ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 16ης Δεκεμβρίου 1969 περί της προοδευτικής ενοποιήσεως των συμφωνιών που αφορούν εμπορικές σχέσεις μεταξύ Κρατών μελών και τρίτων χωρών και περί της διαπραγματεύσεως των κοινοτικών συμφωνιών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 111 και 113,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),

Εκτιμώντας:

ότι, δυνάμει της αποφάσεως του Συμβουλίου της 9ης Οκτωβρίου 1961(2) περί της ενοποιήσεως της διαρκείας των εμπορικών συμφωνιών με τρίτες χώρες, η διάρκεια των συμφωνιών αυτών δεν είναι δυνατόν να παραταθεί μετά το τέλος της μεταβατικής περιόδου-

ότι, το άρθρο 113 παράγραφος 3 της συνθήκης προβλέπει ότι, αν μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου απαιτείται να γίνουν διαπραγματεύσεις επί εμπορικών συμφωνιών με τρίτες χώρες, η Επιτροπή υποβάλλει συστάσεις στο Συμβούλιο, το οποίο την εξουσιοδοτεί να ανοίξει τις αναγκαίες διαπραγματεύσεις-

ότι, πρέπει να καθιερωθεί μία διαδικασία για να εξασφαλισθεί η προοδευτική αντικατάσταση των εθνικών συμφωνιών από κοινοτικές συμφωνίες-

ότι, ενώ όλες οι διαπραγματεύσεις για τη σύναψη νέων συνθηκών, συμφωνιών ή διακανονισμών ή για την τροποποίηση εκείνων που ήδη υπάρχουν, πρέπει μετά το τέλος της μεταβατικής περιόδου να διεξάγονται σύμφωνα με μία κοινοτική διαδικασία, επιτρέπεται εν τούτοις οι εν ισχύϊ συνθήκες, συμφωνίες ή διακανονισμοί να ανανεωθούν ή να παραταθούν σιωπηρά, και μετά το τέλος της μεταβατικής περιόδου, με τον όρο ότι η παράτασή τους δεν εμποδίζει την εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής-

ότι, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο όρος αυτός πληρούται, πρέπει να λάβουν χώρα προηγουμένως διαβουλεύσεις σε κοινοτικό επίπεδο μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής-

ότι, όταν δεν είναι δυνατό να διεξαχθούν κοινοτικές διαπραγματεύσεις, πρέπει να προβλεφθεί ο συντονισμός σε κοινοτικό επίπεδο των εμπορικών σχέσεων των Κρατών μελών με τις τρίτες χώρες-

ότι, σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις πάντως, όταν δεν είναι ακόμη δυνατές διαπραγματεύσεις από την Κοινότητα και μία διακοπή των συμβατικών σχέσεων θα ήταν δυνατόν να επηρεάσει δυσμενώς την ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων με την εν λόγω τρίτη χώρα, εις βάρος της Κοινότητος και των Κρατών μελών, πρέπει να προβλεφθεί σαν προσωρινό μέτρο και για μία περιορισμένη χρονική περίοδο, η δυνατότητα διαπραγματεύσεως από τα Κράτη μέλη-

ότι, προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο οι διαπραγματεύσεις αυτές να εμποδίσουν την εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής, πρέπει αυτές να διεξάγονται από τα Κράτη μέλη βάσει συμπερασμάτων που έχουν εξαχθεί προηγουμένως σύμφωνα με κοινοτική διαδικασία και που καλύπτουν τους βασικούς όρους της συμφωνίας που πρόκειται να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων-

ότι, πριν υπογραφεί μία συμφωνία πρέπει να ελέγχονται τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων, για να εξακριβωθεί ότι είναι σύμφωνα με τα κοινά συμπεράσματα-

ότι, για να διευκολυνθεί η θέση σε λειτουργία των διατάξεων που έχουν προταθεί, πρέπει να προβλεφθούν διαβουλεύσεις μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής-

ότι, πρέπει να συσταθεί η ειδική επιτροπή που προβλέπεται από το άρθρο 113 της συνθήκης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ I Παράταση ή σιωπηρή ανανέωση των ήδη υφισταμένων συμφωνιών

Άρθρο 1

Τα Κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή για όλες τις διμερείς συνθήκες, συμφωνίες ή διακανονισμούς που αφορούν εμπορικές σχέσεις με τρίτες χώρες κατά την έννοια του άρθρου 113, των οποίων προτείνεται η παράταση ή σιωπηρή ανανέωση. Η Επιτροπή πληροφορεί τα άλλα Κράτη μέλη.

