Ειδικη εκθεση

(παρατηρήσεις)

γιά τήν

ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΤΟΥ ΕΓΤΠΕ, ΤΜΗΜΑ ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ

Τό σύστημα καί ἡ λειτουργία του

Ἡ παρούσα ἔκθεση ἐγκρίθηκε ἀπό τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο κατά τή σύσκεψη τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 1982, κατ' ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 206α παράγραφος 4 τῆς συνθήκης ΕΟΚ. Προηγουμένως ἡ ἔκθεση εἴχε διαβιβαστεί στήν Ἐπιτροπή, στίς 7 Ἀπριλίου 1982, τῆς ὁποίας οἱ ἀπαντήσεις στίς παρατηρήσεις τοῦ Συνεδρίου παρατίθενται στό παράρτημα.

Ὀκτώβριος 1982

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤῶΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΩΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.1. Ἐκπόνηση τῆς ἐκθέσεως

1.2. Γενικές παρατηρήσεις στίς ἀπαντήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς

1.3. Λόγοι ὑπάρξεως τῆς ἐκκαθαρίσεως

1.4. Δημοσιονομικά καί λογιστικά στοιχεῖα

1.5. Παρεμβάσεις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου στίς ἐκκαθαρίσεις

1.6. Ἀντικείμενο τῆς είδικῆς ἐκθέσεως ἐπί τῆς λειτουργίας τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ — Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΤΡΟΠΕΣ ΤΗΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ

2.1. Τό σύστημα διαχειρίσεως καί ἐλέγχου τοῦ προϋπολογισμοῦ

2.2. Τό σύστημα ἐκκαθαρίσεως κατά τόν κανονισμό

2.3. Ἡ συνοχή καί ὁ συμπληρωματικός χαρακτήρας τῶν χρονοδιαγραμμάτων

ΜΕΣΟ ΚΑΛΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ

2.4. Μέσο ἐνημερώσεως καί κατανοήσεως

2.5. Δυνατότητα ἀναπροσανατολισμοῦ τῆς ἐκτελέσεως τῶν γεωργικῶν πολιτικῶν

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΟΥ ΕΚΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

2.6. Καθυστερημένες ἀποφάσεις

2.7. Μή ὁριστικές καί ἐλλιπεῖς ἀποφάσεις

α) Ὁ προσωρινός χαρακτήρας τῶν ἀποφάσεων

β) Ὁ μερικός χαρακτήρας τῆς ἄρσεως ἐπιφυλάξεων

γ) Τό ἐλλιπές τῶν ἀποφάσεων

2.8. Ἀμφισβητούμενες ἀποφάσεις

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤῶΝ ΕΚΤΡΟΠΩΝ

2.9. Τρείς κατηγορίες αἰτίων

ΜΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

2.10. Πορεία τῆς ἐργασίας πού ὁδηγεῖ σέ συσσώρευση τῶν καθυστερήσεων

2.11. Καθυστερημένο μνημόνιο

2.12. Ἡ διαβίβαση τῶν στοιχείων ἀπό τά Κράτη μέλη καί οἱ ἔλεγχοι βάσει ἐγγράφων συμβάλλουν στήν ἐκτροπή τοῦ συστήματος

α) Ἡ διαβίβαση τῶν στοιχείων εἶναι καθυστερημένη καί ἐλλιπής

β) Οἱ ἔλεγχοι βάσει ἐγγράφων στίς Βρυξέλλες καθυστερούν περαιτέρω τήν πορεία τοῦ ἐπιτόπιου ἐλέγχου

2.13. Οἱ ἐπιτόπιοι έλεγχοι

α) Ὀργάνωση τῶν ἐπαληθεύσεων ἐπί τόπου

β) Ἀτελεῖς μέθοδοι ἐπαληθεύσεως

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΤ ΑΝΤΙΜΩΑΙΑΝ ΠΟΥ ΤΕΙΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

2.14. Διαδικασία πού ἔχει ἐπινοηθεῖ γιά νά διεξάγεται κατ ἀντιμωλίαν

2.15. Ὁλική διαπραγμάτευση πού παρατείνεται

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΡΥΘΜΙΖΟΥΝ A POSTERIORI ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

2.16. Διττό χαρακτηριστικό τῶν ἀποφάσεων

2.17. Ή ἐπικράτηση τῶν προβλημάτων ἑρμηνείας

2.18. Ἡ ἔλλειψη ἐκτιμήσεως τῶν ἐθνικῶν συστημάτων διαχειρίσεως καί ἐλέγχου

Ο JIEIEΣ ΤΩΝ ΑΤΑΞΙΩΝ

2.19. Πολλαπλές συνέπειες

ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ

2.20. Ἀρνητικές ἐπιπτώσεις στη διαχείριση σέ κοινοτικό καί ἐθνικό ἐπίπεδο

α) Διαχείριση πού διακυβεύεται σέ ἐπίπεδο κέντρου

β) Χειροτέρευση τοῦ κλίματος συνεργασίας σέ ἀποκεντρωμένο ἐπίπεδο

2.21. Ἐπίπτωση ἐπί τῆς λογιστικῆς διαχειρίσεως

α) Ἔλλειψη συνδέσεως τῶν ἐτησίων λογαριασμών

β) Δυσχέρειες ἐπαληθεύσεως τῶν ταμιακῶν ὑπολοίπων

γ) Δυσχέρειες καταχωρίσεως τῆς ἐκκαθαρίσεως στό ἐθνικό ἐπίπεδο

ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

2.22. Ἀλλοίωση πρός δύο ἀντίθετες κατευθύνσεις

2.23. Ἀποδυνάμωση τῆς κυρώσεως

2.24. Δυσανάλογη ἐνίσχυση τῆς κυρώσεως

ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

2.25. Δυσχέρεια ἐκτιμήσεως τῆς ἀξίας τῶν προβλέψεων

2.26. Μείωση τῆς σημασίας τῆς ἀπαλλαγῆς

ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΤΥΠΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΕΓΤΠΕ, ΤΜΗΜΑ ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ

2.27. Δυσχερέστερη ὑλοποίηση τῶν ἐλέγχων

2.28. Παρεκτροπή τοῦ ρόλου τοῦ δημοσιονομικού ἐλεγκτῆ τῆς Ἐπιτροπῆς

2.29. Τονισμός τῶν ἀντιφάσεων μεταξύ κοινοτικών καί ἐθνικῶν συστημάτων έλεγχου

2.30. Ἐπίπτωση στόν έλεγχο τοῦ Ἐλεγκτικού Συνεδρίου τῶν Κοινοτήτων

α) Ἐπιβάρυνση τῶν μεθόδων ἐργασίας του

β) Μειωμένη σημασία τῶν ἐλεγχων του

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ — Η ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ

Η ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΡΙΕΤΟΥΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

3.1. Προτροπή γιά τήν τήρηση τοῦ χρονοδιαγράμματος τοῦ κανονισμού

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ

3.2. Τρείς κύριες προϋποθέσεις

ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣΤΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ

3.3. Ἐνημέρωση τοῦ μνημονίου πού προηγεῖται τῆς διαχειρίσεως

3.4. Προσαρμογή τοῦ μνημονίου προς μιά ἀνακαινισμένη διαδικασία ἐκκαθαρίσεως

ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

3.5. Διασφάλιση συνεχοῦς ἐλέγχου

3.6. Ἀνάλογη προσαρμογή τοῦ είδους τῶν ἐλέγχων

3.7. Ἡπέρβαση τῶν δυσχερειών πού συνδέονται μέ τά περιορισμένα μέσα ἐλέγχου

ΕΓΚΑΙΡΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤῶΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ

3.8. Ρύθμιση τῶν προβλημάτων έρμηνείας

3.9. Προσπάθεια τῆς Ἐπιτροπῆς

3.10. Εἰσήγηση τοῦ Συνεδρίου: Διαδικασία ad hoc

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΙΜΟ ΤΩΝ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ

3.11. Συντονισμός τῶν μέσων τῆς Ἐπιτροπῆς

α) Μέσα σέ προσωπικό

β) Ἐσωτερικές συντονιστικές διαδικασίες

3.12. Ρύθμιση ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν τῶν προβλημάτων παρουσιάσεως τῶν ἀνακεφαλαιωτικῶν λογαριασμῶν στίς 31 Μαρτίου

3.13. Διασφάλιση ὅτι τό σύστημα διαφυλάττει τήν ποιότητα καί τήν ἀξιοπιστία τῶν λογαριασμῶν

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

4.1 ἕως 4.6. Ἡ ἀποτυχία τοῦ συστήματος βλάπτει τοὑς πάντες. Ἡ τήρηση τῆς διαδικασίας εἶναι ζήτημα γενικοῦ συμφέροντος καί προϋποθέτει κοινή προσπάθεια

4.7. Ἡ ἐκκαθάριση τοῦ παρελθόντος

Πίνακας Παραρτημάτων

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΩΝ

α) Γιά τά πρῶτα δέκα ἔτη λειτουργίας τοῦ ἰσχύοντος συστήματος χρηματοδοτήσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, ἐπί 58 δισεκατομμυρίων ΕΛΜ πού δηλώθηκαν ἀπό τά Κράτη μέλη, μόνο 15 δισεκατομμύρια ΕΛΜ ἔγιναν ὁριστικά δεκτά (26 %)

β) Σύμφωνα μέ τά ἰσχύοντα κείμενα, ἡ διαδικασία ἐκκαθαρίσεως καί οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις, οὐσιώδη στοιχεῖα του ἐλεγχου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, ἐντάσσονται μέ συνοχή στή δημοσιονομική καί περί τοῦ προϋπολογισμοῦ κανονιστική ρύθμιση τῶν Κοινοτήτων

γ) Ἠ διαδικασία ἐκκαθαρίσεως καἱ οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις, ὡς μέσα ἐνημερώσεως, κατανοήσεως καί ἀναπροσανοτολισμοῦ τῶν μέτρων γεωργικῆς πολιτικῆς, ἔπρεπε νά συνιστοῦν οὐσιώδη μέσα τῆς καλῆς διαχειρίσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις

δ) Φαίνεται στἡν πράξη ὅτι οἱ διαδικασίες λειτουργοῦν κακῶς καί ὅτι οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις εἶναι καθυστερημένες, μή ὁριστικές, ἐλλιπεῖς καί ἀμφισβητοὑμενες. Γενικά, κανένα ἀπό τά οἰκονομικά ἔτη γιά τά ὁποῖα ἐλήφθη μία ἀπόφαση δἐν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ὁριστικά ἐκκαθαρισθέν

ε) Ἠ ἀνάλυση τῆς μεθόδου ἐργασίας τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς καταδεικνύει ὅτι ἡ σημερινή ἐνέργεια ὁδηγεῖ ἀναπόφευκτα σέ συσσώρευση τῶν παραγόντων καθυστερήσεως

στ) Ἠ καθυστερημένη ἐνημέρωση τοῦ μνημονίου πού ἔχει προορισμό νά ἐπιτρέπει στά Κράτη μέλη νά ἀνακεφαλαιώσουν στό τέλος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους τά δημοσιονομικά καἱ στατιστικά τους στοιχεῖα αὐξάνει τίς δυσχέρειες

ζ) Τά Κράτη μέλη διαβιβάζουν μέ καθυστέρηση καί κατά τρόπο ἐλλιπή τοὑς ἀνακεφαλαιωτικούς ἐτήσιους λογαριασμούς τους καί τά προσαρτημένα στοιχεῖα

η) Οἱ ἔλεγχοι βάσει ἐγγράφων στίς Βρυξέλλες καθυστεροῦν περαιτέρω τήν πορεία τοῦ ἐπιτόπιου ἐλεγχου καί συμβάλλουν στόν περίπλοκο χαρακτήρα τοῦ μνημονίου

θ) Οἱ μέθοδοι ἐπαληθεύσεως πού χρησιμοποιοῦνται μέχρι τώρα εἶναι ἀτελεῖς καί ἡ ἐκμετάλλευση τῶν δειγματοληψιῶν πραγματοποιεῖται ἐκτός τοῦ πλαισίου οἱουδήποτε γνωστοῦ κανόνα

ι) Τά πορίσματα τῶν ἐλέγχων, συζητούμενα κατ' ἀντιμωλίαν μεταξύ τῆς Ἐπιτροπῆς καί τῶν Κρατῶν μελῶν, τείνουν νά καταστοῦν ἀντικείμενο διαπραγματεύσεων, πράγμα πού συμβάλλει στήν αὕξηση τῶν καθυστερήσεων στό ἐπίπεδο τῆς ἀποφάσεως

ια) Οἱ ἀποφάσεις ρυθμίζουν, κυρίως, a posteriori προβλήματα ἐρμηνείας τῶν κανονισμῶν χωρίς νά λαμβάνουν ὑπόψη τήν ποιότητα της διαχειρίσεως καί τῶν ἐθνικῶν ἐλέγχων

ιβ) Ἡ κατάσταση αὑτή ὁδηγεῖ σέ χειροτέρευση τῶν συνθηκών διαχειρίσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, το δέ κλίμα μεταξύ Ἐπιτροπῆς καί Κρατῶν μελών χειροτερεύει καί ἡ ἐκκαθάριση χάνει κάθε παιδαγωγική μορφή

ιγ) Ἡ λογιστική διαχείριση ἐπηρεάζεται στό ἐπίπεδο λογιστικῶν συνδέσεων καί ὑπολοίπων, οἱ δέ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις δύσκολα καταχωρίζονται ἐπί τοῦ έθνικοῦ πεδίου

ιδ) Ἡ ἐπίπτωση τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων ἀλλοιοῦται πρός τήν ἀντίθετη κατεύθυνση ἀπό τόν πληθωρισμό καί ἀπό τό πολλαπλασιαστικό τους ἀποτέλεσμα

ιε) Ἡ ἐξουσία τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀποδυναμοῦται λόγω ἐλλείψεως ἐνημερώσεως πού νά προηγεῖται τῆς ἐγκρίσεως ἀπό τόν προϋπολογισμό καί λόγω μιᾶς διαδικασίας ἀπαλλαγῆς πού δέν ἀφορᾶ συγκεκριμένα καί ἐπίκαιρα στοιχεώα

ιστ) Οἱ διάφοροι τύποι ἐλεγχου ἔχουν ἀποδιοργανωθεῖ καί προκειμένου περί τοῦ ἰδίου τοῦ ἐλέγχου ἐκκαθαρίσεως, οἱ πραγματικές ἐξακριβώσεις ἔχουν καταστεῖ δυσχερέστερες

ιζ) Ή παρέμβαση τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλεγκτῆ τῆς Επιτροπῆς συνεπάγεται τόν πολλαπλασιασμό τῶν ἐπιτόπιων ἐλέγχων χωρίς νά ἐπισπεύδει οὔτε νά συγκεντρώνει τίς ἀποφάσεις ἐκκαθαρίσεως

ιη) Οἱ ἀντιφάσεις μεταξύ κοινοτικῶν συστημάτων ἐλέγχων καί ἐθνικῶν ἐξωτερικῶν ἐλέγχων καθίστανται ἔντονες

ιθ) Τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο διαπιστώνει ὅτι τά μέσα καί ἡ ἔκταση τῶν ἐλέγχων του ἐπηρεάζονται ἀρνητικά ἀπό καθυστερήσεις ἐκκαθαρίσεων, ἰδίως ἐν ὅψει τῆς διαδικασίας ἀπαλλαγῆς

κ) Τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο ἔδωσε, στίς 21 Μαΐου 1981, γνώμη τού ἀποσκοποῦσε ἰδίως στην ἀνακαίνιση τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως, προτρέποντας γιά τήν τήρηση τοῦ ἰσχύοντος χρονοδιαγράμματος τοῦ κανονισμοῦ. Τό μέτρο αὐτό θά ἔπρεπε νἀ ὁλοκληρωθεῖ μέ συμπληρωματικά μέτρα πού νά συνιστοῦν ἕνα λογικό "σύνολο"

κα) Πρόκειται κατ' ἀρχήν περί τῆς διευκολύνσεως τῆς προετοιμασίας τῆς ἐκκαθαρίσεως ἐνημερώνοντας πρίν ἀπό τή φάση τῆς διαχειρίσεως ἕνα μνημόνιο προσαρμοσμένο πραγματικά στίς ἀνάγκες τῆς ἐκκαθαρίσεως

κβ) Ὁ ἔλεγχος θά καθίστατο συνεχής καθ' ὅλη τή διάρκεια τῆς φάσεως τῆς διαχειρίσεως καί ἡ τεχνική τοῦ ἐλεγχου θά ἔπρεπε νά ὀργανωθεῖ ὀρθολογικά, καταφεύγοντας μέ τόν κατάλληλο τρόπο στόν ἔλεγχο τῶν συστημάτων καί στίς ἐξακριβώσεις μέ δειγματοληψία

κγ) Τά προβλήματα ἐρμηνείας θά ἔπρεπε νά ρυθμίζονται μόλις ἀνακύπτουν, οὕτως ὥστε νά διασφαλίζονται τά Κράτη μέλη μέ τόν σαφή ἐντοπισμό τῆς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως

κδ) Τό πραγματοποιήσιμο μιᾶς μεταρρυθμίσεως προϋποθέτει καλή χρήση τῶν μέσων τῆς Ἐπιτροπῆς καί μιά προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν Κρατῶν μελῶν γιά νά παρουσιάζουν ἀξιόπιστους λογαριασμούς στίς 31 Μαρτίου

κε) Ἡ ἀποτυχία τοῦ συστήματος ἐκκαθαρίσεως ζημιώνει ὅλους τοὐς συμμετέχοντες στή διαχείριση τῶν κοινοτικῶν κεφαλαίων. Ἡ τήρηση τῆς διαδικασίας εἶναι πρός τό γενικό συμφέρον καί προϋποθέτει κοινή προσπάθεια

κστ) Ἡ ἐκκαθάριση τοῦ παρελθόντος (παρελθόντα οἰκονομικά ἔτη μή ἐκκαθαρισθέντα καί τρέχοντα οἰκονομικά ἔτη) θά ἠδόνατο νά ἐπιταχυνθεῖ ὑπό τήν προϋπόθεση παροχῆς, προηγουμένως, ἐγγυή-σεων ὡς πρός τήν ἐφαρμογή τῆς μεταρρυθμίσεως

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.1. Ἐκπόνηση τῆς ἐκθέσεως

Ή παρούσα ἔκθεση ἀποτέλεσε ἀντικείμενο μελετῶν πού γίνονταν άπό τό 1980 καί διμερῶν συζητήσεων πού ὀργανώθηκαν τό 1981 μέ τούς ἀνώτατους ὀργανισμούς ἐλέγχου καί τίς ἀρμόδιες διοικήσεις τῶν Κρατών μελών, στή συνέχεια δέ μέ τίς ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπής.

Τό σχέδιο τῆς έκθέσεως έξετάστηκε άπό τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο τήν 1η Ἀπριλίου 1982 καί διαβιβάστηκε ἐπίσημα στἡν Ἐπιτροπή στίς 7 Ἀπριλίου 1982. Μετά τήν ἡμερομηνία αὐτή έγιναν νέες συζητήσεις μέ τήν Ἐπιτροπή, σέ δλα τά ἐπίπεδα, Ιδίως στίς 8 Σεπτεμβρίου, 27 Σεπτεμβρίου καί 11 Όκτωβρίου 1982. Οί ἐπίσημες ἀπαντήσεις της Ἐπιτροπής έφθασαν στό Συνέδριο στίς 6 Όκτωβρίου 1982.

Ή έκθεση ἐγκρίθηκε ὀριστικά άπό τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο στίς 12 Όκτωβρίου 1982.

1.2. Γενικές παρατηρήσεις στίς ἀπαντήσεις τῆς Ἐπιτροπής

Τό Συνέδριο λαμβάνει ὐπόψη του τό κείμενο τῶν ἀπαντήσεων τῆς Ἐπιτροπής, οί όποιες δημοσιεύονται ύστερα άπό τό κείμενο τῆς ἐκθέσεως.

Σημειώνει δτι σέ ὀρισμένες περιπτώσεις ή Ἐπιτροπή ἀπάντησε σέ παρατηρήσεις πού δέν διατύπωσε τό Συνέδριο, τουλάχιστον μέ τούς δρους πού παραθέτει ή Ἐπιτροπή.

Τό Συνέδριο θέλει νά τονίσει, Ιδίως, τά έξῆς γεγονότα :

i) Τό Συνέδριο ὅέν θά μπορούσε νά ἔχει σάν σκοπό, καί ή έκθεσἡ του δεν θά έπρεπε νά ἔχει σάν ἀποτέλεσμα "νά μειώσει τό ρόλο τῆς Ἐπιτροπῆς τόσο ώς ὑπεύθυνης γιά τή διαχείριση τοῦ ΕΓΤΠΕ δσο καί γιά τήν ἐκτέλεση τοΟ συνόλου τοῦ προϋπολογισμού της".

ii) Τό Συνέδριο πουθενά δέν πρότεινε στἡν Ἐπιτροπή νά "αποκλείσει σέ δεύτερη φάση ἐνέργειες ἐκκαθαρίσεως", καί ἀκόμη λιγότερο νά "ἀρκεστεί έξ ολοκλήρου στούς ἐθνικούς μηχανισμούς διαχειρίσεως καί ἐλἐγχου".

iii) Τό Συνέδριο δέν είπε δτι "ό δημοσιονομικός ἐλεγκτής δέν μπορεῖ νά πραγματοποιεῖ ἐλέγχους ἐπί τόπου γιά νά διασφαλίζει, μεταξύ άλλων, τήν καλή διαχείριση τῶν κοινοτικών πόρων άπό τά Κράτη μέλη".

Τό συμπέρασμα πού έξάγεται στήν ἕκθεση εἶναι ὅτι ή παρέμβασή του έπί τόπου στά Κράτη μέλη δέν εἶχε μέχρι στιγμής ἀξιοσημείωτο θετικό ἀποτέλεσμα στή λειτουργία τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως.

Τά μέτρα ἀνακτήσεως πού προτείνονται στό τέλος τῆς ἐκθέσεως θά μπορούσαν νά συνεπάγονται οὑσιαστικά τήν ἐπιτάχυνση καί τήν "ἐλάφρυνση" τῶν ἐλέγχων γιά τό παρελθόν, άλλα προφανῶς προϋποθέτουν ὅτι τό σύνολο τῆς σημερινής τακτικής θά ἔχει προηγουμένως μεταρρυθμιστεί κατά τέτοιο τρόπο ὥστε γιά τό μέλλον νά ὑπάρχουν καλύτερες ἐγγυήσεις γιά τήν καλή δημοσιονομική διαχείριση.

Οί ἀπαντήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς θά ἔπρεπε νά ἐκτιμηθοῦν ύπό τό πρίσμα τῶν προηγουμένων σχολίων.

