Απόφαση της Επιτροπής

της 31ης Οκτωβρίου 2002

για τις εθνικές διατάξεις σχετικά με τους περιορισμούς στην εμπορία και στη χρήση ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο που κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες βάσει του άρθρου 95 παράγραφοι 4 και 5 της συνθήκης ΕΚ

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2002) 4116]

(Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2002/884/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95 παράγραφος 6,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΓΕΓΟΝΟΤΑ

1. Κοινοτική νομοθεσία

(1) Η οδηγία 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2002/61/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(2), θεσπίζει κανόνες για την απαγόρευση και τον περιορισμό της χρήσης ορισμένων επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων. Βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 1, η οδηγία εφαρμόζεται στις ουσίες και στα παρασκευάσματα που αναγράφονται στο παράρτημα Ι.

(2) Η οδηγία 89/678/ΕΟΚ του Συμβουλίου(3), που τροποποίησε την οδηγία 76/769/ΕΟΚ, εισήγαγε στην οδηγία 76/769/ΕΟΚ το άρθρο 2α, βάσει του οποίου, οι τροποποιήσεις που απαιτούνται για την προσαρμογή των παραρτημάτων στην τεχνική πρόοδο, όσον αφορά τις ουσίες και τα παρασκευάσματα που καλύπτονται ήδη από την οδηγία 76/769/ΕΟΚ, εγκρίνονται με τη διαδικασία του άρθρου 29 της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών(4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 92/32/ΕΚ(5).

(3) Η οδηγία 76/769/ΕΟΚ τροποποιήθηκε πολλές φορές. Διάφορες επικίνδυνες ουσίες και παρασκευάσματα προστέθηκαν στο παράρτημα Ι, ενώ τέθηκαν και άλλοι περιορισμοί στην εμπορία ή/και χρήση ουσιών και παρασκευασμάτων που καλύπτονται από το εν λόγω παράρτημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τέθηκαν περιορισμοί επίσης στην εμπορία ή/και στη χρήση προϊόντων που υφίστανται επεξεργασία ή που περιέχουν τέτοιες ουσίες και παρασκευάσματα.

(4) Η οδηγία 94/60/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(6), για τη δέκατη τέταρτη τροποποίηση της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ, η οποία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 100α της συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 95), προσέθεσε στον κατάλογο των επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων των οποίων η εμπορία και η χρήση υπόκεινται σε περιορισμούς και τα οποία περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ, μεταξύ άλλων, ένα νέο τμήμα 32, το οποίο αφορά το κρεόσωτο και παρόμοια αποστάγματα λιθανθρακόπισσας, καθώς και τα παρασκευάσματα που τα περιέχουν (στο εξής "κρεόσωτο"). Θέσπισε περιορισμούς για την εμπορία και τη χρήση, αφενός, κρεοσώτου για την κατεργασία ξύλου και, αφετέρου, ξύλου που έχει υποστεί κατεργασία τέτοιου είδους.

(5) Βάσει του τμήματος 32, το κρεόσωτο δεν επιτρεπόταν να χρησιμοποιείται για την κατεργασία του ξύλου εάν περιείχε βενζο[a]πυρένιο (στο εξής αναφερόμενο ως B[a]P) και υδατοεκχυλίσιμες φαινόλες (στο εξής αναφερόμενες ως WEP) σε συγκέντρωση πάνω από ένα ορισμένο όριο. Η μέγιστη συγκέντρωση για το B[a]P καθοριζόταν στο 0,005 % κατά βάρος (= 50 ppm) ενώ η μέγιστη συγκέντρωση για τις WEP καθοριζόταν στο 3 % κατά βάρος (= 30 g/kg). Επιπλέον, το ξύλο που είχε υποστεί τέτοιου είδους κατεργασία δεν επιτρεπόταν να διατεθεί στην αγορά.

(6) Ωστόσο, κατά παρέκκλιση, η χρήση κρεοσώτου για την κατεργασία ξύλου επιτρεπόταν σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις εάν περιείχε B[a]P σε συγκέντρωση κάτω του 0,05 % κατά βάρος (= 500 ppm) και WEP σε συγκέντρωση κάτω του 3 % κατά βάρος (= 30 g/kg). Το κρεόσωτο που τηρούσε αυτά τα όρια δεν επιτρεπόταν να πωλείται στο ευρύ κοινό και οι περιέκτες του έπρεπε να φέρουν επισήμανση με την ένδειξη "Αποκλειστικά για χρήση σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις". Η χρήση ξύλου που είχε υποστεί τέτοιου είδους κατεργασία το οποίο κυκλοφορούσε στην αγορά για πρώτη φορά ή υφίστατο επιτόπια επανακατεργασία επιτρεπόταν μόνο για επαγγελματικές και βιομηχανικές εφαρμογές, π.χ. σε σιδηροδρόμους, στη μετάδοση ηλεκτρικού ρεύματος και στις τηλεπικοινωνίες, στις περιφράξεις, στη γεωργία και σε λιμάνια και υδάτινες οδούς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, η χρήση του απαγορευόταν τελείως, για παράδειγμα, στο εσωτερικό κτιρίων, σε επαφή με προϊόντα που προορίζονταν για ανθρώπινη ή ζωική κατανάλωση, σε παιδικές χαρές και σε άλλους υπαίθριους χώρους αναψυχής ή όπου υπήρχε κίνδυνος επαφής με το δέρμα. Ξύλα παλαιάς κατεργασίας που κυκλοφορούσαν στην αγορά μεταχειρισμένων προϊόντων μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ανεξάρτητα από τον τύπο του κρεοσώτου, εκτός από τις περιπτώσεις που προαναφέρθηκαν.

(7) Το 1999, με βάση μια μελέτη για τις επιπτώσεις του κρεοσώτου στην υγεία(7) και τη συνακόλουθη επανεξέταση της επιστημονικής επιτροπής για την τοξικότητα, την οικοτοξικότητα και το περιβάλλον (στο εξής αναφερόμενη ως "ΕΕΤΟΠ")(8), η Επιτροπή ξεκίνησε συζητήσεις με τα κράτη μέλη με σκοπό την αναθεώρηση των διατάξεων της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ όσον αφορά το κρεόσωτο.

(8) Στις 26 Οκτωβρίου 2001 η Επιτροπή εξέδωσε την οδηγία 2001/90/ΕΚ(9) για την έβδομη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ (κρεόσωτο). Η δεύτερη αιτιολογική σκέψη στο προοίμιο κάνει αναφορά στη μελέτη για τις επιπτώσεις στην υγεία η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το κρεόσωτο έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να προκαλέσει καρκίνο απ' ό,τι εθεωρείτο παλαιότερα. Η τρίτη αιτιολογική σκέψη αναφέρει το αποτέλεσμα της επανεξέτασης της μελέτης που διενήργησε η ΕΕΤΟΠ, δηλώνοντας ότι υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης καρκίνου στους καταναλωτές από κρεόσωτο με συγκέντρωση βενζο[a]πυρένιου κάτω του 0,005 % κατά βάρος ή/και από ξύλο που περιέχει τέτοιο κρεόσωτο και ότι το μέγεθος του κινδύνου αποτελεί σαφώς λόγο ανησυχίας.

(9) Η οδηγία 2001/90/EΚ αντικατέστησε το τμήμα 32 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/EΟΚ, εισάγοντας νέους περιορισμούς στην εμπορία και στη χρήση κρεοσώτου για την κατεργασία του ξύλου και ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο. Σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω τμήματος, το κρεόσωτο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατεργασία του ξύλου και το ξύλο που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο δεν επιτρέπεται να διατεθεί στην αγορά. Εντούτοις, κατά παρέκκλιση, το κρεόσωτο που περιέχει B[a]P σε συγκέντρωση κάτω του 0,005 κατά βάρος (= 50 ppm) και WEP σε συγκέντρωση κάτω του 3 % κατά βάρος (= 30 g/kg) επιτρέπεται να χρησιμοποιείται για την κατεργασία ξύλου σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις ή από επαγγελματίες για επιτόπια επανακατεργασία. Αυτό το είδος κρεόσωτου δεν επιτρέπεται να πωλείται σε καταναλωτές και μπορεί να διατεθεί στην αγορά μόνο σε συσκευασία των 20 λίτρων ή μεγαλύτερη. Η συσκευασία πρέπει να φέρει επισήμανση με την ένδειξη "Αποκλειστικά για χρήση σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις ή για επαγγελματική κατεργασία".

