*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2138/90 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 25ης Ιουλίου 1990

που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1546/88 για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3879/89 (2), και ιδίως το άρθρο 5γ παράγραφος 7,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984 περί των γενικών κανόνων εφαρμογής της εισφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1183/90 (4), και ιδίως το άρθρο 3γ παράγραφος 4 και το άρθρο 4 παράγραφος 1β στοιχείο ε),

Εκτιμώντας:

ότι η κοινοτική εφεδρική ποσότητα που ορίζει το άρθρο 5γ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 καθορίστηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1184/90 του Συμβουλίου (5), σε 2 082 885,740 τόνους για την περίοδο από 1ης Απριλίου 1990 έως 31 Μαρτίου 1991· ότι πρέπει να παραταθεί η ανωτέρω κατανομή για έβδομη περίοδο και για τους ίδιους λόγους·

ότι, σύμφωνα με τα άρθρα 3γ και 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84, οι παραγωγοί μπορούν να εγκαταλείπουν τη γαλακτοπαραγωγή και οι ποσότητες που αποδεσμεύονται με τον τρόπο αυτό μπορούν να ανακατανέμονται σύμφωνα με ορισμένα κριτήρια σε άλλους παραγωγούς· ότι πρέπει να αποφασισθούν οι διαδικασίες που θα ακολουθούνται καθώς και τα χρονοδιαγράμματα όσον αφορά τους παραγωγούς και τους αρμόδιους εθνικούς οργανισμούς για την εφαρμογή του συνόλου του προγράμματος·

ότι η κατανομή σε έναν παραγωγό συμπληρωματικής ποσότητας τον υποχρεώνει να παραιτηθεί από τα οφέλη κάθε προγράμματος εγκατάλειψης της γαλακτοπαραγωγής για το σύνολο της ποσότητάς της· ότι πρέπει, συνεπώς, να δοθεί στον εξεταζόμενο παραγωγό η δυνατότητα να αρνηθεί να του κατανεμηθεί παρόμοια συμπληρωματική ποσότητα·

ότι, σε περίπτωση που ο αριθμός των παραγωγών που δικαιούνται συμπληρωματικές ποσότητες αναφοράς που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 3γ παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84, θα είχε ως αποτέλεσμα την κατανομή ελάχιστων ποσοτήτων των οποίων το διοικητικό κόστος δεν δικαιολογείται, σε σχέση με τα αναμενόμενα πλεονεκτήματα, πρέπει, για την επίτευξη του στόχου που αναφέρεται στη δεύτερη παράγραφο του ίδιου άρθρου, να προβλεφθεί ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη κάνουν επιλογή μεταξύ των δικαιούχων παραγωγών, αφού λάβουν υπόψη τις ανάγκες αναδιάρθρωσης·

ότι, σε περίπτωση που το σύνολο των ποσοτήτων αναφοράς που προτείνονται για εξαγορά από το σύνολο των κρατών μελών υπερβαίνει τους 500 000 τόνους, πρέπει να καθοριστεί ανά κράτος μέλος, και αφού ληφθεί υπόψη η ημερομηνία καταχώρησης τω επιλέξιμων αιτήσεων που του έχουν διαβιβαστεί, το σύνολο των διαθέσιμων ποσοτήτων για εξαγορά σε κοινοτική κλίμακα· ότι, εντός των ορίων της ποσότητας αυτής, πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στο κράτος μέλος να κάνει αποδεκτούς στο πλαίσιο της εξαγοράς και άλλους παραγωγούς, εκτός από αυτούς που επιλέγονται με το αποκλειστικό κριτήριο της ημερομηνίας καταχώρησης της αιτήσεώς τους, ώστε να είναι σε θέση να κατευθύνει με αποτελεσματικότερο τρόπο τη διαρθρωτική εξέλιξη της παραγωγής·