Η ανακοίνωση στην Επιτροπή γίνεται το αργότερο τρείς μήνες πριν από την παράταση ή την λήξη της προθεσμίας καταγγελίας της εν λόγω πράξεως.

Άρθρο 2

Αφού ληφθεί η ανακοίνωση αυτή πρέπει να γίνουν προηγούμενες διαβουλεύσεις, είτε κατόπιν αιτήσεως ενός Κράτους μέλους είτε με πρωτοβουλία της Επιτροπής.

Οι διαβουλεύσεις αρχίζουν εντός τριών εβδομάδων από την λήψη από την Επιτροπή είτε της ανακοινώσεως που προβλέπεται στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 1 είτε της αιτήσεως του Κράτους μέλους.

Ο κύριος σκοπός των διαβουλεύσεων είναι να διαπιστωθεί εάν οι διμερείς πράξεις που πρόκειται να παραταθούν ή να ανανεωθούν, περιλαμβάνουν διατάξεις σχετικές με την κοινή εμπορική πολιτική κατά την έννοια του άρθρου 113 και, εφ' όσον συμβαίνει τούτο, εάν οι διατάξεις αυτές θα ήταν δυνατόν να αποτελέσουν εμπόδιο στην πολιτική αυτή. Οι διαβουλεύσεις πρέπει επίσης να εκτείνονται σε όλες τις εν ισχύϊ πράξεις που έχουν συναφθεί από τα άλλα Κράτη μέλη με την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα.

Άρθρο 3

Εάν κατά το πέρας των διαβουλεύσεων διαπιστωθεί ότι, αν και ορισμένες διατάξεις των πράξεων που πρόκειται να παραταθούν ή να ανανεωθούν εμπίπτουν στο πεδίο της κοινής εμπορικής πολιτικής κατά την έννοια του άρθρου 113, οι διατάξεις αυτές δεν θα αποτελούσαν εμπόδιο, κατά τη διάρκεια της προβλεπόμενης περιόδου παρατάσεως, στην εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής, η Επιτροπή δύναται να προτείνει στο Συμβούλιο να επιτραπεί στο ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος ή Κράτη μέλη κατά παρέκκλιση από το άρθρο 1 της αποφάσεως του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1961 περί της ενοποιήσεως της διαρκείας των εμπορικών συμφωνιών με τρίτες χώρες(3), να παρατείνουν ή ανανεώσουν για χρονικό διάστημα που πρόκειται να καθορισθεί, τις υπό εξέταση διατάξεις των πράξεων που αποτέλεσαν το αντικείμενο των διαβουλεύσεων. Η περίοδος αυτή δεν δύναται να υπερβεί το ένα έτος. Εάν πάντως οι εν λόγω πράξεις περιέχουν είτε ρήτρα κοινοτικής επιφυλάξεως είτε ρήτρα ετησίας καταγγελίας, είναι δυνατόν να επιτραπεί η παράταση ή ανανέωση για μεγαλύτερη διάρκεια.

Άρθρο 4

Εάν, κατά το πέρας των διαβουλεύσεων, διαπιστωθεί ότι ορισμένες διατάξεις των πράξεων που πρόκειται να παραταθούν ή ανανεωθούν θα ήταν δυνατόν, κατά την προβλεπόμενη χρονική περίοδο της παρατάσεως να αποτελέσουν εμπόδιο στην εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής, ιδίως λόγω αποκλίσεων μεταξύ της πολιτικής των Κρατών μελών, η Επιτροπή υποβάλλει λεπτομερή έκθεση στο Συμβούλιο. Η έκθεση αυτή συνοδεύεται από τις αναγκαίες προτάσεις και, κατά περίπτωση, από συστάσεις με το αίτημα να επιτραπεί στην Επιτροπή να ανοίξει κοινοτικές διαπραγματεύσεις με τις εν λόγω τρίτες χώρες. Η διαπραγμάτευση των συμφωνιών διέπεται από τις διατάξεις του τίτλου II της παρούσης απαφάσεως.

