Απόφαση της Επιτροπής

της 7ης Ιουνίου 2000

σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ

(Υπόθεση COMP/36.545/F3 - Αμινοξέα)

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2000) 1565]

(Τα κείμενα στη γερμανική, αγγλική και γαλλική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2001/418/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο,

τον κανονισμό αριθ. 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτο κανονισμό εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/1999(2), και ιδίως το άρθρο 15,

την απόφαση της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 1998, να κινήσει διαδικασία για την εξεταζόμενη υπόθεση,

Έχοντας παράσχει στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους επί των αιτιάσεων που διατύπωσε η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού αριθ. 17, τον κανονισμό αριθ. 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1963, περί των ακροάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 19 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού αριθ. 17(3), και συνεπώς σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2842/98 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1998, περί των ακροάσεων των μερών σε ορισμένες διαδικασίες δυνάμει των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης ΕΚ(4),

Μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Α. ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

(1) Η εξεταζόμενη υπόθεση αφορά συμφωνίες περί τιμών και πωλήσεων, καθώς και την ανταλλαγή συγκεκριμένων πληροφοριών ως προς τις πωλήσεις επιχειρήσεων που παράγουν και διαθέτουν προς πώληση συνθετική λυσίνη σε διανομείς ή/και βιομηχανικούς χρήστες εγκατεστημένους στον ΕΟΧ, για χρήση στην παραγωγή ζωοτροφών. Η παρούσα απόφαση καλύπτει την περίοδο Σεπτεμβρίου 1990-Ιουνίου 1995.

Β. ΟΙ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

1. Archer Daniels Midland Company

(2) Η Archer Daniels Midland Company ("ADM") αποτελεί την έσχατη μητρική εταιρεία ενός ομίλου εταιρειών που επεξεργάζονται σιτηρά και ελαιούχους σπόρους σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ADM διαθέτει παγκοσμίως 200 και πλέον εργοστάσια, συμπεριλαμβανόμενων και ορισμένων σημαντικών περιουσιακών στοιχείων εντός του ΕΟΧ, όπως είναι οι μεγαλύτερες στον κόσμο εγκαταστάσεις επεξεργασίας σόγιας στο Europoort των Κάτω Χωρών, το μεγαλύτερο στον κόσμο συγκρότημα πολυσπόρων στο Αμβούργο της Γερμανίας και το μεγαλύτερο στον κόσμο εργοστάσιο σύνθλιψης μαλακών σπόρων στο Erith του Ηνωμένου Βασιλείου.

(3) Η ADM είναι παραγωγός αμύλου και προϊόντων αμύλου, εισήλθε δε στην αγορά των βιοχημικών επειδή προσδοκούσε από την παραγωγή χημικών με βάση τα προϊόντα αμύλου μεγαλύτερα κέρδη απ' ό,τι από τα παραδοσιακά προϊόντα της. Το τμήμα βιοχημικών προϊόντων (BioProducts Division) της ADM ιδρύθηκε το 1989. Την ίδια περίπου εποχή, η διοίκηση της ADM αποφάσισε να αρχίσει την παραγωγή λυσίνης, οπότε αντελήφθη ότι και δύο ακόμη επιχειρήσεις επρόκειτο να δημιουργήσουν εγκαταστάσεις παραγωγής στη Βόρεια Αμερική (αλλά και οι δύο εγκατέλειψαν τα σχέδιά τους μόλις αναγγέλθηκαν τα επεκτατικά σχέδια της ADM). Οι εγκαταστάσεις της ADM για την παραγωγή λυσίνης ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο του 1992.

(4) Η Archer Daniels Midland Ingredients Ltd ("ADM Ingredients") αποτελεί εξ ολοκλήρου θυγατρική της ADM, ασχολείτο δε με την παραγωγή αμινοξέων στην Ευρώπη κατά την περίοδο που καλύπτεται από την παρούσα έρευνα.

(5) Κατά το οικονομικό έτος που έληξε στις 30 Ιουνίου 1995, όλες οι επιχειρήσεις του ομίλου της ADM σημείωσαν κύκλο εργασιών ανερχόμενο σε 12,6 δισεκατ. USD (12,6 δισεκατ. ευρώ) περίπου. Κατά το έτος που έληξε στις 30 Ιουνίου 1998, ο συνολικός κύκλος εργασιών ανήλθε σε 16,1 δισεκατ. USD (16,1 δισεκατ. ευρώ) περίπου. Το 1995, ο κύκλος εργασιών της ADM ως προς τη λυσίνη και σε παγκόσμιο επίπεδο ανήλθε σε 202 εκατ. USD (154 εκατ. ευρώ), ποσό από το οποίο τα 202 εκατ. USD (41 εκατ. ευρώ) αφορούσαν τον ΕΟΧ.

2. Ajinomoto Company, Incorporated

(6) Η Ajinomoto Company, Inc. ("Ajinomoto") αποτελεί την έσχατη μητρική εταιρεία ενός ομίλου εταιρειών που παράγουν χημικά, συμπεριλαμβανόμενης της λυσίνης, και τρόφιμα. Διαθέτοντας τεχνογνωσία και στον τομέα των αμινοξέων, ο όμιλος αυτός ασχολείται και με την ανάπτυξη και παραγωγή φαρμακευτικών προϊόντων. Η Ajinomoto διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής και εμπορίας σε 21 χώρες.

(7) Η Ajinomoto διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής αμινοξέων ζωοτροφών στην Ιαπωνία, στον ΕΟΧ (Eurolysine SA - "Eurolysine"), στις ΗΠΑ, στην Ταϊλάνδη, στην Κίνα και στη Βραζιλία.

(8) Η Eurolysine δημιουργήθηκε το 1974 ως κοινή επιχείρηση των Ajinomoto και Orsan και με σκοπό την παραγωγή και εμπορία λυσίνης ζωοτροφών στην Ευρώπη. Το 1976, η Eurolysine ανήγειρε εργοστάσιο στην Αμιένη της Γαλλίας, Ακόμη, άρχισε να παράγει λυσίνη και στην Ιταλία, μέσω της εξ ολοκλήρου θυγατρικής της Bioitalia Biopro Italia SpA. Αυτή τη στιγμή, η Eurolysine απασχολεί συνολικά 338 άτομα. Η Eurolysine είναι ο μοναδικός παραγωγός λυσίνης ζωοτροφών στον ΕΟΧ.

(9) Οι Ajinomoto και Orsan κατείχαν εκάστη το 50 % της Eurolysine μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1994. Τότε, η Ajinomoto αύξησε τη συμμετοχή της στο 75 %, εξαγοράζοντας πρόσθετα μερίδια από την Orsan. Το 1996, η Ajinomoto εξαγόρασε όλα τα μερίδια που διέθετε ακόμη η Orsan στην Eurolysine, η οποία και μετεβλήθη σε εξ ολοκλήρου θυγατρική της.

(10) Κατά το οικονομικό έτος που έληξε στις 31 Μαρτίου 1995, όλες οι εταιρείες που ανήκαν στον όμιλο Ajinomoto σημείωσαν κύκλο εργασιών ανερχόμενο συνολικά σε 772 JPY (5,1 δισεκατ. ευρώ) περίπου. Κατά το οικονομικό έτος που έληξε στις 31 Μαρτίου 1998, ο συνολικός κύκλος εργασιών της Ajinomoto ως προς τη λυσίνη σε παγκόσμιο επίπεδο ανήλθε σε 239 εκατ. USD (239 εκατ. ευρώ) περίπου ποσό από το οποίο τα 483 FRF (75 εκατ. ευρώ) περίπου αφορούσαν τον ΕΟΧ.

3. Kyowa Hakko Kogyo Company Limited

(11) Η Kyowa Hakko Kogyo Company Limited ("Kyowa") αποτελεί την έσχατη μητρική ενός ομίλου εταιρειών εγκατεστημένων και δραστηριοποιούμενων σε όλον τον κόσμο με αντικείμενο την ανάπτυξη, παραγωγή και εμπορία φαρμακευτικών προϊόντων, τροφίμων, αγροτικών και κτηνιατρικών προϊόντων, οινοπνεύματος και οινοπνευματωδών ποτών. Η Kyowa διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής αμινοξέων στην Ιαπωνία, στην Ουγγαρία και στο Μεξικό. Το 1958, η Kyowa επινόησε τη μέθοδο ζύμωσης της λυσίνης.

(12) Η Kyowa διαθέτει στην Ευρώπη θυγατρική με την επωνυμία Kyowa Hakko Europa GmbH ("Kyowa Europa"), η οποία ασχολείται με την εμπορία της λυσίνης στον ΕΟΧ.

(13) Το 1995, όλες μαζί οι εταιρείες του ομίλου Kyowa σημείωσαν κύκλο εργασιών που ανήλθε σε 375 δισεκατ. JPY (2,8 δισεκατ. ευρώ) περίπου. Κατά το έτος αυτό, ο κύκλος εργασιών της Kyowa ως προς τη λυσίνη ανήλθε σε παγκόσμιο επίπεδο σε 10 εκατ. JPY (73 εκατ. ευρώ) περίπου, ποσό από το οποίο τα 30 εκατ. DEM (16 εκατ. ευρώ) περίπου αφορούσαν τον ΕΟΧ. Κατά το οικονομικό έτος που έληξε στις 31 Μαρτίου 1998, ο συνολικός κύκλος εργασιών του ομίλου της Kyowa ανήλθε σε 398 δισεκατ. JPY (2,8 δισεκατ. ευρώ) περίπου.

4. Daesang Corporation

(14) Η Daesang Corporation είναι κορεατική επιχείρηση και αποτελεί τη βασική μητρική εταιρεία ενός ομίλου που δραστηριοποιείται, σε παγκόσμιο επίπεδο, στην παραγωγή καρυκευμάτων, ζωοτροφών και αμινοξέων. Προέκυψε από συγχώνευση της Daesang Industrial Limited και της Miwon Corporation Limited. Η Daesang Industrial Limited στο παρελθόν ήταν γνωστή ως Sewon Corporation Limited και Miwon Foods Corporation Limited (από κοινού "Sewon"). Κατά το πρώτο ήμισυ του 1998, η Sewon ανέθεσε, σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες τις σχετιζόμενες με τη λυσίνη δραστηριότητές της σε επιχείρηση ενός ομίλου που δεν έχει σχέση με κανέναν από τους αποδέκτες της παρούσας απόφασης.

(15) Κατά τις αρχές του 1992, ιδρύθηκε η Miwon Handels GmbH, η οποία άρχισε να ασχολείται με τον τομέα αμινοξέων της Sewon στην Ευρώπη. Τον Νοέμβριο του 1994, η επωνυμία Miwon Handels GmbH έγινε Sewon Europe GmbH (από κοινού "Sewon Europe").

(16) Το 1995, ο κύκλος εργασιών της Sewon σε παγκόσμιο επίπεδο ανήλθε σε 225 δισεκατ. won (227 εκατ. ευρώ) περίπου. Κατά το ίδιο έτος, ο συνολικός κύκλος εργασιών της ως προς τη λυσίνη ανήλθε σε 125 εκατ. DEM (67 εκατ. ευρώ) περίπου, ποσό από το οποίο τα 28 εκατ. DEM (15 εκατ. ευρώ) περίπου σημειώθηκαν στον ΕΟΧ. Το 1998, ο παγκόσμιος κύκλος εργασιών της Sewon ανήλθε κατά προσέγγιση σε 1,47 τρισεκατ. won (946 εκατ. ευρώ).

5. Cheil Jedang Corporation

(17) Η Cheil Jedang Corporation ("Cheil") αποτελεί τη βασική μητρική εταιρεία ενός ομίλου που διαθέτει εγκαταστάσεις και δραστηριοποιείται σε ολόκληρο τον κόσμο. Ιδρύθηκε το 1953, ως το πρώτο βιομηχανικό μέλος του κορεατικού ομίλου Samsung. Το 1993, η Cheil έγινε ανεξάρτητη. Η Cheil είναι μια διαφοροποιημένη εταιρεία, δραστηριοποιείται δε κυρίως στα φαρμακευτικά προϊόντα και στα τρόφιμα.

(18) Η Cheil εισήλθε στην αγορά της λυσίνης το 1991. Το 1995, ο κύκλος εργασιών της Cheil ανήλθε σε 1,9 δισεκατ. USD (1,5 δισεκατ. ευρώ) περίπου. Κατά το ίδιο έτος, ο κύκλος εργασιών της Cheil ως προς τη λυσίνη, σε παγκόσμιο επίπεδο, ανήλθε σε 52 εκατ. USD (52 εκατ. ευρώ) περίπου, ποσό από το οποίο τα 17 εκατ. ευρώ περίπου αντιστοιχούσαν στον ΕΟΧ. Το 1997, η Cheil σημείωσε κύκλο εργασιών ύψος 1,4 δισεκατ. USD (1,4 εκατ. ευρώ).

6. Fefana

(19) Η Federation Européenne des Fabricants d'Adjuvants pour la Nutrition Animale ("Fefana") έχει τα κεντρικά της γραφεία στις Βρυξέλλες. Εκπροσωπεί δε και προωθεί τα επιστημονικά, τεχνικά και οικονομικά συμφέροντα των παραγωγών πρόσθετων ουσιών για ζωοτροφές.

(20) Η Fefana συστάθηκε για να ασχολείται με τις πολυάριθμες προτάσεις κοινοτικών νομοθετικών μέτρων που έχουν επιπτώσεις στον τομέα των ζωοτροφών. Οι υπάρχοντες εθνικοί επαγγελματικοί σύνδεσμοι βιομηχανιών παραγωγής προσθέτων για ζωοτροφές έκριναν ότι χρειάζονταν εκπροσώπηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οπότε και ίδρυσαν, το 1963, τη Fefana.

Γ. ΤΟ ΠΡΟΪΟΝ

(21) Η λυσίνη είναι βασικό αμινοξύ. Τα αμινοξέα είναι δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών, βασικών συστατικών των ιστών του οργανισμού. Τα ζώα συνθέτουν τις πρωτεΐνες του σώματός τους από τα αμινοξέα που εκκρίνονται κατά την πέψη. Σε όλες τις πρωτεΐνες που συναντώνται στους ζώντες οργανισμούς αντιστοιχούν 22 αμινοξέα. Τα ζώα μπορούν να συνθέσουν μόνο μερικά απ' αυτά. Από τα υπόλοιπα, όσα χαρακτηρίζονται βασικά πρέπει να εξασφαλίζονται μέσω της διατροφής, είτε μετέχοντα σε φυσικές πρωτεΐνες είτε σε καθαρή χημική μορφή. Κύρια πηγή πρωτεϊνών για τα ζώα αποτελούν οι πρωτεΐνες ζωικής ή φυτικής προέλευσης, σογιάλευρα, άλευρα ελαιοκράμβης, γλουτένη αραβοσίτου, μπιζέλια, ιχθυάλευρα, άλευρα κρέατος και οστών, αποβουτυρωμένο γάλα και άλλα προϊόντα. Ορισμένα αμινοξέα παράγονται και βιομηχανικά. Αυτά είναι πανομοιότυπα με εκείνα των πρωτεϊνών των ζωοτροφών.

(22) Στις περισσότερες περιπτώσεις, μία και μόνη ζωοτροφή ή συνδυασμός ζωοτροφών δεν παρέχουν καθένα από τα αμινοξέα στην ακριβή ποσότητα που απαιτείται για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών των ζώων. Έτσι, ορισμένα αμινοξέα παρέχονται πέραν των απαιτούμενων ποσοτήτων, για να εξασφαλισθεί επάρκεια και στα άλλα αμινοξέα. Η προσθήκη αμινοξέων σε καθαρή μορφή εξασφαλίζει καλύτερα ισορροπημένη διατροφή σε πρωτεΐνες.

(23) Σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί ως προς τον επακριβή προσδιορισμό των αναγκών σε αμινοξέα των διαφόρων κατηγοριών ζωικού κεφαλαίου, οι δε ειδικοί της διατροφής έχουν από καιρό συνειδητοποιήσει τα οφέλη του επιστημονικού διαιτολογίου. Συμπληρώματα διατροφής με μεμονωμένα αμινοξέα επιτρέπουν τη μείωση της περιεκτικότητας του διαιτολογίου σε φυσικές πρωτεΐνες, ενώ διατηρούν τα αμινοξέα σε ικανοποιητικά επίπεδα. Η έρευνα έχει καταδείξει ότι το επίπεδο των διατροφικών πρωτεϊνών σ' ένα τυποποιημένο μείγμα αλεύρων αραβοσίτου και σόγιας μπορεί να μειωθεί, εάν το διαιτολόγιο ενισχυθεί καταλλήλως με λυσίνη, θρυπτοφάνη και θρεονίνη.

(24) Η δυνατότητα εξασφάλισης συνθετικών αμινοξέων παρέχει στους διαιτολόγους ευελιξία κατά την κατάρτιση των διαιτολογίων με αμινοξέα των οποίων τα χαρακτηριστικά πλησιάζουν εκείνα που απαιτούνται από τα ζώα περισσότερο απ' ό,τι όταν χρησιμοποιούνται συμβατικές πρώτες ύλες. Τούτο οδηγεί όχι μόνο σε μείωση της χρήσης σχετικά δαπανηρών πηγών πρωτεϊνών, αλλά και σε αύξηση των επιδόσεων των ζώων.

(25) Στις ευρωπαϊκές χώρες ασκείται αυξανόμενη πίεση για μείωση των ποσοτήτων των αζωτούχων και φωσφορούχων αποβλήτων που προκύπτουν από τα συστήματα εντατικής εκτροφής ζώων. Κατά τη Fefana, η αυξανόμενη χρήση αμινοξέων σε συνδυασμό με τη μείωση των επιπέδων φυσικών πρωτεϊνών στις ζωοτροφές εκτιμάται ότι είναι σε θέση να μειώσει τα αζωτούχα περιττώματα κατά 20-25 %.

(26) Η κατάργηση των κρατικών επιδοτήσεων για τα σιτηρά στην Κοινότητα στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, αναμένεται να μειώσει το κόστος των σιτηρών στις ευρωπαϊκές χώρες. Τούτο αναμένεται να αυξήσει το ποσοστό των σιτηρών στο διαιτολόγιο των ζώων σε σχέση με εκείνο της ελαιόπιτας. Τούτο θα οδηγήσει σε σαφή αύξηση της ζήτησης σε συνθετικά αμινοξέα, λόγω της ανάγκης ισοδυνάμου αποτελέσματος και δεδομένου ότι τα αμινοξέα δεν θα παρέχονται πλέον μέσω μεγάλων ποσοτήτων ελαιόπιτας στο διαιτολόγιο των ζώων.