(10) Η χρήση ξύλου που έχει υποστεί τέτοια κατεργασία το οποίο διατίθεται στην αγορά για πρώτη φορά ή υφίσταται επιτόπια επανακατεργασία επιτρέπεται μόνο για επαγγελματικές και βιομηχανικές εφαρμογές, π.χ. σε σιδηροδρόμους, στη μετάδοση ηλεκτρικού ρεύματος και στις τηλεπικοινωνίες, στις περιφράξεις, στη γεωργία και σε λιμάνια και υδάτινες οδούς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, η χρήση του απαγορεύεται εντελώς, για παράδειγμα, στο εσωτερικό κτιρίων, σε παιδικές χαρές, σε πάρκα, σε κήπους και σε υπαίθριες εγκαταστάσεις αναψυχής όπου υπάρχει κίνδυνος συχνής επαφής με το δέρμα και στην κατασκευή επίπλων κήπου ή σε επαφή με προϊόντα που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ή τα ζώα. Ξύλο που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο πριν τεθεί σε ισχύ η οδηγία 76/769/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/90/EΚ, μπορεί να διατεθεί στην αγορά μεταχειρισμένων προϊόντων για να επαναχρησιμοποιηθεί, εκτός από τις περιπτώσεις που προαναφέρονται και στις οποίες η χρήση του απαγορεύεται εντελώς.

2. Εθνικές διατάξεις

(11) Οι εθνικές διατάξεις που κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή έχουν τη μορφή σχεδίου διατάγματος για την τροποποίηση της απόφασης σχετικά με τα επιχρίσματα που περιέχουν πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (Besluit PAK-houdende coatings)(10) βάσει του νόμου περί χημικών ουσιών (ξύλο κατεργασμένο με κρεόσωτο).

(12) Το άρθρο 1 σημείο Β του σχεδίου διατάγματος προσθέτει ένα νέο τμήμα 4α με τίτλο "ξύλο κατεργασμένο με κρεόσωτο", που περιέχει ένα νέο άρθρο 8α παράγραφος 1 στοιχείο α), το οποίο προβλέπει ότι "μετά την ημερομηνία που θα καθοριστεί με βασιλικό διάταγμα, θα απαγορεύεται η εισαγωγή στις Κάτω Χώρες, η χρήση, η προμήθεια σε τρίτους ή η διατήρηση για σκοπούς πώλησης στην ολλανδική αγορά ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο για εφαρμογές που συνεπάγονται επαφή με επιφανειακά ή υπόγεια ύδατα".

(13) Βάσει της παραγράφου 2 του νέου άρθρου 8α, η απαγόρευση δεν εφαρμόζεται στο κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο που χρησιμοποιήθηκε για τη σχετική εφαρμογή πριν από μια ημερομηνία που θα καθοριστεί με βασιλικό διάταγμα, όσον καιρό παραμένει στον ίδιο τόπο εφαρμογής του. Δύο ακόμη εξαιρέσεις από την εφαρμογή της απαγόρευσης δίνονται στην παράγραφο 3. Αφορούν ξύλο κατεργασμένο με κρεόσωτο το οποίο:

- έχει υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς και προορίζεται για τελωνειακή διαμετακόμιση, τελωνειακή αποταμίευση ή προσωρινή εισδοχή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 16 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου(11),

- προέρχεται από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από χώρα του ΕΟΧ και δεν προορίζεται για πώληση στην ολλανδική αγορά.

(14) Σύμφωνα με το άρθρο 8β του νέου τμήματος 4α, οποιοδήποτε πρόσωπο εισάγει, προμηθεύει ή διατηρεί για σκοπούς πώλησης στην αγορά κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο που δεν υπόκειται στην απαγόρευση οφείλει να τηρεί μητρώο του ξύλου αυτού και να αποδεικνύει, εφόσον του ζητηθεί, ότι το συγκεκριμένο κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο δεν προορίζεται για εφαρμογές που εμπίπτουν στην απαγόρευση. Προβλέπονται ειδικές ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά το μητρώο, στις οποίες περιλαμβάνονται:

- το ονοματεπώνυμο και η διεύθυνση του κατασκευαστή ή του προμηθευτή από τον οποίο αγοράστηκε το κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο,

- η ημερομηνία παράδοσης του κατεργασμένου με κρεόσωτο ξύλου από τον κατασκευαστή ή τον προμηθευτή,

- το πεδίο εφαρμογής για το κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο,

- το ονοματεπώνυμο και η διεύθυνση του προσώπου στο οποίο διατέθηκε ή παραδόθηκε το κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο,

- η ημερομηνία παράδοσης του κατεργασμένου με κρεόσωτο ξύλου,

- η ποσότητα κατεργασμένου με κρεόσωτο ξύλου που παραλήφθηκε ή παραδόθηκε.

3. Προηγούμενη κοινοποίηση βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 5 της συνθήκης

(15) Οι Κάτω Χώρες είχαν κοινοποιήσει προηγουμένως στην Επιτροπή την πρόθεσή τους να θεσπίσουν τις εν λόγω εθνικές διατάξεις. Η κοινοποίηση υποβλήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2001 και ζητούσε την έγκριση της Επιτροπής σε σχέση με τις συναφείς διατάξεις της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/60/ΕΚ. Σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 6 της συνθήκης, η Επιτροπή ενέκρινε το προαναφερόμενο σχέδιο εθνικών διατάξεων με την απόφαση 2002/59/EΚ(12).

(16) Μια αναλυτική περιγραφή των επιχειρημάτων που προέβαλαν οι Κάτω Χώρες, τα οποία στηρίζονται στα στοιχεία που υποβλήθηκαν, καθώς και τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που έχουν ληφθεί ως βάση για την αξιολόγηση της Επιτροπής περιλαμβάνονται στις αιτιολογικές σκέψεις της απόφασης 2002/59/EΚ, στην οποία γίνεται ρητή παραπομπή για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Για λόγους σαφήνειας, δίνεται μια μικρή περίληψη στις αιτιολογικές σκέψεις 17 έως 20.

(17) Οι Κάτω Χώρες υποστήριξαν την άποψη ότι τα νέα επιστημονικά ευρήματα σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος σε συνδυασμό με ένα πρόβλημα που ανέκυψε στις Κάτω Χώρες μετά την έκδοση της οδηγίας 94/60/ΕΚ αιτιολογούσαν τη θέσπιση των διατάξεων που κοινοποιήθηκαν.

(18) Τα στοιχεία που υπέβαλαν οι Κάτω Χώρες δήλωναν την παρουσία ορισμένων κινδύνων για το περιβάλλον που δημιούργησαν οι ενώσεις του κρεοσώτου, ιδίως οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες, με την απόπλυσή τους από κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο το οποίο βρίσκεται σε επαφή με επιφανειακά και υπόγεια ύδατα. Επίσης, οι πληροφορίες που υποβλήθηκαν προέβαλαν την ιδιαίτερα σοβαρή κατάσταση έκθεσης που επικρατεί στις Κάτω Χώρες όσον αφορά τα τμήματα των επιφανειακών και των υπόγειων υδάτων τους.

(19) Στις 12 Ιουνίου 2001 η ΕΕΤΟΠ εξέδωσε προκαταρκτική γνωμοδότηση(13) για τα στοιχεία που υποβλήθηκαν καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η αιτιολόγηση της ολλανδικής κοινοποίησης είναι πολύπλοκο ζήτημα και ότι δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για την υγεία του ανθρώπου. Στις 13 Ιουλίου 2001 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 2001/599/EΚ(14), με την οποία παρέτεινε την εξάμηνη περίοδο που αναφέρεται στη δεύτερη υποπαράγραφο του άρθρου 95 παράγραφος 6 της συνθήκης ΕΚ κατά ένα ακόμη εξάμηνο, ώστε να αξιολογηθούν ενδελεχώς όλα τα στοιχεία που υποβλήθηκαν. Η απόφαση κοινοποιήθηκε στις Κάτω Χώρες την ημέρα της έκδοσής της.