1.3. Λόγος ὑπάρξεως τῆς ἐκκαθαρίσεως

Ή δημοσιονομική διαχείριση τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις χαρακτηρίζεται άπό τό γεγονός δτι είναι ταυτόχρονα ἀποκεντρωτική καί κατατμημένη χρονικά. Ή Ἐπιτροπή καταβάλλει μηνιαίως τίς πιστώσεις τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ύπό μορφή ποκαταβολών στούς ὁργανισμούς πληρωμών οί ὁποίοι, ἐντός τῶν Κρατών μελών, προβαίνουν στίς πληρωμές ὑπέρ ιδιωτῶν. Ή Ἐπιτροπή ἐγγράφει στούς λογαριασμούς της τά ποσά πού δηλώνουν μηνιαίως τά Κράτη μέλη, ἀκολούθως ἀνακεφαλαιώνει ἐτησίως τό σύνολο στό λογαριασμό διαχειρίσεως τῶν Κοινοτήτων. 'Αλλά δέν μπορεί στό στάδιο αυτό νά βεβαιώσει τήν ἀκρίβεια τῶν λογιστικών έγγραφῶν.

Μόνη ή ἐκκαθάριση τῶν λογαριασμῶν τῶν ὀργανισμῶν πληρωμών καί τῶν Κρατών μελών ἐπιτρέπει νά δοθεί έκ τῶν ὑστέρων πάγιος χαρακτήρας στήν έν λόγω δημοσιονομική διαχείριση.

α) Πρόκειται, καταρχήν, γιά μιά διαδικασία ἐπαληθεύσεως πού ἐπιτρέπει στἡν Ἐπιτροπή νά διαπιστώσει κάτω άπό ποιές συνθήκες γίνονται ή διαχείριση καί ό ἕλεγχος, κατά τή διάρκεια ἐνός δεδομένου οίκονομικού έτους, τῶν χρηματοδοτούμενων άπό τό ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις πράξεων ἐντός τῶν Κρατών μελών.

β) Ή ἐκκαθάριση συνίσταται, κατόπιν, σέ μία ἀπόφαση μέ τήν ὀποία ή Ἐπιτροπή ἀναγνωρίζει ἐκεῖνες τίς δαπάνες πού πραγματοποιήθηκαν ἐντός τῶν Κρατών μελών άπό τούς ὀργανισμούς πληρωμών καί οί όποιες μποροῦν ὀριστικά νά καταλογιστοῦν είς βάρος τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις γιά ἕνα οικονομικό έτος, έν συνεχεία δέ καθορίζει τά ἀποτελέσματα στό ἐπίπεδο τῆς κοινοτικής ταμιακής καταστάσεως καί τῶν διαθεσίμων ἐντός τῶν Κρατών μελών κατά τή λήξη τοῦ έν λόγω οίκονομικοῦ ἕτους. Ώς πρὁς τοῦτο, ή ἐκκαθαριστική ἀπόφαση πού, σύμφωνα μέ τούς ισχύοντες κανονισμούς, υποτίθεται ὅτι πρέπει νά ληφθεί πρὀ της 31ης Δεκεμβρίου τοῦ έτους πού ἀκολουθεί τό πρὁς ἐκκαθάριση οίκονομικό έτος, συνιστᾶ τήν τελευταία διαχειριστική πράξη της Ἐπιτροπής, προκειμένου περί τοῦ έν λόγω οίκονομικοῦ ἒτους.

γ) Μέ συνδυασμό τῶν δύο προηγούμενων στοιχείων, ή έκκαθαριση τῶν λογαριασμῶν διαφαίνεται ώς προϋπόθεση της κανονικῆς ἀσκήσεως τῶν ώς πρὁς τόν προϋπολογισμό ἐξουσιών της Κοινότητας.

Ή ἀκριβής γνώση τῶν πράξεων πού έχουν χρηματοδοτηθεί γιά τά πλέον πρόσφατα οίκονομικά ἒτη θά έπρεπε νά ἐπιτρέπει τή λήψη ἀποφάσεων γιά τά ἐγκρινόμενα κονδύλια τοῦ προῦπολογισμοῦ γιά τά ἐπόμενα έτη, ἐκτιμώντας κατά τόν καλύτερο τρόπο τίς προβλέψεις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Θά έπρεπε νά ἐπιτρέπει ἐπίσης τή διασφάλιση άποτελεσματικοῦ έλεγχου τοῦ προϋπολογισμοῦ στό βαθμό πού ή ἀπαλλαγή γιά τἀ προηγούμενα οίκονομικά έτη δίδεται μέ ἐπίγνωση τῆς καταστάσεως, δηλαδή έν ὄψει ὀριστικῶν λογαριασμῶν.

1.4. Δημοσιονομικά καί λογιστικά στοιχεία

Άπό τή θέση σέ ίσχύ, στίς ἀρχές τοῦ 1971, τοῦ σημερινοϋ μηχανισμοῦ χρηματοδοτήσεως τῆς κοινής γεωργικῆς πολιτικής, έπί δέκα οικονομικῶν ἐτῶν πού έπρεπε νά είχαν ἐκκαθαριστεί μέχρι τίς 31 Δεκεμβρίου 1981 (οίκονομικά έτη 1971 έως 1980), δυνάμει τῶν κανόνων τοῦ ίδιου τοῦ μηχανισμοῦ, μόνο τά πέντε πρῶτα έχουν ἐκκαθαριστεί.

Γιά τά δέκα αὑτά οίκονομικά ἔτη, οί δαπάνες πού δηλώθηκαν μηνιαίως άπό τά Κράτη μέλη καί καταχωρίστηκαν στούς λογαριασμούς διαχειρίσεως τῶν Κοινοτήτων ἀνήλθαν σέ 58085,2 ἐκατομμύρια ΕΛΜ. Οί δαπάνες πού ἀναγνωρίστηκαν ὁριστικά είς βάρος τοῦ ΕΓΤΠΕ στό τέλος τῶν διαδοχικῶν ἐκκαθαρίσεων ἀντιπροσωπεύουν μέχρι σήμερα 15026,6 ἑκατομμύρια ΕΛΜ, ῆτοι 26 % τοῦ συνόλου (πρβ. παραρτήματα Ι καί II). Ἐπιπλέον, οί ἐπαληθεύσεις πού προηγοϋνται τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν δαπανῶν τῶν οίκονομικῶν ἐτῶν 1976 καί 1977 κάλυψαν περίπου 12,4 δισεκατομμύρια ΕΛΜ.

1.5. Παρεμβάσεις τοῦ Έλεγκτικοῦ Συνεδρίου στίς ἐκκαθαρίσεις

Στίς διαδοχικές του ἐκθέσεις γιά τοὑς λογαριασμούς τῶν οίκονομικῶν έτῶν 1977 καί 1978 [1] τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο ἐπισήμανε τή σημασία τῶν καθυστερήσεων (περίπου 5 ἓως 6 ἓτη) στή λήψη τῶν ἓκκαθαριστικών ἀποφάσεων. Ἐλέγχοντας τοὐς λογαριασμοὑς τῶν οίκο νομικών ἐτῶν 1979 καί 1981 [2], παρατήρησε έξαλλου δτι οί ἀποφάσεις αὑτές δέν ήταν πάλι ὁριστικές.

Τά πολλά μειονεκτήματα πού ἀπορρέουν άπό τήν κατάσταση αὑτή ὁδήγησαν τό Συνέδριο, μέσα στό πλαίσιο τῆς γνωμοδοτήσεως πού έδωσε στίς 21 Μαῖου 1981 [3] έπί τῆς προτάσεως τριετοῦς ἀναθεωρήσεως τοῦ δημοσιονομικοϋ κανονισμοῦ τῶν Κοινοτήτων, νά προτείνει νά περιληφθοῦν στό κείμενο τοῦ δημοσιονομικοῦ κανονι σμοῦ κανόνες προοριζόμενοι νά ἀποδώσουν στίς διαδικασίες καί στίς ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις τή θέση πού τοὑς ἀρμόζει μέσα στό σύνολο τοῦ συστήματος διαχειρίσεως καί έλεγχου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

1.6. Ἀντικείμενο τῆς ἐίδικῆς ἐκθέσεως έπί τῆς λειτουργίας τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως

Ή παρούσα ἔκθεση περιορίζεται, κυρίως, σέ μελέτη έπί τῆς λειτουργίας τοῦ μηχανισμοῦ ἐκκαθαρίσεως, δπως προκύπτει άπό τούς κανόνες χρηματοδοτήσεως τῆς κοινής γεωργικής πολιτικής πού θεσπίστηκαν τό 1970. Δέν ἀσχολείται μέ τήν ἀνάλυση καί τήν κριτική τοῦ περιεχομένου τῶν ἐκκαθαριστικών ἀποφάσεων πού ἐλήφθησαν μέχρι σήμερα, παρά μόνο γιά τήν ἀπεικόνιση τῆς λειτουργίας τοῦ συστήματος.

Ή μελέτη αὐτή πρῶτον ἐξέτασε πώς οί διαδικασίες καί οί ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις ἐντάσσονται στό γενικό σύστημα διαχειρίσεως καί ἐλεγχου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

Στή συνέχεια, μετά τή διαπίστωση ὀρισμένων ἀταξιών, έγινε προσπάθεια νά άναλυθοῦν οί αίτίες τῶν ἀταξιών αὑτῶν πού έχουν σχέση μέ τίς μεθόδους ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπής καί τήν κατάσταση τῶν σχέσεών της μέ τά Κράτη μέλη.

Τέλος, μετά τήν ἐκτίμηση τῶν συνεπειών αὑτῆς τῆς καταστάσεως, ή μελέτη ὑπενθυμίζει τήν πρόταση πού έγινε άπό τό Συνέδριο στό πλαίσιο τῆς γνωμοδοτήσεώς του τής 21ης Μαΐου 1981 καί ἐκθέτει τίς συμπληρωματικές μεταρρυθμίσεις πού στὁν τομέα τῶν μεθόδων ἐργασίας θα ἐπέτρεπαν τήν ἀποκατάσταση τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως.

ΜΕΡΟΣ Ι

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΤΡΟΠΕΣ ΤΗΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ

2.1. Τό σύστημα διαχειρίσεως καί ἐλέγχου τοῦ προϋπολογισμοῦ

α) Ὁ γενικός δημοσιονομικός κανονισμός τῆς 21ης Δεκεμβρίου 1977, ὁ γεωργικός δημοσιονομικός κανονισμός, ὁ κανονισμός (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70 τῆς 21ης Ἀπριλίου 1970, καθώς καί οἱ διάφοροι εἰδικοί ἐκτελεστικοί κανονισμοί, καθορίζουν τό σύστημα καταρτίσεως, ἐκτελέσεως καί ἐλεγχου τοῦ προϋπολογισμοῦ ὅσον ἀφορᾶ τίς πράξεις τοῦ Τμήματος Ἐγγυήσεων τοῦ ΕΓΤΠΕ.

β) Θά ὑπομνηθεῖ κυρίως ὅτι:

- Γιά ἕνα δεδομένο ο ἰκονομικό ἔτος (ν), ἡ ἀναλυτική διαχείριση γίνεται ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν, ὑπό τήν καθημερινή εὐθύνη τῶν τελευταίων, μέ μηνιαῖο ρυθμό, καί χρησιμοποιώντας κεφάλαια πού καταβάλλονταιὑπό μορφή προκαταβολῶν άπό τήν Κοινότητα·

- ἡ ἀνακεφαλαίωση τῶν πράξεων αὐτῶν, ὅπως δηλώνονται ἀπό τά Κράτη μέλη, ἐμφαίνεται στό λογαριασμό διαχειρίσεως τῶν Κοινοτήτων τήν 1η Ἰουνίου τοῦ ἐπόμενου οἰκονομικοῦ ἔτους (ν+1)·

- τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο συντάσσει ἔκθεση μέσα στούς ἑπόμενους μῆνες ἐν ὄψει, ἰδίως, τοῦ λογαριασμοῦ διαχειρίσεως·

- τό Κοινοβούλιο, πρό τῆς 30ῆς Ἀπριλίου τοῦ ἐπόμενου οἰκονομικοῦ ἕτους (ν+2), ἀπαλλάσσει τήν Ἐπιτροπή ὡς πρὀς τήν ἐκτέλεση τοῦ προϋπολογισμοῦ βάσει τοῦ λογαριασμοῦ διαχειρίσεως καί τῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

2.2. Τό σύστημα ἐκκαθαρίσεως κατά τόν κανονισμό

α) Τό ἄρθρο 5 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70 τοῦ Συμβουλίου προβλέπει τή διαβίβαση άπό τά Κράτη μέλη τῶν λογαριασμῶν τους πρὁς τό σκοπό έκκαθαρίσως καί λήψεως τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς κατόπιν διαβουλεύσεων μέ τήν ἐπιτροπή τοῦ ΕΓΤΠΕ πρό τῆς λήξεως τοῦ ἔτους πού ἀκολουθεῖ τό πρὁς ἐκκαθάριση ἔτος [4].

β) Τό χρονοδιάγραμμα αὐτό διευκρινίζεται λεπτομερέστερα ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72 τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς 26ης Ἰουλίου 1972, τοῦ ὁποίου τό ἄρθρο 1 [5] προβλέπει ὅτι τά Κράτη μέλη διαβιβάζουν στήν Ἐπιτροπή, πρό τῆς 31ης Μαρτίου τοῦ ἔτους πού ἀκολουθεῖ τό πρός ἐκκαθάριση ἔτος, τοὐς ἐτήσιους ἀνακεφαλαιωτικούς λογαριασμούς καί τίς ἐκθέσεις τῶν ὀργανισμῶν πληρωμῶν.

γ) Τέλος τό ἄρθρο 8 [6] τοῦ ἴδιου κανονισμοῦ διευκρινίζει τό περιεχόμενο καί τήν ἔκταση τῆς ἐκκαθαριστικῆς ἀποφάσεως. Ἡ ἀπόφαση αὐτή περιέχει τόν καθορισμό τοῦ ποσοῦ τῶν ἐγκεκριμένων δαπανῶν εἰς βάρος τοῦ ΕΓΤΠΕ καθώς καί τόν προσδιορισμό τῶν ο ἰκονομικῶν μέσων πού παραμένουν διαθέσιμα σέ κάθε Κράτος μέλος μετά τήν ἐκκαθάριση.

2.3. Ἡ συνοχή καί ὁ συμπληρωματικός χαρακτήρας τῶν χρονοδιαγραμμάτων

Ὁπως προκύπτει ἀπό τόν πίνακα πού παρατίθεται στό παράρτημα III τά ἀντίστοιχα χρονοδιαγράμματα τῆς διαχειρίσεως, τοῦ ἐλέγχου τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις καί τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν λογαριασμῶν συνδέονται στενά.

Ὁ συνδυασμός καί ἡ τήρηση τῶν χρονοδιαγραμμάτων αὐτῶν ἐπιτρέπουν στό Συμβούλιο, ἀκολούθως δέ στό Κοινοβούλιο, νά ἐκτελοῦν τίς ἐργασίες τους πού ἀφοροῦν τήν ἀπαλλαγή ὡς πρὁς τήν ἐκτέλεση τοῦ προϋπολογισμοῦ, διαθέτοντας ταυτόχρονα γιά ἓνα δεδομένο οἰκονομικό ἔτος (ν):

- τό λογαριασμό διαχειρίσεως τῆς Κοινότητας τήν 1η Ἰουλίου (ν+1) πού ἐμφανίζει τή χρησιμοποίηση τῶν προκαταβολῶν καί τό ποσό τῶν πληρωμῶν πρός τούς ἰδιῶτες·

- τήν ἐτήσια ἔκθεση τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου στίς 30 Νοεμβρίου (ν+1)·

- τήν ἐκκαθαριστική ἀπόφαση στίς 31 Δεκεμβρίου (ν + 1).

Λαμβανόμενη στήν ἡμερομηνία αὐτή, ἡ ἐκκαθαριστική ἀπόφαση ἐπιτρέπει τή γνώση τῶν δαπανῶν ἐκείνων πού ἔχουν καταχωριστεῖ στό λογαριασμό διαχειρίσεως, oἱ ὁποῖες ἔχουν ὁριστικά καταλογιστεῖ στήν Κοινότητα. Ὅσον ἀφορᾶ τίς δαπάνες πού θά ἀποδώσουν [7] τά Κράτη μέλη, θά ἐγγράφοῦν στό λογαριασμό διαχειρίσεως τοῦ ἑπόμενου ἔτους [λογαριασμός διαχειρίσεως τοῦ ἔτους (ν + 1), πού κλείνεται τήν 1η Ἰουνίου (ν + 2)] καί θά καταστεῖ δυνατή ἡ παρακολούθησή τους ἐπ' εὐκαιρία τῆς ἑπόμενης διαδικασίας ἀπαλλαγῆς.

ΜΕΣΟ ΚΑΛΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ

2.4. Μέσο ἐνημερώσεως καί κατανοήσεως

Μέσα στό πλαίσιο τῆς ἀποστολῆς τους πού συνίσταται στή διενέργεια ἐλέγχου, οἱ ἐντεταλμένοι ἀπό τήν Ἐπιτροπή ὑπάλληλοι ἔχουν τή δυνατότητα νά ἐνημερωθοῦν ἐπί τοῦ συνόλου τῶν συνθηκῶν διαχειρίσεως καί ἐλεγχου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις καί νά διαβιβάσουν τίς πληροφορίες αὐτές στίς ἐνδιαφερόμενες ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς. Πράγματι, κατά τόν κανονισμό (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70 (ἄρθρο 9 παράγραφος 2), "ἔχουν πρόσβαση στά βιβλία καί σέ κάθε ἄλλο ἔγγραφο πού ἀφορᾶ τίς χρηματοδοτούμενες ἀπό τό Ταμεῖο δαπάνες" πρός τό σκοπό νά "ἐλέγξουν τό σύμφωνο τῆς διοικητικῆς πρακτικῆς μέ τούς κοινοτικούς κανόνες, τήν ὕπαρξη τῶν ἀναγκαίων δικαιολογητικῶν ἐγγράφων καί τή συμφωνία τους μέ τίς χρηματοδοτούμενες ἀπό τό Ταμεῖο πράξεις, τίς συνθῆκες ὑπό τίς ὁποῖες ἐλέγχονται οἱ χρηματοδοτούμενες ἀπό τό Ταμεῖο πράξεις".

2.5. Δυνατότητα ἀναπροσανατολισμοῦ τῆς ἐκτελέσεως τῶν γεωργικῶν πολιτικῶν

Ἡ ἐκμετάλλευση τῶν πληροφοριῶν πού συλλέγονται στό πλαίσιο τῆς ἐκκαθαρίσεως καί ἡ καλή κατανόηση τῶν προβλημάτων πού συναντῶνται ἐπί τοῦ πεδίου αὐτοῦ ἀπό τά Κράτη μέλη, θά ἔπρεπε, κανονικά, νά θέτει τίς ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅταν συμμετέχουν στήν κατάρτιση τῶν γεωργικῶν κανονιστικῶν ρυθμίσεων καί ὅταν ἀναλαμβάνουν εὐθύνες διαχειρίσεως, σέ ἰσχυρότερη θέση ἀπ' ὅ,τι ἄν διέθεταν μόνο ἔμμεσες καί μή συγκεκριμένες πληροφορίες (γνῶμες τῶν ἐπιτροπῶν διαχειρίσεως, στατιστικές, τύπος κλπ.).

Ἡ ἐνήμερη πληροφόρηση θά ἔπρεπε νά ἀποτελεῖ τό ἐχέγγυο ὅτι σέ περίπτωση μή προσαρμοσμένης ἤ ἀνεπαρκοῦς κανονιστικῆς ρυθμίσεως, ἡ Ἐπιτροπή θά ἐλάμβανε γρήγορα πρωτοβουλίες γιά τόν ἀναπροσανατολισμό τῆς διαχειρίσεως ἤ τῆς κοινοτικῆς κανονιστικῆς ρυθμίσεως.

Ἡ διαδικασία ἐκκαθαρίσεως ἀποτελεῖ, ἐπομένως, ἄν θελήσουμε νά τή χρησιμοποιήσουμε μέ τόν τρόπο αὐτό, τόσο μέσο καλῆς διαχειρίσεως τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς ὅσο καί πράξη ὁριστικῆς ἐγκρίσεως τῶν λογαριασμῶν τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΟΥ ΕΚΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

2.6. Καθυστερημένες ἀποφάσεις

Στήν πράξη, οἱ καθυστερήσεις πού διαπίστωσε ἡ Ἐπιτροπή κατά τήν πραγματοποίηση καί τήν ἀποπεράτωση τῶν ἐργασιῶν ἐκκαθαρίσεως εἶναι τέτοιες ὥστε ἡ ἐκκαθαριστική ἀπόφαση ἀποσυνδέεται παντελὤς ἀπό τό κανονικό χρονοδιάγραμμα διαχειρίσεως καί ἐλέγχου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

Σέ ὅλες τίς παρατηρήσεις τοῦ Συνεδρίου ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀπό τό 1978, ἡ Ἐπιτροπή ἀπάντησε ὅτι ἔλαβε τά μέτρα γιά τήν ἐξάλειψη τῶν καθυστερήσεων αὐτῶν [8]. Ὄμως, τό 1982, τό Συνέδριο διαπίστωσε ὅτι ἡ κατασταση δέν εἷχε ἀκόμη βελτιωθεῖ στό θέμα τῶν ἀποφάσεων ἐκκαθαρίσεως.

Ὅπως προκύπτει ἀπό τό συγκριτικό πίνακα πού παρατίθεται στό παράρτημα V, ἡ πιό πρόσφατη ἀπόφαση παρουσιάζει πάλι καθυστέρηση 5 ἐτῶν. Αὐτό σημαίνει, ἑπομένως, ὅτι ἄν συνεχιστεῖ αὐτή ἡ κατάσταση, οἱ λογαριασμοί τοῦ 1980 πού ἔπρεπε νά ἔχουν ἐκκαθαριστεί πρίν ἀπό τό τέλος τοῦ 1981, ἐν ὄψει τῆς ἀπαλλαγῆς πού πρέπει νά δοθεῖ τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1982, δέν θά ἐκκαθαριστοῦν παρά τό 1986.

2.7. Μή ὁριστικές καί ἐλλιπείς ἀποφάσεις

Ἐξάλλου, οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις πού ἔχουν ληφθεῖ μέχρι στιγμῆς δέν εἶναι ὁριστικές καί ἐμφανίζουν ἐλλείψεις πού ἀποδυναμώνουν ἀκόμα περισσότερο τή σημασία τους.