(27) Η παραγωγή συνθετικών αμινοξέων αποτελεί μια από τις παλαιότερες και ίσως ευρύτερα χρησιμοποιούμενες εφαρμογές της βιοτεχνολογίας στη βιομηχανία ζωοτροφών. Περιλαμβάνει δε τη ζύμωση μιας κατάλληλης πηγής υδατανθράκων, όπως είναι η ζάχαρη και το άμυλο, από έναν οργανισμό που έχει υποστεί γενετική μετάλλαξη με σκοπό την παραγωγή πλεονάσματος των εν λόγω αμινοξέων.

(28) Η λυσίνη ζωοτροφών παρήγετο εμπορικά για 30 περίπου χρόνια, η δε αύξηση της χρήσης της παγκοσμίως υπήρξε αξιοσημείωτη. Ενώ δε η συνολική κατανάλωσή της ανήλθε παγκοσμίως σε 30000 τόνους το 1979, σήμερα ανέρχεται σε 250000 τόνους περίπου ετησίως. Αν και αυτή η αύξηση της κατανάλωσης οφείλεται εν μέρει στην αύξηση της παραγωγής χοιροειδών και πουλερικών σε παγκόσμια κλίμακα, αντανακλά και την αυξανόμενη βελτίωση και διαφοροποίηση των διαιτολογίων των ζώων.

Δ. Η ΑΓΟΡΑ ΤΗΣ ΛΥΣΙΝΗΣ

1. Η προσφορά

α) Η παραγωγή

(29) Η διαδικασία παραγωγής συνθετικών αμινοξέων απαιτεί τη χρήση υψηλής τεχνολογίας, η δε ζύμωση των υδατανθράκων γίνεται μέσω ενός γενετικά μεταλλαγμένου βακτηριδίου. Μείζονος σημασίας κατά τη διαδικασία αυτή είναι η δημιουργία και διατήρηση συνθηκών αποστείρωσης, οι οποίες επιτρέπουν την ανάπτυξη του οργανισμού ενώ αποτρέπουν τη μόλυνσή του από άλλους μικροοργανισμούς. Η χρησιμοποιούμενη κατά την εν λόγω διαδικασία τεχνολογία βελτιώθηκε σημαντικά με την πάροδο του χρόνου, οδηγώντας και σε σημαντική μείωση του συνακόλουθου κόστους.

(30) Η πηγή υδατανθράκων που χρησιμοποιείται κατά τη ζύμωση αποτελεί με διαφορά τον σημαντικότερο συντελεσή κόστους της παραγωγής. Επειδή δε η παραγωγή απαιτεί και σημαντικές ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας για την ανάδευση και τον αερισμό των ζυμωτών, η εξασφάλιση φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας είναι επίσης ουσιώδης. Η βιομηχανική παραγωγή αμινοξέων χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα υψηλή ένταση κεφαλαίου, απαιτεί δε μεγάλες επενδύσεις σε εξοπλισμό ζύμωσης, εκχύλισης εξαγωγής και κάθαρσης, καθώς και ελέγχου της ρύπανσης.

(31) Πριν από το 1991, υπήρχαν μόνο τρεις παραγωγοί λυσίνης: Ajinomoto/Eurolysine, Kyowa, και Sewon. Η Ajinomoto/Eurolysine αποτελούσε τον μεγαλύτερο παραγωγό, με παραγωγικό δυναμικό περίπου 80000 τόνους. Η Kyowa και η Sewon διέθεταν μικρότερο δυναμικό, περίπου 50000 και 30000 τόνους, αντίστοιχα. Το 1994, η Sewon εξεδήλωσε την πρόθεση να επεκτείνει το δυναμικό της στους 50000 τόνους.

(32) Το 1991, στην αγορά της λυσίνης εισήλθε και η ADM. Το εργοστάσιο της ADM διπλασίασε κατά βάση το παγκόσμιο δυναμικό παραγωγής λυσίνης. Επιπλέον δε, ήταν γνωστό ότι η ADM διέθετε πολύ ισχυρό χρηματοοικονομικό υπόβαθρο και πρόσβαση σε φθηνές πηγές πρώτων υλών.

(33) Επίσης το 1991, εισήλθε στην αγορά της λυσίνης και η Cheil, με παραγωγικό δυναμικό περίπου 10000 τόνους. Στο τέλος του 1993, η Cheil άρχισε να επεκτείνει το παραγωγικό δυναμικό της μέχρι τους 40000 τόνους. Η επέκταση αυτή συνεχίσθηκε στις αρχές του 1994 και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 1995.

(34) Κατά την περίοδο που καλύπτεται από την παρούσα διαδικασία δεν σημειώθηκε άλλη σημαντική είσοδος στην αγορά της λυσίνης.

(35) Η Eurolysine είναι ο μοναδικός παραγωγός λυσίνης στον ΕΟΧ.

β) Η διανομή

(36) Εντός του ΕΟΧ, οι παραγωγοί λυσίνης που εμπλέκονται στην παρούσα απόφαση διέθεταν ποικίλα συστήματα διανομής, από τις απευθείας πωλήσεις σε βιομηχανικούς χρήστες (παραγωγούς ζωοτροφών) μέχρι τις έμμεσες πωλήσεις μέσω εξουσιοδοτημένων πρακτόρων ή/και ανεξάρτητων διανομένων εγκατεστημένων στα διάφορα κράτη μέλη.

(37) Μέχρι τον Μάιο του 1995, η ADM Ingredients διέθετε δύο πράκτορες πωλήσεων. Ο ένας απ' αυτούς, η εταιρεία BASF, αντικαταστάθηκε τότε με άμεσες πωλήσεις και ορισμένους άλλους διανομείς και πωλητές.

(38) Η Eurolysine πωλούσε αμινοξέα μέσω διανομέων. Η άμεση συμμετοχή της Ajinomotos στην ευρωπαϊκή αγορά της λυσίνης περιοριζόταν στο πλαίσιο της Eurolysine (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 8 και 9).

(39) Η Kyowa Europe είχε αναθέσει τις πωλήσεις λυσίνης σε δύο ιαπωνικούς εμπορικούς οίκους, οι οποίοι διέθεταν γραφεία και αντιπροσώπους σε διάφορα κράτη μέλη του ΕΟΧ.

(40) Η Sewon Europe πωλούσε λυσίνη σε διανομείς και βιομηχανικούς χρήστες.

(41) Η Cheil δεν διαθέτει θυγατρικές εταιρείες πωλήσεων στον ΕΟΧ. Οι δραστηριότητές της στο χώρο αυτόν ασκούνται από ένα γραφείο πωλήσεων, το οποίο πωλεί κυρίως σε βιομηχανικούς χρήστες.

2. Η ζήτηση

(42) Η ευρωπαϊκή βιομηχανία σύνθετων ζωοτροφών παράγει περισσότερους από 150 εκατ. τόνους ζωοτροφών ετησίως, σε χιλιάδες εργοστάσια διάσπαρτα στην Ευρώπη. Τα εργοστάσια αυτά καθορίζουν τη σύνθεση, αναμειγνύουν και, εφόσον απαιτείται, επεξεργάζονται τις ζωοτροφές και τα μικροσυστατικά για την παραγωγή σύνθετων ζωοτροφών που να ανταποκρίνονται στις ποσοτικές και ποιοτικές διατροφικές ανάγκες με το μικρότερο δυνατό κόστος ανά τόνο. Πιο συγκεκριμένα, η σύνθεση μιας ζωοτροφής πρέπει να εξασφαλίζει την αναγκαία περιεκτικότητα σε καθένα από τα βασικά αμινοξέα.

3. Η πληροφόρηση της αγοράς

α) Παράγοντες που επηρεάζουν τον προσδιορισμό των τιμών της λυσίνης

(43) Η συνθετική λυσίνη χρησιμοποιείται, σε μεγάλο βαθμό, για την αύξηση της περιεκτικότητας σε λυσίνη των ζωοτροφών που δεν περιέχουν ή περιέχουν ανεπαρκείς ποσότητες φυσικής λυσίνης, όπως είναι τα σιτηρά. Οι ζωοτροφές στις οποίες προστίθεται λυσίνη μπορούν, ως εκ τούτου, να υποκαταστήσουν τις ζωοτροφές που περιέχουν επαρκείς ποσότητες φυσικής λυσίνης, όπως είναι η σόγια. Έτσι, η ποσότητα συνθετικής λυσίνης που ζητείται από την ευρωπαϊκή βιομηχανία ζωοτροφών και, κατά συνέπεια, οι τιμές επηρεάζονται ιδιαίτερα από τις τιμές των σιτηρών στην Ευρώπη και της σόγιας παγκοσμίως, με παράγοντα προσδιορισμού των τελευταίων το Chicago Board of Trade. Η τιμή της σόγιας μείον την τιμή των σιτηρών είναι γνωστή ως η "σκιώδης τιμή" ("shadow price") της λυσίνης.

(44) Οι διαιτολόγοι χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς υπολογιστές για να βελτιστοποιούν τη σύνθεση των ζωοτροφών, βασιζόμενοι σε μια τεχνική του ελάχιστου κόστους. Αφού εισαγάγουν τα δεδομένα για τα διαθέσιμα υλικά και τις τρέχουσες τιμές τους, προβαίνουν σε διαδοχικές αντικαταστάσεις των υλικών μέχρις ότου επιτύχουν τη φθηνότερη σύνθεση που καλύπτει όλες τις διατροφικές απαιτήσεις.

(45) Όταν σημειωθεί μια αλλαγή στην αγορά, η βιομηχανία ζωοτροφών αντιδρά γρήγορα στις μεταβολές των τιμών των υλικών και υπολογίζει αμέσως νέες συνταγές για τις ίδιες διατροφικές απαιτήσεις. Τούτο μπορεί να προκαλέσει άμεσες μεταβολές στις ποσότητες λυσίνης που χρησιμοποιούνται για τις ζωοτροφές. Εάν το κόστος της ζωοτροφής στην οποία προστίθεται λυσίνη υπερβεί τη τιμή των εναλλακτικών ζωοτροφών που περιέχουν φυσικά αμινοξέα, τα συνθετικά αμινοξέα θα χρησιμοποιηθούν μόνον ενόσω τούτο είναι αναγκαίο για μια εν γένει καλύτερα ισορροπημένη δίαιτα, και πιο συγκεκριμένα για την αποφυγή της δημιουργίας πλεονασμάτων πρωτεϊνών.

β) Μέσες μηνιαίες τιμές της λυσίνης

(46) Από τις αρχές του 1981 μέχρι τα τέλη του 1988, οι τιμές της λυσίνης σχεδόν διπλασιάσθηκαν. Μετά την περίοδο αυτή, οι τιμές άρχισαν να μειώνονται.

(47) Οι μέσες μηνιαίες τιμές που χρέωναν στους πελάτες τους μεταξύ 1991 και 1995 οι εταιρείες Eurolysine, ADM Ingredients, Kyowa Europe, Sewon Europe και Cheil έχουν ως εξής:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

γ) Ετήσιες ποσότητες λυσίνης

(48) Οι ποσότητες λυσίνης που πώλησαν σε ετήσια βάση οι εμπλεκόμενες στην παρούσα απόφαση εταιρείες έχουν ως εξής:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Ε. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

(49) Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι Ajinomoto/Eurolysine, Kyowa και Sewon ήσαν οι μόνοι παραγωγοί συνθετικής λυσίνης. Η Ajinomoto/Eurolysine κατείχε την πρώτη θέση στην αγορά τόσο παγκοσμίως όσο και στην Ευρώπη. Στις αρχές της δεκαετίας αυτής, οι ADM και Cheil προέβησαν σε επενδύσεις σε εγκαταστάσεις παραγωγής λυσίνης και προετοίμασαν την είσοδό τους στην αντίστοιχη αγορά.

1. Ευρασιατικό καρτέλ

(50) Η Επιτροπή έχει ενδείξεις ότι κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 οι σημαντικότεροι παραγωγοί λυσίνης στην Ασία, Ajinomoto, Kyowa και Sewon, συνεργάσθηκαν κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο με σκοπό τον καθορισμό των τιμών και των ποσοτήτων στην Ευρώπη.

(51) Η πρώτη αθέμιτη συνεργασία που μπορεί να αποδείξει η Επιτροπή σημειώθηκε τον Ιούλιο του 1990. Ακόμη, όταν έγινε εμφανές ότι η ADM και η Cheil έκαναν επενδύσεις σε εγκαταστάσεις παραγωγής λυσίνης με στόχο την είσοδό τους στην αντίστοιχη αγορά, το ευρασιατικό καρτέλ αποτελούσε το περιβάλλον εκ του σύνεγγυς παρακολούθησης της ανάπτυξης των δυνατοτήτων των νεοεισερχομένων στην αγορά να επηρεάσουν τις κρατούσες συνθήκες ανταγωνισμού.

α) Η έναρξη

(52) Σε επιστολή της προς την Ajinomoto, της 6ης Δεκεμβρίου 1990, η Sewon αναφέρεται σε μια σύσκεψη των δύο αυτών εταιρειών, η οποία έγινε τουν Ιούλιο του 1990. Στην επιστολή αυτή η Sewon αναφέρει ότι, μετά την εν λόγω σύσκεψη, μπόρεσε να αυξήσει δραστικά την τιμή της λυσίνης "με τη βοήθεια της (Ajinomoto)". Υπό το φως της συνεργασίας μεταξύ των δύο αυτών εταιρειών, σε σχέση με τις τιμές και τις ποσότητες, που επακολούθησε μετά τη σύσκεψη του Ιουλίου 1990, η Επιτροπή διατυπώνει την άποψη ότι η Ajinomoto και η Sewon συμφώνησαν, κατά τη διάρκεια της σύσκεψη αυτής, τις τιμές λυσίνης που επρόκειτο να εφαρμόσουν στην παγκόσμια αγορά.

(53) Στις 20 Σεπτεμβρίου 1990, η Ajinomoto και η Sewon συναντήθηκαν στη Σεούλ. Η Ajinomoto γνωστοποίησε στη Sewon ότι, την προηγούμενη ημέρα, η θυγατρική της στις ΗΠΑ είχε αναγγείλει αύξηση τιμών και ότι η νέα τιμή θα αποτελούσε την τιμή αναφοράς παγκοσμίως (για την Ευρώπη η τιμή ανήρχετο σε 4,60 DEM/kg). Η Ajinomoto αναφέρθηκε και στην πρόθεση της Kyowa να αναγγείλει, στις 24 Σεπτεμβρίου 1990 στις ΗΠΑ, αντίστοιχη αύξηση τιμών. Οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon συζήτησαν τις νέες τιμές τηλεφωνικώς πριν συναντηθούν και κατέληξαν σε προσωρινή συμφωνία. Η Sewon σχημάτισε την εντύπωση ότι η Ajinomoto της ζητούσε να ακολουθήσει και αυτή τη μεταβολή των τιμών. Η Sewon συμφώνησε να εφαρμόσει τις τιμές που πρότεινε η Ajinomoto.

(54) Τον Δεκέμβριο του 1990, οι Ajinomoto και Sewon συζήτησαν τη δυνατότητα περαιτέρω αύξησης των τιμών. Στις 12 Δεκεμβρίου 1990, η Sewon γνωστοποίησε στην Ajinomoto ότι συμφωνούσε με την προτεινόμενη αύξηση των τιμών της λυσίνης σε παγκόσμιο επίπεδο.

(55) Από τα γεγονότα που αφορούν τον καθορισμό των τιμών στις 20 Σεπτεμβρίου 1990 προκύπτει σαφώς ότι η Kyowa συμμετείχε και αυτή στις συμφωνίες για τις τιμές στην Ευρώπη, δεδομένου ότι η τιμή για τις ΗΠΑ αποτελούσε την τιμή αναφοράς παγκοσμίως. Επιπλέον δε, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι οι συμφωνίες τιμών που συνήφθησαν μεταξύ Ajinomoto και Sewon τον Ιούλιο και τον Δεκέμβριο του 1990 δεν αφορούσαν μόνον αυτές τις δύο εταιρείες. Πρώτον, η δραστική αύξηση της τιμής της λυσίνης που σημειώθηκε τον Ιούλιο του 1990 και στην οποία αναφέρεται η επιστολή της 6ης Δεκεμβρίου 1990 δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την εμπλοκή του δεύτερου μεγαλύτερου παραγωγού λυσίνης. Δεύτερον, οι ενέργειες του ευρασιαστικού καρτέλ καταδεικνύουν ότι η συμμετοχή της Kyowa στο καρτέλ αυτό ήταν ουσιώδης. Τέλος, σε ένα εσωτερικό έγγραφο αναφερόμενο στην κατανομή της αγοράς στο πλαίσιο του ομίλου Ajinomoto/Orsan, όπως αυτή συζητήθηκε κατά τη σύσκεψη της 23ης Ιουνίου 1992 στο Μεξικό, και το οποίο η Ajinomoto συνέταξε ενόψει της σύσκεψης που έγινε στις 10 Ιουλίου 1992 στο Τόκιο, η Kyowa συμπεριλαμβάνεται, υπό την επωνυμία "Old Club", μαζί με τις Ajinomoto, Sewon και Cheil. Τούτο συμφωνεί και με την υπόδειξη της Ajinomoto, ότι κατά την περίοδο πριν από τα μέσα του 1992 η πρωτοβουλία για τις συζητήσεις με θέμα την ευρωπαϊκή αγορά αναλαμβανόταν όχι από την Ajinomoto αλλά μάλλον από τις Sewon και Kyowa.

β) Η σύσκεψη της 18ης Φεβρουαρίου 1991

(56) Στις 18 Φεβρουαρίου 1991, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη εκπροσώπων των Ajinomoto, Kyowa και Sewon, οι οποίοι καθόρισαν τις τιμές της λυσίνης για ολόκληρο τον κόσμο, και ιδιαίτερα την τιμή για την Ευρώπη, η οποία ήταν η τρέχουσα τιμή που εφάρμοζε η Eurolysine για τις πωλήσεις της (δηλαδή 4,70 DEM/kg).

(57) Όσον αφορά τις ποσότητες, η Sewon συμφώνησε να περιορίσει τις πωλήσεις της στο επίπεδο του προηγούμενου έτους μέχρις ότου η ADM επιτύχει πλήρως το στόχο της ως προς την παραγωγή και τις πωλήσεις, πράγμα που αναμενόταν για τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 1991. Οι εν λόγω εκπρόσωποι συμφώνησαν να πωλήσουν κατά το 1991 ποσότητες εντός των ορίων των εξαγωγών του 1990.