(20) Η ΕΕΤΟΠ εξέδωσε την οριστική της γνώμη στις 21 Οκτωβρίου 2001, λίγο πριν από την έκδοση της οδηγίας 2001/90/ΕΚ, επιβεβαιώνοντας συνολικά την επιστημονική εγκυρότητα των στοιχείων που υπέβαλαν οι Κάτω Χώρες. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση αυτή, στις 23 Ιανουαρίου 2002, με την απόφαση 2002/59/EΚ, η Επιτροπή ενέκρινε το σχέδιο εθνικών διατάξεων. Η απόφαση κοινοποιήθηκε στις Κάτω Χώρες την ίδια ημέρα.

II. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(21) Βάσει της οδηγίας 2001/90/EΚ, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν τις αναγκαίες διατάξεις για τη συμμόρφωσή τους με την οδηγία το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και να τις θέσουν σε εφαρμογή το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2003.

(22) Όπως δηλώνεται στο σημείο 16, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 6 της συνθήκης, με την απόφαση 2002/59/ΕΚ η Επιτροπή ενέκρινε το σχέδιο εθνικών διατάξεων σχετικά με το ξύλο που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο τις οποίες της κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες.

(23) Σε επιστολή της με ημερομηνία 25 Απριλίου 2002 η ολλανδική μόνιμη αντιπροσωπεία κοινοποίησε πάλι στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 5 της συνθήκης, τις εθνικές διατάξεις που σκοπεύουν να εισαγάγουν οι Κάτω Χώρες και οι οποίες δεν συμβιβάζονται με την οδηγία 76/769/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/90/ΕΚ, καθώς και τους λόγους θέσπισής τους. Σε επιστολή της με ημερομηνία 10 Ιουλίου 2002 η ολλανδική μόνιμη αντιπροσωπεία ενημέρωσε την Επιτροπή ότι η ολλανδική κυβέρνηση αναφέρεται επίσης στο άρθρο 95 παράγραφος 4 της συνθήκης ΕΚ για να υποστηρίξει τη θέση της.

(24) Σε επιστολή της με ημερομηνία 8 Αυγούστου 2002 η Επιτροπή ενημέρωσε τις ολλανδικές αρχές ότι είχε παραλάβει την κοινοποίηση βάσει του άρθρου 95 παράγραφοι 4 και 5 της συνθήκης και ότι η εξάμηνη χρονική περίοδος για την εξέτασή της, βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 6 άρχιζε στις 4 Μαΐου 2002, δηλαδή την επόμενη ημέρα από την παραλαβή της κοινοποίησης.

(25) Σε επιστολή της με ημερομηνία 8 Αυγούστου 2002 η Επιτροπή ενημέρωσε τα υπόλοιπα κράτη μέλη σχετικά με την κοινοποίηση των Κάτω Χωρών. Η Επιτροπή δημοσίευσε επίσης ανακοίνωση σχετικά με το αίτημα των Κάτω Χωρών στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(15) προκειμένου να ενημερώσει άλλα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με το σχέδιο εθνικών μέτρων που σκοπεύουν να θεσπίσουν οι Κάτω Χώρες.

III. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

1. Δυνατότητα αποδοχής

(26) Οι Κάτω Χώρες επιζητούν την έγκριση της Επιτροπής για τη θέσπιση εθνικών διατάξεων που δεν συμβιβάζονται με την οδηγία 76/769/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/90/ΕΚ, η οποία αποτελεί μέτρο εναρμόνισης που εκδόθηκε βάσει του άρθρου 95 της συνθήκης. Η οδηγία 2001/90/EΚ εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 76/769/EΟΚ. Αντικαθιστά το τμήμα 32 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/60/EΚ, η οποία είχε εκδοθεί βάσει του άρθρου 100α της συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 95) και εναρμονίζει την εμπορία και τη χρήση κρεοσώτου και κατεργασμένου με κρεόσωτο ξύλου.

(27) Οι διαφορές μεταξύ των σχετικών διατάξεων της οδηγίας 2001/90/ΕΚ και των εθνικών διατάξεων συνοψίζονται στον ακόλουθο πίνακα:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(28) Συνολικά, οι εθνικές διατάξεις είναι περιοριστικότερες από εκείνες που περιέχει η οδηγία 2001/90/EΚ ως προς τα εξής:

- η διάθεση στην αγορά ή/και η χρήση ξύλου που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο και περιέχει B[a]P σε συγκέντρωση κάτω του 0,005 % κατά βάρος και WEP σε συγκέντρωση κάτω του 3 % κατά βάρος σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις ή για επιτόπια επανακατεργασία από επαγγελματίες σε επαγγελματικές και βιομηχανικές εφαρμογές που συνεπάγονται επαφή με τα (υπόγεια) ύδατα, η οποία επιτρέπεται βάσει της οδηγίας, θα απαγορεύεται στις Κάτω Χώρες,

- η εμπορία για επαναχρησιμοποίηση ή η επαναχρησιμοποίηση σε εφαρμογές που συνεπάγονται επαφή με τα επιφανειακά ή τα υπόγεια ύδατα ξύλου παλαιάς κατεργασίας με κρεόσωτο απαγορεύεται στις Κάτω Χώρες εάν το ξύλο απομακρυνθεί από τον υφιστάμενο τόπο εφαρμογής του.

(29) Η οδηγία 2001/90/EΚ τροποποίησε όλες τις διατάξεις για το κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο που είχε εισαγάγει στην οδηγία 76/769/EΟΚ η οδηγία 94/60/ΕΚ σε σχέση με την οποία οι Κάτω Χώρες είχαν εξασφαλίσει έγκριση παλαιότερα να εισαγάγουν τις εν λόγω εθνικές διατάξεις. Οι διαφορές μεταξύ, αφενός, των σχετικών διατάξεων της οδηγίας 76/769/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/60/EΚ, όπως τροποποιήθηκε επίσης από την οδηγία 2001/90/ΕΚ, και, αφετέρου, των ολλανδικών εθνικών διατάξεων συνοψίζονται στον ακόλουθο πίνακα:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(30) Είναι προφανές από τον παραπάνω πίνακα ότι, με εξαίρεση τους κανόνες εμπορίας και χρήσης ξύλου που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο και περιέχει B[a]P σε συγκέντρωση άνω του 0,05 κατά βάρος και που κυκλοφορούσε προηγουμένως στην αγορά, οι οποίοι παραμένουν αμετάβλητοι, οι σχετικές διατάξεις που εισήγαγε η οδηγία 2001/90/EΚ είναι πιο περιοριστικές από εκείνες που εισήγαγε η οδηγία 94/60/ΕΚ. Ωστόσο, οι εθνικές διατάξεις που κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες και οι οποίες είχαν κοινοποιηθεί και εγκριθεί από την Επιτροπή προγενέστερα εξακολουθούν να είναι αυστηρότερες από τις διατάξεις της οδηγίας 2001/90/ΕΚ.

(31) Σε επιστολή τους με ημερομηνία 25 Απριλίου 2002, που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 3 Μαΐου 2002, έτσι όπως συμπληρώθηκε από την επιστολή τους με ημερομηνία 10 Ιουλίου 2002, οι Κάτω Χώρες αναφέρονται στο άρθρο 95 παράγραφος 4 ή/και στο άρθρο 95 παράγραφος 5 της συνθήκης για να υποστηρίξουν την κοινοποίησή τους.

(32) Το άρθρο 95 παράγραφος 4 της συνθήκης αναφέρει τα εξής: "Όταν, αφού το Συμβούλιο ή η Επιτροπή θεσπίσουν ένα μέτρο εναρμόνισης, ένα κράτος μέλος θεωρεί αναγκαίο να διατηρήσει εθνικές διατάξεις που δικαιολογούνται από τις επιτακτικές ανάγκες που προβλέπονται στο άρθρο 30 ή διατάξεις σχετικές με την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας, τις κοινοποιεί στην Επιτροπή, μαζί με τους λόγους διατήρησής τους."

(33) Το άρθρο 95 παράγραφος 5 της συνθήκης προβλέπει ότι "εάν, μετά την εκ μέρους του Συμβουλίου ή της Επιτροπής θέσπιση μέτρου εναρμόνισης, ένα κράτος μέλος θεωρεί αναγκαία τη θέσπιση εθνικών διατάξεων επί τη βάσει νέων επιστημονικών στοιχείων σχετικών με την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας, για λόγους οι οποίοι συντρέχουν μόνο στην περίπτωσή του και οι οποίοι έχουν ανακύψει μετά τη θέσπιση του μέτρου εναρμόνισης, κοινοποιεί στην Επιτροπή τις μελετώμενες διατάξεις και τους λόγους που υπαγορεύουν τη θέσπισή τους."

