*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1674/87 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 11ης Ιουνίου 1987

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 222/77 περί της κοινοτικής διαμετακομίσεως

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),

Εκτιμώντας:

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 222/77 του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1976 περί της κοινοτικής διαμετακομίσεως (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, προβλέπει ως γενικό κανόνα την υποχρέωση παροχής εγγύησης για τις πράξεις κοινοτικής διαμετοκόμισης·

ότι η εξάλειψη της εγγύησης για τις πράξεις εσωτερικής κοινοτκής διαμετακόμισης, εκτός από εκείνες που αφορούν εμπορεύματα τα οποία υπερβαίνουν ένα συγκεκριμένο κατώφλι αξίας ή υπόκεινται σε υψηλές επιβαρύνσεις, θα αποτελούσε ουσιαστική πρόοδο στην κατεύθυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στην Κοινότητα·

ότι η εξάλειψη της εγγύησης πρέπει, ωστόσο, να εξαρτηθεί από ένα σύνολο αντικειμενικών κριτηρίων για την πρόληψη των κινδύνων μη είσπραξης τυχόν απαιτητών επιβαρύνσεων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 222/77, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:

«Άρθρο 40α

1. Κάθε πρόσωπο που πληροί τους όρους που προβλέπονται στην παράγραφο 2 μπορεί να επιτύχει από τις τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένο, και μέσα στα όρια που προβλέπονται στην παράγραφο 3, απαλλαγή από την εγγύηση για τις πράξεις εσωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης που πραγματοποιεί, οποιοδήποτε και αν είναι το κράτος μέλος αναχώρησης και τα κράτη μέλη στο έδαφος των οποίων γίνονται οι πράξεις αυτές.

2. Η απαλλαγή από την εγγύηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο στα πρόσωπα:

α) που διαμένουν στο κράτος μέλος στο οποίο χορηγείται η απαλλαγή από την εγγύηση, και

β) που κάνουν τακτική χρήση του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης, και

γ) που η οικονομική τους κατάσταση τους επιτρέπει να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους, και

δ) που δεν έχουν διαπράξει σοβαρή παράβαση της τελωνειακής και φορολογικής νομοθεσίας, και

ε) που έχουν αναλάβει ενυπόγραφα την υποχρέωση να καταβάλουν, σε πρώτη γραπτή όχληση εκ μέρους των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών, τα αιτούμενα ποσά για τις πράξεις κοινοτικής διαμετακόμισης που πραγματοποιούν.

3. Η απαλλαγή από την εγγύηση που χορηγείται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, δεν εφαρμόζεται κατά τις πράξεις εσωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα:

α) των οποίων η συνολική αξία είναι μεγαλύτερη από 50 000 ECU , ή

β) παρουσιάζουν αυξημένους κινδύνους, λαμβανομένου υπόψη του ύψους των δασμών και των λοιπών επιβαρύνσεων στις οποίες υπόκεινται σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.

4. Σε κάθε πρόσωπο που έχει απαλλαγεί από την εγγύηση, οι αρχές που παραχώρησαν την απαλλαγή αυτή, χορηγούν σε ένα ή περισσότερα αντίτυπα, πιστοποιητικό απαλλαγής από την εγγύηση. Σε περίπτωση εφαρμογής της απαλλαγής από εγγύηση, το πιστοποιητικό αυτό πρέπει να αναφέρεται στην αντίστοιχη δήλωση Τ 2.

5. Οι τελωνειακές αρχές που παραχώρησαν την απαλλαγή από την εγγύηση ανακαλούν την απαλλαγή αυτή:

α) σε περίπτωση σοβαρής παρατυπίας από τον δικαιούχο την απαλλαγής, ως κυρίως υποχρέου μιας πράξης κοινοτικής διαμετακόμισης·

β) ότι ένας από τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δεν πληρούται πλέον·

γ) όταν ο ενδιαφερόμενος δεν έχει εκτελέσει την υποχρέωση που είχε αναλάβει ενυπόγραφα κατ' εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο ε).

Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στα άλλα κράτη μέλη κάθε ανάκληση της απαλλαγής από την εγγύηση.

6. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 57, καθορίζονται:

α) το υπόδειγμα της ανάληψης υποχρέωσης από τον ενδιαφερόμενο σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο ε)·

β) τα εμπορεύματα για τα οποία δεν εφαρμόζεται η απαλλαγή από την εγγύηση σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο β)·

γ) το υπόδειγμα και οι προϋποθέσεις χρησιμοποίησης του πιστοποιητικού απαλλαγής από την εγγύηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4.»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιουλίου 1988.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Λουξεμβούργο, 11 Ιουνίου 1987.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

P. DE KEERSMAEKER

(1) ΕΕ αριθ. C 241 της 26. 9. 1979, σ. 6.

(2) ΕΕ αριθ. C 59 της 10. 3. 1980, σ. 67.

(3) ΕΕ αριθ. C 83 της 2. 4. 1980, σ. 13.

(4) ΕΕ αριθ. L 38 της 9. 2. 1977, σ. 1.