γ) Η σύσκεψη της 12ης Μαρτίου 1991, στο Τόκιο

(58) Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Okura. Στους συμμετασχόντες συμπεριλαμβάνονται εκπρόσωποι των Ajinomoto, Kyowa και Sewon. Η ημερήσια διάταξη προτάθηκε από την Ajinomoto, η οποία και διηύθυνε τη σύσκεψη.

(59) Στην εν λόγω σύσκεψη, η Kyowa αποκάλυψε τα ακόλουθα στοιχεία για την ADM: Οι 24 εγκαταστάσεις ζύμωσης της ADM επρόκειτο να λειτουργήσουν κανονικά κατά τα μέσα Απριλίου, η δε ADM θα άρχιζε τις πωλήσεις της κατά τις αρχές Μαΐου, με σχέδιο παραγωγής 27000 τόνους κατά το πρώτο έτος, 45000 τόνους κατά το δεύτερο και 60000 τόνους κατά το τρίτο. Η ADM σχεδίαζε να πωλεί το ήμισυ της παραγωγής της στην αμερικανική αγορά και το άλλο ήμισυ να το εξάγει. Η Kyowa ανέφερε ότι η ADM είχε την πρόθεση να πωλεί το προϊόν της με βάση τις τιμές των υπόλοιπων παραγωγών.

(60) Η Ajinomoto αποκάλυψε στοιχεία για την παραγωγή του εργοστασίου της Cheil στην Ινδονησία, στοιχεία που είχαν συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού στη χώρα αυτή.

(61) Στην συνέχεια, οι συμμετασχόντες συζήτησαν για τη δική τους συμπεριφορά στην αγορά. Η Sewon γνωστοποίησε στους άλλους συμμετασχόντες ότι επιθυμούσε να πωλήσει κατά το 1991 στις ΗΠΑ την ίδια ποσότητα με το 1990, καθώς και ότι θα διατηρούσε οπωσδήποτε την τιμή βάσης. Ως προς την Ευρώπη, οι υπόλοιποι διαμαρτυρήθηκαν για το ότι η Sewon πωλούσε κάτω της συμφωνηθείσας τιμής, δηλαδή των 4,70 DEM/kg. Ζητήθηκε από τη Sewon να μην πωλεί κάτω της συμφωνηθείσας τιμής και να διατηρήσει το ύψος των πωλήσεων του προηγούμενου έτους. Επισημάνθηκε ότι η τιμή για την Ευρώπη εξεταζόταν κατά τις επιτόπου συσκέψεις. Οι συμμετασχόντες υποσχέθηκαν να τηρήσουν τις συμφωνίες, περί τιμών και πωλήσεων, που επιτεύχθηκαν κατά τη σύσκεψη αυτή, μέχρις ότου οι ADM και Cheil αρχίσουν να πωλούν σημαντικές ποσότητες στην αγορά. Σε περίπτωση παραβίασης των συμφωνιών αυτών, κάθε εταιρεία συμφώνησε να ενημερώνει αμέσως τα υπόλοιπα μέρη μέσω "θερμής γραμμής", όπως προτάθηκε από την Ajinomoto.

δ) Η σύσκεψη της 4ης Ιουλίου 1991, στο Τόκιο

(62) Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της Ajinomoto. Έλαβαν δε μέρος εκπρόσωποι των Ajinomoto, Kyowa και Sewon.

(63) Οι συμμετασχόντες αντάλλαξαν πληροφορίες σχετικά με το παραγωγικό δυναμικό και το ύψος των πωλήσεων των ADM και Cheil. Μερικές ημέρες πριν από τη σύσκεψη, η Cheil είχε δώσει στοιχεία για το παραγωγικό δυναμικό και το ύψος των πωλήσεών της στην Ajinomoto τηλεφωνικώς.

(64) Οι συμμετασχόντες αντάλλαξαν στη συνέχεια πληροφορίες σχετικά με τις τιμές και το ύψος των δικών τους πωλήσεων. Σε σχέση με την Ευρώπη, αναφέρθηκαν σε μια περιφερειακή σύσκεψη που είχε πραγματοποιηθεί στις 3 Ιουλίου 1991 και όπου είχε ανακοινωθεί η τιμή των 4,30 DEM/kg. Οι συμμετασχόντες όρισαν την τιμή για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη 4,30 DEM/kg. Η τιμή για την Ασία και την Ωκεανία επρόκειτο να συζητηθεί μεταγενέστερα. Ως προς τις ποσότητες, οι συμμετασχόντες κατέληξαν στο ότι "ο έλεγχος των ποσοτήτων θα ήταν ένα πολύ δύσκολο ζήτημα".

ε) Συνακόλουθες ενέργειες

(65) Αφού η ADM είχε αρχίσει να πωλεί σημαντικές ποσότητες σε χαμηλές τιμές, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon συναντήθηκαν στη Σεούλ, στις 11 Φεβρουαρίου 1992, και συζήτησαν τις δυνατότητες στην αγορά και τις τιμές των ADM και Cheil. Στις 10 Μαρτίου 1992, οι Ajinomoto και Kyowa συμφώνησαν να εφαρμόσουν τις τιμές της ADM, για να διατηρήσουν τα μερίδιά τους στην αγορά. Στις 12 Μαρτίου 1992, οι ασιάτες παραγωγοί συναντήθηκαν και πάλι, για να συζητήσουν την επικείμενη πλήρη είσοδο της ADM στην αγορά της λυσίνης. Κατά την ίδια περίοδο συζητήθηκαν, τηλεφωνικώς, και οι τιμές.

(66) Στις 30 Μαρτίου 1992, η Sewon Europe ανέφερε στα κεντρικά γραφεία της Sewon, στην Κορέα, τα σχετικά με μια "τριμερή σύσκεψη", η οποία φαίνεται ότι είχε πραγματοποιηθεί μερικές ημέρες πριν. Κατά τη σύσκεψη αυτή, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon προέβησαν σε αξιολόγηση της κατάστασης που επικρατούσε τότε στην αγορά της λυσίνης στην Ευρώπη. Πιο συγκεκριμένα, επισημάνθηκε ότι οι τιμές είχαν αυξηθεί κατά 5 % στη Γερμανία, στη Μεγάλη Βρετανία, στις Κάτω Χώρες, στο Λουξεμβούργο και στη Γαλλία, όπου ήσαν κατώτερες (περίπου 3,25 DEM/kg) σε σχέση με τις άλλες χώρες. Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν ότι η τιμή για την αγορά της Ευρώπης θα έπρεπε να διατηρηθεί στα 3,76 DEM/kg. Η επόμενη σύσκεψη προγραμματίσθηκε για τις 30 Απριλίου 1992, στη Βασιλεία. Στην αναφορά της προς τα κεντρικά γραφεία, η Sewon Europe εξέφραζε αμφιβολίες ως προς την πιθανότητα να τηρηθούν οι συζητηθείσες τιμές, "διότι οι γνώμες των συμμετασχόντων απέκλιναν, οι δε ADM και Cheil δεν έλαβαν μέρος".

(67) Στις 5 Μαΐου 1992, η Sewon Europe ενημέρωσε τα κεντρικά γραφεία της Sewon, στην Κορέα, σχετικά με μιαν άλλη "τριμερή σύσκεψη" (πραγματοποιηθείσα πιθανώς στις 30 Απριλίου 1992, στη Βασιλεία), κατά την οποία οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon είχαν αξιολογήσει την τότε ισχύουσα στην αγορά της λυσίνης στην Ευρώπη τιμή. Πιο συγκεκριμένα, οι συμμετασχόντες επιβεβαίωσαν ότι η τιμή στην ευρωπαϊκή αγορά θα έπρεπε να διατηρηθεί στα 3,76 DEM/kg. Η επόμενη σύσκεψη προγραμματίσθηκε για τις 3 Ιουνίου 1992, σε μέρος που επρόκειτο να επιλεγεί από τη Sewon. Στην έκθεσή της προς τα κεντρικά γραφεία, η Sewon Europe φαινόταν να θεωρεί άσκοπες τις συσκέψεις χωρίς τη συμμετοχή των ADM και Cheil.

(68) Στις 19 Ιουνίου 1992, συναντήθηκαν οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon. Συμφώνησαν ότι η πιθανότητα αύξησης των τιμών μέσω της μείωσης των πωλήσεων καθεμιάς από τις εταιρείες θα έπρεπε να αναθεωρηθεί. Πιο συγκεκριμένα, οι συμμετασχόντες συμφώνησαν ότι το πρόβλημα της αύξησης των τιμών θα μπορούσε να επιλυθεί με τη συναίνεση της ADM για μείωση του παραγωγικού δυναμικού της στο 80 %. Επιπλέον δε, οι Ajinomoto και Kyowa ζήτησαν από την Sewon να μειώσει σημαντικά τις πωλήσεις της στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, με το σκεπτικό ότι ο εκάστοτε τοπικός παραγωγός θα έπρεπε να πωλεί στην περιοχή όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ποσότητες.

2. Παγκόσμια σύμπραξη

α) Ιστορικό

(69) Οι εγκαταστάσεις της ADM, κατά βάση, διπλασίασαν το παγκόσμιο παραγωγικό δυναμικό λυσίνης. Ήδη πριν και λίγο μετά την είσοδό της στην αγορά, η ADM έστειλε μηνύματα στους μέχρι τότε δεσπόζοντες παραγωγούς ότι, αν και είχε την πρόθεση να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά της λυσίνης, προτιμούσε να εξασφαλίσει το μερίδιό της στην αγορά μέσω συντονισμού μάλλον παρά μέσω πολέμου τιμών. Η ADM συναντήθηκε στο πλαίσιο αυτό με την Ajinomoto στις 12 Δεκεμβρίου και με την Kyowa στις 13 Δεκεμβρίου 1991. Στις 11 Φεβρουαρίου 1992, οι Ajinomoto και Kyowa ενημέρωσαν τη Sewon σχετικά με τις συναντήσεις τους με την ADM.

(70) Για να πείσει τους δεσπόζοντες παραγωγούς σχετικά με τη σοβαρότητα των προθέσεων της και με τις κυρώσεις σε περίπτωση μη συναίνεσης, η ADM έδωσε στις Ajinomoto, Kyowa και Sewon τη δυνατότητα να επιθεωρήσουν τις εγκαταστάσεις της και άρχισε να πωλεί σημαντικές ποσότητες σε χαμηλές τιμές. Τούτο οδήγησε τους µέχρι τότε δεσπόζοντες παραγωγούς, στις αρχές του 1992, σε δραστική μείωση των τιμών της λυσίνης και σε προσπάθειες να διατηρήσουν τα μερίδιά τους στην αγορά. Ενώπιον της κατάστασης αυτής, οι Ajinomoto και Kyowa συμφώνησαν, στις 10 Μαρτίου 1992, να επιδιώξουν τη συνεργασία με την ADM, άρχισαν δε συναντήσεις με την ADM με σκοπό την προετοιμασία μιας συμφωνίας επί των τιμών και των πωλούμενων ποσοτήτων (συσκέψεις στις 14 Απριλίου 1992 μεταξύ ADM και Ajinomoto στο Τόκιο, στις 16 και 17 Απριλίου 1992 μεταξύ ADM και Kyowa στη Χαβάη και στις 19 Ιουνίου 1992 - την ίδια ημέρα που συναντήθηκαν οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon - μεταξύ ADM και Sewon στο Decatur).

(71) Οι προαναφερόμενες συζητήσεις οδήγησαν στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 23 Ιουνίου 1992, στο Μεξικό, και η οποία σήμανε και την αρχή της σύμπραξης της ADM με τα μέλη του ευρασιατικού καρτέλ.

β) Σύσκεψη της 23ης Ιουνίου 1992, στο Μεξικό

(72) Στη σύσκεψη αυτή έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των ADM, Ajinomoto/Eurolysine και Kyowa. Η Kyowa είχε αναλάβει τη διοργάνωση και τη διεύθυνση της σύσκεψης. Οι συμμετασχόντες αποφάσισαν ότι οι εκπρόσωποι των Ajinomoto και Kyowa θα μετέφεραν τα πορίσματα της σύσκεψης στις Sewon και Cheil.

(73) Πρώτιστος στόχος της ADM ήταν να εξασφαλίσει το ίδιο μερίδιο παραγωγής με τον μεγαλύτερο από τους ανταγωνιστές, πράγμα που θα οδηγούσε στην κάλυψη του ενός τρίτου της παγκόσμιας ζήτησης από την ADM, του ενός τρίτου από τον όμιλο Ajinomoto και του ενός τρίτου από την Kyowa και τους κορεάτες παραγωγούς. Οι Kyowa και Ajinomoto εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην πρόταση αυτή, τουλάχιστον σε ό,τι αφορούσε το αντίστοιχο χρονοδιάγραμμα. Τότε, η ADM πρότεινε να υλοποιήσει την πρότασή της περί μεριδίων κατά το δεύτερο έτος, με παραχώρηση στο μερίδιό της κάθε περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, μέχρις ότου φθάσει το μερίδιο της Ajinomoto. Για το 1992, προτάθηκε η ακόλουθη διάρθρωση των μεριδίων: Ajinomoto 66000 τόνοι, ADM 48000 τόνοι, Kyowa 34000 τόνοι, Sewon 18000 τόνοι και Cheil 6000 τόνοι. Η Ajinomoto ήταν έτοιμη να αποδεχθεί τους 48000 τόνους για την ADM κατά το 1992, με την προοπτική της μεγέθυνσης της αγοράς με την πάροδο του χρόνου. Η ADM επεσήμανε ότι, εν πάση περιπτώσει, θα εφάρμοζε την πρόταση περί ποσοτήτων από την 1η Οκτωβρίου 1992.

(74) Οι συμμετασχόντες συζήτησαν και ως προς το ποιος μηχανισμός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον καταμερισμό των ποσοτήτων. Η ADM εξήγησε ότι οι ανταγωνιστές στην παραγωγή κιτρικού οξέος χρησιμοποιούσαν τόσο επίσημα όσο και ανεπίσημα μέσα για την παρακολούθηση των πωλούμενων ποσοτήτων.

(75) Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν τις τιμές της λυσίνης μέχρι τον Οκτώβριο: 1,05 USD/lb με απευθείας παράδοση (τότε 0,70 USD/lb), όσον αφορούσε τη Βόρεια Αμερική (για την Ευρώπη θεώρησαν ότι η τιμή θα μπορούσε να είναι "ελαφρώς υψηλότερη" από εκείνη για τη Βόρεια Αμερική). Υπό τον όρο της επίτευξης τελικής συμφωνίας ως προς τον καταμερισμό των πωλήσεων, η τιμή καθορίσθηκε στα 1,20 USD/lb για το τέλος του έτους. Για τις υπόλοιπες περιοχές, η τιμή στόχου ήταν 2,30 USD cif (τότε χαμηλότερη των 2,00 USD/kg cif).

- Συνακόλουθες ενέργειες

(76) Στις 2 Ιουλίου 1992, η Kyowa εδέχθη τηλεφώνημα από την ADM, η οποία επισήμαινε ότι συμφωνούσε για μερίδιο παραγωγής 48000 τόνων για το 1992, υπό τον όρο να επιτύχει το ίδιο μερίδιο με την Ajinomoto εντός τριών ετών.

(77) Στις 10 Ιουλίου 1992, οι Ajinomoto και Kyowa συναντήθηκαν με τους δύο κορεάτες παραγωγούς λυσίνης στο Τόκιο, στις εγκαταστάσεις της Ajinomoto. Η Ajinomoto ενημέρωσε του κορεάτες σχετικά με τις συζητήσεις περί κατανομής των μεριδίων που είχαν διεξαχθεί με την ADM στις 23 Ιουνίου 1992. Οι Ajinomoto και Kyowa παρουσίασαν ένα σχέδιο κατανομής βασιζόμενο στη δύναμη του κάθε παραγωγού, στην αγορά και στο ύψος των επενδύσεών του. Προτεινόταν να αναγνωρισθεί στην Ajinomoto μερίδιο 73000 τόνων, στην Kyowa 37000 τόνων, στην ADM 48000 τόνων, στη Sewon 20000 τόνων και στη Cheil 6000 τόνων για το πρώτο έτος. Ως προς την Ευρώπη, προτεινόταν η εξής κατανομή (επί συνόλου 58000 τόνων): Ajinomoto 34000 τόνοι, Kyowa 8000 τόνοι, ADM 5000 τόνοι, Sewon 13500 τόνοι και Cheil 5000 τόνοι. Εάν αυξανόταν η ζήτηση στη Βόρεια Αμερική, οι επιπλέον πωλήσεις θα ανήκαν στην ADM, κάθε δε περαιτέρω αύξηση στις πωλήσεις στην Ευρώπη θα ανήκε στην Eurolysine. Η Ajinomoto είπε ότι, εφόσον επιτυγχανόταν συμφωνία μεταξύ των συμμετεχόντων, η τελική κατανομή θα εσυμφωνείτο με την ADM κατά τα τέλη Ιουλίου. Για λόγους ελέγχου των ποσοτήτων, όλες οι εταιρείες θα έπρεπε να συνέρχονται κάθε τρίμηνο με σκοπό την επισκόπηση και τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον όγκο της παραγωγής και των πωλήσεων καθεμιάς από αυτές. Η Sewon ήταν αντίθετη προς ένα "τοπικό σύστημα ποσοστώσεων βασιζόμενο στην ανταγωνιστικότητα". Πρότεινε δε να βασίζεται στο μέλλον το μερίδιο του καθενός στο μερίδιό του επί των συνολικών πωλήσεων του προηγούμενου έτους. Η Cheil ζήτησε συνολικό μερίδιο 15000 τόνων για όλον τον κόσμο. Επειδή δε δεν επετεύχθη καμία συμφωνία, καθένας από τους συμμετασχόντες επρόκειτο να επιστρέψει στην έδρα του για να συζητήσει το θέμα και να ενημερώσει την Ajinomoto για τα αποτελέσματα της επανεξέτασης μέχρι τις 17 Ιουλίου. Η Ajinomoto εξήγησε στη συνέχεια τις λεπτομέρειες των συζητήσεων που είχε με την ADM ως προς τις τιμές, και συγκεκριμένα την αναπροσαρμογή της τιμής στα 1,05 USD/lb, τόσο για την Αμερική όσο και για την Ευρώπη, μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1992, στη συνέχεια δε στα 1,20 USD/lb μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1992.

