*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 3813/89 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 19ης Δεκεμβρίου 1989

περί λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος προσωρινών ενισχύσεων στο γεωργικό εισόδημα

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1989 για τη θέσπιση καθεστώτος προσωρινών ενισχύσεων στο γεωργικό εισόδημα (1), και ιδίως το άρθρο 12,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1676/85 του Συμβουλίου της 11ης Ιουνίου 1985 σχετικά με την αξία της λογιστικής μονάδας και τις τιμές μετατροπής που πρέπει να εφαρμόζονται στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1636/87 (3), και ιδίως το άρθρο 2 παράγραφος 2,

ότι το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων στο γεωργικό εισόδημα συνεπάγεται αφενός μια θετική ενέργεια προς όφελος των οικογενειακών εκμεταλλεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 και αφετέρου σύμφωνα με το άρθρο 11 απαγόρευση κατ' αρχήν κάθε εθνικής ενίσχυσης στο γεωργικό εισόδημα εφόσον οι όροι και οι λεπτομέρειες χορήγησης διαφέρουν από αυτούς που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό· ότι πρέπει να οριστεί η έννοια της ενίσχυσης στο γεωργικό εισόδημα σύμφωνα με τις σχετικές κοινοτικές διατάξεις, λαμβανομένων κυρίως υπόψη των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89·

ότι είναι αναγκαίο να ορισθεί η έννοια της οικογενειακής γεωργικής εκμετάλλευσης και να καθορισθούν επακριβώς οι ακριβείς συνισταμένες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό του συνολικού οικογενειακού εισοδήματος ανά μονάδα εργασίας τόσο όσον αφορά τη γεωργική συνιστώσα που προκύπτει από την εργασία στη σχετική εκμετάλλευση όσο και άλλο εισόδημα που προκύπτει από άλλες πηγές· ότι το εισόδημα αυτό πρέπει να καθορισθεί επί μιας βάσεως που το καθιστά συγκρίσιμο με την έννοια του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, ανά μέλος του ενεργού πληθυσμού·

ότι, προκειμένου να προσδιοριστεί ποσοτικά η ζημία που έχουν υποστεί δυνητικοί δικαιούχοι της ενίσχυσης η οποία προκύπτει από την προσαρμογή των αγορών στο πλαίσιο αναμόρφωσης της κοινής γεωργικής πολιτικής και από την προσαρμογή των κοινών οργανώσεων αγορών, είναι αναγκαίο να καθορισθεί η χρονική περίοδος και άλλοι σημαντικοί παράγοντες οι οποίοι πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμό της εν λόγω απώλειας με επαρκή ακρίβεια ώστε να αποφευχθεί οιαδήποτε επιπλέον αντιστάθμιση· ότι πρέπει να αποκλεισθούν ορισμένα μέτρα και εξελίξεις των τιμών από κάθε υπολογισμό αυτής της απώλειας εισοδήματος· ότι για να διαπιστωθεί ο πληθωρισμός ή ο αποπλυθωρισμός, που ποικίλλει σημαντικά σε ολόκληρη την Κοινότητα, πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να εκφράσουν την εν λόγω ζημία σε πραγματικούς όρους· ότι πρέπει να ορισθεί ένα ελάχιστο ετήσιο ποσοστό μειώσεως της ενίσχυσης σε κάθε δικαιούχο, ώστε να εξασφαλιστεί η σταθερή μείωσή της· ότι, για να εξασφαλισθεί ότι η εν λόγω ενίσχυση δεν συμβάλλει σε αύξηση της γεωργικής παραγωγικότητας ούτε σε στρέβλωση του ανταγωνισμού, πρέπει να τεθεί ένα όριο στο ύψος της ανά μονάδα εργασίας, η οποία καθορίζεται σε σχέση με τις γενικές προσόδους ανά μονάδα εργασίας, στη σχετική περιοχή της Κοινότητας· ότι πρέπει να καθορισθούν διάφορα όρια που θα διέπουν την επολογή αυτών που δικαιούνται ενίσχυση, ώστε να διευκολυνθεί η διαχείρισή της και να επιτυγχάνονται οι στόχοι του μέτρου· ότι πρέπει να καθοριστεί το ποσοστό των εισοδημάτων των νοικοκυριών από τη γεωργία το οποίο αποτελεί αμελητέο μέρος του συνολικού εισοδήματος του νοικοκυριού·

ότι είναι δυνατό να προκύψουν περιπτώσεις όπου είναι σκόπιμο να επιτραπεί στους δικαιούχους της ενίσχυσης να τη λάβουν υπό μορφή κεφαλαίου· ότι το μέγεθος οποιασδήποτε τέτοιας μορφής πληρωμής πρέπει να συνδέεται με το επίπεδο των πληρωμών που δεν έχουν τη μορφή κεφαλαίου· ότι μια τέτοια πληρωμή δεν πρέπει να αυξάνει το βάρος που ασκείται στον κοινοτικό προϋπολογισμό σε ένα καθορισμένο έτος·

ότι είναι αναγκαίο να τεθούν όρια στα χρηματοδοτικά πλεονεκτήματα που προβλέπονται στο παρόν σχέδιο ενίσχυσης όταν γίνονται πληρωμές που προέρχονται από περισσότερα του ενός προγράμματα ενίσχυσης στο γεωργικό εισόδημα ανά γεωργική εκμετάλλευση· ότι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πρέπει να μπορεί να ορίσει, για κάθε εκμετάλλευση, ένα ανώτατο όριο όσον αφορά τον αριθμό των ετήσιων γεωργικών μονάδων εργασίας που θα μπορούν να ληφθούν υπόψη με βάση το τι θεωρείται σύνηθες για το είδος και το μέγεθος των σχετικών εκμεταλλεύσεων· ότι, για να απλουστευθεί η διαχείριση κάθε προγράμματος ενίσχυσης στο γεωργικό εισόδημα, η ιδιότητα του δικαιούχου σύμφωνα με το πρόγραμμα αυτό θα είναι κατά γενικό κανόνα αυτή που ίσχυσε τη στιγμή που καθορίσθηκε η επιλεξιμότητα, ακόμα και σε περιπτώσεις που η ιδιότητα αυτή μεταβάλλεται κατά το χρόνο πληρωμής της ενίσχυσης·

