Κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας

(2001/C 19/05)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η διατήρηση ενός συστήματος ελεύθερου και άνευ στρεβλώσεων ανταγωνισμού αποτελεί μια από τις βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η ευρωπαϊκή πολιτική όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις αποσκοπεί στην εξασφάλιση ελεύθερου ανταγωνισμού, στην αποτελεσματική κατανομή των πόρων και στην ενότητα της κοινοτικής αγοράς. Κατά συνέπεια, από τη δημιουργία της κοινής αγοράς μέχρι σήμερα, η στάση της Επιτροπής στον τομέα αυτό ήταν στάση επαγρύπνησης.

Παρά το γεγονός ότι το άρθρο 36 της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι οι κανόνες ανταγωνισμού εφαρμόζονται στην παραγωγή και εμπορία αλιευτικών προϊόντων μόνο εφόσον αποφασιστεί από το Συμβούλιο, η εφαρμογή των κανόνων κρατικών ενισχύσεων στην παραγωγή και στην εμπορία αλιευτικών προϊόντων προβλέπεται στο άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου(1) για την κοινή οργάνωση των αγορών. Επιπροσθέτως, το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 του Συμβουλίου(2) για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα της αλιείας αναφέρει ότι τα άρθρα 87 έως 89 της συνθήκης ΕΚ εφαρμόζονται σε ενισχύσεις που χορηγούνται από κράτη μέλη για τη στήριξη του τομέα αυτού.

Η κοινή αλιευτική πολιτική αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση των αναγκαίων συνθηκών για την εξασφάλιση της ορθολογικής και υπεύθυνης εκμετάλλευσης των αλιευτικών πόρων σε βιώσιμη βάση. Η οργάνωση της αγοράς σταθεροποιεί τις τιμές και προκαλεί την ενοποίηση της κοινοτικής αγοράς. Οι κοινοτικοί κανόνες για την αλιεία περιέχουν διατάξεις όσον αφορά τη διατήρηση και την καλύτερη δυνατή χρήση των διαθέσιμων αλιευτικών αποθεμάτων. Τα πολυετή προγράμματα προσανατολισμού θεσπίζουν περιορισμούς όσον αφορά το μέγεθος των εθνικών αλιευτικών στόλων, με στόχο τη δημιουργία ισορροπίας μεταξύ των αλιευτικών αποθεμάτων και της εκμετάλλευσής τους. Το χρηματοδοτικό μέσο προσανατολισμού της αλιείας, το οποίο είναι ένα από τα κοινοτικά Διαρθρωτικά Ταμεία, προβλέπει χρηματοδοτική στήριξη για τη διαρθρωτική προσαρμογή που είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Οι κρατικές ενισχύσεις δικαιολογούνται μόνον εφόσον είναι σύμφωνες με τους στόχους τόσο της πολιτικής που αφορά τον ανταγωνισμό όσο και της αλιευτικής πολιτικής.

Οι κανονισμοί που διέπουν τις δραστηριότητες των Διαρθρωτικών Ταμείων δηλώνουν επίσης ότι πρέπει οι δραστηριότητες αυτές να διεξάγονται σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες όσον αφορά τον ανταγωνισμό.

Η επιτακτική ανάγκη για την εξασφάλιση ορθολογικής και υπεύθυνης εκμετάλλευσης των αλιευτικών πόρων ενόψει των διαφόρων βιολογικών προβλημάτων απαιτεί ιδιαίτερη σύνεση στη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας. Οποιαδήποτε κρατική ενίσχυση, η οποία διαφέρει από τα καθεστώτα που έχουν ήδη καθοριστεί για κοινοτικές ενισχύσεις, χρειάζεται να εξετάζεται προσεκτικά και μπορεί να γίνεται αποδεκτή μόνον εφόσον μπορεί να αποδείξει ότι δεν θα συμβάλλει στη διατήρηση ή στην ανάπτυξη αλιευτικής ικανότητας, στην περίπτωση ύπαρξης υπερβολικής αλιευτικής ικανότητας σε έναν τύπο αλιείας, καθώς και τη μείωση της βιοποικιλότητας.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή προτίθεται να διαχειριστεί τις παρεκκλίσεις όσον αφορά την αρχή του ασυμβίβαστου των κρατικών ενισχύσεων με την κοινή αγορά (άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ) που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφος 2 και 3 της συνθήκης ΕΚ και στα σχετικά κείμενα εφαρμογής.