α) Ὁ προσωρινός χαρακτήρας τῶν ἀποφάσεων μπορεῖ νά λάβει διάφορες μορφές καί νά ἐπηρεάσει τό περιεχόμενό τους κατά διάφορους τρόπους:

i) Προσωρινές ἀρνήσεις προσδιορισμένες ποσοτικά

Σέ ὁρισμένες ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις (Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας 1971, Γαλλία 1971, 1972, 1974 καί 1975, Βέλγιο 1972, 1973 καί 1975, Κάτω Χῶρες 1973 καί 1974, Ἰταλία 1973 καί 1975), ή Ἐπιτροπή ἀνήθηκε προσωρινά νά καταλογίσει εἰς βάρος τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις δαπάνες, των ὁποίων ἐπεσήμανε σαφῶς τό ἀντικείμενο καί τό ποσό καί γιά τίς ὁποιες τά Κράτη μέλη εἷχαν τή δυνατότητα νά προσκομίσουν τήν ἀπόδειξη ὅτι εἶναι καταλογιστέες στό ΕΓΤΠΕ. Σέ ὁρισμένες περιπτώσεις ἡ διάρκεια της ἀρνήσεως εἶναι ἀόριστη ἐνῶ σέ ἄλλες περιπτώσεις ἡ προσωρινή ἄρνηση θά καταστεῖ αὐτόματα ὁριστική ἄν πρίν ἀπό τήν πλησιέστερη ἐκκαθαριστική ἀπόφαση τά ἐνδιαφερόμενα Κράτη μέλη δέν μπορέσουν νά ἀποδείξουν ὅτι τά ἀπορριφθέντα ποσά εἶναι καταλογιστέα στό ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

ii) Προσωρινές ἐγκρίσεις μή προσδιορισμένες ποσοτικά

Ἄλλες ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις (Γαλλία, Βέλγιο καί Ἰταλία, γιά τά οἰκονομικά ἔτη 1973, 1974 καί 1975) ἀνέφεραν στίς "αἰτιολογικές σκέψεις" ὅτι ὁλόκληρες κατηγορίες δαπανῶν (π.χ.: ὀπωροκηπευτικά ἤ/καί γαλακτοκομικά προϊόντα) καταλογίζονταν προσωρινά εἰς βάρος τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, ἀλλα θά μπορούσαν νά ἀποτελέσουν ἀντικείμενο μεταγενέστερων διορθώσεων σέ συνάρτηση μέ τά ἀποτελέσματα τῆς διενεργούμενης ἔρευνας, καί αὐτό χωρίς νά ἐμφαίνεται ἡ ἡμερομηνία ἄρσεως τῆς ἐπιφυλάξεως.

β) Ἡ ἔννοια τῆς προσωρινῆς ἀποφάσεως ἐκφράζεται σέ μεταγενέστερες ἀποφάσεις μέ τήν προσθήκη διατακτικῶν μέ ἀναδρομική ἰσχύ πού ἀποσκοποῦν στήν ἄρση τῶν προηγούμενων ἐπιφυλάξεων. Πρέπει νά σημειωθεῖ ὅμως ὅτι μέχρι σήμερα αὐτές οἱ ἄρσεις ἐπιφυλάξεων εἶχαν μόνο μερικό χαρακτήρα καί δέν φαίνεται σαφῶς ἄν τό ὑπόλοιπο τῶν προσωρινῶς ἀπορριφθέντων ποσῶν πρέπει νά θεωρηθεῖ ὡς ὁριστικῶς ἀπορριφθέν ἤ ὅχι.

γ) Τέλος, οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις εἶναι ἀνεπαρκῶς αἰτιολογημένες, ἐλάχιστα λεπτομερείς καί ἐνίοτε ἀσαφεῖς:

i) οἱ αἰτολογικές σκέψεις εἶναι γενικῶς ἀνεπαρκεῖς γιά νά ἐπιτρέψουν στόν ἐξωτερικό ἐλεγκτή καί τήν ἐπιφορτισμένη μέ τήν ἀπαλλαγή ἀρχή νά λάβει γνώση κατά τρόπο ἀκριβή καί λεπτομερή τῶν πράξεων πού ἔχουν ἀναγνωριστεῖ εἰς βάρος τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ἤ τῶν πράξεων πού δέν ἀναγνωρίστηκαν καί, στήν τελευταία αὐτή περίπτωση, τῶν λόγων ἀρνήσεως καταλογισμοῦ τους εἰς βάρος τοῦ ΕΓΤΠΕ·

ii) οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις καί τά παραρτήματά τους δέν ἐπιτρέπουν νά γίνει διάκριση μεταξύ τῶν διαφόρων πράξεων πού καλύπτουν οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις: ἔλλειψη διορθώσεων, διορθώσεων πρός τά κάτω ἤ πρός τά ἄνω·

iii) τέλος, τό σύστημα τῶν ἀποφάσεων δέν ἐπιτρέπει πάντοτε, ἀπό λογιστικῆς ἀπόψεως, νά προσδιοριστεί ἡ ἐπίπτωση ἐπί τῶν λογαριασμῶν γιά τούς ὁποίους πρόκειται τῶν πολυάριθμων ἐπιφυλάξεων τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁρισμένες ἐπιφυλάξεις, ἤ ἄρσεις ἐπιφυλάξεων, ἀναφέρονται στίς αἰτιολογικές σκέψεις ἀλλα κανένα συμπέρασμα δέν ἐξάγεται ἀπό αὐτές γιά τά ποσά τῶν λογαριασμῶν τούς ὁποίους ἀφοροῦν (Βέλγιο 1973 καί 1974).

Ἤ ἀκόμα, οἱ ἐπιφυλάξεις εἶναι διατυπωμένες μέ τέτοιο τρόπο ὥστε δέν μπορεῖ νά κατανοηθεῖ μέ τήν ἀνάγνωσή τους ἄν οἱ προσωρινές ἀρνήσεις περιλαμβάνονται ἤ ὄχι στά ὁριστικῶς ἀπορριφθέντα ποσά (Γαλλία 1975).

Συνολικά, κανένα οἰκονομικό ἔτος ἀπό τά ἐκκαθαρι-σθέντα μετά τήν ἔναρξη ἰσχύος τοῦ συστήματος χρηματοδοτήσεως πού θέσπισε ὁ κανονισμός (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70 δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ μέ βεβαιότητα ὡς ὁριστικῶς ἐκκαθαρισθέν.

2.8. Ἀμφισβητούμενες ἀποφάσεις

Δέν εἶναι πρόδηλο ὅτι ἡ ὅπαρξη διαφορῶν ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου συνδέεται ἀπ' εὐθείας μέ τίς προαναφερθεῖσες ἀταξίες. Πάντως, εἶναι βέβαιο ὅτι ὑπάρχει τάση αὐξήσεως τῶν δικαστικῶν διαφορῶν καί ὅτι οἱ διαφορές αὐτές συμβάλλουν στό νά βαρύνει τίς ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις ἕνα συμπληρωματικό στοιχεῖο προσωρινότητος.

Ἐνώπιον ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων πού περιέχουν, de facto, οἰκονομικές κυρώσεις εἰς βάρος τους, τά Κράτη μέλη φαίνεται ὁπωσδήποτε νά παρακινοῦνται νά φέρουν τίς διαφορές τους ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου.

Πάντως, οἱ ἐκδοθεῖσες ἀπό τό Δικαστήριο ἀποφάσεις [9], ἐξαιρέσει τῆς ἀποφάσεως 18/76 τῆς 6ης Φεβρουαρίου 1979 σχετικῆς μέ τήν ἐκκαθάριση τῶν λογαριασμῶν τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας, ἐπικύρωσαν μέχρι σήμερα τίς θέσεις πού ἔλαβε ἡ Ἐπιτροπή.

Θά δεχθούμε ἐπί τῆς οὐσίας ὅτι τό Δικαστήριο θεώρησε ὅτι οἱ διαδικασίες πού ἀκολούθησε ἡ Ἐπιτροπή παρέχουν σοβαρές ἐγγυήσεις στά Κράτη μέλη καί ὅτι, στήν περίπτωση πού περισσότερες ἑρμηνεῖες θά ἦταν δυνατές, οἱ δοθείσες ἀπό τήν Ἐπιτροπή ἑρμηνείες δέν μποροῦν, ἐκτός μή τηρήσεως τῶν κανόνων ἐκ μέρους της, νά ἀμφισβητηθοῦν.

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΟΠΩΝ

2.9. Τρεῖς κατηγορίες αἰτίων

Τό Συνέδριο θεωρεί:

i) ὅτι ἡ Ἐπιτροπή δέν μπόρεσε νά τελειοποιήσει μία μέθοδο ἐργασίας πού θά τῆς ἐπέτρεπε νά ἐκπληρώσει τίς ὑποχρεώσεις της·

ii) ὅτι ἡ διαδικασία ἐκτράπηκε αἰσθητά ἀπό τήν ἀρχική της ἀντίληψη·

iii) ὅτι οἱ ἀποφάσεις ρυθμίζουν a posteriori, κυρίως, προβλήματα ἑρμηνείας, χωρίς νά λαμβάνεται ὑπόψη ἡ ποιότητα τῆς διαχειρίσεως καί τῶν ἐλεγχων τῶν Κρατῶν μελῶν.

ΜΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

2.10. Πορεία τῆς ἐργασίας πού ὁδηγεῖ σέ συσσώρευση τῶν καθυστερήσεων

Ἡ ἐργασία τῆς Ἐπιτροπῆς διεξάγεται μέ μία μέθοδο πού συνεπάγεται, ἐν σχέσει μέ τόν ἔλεγχο τῶν λογαριασμῶν ἑνός δεδομένου Κράτους μέλους, ὅτι καμία φάση δέν μπορεῖ νά ἀρχίσει πρό τῆς ἀποπερατώσεως τῆς προηγουμένης (παράρτημα VI).

Ὁρισμένες φάσεις (μνημόνιο πού προηγεῖται τῶν ἐπαληθεύσεων, ἔγγραφο συνθέσεως πού προηγεῖται τῶν ἀποφάσεων) ἐμφανίζουν πολυμερή χαρακτήρα καί συνιστοῦν, συνεπῶς, ἰσάριθμες φάσεις ἀναμονῆς γιά τό σύνολο τῶν Κρατῶν μελῶν, κάθε δέ πολυμερής φάση δέν μπορεῖ νά ἀρχίσει παρά μετά τήν ἀποπεράτωση τοῦ συνόλου τῶν ἐννέα προηγούμενων διμερῶν διαδικασιῶν.

Ἐξάλλου, ἡ Ἐπιτροπή ἀπέκτησε τή συνήθεια, γιά πρακτικούς λόγους, νά διεξάγει συγχρόνως τίς διμερεῖς διαδικασίες. Τά ἀποτελέσματα τῆς μιᾶς μποροῦν νά ἔχουν ἐπιπτώσεις κατ' ἀναλογία στήν παρόμοια φάση στίς ἄλλες διμερεῖς διαδικασίες.

Ἕνα τέτοιο σχῆμα ἐργασίας ἐφαρμοζόμενο μέχρι σήμερα ἐπί ἐννέα (καί ἀπό τῶν λογαριασμῶν τοῦ 1981 δέκα) Κρατῶν μελῶν συνεπάγεται, ἑπομένως, τό φαινόμενο τῆς σωρεύσεως τῶν καθυστερήσεων καί δέν παρέχει καθόλου τή δυνατότητα νά κερδηθεῖ ὁ χαμένος χρόνος.

2.11. Καθυστερημένο μνημόνιο

α) Τό μνημόνιο εἶναι ἔγγραφο ἐργασίας πού καταρτίζεται ἀρχικά ἀπό τήν Ἐπιτροπή, ἐξετάζεται ἀπό τήν ἐπιτροπή τοῦ ΕΓΤΠΕ, καί διαβιβάζεται στά Κράτη μέλη ῶστε νά τούς ἐπιτρέψει νά καταρτίσουν τους ἀνακεφαλαιωτικούς ἐτήσιους λογαριασμούς τους ἐν ὄψει τῆς ἐκκαθαρίσεως. Μετά ἀπό κάθε οἰκονομικό έτος τό μνημόνιο ἐνημερώνεται ἀπό τήν Ἐπιτροπή, σύμφωνα μέ τήν ἵδια διαδικασία. Τό ἔγγραφο περιλαμβάνει, ἐκτός ἀπό μιά γενική εἰσαγωγή, τρεῖς κατηγορίες ἐνδεικτικῶν στοιχείων:

i) συγκεντρώνει ὑποδείγματα πινάκων πού τά Κράτη μέλη καλοῦνται νά χρησιμοποιήσουν γιά νά παρουσιάσουν τούς λογαριασμούς τους καί νά παράσχουν δευτερεύοντα ἐπεξηγηματικά στοιχεῖα,

ii) περιλαμβάνει, ἀνά μέτρο παρεμβάσεως, τίτλους πού ἐπεξηγοῦν σύμφωνα μέ ποιά μέθοδο καί ποιό βαθμό ἀναλύσεως πρέπει νά γίνει ἡ κατάρτιση τῶν πινάκων αὐτῶν,

iii) σέ δεδομένη περίπτωση, διευκρινίζει, ἀνά μέτρο παρεμβάσεως, σύμφωνα μέ ποιους κανόνες πρέπει νά ἐφαρμοστεῖ ἤ νά ἐλεγχθεῖ ἡ κανονιστική ρύθμιση καί μέ ποιό τρόπο πρέπει νά παρουσιαστοῦν οἱ φάκελοι πού συγκεντρώνουν ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν τά μεμονωμένα στοιχεῖα ἐκκαθαρίσεως ὅπου ἐμφαίνονται τά δικαιολογητικά έγγραφα.

β) Κατά τό ἰσχύον σύστημα, ἐφόσον τά Κράτη μέλη δέν διαθέτουν ἐνημερωμένο μνημόνιο, τούς εἶναι πολύ δύσκολο, ἄν ὄχι ἀδύνατο, νά ἀρχίσουν τήν κατάρτιση τῶν ἀνακεφαλαιωτικῶν ἐτήσιων λογαριασμῶν τους. Γενικά, ἡ Ἐπιτροπή προβαίνει στήν ἐνημέρωση τοῦ μνημονίου στίς ἀρχές τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους πού ἀκολουθεῖ τό πρός ἐκκαθάριση οἰκονομικό ἔτος καί ὀργανώνει τή διαβούλευση ἐπί τῆς ἐνημερώσεως τόν Φεβρουάριο — Μάρτιο. Τό ἔγγραφο μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ὡς ὁριστικό γύρω στό μήνα Μάρτιο, σέ ἕνα χρονικό σημεῖο ὅπου εἶναι ἤδη πραγματικῶς ἀδύνατο γιά τά Κράτη μέλη νά παρουσιάσουν τούς ἀνακεφαλαιωτικούς ἐτήσιους λογαριασμούς τους ἐντός τῆς προθεσμίας τοῦ κανονισμοῦ, δηλαδή πρίν ἀπό τίς 31 Μαρτίου. Γιά τό 1981 παρατηρεῖται ἐλαφρά βελτίωση ἐφόσον ἡ ἐνημέρωση συζητήθηκε στήν ἐπιτροπή τοῦ ΕΓΤΠΕ στίς 16 Φεβρουαρίου 1982.

γ) Πρέπει νά σημειωθεῖ ὅτι ὅσο ἀργότερα γίνονται οἱ ἐνημερώσεις αὐτές τόσο δυσχερέστερη εἶναι ἡ παρουσίαση τῶν λογαριασμῶν ἀπό τά Κράτη μέλη, ἰδίως ὅταν ἡ τροποποίηση τοῦ μνημονίου ἀποσκοπεῖ στήν ἀπόκτηση διαφορετικῶν ἤ νέων στοιχείων πού τά Κράτη μέλη, ἤ ὁρισμένα ἀπό αὐτά, δέν εἶχαν κρίνει χρήσιμο νά καταχωρίσουν χωριστά, μέ βάση τίς προϋπάρχουσες ἐνδείξεις.

δ) Τέλος, ἡ μορφή, οἱονεί κανονιστική, ὁρισμένων μερών τοῦ μνημονίου θέτει εἰδικά προβλήματα. Ἐν ὄψει τῆς μορφῆς τοῦ ἐγγραφου αὐτοῦ, εἶναι λογικό νά διερωτηθεῖ κανείς ἄν πρόκειται ἀκόμη περί μέσου προορισμένου νά διευκολύνει τό ἔργο τοῦ ἐλέγχου ἤ μᾶλλον περί ἀσκήσεως de facto ἐξουσίας λογιστικοῦ ἐλέγχου στίς διοικητικές ὑπηρεσίες.

2.12. Ἡ διαβίβαση τῶν στοιχείων ἀπό τά Κράτη μέλη καί οἱ ἔλεγχοι βάσει ἐγγραφων συμβάλλουν στήν ἐκτροπή τοῦ συστήματος

α) Ἡ διαβίβαση τῶν στοιχείων εἶναι καθυστερημένη καί ἐλλιπής

Τά στοιχεῖα ἐν ὄψει τῆς ἐκκαθαρίσεως διαβιβάζονται ἀπό τά Κράτη μέλη μέ σχετική καθυστέρηση πού διαφέρει ἀνάλογα μέ τό Κράτος. Συχνά ἡ διαβίβαση πραγματοποιεῖται τμηματικά, ἐνίοτε μετά ἀπό ὑπόμνηση τῆς Ἐπιτροπῆς.

Ἐξάλλου, ὁρισμένα Κράτη μέλη ἀποφεύγουν συστηματικά νά πρόςκομίζουν τίς ἐκθέσεις τῶν ἐθνικῶν ὀργάνων ἐλέγχου ἐπί τῶν ὀργανισμῶν πληρωμῶν ἤ ἐπί τῶν χρηματοδοτουμένων ἀπό τό ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις πράξεων καί δέν παρουσιάζουν τά ἔγγραφα πού περιγράφουν τά ἐθνικά συστήματα διαχειρίσεως καί ἐλέγχου, τά ἀπαιτούμενα ἀπό τό ἄρθρο 5 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72 παρά μέ τρόπο σέ τέτοιο σημεῖο συνοπτικό ὤστε εἶναι ἀδύνατο νά διαπιστωθεῖ ποιές ἐγγυήσεις λαμβάνονται ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν, ἀνά μέτρο, γιά τήν πληρωμή τῶν κοινοτικῶν δαπανῶν.

β) Οἱ ἔλεγχοι βάσει ἐγγράφων στίς Βρυξέλλες καθυστεροῦν περαιτέρω τήν πορεία τοῦ ἐπιτοπίου ἐλέγχου

Ἐπί τῆ βάσει τῶν στοιχείων πού πραγματικά παρέχονται ἀπό τά Κράτη μέλη, οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς πραγματοποιοῦν στίς Βρυξέλλες μιά πρώτη σειρά ἐλέγχων τῶν ἐγγράφων. Οἱ ἔλεγχοι αὐτοί εἶναι ἀσφαλώς ἀπαραίτητοι ἀλλά προξενούν ὑπό τίς παροῦσες συνθῆκες δύο μορφές ἐκτροπῶν:

i) περιλαμβανόμενοι σέ γραμμική μέθοδο ἐργασίας ἐμποδίζουν, ἐφόσον δέν ἔχουν ἀποπερατωθεῖ, τήν ἔναρξη τῶν ἑπομένων φάσεων,

ii) τείνουν νά καταστοῦν αὐτόνομη φάση ἐλέγχου, πού διακρίνεται ἀπό τόν ἐπιτόπιο ἔλεγχο, καί ὁδηγοῦν τίς ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς νά ζητοῦν ἀπό τά Κράτη μέλη ὅλο καί πιό λεπτομερεῖς πληροφορίες.

2.13. Οἱ ἐπιτόπιοι ἔλεγχοι

α) Ὀργάνωση τῶν ἐπιτοπίων ἐλέγχων

Μπρόςτά στήν ἀδυναμία νά ἐλέγχουν τόσο βαθιά ὅσο θά ἔπρεπε τό σύνολο τῶν μέτρων παρεμβάσεως στά Κράτη μέλη καί ἐπιθυμώντας νά ἐξαλείψουν μεγάλο μέρος τῶν καθυστερήσεων, οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς κατέφυγαν σέ ἐκλεκτική ἀντιμετώπιση τοῦ ἐλέγχου. Καθόρισαν σειρές προτεραιότητας γιά τόν προγραμματισμό τῶν ἐπισκέψεών τους ἐπί τόπου.

Γιά νά καθορίσουν τίς προτεραιότητες αὐτές, λαμβάνουν ὑπόψη διάφορα κριτήρια, ὅπως τό ποσοστό αὐξήσεως καί τόν ὄγκο τῆς δαπάνης, τό νέο χαρακτήρα τοῦ μέτρου ἤ τῶν τροποποιήσεων πού τό ἀφοροῦν, τήν πείρα τοῦ παρελθόντος ὡς πρός τίς δυσχέρειες, τήν εὐαισθησία στό δόλο καί τούς κινδύνους ἐσφαλμένης ἑρμηνείας, κλπ.

Στήν πράξη, οἱ ἐπιτόπιοι ἔλεγχοι ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν ἀντιπρόςωπεύουν σημαντικό μέρος τοῦ ἔργου ἐκκαθαρίσεως. Γιά τόν ἔλεγχο τῶν λογαριασμῶν 1974/75 καί κατόπιν τῶν ἐτῶν 1976/77 οἱ ἐπιφορτισμένες μέ τήν ἐκκαθάριση ὑπηρεσίες ἀφιέρωσαν κατά μέσο ὅρο 527 ἡμέρες/ὑπαλλήλων σέ ἐργασία ἐλέγχου, στίς ὁποῖες πρόςτίθενται κατά μέσο ὅρο 88 ἡμέρες/ὑπαλλή λων σέ παρουσία τῶν ὑπαλλήλων τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλέγχου τῆς Ἐπιτροπῆς (σημεῖο 2.28).