ότι το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 προβλέπει ότι πρέπει να τηρηθούν τα όρια των πιστώσεων που είναι εγγεγραμμένες στον κοινοτικό προϋπολογισμό για την ενίσχυση που είναι επιλέξιμη για κοινοτική χρηματοδότηση και ότι πρέπει να θεσπισθούν οι κατάλληλες διατάξεις για το σκοπό αυτό·

ότι για λόγους σαφήνειας είναι σκόπιμο, σε συνδυασμό με τα ανώτατα όρια που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο και στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοι

χείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89, να ορισθεί επακριβώς η γεωργική τιμή μετατροπής μεταξύ των εθνικών νομισμάτων και Ecu·

ότι για λόγους καλής διαχείρισης τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν σε τακτά χρονικά διαστήματα τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος ενίσχυσης στο γεωργικό εισόδημα· ότι λόγω της φύσης του καθεστώτος ενίσχυσης στο εισόδημα είναι αναγκαίο να καθορισθούν ειδικοί όροι ελέγχου· ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι σχετικές πλευρές των όρων προσχώρησης της Ισπανίας, της Ελλάδας και της Πορτογαλίας· ότι είναι επίσης αναγκαίο για τα κράτη μέλη να κοινοποιούν τα προγράμματα ενίσχυσης στο γεωργικό εισόδημα με τυποποιημένη μορφή·

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διαχειρίσεως Εισοδηματικών Ενισχύσεων, έχει ζητηθεί η γνώμη της επιτροπής του ΕΓΤΠΕ για τα χρηματοδοτικά θέματα σε ό,τι αφορά τις συμπληρωματικές προϋποθέσεις, σχετικά με τις πιστώσεις που εγγράφονται στον κοινοτικό προϋπολογισμό, που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ Ι

ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ

Άρθρο 1

Ενίσχυση στο γεωργικό εισόδημα

1. «Ενίσχυση στο γεωργικό εισόδημα» (που καλείται στο εξής ΕΓΕ) σημαίνει κάθε δημόσια χρηματοδοτική συνδρομή που χορηγείται αποκλειστικά στους κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων ή στους κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων και στα μέλη της οικογένειάς τους που εργάζονται στην εκμετάλλευση και συμπληρώνει το συνολικό οικογενειακό εισόδημα κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 και η οποία δεν υπόκειται σε κανέναν όρο ως προς τη χρησιμοποίησή της. Παρά τα ανωτέρω και με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης ΕΟΚ, οι δημόσιες χρηματοδοτικές συνδρομές που χορηγούνται μέσω του καθεστώτος φορολογίας και κοινωνικής ασφάλισης δεν θεωρούνται ΕΓΕ, υπό την προϋπόθεση ότι δικαιολογούνται με βάση τα κριτήρια που ισχύουν στο πλαίσιο του καθεστώτος αυτού.

2. Σε περίπτωση που οι ενισχύσεις που αποβλέπουν στην επίτευξη των στόχων οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχεία α), β) και γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 χορηγούνται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 6 του κανονισμού αυτού και σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, δεν θεωρούνται ότι υπόκεινται σε όρους ως προς τη χρησιμοποίησή τους.

Άρθρο 2

Οικογένεια και οικογένεια κατόχου γεωργικής εκμετάλλευσης

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ο όρος « οικογενειακή» γεωργική εκμετάλλευση, εκτός από την έννοια της οικογένειας βάσει του εθνικού δικαίου, καλύπτει επίσης μέλη μονάδων στις οποίες υπάρχει σαφώς μεγαλύτερη κοινωνική ή/και οικονομική αλληλεξάρτηση μεταξύ των μελών της από αυτή που υπάρχει συνήθως μεταξύ των οικονομικών εταίρων. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, εντούτοις, μπορεί να δώσει περισσότερο περιοριστικό ορισμό της οικογενειακής γεωργικής εκμετάλλευσης για κάθε «Πρόγραμμα Ενισχύσεων στο Γεωργικό Εισόδημα» (που στη συνέχεια θα καλείται ΠΕΓΕ).

2. Για τον προσδιορισμό της σύνθεσης της οικογένειας, σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο κάτοχος της εκμετάλλευσης και τα μέλη της οικογένειάς του που εργάζονται στην εκμετάλλευση, υπό τον όρο ότι η ατομική τους συμβολή στην εργασία αντιστοιχεί με τουλάχιστον 25 % μιας ετήσιας γεωργικής μονάδας εργασίας και υπόκειται σε κάποια μορφή πληρωμής, η οποία σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις είναι δυνατό να αποτελεί αντικείμενο επιβολής φόρου. Για κάθε ΕΓΕ το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να καθορίσει ποσοστό υψηλότερο από 25 %. Εντούτοις, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δύναται κατά τον καθορισμό της σύνθεσης της οικογένειας να συμπεριλάβει και τη σύζυγο του κατόχου της εκμετάλλευσης ανεξάρτητα από τη συμβολή της τελευταίας στην εργασία που παρέχεται στην εκμετάλλευση. Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7 παράγραφος 4.

3. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, «οι ετήσιες μονάδες εργασίας» και «ετήσιες γεωργικές μονάδες εργασίας» ή τμήματά τους καθορίζονται με βάση ένα ετήσιο σύνολο 1 800 ωρών, που παρέχονται πραγματικά, εκτός εάν εθνικές διατάξεις που διέπουν τις συμβάσεις εργασίας προβλέπουν διαφορετικό σύνολο ωρών. Εντούτοις, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δύναται, αντί να λαμβάνει υπόψη ώρες εργασίας που παρέχονται πραγματικά, να χρησιμοποιεί εναλλακτικά μια κατ' αποκοπή, δεόντως αιτιολογημένη βάση, οι λεπτομέρειες καθορισμού της οποίας πρέπει να παρέχονται στο σχέδιο ΠΕΓΕ.

Άρθρο 3

Οικογενειακό εισόδημα

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι αναφορές στο εισόδημα νοείται ότι ισχύουν σε ετήσια βάση και αναφορές στο καθαρό γεωργικό εισόδημα νοείται ότι αφορούν το οικογενειακό αγροτικό εισόδημα.