ότι πρέπει να προβλεφθεί η υποχρέωση για τα κράτη μέλη, αφενός, σε περίπτωση που οι παραγωγοί τους αθετούν τις υποχρεώσεις τους, να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή της ενέργειας και του ελέγχου της, συμπεριλαμβανομένων των ποινικών ή διοικητικών μέτρων για την επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, αφετέρου, να ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα απαραίτητα στοιχεία για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του προγράμματος·

ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1546/88 της Επιτροπής (6), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1033/89 (7)·

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διαχείρισης Γάλακτος και Γαλακτοκομικών Προϊόντων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1546/88 τροποποιείται ως εξής:

1. Στην πρώτη φράση του άρθρου 1 τρίτο εδάφιο, οι όροι «για την περίοδο από 1ης Απριλίου 1989 έως 31 Μαρτίου 1990» αντικαθίστανται από τους όρους «για κάθε μια από τις περιόδους από 1ης Απριλίου 1989 έως 31 Μαρτίου 1990 και από 1ης Απριλίου 1990 έως 31 Μαρτίου 1991».

2. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 3β:

«Άρθρο 3β

1. Το κράτος μέλος κοινοποιεί το αργότερο έως την 1η Ιουνίου 1991 στους παραγωγούς οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 3γ παράγραφος 1 ή παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 τη συμπληρωματική ποσότητα που τους έχει κατανεμηθεί.

2. Ο ενδιαφερόμενος παραγωγός αποστέλλει στην αρμόδια εθνική αρχή, εντός προθεσμίας ενός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, επιστολή με την οποία αναλαμβάνει τη δέσμευση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 3γ παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84. Αθέτηση της υποχρέωσης αυτής στην προαναφερθείσα προθεσμία συνεπάγεται την παραίτηση του εξεταζόμενου παραγωγού από την κατανομή της συμπληρωματικής ποσότητας αναφοράς που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

3. Σε περίπτωση που οι ποσότητες που κατανέμονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 είναι κατώτερες από τις ποσότητες που αποδεσμεύονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ίδιου κανονισμού, το υπόλοιπο των διαθέσιμων ποσοτήτων παραμένει στην εφεδρική ποσότητα η οποία αναφέρεται στο άρθρο 5 του ίδιου κανονισμού.

4. Σε περίπτωση που ο στόχος του άρθρου 3γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί με την κατανομή ποσοτήτων στο σύνολο των παραγωγών που ορίζονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο του εν λόγω άρθρου του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84, τα κράτη μέλη ορίζουν τους δικαιούχους παραγωγούς με βάση ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω κριτήρια:

- ηλικία του παραγωγού,

- το γεγονός ότι ο παραγωγός έχει ή όχι, ένα διάδοχο,

- ποσότητα αναφοράς στην οποία έχει δικαίωμα ο παραγωγός στην αρχή της έβδομης περιόδου,

- κατάσταση της εκμετάλλευσης σε μία από τις περιοχές που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 3, 4 και 5 της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ,

- οι παραγωγοί που βρίσκονται σε δύσκολη ειδική κατάσταση λόγω του εν μέρει αχρησιμοποίητου παραγωγικού δυναμικού τους.»

3. Στο άρθρο 4 πρώτο εδάφιο, η δεύτερη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«- όσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση, στους παραγωγούς που εγκαταλείπουν οριστικά και σε μία μόνο φορά μέρος της γαλακτοπαραγωγής τους».

4. Παρεμβάλεται το ακόλουθο άρθρο 4α:

«Άρθρο 4α

Εάν το κράτος μέλος αποφασίσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα εγκατάλειψης της γαλακτοπαραγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:

1. Το κράτος μέλος καθορίζει, κατά περίπτωση, τα ποσά της συμπληρωματικής κοινοτικής αποζημίωσης και τους τρόπους υποβολής και αποδοχής της αίτησης για χορήγηση της αποζημίωσης, η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

