EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 103/1

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) αριθ. 584/2006 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 10ης Απριλίου 2006

περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1480/2003 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβάλλεται στις εισαγωγές ορισμένων τύπων ηλεκτρονικών μικροκυκλωμάτων, γνωστών ως DRAM (δυναμικές μνήμες ταχείας προσπέλασης), καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1515/2001 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2001, για τα μέτρα που μπορεί να λάβει η Κοινότητα μετά από έκθεση που εγκρίνει το Όργανο Επίλυσης Διαφορών του ΠΟΕ σχετικά με μέτρα αντιντάμπινγκ και αντεπιδοτήσεων (1),

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2026/97 του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2) (εφεξής «ο βασικός κανονισμός»),

την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Α. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Ισχύοντα μέτρα

(1) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1480/2003 (3) (εφεξής «ο κανονισμός για τον οριστικό δασμό»), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό 34,8 % στις εισαγωγές ορισμένων τύπων ηλεκτρονικών μικροκυκλωμάτων, γνωστών ως DRAM (δυναμικές μνήμες τυχαίας προσπέλασης), καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας, τα οποία κατασκευάζονται από όλες τις εταιρείες με εξαίρεση τη Samsung Electronics Co., Ltd (εφεξής «Samsung»), για την οποία καθορίστηκε μηδενικός δασμός. Πριν από τον κανονισμό για τον οριστικό δασμό, είχε δημοσιευθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2003 της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 2003, για την επιβολή προσωρινού αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές ορισμένων τύπων ηλεκτρονικών μικροκυκλωμάτων, γνωστών ως DRAM (δυναμικές μνήμες ταχείας προσπέλασης) καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας (4) (εφεξής «ο κανονισμός για τον προσωρινό δασμό»).

(2) Δύο παραγωγοί-εξαγωγείς με έδρα τη Δημοκρατία της Κορέας συνεργάστηκαν στην έρευνα που οδήγησε στην επιβολή των ισχυόντων μέτρων (εφεξής «η αρχική έρευνα»): η Samsung, η οποία δεν έλαβε επιδοτήσεις, όπως διαπιστώθηκε, και η Hynix Semiconductor Inc. (εφεξής «Hynix»). Κατά την αρχική έρευνα, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής αποτελείτο από δύο παραγωγούς, τις εταιρείες Infineon Technologies AG, Μόναχο, Γερμανία (εφεξής «Infineon») και τη Micron Europe Ltd, Crowthorne, Ηνωμένο Βασίλειο (εφεξής «Μicron»), οι οποίοι αντιπροσώπευαν το μεγαλύτερο μέρος της συνολικής κοινοτικής παραγωγής DRAM.

(3) Η έρευνα για τις επιδοτήσεις και τη ζημία κάλυψε την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2001 (εφεξής «η περίοδος της έρευνας» ή «ΠΕ»). Η εξέταση των τάσεων που είχαν σχέση με την εκτίμηση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1998 έως το τέλος της ΠΕ (εφεξής «η εξεταζόμενη περίοδος»).

2. Έκθεση που εγκρίθηκε από το Όργανο Επίλυσης Διαφορών του ΠΟΕ

(4) Στις 3 Αυγούστου 2005, το Όργανο Επίλυσης Διαφορών (εφεξής «ΟΕΔ») του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (εφεξής «ΠΟΕ») ενέκρινε έκθεση της ειδικής ομάδας σχετικά με την υπόθεση «Ευρωπαϊκές Κοινότητες — Αντισταθμιστικά μέτρα για τους ημιαγωγούς DRAM καταγωγής Κορέας» (5).

(5) Σύμφωνα με την έκθεση της ειδικής ομάδας, η ΕΚ ενήργησε κατά τρόπο ασυμβίβαστο προς τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του ΠΟΕ δυνάμει των ακόλουθων άρθρων: α) το άρθρο 1.1 α) της «συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα» (6), επειδή έκρινε ότι το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Μαΐου του 2001 αποτελούσε χρηματοδότηση από το Δημόσιο· β) το άρθρο 1.1 β) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, στο συμπέρασμα που διατύπωσε για την ύπαρξη οφέλους στην περίπτωση του κοινοπρακτικού δανείου· γ) το άρθρο 1.1 β) και το άρθρο 14 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή, για τον υπολογισμό του ποσού του οφέλους, εφάρμοσε άμεσα, σε όλα τα προγράμματα που θεώρησε ότι αποτελούν επιδότηση, την προβλεπόμενη για τις επιχορηγήσεις μέθοδό της· δ) το άρθρο 15.4 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή δεν αξιολόγησε τον παράγοντα «μισθούς», ως συναφή παράγοντα που επηρεάζει την κατάσταση του εγχώριου κλάδου παραγωγής· και ε) το άρθρο 15.5 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα επειδή δεν απέκλεισε το γεγονός ότι η ζημία που προκλήθηκε από ορισμένους άλλους παράγοντες (ιδίως την κάμψη της ζήτησης, την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και τις λοιπές μη επιδοτούμενες εισαγωγές) δεν αποδίδεται στις επιδοτούμενες εισαγωγές.

(6) Αντιθέτως, διαπιστώθηκε ότι η ΕΚ ενήργησε σύμφωνα προς τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του ΠΟΕ δυνάμει των ακόλουθων άρθρων: α) το άρθρο 1.1 α) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή έκρινε ότι το κοινοπρακτικό δάνειο, η εγγύηση του KEIC, το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB και το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001 αποτελούσαν χρηματοδότηση από τις δημόσιες αρχές της Κορέας (εφεξής «ΔΑΚ»)· β) το άρθρο 1.1 β) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή έκρινε ότι η Hynix προσπορίστηκε όφελος από την εγγύηση του KEIC, το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB, το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Μαΐου του 2001 και το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001· γ) το άρθρο 1.2 και το άρθρο 2 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή διαπίστωσε de facto ατομικό χαρακτήρα (δύο κορεατικές καταγγελίες)· δ) το άρθρο 15.2 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή εκτίμησε τη σημασία του όγκου και των επιπτώσεων των τιμών των επιδοτούμενων εισαγωγών (δύο κορεατικές καταγγελίες)· ε) το άρθρο 15.4 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή εξέτασε όλους τους παράγοντες τους συναφείς με τη συνολική κατάσταση του εγχώριου κλάδου παραγωγής, εκτός από τον παράγοντα «μισθούς»· στ) το άρθρο 15.5 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή απέδειξε την ύπαρξη της απαιτούμενης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των επιδοτούμενων εισαγωγών και της ζημίας· και ζ) το άρθρο 12.7 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, επειδή εφάρμοσε τα «διαθέσιμα στοιχεία» για την έρευνα στον τομέα των επιδοτήσεων.

3. Νέα εκτίμηση για την εφαρμογή των συστάσεων του ΟΕΔ

(7) Λαμβανομένων υπόψη των συστάσεων που διατυπώνονται στην έκθεση της ειδικής ομάδας, η Επιτροπή προέβη σε διεξοδική και αντικειμενική νέα εκτίμηση των αντίστοιχων πορισμάτων του οριστικού κανονισμού σε συνάρτηση με τα διαθέσιμα στοιχεία. Η νέα εκτίμηση περιορίζεται, ευλόγως, στις προαναφερόμενες πέντε ειδικές πτυχές του ισχύοντος μέτρου που θεωρήθηκαν ασυμβίβαστες προς τη συμφωνία για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα. Η παρούσα εξέταση συνίσταται σε νέα αξιολόγηση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν στην αρχική έρευνα σε συνάρτηση με τα αντίστοιχα πορίσματα της έκθεσης της ειδικής ομάδας.

(8) Η νέα εκτίμηση που ακολουθεί καταδεικνύει ότι εξακολουθούν να υφίστανται επιζήμιες επιδοτήσεις, αν και σε ελαφρώς μικρότερο βαθμό.

B. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ

(9) Το υπό εξέταση προϊόν και το ομοειδές προϊόν είναι τα ίδια με τα αντίστοιχα προϊόντα της αρχικής έρευνας, δηλαδή ορισμένα ηλεκτρονικά μικροκυκλώματα γνωστά ως δυναμικές μνήμες τυχαίας προσπέλασης (εφεξής «DRAM»), όλων των τύπων, πυκνοτήτων (συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών πυκνοτήτων) και παραλλαγών, έστω και συναρμολογημένων, σε επεξεργασμένα πλακίδια ή μήτρες (dies), που κατασκευάζονται βάσει παραλλαγών της τεχνολογίας παραγωγής μετάλλου-οξειδίου-ημιαγωγού (MOS), συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωματικών τύπων MOS (CMOS), ανεξάρτητα από την ταχύτητα προσπέλασης, τη διάρθρωση, το πλαίσιο ή το περίβλημα κ.λπ., καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας. Το υπό εξέταση προϊόν περιλαμβάνει επίσης τις DRAM που παρουσιάζονται ως δομοστοιχεία μνήμης (μη προσαρμοσμένα στις ανάγκες του καταναλωτή) ή ως κάρτες μνήμης (μη προσαρμοσμένες στις ανάγκες του καταναλωτή) ή υπό άλλη μορφή συγκροτήματος, υπό τον όρο ότι κύριος σκοπός τους είναι η παροχή μνήμης (7).

(10) Το υπό εξέταση προϊόν υπάγεται επί του παρόντος στους κωδικούς ΣΟ 8542 21 11, 8542 21 13, 8542 21 15, 8542 21 17, ex 8542 21 01, ex 8542 21 05, ex 8548 90 10, ex 8473 30 10 και ex 8473 50 10.

(11) Η έκθεση της ειδικής ομάδας δεν αναφέρθηκε σε ισχυρισμούς που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα συμπεράσματα του κανονισμού για τον οριστικό δασμό σχετικά με το υπό εξέταση και το ομοειδές προϊόν.

Γ. ΝΕΑ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

1. Επιδοτήσεις

1.1. Εισαγωγή

(12) Το κεφάλαιο αυτό περιλαμβάνει τα νέα πορίσματα, τα οποία βασίζονται στα συμπεράσματα και τις συστάσεις της έκθεσης της ειδικής ομάδας, όσον αφορά τα εξής: α) κατά πόσο το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Μαΐου του 2001 αποτελούσε χρηματοδότηση από τις ΔΑΚ κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού· β) κατά πόσο υπήρχε όφελος στην περίπτωση του κοινοπρακτικού δανείου κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού· γ) τον υπολογισμό του ποσού του οφέλους για όλα τα προγράμματα επιδοτήσεων, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 και του άρθρου 6 του βασικού κανονισμού.

(13) Όλα τα άλλα συμπεράσματα τα σχετικά με τις επιδοτήσεις, όπως καθορίστηκαν στην αρχική έρευνα, στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό και στον κανονισμό για τον οριστικό δασμό, παραμένουν ως έχουν.

1.2. Αγορά ομολόγων από πιστωτικές τράπεζες για ποσό ύψους ενός τρισεκατ. KRW και πρώτη μετακύληση χρέους το Μάιο του 2001 (πρόγραμμα αναδιάρθρωσης)

(14) Η ειδική ομάδα διαπίστωσε ότι το συμπέρασμα σύμφωνα με το οποίο οι πιστωτικές τράπεζες έλαβαν την εντολή να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Μαΐου του 2001, και σύμφωνα με το οποίο η αγορά από τις τράπεζες αυτές μετατρέψιμων ομολογιών (CΒ) αξίας 1 τρισεκατ. KRW στο πλαίσιο του προγράμματος αποτελούσε, ως εκ τούτου, χρηματοδότηση από τις ΔΑΚ, δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 1.1 α) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα (8). Ειδικότερα, η ειδική ομάδα διαπίστωσε τα εξής: «Ακόμη και αν το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του 2001 είναι οριακή περίπτωση, θεωρούμε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που διαθέτει η αρμόδια για την έρευνα αρχή δεν επαρκούν για να συναχθεί ευλόγως το συμπέρασμα ότι οι δημόσιες αρχές ανέθεσαν ή έδωσαν εντολή στις ιδιωτικές τράπεζες να αγοράσουν τις μετατρέψιμες μετοχές της Hynix.» (9).

(15) Σύμφωνα με την εκτίμηση της ειδικής ομάδας, τα κεφάλαια που χορηγήθηκαν στη Hynix στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του Μαΐου του 2001 δεν αντισταθμίζονται (10).

1.3. Κοινοπρακτικό δάνειο 800 δισεκατ. KRW

(16) Όσον αφορά το κοινοπρακτικό δάνειο των 800 δισεκατ. KRW, η ειδική ομάδα διαπίστωσε ότι η ΕΚ ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ΔΑΚ έδωσαν εντολή στην Korea Exchange Bank (KEB) να συμμετάσχει στο δάνειο και ότι αυτό αποτελούσε χρηματοδότηση μέσω ανάθεσης ή εντολής στην KEB, σύμφωνα με το άρθρο 1.1 α) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα. Η ειδική ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι η Korea Development Bank (KDB) είχε παράσχει άμεση χρηματοδότηση με τη συμμετοχή της στο κοινοπρακτικό δάνειο και ότι, επειδή η τράπεζα αυτή είναι δημόσιος φορέας, η ΕΚ δεν ήταν υποχρεωμένη να προβεί στη διαπίστωση ύπαρξης μιας τέτοιας ανάθεσης ή εντολής (11). Ωστόσο, η ειδική ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΚ δεν κατόρθωσε να αποδείξει την ύπαρξη οφέλους συνδεόμενου με τη χρηματοδότηση που είχαν παράσχει οι KDB και ΚΕΒ κατά την έννοια του άρθρου 1 β) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα (12). Ειδικότερα, η ειδική ομάδα δήλωσε ότι η ΕΚ δεν είχε εξετάσει αν υπήρχαν στην αγορά άλλα ανάλογα εμπορικά δάνεια στην αγορά στα οποία θα μπορούσε να είχε πρόσβαση η Hynix, προσθέτοντας ότι η ΕΚ δεν έλαβε υπόψη τους διάφορους άλλους συμμετέχοντες στο κοινοπρακτικό δάνειο ως πιθανά συγκριτικά σημεία αναφοράς (13).

(17) Η Επιτροπή θεωρεί ότι η συμμετοχή άλλων τραπεζών στο κοινοπρακτικό δάνειο δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως κατάλληλο συγκριτικό σημείο αναφοράς για τον προσδιορισμό της ύπαρξης οφέλους. Όπως παρατηρεί η ίδια η ειδική ομάδα, για τον καθορισμό της ύπαρξης συγκριτικού σημείου αναφοράς στην αγορά, οι αρχές πρέπει να εξετάσουν αν τα δάνεια αυτά επηρεάστηκαν σε τέτοιο βαθμό από την υποτιθέμενη παρέμβαση του Δημοσίου ώστε να μην αντιπροσωπεύουν πλέον δάνεια που μπορούν να εξασφαλιστούν πράγματι στην αγορά (14). Η Επιτροπή προέβη σε νέα διεξοδική εξέταση ως προς το θέμα αυτό και χρησιμοποίησε τον τύπο της ανάλυσης που πρότεινε η ειδική ομάδα. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα δάνεια των λοιπών τραπεζών που συμμετέχουν στο κοινοπρακτικό δάνειο δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως κατάλληλο συγκριτικό σημείο αναφοράς.

(18) Πρώτον, πρέπει να εξεταστεί η ιδιαίτερα δυσμενής χρηματοοικονομική κατάσταση της Hynix τη στιγμή που συμφωνήθηκε το κοινοπρακτικό δάνειο. Όπως παρατηρήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 19 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, τη στιγμή της σύναψης του δανείου, δηλαδή προς το τέλος του 2000, η Hynix αντιμετώπιζε σοβαρή χρηματοοικονομική κρίση. Στο τέλος του 2000, η Hynix είχε παθητικό άνω των 9,46 δισεκατ. δολαρίων ΗΠΑ. Αυτό το ποσό ισοδυναμούσε με σχεδόν το διπλάσιο της καθαρής αξίας της και πάνω από το τετραπλάσιο της χρηματιστηριακής αξίας της εταιρείας. Το 2000, έτος που θεωρείτο εν γένει ιδιαίτερα θετικό για τον κλάδο DRAM και κατά το οποίο οι υπόλοιποι μεγάλοι παραγωγοί DRAM σημείωναν κέρδη, η εν λόγω εταιρεία σημείωνε απώλειες. Οι περισσότερες οφειλές της Hynix ήταν απαιτητές κατά τη διάρκεια του 2001 και η εταιρεία βρισκόταν αντιμέτωπη με σοβαρά προβλήματα ρευστότητας. Πολλοί ανεξάρτητοι αναλυτές και μεσιτικές εταιρείες προέβλεπαν τη στιγμή εκείνη ότι η εταιρεία δεν θα ήταν σε θέση να δημιουργήσει επαρκή ρευστά από εσωτερικές ταμειακές ροές ή εκχωρήσεις στοιχείων του ενεργητικού για την εξόφληση των οφειλών που έληγαν. Υπό τις συνθήκες αυτές, καμία τράπεζα που λειτουργεί υπό κανονικές συνθήκες της αγοράς και επιθυμεί να αυξήσει τα κέρδη της δεν θα ήταν διατεθειμένη να συμμετάσχει εκουσίως σε δάνεια χαρακτηριζόμενα από έναν τέτοιο κίνδυνο αθέτησης (15).