2. Για τον προσδιορισμό του συνολικού οικογενειακού εισοδήματος που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89, το εισόδημα όλων των μελών της οικογένειας που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 πρέπει να ληφθεί υπόψη ως εξής:

α) το εισόδημα που παρέχεται από την εκμετάλλευση που αναφέρεται στο άρθρο 2 πρέπει να καθορίζεται σε ακαθάριστη προστιθέμενη αξία σε κόστος συντελεστών. Ωστόσο, όταν σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89, χρησιμοποιείται το καθαρό γεωργικό εισόδημα της εκμετάλλευσης, πρέπει να χρησιμοποιείται ο δείκτης του ΑΕΠ που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του προαναφερθέντος κανονισμού, προσαρμοσμένο με διορθωτικό συντελεστή που αντικατοπτρίζει τη διαφορά μεταξύ του εισοδήματος που υπολογίζεται με τον τρόπο αυτό και του εισοδήματος που υπολογίζεται με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία · β) κάθε εισόδημα εκτός από αυτό που αναφέρεται στο στοιχείο α) πρέπει να προσδιορίζεται σε κάθε περίπτωση πριν από την καταβολή φόρων και άλλων υποχρεωτικών επιβαρύνσεων και να περιλαμβάνει ιδίως:

- αποδοχές,

- εισοδήματα από κεφάλαια και από πάγια στοιχεία του ενεργητικού,

- συντάξεις,

- παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως, με εξαίρεση:

- τα επιδόματα τέκνων,

- παροχές λόγω αναπηρίας ή μειονεξίας, στην περίπτωση που έχουν σχέση με τις δαπάνες που επιβαρύνουν τον δικαιούχο και

- αποδόσεις ιατρικών δαπανών παντός είδους.

3. Το εισόδημα που προέρχεται από την εκμετάλλευση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) και όλα τα άλλα εισοδήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β) πρέπει να προσδιορίζονται με βάση τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των φόρων εισοδήματος του ιδίου έτους. Σε περιπτώσεις, ωστόσο, που δεν είναι κατάλληλη η χρησιμοποίηση της βάσης αυτής, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε άλλο αντικειμενικό σύστημα, του οποίου οι λεπτομέρειες και η αιτιολόγηση της χρησιμοποίησης πρέπει να αναγράφονται στο σχέδιο ΠΕΓΕ. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν διορθωτικούς συντελεστές στα στοιχεία του εισοδήματος που καθορίζονται με τον τρόπο αυτό για να καθορίσουν ποσά συγκρίσιμα με τα λαμβανόμενα υπόψη στην παράγραφο 2.

4. Το ετήσιο συνολικό οικογενειακό εισόδημα πρέπει να καθορίζεται για κάθε οικογένεια βάσει των εισοδημάτων σύμφωνα με την παράγραφο 2 ως μέσος όρος των δύο πιο πρόσφατων ετών ή οικονομικών ετών για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Σε περιπτώσεις που δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τα εισοδήματα που είναι απαραίτητα για τον καθορισμό αυτού του μέσου όρου για τα εν λόγω έτη, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να καθορίσει μια εναλλακτική διετή περίοδο.

5. Για τις εκμεταλλεύσεις στις οποίες δεν απασχολείται άλλο εργατικό δυναμικό, εκτός από τον κάτοχο και τα μέλη της οικογένειάς του, και για εκμεταλλεύσεις στις οποίες χρησιμοποιούνται στοιχεία του καθαρού γεωργικού εισοδήματος, το ετήσιο συνολικό οικογενειακό εισόδημα κάθε οικογένειας δια του αθροίσματος:

α) των ετήσιων μονάδων εργασίας και τμημάτων τους, που αντιπροσωπεύονται από τον κάτοχο της γεωργικής εκμετάλλευσης και τα μέλη της οικογένειας του κατόχου που εργάζονται στην εκμετάλλευση και

β) όλων των άλλων ετησίων μονάδων εργασίας και τμημάτων τους, που έχουν πραγματοποιηθεί από τον κάτοχο της εκμετάλλευσης και τα μέλη της οικογένειάς του όσον αφορά το εισόδημα σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο β).

6. Για τις εκμεταλλεύσεις οι οποίες δεν καλύπτονται από την παράγραφο 5, το ετήσιο συνολικό οικογενειακό εισόδημα ανά μονάδα εργασίας είναι το άθροισμα των προβλεπομένων ποσών στις περιπτώσεις Α και Β διαιρεμένου δια του προβλεπομένου στην περίπτωση Γ, όπου:

Α είναι το εισόδημα σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο α) διαιρεμένου δια του αθροίσματος των ετησίων μονάδων εργασίας και των τμημάτων τους που έχει πραγματοποιηθεί στην εκμετάλλευση από οποιονδήποτε, αφού πολλαπλασιασθεί το ποσό που προκύπτει με το σύνολο των ετησίων μονάδων εργασίας και των τμημάτων τους που έχει πραγματοποιηθεί από τον κάτοχο της εκμετάλλευσης και τα μέλη της οικογένειάς του στην εκμετάλλευση και

Β είναι το εισόδημα σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο β)·

Γ είναι το άθροισμα των ετησίων μονάδων εργασίας και των τμημάτων τους, που έχουν πραγματοποιηθεί από τον κάτοχο και τα μέλη της οικογένειάς του όσον αφορά το άθροισμα του εισοδήματος σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχεία α) και β).

7. Ο αριθμός των ετήσιων μονάδων εργασίας που είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη για τους σκοπούς των παραγράφων 5 και 6 δεν υπερβαίνει τη μία μονάδα ανά άτομο.

8. Για τους λόγους ελέγχου του αριθμού των ετήσιων μονάδων εργασίας που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν τον αριθμό των μονάδων εργασίας για χρονική περίοδο πιο πρόσφατη από τη διετία που αναφέρεται στην παράγραφο 4. Σε καμία εντούτοις περίπτωση η βάση αυτή δεν είναι δυνατό να είναι μικρότερη του ενός έτους ή να τοποθετείται χρονικά πριν από το δεύτερο έτος της διετούς περιόδου.