ΤΙΤΛΟΣ II Διαπραγματεύσεις συμφωνιών με τρίτες χώρες

Άρθρο 5

Όταν ένα Κράτος μέλος θεωρεί ότι μία διμερής συνθήκη, συμφωνία ή διακανονισμός, που αφορούν εμπορικές σχέσεις με μία τρίτη χώρα κατά την έννοια του άρθρου 113, πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγματεύσεων, προσφεύγει στην Επιτροπή η οποία πληροφορεί σχετικά τα άλλα Κράτη μέλη. Η Επιτροπή δύναται επίσης να προτείνει τέτοιες διαπραγματεύσεις. Τα Κράτη μέλη και η Επιτροπή λαμβάνουν υπόψη τις αιτήσεις και τις πρωτοβουλίες τρίτων χωρών.

Άρθρο 6

Η Επιτροπή, αφού λάβει τις πληροφορίες αυτές, ετοιμάζει τις προτάσεις ή συστάσεις της κατά το άρθρο 113 της συνθήκης. Για τον σκοπό αυτό:

1. εξακριβώνει εάν οι διατάξεις, που πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγματεύσεων, αφορούν την εμπορική πολιτική κατά την έννοια του άρθρου 113 της συνθήκης-

2. εξετάζει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έναρξη των κοινοτικών διαπραγματεύσεων και εάν είναι σκόπιμες οι διαπραγματεύσεις αυτές-

3. εξετάζει, ενδεχομένως, και όταν είτε οι προϋποθέσεις για την έναρξη κοινοτικών διαπραγματεύσεων δεν έχουν ακόμη πληρωθεί είτε οι διαπραγματεύσεις αυτές δεν είναι επιθυμητές, την σκοπιμότητα του συντονισμού των εμπορικών σχέσεων των Κρατών μελών με τρίτες χώρες με αυτόνομη κοινοτική ενέργεια.

Άρθρο 7

Όταν είναι προφανές ότι οι διατάξεις που πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγματεύσεων αφορούν την εμπορική πολιτική της Κοινότητος, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση μία λεπτομερή έκθεση προς το Συμβούλιο που συνοδεύεται από συστάσεις με το αίτημα να επιτραπεί στην Επιτροπή να ανοίξει τις αναγκαίες διαπραγματεύσεις ή από προτάσεις για αυτόνομη κοινοτική ενέργεια.

Άρθρο 8

Οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται από την Επιτροπή βάσει διαβουλεύσεων με την ειδική επιτροπή που ορίζεται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 113 της συνθήκης για να βοηθήσει την Επιτροπή στο έργο της και μέσα στο πλαίσιο των οδηγιών που είναι δυνατόν να της απευθύνει το συμβούλιο.

Η επιτροπή αυτή αποτελείται από αντιπροσώπους των Κρατών μελών και προεδρεύεται από τον αντιπρόσωπο του Κράτους μέλους που προεδρεύει του Συμβουλίου.

Η Επιτροπή δύναται να διαβουλευθεί με την ειδική επιτροπή για την κατάρτιση του προγράμματος των διαπραγματεύσεων. Η Επιτροπή λαμβάνει μέρος σε όλες τις εργασίες της επιτροπής και δύναται ανά πάσα στιγμή να ζητήσει τη σύγκλησή της.

ΤΙΤΛΟΣ III Μεταβατικές διατάξεις που αφορούν εξαιρετικές περιπτώσεις και τελικές διατάξεις

Άρθρο 9

Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του τίτλου II και μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1972, το Συμβούλιο, βάσει προτάσεως της Επιτροπής και μετά την απαιτούμενη προηγούμενη διαβούλευση, δύναται κατ' εξαίρεση να επιτρέψει διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ των Κρατών μελών και ορισμένων τρίτων χωρών, εφ' όσον κοινοτικές διαπραγματεύσεις κατά το άρθρο 113 της συνθήκης δεν φαίνονται ακόμη δυνατές.

Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται όταν, για ειδικούς λόγους, ένα Κράτος μέλος θεωρεί ότι, για να αποφευχθεί διακοπή των συμβατικών εμπορικών σχέσεων πρέπει, πριν ακόμη ολοκληρωθεί εντελώς η κοινοτική διαδικασία που προβλέπεται στον τίτλο II, να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τρίτη χώρα.