Η Επιτροπή, προκειμένου να εξασφαλίσει την κατάλληλη λειτουργία της κοινής αγοράς και την επίτευξη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, θεωρεί αναγκαίο να προτείνει στα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, να εφαρμόσουν στα ήδη εγκεκριμένα από την Επιτροπή υφιστάμενα καθεστώτα ενισχύσεών τους στον τομέα της αλιείας τα κριτήρια που καθορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αντικαθιστούν τις προηγούμενες κατευθυντήριες γραμμές που δημοσιεύτηκαν το 1997(3) λόγω της εξέλιξης της κοινής αλιευτικής πολιτικής, ιδίως μετά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999.

Η Επιτροπή θα συνεχίσει να διευρύνει και να τροποποιεί τις κατευθυντήριες αυτές γραμμές όταν αποκτάται εμπειρία από την τακτική εξέταση των απογραφών των κρατικών ενισχύσεων και υπό το φως της εξέλιξης της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

1. ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

1.1. Πεδίο εφαρμογής

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αφορούν όλες τις ενέργειες ενισχύσεων κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, στις οποίες περιλαμβάνεται οποιαδήποτε ενέργεια που έχει οικονομικά οφέλη οποιασδήποτε μορφής, οι οποίες χρηματοδοτούνται άμεσα ή έμμεσα από τον προϋπολογισμό δημόσιων αρχών (εθνικών, περιφερειακών, επαρχιακών, νομαρχιακών, τοπικών ή κρατικών). Επί παραδείγματι, τα εξής πρέπει να θεωρούνται ως ενίσχυση: μεταφορές κεφαλαίου, δάνεια μειωμένου επιτοκίου, επιδοτήσεις επιτοκίου, ορισμένες μορφές δημόσιας συμμετοχής στα κεφάλαια των επιχειρήσεων, οι ενισχύσεις που χρηματοδοτούνται από πόρους προερχόμενους από ειδικές εισφορές ή φόρους υπέρ τρίτων, καθώς και ενισχύσεις που χορηγούνται με τη μορφή κρατικών εγγυήσεων επί τραπεζικών δανείων ή οι μειώσεις ή απαλλαγές από οποιουσδήποτε όρους ή δασμούς, συμπεριλαμβανομένων των εσπευσμένων αποσβέσεων και της μείωσης των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης.

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται στο σύνολο του τομέα της αλιείας και αφορούν την εκμετάλλευση όλων των ζώντων υδρόβιων πόρων και την υδατοκαλλιέργεια, καθώς και τα μέσα παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας των προκυπτόντων προϊόντων, εκτός των ψυχαγωγικών και αθλητικών αλιευτικών δραστηριοτήτων που δεν έχουν ως αποτέλεσμα την πώληση αλιευτικών προϊόντων.

1.2. Γενικές αρχές

Η χορήγηση εθνικών ενισχύσεων μπορεί να πραγματοποιείται μόνον εφόσον είναι σύμφωνες με τους στόχους της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Οι επιπτώσεις των ενισχύσεων δεν πρέπει να έχουν προστατευτικό χαρακτήρα. Οι ενισχύσεις πρέπει να χρησιμεύουν για την προαγωγή του εξορθολογισμού και της επάρκειας της παραγωγής και εμπορίας αλιευτικών προϊόντων κατά τρόπο ο οποίος να ενθαρρύνει και να επιταχύνει την προσαρμογή του κλάδου στην κατάσταση που αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα από απόψεως σπάνιδος των αλιευτικών πόρων.

Οι ενισχύσεις του είδους αυτού πρέπει να αποφέρουν βιώσιμες βελτιώσεις προκειμένου να μπορέσει ο κλάδος να αναπτυχθεί αποκλειστικά και μόνο με βάση τα κέρδη της αγοράς. Ως εκ τούτου, η διάρκειά του μπορεί να περιορίζεται στο χρόνο που απαιτείται για την επίτευξη των επιθυμητών βελτιώσεων και προσαρμογών.

