ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 12ης Απριλίου 1994 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που προτίθεται να χορηγήσει η Ιταλία στον όμιλο χαλυβουργικών επιχειρήσεων ILVA (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (94/259/ΕΚΑΧ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως το άρθρο 95 πρώτο και δεύτερο εδάφιο,

Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή και με την ομόφωνη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου,

Εκτιμώντας ότι:

Ι Η κοινοτική βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση που έχει αντιμετωπίσει από το πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 1980. Τούτο οφείλεται στη γενική επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας, πράγμα που είχε σοβαρές επιπτώσεις στις βιομηχανικές δραστηριότητες γενικά, και στον τομέα σιδήρου και χάλυβα ειδικότερα, η οποία οδήγησε σε σημαντική έλλειψη ισορροπίας μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και παράλληλη πτώση των τιμών. Επιπλέον, η διεθνής αγορά είναι γενικά ασθενής, υφίσταται πίεση από τις εισαγωγές και έχει προκύψει εμπορική αντιδικία με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής που θίγει σημαντικό μέρος των κοινοτικών εξαγωγών προς την αγορά αυτή. Όλοι αυτοί οι παράγοντες συνδυάζονται και επιδεινώνουν την οικονομική κατάσταση όλων σχεδόν των χαλυβουργικών επιχειρήσεων στην Κοινότητα.

ΙΙ Κατ' εφαρμογή των αποφάσεων 89/218/ΕΚΑΧ (1), 90/89/ΕΚΑΧ (2) και 92/17ΕΚΑΧ (3) της Επιτροπής, όσον αφορά τη χορήγηση από την Ιταλία ενισχύσεων στις δημόσιες επιχειρήσεις σιδήρου και χάλυβα, η Επιτροπή ενέκρινε κρατικές ενισχύσεις σημαντικού ύψους υπέρ της ILVA, δημόσιας χαλυβουργικής επιχείρησης της Ιταλίας, κατά την περίοδο 1988-1991, προκειμένου να τη βοηθήσει να υλοποιήσει ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο προέβλεπε το κλείσιμο παραγωγικών εγκαταστάσεων για υγρό χάλυβα δυναμικού 2 700 000 τόνων, για προϊόντα θερμής έλασης δυναμικού 1 180 000 τόνων ανά έτος και για προϊόντα ψυχρής έλασης δυναμικού 708 000 τόνων ανά έτος, την εκχώρηση σε ιδιώτες επιχειρηματίες παραγωγικών εγκαταστάσεων για υγρό χάλυβα δυναμικού 385 000 τόνων ανά έτος και για προϊόντα θερμής έλασης δυναμικού 510 000 τόνων ανά έτος, καθώς και την κατάργηση 27 196 θέσεων απασχόλησης ήτοι ποσοστού 38,7 % του προσωπικού της το 1988, πράγμα που καθιστούσε δυνατή, υπό κανονικές συνθήκες αγοράς και με βάση αυστηρή εκτέλεση και έντονο έλεγχο της διαχείρισης, τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της επιχείρησης.

Παρά την εν λόγω σημαντική προσπάθεια αναδιάρθρωσης, ο στόχος της αποκατάστασης της βιωσιμότητας δεν επιτεύχθηκε κατά το τα επόμενα έτη από την ILVA που, από το 1991, συνέχισε να συσσωρεύει ελλείμματα και αντιμετώπιζε δυσχέρειες στην προσπάθειά της να διατηρήσει τη θέση της στην αγορά.

Στο τέλος του 1992 το συνολικό ύψος των χρεών του ομίλου ILVA, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων που εμπίπτουν στο πεδίο της ΕΚΑΧ και της ΕΟΚ, ανερχόταν σε 7 600 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες δηλαδή μια σχέση χρέους/ιδίου κεφαλαίου της τάξεως του 8,24. Για το οικονομικό έτος 1993, υπολογίζεται ότι το χρέος ανέρχεται σε 10 067 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες και υπερβαίνει έτσι τον κύκλο εργασιών.

Η εισφορά 650 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών από τον ιταλικό κρατικό όμιλο επιχειρήσεων (IRI) στο κεφάλαιο της ILVA ώθησε την Επιτροπή να κινήσει, στις 8 Ιουλίου 1992, τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 της απόφασης αριθ. 3855/91/ΕΚΑΧ της Επιτροπής (4), που καλείται στο εξής κώδικας χαλυβουργικών ενισχύσεων (ΚΧΕ), κατά των ενισχύσεων που περιλαμβάνονται στην εν λόγω εισφορά, καθόσον η εισφορά αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως γνήσια εισφορά κεφαλαίου σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική των εταιρειών σε μια οικονομία της αγοράς.

Η συνέχιση της χορήγησης πιστώσεων, μέσω ιδίως της διάταξης του άρθρου 2362 του ιταλικού αστικού κώδικα (περιορισμένη ευθύνη του μόνου μετόχου), σε όμιλο δημόσιων επιχειρήσεων, όπως ο όμιλος ILVA, του οποίου η χρηματοοικονομική δομή είναι λίαν ασταθής και ο οποίος σημειώνει σοβαρές ζημίες από το 1991, καθώς και το σχέδιο για την ανάληψη από τον IRI του μεγαλύτερου μέρους του χρέους του ομίλου ILVA ανάγκασε την Επιτροπή να επεκτείνει, στις 7 Ιουλίου 1993, τη διαδικασία που είχε κινηθεί προηγουμένως για να επεκτείνει, στις 7 Ιουλίου 1993, τη διαδικασία που είχε κινηθεί προηγουμένως για να συνεκτιμηθούν και τα στοιχεία των ενισχύσεων που περιλαμβάνονται στα δύο προαναφερόμενα μέτρα παρέμβασης.

