*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 983/89 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 14ης Απριλίου 1989

περί λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος εισαγωγής που εφαρμόζεται στα προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0714 10 91, 0714 10 99, 0714 90 11 και 0714 90 19 καταγωγής τρίτων χωρών που δεν αποτελούν μέλη της GATT, εκτός από την Κίνα, κατά το 1989

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 430/87 του Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1987 για το εισαγωγικό καθεστώς που εφαρμόζεται για τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0714 10 10, 0714 10 90, 0714 90 10 καταγωγής ορισμένων τρίτων χωρών (1), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3837/88 (2), και ιδίως το άρθρο 2,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 885/89 του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1989 σχετικά με το καθεστώς που εφαρμόζεται κατά την εισαγωγή, για το έτος 1989, των προϊόντων που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0714 10 91, 0714 10 99, 0714 90 11 και 0714 90 19, καταγωγής τρίτων χωρών δεν αποτελούν μέλη της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (GATT), εκτός από τη Κίνα (3), και ιδίως το άρθρο 2,

Εκτιμώντας:

ότι κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 885/89, η είσπραξη της εισφοράς που εφαρμόζεται κατά την εισαγωγή και ανέρχεται κατ' ανώτατο όριο σε 6 % κατ' αξία περιορίζεται, για το 1989, σε 30 000 τόνους όσον αφορά τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0714 10 99 και 0714 90 19, και σε 2 000 τόνους όσον αφορά τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0714 10 91 και 0714 90 11· ότι πρέπει να προσδιοριστούν οι λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος αυτού για το 1989·

ότι, όσον αφορά τα προϊόντα καταγωγής Βιετνάμ, πρέπει να επιτραπεί η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των ποσοτήτων που έχουν πράγματι φορτωθεί στη χώρα αυτή και προορίζονται για την Κοινότητα· ότι, για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να εξαρτηθεί η έκδοση των πιστοποιητικών εισαγωγής από την προσκόμιση βεβαίωσης που εκδίδεται με πρωτοβουλία της χώρας εξαγωγής· ότι, εντούτοις, κρίνεται αναγκαίο να ληφθεί υπόψη η ιδιάζουσα περίπτωση των εμπορευμάτων που δεν ήταν δυνατόν να εισαχθούν στο πλαίσιο του σχετικού καθεστώτος για το 1988, λόγω της εξαιρετικά ταχείας εξάντλησης των διαθέσιμων τη στιγμή εκείνη ποσοτήτων, οι οποίες έχουν από τότε υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή ελεύθερης ζώνης, εν αναμονή του καθορισμού από το Συμβούλιο της ποσόστωσης που πρέπει να εφαρμόζεται για το 1989· ότι, προκειμένου να αποφευχθούν παρεκτροπές ζημιογόνες για τη διαχείριση της ποσόστωσης του 1989, τα εμπορεύματα αυτά πρέπει να έχουν υπαχθεί στα εν λόγω καθεστώτα πριν από την 1η Ιανουαρίου 1989·

ότι, βάσει της κτηθείσας πείρας και λαμβανομένης υπόψη της ιδιάζουσας αυτής κατάστασης, πρέπει, προκειμένου να αποφευχθεί η υποβολή αιτήσεων για ποσότητες ασυνήθιστα μεγάλες, να καθοριστεί μέγιστη ποσότητα ανά αίτηση και να προβλεφθεί ότι μια αίτηση δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να αφορά ποσότητα μεγαλύτερη από εκείνη που έχει στην κατοχή του ο αιτών· ότι, για λόγους ελέγχου και διοικητικής αποτελεσματικότητας, οι αιτήσεις πιστοποιητικών για τα εμπορεύματα που υπάγονται στα προαναφερόμενα καθεστώτα πρέπει να υποβάλλονται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο αυτά είναι αποθηκευμένα·