Κατά συνέπεια, εφαρμόζονται οι ακόλουθες αρχές:

- οι κρατικές ενισχύσεις δεν πρέπει να δημιουργούν εμπόδια στην εφαρμογή των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Ιδίως, οι ενισχύσεις στις εξαγωγές ή στην εμπορία αλιευτικών προϊόντων εντός της Κοινότητας δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά,

- κοινοτικές διατάξεις σχετικά με τη διαρθρωτική πολιτική θεσπίστηκαν προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Εάν τα υφιστάμενα κοινοτικά ταμεία είναι ανεπαρκή για την κάλυψη της χρηματοδότησης επιλέξιμων ενεργειών για τέτοιου είδους συνδρομή, το συνολικό ποσοστό της κρατικής ενίσχυσης μπορεί να αθροιστεί, εφόσον χρειάζεται, με το ποσοστό της κοινοτικής συγχρηματοδότησης, υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίνει το συνολικό ποσοστό της ενίσχυσης που καθορίζεται βάσει των κοινοτικών κανόνων.

Οι κρατικές ενισχύσεις που υπερβαίνουν το συνολικό αυτό ποσοστό, θα επιτρέπονται μόνο σύμφωνα με τις κατωτέρω ειδικές διατάξεις,

- οι κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται χωρίς την επιβολή οποιασδήποτε υποχρέωσης στους παραλήπτες και οι οποίες αποσκοπούν στη βελτίωση της κατάστασης των επιχειρήσεων και στην αύξηση της ρευστότητας τους, ή υπολογίζονται βάσει της ποσότητας που παράγεται ή διατίθεται στο εμπόριο, βάσει των τιμών αγοράς, των παραγόμενων μονάδων ή των μέσω παραγωγής, και οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση του παραγωγικού κόστους του δικαιούχου ή τη βελτίωση των εσόδων του δικαιούχου, είναι, ως λειτουργικές ενισχύσεις, ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά.

1.3. Η εξέταση καθεστώτων ενισχύσεων θα στηρίζεται σε αξίες που εκφράζονται σε συνολικό ποσό στήριξης. Εντούτοις, θα λαμβάνονται υπόψη όλοι οι παράγοντες που επιτρέπουν την εκτίμηση του πραγματικού πλεονεκτήματος του δικαιούχου.

Κατά την εκτίμηση των καθεστώτων κρατικής ενίσχυσης, θα λαμβάνεται υπόψη η σωρευτική επίπτωση για το δικαιούχο όλων των μέτρων που αφορούν ένα στοιχείο επιδότησης που χορηγείται από τις κρατικές αρχές σύμφωνα με το κοινοτικό, εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό δίκαιο, ιδίως εκείνων που προορίζονται για την προαγωγή της περιφερειακής ανάπτυξης.

1.4. Τα καθεστώτα ενισχύσεων που χρηματοδοτούνται από ειδικές επιβαρύνσεις, ιδιαίτερα φόρους υπέρ τρίτων, οι οποίοι επιβάλλονται σε ορισμένα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας άσχετα από την προέλευσή τους, μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά στην περίπτωση που τα καθεστώτα ενισχύσεων ωφελούν τόσο τα εγχώρια όσο και τα εισαγόμενα προϊόντα.

1.5. Οι κατευθυντήριες γραμμές για περιφερειακές ενισχύσεις δεν εφαρμόζονται στον τομέα αυτό(4). Τα συστατικά στοιχεία των καθεστώτων περιφερειακής ενίσχυσης που αφορούν τον τομέα της αλιείας θα εξετάζονται με βάση τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.

1.6. Επειδή, λόγω της ύπαρξης της κοινής αλιευτικής πολιτικής, οποιαδήποτε ενίσχυση, οποιουδήποτε ύψους, υπέρ ορισμένων επιχειρήσεων ή προϊόντων, μπορεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, ο επονομαζόμενος κανόνας de minimis(5) δεν εφαρμόζεται για δαπάνες που αφορούν τον τομέα της αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.

2. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ

2.1. Ενισχύσεις γενικής φύσεως

2.1.1. Βάσει των όρων που καθορίζονται στα ακόλουθα σημεία, οι ενισχύσεις μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά όταν το ποσό δεν υπερβαίνει το ύψος που είναι αναγκαίο προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός της ενίσχυσης και είναι περιορισμένης διάρκειας. Το ποσοστό της ενίσχυσης για όλες τις μορφές ενισχύσεων που αναφέρονται στο παρόν τμήμα δεν πρέπει να υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το συνολικό ποσοστό των εθνικών και κοινοτικών επιδοτήσεων που επιτρέπονται βάσει του παραρτήματος IV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2729/1999.