9. Το εθνικό ή περιφερειακό ακαθάριστο εγχώριο προϊόν που καθορίζεται σε κόστος συντελεστών για το δεύτερο έτος της διετούς περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 4 πρέπει να χρησιμοποιείται με την εφαρμογή του κατώτατου ορίου που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 4

Υπολογισμός της ζημίας

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των παραγράφων 2 έως 10 τα κράτη μέλη καθορίζουν για κάθε ΠΕΓΕ την ειδική μέθοδο που θα χρησιμοποιηθεί για να καθορισθεί η ζημία. Ο καθορισμός αυτός δύναται να γίνει με βάση ήδη διαθέσιμα στοιχεία βάσει των οποίων, εάν είναι απαραίτητο, δεόντως αιτιολογημένες κατ' αποκοπή προσαρμογές δύναται να γίνουν ούτως ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα στοιχεία κάθε ΠΕΓΕ περιλαμβανομένων των γεωγραφικών ορίων των σχετικών περιφερειών.

2. Η περίοδος αναφοράς βάσει της οποίας πρέπει να υπολογίζεται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 2 στοιχείο α) και παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89, η ζημία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου, εκτείνεται από την 1η Ιανουαρίου 1980 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1984, ή περιλαμβάνει τα αντίστοιχα οικονομικά έτη που έχουν τη στενότερη σχέση με την περίοδο αυτή.

3. Η συνολική ζημία για κάθε ΠΕΓΕ πρέπει να προσδιορίζεται ως εξής:

α) όταν το επίπεδο της ΕΓΕ καθορίζεται κατ' αποκοπή: η διαφορά μεταξύ του ετήσιου μέσου συνολικού γεωργικού εισοδήματος που υπολογίζεται ως ακαθάριστη προστιθέμενη αξία σε κόστος συντελεστών στη ζώνη ή/και τομέα εφαρμογής του ΠΕΓΕ κατά την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και του αντίστοιχου ετήσιου μέσου όρου που βασίζεται τουλάχιστον στα δύο πιο πρόσφατα έτη ή οικονομικά έτη, για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία·

(1) ΕΕ αριθ. L 84 της 29. 3. 1989, σ. 8.

(2) ΕΕ αριθ. L 164 της 24. 6. 1985, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 153 της 13. 6. 1987, σ. 1.

β) όταν το επίπεδο της ΕΓΕ καθορίζεται μεμονωμένα: η διαφορά μεταξύ του ετήσιου μέσου ατομικού εισοδήματος που υπολογίζεται ως ακαθάριστη προστιθέμενη αξία σε κόστος συντελεστών της σχετικής εκμετάλλευσης κατά την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και του αντίστοιχου ετήσιου μέσου όρου που βασίζεται σε ομοιόμορφη περίοδο για όλες τις εκμεταλλεύσεις ενός καθορισμένου ΠΕΓΕ που καλύπτει τουλάχιστον τα δύο πιο πρόσφατα έτη, ή οικονομικά έτη, για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Στις περιπτώσεις που τα στοιχεία σχετικά με το εισόδημα για τα εν λόγω έτη δεν είναι διαθέσιμα για μια συγκεκριμένη εκμετάλλευση, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να προσδιορίσει για κάθε εκμετάλλευση ποια θεωρούνται σαν σχετικά έτη.

4. Η συνολική ζημία για κάθε ΠΕΓΕ υπολογίζεται ως η διαφορά μεταξύ των δύο ετήσιων μέσων όρων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 πολλαπλασιαζόμενη με τον αριθμό των ετών που ελήφθησαν για τον καθορισμό του ετήσιου μέσου όρου που βασίζεται τουλάχιστον στα δύο πιο πρόσφατα έτη που ελήφθησαν υπόψη σύμφωνα με την παράγραφο 3.

5. Σε περίπτωση που το ΠΕΓΕ περιορίζεται σε έναν ή περισσότερους τομείς, η απώλεια εισοδήματος υπολογίζεται αποκλειστικά γαι τον σχετικό τομέα ή τους τομείς.

6. Στο πλαίσιο της συνολικής ζημίας το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προσδιορίζει για κάθε προϊόν χωριστά και για τους τομείς που αφορά το ΠΕΓΕ, τη ζημία που έχει προκληθεί από την προσαρμογή των αγορών στο πλαίσιο της αναμόρφωσης της κοινής γεωργικής πολιτικής και της προσαρμογής των κοινών οργανώσεων των αγορών (που στη συνέχεια θα καλείται «αναμόρφωση της ΚΓΠ»).

7. Η ζημία που οφείλεται στην αναμόρφωση της ΚΓΠ, που καθορίζει το ανώτατο ποσό της ΕΓΕ που μπορεί να πληρωθεί για ένα ορισμένο ΠΕΓΕ, είναι το άθροισμα των ετήσιων ποσών της ζημίας όλων των τομέων που αφορά το ΠΕΓΕ κατά τη διάρκεια καθενός από τα έτη που λαμβάνονται υπόψη για να καθοριστεί ο ετήσιος μέσος όρος που βασίζεται τουλάχιστον στα δύο πλέον πρόσφατα έτη που ελήφθησαν υπόψη σύμφωνα με την παράγραφο 3. Περιορίζεται στη ζημία που έχουν υποστεί οι ενδεχόμενοι δικαιούχοι της ΕΓΕ και με τον τρόπο αυτό αποκλείεται η ζημία που έχει σημειωθεί σε εκμεταλλεύσεις οι οποίες λόγω του τόπου εγκατάστασής τους, της κλίμακας της μορφής ή οποιωνδήποτε άλλων περιστάσεων θα αποκλειόταν, εξαρχής, από κάθε χορήγηση ενίσχυσης βάσει του εν λόγω ΠΕΓΕ.

8. Κάθε προσδιορισμός ζημίας οφειλομένης στην αναμόρφωση της ΚΓΠ για κάθε προϊόν που λαμβάνει υπόψη τις μειώσεις των τιμών των παραγωγών, οι οποίες υπερβαίνουν κάθε μείωση των σχετικών θεσμικών τιμών, είναι δυνατόν να λαμβάνεται υπόψη μόνον εφόσον παρέχονται συμπληρωματικά στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι οι μειώσεις αυτές οφείλονται στην αναμόρφωση της ΚΓΠ.

