ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2062/80 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 31ης Ιουλίου 1980 περί καθορισμού των προϋποθέσεων και της διαδικασίας χορηγήσεως και ανακτήσεως της αναγνωρίσεως των οργανώσεων παραγωγών του τομέα των αλιευτικών προϊόντων και των ενώσεών τους

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 100/76 του Συμβουλίου της 19ης Ιανουαρίου 1976 περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα των αλιευτικών προϊόντων(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2903/78(2),

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 105/76 του Συμβουλίου της 19ης Ιανουαρίου 1976 περί της αναγνωρίσεως των οργανώσεων παραγωγών στον τομέα των αλιευτικών προϊόντων (3), και ιδίως το άρθρο 2 παράγραφος 2 και το άρθρο 3,

Εκτιμώντας:

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 105/76, προβλέπει ως όρο για την αναγνώριση μιας οργανώσεως παραγωγών, ότι η αναγνώριση αυτή πρέπει να δικαιολογείται από μία ικανοποιητική οικονομική δραστηριότητα- ότι οι οργανώσεις των παραγωγών είναι δυνατόν να λειτουργήσουν στα πλαίσια της κοινής οργανώσεως των αγορών μόνον εφ' όσον πραγματοποιήσουν μία συγκεντρωτική προσφορά, ποιοτικά ομοιογενή, ποσοτικά ικανοποιητική και διαθέσιμη- ότι μόνον οι οργανώσεις των παραγωγών που επιτυγχάνουν την ελάχιστη παραγωγή δύνανται να ανταποκριθούν σ' αυτή την απαίτηση-

ότι τα ελάχιστα μεγέθη παραγωγής που έχουν καθορισθεί μέχρι τώρα, αποδείχθηκαν ανεπαρκή σε ορισμένες περιπτώσεις- ότι εμφανίζεται, ιδίως τα τελευταία έτη, μία εντατική ανάπτυξη συγκεντρωτισμού στον τομέα της ζητήσεως- ότι οι ελάχιστες ποσότητες που παρατηρούνται πρέπει κατά συνέπεια να αυξηθούν-

ότι η δομή και η παραγωγή του τομέα των αλιευτικών προϊόντων, παρουσιάζει έντονες διαφορές εντός της Κοινότητος, αναλόγως του είδους αλιείας- ότι πρέπει ως εκ τούτου να καθορισθεί η ελάχιστη παραγωγή για κάθε είδος αλιείας-

ότι οι συνθήκες της αλιευτικής παραγωγής εντός των παρακτίων υδάτων, ποικίλουν ιδιαίτερα από περιοχή σε περιοχή- ότι λόγω του γεγονότος αυτού, οι ελάχιστες ποσότητες παραγωγής που καθορίζονται για τις οργανώσεις των παραγωγών της τοπικής παράκτιας αλιείας και της ειδικής καθορισμένης αλιείας θα ήταν δυνατόν σε ορισμένες περιπτώσεις να αποδειχθούν εξαιρετικά χαμηλές- ότι πρέπει κατά συνέπεια να εξουσιοδοτηθούν τα Κράτη μέλη να καθορίσουν για τις οργανώσεις των παραγωγών αυτού του είδους της αλιείας, περισσότερο ηυξημένες ελάχιστες ποσότητες-

ότι έχει καταστεί επίσης αναγκαίο να καθορισθούν οι ελάχιστες ποσότητες, για τις ενώσεις των οργανώσεων των παραγωγών και να προσδιορισθούν κριτήρια σχετικά με τους κοινούς κανόνες τους περί παραγωγής και εμπορίας- ότι οι ενώσεις αυτές είναι δυνατόν να λειτουργήσουν μόνον εάν πραγματοποιήσουν ένα ελάχιστο ύψος παραγωγής ανταποκρινόμενο στις ποσότητες οι οποίες ορίζονται για τα διάφορα μέλη τους- ότι κρίνεται επαρκές, οι κοινοί κανόνες μιας ενώσεως που αφορούν την παραγωγή και την εμπορία να περιορίζονται στο συντονισμό των κανόνων των μελών της- ότι αυτό προϋποθέτει εν τούτοις, ότι οι στόχοι, η παραγωγή και οι πωλήσεις των μελών της, είναι επαρκώς ομοιογενείς κατά κατηγορία ή ομάδα προϊόντων- ότι η προϋπόθεση αυτή εξασφαλίζεται εφ' όσον η δραστηριότητα της ενώσεως ασκείται εντός μιας περιοχής της Κοινότητος η οποία διαθέτει ορισμένες ομοιογενείς δομές παραγωγής και πωλήσεως-