(19) Δεύτερον, υπάρχουν πολυάριθμα αποδεικτικά στοιχεία που μαρτυρούν ότι διάφοροι άλλοι συμμετέχοντες στο κοινοπρακτικό δάνειο εξωθήθηκαν να συμμετάσχουν στη γενική αναδιάρθρωση των χρεών της Hynix. Για παράδειγμα, ο φάκελος περιέχει αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ένας από τους συμμετέχοντες, η εταιρεία Kookmin Bank, κλήθηκε άμεσα να χορηγήσει δάνειο σε «δανειολήπτριες εταιρείες ευρισκόμενες σε δυσχερή θέση». Ειδικότερα, σε δήλωση προς τη Securities and Exchange Commission των ΗΠΑ, η Kookmin υποστήριξε τα εξής: «Η κυβέρνηση της Κορέας ευνόησε και, θα μπορούσε, κατ’ αρχήν, να εξακολουθήσει να ευνοεί τη χορήγηση δανείου σε ορισμένες κατηγορίες δανειοληπτών. Σε γενικές γραμμές, ενήργησε με τον τρόπο αυτό ζητώντας από τις τράπεζες να συμμετάσχουν σε προγράμματα διάσωσης δανειοληπτών ευρισκόμενων σε δυσχερή κατάσταση (όπως της Hynix), αλλά και εντοπίζοντας τους τομείς της οικονομίας που επιθυμούσε να ευνοήσει και διαθέτοντας δάνεια με χαμηλό επιτόκιο σε τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που χορηγούν δάνεια σε δανειολήπτες των τομέων αυτών. Η κυβέρνηση ενεθάρρυνε, κατά τον τρόπο αυτό, τα ενυπόθηκα δάνεια σε δανειολήπτες χαμηλού εισοδήματος και τα δάνεια στις τεχνολογικές επιχειρήσεις. Αναμένουμε ότι όλα τα δάνεια που χορηγούνται στο πλαίσιο των κυβερνητικών πολιτικών θα εξεταστούν σύμφωνα με την πολιτική μας για την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας. Ωστόσο, οι κυβερνητικές πολιτικές θα μπορούσαν να μας ωθήσουν να χορηγήσουμε δάνεια σε ορισμένους τομείς στους οποίους δεν θα χορηγούσαμε δάνεια υπό διαφορετικές συνθήκες ή σύμφωνα με όρους που δεν θα εφαρμόζαμε αν δεν υπήρχε η πολιτική αυτή. » (16). Είναι σαφές ότι η Kookmin αναφέρεται στη Hynix όταν κάνει λόγο για «δανειολήπτες σε δυσχερή κατάσταση», δεδομένου ότι η ετήσια έκθεση της τράπεζας το 2001 ανέφερε τη Hynix ως τον μοναδικό πελάτη σε δυσχερή οικονομική κατάσταση (17). Επιπλέον, η Kookmin, ως επιχείρηση χρηματοδοτούμενη από επενδύσεις του Δημοσίου υπεβλήθη σε λογιστικούς ελέγχους και επιθεωρήσεις από την επιτροπή ελέγχου και επιθεώρησης των ΔΑΚ και, κατά την έννοια αυτή, υπέστη πιέσεις για να συμμορφωθεί προς την πολιτική της κορεατικής κυβέρνησης.

(20) Οι ΔΑΚ άσκησαν πιέσεις και σε διάφορους άλλους συμμετέχοντες στο κοινοπρακτικό δάνειο προκειμένου να συνδράμουν τη Hynix. Εν προκειμένω, η αιτιολογική σκέψη 55 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για τη έκταση των πιέσεων που άσκησαν οι ΔΑΚ στην Korea First Bank («KFB») προκειμένου να διασφαλίσει την τρέχουσα χρηματοδότηση της Hynix. Σε υπουργική οικονομική συνεδρίαση υψηλού επιπέδου, το Νοέμβριο του 2000, οι ΔΑΚ έλαβαν μέτρα που απέβλεπαν στην «ελάφρυνση των προβλημάτων ρευστότητας της Hynix» και χορήγησαν παρέκκλιση από τα νόμιμα ανώτατα πιστωτικά όρια της KFB, της KEB και της KDB. Η ειδική ομάδα δεν εξέτασε τα αποδεικτικά στοιχεία σε σχέση με την KFB, επειδή η Επιτροπή είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η συμμετοχή της ήταν αμελητέα. Ωστόσο, επειδή η ειδική ομάδα διαπίστωσε ότι η ίδια τακτική που εφάρμοζαν οι ΔΑΚ έναντι της KEB ισοδυναμούσε με παρέμβαση και ότι οι ΔΑΚ κατέχουν το 49 % της KFB, συνάγεται ευλόγως το συμπέρασμα ότι οι ΔΑΚ ήταν σε θέση να επηρεάσουν —όπως και έγινε— την KFB σε σχέση με την απόφασή της να συμμετάσχει σε κοινοπρακτικό δάνειο. H KDB είναι δημόσιος φορέας, όσο για την KFB, η ειδική ομάδα διαπίστωσε ότι είχε υποστεί πιέσεις από τις ΔΑΚ. Επομένως, η συμμετοχή των τραπεζών αυτών στο κοινοπρακτικό δάνειο δεν αποτελεί αξιόπιστο συγκριτικό κριτήριο στην αγορά. Οι δημόσιες αρχές άσκησαν επίσης παρόμοιες πιέσεις σε άλλες τράπεζες που έλαβαν μέρος στο κοινοπρακτικό δάνειο. Επίσης, άσκησαν άμεσες πιέσεις στις τράπεζες Shinhan και KorAm όσον αφορά την επέκταση των διακανονισμών των σχετικών με τις εξαγωγικές πιστώσεις, επέκταση που συμφωνήθηκε παράλληλα με το κοινοπρακτικό δάνειο. Οι τράπεζες αυτές είχαν εκτιμήσει ότι είχαν ήδη αναλάβει υπερβολικούς κινδύνους έναντι της Hynix και απέσυραν την προηγούμενη απόφασή τους να αυξήσουν το ανώτατο όριο των εξαγωγικών πιστώσεων που είχαν χορηγήσει στη Hynix. Μετά την απόφαση αυτή, ένας υπάλληλος της Χρηματοπιστωτικής Εποπτικής Υπηρεσίας (Financial Supervisory Service, FSS) επέκρινε τη στάση τους, χαρακτηρίζοντάς την «αδιανόητη» (18). Οι ΔΑΚ κατείχαν το 18,3 % της Shinhan και, ως πλειοψηφών μέτοχος, ήταν σε θέση να ασκούν σημαντικές πιέσεις στην τράπεζα. Προφανώς, η Shinhan δεν ενήργησε σύμφωνα με εμπορικά κριτήρια, δεδομένου ότι αύξησε τα αποθεματικά της για ζημίες από δάνεια χορηγούμενα στη Hynix και εξακολούθησε να συνδράμει την επιχείρηση χωρίς να πραγματοποιήσει ουδεμία αξιόπιστη ανάλυση για το σχετικό πιστωτικό κίνδυνο. Η KorAM Bank, από την πλευρά της, δέχτηκε απειλές από τις ΔΑΚ, όταν αρνήθηκε να αγοράσει τις μετατρέψιμες ομολογίες της Hynix επειδή θεώρησε ότι συναλλαγή αυτή δεν ήταν συνετή από οικονομικής πλευράς. Σε απάντηση στην απόφαση της τράπεζας να μην αγοράσει τις ομολογίες, ένας αντιπρόσωπος της FSS επέκρινε την KorAm, χρησιμοποιώντας γλώσσα απαράδεκτη εξ ονόματος δημόσιας αρχής που, θεωρητικά, δεν ασχολείται με αποφάσεις χορήγησης πιστώσεων. Συγκεκριμένα, ο υπάλληλος δήλωσε: «Αν η KorAm δεν τηρήσει τη συμφωνία, δεν θα της το συγχωρήσουμε» (19). Ο ίδιος υπάλληλος δήλωσε επίσης ότι η FSS θα λάβει αυστηρά μέτρα κατά της τράπεζας, με το να μην εγκρίνει, για παράδειγμα, νέα χρηματοδοτικά μέσα και με το να υποβάλει τους λογαριασμούς της τράπεζας σε αυστηρότερο έλεγχο (20). Ενόψει των απειλών αυτών, η KorAm Bank υποχώρησε και τροποποίησε την απόφασή της (21), ενώ συγχρόνως αύξησε τα αποθεματικά της για ζημίες από δάνεια χορηγούμενα στη Hynix χωρίς να προβεί στην παραμικρή αξιόπιστη ανάλυση του πιστωτικού κινδύνου που ενέχει μια τέτοια χρηματοπιστωτική βοήθεια. Μεταξύ των λοιπών τραπεζών που είχαν συμμετάσχει στο κοινοπρακτικό δάνειο, η Chohung Bank, η Woori Bank, η NACF, η Seoul Bank, η Kwangju Bank, η Peace Bank, η Kyongnam Bank και η Industrial Bank of Korea ανήκουν όλες στις ΔΑΚ και, επομένως, οι αποφάσεις τους περί πιστώσεων επηρεάζονται από την πολιτική των τελευταίων. Η Housing και η Commercial Bank, της οποίας οι ΔΑΚ κατέχουν το 20 % των μετοχών, παραδέχθηκαν, σε υπεύθυνη δήλωση προς τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, ότι υπέστησαν πιέσεις από τις δημόσιες αρχές στις αποφάσεις τους για τη χορήγηση πιστώσεων (22). Τέλος, η Pusan Bank, παρότι δεν ανήκε στις ΔΑΚ, έλαβε την εντολή από το FSS, το 1999, να απολύσει ή να αντικαταστήσει τα διευθυντικά στελέχη της, καθώς και να αυξήσει κατά 86,2 εκατ. δολάρια ΗΠΑ το καταβεβλημένο κεφάλαιο πριν από το τέλος του Μαρτίου του 2000 (23), «να μειώσει δραστικά το προσωπικό της, τις θυγατρικές και τις οργανώσεις της και να κλείσει τις προβληματικές θυγατρικές» (24) και, το 2000, το FSS επέβαλε κυρώσεις στα πρώην και τότε διευθυντικά στελέχη της για κακή διαχείριση (25). Δεδομένου του βαθμού ελέγχου των ΔΑΚ στην Pusan Bank, η απόφασή της να συμμετάσχει στο κοινοπρακτικό δάνειο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόπιστο συγκριτικό σημείο αναφοράς στην αγορά.

(21) Τέλος, για τους λόγους που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 130 έως 133 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, δεν είναι, προφανώς, σωστό να χρησιμοποιηθεί η Citibank Seoul ως συγκριτικό σημείο αναφοράς για να εκτιμηθεί κατά πόσο ήταν εύλογη από εμπορικής πλευράς η συμμετοχή στο κοινοπρακτικό δάνειο. Πρώτον, η Citibank Seoul δεν συνεργάστηκε στην παρούσα έρευνα, αναγκάζοντας με τον τρόπο αυτό την Επιτροπή να βασιστεί μόνο στα στοιχεία που διέθετε σχετικά με τη συμμετοχή της. Δεύτερον, τα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 133 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό μαρτυρούν την ύπαρξη ασυνήθων δεσμών μεταξύ των ΔΑΚ και της Citibank, που θέτουν υπό αμφισβήτηση την αμεροληψία της Citibank ως προς τη χορήγηση δανείου στη Hynix. Τρίτον, η ίδια η Citibank ενεργούσε ως χρηματοοικονομικός σύμβουλος της Hynix όσον αφορά την αναδιάρθρωσή της και, ως εκ τούτου, βρέθηκε σε κατάσταση σύγκρουσης συμφερόντων όσον αφορά τη συμμετοχή της επιχείρησης σε νέα δάνεια υπέρ της Hynix (26). Ουδέποτε είχε χορηγήσει χρηματοδότηση στη Hynix πριν γίνει χρηματοοικονομικός σύμβουλός της. Τέταρτον, η ίδια η ειδική ομάδα αναγνώρισε ότι η Citibank δεν μπορούσε να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς για να καθοριστεί αν τα δάνεια που χορηγήθηκαν στη Hynix χορηγήθηκαν με βάση εμπορικές εκτιμήσεις (27).

(22) Τέλος, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Hynix αθέτησε την υποχρέωσή της να καταβάλει τους τόκους του κοινοπρακτικού δανείου, ήδη από τη στιγμή της χορήγησης του δανείου. Όπως σημειώνεται στην αιτιολογική σκέψη 87 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, η Hynix δεν διασφάλισε την εξυπηρέτηση του κοινοπρακτικού δανείου που έλαβε τον Ιανουάριο του 2001.

(23) Βάσει των ανωτέρω μπορούμε να συμπεράνουμε ότι κανένας από τους άλλους επτά συμμετέχοντες στο κοινοπρακτικό δάνειο δεν θα μπορούσε να αποτελέσει κατάλληλο συγκριτικό σημείο αναφοράς προκειμένου να εκτιμηθεί ο εύλογος χαρακτήρας της χρηματοδότησης της Hynix από εμπορικής πλευράς, ή το ποσό του οφέλους που προσπορίστηκε η Hynix από τα τμήματα του δανείου που χορήγησαν οι KEB και KDB.

(24) Βάσει αυτών, εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι η συμμετοχή των KEB και KDB στο κοινοπρακτικό δάνειο αποτελεί αντισταθμίσιμη επιδότηση που προσπορίζει όφελος στη Hynix. Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 37 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, καμία από τις επιδοτήσεις δεν αποτέλεσε αντικείμενο αντισταθμιστικών μέτρων στο πλαίσιο του κοινοπρακτικού δανείου, ώστε να αποτραπεί ο διπλός υπολογισμός, δεδομένου ότι το ποσό του κοινοπρακτικού δανείου επαναχρηματοδοτήθηκε εκ των υστέρων, στο πλαίσιο των μέτρων του Οκτωβρίου του 2001. Επομένως, δεν είναι αναγκαίο να τροποποιηθούν τα πορίσματα τα σχετικά με το μέτρο αυτό.

1.4. Υπολογισμός του ποσού του οφέλους

(25) Στην παράγραφο 7.215 της έκθεσής της, η ειδική ομάδα υποστηρίζει ότι ο υπολογισμός του ποσού του οφέλους που παρέσχε καθένας από τους χρηματοδότες δεν συμβιβαζόταν με το άρθρο 1.1 β) και το άρθρο 14 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα. Οι ΔΑΚ δεν προέβαλαν αντιρρήσεις ως προς τις διατάξεις αυτές του βασικού κανονισμού ή των κατευθύνσεων (28) για τον υπολογισμό του ποσού του οφέλους. Επομένως, η έκθεση της ειδικής ομάδας αφορά μόνο τον τρόπο κατά τον οποίο η ΕΚ εφάρμοσε τις διατάξεις αυτές και υπολόγισε το ποσό του οφέλους που αντλήθηκε, σε συνάρτηση με τα μέτρα που τέθηκαν υπό αμφισβήτηση στην παρούσα διαδικασία (κανονισμός για τον οριστικό δασμό).

(26) Ειδικότερα, η ειδική ομάδα θεώρησε ότι η ΕΚ ενήργησε κατά τρόπο ασυμβίβαστο προς το άρθρο 1.1 β) και το άρθρο 14 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, δεδομένου ότι υποστήριξε ότι το ποσό του οφέλους που παρέσχε καθεμία από τις χρηματοδοτήσεις, εν γένει υπό μορφή δανείων, εγγυήσεων ή συμμετοχών, έπρεπε να υπολογιστεί με αφετηρία την υπόθεση ότι όλες αυτές οι χρηματοδοτήσεις ήταν επιχορηγήσεις, ανεξάρτητα από τους γενικούς και ειδικούς όρους. Η ειδική ομάδα υποστήριξε ότι το ποσό του οφέλους έπρεπε να υπολογιστεί με βάση το όφελος που προσπορίστηκε ο αποδέκτης και όχι το κόστος του παρόχου. Επιπλέον, πάντα σύμφωνα με τη γνώμη της ειδικής ομάδας, η παροχή, στη συγκεκριμένη υπόθεση, χρηματοδότησης στη Hynix υπό μορφή δανείων, εγγυήσεων ή συμμετοχών, θα μπορούσε να είχε παράσχει στη Hynix οφέλη μικρότερα από χρηματοδότηση υπό μορφή επιχορήγησης. Ειδικότερα, η ειδική ομάδα υποστήριξε ότι η χρηματοδότηση θα εγγραφόταν στον ισολογισμό της Hynix ως οφειλή ή ότι θα οδηγούσε στη μείωση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των μετόχων της εταιρείας (29).