9. Τα παρακάτω στοιχεία δεν περιλαμβάνονται στον καθορισμό ζημίας οφειλομένης στην αναμόρφωση της ΚΓΠ:

α) απώλειες που αφορούν προϊόντα τα οποία δεν καλύπτονται από οργάνωση αγοράς ή σε περίπτωση που οι διατάξεις της οργάνωσης αγοράς δεν προβλέπουν κανένα μηχανισμό όσον αφορά τις τιμές και τις ενισχύσεις, εκτός αν υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι απώλειες αυτές οφείλονται στην αναμόρφωση της ΚΓΠ·

β) απώλειες που αφορούν τη συμπληρωματική εισφορά η οποία αναφέρεται στο άρθρο 5 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (1)·

γ) απώλειες που προσδιορίζονται με βάση τις μειώσεις των τιμών παραγωγών οι οποίες σε πραγματικούς όρους δεν έχουν υποστεί μεγαλύτερη μείωση από την τάση που παρατηρήθηκε στο εξεταζόμενο κράτος μέλος πριν από το 1984.

10. Ο προσδιορισμός της ζημίας που οφείλειται στην αναμόρφωση της ΚΓΠ πρέπει να αναφέρει πλήρως τα βασικά οικονομικά δεδομένα που χρησιμοποιούνται για όλους τους υπολογισμούς και να λαμβάνει πλήρως υπόψη τις μεταξύ των τομέων επιδράσεις ανεξάρτητα από το αν είναι θετικές ή αρνητικές, από άποψη εισοδήματος.

11. Για ένα συγκεκριμένο ΠΕΓΕ πρέπει να χρησιμοποιείται ένα μόνο σύστημα προσδιορισμού της ΕΓΕ είτε κατ' αποκοπή είτε μεμονωμένα.

Άρθρο 5

Πληθωρισμός

Εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να εκφράζουν τη συνολική ζημία και τη ζημία που οφείλεται στην αναμόρφωση της ΚΓΠ, σε πραγματικούς όρους εφαρμόζοντας τον αποπληθωριστή του ΑΕΠ και να αναθεωρούν το ποσό της ζημίας, που προσδιορίζεται σύμφωνα με τα ανωτέρω, προκειμένου να διατηρείται η αξία του σε πραγματικούς όρους μέχρι το πρώτο έτος της πληρωμής της ΕΓΕ.

Άρθρο 6

Φθίνων χαρακτήρας της ενίσχυσης

Οι πολυετείς πληρωμές της ΕΓΕ στους δικαιούχους, ακόμα και αν έχει τροποποιηθεί το σχετικό ΠΕΓΕ, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89, πρέπει να μειώνονται σε πραγματικούς όρους τουλάχιστον κατά 15 % ετησίως. Η μείωση αυτή καθορίζεται σε σχέση με τον αποπληθωριστή του ΑΕΠ που υπολογίζεται από την Επιτροπή για το εν λόγω έτος.

Άρθρο 7

Μέγιστο ποσό της ΕΓΕ και όρια

1. Εντός ανωτάτου ορίου 2 500 Ecu, το αρχικό ετήσιο ποσό της ΕΓΕ δεν είναι δυνατό να υπερβαίνει, ανά ετήσια γεωργική μονάδα εργασίας που παρέχεται στη σχετική εκμετάλλευση από τον κάτοχο και τα μέλη της οικογένειάς του, ποσό που αντιστοιχεί στο 35 % ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος σε κόστος συντελεστών κατά κεφαλή ενεργού πληθυσμού που έχει διαπιστωθεί το πιο πρόσφατο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.

Αυτό το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι είτε το προϊόν που διαπιστώνεται σε εθνικό επίπεδο είτε το προϊόν που διαπιστώνεται σε περιφερειακό επίπεδο στη σχετική κοινοποίηση του ΠΕΓΕ, ανάλογα με τον τρόπο εφαρμογής που

προτίθεται να επιλέξει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος όσον αφορά το άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89.

2. Σε περίπτωση που η συνολική ζημία είναι μικρότερη από τη ζημία που οφείλεται στην αναμόρφωση της ΚΓΠ, το μέγιστο ποσό της ΕΓΕ περιορίζεται στο επίπεδο της συνολικής ζημίας.

3. α) ΣΕ περίπτωση που το ΠΕΓΕ περιορίζεται σε έναν ή περισσότερους τομείς, τουλάχιστον 20 % της συνολικής τελικής γεωργικής παραγωγής κάθε εκμετάλλευσης που θέλει να επωφεληθεί από το ΠΕΓΕ πρέπει να προέρχεται από τους σχετικούς τομείς· όταν η ΕΓΕ καθορίζεται κατ' αποκοπή ανά εκμετάλλευση, η ενίσχυση που πληρώνεται ανά εκμετάλλευση είναι η ενίσχυση που καθορίζεται στα πλαίσια του ΠΕΓΕ μειωμένη κατά ένα συντελεστή που ισούται με την αναλογία της τελικής γεωργικής παραγωγής της εκμετάλλευσης που προέρχεται από τους τομείς που δεν αφορά το ΠΕΓΕ·

β) η παραγωγή που αναφέρεται στο στοιχείο α) ισούται με τον ετήσιο μέσο όρο των ετών που ελήφθησαν υπόψη για τον καθορισμό του ετήσιου μέσου όρου που ελήφθη υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4·

γ) κατά την εφαρμογή του στοιχείου α), τα κράτη μέλη δύνανται αντί της εφαρμογής κριτηρίων όσον αφορά την τελική γεωργική παραγωγή, να χρησιμοποιούν εναλλακτικά στοιχεία σχετικά με το τυπικό ακαθάριστο κέρδος ή, εφόσον υπάρχουν, στοιχεία σχετικά με το πραγματικό ακαθάριστο κέρδος.