Κινώντας, καταρχήν, και διευρύνοντας, κατόπιν, τη διαδικασία που θεσπίζεται με το άρθρο 6 παράγραφος 4 του ΚΧΕ, η Επιτροπή εκτίμησε πράγματι ότι όλες οι εν λόγω παρεμβάσεις περιλαμβάνουν στοιχεία παράνομων κρατικών ενισχύσεων ασύμβατα με τις διατάξεις του ΚΧΕ.

Με επιστολή της 13ης Δεκεμβρίου 1993, η Ιταλία ανακοίνωσε στην Επιτροπή το νέο σχέδιο αναδιοργάνωσης και ιδιωτικοποίησης του ομίλου ILVA που εγκρίθηκε από τον IRI το Σεπτέμβριο 1993 και την ενημέρωση επίσης ως προς τις δεσμεύσεις της όσον αφορά ιδίως την ιδιωτικοποίηση του εν λόγω ομίλου μέχρι το τέλος του 1994 και την πώληση του 100 % των κεφαλαίων των ενδιαφερόμενων εταιρειών.

Ουσιαστικός στόχος του σχεδίου αυτού είναι η ιδιωτικοποίηση του ομίλου χαλυβουργικών επιχειρήσεων μέσω της απευθείας προσφοράς στην αγορά, σε σύντομο χρονικό διάστημα, των συμμετοχών που κατέχουν η ILVA ή ο IRI. Το πρόγραμμα προβλέπει, εξάλλου, το πλήρες κλείσιμο των εγκαταστάσεων σιδήρου και χάλυβα στο Bagnoli, τη μείωση της παραγωγικής ικανότητας προϊόντων θερμής έλασης στο Taranto κατά 1,2 εκατομμύρια τόνους ανά έτος μέχρι τις 30 Ιουνίου 1994, καθώς και την επιβολή, στον αγοραστή των εγκαταστάσεων του Taranto, του όρου ότι, σε προθεσμία έξι μηνών από την ημερομηνία της υπογραφής της σύμβασης πώλησης, πρέπει να κλείσει η παραγωγική εγκατάσταση δυναμικού 0,5 τόνων ανά έτος για τελικά προϊόντα θερμής έλασης.

Η αναδιοργάνωση του ομίλου ILVA πραγματοποιείται μέσω ιδίως της διάσπασης του πυρήνα των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων σε δύο νέες εταιρείες, την ILP (ILVA Laminati Piani Srl) και την AST (Acciai Speciali Terni Srl), των οποίων η αποδοτικότητα του επενδυμένου κεφαλαίου καθώς και των ιδίων κεφαλαίων αναμένεται να καταστήσει δυνατή την άμεση ιδιωτικοποίησή τους.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο τομέας δράσης της ILP αφορά τις δραστηριότητες σχετικά με τα πλατέα προϊόντα από συνήθη χάλυβα τα οποία παράγονται στις εγκαταστάσεις Taranto, Novi Ligure, Torino Laf, Genova Cornigliano και Marghera.

Όσον αφορά το πεδίο δράσης της AST, αυτό αφορά τις δραστηριότητες σχετικά με τα πλατέα προϊόντα από ειδικούς και ανοξείδωτους χάλυβες τα οποία παράγονται στις εγκαταστάσεις Terni και Torino.

Τα εναπομείναντα τμήματα του όμιλου, με την επωνυμία Ilva Residua, τίθενται υπό εκκαθάριση, και προβλέπεται η εκχώρηση στον ιδιωτικό τομέα όλων των εταιρειών και ομίλων για τους οποίους υπάρχει δυνατότητα πώλησής τους, όπως π.χ. Dalmine (σωλήνες), Ise (παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας), Cogne (μακρά προϊόντα από ειδικούς χάλυβες), Sidermar (θαλάσσιες μεταφορές), TDI και ICMI.

Επιπλέον, η Ilva Residua αναλαμβάνει προσωρινά τις δαπάνες για όλο το προσωπικό που πρέπει να απολυθεί ή να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα. Οι θέσεις απασχόλησης που καταργούνται ανέρχονται συνολικά σε 11 500, δηλαδή 28 % του προσωπικού που απασχολούσε ο όμιλος ILVA στις 31 Δεκεμβρίου 1992.

Εκτός από την εισφορά που ανέρχεται σε 650 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες και πραγματοποιείται από τον IRI, ο όμιλος ILVA επωφελείται άλλων κρατικών παρεμβάσεων που προορίζονται για τη χρηματοδότηση του σχεδίου. Ο IRI αναλαμβάνει το εναπομείναν χρέος που ανέρχεται σε 2 943 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες. Πράγματι, κατά τη λήξη της εκτέλεσης του εν λόγω σχεδίου, το χρέος του ομίλου ILVA, που ανέρχεται σε 10 067 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες, μπορεί να έχει μειωθεί μόνο κατά 7 124 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες, από τα οποία 4 166 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες προέρχονται από τα έσοδα που πραγματοποιούνται από την πώληση στοιχείων του ενεργητικού και 2 958 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες από χρέη που μεταβιβάζονται στις εταιρείες που αποτελούν αντικείμενο πώλησης.

Επιπλέον, η IRI αναλαμβάνει τις δαπάνες που συνοδέονται με τη συνέχιση των δραστηριοτήτων της Ilva Residua μέχρι τη στιγμή της εκκαθάρισή της, οι οποίες ανέρχονται σε 1 197 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες. Συνολικά, η κρατική παρέμβαση ανέρχεται σε 4 790 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες.