2.1.2. Ενισχύσεις για επιμόρφωση και συμβουλευτικές υπηρεσίες

2.1.2.1. Οι ενισχύσεις για την τεχνική και οικονομική επιμόρφωση προσώπων που εργάζονται στον τομέα της αλιείας και οι ενισχύσεις για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε νέες τεχνικές, καθώς και για τεχνική και οικονομική συνδρομή, θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υπό τον όρο ότι αποσκοπούν αποκλειστικά στη βελτίωση των γνώσεων των δικαιούχων προκειμένου να τους βοηθήσουν να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα των δραστηριοτήτων τους, καθώς και τις γνώσεις τους σχετικά με τα προβλήματα διατήρησης στον τομέα της αλιείας. Η ενίσχυση αυτή θα πρέπει να διατίθεται σε όλους τους ενδιαφερόμενους βάσει αντικειμενικών κριτηρίων.

Εφαρμόζονται οι σχετικές κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για κρατικές ενισχύσεις στον τομέα αυτό.

2.1.2.2. Ενισχύσεις υπό τη μορφή συμβουλών σε επιχειρήσεις

Οι ενισχύσεις που αποσκοπούν στην προώθηση της καλύτερης χρήσης του εξοπλισμού των επιχειρήσεων, και ιδίως οι ενισχύσεις για συμβουλές που αφορούν τη χρηματοοικονομική και τεχνική διαχείριση και την επεξεργασία δεδομένων συμβιβάζεται καταρχήν με την κοινή αγορά, υπό τον όρο ότι οι σχετικές συμβουλές δεν αποτελούν συνεχή ή περιοδική δραστηριότητα και δεν έχουν σχέση με τις συνήθεις λειτουργικές δαπάνες της επιχείρησης.

2.1.3. Ενισχύσεις στον τομέα της ερευνητικής και πειραματικής αλιείας

2.1.3.1. Τα καθεστώτα ενισχύσεων για τη στήριξη των ερευνών μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι συμμορφούνται προς το κοινοτικό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων για την έρευνα και την ανάπτυξη(6).

2.1.3.2. Επιτρέπεται η χορήγηση ενισχύσεων για έργα πειραματικής αλιείας, υπό τον όρο ότι έχουν ως στόχο τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων και εφαρμόζουν επιλεκτικότερες τεχνικές.

2.1.4. Ενισχύσεις για την προώθηση προϊόντων και για διαφήμιση

2.1.4.1. Οι ενισχύσεις για προώθηση προϊόντων και για διαφήμιση μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι:

α) αφορούν έναν ολόκληρο τομέα ή προϊόν ή ομάδα προϊόντων, κατά τρόπο ώστε να μην προωθούν προϊόντα μιας ή περισσετέρων συγκεκριμένων επιχειρήσεων·

β) συμβιβάζονται με το άρθρο 28 της συνθήκης ΕΚ σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την κρατική ανάμειξη στην προώθηση γεωργικών και αλιευτικών προϊόντων(7)·

γ) οι όροι της χορήγησης συμβιβάζονται με εκείνους που καθορίζονται στο άρθρο 14 και στο παράρτημα III σημείο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2729/1999, και είναι τουλάχιστον το ίδιο αυστηροί.

2.1.4.2. Στην περίπτωση κατά την οποία παρασχέθηκε επίσημα αναγνώριση του προϊόντος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92, οι ενισχύσεις μπορούν να εγκρίνονται από την ημερομηνία κατά την οποία η ονομασία καταχωρήθηκε στο μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού.

2.1.5. Ενισχύσεις για την προώθηση νέων αγορών

Οι ενισχύσεις για την εξεύρεση και την προώθηση νέων αγορών για προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 και συμβιβάζονται με το άρθρο 28 της συνθήκης ΕΚ.

2.2. Ενισχύσεις στη θαλάσσια αλιεία

2.2.1. Ενισχύσεις για τη μόνιμη απόσυρση αλιευτικών σκαφών

Οι ενισχύσεις για τη μόνιμη απόσυρση αλιευτικών σκαφών, οι οποίες δεν έχουν σχέση με την αγορά ή ναυπήγηση νέων σκαφών, συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 όσον αφορά την επιλεξιμότητα για κοινοτική ενίσχυση. Οι ενισχύσεις για τη μόνιμη μεταφορά αλιευτικών σκαφών σε αναπτυσσόμενες χώρες πρέπει να είναι σύμφωνες με τους στόχους της συνεργασίας στον τομέα της ανάπτυξης βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999.