(27) Η ειδική ομάδα θεώρησε ότι, από την άποψη του δικαίου του ΠΟΕ, το σωστό σημείο αφετηρίας για την ΕΚ στην υπόθεση αυτή πρέπει να είναι η αναζήτηση εναλλακτικού συγκριτικού σημείου αναφοράς με βάση το οποίο θα υπολογιστεί το ποσό του οφέλους. Ειδικότερα, η ειδική ομάδα αναφέρθηκε, στην παράγραφο 7.213 της έκθεσής της, σε «ένα ανάλογο εμπορικό δάνειο, το οποίο η εταιρεία θα ήταν πράγματι σε θέση να εξασφαλίσει στην αγορά», [άρθρο 14 β) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα] και σε «ανάλογο εμπορικό δάνειο, σε περίπτωση που δεν υπήρχε η εγγύηση του Δημοσίου» [άρθρο 14 α) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα]. Η ειδική ομάδα αναφέρθηκε επίσης, ενδεικτικά, στις ομολογίες που είναι γνωστές ως «junk bonds» (ομολογίες υψηλού κινδύνου) ή «vulture funds» (αμοιβαία κεφάλαια που επενδύουν σε προβληματικές επιχειρήσεις) (30).

(28) Η ειδική ομάδα παρατήρησε ότι μπορούν να υπάρξουν περιστάσεις στις οποίες δεν είναι διαθέσιμο κανένα συγκριτικό σημείο αναφοράς και ότι η αρμόδια για την έρευνα αρχή επωφελείτο και εξακολουθεί να επωφελείται από σημαντικό περιθώριο ελιγμού όσον αφορά την επιλογή εύλογης προσέγγισης για τον υπολογισμό του οφέλους της Hynix (31).

(29) Με βάση τα πορίσματα της ειδικής ομάδας, για καθεμία από τις χρηματοδοτήσεις του επίμαχου μέτρου, η Επιτροπή επανεξέτασε όλα τα σημαντικά πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία του φακέλου, λαμβανομένων υπόψη όλων των παρατηρήσεων των ενδιαφερόμενων μερών, ιδίως όσον αφορά διάφορα άλλα ενδεχόμενα συγκριτικά σημεία αναφοράς, μεταξύ των οποίων τα «junk bonds» και τα «vulture funds» και, για καθεμία από τις χρηματοδοτήσεις, υπολόγισε εκ νέου το όφελος που προσπορίστηκε η Hynix.

(30) Η Επιτροπή δεν προέβη σε νέα επανεξέταση ή σε νέα συμπεράσματα όσον αφορά τις διαδικαστικές και ουσιαστικές πτυχές που επιβεβαιώθηκαν στην έκθεση της ειδικής ομάδας ή που δεν θεωρήθηκαν από την ομάδα αυτή ως ασυμβίβαστες με τη συμφωνία για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται: η χρηματοοικονομική κατάσταση ή αξία της Hynix, οι συνθήκες που διέπουν την αγορά των DRAM, οι συνθήκες που διέπουν τις χρηματαγορές και η χρησιμοποίηση των διαθέσιμων στοιχείων. Η Επιτροπή περιορίστηκε στο συγκεκριμένο θέμα που αποτελεί αντικείμενο των πορισμάτων της ειδικής ομάδας, και συγκεκριμένα στη διάθεση εναλλακτικών συγκριτικών σημείων αναφοράς.

(31) Με τη νέα αυτή εκτίμηση, η Επιτροπή υπολόγισε το ποσό της επιδότησης με βάση το κριτήριο του «οφέλους που προσπορίζεται ο αποδέκτης» και όχι το κριτήριο του «κόστους για τις δημόσιες αρχές», όπως προβλέπει το άρθρο 6 του βασικού κανονισμού, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία της ειδικής ομάδας, με τα συμπεράσματα που διατυπώθηκαν στον κανονισμό για τον οριστικό δασμό και σύμφωνα με την πάγια πρακτική της Επιτροπής (32). Εν προκειμένω, η Επιτροπή παρατηρεί ότι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα (άρθρο 14) που απορρέει από το Γύρο της Ουρουγουάης, είναι ότι το κριτήριο του «οφέλους που προσπορίζεται ο αποδέκτης» υπερισχύει εν γένει έναντι του κριτηρίου του «κόστους για τις δημόσιες αρχές». Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι το πρώτο κριτήριο οδηγεί εν γένει σε υψηλότερο ποσό επιδότησης από το δεύτερο, δεδομένου ότι βασίζεται σε σύγκριση με τις εμπορικές και όχι με τις δημόσιες χρηματοδοτήσεις. Επομένως, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η προσέγγιση του «κόστους για τις δημόσιες αρχές» δεν θα πρέπει κατ’ αρχήν να συνεπάγεται ποσό επιδότησης μεγαλύτερο σε σχέση με το ποσό που υπολογίζεται βάσει της προσέγγισης για «το όφελος που προσπορίζεται ο αποδέκτης».

(32) Έτσι, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία της ειδικής ομάδας, η Επιτροπή εξέτασε τις χρηματοδοτήσεις «από την άποψη του αποδέκτη». Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή προέβη σε αντικειμενική εξέταση των πληροφοριών που περιέχει ο φάκελος της υπόθεσης. Η Επιτροπή δεν διερεύνησε την υποκειμενική στάση ενός ή περισσότερων διευθυντικών στελεχών της Hynix την εποχή εκείνη, αλλά, μάλλον, το αντικειμενικό ποσό του οφέλους που θα μπορούσε να είχε προσποριστεί μια επιχείρηση ευρισκόμενη στην ίδια ακριβώς κατάσταση στην οποία ευρίσκετο η Hynix τη στιγμή εκείνη. Το γεγονός ότι υπολογίστηκε το ποσό του οφέλους από την πλευρά του αποδέκτη δεν σημαίνει ότι άλλαξε η βάση της έρευνας από αντικειμενική σε υποκειμενική.

1.5. Εγγύηση του KEIC για εξαγωγικές πιστώσεις (επέκταση του μέσου D/A) ύψους 600 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ

(33) Η ειδική ομάδα συνόψισε ως εξής τα στοιχεία τα σχετικά με την εγγύηση KEIC: «7.85 Η δεύτερη πράξη που διαπιστώθηκε ότι αποτελούσε επιδότηση ήταν η επέκταση εγγύησης από τον Κορεατικό Οργανισμό Εγγυήσεων για τις Εξαγωγές («KEIC»), επίσημο οργανισμό εξαγωγικών πιστώσεων της Κορέας. Ο KEIC παρέχει εγγυήσεις και ασφαλίσεις για τις εξαγωγές με σκοπό τη διαχείριση των κινδύνων που συνδέονται με τις συναλλαγές με το εξωτερικό. Τον Ιανουάριο του 2001, 14 πιστωτικές τράπεζες της Hynix αύξησαν το ανώτατο όριο του μέσου εξαγωγικής πίστωσης έναντι D/A (documents against acceptance) που παρείχαν στη Hynix, από 800 εκατ. δολάρια ΗΠΑ σε 1,4 δισεκατ. δολάρια ΗΠΑ, δηλαδή αύξηση 600 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ. Ο KEIC χορήγησε βραχυπρόθεσμη ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων για την επιπλέον πίστωση D/A όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ της Hynix και των θυγατρικών της στο εξωτερικό. Με άλλους λόγους, η Hynix εισπράττει την προβλεπόμενη πληρωμή για την εξαγωγική συναλλαγή από τις οικείες τράπεζες, οι οποίες φυλάσσουν τα έγγραφα που χρησιμοποιήθηκαν στο πλαίσιο του μέσου D/A. O συνδεόμενος εισαγωγέας στη χώρα προορισμού καταβάλλει εν συνεχεία την πληρωμή για τα οικεία εμπορεύματα απευθείας στις τράπεζες έναντι του D/A. Η Hynix καταβάλλει στον KEIC ένα ποσό για την εγγύηση και τόκο στις οικείες τράπεζες για τα ποσά που εισπράχθηκαν μέχρι να προβεί ο εισαγωγέας στην τελική πληρωμή. Η ασφάλιση του KEIC καλύπτει τα οφειλόμενα στις τράπεζες ποσά που δεν μπορούν να καταβληθούν λόγω πτώχευσης του εξαγωγέα ή του εισαγωγέα» ( 33 ).

(34) Η ειδική ομάδα διαπίστωσε ότι η ΕΚ κατέληξε σε εύλογο και αιτιολογημένο συμπέρασμα με βάση τoν εξετασθέντα φάκελο, σύμφωνα με το οποίο η εγγύηση του ΚΕΙC προσπόρισε όφελος στη Hynix (34). Επίσης, υπενθύμισε ότι ο ίδιος ο KEIC είχε αποφύγει να παράσχει εγγύηση για το χρέος της Hynix και χρειάστηκε τις εγγυήσεις των ΔΑΚ (35). Ωστόσο, όσον αφορά το ποσό του οφέλους, η έκθεση της ειδικής ομάδας αναφέρει ότι η ΕΚ θα έπρεπε να εξετάσει, από την πλευρά του δικαίου του ΠΟΕ, το θέμα των διαφόρων άλλων εναλλακτικών συγκριτικών κριτηρίων για να υπολογίσει το όφελος που προσπορίστηκε η Hynix (36).

(35) Όπως παρατήρησε η ειδική ομάδα, όταν οι δημόσιες αρχές παρέχουν μια εγγύηση, το θέμα της ύπαρξης οφέλους μπορεί να εξεταστεί από διάφορα πρίσματα (37).

(36) Μια εύλογη μέθοδος για τον υπολογισμό του ποσού του οφέλους που απορρέει από ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε να είναι η σύγκριση της εγγύησης που παρέχουν οι δημόσιες αρχές με μια ανάλογη εγγύηση που εξασφαλίζεται στην αγορά (38).

(37) Μια δεύτερη κατάλληλη μέθοδος αναφέρεται στο άρθρο 6 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού [που αντιστοιχεί γενικά στο άρθρο 14 β) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα], που αναφέρεται στα δάνεια που χορηγούνται από το Δημόσιο· και το άρθρο 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού [που αντιστοιχεί το άρθρο 14 γ) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα], που αναφέρεται στις εγγυήσεις που παρέχει το Δημόσιο για τα δάνεια (39). Στη συγκεκριμένη υπόθεση, το «δάνειο που εγγυήθηκαν οι δημόσιες αρχές» αντιστοιχεί στο μόνιμο ποσό του μη ληξιπρόθεσμου χρέους που διαθέτει ο όμιλος Hynix, μέσω των συνδεδεμένων εισαγωγέων του στις διάφορες χώρες εξαγωγής, στις τράπεζες, όσον αφορά τις εξαγωγικές συναλλαγές των οποίων η πληρωμή δεν έχει ακόμη καταβληθεί, αλλά για τις οποίες οι τράπεζες έχουν ήδη προκαταβάλει κεφάλαια στη Hynix. Η υπό εξέταση χρηματοδότηση αφορούσε την επέκταση του μέσου D/A κατά 600 εκατ. δολάρια ΗΠΑ. Ωστόσο, το ανώτατο όριο του ίδιου του μέσου ήταν 1,4 δισεκατ. δολάρια.

(38) Η Επιτροπή επανεξέτασε τον εκτενέστατο φάκελο της υπόθεσης αυτής και, ιδίως, εξέτασε κατά πόσο υπήρχαν κατάλληλα συγκριτικά σημεία αναφοράς σε σχέση με τα οποία θα μπορούσε να υπολογιστεί το ποσό του οφέλους. Πρώτον, η Επιτροπή εξέτασε αν η Hynix είχε λάβει νέα δάνεια τη στιγμή χορήγησης της αύξησης των 600 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Ωστόσο, όπως προκύπτει από το φάκελο, δεν χορηγήθηκε κανένα νέο ανάλογο δάνειο στην αγορά. Δεύτερον, η Επιτροπή αναζήτησε επαληθευμένα αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά το κόστος και τους όρους ανάλογης εμπορικής εγγύησης ή «ανάλογο εμπορικό δάνειο χωρίς εγγυήσεις του Δημοσίου» το οποίο η Hynix ή άλλη εταιρεία σε ανάλογη θέση με την Hynix συνήψε τη στιγμή εκείνη. Στην ιδανική περίπτωση, ένα ανάλογο εμπορικό δάνειο θα είχε σχεδόν το ίδιο μέγεθος, θα αφορούσε τον ίδιο ή παρεμφερή τομέα οικονομικής δραστηριότητας και ανάλογο τύπο δραστηριότητας, για παράδειγμα εγγύηση εξαγωγικών πιστώσεων, και θα είχε συναφθεί κατά το ίδιο περίπου χρονικό διάστημα. Για το δάνειο αυτό δεν θα ήταν δυνατόν να παρασχεθεί εγγύηση του Δημοσίου, ρητή ή σιωπηρή, ενώ η δανειολήπτρια επιχείρηση έπρεπε να βρίσκεται σε παρεμφερή οικονομική κατάσταση με τη Hynix.

(39) Μετά τη διεξαγωγή της επανεξέτασης, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμες αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με τα εν λόγω θέματα. Η Επιτροπή δεν διέκρινε κανένα παρόμοιο συγκριτικό σημείο αναφοράς όσον αφορά την ίδια τη Hynix. Τα δάνεια χορηγήθηκαν στη Hynix, είτε από τις ΔΑΚ είτε από τράπεζες που έλαβαν σχετική εντολή από τις ΔΑΚ· όσον αφορά το επιτόκιο του κοινοπρακτικού δανείου, το επιτόκιο αυτό δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως κατάλληλο συγκριτικό σημείο αναφοράς για τους λόγους που διευκρινίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 17 έως 20 ανωτέρω. Τα δάνεια που συνήφθησαν με τη Citibank Seoul αποτελούν επίσης κατάλληλο συγκριτικό κριτήριο για τους λόγους που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 21 παραπάνω. Η συμμετοχή της Citibank δεν ήταν αρκετά σημαντική, επηρεάστηκε δε από τη συμμετοχή άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των ΔΑΚ και στρεβλώθηκε, αφενός, από τα δικά της συμφέροντα —και τα συμφέροντα της SSB, ως χρηματοοικονομικού συμβούλου της Hynix— και, αφετέρου, από τις μακροχρόνιες σχέσεις με τις ΔΑΚ. Εν πάση περιπτώσει, η Citibank δεν συνεργάστηκε στην έρευνα.

(40) Λαμβανομένης υπόψη της χρηματοοικονομικής κατάστασης της Hynix, δεν υπάρχει κανένα ειδικό για την επιχείρηση αυτή συγκριτικό σημείο αναφοράς που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ούτε στοιχεία στο φάκελο σχετικά με τα δάνεια που χορηγούνται σε επιχειρήσεις που βρίσκονται σε παρόμοια με τη Hynix χρηματοοικονομική κατάσταση. Επιπλέον, από τα διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει ότι η Hynix δεν συγκέντρωσε, ούτε ήταν δυνατόν να συγκεντρώσει, τα σχετικά κεφάλαια από την αγορά (40). Το πρόγραμμα εγγυήσεων του KEIC για τις εξαγωγικές πιστώσεις και το πρόγραμμα ομολογιών της KDB τέθηκαν σε εφαρμογή καθ’ όλη τη διάρκεια του 2001. Κατά την περίοδο αυτή, η πιστοληπτική ικανότητα της Hynix είχε κλονιστεί. Η ήδη δυσμενής χρηματοοικονομική κατάστασή της επιδεινώθηκε σοβαρά το 2000, όταν η επιχείρηση υπέστη καθαρή απώλεια άνω των 2 τρισεκατ. KRW. Προς το τέλος του 2000, το συνολικό χρέος της Hynix ανερχόταν σε 8 τρισεκατ. KRW και ο γενικός δείκτης ρευστότητας της επιχείρησης, με τον οποίο υπολογίζεται ο βαθμός στον οποίο το κυκλοφορούν ενεργητικό μιας επιχείρησης καλύπτει τις βραχυπρόθεσμες οφειλές της, ανερχόταν σε 0,33 (41). Το καθαρό περιθώριο κέρδους της Hynix μειώθηκε από 2,08 % το 1999 σε – 24,03 % το 2000 (όταν ο κλάδος παραγωγής DRAM λειτουργούσε ικανοποιητικά) και σε – 93,83 % το 2001 (42). Το 2000 και το 2001, η Hynix δεν ήταν σε θέση να δημιουργήσει τις απαιτούμενες ταμειακές ροές για την κάλυψη του υφιστάμενου χρέους της, και, κατά μείζονα λόγο, ενός νέου χρέους.