(34) Αυτές οι διατάξεις της συνθήκης κάνουν διάκριση μεταξύ της κατάστασης στην οποία οι εθνικές διατάξεις που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη πρέπει να διατηρηθούν και της κατάστασης στην οποία οι εν λόγω διατάξεις πρέπει να εισαχθούν, επειδή κάθε κατάσταση διέπεται από ειδικούς όρους για την εφαρμογή της παρέκκλισης που προβλέπεται από τις βασικές διατάξεις του άρθρου 95. Ενώ η δυνατότητα εφαρμογής των όρων του άρθρου 95 παράγραφος 4 προϋποθέτει ότι οι εθνικές διατάξεις καταρχήν υπάρχουν πριν από τη θέσπιση του μέτρου εναρμόνισης, οι όροι του άρθρου 95 παράγραφος 5 διέπουν τις περιπτώσεις στις οποίες οι εθνικές διατάξεις κοινοποιούνται καταρχήν στο στάδιο του σχεδίου.

(35) Από την τεκμηρίωση που υποβλήθηκε προκύπτει ότι οι εθνικές διατάξεις υπάρχουν μόνο σε μορφή σχεδίου. Δεν έχουν τεθεί σε ισχύ ούτε έχουν εκδοθεί πριν από την έκδοση της οδηγίας 2001/90/ΕΚ. Ωστόσο, πρέπει να ληφθούν υπόψη ορισμένες ειδικές περιστάσεις ώστε να διαπιστωθεί εάν η κοινοποίηση που υπέβαλαν οι Κάτω Χώρες πρέπει να εξεταστεί βάσει των όρων που προβλέπονται στο άρθρο 95 παράγραφος 4 της συνθήκης ή να αξιολογηθεί βάσει των όρων που αναφέρονται στο άρθρο 95 παράγραφος 5.

(36) Συγκεκριμένα, οι εθνικές διατάξεις κοινοποιήθηκαν για πρώτη φορά στην Επιτροπή στις 23 Ιανουαρίου 2001, δηλαδή πριν από την έκδοση της οδηγίας 2001/90/ΕΚ και εγκρίθηκαν με την απόφαση 2002/59/ΕΚ. Σύμφωνα με την καθιερωμένη νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν επιτρέπεται να εκδίδει εθνικά μέτρα κατά παρέκκλιση μέτρου εναρμόνισης ώσπου να αποφασίσει σχετικά η Επιτροπή(16). Επιπλέον, ούτε οι περιβαλλοντικές ανησυχίες ούτε το ιδιάζον πρόβλημα που επισήμαναν οι Κάτω Χώρες είχαν ληφθεί υπόψη όταν εκδόθηκε η οδηγία 2001/90/ΕΚ. Οι ανησυχίες αυτές και η ιδιάζουσα κατάσταση των Κάτω Χωρών έγιναν γνωστά μετά την έκδοση της εν λόγω οδηγίας. Το γεγονός αυτό οδήγησε με τη σειρά του την Επιτροπή να εγκρίνει τις εθνικές διατάξεις ανακοινώνοντας ταυτόχρονα την πρόθεσή της να αναθεωρήσει την οδηγία(17) που είχε πρόσφατα εκδοθεί.

(37) Είναι σαφές ότι, με την κοινοποίηση των εθνικών διατάξεων οι οποίες είχαν κοινοποιηθεί πριν από την έκδοση της οδηγίας 2001/90/EΚ, οι Κάτω Χώρες "κρίνουν απαραίτητο να διατηρήσουν [τις εν λόγω] εθνικές διατάξεις", οι οποίες εγκρίθηκαν από την Επιτροπή κατά την έννοια του άρθρου 95 παράγραφος 4. Αντιστρόφως, η δεύτερη κοινοποίηση δεν φαίνεται να πληροί τους όρους του άρθρου 95 παράγραφος 5 επειδή δεν συνέβη "μετά την εκ μέρους ... της Επιτροπής θέσπιση μέτρου εναρμόνισης" να κρίνουν οι Κάτω Χώρες απαραίτητη τη θέσπιση εθνικών διατάξεων αλλά αυτό συνέβη πολύ πριν την έκδοση της οδηγίας 2001/90/ΕΚ.

(38) Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας, ένα κράτος μέλος δεν επιτρέπεται να εφαρμόζει εθνικά μέτρα κατά παρέκκλιση ενός μέτρου εναρμόνισης ώσπου να τα εγκρίνει η Επιτροπή. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το άρθρο 95 παράγραφος 4 της συνθήκης αφορά εθνικά μέτρα που επιθυμεί να διατηρήσει ένα κράτος μέλος μετά τη θέσπιση μέτρου εναρμόνισης, με άλλα λόγια, μέτρα που εφαρμόζονται ήδη στο εν λόγω κράτος μέλος. Στις 23 Ιανουαρίου 2002 η Επιτροπή ενέκρινε το σχέδιο των εθνικών μέτρων που επιθυμούν να εισαγάγουν οι Κάτω Χώρες και τα οποία, από τη σκοπιά της περιβαλλοντικής προστασίας, παρεκκλίνουν από την οδηγία 94/60/ΕΚ. Ωστόσο, η οδηγία 2001/90/EΚ εκδόθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2001. Το σχέδιο εθνικών μέτρων, όπως εγκρίθηκε από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 5 της συνθήκης, παρεκκλίνει από την οδηγία 2001/90/ΕΚ και, συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να εγκρίνει ότι μπορούν να εφαρμοστούν. Επομένως, οι Κάτω Χώρες προέβησαν σε δεύτερη κοινοποίηση των ίδιων εθνικών διατάξεων που είχαν κοινοποιηθεί προηγουμένως και τις οποίες έχει ήδη εγκρίνει η Επιτροπή. Υπ' αυτές τις ειδικές συνθήκες η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Κάτω Χώρες επιθυμούν να "διατηρήσουν" τις ίδιες εθνικές διατάξεις που, από τη σκοπιά της περιβαλλοντικής προστασίας, είναι πιο περιοριστικές από εκείνες που περιλαμβάνονται στην οδηγία 2001/90/ΕΚ. Η κοινοποίηση που υπέβαλαν οι Κάτω Χώρες πρέπει επομένως να αξιολογηθεί βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 4 της συνθήκης.

(39) Πρέπει να σημειωθεί ότι η οδηγία 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, σχετικά με τη ρύπανση που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας(18), ισχύει για την τοποθέτηση κατεργασμένου με κρεόσωτο ξύλου στα επιφανειακά ύδατα(19). Εντούτοις, η οδηγία αυτή αφορά τη χορήγηση προηγούμενης άδειας για όλες τις απορρίψεις, μεταξύ άλλων, στα εσωτερικά επιφανειακά ύδατα, στα χωρικά ύδατα και στα εσωτερικά παράκτια ύδατα, και δεν καλύπτει τη διάθεση στην αγορά ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο, ούτε προβλέπει τη γενική απαγόρευση της χρήσης ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο σε επαφή με επιφανειακά ύδατα. Επομένως, οι ολλανδικές διατάξεις που εξετάζονται και οι οποίες απαγορεύουν εντελώς τη διάθεση στην αγορά ή/και τη χρήση ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο για εφαρμογές που συνεπάγονται επαφή με επιφανειακά ύδατα έχουν μεγαλύτερη εμβέλεια από τα μέτρα που προβλέπονται από την οδηγία 76/464/ΕΚ και δεν συμβιβάζονται με την οδηγία 2001/90/EΚ.

(40) Επιπλέον, η οδηγία 80/68/EΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί προστασίας των υπόγειων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες(20) καλύπτει την τοποθέτηση ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο σε άμεση επαφή με υπόγεια ύδατα εάν οι αποπλυμένοι από κατεργασμένα ξύλα πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (στο εξής αναφερόμενοι ως "PAH") απαντούν σε ανησυχητικές ποσότητες ή συγκεντρώσεις. Στις περιπτώσεις αυτές, η χρήση ξύλου που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο σε επαφή με υπόγεια ύδατα απαγορεύεται δυνάμει της οδηγίας αυτής. Εντούτοις, η οδηγία αυτή δεν προβλέπει την πλήρη απαγόρευση της χρήσης ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο σε επαφή με υπόγεια ύδατα ούτε καλύπτει τη διάθεση στην αγορά ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο. Επομένως, οι υπό εξέταση ολλανδικές διατάξεις οι οποίες προβλέπουν πλήρη απαγόρευση διάθεσης στην αγορά και χρήσης ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο για εφαρμογές που συνεπάγονται επαφή με υπόγεια ύδατα έχουν μεγαλύτερη εμβέλεια από τα μέτρα που προβλέπονται από την οδηγία 80/68/EΟΚ και δεν συμβιβάζονται με την οδηγία 2001/90/ΕΚ.