ότι, προκειμένου να εξασφαλίζεται η καλή διοικητική διαχείριση του εν λόγω καθεστώτος εισαγωγής και για να μη σημειώνεται υπέρβαση των ποσοτήτων που έχουν καθοριστεί για το 1989, πρέπει να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις σχετικά με την υποβολή των αιτήσεων και την έκδοση των πιστοποιητικών· ότι οι διατάξεις αυτές είτε συμπληρώνουν είτε επιτρέπουν παρέκκλιση από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3719/88 της Επιτροπής της 16ης Νοεμβρίου 1988 περί κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα (4)·

ότι, προκειμένου να εξασφαλιστεί η καλή λειτουργία των μηχανισμών που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, πρέπει να ζητείται από τους ενδιαφερομένους η σύσταση κατάλληλης εγγύησης · ότι, για να παρακολουθείται καλύτερα η πραγματική χρησιμοποίηση των πιστοποιητικών, πρέπει να εφαρμοσθεί η διάταξη του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3719/88 για την εκ των προτέρων υποβολή των αποδείξεων για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία·

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διαχείρισης Σιτηρών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0714 10 91, 0714 10 99, 0714 90 11 και 0714 90 19 καταγωγής τρίτων χωρών, που δεν αποτελούν μέλη της GATT, εκτός από την Κίνα, απολαύουν του καθεστώτος που προβλέπεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 885/89, στο πλαίσιο των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

ΤΙΤΛΟΣ Ι

Προϊόντα που προορίζονται για χρησιμοποίηση άλλη από την ανθρώπινη κατανάλωση

Άρθρο 2

1. Για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0714 10 99 και 0714 90 19, οι αιτήσεις πιστοποιητικού δεν μπορούν να

αφορούν ποσότητα ανώτερη από 7 500 τόνους για κάθε ενδιαφερόμενο χωριστά, που ενεργεί για δικό του λογαριασμό, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 3.

2. Η αίτηση πιστοποιητικού εισαγωγής και το εκδιδόμενο πιστοποιητικό περιέχουν στη θέση 8 την ένδειξη της τρίτης χώρας, από την οποία κατάγεται το προϊόν. Το πιστοποιητικό συνεπάγεται υποχρέωση εισαγωγής από τη χώρα αυτή.

Άρθρο 3

1. Για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων καταγωγής Βιετνάμ, η αίτηση πιστοποιητικού γίνεται δεκτή εφόσον:

α) συνοδεύεται από έγγραφο που φέρει βεβαίωση εξαγωγής και έχει εκδοθεί για το 1989 από τις αρχές του Βιετνάμ·

β) συνοδεύεται από την απόδειξη, υπό μορφή αντιγράφου της φορτωτικής, ότι το εμπόρευμα φορτώθηκε στο Βιετνάμ και έχει μεταφερθεί στην Κοινότητα από το πλοίο που αναφέρεται στην αίτηση·

γ) δεν αφορά ποσότητα μεγαλύτερη απ' αυτή που εμφαίνεται στη βεβαίωση που αναφέρεται στο στοιχείο α).

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, για τα προϊόντα που έχουν εξαχθεί από το Βιετνάμ πριν από την 1η Ιανουαρίου 1989, η αίτηση πιστοποιητικού γίνεται δεκτή εφόσον:

α) συνοδεύεται είτε από βεβαίωση εξαγωγής για το 1988 είτε από το αντίγραφο εγγράφου που πιστοποιεί την καταγωγή που έχουν εκδοθεί από τις αρχές του Βιετνάμ πριν από την 1η Ιανουαρίου 1989·

β) συνοδεύεται επιπλέον από βεβαίωση, η οποία έχει εκδοθεί από τις τελωνειακές αρχές κράτους μέλους και σύμφωνα με την οποία οι σχετικές ποσότητες έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή ελεύθερης ζώνης πριν από την 1η Ιανουαρίου 1989, και

γ) δεν αφορά ποσότητα ανώτερη από τις ποσότητες για τις οποίες έχει εκδοθεί η βεβαίωση που αναφέρεται στο στοιχείο β).