(41) Οι αναλυτές της αγοράς αναγνώριζαν ότι η Hynix βρισκόταν σε κατάσταση αφερεγγυότητας κατά την περίοδο αυτή. Η πιστοληπτική αξιολόγηση της Hynix από τη Standard & Poor’s ήταν Β- το Μάρτιο του 2001, CCC+ τον Αύγουστο του 2001 και SD («selective default», δηλαδή κίνδυνος μερικής αθέτησης των υποχρεώσεων) τον Οκτώβριο του 2001. Τον Ιανουάριο του 2001, η UBS Warburg εξηγούσε ότι «η» συμφωνία αναχρηματοδότησης του χρέους με την KDB … καθυστερεί απλώς την ημέρα της αλήθειας και δεν επιλύει το ουσιαστικό πρόβλημα {της Hynix}, δηλαδή το ότι η εταιρεία αυτή δεν είναι αποδοτική και δεν εξοφλεί γρήγορα τις οφειλές της με εσωτερικές ταμειακές ροές ή εκχώρηση στοιχείων του ενεργητικού (43). Εν συνεχεία, η UBS Warburg δήλωσε ότι η έλλειψη ποικιλομορφίας των προϊόντων της Hynix ήταν προβληματική και ότι η Hynix συνέβαλε στην «επιδείνωση των θεμελιωδών παραμέτρων της» καθ’ όλο το πρώτο εξάμηνο του 2001, επειδή έδινε υπερβολική έμφαση στις βασικές DRAM (44). Κατά τον ίδιο τρόπο, το Φεβρουάριο του 2001, η Deutsche Bank έθεσε ευθέως το πρόβλημα των ταμειακών ροών: «Θεωρούμε ότι το σοβαρότερο πρόβλημα {της Hynix} είναι οι συνεχείς δυσχέρειες στο επίπεδο των ταμειακών ροών. Κατά την άποψή μας, ωστόσο, είναι μάλλον απίθανο να εγκαταλείψουν οι δημόσιες αρχές την εταιρεία…. Πιστεύουμε ότι η χρηματοοικονομική κρίση {της Hynix} θα εξακολουθήσει να αποτελεί σοβαρή τροχοπέδη στην ικανότητα ανάκαμψής της, δεδομένου ότι ο κλάδος των DRAM είναι ίσως, στο πλαίσιο του τομέα των ημιαγωγών, ο κλάδος με τη μεγαλύτερη ένταση κεφαλαίου και χαρακτηρίζεται από τη συνεχή ανάγκη αναπροσαρμογής των τεχνολογικών διεργασιών.» (45).

(42) Το Φεβρουάριο του 2001, σε άρθρο της Korea Herald (46), ένας άλλος ειδικός σε θέματα της αγοράς αυτής ανέφερε: «Δεδομένου ότι ο κίνδυνος που συνδέεται με τη χορήγηση πιστώσεων είναι πάντα υψηλός και κατατρύχει τους επενδυτές, δεν πιστεύω ότι θα επενδυθούν κεφάλαια σε εταιρικά ομόλογα που εκδίδονται από εταιρείες με πιστοληπτική αξιολόγηση χαμηλότερη της BBB+». Η δήλωση αυτή συμπίπτει με την αρχική περίοδο εφαρμογής του προγράμματος εγγύησης του KEIC και του προγράμματος ομολογιών της KDB. Εν συνεχεία, ο συντάκτης του άρθρου διευκρινίζει τη διαφορά απόδοσης μεταξύ των ομολογιών κατηγορίας επενδυτικής ποιότητας και των εταιρικών ομολογιών υψηλού κινδύνου (junk bonds) καταλήγοντας στα εξής: «τούτο φανερώνει ότι οι επενδυτές εξακολουθούν να αποφεύγουν τις ομολογίες που εκδίδουν εταιρείες με χαμηλή πιστοληπτική αξιολόγηση, διευρύνοντας όσο το δυνατό περισσότερο τη διαφορά απόδοσης μεταξύ των ομολογιών επενδυτικής ποιότητας και των ομολογιών υψηλού κινδύνου.». Σε ανακοινωθέν Τύπου του Ιουνίου του 2001 αναφέρονται τα εξής: «Οι επενδυτές έχουν αρχίσει να στρέφουν την προσοχή τους προς το κάτω μέρος της καμπύλης αποδόσεων ομολόγων της Ασίας», αλλά δεν έχουν ακόμη το θάρρος να ρίξουν μια ματιά στις επιχειρήσεις με πιστοληπτική αξιολόγηση χαμηλότερη της κατηγορίας επενδυτικής ποιότητας, δηλαδή BBB- (BBB-minus). Μόνο οι εταιρείες με σημαντικές ταμειακές ροές που είναι σε θέση να διασφαλίσουν την εξυπηρέτηση του χρέους τους και παρουσιάζουν προοπτικές ανάπτυξης έχουν την πιθανότητα να προσελκύσουν την προσοχή τους (47). Σε ένα άλλο ανακοινωθέν υποστηρίζονταν τα εξής: «Κατά το δεύτερο εξάμηνο του παρελθόντος έτους, ήταν αδύνατο στην πράξη για μια εταιρεία να εκδώσει ομολογίες υψηλού κινδύνου με βάση τη δική της πιστοληπτική ικανότητα και η αγορά ομολογιών υψηλού κινδύνου συνίστατο μόνο σε πρωτογενείς ομολογιακούς τίτλους καλυπτόμενους από εγγύηση («primary collateralised bond obligations»), δάνεια καλυπτόμενα από εγγύηση («collateralised loan obligations») και ένα σχέδιο αναχρηματοδότησης των ομολογιών που είχε εγκαινιάσει η κυβέρνηση (48).».

(43) Επομένως, η Επιτροπή επιβεβαιώνει το αρχικό της πόρισμα σύμφωνα με το οποίο η Hynix δεν ικανοποιούσε την κατηγορία επενδυτικής ποιότητας που απαιτούν οι επενδυτές στην αγορά ομολόγων υψηλού κινδύνου· επιπλέον, κατά την ΠΕ, ο τύπος κεφαλαιαγοράς στον οποίο αναφέρεται η ειδική ομάδα δεν ήταν προσιτός στις επιχειρήσεις με τόσο δυσμενείς προοπτικές όσο η Hynix. Κατά συνέπεια, τα στοιχεία αυτά που εμφανίζονται στο φάκελο δεν επιτρέπουν να καθοριστεί αξιόπιστο συγκριτικό σημείο αναφοράς για τις εν λόγω αγορές.

(44) Επομένως, η Επιτροπή είναι σε θέση να καταλήξει, ευλόγως και αντικειμενικώς, στο συμπέρασμα ότι, στη συγκεκριμένη υπόθεση, δεν υπάρχει κανένα εναλλακτικό συγκριτικό σημείο αναφοράς στην αγορά. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή καταλήγει, συνεπώς, στο συμπέρασμα ότι το ποσό του οφέλους που προσπορίστηκε η Hynix δεν μπορούσε να υπερβεί το συνολικό ποσό του δανείου, προσαυξημένο με το σύνθετο τόκο και τα έξοδα εισπράξεως ή προσπάθειας εισπράξεως σε περίπτωση αθέτησης υποχρεώσεων. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία στο φάκελο σχετικά με τα επιπλέον αυτά έξοδα, η Επιτροπή περιορίστηκε στο συνολικό ποσό του δανείου. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το συμπέρασμα αυτό θεμελιώνεται πλήρως από τα συμπεράσματά της (που παραμένουν αμετάβλητα) όσον αφορά τη χρηματοοικονομική κατάσταση και την αξία της Hynix, καθώς και την κατάσταση της αγοράς των DRAM και των χρηματοπιστωτικών αγορών, και ότι το συμπέρασμα αυτό συνάδει προς το βασικό κανονισμό και τις κατευθύνσεις.

(45) Ωστόσο, λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων της ειδικής ομάδας του ΠΟΕ, η Επιτροπή, κατ’ εξαίρεση και για το λόγο αυτόν και μόνο, εξέτασε επίσης αν, παρά την έλλειψη κατάλληλου συγκριτικού σημείου αναφοράς, υπάρχει ενδεχομένως κάποιο στοιχείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατά προσέγγιση συγκριτικό σημείο αναφοράς, προσαρμοσμένο ενδεχομένως ούτως ώστε να ληφθούν υπόψη οι ιδιαίτερες περιστάσεις που χαρακτηρίζουν την παρούσα υπόθεση. Ένα τέτοιο κατά προσέγγιση σημείο αναφοράς θα μπορούσε για παράδειγμα να βασιστεί σε εμπορικό επιτόκιο, προσαυξημένο με ασφάλιστρο κινδύνου που λαμβάνει υπόψη τα ποσοστά αθέτησης των υποχρεώσεων για τις εταιρείες που παρουσιάζουν τέτοιους κινδύνους. Σε έναν τέτοιο υπολογισμό θα πρέπει να ληφθούν υπόψη η διάρκεια του δανείου, το συγκριτικό επιτόκιο που μπορεί να καταβάλει μια φερέγγυα εταιρεία, η πιθανότητα αθέτησης των υποχρεώσεων από την πλευρά μιας αφερέγγυας εταιρείας σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο και η πιθανότητα αθέτησης των υποχρεώσεων από την πλευρά μιας φερέγγυας εταιρείας κατά την ίδια ακριβώς χρονική περίοδο. Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στην κοινώς αποδεκτή αρχή κατά την οποία, όταν ένας δανειστής χορηγεί δάνειο σε μια εταιρεία που θεωρείται αφερέγγυα, οι πιθανότητες αθέτησης της αποπληρωμής του δανείου από την εταιρεία αυτή είναι μεγαλύτερες. Για το λόγο αυτό, ο δανειστής εφαρμόζει υψηλότερο επιτόκιο, ανάλογο προς τις αυξημένες πιθανότητες αθέτησης της υποχρέωσης. Στην ουσία, η μέθοδος αυτή συνίσταται στην επιλογή του επιτοκίου που εφαρμόζεται στην αγορά για τους φερέγγυους δανειολήπτες, προσαυξημένου με «ασφάλιστρο κινδύνου» που λαμβάνει υπόψη τους αυξημένους κινδύνους που συνεπάγεται η χορήγηση δανείων σε αφερέγγυους δανειολήπτες.

(46) Για τους σκοπούς της έκθεσης της ειδικής ομάδας στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Επιτροπή χρησιμοποίησε τον εξής τύπο για τον υπολογισμό του κατάλληλου επιτοκίου αναφοράς που εφαρμόζεται σε αφερέγγυο δανειολήπτη: ib = [(1-qn)(1+if)n/(1-pn)]1/n-1 όπου: n = διάρκεια του δανείου ib = επιτόκιο αναφοράς που εφαρμόζεται σε αφερέγγυο δανειολήπτη if = μακροπρόθεσμο επιτόκιο που εφαρμόζεται σε φερέγγυα εταιρεία pn = πιθανότητα αθέτησης υποχρεώσεων μιας αφερέγγυας εταιρείας σε n έτη qn = πιθανότητα αθέτησης υποχρεώσεων μιας φερέγγυας εταιρείας σε n έτη.

(47) Για την εφαρμογή του τύπου αυτού, η Επιτροπή χρησιμοποίησε ως επιτόκιο φερέγγυας εταιρείας (ή «εμπορικό επιτόκιο») για τα δάνεια σε δολάρια ΗΠΑ το μέσο χρεωστικό επιτόκιο που ίσχυε το 2001, το οποίο, σύμφωνα με την Υπηρεσία Διεθνών Οικονομικών Στατιστικών του ΔΝΤ, ανερχόταν σε 6,922 %. Αν και η πίστωση που δόθηκε στη Hynix στο πλαίσιο της εγγύησης ήταν βραχυπρόθεσμη, το υπό εξέταση μέτρο, δηλαδή αυτή καθαυτή η εγγύηση, αποτελούσε στην πράξη μια μορφή μόνιμης πίστωσης. Η Επιτροπή χρησιμοποίησε τα στοιχεία της Moody’s Investor Service για να υπολογίσει τα μη αποπληρωθέντα ποσοστά όσον αφορά τις φερέγγυες και τις αφερέγγυες εταιρείες. Για το επιτόκιο μιας αφερέγγυας εταιρείας, η Επιτροπή χρησιμοποίησε την πιθανότητα αθέτησης για τις εταιρείες με πιστοληπτική ικανότητα Caa έως C κατά τη διάρκεια του σχετικού μέτρου (δηλαδή ένα έτος για την εγγύηση της KEIC). Ομοίως, η Επιτροπή χρησιμοποίησε το ποσοστό αθέτησης φερέγγυων εταιρειών κατά τη διάρκεια του υπό εξέταση μέτρου, το οποίο υπολογίστηκε με βάση σωρευμένα στοιχεία για τις εταιρείες επενδυτικής ποιότητας. Σύμφωνα με τη Moody, το ποσοστό αθέτησης των αφερέγγυων εταιρειών σε ένα έτος ήταν 34,34 % το 2001. Το ποσοστό αθέτησης των φερέγγυων εταιρειών σε ένα έτος ήταν 0,13 % το 2001. Το συνολικό επιτόκιο που προκύπτει ανέρχεται σε 62,70 %. Αντίθετα, δηλαδή το καταβλητέο από τη Hynix επιτόκιο για τα εν λόγω δάνεια σε δολάρια ΗΠΑ ήταν 8,33 %, δηλαδή η συνολική διαφορά επιτοκίου ήταν 54,37 %.

(48) Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, κανονικά, όταν έχει καθοριστεί ότι το όφελος ισούται με το συνολικό ποσό της χρηματοδοτικής συνεισφοράς (στην προκειμένη περίπτωση, δάνειο ή εγγύηση δανείου), η Επιτροπή το θεωρεί μη επαναλαμβανόμενη επιδότηση και το κατανέμει σε μια περίοδο που αντιστοιχεί στη συνήθη περίοδο απόσβεσης των πάγιων στοιχείων του ενεργητικού στην εν λόγω βιομηχανία. Η Επιτροπή εφαρμόζει τη μέθοδο κατανομής γραμμικής απόσβεσης και δεν αυξάνει το συνολικό ποσό του οφέλους με τη μέθοδο της «διαχρονικής αξίας του χρήματος»· απλώς κατανέμει τους τόκους σε ίσα μέρη κάθε έτος. Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η περίοδος κατανομής ήταν πέντε έτη και δεν προστέθηκε συμπληρωματικό κόστος στο συνολικό ποσό του δανείου, όπως αναφέρεται ανωτέρω στην αιτιολογική σκέψη 44, δηλαδή σε κάθε έτος αντιστοιχεί το 20 % της χρηματοδοτικής συνεισφοράς.

(49) Εάν η Επιτροπή είχε συγκρίνει τα επιτόκια, όπως περιγράφεται ανωτέρω στις αιτιολογικές σκέψεις 45 έως 47, το όφελος (δηλαδή η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου αναφοράς και του πραγματικού επιτοκίου) θα είχε θεωρηθεί επαναλαμβανόμενη επιδότηση. Το ποσό της επιδότησης που κατανεμήθηκε σε κάθε έτος θα αντιστοιχούσε στη διαφορά επιτοκίου επί το ονομαστικό ποσό του δανείου. Κατά συνέπεια, ανάλογα με το μέγεθος της διαφοράς επιτοκίου, τους όρους και τις προϋποθέσεις του δανείου καθώς και τη διάρκεια της περιόδου απόσβεσης, το ετήσιο όφελος που λαμβάνεται με τη σύγκριση επιτοκίων μπορεί να είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από αυτό που προκύπτει από την εφαρμογή της αρχικής προσέγγισης της Επιτροπής.

(50) Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η αρχική προσέγγιση της Επιτροπής θα κατέληγε σε ετήσιο κατανεμημένο όφελος 20 % της χρηματοδοτικής συνεισφοράς. Ανάλογα με τους ακριβείς όρους του δανείου, δηλαδή ανάλογα με το εάν ο δικαιούχος καταβάλλει τον τόκο και το κεφάλαιο ή μόνο τον τόκο κάθε έτος, το ποσό αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με διαφορά τόκου τουλάχιστον 20 % και μέχρι 35 % ανά έτος. Η πραγματική διαφορά επιτοκίου στην προκειμένη περίπτωση είναι 54,37 %. Αυτό σημαίνει ότι η αυστηρή εφαρμογή αυτής της μεθόδου θα οδηγούσε σε πολύ υψηλότερο ποσοστό αντισταθμίσιμης επιδότησης κατανεμημένο στον κύκλο εργασιών, και συγκεκριμένα 12,8 αντί 5,1 % που υπολογίστηκε αρχικά από την Επιτροπή.

(51) Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι η αρχική προσέγγιση ήταν και είναι λογική στη συγκεκριμένη υπόθεση. Πράγματι, μόνο σε ακραίες περιπτώσεις η Επιτροπή καθορίζει το ποσό του οφέλους ως ισοδύναμο με το συνολικό ποσό δανείου (δηλαδή, όταν δεν υπάρχει ρεαλιστική προοπτική επιστροφής) και σε τέτοιες περιστάσεις συνήθως το επιτόκιο αναφοράς είναι εξαιρετικά υψηλό. Συνεπώς, η διαφορά επιτοκίου συχνά έχει ως αποτέλεσμα να είναι υψηλότερο το ποσό του οφέλους από μία απλή κατανομή του ονομαστικού ποσού του δανείου σε χρονικές περιόδους. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή επέλεξε τη συντηρητικότερη λύση, ώστε να είναι βέβαιη ότι δεν θα είναι υπερβολικό το ποσό της επιδότησης, και θα χρησιμοποιήσει το ονομαστικό ποσό του δανείου ως βάση για το ανώτατο όριο του οφέλους.

(52) Με βάση τα ανωτέρω, το ποσό του οφέλους που απoφέρει η εγγύηση KEIC, εκφραζόμενο κατ’ αξίαν του κύκλου εργασιών των εξαγωγών ήταν 5,1 %.

