειες στους κοινοτικούς παραγωγούς παρόμοιων, ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων, μπορούν να επαναφερθούν ανά πάσα στιγμή οι δασμοί του κοινού δασμολογίου για το προϊόν αυτό, μετά από αίτηση ενός κράτους μέλους ή κατόπιν πρωτοβουλίας της Επιτροπής.

2. Η Επιτροπή ανακοινώνει την έναρξη έρευνας στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η ανακοίνωση αυτή περιέχει περίληψη των πληροφοριών που έχουν ληφθεί και αναφέρει ότι κάθε χρήσιμη πληροφορία πρέπει να διαβιβάζεται στην Επιτροπή 7 καθορίζει δε την προθεσμία εντός της οποίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να γνωστοποιήσουν γραπτώς την άποψή τους.

3. Η Επιτροπή, κατά τη μελέτη της ενδεχόμενης ύπαρξης σοβαρών δυσχερειών, λαμβάνει ιδίως υπόψη της τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα VII, στο μέτρο που είναι διαθέσιμα.

4. Η Επιτροπή αποφασίζει να επαναφέρει τους δασμούς του κοινού δασμολογίου, εντός προθεσμίας 30 εργάσιμων ημερών, μετά από διαβούλευση με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 17. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να παραπέμψει ενώπιον του Συμβουλίου την απόφαση της Επιτροπής εντός προθεσμίας δέκα ημερών. Στην περίπτωση αυτή, το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία, μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση εντός προθεσμίας 30 ημερών.

5. Οι ενδιαφερόμενες δικαιούχες χώρες ενημερώνονται για τα μέτρα αυτά πριν από την πραγματική έναρξη της ισχύος τους.

6. Εφόσον εξαιρετικές περιστάσεις που απαιτούν άμεση δράση καθιστούν αδύνατη την ενημέρωση ή την εξέταση, ανάλογα με την περίπτωση, η Επιτροπή, αφού ενημερώσει σχετικά τα κράτη μέλη, μπορεί να εφαρμόζει οποιοδήποτε προληπτικό μέτρο κρίνεται αυστηρώς αναγκαίο και πληροί τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, προκειμένου να αντιμετωπισθεί η κατάσταση αυτή.

7. Το παρόν άρθρο δεν επηρεάζει την εφαρμογή των ρητρών διασφάλισης, που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο της κοινής γεωρικής πολιτικής σύμφωνα με το άρθρο 43 της συνθήκης ούτε εκείνων που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο της κοινής εμπορικής πολιτικής σύμφωνα με το άρθρο 113 της συνθήκης και άλλων ρητρών διασφάλισης, οι οποίες θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να εφαρμοστούν.

ΤΙΤΛΟΣ IV Κοινές διατάξεις

Άρθρο 15

1. Υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 2, τα ποσοστά των προτιμησιακών δασμών που υπολογίζονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, εφαρμόζονται με στρογγυλοποίηση του πρώτου δεκαδικού και διαγραφή του δεύτερου δεκαδικού.

2. Όταν η εφαρμογή των ποσοστών των προτιμησιακών δασμών σύμφωνα με την παράγραφο 1, φθάσει σε ποσοστό 0,5 % ή ολιγότερο, οι εν λόγω προτιμησιακοί δασμοί εξομοιούνται με απαλλαγή από δασμούς.

3. Οι προσαρμογές στα παραρτήματα I, II και VI που έχουν καταστεί απαραίτητες λόγω των τροποποιήσεων που έχουν επέλθει στη συνδυασμένη ονοματολογία, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 18.

Άρθρο 16

1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στη Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εντός έξι εβδομάδων από το τέλος κάθε τριμήνου, τα στατιστικά τους στοιχεία σχετικά με τα εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά το τρίμηνο αναφοράς με το ευεργετικό καθεστώς των δασμολογικών προτιμήσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Τα στοιχεία αυτά, που παρέχονται με τον κωδικό αριθμό της συνδυασμένης ονοματολογίας (ΣΟ) και, ανάλογα με την περίπτωση, του ολοκληρωμένου δασμολογίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Taric), πρέπει να παρέχουν λεπτομερώς, ανά χώρα καταγωγής, τις αξίες, τις ποσότητες και τις συμπληρωματικές μονάδες που ενδεχομένως απαιτούνται σύμφωνα με τους ορισμούς των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1172/95 (8) και (ΕΚ) αριθ. 840/96 (9).