(78) Στις 7 Αυγούστου 1992, οι ασιάτες παραγωγοί συναντήθηκαν και πάλι στο Τόκιο, στις εγκαταστάσεις της Ajinomoto. Συνέχισαν τις συζητήσεις τους με στόχο την επίτευξη συμφωνίας ως προς τη μείωση της παραγωγής λυσίνης. Η Ajinomoto γνωστοποίησε στους υπόλοιπους ότι η ADM ήταν έτοιμη να καλέσει υπαλλήλους των ανταγωνιστών της να επισκεφθούν τις εγκαταστάσεις της στο Decatur, έτσι ώστε να πεισθούν για το παραγωγικό δυναμικό της. Η Sewon πρότεινε γενική μείωση της παραγωγής κατά 20 %, καθώς και μια αναθεωρημένη κατανομή των μεριδίων, ως εξής: Ajinomoto 64800 τόνοι, ADM 48000 τόνοι, Kyowa 33600 τόνοι, Sewon 26600 τόνοι και Cheil 12000 τόνοι. Ούτε και αυτή η κατανομή έτυχε συναίνεσης, διότι η Ajinomoto δεν ήταν ικανοποιημένη με το μερίδιο που της προτεινόταν, η δε Cheil επέμενε για 15000 τόνους. Οι συμμετέχοντες συμφώνησαν, ωστόσο, να συνεχίσουν τις συζητήσεις ως προς τη μείωση της παραγωγής. Η προταθείσα αύξηση της τιμής έγινε ευμενώς δεκτή, αλλά αποφασίσθηκε να συζητηθεί το ζήτημα αυτό περαιτέρω κατά την επόμενη σύσκεψη με την ADM. Η Ajinomoto υποστήριξε ότι, πριν συναντηθούν και πάλι οι πέντε εταιρείες, θα ήταν καλύτερα να καταρτισθεί ένα σχέδιο με διάφορες παραλλαγές, όλοι δε οι παριστάμενοι συμφώνησαν αμέσως με την πρόταση αυτή. Η Ajinomoto πρότεινε η επόμενη σύσκεψη να γίνει στη Σεούλ.

(79) Στις 27 Αυγούστου 1992, οι ασιάτες παραγωγοί συναντήθηκαν και πάλι, αυτή τη φορά στη Σεούλ, στις εγκαταστάσεις της Cheil. Συνέχισαν τις συζητήσεις της 10ης Ιουλίου και της 7ης Αυγούστου 1992. Οι συμμετασχόντες δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε συμφωνία ως προς τα επόμενα βήματα των συζητήσεων με την ADM περί της κατανομής των προσοστώσεων στις πωλήσεις λυσίνης. Απλώς καθόρισαν τι κατά τη γνώμη τους θα έπρεπε να αποτελέσει τον σκοπό της συνάντησής τους με την ADM: δεν επρόκειτο για τον καθορισμό της κατανομής των ποσοτήτων αλλά για την επιβεβαίωση της αύξησης της τιμής και για τη συζήτηση των πρακτικών μέσων εφαρμογής της αύξησης αυτής. Ως προς την τιμή, οι συμμετασχόντες συμφώνησαν με το σχέδιο της ADM, να αυξηθεί η τιμή για τις ΗΠΑ σε 1,05 USD/lb από τις 31 Αυγούστου 1992. Ακόμη, επεσήμαναν ότι η ADM είχε ήδη εφαρμόσει την τιμή αυτή για τους πελάτες της. Οι θυγατρικές των Ajinomoto και Kyowa στις ΗΠΑ επρόκειτο να αναγγείλουν τη νέα τιμή από τα μέσα Σεπτεμβρίου. Η αναπροσαρμογή της τιμής για την Ευρώπη επρόκειτο να συζητηθεί σε άλλη σύσκεψη στην Ευρώπη.

(80) Στις 8 Σεπτεμβρίου 1992, η ADM και η Ajinomoto συναντήθηκαν στο Σικάγο. Η Ajinomoto πρότεινε να μην ισχύσουν οι προσοστώσεις των πωλήσεων λυσίνης σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά να περιορισθεί η παραγωγή σύμφωνα με τις συνθήκες κάθε επιμέρους αγοράς. Η ADM συμφώνησε, αλλά επέμεινε σε μερίδιο 48000 τόνων επί της συνολικής παραγωγής. Και οι δύο συμμετασχόντες επιβεβαίωσαν την αύξηση της τιμής στα 1,05 USD/lb, η οποία είχε αρχικά συμφωνηθεί από την ADM και τους ιάπωνες παραγωγούς κατά τη σύσκεψη του Μεξικού, στις 23 Ιουνίου 1992, και είχε γίνει αποδεκτή από τους κορεάτες παραγωγούς κατά τη σύσκεψη της Σεούλ, στις 27 Αυγούστου 1992.

γ) Συσκεψη της 1ης Οκτωβρίου 1992, στο Παρίσι

(81) Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Pullman Windsor Hotel, στο Παρίσι. Έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των ADM, Ajinomoto/Eurolysine, Kyowa, Sewon και Cheil. Τη διοργάνωση είχε αναλάβει, η Ajinomoto/Eurolysine, η οποία είχε καταρτίσει μιαν απομίμηση ημερήσιας διατάξης της Fefana. Οι συμμετασχόντες συζήτησαν μόνο για τις τιμές. Οι πέντε εταιρείες αξιολόγησαν τις επιπτώσεις των συμφωνηθεισών τιμών και αντάλλαξαν πληροφορίες σχετικά με την αποχοδή των αυξήσεων των τιμών στις διάφορες περιοχές.

(82) Οι συμμετασχόντες αναφέρθηκαν στις αυξήσεις της τιμής στην Ευρώπη, η οποία αρχικά είχε καθορισθεί αρχικά στα 3,50 DEM/kg και στη συνέχεια στα 3,75 DEM/kg, κατά τη σύσκεψη της Σεούλ (27 Αυγούστου 1992). Κατά τη σύσκεψη, οι παραγωγοί ανήγγειλαν τιμή 4,00 DEM/kg. Ωστόσο, όλοι οι συμμετασχόντες παραδέχθηκαν ότι η τιμή αυτή δεν είχε ακόμη αρχίσει να εφαρμόζεται στην πράξη. Πιο συγκεκριμένα, θώρησαν ότι η τιμή στην Ευρώπη ήταν εκείνη την περίοδο κατά 22 % υψηλότερη από την τιμή ΗΠΑ. Εξέφρασαν δε την ανησυχία τους μήπως παράλληλοι εισαγωγές δελεάζονταν από ενδεχόμενη αύξηση της διαφοράς τιμής και κατέληξαν στο ότι προς το παρόν δεν ήταν δυνατόν να αυξηθεί περαιτέρω η τιμή για την Ευρώπη. Ως εκ τούτου, οι συμμετασχόντες συμφώνησαν να διατηρήσουν την τιμή στα 4,00 DEM/kg και να συζητήσουν τυχόν περαιτέρω αύξησή της κατά την επόμενη σύσκεψη.

(83) Η ADM επιθυμούσε την παρουσία λιγότερων παραγόντων κατά τις συσκέψεις περί των ευρωπαϊκών τιμών, οπότε πρότεινε να μην παρευρίσκεται στις συσκέψεις αυτές. Η Ajinomoto/Eurolysine χαρακτήρισε τις συσκέψεις των τοπικών διευθυντών ως τον πλέον αποτελεσματικό χώρο συζητήσεων. Έτσι, οι συσκέψεις αυτές θα συνεχίζονταν, ο δε πρόεδος της Eurolysine θα ανελάμβανε ο ίδιος να ενημερώνει την ADM απευθείας.

(84) Οι συμμετασχόντες καθόρισαν τις τιμές και για τις υπόλοιπες περιοχές.

(85) Οι συμμετασχόντες συζήτησαν και τη δυνατότητα σύστασης μιας ομάδας εργασίας για τα αμινοξέα στους κόλπους της Fefana. Από την Ajinomoto ζητήθηκε να βρει τρόπους υλοποίησης της ιδέας αυτής.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(86) Στις 29 Οκτωβρίου 1992, η Kyowa συζήτησε με την Ajinomoto/Eurolysine τις τιμές της λυσίνης για την Ευρώπη.

(87) Στις 2 Νοεμβρίου 1992, η Ajinomoto/Eurolysine συναντήθηκε με τη Sewon στη Σεούλ. Εκεί συζήτησαν τη συμπεριφορά της ADM στην αγορά της λυσίνης. Η Ajinomoto γνωστοποίησε στη Sewon ότι η ADM θα προσπαθούσε να αυξήσει την τιμή σε σημείο που η ζήτηση στην αγορά θα άρχιζε να περιορίζεται οπότε η ADM ήταν ικανοποιημένη με το μερίδιο των 48000 τόνων επί των συνολικών πωλήσεων. Για τον λόγο αυτόν, η ADM δεν είχε αναφερθεί στην κατανομή των πωλήσεων κατά τη σύσκεψη που είχε πραγματοποιηθεί στο Παρίσι την 1η Οκτωβρίου 1992. Η Ajinomoto περίμενε ότι η ADM θα διεκδικούσε το μέγιστο μερίδιο κατά το 1993, και μάλιστα κατά τα τέλη του 1993. Η απουσία μιας πλήρους συμφωνίας επί των ποσοστώσεων της παραγωγής θεωρήθηκε ως παράγων αποσταθεροποίησης των σχέσεων μεταξύ των παραγωγών. Ωστόσο, τούτο μετριάσθηκε από το γεγονός ότι όλοι, και η ADM, επεδείκνυαν αυτοσυγκράτηση ως προς τις πωλήσεις. Πάντως, οι συμμετασχόντες συμφώνησαν ότι θα χρειαζόνταν στενότερη συνεργασία ως προς τις ποσοστώσεις. Η δε Sewon δήλωσε έτοιμη να αποδεχθεί μείωση ακόμη και κατά 40 %.

(88) Κατά τη σύσκεψη αυτή, η Ajinomoto/Eurolysine ζήτησε από τη Sewon να διακόψει τις πωλήσεις της στην Ευρώπη για τις επόμενες δύο εβδομάδες, έτσι ώστε η τιμή να διατηρηθεί στα 4,25 DEM και οι πωλήσεις να περιορισθούν στους 6000 τόνους ετησίως. Εάν η Sewon δεν μείωνε τις πωλήσεις της στην Ευρώπη, η Eurolysine θα ελάμβανε μέτρα αντιντάμπινγκ κατά της Sewon. Η Sewon επιβεβαίωσε την πρόθεσή της να τηρήσει τις συφωνηθείσες τιμές και συμφώνησε να περιορίσει τις πωλήσεις της στην Ευρώπη στους 6000 τόνους ετησίως. Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν να διατηρούν ανοικτή και άμεση επικοινωνία στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, σε περίπτωση που οι συνεργάτες τους παρεβίαζαν τη συμφωνία.

(89) Στις 4 Νοεμβρίου 1992, οι ADM και Ajinomoto συζήτησαν τηλεφωνικώς για την πολιτική τους στις πωλήσεις λυσίνης. Οι τιμές για την Ασία, τη Βόρεια Αμερική και την Ωκεανία επιβεβαιώθηκαν σύμφωνα με τα αποφασισθέντα στη σύσκεψη που έγινε στο Παρίσι την 1η Οκτωβρίου 1992. Η τιμή για την Ευρώπη καθορίσθηκε στα 4,25 DEM/kg. Οι συμμετασχόντες επεσήμαναν ότι η Sewon απέκλινε από τη συμφωνηθείσα τιμή σε ορισμένες περιπτώσεις. Θεώρησαν δε ότι η ADM θα έπρεπε να πωλεί λυσίνη στην Κορέα "έτσι ώστε η Sewon να συνετισθεί αλλού".

(90) Στις 2 και 5 Νοεμβρίου 1992, η Ajinomoto συναντήθηκε με τη Cheil στη Σεούλ. Η Cheil γνωστοποίησε στην Ajinomoto ότι, υπό το πρίσμα της συνεργασίας, η αύξηση της τιμής της λυσίνης υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχής και εξέφρασαν την πρόθεσή τους να συνεχίσουν τη συνεργασία τους σχετικά με τις τιμές της λυσίνης. Ως προς τις ποσοστώσεις στην παραγωγή λυσίνης, παρέμεινε η διαφωνία τους.

(91) Μετά τις συσκέψεις στο Μεξικό και στο Παρίσι, οι τιμές αυξήθηκαν σε ορισμένες περιοχές, ιδίως στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, όχι όμως και παντού. Ομοίως, οι εμπλεκόμενες στην παρούσα απόφαση εταιρείες αλληλοκατηγορήθηκαν για μη τήρηση των συμφωνιών περί τιμών. Ως εκ τούτου, οι σχέσεις μεταξύ των παραγωγών επιδεινώθηκαν.

(92) Στις 30 Νοεμβρίου 1992, οι Ajinomoto, Kyowa, Sewon και Cheil συναντήθηκαν στις εγκαταστάσεις της Cheil, στη Σεούλ. Επεσήμαναν ότι η ADM εφάρμοζε πολύ χαμηλές τιμές. Ωστόσο, η επικοινωνία με την ADM είχε διακοπεί λόγω έρευνας του FBI κατά της ADM (κατά την οποία ο τότε πρόεδρος της ADM Bioproducts υποχρεώθηκε να συνεργασθεί με το FBI κατά την έρευνα που διεξήχθη για τη λυσίνη στις ΗΠΑ). Οι συμμετασχόντες επεσήμαναν ακόμη ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από την αναμονή της αποκατάστασης της επικοινωνίας με την ADM.

(93) Επειδή οι παραγωγοί πίστευαν ότι η αδυναμία τους να επιτύχουν μια πλήρη συμφωνία περί παραγωγής συνετέλεσε στην έναρξη και στην παράταση της επιστροφής σε χαμηλές τιμές, επανελήφθησαν οι συζητήσεις περί κατανομής των πωλήσεων. Οι ADM και Ajinomoto είχαν την πρόθεση να συναντηθούν κατά τα μέσα Ιανουαρίου 1993 και να συζητήσουν για την "παγκόσμια αγορά της λυσίνης". Στις 21 Ιανουαρίου 1993, η ADM πρότεινε στην Kyowa την κατανομή των πωλήσεων σε τοπικό επίπεδο.

(94) Στις 26 Φεβρουαρίου 1993, οι Ajinomoto, Kyowa, Sewon και Cheil συναντήθηκαν στις εγκαταστάσεις της Ajinomoto, στο Τόκιο. Επειδή δεν υπήρχε συγκεκριμένη ημερήσια διάταξη, η Ajinomoto πρότεινε να ανταλλαγούν απόψεις σχετικά με την πτώση της τιμής της λυσίνης στην παγκόσμια αγορά και με τους τρόπους ανάκαμψης της. Ως προς την Ευρώπη, οι συμμετασχόντες επεσήμαναν ότι η τιμή διετηρείτο, διότι οι Ajinomoto και Sewon είχαν περιορίσει την παραγωγή τους. Ως προς την κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο, οι σεμμετασχόντες κατέληξαν στο ότι δεν μπορούσε να σημειωθεί πρόοδος.

(95) Για να αναζωπυρωθεί η συζήτηση περί ποσοστώσεων, τα ανώτερα στελέχη της ADM και της Ajinomoto κανόνισαν να συναντηθούν με σκοπό τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των δύο μεγαλύτερων παραγωγών και την επιτάχυνση της διαδικασίας προς μια πλήρη συμφωνία περί ποσοτήτων. Επειδή δε οι Kyowa και Eurolysine επιθυμούσαν να εκφράσουν τις απόψεις τους πριν από την επικείμενη συνάντηση ADM και Ajinomoto, κανονίσθηκαν συναντήσεις μεταξύ ADM και Kyowa στις 15 Απριλίου 1993, καθώς και μεταξύ ADM και Eurolysine στις 28 Απριλίου 1993.

(96) Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης με την ADM στις 15 Απριλίου 1993, η Kyowa υποστήριξε ότι οι ποσότητες θα έπρεπε να μειωθούν από όλους τους ανταγωνιστές.

(97) Κατά τη σύσκεψη της 28ης Απριλίου 1993, η Eurolysine υποστήριξε τη δυνατότητα να μοιρασθεί τις πωλήσεις με την ADM μόνο σε όσες περιοχές η συμφωνία περί καθορισμού των τιμών είχε στην πράξη οδηγήσει σε άνοδο των τιμών κατά το 1992. Ως προς την Ευρώπη, οι ADM και Eurolysine συμφώνησαν ως προς το ότι η αύξηση των τιμών εκεί οφειλόταν στη συμφωνία που είχε συναφθεί περί τιμών στο Μεξικό (23 Ιουνίου 1992), η μόνη δε περιοχή όπου η συμφωνία αυτή εφαρμοζόταν πλήρως ήταν η Ευρώπη.

(98) Στις 30 Απριλίου 1993, οι Ajinomoto και ADM συναντήθηκαν στις εγκαταστάσεις της ADM, στο Decatur. Σκοπός της συνάντησης αυτής ήταν να δοθεί στα ανώτερα στελέχη των δύο αυτών μεγαλύτερων παραγωγών λυσίνης η δυνατότητα να αποκαταστήσουν τις σχέσεις μεταξύ των δύο εταιρειών και να αρχίσουν τη διαδικασία προς μια πλήρη συμφωνία περί ποσοτήτων. Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, η ADM αναφέρθηκε στη σπουδαιότητα του ελέγχου των πωλήσεών της εκ μέρους μιας εταιρείας με σκοπό τη διατήρηση υψηλών τιμών, εξήγησε δε ότι οι πωλητές της είχαν εν γένει την τάση να αναπτύσσουν έντονο ανταγωνισμό μεταξύ τους, οπότε, εάν οι παραγωγοί δεν ασκούσαν αυστηρό έλεγχο επί των πωλητών τους, θα εδημιουργείτο πρόβλημα από την πτώση των τιμών. Η Ajinomoto ανέφερε ότι όλοι πλέον συνειδητοποιούσαν την ανάγκη αναπροσαρμογής της προσφοράς. Οι εκπρόσωποι των ADM και Ajinomoto κανόνισαν μια νέα σύσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαΐου 1993, στο Τόκιο.

(99) Τόσο η ADM όσο και η Ajinomoto ενημέρωσαν την Kyowa σχετικά με τη σύσκεψή τους στο Decatur.