1.6. Πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της Κορεατικής Τράπεζας Ανάπτυξης («KDB»)

(53) Η ειδική ομάδα συνόψισε ως εξής τα γεγονότα που αφορούν το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB: «7.88 Το τρίτο πρόγραμμα που διαπιστώθηκε ότι αποτελούσε επιδότηση από την Κορέα ήταν το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB για το οποίο η Hynix εγκρίθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2001. Επρόκειτο για πρόγραμμα το οποίο διάρκεσε ουσιαστικά ένα έτος (2001) και το οποίο δημιουργήθηκε από τις δημόσιες αρχές για να αντιμετωπιστεί η οικονομική αστάθεια της Κορέας λόγω του ότι ένας μεγάλος αριθμός ομολογιών που είχαν εκδώσει ορισμένες εταιρείες (μεταξύ των οποίων η Hynix) έληγαν συγχρόνως. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, το χρέος που έληγε χρηματοδοτήθηκε εκ νέου και προσφέρθηκε εκ νέου στους επενδυτές. Μία μετέχουσα εταιρεία κατέβαλε μόνη της το ποσό για το 20 % των μετοχών της που επρόκειτο να λήξουν και η KDB ανέλαβε να ασχοληθεί με το υπόλοιπο 80 %. Αυτό αποτελούσε την πρώτη φάση του προγράμματος. Από το 80 % που ανέλαβε αρχικά η KDB, το 20 % των μετοχών πωλήθηκε στη συνέχεια στις πιστωτικές τράπεζες της εταιρείας ανάλογα με το χρεωστικό άνοιγμά τους προς την εταιρεία· το 70 % αποτέλεσε το αντικείμενο νέας παρουσίασης προς πώληση στους επενδυτές υπό μορφή ομολογιακών τίτλων «collateralised bond obligations (“CBOs”)» ή/και «collateralised loan obligations (“CLOs”)», εγγυημένων από το Korea Credit Guarantee Fund (“KCGF”) ( 49 ) και η KDB κράτησε το υπόλοιπο 10 %. Η μετέχουσα εταιρεία αναγκάστηκε να αγοράσει εκ νέου τουλάχιστον 3 % των CBO και 5 % των CLO ( 50 ). 7.89 Σημειώνουμε ότι για να τεθούν στο πλαίσιο του προγράμματος, οι εταιρείες έπρεπε να οριστούν από την κύρια πιστωτική τράπεζα και χρειαζόταν η έγκριση του Συμβουλίου Πιστωτικών Χρηματοδοτικών Οργανισμών (Creditors Financial Institutions Council, “CFIC”), με βάση αξιολόγηση του οικονομικού μέλλοντος της εταιρείας. Το CFIC αποτελούσαν αντιπρόσωποι του KCGF, η KDB και δεκαεπτά άλλες πιστωτικές τράπεζες ( 51 ). Το CFIC αποφάσιζε τελικά για τη συμμετοχή στο πρόγραμμα. Εάν οι τράπεζες που κατείχαν το 75 % των δανείων της εταιρείας ενέκριναν τη συμμετοχή της εταιρείας στο πρόγραμμα, το CFIC θεωρούσε την απόφαση ομόφωνη. Για να ενταχθούν στο πρόγραμμα, οι εταιρείες έπρεπε να μπορούν να καταβάλουν το 20 % των μετοχών που έληγαν, να τακτοποιήσουν τις εμπορικές δραστηριότητές τους με ένα σχέδιο διάσωσης, να έχουν πιστοληπτική ικανότητα χαμηλότερη της Α αλλά υψηλότερη της BB και να αποδέχονται οποιαδήποτε τροποποίηση της πλειοψηφικής συμμετοχής που απαιτούν οι πιστωτικές τράπεζες, ή την αντικατάσταση της διοίκησης σε περίπτωση αδυναμίας εξόφλησης χρέους. Η Hynix έγινε δεκτή στο πρόγραμμα στις 4 Ιανουαρίου 2001 με πιστοληπτική ικανότητα BBB-. Έξι εταιρείες συνολικά έγιναν δεκτές, εκ των οποίων τέσσερις, περιλαμβανομένης της Hynix, ανήκαν στον όμιλο Hyundai ( 52 ). Η ΕΚ διαπίστωσε ότι η αγορά ομολόγων από την KDB στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος αποτελούσε χρηματοδοτική συνεισφορά από τις δημόσιες αρχές η οποία απέφερε όφελος στη Hynix.

(54) Η ειδική ομάδα διαπίστωσε ότι η ΕΚ, με βάση τα στοιχεία που διέθετε, κατέληξε σε εύλογο και αιτιολογημένο συμπέρασμα, σύμφωνα με το οποίο το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB απέφερε όφελος στη Hynix. Υπενθύμισε δε ότι το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB δημιούργησαν και εγγυήθηκαν οι ΔΑΚ (54). Ωστόσο, όσον αφορά το ποσό του οφέλους, η έκθεση της ειδικής ομάδας αναφέρει ότι η Επιτροπή θα έπρεπε, βάσει της νομοθεσίας του ΠΟΕ, να επανεξετάσει το θέμα της ύπαρξης εναλλακτικών σημείων αναφοράς.

(55) Όπως παρατήρησε η ειδική ομάδα, το θέμα του οφέλους, τουλάχιστον στην περίπτωση εγγύησης δημόσιων αρχών, μπορεί να εξεταστεί από πολλές πλευρές (55), και η αρχή που διεξάγει την έρευνα διαθέτει σημαντικό περιθώριο ελιγμών για να εφαρμόσει τις κατευθυντήριες γραμμές που ορίζει το άρθρο 14 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα (56). Το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της Κορεατικής Τράπεζας Ανάπτυξης («KDB»), για παράδειγμα, παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά εγγύησης, στο μέτρο που δημιουργήθηκε και στηρίχθηκε από τις ΔΑΚ ή από δημόσιο φορέα των ΔΑΚ που πράγματι εγγυήθηκαν γι’ αυτό. Επομένως, μία εύλογη μέθοδος για να καθοριστεί το ποσό του οφέλους που προέκυψε από αυτό το μέτρο θα μπορούσε να είναι η σύγκριση της εγγύησης που παρέσχον οι δημόσιες αρχές με μία συγκρίσιμη εγγύηση που παρέχεται από την αγορά. Το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB θα μπορούσε επίσης να εξεταστεί με βάση το άρθρο 6 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού [το οποίο γενικά αντιστοιχεί στο άρθρο 14 β) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα], το οποίο αναφέρει τα δάνεια που χορηγούν οι δημόσιες αρχές, καθώς και με βάση το άρθρο 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού [το οποίο γενικά αντιστοιχεί στο άρθρο 14 γ) της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα], το οποίο αναφέρει τις εγγυήσεις δανείων που παρέχουν οι δημόσιες αρχές.

(56) Η Επιτροπή επανεξέτασε το φάκελο για να καθορίσει εάν υπάρχουν ενδεχόμενα χρήσιμα συγκριτικά όρια βάσει των οποίων θα μπορούσε να υπολογιστεί το ποσό του οφέλους. Αναζήτησε επαληθευμένα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με συγκρίσιμη εγγύηση των δημόσιων αρχών ή «ένα συγκρίσιμο εμπορικό δάνειο» ή «ένα συγκρίσιμο εμπορικό δάνειο χωρίς εγγύηση των δημόσιων αρχών» το οποίο συνήψε η Hynix ή άλλη επιχείρηση σε συγκρίσιμη κατάσταση με εκείνη της Hynix κατά την περίοδο εκείνη. Ως συγκρίσιμο εμπορικό δάνειο νοείται ένα δάνειο του ίδιου περίπου ποσού, σχετικά με τον ίδιο ή παρόμοιο τομέα οικονομικής δραστηριότητας, το οποίο θα αφορούσε συγκρίσιμο τύπο δραστηριοτήτων και θα είχε συναφθεί περίπου κατά την ίδια περίοδο. Για ένα τέτοιο δάνειο δεν μπορεί να υπάρχει εγγύηση των δημόσιων αρχών, ρητή ή σιωπηρή, και πρέπει να αφορά επιχείρηση σε συγκρίσιμη οικονομική κατάσταση με εκείνη της Hynix.

(57) Η επαναξέταση αυτή επέτρεψε στην Επιτροπή να διαπιστώσει ότι δεν υπήρχε κανένα συγκριτικό όριο στην αγορά που να ανταποκρίνεται σε αυτά τα κριτήρια. Η ίδια η Hynix δεν πούλησε καμία μετοχή στην εμπορική αγορά την περίοδο που συμμετείχε στο πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB. Πράγματι ένα από τα βασικά κριτήρια για τη συμμετοχή στο πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της KDB ήταν η ενδιαφερόμενη εταιρεία να μην μπορεί να λάβει δάνεια ή να πουλήσει μετοχές στη συνήθη εμπορική αγορά. Επίσης, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 53 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, η Hynix δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο στο φάκελο ότι προσπάθησε να εισέλθει στις ξένες αγορές του χρέους κατά την εν λόγω περίοδο. Επιπλέον, δεδομένου ότι η διεθνής εταιρεία πιστοληπτικής αξιολόγησης «Standard and Poor’s» μείωσε το χρέος της Hynix’s σε πιστοληπτική αξιολόγηση κερδοσκοπικού χαρακτήρα «B-», είναι μάλλον απίθανο η Hynix να μπόρεσε να εισέλθει στις ξένες αγορές ομολογιών ή δανείων, ακόμη και εάν προσπάθησε. Οι ίδιες οι δημόσιες αρχές της Κορέας παρατήρησαν τον Ιανουάριο του 2001 ότι η Hynix ήταν «σε κατάσταση τεχνικής αφερεγγυότητας.» (57).

(58) Εξάλλου, τα άλλα δάνεια που χορηγήθηκαν στην Hynix κατά την περίοδο κατά την οποία η KDB χρηματοδότησε εκ νέου τις ομολογίες της Hynix που έληγαν δεν μπορούν να χρησιμεύσουν για να επαληθευτεί αν η Hynix αποκόμισε όφελος. Για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω στις αιτιολογικές σκέψεις 17 έως 22, τα δάνεια που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο του κοινοπρακτικού δανείου δεν μπορούν να αποτελέσουν κατάλληλη βάση σύγκρισης, διότι υπέστησαν τέτοια στρέβλωση από την παρέμβαση των δημόσιων αρχών ώστε δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως εύλογο συγκριτικό όριο στην αγορά για να εκτιμηθεί αν προέκυψε όφελος και σε τι ποσό ανέρχεται. Ως προς αυτό, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι το κοινοπρακτικό δάνειο καθ’ αυτό κατέστη δυνατό χάρη στην παρέκκλιση που ενέκριναν οι ΔΑΚ σε τρεις μετέχοντες σ’ αυτό το δάνειο όσον αφορά τα πιστωτικά όρια. Χωρίς τη συμμετοχή των τριών αυτών τραπεζών στο κοινοπρακτικό δάνειο, δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε να έχει προωθηθεί το δάνειο, δεδομένου ότι το απαραίτητο ποσό θα ήταν κατά πολύ ελλιπές (58).

(59) Επίσης, οι μετατρέψιμες ομολογίες που αγόρασαν ιδιωτικοί οργανισμοί στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του Μαΐου του 2001 δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως σημείο αναφοράς διότι, ακόμη και αν τα αποδεικτικά στοιχεία του φακέλου δεν ήταν αρκετά για να διαπιστωθεί ανάθεση ή εντολή εκ μέρους των αρχών, μαρτυρούν ως ένα βαθμό παρέμβαση των δημόσιων αρχών, οπότε η συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών δεν μπορεί να αποτελέσει κατάλληλη αναφορά για να εκτιμηθεί αν υπήρχαν εμπορικοί λόγοι για την αγορά μετατρέψιμων ομολογιών: οι ίδιες οι πιστωτικές τράπεζες παραδέχθηκαν, στο ψήφισμα των χρηματοπιστωτικών οργανισμών της 7ης Μαΐου 2001, ότι η Hynix δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει το χρέος της το Μάιο του 2001 (59) και ότι είναι προφανές ότι οι ΔΑΚ είχαν εμπλακεί σημαντικά στην έκδοση των μετατρέψιμων ομολογιών του Μαΐου του 2001, φθάνοντας στο σημείο να αναθέσουν σε ένα ανώτερο υπάλληλο του FSS να παρακολουθήσει μία σύσκεψη του συμβουλίου πιστωτών το Μάρτιο του 2001 (60). Τέλος, ένα συγκρίσιμο εμπορικό δάνειο που θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς είναι αυτό που συνήφθη σχεδόν κατά την ίδια χρονική περίοδο· η έκδοση μετατρέψιμων ομολογιών πραγματοποιήθηκε πέντε μήνες μετά το πρόγραμμα ομολογιακών δανείων KDB, όταν τόσο η οικονομική κατάσταση της Hynix όσο και η κατάσταση της αγοράς DRAM ήταν σαφώς διαφορετική.

(60) Όπως προαναφέρθηκε (61), κανένα άλλο συγκριτικό σημείο αναφοράς δεν ήταν πράγματι διαθέσιμο στην αγορά. Αντίθετα, από τα διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει ότι η Hynix δεν ήταν δυνατόν να αντλήσει τα σχετικά κεφάλαια από την αγορά.

(61) Η Επιτροπή είναι συνεπώς σε θέση να καταλήξει σε εύλογο και αντικειμενικό συμπέρασμα ότι, στη συγκεκριμένη υπόθεση, δεν ήταν δυνατόν να υπάρξει εναλλακτικό συγκριτικό σημείο αναφοράς στην αγορά. Κατά συνέπεια, υπό αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή θεωρεί ότι το ποσό του οφέλους που προσπορίζεται η Hynix δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το συνολικό ποσό των κεφαλαίων που άντλησε η Hynix ως αποτέλεσμα της εφαρμογής του προγράμματος ομολογιακών δανείων της Κορεατικής Τράπεζας Ανάπτυξης («KDB») προσαυξημένο κατά τους σύνθετους τόκους και το κόστος της ανάκτησης ή της προσπάθειας ανάκτησης σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία στο φάκελο σχετικά με τις τελευταίες αυτές πρόσθετες δαπάνες, η Επιτροπή περιορίστηκε στο συνολικό ποσό των κεφαλαίων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιώνεται πλήρως από τα (αμετάβλητα) πορίσματά της, σχετικά με την οικονομική κατάσταση και την αξία της Hynix και την κατάσταση που επικρατεί τόσο στην αγορά DRAM όσο και στις χρηματοοικονομικές αγορές, και ότι είναι σύμφωνο με το βασικό κανονισμό και τις κατευθυντήριες γραμμές.

(62) Ωστόσο, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη την αιτιολογία που διατύπωσε η ειδική ομάδα του ΠΟΕ, ερεύνησε επίσης κατά πόσον ελλείψει κατάλληλων συγκριτικών σημείων αναφοράς στην αγορά, υπάρχει κάτι άλλο που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για ένα κατά προσέγγιση συγκριτικό σημείο αναφοράς, προσαρμοσμένο κατά περίπτωση για να συνεκτιμηθούν οι ιδιαίτερες συνθήκες της παρούσας υπόθεσης. Το κατά προσέγγιση αυτό συγκριτικό σημείο αναφοράς θα μπορούσε, για παράδειγμα, να υπολογιστεί σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στις αιτιολογικές σκέψεις 45 και 46 όσον αφορά την Εγγύηση της KEIC.

(63) Για τους σκοπούς αυτού του υπολογισμού και όπως προτάθηκε από τις ΔΑΚ, η Επιτροπή χρησιμοποίησε ως βαθμό αξιοπιστίας για τα δάνεια σε KRW, το επιτόκιο των Διεθνών Οικονομικών Στατιστικών του ΔΝΤ για βραχυπρόθεσμα δάνεια εκφρασμένα σε KRW, που ήταν 7,7 %. Τα ποσοστά αθέτησης τόσο για τις φερέγγυες όσο και για τις αφερέγγυες εταιρείες για το διάστημα του υπό εξέταση μέτρου ανερχόταν σύμφωνα με τις επενδυτικές υπηρεσίες του χρηματιστηριακού οίκου Moody σε 0,13 και 34,37 % αντίστοιχα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον καθορισμό συνολικού επιτοκίου ύψους 63,89 %. Αντίθετα, το μέσο επιτόκιο που κατέβαλλε η Hynix για τα εν λόγω ομολογιακά δάνεια της KDB ανερχόταν σε 12,7 %, ήτοι συνολική διαφορά επιτοκίου της τάξης του 51,19 %.