2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, μετά από αίτησή της, και το αργότερο την ενδέκατη ημέρα κάθε μηνός, λεπτομέρειες για τις προσότητες των προϊόντων για τα οποία έχει παραχωρηθεί το ευεργέτημα του παρόντος καθεστώτος κατά τους προηγούμενους μήνες. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται στενά προκειμένου να εξασφαλίσουν την τήρηση της παρούσας διάταξης.

Άρθρο 17

1. Η επιτροπή γενικευμένων προτιμήσεων που ιδρύεται με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3281/94 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1994, για την εφαρμογή ενός πολυετούς συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων για την περίοδο 1995-1998 σε ορισμένα βιομηχανικά προϊόντα καταγωγής αναπτυσσομένων χωρών (10), εφεξής αποκαλούμενης «επιτροπή», μπορεί να εξετάζει κάθε θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού το οποίο θίγεται από τον πρόεδρό της, είτε μετά από πρωτοβουλία του προέδρου, είτε μετά από αίτηση του εκπροσώπου ενός κράτους μέλους.

2. Η επιτροπή εξετάζει, βάσει ετήσιας έκθεσης της Επιτροπής, σε ποιο βαθμό έχει τηρηθεί η αρχή της ουδετερότητας των συνεπειών του παρόντος συστήματος, καθώς και τα ενδεχομένως σχεδιαζόμενα από την Επιτροπή μέτρα, είτε σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18 είτε με πρόταση υποβαλλόμενη προς το Συμβούλιο, για να εξασφαλιστεί η πλήρης τήρηση της αρχής αυτής.

3. Η Επιτροπή εξετάζει επίσης, βάσει ετήσιας έκθεσης της Επιτροπής, τα αποτελέσματα των ειδικών διακανονισμών για τα ναρκωτικά, συμπεριλαμβανομένης της προόδου που σημείωσαν οι χώρες του αναφέρονται στο παράρτημα V για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, καθώς και τα ενδεχόμενα μέτρα ολικής ή μερικής αναστολής του ευεργετήματος του άρθρου 3, τα οποία σχεδιάζει η Επιτροπή σε περίπτωση ανεπαρκούς προόδου σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 18 και μετά από διαβούλευση με την ενδιαφερόμενη δικαιούχο χώρα.

Άρθρο 18

1. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των διατάξεων που πρέπει να θεσπιστούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της σχετικά με το σχέδιο αυτό εντός προθεσμίας που μπορεί να καθορίσει ο πρόεδρος σε συνάρτηση με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η επιτροπή αποφασίζει με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.

2. α) Η Επιτροπή εκδίδει τις σχεδιαζόμενες διατάξεις εφόσον αυτές είναι σύμφωνες με τη γνώμη της επιτροπής 7

β) εφόσον οι σχεδιαζόμενες διατάξεις δεν συμφωνούν με τη γνώμη της επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τις διατάξεις που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία 7

γ) εάν με τη λήξη τριμήνου προθεσμίας που αρχίζει να υπολογίζεται από την προσφυγή στο Συμβούλιο, αυτό δεν έχει αποφασίσει, οι προτεινόμενες διατάξεις εκδίδονται από την Επιτροπή.

ΤΙΤΛΟΣ V Τελική διάταξη

Άρθρο 19

1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει από την 1η Ιουλίου 1996.

2. Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3058/95 εφαρμόζονται mutatis mutandis για την περίοδο από 1ης Ιουλίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 1996.

3. Το προβλεπόμενο στο άρθρο 1 καθεστώς εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1997 έως τις 30 Ιουνίου 1999.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 20 Ιουνίου 1996.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

P. BERSANI

(1) ΕΕ αριθ. C 163 της 6. 6. 1996, σ. 1.

(2) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 9 Μαΐου 1996 (ΕΕ αριθ. C 152 της 27. 5. 1996).

(3) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 24 Απριλίου 1996 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ αριθ. L 302 της 19. 10. 1992, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 326 της 30. 12. 1995, σ. 10.

(6) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L 56 της 6. 3. 1996, σ. 1).