β) Ἀτελεῖς μέθοδοι ἐλέγχου

i) Ὁ ἔλεγχος ἀφορᾶ σχεδόν ἀποκλειστικά τούς ὀργανισμούς πληρωμῶν καί οἱ ἐπαληθεύσεις περιορίζονται στήν ἐξέταση τῶν φακέλων πού κατέχουν οἱ ὀργανισμοί αὐτοί.

ii) Κατά γενικό τρόπο, οἱ ἐπιτόπιες αὐτές ἐπαληθεύσεις συνίστανται περισσότερο σέ πράξεις λογιστικῆς συμφωνίας παρά σέ ἀνάλυση τῶν συνθηκῶν διαχειρίσεως καί ἐλέγχου τῶν κοινοτικῶν κανονιστικῶν ρυθμίσεων. Ὡς πρός αὐτές τίς συνθῆκες διαχειρίσεως καί ἐλέγχου δέν ἐκτιμώνται, ὅταν συμβαίνει αὐτό, παρά μέ τήν ἐξέταση εἰδικῶν φακέλων πού ἐπιλέγονται μέ τή μέθοδο τῆς ἐμπειρικῆς δειγματοληψίας καί ὄχι μέ προσφυγή στήν ἀνάλυση τῶν συστημάτων.

iii) Ὡς πρός τήν ἐκμετάλλευση τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐλέγχων πού πραγματοποιούνται μέ τή μέθοδο τῆς δειγματοληψίας, πραγματοποιεῖται ἐκτός τοῦ πλαισίου οἱουδήποτε γνωστού κανόνα. Ἐνίοτε δέν λαμβάνονται ὑπόψη παρά οἱ πράξεις πού ἔχουν πραγματικά ἐλεγχθεῖ. Ἐνίοτε ἀμφισβητούνται ὅλες οἱ πράξεις τοῦ ἰδίου τύπου ἐφόσον οἱ ἔλεγχοι δέν ἐπιτρέψουν νά διασφαλισθεῖ ἐφαρμογή ἀπολύτως σύμφωνη μέ τήν κοινοτική κανονιστική ρύθμιση.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΤ' ΑΝΤΙΜΩΛΙΑΝ ΠΟΥ ΤΕΙΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

2.14. Διαδικασία πού ἔχει ἐπινοηθεῖ γιά νά διεξάγε ται κατ' ἀντιμωλίαν

Μόλις ὁλοκληρωθούν οἱ ἐπιτόπιοι ἔλεγχοι στούς ὀργανισμούς πληρωμῶν, ἡ Ἐπιτροπή ἀρχίζει μέ τά Κράτη μέλη διάλογο (ἐπιστολή παρατηρήσεων, ἀπάντηση τῶν Κρατῶν μελών, διμερεῖς συναντήσεις, συμπληρωματικές γραπτές πληροφορίες) πού, μετά ἀπό μία τελική πολυμερή φάση (ἔγγραφο συνθέσεως, διαβούλευση τῆς ἐπιτροπής τοῦ ΕΓΤΠΕ), καταλήγει στήν υἱοθέτηση τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων.

2.15. Ὁλική διαπραγμάτευση πού παρατείνεται

Οἱ πληροφορίες πού συλλέγονται κατά τή διάρκεια τῶν ἐμπεριστατωμένων συζητήσεων ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν καταδεικνύουν ὄτι, ἄν καί ἀνταποκρίνεται σέ μία ἀνάγκη, ὁ διάλογος πήγαινε πρός τό χειρότερο (τά περισσότερα Κράτη μέλη δέν τόν ἀντιλαμβάνονται παρά ὡς "διάλογο μεταξύ κουφῶν") καί ὁδηγεῖ στό νά στερήσει τίς ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις ἀπό ἕνα μέρος τοῦ περιεχομένου τους καί στό νά παρατείνει τίς προθεσμίες υἱοθετήσεως τῶν ἀποφάσεων.

Μέσα σέ τέτοιο πλαίσιο, δέν ἐκπλήττει ἡ διαπίστωση ὄτι ἄν καί οἱ καθυστερήσεις ἔχουν τάση μειώσεως στό ἐπίπεδο τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐπιτοπίων ἐλέγχων, αὐξάνονται ὄσον ἀφορᾶ τή φάση τοῦ διαλόγου καί τή λήψη τῆς ὁριστικῆς ἀποφάσεως (παράρτημα V).

Τά Κράτη μέλη πού στήν ἀρχή εἶχαν παραμελήσει τή φάση αὐτή τῆς μεθόδου ἐκκαθαρίσεως, ἄρχισαν νά ἐνδιαφέρονται πολύ περισσότερο γι' αὐτήν ὥστε νά προφυλαχθοῦν ἀπό ὁρισμένες συνέπειες τῆς χειροτερεύσεως τοῦ συστήματος καί ἰδίως ἀπό τό πολλαπλασιαστικό ἀποτέλεσμα πού ἔχει σχέση μέ τίς καθυστερήσεις (σημεῖο 2.24).

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΡΥΘΜΙΖΟΥΝ Α ΡΟSΤΕRΙΟRΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

2.16. Διττό χαρακτηριστικό τῶν ἀποφάσεων

Θά συγκρατήσουμε ἀπό τίς ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις πού λαμβάνονται στό τέλος τῆς διαδικασίας αὐτήῆς ὄτι στηρίζονται κυρίως σέ ἑρμηνεία a posteriori τῶν κανονισμών καί ὄτι δέν λαμβάνουν σχεδόν καθόλου ὑπόψη τήν ποιότητα ἤ τήν έλλειψη ποιότητας τῆς διοικητικῆς καί δημοσιονομικῆς διαχειρίσεως καί τῶν ἐλέγχων πού ἔχουν πραγματοποιηθεί ἀπό τά Κράτη μέλη.

2.17. Ή ἐπικράτηση τῶν προβλημάτων ἑρμηνείας

Ἐξαιρέσει μερικῶν διορθώσεων πού στηρίζονται στήν ἀνυπαρξία ἤ στήν ἀνεπαρκή ἀποδεικτική ἰδιότητα δικαιολογητικῶν ἐγγράφων, σέ σφάλματα ὑπολογισμού, ὑλικά καί ἄλλα, καί σέ ἐσφαλμένες λογιστικές ἐγγραφές, οἱ κυριότερες διορθώσεις πού ἐπιφέρουν οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις ἀπορρέουν ἀπό διαφορές ἑρμηνείας.

Ἄν καί ἡ ρύθμιση τῶν προβλημάτων αὐτῶν φαίνεται ἀναγκαία γιά τήν καλή διαχείριση τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, εἶναι πολύ λυπηρό ὄτι ἐπέρχεται a posteriori, μέ σημαντικές καθυστερήσεις, μέσα στό πλαίσιο τῆς ἐκκαθαρίσεως, χάνοντας ἔτσι κάθε αξία κατά τή διαχείριση καί προκαλώντας μάλιστα, ἀπό τό γεγονός αὐτό, εἰδικά προβλήματα (πρβ. σημεῖα 2.20 καί 2.24).

2.18. Ἡ ἔλλειψη ἐκτιμήσεως τῶν ἐθνικῶν συστημάτῶν διαχειρίσεως καί ἐλέγχου

Οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις δέν λαμβάνουν ὑπόψη, ἄν κρίνουμε ἀπό τίς αἰτιολογικές σκέψεις καί τίς προπαρασκευαστικές ἐργασίες, τήν ποιότητα τῶν ἐθνικῶν συστημάτων διαχειρίσεως καί ἐλέγχου.

Ἀπό αὐτό προκύπτει ὅτι ἡ διαδικασία πού καταλήγει στίς ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις δύσκολα ἐπιτρέπει νά γίνουν γνωστές οἱ ἀκριβεῖς συνθήκες ὑπό τίς ὁποῖες πραγματοποιοῦνται οἱ δαπάνες ἐγγυήσεως ἐντός τῶν Κρατῶν μελών καί a fortiori ὄτι ἡ Ἐπιτροπή σπάνια μπορεῖ νά στηρίξει προτάσεις πού νά ἀποσκοποῦν στήν ἐναρμόνιση τῶν συνθηκῶν ἐφαρμογής τοῦ ἘΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν ἐπί τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐκκαθαριστικῶν της ἐλέγχων.

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΤΑΞΙΩΝ

2.19. Πολλαπλές συνέπειες

Οἱ ἀταξίες πού ἐπηρεάζουν τή διαδικασία καί τίς ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις δημιουργοῦν πολλές δυσχέρειες πού τίποτε δέν ἔρχεται νά ἀντισταθμίσει. Οἱ ἀταξίες αὐτές ἀφοροῦν τίς εὐθύνες διαχειρίσεως, τήν ἔκταση τῆς ἐκκαθαρίσεως, τήν ἄσκηση τῆς ἐξουσίας τοῦ προῦπολογισμοῦ καί τήν ὀργάνωση τῶν διαφόρων μορφῶν ἐλέγχου.

ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ

2.20. Ἀρνητικές ἐπιπτώσεις ἐπί τῆς διαχειρίσεως σέ κοινοτικό καί σέ ἐθνικό ἐπίπεδο

α) Διαχείριση πού διακυβεύεται σέ ἐπίπεδο κέντρου

Ἡ Ἐπιτροπή δέν ἔχει τή δυνατότητα νά χρησιμοποιήσει ταχέως τίς πληροφορίες πού θά μπορούσε νά συγκεντρώσει κατά τήν ἐκκαθάριση ὄταν μία κανονιστική ρύθμιση παρουσιάζει κάποιο τρωτό πού δυσχεραίνει τή λειτουργικότητά της. Μόνο μέ μεγάλη καθυστέρηση ἤ βάσει ἐμμέσων πληροφοριῶν θά μπορέσει νά διατυπώσει τίς προτάσεις πού προβλέπει ὁ κανονισμός ἤ νά λάβει τίς ἀναγκαίες ἀποφάσεις διαχειρίσεως.

β) Χειροτέρευση τοῦ κλίματος συνεργασίας σέ ἀποκεντρωμένο ἐπίπεδο

Οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς τονίζουν πρόθυμα τήν παιδαγωγική λειτουργία τῆς ἐκκαθαρίσεως ἔναντι τῶν ἐθνικῶν ὑπηρεσιῶν διαχειρίσεως. Ἀλλά ἡ λειτουργία αὐτή παραμένει ἁπλῶς θεωρητική ἐφόσον, ὄταν πραγματοποιείται ἡ ἐκκαθάριση μέ τίς γνωστές καθυστερήσεις, οἱ περισσότερες ἀπό τίς σχετικές κανονιστικές ρυθμίσεις έχουν πάψει νά ὑπάρχουν ἤ ἔχουν τροποποιηθεῖ.

Ἀντίθετα, τά Κράτη μέλη ἀντιλαμβάνονται τήν παρέμβαση τῆς Ἐπιτροπῆς στό θέμα τῆς ἐκκαθαρίσεως περισσότερο σάν ἐπίκριση τῶν δικῶν τους ἐνεργειῶν παρά σάν δραστηριότητα πού συμβάλλει στήν καλή διαχείριση τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις. Γιά τό λόγο αὐτό, ἡ στάση τους εἶναι ἁπλῶς ἀμυντική. Ὅσον ἀφορα τούς ὑπεύθυνους τῆς διαχειρίσεως μέσα στά Κράτη μέλη, διστάζουν ὁλοένα καί περισσότερο νά ἀναλάβουν τίς εὐθύνες τούς. Σέ ὁρισμένα Κράτη μέλη, μπορεῖ πράγματι νά τεθεῖ θέμα προσωπικῆς τούς οἰκονομικῆς εὐθύνης.

2.21. Ἐπίπτωση ἐπί τῆς λογιστικῆς διαχειρίσεως

α) Ἔλλειψη συνδέσεως τῶν ἐτησίων λογαριασμῶν

Ἀνάμεσα στίς καθυστερήσεις, τόν μή ὁριστικό χαρακτήρα καί τίς ἀτέλειες τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων (βλ. σημεῖα 2.6. μέχρι 2.8) εἶναι στήν πράξη φυσικῶς ἀδύνατο, ἐπί τοῦ παρόντος, νά ἐλεγχθεῖ ἄν ἀπό τῆς θέσεως σέ ἰσχύ τοῦ νέου συστήματος χρηματοδοτήσεως τό 1970, οἱ λογαριασμοί τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν συνδέονται ὀρθῶς ἀπό ἔτους σέ ἔτος. Τίς διορθώσεις κατόπιν ἀποφάσεων τοῦ Δικαστηρίου ἤ μερικῶν ἄρσεων ἐπιφυλάξεων δέν άκολουθοῦν πάντοτε ἀντίστοιχες διορθώσεις στούς λογαριασμούς διαθεσίμων πού εἶναι προσαρτημένοι στίς ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις τῶν σχετικῶν οἰκονομικῶν ἐτῶν. Ἀπό τήν ἐξέταση τῶν τελευταίων ἐκκαθαρισθέντων λογαριασμῶν δέν συνάγεται ἄμεσα ἐάν ἔχουν ληφθεί ὑπόψη ἤ ὄχι ὅλες οἱ διορθώσεις πού ἐπῆλθαν στούς προγενέστερους λογαριασμούς.

β) Δυσχέρειες ἐπαληθεύσεως τῶν ταμιακῶν ὑπολοίπων

Συνεπῶς, ἄν ἡ Ἐπιτροπή κατόρθωνε νά ἐκκαθαρίσει ὅλα τά οἰκονομικά ἔτη πού βρίσκονται σήμερα σέ ἐκκρεμότητα θά μποροῦσε νά συναντήσει μεγάλες δυσχέρειες γιά νά παραβάλει τούς ἐκκαθαρισμένους λογαριασμούς τοῦ 1981 μέ τίς ταμιακές καταστάσεις τῶν Κρατῶν μελῶν στό τέλος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1981, ὅπως προκύπτουν ἀπό τούς τρέχοντες λογαριασμούς. Ὁ ἐξωτερικός ἔλεγχος τέτοιων παραβολῶν θά ἦταν ὁπωσδήποτε πολύ προβληματικός.

γ) Δυσχέρειες καταχωρίσεως τῆς ἐκκαθαρίσεως στό ἐθνικό ἐπίπεδο

Οἱ καθυστερήσεις καθώς καί ὁ προσωρινός καί μερικός χαρακτήρας τῶν ἐκκαθαρίσεων καθιστούν δυσχερέστερη τήν καταχώριση τῆς ἐκκαθαρίσεως στά ἐθνικά λογιστικά συστήματα καί συστήματα προϋπολογισμοῦ:

i) Στό κοινοτικό σύστημα, ἡ ἐκκαθαριστική ἀπόφαση ἔχει ἄμεσο ἀποτέλεσμα. Αὐτό δέν συμβαίνει πάντοτε γιά τά Κράτη μέλη, τῶν ὁποίων τά ἐκτελεστικά ὄργανα ὀφείλουν συχνά νά ἐμφανίζονται ἐνώπιον τῆς ἀρχῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ πρός τό σκοπό τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἀπορριφθέντων κατά τήν ἐκκαθάριση ποσῶν.

Σέ ὁρισμένες ἐσωτερικές πολιτικές καταστάσεις, μία παρόμοια αἴτηση πού στηρίζεται ἐπί περιστατικῶν πού ἀνάγονται σέ παλαιές διαχειρίσεις μπορεῖ νά ἀποδειχθεῖ ἐξαιρετικά λεπτή (ἐπί τοῦ παρόντος πολλά Κράτη μέλη ὀφείλουν νά ἐπιλύσουν τά ζητήματα πού ἀνέκυψαν ἀπό τίς ἐκκαθαρίσεις τῶν λογαριασμῶν 1971, 1972 καί 1973).

ii) Μία ἄλλη δυσχέρεια ὀφείλεται, ἐνίοτε, στήν ἀνάγκη διορθώσεως τῶν λογαριασμῶν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους γιά τό ὁποῖο πρόκειται. Μέ καθυστέρηση πολλῶν ἐτῶν, καί συχνά ὅταν οἱ ἀνώτερες ἐθνικές ἀρχές ἐλέγχου ἔχουν ἤδη ἀποφανθεῖ ὁριστικῶς ἐπί τῶν λογαριασμῶν αὐτῶν, αὐτό ἀποδεικνύεται σέ ὁρισμένα πλαίσια ἐθνικῶν κανονιστικῶν ρυθμίσεων ἀπολύτως ἀδύνατο.

ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

2.22. Ἀλλοίωση πρός δύο ἀντίθετες κατευθύνσεις

Ή κύρωση πού ἀποτελεί ἡ ἐκκαθάριση, ὅταν συνίσταται σέ ἀπόρριψη τῶν δαπανών, ἐπηρεάζεται ἀπό τίς καθυστερήσεις. Ἀλλά μπορεῖ νά ἐπηρεαστεῖ πρός δύο ἀντίθετες κατευθύνσεις πού δέν ἐξισορροποῦνται μεταξύ τους.

2.23. Ἀποδυνάμωση τῆς κυρώσεως

Μέ τό χρόνο πού παρέρχεται, ἡ Ἐπιτροπή συναντά δυσχέρειες στήν ἐπιβολή κυρώσεων κατά τῶν ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν, ἰδίως ὅταν ἡ ἐνέργεια ἀφορᾶ μέτρα πού ἔχουν ἀνασταλεί ἐν συνεχεία, ἤ ὅταν τό σφάλμα ἔχει μιά τέτοια ἔκταση ὥστε ἡ κύρωση θά ἦταν δυσκόλως ἀνεκτή (παράδειγμα συστηματικῆς καταστροφῆς τῶν δικαιολογητικῶν ἐγγράφων) (βλ. σημείο 2.27).

Ἐξάλλου, οἱ κρατήσεις πού συνεπάγεται ἡ ἐκκαθάριση ἀποφασίζονται σέ ὀνομαστική ἀξία, χωρίς ἀναπροσαρμογή τῶν ποσῶν. Μέσα στό πλαίσιο τοῦ νομισματικοῦ πληθωρισμοῦ πού γνωρίζει μεγάλος ἀριθμός Κρατῶν μελῶν, μία καθυστέρηση ἔξι ἐτῶν μπορεί νά προξενήσει de facto μείωση μέχρι 80 % τοῦ ἀποδοτέου ποσοῦ. Πρέπει νά σημειωθεί ὅτι σέ μιά τέτοια περίπτωση ὁ προϋπολογισμός τῆς Κοινότητας ὑφίσταται τήν ἀπώλεια ἀξίας.

2.24. Δυσἀνάλογη ἐνίσχυση τῆς κυρώσεως

Ἀντιστρόφως, ἡ καθυστέρηση ἐκκαθαρίσεως συνεπάγεται καθ' ἑαυτήν ἕνα πολλαπλασιαστικό ἀποτέλεσμα τῆς κυρώσεως. Ἡ ἐνέργεια τήν ὁποία ἀφορά μιά ἐκκαθαριστική ἀπόφαση μπορεῖ, κυρίως ὅταν προκύπτει ἀπό συστηματική ἐνέργεια, νά ἔχει παραγάγει τά ἴδια ἀποτελέσματα ἐπί πολλῶν ἐτῶν καί νά μήν ἔχει ἐπανορθωθεί ἐφόσον δέν ἀμφισβητήθηκε ὁριστικῶς.

Ὑπό τίς συθῆκες αὐτές, τό οἰκονομικό βάρος τῆς κυρώσεως πού προκύπτει ἀπό μία ἐκκαθαριστική ἀπόφαση μπορεί νά ἐκτιμηθεί ἐκ τῶν προτέρων ἐπί τῶν μελλοντικῶν ἀποφάσεων πολλαπλασιάζοντας τήν ἀρχική κύρωση μέ τόν ἀριθμό τῶν ἐτῶν καθυστερήσεων καί ἐνίοτε μάλιστα προσαρμόζοντάς την μέ συντελεστές πού λαμβάνουν ὑπόψη τόν πληθωρισμό ἤ τήν ἐτήσια αὔξηση τοῦ ὄγκου τῶν πράξεων πού ἀφορᾶ τό μέτρο. Γιά μιά ἀρχική κύρωση 100, τό οἰκονομικό βάρος θά εἶναι ἐνίοτε 1000. Ἔτσι ἡ πραγματική κύρωση μπορεί νά φανεί δυσἀνάλογη σέ σχέση μέ τήν ἐνέργεια πού θίγεται, ἐφόσον δέν θά ἔχει ἀποκαλυφθεί καί ἐπικριθεί ἔγκαιρα ἀπό τήν Ἐπιτροπή.

ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

2.25. Δυσχέρεια ἐκτιμήσεως τῆς ἀξίας τῶν προβλέψεων

Ή ἀρχή τοῦ προϋπολογισμοῦ, μή διαθέτοντας κανένα ὁριστικό στοιχείο ἐπί τῶν πράξεων πού χρηματοδοτοῦνται ἀπό τό ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, καί μή διαθέτοντας στοιχεία σχεδόν ὁριστικά παρά μόνο γιά παρελθόντα οἰκονομικά ἔτη, δέν ἔχει ἀκριβή ἐνημέρωση κατά τό χρονικό σημείο πού πρέπει νά ἐγκρίνει τόν προϋπολογισμό καί νά χαράξει τίς κύριες γραμμές τῶν ἐγκρίσεων πού προβλέπει ὁ προῦπολογισμός γιά τά μελλοντικά ἔτη. Εἰδικότερα, οἱ στῆλες "δαπάνες" τῶν προηγούμενων οἰκονομικῶν ἐτῶν πού ἐμφανίζονται στό ἔγγραφο τοῦ προῦπολογισμοῦ ὑπόκεινται σέ ἀναθεώρηση μέ μή καθορισμένες ἀναλογίες.

2.26. Μείωση τῆς σημασίας τῆς ἀπαλλαγῆς

α) Ἡ μή τήρηση τοῦ προβλεπόμενου ἀπό τόν κανονισμό χρονοδιαγράμματος ἔχει ἀρνητικές ἐπιπτώσεις ἐπί τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπό τήν εὐθύνη τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τό θέμα αὐτό ἀφορᾶ τούς τρείς κύριους παράγοντες τῆς ἀπαλλαγῆς:

i) Μή τηρώντας τό χρονοδιάγραμμα τῆς ἐκκαθαρίσεως, ἡ Ἐπιτροπή εὑρίσκεται σέ ἀδυναμία νά ἀναλάβει ὅλες τίς εὐθύνες τῆς διαχειρίσεώς της κατά τό χρονικό σημείο πού ζητεί ἀπαλλαγή σχετικά μέ τήν ἐκτέλεση τοῦ προϋπολογισμοῦ.

Πράγματι, οἱ λογαριασμοί τούς ὁποίους ὑποβάλλει στούς δύο κλάδους τῆς ἀρχῆς τοῦ προῦπολογιασμοῦ δέν ἀποτελοῦν, ὡς πρός τό μέρος πού ἀφορᾶ τό ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, παρά λογιστικές καταχωρίσεις τῶν στοιχείων πού ἔχουν διαβιβαστεῖ ἀπό τά Κράτη μέλη.

ii) Ὑπό τίς συνθῆκες αὐτήές, ἡ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου ἐν ὄψει τῆς ἀπαλλαγῆς, προκειμένου περί τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, ἀφορᾶ ὄχι λογαριασμούς τῆς Ἐπιτροπῆς ἀλλά στήν πράξη στοιχεῖα πού ἔχουν διαβιβαστεῖ, ὑπ' εὐθύνη τους, ἀπό τά Κράτη μέλη πού τό ἀποτελοῦν. Μία τέτοια ἀσάφεια δέν μπορεῖ νά μήν ἔχει ἐπιπτώσεις ἐπί τοῦ περιεχομένου τῆς ἀποφάσεως.

iii) Ὅσον ἀφορᾶ τό Κοινοβούλιο, δίνοντας ἀπαλλαγή στήν Ἐπιτροπή ὡς πρός τήν ἐκτέλεση τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀποφαίνεται ἐπί στοιχείων πού καλύπτουν, γιά τά 3/4 σχεδόν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τίς οἰκονομικές πράξεις γιά τίς ὁποιες ἡ Ἐπιτροπή δέν ἀνέλαβε ἀκόμη εὐθύνη καί πού, ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, μποροῦν στή συνἔχεια νά τροποποιησοῦν αἰσθητά.