(100) Στις 14 Μαΐου 1993, οι ADM και Ajinomoto/Eurolysine συναντήθηκαν στο Τόκιο με σκοπό τη συνέχιση των συζητήσεων που είχαν αρχίσει στο Decatur. Οι συμμετασχόντες στη σύσκεψη συζήτησαν για το τότε μέγεθος της αγοράς και το αντίστοιχο μερίδιο της ADM. Η ADM ζήτησε να της αναγνωρισθεί μερίδιο 65000 τόνων για το 1993. Στη συνέχεια, συζήτησαν για το μηχανισμό που χρειαζόταν για την επίτευξη και την εφαρμογή μιας συμφωνίας περί πωλήσεων. Η ADM δήλωσε ότι για την επικοινωνία τους χρειαζόταν ένας εμπορικός σύνδεσμος, ανέφερε δε ως παράδειγμα το ότι δήλωνε τις πωλήσεις της κιτρικού οξέος σε κάποιον εμπορικό σύνδεσμο, σε μηνιαία βάση. Τα αντίστοιχα στοιχεία ελέγχονταν από ελβετούς λογιστές σε ετήσια βάση. Η ADM είπε ότι οι πωλήσεις λυσίνης θα μπορούσαν κατά παρόμοιο τρόπο να αναφέρονται, π.χ. στην Ajinomoto, η οποία με τη σειρά της θα μπορούσε να γνωστοποιεί τα στοιχεία καθενός στους υπόλοιπους. Η ADM επεσήμανε ότι η διαδικασία αυτή θα έπρεπε να έχει πολύ εμπιστευτικό χαρακτήρα.

(101) Η Ajinomoto ενημέρωσε την Kyowa σχετικά με τη σύσκεψη που είχε πραγματοποιηθεί στο Τόκιο με την ADM. Και οι δύο αυτοί παραγωγοί συμφώνησαν ότι το ζητούμενο από την ADM μερίδιο πωλήσεων για το 1993 ήταν απαράδεκτο και ότι η Sewon θα έπρεπε να λάβει και αυτή μέρος στις συζητήσεις περί πωλήσεων.

(102) Στις 27 Μαΐου 1993, οι Ajinomoto και Kyowa συναντήθηκαν με τη Sewon και την ενημέρωσαν σχετικά με το αίτημα της ADM για το μερίδιο του 1993. Η Ajinomoto αναφέρθηκε στα θετικά αποτελέσματα της συνεργασίας τους κατά το παρελθόν, αλλά η είσοδος της ADM στην αγορά είχε περιπλέξει τα πράγματα. Η Sewon επιβεβαίωσε ότι ήταν πάντα πρόθυμη για διαπραγματεύσεις και για συζητήσεις με την Ajinomoto και την Kyowa. Οι συμμετασχόντες αισθάνθηκαν την ανάγκη να συγκαλέσουν σύσκεψη μεταξύ των πέντε παραγωγών με σκοπό τον καθορισμό των μεριδίων πωλήσεων. Η Ajinomoto επιθυμούσε να αναλάβει την πρωτοβουλία των διαπραγματεύσεων με την ADM, ενώ η Sewon θα αναλάμβανε να πείσει τη Cheil.

(103) Την 1η Ιουνίου 1993, η ADM γνωστοποίησε στην Kyowa ότι είχε αποφασίσει να διακόψει τη μείωση της τιμής της λυσίνης στην Ευρώπη και ότι είχε αναγγείλει την προηγούμενη ημέρα αύξηση της τιμής στα 0,81 USD/lb.

(104) Στις 18 Ιουνίου 1993, οι Ajinomoto, Kyowa, Sewon και Cheil συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο Sankei-Kaikan Hotel, στο Τόκιο, για να συζητήσουν την ακολουθητέα τακτική κατά την επόμενη σύσκεψη των πέντε παραγωγών, η οποία είχε προγραμματισθεί για τις 24 Ιουνίου 1993, στο Βανκούβερ. Οι συμμετασχόντες αντάλλαξαν πληροφορίες για τις τιμές και τις πωλήσεις κατά περιοχή. Με βάση τις πληροφορίες αυτές, συζήτησαν και τα διάφορα σχέδια κατανομής των πωλήσεων που βασίζονταν στην αρχική πρόταση της Ajinomoto (54000 τόνοι για την ADM) και στο αίτημα της ADM (65000 τόνοι). Το σχέδιο για τη σύσκεψη με την ADM ήταν να επιμείνουν στο μερίδιο των 54000 τόνων έτσι ώστε να επιτύχουν συμφωνία στους 60000 τόνους. Η τελική κατανομή θα ήταν τότε η εξής: Ajinomoto 81200 τόνοι, ADM 60000 τόνοι, Kyowa 44400 τόνοι, Sewon 32900 τόνοι και Cheil 13500 τόνοι. Η Ajinomoto πρότεινε να πραγματοποιούνται συσκέψεις ανά τρίμηνο κατά περιοχή και να δημιουργηθεί ένα σύστημα επικοινωνίας. Οι συμμετασχόντες επιβεβαίωσαν τις αυξήσεις των τιμών στις διάφορες περιοχές. Ως προς την Ευρώπη, η τιμή καθορίσθηκε σε 3,20 DEM/kg (βάσει της επιβεβαιωθείσας τιμής των 0,81 USD/lb) και σε 4,20 DEM/kg για αύξηση της τιμής ΗΠΑ σε 1,05 USD/lb.

δ) Σύσκεψη της 24ης Ιουνίου 1993, στο Βανκούβερ

(105) Η σύσκεψη έγινε στο ξενοδοχείο Hyatt Regency Hotel, στο Βανκούβερ. Έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των ADM, Ajinomoto/Eurolysine, Kyowa, Sewon και Cheil.

(106) Η ημερήσια διάταξη περιελαβάνε τα ακόλουθα σημεία: 1. εξέταση των πρόσφατων συνθηκών της αγοράς· 2. προσαρμογή της παραγωγής/των πωλήσεων κάθε εταιρείας· 3. χρονοδιάγραμμα της αύξησης των τιμών· 4. σύστημα επικοινωνίας (ιδίως μέσω περιφερειακών συσκέψεων) και 5. ίδρυση του συνεταιριστικού οργανισμού για τη λυσίνη.

(107) Οι συμμετασχόντες επεσήμαναν ότι οι αυξήσεις των τιμών στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη ήσαν επιτυχείς, αλλά οι συμφωνίες για την Κεντρική και τη Νότια Αμερική, καθώς και για την Ασία, δεν είχαν εκτελεσθεί όπως έπρεπε. Οι συμμετασχόντες εξέτασαν την περίπτωση της σταδιακής αύξησης των τιμών, από 0,81 USD/lb σε 0,95 USD/lb, σε 1,10 USD/lb και τελικά, εφόσον θα ήταν δυνατόν, σε 1,20 USD/lb.

(108) Η Ajinomoto παρουσίασε έναν πίνακα με την κατανομή των ποσοτήτων, με βάση μερίδιο 54000 τόνων για την ADM. H ADM επέμεινε στη διατήρηση της τρέχουσας παραγωγής της, δηλαδή των 65000 τόνων. Η Cheil επέμεινε στους 15000 τόνους, αντί των 14000 τόνων που πρότεινε η Ajinomoto. Συμφωνήθηκε να γίνει σύσκεψη προέδρων για να εξευρεθεί λύση στο πρόβλημα αυτό.

(109) Ως προς το σύστημα επικοινωνίας, οι ιάπωνες ήθελαν να γίνεται μέσω τοπικών συσκέψεων, η ADM όμως αντιτάχθηκε και ζήτησε την άμεση επικοινωνία με τα κεντρικά της γραφεία.

(110) Όλοι πλην της Cheil συμφώνησαν να συσταθεί ένας επίσημος οργανισμός για τη λυσίνη, ο οποίος να διευθύνεται από τις Ajinomoto και ADM.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(111) Οι Ajinomoto και ADM συμφώνησαν να συναντηθούν στις 5 Οκτωβρίου, στο Παρίσι, η δε Ajinomoto θα ανελάβανε τη διοργάνωση. Τα κύρια σημεία της ημερήσιας διάταξης θα ήταν οι τιμές/ποσότητες και η σύσταση συνδέσμου. Η ADM γνωστοποίησε στην Ajinomoto ότι η παραγωγή της κατά τους προηγηθέντες εννέα μήνες είχε ανέλθει σε 65000 τόνους ετησίως, ποσότητα που αποτελούσε το ελάχιστο αποδεκτό για την ADM. Η ADM δήλωσε ότι η εξίσωση του μεριδίου της στην αγορά με εκείνο της Ajinomoto, την οποία και επεδίωκε η ADM, θα μπορούσε να καθυστερήσει για δύο ή τρία χρόνια.

ε) Σύσκεψη της 5ης Οκτωβρίου 1993, στο Παρίσι

(112) Η σύσκεψη έγινε στο ξενοδοχείο Grand Hotel, στο Παρίσι. Έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa, Sewon και Cheil. Την ευθύνη της διοργάνωσης είχε η Ajinomoto/Eurolysine, η οποία είχε συντάξει την ημερήσια διάταξη και προήδρευσε της σύσκεψης. Τα θέματα που συζητήθηκαν ήσαν η σύσταση ενός συνδέσμου παραγωγών αμινοξέων υπό την αιγίδα της Fefana, η συμφωνία επί των τιμών για το τέταρτο τρίμηνο του 1993 και η κατανομή των μεριδίων για το επόμενο έτος.

(113) Η Ajinomoto αναφέρθηκε στην πρόοδο που είχε σημειωθεί ως προς τη σύσταση του συνδέσμου παραγωγών.

(114) Ως προς τις τάσεις της αγοράς, οι συμμετασχόντες επεσήμαναν ότι η πλημμύρα του Μισισιπή το καλοκαίρι του 1993, η οποία κατέστρεψε την εσοδεία σόγιας των ΗΠΑ, προκάλεσε αύξηση των τιμών του καρπού αλλά ταυτόχρονα και τη δημιουργία υπερβολικών αποθεμάτων λυσίνης. Έτσι, ανέμεναν μείωση των παραγγελιών, οπότε, για να προλάβουν την πτώση των τιμών, θα έπρεπε να μειωθεί η προσφορά. Ως προς την Ευρώπη, οι συμμετασχόντες προέβλεψαν μείωση κατά 40 έως 50 %.

(115) Στο πλαίσιο της επισκόπησης των τιμών κατά περιοχή, οι συμμετασχόντες συνειδητοποίησαν ότι η τιμή για την Ευρώπη που είχε συμφωνηθεί σε περιφερειακή σύσκεψη, δηλαδή τα 5,30 DEM/kg, ήταν κατά πολύ υψηλότερη από την τιμή σε άλλες περιοχές. Συμφωνήθηκε να διατηρηθεί η τιμή για την Ευρώπη σ' αυτό το επίπεδο.

(116) Για την περίοδο Οκτωβρίου 1993-Σεπτεμβρίου 1994, καθεμιά από τις εταιρείες απαίτησε το μερίδιό της επί της παραγωγής. Επισημάνθηκε ότι η Cheil απαιτούσε 22000 τόνους, ποσότητα που διέφερε από εκείνη που η εν λόγω εταιρεία είχε υπονοήσει κατά τη σύσκεψη του Βανκούβερ (24 Ιουνίου 1993). Η ADM δεν μπορούσε να αποφασίσει εκείνη τη στιγμή ως προς τη μείωση της παραγωγής, οπότε αποφασίσθηκε να εμπλακούν αμεσότερα στη συζήτηση περί ποσοτήτων τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη των ADM και Ajinomoto.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(117) Στις 25 Οκτωβρίου 1993, τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη των ADM και Ajinomoto συναντήθηκαν στο Irvine, όπου και συζήτησαν την κατανομή των πωλήσεων του 1994 μεταξύ των παραγωγών λυσίνης. Ανέλυσαν δε τις ποσότητες που καθένας από τους παραγωγούς θα μπορούσε να πωλήσει μέχρι το τέλος του 1993, η δε ADM πρότεινε, με βάση τα σχετικά στοιχεία, να υπολογισθούν και τα μερίδια καθενός από τους παραγωγούς λυσίνης επί των πωλήσεων του 1994. Ακόμη, συζήτησαν και την κατανομή της αναμενόμενης για το 1994 μεγέθυνσης της αγοράς μεταξύ των παραγωγών. Η ADM δήλωσε ότι οι άλλοι παραγωγοί λυσίνης θα μπορούσαν να πωλήσουν 2000 τόνους επιπλέον απ' ό,τι το 1993, καθώς και ότι οι ADM και Ajinomoto θα μοιράζονταν το υπόλοιπο της μεγέθυνσης στις παγκόσμιες πωλήσεις λυσίνης κατά το 1994. Η ADM συμφώνησε με το σχέδιο αυτό και ανέλαβε να εξασφαλίσει τη συναίνεση και των υπόλοιπων παραγωγών ως προς αυτό.

(118) Μετά την σύσκεψη του Irvine, οι ασιάτες παραγωγοί συζήτησαν την πρόταση περί ποσοτήτων στην οποία είχαν καταλήξει εκεί. Τόσο η Cheil όσο και η Sewon επιθυμούσαν την εξασφάλιση μεγαλύτερων ποσοτήτων. Ως εκ τούτου, η Cheil δεν παρέστη στην επόμενη σύσκεψη, η οποία έγινε τον Δεκέμβριο του 1993, στο Τόκιο.

στ) Η σύσκεψη της 8ης Δεκεμβρίου 1993, στο Τόκιο

(119) Η σύσκεψη έγινε στο ξενοδοχείο Palace Hotel, στο Τόκιο, έλαβαν δε μέρος εκπρόσωποι των Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa και Sewon.

(120) Οι συμμετασχόντες εξέτασαν τις τιμές της λυσίνης κατά περιοχή. Επεσήμαναν δε ότι οι τιμές που είχαν συμφωνηθεί στη σύσκεψη που είχε γίνει στο Παρίσι (5 Οκτωβρίου 1993) δεν είχαν τεθεί πλήρως σε εφαρμογή. Ως προς την Ευρώπη, η τρέχουσα τιμή ανερχόταν σε 5,00 DEM/kg, αντί των 5,30 DEM/kg που είχαν συμφωνηθεί, και τούτο παρά το γεγονός ότι καθένας από τους παραγωγούς είχε περιορίσει τις πωλήσεις του. Συμφωνήθηκε να διατηρηθεί η τιμή για την Ευρώπη στα 5,30 DEM/kg κατά το πρώτο τρίμηνο του 1994.

(121) Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, οι παραγωγοί επεξεργάσθηκαν περαιτέρω το σχέδιο κατανομής των ποσοτήτων που είχαν καταρτίσει οι ADM και Ajinomoto στο Irvine. Οι πωλήσεις κατανεμήθηκαν κατά προμηθευτή, σε παγκόσμιο επίπεδο και κατά περιοχή, συμπεριλαμβανόμενης της Ευρώπης. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η ADM εξασφάλισε 67000 τόνους (συν ένα μερίδιο από τη μεγέθυνση του 1994), η Ajinomoto, 84000 τόνους και η Kyowa 46000 τόνους. Οι ADM, Ajinomoto και Kyowa συμφώνησαν με την κατανομή αυτή. Η Sewon επρόκειτο να εξασφαλίσει 34000 ή 37000 τόνους, ανάλογα με το αν οι Ajinomoto και Kyowa συμφωνούσαν να γίνει λογιστικός έλεγχος ως προς τις πωλήσεις τους κατά το 1992. Η Sewon συμφώνησε με την πρόταση αυτή.

(122) Η ADM όρισε την Ajinomoto ως την εταιρεία στα γραφεία της οποίας κάθε παραγωγός λυσίνης θα έπρεπε να αποστέλλει τα στοιχεία για τις μηνιαίες πωλήσεις του. Η δε Ajinomoto θα παρακολουθούσε τα στοιχεία αυτά, έτσι ώστε οι παραγωγοί να μπορούν να αναπροσαρμόζουν τις πωλήσεις με σκοπό τον περιορισμό την ετήσιων πωλήσεων μέχρι το συμφωνημένο ανώτατο όριο. Σχετικά με την αποστολή των στοιχείων για τις μηνιαίες πωλήσεις, η ADM είπε στους υπόλοιπους ότι έπρεπε να "έχουν τον νου τους στα τηλέφωνά τους και να επιδεικνύουν μεγάλη προσοχή". Ακόμη, η ADM πρότεινε οι παραγωγοί να παρίστανται σε ανά τρίμηνο συσκέψεις με σκοπό την αναπροσαρμογή των τιμών και των πωλήσεών τους με βάση τα συμφωνημένα. Εξήγησε δε πώς η σύσταση ενός συνδέσμου παραγωγών θα μπορούσε να αποτελέσει έναν φαινομενικά νομότυπο, αν και τεχνητό, λόγο πραγματοποίησης των συσκέψεων, οπότε θα απεκρύπτετο το γεγονός ότι υποτιθέμενοι ανταγωνιστές συναντώνται μυστικά για να συζητήσουν τις τιμές και τις πωλήσεις των. Η ADM περιέγραψε τον τρόπο πραγματοποίησης "επισήμων" και "ανεπισήμων" συσκέψεων, εξήγησε δε και το πώς ένας εκπρόσωπος παραγωγού που θα συμμετείχε σε επίσημη σύσκεψη του συνδέσμου θα μπορούσε να κλείσει μια σουίτα σε ξενοδοχείο και από εκεί με την ησυχία του να ενημερώνει τους άλλους, οπότε θα μπορούσαν να συναντηθούν μυστικά και να συζητήσουν τις τιμές και τις πωλήσεις μακριά από την επίσημη σύσκεψη. Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν να ενεργήσουν κατά τον τρόπο αυτόν.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(123) Μεταξύ των ασιατών παραγωγών διεξάγεται συζήτηση περί του λογιστικού ελέγχου των στοιχείων για τις πωλήσεις.

(124) Την 1η Φεβρουαρίου 1994, η ADM Ingredients συναντήθηκε με την Eurolysine. Συζήτησαν το επίπεδο των τιμών εκείνης της στιγμής και αποφάσισαν να επιβραδύνουν τις παραδόσεις, με σκοπό τη διατήρηση των τιμών. Πρόκειται εδώ για την πρώτη συνάντηση ευρωπαίων εκπροσώπων των παραγωγών λυνίσης, μετά τις "τριμερείς συσκέψεις" που πραγματοποιήθηκαν κατά το πρώτο εξάμηνο του 1992 (αιτιολογικές σκέψεις 75 και 76, για την οποία η Επιτροπή διαθέτει άμεσα αποδεικτικά στοιχεία. Ωστόσο, από τα αποδεικτικά στοιχεία που αφορούν άμεσα άλλες συσκέψεις (27 Αυγούστου και 1η Οκτωβρίου 1992 και 5 Οκτωβρίου 1993) προκύπτει σαφώς ότι, κατά τη διάρκεια ολόκληρης της περιόδου που καλύπτεται από την παρούσα εξέταση, οι ευρωπαίοι εκπρόσωποι των παραγωγών λυσίνης επεξεργάσθηκαν περαιτέρω τις αποφάσεις που είχαν ληφθεί σε παγκόσμιο επίπεδο.