(41) Η κοινοποίηση που υπέβαλαν οι Κάτω Χώρες περιέχει μια επεξήγηση των λόγων που συνδέονται με την προστασία του περιβάλλοντος, οι οποίοι δικαιολογούν, κατά τη γνώμη τους, τις εθνικές διατάξεις που κοινοποίησαν.

(42) Βάσει των προαναφερομένων, μπορεί να συναχθεί ότι οι Κάτω Χώρες κοινοποίησαν στην Επιτροπή το κείμενο των εθνικών διατάξεων που εγκρίθηκαν με την απόφαση 2002/59/EΚ αλλά δεν συμβιβάζονται με την οδηγία 2001/90/EΚ, τις οποίες προτίθενται να διατηρήσουν, καθώς και μια επεξήγηση των λόγων που αιτιολογούν, κατά τη γνώμη τους, τη διατήρηση αυτών των διατάξεων.

(43) Η κοινοποίηση που υποβλήθηκε από τις Κάτω Χώρες για να εξασφαλιστεί η έγκριση του σχεδίου εθνικών διατάξεων, οι οποίες εγκρίθηκαν με την απόφαση 2002/59/ΕΚ, βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 5 της συνθήκης και είναι οι ίδιες, αφορά ακόμη πιο περιοριστικά μέτρα από εκείνα που θεσπίστηκαν με την οδηγία 2001/90/EΚ. Γι' αυτό, η κοινοποίηση θεωρείται αποδεκτή βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 4 της συνθήκης, στο βαθμό που οι σχετικές διατάξεις της οδηγίας 2001/90/EΚ δεν είναι ταυτόσημες με τις διατάξεις της οδηγίας 94/60/EΚ.

2. Πλεονεκτήματα

(44) Σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 4 της συνθήκης, η Επιτροπή οφείλει να εξακριβώσει ότι πληρούνται όλοι οι όροι που παρέχουν τη δυνατότητα σε ένα κράτος μέλος να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες παρέκκλισης που προβλέπονται από το εν λόγω άρθρο. Συγκεκριμένα, οι εθνικές διατάξεις πρέπει να αιτιολογούνται από τις επιτακτικές ανάγκες προστασίας που αναφέρονται στο άρθρο 30 της συνθήκης ή ανάγκες που έχουν σχέση με το περιβάλλον ή το χώρο εργασίας. Επίσης, η δυνατότητα παρέκκλισης που προβλέπεται από το άρθρο 95 παράγραφος 4 προϋποθέτει την ύπαρξη ενός προβλήματος που αντιμετωπίζει ειδικά το κράτος μέλος που υποβάλλει την κοινοποίηση και το οποίο έχει σχέση με τους λόγους που επικαλείται το εν λόγω κράτος.

(45) Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 6 της συνθήκης, στις περιπτώσεις που η Επιτροπή κρίνει αιτιολογημένες τέτοιες εθνικές διατάξεις, οφείλει να εξακριβώσει εάν οι εν λόγω διατάξεις αποτελούν ή όχι μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ή συγκεκαλυμμένο περιορισμό του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών και εάν συνιστούν ή όχι εμπόδιο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

2.1. Κρεόσωτο - Γενικές πληροφορίες

(46) Το κρεόσωτο είναι ένα πολύπλοκο μείγμα από περισσότερες από 200 χημικές ενώσεις, με προεξάρχουσες τους αρωματικούς υδρογονάνθρακες, καθώς και φαινολικές και αρωματικές αζωτούχες και θειούχες ενώσεις. Είναι ένα μεσαίας κλίμακας απόσταγμα λιθανθρακόπισσας (σημείο ζέσεως περίπου 200-400 οC).

(47) Το κρεόσωτο μπορεί να περιέχει πάνω από 30 διαφορετικούς πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (PAH) με πιθανή συνολική περιεκτικότητα σε PAH της τάξης του 85 %. Οι σημαντικότεροι από αυτούς είναι:

- ακεναφθένιο,

- ναφθαλίνιο,

- φαινανθρένιο,

- ανθρακένιο,

- φλουορένιο,

- φλουορανθένιο,

- χρυσένιο,

- τριφαινυλένιο,

- βενζο[a]ανθρακένιο,

- βενζο[b]φλουορανθένιο,

- βενζο[k]φλουορανθένιο,

- βενζο[a]πυρένιο.

(48) Το βενζο[a]πυρένιο (B[a]P) είναι ένας από τους ενδελεχέστερα διερευνημένους PAH, η δε περιεκτικότητα σε B[a]P χρησιμοποιείται ως δείκτης ή ως ουσία επισήμανσης για σκοπούς ταξινόμησης, χωρίς να αντιπροσωπεύει από μόνη της τη συνολική περιεκτικότητα του κρεοσώτου σε PAH. Ανάλογα με τον τύπο του υπόψη κρεοσώτου, η συγκέντρωση του B[a]P μπορεί να ποικίλλει μεταξύ 0,003 και 0,3 % κατά βάρος (30 έως 3000 ppm). Με εξεζητημένη απόσταξη της λιθανθρακόπισσας και επιλογή των κλασμάτων μπορεί να επιτευχθούν χαμηλότερες συγκεντρώσεις B[a]P ή φαινολικών ενώσεων. Το δυτικοευρωπαϊκό ινστιτούτο συντήρησης ξύλου έχει εκπονήσει διάφορα βιομηχανικά πρότυπα, που χαρακτηρίζονται κυρίως από διαφορετικές περιεκτικότητες σε ειδικά αποστακτικά κλάσματα και, το σπουδαιότερο στα πλαίσια αυτά, από διαφορετικές περιεκτικότητες σε B[a]P. Οι οριακές τιμές στα πρότυπα ταξινόμησης είναι 500 ppm και 50 ppm.

(49) Εφόσον απαιτείται για χρηστικούς ή περιβαλλοντικούς σκοπούς, μπορούν να γίνουν τροποποιήσεις τόσο στις φυσικές όσο και στις χημικές ιδιότητες του κρεοσώτου. Είναι δυνατόν να παρασκευαστεί προϊόν χαμηλότερου ιξώδους, που μπορεί να επιστρωθεί καλύτερα με πινέλο, προσθέτοντας συστατικά με χαμηλότερο σημείο ζέσεως, προϊόν που ενίοτε αποκαλείται carbolineum. Η οδηγία 2001/90/EΚ δεν κάνει διάκριση: καλύπτει και αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο μια ολόκληρη σειρά διαφορετικών αποσταγμάτων λιθανθρακόπισσας, που χαρακτηρίζονται όλα με τις ονομασίες τους και τους αριθμούς τους Einecs και CAS.

(50) Το κρεόσωτο χρησιμοποιείται κυρίως και σχεδόν αποκλειστικά ως μέσο συντήρησης του ξύλου. Οι σημαντικότερες εφαρμογές του συνίστανται σε βιομηχανικές και επαγγελματικές εφαρμογές μεγάλης κλίμακας: τραβέρσες σιδηροδρομικών γραμμών, στύλοι μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος, υδραυλική μηχανική (προστασία ακτών), περιφράξεις, πάσσαλοι για τη γεωργία και την οπωροκαλλιέργεια. Το κρεόσωτο και διάφορα παρόμοια προϊόντα χρησιμοποιούνται επίσης και από μεμονωμένους καταναλωτές για σκοπούς συντήρησης ξύλου.

(51) Οι σπουδαιότερες ιδιότητες του κρεοσώτου είναι:

- ισχυρή μυκητοκτόνος δράση,

- ισχυρή εντομοκτόνος δράση,

- μακρά διάρκεια ζωής,

- αντοχή στην απόπλυση και στις καιρικές συνθήκες.

(52) Μια πολύ μικρή ποσότητα κρεοσώτου χρησιμοποιείται σε φαρμακευτικά προϊόντα για τη θεραπεία ορισμένων δερματικών ασθενειών, όπως η ψωρίαση.