(7) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3284/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων από χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L 349 της 31. 12. 1994, σ. 22). Κανονισμός που τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1252/95 (ΕΕ αριθ. L 122 της 2. 6. 1995, σ. 2).

(8) ΕΕ αριθ. L 118 της 25. 5. 1995, σ. 10.

(9) ΕΕ αριθ. L 114 της 8. 5. 1996, σ. 7.

(10) ΕΕ αριθ. L 348 της 31. 12. 1994, σ. 1. Κανονισμός που τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2948/95 της Επιτροπής (ΕΕ αριθ. L 308 της 21. 12. 1995, σ. 32).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I (1) (2)

Κατηγορίες ευαισθησίας προϊόντων

Με την επιφύλαξη των κανόνων για την ερμηνεία της συνδυασμένης ονοματολογίας, το κείμενο περιγραφής των εμπορευμάτων θεωρείται ότι έχει μόνον ενδεικτική αξία, δεδομένου ότι το προτιμησιακό καθεστώς καθορίζεται, στο πλαίσιο του παρόντος παραρτήματος, από το πεδίο εφαρμογής των κωδικών ΣΟ. Όταν των κωδικών ΣΟ προηγείται ένα «ex», το προτιμησιακό καθεστώς καθορίζεται από το περιεχόμενο των κωδικών ΣΟ και από αυτό της αντίστοιχης περιγραφής, σε συνδυασμό.

ΜΕΡΟΣ 1

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΜΕΡΟΣ 2

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΜΕΡΟΣ 3

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΜΕΡΟΣ 4

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΤΜΗΜΑ 1

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΤΜΗΜΑ 2

Μέθοδος προσδιορισμού των χωρών και των τομέων που αναφέρονται στο άρθρο 4

I. Κατάταξη των δικαιούχων χωρών σύμφωνα με το δείκτη ανάπτυξης αυτών

Ο δείκτης ανάπτυξης καθορίζει για κάθε χώρα ένα συνολικό επίπεδο βιομηχανικής ανάπτυξης σε σύγκριση με το επίπεδο ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο δείκτης αυτός συνδυάζει το εισόδημα ανά κάτοικο και το επίπεδο των εξαγωγών των βιομηχανικών προϊόντων κατά τον παρακάτω τρόπο:

>NUM>{log[Yi/POPi)/Yue/POPue)]+log[Xi/Xue]}

>DEN>2

όπου:

Yi είναι το εισόδημα στη σχετική δικαιούχο χώρα

Yue είναι το εισόδημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση

POPi είναι ο πληθυσμός της σχετικής δικαιούχου χώρας

POPue είναι ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Xi είναι η αξία των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων της σχετικής δικαιούχου χώρας

Xue είναι η αξία των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Σύμφωνα με τον τύπο αυτόν, αν ο δείκτης έχει αξία 0, η βιομηχανική ανάπτυξη κάποιας χώρας θεωρείται όμοια με αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα στατιστικά στοιχεία προέρχονται από την Παγκόσμια Τράπεζα (Έκθεση για την ανάπτυξη στον κόσμο, 1993) όσον αφορά το εισόδημα και τον πληθυσμό και την UNCTAD (Εγχειρίδιο στατιστικών στοιχείων για το διεθνές εμπόριο και την ανάπτυξη, 1992) όσον αφορά τις εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων.

II. Κατάταξη των δικαιούχων χωρών σύμφωνα με το δείκτη εξειδίκευσής τους ανά τομέα

Ο δείκτης εξειδίκευσης που εφαρμόζεται για κάθε δικαιούχο χώρα συνίσταται στη σχέση μεταξύ του ποσοστού των εισαγωγών κάποιου συγκεκριμένου προϊόντος προέλευσης της συγκεκριμένης χώρας στο σύνολο των κοινοτικών εισαγωγών στον τομέα αυτό και του ποσοστού των εισαγωγών της χώρας αυτής στο σύνολο των κοινοτικών εισαγωγών.

III. Συνδυασμός των δεικτών ανάπτυξης και εξειδίκευσης

Ο συνδυασμός των δύο δεικτών καθορίζει για κάθε χώρα τους τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 4.

Για τις δικαιούχους χώρες των οποίων ο δείκτης ανάπτυξης είναι μεγαλύτερος του μείον 1, το επίπεδο του δείκτη εξειδίκευσης πέραν του οποίου εφαρμόζεται το άρθρο 4 είναι 1.