(64) Θεωρώντας τη χρηματοδοτική συνεισφορά ως επαναλαμβανόμενη, αντί για μη επαναλαμβανόμενη, επιδότηση που κατανέμεται χρονικά και εφαρμόζοντας αυτό το μοντέλο στον υπολογισμό του ποσού του οφέλους που προσπορίζει η εν λόγω χρηματοδοτική συνδρομή, προκύπτει όφελος ύψους 626,9 δισεκατ. KRW, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα αντισταθμίσιμη επιδότηση επί του κύκλου εργασιών ύψους 11,8 %, αντί για 4,9 % που είχε αρχικά υπολογιστεί από την Επιτροπή. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι η αρχική της προσέγγιση στην παρούσα υπόθεση ήταν και παραμένει λογική, στο μέτρο που η διαφορά επιτοκίου θα κατέληγε σε ένα πολύ υψηλότερο ποσό οφέλους σε σχέση με μια απλή χρονική κατανομή της ονομαστικής αξίας του δανείου. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή επέλεξε την πιο συντηρητική λύση προκειμένου να διασφαλίσει ότι το ποσό της επιδότησης δεν θα ήταν υπερβολικά υψηλό. Επίσης, η Επιτροπή προτίθεται να χρησιμοποιήσει την ονομαστική αξία του δανείου ως βάση για τον καθορισμό του ανώτατου ποσού του οφέλους.

(65) Θεωρώντας ως ανώτατο όριο του οφέλους το ποσό των κεφαλαίων που έλαβε η Hynix στο πλαίσιο του προγράμματος ομολογιακών δανείων της KDB, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το ποσό του οφέλους που προσπόρισε η χρηματοδοτική συνδρομή στην Hynix, εκφρασμένο κατ’ αναλογία του κύκλου εργασιών ανερχόταν σε 4,9 %.

1.7. Πρόγραμμα μέτρων διάσωσης του Οκτωβρίου του 2001, που συνίσταται σε μετοχοποίηση χρεών, στην δεύτερη αναδιάταξη του χρέους και στην παροχή νέου δανείου αξίας 658 δισεκατ. KRW

(66) Η ειδική ομάδα συνόψισε τα στοιχεία σχετικά με το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου 2001 ως εξής: «7.111 Το πέμπτο και τελευταίο πρόγραμμα το οποίο θεωρήθηκε ότι αποτελούσε επιδότηση ήταν το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001. Στις 4 Οκτωβρίου 2001, συστάθηκε ένα δεύτερο CFIC Hynix σύμφωνα με τις διατάξεις του Corporate Restructuring Promotion Act (“CRPA”). Ο CRPA ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2001 και στόχος του ήταν να διευκολύνει την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων, η οποία προηγουμένως στηριζόταν σε συμφωνίες μεταξύ πιστωτικών τραπεζών και των ενδιαφερομένων εταιρειών. Το CFIC αποτελείτο από 110 χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, μεταξύ των οποίων, 17 τράπεζες και 15 εταιρείες επενδύσεων. Οι αποφάσεις του CFIC λαμβάνονταν με πλειοψηφία 75 %. Οι ψήφοι κατανέμονταν κατ’ αναλογία προς το μερίδιο κάθε ιδρύματος στο συνολικό χρέος της Hynix. Κάθε χρηματοπιστωτικός οργανισμός που ασκούσε τα δικαιώματά του άρνησης, διαφωνώντας με ψήφισμα του CFIC, αποκλειόταν οριστικά από το CFIC. Στην δεύτερη συνεδρίασή του στις 31 Οκτωβρίου 2001, το CFIC αποφάσισε σχετικά με την λεγόμενη “δεύτερη δέσμη αναδιάρθρωσης” για την Hynix. Προτάθηκαν τα ακόλουθα μέτρα: α) παροχή νέου δανείου ύψους 1 τρισεκατ. KRW στην Hynix με επιτόκιο 7 %· β) μετοχοποίηση χρεών με την παροχή ομολόγων μετατρέψιμων σε μετοχές· γ) παράταση των προθεσμιών λήξης των ανεξόφλητων δανείων έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004, μετατρέποντας τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα σε εταιρικά ομόλογα, με προθεσμία λήξης τριών ετών και με επιτόκιο 6,5 %, και προσαρμογή του επιτοκίου των υπόλοιπων δανείων σε κορεατικό νόμισμα σε 6 %. 7.112 Στη συνεδρίασή του της 31ης Οκτωβρίου, το CFIC πρότεινε στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς τρεις εναλλακτικές λύσεις. Η πρώτη λύση ήταν να συμφωνήσουν με τις προτάσεις χορηγώντας νέες πιστώσεις και συμμετέχοντας σε μετοχοποίηση χρεών (“εναλλακτική λύση 1”). Δεύτερον, οι τράπεζες που δεν επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στο νέο δάνειο υποχρεούνταν να ανταλλάξουν το 28,5 % των δανείων τους με συμμετοχές στο κεφάλαιο και να παραιτηθούν από τις υπόλοιπες απαιτήσεις τους έναντι της Hynix (“εναλλακτική λύση 2”). Τρίτον, το CFIC αποφάσισε επίσης ότι οι τράπεζες οι οποίες ήταν αντίθετες με τα μέτρα και ασκούσαν το δικαίωμα άρνησης, θα αγόραζαν τα δάνειά τους στην αξία της εκκαθάρισης όπως είχε καθορίσει η Arthur Andersen, η εταιρεία που είχε επιφορτιστεί με την εκπόνηση μελέτης σχετικά με την τότε χρηματοπιστωτική κατάσταση της Hynix (“εναλλακτική λύση 3”). 7.113 Ωστόσο, μόνον έξι τράπεζες συμφώνησαν να χορηγήσουν νέα πίστωση, η οποία ανήλθε σε 658 δισεκατ. KRW αντί του προβλεπόμενου ποσού του 1 τρισεκατ. KRW. Οι τράπεζες αυτές αντάλλαξαν ένα σημαντικό ποσό των δανείων τους με μετοχές. Οι επιλεγόμενες αυτές τράπεζες της εναλλακτικής λύσης 1 ήταν: η KEB, η Woori Bank, η Chohung Bank, η KDB, η NACF και η Citibank ( 62 ). Οκτώ τράπεζες αρνήθηκαν να χορηγήσουν νέα δάνεια, οπότε και αντάλλαξαν περίπου το ένα τρίτο των δανείων τους με συμμετοχές στο μετοχικό κεφάλαιο και διέγραψαν τις υπολειπόμενες απαιτήσεις τους ως ζημία. Οι υπόλοιπες τράπεζες ήταν αντίθετες με την αναδιάρθρωση και επέλεξαν να ανακτήσουν τα δάνειά τους στην αξία εκκαθάρισης, αλλά αναγκάστηκαν να διαγράψουν την ανείσπρακτη οφειλή ως ζημία. Τα υπόλοιπα δάνεια των τραπεζών της πρώτης κατηγορίας αποτέλεσαν αντικείμενο παράτασης των προθεσμιών λήξης και μείωσης των επιτοκίων, όπως εξηγείται ανωτέρω ( 63 ). Η Επιτροπή έκρινε ότι η συμμετοχή των έξι τραπεζών της εναλλακτικής λύσης 1 στο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001 συνιστούσε χρηματοδοτική συνεισφορά του δημοσίου που προσπόριζε όφελος στην Hynix. Το ποσοστό της επιδότησης για το εν λόγω πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001 υπολογίστηκε σε 19,4 τοις εκατό.

(67) Η ειδική ομάδα διαπίστωσε ότι η ΕΚ, με βάση τα στοιχεία που διέθετε, κατέληξε σε εύλογο και αιτιολογημένο συμπέρασμα ότι το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001 απέφερε όφελος στη Hynix (64). Ωστόσο, όσον αφορά το ποσό του οφέλους, η έκθεση της ειδικής ομάδας αναφέρει ότι η ΕΚ θα έπρεπε, βάσει της νομοθεσίας του ΠΟΕ, να επανεξετάσει το θέμα της ύπαρξης εναλλακτικών συγκριτικών σημείων αναφοράς.

i) Μετοχοποίηση χρεών

(68) Όπως ανέφερε η ειδική ομάδα, η αρμόδια για την έρευνα αρχή διαθέτει σημαντικό περιθώριο ελιγμών όσον αφορά τόσο την εξέταση του θέματος του οφέλους σε περίπτωση εισφοράς στο μετοχικό κεφάλαιο μιας επιχείρησης εκ μέρους του Δημοσίου όσο και την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών που περιέχονται στο άρθρο 14 της συμφωνίας του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα (65). Η Επιτροπή θεωρεί ότι η μετοχοποίηση χρεών στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001 μπορεί να εξεταστεί βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού [που αντιστοιχεί σε γενικές γραμμές στο άρθρο 14 α) της συμφωνίας του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα], το οποίο αναφέρεται στην εισφορά μετοχικού κεφαλαίου εκ μέρους του δημοσίου που δεν συμβιβάζεται προς τη συνήθη επενδυτική πρακτική, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης επιχειρηματικών κεφαλαίων, την οποία ακολουθούν οι ιδιώτες επενδυτές στην επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι, αντίθετα με τα στοιχεία β) και γ), το στοιχείο α) δεν περιλαμβάνει οριστική διατύπωση για την παροχή κατευθύνσεων σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού του ποσού του οφέλους.

(69) Η Επιτροπή επανεξέτασε τα στοιχεία του φακέλου προκειμένου να καθορίζει αν υφίστανται σχετικά συγκριτικά όρια βάσει των οποίων θα ήταν δυνατόν να υπολογιστεί το ποσό του οφέλους. Αναζήτησε επαληθευμένα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με συγκρίσιμη ιδιωτική εισφορά στο μετοχικό κεφάλαιο την οποία είχε πραγματοποιήσει η Hynix ή άλλη εταιρεία που βρισκόταν σε παρόμοια κατάσταση με την Hynix κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Μια συγκρίσιμη εισφορά μετοχικού κεφαλαίου θα έπρεπε ιδεατά να έχει σχεδόν το ίδιο μέγεθος, να σχετίζεται με τον ίδιο ή παρεμφερή τομέα οικονομικής δραστηριότητας, να αφορά ανάλογο τύπο δραστηριότητας και να έχει πραγματοποιηθεί κατά το ίδιο σχεδόν χρονικό διάστημα. Δεν θα ήταν δυνατόν να συνοδεύεται από εγγύηση του δημοσίου, ρητή ή σιωπηρή, και θα έπρεπε να αφορά επιχείρηση με οικονομική κατάσταση ανάλογη με εκείνη της Hynix.

(70) Μετά τη διεξαγωγή της επανεξέτασης, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν επαληθευμένα στοιχεία στο φάκελο σχετικά με αυτά τα θέματα. Η Επιτροπή δεν βρήκε κανένα συγκριτικό όριο αυτού του είδους όσον αφορά την Hynix. Οι συμμετοχές στο μετοχικό κεφάλαιο της Hynix προέρχονταν είτε από τις ΔΑΚ είτε από τράπεζες στις οποίες οι ΔΑΚ είχαν αναθέσει ή δώσει εντολή για την απόκτηση των σχετικών συμμετοχών.

(71) Επιπροσθέτως, δεν ήταν διαθέσιμο στην αγορά κανένα άλλο συγκριτικό όριο. Αντίθετα, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η Hynix δεν ήταν σε θέση να αντλήσει τα σχετικά κεφάλαια από την αγορά. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 103 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, τον Οκτώβριο του 2001 η πιστοληπτική αξιολόγηση της Ηynix από την Standard & Poor’s ήταν «SD» (κίνδυνος μερικής αθέτησης υποχρέωσης). Το Μάιο του 2001, η Hynix αθέτησε την υποχρέωσή της να καταβάλει τους τόκους του κοινοπρακτικού δανείου. Ως εκ τούτου, ορισμένες πιστωτικές τράπεζες είχαν αυξήσει τα αποθεματικά τους για ζημίες από δάνεια στη Hynix, ήδη το Μάιο του 2001 και εκ νέου τον Οκτώβριο του 2001, πριν από τη λήψη των υπό εξέταση μέτρων. Οι έξι τράπεζες τις οποίες αφορούσαν τα μέτρα του Οκτωβρίου του 2001 προέβησαν σε εσωτερική βαθμολόγηση της Hynix που κυμαινόταν από την κατάταξη «απαιτούσα προφυλακτικά μέτρα» έως την κατάταξη «αμφίβολη». Οι τράπεζες της «εναλλακτικής λύσης 2» που συμμετείχαν στη μετοχοποίηση χρεών δεν είχαν πολλές επιλογές. Οι τράπεζες αυτές μπορούσαν είτε να αποκτήσουν μετοχές είτε να διαγράψουν ολοσχερώς τα χρέη της Hynix. Η πρόταση των ΔΑΚ να θεωρηθεί η διαφορά μεταξύ της καταβληθείσας τιμής ανταλλαγής και της τιμής αγοράς ως το ποσό του οφέλους αγνοεί την εξαιρετικά δυσχερή κατάσταση στην οποία βρισκόταν η Hynix· κανένας δεν επιθυμούσε να επενδύσει σε μια εταιρεία με βαθμό πιστοληπτικής αξιολόγησης «SD». Επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 101 έως 112 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, σύμφωνα με τα οποία, η Hynix δεν διέθετε στην εμπορική αγορά συγκρίσιμη χρηματοδότηση μετοχικού κεφαλαίου που θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως συγκριτικό όριο.

(72) Η Επιτροπή είναι συνεπώς σε θέση να καταλήξει σε εύλογο και αντικειμενικό συμπέρασμα ότι, στην παρούσα υπόθεση, δεν ήταν δυνατόν να υπάρξει εναλλακτικό συγκριτικό όριο στην αγορά. Ως εκ τούτου, υπό αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ποσό του οφέλους που προσπορίζεται η Hynix δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το συνολικό ποσό των κεφαλαίων που άντλησε η Hynix ως αποτέλεσμα της μετοχοποίησης των χρεών στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το συμπέρασμα αυτό επαληθεύεται πλήρως από τα (αμετάβλητα) πορίσματά της σχετικά με την οικονομική κατάσταση και την αξία της Hynix και την κατάσταση που επικρατεί τόσο στην αγορά των DRAM όσο και στις χρηματοπιστωτικές αγορές, και ότι είναι σύμφωνο με το βασικό κανονισμό και τις κατευθυντήριες γραμμές.

(73) Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα της ειδικής ομάδας του ΠΟΕ, η Επιτροπή διερεύνησε επίσης κατά πόσον, ελλείψει σχετικών συγκριτικών σημείων αναφοράς, υπάρχει μια άλλη μέθοδος με την οποία το ύψος του οφέλους θα μπορούσε να προσαρμοστεί, ώστε να συνεκτιμηθούν οι ιδιαίτερες συνθήκες της παρούσας υπόθεσης. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η ανάλυση της κατάστασης αφερεγγυότητας που διεξήχθη αναφορικά με το χρέος δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως κατάλληλη βάση για τη διενέργεια συγκρίσεων, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη χρηματοδοτική συνδρομή αφορά συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο που αποτελεί μέτρο διαμετρικά αντίθετο με το χρέος.

(74) Η Επιτροπή έλαβε υπόψη την πιθανότητα ότι, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες της παρούσας επανεκτίμησης, θα έπρεπε να συνεκτιμηθεί το κόστος που συνεπάγεται η χρηματοδοτική συνδρομή για τον αποδέκτη. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι, για να εξεταστεί το ενδεχόμενο κόστος της μετοχοποίησης του χρέους για τον αποδέκτη, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται σε μια επιχείρηση κατά την έκδοση νέων μετοχών. Ως προς αυτό το σημείο, η Επιτροπή παρατηρεί ότι οι εισφορές κεφαλαίου έναντι κοινών μετοχών δεν επιβάλλουν συνήθως ιδιαίτερες υποχρεώσεις σε μια επιχείρηση, δεδομένου ότι αυτή δεν υποχρεούται να επιτύχει ένα συγκεκριμένο ποσοστό απόδοσης ούτε να διενεργήσει πληρωμές. Εντούτοις, η εταιρεία έχει τουλάχιστον θεωρητικά την υποχρέωση να διανείμει τα κέρδη της ή μέρος των κερδών της στους μετόχους της. Ο συντελεστής απόδοσης κεφαλαίου θα ήταν δυνατόν να αποτελέσει μια ένδειξη του ύψους της απόδοσης που αναμένεται να παράσχει η εταιρεία στους μετόχους της και θα ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό του ποσό του οφέλους της Hynix. Ωστόσο, η απόδοση κεφαλαίου της Hynix ήταν μείον 96,75 %, σύμφωνα με στοιχεία των οικονομικών καταστάσεων της εταιρείας για το συγκεκριμένο έτος. Κατά συνέπεια, βάσει αντικειμενικής αξιολόγησης της οικονομικής κατάστασης της Hynix τη στιγμή της μετοχοποίησης χρεών, δεν θα ήταν λογικό να αναμένει κανείς ότι η Hynix θα ήταν σε θέση να διανείμει κέρδη στους μετόχους της για συγκεκριμένο έτος. Ως εκ τούτου, η χρήση του συντελεστή απόδοσης κεφαλαίου ως συγκριτικού ορίου, δεν θα μετέβαλλε το συμπέρασμα ότι το συνολικό ποσό της μετοχοποίησης χρεών συνιστά αντισταθμίσιμη επιδότηση.