Τα καθεστώτα ενίσχυσης για μόνιμη απόσυρση αλιευτικών σκαφών, βάσει όρων διαφορετικών από τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 θα εξετάζονται κατά περίπτωση. Τα καθεστώτα αυτά πρέπει να είναι περιορισμένης διάρκειας.

2.2.2. Ενισχύσεις για την προσωρινή παύση της αλιείας

Οι ενισχύσεις για την προσωρινή παύση της αλιείας μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά εφόσον προορίζονται να αντισταθμίσουν μέρος της απώλειας εισοδήματος που έχει σχέση με μέτρο προσωρινής παύσης της αλιευτικής δραστηριότητας που θεσπίστηκε βάσει των περιστάσεων που καθορίζονται στο άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999.

Τα συνοδευτικά κοινωνικά μέτρα για αλιείς προκειμένου να διευκολυνθεί η προσωρινή παύση αλιευτικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο προγραμμάτων για την προστασία των υδρόβιων πόρων, τα οποία ορίζονται στο άρθρο 12 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υπό τον όρο της κοινοποίησης στην Επιτροπή του σχετικού προγράμματος, το οποίο θα πρέπει να περιέχει επακριβείς και μετρήσιμους στόχους, καθώς και ένα χρονικό πλαίσιο. Θα παρέχονται αποδεικτικά στοιχεία, καθώς και δικαιολογητικά για τα ειδικά μέτρα που υπερβαίνουν τα όρια του κανονικού καθεστώτος κοινωνικής ασφάλισης. Αλιείς είναι μόνον εκείνα τα πρόσωπα που εργάζονται με κύρια απασχόληση επί ενός εν ενεργεία θαλάσσιου αλιευτικού σκάφους.

Και στις δύο περιπτώσεις ανωτέρω, οι ενισχύσεις μπορούν επίσης να χορηγούνται σε πλοιοκτήτες για την αντιστάθμιση δαπανών κοινωνικής ασφάλισης.

Επιστημονικά και, εάν χρειάζεται, οικονομικά δικαιολογητικά των ενισχύσεων αυτών θα πρέπει να συνοδεύουν την κοινοποίησή τους στην Επιτροπή. Τα μέτρα δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα όρια που είναι αυστηρώς αναγκαία προκειμένου να επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος στόχος και θα πρέπει να είναι περιορισμένης διάρκειας. Πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολική αντιστάθμιση.

Οι ενισχύσεις για τον περιορισμό αλιευτικών δραστηριοτήτων που θεσπίζονται με σκοπό την υποστήριξη και την επίτευξη μειώσεων της αλιευτικής προσπάθειας στο πλαίσιο των πολυετών προγραμμάτων προσανατολισμού για τους κοινοτικούς αλιευτικούς στόλους δεν επιτρέπονται.

2.2.3. Ενισχύσεις για επενδύσεις στο στόλο

2.2.3.1. Οι ενισχύσεις για ναυπήγηση νέων αλιευτικών σκαφών μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά υπό τον όρο της τήρησης των απαιτήσεων των άρθρων 6, 7, 9, 10, 11 και του παραρτήματος III (στοιχείο 1.3) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 και υπό τον όρο ότι το άθροισμα της κρατικής ενίσχυσης δεν υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το συνολικό ποσοστό των εθνικών ενισχύσεων και κοινοτικών επιδοτήσεων που καθορίζονται στο παράρτημα IV του εν λόγω κανονισμού.

Δεν επιτρέπεται η χορήγηση ενιsχυσης σε ναυπηγεία για τη ναυπήγηση αλιευτικών σκαφών.

2.2.3.2. Οι ενισχύσεις για τον εκσυγχρονισμό εν ενεργεία σκαφών μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά βάσει των απαιτήσεων των άρθρων 6, 7, 9, 10 και του παραρτήματος III (σημείο 1.4) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 και υπό τον όρο ότι το άθροισμα της κρατικής ενίσχυσης δεν υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το συνολικό ποσοστό της εθνικής ενίσχυσης και των κοινοτικών επιδοτήσεων που καθορίζεται στο παράρτημα IV του εν λόγω κανονισμού.