β) Ἀπαλλάσσοντας τήν Ἐπιτροπή ἀπό μία εὐθύνη τήν ὁποία δέν ἔχει ἀκόμα πραγματικά ἀναλάβει, καί ἀποφαινόμενο χωρίς νά διαθέτει ὅλα τά στοιχεῖα ἐκτιμήσεως, τό Κοινοβούλιο δίνει τήν ἀπαλλαγή ὑπό συνθήκες πού τή στεροῦν ἀπό τό οὐσιαστικότερο μέρος της. Ἡ ἀπαλλαγή ἐμφανίζεται τότε ὡς θεωρητική ἄσκηση σέ μεγάλο βαβμό, ἐφόσον ἀφορᾶ στοιχεῖα πού δέν εἶναι οὔτε βέβαια οὔτε ἐνημερωμένα.

Ἔτσι, τό 1982, τό Κοινοβούλιο εἶχε νά ἐξετάσει μέσα στό πλαίσιο τῶν διαδοχικῶν ἀπαλλαγών μία συνολική διαχείριση πού ᾶφοροῦσε, ἀπό τή θέση σέ ἐφαρμογή τοῦ ἰσχύοντος συστήματος χρηματοδοτήσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, περίπου 58 δισεκατομμύρια ΕΛΜ. Κατά τήν ἴδια ἡμερομηνία, καί γιά τήν ἴδια διαχειριστική περίοδο 1971 ἕως 1980, ἡ Ἐπιτροπή δέν ἔχει ἡ ἴδια ἀναλάβει ὁριστικά τήν εὐθύνη καί ἀποφανθεί παρά έπί 15 δισεκατομμυρίων ΕΛΜ. Ἐντούτοις ἔχει ζητήσει ἀπαλλαγή ἐπί τῶν 58 δισεκατομμυρίων ΕΛΜ (6λ. σημεῖο 1.2).

γ) Ὅσον ἀφορᾶ τό ἐπιχείρημα κατά τό ὁποῖο ὁ ἔλεγχος τοῦ προϋπολογισμοῦ θά μποροῦσε νά ἀσκεῖται μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἀπαλλαγῆς πού δίδεται ἐντός τοῦ ἔτους πού ἀκολουθεῖ τήν (καθυστερημένη) έγκριση τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων εἶναι περισσότερο ἀπό ἀμφισβητήσιμο. Αὐτό σημαίνει ὅτι συγκεκριμένα, τό Κοινοβούλιο θά ὁδηγεῖτο, προκειμένου περί τῶν λογαριασμῶν 1974 καί 1975, νά ἀσκήσει τήν ἐξουσία ἐλέγχου τοῦ προϋπολογισμοῦ μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἀπαλλαγῆς πού ἀφορᾶ τό οἰκονομικό ἔτος 1981, δηλαδή τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1983.

ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΤΥΠΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΕΓΤΠΕ — ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ

2.27. Δυσχερέστερη ὑλοποίηση τῶν ἐλέγχων

Οἱ καθυστερήσεις ἐκκαθαρίσεως ἔχουν ἐπιπτώσεις ἐπί τῆς ἰδίας τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως. Ἐπεμβαίνοντας πολλά ἔτη ἀργότερα, ἡ Ἐπιτροπή κινδυνεύει συχνά νά μήν ἔχει ὡς συνομιλητές τούς διαχειριστές πού ἄσκησαν τήν ἐξεταζόμενη διαχείριση. Ὅταν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί ἔχουν παραμείνει οἱ ἴδιοι, εἶναι ἀναγκαῖο νά γίνει ἐπίκληση στή μνήμη τους, καί, ἐπί θεμάτων πολύ περίπλοκων, αὐτό μπορεῖ νά ἀποτελεῖ μειονέκτημα τόσο γιά τήν Ἐπιτροπή ὅσο καί γιά τούς ἴδιους τούς διαχειριστές, λαμβανομένων ὑπόψη τῶν διακυβευόμενων συμφερόντων.

Τέλος, ἡ ἀναζήτηση δικαιολογητικῶν ἐγγράφων πού γενικά ἔχουν ἀρχειοθετηθεί μπορεί, μέ αὐτά τά δεδομένα, νά ἀποδειχθεί πράγμα πολύ δύσκολο, ἄν ὄχι ἀδύνατο, ἰδίως ὅταν τά ἔγγραφα αὐτά ἔχουν καταστραφεῖ ἀντιθέτως πρός τό ἄρθρο 4 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72 [10].

2.28. Παρεκτροπή τοῦ ρόλου τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλέγχου τῆς Ἐπιτροπῆς

Οί καθυστερήσεις ἐκκαθαρίσεως παραδόξως εὐνόησαν τή διασπορά τῶν μέσων ἐλέγχου τῆς Ἐπιτροπῆς ὁδηγώντας τίς ὑπηρεσίες τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλεγκτῆ τῆς Ἐπιτροπῆς στή διενέργεια ἐπιτοπίων ἐλέγχων στά Κράτη μέλη, σέ συνεργασία ἤ μή μέ τίς ὑπηρεσίες τοῦ διατάκτη.

α) Στό πλαίσιο τοῦ εἰδικοῦ συστήματος πού ἐφαρμόζεται στίς δαπάνες τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, ὁ δημοσιονομικός ἐλεγκτής τῆς Ἐπιτροπῆς πρέπει νά χορηγεῖ, ἰδίως, θεώρηση για τίς σημαντικότερες πράξεις τῆς διαχειρίσεως τοῦ Ταμείου, δηλαδή ἀφενός, ἐπί τῆς διαθέσεως τῶν πιστώσεων ὑπό μορφή προκαταβολῶν στά Κράτη μέλη καί ἀφετέρου, ἐπί τῆς ὁριστικῆς ἀποφάσεως καταλογισμοῦ σέ βάρος τῆς Κοινότητας τῶν δαπανῶν πού έχουν δηλωθεί ἀπό τά Κράτη μέλη, δηλαδή ἐπί τῆς ἐκκαθαριστικῆς ἀποφάσεως. Στήν τελευταία αὐτή περίπτωση, ἔχει βάσιμους λόγους, μέσα στό πλαίσιο τοῦ συστήματος ἐσωτερικοῦ ἐλέγχου τῆς Ἐπιτροπῆς, νά προβαίνει σέ ἐκτίμηση, ὑπό τό πρίσμα τῆς καλῆς δημοσιονομικῆς διαχειρίσεως, τῆς ἐργασίας πού πραγματοποιείται ἀπό τίς ὑπηρεσίες πού εἶναι ἁρμόδιες γιά τήν προετοιμασία τῶν ἀποφάσεων ἐκκαθαρίσεως καί ἔχει τή δυνατότητα, μέ τήν προοπτική αὐτή, νά τίς συνοδεύει στίς ἀποστολές έλεγχου ὑπό τήν κάλυψη τῆς αὐτῆς ἰδιότητας τοῦ "ἐντεταλμένου ὑπαλλήλου" τῆς Ἐπιτροπῆς [άρθρο 9 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70].

β) Μπροστά λοιπόν στή σημασία τῶν καθυστερήσεων ἐκκαθαρίσεως, ὁ δημοσιονομικός ἐλεγκτής βρέθηκε, καθ' ὅλη τήν ἀρχική περίοδο λειτουργίας τοῦ Ταμείου, στήν κατάσταση νά μή χρειάζεται νά δώσει τή θεώρησή του, ὕστερα ἀπό τίς ἀποφάσεις προκαταβολῶν, παρά μόνο στίς πράξεις καταγραφῆς πού ἀποτελοῦν οἱ ἀναλυτικές ἀναλήψεις ὑποχρεώσεων καί οἱ καταλογισμοί στίς πληρωμές πού παρατίθενται στό λογαριασμό διαχειρίσεως. Ἡ Ἐπιτροπή ἀποφάσισε τότε [11] ὅτι ὁ δημοσιονομικός ἐλεγκτής θά έπρεπε μόνος του νά ἀποκτήσει τή δυνατότητα νά προβαίνει σέ ἐκτίμηση τῆς λειτουργίας τῶν διαδικασιῶν διαχειρίσεως καί ἐλέγχου, οἱ όποιες, ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν, ἀποτελοῦν τή βάση τῶν δηλώσεων δαπανῶν. Ὁ δημοσιονομικός ἐλεγκτής μπόρεσε λοιπόν νά ὀργανώσει τούς δικούς του ἐλέγχους στά Κράτη μέλη ὑπό τήν κάλυψη τῆς γενικῆς ἐξουσίας πού ἔχει δοθεί στούς ἐντεταλμένους ὑπαλλήλους τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐνεργώντας μέ αὐτόνομους "κατευθυνόμενους ἐλέγχους", ἀνεξάρτητα ἀπό τή συνεργασία τῶν ὑπαλλήλων του μέ αὐτούς τοῦ διατάκτη στίς ἐπαληθεύσεις ἐκκαθαρίσεων [πρβ. σημεία 2.13 α) καί 2.28 α) παραπάνω]. Είναι φανερό ὅτι ή ἐνέργεια αὐτή, πού ἀποτελεῖ ἐκτροπή τοῦ ρόλου πού εἶχε ἀνατεθεί ἀρχικά στό δημοσιονομικό ἐλεγκτή, δέν κατέστη δυνατό νά δικαιολογηθεί παρά μόνο μέ τήν ἀδράνεια τῶν ὑπηρεσιῶν διαχειρίσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

γ) Αὐτή ὅμως ἡ ἐπέκταση τῶν ἐπιτόπιων ἐπεμβάσεων τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλεγκτή, ὅποια καί νά εἶναι ἡ ποιότητα τῶν ἐλέγχων πού διενεργούνται, συνοδεύεται στήν πράξη ἀπό ὁρισμένα μειονεκτήματα:

i) ὁδηγεί σέ πολλαπλασιασμό τῶν ἐλέγχων στά Κράτη μέλη. Οί ἐλεγχόμενες ὑπηρεσίες ἀντιλαμβάνονται λάθος τόν ἀντίστοιχο ρόλο τῶν μονά δων πού ἀσκοῦν τούς ἐλέγχους (ἐλέγχους ἐκκαθαρίσεων, ἐλέγχους δολίων καί ἀντικανονικῶν πράξεων, ἐλέγχους τοῦ δημοσιονομικού ἐλεγκτή, ἐλέγχους τοῦ Ἐλεγκτικού Συνεδρίου), ἀντιλαμβανόμενες τό σύνολό τούς σάν ἐκδήλωση ἑνός καί μόνο τύπου ἐλέγχου: τοῦ κοινοτικοῦ ἐλέγχου.

ii) Ἐκφράζεται μέ μία προτεραιότητα τῶν ἐνεργειῶν τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλεγκτή ἔναντι τῶν ἐνεργειῶν τῶν ὑπηρεσιῶν πού εἶναι ὑπεύθυνες γιά τήν ἐκκαθάριση, μέ τόν κίνδυνο νά ὑπάρχει ἀνεπαρκής συντονισμός μεταξύ ὑπηρεσιῶν πού συνήθως ένεργοῦν στό πλαίσιο τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν καθηκόντων καί ἑπομένως, ἀναπόφευκτα, μέ σύγχυση μεταξύ τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ διατάκτη καί τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλεγκτῆ ἀντίστοιχα.

iii) Ὁ κίνδυνος αὐτός λειτουργεῖ μονόπλευρα ὑπέρ τοῦ ἐλεγχόμενου Κράτους μέλους: ἄν ὁ δημοσιονομικός ἐλεγκτής ἔχει διατυπώσει ἐπικρίσεις, ὁ διατάκτης θά πρέπει κανονικά νά ἐπαναλάβει τίς ἐπικρίσεις γιά λογαριασμό του καί νά τίς μεταφέρει στήν πρόταση ἀποφάσεως. Ἄν ὅμως ὁ δημοσιονομικός ἐλεγκτής δέν ἔχει ἀσκήσει κριτική, ὁ διατάκτης δύσκολα θά μπορέσει νά τό κάνει μετά ἀπό αὐτόν χωρίς νά διατρέξει τόν κίδυνο νά ἀμφισβητηθεῖ ἀμέσως ἡ κρίση του.

Ἐν πάση περιπτώσει, ἡ πείρα δείχνει ὅτι μέχρι τώρα ἡ παρέμβαση τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλεγκτῆ δέν ἔχει συμβάλει ούτε στήν ἐπίσπευση οὔτε στήν ἑνοποίηση τῶν ἀποφάσεων ἐκκαθαρίσεων.

2.29. Τονισμός τῶν ἀντιφάσεων μεταξύ κοινοτικῶν καί ἐθνικῶν συστημάτων ἐλέγχου

Οἱ καθυστερήσεις ἐκκαθαρίσεως διευρύνουν τά προβλήματα πού τίθενται στά ἐθνικά ὄργανα έξωτερικοῦ ἐλέγχου ἀπό τόν ἔλεγχο τῶν χρηματοδοτούμενων ἀπό τό ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις πράξεων ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν.

Οἱ καταστάσεις, παρόλο πού εἶναι διαφορετικές ἀνάλογα μέ τούς μηχανισμούς ἐξωτερικοῦ ἐλέγχου πού ὑφίστανται στά Κράτη μέλη, ἐκδηλώνονται μέ τόν τονισμό τῆς ἀσταθοῦς θέσεως στήν ὁποία βρίσκονται τά ὄργανα αὐτά σέ σχέση μέ τόν ἔλεγχο τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

Πράγματι, ὑπό τήν ἰδιότητά τους ὡς άρχῶν ἐξωτερικοῦ ἐλέγχου τά ὄργανα αὐτά ἐλέγχουν τούς λογαριασμούς τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν κατά τρόπο ἀνεξάρτητο. Είτε ἐλέγχουν a priori, πράγμα πού τείνει νά ἐξαλειφθεῖ διότι τά ἀνώτερα ὄργανα ἐλέγχου τῶν Κρατῶν μελῶν ὁλοένα καί ἀπομακρύνονται ἀπό τόν ἔλεγχο τῆς καθημερινῆς διαχειρίσεως, ἡ a posteriori (ἀποτελεῖ τήν πλειοψηφία τῶν περιπτώσεων) αὐτές οἱ ἀνώτερες ἀρχές ἐλέγχου λαμβάνουν θέση ἐπί τῆς νομιμότητας καί τῆς κανονικότητας τῶν πράξεων πρίν ἀπό τίς ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς.

Ὑπό τίς συνθῆκες αὐτές, ἐκτός τοῦ ὅτι, ἀναπόφευκτα, οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς θά καταλήξουν ἐνίοτε σέ λύσεις διαφορετικές ἀπό τίς λύσεις τῶν ἐθνικῶν ὀργάνων ἐλέγχου, ό ἐθνικός ἐξωτερικός ἔλεγχος δέν θά ἔχει τή δυνατότητα νά λάβει ἀπόφαση ἐπί ὁριστικῆς διαχειρίσεως στό Κράτος μέλος. Γιά τά ἐξωτερικά ἐκεῖνα ὄργανα πού κατευθύνουν τίς ἐργασίες τους σέ συνάρτηση μέ τούς ἤδη διενεργηθέντες ἐλέγχους, ἔστε νά ἀποφευχθεῖ διπλό έργο, δέν θά μπορέσουν νά συγκεντρώσουν τίς δραστηριότητές τους στούς τομεῖς τούς ὁποίους δέν διελεύκανάν οί ὑπηρεσίες ἐκκαθαρίσεως.

Φαίνεται, τέλος, ὅτι παρόλο πού διενεργοῦνται μετά τούς ἐθνικούς ἐξωτερικούς ἐλέγχους, οί ἔλεγχοι ἐκκαθαρίσεως ἀγνοοῦσαν μέχρι πρόσφατα κάθε τι σχετικά μέ αὐτή τήν ἐλεγκτική δραστηριότητα (ἀντικείμενο, πεδίο, μεθόδους καί ἀποτελέσματα).

2.30. Ἐπίπτωση στόν ἔλεγχο τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων

Ἀπό τή σκοπιά τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων, ἡ κρατούσα κατάσταση ἐκφράζεται μέ πολλαπλά μειονεκτήματα.

α) Ἐπιβάρυνση τῶν μεθόδων ἐργασίας του

Ἀπό τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας του, τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε ὅτι ἡ διαδικασία καί οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις συνιστοῦσαν βασικό στοιχεῖο τοῦ συστήματος διαχειρίσεως καί ἐλέγχου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

Τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο, ἔχοντας ἐπιλέξει ὡς μέθοδο ἐργασίας, γιά λόγους οἰκονομίας τῶν μέσων, τόν ἔλεγχο

τῶν συστημάτων, μποροῦσε νά ἐλπίζει, δίνοντας προτεραιότητα στήν ἐκτίμηση τῶν ἐσωτερικῶν διαδικασιῶν ἐλέγχου τῆς Ἐπιτροπῆς, νά κατανοήσει ταχέως τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο γίνεται ἡ διαχείριση καί ὁ ἔλεγχος τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις τόσο στήν Ἐπιτροπή ὅσο καί στά Κράτη μέλη.

Ὅμως, ἐνώπιον τῆς ἀδράνειας τῆς Ἐπιτροπῆς στόν τομέα τῆς ἐκκαθαρίσεως τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο βρέθηκε στήν ἀνάγκη νά πολλαπλασιάσει τούς ἐπιτόπιους ἐλέγχους του ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν.

β) Μειωμένη σημασία τῶν ἐλέγχων του

Λόγω τῶν καθυστερήσεων καί τοῦ μή ὁριστικοῦ χαρακτήρα τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων, τό Συνέδριο βρίσκεται ἐνώπιον λογαριασμῶν πού δέν ἐπιτρέπουν τήν ἐκτίμηση κατά τρόπο ἐντελῶς ὁριστικό τοῦ τί πράγματι συμβαίνει μέ τήν κοινοτική χρηματοδότηση γιά τά παρελθόντα οἰκονομικά ἔτη.

Τό Συνέδριο ὀφείλει, μέσα στό πλαίσιο τῆς διαδικασίας ἀπαλλαγῆς, νά παράσχει ἐκτιμήσεις ἐπί τῆς διοικητικῆς, οἰκονομικῆς καί λογιστικῆς συνέχειας πού ἐπιφυλάχθηκε στίς ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις. Μέχρι στιγμῆς δέν τό κατόρθωσε παρά μόνο γιά παρελθόντα οἰκονομικά ἔτη (1971 ἕως 1975) πού ἀντιπροσωπεύουν συνολικά 15 δισεκατομμύρια ΕΛΜ. Καί ὅμως, μέσα στό πλαίσιο τῆς σχετικῆς μέ τό οἰκονομικό ἔτος 1981 διαδικασίας ἀπαλλαγῆς, ἔπρεπε νά εἶναι σέ θέση, ἄν εἶχε τηρηθεῖ τό χρονοδιάγραμμα τοῦ κανονισμοῦ, νά παράσχει ἐκτιμήσεις ἐπί τῆς συνέχειας πού δόθηκε στίς ἐκκαθαρίσεις τίς σχετικές μέ τά οἰκονομικά ἔτη μέχρι καί τοῦ 1980, ἤτοι ἐπί ποσοῦ περίπου 58 δισεκατομμυρίων ΕΛΜ (βλ. σημεῖα 1.2 καί 2.26).

ΜΕΡΟΣ II

Η ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ

Η ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΤΡΙΕΤΟΥΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

3.1. Προτροπή γιά τήν τήρηση τοῦ χρονοδιαγράμματος τοῦ κανονισμοῦ

Ὅταν ζητήθηκε ἡ γνώμη τοῦ Συνεδρίου, μέσα στό πλαίσιο τοῦ ἄρθρου 209 τῆς συνθήκης, ἐπί τῆς τριετοῦς ἀναθεωρήσεως τοῦ δημοσιονομικοῦ κανονισμοῦ τῆς 21ης Δεκεμβρίου 1977, θεώρησε ὅτι προκειμένου περί κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος καθορίζει, ἰδίως, τίς λεπτομέρειες πού ἀφοροῦν "στήν ἐκτέλεση τοῦ προϋπολογισμοῦ καί στήν ἀπόδοση καί τόν ἔλεγχο τῶν λογαριασμῶν", ὄφειλε νά ὑποδείξει ἕνα μέσο ἀποκαταστάσεως τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως.

Ή γνωμοδότηση τοῦ Συνεδρίου τῆς 21ης Μαΐου 1981 [12]εἶχε ὡς στόχο, προκειμένου περί τῆς ἐκκαθαρίσεως, νά συγκεντρώσει καί νά συμπεριλάβει στό γενικό δημοσιονομικό κανονισμό τῶν Κοινοτήτων τίς διατάξεις περί προθεσμιῶν παρουσιάσεως τῶν ἐτησίων λογαριασμῶν ἀπό τά Κράτη μέλη (31 Μαρτίου ν + 1) καί περί τῶν προθεσμιῶν λήψεως τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων (31 Δεκεμβρίου ν + 1) πού ὁρίζονταν ἄλλωστε στούς κανονισμούς (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70 καί (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72, καί νά συμπληρώσει τό χρονοδιάγραμμα πού προβλέπεται ἀπό τόν κανονισμό μέ προτρεπτικούς μηχανισμούς προορισμένους νά διασφαλίσουν τήν τήρησή του.

Οἱ μηχανισμοί αὐτοί συνίστανται ἀφενός σέ ἔναν κανόνα αὐτεπαγγέλτου ἐμφανίσεως τῶν ἀνακεφαλαιωτικῶν λογαριασμῶν τῶν Κρατῶν μελῶν, ὅταν τά τελευταῖα δέν τηροῦν τήν προθεσμία τῆς 31ης Μαρτίου καί ἀφετέρου, σέ ἕνα σύστημα σιωπηρῆς υἱοθετήσεως τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων σέ περίπτωση μή τηρήσεως τῆς ἡμερομηνίας τῆς 31ης Δεκεμβρίου ἀπό τήν Ἐπιτροπή.