(125) Στις 26 Ιανουαρίου 1994, έγινε η πρώτη σύσκεψη της ομάδας εργασίας "Amino acid" της Fefana, στα γραφεία της Fefana στις Βρυξέλλες. Στις 15 Φεβρουαρίου 1994, η Eurolysine κάλεσε τους υπόλοιπους παραγωγούς λυσίνης σε μια εικονική σύσκεψη ("Task Force Meeting") της Fefana, στη Χονολουλού.

ζ) Σύσκεψη της 10ης Μαρτίου 1994, στη Χονολουλού

(126) Η σύσκεψη έγινε στο ξενοδοχείο Sheraton Makaha Resort. Έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa, Sewon και Cheil. Προήδρευσε η Kyowa.

(127) Η σύσκεψη στη Χαβάη ήταν η πρώτη μετά την απόφαση των Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa και Sewon να υποβάλλουν τα στοιχεία για τις πωλήσεις τους στην Ajinomoto. Κατά τη διάρκεια του πρωινού, οι Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa και Sewon συζήτησαν και ανέλυσαν τα στοιχεία για τις πωλήσεις τους με γνώμονα τους σχετικούς στόχους που είχαν καθορισθεί στη σύσκεψη του Τόκιο (8 Δεκεμβρίου 1993). Μετά, συζήτησαν αν θα υπέβαλαν τα εν λόγω στοιχεία σε επαλήθευση μέσω λογιστικού ελέγχου. Επειδή στο ζήτημα αυτό δεν υπήρχε πρόοδος, οι συμμετασχόντες συμφώνησαν να συζητηθεί ο λογιστικός έλεγχος από τα ανώτερα στελέχη των ασιατικών εταιρειών σε μεταγενέστερη σύσκεψη.

(128) Το απόγευμα, η Cheil, η οποία δεν είχε συμμετάσχει στις πρωινές εργασίες λόγω του ότι επεδίωκε την εξασφάλιση μεγαλύτερου μεριδίου επί των πωλήσεων απ' ό,τι είχε πριν συμφωνηθεί από τους άλλους παραγωγούς, έλαβε προσφορά για μερίδιο 17000 τόνων. Η Cheil συμφώνησε με την προσφορά αυτή και με την υποχρέωση αναφοράς των στοιχείων για τις πωλήσεις.

(129) Οι συμμετασχόντες (συμπεριλαμβανόμενης της Cheil) συζήτησαν στη συνέχεια και συμφώνησαν για τις τιμές της λυσίνης κατά το δεύτερο τρίμηνο του 1994, και τούτο κατά χώρα στο πλαίσιο καθεμίας από τις ακόλουθες περιοχές. Βόρεια Αμερική, Κεντρική και Νότια Αμερική, Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ασία.

(130) Επισημάνθηκε ότι στην ευρωπαϊκή αγορά η τρέχουσα τιμή ήταν χαμηλότερη των 5,00 DEM/kg, οι δε τελικοί καταναλωτές φαινόταν ότι περίμεναν περαιτέρω πτώση. Επιπλέον δε, τα αποθέματα φαινόταν να έχουν μειωθεί, προφανώς λόγω σχετικών ενεργειών των εμπόρων. Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν να ισχύσει αμέσως για την Ευρώπη τιμή 5,20 DEM/kg.

(131) Οι ADM και Ajinomoto πρότειναν να χρησιμοποιηθούν οι επόμενες επίσημες συσκέψεις της ομάδας εργασίας "Amino Acid" της Fefana ως "κάλυμμα" για τις μυστικές συσκέψεις των παραγωγών.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(132) Στις 15 Μαρτίου 1994, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο Royal Hotel, στο Τόκιο. Οι συμμετασχόντες συζήτησαν την επιλογή εταιρειών λογιστών για την επαλήθευση των στοιχείων για τις πωλήσεις. Οι ιαπωνικές εταιρείες επιθυμούσαν να χρησιμοποιήσει καθένας από τους παραγωγούς τη δική του λογιστική εταιρεία. Η Sewon πρότεινε να ανατεθεί σε μία μόνο λογιστική εταιρεία ο έλεγχος. Συμφώνησαν να συνεχίσουν τις συζητήσεις κατά την επόμενη σύσκεψη. Συζητήθηκε για μία ακόμη φορά το μερίδιο της Sewon στις πωλήσεις του 1994. Οι ιαπωνικές εταιρείες αναφέρθηκαν σε 34000 τόνους, με βάση το πραγματικό ύψος των πωλήσεων της Sewon κατά το 1992. Η Sewon απαίτησε 37000 τόνους. Εάν, ωστόσο, από τον λογιστικό έλεγχο προέκυπτε ότι οι Ajinomoto και Kyowa είχαν πωλήσει κατά το 1992 84000 και 46000 τόνους, αντίστοιχα, τότε η Sewon θα συμφωνούσε να πωλήσει 34000 τόνους κατά το 1994, αλλά 37000 τόνους και πλέον κατά το 1995.

η) Σύσκεψη της 19ης Μαΐου 1994, στο Παρίσι

(133) Στις 19 Μαΐου 1994, και με την ευκαιρία της δεύτερης επίσημης σύσκεψης της ομάδας εργασίας "Amino Acid" της Fefana, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι, οι πέντε παραγωγοί λυσίνης συναντήθηκαν ανεπίσημα στο ξενοδοχείο Grand Hotel.

(134) Οι συμμετασχόντες συζήτησαν και ανέλυσαν το στοιχεία για τις πωλήσεις τους, τα οποία και είχαν αναφέρει στην Ajinomoto, με γνώμονα τους στόχους που είχαν καθορισθεί κατά τη σύσκεψη του Τόκιο (8 Δεκεμβρίου 1993). Η Ajinomoto ανέφερε ότι η Sewon είχε υπερβεί την ποσότητα που αναλογούσε στο ετήσιο σύνολο των 34000 τόνων, οπότε τη διαφορά θα έπρεπε να την αντισταθμίσει με αγορές της από τις άλλες εταιρείες στο τέλος του χρόνου. Η Sewon ανέφερε ότι είχε συμφωνήσει για 34000 τόνους μόνο, υπό την προϋπόθεση ότι θα γινόταν λογιστικός έλεγχος των πωλήσεων των άλλων εταιρειών κατά το 1992 από ανεξάρτητη εταιρεία. Δεδομένου δε ότι οι ADM, Ajinomoto και Kyowa δήλωσαν ότι δεν ήταν αποδεκτός οποιοσδήποτε λογιστικός έλεγχος από εταιρεία άλλη από αυτές που οι εν λόγω παραγωγοί χρησιμοποιούσαν τότε, η Sewon επέμεινε στους 37000 τόνους. Η ADM προειδοποίησε τη Sewon να μειώσει τις πωλήσεις της, αλλιώς θα ασκείτο πίεση επί των τιμών.

(135) Οι συμμετασχόντες συζήτησαν στη συνέχεια τις τιμές κατά περιοχή. Ως προς την Ευρώπη, συμφώνησαν σε ελάχιστη τιμή 5,10 DEM/kg από 25 Μαΐου του έτους εκείνου. Οι συμμετασχόντες ανέμεναν διατήρηση των τιμών αυτών μέχρι την επόμενη συνάντησή τους.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(136) Κατά τα τέλη Μαΐου/αρχές Ιουνίου 1994, η ADM καθόρισε τους στόχους της ως προ τις πωλήσεις και τις τιμές της κατά τη διάρκεια μιας εσωτερικής σύσκεψης, στο St. Louis. Από την υπηρεσία την υπεύθυνη για τις ευρωπαϊκές πωλήσεις ζητήθηκε να πειθαρχήσει και να τηρήσει την τιμή-στόχο των 5,10 DEM/kg.

(137) Στις 16 Ιουνίου 1994, με την ευκαιρία της επίσημης σύσκεψης Fefana που έγινε στο Düsseldorf, οι ADM Ingredients, Eurolysine, Kyowa Europe και Cheil συναντήθηκαν ανεπίσημα. Η Eurolysine σχολίασε την τότε κατάσταση της ευρωπαϊκής αγοράς, καθώς και τις τιμές κατά χώρα. Οι συμμετασχόντες επεσήμαναν ότι οι τιμές έπεφταν κάτω από τα 4,70 DEM/kg. Όλοι συμφώνησαν να διατηρήσουν τις τιμές στα 5,10 DEM/kg.

(138) Στις 30 Ιουνίου 1994, η Eurolysine συνάντησε τη Sewon Europe. Η Eurolysine έδωσε εξηγήσεις σχετικά με τη σύσκεψη που είχε γίνει στο Düsseldorf στις 16 Ιουνίου. Η Sewon επεσήμανε ότι οι πραγματικές τιμές στην αγορά είχαν σε όλες τις περιπτώσεις μειωθεί μετά την αναγγελία των αυξήσεων των τιμών, και τούτο διότι η Eurolysine είχε αναγγείλει αύξηση της τιμής αφού είχε εξασφαλίσει παραγγελίες από μεγάλους πελάτες στην παλιά τιμή. Κατέληξε λέγοντας ότι η πραγματική τιμή δεν θα μπορούσε να αυξηθεί. Οι συμμετασχόντες αντάλλαξαν και απόψεις σχετικά με την κατάσταση της αγοράς σε διάφορες χώρες.

(139) Στις 19 Ιουλίου 1994, και μετά από πρόσκληση της Eurolysine, η οποία είχε καταρτίσει την ημερήσια διάταξη μιας εικονικής σύσκεψης της Fefana, οι ADM Ingredients, Eurolysine, Sewon Europe και Cheil συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο Hyatt Regency Hotel. Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν να ακολουθήσουν τις ακόλουθες τιμές (ανά kg) μέχρι το τέλος του έτους. Γερμανία: 5,10 DEM, Γαλλία: 17,50 FRF, Βέλγιο: 105 BEF, Κάτω Χώρες: 5,70 NLG, Ηνωμένο Βασίλειο: 2,10 GBP, Ισπανία και Πορτογαλία: 430 ESP (με ελάχιστο 425), Ιταλία: 5200 ITL και Αυστρία: 36 ATS. Συμφώνησαν ακόμη να συντονίσουν τη στάση τους απέναντι σε ορισμένους πελάτες των οποίων η προσέγγιση μεμονωμένα από κάθε προμηθευτή ήταν δύσκολη. Έγινε συζήτηση και για κάποιο φορτίο από τις ΗΠΑ, το οποίο κατευθυνόταν στην Ευρώπη με τιμή περί τα 4,60 DEM, καθώς και για τις επιπτώσεις του ασθενούς δολαρίου.

θ) Η σύσκεψη της 23ης Αυγούστου , στο Sapporo

(140) Η σύσκεψη αυτή έγινε στο ξενοδοχείο Hiroshima Prince Hotel, στο Sapporo. Έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa, Sewon και Cheil. Η Eurolysine είχε καλέσει τους υπόλοιπους παραγωγούς σε εικονική σύσκεψη ("Task Force Meeting") της Fefana.

(141) Οι συμμετασχόντες συζήτησαν και ανέλυσαν το στοιχεία για τις πωλήσεις τους, τα οποία είχαν ήδη αναφέρει στην Ajinomoto, με γνώμονα τους στόχους που είχαν καθορισθεί κατά τη σύσκεψη που είχε πραγματοποιηθεί στο Τόκιο (8 Δεκεμβρίου 1993).

(142) Το μερίδιο της Sewon στις πωλήσεις του 1994 συζητήθηκε και πάλι. Η Ajinomoto κατάλαβε ότι το μερίδιο των 37000 τόνων για τη Sewon αφορούσε μόνο το 1994 και δεν αποτελούσε τη βάση για τον υπολογισμό του μεριδίου της για το 1995. Η Sewon απάντησε ότι, εάν το μερίδιό της επί των πωλήσεων του 1995 δεν καθοριζόταν στους 50000 τόνους, δεν επρόκειτο να λάβει μέρος στις περαιτέρω διαπραγματεύσεις για τις πωλήσεις. Επειδή όμως η ποσότητα την οποία ζητούσε η Sewon υπερέβαινε τις προσδοκίες των λοιπών παραγωγών, η σύσκεψη διεκόπη για να γίνουν διαβουλεύσεις.

(143) Μετά την επανέναρξη της σύσκεψης, η ADM απείλησε τους άλλους συμμετέχοντες με νέο πόλεμο τιμών και προέβλεψε ότι η Sewon θα υφίστατο μεγάλες ζημίες, όχι μόνο στις υπερπόντιες αγορές αλλά και στην ίδια την Κορέα. Η Kyowa υπενθύμισε στους άλλους ότι ήταν δυνατόν να διατηρηθούν οι τιμές σε υψηλά επίπεδα μέσω συντονισμού και αμοιβαίας συνδρομής. Η Kyowa ρώτησε τη Sewon αν επρόκειτο να υποθάλψει έναν νέο πόλεμο τιμών. Η Sewon απάντησε ότι δεν μπορούσε να συνεργασθεί με τις άλλες εταιρείες στο ζήτημα των παραγόμενων ποσοτήτων, αλλά θα μπορούσε να συνεργασθεί ως προς τις τιμές. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν ότι η Sewon στο μέλλον θα μπορούσε να έχει την ιδιότητα του παρατηρητή και όχι του συμμετέχοντος στο σύστημα κατανομής των μεριδίων. Αποφασίσθηκε να συζητηθεί το ζήτημα αυτό σε σύσκεψη των ανωτάτων στελεχών.

(144) Οι συμμετασχόντες συζήτησαν ακόμη την τότε και τη μελλοντική στρατηγική ως προς τις τιμές και τις εξελίξεις σε καθεμιά από τις περιοχές. Ως προς την Ευρώπη, οι συμμετασχόντες αποφάσισαν να μην αυξήσουν την τιμή, λόγω της ανατίμησης του γερμανικού μάρκου απέναντι στο δολάριο.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(145) Στις 17 Σεπτεμβερίου 1994, οι ADM Ingredients, Eurolysine, Sewon Europa και Cheil συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο Hotel Frankfurter Hof, στη Φραγκφούρτη. Οι συμμετασχόντες εξέτασαν τα αποτελέσματα της σύσκεψης που είχε γίνει στο Sapporo (23 Αυγούστου 1994). Οι ADM Ingredients, Eurolysine και Cheil εξέφρασαν την ανησυχία τους σχετικά με την απαίτηση της Sewon στην κατανομή των πωλήσεων. Οι συμμετασχόντες συζήτησαν στη συνέχεια και ανέλυσαν τα στοιχεία για τις πωλήσεις τους με γνώμονα τα συμφωνημένα μερίδια. Η ADM Ingredients πρότεινε να μειωθούν οι συνολικές πωλήσεις στην Ευρώπη για το 1994 από 91400 σε 80000 τόνους. Η Eurolysine υποστήριξε την πρόταση αυτή, αναφέροντας ότι η ζήτηση στην Ευρώπη ήταν χαμηλή (σε μεγάλο βαθμό λόγω της φθηνής εξασφάλισης σογιάλευρου). Ωστόσο, τόσο η Cheil όσο και η Sewon Europe διαφώνησαν με τη πρόταση αυτή, υποστηρίζοντας ότι η ποσότητα των 80000 τόνων ήταν υπερβολικά χαμηλή για την ευρωπαϊκή αγορά. Οι συμμετασχόντες αποφάσισαν τελικά τις ακόλουθες τιμές για τη λυσίνη (ανά kg): Ηνωμένο Βασίλειο: 2,10 έως 2,25 GBP, Ισπανία: από τουλάχιστον 5,10 έως 5,20 DEM, υπόλοιπες χώρες: από 5,00 έως 5,10 DEM περίπου.

(146) Στις 13 Οκτωβρίου 1994, η ADM συναντήθηκε με την Ajinomoto στο ξενοδοχείο Four Seasons Hotel, στο Σικάγο. Οι συμμετασχόντες συζήτησαν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν λόγω της επιμονής της Sewon να αυξήσει το παραγωγικό δυναμικό της κατά το 1995. Η Ajinomoto γνωστοποίησε στην ADM ότι η Sewon είχε διακόψει την αποστολή στοιχείων για τις πωλήσεις της.

ι) Σύσκεψη της 26ης Οκτωβρίου 1994, στη Ζυρίχη

(147) Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Dolder Grand, στη Ζυρίχη. Έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa, Sewon και Cheil.