ότι οι κοινοί κανόνες για την παραγωγή και την εμπορία των οργανώσεων των παραγωγών, οι οποίοι έχουν καθορισθεί μέχρι τώρα με σκοπό να προσαρμοσθεί η παραγωγή προς τις ανάγκες της αγοράς, πρέπει να απλοποιηθούν, και ότι το περιεχόμενό τους πρέπει να αφορά τα ουσιώδη- ότι, συνεπώς, το σχέδιο για την αλιεία θα έπρεπε ιδίως να βασίζεται στις παραγωγικές δυνατότητες ή στους διαθέσιμους πόρους και στις προβλεπόμενες ανάγκες της αγοράς-

ότι πρέπει να συμπληρωθούν οι υποχρεώσεις των Κρατών μελών, επί του θέματος του ελέγχου της λειτουργίας των οργανώσεων των παραγωγών- ότι τα Κράτη μέλη θα έπρεπε ιδίως να καλέσουν τις οργανώσεις των παραγωγών να μην εφαρμόζουν και να μην προβαίνουν σε αλιευτικά προγράμματα αλιείας χωρίς να υπολογίζουν τις ανάγκες της αγοράς και τις πληροφορίες οι οποίες έχουν συγκεντρωθεί σχετικά με τις ποσότητες που έχουν τεθεί στην παρέμβαση-

ότι οι διατάξεις με τις πληροφορίες που πρέπει να προσκομισθούν για την αναγνώριση, πρέπει να επεκταθούν και στις ενώσεις-

ότι έχει εξάλλου αποδειχθεί αναγκαίο να συμπληρωθούν οι διατάξεις σχετικά με την ανάκτηση της αναγνωρίσεως- ότι η αναγνώριση μιας οργανώσεως παραγωγών ή μιας ενώσεως πρέπει επίσης να ανακαλείται όταν αυτή η τελευταία δεν τηρεί τις υποχρεώσεις της-

ότι, υπό την επιφύλαξη ορισμένων μεταβατικών μέτρων, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1939/72 της Επιτροπής της 8ης Σεπτεμβρίου 1972, περί των προϋποθέσεων και της διαδικασίας αναγνωρίσεως των οργανώσεων των παραγωγών στον τομέα των αλιευτικών προϊόντων(1) πρέπει να καταργηθεί-

ότι τα μέτρα τα οποία προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα προς τη γνώμη της Επιτροπής Διαχειρίσεως των Αλιευτικών Προϊόντων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία χορηγήσεως ή ανακλήσεως της αναγνωρίσεως των οργανώσεων των παραγωγών στον τομέα των αλιευτικών προϊόντων και των ενώσεών τους.

Άρθρο 2

Η προϋπόθεση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 υπό α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 105/76 θεωρείται πληρωθείσα από την οργάνωση των παραγωγών, όταν λαμβανομένων υπόψη του είδους της αλιείας η οποία εξασκείται κυρίως από τα μέλη της και των προϊόντων ή των ομάδων προϊόντων για τα οποία ζητεί αναγνώριση, η οργάνωση αυτή ικανοποιεί το ελάχιστο μέγεθος παραγωγής το οποίο αναφέρεται κατωτέρω.

"" ID="1">1. Τοπική παράκτιος αλιεία (μέση διάρκεια εξόδου: λιγώτερη των 2 ημερών)> ID="2">Σαρδέλλες, αντζούγιες: 1 000 τόνοι ή

άλλα νωπά προϊόντα: 1 000 τόνοι"> ID="1">2. Μικρή αλιεία (μέση διάρκεια εξόδου: από 2 μέχρι 8 ημέρες)> ID="2">Νωπά προϊόντα:2 500 τόνοι"> ID="1">3. Υπερπόντια αλιεία (μέση διάρκεια εξόδου από 9 μέχρι 21 ημέρες)> ID="2">Νωπός τόνος: 1 500 τόνοι

Άλλα νωπά προϊόντα: 15 000 τόνοι ή

Αλίπαστα: 10 000 τόνοι"> ID="1">4. Μεγάλη αλιεία (μέση διάρκεια εξόδου: 22 ημέρες και άνω)> ID="2">Νωπά προϊόντα: 15 000 τόνοι ή σαρδέλλες