Οἱ λεπτομέρειες τοῦ προταθέντος συστήματος παρατίθενται στό παράρτημα VII.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΒΕΑΤΙΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ

3.2. Τρεῖς κύριες προϋποθέσεις

Πάντως, λαμβάνοντας ὑπόψη τά προαναφερθέντα, διαφαίνεται ὅτι, χωρίς ἀρκετά ριζική τροποποίηση τῆς πρακτικῆς της, ἡ Ἐπιτροπή δέν θά βρεθεῖ ποτέ σέ θέση νά πραγματοποιήσει ἐκκαθάριση τῶν λογαριασμῶν τῶν Κρατῶν μελῶν πού νά ἐπιτρέπει τή διεξαγωγή τῆς διαχειρίσεως καί τοῦ ἐλέγχου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ὑπό ἱκανοποιητικές συνθῆκες. Ἐπίσης, τό Συνέδριο ἐπιθυμεῖ νά ἐπισύρει τήν προσοχή ἐπί τῶν βελτιώσεων πού συνοδεύουν τά μέτρα αὐτά καί οἱ ὁποῖες θά ἔπρεπε νά ἐπιτρέψουν τήν ἀποκατάσταση στό σύνολό της τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως τῶν λογαριασμῶν.

Οἱ βελτιώσεις αὐτές ἔπρεπε νά περιληφθοῦν σέ μία ἐνέργεια πού νά ἐπιτρέπει τήν κατάργηση τῆς γραμμικῆς μεθόδου ἐκκαθαρίσεως, τήν πραγματοποίηση ὁρισμένων φάσεων κυρίως ἐντός τῶν χρονικῶν ὁρίων καί νά ἐξαλείψει ἀπό τή βάση τους τά κύρια ἐμπόδια στά ὁποῖα προσκρούει ἡ ἐκκαθάριση.

Ἐπί τούτου, τρεῖς κύριες προτάσεις πού ἀποτελοῦν ἕνα λογικό σύνολο μποροῦν νά διατυπωθοῦν πρός τό σκοπό:

- διευκολύνσεως τῆς προετοιμασίας τῆς ἐκκαθαρίσεως μέ βελτίωση τοῦ μνημονίου,

- ἐπιταχύνσεως καί ὀρθολογικῆς ὀργανώσεως τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐπιτοπίων ἐπισκέψεων,

- ρυθμίσεως ἤδη ἀπό τῆς φάσεως τῆς διαχειρίσεως τῶν δυσχερειῶν ἑρμηνείας.

ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ

3.3. Ἐνημέρωση τοῦ μνημονίου πού προηγεῖται τῆς διαχειρίσεως

Ἡ πράξη ἐνημερώσεως τοῦ μνημονίου ἀποτελεῖ τήν πρώτη αἰτία καθυστερήσεως μέσα στό πλαίσιο τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως. Λαμβάνοντας ὑπόψη τά περιεχόμενα στό ἕγγραφο αὐτό στοιχεῖα, τίποτε δέν φαίνεται νά ἐμποδίζει τήν ἐνημέρωσή του πρίν ἀπό τή διαχείριση.

α) Ἡ ἐνημέρωση αὐτή θά ἔπρεπε νά γίνεται σέ δύο χρόνους:

i) Κάθε ἔτος, τρεῖς περίπου μῆνες πρίν ἀπό τήν ἔναρξη τῆς διαχειρίσεως, τά Κράτη μέλη θά ἔπρεπε νά ἔχουν στήν κατοχή τους ἕνα μνημόνιο ἐνημερωμένο κατά συστηματικό τρόπο. Μιά τέτοια περιοδική διαδικασία γενικῆς ἀναθεωρήσεως θά ἐπέτρεπε νά ἀποφευχθεῖ ἡ διατήρηση στό μνημόνιο στοιχείων πού δέν ἔχουν πλέον λόγο νά περιλαμβάνονται καί θά ἐπέτρεπε τήν ἔγκαιρη γνώση τῶν στοιχείων πού πρέπει νά συγκεντρωθοῦν κατά τή διάρκεια τοῦ ἑπόμενου οἰκονομικοῦ ἔτους ἐν ὄψει τῆς ἐκκαθαρίσεως.

ii) Ἐξάλλου, πρίν ἀπό τήν ἔναρξη ἐφαρμογῆς μιᾶς νέας κανονιστικῆς ρυθμίσεως ἤ τροποποιήσεως τοῦ κανονισμοῦ, τό μνημόνιο θά ἔπρεπε νά ἀποτελέσει ἀντικείμενο ἀκριβῶν ἐνημερώσεων. Θά ἔπρεπε μέσα στό πλαίσιο αὐτό, ἤδη ἀπό τῆς προετοιμασίας νέας κανονιστικῆς ρυθμίσεως ἤ τροποποιήσεως ὑφιστάμενου κανονισμοῦ, νά εἶναι δυνατή ἡ προετοιμασία τῶν στοιχείων ἐνημερώσεως τοῦ μνημόνιου:

- κατάρτιση τῶν πινάκων τῶν στοιχείων πού πρέπει νά προσκομιστοῦν ἐν ὄψει τῆς ἐκκαθαρίσεως,

- τρόπος παρουσιάσεως τῶν στοιχείων αὐτῶν,

- ἐνδεχομένως, τρόπος ἐλέγχου καί ἐκκαθαρίσεως τῶν αἰτήσεων χορηγήσεως ἐνισχύσεων.

Ἕνα τέτοιο σχέδιο ἐνημερώσεως θά ἔπρεπε νά συνοδεύει τήν πρόταση κανονιστικῆς ρυθμίσεως [13]. Μετά τήν υἱοθέτηση τῆς ρυθμίσεως, τό δελτίο ἐνημερώσεως θά καθίστατο ὁριστικό σύμφωνα μέ μία διαδικασία πού θά ἐπέτρεπε νά ληφθοῦν ὑπόψη οἱ παρατηρήσεις τῶν ὑπηρεσιῶν πού εἶναι ὑπεύθυνες γιά τήν ἐκτέλεση τῶν κανονισμῶν ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν.

β) Μιά τέτοια διαδικασία, έκτος τοῦ ὅτι θά ἐξάλειφε μιά πρώτη αἰτία καθυστερήσεως τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως, θά ἐπέτρεπε στούς ὑπεύθυνους γιά τή θέσπιση τῶν κοινοτικῶν κειμένων νά ἐκτιμήσουν ὀρθῶς τίς ὑποχρεώσεις διαχειρίσεως καί ἐλέγχου πού ἐπιβάλλουν στούς ὀργανισμούς πληρωμῶν καί στίς ὑπηρεσίες ἐκκαθαρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Χωρίς ἀμφιβολία στή διαδικασία αὐτή θά ὑπῆρχε ἔνα στοιχεῖο ὀρθολογικῆς μεθοδεύσεως ἀποφάσεων ἱκανῶν νά ἀποτρέψουν τή θέσπιση πολύ περίπλοκων κανονιστικῶν ρυθμίσεων, συνεπαγόμενων γιά τόν ἔλεγχο τους ἀνώμαλες διοικητικές συνθήκες.

Ἐξάλλου, προτεινόμενη ταυτόχρονα μέ τούς κοινοτικούς κανονισμούς θά ἦταν κατ' ἀρχήν διαθέσιμη ἀπό τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κανονισμῶν αὐτῶν καί τά Κράτη μέλη θά ἦταν σέ θέση ἀπό τήν ἀρχή νά γνωρίζουν ἀφενός πῶς νά ὀργανώσουν τόν ἔλεγχό τους καί πῶς νά καταρτίσουν τούς περί ἐκκαθαρίσεως φακέλους τους (ποιά δικαιολογητικά ἔγγραφα νά συμπεριλάβουν) καί ἀφετέρου ποιά στοιχεῖα νά συγκεντρώσουν ἐν ὄψει τῆς παρουσιάσεως τῶν ἀνακεφαλαιωτικῶν λογαριασμῶν.

γ) Ό συνδυασμός τῶν δύο αὐτῶν συστημάτων ἐνημερώσεως, πού καθιστᾶ τό μνημόνιο ἕναν πραγματικό ὁδηγό διαχειρίσεως καί ὄχι πλέον ἁπλῶς ἕνα πλαίσιο παρουσιάσεως τῶν λογαριασμῶν, θά διευκόλυνε τήν κατάρτιση τῶν λογαριασμῶν καί τήν ἀνακεφαλαίωση τῶν δευτερευόντων στοιχείων (προσκομισθεῖσες ποσότητες στήν παρέμβαση, ποσοστά, ποικιλίες γιά τίς όποιες πρόκειται, κλπ.) πού θά μποροῦσαν νά πραγματοποιηθοῦν κατά τήν πρόοδο τῆς διαχειρίσεως. Οἱ λογαριασμοί θά μποροῦσαν τότε νά προσκομιστούν ἐντός τῶν προθεσμιῶν πού προβλέπονται άπό τούς κανονισμούς (πρίν ἀπό τίς 31 Μαρτίου τοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους πού ἀκολουθεῖ τό οἰκονομικό ἔτος).

3.4. Προσαρμογή τοῦ μνημονίου πρός μιά ἀνακαινισμένη διαδικασία ἐκκαθαρίσεως

Μία ἀπό τίς δυσχέρειες πού συνάντησαν τά Κράτη μέλη σχετικά μέ τήν παρουσίαση πρίν ἀπό τίς 31 Μαρτίου (ν + 1) τῶν ἐτήσιων ἀνακεφαλαιωτικῶν στοιχείων ὀφείλεται στόν ὑψηλό βαθμό λεπτομερειῶν τῶν στατιστικῶν πληροφοριῶν καί ὁρισμένων λογιστικῶν στοιχείων πού ζητεί ή Ἐπιτροπή γιά τή στήριξη στοιχείων καθαρώς οἰκονομικῶν.

α) Χωρίς νά θέλουμε νά ἀγνοήσουμε τή χρησιμότητα πού παρουσιάζει στόν τομέα τῆς διαχειρίσεως καί τοῦ ἐλέγχου μία λεπτομερής στατιστική ἐνημέρωση, διερωτώμεθα μήπως ό ὑψηλός βαθμός λεπτομερειῶν τῶν στατιστικῶν πληροφοριῶν πού ζητεί ή Ἐπιτροπή δέν ὀφείλεται στήν καθυστερημένη ἐφαρμογή τῶν ἐπιτόπιων ἐλέγχων καί στήν προηγούμενη ὀργάνωση σημαντικοῦ ἐλέγχου βάσει ἐγγράφων. Φαίνεται ὅτι θά ἦταν δυνατή ἡ ἁπλοποίηση τοῦ περιεχόμενου τοῦ μνημονίου μέ τόν περιορισμό τῶν αἰτούμενων στοιχείων αὐστηρῶς στίς ἀνάγκες τῆς διαχειρίσεως καί τοῦ ἐλέγχου, πράγμα πού δέν μειώνει καθόλου τήν ἀνάγκη διατηρήσεως ἀρκετά προχωρημένης λογιστικῆς ἀναλύσεως.

β) Ἡ λογιστική ἀνάλυση συνδέεται μέ τήν κοινοτική ὀνοματολογία τοῦ προϋπολογισμού καί ἀντικατοπτρίζει τήν ἀνάγκη μιᾶς κάποιας λογιστικῆς διαφάνειας πού νά ἐπιτρέπει τήν παρακολούθηση μέ τόν καλύτερο τρόπο, σχετικά μέ κάθε μέτρο παρεμβάσεως, τῆς ἐκτελέσεως τοῦ κοινοτικοῦ προῦπολογισμοῦ. Μέσα στό λογιστικό αὐτό πλαίσιο ἐξακολουθεῖ πάντως νά εἶναι σημαντικό νά μποροῦν τά Κράτη μέλη νά λαμβάνουν γνώση, πρίν ἀπό τήν ἔναρξη τῆς διαχειρίσεως, τοῦ λογιστικοῦ πλαισίου ἐντός τοῦ ὁποίου πρέπει νά παρουσιαστοῦν τά οἰκονομικά στοιχεῖα.

ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

3.5. Διασφάλιση συνεχοῦς ἐλέγχου

Μιά δεύτερη αἰτία τῆς καθυστερήσεως ὀφείλεται στήν καθυστερημένη έναρξη τῶν ἐπιτόπιων ἐπισκέψεων τοῦ διατάκτη λόγω τῆς συνήθειας πού ἀπέκτησε ἡ Ἐπιτροπή νά μήν ἀρχίζει τίς ἐπιτόπιες ἐπισκέψεις παρά μόνο μετά τή λήψη τῶν ἐτήσιων λογαριασμῶν τῶν Κρατῶν μελῶν.

Όμως μέ τό ἰσχύον σύστημα πού προβλέπουν οἱ κανονισμοί τίποτε δέν ἐμποδίζει τήν ταχεία ἔναρξη τῶν ἐπισκέψεων ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν. Ἀντιστρόφως, τό περιορισμένο χρονοδιάγραμμα πού προβλέπεται άπό τούς κανονισμούς καί ἡ ἴδια ἡ φύση τοῦ ἐκκαθαριστικοῦ ἐλέγχου συνηγοροῦν ὑπέρ ἑνός ἐλέγχου πού νά τοποθετεῖται χρονικά ὅσο τό δυνατό πιό κοντά στήν πράξη τῆς ἀποκεντρωμένης διαχειρίσεως πού ὑποτίθεται ὅτι πρέπει νά κατανοήσει. Συγκεκριμένα, φαίνεται ὅτι εἶναι δυνατή καί εὐκταία ἡ ἔναρξη τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἐλέγχων μόλις ἀρχίζει τό οἰκονομικό ἔτος τοῦ ὁποίου πρέπει νά ἐκκαθαριστοῦν οἱ λογαριασμοί.

3.6. Ἀνάλογη προσαρμογή τοῦ εἶδους τῶν ἐλέγχων

α) Πραγματοποιώντας κατά τή διάρκεια τῆς διαχειρίσεως τίς ἐπιτόπιες ἐπισκέψεις, οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς θά ἦταν σέ θέση καί, ἑπομένως, θά προτρέπονταν νά ἐνδιαφερθοῦν περισσότερο γιά τά συστήματα διαχειρίσεως καί ἐλέγχου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ἐντός Κρατῶν μελῶν, ἰδίως ὅσον άφορα τήν ἐφαρμογή τῶν νέων κανονιστικῶν ρυθμίσεων.

β) Ή προσφυγή στήν τεχνική τῆς δειγματοληψίας δέν θά ήταν πλέον ἐμπειρικό μέσο ἐλέγχου ἑνός μικροῦ ποσοστοῦ τῆς κοινοτικῆς δαπάνης, ἀλλά ἄν γινόταν ή ἐκμετάλλευσή της κατά μεθοδικό τρόπο, θά μπορούσε νά ἀποτελέσει τό κανονικό μέσο συμπληρώσεως ἐνός καλοῦ ἐλέγχου τῶν συστημάτων ὥστε νά ἐξακριβωθεῖ ή συμφωνία τῆς πρακτικῆς πρός τό θεσπισθέν σύστημα καί νά ἐκτιμηθοῦν οἱ συνέπειες τῶν ἀποκαλυφθεισῶν ἀδυναμιῶν.

γ) Ό ἔλεγχος βάσει ἐγγράφων στίς Βρυξέλλες θά διατηροῦσε τό ἐνδιαφέρον του, ἀλλά θά ἐθεωρεῖτο ώς συμπληρωματικός καί συγκεντρωτικός ἔλεγχος καί ὄχι ὡς ἔλεγχος προηγούμενος τῶν ἐπιτόπιων ἐπισκέψεων.

δ) Δεδομένου ὅτι τά προβλήματα τῆς λογιστικῆς συμφωνίας δέν εἶναι ἀμελητέα, θά ἦταν πιθανῶς ἀναγκαῖο νά συμπληρωθοῦν οί πρῶτες ἐπισκέψεις ἀπό ἐπισκέψεις κατόπιν τῆς παρουσιάσεως τῶν ἀνακεφαλαιωτικῶν ἐτήσιων λογαριασμῶν ἀπό τά Κράτη μέλη. Κατά τή διάρκεια τῶν τελευταίων αὐτῶν ἐπισκέψεων, οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπής, μολονότι θά συνέχιζαν τούς σχετικούς μέ τούς λογαριασμούς τοῦ ἑπόμενου ἔτους ἐλέγχους τοῦ συστήματος διαχειρίσεως, θά προέβαιναν στίς τελευταῖες λογιστικές παραβολές πού θά τούς ἐπέτρεπαν νά προβοῦν στό συνδυασμό τῶν πρώτων διαπιστώσεών τους ἐπί τόπου, τῶν ἐτήσιων λογαριασμῶν τῶν ὀργανισμῶν πληρωμῶν καί τῶν διαβιβαζόμενων στίς 31 Μαρτίου στήν Ἐπιτροπή ἀνακεφαλαιωτικῶν λογαριασμῶν.

3.7. Ὑπέρβαση τῶν δυσχερειῶν πού συνδέονται μέ τά περιορισμένα μέσα ἐλέγχου

α) Κατ' ἀρχήν, ὁ ἔλεγχος τῶν συστημάτων προϋποθέτει καλή γνώση ὅλων τῶν συστημάτων γιά τά ὁποῖα πρόκειται καί τοῦ καθενός ἀπό τά συστήματα αὐτά στό σύνολό του (διαχείριση, ἔλεγχος, περιλαμβανόμενης τῆς μεθόδου ἐλέγχου έπί τόπου τῶν οικονομικῶν διαχειριστῶν). Μιά τέτοια προσέγγιση προϋποθέτει ἐπίσης τή δυνατότητα δοκιμασίας, ἄν παρίσταται ἀνάγκη, κάθε μιᾶς ἀπό τίς φάσεις τῆς μεθόδου ἐλέγχου.

Όμως, δέν πρέπει νά ὑποτιμηθεῖ ὁ περίπλοκος χαρακτήρας τῆς κοινοτικῆς διαχειρίσεως. Λαμβάνοντας ὑπόψη τόν ἀριθμό τῶν ὀργανισμῶν πληρωμῶν πού ἀναμειγνύονται στή διαχείριση τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις [14], τῆς προσφυγῆς τους γιά τόν ἐπί τόπου ἔλεγχο ἄλλοτε στίς δικές τους ὑπηρεσίες καί ἄλλοτε σέ ἄλλες διοικήσεις, τούς ἐφαρμοζόμενους πολλούς κανονισμούς καί τίς δυνατότητες συνδυασμοῦ μεταξύ τῶν διαφόρων αὐτῶν παραγόντων, χίλιες περίπου διαδικασίες διαχειρίσεως καί ἐλέγχου [15] ἐφαρμόζονται πιθανώς γιά τή διαχείριση τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις.

β) Σέ ἔνα τέτοιο εἶδος ἐλέγχου, ή ἐπαλήθευση μέ τή μέθοδο τῆς δειγματοληψίας εἶναι πολύ σημαντική καί σ' αὐτή στηρίζονται τά ἀποτελέσματα στά όποῖα μπορεῖ νά καταλήξει ὁ ἔλεγχος τοῦ συστήματος.

Ή τεχνική τοῦ ἐλέγχου βάσει δείγματος εἶναι χρήσιμο μέσο γιά νά ἐκτιμηθεῖ ἡ λειτουργία ἑνός συστήματος καί γιά τή διαμόρφωση γνώμης ἐπί τοῦ συνόλου μιᾶς διαχειρίσεως, ἀλλά ὅταν ἡ ἐπεξεργασία ἑνός δείγματος συμβάλλει στήν ἐπιβολή μιας οἰκονομικῆς κυρώσεως μπορεῖ νά ἀποδειχθεῖ ὅτι εἶναι λεπτή ή ἐπέκταση τοῦ ἀποτελέσματος ἐπί τοῦ συνόλου τῶν παρόμοιων πράξεων.

Ή Ἐπιτροπή ἤδη, μέσα στό πλαίσιο τῶν ἐκκαθαρίσεων της, συνάντησε τό πρόβλημα αὐτό πού τήν ἔφερε σέ ἀρκετά δύσκολη θέση. Ἀλλά, μέχρι σήμερα τό μέγεθος τῶν ἐλεγχθέντων δειγμάτων, ἡ ἔλλειψη ἐμπεριστατωμένης ἀναλύσεως τῶν συνθηκῶν ὑπό τίς ὁποῖες πραγματοποιήθηκαν ή διαχείριση καί οί ἔλεγχοι γιά τούς ὁποίους πρόκειται καί ή μεγάλη εὐαισθησία τῶν ἐνδιαφερόμενων ὀργανισμῶν, ἀποτέλεσαν ἰσάριθμα ἐμπόδια στήν ἐκμετάλλευση τῶν ἀποτελεσμάτων ὅταν τά τελευταῖα ἄφηναν νά διαφανεῖ ή ὑποψία ἀδυναμίας στή διαχείριση ἤ τόν ἔλεγχο τῆς κοινοτικῆς ρυθμίσεως.

Αὐτό ἐκφράζεται, de facto, μέ μιά ἐμπειρική γενίκευση τῶν ἀποτελεσμάτων, πράγμα πού ἀποτελεί προδήλως πηγή διαφορῶν.

γ) Ἄν είναι ἐπιθυμητή ή διασφάλιση ἀπό τήν Ἐπιτροπή πραγματικοῦ ἐλέγχου τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κανονισμῶν ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν καί ἄν θεωρεῖ κανείς ὅτι αὐτό πρέπει νά γίνει μέσα στό πλαίσιο τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως, εἶναι ἀναπόφευκτο νά γίνει δεκτή ἡ προσφυγή στούς δειγματοληπτικούς ἐλέγχους. 'Αλλά οί ἀκολουθούμενες μέθοδοι θά ἔπρεπε νά εἶναι γνωστές a priori ἀπό τήν ἐλεγχόμενη μονάδα καί νά συμφωνοῦνται μέ αὐτή, ὅσο αὐτό εἶναι δυνατό, οί λεπτομέρειες ἐφαρμογῆς τους.

δ) Στήν περίπτωση πού ὁ ἐλεγχόμενος ὀργανισμός θά ἀμφισβητοῦσε τό ἀποτέλεσμα ἐλέγχου βάσει δειγμάτων, ἡ Ἐπιτροπή θά διέθετε τήν εὐχέρεια "συναλλαγῆς" πού θά τήν ὁδηγοῦσε εἵτε στό νά ἀποδεχτεῖ τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐλεγχόμενων ὀργανισμῶν εἴτε νά ἐπεκτείνει τούς ἐλεγχους της, πολλαπλασιάζοντας τούς λεγόμενους "ὑλικούς" ἐλέγχους. Ἐν πάση περιπτώσει, ὅταν θά ἔκρινε ὅτι εἶναι σέ θέση νά γενικεύσει τά ἀποτελέσματά της, θά ἦταν πάντα σέ θέση νά τό πράξει, αἰτιολογώντας τήν ἐνέργειά της, πράγμα πού θά ἐνίσχυε τή διακριτική ἐξουσία τοῦ Δικαστηρίου.

ΕΓΚΑΙΡΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ

3.8. Ρύθμιση τῶν προβλημάτων ἐρμηνείας

στό ἰσχύον σύστημα, ἡ ἐκκαθάριση καταλήγει πολύ συχνά στήν ἐκ τῶν ύστερων ἐπικύρωση ἐσφαλμένων ἤ διαφορετικῶν ἑρμηνειῶν τῶν κειμένων. Τά προβλήματα έρμηνείας πού ἀνακύπτουν ἔτσι, πολύ δύσκολα ρυθμίζονται μέσα στό πλαίσιο τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως, διότι παρεμβαίνουν σέ ἔνα πλαίσιο "δηλητηριασμένο" ἀπό τό γεγονός ὅτι ἡ ἐπίδικη ἐρμηνεία ἴσχυσε, ἐνίοτε, ἐντός τοῦ Κράτους μέλους κατά τή διάρκεια πολλῶν οἰκονομικῶν ἐτῶν.

3.9. Προσπάθεια τῆς Ἐπιτροπῆς

Ή Ἐπιτροπή, ἔχοντας συναίσθηση τῆς δυσχέρειας αὐτῆς καί τοῦ γεγονότος ὅτι σέ ὁρισμένες περιπτώσεις τό πρόβλημα τῆς ἑρμηνείας εἶχε γίνει αἰσθητό ἀρκετά νωρίς ἀπό τό Κράτος μέλος, κατά τό χρονικό σημεῖο πού τό Κράτος αὐτό ἔπρεπε νά ἐφαρμόσει τή σχετική κανονιστική ρύθμιση, ὑπέδειξε τό 1978 (ἔγγραφο VI 241/77, άναθ. 1, τῆς 3ης Φεβρουαρίου 1978) μία διαδικασία πού ἀπέβλεπε στή ρύθμιση τοῦ προβλήματος μέ διαβούλευση μέ τήν Ἐπιτροπή. Κατά τή διαδικασία αὐτή, ὁ ὀργανισμός παρεμβάσεως πού συναντά μιά δυσχέρεια ἑρμηνείας τήν ἐκθέτει στήν Ἐπιτροπή πού ἀναλαμβάνει νά δώσει λύση ἐντός ὁρισμένης προθεΣμίας ἤ, ἐνδεχομένως, ἔπειτα ἀπό ὑπόμνηση τοῦ ὀργανισμοῦ, ἄλλως ἡ ἑρμηνεία πού δίδεται ἀπό τόν ὀργανισμό ἰσχύει καί δέν μπορεῖ νά ἀμφισβητηθεῖ κατά τήν ἐκκαθάριση. Ἄν καί ἡ διαδικασία αὐτή παρουσιάζει κάποια πρόοδο ἐντούτοις δέν λειτούργησε πάντοτε κατά τρόπο ἱκανοποιητικό. Πράγματι, ἡ Ἐπιτροπή συχνά ἀπάντησε εἴτε παραφράζοντας τήν ὑφιστάμενη κανονιστική ρύθμιση, πράγμα πού δέν ἔλυνε τό πρόβλημα τοῦ Κράτους μέλους, εἴτε ζητώντας συμπληρωμτικές πληροφορίες πράγμα πού τῆς ἐπέτρεπε νά ἀναστείλει ἐπ' ἀόριστον τήν προθεσμία ἐντός τῆς ὁποίας ἦταν ὑποχρεωμένη νά ἀπαντήσει χωρίς ἐντούτοις νά λύσει τό τεθέν πρόβλημα έρμηνείας. Ἐνίοτε ἐπίσης τό Κράτος μέλος παρέλειψε νά προτείνει τή δική του ἑρμηνεία.

3.10. Εἰσήγηση τοῦ Συνεδρίου: διαδικασία ad hoc

Τό Συνέδριο διερωτᾶται ἄν δέν εἶναι δυνατή ἡ ἐνεργοποίηση τῆς διαδικασίας αὐτῆς, μέσα στο πλαίσιο τῶν εὐθυνῶν τῆς Ἐπιτροπῆς στόν τομέα τῆς ἐκκαθαρίσεως, ὥστε νά παράσχει μία ἀσφάλεια διαχειρίσεως στά ἐνδιαφερόμενα Κράτη μέλη.

Ἡ διαδικασία αὐτή, ἐπισπευδόμενη ἀπό τήν Ἐπιτροπή, ἐνημερώνοντας ὅσο ὑφίσταται ἀνάγκη τό σύνολο τῶν Κρατῶν μελῶν πού ἐκπροσωποῦνται στούς κόλπους τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ΕΓΤΠΕ, θά ἔπρεπε νά καταλήξει σέ ὅλες τίς περιπτώσεις στό σαφή ἐντοπισμό τῆς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως πού ὁρίζεται κατά τήν ἐκκαθάριση:

i) στό Κράτος μέλος ἄν, μολονότι ἡ Ἐπιτροπή ἀποφάνθηκε ἐμπρόθεσμα, ἐπέμεινε στή διαφορετική ἄποψή του·

ii) στήν Κοινότητα, ἄν ἡ Ἐπιτροπή δέν ἀποφάνθηκε ἐντός τῆς προβλεπόμενης προθεσμίας.

Μιά τέτοια διαδικασία, ἀκολουθούμενη στό πλαίσιο τῆς διαχειρίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, πρός τό σκοπό νά διευκολύνει καί νά ἐπιταχύνει τήν ἐκκαθαριστική ἀπόφαση, δέν θά μποροῦσε, ἐννοεῖται, νά προδικάσει τό δικαστικόἔλεγχο τῆς ᾶποφάσεως αὐτῆς καθεαυτῆς, κατόπιν αἰτήσεως τῶν Κρατῶν μελῶν μετά τήν ἐκκαθάριση. Ἀλλά θά ἀποτελοῦσε χωρίς ἀμφιβολία παράγοντα περιορισμοῦ τῶν δικαστικῶν διαφορῶν, ἤ ὅταν παρ' ὅλα αὐτά θά ἐμφανίζονταν οἱ διαφορές, θά ἔριχνε τό ἀναγκαῖο γιά τήν ἐπίλυσή τους φῶς.

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΙΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ

3.11. Συντονισμός τῶν μέσων τῆς Ἐπιτροπῆς

α) Μέσα σέ προσωπικό

Ἕνα ἐπιχείρημα πού προβάλλεται συχνά γιά νά δικαιολογήσει τή σημερινή κατάσταση συνίσταται στήν ἐπίκληση τῆς ἐλλείψεως μέσων σέ προσωπικό τῆς Ἐπιτροπῆς [16].

Τό Συνέδριο εἶναι πεπεισμένο ὅτι, μέ τή μέθοδο τῶν διαιτησιῶν καί ἐσωτερικῶν ἀναδιοργανώσεων, ἡ Ἐπιτροπή θά μποροῦσε νά ἐλευθερώσει τά μέσα σέ προσωπικό πού εἶναι ἀναγκαῖα γιά τήν ἀνακαίνιση τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως. Λαμβάνοντας ὑπόψη τά ὅσα ὑπέδειξε τό Συνέδριο σχετικά μέ τήν παρέμβαση τοῦ οἰκονομικοῦ ἐλέγχου τῆς Ἐπιτροπῆς [17], μία πρώτη λύση θά μποροῦσε να συνίσταται στήν ὀρθολογιστική ὀργάνωση τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν ἐλέγχου τῆς Ἐπιτροπῆς.

β) Ἐσωτερικές συντονιστικές διαδικασίες

Ἕνα ἀπό τά μεγάλα προβλήματα πού θέτειἡ παρούσα κατασταση ἀνάγεται στήν ἱκανότητα τῆς Ἐπιτροπῆς νά δώσει ταχεῖες, σαφεῖς καί ἀσφαλεῖς ἑρμηνεῖες τῶν κοινοτικῶν κανονισμῶν. Φαίνεται ἀναγκαῖο καί στόν τομέα αὐτό ἐπίσης νά δύναται ἡ Ἐπιτροπή νά ἐνεργεῖ ταχέως καί κατά ὑπεύθυνο τρόπο. Αὐτό προϋποθέτει ἰδιαιτέρως τήν ὀργάνωση ἐσωτερικῆς συντονιστικῆς διαδικασίας πού νά ἐπιτρέπει στίς διάφορες ὑπηρεσίες της (ΕΓΤΠΕ, διαχείριση τῶν ἀγορῶν, γεωργική νομοθεσία, οἰονομικός ἔλεγχος, νομική ὑπηρεσία) νά τή βοηθοῦν στήν ταχεία λήψη τῶν ἐρμηνευτικῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεών της.

3.12. Ρύθμιση ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν τῶν προβλημάτων παρουσιάσεως τῶν ἀνακεφαλαιωτικῶν λογαριασμῶν στίς 31 Μαρτίου

Τό πρόβλημα πού κυρίως ἔθεσε στά Κράτη μέλη τό περιεχόμενο τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Συνεδρίου τῆς 21ης Μαΐου 1981 ἀφορᾶ τήν ἀναγκαιότητα παρουσιάσεως πρίν άπό τίς 31 Μαρτίου τοῦ ἔτους ν + 1 τῶν ἐτήσιων ἀνακεφαλαιωτικῶν στοιχείων.

Κατά τήν ἀνάλυση τοῦ προβλήματος διαφάνηκε ὅτι ἡ δυσχέρεια αὐτή ὀφειλόταν κατά μεγάλο μέρος στήν καθυστερημένη ἐνημέρωση τοῦ μνημονίου, σέ προβλήματα διοικητικῆς ὀργανώσεως σέ ὁρισμένα Κράτη μέλη καί στόν περίπλοκο χαρακτήρα τῆς λογιστικῆς καταχωρίσεως τῶν δαπανῶν δευτέρας κατηγορίας (ἀγορά, ἐναποθήκευση, πώληση δημοσίων ἀποθεμάτων).

Ἡ κυριότερη ἀπό τίς δυσχέρειες αὐτές παρέμενε στήν πράξη ἡ τρίτη. Μία μεταρρύθμιση τοῦ συστήματος λογιστικῆς καταχωρίσεως τῶν δαπανῶν δευτέρας κατηγορίας μποροῦσε νά συμβάλει στήν ἐξεύρεση λύσεως, ἰδίως ἐάν ὁ προσδιορισμός τῶν κατ' ἀποκοπή ποσῶν τῶν ὁριζόμενων γι' αὐτή τή μορφή λογιστικῆς καταχωρίσεως θά μποροῦσε νά γίνει πρό τοῦ τέλους τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους τό όποῖο ἀφοροῦν. Φαίνεται ὅτι ἡ Ἐπιτροπή ἄρχισε ἤδη μελέτες πρός τήν κατεύθυνση αὐτή. Θά ἔπρεπε κυρίως τά Κράτη μέλη νά ἀναγνωρίσουν τήν προτεραιότητα καταρτίσεως τῶν λογαριασμῶν καί ἀνακεφαλαιωτικῶν στοιχείων πού ἀφοροῦν τίς δαπάνες αὐτές.

3.13. Διασφάλιση ὅτι τό σύστημα διαφυλάττει τήν ποιότητα καί τήν ἀξιοπιστία τῶν λογαριασμῶν

Ἕνα ἄλλο πρόβλημα πού θέτει τό περιεχόμενο τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Συνεδρίου άφορᾶ τοῦς κινδύνους πού θά προέκυπταν ἄν γίνει δεκτό ὅτι ἡ Ἐπιτροπή μπορεῖ, ἐλλείψει τοῦ συνόλου τῶν ἐτήσιων ἀνακεφαλαιωτικῶν λογαριασμῶν, νά ἐργαστεῖ βάσει τῶν στοιχείων πού ἔχει στήν κατοχή της στίς 31 Μαρτίου τοῦ ἔτους ν + 1, ἤτοι: διαθέσιμων ἐτήσιων ἀνακεφαλαιωτικῶν λογαριασμῶν καί, γιά τά λοιπά, τοῦ συνόλου τῶν μηνιαίων δηλώσεων.

Ὁ κίνδυνος αὐτός δέν πρέπει νά ὑπερεκτιμᾶται. Πράγματι, τά δηλούμενα μηνιαίως στοιχεῖα ἐξάγονται, σέ ὅλα τά Κράτη μέλη, ἀπ' εὐθείας ἀπό δημόσιους λογαριασμούς, αὐστηρῶς ἐλεγχόμενους καί πού, κατ' ἀρχήν, δέν εἶναι δεκτικοί ἄλλων μεταβολῶν έκτός ἀπό τίς μεταβολές πού προκύπτουν ἀπό σαφῶς δυνάμενες νά ἐξακριβωθοῦν διορθώσεις.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

4.1. Στό ἰσχύον σύστημα χρηματοδοτήσεως τῆς Κοινῆς Γεωργικῆς Πολιτικῆς, πού χαρακτηρίζεται ἀπό πολύ προχωρημένη ἀποκέντρωση, ἡ διαδικασία καί οἱ ἐκκαθαριστικές ἀποφάσεις διαφάνηκανὡς οὐσιώδη στοιχεῖα πού συμβάλλουν στό νά προσδίδεται στή διαχείριση τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ἡ ἑνότητα καί ἡ ποιότητά της.

4.2. Ὅμως ἡ παρούσα ἔκθεση ἀποδεικνύει τήν ἀποτυχία τῶν ἐκκαθαριστικῶν αὐτῶν μεθόδων ἀπό δέκα καί πλέον ἔτη πού ἐφαρμόζεται ὁ κανονισμός (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70 τοῦ Συμβουλίου.

Στήν ἀποτυχία αὐτή ἐμπλέκονται ὅλα τά μέρη πού συμμετέχουν στήν κοινοτική διαχείριση. Ἡ Ἐπιτροπή πού δέν μπόρεσε νά ἐφοδιαστεῖ μέ τά τεχνικά καί ἀνθρώπινα μέσα πού εἶναι ἀναγκαῖα γιά νά ἀνταποκριθεῖ στήν ἐκτέλεση τῶν άρμοδιοτήτων της. ἡ άρμόδια γιά τήν ἀπαλλαγή ἀρχή πού δέχθηκε νά δώσει ἀπαλλαγή ἐπί λογαριασμῶν μεγάλο μέρος ἀπό τούς ὁποίους βαρύνεται ἀπό τήν ἔλλειψη ἐκκαθαριστικῆς ἀποφάσεως. τά Κράτη μέλη πού, μέσα στό πλαίσιο τῶ εὐθυνῶν πού ἔχουν ἀναλάβει, δέν ἐπέδειξαν πάντοτε τήν ἐπιθυμητή ἐπιμέλεια· ὅλοι εἶναι γιά διάφορους λόγους ὑπεύθυνοι γιά τή σημερινή χειροτέρευση τῆς καταστάσεως.

4.3. Ή ἀποτυχία ὅμως αὐτή συνεπάγεται ἐπίσης ζημία γιά τούς ἴδιους αὐτούς ἑταίρους. Ἡ Ἐπιτροπή δέν μπόρεσε νά ἐμφανιστεί ὡς Ὄργανο πλήρως ὑπεύθυνο για τή διαχείρισή του. Τά Ὄργανα πού εἶναι ἐπιφορτισμένα νά ἐγκρίνουν τόν προϋπολογισμό καί νά δίδουν ἀπαλλαγή για τήν ἐκτέλεση τοῦ προϋπολογισμού δέν εἶχαν στή διάθεσή τους τήν καλύτερη δυνατή ἐνημέρωση γιά νά ἐκτιμήσουν τίς προβλέψεις τῶν δαπανῶν καί δέν μπόρεσαν νά ἀποκτήσουν τή βεβαιότητα τῆς καλῆς ἐκτελέσεως τῶν πολιτικῶν πού θέλησαν νά κατευθύνουν μέ τήν ἔγκριση τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ώς πρός τά Κράτη μέλη ἔπρεπε νά διαχειριστοῦν ἐπί τόπου τίς δαπάνες τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις χωρίς νά γνωρίζουν ταχέως, κατά τρόπο σαφή καί ἀσφαλή, τό πλαίσιο καί τά ὅρια ἐντός τῶν ὁποίων έπρεπε νά ἐνεργήσουν.

4.4. Εἶναι, ἑπομένως, ζήτημα γενικοῦ συμφέροντος ή διασφάλιση τῆς τηρήσεως τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως. Πέραν τῆς ἰδίας οἰκονομικῆς ἐπιπτώσεως πού παρουσιάζει κάθε σειρά ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων (για τά πέντε ἐκκαθαρισθέντα οἰνονομικά ἔτη το συνολικό ὑπόλοιπο τῶν διορθώσεων ἀντιπροσώπευε μόνον 225 ἑκατομμύρια ΕΛΜ περίπου), ἀμφισβητεῖται ἡ ἴδια ἡ ποιότητα τῆς δημοσιονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις, ὅπως τό ἀπέδειξε ἡ παρούσα ἔκθεση. Ἡ ἀνάγκη αὐτή βαίνει, ἑπομένως, πέραν τῶν εἰδικῶν φροντίδων τοῦ ἐσωτερικοῦ ἤ ἐξωτερικοῦ ἐλέγχου καί τῶν φροντίδων τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

4.5. Ἔτσι, ἡ μεταρρύθμιση τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως δέν μπορεί νά προκύψει παρά ἀπό κοινή προσπάθεια.

Στίς διάφορες κοινοτικές ἀρχές, ἐκεί ὅπου ἀσκοῦνται οἱ ἐξουσίες πρωτοβουλίας, διαβουλεύσεως καί ἀποφάσεως, ἡ διαδικασία ἀποκαταστάσεως, ἡ ἐπιτυχία ἤ ἡ ἀποτυχία της άφορᾶ κάθε ὑπεύθυνο τῆς διαχειρίσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις. Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τούς ὑπεύθυνους τῆς καθημερινῆς διαχειρίσεως τοῦ Ταμείου ἐντός τῶν Κρατῶν μελῶν.

4.6. Στή γνωμοδότησή του τῆς 21ης Μαΐου 1981, τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο ἐκφράζει τήν εὐχή ἐνισχύσεως τοῦ κανονιστικοῦ πλαισίου μέσα στό ὁποιο διαγράφονται σήμερα ἡ διαδικασία καί οἱ μηχανισμοί λήψεως τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων συνδέοντάς τες στενά μέ τό δημοσιονομικό κανονισμό.

Οἱ ὑποδείξεις λήψεως συμπληρωματικῶν μέτρων πού ἀναφέρονται στήν παρούσα ἔκθεση ἔχουν τό πλεονέκτημα ὅτι διαγράφονται μέσα στό ὑφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο. Οἱ ὑποδείξεις αὐτές πρέπει νά ἐκληφθοῦν γι' αὐτό πού εἶναι: ἔνα λογικό σύνολο πού συνιστᾶ μία βάση συζητήσεως πρός τό σκοπό μεταβολῆς τῆς κρατούσας καταστάσεως.

Εἶναι αὐτονόητο ὅτι δέν θά ἔπρεπε νά ἔχουν σάν σκοπό παρά μόνο τήν ἐνίσχυση τοῦ ἀναγκαίου ἐλέγχου τῆς καλῆς χρησιμοποιήσεως τῶν κοινοτικῶν κεφαλαίων ἀπό τήν Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἔχει τή σχετική εὐθύνη ἔναντι τῶν ἁρμοδίων γιά τόν προϋπολογισμό άρχῶν τῆς Κοινότητας. Τό ἀποτέλεσμα ὅμως θά ἐξαρτηθεί πρό παντός, ἄν ὑποτεθεί ὅτι τό σύστημα διαχειρίσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις παραμείνει ἀμετάβλητο ὡς πρός τήν ἀρχή του, ἀπό τή θέληση πού θά πρυτανεύσει κατά τήν ἄσκηση αὐτῆς τῆς ἁρμοδιότητας.

4.7. Ἄν ὑποτεθεί ὅτι υἱοθετοῦνται οἱ τρόποι καί τά μέσα ἀποκαταστάσεως τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις γιά τό μέλλον, παραμένει ἡ ρύθμιση τῆς τύχης τῶν παρελθόντων οἰκονομικῶν ἐτῶν πού δέν ἔχουν ἀκόμη ἐκκαθαριστεί (1976 ἕως 1981) καί τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους (1982).

Ἐννοείται ὅτι μία πρώτη λύση συνίσταται στήν προσπάθεια νά καλυφθοῦν οἱ καθυστερήσεις μέσα στό πλαίσιο τῶν ὑφισταμένων μεθόδων: ἀλλά ἡ πείρα ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ἐλπίδα αὐτή σταθερά διαψεύσθηκε καί εἶναι δυνατός ὁ φόβος ἐξάλλου ὅτι μιά τέτοια προσπάθεια θά διακινδύνευε τό ἴδιο τό μέλλον.

Ύπό τίς συνθῆκες αὐτές, μιά δεύτερη λύση θά μποροῦσε νά φανεί προτιμότερη: θά συνίστατο ἀφενός στήν ἐκκαθάριση, κατόπιν ἐλέγχων μόνο τῶν λογιστικῶν διαδοχικῶν ἐγγραφῶν, τῶν παρελθόντων οἰκονομικῶν ἐτῶν πού δέν ἔχουν ἀκόμη ἐκκαθαριστεί, καί ἀφετέρου στή δοκιμασία τῆς προοδευτικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου συστήματος ἐπί τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους.

Ή ἐπιλογή αὐτή ἀνήκει στήν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐπιτροπῆς. Τό Συνέδριο ἐπιφυλάσσεται νά δώσει τή γνώμη του ἐπί τῶν ἐγγυήσεων πού θά μποροῦσαν νά τό ὁδηγήσουν στήν ἔγκριση τῆς πορείας πού πράγματι θά ἀκολουθηθεί.

Τό κείμενο τῶν προηγουμένων παρατηρήσεων ἐγκρίθηκε ἀπό τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο κατά τή συνεδρίασή του τῆς 12ης Όκτωβρίου 1982.

Ἔγινε στό Λουξεμβοῦργο, στίς 4 Νοεμβρίου 1982.

Γιά τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο

Ρierre Lelong

Πρόεδρος

[1] ΕΕ ἀριθ. C 313 τῆς 30. 12. 1978 (σημεία 2.15 έως 2.22) καί ΕΕ ριθ. C 326 τῆς 31.12.1979 (σημεῖα 2.24 ἓως 2.28 καί 2.46).

[2] ΕΕ ἀριθ. C 342 τῆς 31.12.1980 (σημεία 4.46 έως 4.55) (Παρατηρήσεις διαδιθασθεῖσες στήν Ἐπιτροπή στίς 15 Ἰου λίου 1982).