(148) Αποκλίνοντας από την αρχική ημερήσια διάταξη, η Ajinomoto ρώτησε τη Sewon, στην αρχή της σύσκεψης, αν η πολιτική ως προς τις πωλήσεις που είχε αναγγείλει στη σύσκεψη του Sapporo (23 Αυγούστου 1994) είχε αλλάξει και ποιος θα ήταν ο στόχος της σχετικά για το 1995. Η Sewon απάντησε ότι η πολιτική της δεν είχε αλλάξει και ότι ο στόχος της ως προς τις πωλήσεις ήταν οι 50000 τόνοι. Η Ajinomoto πρότεινε στη συνέχεια μια κατανομή ποσοτήτων, η οποία έγινε αποδεκτή από όλους τους συμμετέχοντες εκτός της Sewon. Η Sewon υποστήριξε ότι δεν θα υπορούσε να συμφωνήσει με την πρόταση αυτή, διότι οι προτεραιότητές της για το 1995 ήσαν 50000 τόνοι και 20 % της αγοράς. Η Sewon γνωστοποίησε στους άλλους συμμετέχοντες ότι η τιμή στον προϋπολογισμό της για το 1995 ήταν 2,20 USD/kg. Οι άλλοι συμμετέχοντες είπαν ότι, εάν η Sewon επέμενε στην εφαρμογή της αύξησης, θα αύξαναν τις πωλήσεις τους και όλοι οι άλλοι. Επιπλέον δε, η ADM απείλησε να αυξήσει τις πωλήσεις της στην κορεατική αγορά από 1000 τόνους ετησίως σε 5000 τόνους, εάν η Sewon επέμενε στην αύξηση των πωλήσεών της σε 50000 τόνους παγκοσμίως. Η ADM είπε ακόμη ότι θα μπορούσε να συμπιέσει την τιμή βάσης της λυσίνης στα 1,30 USD/kg με σκοπό να εξαναγκάσει τη Sewon να επανέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η ADM αναφέρθηκε και στο γεγονός ότι η Sewon από οικονομική άποψη ήταν η ασθενέσετερη εταιρεία, υπονοώντας ότι θα μπορούσε να αποτελέσει το στόχο εξαγοράς. Η Kyowa πρότεινε και αυτή την εξαγορά της Sewon, εάν αυτή επέμενε στους 50000 τόνους. Ρώτησε δε ευθέως ποιος ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της εταιρείας. Η Sewon πρότεινε να συζητηθούν οι τιμές χωρίς περαιτέρω διαπραγματεύσεις για τις ποσότητες. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες απέρριψαν την πρόταση αυτή, λόγω του ότι οι διαπραγματεύσεις των τιμών δεν είχαν νόημα χωρίς να προηγηθεί συμφωνία περί των ποσοτήτων. Η σύσκεψη έληξε μετά την αποχώρηση της ADM.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(149) Στις 23 και 24 Νοεμβρίου 1994, η Ajinomoto συναντήθηκε με τη Sewon στη Σεούλ, με σκοπό την αποσαφήνιση της κατάστασης μετά τη σύσκεψη που έγινε στη Ζυρίχη (26 Οκτωβρίου 1994) και την προετοιμασία της επόμενης σύσκεψης. Η Sewon ανέφερε ότι βρισκόταν υπό κατασκευή ένα νέο εργοστάσιό της για την κινεζική αγορά και ότι επρόκειτο να αυξήσει το παραγωγικό δυναμικό της σε 50000 τόνους μέχρι το 1995/96, δεδομένου ότι οι 39000 τόνοι που είχαν προταθεί στη Ζυρίχη δεν ήσαν αποδεκτοί με γνώμονα το ύψος των επενδύσεών της. Ωστόσο, συμφωνήθηκε η Sewon να συνεχίσει να συνεργάζεται με τους ανταγωνιστές της στο ζήτημα των τιμών. Επιπλέον δε, συμφωνήθηκε να διατηρήσει η Sewon της παραγωγή της στους 37000 τόνους κατά το 1994 και να συνεχίσει να αποστέλλει μηνιαίως εκθέσεις κατά το επόμενο έτος (μέχρι τότε η Ajinomoto είχε λάβει τις εκθέσεις για τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο). Η Ajinomoto ανέφερε τα αποτελέσματα της σύσκεψης στις ADM, Kyowa και Cheil.

(150) Την 1η Δεκεμβρίου 1994, και με την ευκαιρία μιας επίσημης σύσκεψης της Fefana στο Άμστερνταμ, οι ADM Ingredients, Eurolysine, Kyowa Europe και Cheil συναντήθηκαν ανεπίσημα και αντάλλαξαν πληροφορίες για τις τιμές και τις ποσότητες. Διατυπώθηκε η άποψη ότι δεν υπήρχε λόγος να εφαρμόζεται στην Ευρώπη τιμή χαμηλότερη από εκείνη των ΗΠΑ, οπότε μια τιμή 4,90 DEM/kg για των Ευρώπη ήταν δικαιολογημένη. Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν να καθορίσουν ως τιμή προσφοράς τα 4,90 DEM/kg και ως ελάχιστη τιμή τα 4,80 DEM. Ακόμη, συμφώνησαν να ελαχιστοποιήσουν τις πωλήσεις στις τρέχουσες τιμές των 4,40 έως 4,50 DEM.

(151) Στις 6 Δεκεμβρίου 1994, η ADM Ingredients και η Eurolysine συναντήθηκαν με τη Sewon Europe στη Φραγκφούρτη. Σκοπός της σύσκεψης ήταν πιο συγκεκριμένα να δοθούν εξηγήσεις στη Sewon σχετικά με τη συζήτηση περί τιμών που είχε προηγηθεί στο Άμστερνταμ (1η Δεκεμβρίου 1994). Οι συμμετασχόντες συνέκριναν και τις πραγματικές πωλήσεις (από Ιανουάριο μέχρι Σεπτέμβριο), τις αναμενόμενες πωλήσεις (μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου), καθώς και τις κατανεμημένες ποσότητες για την Ευρώπη. Η Sewon Europe δήλωσε ότι κατά βάση δεν επιθυμούσε μείωση των τιμών αλλά διατήρηση των συμφωνημένων τιμών, οι οποίες όμως είχαν χάσει το νόημά τους λόγω του ότι η Eurolysine προπωλούσε ποσότητες σε τιμή χαμηλότερη της συμφωνημένης. Εάν η κατάσταση αυτή συνεχιζόταν, η Sewon θα άρχιζε να πωλεί σε οποιαδήποτε δυνατή τιμή, ενώ θα τηρούσε τη συμφωνημένη τιμή μόνον εφόσον το επέτρεπαν οι συνθήκες της αγοράς. Ως παράδειγμα, η Sewon Europe πρότεινε να σταματήσουν οι παραγωγοί τις πωλήσεις για δύο εβδομάδες στην Ισπανία και να τις επαναλάβουν όταν θα έχει επιτευχθεί στην αγορά η συμφωνημένη τιμή. Οι Eurolysine και ADM Ingredients γνωστοποίησαν στη Sewon Europe ότι είχαν ανακοινώσει τη νέα συμφωνηθείσα τιμή την ημέρα εκείνη.

(152) Στις 12 Δεκεμβρίου 1994, οι Ajinomoto και Sewon συναντήθηκαν και πάλι, για να συνεχίσουν τις συζητήσεις που είχαν αρχίσει στις 23 Νοεμβρίου 1994, στη Σεούλ. Η Ajinomoto δήλωσε ότι εκείνη τη χρονιά όλοι οι παραγωγοί διατηρούσαν επικοινωνία μεταξύ τους και ήταν ικανοποιημένοι με τις επιτευχθείσες τιμές. Προειδοποίησε δε τη Sewon ότι, εάν οι εταιρείες άρχιζαν πόλεμο τιμών, ήταν βέβαιο ότι όλοι θα υφίσταντο απώλειες. Ως εκ τούτου, παρότρυνε τη Sewon να βρει σημεία ως προς τα οποία θα συμφωνούσαν όλοι. Η Sewon δήλωσε ότι, το 1995, η πολιτική της αποσκοπούσε στην επίτευξη μεριδίου 20 % στην αγορά και στην πώληση 50000 τόνων. Πάντως, η Sewon ήταν πρόθυμη να μειώσει τις πωλήσεις της στους 46000 τόνους. Η Ajinomoto πρότεινε η Sewon να πωλήσει 40000 τόνους και τους υπόλοιπους 6000 τόνους να τους αγοράσει από τη Sewon η ίδια και να τους μεταπωλήσει με το σήμα Ajinomoto. Η Sewon απέρριψε την πρόταση αυτή και επέμεινε στην πώληση από αυτήν την ίδια 46000 τόνων. Ωστόσο, υποσχέθηκε να εφαρμόσει την ίδια τιμή με την Ajinomoto.

κ) Σύσκεψη της 18ης Ιανουαρίου, στην Ατλάντα

(153) Στις 18 Ιανουαρίου 1995, συναντήθηκαν στην Ατλάντα εκπρόσωποι των Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa, Sewon και Cheil.

(154) Οι συμμετασχόντες συνέκριναν τις ποσοστώσεις που είχαν συμφωνηθεί για την παραγωγή του 1994 με τα πραγματικά στοιχεία για τις πωλήσεις του έτους αυτού. Κατέληξαν δε στο συμπέρασμα ότι οι διαφορές μεταξύ των ποσοστώσεων και των πραγματικών πωλήσεων καθεμιάς από τις εταιρείες δεν ήσαν υπερβολικές, οπότε το επίπεδο των τιμών θα μπορούσε να διατηρηθεί. Έτσι, οι συμμετασχόντες αποφάσισαν να κατανείμουν τα μερίδια των πωλήσεων με βάση το εκτιμώμενο για το 1995 μέγεθος της αγοράς. Όλοι οι συμμετασχόντες, εκτός από τη Sewon, η οποία ζήτησε υψηλότερο μερίδιο της αγοράς, συμφώνησαν να διατηρήσουν τα μερίδια που είχαν αποφασισθεί για το 1994, δηλαδή: Ajinomoto 33 %, ADM 27 %, Kyowa 19 %, Sewon 14 % και Cheil 7 %.

(155) Όλοι οι συμμετασχόντες, και η Sewon, συμφώνησαν να συνεχίσουν να αναφέρουν τις μηνιαίες πωλήσεις τους στην Ajinomoto.

(156) Ως προς τις τιμές, οι συμμετασχόντες συμφώνησαν, μεταξύ άλλων, να αυξήσουν την τιμή για την Ευρώπη από 4,50 DEM/kg σε 4,90 DEM/kg, με κατ' εξαίρεση ελάχιστη τιμή 4,80 DEM/kg.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(157) Στις 30 Ιανουαρίου 1995, οι ευρωπαίοι εκπρόσωποι των παραγωγών αμινοξέων συναντήθηκαν με προφανή σκοπό την εξέταση των τιμών του πρώτου τριμήνου του 1995. Η Kyowa ενημερώθηκε για τα αποτελέσματα των συζητήσεων τηλεφωνικώς.

(158) Στις 9 Μαρτίου 1995, και με την ευκαιρία μιας επίσημης σύσκεψης της Fefana στη Βασιλεία, οι ADM Ingredients, Eurolysine, Sewon Europe και Cheil συναντήθηκαν ανεπίσημα στο ξενοδοχείο Hilton. Σκοπός της σύσκεψης ήταν η αναπροσαρμογή των τιμών για το δεύτερο τρίμηνο του 1995, λόγω της υποτίμησης του δολαρίου και της ανατίμησης του γερμανικού μάρκου. Οι συμμετασχόντες ανέμεναν συνέχιση της πτώσης των τιμών λόγω της στροφής των εμπόρων σε εισαγωγές του προϊόντος από τις ΗΠΑ, όπου η τιμή ανερχόταν σε 2,64 USD/kg. Βάσει του γεγονότος αυτού, οι συμμετασχόντες συμφώνησαν τις ακόλουθες τιμές: Ηνωμένο Βασίλειο: 1,95 έως 2 GBP, Ισπανία: 4,10 DEM, Ιταλία: 5200 έως 5300 ITL, Γαλλία: 15,70 έως 16,00 FRF, λοιπές ευρωπαϊκές αγορές: 4,40 έως 4,50 DEM. Έγινε και συζήτηση μεταξύ Sewon και ADM σχετικά με τις πωλήσεις της μιας προς τους πελάτες της άλλης στο Ηνωμένο Βασίλειο.

λ) Σύσκεψη της 21ης Απριλίου 1995, στο Χονγκ Κονγκ

(159) Η σύσκεψη έγινε στο ξενοδοχείο Regent Hotel, στο Χονγκ Κονγκ. Έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των Ajinomoto/Eurolysine, ADM, Kyowa, Sewon και Cheil.

(160) Οι συμμετασχόντες συνέκριναν τις ποσοστώσεις που είχαν συμφωνηθεί για την παραγωγή του 1994 και για την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 1995, με τα πραγματικά στοιχεία για τις πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Επειδή δε η Sewon είχε αυξήσει τις πωλήσεις της πέρα από το μερίδιό της για το 1995, σημειώθηκαν έντονες διαμαρτυρίες από τις άλλες εταιρείες. Η Sewon επιβεβαίωσε ότι ο στόχος της ως προς τις ποσότητες παρέμενε αμετάβλητος. Οι Ajinomoto και Kyowa παρότρυναν τη Sewon να μειώσει τις πωλήσεις της, διότι αλλιώς θα επηρεάζονταν οι τιμές στην αγορά. Η Sewon επεσήμανε ότι οι τιμές είχαν μειωθεί παρά την αύξηση των πωλήσεών της.

(161) Επιπλέον δε, οι συμμετασχόντες συζήτησαν και τις τιμές πώλησης κατά περιοχή. Ως προς την Ευρώπη, συμφώνησαν να μειώσουν την τιμή των 4,80DEM/kg, που είχε προηγουμένως συμφωνηθεί (στη σύσκεψη της 18ης Ιανουαρίου 1995), σε 4,50 DEM/kg. Το σχετικό σχέδιο προέβλεπε συζήτηση των τιμών σε σύσκεψη των υπευθύνων για τις πωλήσεις στην Ευρώπη.

(162) Οι συμμετασχόντες επεσήμαναν ότι στην Ευρώπη οι εταιρείες premix μεταπωλούσαν τη λυσίνη προκαλώντας πτώση των τιμών. Η Ajinomoto ζήτησε να τεθεί φραγμός στις δραστηριότητες όσων εμπόρων επανεξήγαν προϊόν που αρχικά είχε εισαχθεί από άλλες περιοχές. Ακόμη, ζήτησε από τη Sewon να αναστείλει τις εκ μέρους του διανομέα της στο Καναδά πωλήσεις σε περιοχές εκτός Καναδά.

(163) Τελικώς, συμφωνήθηκε ότι η Kyowa θα φιλοξενούσε την επόμενη σύσκεψη, η οποία προγραμματίσθηκε για τις 7 Ιουλίου 1995, στις Νήσους Cayman.

- Συνακόλουθες ενέργειες

(164) Στις 27 Απριλίου 1995, οι ADM Ingredients, Eurolysine, Kyowa Europe, Sewon Europe και Cheil συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο Sofitel, στις Βρυξέλλες. Οι συμμετασχόντες συνέκριναν τις πωλήσεις τους στην Ευρώπη (συμπεριλαμβανόμενων της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής) κατά το πρώτο τρίμηνο του 1995. Οι πωλήσεις της Sewon υπολογίσθηκαν κατ' εκτίμηση, οπότε ζητήθηκε από την εταιρεία αυτή να υποβάλει τα πραγματικά στοιχεία. Οι υπόλοιποι συμμετασχόντες διαμαρτυρήθηκαν για την αύξηση των πωλήσεων της Sewon, αναφέρθηκαν δε στη συνέχεια στη συζήτηση περί τιμών που είχε γίνει κατά τη σύσκεψη του Χονγκ Κονγκ (21 Απριλίου 1995). Μετά, άρχισαν να συζητούν λεπτομερώς τις τιμές στην Ευρώπη. Αποφάσισαν δε ως ελάχιστη τιμή για την Ευρώπη τα 4,25 DEM/kg και καθόρισαν τις τιμές στα υπόλοιπα νομίσματα. Οι τιμές αυτές επρόκειτο να εφαρμοσθούν για τις παραδόσεις από 27 Απριλίου μέχρι τα τέλη Ιουνίου. Στη συνέχεια, θα ανακοινωνόταν τιμή των 4,50 DEM. Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν για την εξήγηση που θα έπρεπε να δοθεί στους αγοραστές. Ακόμη, συμφώνησαν να μην εντάσσεται στη σύμβαση η ρήτρα του πλέον ευνοούμενου πελάτη. Η επόμενη σύσκεψη των ευρωπαίων εκπροσώπων προγραμματίσθηκε για τις 19 Μαΐου 1995, στην Ουτρέχτη.

(165) Στις 23 Μαΐου 1995, και προφανώς με την ευκαιρία της επίσημης σύσκεψης της ομάδας εργασίας ("Task Force") της Fefana για τη ρύπανση του περιβάλλοντος, οι ADM Ingredients, Eurolysine, Kyowa Europa, Sewon Europa και Cheil πραγματοποίησαν σύσκεψη, όπου αντάλλαξαν λεπτομερή στοιχεία για τις τιμές και τις ποσότητες του κάθε παραγωγού σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Η νέα τιμή για την Ευρώπη, η οποία θα ίσχυε από την πρώτη Δευτέρα μετά τη σύσκεψη, καθορίσθηκε σε 4,35 DEM/kg. Οι συμμετασχόντες καθόρισαν στη συνέχεια την τιμή στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά νομίσματα, συμφώνησαν δε, όλοι, να τηρήσουν αυστηρά τις τιμές αυτές. Διατυπώθηκε δε και η ιδέα να μοιρασθούν οι πελάτες μεταξύ των παραγωγών.

(166) Στις 27 Ιουνίου 1995, το FBI πραγματοποίησε έρευνα στα γραφεία των ADM, Ajinomoto's Heartland Lysine και Sewon America.

ΣΤ. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

(167) Τον Ιούλιο του 1996, και αμέσως μετά την ανακοίνωση της Επιτροπής για τη μη επιβολή ή τη μείωση των προστίμων στα καρτέλ(5) [Ανακοίνωση επιείκειας (Leniency Notice)], η Ajinomoto προσέφερε στην Επιτροπή, βάσει του προαναφερόμενου εγγράφου, την πλήρη συνεργασία της για τη διαπίστωση της ύπαρξης καρτέλ στην αγορά της λυσίνης και των επιπτώσεών του στον ΕΟΧ. Αργότερα, παρουσίασε αποδεικτικά στοιχεία σχετικά και συνέχισε να παρέχει συμπληρωματικές πληροφορίες.

(168) Στις 11 και 12 Ιουνίου 1997, η Επιτροπή διεξήγαγε, δυνάμει σχετικής απόφασης, έρευνες σε δύο ευρωπαϊκές θυγατρικές της ADM και στα γραφεία της Kyowa Europe. Η ADM εξέδωσε ένα δελτίο τύπου σχετικά με τις έρευνες που διεξήχθησαν στις θυγατρικές της.

(169) Αμέσως μετά τις έρευνες στις ADM και Kyowa, η Sewon Europe και το ευρωπαϊκό γραφείο πωλήσεων της Cheil ενημερώθηκαν από την Επιτροπή, τηλεφωνικώς, σχετικά με το ότι αυτή είχε κινήσει διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

(170) Λίγες ημέρες μετά την έρευνα στις εγκαταστάσεις της, η Kyowa εξέφρασε την επιθυμία να συνεργασθεί ενδεχομένως με την Επιτροπή. Μετά τις συζητήσεις με την Επιτροπή σχετικά με τους όρους της ενδεχόμενης συνεργασίας, η Kyowa παρουσίασε τα επαγγελματικά έγγραφα της επιχείρησης και, στη συνέχεια, μέσω των εκπροσώπων της, ανέφερε προφορικά το ιστορικό των συσκέψεων και των λοιπών επαφών μεταξύ των παραγωγών λυσίνης. Μετά, συνέχισε να παρέχει συμπληρωματικές πληροφορίες.

