ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1356/96 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 8ης Ιουλίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες που εφαρμόζονται στις μεταφορές εμπορευμάτων ή προσώπων μέσω εσωτερικών πλωτών οδών μεταξύ των κρατών μελών, ενόψει της καθιέρωσης στις μεταφορές αυτές της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 75,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 Γ της συνθήκης (3),

Εκτιμώντας:

ότι η καθιέρωση κοινής πολιτικής μεταφορών συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, τη θέσπιση κοινών κανόνων που θα ισχύουν για την πρόσβαση στην αγορά διεθνών μεταφορών εμπορευμάτων και προσώπων μέσω των εσωτερικών πλωτών οδών στο έδαφος της Κοινότητας 7 ότι οι κανόνες αυτοί πρέπει να θεσπιστούν κατά τρόπο που να συμβάλουν στην υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς των μεταφορών 7

ότι αυτό το ενιαίο καθεστώς πρόσβασης στην αγορά περιλαμβάνει επίσης την καθιέρωση της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, με την εξάλειψη κάθε περιορισμού έναντι του παρέχοντος τις υπηρεσίες, λόγω της ιθαγενείας του ή εξαιτίας του ότι είναι εγκατεστημένος σε ένα κράτος μέλος, διαφορετικό από το κράτος στο οποίο πρέπει να παρασχεθούν οι υπηρεσίες 7

ότι, έπειτα από την προσχώρηση των νέων κρατών μελών, ισχύουν διαφορετικά καθεστώτα μεταξύ των κρατών μελών για τις διεθνείς μεταφορές και για τις διαμετακομιστικές μεταφορές μέσω εσωτερικών πλωτών οδών, λόγω των διμερών συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ ορισμένων κρατών μελών και ενός νέου κράτους που προσχώρησε 7 ότι είναι, κατά συνέπεια, αναγκαίο να θεσπιστούν κοινοί κανόνες για να εξασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς μεταφορών και, ειδικότερα, για να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να μη διαταραχθεί η οργάνωση της εν λόγω αγοράς 7

ότι τα μέτρα αυτά εμπίπτουν στο πεδίο της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Κοινότητας και ότι ο επιδιωκόμενος στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά με την καθιέρωση ομοιόμορφων και υποχρεωτικών κανόνων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις μεταφορές εμπορευμάτων ή προσώπων μέσω εσωτερικών πλωτών οδών μεταξύ των κρατών μελών και διαμέσου αυτών.

Άρθρο 2

Κάθε μεταφορέας εμπορευμάτων ή προσώπων μέσω πλωτών οδών επιτρέπεται να εκτελεί μεταφορικές εργασίες, όπως αυτές που καθορίζονται στο άρθρο 1, χωρίς να ισχύουν διακρίσεις εξαιτίας της ιθαγενείας του ή του τόπου εγκατάστασής του, υπό τον όρο ότι:

- είναι εγκατεστημένος σε ένα κράτος μέλος, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους αυτού,

- είναι εξουσιοδοτημένος να εκτελεί διεθνείς μεταφορές εμπορευμάτων ή προσώπων μέσω εσωτερικών πλωτών οδών,

- χρησιμοποιεί για τις μεταφορικές αυτές εργασίες πλοία εσωτερικής ναυσιπλοΐας που είναι νηολογημένα σε ένα κράτος μέλος ή, σε περίπτωση που δεν έχουν νηολογηθεί, διαθέτουν πιστοποιητικό ότι ανήκουν στο στόλο ενός κράτους μέλους και

- πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3921/91 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τον καθορισμό των όρων αποδοχής των μεταφορέων των μη εγκατεστημένων σε κράτος μέλος στις εθνικές πλωτές του μεταφορές επιβατών ή εμπορευμάτων (4).

Άρθρο 3

Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν θίγουν τα υπάρχοντα δικαιώματα για μεταφορείς τρίτων χωρών που απορρέουν από την αναθεωρημένη σύμβαση ναυσιπλοΐας στον Ρήνο (σύμβαση του Μανχάιμ), τη σύμβαση ναυσιπλοΐας στον Δούναβη (σύμβαση του Βελιγραδίου) ούτε τα δικαιώματα που απορρέουν από τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας.

Άρθρο 4

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 20ή ημέρα από την ημερομηνία της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 8 Ιουλίου 1996.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

R. QUINN

(1) ΕΕ αριθ. C 164 της 30. 6. 1995, σ. 9.

(2) ΕΕ αριθ. C 301 της 13. 11. 1995, σ. 19.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 1995, (ΕΕ αριθ. C 323 της 4. 12. 1995, σ. 31) κοινή θέση του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 1996, (ΕΕ αριθ. C 87 της 25. 3. 1996, σ. 53) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 6ης Ιουνίου 1996, (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ αριθ. L 373 της 31. 12. 1991, σ. 1.