ΙΙΙ Η Επιτροπή εξέτασε, χρησιμοποιώντας τα ίδια τα κριτήρια που είχε εφαρμόσει κατά τη διάρκεια της προηγούμενης αναδιάρθρωσης της κοινοτικής βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, το εν λόγω σχέδιο όσον αφορά την ικανότητα του να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων. Με τη βοήθεια ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων προέβη στην εξέταση των εγκαταστάσεων παραγωγής προϊόντων θερμής έλασης που είναι δυνατό να κλείσουν χωρίς, εντούτοις, να τεθεί σε κίνδυνο η βιωσιμότητα των υπό ίδρυση νέων εταιρειών. Επέλεξε συγκεκριμένα έξι εναλλακτικές λύσεις, μεταξύ εκείνων που εξετάσθηκαν, που δεν υπάρχει το ενδεχόμενο να θέσουν σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα.

Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εφόσον εφαρμοστεί αυστηρά το σχέδιο ιδιωτικοποίησης και αναδιοργάνωσης, ο όμιλος ILVA και, συγκεκριμένα, οι νεοϊδρυθείσες εταιρείες ILP και AST, έχουν εύλογες πιθανότητες να καταστούν βιώσιμες πριν από τα τέλη του 1994, υπό ομαλές συνθήκες αγοράς.

IV Η έντονη επιδείνωση της κοινοτικής αγοράς σιδήρου και χάλυβα που διαπιστώθηκε από τα μέσα του 1990 δημιούργησε σοβαρές δυσκολίες στον τομέα της χαλυβουργίας αρκετών κρατών μελών, μεταξύ των οποίων και η Ιταλία. Η πρόβλεψη για την ιταλική βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα μιας σταθερής διάρθρωσης, οικονομικά βιώσιμης, συμβάλλει στην υλοποίηση των στόχων της συνθήκης, ιδίως εκείνων των άρθρων 2 και 3. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, υπό το πρίσμα της τήρησης των ειδικών όρων που υπαγορεύονται από το κοινό συμφέρον της κοινότητας και θεσπίζονται με την παρούσα απόφαση, οι κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από την Ιταλία είναι αναγκαίες και ανάλογες προς το επιζητούμενο αποτέλεσμα.

Η Κοινότητα βρίσκεται, συνεπώς, αντιμέτωπη με μια περίπτωση που δεν προβλέπεται από τη συνθήκη ως προς την οποία είναι ανάγκη να αναλάβει δράση. Υπό τις προϋποθέσεις αυτές είναι σκόπιμη η προσφυγή στο άρθρο 95 πρώτο εδάφιο της συνθήκης προκειμένου η Κοινότητα να είναι σε θέση να επιτύχει τους στόχους που προσδιορίζονται στα πρώτα άρθρα της συνθήκης αυτής.

V Για να μειωθούν στο ελάχιστο οι επιπτώσεις επί του ανταγωνισμού, είναι σκόπιμο όπως η ιταλική βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα του δημόσιου τομέα συμβάλει σε αποφασιστικό βαθμό στη διαρθρωτική προσαρμογή που απαιτείται ακόμη στον τομέα αυτό, μέσω της μείωσης ως προς παραγωγική ικανότητα που έχει πραγματοποιηθεί ως αντιστάθμισμα της κατ' εξαίρεση εγκριθείσας ενίσχυσης.

Το πρόγραμμα της Ιταλίας προβλέπει τις μειώσεις και την παύση της λειτουργίας των παραγωγικών μονάδων που προαναφέρθηκαν. Όσον αφορά τις εγκαταστάσεις στο Taranto, η μείωση της παραγωγικής ικανότητας κατά 1,2 εκατομμύρια τόνους ανά έτος είναι αμετάκλητη και συνεπάγεται την κατεδάφιση δύο καμίνων θέρμανσης στις εγκαταστάσεις παραγωγής θερμής έλασης ταινιών αριθ. 1 και στις εγκαταστάσεις ενισχυμένων λαμαρινών αντιστοίχως.

Το κλείσιμο των εγκαταστάσεων στο Bagnoli συνεπάγεται είτε τη χρησιμοποίηση αυτών ως παλαιοσίδηρα, είτε την αποξήλωσή τους και την πώλησή τους εκτός της Ευρώπης.

Όσον αφορά τον όρο που έχει επιβληθεί στον αγοραστή της ILP, η μείωση της παραγωγικής ικανότητας κατά 0,5 εκατομμύρια τόνους ανά έτος μπορεί να αφορά την κατεδάφιση καμίνου θέρμανσης στις εγκαταστάσεις αριθ. 2 στο Taranto ή την κατεδάφιση άλλων ιταλικών εγκαταστάσεων σε άλλη περιοχή, εφόσον στις εν λόγω εγκαταστάσεις παράγονται τελικά προϊόντα θερμής έλασης μέχρι την ημερομηνία της ιδιωτικοποίησης και αυτές ανήκουν στο νέο ιδιοκτήτη της ILP. Η μείωση αυτή πρόκειται να υλοποιηθεί σε προθεσμία έξι μηνών από την ημερομηνία της σύμβασης πώλησης.

Προκειμένου να υπάρξει αποφασιστική συμβολή στη μείωση της υπάρχουσας υπερβολικής παραγωγικής ικανότητας στον τομέα της κοινοτικής βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, ενδείκνυται όπως, εκτός από την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας λόγω βελτίωσης της παραγωγικότητας, οι εν λόγω μειώσεις και το κλείσιμο να μη μπορούν να αντισταθμιστούν από επενδύσεις οι οποίες είναι δυνατόν να αυξήσουν την εναπομένουσα ικανότητα παραγωγής ακατέργαστου χάλυβα και τελικών προϊόντων θερμής έλασης των επιχειρήσεων που περιλαμβάνονται στο εν λόγω πρόγραμμα και κατά τη διάρκεια περιόδου πέντε ετών από την πλέον πρόσφατη ημερομηνία που αντιστοιχεί είτε με το κλείσιμο της τελευταίας παραγωγικής μονάδας είτε στην τελευταία καταβολή των ενισχύσεων σε σχέση με επενδύσεις με βάση το εν λόγω σχέδιο.

