ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2977/93 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 28ης Οκτωβρίου 1993 περί καθορισμού των τιμών αναφοράς για τα πλατύφυλλα αντίδια της περιόδου εμπορίας 1993/94

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 του Συμβουλίου της 18ης Μαΐου 1972 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 638/93 (2), και ιδίως το άρθρο 27 παράγραφος 1,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3813/92 του Συμβουλίου της 28ης Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με τη λογιστική μονάδα και τις ισοτιμίες μετατροπής που πρέπει να εφαρμόζονται στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής (3), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 1,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3824/92 της Επιτροπής της 28ης Δεκεμβρίου 1992 για καθορισμό των οριζομένων σε Ecu τιμών και ποσών που πρέπει να τροποποιηθούν λόγω των νομισματικών επανευθυγραμμίσεων (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1663/93 (5), και ιδίως το άρθρο 2,

Εκτιμώντας:

ότι, κατά το άρθρο 23 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72, καθορίζονται κατ' έτος, πριν από την έναρξη της περιόδου εμπορίας, τιμές αναγωγής που ισχύουν για όλη την Κοινότητα-

ότι, ενόψει της σπουδαιότητας της παραγωγής των πλατύφυλλων αντιδιών (cichorium endivia L tav. latifolia) στην Κοινότητα, είναι αναγκαίο να καθοριστεί τιμή αναφοράς για το προϊόν αυτό-

ότι η θέση σε εμπορία των αντιδιών συγκομισθέντων κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου παραγωγής πραγματοποιείται από τον Ιούλιο μέχρι τον Ιούνιο του επόμενου έτους- ότι οι ελάχιστες εισαγόμενες ποσότητες από την 1η Ιουλίου μέχρι τις 14 Νοεμβρίου και από την 1η Απριλίου μέχρι τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους δεν δικαιολογούν τον καθορισμό τιμών αναγωγής γι' αυτές τις περιόδους- ότι πρέπει, ως εκ τούτου, να καθοριστούν τιμές αναγωγής μόνο για την περίοδο από 15 Νοεμβρίου μέχρι και 31 Μαρτίου του επόμενου έτους-

ότι, κατά το άρθρο 23 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72, οι τιμές αναγωγής καθορίζονται σε επίπεδο ίσο με το επίπεδο της προηγούμενης περιόδου εμπορίας, προσαυξημένο, ύστερα από αφαίρεση του κατ' αποκοπή ποσού των εξόδων μεταφοράς της προηγούμενης περιόδου που επιβαρύνουν τα κοινοτικά προϊόντα από τις ζώνες παραγωγής έως το κέντρο κατανάλωσης της Κοινότητας:

- με την εξέλιξη του κόστους παραγωγής στον τομέα των οπωροκηπευτικών, μειωμένο κατά την αύξηση της παραγωγικότητας,

- με το κατ' αποκοπή ποσό των εξόδων μεταφοράς για τη σχετική περίοδο εμπορίας-

ότι το επίπεδο που λαμβάνεται κατ' αυτόν τον τρόπο δεν μπορεί, εντούτοις, να υπερβαίνει το μέσο αριθμητικό όρο των τιμών στην παραγωγή κάθε κράτους μέλους, προσαυξημένο με τα έξοδα μεταφοράς για τη σχετική περίοδο, επειδή το ποσό που λαμβάνεται κατ' αυτόν τον τρόπο προσαυξάνεται κατά την εξέλιξη του κόστους παραγωγής, μειωμένη κατά την αύξηση της παραγωγικότητας- ότι, εξάλλου, η τιμή αναγωγής δεν μπορεί να είναι μικρότερη από την τιμή αναγωγής της προηγούμενης περιόδου εμπορίας-

ότι, για να ληφθούν υπόψη οι εποχιακές διαφορές των τιμών, πρέπει να χωρισθεί η περίοδος εμπορίας σε περισσότερες περιόδους και να καθοριστεί η τιμή αναφοράς για καθεμία απ' αυτές-