Σε περίπτωση εφαρμογής της παρούσας παραγράφου, η αίτηση πιστοποιητικού εισαγωγής υποβάλλεται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου αποθηκεύονται τα προϊόντα.

3. Εκτός από την ένδειξη που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, η αίτηση πιστοποιητικού και το πιστοποιητικό περιλαμβάνουν στη θέση 26 την ένδειξη του ονόματος του πλοίου με το οποίο έχει μεταφερθεί το εμπόρευμα στην Κοινότητα.

Άρθρο 4

1. Οι αιτήσεις πιστοποιητικού υποβάλλονται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κάθε Δευτέρα μέχρι τις 13.00 και, αν η ημέρα αυτή δεν είναι εργάσιμη, την πρώτη επόμενη εργάσιμη ημέρα.

Οι αιτήσεις πιστοποιητικού μπορούν να υποβληθούν για πρώτη φορά τη Δευτέρα 24 Απριλίου 1989. Ωστόσο η δεύτερη υποβολή των αιτήσεων γίνεται, κατά περίπτωση, στις 8 Μαΐου 1989.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή με τέλεξ, το αργότερο μέχρι τις 17.00 την επόμενη της ημέρας υποβολής της αίτησης που προβλέπεται στην παράγραφος 1, για κάθε αίτηση:

- την ποσότητα, για την οποία ζητείται ένα πιστοποιητικό,

- την καταγωγή του προϊόντος,

- το ονοματεπώνυμο του αιτούντος,

- το όνομα του πλοίου που αναγράφεται στη θέση 26 για ένα προϊόν καταγωγής Βιετνάμ.

3. Το αργότερο την Παρασκευή που ακολουθεί την ημέρα υποβολής των αιτήσεων, η Επιτροπή καθορίζει και ανακοινώνει με τέλεξ στα κράτη μέλη κατά πόσον δίδεται συνέχεια στις αιτήσεις πιστοποιητικών.

4. Τα πιστοποιητικά εισαγωγής εκδίδονται την πέμπτη εργάσιμη ημέρα που ακολουθεί την ημέρα υποβολής για τις αιτήσεις που διαβιβάζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2.

5. Τα εκδιδόμενα πιστοποιητικά ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα από την ημέρα της πραγματικής έκδοσής τους μέχρι το τέλος του δεύτερου μήνα που έπεται της ημερομηνίας αυτής. Ωστόσο, αυτή η διάρκεια ισχύος δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 31 Δεκεμβρίου του έτους έκδοσης του πιστοποιητικού.

Άρθρο 5

Τα πιστοποιητικά περιλαμβάνουν στη θέση 24α μία από τις ακόλουθες ενδείξεις:

- Exaccion reguladora a percibir 6 % ad valorem

- Importafgift: 6 % af vaerdien

- Zu erhebende Abschoepfung: 6 % des Zollwerts

- Εισφορά προς είσπραξη: 6 % κατ' αξία

- Amount to be levied: 6% ad valorem

- Prelevement a percevoir: 6 % ad valorem

- Prelievo da riscuotere: 6 % ad valorem

- Toe te passen heffing: 6 % ad valorem

- Direito nivelador a cobrar: 6 % ad valorem

Άρθρο 6

1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 12 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 891/89 της Επιτροπής (1), το ποσό της εγγύησης σχετικά με το πιστοποιητικό εισαγωγής ανέρχεται σε 50 Ecu ανά τόνο.

2. Στην περίπτωση που λόγω της εφαρμογής του άρθρου 4 παράγραφος 3 η ποσότητα για την οποία εκδίδεται το πιστοποιητικό είναι μικρότερη από εκείνη για την οποία ζητήθηκε, η εγγύηση που αντιστοιχεί στη διαφορά αποδεσμεύεται.