(171) Στις 28 Ιουλίου 1997, η Επιτροπή απηύθυνε προς τις ADM, ADM Ingredients, Sewon, Sewon Europe και Cheil, και σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού αριθ. 17, αίτημα πληροφόρησης σχετικά με τη συμπεριφορά τους σε ορισμένες περιοχές της αγοράς των αμινοξέων, ενώ ζητούσε και τα επαγγελματικά έγγραφα των συσκέψεων του καρτέλ που αναφέρονται στο αίτημά της.

(172) Αφού έλαβε το αίτημα πληροφόρησης, η Sewon δήλωσε ότι ήταν πρόθυμη να συνεργασθεί με την Επιτροπή, ενώ παρέδιδε και τα πρακτικά συσκέψεων παραγωγών λυσίνης. Η Sewon έδωσε, ακόμη, λεπτομέρειες για συσκέψεις για τις οποίες η Επιτροπή δεν είχε ζητήσει πληροφόρηση, ενώ συνέχισε να παρέχει συμπληρωματικές πληροφορίες.

(173) Η Cheil απάντησε ότι δεν υπήρχαν πλήρη ή ακριβή πρακτικά των συσκέψεων που προσδιορίζονται στο αίτημα της Επιτροπής. Ωστόσο, είχε ρωτήσει καθένα από τα μέλη του προσωπικού της που είχαν λάβει μέρος στις συσκέψεις αυτές, με σκοπό να λάβει λεπτομερή αναφορά των όσων είχαν πράγματι συζητηθεί κατά τις συσκέψεις αυτές. Ακόμη, η Cheil έδωσε στοιχεία και για συσκέψεις που δεν περιλαμβάνονταν στο αίτημα της Επιτροπής.

(174) Επειδή η ADM και η ADM Ingredients δεν απάντησαν στο αίτημα της Επιτροπής εντός της προσθεσμίας που αυτή έθετε για την παροχή των ζητούμενων πληροφοριών, η Επιτροπή υπενθύμισε στις δύο εν λόγω εταιρείες, με συστημένη επιστολή της 14ης Οκτωβίου 1997, ότι δεν είχε λάβει, καθόλου ή εν μέρει, τις πληροφορίες που είχε ζητήσει. Στην επιστολή αυτή, η Επιτροπή ανέφερε ρητά ότι η καθυστέρη στην παροχή των ζητούμενων πληροφοριών παρεμπόδιζε τη διεκπεραίωση της υπόθεσης.

(175) Τελικά, στις 24 Οκτωβρίου 1997, η ADM Ingredients απάντησε στο αίτημα της Επιτροπής σε σχέση με τη λυσίνη, αλλά δεν έδωσε κανένα στοιχείο για τα λοιπά αμινοξέα. Η ADM δεν απάντησε καθόλου.

(176) Στις 29 Οκτωβρίου 1998, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία για την παρούσα υπόθεση και εξέδωσε κοινοποίηση αιτιάσεων κατά των εταιρείων που αποτελούν τους αποδέκτες της παρούσας απόφασης. Όλα τα μέρη υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις, απαντώντας στις αιτιάσεις της Επιτροπής. Την 1η Μαρτίου 1998 έλαβε χώρα ακρόαση, στις δε 16 Αυγούστου 1999 η Επιτροπή εξέδωσε συμπληρωματική κοινοποίηση αιτιάσεων.

Ζ. Η ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΥΣΙΝΗ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

(177) Στις 27 Ιουνίου 1995, και μετά από δύο και πλέον έτη από τις μυστικές έρευνες, το FBI διεξήγαγε έρευνα στα γραφεία των ADM, Ajinomoto's Heartland Lysine και Sewon America.

(178) Τον Αύγουστο και τον Οκτώβριο του 1996, τα μέρη κατηγορήθηκαν από τις αρχές των ΗΠΑ για κρυφή σύμπραξη με σκοπό την εξάλειψη του ανταγωνισμού μέσω του καθορισμού των τιμών και της κατανομής των πωλήσεων λυσίνης. Οι κατηγορούμενοι υπέβαλεν δικαστικό συμβιβασμό για την καταβολή προστίμων. Η ADM κατέβαλε το υψηλότερο στα μέχρι τότε χρονικά πρόστιμο των 70 εκατ. USD (επί συνόλου 100 εκατ. USD) και για κρυφή σύμπραξη στην αγορά του κιτρικού οξέος). Ο Ajinomoto και Kyowa συμφώνησαν στους δικαστικούς συμβιβασμούς τους να καταβάλουν πρόστιμα ύψους 10 εκατ. USD η καθεμιά, η δε Cheil συμφώνησε να καταβάλει 1,25 εκατ. USD. Ως προς τη Sewon, οι αρχές των ΗΠΑ άσκησαν δίωξη μόνο κατά της θυγατρικής της στις ΗΠΑ, της Sewon America.

(179) Στις 4 Νοεμβρίου 1992, ο πρώην πρόεδρος της ADM's Bioproducts Division, οποίος άσκησε τα καθήκοντά του κατά την υπό εξέταση περίοδο, άρχισε να συνεργάζεται με το FBI. Συμφώνησε δε να ακολουθήσει όλες τις οδηγίες που του εδόθησαν από τους πράκτορες του FBI. Αυτή τη στιγμή, ο εν λόγω πρώην πρόεδρος εκτίνει ποινή κάθειρξης εννέα ετών για την υπεξαίρεση περίπου 10 εκατ. USD από την ADM.

(180) Στις 9 Ιουλίου 1999, ένας δικαστής στις ΗΠΑ κατεδίκασε τον πρώην αντιπρόεδρο της ADM και δύο πρώην διευθυντικά στελέχη της σε φυλάκιση και στην καταβολή προστίμων για τη συμμετοχή τους στην κρυφή σύμπραξη που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης.

H. Η ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΥΣΙΝΗ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

(181) Στις 27 Μαΐου 1998, οι αρχές του Καναδά ανακοίνωσαν ότι η ADM είχε αναγνωρίσει την ενοχή της λόγω συμμετοχής σε κρυφές συμπράξεις καθορισμού των τιμών και κατανομής της αγοράς, οπότε και καταδικάσθηκε στην καταβολή προστίμου 16 εκατ. CAD. Στην Ajinomoto επεβλήθη πρόστιμο 3,5 εκατ. CAD ενώ στη Sewon 70000 CAD. Κατά της Cheil δεν ασκήθηκε δίωξη στον Καναδά, διότι κατά την περίοδο της κρυφής σύμπραξης δεν είχε πωλήσει ποσότητες λυσίνης στον Καναδά. Στην Kyowa, τέλος, δεν επεβλήθη πρόστιμο.

II. ΝΟΜΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

A. ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

(182) Η παρούσα διαδικασία αφορά συμφωνίες που συνήφθησαν εντός και εκτός του ΕΟΧ από εταιρείες εγκατεστημένες εντός και εκτός του εν λόγω χώρου. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπου παραγωγοί εγκατεστημένοι εκτός του ΕΟΧ πωλούν απ' ευθείας σε αγοραστές εγκατεστημένους εντός του ΕΟΧ και ασκούν ανταγωνισμό τιμών με στόχο την εξασφάλιση παραγγελιών από τους αγοραστές αυτούς, τότε συντρέχει περίπτωση ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς. Κατά συνέπεια, όταν οι προαναφερόμενοι παραγωγοί συμφωνούν ως προς τις τιμές και ως προς την κατανομή των μεριδίων των πωλήσεων, τη δε συμφωνία τους εφαρμόζουν εντός του ΕΟΧ, τότε συμμετέχουν σε συμφωνίες που έχουν ως αντικείμενο και ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς, κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 89, 104, 114, 116, 117 και 125 έως 129/81, Ahlström)(6).

B. ΑΡΘΡΟ 81 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΚ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟ 53 ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΧ

(183) Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι εμπλεκόμενες στην παρούσα απόφαση εταιρείες παραβίασαν το άρθρο 81 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, και τούτο διότι, εντός του ΕΟΧ και κατόπιν σχετικής συμφωνίας, καθόριζαν τις τιμές της λυσίνης, έλεγχαν την προσφορά, κατένεμαν τις πωλήσεις μεταξύ τους και αντάλλασσαν πληροφορίες για τις πωλήσεις τους με σκοπό την παρακολούθηση της εφαρμογής της κατανομής που είχαν συμφωνήσει.

1. Άρθρο 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και άρθρο 53 παράγραφος1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ

α) Οι επιχειρήσεις

(184) Οι εμπλεκόμενες στην παρούσα απόφαση εταιρείες είναι επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

β) Οι συμφωνίες

(185) Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου και για να υφίσταται συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, αρκεί οι εν λόγω επιχειρήσεις να έχουν εκφράσει την από κοινού πρόθεσή τους να συμπεριφέρονται στην αγορά κατά έναν ορισμένο τρόπο [αποφάσεις στην υπόθεση 41/69 ACF Chemiefarma(7), και στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 209/78 έως 215/78 και 218/78 Heintz van Landewyck(8)]. Η συμμετοχή μιας επιχείρησης σε συσκέψεις που συνεπάγονται δραστηριότητες βλαπτικές του ανταγωνισμού αρκεί για να στοιχειοθετηθεί συμμετοχή της και στις δραστηριότητες αυτές, εάν δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία περί του αντιθέτου [αποφάσεις στις υποθέσεις Τ-14/89 Montedipe(9) και T-141/94 Thyssen(10)].

- Συμφωνίες για τις τιμές

(186) Τον Ιούλιο του 1990, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon συμφώνησαν να αυξήσουν τις τιμής της λυσίνης παγκοσμίως (αιτιολογική σκέψη 52). Τον Σεπτέμβριο του 1990, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon καθόρισαν, μεταξύ άλλων, την τιμή για την Ευρώπη στα 4,60 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 53).

(187) Κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου 1990, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon καθόρισαν την τιμή για την Ευρώπη στα 4,80 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 54).

(188) Στις 18 Φεβρουαρίου 1991, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon καθόρισαν την τιμή για την Ευρώπη στα 4,70 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 56).

(189) Στις 12 Μαρτίου 1991, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon συμφώνησαν να διατηρήσουν την τιμή της λυσίνης στην Ευρώπη στα 4,70 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 61).

(190) Στις 4 Ιουλίου 1991, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon καθόρισαν την τιμή για την Ευρώπη στα 4,30 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 64).

(191) Στη συνέχεια, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon συνέχισαν να συζητούν για τις τιμές της λυσίνης.

(192) Οι Ajinomoto και Kyowa συμφώνησαν, στις 10 Μαρτίου 1992, να ακολουθήσουν τις τιμές της ADM, έτσι ώστε να διατηρήσουν τα μερίδια τους στην αγορά (βλέπε αιτιολογική σκέψη 65).

(193) Κατά τη διάρκεια μιας σύσκεψης, η οποία πρέπει να έγινε κατά τα τέλη Μαρτίου 1992 και για την οποία η Sewon Europe ενημέρωσε τα κεντρικά της γραφεία, στην Κορέα, στις 30 Μαρτίου 1992, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon συμφώνησαν να διατηρήσουν την τιμή για την Ευρώπη στα 3,76 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 66).

(194) Κατά τα τέλη Απριλίου/αρχές Μαΐου 1992, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon επιβεβαίωσαν τη συμφωνία για τις τιμές που είχαν συνάψει κατά τα τέλη Μαρτίου 1992 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 67).

(195) Στις 23 Ιουνίου 1992, οι ADM, Ajinomoto και Kyowa καθόρισαν για όλον τον κόσμο τις τιμές της λυσίνης σε επίπεδα που είχαν την πρόθεση να τηρήσουν μέχρι το τέλος του έτους εκείνου. Οι συμμετασχόντες συμφώνησαν ότι η τιμή για την Ευρώπη θα μπορούσε να είναι ελαφρώς υψηλότερη από εκείνη για τη Βόρεια Αμερική, δηλαδή 1,05 USD/lb μέχρι τον Οκτώβριο και 1,20 USD/lb μέχρι το τέλος του έτους (με αντιστοιχία, απ' ό,τι φαίνεται, στα 3,50 DEM/kg και στα 3,75 DEM/kg, όπως αναφέρθηκε κατά τη σύσκεψη της 1ης Οκτωβρίου 1992). Η συμφωνία αυτή υπέκειτο στον όρο της επίτευξης συμφωνίας ως προς τις πωλήσεις της ADM. Η ADM ζητούσε 48000 τόνους για το 1992 (αιτιολογική σκέψη 73). Οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon απεδέχθησαν το αίτημα της ADM (συσκέψεις της 10ης Ιουλίου και της 7ης Αυτούστου 1992), η δε ADM έδειξε την ικανοποίησή της (όπως αναφέρθηκε και κατά τη σύσκεψη της 2ας Νοεμβρίου 1992, μεταξύ Ajinomoto και Sewon). Oi Cheil και Sewon προσυπέγραψαν τη συμφωνία αυτή στις 27 Αυγούστου 1992 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 79).

(196) Την 1η Οκτωβρίου 1992, οι πέντε παραγωγοί λυσίνης καθόρισαν τη τιμή στα 4,00 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 82).

(197) Στις 2, 4 και 5 Νοεμβρίου 1992, οι ADM, Ajinomoto, Sewon και Cheil συμφώνησαν να καθορίσουν την τιμή της λυσίνης για την Ευρώπη στα 4,25 DEM/kg (αιτιολογικές σκέψεις 87, 89 και 90). Της συμφωνίας αυτής προηγήθηκαν οι συζητήσεις μεταξύ Ajinomoto και Kyowa στις 29 Οκτωβρίου 1992, οπότε και η Kyowa ενεπλάκη στη συμφωνία αυτή (βλέπε αιτιολογική σκέψη 86).

(198) Την 1η Ιουλίου 1993, η ADM γνωστοποίησε στην Kyowa ότι είχε θέσει τέρμα στη μείωση της τιμής της λυσίνης. Η νέα τιμή βάσης ανερχόταν στα 0,81 USD/lb. Με βάση την τιμή αυτή, οι ασιάτες παραγωγοί καθόρισαν, στις 18 Ιουλίου 1993, την τιμή για την Ευρώπη στα 3,20 DEM/kg (αιτιολογική σκέψη 104). Στις 24 Ιουνίου 1993, και οι πέντε παραγωγοί λυσίνης επιβεβαίωσαν την προαναφερόμενη συμφωνία, οπότε εξετάσθηκε μια νέα, σταδιακή, αύξηση των τιμών (βλέπε αιτιολογική σκέψη 107).

(199) Στις 5 Οκτωβρίου 1993, και προφανώς λόγω της πλημμύρας στον Μισισιπή, η οποία κατέστρεψε την εσοδεία σόγιας στις ΗΠΑ, οι πέντε παραγωγοί καθόρισαν την τιμή για την Ευρώπη στα 5,40 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 114). Η τιμή αυτή επιβεβαιώθηκε κατά τη σύσκεψή τους στις 8 Δεκεμβρίου 1993 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 120).

(200) Στις 10 Μαρτίου 1994, και οι πέντε παραγωγοί καθόρισαν την τιμή της λυσίνης στα 5,20 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 130).

(201) Στις 19 Μαΐου 1994, οι πέντε παραγωγοί καθόρισαν την τιμή βάσης για την Ευρώπη στα 5,10 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 135). Οι ADM, Ajinomoto, Kyowa και Cheil επιβεβαίωσαν τη συμφωνία τους στις 16 Ιουνίου 1994 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 137). Στις 30 Ιουνίου 1994, η Ajinomoto γνωστοποίησε στη Sewon ότι η συμφωνία είχε επιβεβαιωθεί. Στις 19 Ιουλίου 1994, οι ADM, Ajinomoto, Sewon και Cheil συμφώνησαν να διατηρήσουν την τιμή στα 5,10 DEM/kg μέχρι το τέλος του 1994 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 139). Και οι πέντε παραγωγοί λυσίνης επιβεβαίωσαν τη συμφωνία αυτή στις 23 Αυγούστου 1994 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 144).

(202) Στις 7 Σεπτεμβρίου 1994, οι ADM, Ajinomoto, Sewon και Cheil καθόρισαν την τιμή της λυσίνης για την Ευρώπη μεταξύ 5,00 και 5,20 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 145). Στις 23 Νοεμβρίου 1994, η Sewon επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο και αυτή να τηρήσει το επίπεδο αυτό (βλέπε αιτιολογική σκέψη 149).

(203) Την 1η Δεκεμβρίου 1994, οι ADM, Ajinomoto, Kyowa και Cheil καθόρισαν την ελάχιστη τιμή για την Ευρώπη στα 4,80 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 150). Στις 12 Δεκεμβρίου 1994, η Sewon συμφώνησε να καθορίσει την τιμή της στο επίπεδο αυτό (βλέπε αιτιολογική σκέψη 152).

(204) Στις 18 Ιανουαρίου 1995, και οι πέντε παραγωγοί συμφώνησαν ως τιμή-στόχο για την Ευρώπη τα 4,90 DEM/kg, με κατ' εξαίρεση ελάχιστη τιμή τα 4,80 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 156).

(205) Στις 9 Μαρτίου 1995, οι ADM, Ajinomoto, Sewon και Cheil καθόρισαν την ελάχιστη τιμή για την Ευρώπη μεταξύ 4,40 και 4,50 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 158). Και οι πέντε παραγωγοί επιβεβαίωσαν την τιμή αυτή στις 21 Απριλίου 1995 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 161).

(206) Στις 27 Απριλίου 1995, οι πέντε παραγωγοί λυσίνης καθόρισαν την ελάχιστη τιμή για την Ευρώπη στα 4,25 DEM/kg και την τιμή-στόχο στα 4,50 DEM/kg (βλέπε αιτιολογική σκέψη 164). Και οι πέντε παραγωγοί επιβεβαίωσαν την ελάχιστη τιμή στις 23 Μαΐου 1995 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 165).

(207) Ως εκ των ανωτέρω, θα πρέπει να συναχθεί ότι, από τον Ιούλιο του 1990 τουλάχιστιον, οι Ajinomoto, Kyowa και Sewon επανειλημμένα εξέφρασαν την από κοινού πρόθεσή τους να εφαρμόσουν συγκεκριμένες τιμές εντός του ΕΟΧ, οπότε συνήψαν συμφωνίες κατά την έννοια άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ. Η ADM συνυπέγραψε συμφωνίες περί τιμών με τους τότε δεσπόζοντες παραγωγούς λυσίνης στις 23 Ιουνίου 1992, η δε Cheil στις 27 Αυγούστου 1992.

(208) Η Επιτροπή δεν έχει λόγους να πιστεύει ότι μετά τις 27 Ιουνίου 1995, όταν πραγματοποιήθηκαν οι έρευνες του FBI, οι εμπλεκόμενες στην παρούσα απόφαση