Οικοτοξικολογικές επιπτώσεις

(53) Υπάρχουν αρκετές χώρες στις οποίες έχει αναφερθεί περιβαλλοντική ρύπανση από κρεόσωτο και όπου συχνά πηγή της ρύπανσης είναι διάφορες παλιές εγκαταστάσεις κατεργασίας ξύλων. Πράγματι, οι περισσότερες πληροφορίες για τις επιπτώσεις του κρεοσώτου στο περιβάλλον έχουν ληφθεί από βιομηχανικές εκχύσεις κρεοσώτου και από ρυπάνσεις που προκλήθηκαν από εγκαταλελειμμένα εργοστάσια κρεοσώτου. Η περιβαλλοντική ρύπανση ανιχνεύθηκε με ανάλυση επιλεγμένων ενώσεων PAH, κυρίως B[a]P.

(54) Το κρεόσωτο είναι τοξικό για ορισμένους οργανισμούς του εδάφους και λίαν τοξικό για τους υδρόβιους οργανισμούς (με τιμές 96h LC-50 συχνά κάτω του 1 mg/l). Πολλά από τα συστατικά του είναι βιοσυσσωρεύσιμα.

(55) Τα κύρια χαρακτηριστικά των PAH στο περιβάλλον είναι:

- οι PAH ενώνονται ισχυρά με την οργανική ύλη του εδάφους,

- ο ρυθμός αποικοδόμησης των PAH στο έδαφος και σε άλλα σημεία του περιβάλλοντος είναι συνήθως βραδύς. Τα υπολείμματα κρεοσώτου μπορεί να παραμείνουν για πολλά χρόνια στο περιβάλλον ( > 20-30 χρόνια),

- οι κύριες διεργασίες διάσπασης είναι η φωτοαποικοδόμηση (με την επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας) και η μικροβιακή αποικοδόμηση (με την επίδραση ορισμένων βακτηριδίων). Μικροβιακή αποικοδόμηση μπορεί να γίνει τόσο υπό αερόβιες όσο και υπό αναερόβιες συνθήκες. PAH με τέσσερις ή περισσότερους δακτυλίους μπορεί να είναι ασθενώς αποικοδομήσιμοι,

- PAH που φθάνουν στα ύδατα μεταφέρονται ταχέως στην ιλύ,

- στα ύδατα, οι περισσότεροι από τους χαμηλού μοριακού βάρους PAH απομακρύνονται κυρίως με μικροβιακή αποικοδόμηση ενώ οι υψηλότερου μοριακού βάρους ενώσεις με φωτοξείδωση και καθίζηση. Η μικροβιακή αποικοδόμηση των πιο υδατοδιαλυτών PAH γίνεται υπό αερόβιες και αναερόβιες συνθήκες. Έχει αποδειχθεί ότι οι PAH βιοσυσσωρεύονται σε διάφορα υδρόβια είδη.

(56) Εκπομπές PAH στον αέρα, το νερό και το έδαφος μπορούν να εμφανιστούν στη διάρκεια της διαδικασίας διαπότισης και αποθήκευσης στους χώρους διαπότισης, καθώς και στη διάρκεια της χρήσης κατεργασμένων ξύλων. Εντούτοις, οι PAH που ανευρίσκονται στα διάφορα περιβάλλοντα προέρχονται από ποικίλες πηγές (από τις διάφορες καύσεις, την κυκλοφορία κ.λπ.) και είναι συχνά δύσκολο να αποδοθεί η ύπαρξή τους σε κάποια συγκεκριμένη πηγή όπως το κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο.

(57) Μελέτη(21) που δημοσιεύθηκε στη Σουηδία έδειξε ότι μετά 40 χρόνια στο έδαφος, στύλοι διαποτισμένοι με κρεόσωτο είχαν χάσει μέρος των ουσιών που περιέχονται στο κρεόσωτο, ιδίως ουσίες με χαμηλά σημεία ζέσεως (< 270 °C). Το μεγαλύτερο μέρος είχε χάσει το τμήμα των στύλων που ήταν πάνω από το έδαφος. Η κινητικότητα όμως των αποπλυμένων ουσιών ήταν πολύ χαμηλή, καθώς αυτές μπορούσαν να ανιχνευθούν μόνο στο έδαφος γύρω από τους στύλους. Το γεγονός αυτό είναι συνάδει με την παρατήρηση ότι η κινητικότητα των PAH στο έδαφος είναι εξαιρετικά χαμηλή λόγω της ισχυρής τους απορρόφησης στην οργανική ύλη του εδάφους.

(58) Η παρουσία υψηλών επιπέδων PAH στα υδάτινα περιβάλλοντα αποδίδεται συχνά στην παρουσία ξύλων κατεργασμένων με κρεόσωτο. Η μετανάστευση συστατικών του κρεοσώτου από τα επεξεργασμένα ξύλα στο νερό είναι μεγαλύτερη στο γλυκό νερό απ' ό,τι στο θαλασσινό νερό, πράγμα που έχει αποδειχθεί σε πολλές μελέτες. Η μετανάστευση φαίνεται να είναι πιο περιορισμένη στο θαλασσινό νερό· σε μια μελέτη, έπειτα από δέκα χρόνια στη θάλασσα, ναυτικές κατασκευές με πασσάλους διατηρούσαν το 93 % της αρχικής σύστασης σε ενώσεις κρεοσώτου(22). Τεκμηριωμένα στοιχεία για τη ρύπανση της ιλύος του βυθού από κρεόσωτο αποπλυμένο από προστατευτικά αναχώματα υπάρχουν τόσο στις Κάτω Χώρες(23) όσο και σε μελέτες σχετικές με τη ρύπανση που προέρχεται από παλιές εγκαταστάσεις διαπότισης.

(59) Πιο πρόσφατα, με βάση μελέτη που εκπονήθηκε στις Κάτω Χώρες(24), η ΕΕΤΟΠ(25) επισήμανε τους περιβαλλοντικούς κινδύνους που συνδέονται με τη χρήση κατεργασμένου με κρεόσωτο ξύλου σε υδάτινο περιβάλλον (σε επιφανειακά και υπόγεια ύδατα) ακόμη και όταν το κρεόσωτο που χρησιμοποιείται για την κατεργασία ξύλου περιέχει B[a]P σε πολύ χαμηλή συγκέντρωση.

(60) Όσον αφορά την έκθεση του ανθρώπου μέσω του περιβάλλοντος, τα σημερινά στοιχεία μετρήσεων για τη ρύπανση του περιβάλλοντος από PAH που προέρχονται από κρεόσωτο είναι ελάχιστα.

2.2. Η θέση των Κάτω Χωρών

(61) Οι Κάτω Χώρες είναι της άποψης ότι οι εθνικές διατάξεις δικαιολογούνται από την ανάγκη προστασίας του υδάτινου περιβάλλοντος από τους κινδύνους που θέτει το κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο το οποίο βρίσκεται σε επαφή με τα επιφανειακά και τα υπόγεια ύδατα και από την ιδιαίτερη κατάσταση έκθεσης που επικρατεί στις Κάτω Χώρες.

(62) Οι Κάτω Χώρες παραπέμπουν στα στοιχεία που υπέβαλαν για να υποστηρίξουν την προηγούμενη κοινοποίησή τους καθώς και στο αποτέλεσμα της αναθεώρησης που πραγματοποίησε η ΕΕΤΟΠ(26). Λεπτομερής περιγραφή των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων στα οποία αναφέρονται οι Κάτω Χώρες περιλαμβάνεται στην απόφαση 2002/59/EΚ, στην οποία γίνεται παραπομπή για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Επιπλέον, οι Κάτω Χώρες επισημαίνουν ότι η οδηγία 2001/90/EΚ διαπνέεται αποκλειστικά από την ιδέα της προστασίας της υγείας του ανθρώπου και δεν λαμβάνει υπόψη της ούτε τα περιβαλλοντικά ζητήματα ούτε την ιδιαίτερη κατάσταση έκθεσης που επικρατεί στις Κάτω Χώρες.