κατεψυγμένες: 5 000 τόνοι

ή τόνοι κατεψυγμένοι: 5 000 τόνοι

ή άλλα κατεψυγμένα προϊόντα: 15 000 τόνοι

αλίπαστα: 10 000 τόνοι"> ID="1">5. Άλλα είδη αλιείας> ID="2">Γαρίδες φαιού χρώματος του τύπου GRANGON Sp.p 800

ή στρείδια: 500 τόνοι

ή μύδια: 500 τόνοι

ή άλλα μαλακόστρακα και μαλάκια:

200 τόνοι ή ιχθείς γλυκέων υδάτων:

250 τόνοι">

2. Εν τούτοις, τα Κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να καθορίζουν, για τους οργανισμούς των οποίων τα μέλη επιδίδονται σε κάποιο από τα είδη αλιείας τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 1 εδάφιο 1 ή 5, τα ελάχιστα ηυξημένα μεγέθη, εφ' όσον το απαιτούν οι περιφερειακές συνθήκες. Τα μεγέθη αυτά δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα προβλεπόμενα από τις οργανώσεις, των οποίων τα μέλη επιδίδονται στη μικρή αλιεία.

Άρθρο 3

Ο όρος που προβλέπεται από το άρθρο 2 παράγραφος 1 υπό α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 105/76 θεωρείται πληρωθείς από την ένωση, όταν ικανοποιεί ένα ελάχιστο μέγεθος παραγωγής, το οποίο αντιστοιχεί στο ελάχιστο ποσό παραγωγής των μελών της. Για τον υπολογισμό αυτών των ποσοτήτων, λαμβάνονται υπόψη μόνον τα ελάχιστα μεγέθη παραγωγής τα οποία υπολογίσθηκαν για την αναγνώριση των μελών και των οποίων η σύνθεση, η φύση της παραγωγής τους και οι τρόποι εμπορίας είναι επαρκώς ομοιογενείς.

Άρθρο 4

1. Η υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, πρώτη γραμμή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 100/76, δεν επεκτείνεται στις ποσότητες των προϊόντων για τα οποία τα μέλη έχουν συνάψει συμβάσεις, προ της προσχωρήσεώς τους στην οργάνωση εφ' όσον προ της προσχωρήσεως αυτής, έχουν ενημερώσει την οργάνωση για τη σπουδαιότητα και τη διάρκεια αυτών των συμβάσεων και εφ' όσον έχουν λάβει την έγκρισή της.

2. Κατά το μέτρο που μία οργάνωση παραγωγών αποδεσμεύει τα μέλη της από την υποχρέωση να διοχετεύσει δια του μεσολαβητού της το σύνολο της παραγωγής ή των προϊόντων τα οποία έχει ή έχουν καθορίσει την ένταξή του, οι κοινοί κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο πρώτη γραμμή πρέπει τουλάχιστον να υποχρεώνουν τα εν λόγω μέλη να συμμορφωθούν προς τις τιμές αποσύρσεως οι οποίες εφαρμόζονται από τις οργανώσεις των παραγωγών.

Άρθρο 5

1. Οι κοινοί κανόνες παραγωγής και εμπορίας που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο δεύτερη γραμμή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 100/76 πρέπει να καθορίζονται γραπτώς.

Για μία οργάνωση παραγωγών, αυτοί οι κανόνες περιλαμβάνουν τουλάχιστον:

α) όσον αφορά την παραγωγή:

αα) την εκπόνηση, προ της ενάρξεως της περιόδου εμπορίας της αλιείας, ενός σχεδίου αλιείας, που να περιλαμβάνει τα μέτρα που προορίζονται για να προσαρμόσουν, κατά την περίοδο εμπορίας αυτή, τα ζητηθέντα μέσα παραγωγής και τα αλιεύματα. Αυτό το σχέδιο αλιείας πρέπει να βασίζεται στις προβλέψεις που αφορούν τις δυνατότητες παραγωγής κατά κατηγορία ιχθύων και βάσει των πιθανών αναγκών της αγοράς-

ββ) την τυποποίηση της παραγωγής: βάρος, μέτρα, διαλογή, παρουσιάση, συσκευασία, κλπ.-

γγ) την ποιότητα των προϊόντων, τους τρόπους ελέγχου της ποιότητος, την ταξινόμηση ανά κατηγορίες ποιότητος.