VI Η χορήγηση της ενίσχυσης λειτουργίας πρέπει να περιορίζεται στο απολύτως απαραίτητο.

Κατά συνέπεια, σε περίπτωση που τα επιτευχθέντα από τις πωλήσεις έσοδα υπερβαίνουν τα προβλεπόμενα ποσά, τα επιπλέον ποσά χρησιμοποιούνται για τη μείωση του χρέους το οποίο επιβαρύνει τον IRI και, περαιτέρω, στη μείωση του ύψους των ενισχύσεων. Αντίθετα, σε περίπτωση που τα προαναφερθέντα είναι κατώτερα από τις προβλέψεις, η παράλληλη αύξηση του ύψους των αναγκαίων ενισχύσεων μπορεί να θεωρηθεί ότι καλύπτεται από τις αντισταθμίσεις που προαναφέρθηκαν, ιδίως από το κλείσιμο των εγκαταστάσεων στο Bagnoli, εφόσον η αύξηση αυτή δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο των 750 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών. Πρέπει να επισημανθεί ότι η αυστηρή τήρηση από την Ιταλία των υποχρεώσεών της, οι οποίες συνίστανται στην πώληση του 100 % του κεφαλαίου των εταιρειών που αποτελούν αντικείμενο της ιδιωτικοποίησης και στην πραγματοποίηση αυτής της ιδιωτικοποίησης πριν από το τέλος του 1994, συμβάλλει όχι μόνο στην επιτυχία του σχεδίου ιδιωτικοποίησης και αναδιοργάνωσης, βάσει των προβλεπόμενων όρων και προθεσμιών, αλλά και στη μείωση του ύψους των ενισχύσεων κάτω από το ανώτατο όριο των 750 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών.

Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι νέες εταιρείες δεν επωφελούνται νέας κρατικής ενίσχυσης υπό μορφή μεταφοράς της πίστωσης φόρων επί των μελλοντικών κερδών, οι επιχειρήσεις ILP και AST δεν πρέπει να δικαιούνται πιστώσεων φόρων εξαιτίας των ζημιών που προκλήθηκαν στο παρελθόν από τον όμιλο ILVA, καθόσον οι εν λόγω ζημίες εξαλείφονται χάρη στις κρατικές ενισχύσεις.

Πρέπει επίσης να διασφαλιστεί η τήρηση των κανόνων θεμιτού ανταγωνισμού, όσον αφορά τις προϋποθέσεις ιδιωτικοποίησης. Γι' αυτό ακριβώς είναι αναγκαίο οι εξαγωγές των επιχειρήσεων ή οι αποκτήσεις πλειοψηφικών συμμετοχών από τους ιδιώτες να μη χρηματοδοτούνται από κρατικές ενισχύσεις. Εξάλλου, οι εν λόγω εξαγορές ή απαιτήσεις πρέπει να είναι ανοικτές σε όλους τους ενδιαφερόμενους και να μη συνδεόνται με προϋποθέσεις οι οποίες δημιουργούν διακρίσεις.

Απαιτείται να διασφαλίζεται ότι, καθόλη τη διάρκεια του σχεδίου ιδιωτικοποίησης και αναδιοργάνωσης, η εγκριθείσα ενίσχυση παρέχει επαρκείς προοπτικές βιωσιμότητας στην ILP και στην AST για το τέλος της περιόδου ιδιωτικοποίησης (τέλος 1994) και επιπλέον, το ότι οι εν λόγω επιχειρήσεις σιδήρου και χάλυβα δεν απολαύουν, συνέπεια της χρηματοοικονομικής αναδιάρθωσης της κρατικής βιομηχανίας σιδήρου, αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους λόγω της μείωσης των καθαρών χρηματοοικονομικών τους υποχρεώσεων σε επίπεδο χαμηλότερο από 3,5 % και 3,2 % του αντίστοιχου κύκλου εργασιών τους. Τα ποσοστά αυτά αποτελούν το μέσο κοινοτικό όρο στον επιμέρους κλάδο των πλατέων προϊόντων συνήθους χάλυβα και στον κλάδο των προϊόντων ανοξείδωτου χάλυβα αντιστοίχως. Στην προκειμένη περίπτωση, το χρέος του ομίλου ILVA το οποίο μεταβιβάσθηκε στις επιχειρήσεις ILP και AST πρέπει να ανέλθει σε αρκετά υψηλό επίπεδο ούτως ώστε οι καθαρές χρηματοοικονικές επιβαρύνσεις που προκύπτουν από την εν λόγω μεταβίβαση να ευθυγραμίζονται με τον κοινοτικό μέσο όρο.

Επιβάλλεται, επιπλέον, να διασφαλισθεί από την Επιτροπή ότι, χωρίς να θιγεί η χρηματοδότηση του σχεδίου ιδιωτικοποίησης και αναδιοργάνωσης, οποιαδήποτε χρηματοδότηση που προέρχεται από δάνεια στις υπό έλεγχο επιχειρήσεις πρέπει να χορηγείται υπό τους συνήθεις εμπορικούς όρους. Οφείλει, επίσης, να διασφαλίζει ότι δεν έλαβε χώρα αναστολής εξόφλησης χρεών η προνομιακή μεταχείριση ως προς τη ρύθμιση των χρεών προς το δημόσιο.

Τέλος, είναι σκόπιμο να διασφαλισθεί ότι η εγκρινόμενη ενίσχυση δεν χρησιμοποιείται για σκοπούς ανταγωνισμού και δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στις συνθήκες εμπορίου της κοινοτικής βιομηχανίας σιδήρου σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον.