Για τις δικαιούχους χώρες των οποίων ο δείκτης ανάπτυξης βρίσκεται μεταξύ του μείον 1 και του μείον 1,23, το επίπεδο του δείκτη εξειδίκευσης πέραν του οποίου εφαρμόζεται το άρθρο 4 είναι 1,5.

Για τις δικαιούχους χώρες των οποίων ο δείκτης ανάπτυξης βρίσκεται μεταξύ του μείον 1,23 και του μείον 1,70, το επίπεδο του δείκτη εξειδίκευσης πέραν του οποίου εφαρμόζεται το άρθρο 4 είναι 5.

Για τις δικαιούχους χώρες των οποίων ο δείκτης ανάπτυξης βρίσκεται μεταξύ του μείον 1,70 και του μείον 2, το επίπεδο του δείκτη εξειδίκευσης πέραν του οποίου εφαρμόζεται το άρθρο 4 είναι 7.

Το άρθρο 4 δεν εφαρμόζεται στις χώρες των οποίων ο δείκτης ανάπτυξης είναι κατώτερος του μείον 2.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

Κατάσταση των χωρών και εδαφών που δικαιούνται γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (1)

Α. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΧΩΡΕΣ

070 Αλβανία

072 Ουκρανία

073 Λευκορωσία

074 Μολδαβία

075 Ρωσία

076 Γεωργία

077 Αρμενία

078 Αζερμπαϊτζάν

079 Καζακστάν

080 Τουρκμενιστάν

081 Ουζμπεκιστάν

082 Τατζικιστάν

083 Κιργιζιστάν

091 Σλοβενία

092 Κροατία

093 Βοσνία-Ερζεγοβίνη

204 Μαρόκο

208 Αλγερία

212 Τυνησία

216 Λιβύη

220 Αίγυπτος

224 Σουδάν (2)

228 Μαυριτανία (3)

232 Μαλί (4)

236 Μπουρκίνα Φάσο (5)

240 Νίγηρ (6)

244 Τσαντ (7)

247 Δημοκρατία του Πράσινου Ακρωτηρίου (8)

248 Σενεγάλη

252 Γκάμπια (9)

257 Γουινέα-Μπισάου (10)

260 Γουινέα (11)

264 Σιέρρα Λεόνε (12)

268 Λιβερία (13)

272 Ακτή Ελεφαντοστού

276 Γκάνα

280 Τόγκο (14)

284 Μπενίν (15)

288 Νιγηρία

302 Καμερούν

306 Δημοκρατία Κεντρικής Αφρικής (16)

310 Ισημερινή Γουινέα (17)

311 Σάο Τομέ και Πρίνσιπε (18)

314 Γκαμπόν

318 Κονγκό

322 Ζαΐρ (19)

324 Ρουάντα (20)

328 Μπουρούντι (21)

330 Ανγκόλα (22)

334 Αιθιοπία (23)

336 Ερυθραία (24)

338 Τζιμπουτί (25)

342 Σομαλία (26)

346 Κένυα

350 Ουγκάντα (27)

352 Τανζανία (28)

355 Σεϋχέλλες και εξαρτώμενα εδάφη

366 Μοζαμβίκη (29)

370 Μαδαγασκάρη (30)

373 Νήσος Μαυρίκιος

375 Κομόρες (31)

378 Ζάμπια (32)

382 Ζιμπάμπουε

386 Μαλάουι (33)

388 Νότιος Αφρική

389 Ναμίμπια

391 Μποτσουάνα (34)

393 Σουαζιλάνδη

395 Λεσότο (35)

412 Μεξικό

416 Γουατεμάλα (36)

421 Μπελίζ

424 Ονδούρα (37)

428 Ελ Σαλβαδόρ (38)

432 Νικαράγουα (39)

436 Κόστα Ρίκα (40)

442 Παναμάς (41)

448 Κούβα

449 Άγιος Χριστόφορος και Νέβις

452 Αϊτή (42)

453 Μπαχάμες

456 Δομινικανή Δημοκρατία

459 Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

460 Δομίνικα

464 Τζαμάικα

465 Αγία Λουκία

467 Άγιος Βικέντιος

469 Μπαρμπάντος

472 Τρινιδάδ και Τομπάγκο

473 Γρενάδα

480 Κολομβία (43)