2.3. Αξιολόγηση της θέσης των Κάτω Χωρών

2.3.1. Αιτιολόγηση ως προς την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος

(63) Τα στοιχεία στα οποία αναφέρεται η ολλανδική κοινοποίηση επισημαίνουν τους κινδύνους για το υδάτινο περιβάλλον από την απόπλυση PAH από ξύλο το οποίο έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο και βρίσκεται σε επαφή με τα επιφανειακά και τα υπόγεια ύδατα. Η αξιολόγηση κινδύνων που έχουν διενεργήσει οι ολλανδικές αρχές αφορά τόσο το ξύλο που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο περιεκτικότητας B[a]P κάτω του 0,05 % κατά βάρος (στο εξής "πρότυπο κρεόσωτο") όσο και περιεκτικότητας B[a]P κάτω του 0,005 % (στο εξής "τροποποιημένο κρεόσωτο"). Και στις δύο περιπτώσεις το ξύλο που είχε υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο αναφέρθηκε ότι προκάλεσε τη σοβαρή υπέρβαση των μέγιστων επιτρεπόμενων συγκεντρώσεων των περισσότερων επιλεγμένων PAH στα επιφανειακά ύδατα, στα υπόγεια ύδατα και στα ιζήματα.

(64) Στη γνωμοδότηση που εξέδωσε στις 21 Οκτωβρίου 2002 η ΕΕΤΟΠ επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές την ύπαρξη των περιβαλλοντικών ανησυχιών που επισήμαναν οι Κάτω Χώρες. Ωστόσο, όσον αφορά το ξύλο που έχει υποστεί επεξεργασία με πρότυπο κρεόσωτο, η ΕΕΤΟΠ παρατηρεί ότι οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτεροι απ' ό',τι δηλώνουν οι ολλανδικές αρχές. Για το τροποποιημένο κρεόσωτο, η ΕΕΤΟΠ παρατηρεί ότι δεν επιφέρει ουσιαστική μείωση του επιπέδου άλλων PAH και καταλήγει ότι οι έλεγχοι που βασίζονται μόνο στο B[a]P δεν επαρκούν.

(65) Η οδηγία 2001/90/EΚ, η οποία εκδόθηκε πριν γνωμοδοτήσει η ΕΕΤΟΠ, μείωσε απλώς την επιτρεπόμενη περιεκτικότητα του κρεοσώτου σε B[a]P από 0,05 σε 0,005 και, επομένως, δεν αντιμετωπίζει επαρκώς τους περιβαλλοντικούς κινδύνους που επισήμαναν οι Κάτω Χώρες. Διαπνέεται αποκλειστικά από την ιδέα της προστασίας της υγείας του ανθρώπου και, εν αναμονή της αξιολόγησης της ΕΕΤΟΠ, δεν λαμβάνει υπόψη της τις περιβαλλοντικές ανησυχίες που επισήμαναν οι Κάτω Χώρες. Επιπλέον, στην απόφαση 2001/59/EΚ η Επιτροπή, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει αυτά τα περιβαλλοντικά ζητήματα και ανακοινώνοντας την πρόθεσή της να αναθεωρήσει αναλόγως τις συγκεκριμένες διατάξεις, παραδέχεται τα όρια της οδηγίας 2001/90/EΚ.

(66) Η τεκμηρίωση που αναφέρεται στην ολλανδική κοινοποίηση δείχνει επίσης ότι υπάρχει ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν ειδικά οι Κάτω Χώρες, λόγω του υψηλού επιπέδου έκθεσης των ολλανδικών επιφανειακών και υπόγειων υδάτων σε PAH από κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο.

(67) Στη γνωμοδότησή της με ημερομηνία 30 Οκτωβρίου 2001 η ΕΕΤΟΠ αναγνωρίζει ότι στις Κάτω Χώρες η χρήση ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο σε επαφή με υδάτινες οδούς είναι πολύ διαδεδομένη στα προστατευτικά αναχώματα και ότι οι επακόλουθοι κίνδυνοι για το υδάτινο περιβάλλον στις Κάτω Χώρες είναι πιθανόν να είναι σοβαροί. Περαιτέρω συγκριτικές πληροφορίες παρέχουν ενδείξεις(27) ότι η εκτεταμένη χρήση ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο στα προστατευτικά αναχώματα αποτελεί μείζον πρόβλημα στις Κάτω Χώρες σε σύγκριση με τα άλλα κράτη μέλη. Επιπλέον, μια πρόσφατη εκτίμηση(28) του συνολικού επιπέδου συγκέντρωσης PAH στα ολλανδικά επιφανειακά ύδατα επιβεβαιώνει ότι η κατάσταση έκθεσης στις Κάτω Χώρες είναι ιδιαίτερα βεβαρημένη.

(68) Παρομοίως, τα στοιχεία που παρουσιάζουν τη σημαντική έκταση των ζωνών υπόγειων υδάτων χαμηλού βάθους στις Κάτω Χώρες σε συνδυασμό με την εκτεταμένη χρήση κατεργασμένου με κρεόσωτο ξύλου σε εφαρμογές που είναι πιθανόν να έρθουν σε επαφή με τα υπόγεια ύδατα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να αναμένεται ένα ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο έκθεσης σε PAH από κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο και όσον αφορά τα υπόγεια ύδατα.

(69) Βάσει των προαναφερομένων, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι εθνικές διατάξεις που κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες δικαιολογούνται από την ανάγκη μείωσης της έκθεσης του ολλανδικού υδάτινου περιβάλλοντος και είναι ανάλογες προς τον επιδιωκόμενο στόχο.

2.4. Απουσία αυθαίρετων διακρίσεων ή συγκεκαλυμμένου περιορισμού του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών και εμποδίου στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς

2.4.1. Απουσία αυθαίρετων διακρίσεων

(70) Το άρθρο 95 παράγραφος 6 υποχρεώνει την Επιτροπή να ελέγχει μήπως τα προβλεπόμενα μέτρα αποτελούν μέσο αυθαίρετων διακρίσεων. Για να μην υπάρχουν διακρίσεις, παρόμοιες καταστάσεις δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο και διαφορετικές καταστάσεις δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, γεγονός που αποτελεί γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου.

(71) Οι προβλεπόμενες εθνικές διατάξεις είναι γενικές και προορίζονται να εφαρμοστούν τόσο στο εγχώριο όσο και στο εισαγόμενο ξύλο που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο για τις υπόψη εφαρμογές. Επομένως, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο επιβολής αυθαίρετων διακρίσεων μεταξύ οικονομικών παραγόντων στην Κοινότητα.

2.4.2. Απουσία συγκεκαλυμμένου περιορισμού του εμπορίου

(72) Εθνικά μέτρα τα οποία περιορίζουν την εμπορία και τη χρήση προϊόντων σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι μια κοινοτική οδηγία κανονικά αποτελούν φραγμό στο εμπόριο, στο βαθμό που προϊόντα τα οποία μπορούν να διατεθούν νόμιμα στην αγορά της υπόλοιπης Κοινότητας δεν μπορούν να διατεθούν στην αγορά στο υπόψη κράτους μέλους. Οι προϋποθέσεις που περιέχονται στην παράγραφο 6 του άρθρου 95 αποσκοπούν να προλάβουν την εισαγωγή περιορισμών βάσει των κριτηρίων των παραγράφων 4 και 5 του ίδιου άρθρου για απρόσφορους λόγους, οι οποίοι περιορισμοί συνιστούν στην πραγματικότητα οικονομικά μέτρα που θεσπίζονται για την παρεμπόδιση της εισαγωγής προϊόντων από άλλα κράτη μέλη ώστε να προστατευθεί εμμέσως η εθνική παραγωγή.

(73) Ωστόσο, διαπιστώθηκε ήδη ότι υπάρχει πραγματικός λόγος ανησυχίας όσον αφορά το υδάτινο περιβάλλον, λόγω της ιδιάζουσας κατάστασης συνολικής έκθεσης των Κάτω Χωρών. Συνεπώς, πραγματικός στόχος της θέσπισης εθνικών διατάξεων φαίνεται να είναι η προστασία του περιβάλλοντος και όχι η δημιουργία συγκεκαλυμμένου εμποδίου στο εμπόριο.

(74) Οι εθνικές διατάξεις προβλέπουν εξαίρεση για το κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο που προορίζεται για εξαγωγή. Ωστόσο η εξαίρεση αυτή συνάδει με την οδηγία 76/769/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/90/EΚ, και επομένως δεν την αφορά η παρούσα απόφαση.

(75) Πρέπει να συναχθεί ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι προβλεπόμενες εθνικές διατάξεις αποτελούν συγκεκαλυμμένο περιορισμό του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών.