Άρθρο 10

Οι διαβουλεύσεις που διεξάγονται σύμφωνα με το άρθρο 11:

i) θα περιλαμβάνουν τον συντονισμό εκείνο που θα εξασφαλίσει την καλή λειτουργία και την ενίσχυση της κοινής αγοράς, θα λάβουν υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα των Κρατών μελών τόσο όσον αφορά τις εισαγωγές όσο και την ανάπτυξη των εξαγωγών, και θα συντελέσουν στην καθιέρωση ομοιομόρφων αρχών κοινής εμπορικής πολιτικής έναντι των υπό εξέταση χωρών-

ii) θα καλύπτουν ιδίως όλες τις βασικές διατάξεις των προτεινομένων συμφωνιών στον εμπορικό τομέα-

iii) θα επαναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων εάν οι εξελίξεις των τελευταίων το απαιτούν και ιδίως εάν το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος σκοπεύει να αποκλίνει από τις κατευθυντήριες γραμμές που υιοθετήθηκαν κατά τις διαβουλεύσεις-

iv) θα πρέπει να οδηγούν σε συμπεράσματα όσον αφορά τα σημεία i), ii), και iii), που θα αποτελέσουν κατευθυντήριες γραμμές για το Κράτος μέλος κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Άρθρο 11

Οι διαβουλεύσεις που προβλέπονται στα άρθρα 2 και 10 διεξάγονται στο πλαίσιο της επιτροπής που αναφέρεται στην απόφαση του Συμβουλίου της 9ης Οκτωβρίου 1961 περί της διαδικασίας διαβουλεύσεων σχετικά με την διαπραγμάτευση των συμφωνιών που αφορούν εμπορικές σχέσεις μεταξύ των Κρατών μελών και τρίτων χωρών και με τις τροποποιήσεις του καθεστώτος ελευθερώσεως έναντι των τρίτων χωρών(4).

Άρθρο 12

Το Συμβούλιο δύναται με ειδική πλειοψηφία, προτάσει της Επιτροπής να επιτρέψει στα Κράτη μέλη να ανοίξουν διαπραγματεύσεις με τις εν λόγω τρίτες χώρες βάσει των συμπερασμάτων που έχουν εξαχθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 10.

Άρθρο 13

Στο τέλος των διαπραγματεύσεων το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος ανακοινώνει τα αποτελέσματα στην Επιτροπή και πληροφορεί σχετικά τα άλλα Κράτη μέλη.

Εάν εντός πέντε εργασίμων ημερών μετά την ανακοίνωση στην Επιτροπή κανένα Κράτος μέλος δεν προβάλει αντιρρήσεις προς την Επιτροπή ως προς την προτεινόμενη συμφωνία ή δεν ανακοινώσει σχετική αντίρρηση στο ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος, η Επιτροπή ενημερώνει αμέσως το Συμβούλιο και τα άλλα Κράτη μέλη περί αυτού εκτός εάν η ίδια έχει να προβάλει αντιρρήσεις για λογαριασμό της.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση αυτή, δύναται να συναφθεί η υπό εξέταση συμφωνία.

Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η συμφωνία δύναται να συναφθεί μόνον μετά από εξουσιοδότηση του Συμβουλίου που αποφαίνεται με ειδική πλειοψηφία μετά από πρόταση της Επιτροπής.

Άρθρο 14

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1970.

Άρθρο 15

Οι διατάξεις της αποφάσεως του Συμβουλίου της 9ης Οκτωβρίου 1961 περί της διαδικασίας διαβουλεύσεων σχετικά με την διαπραγμάτευση των συμφωνιών που αφορούν τις εμπορικές σχέσεις των Κρατών μελών με τρίτες χώρες, τροποποιούνται από τις διατάξεις της παρούσης αποφάσεως κατά το μέρος που είναι αντίθετες με αυτές.

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 16 Δεκεμβρίου 1969.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

H. J. de KOSTER

(1) ΕΕ αριθ. Α 160 της 18.12.1969, σ. 17.

(2) ΕΕ αριθ. 71 της 4.11.1961, σ. 1274/61.

(3) ΕΕ αριθ. 71 της 4.11.1961, σ. 1274/61.

(4) ΕΕ αριθ. 71 της 4.11.1961, σ. 1273/61.