484 Βενεζουέλα (44)

488 Γουιάνα

492 Σουρινάμ

500 Ισημερινός (45)

504 Περού (46)

508 Βραζιλία

512 Χιλή

516 Βολιβία (47)

520 Παραγουάη

524 Ουρουγουάη

528 Αργεντινή

600 Κύπρος

604 Λίβανος

608 Συρία

612 Ιράκ

616 Ιράν

628 Ιορδανία

632 Σαουδική Αραβία

636 Κουβέιτ

640 Μπαχρέιν

644 Κατάρ

647 Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

649 Ομάν

653 Υεμένη (48)

660 Αφγανιστάν (49)

662 Πακιστάν

664 Ινδία

666 Μπανγκλαντές (50)

667 Μαλδίβες (51)

669 Σρι Λάνκα

672 Νεπάλ (52)

675 Μπουτάν (53)

676 Μιανμάρ (Βιρμανία) (54)

680 Ταϊλάνδη

684 Λάος (55)

690 Βιετνάμ

696 Καμπότζη (56)

700 Ινδονησία

701 Μαλαισία

703 Μπρουνέι-Νταρουσαλάμ

706 Σιγκαπούρη

708 Φιλιππίνες

716 Μογγολία

720 Κίνα

728 Νότιος Κορέα

801 Παπουασία-Νέα Γουινέα

803 Ναούρου

806 Νήσοι Σολομώντος (57)

807 Τουβαλού (58)

812 Κιριμπάτι (59)

815 Φίτζι

816 Βανουάτου (60)

817 Τόνγκα (61)

819 Δυτική Σαμόα (62)

823 Ομοσπονδία κρατών της Μικρονησίας

824 Νήσοι Μάρσαλ

825 Παλάου

Β. ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΕΔΑΦΗ

εξαρτώμενα ή διοικούμενα ή των οποίων οι εξωτερικές σχέσεις ασκούνται, εν όλω ή εν μέρει από κράτη μέλη της Κοινότητας ή τρίτες χώρες

044 Γιβραλτάρ

329 Αγία Ελένη και εξαρτώμενα εδάφη

357 Βρετανικό έδαφος Ινδικού Ωκεανού

377 Μαγιότ

406 Γροιλανδία

408 Σαιν Πιερ και Μικελόν

413 Βερμούδες

446 Ανγκουίλα

454 Νήσοι Τερκς και Κάικος

457 Παρθένοι Νήσοι των ΗΠΑ

463 Νήσοι Καϊμάν

468 Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι

470 Μονσεράτ

474 Αρούμπα

478 Ολλανδικές Αντίλλες

529 Νήσοι Φώκλαντ

740 Χονγκ Κονγκ

743 Μακάο

802 Αυστραλιανή Ωκεανία [Νήσος Χριστουγέννων, Νήσοι Κόκος (Κίλινγκ), Νήσοι Χερντ και Μακντόναλντ, Νήσος Νόρφολκ]

809 Νέα Καληδονία και εξαρτώμενα εδάφη

810 Αμερικανική Ωκεανία (63)

811 Νήσοι Βάλλις και Φουτούνα

813 Νήσοι Πίτκερν

814 Νεοζηλανδική Ωκεανία (νήσοι Τοκελάου και νήσοι Νιούε, νήσοι Κουκ)

822 Γαλλική Πολυνησία

890 Πολικές περιοχές (έδαφος των γαλλικών περιοχών του νότιου ημισφαιρίου και της Ανταρκτικής, Αυστραλιανό Έδαφος Ανταρκτικής, Βρετανικό Έδαφος Ανταρκτικής, Νότια Γεωργία και νήσοι Σάντουιτς)

Παρατήρηση: Οι παραπάνω καταστάσεις ενδέχεται να τροποποιηθούν στο μέλλον, λαμβανομένων υπόψη των μεταβολών του διεθνούς καθεστώτος των χωρών ή εδαφών.

Γ. ΑΛΛΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ

096 Έδαφος της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας

(1) Ο κωδικός που προηγείται της ονομασίας κάθε δικαιούχου χώρας και εδάφους είναι αυτός της ονοματολογίας χωρών και εδαφών [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 68/96 (ΕΕ αριθ. L 14 της 19. 1. 1996, σ. 6)].