2.4.3. Απουσία εμποδίου στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς

(76) Η προϋπόθεση αυτή δεν μπορεί να ερμηνευτεί κατά τρόπο που να αποκλείει την έγκριση οποιουδήποτε εθνικού μέτρου που είναι πιθανόν να επηρεάσει την εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς. Πράγματι, κάθε εθνικό μέτρο που παρεκκλίνει από ένα μέτρο εναρμόνισης το οποίο στοχεύει στην εγκαθίδρυση και λειτουργία της εσωτερικής αγοράς συνιστά κατ' ουσία μέτρο που είναι πιθανόν να επηρεάσει την εσωτερική αγορά. Κατά συνέπεια, για τη διατήρηση του λυσιτελούς χαρακτήρα της διαδικασίας παρέκκλισης που προβλέπεται από το άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ, η έννοια του εμποδίου στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς πρέπει να γίνεται αντιληπτή, στο πλαίσιο του άρθρου 95 παράγραφος 6, ως ένα δυσανάλογο αποτέλεσμα σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο.

(77) Υπό το πρίσμα των περιβαλλοντικών ανησυχιών που επισημάνθηκαν και λαμβανομένης επίσης υπόψη της ιδιάζουσας κατάστασης έκθεσης των Κάτω Χωρών, πρέπει να συναχθεί ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι προβλεπόμενες εθνικές διατάξεις συνιστούν εμπόδιο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

(78) Υπό το πρίσμα των προαναφερομένων, μπορεί να συναχθεί ότι η κοινοποίηση από τις Κάτω Χώρες των εθνικών διατάξεων που θεσπίστηκαν κατά παρέκκλιση της οδηγίας 2001/90/ΕΚ, όσον αφορά το κατεργασμένο με κρεόσωτο ξύλο, όπως υποβλήθηκε στις 3 Μαΐου 2002 είναι αποδεκτή και πληροί τους όρους του άρθρου 95 παράγραφος 4 της συνθήκης.

(79) Επιπλέον, οι εθνικές διατάξεις δεν συνιστούν μέσο αυθαίρετης διάκρισης ούτε συγκεκαλυμμένο περιορισμό του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών ούτε δυσανάλογο εμπόδιο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

(80) Ως εκ τούτου, οι εθνικές διατάξεις μπορούν να εγκριθούν σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 6 της συνθήκης. Σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 7 της συνθήκης, η Επιτροπή εξετάζει τώρα το ενδεχόμενο προσαρμογής των διατάξεων της οδηγίας 76/769/EΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/90/EΚ, βάσει όλων των διαθέσιμων επιστημονικών στοιχείων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Οι εθνικές διατάξεις σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση ξύλου κατεργασμένου με κρεόσωτο, τις οποίες κοινοποίησαν στην Επιτροπή οι Κάτω Χώρες στις 3 Μαΐου 2002, εγκρίνονται.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.

Βρυξέλλες, 31 Οκτωβρίου 2002.

Για την Επιτροπή

Erkki Liikanen

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 262 της 27.9.1979, σ. 201.

(2) ΕΕ L 243 της 11.9.2002, σ. 15.

(3) ΕΕ L 398 της 20.12.1989, σ. 24.

(4) ΕΕ 196 της 16.8.1967, σ. 1.

(5) ΕΕ L 154 της 5.6.1992, σ. 1.

(6) ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σ. 1.

(7) Fraunhofer Institute of Toxicity and Aerosol Research, Dermal Carcinogenicity Study of two Coal Tar Products (CTP) by Chronic Epicutaneous Application in Male CD-1 mice (78 weeks), τελική έκθεση, Αννόβερο, Γερμανία, Οκτώβριος 1997.

(8) Γνωμοδότηση σχετικά με τον "κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου στους καταναλωτές από κρεόσωτο με συγκέντρωση κάτω των 50 ppm βενζο[a]πυρένιου ή/και από ξύλο που έχει υποστεί κατεργασία με κρεόσωτο και εκτίμηση του σχετικού μεγέθους του κινδύνου", η οποία διατυπώθηκε κατά την όγδοη σύνοδο ολομέλειας της ΕΕΤΟΠ στις Βρυξέλλες, στις 4 Μαρτίου 1999.

(9) ΕΕ L 283 της 27.10.2001, σ. 41.

(10) Δελτίο νομοθετικών πράξεων και διαταγμάτων (Staatsblad) 1996, αριθ. 304, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με το διάταγμα της 6ης Aπριλίου 1998 (Staatsblad No. 235).

(11) ΕΕ L 302 της 19.10.1992, σ. 1.

(12) ΕΕ L 23 της 25.1.2002, σ. 37.

(13) Γνωμοδότηση για το κρεόσωτο - Κοινοποίηση των Κάτω Χωρών βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 5 της συνθήκης, που διατυπώθηκε κατά την 24η σύνοδο ολομέλειας της ΕΕΤΟΠ, Βρυξέλλες, 12 Ιουνίου 2001.

(14) ΕΕ L 210 της 3.8.2001, σ. 46.

(15) ΕΕ C 188 της 8.8.2002, σ. 2.

(16) Βλέπε, π.χ. υπόθεση C-319/97 Kortas, Συλλογή 1999, σ. I-3143, παράγραφος 28.

(17) Βλέπε απόφαση 2002/59/EΚ της Επιτροπής, αιτιολογική σκέψη 98.

(18) ΕΕ L 129 της 18.5.1976, σ. 23.

(19) Απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 29ης Σεπτεμβρίου 1999 στην υπόθεση C-232/97, Συλλογή 1999, σ. I-6385.

(20) ΕΕ L 20 της 26.1.1980, σ. 43.

(21) S. Holmroos, Analys av kreosotstolpar i Simlεngsdalen efter 40 εrs exponering i fεlt. Έκθεση αριθ. M205-252.092. Εlvkarleby: Vattenfall Utveckling. 1994.

(22) L.L. Ingram et. al., Migration of Creosote and its Components from Treated Piling Sections in a Marine Environment, Proc. Ann. Meet. Am. Wood Preserv. Assoc. 78, 1982, σ. 120. Βλέπε επίσης τις υποσημειώσεις 8 και 18.

(23) BKH consulting engineers, Foundation of the appeal against the EC-directive on creosote, Τελική έκθεση, Delft, 1 Ιουλίου 1995.

(24) Centrum voor Stoffen en Risicobeoordeling, CSR Adviesrapport: 08196A01, Creosoot - Milieurisico's ten gevolge van de toepassing van gecreosoteerd hout in contact met water en bodem - Συγγραφείς: M.H.M.M. Monforts, E.W.M. Roex, και J.P. Rila, 5.12.2000 - RIVM (Έρευνα για τον άνθρωπο και το περιβάλλον) Rijksinstituut voor volksgezondheid en milieu (Εθνικό Ίδρυμα Δημόσιας Υγείας και Περιβάλλοντος).

(25) Γνωμοδότηση για το κρεόσωτο - Κοινοποίηση των Κάτω Χωρών βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 5 της συνθήκης, που διατυπώθηκε κατά την 24η σύνοδο ολομέλειας της ΕΕΤΟΠ, Βρυξέλλες, 12 Ιουνίου 2001.

(26) Γνωμοδότηση για το κρεόσωτο - Κοινοποίηση των Κάτω Χωρών βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 5 της συνθήκης, που διατυπώθηκε κατά την 24η σύνοδο ολομέλειας της ΕΕΤΟΠ, Βρυξέλλες, 12 Ιουνίου 2001.

(27) BKH consulting engineers, Foundation of the appeal against the EC-directive on creosote, Τελική έκθεση, Delft, 1 Ιουλίου 1995.

G. Grimmer, Study on the Justification in Scientific Terms of Allowing The Netherlands to retain its National Laws on Creosote in Place of Council Directive 94/60/EC. Τελική έκθεση, Biochemisches Institut fur Umweltcarcinogene, Groίhansdorf (Γερμανία), Δεκέμβριος 1995.

(28) Centrum voor Stoffen en Risicobeoordeling, CSR Adviesrapport: 08196A01, Creosoot - Milieurisico's ten gevolge van de toepassing van gecreosoteerd hout in contact met water en bodem - Συγγραφείς: M.H.M.M. Monforts, E.W.M. Roex, και J.P. Rila, 5.12.2000 - RIVM (Έρευνα για τον άνθρωπο και το περιβάλλον) Rijksinstituut voor volksgezondheid en milieu (Εθνικό Ίδρυμα Δημόσιας Υγείας και Περιβάλλοντος).