(75) Η Επιτροπή εξέτασε επίσης κατά πόσον η Hynix επιβαρύνεται με δαπάνες που σχετίζονται με την υποχρέωση εκχώρησης εταιρικών μεριδίων ως συνέπεια της μετατροπής ή με το κόστος της δυνητικής μείωσης της τιμής της μετοχής ως αποτέλεσμα της έκδοσης νέων μετοχών (66). Με βάση την εξέταση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων, η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι το καθαρό όφελος που προκύπτει για την Hynix από τη πλήρη μετοχοποίηση του χρέους της μειώνεται ως αποτέλεσμα της έκδοσης νέων μετοχών. Σχετικά με αυτό το θέμα, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι είναι ουσιαστικό να αναγνωριστεί η επίπτωση της μετοχοποίησης του χρέους στην οικονομική κατάσταση της Hynix.

(76) Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ότι δεν υπήρξε καθαρή εισφορά κεφαλαίου. Το κυριότερο όφελος για την Hynix προέκυψε από το ιδιαίτερα υψηλό ποσό του χρέους που εξαλείφθηκε ως αποτέλεσμα της μετοχοποίησης, συγκεκριμένα 2,483 δισεκατ. KRW. Η μετοχοποίηση αυτή απήλλαξε τη Hynix από την υποχρέωση της αποπληρωμής του αρχικού κεφαλαίου και της καταβολής των τόκων. Αντίθετα, το υπέρογκο αυτό ποσό του χρέους αντικαταστάθηκε από μετοχές που εκδόθηκαν στις πιστωτικές τράπεζες της «εναλλακτικής λύσης 1». Ωστόσο, από την έκδοση των νέων μετοχών δεν προέκυψε κανένα ποσοτικό κόστος για τη Hynix. Ενώ οι αξίες των υφιστάμενων μετοχών μειώθηκαν ως αποτέλεσμα της έκδοσης, αυτό δεν είχε καμία επίπτωση στον ισολογισμό της Hynix. Η έκδοση νέων μετοχών δεν προκάλεσε χρηματικές δαπάνες (εκτός των δαπανών που σχετίζονται με την έκδοση των νέων μετοχών) και δεν δημιούργησε για την Hynix μελλοντικές υποχρεώσεις πληρωμών σε μετρητά, όπως θα συνέβαινε στην περίπτωση χρεωστικών τίτλων.

(77) Συνεπώς, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω παρατηρήσεων και εφόσον η Hynix δεν ανέφερε κανένα κόστος που σχετίζεται με την έκδοση μετοχών, η κατάλληλη μέθοδος υπολογισμού του οφέλους που προκύπτει από τη μετοχοποίηση του χρέους είναι η συνεκτίμηση του συνολικού ποσού της ανταλλαγής. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα ένα συνολικό όφελος για την Hynix της τάξης των 358,2 δισεκατ. KRW και μια αντισταθμίσιμη επιδότηση που κατανέμεται επί του συνολικού κύκλου εργασιών ύψους 9,6 %.

ii) Αναδιάταξη του χρέους και νέο δάνειο

(78) Η Επιτροπή θεωρεί ότι η αναδιάταξη του χρέους και το νέο δάνειο στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001 είναι δυνατόν να εξεταστεί βάσει του άρθρου 6 στοιχείο β) του κανονισμού για το βασικό δασμό [που αντιστoιχεί σε γενικές γραμμές στο άρθρο 14 β) της συμφωνίας του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα], το οποίο κάνει αναφορά στο ποσό που θα ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει η επιχείρηση για ένα ανάλογο εμπορικό δάνειο το οποίο θα ήταν πράγματι σε θέση να εξασφαλίσει στην αγορά.

(79) Η Επιτροπή επανεξέτασε τα στοιχεία προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσον υπάρχουν σχετικά συγκριτικά όρια βάσει των οποίων θα ήταν δυνατόν να υπολογιστεί το ποσό του οφέλους. Αναζήτησε επαληθευμένα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με ανάλογο εμπορικό δάνειο το οποίο η Hynix ή άλλη εταιρεία σε παρόμοια κατάσταση με τη Hynix συνήψε κατά το υπό εξέταση χρονικό διάστημα. Στην ιδανική περίπτωση, ένα ανάλογο εμπορικό δάνειο θα είχε σχεδόν το ίδιο μέγεθος, θα αφορούσε τον ίδιο ή παρεμφερή τομέα οικονομικής δραστηριότητας και ανάλογο τύπο δραστηριότητας και θα είχε συναφθεί κατά το ίδιο περίπου χρονικό διάστημα. Για το δάνειο αυτό δεν θα ήταν δυνατόν να παρασχεθεί εγγύηση του δημοσίου, ρητή ή σιωπηρή, ενώ η δανειολήπτρια επιχείρηση έπρεπε να βρίσκεται σε παρεμφερή οικονομική κατάσταση με τη Hynix.

(80) Τα ομόλογα που αγοράστηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του Μαΐου του 2001 δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για τον καθορισμό του εύλογου από εμπορικής απόψεως χαρακτήρα του νέου δανείου και της αναδιάταξης του χρέους, δεδομένου ότι η οικονομική κατάσταση της Hynix επιδεινώθηκε σημαντικά από το Μάιο έως τον Οκτώβριο του 2001. Επομένως, οι δύο περιπτώσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν συγκρίσιμες.

(81) Μετά τη διεξαγωγή της επανεξέτασης, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν επαληθευμένα στοιχεία στο φάκελο σχετικά με τα εν λόγω θέματα. Η Επιτροπή δεν διέκρινε κανένα συγκριτικό όριο αυτού του είδους όσον αφορά την ίδια τη Hynix. Τα δάνεια χορηγήθηκαν στη Hynix είτε από τις ΔΑΚ είτε από τράπεζες στις οποίες οι ΔΑΚ είχαν αναθέσει ή δώσει εντολή για τη χορήγηση αυτών των δανείων.

(82) Όπως προαναφέρθηκε (67), δεν υπήρχε διαθέσιμο στην αγορά κανένα άλλο συγκριτικό σημείο αναφοράς. Αντίθετα, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η Hynix δεν θα μπορούσε να διασφαλίσει τα σχετικά κεφάλαια από την αγορά.

(83) Η Επιτροπή θα είναι συνεπώς σε θέση να καταλήξει στο εύλογο και αντικειμενικό συμπέρασμα ότι στην παρούσα υπόθεση δεν είναι διαθέσιμο στην αγορά κανένα εναλλακτικό συγκριτικό σημείο αναφοράς. Ως εκ τούτου, υπό αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ύψους του οφέλους της Hynix δεν θα ήταν δυνατόν να υπερβαίνει το συνολικό ποσό των κεφαλαίων που έλαβε η Hynix ως αποτέλεσμα της αναδιάταξης του χρέους και του νέου δανείου στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του Οκτωβρίου του 2001. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το συμπέρασμα αυτό επαληθεύεται πλήρως από τα (αμετάβλητα) πορίσματά της σχετικά με την οικονομική κατάσταση και την αξία της Hynix και την κατάσταση που επικρατεί τόσο στην αγορά των DRAM όσο και στις χρηματοπιστωτικές αγορές, και ότι είναι σύμφωνο με τον βασικό κανονισμό και τις κατευθυντήριες γραμμές.

(84) Ωστόσο, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα της ειδικής ομάδας του ΠΟΕ, διερεύνησε επίσης κατά πόσον, ελλείψει σχετικών συγκριτικών ορίων, υπάρχει άλλη μέθοδος με την οποία θα μπορούσε να προσαρμοστεί το ύψους του οφέλους, ώστε να συνεκτιμηθούν οι ιδιαίτερες συνθήκες της παρούσας υπόθεσης. Εν προκειμένω, για τον υπολογισμό του ποσού του οφέλους που αποκόμισε η Hynix από τα δύο αυτά μέτρα, χρησιμοποιήθηκε η ίδια μεθοδολογία με αυτήν που περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 45 και 46.

(85) Για τον υπολογισμό αυτό, η Επιτροπή χρησιμοποίησε ως κριτήριο αξιοπιστίας για τα δάνεια σε KRW, το μέσο επιτόκιο που εφάρμοζε η τράπεζα της Κορέας το 2001 στα εταιρικά ομόλογα επενδυτικής ποιότητας, ήτοι 11,38 %. Τα ποσοστά αθέτησης που εφαρμόζονται τόσο για τις φερέγγυες όσο και για τις αφερέγγυες εταιρείες κατά τη διάρκεια του υπό εξέταση μέτρου ελήφθησαν από τις Moody’s Investor Services. Το ποσοστό αθέτησης εταιρειών που βρίσκονταν σε κατάσταση αφερεγγυότητας το 2001 για διάστημα τριών ετών (που αντιστοιχούσε στη διάρκεια του νέου δανείου και της αναδιάταξης του χρέους) ανερχόταν σε 57,97 %, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τις φερέγγυες εταιρείες ήταν 0,94 %. Ως εκ τούτου προέκυψε συνολικό επιτόκιο 48,22 %. Αντίθετα, το επιτόκιο που όφειλε να καταβάλει η Hynix για το νέο δάνειο ήταν 7 % και για την αναδιάταξη του χρέους 6,5 %, ήτοι διαφορά επιτοκίου ίση με 41,2 και 41,7 % αντίστοιχα.

(86) Εάν θεωρηθούν οι χρηματοδοτικές συνεισφορές ως επαναλαμβανόμενες επιδοτήσεις που κατανέμονται χρονικά, αντί για μη επαναλαμβανόμενες και εφαρμοστεί αυτό το μοντέλο στον υπολογισμό του ποσού του οφέλους που αντιστοιχεί στις εν λόγω χρηματοδοτικές συνεισφορές, το όφελος που θα προκύψει από το νέο δάνειο ανέρχεται σε 271,5 δισεκατ. KRW και από την αναδιάταξη του χρέους σε 761,4 δισεκατ. KRW. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα αντισταθμίσιμες επιδοτήσεις ύψους 6,8 % κατανεμημένες επί του κύκλου εργασιών όσον αφορά το νέο δάνειο και ύψους 19,1 % όσον αφορά την αναδιάταξη του χρέους, έναντι 3,5 και 9,8 % αντίστοιχα, όπως είχε αρχικά εκτιμήσει η Επιτροπή. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι η αρχική της προσέγγιση ήταν και παραμένει λογική στην παρούσα υπόθεση, καθώς η διαφορά επιτοκίων θα απέφερε ένα πολύ υψηλότερο ποσό οφέλους σε σχέση με μια απλή χρονική κατανομή της ονομαστικής αξίας του δανείου. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή επέλεξε την πιο συντηρητική εναλλακτική λύση προκειμένου να διασφαλίσει ότι το ποσό της επιδότησης δεν θα ήταν υπερβολικά υψηλό. Επίσης, προτίθεται να χρησιμοποιήσει την ονομαστική αξία των δανείων ως βάση για τον καθορισμό του ανώτατου ποσού του οφέλους. Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ύψος του οφέλους που αποκομίζει η Hynix από τα δύο μέτρα, κατ’ αναλογία του κύκλου εργασιών είναι 13,3 %.

(87) Σημειώνεται ότι, όσον αφορά την αναδιάταξη του χρέους, αντίθετα με την αιτιολογική σκέψη 166 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, το ποσό των μετατρέψιμων ομολογιών που αγοράσθηκαν από τις τράπεζες της εναλλακτικής λύσης 1 δεν αφαιρέθηκε δεδομένου ότι τα μέτρα του Μαΐου του 2001 δεν είναι πλέον αντισταθμίσιμα.

iii) Συνολική επιδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος διάσωσης του Οκτωβρίου του 2001

(88) Το ποσό της επιδότησης που υπολογίζεται με αυτόν τον τρόπο για τη μετοχοποίηση των χρεών, την αναδιάταξη του χρέους και το νέο δάνειο θεωρήθηκε ότι αποφέρει μεγάλο μη επαναλαμβανόμενο όφελος και κατανεμήθηκε σε πενταετή περίοδο που αντιστοιχεί στην περίοδο της συνήθους περιόδου απόσβεσης στη βιομηχανία DRAM. Το ποσό που προέκυψε κατανεμήθηκε στον κύκλο εργασιών της Hynix κατά τη διάρκεια της ΠΕ και προστέθηκε το επιτόκιο που υπολογίστηκε με βάση το μέσο εμπορικό επιτόκιο που εφαρμοζόταν στην Κορέα κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Το αναθεωρημένο ποσό εκφραζόμενο κατ’ αξίαν είναι 22,9 %.

1.8. Συνολικό ποσό της επιδότησης

(89) Συνοπτικά, ο υπολογισμός του συνολικού ποσού της επιδότησης που αναθεωρήθηκε με βάση τις συστάσεις της ειδικής ομάδας έχει ως εξής: Είδος επιδότησης Αύξηση του ανώτατου ορίου των εξαγωγικών πιστώσεων έναντι D/A Πρόγραμμα ομολογιακών δανείων της Κορεατικής Τράπεζας Ανάπτυξης (KDB) Αγορά μετατρέψιμων ομολογιών του Μαΐου του 2001, Αναδιάταξη του χρέους Πρόγραμμα μέτρων διάσωσης του Οκτωβρίου του 2001 Σύνολο — 5,1 % 4,9 % 0 % 22,9 % 32,9 %

2. Ζημία

2.1. Εισαγωγή

(90) Στο κεφάλαιο αυτό παρατίθενται τα αναθεωρημένα συμπεράσματα με βάση τις συστάσεις της έκθεσης της ειδικής ομάδας σχετικά με την αξιολόγηση του παράγοντα «μισθοί» ως συναφούς παράγοντα που επηρεάζει την κατάσταση του κοινοτικού κλάδου παραγωγής κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού (που σε γενικές γραμμές αντιστοιχεί στο άρθρο 15 παράγραφος 4 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα.

(91) Όλα τα άλλα συμπεράσματα σχετικά με τη ζημία παραμένουν όπως καθορίστηκαν στην αρχική έρευνα και αναφέρονται στους κανονισμούς για τον προσωρινό δασμό και τον οριστικό δασμό.

2.2. Μισθοί

(92) Κατά την αρχική έρευνα, η ΕΚ έλαβε υπόψη και αξιολόγησε τον παράγοντα των μισθών, αλλά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι μισθοί ήταν άνευ σημασίας για τον προσδιορισμό της ζημίας. Ωστόσο, η ειδική ομάδα διαπίστωσε ότι: «δίχως την ύπαρξη εγγράφων στοιχείων σχετικών με την αναλυτική διαδικασία που αναλαμβάνει η αρμόδια για την έρευνα αρχή για την αξιολόγηση των “μισθών”, δεν είμαστε σε θέση να εξετάσουμε κατά πόσον έχει παρασχεθεί επαρκής και αιτιολογημένη εξήγηση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο προσδιορισμός της ύπαρξης ζημίας από την ΕΚ στηρίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία και, κατά συνέπεια, κατά πόσον ο προσδιορισμός αυτός είναι συνεπής με το άρθρο 15.4. Δίχως τα γραπτά αυτά στοιχεία, είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε εκ των υστέρων υποθέσεις σχετικά με το σκεπτικό που οδήγησε την αρμόδια για την έρευνα αρχή να καταλήξει στα οριστικά συμπεράσματά της. Θεωρούμε ότι το κριτήριο ελέγχου που περιέχεται στο άρθρο 11 του μνημονίου συμφωνίας για την επίλυση διαφορών μας αποτρέπει από το να προβούμε σε αυτή τη διαδικασία.» (68). Συνεπώς, η ειδική ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΚ ενήργησε κατά τρόπο ασυμβίβαστο με το άρθρο 15.4 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα διότι δεν αξιολόγησε τον παράγοντα «μισθοί» κατά την εξέταση της επίπτωσης των επιδοτούμενων εισαγωγών στην κατάσταση του εγχώριου κλάδου παραγωγής (69).

(93) Με βάση τα πορίσματα της ειδικής ομάδας, η Επιτροπή εφόσον επανεξέτασε τις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τους κοινοτικούς μισθούς, τόσο χωριστά όσο και σε συνάρτηση με τους άλλους παράγοντες ζημίας που απαριθμούνται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, παραθέτει κατωτέρω στοιχεία για την αξιολόγηση του παράγοντα «μισθοί».

(94) Η Επιτροπή εξέτασε το μέσο κόστος των μισθών ανά εργαζόμενο για τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής κατά τη διάρκεια της ΠΕ, και κατά τρία προηγούμενα έτη. Τα αποτελέσματα υπό μορφή δεικτών παρατίθενται στον ακόλουθο πίνακα (70). Μέσο κόστος των μισθών ανά εργαζόμενο 1998 1999 2000 2001 (ΠΕ) Δείκτης 100 99 115 109

(95) Από τον πίνακα προκύπτει ότι το μέσο κόστος του κοινοτικού κλάδου παραγωγής για μισθούς και αμοιβές κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου παρουσίασε διακυμάνσεις προς τα πάνω και προς τα κάτω. Το έτος 2000, αυξήθηκε κατά 15 %. Το 2001, σε σχέση με το 1998 αυξήθηκε κατά 9 %. Συνολικά, η αύξηση ήταν χαμηλότερη από την αύξηση της συνολικής ωριαίας εργασίας στην ευρωζώνη κατά τη διάρκεια της υπό εξέταση περιόδου (71). Επομένως, δεν υπήρχαν ιδιαίτερες εξελίξεις στους μισθούς κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, ενώ οι όποιες εξελίξεις είχαν μόνο περιορισμένες επιπτώσεις στην οικονομική κατάσταση του εγχώριου κλάδου παραγωγής στο σύνολό του (72).