VII Η εφαρμογή της παρούσας απόφασης απαιτεί τον προσεκτικό έλεγχο από την Επιτροπή κατά την εκτέλεση του εν λόγω προγράμματος και μέχρι την ολοκλήρωσή του.

Για τη διενέργεια του ελέγχου, η Ιταλία οφείλει να συνεργασθεί πλήρως και να αποστείλει στην Επιτροπή, δύο φορές το χρόνο, λεπτομερείς εκθέσεις σχετικά με τα ακόλουθα:

- μείωση της παραγωγικής ικανότητας,

- επενδύσεις,

- μείωση του απασχολούμενου εργατικού δυναμικού,

- επιπτώσεις στην αγορά και παραγωγή,

- οικονομικές επιδόσεις,

- ιδιωτικοποίηση,

- δημιουργία νέων επιχειρήσεων.

Η πρώτη έκθεση θα πρέπει να αποσταλεί στην Επιτροπή το αργότερο στις 15 Μαρτίου 1994 και οι επόμενες κάθε έξι μήνες. Η τελευταία έκθεση πρέπει να αποσταλεί το αργότερο στις 15 Σεπτεμβρίου 1998.

Προκειμένου να επιτραπεί στα κράτη μέλη η συνέχιση της εκτέλεσης του σχεδίου και η χορήγηση των ενισχύσεων που σχετίζονται με αυτό, η Επιτροπή θα καταρτίζει εξαμηνιαίες εκθέσεις ανά εξάμηνο, βάσει των εκθέσεων της ιταλικής κυβέρνησης, οι οποίες υποβάλλονται στο Συμβούλιο το αργότερο μέχρι την 1η Μαΐου και την 1η Νοεμβρίου, ώστε να καθίσταται δυνατή η πραγματοποίηση, εφόσον συντρέχει λόγος, σχετικής συζήτησης στους κόλπους του Συμβουλίου. Ειδικότερα, αν μια επιχείρηση, στην οποία χορηγήθηκε ενίσχυση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 95 της συνθήκης, προτίθεται να συμμετάσχει σε πρόγραμμα επενδύσεων το οποίο δημιουργεί ή αυξάνει την παραγωγική ικανότητα, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά το Συμβούλιο βάσει έκθεσης στην οποία αναφέρεται το ποσό των χρηματοδοτήσεων και αποδεικνύεται η έλλειψη κρατικής ενίσχυσης.

Εκτός από το σύστημα ελέγχου που καθιερώνεται με βάση τις εκθέσεις της ιταλικής κυβέρνησης, η Επιτροπή μπορεί να προβεί στις αναγκαίες επαληθεύσεις στις επωφελούμενες επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 της συνθήκης, προκειμένου να ελέγχεται η ακρίβεια των παρεχόμενων πληροφοριών και, ιδίως, η τήρηση των προϋποθέσεων που προβλέπονται στις αποφάσεις της.

Στο πλαίσιο αυτό, αν κράτος μέλος υποβάλει στηνΕπιτροπή καταγγελία ισχυριζόμενο ότι η κρατική ενίσχυση παρέχει στην επωφελούμενη επιχείρηση τη δυνατότητα να μειώσει τις τιμές της, η Επιτροπή διενεργεί έρευνα βάσει των διατάξεων του άρθρου 60 της συνθήκης.

Εξάλλου, αν η Επιτροπή, με βάση τις συλλεγείσες πληροφορίες, διαπιστώσει ότι οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στις αποφάσεις της, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 95 της συνθήκης δεν τηρήθηκαν, μπορεί να απαιτήσει την αναστολή της χορήγησης της ενίσχυσης ή/και την επιστροφή της ήδη χορηγηθείσας ενίσχυσης. Σε περίπτωση που η Ιταλία δεν συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις που της επιβάλλει μια τέτοια απόφαση, κρίνεται η εφαρμογή του άρθρου 88 της συνθήκης.

Επιπλέον, αν η Επιτροπή διαπιστώσει, με βάση τις εκθέσεις των κρατών μελών, ότι έχουν προκύψει σημαντικές αποκλίσεις σε σχέση με τα χρηματοοικονομικά δεδομένα στα οποία βασίσθηκε η εκτίμηση περί βιωσιμότητας, τότε αυτή μπορεί να ζητήσει οι εκθέσεις να αποστέλλονται κάθε τρίμηνο και είναι δυνατόν να απαιτήσει από την Ιταλία να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την ενίσχυση των μέτρων αναδιάρθρωσης της επιχείρησης η οποία επωφελήθηκε από την ενίσχυση.

Η Επιτροπή θα μπορούσε, σε ό,τι αφορά κάθε υπόθεση, να αποφασίζει τη διενέργεια ελέγχου σε τρίμηνη βάση. Θα μπορούσε, επίσης, να αποφασίζει να προσφεύγει στις υπηρεσίες ενός ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα που θα επιλέγεται από κοινού με την Ιταλία γαι την επαλήθευση των αποτελεσμάτων του ελέγχου και να ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη.

VIII Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή μπορεί, κατ' εφαρμογή του άρθρου 95 της συνθήκης, να εγκρίνει, την ενίσχυση με την επιφύλαξη της τήρησης των προϋποθέσεων που αυτή επιβάλλει. Πάντως, η ενίσχυση η οποία, δυνάμει της απόφασης αυτής, θεωρείται ως συμβατή με την εύρυθμη λειτουργία της κοινής αγοράς, υπολογίζεται ότι επιτρέπει την επίτευξη της βιωσιμότητας των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων μέχρι το τέλος του 1994. Για τους λόγους αυτούς, εφόσον η βιωσιμότητα δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί κατά την εν λόγω ημερομηνία, η Ιταλία δεν πρόκειται αν ζητήσει νέα παρέκκλιση βάσει του άρθρου 95 της συνθήκης για τις επιχειρήσεις αυτές.