ότι οι τιμές στην παραγωγή πρόκειται να αντιστοιχούν στο μέσο όρο των τιμών που έχουν διαπιστωθεί, κατά τα τρία χρόνια που προηγούνται της ημερομηνίας καθορισμού της τιμής αναγωγής, για ένα εγχώριο προϊόν με καθορισμένα εμπορικά χαρακτηριστικά στην ή στις αντιπροσωπευτικές αγορές που βρίσκονται στις ζώνες παραγωγής, όπου οι τιμές είναι οι πλέον χαμηλές, για τα προϊόντα ή τις ποικιλίες που αντιπροσωπεύουν αξιόλογο μέρος της παραγωγής που έχει τεθεί σε εμπορία καθ' όλη τη διάρκεια του έτους ή κατά ένα μέρος αυτού και ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένους όρους όσον αφορά τη συσκευασία- ότι ο μέσος όρος των τιμών για κάθε αντιπροσωπευτική αγορά πρέπει να καταρτίζεται αποκλείοντας τις τιμές που δύνανται να θεωρηθούν υπερβολικά υψηλές ή υπερβολικά χαμηλές σε σχέση με τις κανονικές διακυμάνσεις που διαπιστώνονται στην αγορά αυτή-

ότι το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/92 της Επιτροπής της 28ης Δεκεμβρίου 1992 για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων ενόψει της εφαρμογής των προβλεπομένων στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3813/92 του Συμβουλίου γεωργονομισματικών διατάξεων (6) καθόρισε αντιστοιχία μεταξύ των διατάξεων του αγρονομισματικού καθεστώτος που εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1993 και εκείνου που εφαρμόζετο προηγουμένως-

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3824/92 καθόρισε τον κατάλογο των τιμών και των ποσών του τομέα των οπωροκηπευτικών στα οποία εφαρμόζεται ο συντελεστής 1,010495 που καθορίστηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 537/93 της Επιτροπής (7), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1331/93 (8), από την αρχή της περιόδου εμπορίας 1993/94- ότι το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3824/92 προβλέπει να προσδιοριστεί η μείωση των τιμών και των ποσών που προκύπτουν για κάθε έναν από τους εν λόγω τομείς και να καθοριστεί η αξία αυτών των μειωμένων τιμών- ότι, εντούτοις, από την προσαρμογή αυτή δεν πρέπει να προκύψει τιμή αναγωγής μικρότερη από εκείνη της προηγούμενης περιόδου, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72-

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διαχείρισης Οπωροκηπευτικών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Για την περίοδο εμπορίας 1993/94, οι τιμές αναγωγής για τα πλατύφυλλα αντίδια (κωδικός ΣΟ ex 0705 29 00), εκφρασμένες σε Ecu ανά 100 χιλιόγραμμα καθαρού βάρους, για τα προϊόντα της ποιοτικής κατηγορίας Ι, όλων των μεγεθών, που προσφέρονται συσκευασμένα, καθορίζονται:

- από 15 Νοεμβρίου 1993 έως

31 Ιανουαρίου 1994: 58,79,

- από 1ης Φεβρουαρίου έως

31 Μαρτίου 1994: 63,44.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 15 Νοεμβρίου 1993.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 28 Οκτωβρίου 1993.

Για την Επιτροπή

Rene STEICHEN

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 118 της 20. 5. 1972, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 69 της 20. 3. 1993, σ. 7.

(3) ΕΕ αριθ. L 387 της 31. 12. 1992, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 387 της 31. 12. 1992, σ. 29.

(5) ΕΕ αριθ. L 158 της 30. 6. 1993, σ. 18.

(6) ΕΕ αριθ. L 387 της 31. 12. 1992, σ. 22.

(7) ΕΕ αριθ. L 57 της 10. 3. 1993, σ. 18.

(8) ΕΕ αριθ. L 132 της 29. 5. 1993, σ. 114.