(96) Επίσης, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι τα DRAM είναι προϊόντα υψηλής έντασης κεφαλαίου και, ως εκ τούτου, η συμμετοχή του εργατικού κόστους στο κόστος παραγωγής είναι περιορισμένη (βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 41). Κατά συνέπεια, αυτή η σχετικά μικρή αύξηση των μισθών δεν είχε σχεδόν καμία επίπτωση στη γενικότερη οικονομική κατάσταση του κοινοτικού κλάδου παραγωγής.

(97) Λαμβανομένης υπόψη της αμελητέας επίπτωσής του, ο παράγοντας των μισθών από κοινού με τους άλλους παράγοντες που απαριθμούνται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού δεν θεωρούνται βαρύνουσας σημασίας για να μεταβάλουν το συμπέρασμα ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής υπέστη σημαντική ζημία (73).

2.3. Συμπέρασμα

(98) Με βάση τα ανωτέρω, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα της αιτιολογικής σκέψης 188 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής υπέστη σοβαρή ζημία κατά την έννοια του άρθρου 8 του βασικού κανονισμού.

3. Αιτιώδης συνάφεια

3.1. Εισαγωγή

(99) Στο κεφάλαιο αυτό παρατίθενται τα αναθεωρημένα συμπεράσματα με βάση τις συστάσεις της έκθεσης της ειδικής ομάδας σχετικά με τη μη απόδοση στις επιδοτούμενες εισαγωγές της ζημίας που προκαλείται από άλλους παράγοντες (ειδικότερα, από τη συρρίκνωση της ζήτησης, την πλεονάζουσα ικανότητα και από άλλες, μη επιδοτούμενες εισαγωγές) κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού. Στο πόρισμα που παρατίθεται στην παράγραφο 7.437 της έκθεσής της, η ειδική ομάδα δεν αποκλείει την εξαγωγή συμπεράσματος για την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των επιδοτούμενων εισαγωγών και της σημαντικής ζημίας που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής, αλλά προσθέτει ότι απαιτούνται ικανοποιητικές εξηγήσεις, κατά προτίμηση συνοδευόμενες από ποσοτική ανάλυση, για το χαρακτήρα και το μέγεθος των επιζήμιων επιπτώσεων αυτών των άλλων παραγόντων, κατά τρόπο που να διαχωρίζονται από τις επιζήμιες επιπτώσεις των επιδοτούμενων εισαγωγών.

3.2. Μείωση (συρρίκνωση) της ζήτησης και οικονομική κάμψη

(100) Το άρθρο 8 παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού (που αντιστοιχεί σε γενικές γραμμές στο άρθρο 15.5 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα) απαιτεί εξέταση όλων των γνωστών παραγόντων εκτός από τις επιδοτούμενες εισαγωγές, οι οποίοι προκαλούν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η ζημία που προκαλείται από αυτούς τους άλλους παράγοντες δεν αποδίδεται στις επιδοτούμενες εισαγωγές. Ένας από τους παράγοντες που αναφέρονται είναι η «συρρίκνωση της ζήτησης».

(101) Η ειδική ομάδα διαπιστώνει στην παράγραφο 8.1 ε) της έκθεσής της ότι η ΕΚ δεν μπόρεσε να διασφαλίσει ότι η ζημία που προκλήθηκε από τη «συρρίκνωση της ζήτησης» δεν αποδόθηκε στις επιδοτούμενες εισαγωγές. Το συμπέρασμα αυτό συνήχθη με βάση τις διαπιστώσεις της ειδικής ομάδας στις παραγράφους 7.411 έως 7.414 της έκθεσής της που χαρακτηρίζουν τη «μείωση της ζήτησης» ως συνώνυμη με μια «γενικότερη οικονομική κάμψη». Κατανάλωση ΕΚ 1998 1999 2000 2001 (ΠΕ) DRAM εκφρασμένα σε 000 Mbits 16 593 400 28 961 100 45 873 600 68 967 600 Δείκτης 100 175 276 416

(102) Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, εφόσον δεν μεταβάλλονται άλλες παράμετροι, η ζήτηση (ήτοι η επιθυμία και η ικανότητα απόκτησης μιας ποσότητας ενός συγκεκριμένου αγαθού) μπορεί εν γένει να θεωρηθεί ότι ισοδυναμεί με την κατανάλωση (ήτοι τη συγκεκριμένη φυσική διαδικασία χρησιμοποίησης ενός αγαθού ανεξαρτήτως του σταδίου εμπορίας). Στον ανωτέρω πίνακα αναφέρονται στοιχεία για την κατανάλωση της ΕΚ εκφρασμένα σε Mbits κατά τη διάρκεια της υπό εξέταση περιόδου. Η χρησιμοποίηση της μονάδας αυτής μέτρησης δεν αμφισβητήθηκε ενώπιον της ειδικής ομάδας. Όπως προκύπτει από τον ανωτέρω πίνακα, επειδή η πραγματική κατανάλωση DRAM στην Κοινότητα παρουσίασε σταθερή και σημαντική αύξηση κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, δεν είναι ορθό να προβληθεί ο ισχυρισμός ότι το επίπεδο της ζήτησης DRAM στην Κοινότητα μειώθηκε κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Συνεπώς, η σχετική επιχειρηματολογία σχετικά με τις επιπτώσεις της «μείωσης της ζήτησης» στη ζημιογόνο κατάσταση του κοινοτικού κλάδου παραγωγής (ειδικότερα στις τιμές του) που ανέπτυξαν οι ΔΑΚ και η Hynix είναι αβάσιμη, δεδομένου ότι, όπως αποδεικνύεται ανωτέρω, το επίπεδο της ζήτησης αυξήθηκε. Ο ισχυρισμός των ΔΑΚ και της Hynix ότι η εικαζόμενη μείωση της ζήτησης επηρέασε τις τιμές του κοινοτικού κλάδου παραγωγής είναι αβάσιμος λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι δεν υπήρξε μείωση του επιπέδου της ζήτησης. Αντίθετα, οι επιδοτούμενες εισαγωγές επηρέασαν σημαντικά τις τιμές του κοινοτικού κλάδου παραγωγής και, κατά συνέπεια, τη ζημιογόνο κατάστασή του (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 191 και 192 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό).

(103) Η Hynix και οι ΔΑΚ παρατήρησαν ότι η παγκόσμια ζήτηση DRAM αυξήθηκε το 2001 μόνο κατά 59 %, ενώ ο μέσος όρος του ετήσιου ποσοστού αύξησης ήταν 75 %, ισχυριζόμενοι προφανώς ότι, κατά το διάστημα 2000/2001, το ποσοστό αύξησης της ζήτησης μειώθηκε σημαντικά (βλέπε αιτιολογική σκέψη 193 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό). Η Επιτροπή δεν συμφωνεί. Η Hynix και οι ΔΑΚ σωστά ισχυρίζονται ότι η αγορά DRAM είναι κυκλική (βλέπε αιτιολογική σκέψη 193 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό). Ωστόσο, στις κυκλικές αγορές, τα ποσοστά αύξησης της ζήτησης διαφέρουν αισθητά από το ένα έτος στο άλλο και, ως εκ τούτου, θα ήταν παράλογο να αναμένεται ότι το ποσοστό αύξησης της ζήτησης σε ένα δεδομένο έτος θα αντικατόπτριζε το μέσο ρυθμό αύξησης της ζήτησης κατά τη διάρκεια ενός συνολικού οικονομικού κύκλου. Ένας λογικός τρόπος για να εκτιμηθεί κατά πόσον η αύξηση της ζήτησης μειώθηκε σημαντικά κατά το διάστημα 2000/2001, λαμβανομένου υπόψη του κυκλικού χαρακτήρα της αγοράς, θα ήταν η σύγκριση του ποσοστού αύξησης της ζήτησης κατά το διάστημα 2000/2001, που ήταν το κατώτατο σημείο του οικονομικού κύκλου, με τη μέση αύξηση της ζήτησης στα έσχατα όρια της ύφεσης των προηγουμένων κύκλων. Η Hynix και οι ΔΑΚ δεν προέβαλαν ισχυρισμούς ούτε υπέβαλαν στοιχεία προς επίρρωση μιας τέτοιας σύγκρισης. Επομένως, τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία δεν υποστηρίζουν το συμπέρασμα ότι, κατά το διάστημα 2000-2001, το ποσοστό αύξησης της ζήτησης μειώθηκε σημαντικά, λαμβανομένης υπόψη του κυκλικού χαρακτήρα της αγοράς DRAM.

(104) Εξετάστηκε επίσης κατά πόσον ο ρυθμός αύξησης της ζήτησης στην Κοινότητα επιβραδύνθηκε το διάστημα 2000/2001 σε σχέση με τους πραγματικούς ρυθμούς αύξησης που παρατηρήθηκαν κατά τα προηγούμενα έτη. Η ζήτηση DRAM στην Κοινότητα, εκτιμώμενη με βάση την κατανάλωση στην ΕΚ, αυξήθηκε κατά 75 % το διάστημα 1998/99, κατά 58 % το διάστημα 1999-2000 κατά 51 % το διάστημα 2000/2001. Συνεπώς, ενώ κατά την εξεταζόμενη περίοδο υπήρξε σταθερή αύξηση της ζήτησης, η αύξηση αυτή ακολούθησε πτωτική τάση. Εντούτοις, ο ρυθμός αύξησης της ζήτησης εξακολούθησε να είναι σημαντικός κατά την ΠΕ (51 %).

(105) Η πτωτική τάση της αύξησης της ζήτησης ήταν περισσότερο αισθητή μεταξύ των ετών 1999 και 2000, (διάστημα κατά το οποίο η αύξηση της ζήτησης μειώθηκε κατά 17 ποσοστιαίες μονάδες) παρά μεταξύ των ετών 2000 και της ΠΕ (διάστημα κατά το οποίο η αύξηση της ζήτησης μειώθηκε κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες). Η εξέλιξη της αύξησης της ζήτησης πρέπει να εκτιμηθεί σε σχέση με την εξέλιξη των τιμών των πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής, που αποτελεί την πρωταρχική αιτία της ζημίας του κοινοτικού κλάδου παραγωγής κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου (βλέπε αιτιολογική σκέψη 188 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό). Ειδικότερα, το διάστημα 1999-2000, η αύξηση της ζήτησης σημείωσε αισθητή κάμψη, 23 %, ενώ η μέση τιμή πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής μειώθηκε μόνον κατά 5 %. Αντίθετα, μεταξύ του έτους 2000 και της ΠΕ, η αύξηση της ζήτησης σημείωσε μέτρια κάμψη (12 %), αλλά η μέση τιμή πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής σημείωσε θεαματική πτώση (77 %) (βλέπε αιτιολογική σκέψη 128 και το σχετικό πίνακα του κανονισμού για τον προσωρινό κανονισμό). Εάν ο επιβραδυνόμενος ρυθμός αύξησης της ζήτησης ήταν αιτία ζημίας, θα αναμενόταν οι τιμές πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής να σημείωναν μεγαλύτερη πτώση το διάστημα κατά το οποίο η αύξηση της ζήτησης είχε περισσότερο αισθητά μειωθεί. Από τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία προκύπτει ότι δεν υπάρχει μια τέτοια σχέση μεταξύ των τάσεων στην αύξηση της ζήτησης και των τάσεων στις τιμές πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής. Συνάγεται συνεπώς το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει προφανής σχέση μεταξύ της αύξησης της ζήτησης και των τιμών πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής η οποία θα αποτελούσε ένδειξη ότι η επιβράδυνση της αύξησης της ζήτησης συνέβαλε στη ζημία που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής.

(106) Η προσέγγιση αυτή είναι συνεπής με τα πορίσματα πρόσφατων ειδικών ομάδων του ΠΟΕ οι οποίες εξέτασαν τα συμπεράσματα σχετικά με το μη καταλογισμό της ζημίας. Ειδικότερα, οι ειδικές ομάδες του ΠΟΕ διατήρησαν τα πορίσματα ως προς το μη καταλογισμό της ζημίας στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα διαθέσιμα στοιχεία αποδείκνυαν ότι ο υπό εξέταση παράγοντας δεν ήταν δυνατόν να έχει προκαλέσει ζημία, δεδομένου ότι η εξέλιξη αυτού του παράγοντα ήταν ανεξάρτητη από την εξέλιξη των βασικών δεικτών του εγχώριου κλάδου παραγωγής. Συγκεκριμένα στην περίπτωση του Χάλυβα-ΗΠΑ, η ειδική ομάδα σημείωσε ότι τα πραγματικά περιστατικά φάνηκαν να στηρίζουν τα πορίσματα της αρμόδιας για την έρευνα αρχής όσον αφορά τις ράβδους θερμής έλασης, σύμφωνα με τα οποία οι αυξήσεις κόστους δεν προκάλεσαν ζημία διότι οι τάσεις του περιθωρίου εκμετάλλευσης (βασικός δείκτης της αποδοτικότητας) ήταν ανεξάρτητες από τις τάσεις του κόστους των πωληθέντων προϊόντων («ΚΠΠ») (74). Κατά τον ίδιο τρόπο, ενώ η ειδική ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα πορίσματα της αρμόδιας για την έρευνα αρχής, για τους ράβδους από ανοξείδωτο χάλυβα, όσον αφορά το χαρακτηρισμό της ζήτησης ως παράγοντα ζημίας, δεν ικανοποιούσαν τους όρους του μη καταλογισμού της ζημίας, η ειδική ομάδα σημείωσε ότι η αρμόδια για την έρευνα αρχή θα μπορούσε να είχε ικανοποιήσει αυτόν τον όρο μέσω μιας «αιτιολογημένης και επαρκούς εξήγησης», δεικνύοντας απλά ότι η εξέλιξη της ζήτησης δεν συνδέεται καθόλου με την εξέλιξη βασικής μεταβλητής της κατάστασης του εγχώριου κοινοτικού κλάδου παραγωγής (75).

(107) Επομένως, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι το νέο συμπέρασμά της ικανοποιεί τον όρο του μη καταλογισμού, στις επιδοτούμενες εισαγωγές, της ζημίας που προκαλείται από άλλους παράγοντες, βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού (που αντιστοιχεί σε γενικές γραμμές στο άρθρο 15.5 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα), όσον αφορά την αύξηση της ζήτησης, δεικνύοντας ότι, κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, η εξέλιξη της αύξησης της ζήτησης ήταν ανεξάρτητη από την εξέλιξη των τιμών των πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής. Η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι η το νέο της συμπέρασμα ικανοποιεί τον όρο του μη καταλογισμού όσον αφορά τη μείωση του επιπέδου της ζήτησης, δεικνύοντας ότι, κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, δεν σημειώθηκε μείωση της ζήτησης.

3.3. Πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα

(108) Η ειδική ομάδα σημειώνει στην παράγραφο 7.421 της έκθεσής της ότι θα πρέπει να γίνεται διαχωρισμός και διάκριση των επιπτώσεων της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας στη μείωση των τιμών, ανεξαρτήτως του ποιος ευθύνεται για αυτή την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα.

(109) Η Επιτροπή σημειώνει ότι η «πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα» δεν αναφέρεται ρητά στο άρθρο 8 παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού (που αντιστοιχεί σε γενικές γραμμές στο άρθρο 15.5 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα). Ο παράγοντας αυτός εξετάζεται στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό και στον κανονισμό για τον οριστικό δασμό στο μέτρο που τον επικαλούνται ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη. Αποτελεί ένα σχετικό παράγοντα εφόσον εξαρτάται από τη διαθέσιμη ικανότητα και το βαθμό χρησιμοποίησής της, δηλαδή από το επίπεδο της ζήτησης. «Πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα» μπορεί συνεπώς να προκύψει είτε από την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας είτε από τη μείωση της ζήτησης.

(110) Η «πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα» ως πιθανός παράγοντας ζημίας θα ήταν δυνατόν να εξετασθεί στο πλαίσιο της παγκόσμιας αγοράς ή της κοινοτικής αγοράς. Η Επιτροπή εξετάζει και τις δύο περιπτώσεις στη συνέχεια.

(111) Όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 153 του κανονισμού για τον προσωρινό κανονισμό και στην αιτιολογική σκέψη 197 του κανονισμού για τον οριστικό δασμό, η παγκόσμια αγορά χαρακτηριζόταν από πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα κατά τη διάρκεια ορισμένων ετών, συμπεριλαμβανομένης της εξεταζόμενης περιόδου. Δεν σημειώθηκε καμία σημαντική αλλαγή στην πλεονάζουσα αυτή ικανότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου και ειδικότερα στο τέλος αυτής της περιόδου που κατέληξε στην ΠΕ. Κατά τη