Η Επιτροπή περατώνει συγχρόνως τη διαδικασία που έχει κινηθεί κατ' εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 4 της απόφασης αριθ. 3855/91/ΕΚΑΧ, στο βαθμό που αυτή αφορά τις εγκεκριμένες ενισχύσεις,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

1. Τα ακόλουθα ανώτατα όρια ενίσχυσης που προτίθεται να καταβάλει η ιταλική κυβέρνηση, είτε απευθείας είτε μέσω του κρατικού όμιλου επιχειρήσεων IRI προς τον όμιλο χαλυβουργικών επιχειρήσεων ILVA, και ιδίως στην Ilva Residua, είναι δυνατόν να θεωρηθούν ως συμβατά με την εύρρυθμη λειτουργία της κοινής αγοράς, εφόσον τηρούνται οι όροι και αιτήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 5 του παρόντος άρθρου και στα άρθρα 2 έως 6:

α) εισφορές της επιχείρησης IRI στο κεφάλαιο του ομίλου, για ανώτατο ποσό 650 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών-

β) ανάληψη εκ μέρους της επιχείρησης IRI του εναπομείναντος χρέους για ανώτατο ποσό 2 974 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών. Ωστόσο, σε περίπτωση κατά την οποία τα ποσά που εισπράττονται από τις πωλήσεις των σχετικών επιχειρήσεων είναι κατώτερα των προβλέψεων, μπορεί να γίνει αποδεκτή αύξηση του εναπομένοντος χρέους το οποίο έχει αναληφθεί από την IRI, εφόσον, δεν θα υπερβαίνει το ανώτατο όριο των 750 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών.

Αντίθετα, στην περίπτωση κατά την οποία τα έσοδα από τις πωλήσεις υπερβούν τις προβλέψεις, τα επιπλέον ποσά χρησιμοποιούνται για τη μείωση του χρέους που επιβαρύνει την IRI και, άρα, τη μείωση του ύψους των ενισχύσεων-

γ) ανάληψη εκ μέρους της IRI του κόστους αναδιάρθρωσης και εκκαθάρισης για ανώτατο ποσό 1 197 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών.

2. Οι ενισχύσεις χορηγούνται προς αποκατάσταση της δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρώνς των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων μέχρι το τέλος του 1994. Εφόσον διασφαλίζεται η βιωσιμότητα κατά την ημερομηνία αυτή, η Ιταλία δεν ζητει καμία νέα παρέκκλιση βάσει του άρθρου 95 της συνθήκης ΕΚΑΧ για την επιχείρηση αυτή.

3. Οι ενισχύσεις δεν χρησιμοποιούνται για σκοπούς αθέμιτου ανταγωνισμού.

4. Η Ιταλία τηρεί επακριβώς τις σταθερές δεσμεύσεις της που συνίστανται στην πώληση κατά 100 % του κεφαλαίου των επιχειρήσεων οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της ιδιωτικοποίησης και στην υλοποίηση και στην υλοποίηση αυτής της ιδιωτικοποίησης πριν το τέλος του 1994.

5. Με την επιφύλαξη της χρηματοδότησης του σχεδίου ιδιωτικοποίησης και αναδιοργάνωσης το οποίο εγκρίθηκε από την Επιτροπή και περιγράφεται στην παρούσα απόφαση, οποιαδήποτε χρηματοδότηση προερχόμενη από δάνεια στην υπό έλεγχο επιχείρηση χορηγείται υπό τους συνήθεις όρους των εμπορικών συναλλαγών. Οι επιχειρήσεις του ομίλου ILVA δεν έχουν δικαίωμα μεταβίβασης χρέους ή προνομιακής μεταχείρισης των χρεών έναντι του δημοσίου.

Άρθρο 2

Η Ιταλία μεριμνά ώστε ο όμιλος επιχειρήσεων ILVA:

1. να προβεί στο πλήρες και οριστικό κλείσιμο των εγκαταστάσεων παραγωγής προϊόντων θερμής έλασης στο Bagnoli-

2. να μειώσει αμετάκλητα την ικανότητα παραγωγής έτοιμων προϊόντων θερμής έλασης στο Taranto κατά 1,2 εκατομμύρια τόνους, με την κατεδάφιση μιας καμίνου θέρμανσης στις εγκαταστάσεις θερμής έλασης ταινιών αριθ. 1 και μιας καμίνου θέρμανσης στις εγκαταστάσεις ενισχυμένων λαμαρινών-

3. να προβεί στη μείωση της παραγωγικής ικανότητας κατά 0,5 εκατομμύρια τόνους ανά έτος, είτε με την κατεδάφιση μιας καμίνου θέρμανσης στις εγκαταστάσεις αριθ. 2 στο Taranto είτε με την κατεδάφιση άλλων ιταλικών εγκαταστάσεων σε άλλη περιοχή, εφόσον οι εν λόγω εγκαταστάσεις παρήγαγαν έτοιμα προϊόντα θερμής έλασης μέχρι την ημερομηνία της ιδιωτικοποίησης και ανήκουν στο νέο ιδιοκτήτη της ILP. Η εν λόγω μείωση πραγματοποιείται εντός έξι μηνών από την ημερομηνία της σύμβασης πώλησης-

4. να κλείσει τις εγκαταστάσεις στο Bagnoli είτε με τη χρησιμοποίησή τους ως παλαιοσίδηρων, είτε την αποξήλωσή τους και την πώλησή τους εκτός της Ευρώπης-

5. να μη προβαίνει σε αύξηση, εκτός από την αύξηση λόγω βελτίωσης της παραγωγικότητας, της εναπομένουσας παραγωγικής ικανότητας γαι ακατέργαστο χάλυβα και τελικά προϊόντα θερμής έλασης των επιχειρήσεων που περιλαμβάνονται στο σχέδιο επί μία τουλάχιστον πενταετία από την ημερομηνία της τελευταίας παύσης λειτουργίας των εγκαταστάσεων βάσει του εν λόγω σχεδίου, σε σχέση με επενδύσεις λαμβανομένης υπόψη της πλέον πρόσφατης από τις δύο ημερομηνίες αυτές.