3. Οι διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 τέταρτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3719/88 δεν εφαρμόζονται.

Άρθρο 7

Κατά παρέκκλιση του άρθρου 8 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3719/88, η ποσότητα που τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία δεν μπορεί να υπερβαίνει εκείνη που αναγράφεται στις θέσεις 17 και 18 του πιστοποιητικού εισαγωγής· ο αριθμός 0 αναγράφεται, για το σκοπό αυτό, στη θέση 19 του εν λόγω πιστοποιητικού.

Εφαρμόζεται το άρθρο 33 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3719/88.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

Προϊόντα των τύπων που χρησιμοποιούνται για ανθρώπινη κατανάλωση

Άρθρο 8

1. Με σκοπό τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0714 10 91 και 0714 90 11, οι αιτήσεις πιστοποιητικού και το πιστοποιητικό περιέχουν στη θέση 8 την ένδειξη της τρίτης χώρας, από την οποία κατάγεται το προϊόν.

Το πιστοποιητικό συνεπάγεται υποχρέωση εισαγωγής από τη χώρα αυτή.

2. Οι αιτήσεις πιστοποιητικών δεν μπορούν να αφορούν ποσότητα ανώτερη από 150 τόνους ανά ενδιαφερόμενο χωριστά, ο οποίος ενεργεί για λογαριασμό του.

3. Τα πιστοποιητικά περιέχουν στη θέση 24 μία από τις ενδείξεις που αναγράφονται στο άρθρο 5.

Άρθρο 9

1. Οι αιτήσεις πιστοποιητικών υποβάλλονται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κάθε Δευτέρα μέχρι τις 13.00 και, αν η ημέρα αυτή δεν είναι εργάσιμη, την πρώτη επόμενη εργάσιμη ημέρα.

Οι αιτήσεις πιστοποιητικού μπορούν να υποβληθούν για πρώτη φορά την Πέμπτη 24 Απριλίου 1989. Ωστόσο η δεύτερη υποβολή των αιτήσεων γίνεται στις 8 Μαΐου 1989.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή με τέλεξ το αργότερο μέχρι τις 13.00 την επόμενη της ημέρας υποβολής της αίτησης, τις ποσότητες που αποτελούν αντικείμενο αίτησης, την καταγωγή τους καθώς και το ονοματεπώνυμο του αιτούντος.

3. Το αργότερο την Τετάρτη που ακολουθεί την ημέρα υποβολής των αιτήσεων, η Επιτροπή καθορίζει και ανακοινώνει με τέλεξ στα κράτη μέλη κατά πόσον δίδεται συνέχεια στις αιτήσεις πιστοποιητικών.

4. Τα πιστοποιητικά εκδίδονται την πέμπτη εργάσιμη ημέρα που ακολουθεί την ημέρα υποβολής, για τις αιτήσεις που διαβιβάζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2.

5. Τα εκδίδομενα πιστοποιητικά ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα από την ημέρα της πραγματικής έκδοσής τους μέχρι το τέλος του δεύτερου μήνα που έπεται της ημερομηνίας αυτής. Ωστόσο, αυτή η διάρκεια ισχύος δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 31 Δεκεμβρίου του έτους έκδοσης του πιστοποιητικού.

Άρθρο 10

Εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 5, 6 και 7.

Ωστόσο, το ποσό της εγγύησης που αφορά το πιστοποιητικό εξαγωγής είναι 20 Ecu ανά τόνο.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

Τελική διάταξη

Άρθρο 11

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 14 Απριλίου 1989.

Για την Επιτροπή

Ray MAC SHARRY

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 43 της 13. 2. 1987, σ. 9.

(2) ΕΕ αριθ. L 340 της 10. 12. 1988, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 94 της 7. 4. 1989, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 331 της 2. 12. 1988, σ. 1.

(1) ΕΕ αριθ. L 94 της 7. 4. 1989, σ. 13.