α) την ποσότητα αναφοράς παραδόσεων που αναφέρεται στο άρθρο 5γ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στην οποία έχει δικαίωμα στις 11 Μαΐου 1990 ο παραγωγός, και κατά περίπτωση, αναφέροντας χωριστά, με ρητή δήλωση ότι οι ποσότητες αυτές δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της αποζημίωσης, τις ποσότητες που χορηγούνται δυνάμει του άρθρου 3β του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 και την ποσότητα άμεσων πωλήσεων που αναφέρεται στο άρθρο 5γ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68·

β) κατά περίπτωση, η δήλωση ότι η εκμετάλλευση δεν βρίσκεται σε μια από τις ζώνες που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 3, 4 και 5 της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ·

γ) δήλωση του παραγωγού που βεβαιώνει ότι αναλαμβάνει τη δέσμευση αφενός:

- να μην αποσύρει την αίτησή του,

- να μην προβεί σε οποιαδήποτε μεταφορά ποσότητας αναφοράς που περιλαμβάνει νομικά αποτελέσματα συγκρίσιμα με τις μεταφορές που αναφέρονται στο άρθρο 7,

και αφετέρου, στην περίπτωση κατά την οποία η αίτησή του θα γίνει αποδεκτή:

- να εγκαταλείψει πλήρως και οριστικά την παραγωγή γάλακτος το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου 1991,

- να παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα ποσότητας αναφοράς στο πλαίσιο του καθεστώτος που προβλέπει το άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68.

Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποστέλλει αμέσως απόδειξη παραλαβής της αίτησης, αναγράφοντας σε ειδικό σημείο την ημερομηνία καταχώρησής της. Οι αιτήσεις μπορούν να καταχωρηθούν από την 1η Οκτωβρίου 1990.

2. Μετά την παραλαβή της αίτησης, η αρμόδια αρχή:

α) προβαίνει στην επαλήθευση των όρων επιλεξιμότητας του παραγωγού και των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β)·

β) καταγράφει την έγγραφη δέσμευση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ)·

γ) διαβιβάζει στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 30 Νοεμβρίου 1990 τον αριθμό των αιτήσεων που λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με το στοιχείο α), ταξινομημένων κατά την ημερομηνία καταχώρησής τους από την εθνική υπηρεσία, αναφέροντας για κάθε ημερομηνία τις επιλέξιμες προς εξαγορά ποσότητες αναφοράς. 3. Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68, η Επιτροπή καθορίζει τις αιτήσεις που είναι δυνατό να επιλεγούν για κοινοτική χρηματοδότηση.

Σε περίπτωση που οι συνολικές ποσότητες αναφοράς οι οποίες προτείνονται για εξαγορά από το σύνολο των κρατών μελών υπερβαίνουν τους 500 000 τόνους, η Επιτροπή καθορίζει ανά κράτος μέλος τις αιτήσεις οι οποίες έχουν προτεραιότητα, με βάση τη σειρά παραλαβής τους και την καταχώρηση των αιτήσεων από τις εθνικές υπηρεσίες.

Εντούτοις, το κράτος μέλος μπορεί, εντός των ορίων της ποσότητας που του κατανέμεται με τον τρόπο αυτό, να θεσπίσει τους κανόνες για την αποδοχή των αιτήσεων, αντικαθιστώντας το κριτήριο της ημερομηνίας καταχώρησης της αίτησης με κριτήρια σχετικά με την ηλικία του παραγωγού ή την ποσότητα αναφοράς για την οποία θα αποζημιωθεί.

4. α) για τις αιτήσεις που γίνονται οριστικά αποδεκτές, το ποσό της αποζημίωσης καταβάλλεται από την 1η Απριλίου 1991 και το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1991, υπό τον όρο ότι η αρμόδια αρχή εξακρίβωσε ότι ο παραγωγός εγκατέλειψε πλήρως και οριστικά τη γαλακτοπαραγωγή το αργότερο στις 31 Μαρτίου 1991·

β) σε περίπτωση καταβολής συμπληρωματικού ποσού, τα κράτη μέλη καθορίζουν την ή τις ημερομηνίες της καταβολής που πραγματοποιήθηκε μετά την εξακρίβωση του όρου που αναφέρεται στο στοιχείο α)·

γ) σε περίπτωση θανάτου του δικαιούχου της αποζημίωσης, οι κληρονόμοι του μπορούν να λάβουν τα οφειλόμενα ποσά, υπό την προϋπόθεση ότι αναλαμβάνουν τη δέσμευση έναντι της αρμόδιας αρχής να αναλάβουν οι ίδιοι τις υποχρεώσεις του αποβιώσαντος παραγωγού.