Άρθρο 3

1. Η εξαγορά των επιχειρήσεων από τους ιδιώτες επενδυτές δεν πρέπει να χρηματοδοτείται από κρατικές ενισχύσεις, πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους τους ενδιαφερόμενους και δεν πρέπει να εξαρτάται από προϋποθέσεις που οδηγούν σε διακρίσεις.

2. Τα έσοδα από την πώληση των εταιρειών του ομίλου ILVA χρησιμοποιούνται εξ ολοκλήρου για τη μείωση των χρεών του.

3. Τα χρέη που έχουν αναληφθεί από τις νέες εταιρείες ILVA Laminati Piani Srl (ILP) και Acciai Speciali Terni Srl (AST) θέτουν το επίπεδο των καθαρών χρηματοοικονομικών τους επιβαρύνσεων σε 3,5 % και 3,2 % αντιστοίχως του ετήσιου κύκλου εργασιών τους.

4. Οι επιχειρήσεις ILP και AST δεν επωφελούνται φορολογικών πιστώσεων που προκύπτουν από ζημίες που σημειώθηκαν στο παρελθόν από τον όμιλο ILVA, οι οποίες καλύπτονται με κρατικές ενισχύσεις.

5. Οι ενισχυόμενες επιχειρήσεις εφαρμόζουν όλα τα μέτρα αναδιάρθρωσης που προβλέπονται στο σχέδιο ιδιωτικοποίησης και αναδιάρθρωσης του ομίλου ILVA όπως υποβλήθηκε στην Επιτροπή, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.

Άρθρο 4

1. Η Ιταλία συνεργάζεται πλήρως κατά την εφαρμογή των ακόλουθων μέτρων παρακολούθησης:

α) η Ιταλία αποστέλλει στην Επιτροπή, δύο φορές το έτος και το αργότερο στις 15 Μαρτίου και στις 15 Σεπτεμβρίου, εκθέσεις οι οποίες θα περιέχουν τα λεπτομερή στοιχεία που προβλέπονται στο παράρτημα σχετικά με τις επιχειρήσεις που επωφελούνται από τις προτάσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 95 της συνθήκης ΕΚΑΧ.

Η πρώτη έκθεση πρέπει να περιέλθει στην Επιτροπή το αργότερο στις 15 Μαρτίου 1994, και η τελευταία στις 15 Σεπτεμβρίου 1998, εκτός αν η Επιτροπή αποφασίσει άλλως-

β) οι εκθέσεις να περιέχουν κάθε αναγκαία πληροφορία για να καταστεί δυνατό στην Επιτροπή να προβεί στον έλεγχο της εκτέλεσης του σχεδίου ιδιωτικοποίησης και αναδιοργάνωσης, και ιδίως όλα τα αναγκαία χρηματοοικονομικά δεδομένα προκειμένου η Επιτροπή να μπορεί να επαληθεύσει ότι πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.

Επιπλέον, οι εκθέσεις περιέχουν τις λεπτομερείς πληροφορίες, που προβλέπονται στο παράρτημα, το οποίο ενδέχεται να τροποποιείται βάσει των εμπειριών που αποκτά η Επιτροπή κατά την εφαρμογή του συστήματος ελέγχου. Η Ιταλία οφείλει να απαιτεί από τις δικαιούχους επιχειρήσεις να παρέχουν κάθε αναγκαία πληροφορία ακόμη και αν αυτή, υπό άλλες περιστάσεις, μπορεί να θεωρηθεί ως εμπιστευτική.

2. Η Επιτροπή συντάσσει, βάσει των εκθέσεων, εξαμηνιαίες εκθέσεις, τις οποίες υποβάλλει στο Συμβούλιο το αργόετερο την 1η Μαΐου και 1η Νοεμβρίου για να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή συζήτησης, εφόσον συντρέχει λόγος, στους κόλπους του Συμβουλίου. Ειδικότερα αν μια επιχείρηση στην οποία έχει χορηγηθεί ενίσχυση βάσει του άρθρου 95 της συνθήκης ΕΚΑΧ προτίθεται να συμμετάσχει σε πρόγραμμα επενδύσεων με το οποίο δημιουργείται ή επεκτείνεται η παραγωγική ικανότητα, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά το Συμβούλιο με βάση έκθεση στην οποία αναφέρεται το ύψος των επενδύσεων και αποδεικνύεται η έλλειψη κρατικών ενισχύσεων.

Άρθρο 5

1. Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει ότι οι εκθέσεις οι οποίες ανφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 αποστέλλονται ανά τρίμηνο εφόσον κρίνει ότι είναι απαραίτητο για τον έλεγχο της επιχείρησης. Μπορεί επίσης, να αποφασίσει να προσφεύγει στις υπηρεσίες ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, ο οποίος επιλέγεται με τη σύμφωνη γνώμη της Ιταλίας, για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του ελέγχου, τη διεξαγωγή των απαραίτητων ερευνών και την υποβολή σχετικής έκθεσης στο Συμβούλιο.

2. Η Επιτροπή μπορεί να προβαίνει στους απαραίτητους ελέγχους στις επωφελούμενους επιχειρήσεις δυνάμει του άρθρου 47 της συνθήκης ΕΚΑΧ, προκειμένου να επαληθεύσει την ακρίβεια των πληροφοριών που περιέχονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 που προβλέπονται στις αποφάσεις της.