[3] ΕΕ ἀριθ. C 232 τῆς 11.9.1981, σ. 64 (Παρατηρήσεις σχετικές μέ τό άρθρο 98 παράγραφος 2 τῆς προτάσεως τῆς Ἐπιτροπής).

[4] Βλ. ἄρθρο 5 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) άριθ. 729/70 στό παράρτημα IV.

[5] Βλ. ἄρθρο 1 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72 στό παράρτημα IV.

[6] Βλ. ἄρθρο 8 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72 στό παράρτημα IV.

[7] Ἡ ἀπόδοση στόν τομέα τῆς ἐκκαθαρίσεως πραγματοποιεῖται αὐτομάτως μέ ἄμεση διόρθωση τοῦ λογαριασμοῦ διαθεσίμων τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις τοῦ Κράτους μέλους [λογαριασμός πού λήφθηκε σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 1 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 380/78]. Αὐτό στήν πράξη σημαίνει ὅτι, τό μήνα πού ἀκολουθεῖ τήν ἀπόφαση ἐκκαθαρίσεως, τίθεται στή διάθεση τοῦ Κράτους μέλους μία προκαταβολή τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις ἐλαττωμένη κατά τό ἀνακτήσιμο ποσό.

[8] ΕΕ ἀριθ. C 313 τῆς 30.12.1978, σ. 27.ΕΕ ἀριθ. C 326 τῆς 31.12.1979, σ. 27.ΕΕ ἀριθ. C 342 τῆς 31. 12.1980, σ. 262.

[9] Ἀποφάσεις 11/76 τῆς 7ης Φεβρουαρίου 1979 (Κάτω Χῶρες). 15/76 καί 16/76 τῆς 7ης Φεβρουαρίου 1979 (Γαλλία). 819/79 τῆς 14ης Ἰανουαρίου 1981 (Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας). 820/79 τῆς 25ης Σεπτεμβρίου 1980 (Βέλγιο). 1251/79 τῆς 27ης Ἰανουαρίου 1981 (Ἰταλία).

[10] Παραδείγματος χάριν ἡ καταστροφή τῶν δικαιολογητικῶν ἐγγραφων στό Ἡνωμένο Βασίλειο κατέστησε ἀδύνατο τόν ἄμεσο ἔλέγχο ἀπό τήν Ἐπιτροπή τῶν ἐνισχύσεων πού δόθηκαν τό 1974 καί 1975 στούς δικαιούχους κοινωνικῆς βοήθειας (γιά τό βούτυρο καί τό βόειο κρέας). Γιά νά ἀποδεχθεῖ τίς ἀντίστοιχες δαπάνες (συνολικά 25 ἑκατομμύρια ΕΛΜ) ἡ Ἐπιτροπή δέχθηκε τήν ὕπαρξη "προβλήματος ἐκκινήσεως πού ἀνέκυψε στήν ἀρχή τῆς προσχωρήσεως".

[11] Ἀπόφαση τῆς 3ης Ὀκτωβρίου 1973.

[12] ΕΕ ἀριθ. C 232 τῆς 11.9. 1981, σ. 1 (6λ. παράρτημα VII τοῦ παρόντος ἐγγράφου).

[13] Κατ' ἀνάλογη ἐφαρμογή αὐτοῦ πού γίνεται γιά τό ἰσχύον οἰκονομικό δελτίο πού προσαρτᾶται σέ κάθε πρόταση κανονισμοῦ ώστε νά ἐκτιμηθεῖ ἡ ἐπί τοῦ προῦπολογισμοῦ μεσοπρόθεσμη ἐπίπτωσή της.

[14] Ό ἀριθμός αὐτός, κατά τήν Ἐπιτροπή, εἶναι τή στιγμή αύτη 33 (σχετ. CΟΜ VΙ/595/82, παραρτήματα II καί III).

[15] Παραδείγματος χάριν τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο μπόρεσε νά ἐπισημάνει γιά ἔνα μόνο μέτρο παρεμβάσεως, ἐντός Κράτους μέλους, τρία κύρια συστήματα διαχειρίσεως καί ἐλέγχου ἐντελῶς διαφορετικά, ἀνάλογα μέ τήν καταγωγή τοῦ ὑποκείμενου στήν παρέμβαση προϊόντος καί τοῦ υἱοθετηθέντος τρόπου παρεμβάσεως.

[16] Βλ. ἀπαντήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς στίς ἐτήσιες ἐκθέσεις γιά τά οἰκονομικά ἔτη 1977 καί 1979 (ΕΕ ἀριθ. C 313 τῆς 30. 12. 1978, σ. 27, σημεῖο 2.11 καί ΕΕ ἀριθ. C 342 τῆς 31. 12. 1980, σ. 263, σημεῖο 4.48).

[17] Βλ. σημεῖο 2.28.

--------------------------------------------------

ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΣ

Παράρτημα Ι: Ἀνακεφαλαίωση τῶν δημοσιονομικῶν στοιχείων (σύνολο)

Παράρτημα II: Ἀνακεφαλαίωση τῶν δημοσιονομικῶν στοιχείων (ἀνά Κράτος μέλος)

Παράρτημα ΙΙα: Ἀναφορά τῶν εκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων

Παράρτημα III: Χρονοδιάγραμμα τῆς διαχειρίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ καί τῆς ἐκκαθαρίσεως, προβλεπόμεvo ἀπό τόν κανονισμό

Παράρτημα IV: Κείμενα τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70 καί τῶν ἄρθρων 1 καί 8 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72

Παράρτημα V: Κατάσταση τῶν καθυστερήσεων ἐκκαθαρίσεως

Παράρτημα VI: Σχηματική παράσταση τῆς μεθόδου ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς

Παράρτημα VII: Κείμενο τοῦ ἀποσπάσματος τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Συνεδρίου τῆς 21ης Μαἶου 1981 περί τῆς διαδικασίας ἐκκαθαρίσεως τῶν λογαριασμῶν

--------------------------------------------------

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

Ἀνακεφαλαιωτικά δημοσιονομικά στοιχεία γιά τό σύνολο τῶν Κρατῶν μελῶν

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Ἀποφάσεις ἐκκαθαρίσεως

Ἀνακεφαλαίωση τῶν οίκονομικῶν στοιχείων πού άφοροῦν τά Κράτη μέλη

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIa

Ἀναφορές τῶν ἐκκαθαριστικῶν ἀποφάσεων στήν Ἐχίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωχαϊκῶν Κοινοτήτων

Οἰκονομικά ἔτη 1971 καί 1972: | Δώδεκα ἀποφάσεις τῆς 2ας Δεκεμβρίου 1975 (ΕΕ ἀριθ. L 27 τῆς 2. 2. 1976) |

| Διορθωτική ἀπόφαση τῆς 28ης Ἰουλίου 1978 (ΕΕ ἀριθ. L 238 τῆς 30. 8. 1978) |

| Δὐο διορθωτικές ἀποφάσεις τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 1979 (ΕΕ ἀριθ. L 272 τῆς 30. 10. 1979) |

Οἰκονομικό ἔτος 1973: | Ἐννέα ἀποφάσεις τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 1979 (ΕΕ ἀριθ. L 278 τῆς 7. 11. 1979) |

Οἰκονομικά ἔτη 1974 καί 1975: | Δεκαοκτώ ἀποφάσεις τῆς 16ης Νοεμβρίου 1981 (ΕΕ αριθ. L 375 τῆς 30. 12. 1981) |

--------------------------------------------------

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

Ἄρθρο 5 τοῦ κανοννσμοῦ(ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70

1. Τά Κράτη μέλη διαβιβάζουν… στήν Ἐπιτροπή τά… :

β) ἐτήσιους λογαριασμούς, συνοδευόμενους ἀπό τά ἀναγκαῖ α γιά τήν ἐκκαθάρισή τους ἔγγραφα.

2. Ἡ Ἐπιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεως μέ τήν ἐπιτροπή τοῦΤαμείου…:

β) ἐκκαθαρίζει πρό τοῦ τέλους τοῦἑπομένου ἒτους, βάσει τῶν ἐγγράφων πού προβλέπονται στήν παράγραφο 1 περίπτωση β, τούς λογαριασμούς τῶν ὑπηρεσιῶν καί ὀργανισμῶν.

Ἄρθρο 1 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72

1. Γιά τήν ἐκκαθάριση τῶ ν λογαριασμῶ ν…, τά Κράτη μέλη διαβιβάζουν στήν Ἐπιτροπή:

α) τούς ἐτήσιους ἀνακεφαλαιωτικούς λογαριασμούς καί τίς ἐκθέσεις πού συντάσσονται ἀπό κάθε ὑπηρεσία ἤ ὀργανισμό …·

β) ὄλες τίς ἐκθέσεις ἤ μέρη τῶ ν ἐκθέσεων πού συντάσσονται ἀπό τίς ἀρμόδιες ὑπηρεσίες ἐπαληθεύσεως ῆ ἐλέγχου …·

γ) ἀνακεφαλαίωση τῶ ν δαπανῶν ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν καί τῶν ὀργανισμῶν…

2. Τά ἔγγραφα πού ἀναφέρονται στήν παράγραφο 1… πρέπει νά περιέρχονται στήν Ἐπιτροπή τό ἀργότερο στίς 31 Μαρτίου τοῦἔτους πού ἀκολουθεῖ ἐκεῖνο κατά τό ὁποῖο πληρώθηκαν οἱ δαπάνες στίς ὁποῖες ἀναφέρονται …

Ἄρθρο 8 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1723/72

Ἡ ἀπόφαση ἐκκαθαρίσεως … περιέχει:

α) τόν καθορισμό τοῦ ποσοῦ τῶν δαπανῶν πού πραγματοποιοῦνται σέ κάθε Κράτος μέλος κατά τή διάρκεια τοῦ σχετικοῦ ἔτους, καί ἀναγνωρίζεται ὄτι ἐπιβαρύνουν τό ΕΓΤΠΕ — Τμῆμα Ἐγγυήσεων

β) τόν καθορισμό τοῦ ποσοῦ τῶν χρηματοοικονομικῶν μέσων πού εἶναι ἀκόμη διαθέσιμα σέ κάθε Κράτος μέλος κατά τό τέλος τοῦ σχετικοῦ ἔτους καί τό ὁποῖο εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς διαφορᾶς μεταξύ τοῦ συνόλου τῶν διαθεσίμων κοινοτικῶν χρηματοοικονομικῶν μέσων κατά τήν ἀρχή τοῦ ἔτους ἤ τῶν προκαταβολῶν κατά τή διάρκεια τοῦ ἔτους καί τοῦ ποσοῦ πού ἀναφέρεται στήν περίπτωση α.

--------------------------------------------------

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

Κατάσταση τῶν ἐργασιῶν ἐκκαθαρίσεως καί προβλέψεις

(συγκριτικές καταστάσεις μεταξύ 1980/81 καί 1982)

[1]

Σημείωση :

- Τό σημεῖο (*) σημαίνει προβλέψεις ἤ διορθωθεῖσες ἀπό τήν Ἐπιτροπή προβλέψεις.

- Οἱ μνεῖες μέ πλάγια γράμματα σημαίνουν πραγματικές διαπιστώσεις.

Ἐκκαθάριση τῶν λογοριασμῶν τῶν οίκονομικῶν ἐτῶν | Κατάσταση τό | Τελικές ἡμερομηνίες τῶν φάσεων τοῦ ἐλέγχου | Προβλεπόμενη ἡμερομηνία κλεισίματος (ἀποφάσεις) | Προβλεπόμενες καθυστερήσεις |

Τέλος τῶν προπαρασκευαστικῶν ἐργασιῶν: ἐπιτόπιες ἐπισκέψεις | Ἀλληλογραφία καί διμερεῖς διάλογοι μέ τά Κράτη μέλη | Ἔγγραφο συνθέσεως |

1974/75 | 1980 | Ἰούλιος 1979 | Πρῶτο τρίμηνο 1980 (*) | Τέλη 1980 (*) | Τέλη 1980 (*) | πέντε καί τέσσερα ἔτη (*) |

1981 | Ἰούλιος 1979 | Τέλη 1980 — ἀρχές 1981 | 15 Ἀπριλίου 1981 | 16 Νοεμβρίου 1981 | ἔξι καί πέντε ἔτη |

1982 | — | — | — | — | — |

1976/77 | 1980 | Τέλη 1980 (*) | Πρῶτο τρίμηνο 1981 (*) | Δεύτερο τρίμηνο 1981 (*) | Τέλη 1981 (*) | τέσσερα καί τρία ἔτη (*) |

1981 | Τέλη 1980 (*) | Πρῶτο καί δεύτερο τρίμηνο 1981 (*) | Δεύτερο ἐξάμηνο 1981 (*) | 1982 (*) | πέντε καί τέσσερα ἔτη (*) |

1982 | Ἀρχές 1981 | Μάιος 1982 | 7 Ἰουλίου 1982 | Δεύτερο ἑξάμηνο 1982 (*) | πέντε καί τέσσερα ἔτη (*) |

1978/79 | 1980 | Δεύτερο τρίμηνο 1981 (*) | Τέλη 1981 (*) | Δεύτερο τρίμηνο 1982 (*) | Τέλη 1982 (*) | τρία καί δύο ἔτη (*) |

1981 | Τέλη 1981 (*) | Ἀρχές 1982 (*) | Δεύτερο ἑξάμηνο 1982 (*) | 1983 (*) | τέσσερα καί τρία ἔτη (*) |

1982 | Ἀπρίλιος 1982 | Δεύτερο καί τρίτο τρίμηνο 1982 (*) | Τέλη 1982 (*) | Ἀρχές 1983 (*) | τέσσερα καί τρία ἔτη (*) |

1980 | 1980 | — | — | — | — | — |

1981 | Τέλη 1982 (*) | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ |

1982 | (ἔναρξη) (*) Τέλη 1982 [1] | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ |

1981 | 1980 | — | — | — | — | — |

1981 | — | — | — | — | — |

1982 | Διαβίβαση τῶν λογαριασμῶν γιά τόν Ἰούνιο 1982 (*) | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ | δέν ἔχει προγραμματιστεῖ |

[1] Στίς ἀρχές τοῦ 1982, ἔνα Κράτος μέλος, ἡ Ἰταλία, δέν εἷχε ἀκόμα ἀποστείλει πλῆρες σύνολο τῶν ἐτησίων λογαριασμῶν της τοῦ 1980.

--------------------------------------------------

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

Παρόν κείμενο | Κείμενο τῆς Ἐπιτροπῆς | Τροποποιήσεις πού προτείνει τό Συνέδριο | Αἰτιολόγηση καί παρατηρήσεις |

Ἄρθρο 98 | Ἄρθρο 98 | | |

Οἱ δαπάνες λαμβάνονται ὑπόψη εἰς βάρος ἑνός οἰκονομικοῦ ἔτους μέ 6άση τίς πληρωμές πού πραγματοποιοῦνται μέχρι τίς 31 Δεκεμβρίου ἀπό τίς ὑπηρεσίες καί ὀργανισμούς πού ἀναφέρονται στό ἄρθρο 4 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70, ἐφόσον ἡ ἀνάληψη καί ἡ ἐντολή πληρωμῆς τους περιέλθουν στόν ὑπόλογο τό ἀργότερο μέχρι στίς 31 Μαρτίου, τοῦ ἑπομένου Μαρτίου. | 1.Οἱ δαπάνες λαμβάνονται ὑπόψη εἰς βάρος ἑνός οἰκονομικοῦ ἔτους μέ βάση τίς πληρωμές πού πραγματοποιοῦνται μέχρι τίς 31 Δεκεμβρίου ἀπό τίς ὑπηρεσίες καί ὀργανισμούς πού ἀναφέρονται στό ἄρθρο 4 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70, ἐφόσον ἡ ἀνάληψη καί ἡ ἐντολή πληρωμῆς τους περιέλθουν στόν ὑπόλογο τό ἀργότερο μέχρι τίς 28 τοῦ ἑπομένου Φεβρουαρίου. | Στήν παράγραφο 1 ἀντί "28 Φεβρουαρίου" νά γραφεῖ "31 Μαρτίου". | Προσαρμογή τοῦ χρονοδιαγράμματος (βλ. παράγραφο 4.1 τῶν Γενικῶν Παρατηρήσεων). Ἠ τροποποίηση στηρίζεται: στήν ἀνάγκη ὑπάρξεως ἑνός λογαριασμού διαχειρίσεως πού νά διαγράφει τίς πράξεις τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους μέ τή μεγαλύτερη δυνατή πιστότητα καί ἀκρίβεια· |

| 2.Οἱ ἐνδεχόμενες διορθώσεις τῶν δηλωθεισῶν δαπανῶν, ἐάν ἐνεκρίθησαν ἐκτός τοῦ πλαισίου τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν λογαριασμῶν ἀπό τίς διατάξεις πού ἐθεσπίσθησαν κατ᾿ ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 5 παράγραφος 3 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70, εἷναι δυνατόν νά ληφθοῦν ὑπόψη εἰς βάρος τοῦ ἑπομένου οἰκονομικοῦ ἔτους. | Νά ἀφαιρεθεῖ ἡ παράγραφος 2 καί νά ἀντικατασταθεῖ ἀπό τό ἑξῆς κείμενο: 2.α)Πρίν ἀπό τίς 31 Μαρτίου, τά Κράτη μέλη διαβιβάζουν στήν Ἐπιτροπή, μαζί μέ τά ἀπαραίτητα ἒγγραφα, τούς ἐτήσιους λογαριασμούς ἀνακεφαλαιώσεως πού ἀφοροῦν τό διαρρεύσαν οἰκονομικό ἔτος, μέ τίς τυχόν διορθώσεις, ἐν ὄψει τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν λογαριασμῶν πού προβλέπεται στό ἄρθρο 5 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70.Ἠ ἐκκαθάριση τῶν λογαριασμῶν ἔχει σάν σκοπό ἀφενός μέν νά καθορίσει τό ποσό τῶν δαπανῶν πού πραγματοποιήθηκαν σέ κάθε Κράτος μέλος κατά τή διάρκεια τοῦ ἐξεταζόμενου οἰκονομικοῦ ἔτους καί πού ἀναγνωρίστηκαν σάν δαπάνες βαρύνουσες τό ΕΓΤΠΕ — Τμῆμα Ἐγγυήσεων, καί ἀφετέρου νά καθορίσει τό ποσό τῶν κεφαλαίων πού διαθέτουν τά Κράτη μέλη. Σέ περίπτωση πού οἱ λογαριασμοί μιᾶς ὑπηρεσίας ἤ ἑνός ὀργανισμοῦ πληρωμῆς δέν περιέλθουν στήν Ἐπιτροπή μέχρι τίς 31 Μαρτίου, ἡ Ἐπιτροπή ἐκκαθαρίζει τούς λογαριασμούς τῆς ὑπηρεσίας ἤ τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ ἀναφερόμενη ἀποκλειστικά στό σύνολο τῶν καταστάσεων πού ἐξετάζονται στό ἄρθρο 5 παράγραφος 1α τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70 ὅπως περιγράφονται ἀπό τόν κανονισμό πού ἐκδόθηκε κατ᾿ ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 5 παράγραφος 3 τοῦ ἲδιου κανονισμοῦ. | στό συμφέρον νά συμπε ριληφθεῖ τό χρονοδιά γραμμα ἐκκαθαρίσεως στό δημοσιονομικό κα νονισμό ὠστε νά ἐξασφα- λιστεῖ ἡ συνοχή του μέ τό χρονοδιάγραμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ·στή σημασία πού ἔχει ἡ ταχεία πραγματοποίηση τῶν ἐκκαθαρίσεων στή διαδικασία τοῦ προϋπο λογισμοῦ·στήν ἀδυναμία συντμή σεως τῆς συμπληρω ματικῆς περιόδου τοῦ ΕΓΤΠΕ — Ἐγγυήσεις μέσα στό ὑπάρχον σύ στημα (προσωρινός χα ρακτήρας τῶν δαπανῶν 2ης κατηγορίας, δηλαδή ὄτι ἀφορα τά κρατικά ἀποθέματα).Ὄλα αὐτά τά σημεῖα δικαιολογοῦν τῆν εἰσαγωγή προτρεπτικῶν διατάξεων στόν δημοσιονομικό κανονισμό. Πρόκειται γιά μηνιαῖες δηλώσεις δαπανῶν. |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII (συνέχεια)

Παρόν κείμενο | Κείμενο τῆς Ἐπιτροπῆς | Τροποποιήσεις πού προτείνει τό Συνέδριο | Αἰτιολόγηση καί παρατηρήσεις |

| | β)Βάσει τῶν λογαριασμῶν ἤ καταστάσεων πού ἀναφέρονται παραπάνω καί ἔχοντας ὑπόψη τά ἀποτελέσματα τῶν ἐλέγχων πού ἔχουν διεξαχθεῖ βάσει ἐγγράφων καί ἐπί τόπου σύμφωνα μέ τούς ὄρους πού προβλέπονται στό ἄρθρο 9 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 729/70, ἡ Ἐπιτροπή, ἀφοῦ συμβουλευθεῖ τήν ἐπιτροπή τοῦ Ταμείου ἡ ὁποία ἀναφέρεται στό ἄρθρο 13 τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ, ἐκκαθαρίζει τούς λογαριασμούς πρίν ἀπό τό τέλος τοῦ ἔτους πού ἀκολουθεῖ τό ἐξεταζόμενο οἰκονομικό ἔτος.Σέ περίπτωση στήν ὁποία, τήν ἡμερομηνία αὐτή, ἡ Ἐπιτροπή δέν ἔχει ἐκκαθαρίσει τούς λογαριασμούς μιᾶς ὑπηρεσίας ἤ ἑνός ὀργανισμοῦ πληρωμῆς, οἱ λογαριασμοί αὐτοί θεωροῦνται ὁριστικά ἐκκαθαρισμένοι βάσει τῶν στοιχείων πού ἔχουν δηλώσει τά Κράτη μέλη.Ὄσον ἀφορᾶ οἰκονομικά ἔτη πού δέν ἔχουν ἀκόμη ἐκκαθαριστεῖ κατά τήν ἔναρξη ἰσχύος τοῦ παρόντος κανονισμοῦ, θά θεσπισθοῦν μεταβατικά μέτρα στά πλαίσια τῶν κανονισμῶν τοῦ Συμβουλίου.γ)Ἡ Ἐπιτροπή δημοσιεύει τίς ἀποφά-σεις περί ἐκκαθαρίσεως καί ἐπισυνάπτει τίς τυχόν παρατηρήσεις τῶν Κρατῶν μελῶν πού ὑποβάλλονται στά πλαίσια τῆς ἐκκαθαρίσεως. | |

--------------------------------------------------