5. Τα ποσά της αποζημίωσης η οποία αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) περίπτωση δ) δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 και για τις ποσότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) μετατρέπονται σε εθνικό νόμισμα με τη χρησιμοποίηση της γεωργικής ισοτιμίας η οποία ισχύει στις 14 Μαΐου 1990.

6. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την επιστροφή των αποζημιώσεων που έχουν ήδη καταβληθεί, σε περίπτωση που έχουν αθετηθεί οι προβλεπόμενες δεσμεύσεις και για να εξασφαλιστεί ότι ενημερώνονται οι ενδιαφερόμενοι όσον αφορά τις νομικές ή διοικητικές κυρώσεις στις οποίες υπάγονται, σε περίπτωση που αθετούν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνουν για να εξασφαλίσουν την τήρηση των δεσμεύσεων οι οποίες έχουν αναληφθεί και της ανακοινώνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα την κατάσταση προόδου των σχετικών διοικητικών και νομικών διαδικασιών.

Τα εισπραττόμενα ποσά καταβάλλονται στους οργανισμούς ή τις υπηρεσίες πληρωμής και αφαιρούνται από τις δαπάνες που χρηματοδοτεί το τμήμα «εγγυήσεων» του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων.

7. Κατά την έννοια της παραγράφου 1 στοιχείο γ), τρίτη περίπτωση, με τον όρο γαλακτοπαραγωγή εννοούμε όλη την παραγωγή αγελεδινού γάλακτος από έναν παραγωγό, όπως ορίζεται στο άρθρο 12 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84.»

5. Στο άρθρο 9 παράγραφος 1, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«α) συμπληρωματικές ποσότητες που κατανέμονται στους παραγωγούς κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 3, 3α, 3β, 3γ και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84.»

6. Στο άρθρο 14 παράγραφος 1, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«β) το σύνολο των ποσοτήτων αναφοράς που κατανέμονται κατ' εφαρμογή των άρθρων 2, 3, 3α, 3β, 3γ, 4 και 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84».

7. Στο άρθρο 19 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5:

«5. Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84, τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή:

- πριν από την 1η Νοεμβρίου 1990, τους τρόπους υποβολής και αποδοχής των αιτήσεων και τη χορήγηση της αποζημίωσης καθώς και, κατά περίπτωση, το συμπληρωματικό ποσό της κοινοτικής αποζημίωσης και τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και α) δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84,

- κατά περίπτωση, πριν από την 1η Απριλίου 1991, τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 4α παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο του παρόντος κανονισμού,

- κατά περίπτωση, πριν από την 1η Ιουνίου 1991, το ή τα ποσά που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3γ παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84, τις ποσότητες που κατανέμονται στους παραγωγούς οι οποίοι αναφέρονται στην παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου και τις ποσότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3β παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού».

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 25 Ιουλίου 1990.

Για την Επιτροπή

Ray MAC SHARRY

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 13.

(2) ΕΕ αριθ. L 378 της 27. 12. 1989, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 90 της 1. 4. 1984, σ. 13.

(4) ΕΕ αριθ. L 119 της 11. 5. 1990, σ. 27.

(5) ΕΕ αριθ. L 119 της 11. 5. 1990, σ. 30.

(6) ΕΕ αριθ. L 139 της 4. 6. 1988, σ. 12.

(7) ΕΕ αριθ. L 110 της 21. 4. 1989, σ. 27.