Στο πλαίσιο αυτό, εφόσον ένα κράτος μέλος υποβάλει καταγγελία στην Επιτροπή ισχυριζόμενο ότι η κρατική ενίσχυση παρέχει στην επωφελούμενη επιχείρηση δυνατότητα μείωσης των τιμών, η Επιτροπή διενεργεί έρευνα βάσει των διατάξεων του άρθρου 60 της συνθήκης ΕΚΑΧ.

3. Κατά τη διεξαγωγή των ελέγχων των εκθέσεων οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, η Επιτροπή ελέγχει κατά πόσον πληρούνται οι απαιτήσεις που θεσπίζονται ειδικότερα στο άρθρο 1 παράγραφος 5.

Άρθρο 6

1. Η Επιτροπή, με την επιφύλαξη του δικαιώματος επιβολής κυρώσεων το οποίο της παραχωρείται από τη συνθήκη ΕΚΑΧ, μπορεί να απαιτεί την αναστολή της χορήγησης της ενίσχυσης ή/και την επιστροφή της ήδη καταβληθείσας ενίσχυσης, αν διαπιστώσει, βάσει των πληροφοριών που έχει λάβει ότι δεν τηρούνται οι όροι που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση. Εάν η Ιταλία παραλείψει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει δυνάμει οποιασδήποτε σχετικής απόφασης, εφαρμόζεται το άρθρο 88 της συνθήκης ΕΚΑΧ.

2. Σε περίπτωση, εξάλλου, που διαπιστώσει, βάσει των εκθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, σημαντικές αποκλίσεις από τα χρηματοοικονομικά στοιχεία στα οποία βασίζεται η αξιολόγηση της βιωσιμότητας, ζητεί την υποβολή των εν λόγω εκθέσεων ανά τρίμηνο και μπορεί να απαιτεί από την Ιταλία να λάβει τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να ενισχύσει την αναδιάρθρωση της ενισχυόμενης επιχείρησης.

Άρθρο 7

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 12 Απριλίου 1994.

Για την Επιτροπή

Karel VAN MIERT

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 86 της 31. 3. 1989, σ. 76.

(2) ΕΕ αριθ. L 61 της 10. 3. 1990, σ. 19.

(3) ΕΕ αριθ. L 9 της 15. 1. 1992, σ. 16.

(4) ΕΕ αριθ. L 362 της 31. 12. 1991, σ. 57.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Απαιτήσεις σχετικά με την παροχή πληροφοριών στην Επιτροπή α) Μείωση παραγωγικής ικανότητας

- Ημερομηνία (ή αναμενόμενη ημερομηνία) παύσης της παραγωγής,

- ημερομηνία (ή αναμενόμενη ημερομηνία) αποξήλωσης (1) των σχετικών εγκαταστάσεων,

- σε περίπτωση πώλησης των εγκαταστάσεων, ημερομηνία (ή αναμενόμενη ημερομηνία) πώλησης, ταυτότητα και χώρα προέλευσης του αγοραστή,

- τιμή πώλησης.

β) Επενδύσεις

- Λεπτομέρειες σχετικά με τις πραγματοποιούμενες επενδύσεις,

- ημερομηνία ολοκλήρωσης,

- κόστος της επένδυσης, πηγές χρηματοδότησης και ύψος οποιασδήποτε σχετικής ενίσχυσης,

- ημερομηνία καταβολής της ενίσχυσης.

γ) Μείωση του εργατικού δυναμικού

- Αριθμός και χρονοδιάγραμμα των θέσεων απασχόλησης που πρόκειται να απωλεσθούν,

- συνολικό κόστος,

- κατανομή της χρηματοδότησης του κόστους.

δ) Επιπτώσεις στην παραγωγή και στην αγορά

- Μηνιαία παραγωγή ακατέργαστου χάλυβα και τελικών προϊόντων ανά κατηγορία,

- πωλούμενα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτήτων, των τιμών και των αγορών.

ε) Χρηματοοικονομικές επιδόσεις

- Εξέλιξη επιλεγμένων βασικών χρηματοοικονομικών δεικτών για την εξασφάλιση της προόδου προς την κατεύθυνση της επίτευξης της βιωσιμότητας (τα χρηματοοικονομικά αποτελέσματα και οι δείκτες πρέπει να παρέχονται με τρόπο που να επιτρέπουν συγκρίσεις με το πρόγραμμα χρηματοοικονομικής αναδιάρθρωσης της επιχείρησης),

- επίπεδο χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων,

- λεπτομέρειες και χρονοδιάγραμμα των λαμβανόμενων ενισχύσεων και του κόστους που καλύπτεται,

- όροι και προϋποθέσεις οιωνδήποτε νέων δανείων (ανεξαρτήτως πηγής).

στ) Ιδιωτικοποίηση

- Τιμή πώλησης και αντιμετώπιση των υπαρχουσών υποχρεώσεων,

- διάθεση των εσόδων από την πώληση,

- ημερομηνία πώλησης,

- χρηματοοικονομική κατάσταση της επιχείρησης κατά τη στιγμή της πώλησης.

ζ) Σύσταση νέας επιχείρησης ή νέων μονάδων που εμπερικλείουν επέκταση της παραγωγικής ικανότητας

- Ταυτότητα των συμμετεχόντων από τον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα,

- πηγές της χρηματοδότησής τους για τη σύσταση της νέας επιχείρησης ή των νέων μονάδων,

- όροι και προϋποθέσεις για τη συμμετοχή των μετόχων από τον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα,

- διοικητική διάρθρωση της νέας επιχείρησης.

(1) Όπως ορίζεται στην απόφαση 3010/91/ΕΚΑΧ της Επιτροπής (ΕΕ αριθ. L 286 της 16. 10. 1991, σ. 20).