Τα Κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να απαλλάξουν από την εφαρμογή των διατάξεων οι οποίες αναφέρονται υπό αα) τις οργανώσεις των παραγωγών της τοπικής παράκτιας αλιείας, και των αλιείων οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, σημείο 5,

β) όσον αφορά την εμπορία, τις διατάξεις που διέπουν τις πωλήσεις των οργανώσεων των παραγωγών αφ' ενός, και των μελών τους αφ' ετέρου, ιδίως όσον αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς, την προετοιμασία για την πώληση και την από κοινού προσφορά, κατά το στάδιο της πρώτης διαθέσεως στην αγορά.

2. Για μία ένωση, οι κανόνες αυτοί περιλαμβάνουν τουλάχιστον έναν συντονισμό των κοινών κανόνων παραγωγής και εμπορίας υπό των μελών τους, που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 6

Με την αίτηση αναγνωρίσεως, προσκομίζονται τα ακόλουθα έγγραφα και οι πληροφορίες:

α) η συστατική πράξη-

β) τα καταστατικά-

γ) η αναφορά των ατόμων, τα οποία είναι ικανά να ενεργήσουν εν ονόματι και για λογαριασμό της οργανώσεως ή της ενώσεως-

δ) η ένδειξη των δραστηριοτήτων οι οποίες δικαιολογούν την αίτηση της αναγνωρίσεως-

ε) η απόδειξη ότι έχουν τηρηθεί οι διατάξεις που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3.

Άρθρο 7

1. Τα Κράτη μέλη αποφασίζουν για τη χορήγηση της αναγνωρίσεως, εντός προθεσμίας 4 μηνών από την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως.

2. Εάν ένα Κράτος μέλος αρνείται την αναγνώριση, πληροφορεί περί αυτού την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών μετά την κοινοποίηση της αποφάσεως στον αιτούντα, αναφέροντας τους λόγους της αρνήσεως.

Άρθρο 8

Τα Κράτη μέλη ασκούν διαρκή έλεγχο στη λειτουργία των οργανώσεων των παραγωγών και των ανεγνωρισμένων ενώσεων, κυρίως όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 105/76 και του άρθρου 5 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 9

1. Με την επιφύλαξη των λόγων που ορίζονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 105/76, η αναγνώριση μιας οργανώσεως παραγωγών ή μιας ενώσεως, ανακαλείται, εφ' όσον η οργάνωση ή η ένωση αυτή, παραμελεί τις υποχρεώσεις της όσον αφορά την τήρηση των κοινών κανόνων παραγωγής και εμπορίας.

2. Η αναγνώριση μιας οργανώσεως παραγωγών ή μιας ενώσεως, δεν ανακαλείται αν λόγοι ανωτέρας βίας ή οι φυσικές συνθήκες κατά την εξάσκηση της αλιείας δεν της επέτρεψαν να πραγματοποιήσει το ελάχιστο ύψος της ετησίας παραγωγής, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 2.

3. Οι λόγοι για τους οποίους ανακαλείται η αναγνώριση κοινοποιούνται γραπτώς εκ των προτέρων, για να ενημερωθούν η ενδιαφερομένη οργάνωση των παραγωγών ή η ένωση.

4. Εάν η αναγνώριση ανεκτήθη λόγω απατηλής αποκτήσεως ή απατηλής χρησιμοποιήσεως της αναγνωρίσεως από την οργάνωση των παραγωγών ή την ένωση, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 100/76, επιστρέφονται.

5. Οι λόγοι για τους οποίους ανεκτήθη η αναγνώριση, κοινοποιούνται στην Επιτροπή εντός προθεσμίας δύο μηνών.

6. Οι αναγνωρίσεις των οργανώσεων των παραγωγών οι οποίες χορηγήθηκαν βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1939/72, προ της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος κανονισμού, ανακαλούνται, σε περίπτωση που οι οργανώσεις αυτές, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις οι οποίες καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό για τη λήψη αναγνωρίσεως.

Άρθρο 10

Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 11, παράγραφος 2, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1939/72 καταργείται.

Άρθρο 11

1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Αυγούστου 1980.

2. Εφαρμόζεται από την 1ηΙανουαρίου 1982 για τις οργανώσεις των παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί προ της 1ηςΑυγούστου 1980, δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1939/72.

Για το είδος αυτό των οργανώσεων των παραγωγών ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1939/72, συνεχίζει να ισχύει, μέχρι την 31ηΔεκεμβρίου 1981.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 31 Ιουλίου 1980.

Για την Επιτροπή

Finn GUNDELACH

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. Ν 20 της 28.1.11976, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. Ν 347 της 12.12.1978, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. Ν 20 της 28.1.1976, σ. 39.

(4) ΕΕ αριθ. Ν 207 της 9.9.1972, σ. 10.