4. Για κάθε εκμετάλλευση τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν ανώτατο όριο, σύμφωνα με κριτήρια που θεωρούν συνήθη για εκμεταλλεύσεις αυτού του μεγέθους και αυτού του τύπου, του αριθμού των ετήσιων μονάδων εργασίας που είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 3 παράγραφοι 5 και 6.

Άρθρο 8

Κεφαλαιοποίηση

1. Το κράτος μέλος που προτίθεται να κάνει χρήση της δυνατότητας κεφαλαιοποίησης που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 πρέπει να αναφέρει στη σχετική κοινοποίηση του ΠΕΓΕ τους όρους που πρέπει να πληρούν οι πιθανοί δικαιούχοι της κεφαλαιοποίησης αυτής.

2. Σε περίπτωση που παρέχονται σε ένα συγκεκριμένο ΠΕΓΕ δυνατότητες κεφαλαιοποίησης, δύναται να παρέχεται, σε όλους τους πιθανούς δικαιούχους που πληρούν τους όρους οι οποίοι ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89, η δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στις πληρωμές με κεφαλαιοποίηση ή χωρίς κεφαλαιοποίηση. Σε περίπτωση που δεν παρέχεται η εν λόγω δυνατότητα επιλογής, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποδεικνύει στο σχέδιο του ΠΕΓΕ τα μη κεφαλαιοποιημένα ποσά βάσει των οποίων θα πραγματοποιούνται οι κεφαλαιοποιημένες πληρωμές.

3. Το ύψος μιας κεφαλαιοποιημένης ενίσχυσης περιορίζεται σε ποσό που δεν υπερβαίνει τις μη κεφαλαιοποιημένες πληρωμές οι οποίες ανάγονται στη σημερινή αξία βάσει ενός επιτοκίου που είναι ισοδύναμο με το επιτόκιο που εφαρμόζεται κατά κανόνα στις καταθέσεις συγκρίσιμων ποσών κατά τη στιγμή της κοινοποίησης του ΠΕΓΕ.

Άρθρο 9

Προϋποθέσεις επιλεξιμότητας

1. Εξαιρούνται από τα ΠΕΓΕ τα νοικοκυριά των οποίων οι γεωργικοί λογαριασμοί αφορούν λιγότερο από το 10 % του συνολικού οικογενειακού εισοδήματος. Για κάθε ΠΕΓΕ το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να ορίσει ποσοστό μεγαλύτερο από το 10 %. Το ποσοστό καθορίζεται για την ίδια περίοδο που λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4. Εντούτοις για νοικοκυριά για τα οποία το εισόδημα που προέρχεται από την εκμετάλλευση δεν είναι αντιπροσωπευτικό, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να καθορίσει άλλη περίοδο.

2. Μόλις καταβληθεί στον δικαιούχο η ΕΓΕ, η εκμετάλλευση παραμένει επιλέξιμη στα πλαίσια ενός μεταγενέστερου ΠΕΓΕ. Εντούτοις το σύνολο των πληρωμών ανά μονάδα εργασίας όσον αφορά το πρώτο έτος πληρωμής για κάθε ΠΕΓΕ δεν πρέπει να υπερβαίνει το ανώτατο όριο που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 για το αρχικό ΠΕΓΕ στο οποίο υπάγεται η εν λόγω εκμετάλλευση.

3. Οι δικαιούχοι οι οποίοι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις για την παροχή ενίσχυσης σύμφωνα με ένα ΠΕΓΕ, μπορούν να διατηρήσουν την ιδιότητα αυτή ανεξάρτητα από το βαθμό εξάρτησής τους από τη γεωργία κατά τη διάρκεια της περιόδου πληρωμής της ενίσχυσης.

Άρθρο 10

Κοινοτική χρηματοδοτική συμμετοχή

1. Όλες οι κοινοποιήσεις ή οι προτεινόμενες τροποποιήσεις ενός ΠΕΓΕ πρέπει να περιλαμβάνουν εκτίμηση της ενδεχόμενης χρηματοδοτικής συμμετοχής της Κοινότητας που αναφέρεται στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89. Το εκτιμώμενο αυτό ποσό πρέπει να κατανέμεται σε ετήσια ποσά.

2. Το όριο των δύο μονάδων εργασίας ανά γεωργική εκμετάλλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 πρέπει να νοείται ως ετήσιες γεωργικές μονάδες εργασίας.

3. Η Επιτροπή αφού εγκρίνει το ΠΕΓΕ ή τις προτεινόμενες τροποποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89, καθορίζει τα μέγιστα ποσά που μπορούν να βαρύνουν ετησίως τον προϋπολογισμό της Κοινότητας και που προκύπτουν από την εν λόγω έγκριση, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι τηρούνται τα όρια των πιστώσεων που είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό της Κοινότητας, αφού ζητήσει τη γνώμη της Επιτροπής του ΕΓΤΠΕ.

4. Μετά από αίτηση του σχετικού κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, η Επιτροπή αφού ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 καθώς και της επιτροπής του ΕΓΤΠΕ μπορεί να προσαρμόσει τα μέγιστα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 3. Δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μείωση των ποσών αυτών, εφόσον μια τέτοια ενέργεια θα έθετε υπό αμφισβήτηση τα ποσοστά που αναφέρονται στις διατάξεις του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89. 5. Οι εισοδηματικές ενισχύσεις που είναι επιλέξιμες για κοινοτική χρηματοδότηση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 διατηρούν την ιδιότητα αυτή ακόμα και αν κατά τη διάρκεια της περιόδου πληρωμής των ενισχύσεων δεν πληρούται πλέον ο όρος σχετικά με την «κύρια απασχόληση» που ορίζεται στο ανωτέρω άρθρο.

6. Σε περίπτωση που εφαρμόζονται δυνατότητες κεφαλαιοποίησης, η κοινοτική χρηματοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 πραγματοποιείται κάθε χρόνο προς το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος με βάση τα ετήσια ποσά που θα οφείλονταν, εάν όλες οι σχετικές πληρωμές είχαν γίνει χωρίς κεφαλαιοποίηση.

7. Το ανώτατο όριο των 1 000 Ecu ανά μονάδα εργασίας και ανά έτος που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 πρέπει να θεωρηθεί ότι εφαρμόζεται σε δεδομένη εκμετάλλευση ανεξαρτήτως του αριθμού των ΠΕΓΕ για τα οποία είναι επιλέξιμη.