(2) Η χώρα αυτή περιλαμβάνεται και στο παράρτημα IV.

(3) Η χώρα αυτή περιλαμβάνεται και στο παράρτημα V.

(4) Η αμερικανική Ωκεανία περιλαμβάνει τα εξής: Αμερικανική Σαμόα, Γκουάμ, μικρές νήσοι απομεμακρυσμένες από τις Ηνωμένες Πολιτείες [Μπείκερ, Χόουλαντ, Τζάρβις, Τζόνστον, Κίνγκμαν Ριφ, Μιντγουέι, Μαλμύρα και Γουέικ (ΕΕ αριθ. L 14 της 19. 1. 1996, σ. 6.].

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

Κατάσταση των λιγότερο αναπτυγμένων δικαιούχων χωρών και εδαφών

224 Σουδάν

228 Μαυριτανία

232 Μαλί

236 Μπουρκίνα Φάσο

240 Νίγηρ

244 Τσαντ

247 Δημοκρατία Πράσινου Ακρωτηρίου

252 Γκάμπια

257 Γουινέα-Μπισάου

260 Γουινέα

264 Σιέρρα Λεόνε

268 Λιβερία

280 Τόγκο

284 Μπενίν

306 Δημοκρατία Κεντρικής Αφρικής

310 Ισημερινή Γουινέα

311 Σάο Τομέ και Πρίντσιπε

322 Ζαΐρ

324 Ρουάντα

328 Μπουρούντι

330 Αγκόλα

334 Αιθιοπία

336 Ερυθραία

338 Τζιμπουτί

342 Σομαλία

350 Ουγκάντα

352 Τανζανία

366 Μοζαμβίκη

370 Μαδαγασκάρη

375 Κομόρες

378 Ζάμπια

386 Μαλάουι

391 Μποτσουάνα

395 Λεσότο

452 Αϊτή

653 Υεμένη

660 Αφγανιστάν

666 Μπανγκλαντές

667 Μαλδίβες

672 Νεπάλ

675 Μπουτάν

676 Μιανμάρ (Βιρμανία)

684 Λάος

696 Καμπότζη

806 Νήσοι Σολομώντος

807 Τουβαλού

812 Κιριμπάτι

816 Βανουάτου

817 Τόνγκα

819 Δυτική Σαμόα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

Κατάσταση των χωρών που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2

Ομάδα των Άνδεων

480 Κολομβία

484 Βενεζουέλα

500 Ισημερινός

504 Περού

516 Βολιβία

Κοινή Αγορά της Κεντρικής Αμερικής

416 Γουατεμάλα

424 Ονδούρα

428 Ελ Σαλβαδόρ

432 Νικαράγουα

436 Κόστα Ρίκα

442 Παναμάς

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI (1)

Πίνακας των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 3

Με την επιφύλαξη των κανόνων για την ερμηνεία της συνδυασμένης ονοματολογίας, το κείμενο περιγραφής των εμπορευμάτων θεωρείται ότι έχει μόνον ενδεικτική αξία, δεδομένου ότι το προτιμησιακό καθεστώς καθορίζεται, στο πλαίσιο του παρόντος παραρτήματος, από το πεδίο εφαρμογής των κωδικών ΣΟ. Όταν των κωδικών ΣΟ προηγείται ένα «ex», το προτιμησιακό καθεστώς καθορίζεται από το περιεχόμενο των κωδικών ΣΟ και από αυτό της αντίστοιχης περιγραφής, σε συνδυασμό.

Τα γεωργικά προϊόντα για τα οποία είναι δυνατό να ισχύσει, βάσει των συνήθων ρυθμίσεων, απαλλαγή ή πλήρης προσωρινή αναστολή των δασμών του ΚΔ αναφέρονται μόνον ενδεικτικά.

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

Στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο του άρθρου 14 παράγραφος 3

- Μείωση του μεριδίου αγοράς των κοινοτικών παραγωγών

- Μείωση της παραγωγής τους

- Αύξηση των αποθεμάτων τους

- Κλείσιμο μονάδων

- Πτωχεύσεις

- Μικρή απόδοση

- Μικρός δείκτης χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας

- Απασχόληση

- Εμπόριο

- Τιμές