Άρθρο 11

Μετατροπή μεταξύ εθνικών νομισμάτων και Ecu

Μετατροπή μεταξύ εθνικών νομισμάτων και Ecu, για την τήρηση του ορίου 2 500 Ecu που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 εδάφιο δεύτερο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 και του ορίου των 1 000 Ecu που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού αυτού, πραγματοποιείται βάσει της γεωργικής τιμής μετατροπής που ισχύει όταν κοινοποιείται στην Επιτροπή το σχέδιο ΠΕΓΕ και προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1678/85 του Συμβουλίου της 11ης Ιουνίου 1985 για τον καθορισμό των συντελεστών μετατροπής που εφαρμόζονται στη γεωργία (1):

- σε ότι αφορά την Πορτογαλία και για το διάστημα που εφαρμόζονται ειδικές διατάξεις στο κεφάλαιο «Άλλες περιπτώσεις με εξαίρεση τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 259 της πράξης προσχώρησης»,

- για όλα τα άλλα κράτη μέλη στο κεφάλαιο «Όλες οι άλλες περιπτώσεις».

Άρθρο 12

Εκθέσεις

1. Κάθε έτος κατά την ημερομηνία έγκρισης του σχετικού ΠΕΓΕ και μέχρι το τελευταίο έτος καταβολής των ποσών βάσει αυτού, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή την πρόοδο των εργασιών του ΠΕΓΕ και τα προβλήματα που αντιμετωπίσθηκαν.

2. Η κοινοποίηση όσον αφορά την πρόοδο των εργασιών πρέπει να περιλαμβάνει πληροφορίες τουλάχιστον σχετικά με το ύψος των καταβληθεισών ενισχύσεων σε σχέση με τα επίπεδα που είχαν προβλεφθεί όταν εγκρίθηκε το ΠΕΓΕ.

3. Το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991 όλα τα κράτη μέλη που εφήρμοσαν ΠΕΓΕ πρέπει να παράσχουν στην Επιτροπή τις κατάλληλες πληροφορίες για την έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, μεταβολές ή σχεδιαζόμενες μεταβολές της γεωργικής παραγωγής στις εκμεταλλεύσεις εκείνες τις οποίες διαχειρίζονται γεωργοί που λαμβάνουν ΕΓΕ σε σύγκριση με άλλες εκμεταλλεύσεις.

4. Το αργότερο ένα έτος μετά το τέλος της περιόδου εφαρμογής του ΠΕΓΕ, το σχετικό κράτος μέλος παρουσιάζει στην Επιτροπή μια τελική έκθεση επί της εφαρμογής του. Η έκθεση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει πληροφορίες τουλάχιστον σχετικά με:

α) το θέμα που αναφέρεται στην παράγραφο 2·

β) τις προόδους που έχουν πραγματοποιηθεί όσον αφορά την επίτευξη των στόχων που καθορίστηκαν κατά την κοινοποίηση του ΠΕΓΕ·

γ) την τρέχουσα και την αναμενόμενη κατάσταση του εισοδήματος των δικαιούχων·

δ) μεταβολές ή σχεδιαζόμενες μεταβολές της γεωργικής παραγωγής στις εκμεταλλεύσεις εκείνες τις οποίες διαχειρίζονται γεωργοί που λαμβάνουν ΕΓΕ σε σύγκριση με άλλες εκμεταλλεύσεις.

Άρθρο 13

Έλεγχος

1. Τα κράτη μέλη πρέπει να ανακοινώνουν στην Επιτροπή, όταν κοινοποιείται ένα ΠΕΓΕ, πληροφορίες σχετικά με:

α) τα νομικά και διοικητικά μέτρα που λαμβάνονται για να εξασφαλιστεί ο έλεγχος της τήρησης των όρων πληρωμής της ενίσχυσης·

β) το όνομα του(των) αρμοδίου(ων) οργανισμού(ών) για την επίβλεψη και τον έλεγχο που αναφέρονται στο στοιχείο α).

2. α) Τα κράτη μέλη πρέπει να διενεργούν αντιπροσωπευτικούς ελέγχους όσον αφορά τα στοιχεία που παρέχονται από τους πιθανούς δικαιούχους. Οι έλεγχοι αυτοί αφορούν τουλάχιστον το 2 % όλων των φακέλων. Για τους σκοπούς του ελέγχου, ο κάτοχος της εκμετάλλευσης πιστοποιεί την ορθότητα όλων των στοιχείων που αναφέρονται στην εκμετάλλευση και ιδίως του συνολικού οικογενειακού εισοδήματος, του αριθμού των ετήσιων μονάδων εργασίας και των τμημάτων τους καθώς και του συνολικού εισοδήματος του νοικοκυριού·

β) όταν διαπιστωθούν ανωμαλίες σε περισσότερο από 5 % των φακέλων που έχουν ελεγχθεί, πρέπει να πληροφορείται αμελλητί η Επιτροπή.

3. Κάθε έτος από την ημερομηνία έγκρισης του ΠΕΓΕ μέχρι το έτος που έπεται του τελευταίου έτους εφαρμογής του, το σχετικό κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή λεπτομερή έκθεση των ελέγχων που διεξήγαγαν οι οργανισμοί που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β).

Άρθρο 14

Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία

Δύναται να λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές περιπτώσεις που επικρατούν στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, με βάση τις αντίστοιχες διατάξεις των πράξεων προσχώρησης, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε διάκριση που προκύπτει ιδίως από τις διατάξεις των άρθρων 4 και 7 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Σε κάθε σχέδιο ΠΕΓΕ που κοινοποιεί καθεμία από τις χώρες αυτές πρέπει να παρέχονται οι κατάλληλες λεπτομέρειες για κάθε θέμα ή

θέματα για τα οποία η αρμόδια αρχή κρίνει ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη σε αυτό το πλαίσιο. Τα μέτρα για την εφαρμογή του άρθρου αυτού λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89.

Άρθρο 15

Κοινοποίηση του ΠΕΓΕ

Όταν κοινοποιείται στην Επιτροπή ένα ΠΕΓΕ, το σχετικό κράτος μέλος παρέχει τις κατάλληλες πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με τα άρθρα 4, 5 και 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89 και με τον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με το υπόδειγμα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα.

Άρθρο 16

Έναρξη της ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 19 Δεκεμβρίου 1989.

Για την Επιτροπή

Ray MAC SHARRY

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 13.

(1) ΕΕ αριθ. L 164 της 24. 6. 1985, σ. 11.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Κάθε ΠΕΓΕ που κοινοποιείται στην Επιτροπή έχει την ακόλουθη μορφή:

Ι. Γενικές διατάξεις

1. Στόχοι, στο βαθμό που είναι δυνατό να προσδιορισθούν αριθμητικά, του ΠΕΓΕ (ιδίως όσον αφορά το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89).

2. Η γεωγραφική περιοχή εφαρμογής του ΠΕΓΕ ή/και οι σχετικοί γεωργικοί τομείς.

ΙΙ. Επιλογή των δικαιούχων και επίπεδο ενίσχυσης

1.2 // 3. // Ορισμός των πιθανών δικαιούχων: // 3.1. // Το ελάχιστο τμήμα μιας μονάδας εργασίας που πρέπει να παράσχουν τα μέλη της οικογένειας του κατόχου στην εκμετάλλευση (άρθρο 2 παράγραφος 2). // 3.2. // Αν είναι αναγκαίο, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 οι εθνικές διατάξεις που ρυθμίζουν τις συμβάσεις εργασίας σχετικά με τις «ετήσιες μονάδες εργασίας» και τις «ετήσιες γεωργικές μονάδες εργασίας». // 3.3. // Λεπτομέρειες της μεθόδου υπολογισμού που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας σε κόστος συντελεστών σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο α). // 3.4. // Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 6 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89: λεπτομέρειες του συντελεστή που χρησιμοποιείται για να γίνει το καθαρό εθνικό εισόδημα συγκρίσιμο με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία σε κόστος συντελεστών. // 3.5. // Υπολογισμός του εισοδήματος σε περίπτωση που, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3, χρησιμοποιείται βάση διαφορετική από τη βάση που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του φόρου εισοδήματος (αιτιολόγηση και περιγραφή της βάσης). // 3.6. // Το επίπεδο του κατώτατου ορίου (άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89). // 3.7. // Εθνικό ή περιφερειακό ΑΕΠ σε κόστος συντελεστών ως στοιχείο ελέγχου. // 3.8. // Ελάχιστο ποσοστό για το τμήμα του οικογενειακού εισοδήματος που προέρχεται από τις δραστηριότητες της γεωργικής εκμετάλλευσης, σε περίπτωση που αυτό είναι ανώτερο από το ελάχιστο ποσοστό που καθορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1. // 3.9. // Όταν το ΠΕΓΕ περιορίζεται σε έναν ή περισσότερους τομείς: για κάθε εκμετάλλευση η ελάχιστη σχέση που υπάρχει μεταξύ της τελικής παραγωγής του (των) τομέα(ων) που αφορά και τη συνολική παραγωγή της εκμετάλλευσης (άρθρο 7 παράγραφος 3). // 4. // Λεπτομερής υπολογισμός της ζημίας (άρθρο 4), συμπεριλαμβανομένων των βασικών οικονομικών δεδομένων. // 4.1. // Υπολογισμός της κατάστασης των εισοδημάτων (καθορισμένων σε ακαθάριστη προστιθέμενη αξία σε κόστος συντελεστών) κατά την περίοδο αναφοράς. // 4.2. // Υπολογισμός της κατάστασης των εισοδημάτων (καθορισμένων σε ακαθάριστη προστιθέμενη αξία σε κόστος συντελεστών) κατά τα δύο πιο πρόσφατα έτη για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. // 4.3. // Καθορισμός της συνολικής απώλειας και της ζημίας που οφείλεται στην αναμόρφωση της ΚΓΠ. // 5. // Υπολογισμός του ετήσιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος σε κόστος συντελεστών ανά άτομο του ενεργού πληθυσμού για το πλέον πρόσφατο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία (άρθρο 7 παράγραφος 1). // 6. // Ενδεχομένως, καθορισμός ανωτάτου ορίου που εφαρμόζεται στον αριθμό των ετήσιων μονάδων εργασίας (άρθρο 7 παράγραφος 4).

ΙΙΙ. Πληρωμές

7. Μέθοδος πληρωμής της ενίσχυσης στους δικαιούχους, συμπεριλαμβανομένων όλων των ειδικών όρων που ορίζουν τα κράτη μέλη.

8. Λεπτεμέρειες της μεθόδου αποπληθωρισμού, σε περίπτωση εφαρμογής της, όπως περιγράφει το άρθρο 5.

9. Λεπτομερείς κανόνες για τις πληρωμές όσον αφορά τη διάρκεια και τη σταδιακή μείωση (άρθρο 6).

10. Σε περίπτωση εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 6 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 768/89: αναφορά των όρων που πρέπει να πληρούν οι πιθανοί δικαιούχοι και προσδιορισμός του επιτοκίου (σύμφωνα με το άρθρο 8). IV. Χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας

11. Εκτίμηση των συνολικών δαπανών για κάθε έτος.

12. Εκτίμηση των δαπανών που αναφέρονται στο σημείο 11, οι οποίες είναι δυνατό να λάβουν κοινοτική συνεισφορά.

V. Λεπτομέρειες εφαρμογής

13. Έντυπο που πρέπει να χρησιμοποιούν αυτοί που υποβάλλουν αίτηση για τη χορήγηση ΕΓΕ.

14. Οργανώσεις που συμμετέχουν στον έλεγχο του προγράμματος.

15. Περιγραφή των μηχανισμών ελέγχου που αναφέρονται στο άρθρο 13.

16. Το νομοθετικό κείμενο για την εφαρμογή του ΠΕΓΕ.

VI. Περίληψη του ΠΕΓΕ

17. Περίληψη του ΠΕΓΕ που παραθέτει τα βασικά στοιχεία με 1 500 λέξεις κατ' ανώτατο όριο.