2.2.3.3. Οι ενισχύσεις για την αγορά χρησιμοποιημένων σκαφών θεωρούνται ότι συμβιβάζοται με την κοινή αγορά μόνον εφόσον πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:

α) τα σκάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διεξαγωγή αλιευτικών δραστηριοτήτων για ακόμη δέκα έτη τουλάχιστον και, κατά το χρόνο της αγοράς, έχουν ηλικία μέχρι 20 ετών·

β) σκοπός του είναι να βοηθήσουν τους θαλάσσιους αλιείς να καταστούν συμπλοιοκτήτες σκαφών ή να αντικαταστήσουν σκάφη μετά την ολική απώλειά τους·

γ) το ποσοστό της ενίσχυσης δεν υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το 20 % του πραγματικού κόστους της απόκτησης του σκάφους.

Οποιαδήποτε ενίσχυση η οποία χορηγήθηκε εντός της προηγούμενης δεκαετίας για την ναυπήγηση ή εκσυγχρονισμό σκάφους ή για την παλαιότερη αγορά του ιδίου σκάφους, επιστρέφεται κατ' αναλογία του ποσού του διαρρεύσαντος χρόνου. Εντούτοις, τα κράτη μέλη μπορούν να παραιτηθούν από την αποζημίωση αυτή εάν ο επόμενος αγοραστής πληροί τους όρους λήψης της ενίσχυσης και αναλαμβάνει τα δικαιώματα και της υποχρεώσεις του προηγούμενου δικαιούχου της ενίσχυσης. Δεν επιτρέπεται σώρευση ενισχύσεων.

Η ετήσια έκθεση που αναφέρεται στο σημείο 3.3 πρέπει να περιλαμβάνει κατάλογο όλων των μεμονωμένων ενισχύσεων που χορηγήθηκαν για την αγορά του χρησιμοποιηθέντος σκάφους.

2.2.3.4. Η πριμοδότηση σε αλιείς ηλικίας κατώτερης των 35 ετών, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 12 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, μπορεί να χορηγείται επιπροσθέτως προς την ενίσχυση που αναφέρεται στο στοιχείο 2.2.3.3, υπό τους όρους που καθορίζονται στο εν λόγω άρθρο και στο άρθρο 12 παράγραφος 4 στοιχείο στ) του ιδίου κανονισμού.

Κατάλογος όλων των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν βάσει του καθεστώτος αυτού πρέπει να περιλαμβάνεται στην ετήσια έκθεση που αναφέρεται στο στοιχείο 3.3.

2.2.4. Ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων

Οι ενισχύσεις που προορίζονται για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων θα εκτιμώνται ότι είναι σύμφωνες με τις κατευθυντήριες γραμμές για ενισχύσεις για τη διάσωση και αναδιάρθρωση επιχειρήσεων(8).

Οι ενισχύσεις που προορίζονται για τη διάσωση και αναδιάρθρωση επιχειρήσεων, των οποίων η κύρια δραστηριότητα είναι η θαλάσσια αλιεία, μπορούν να χορηγούνται μόνον εφόσον έχει υποβληθεί στην Επιτροπή σχέδιο για τη μείωση της αλιευτικής ικανότητας του στόλου.

2.2.5. Ενισχύσεις για την ίδρυση κοινών επιχειρήσεων

Οι ενισχύσεις για την ίδρυση κοινών επιχειρήσεων μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά εφόσον πληρούν τις απαιτήσεις των κοινοτικών κανόνων [άρθρο 8 και παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999], υπό τον όρο ότι το άθροισμα της κρατικής ενίσχυσης δεν υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το συνολικό ποσοστό της εθνικής ενίσχυσης και των κοινοτικών επιδοτήσεων που καθορίζεται στο παράρτημα IV του εν λόγω κανονισμού.

2.2.6. Ενισχύσεις για τη βελτίωση της διαχείρισης και της παρακολούθησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων

Στην περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος θεσπίσει μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της διαχείρισης ή ενίσχυσης της παρακολούθησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων, τα οποία υπερβαίνουν τις ελάχιστες απαιτήσεις που προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία, η σχετική ενίσχυση μπορεί να θεωρείται ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά υπό τον όρο της διενέργειας μιας εξέτασης κατά περίπτωση. Οι ενισχύσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα όρια που είναι αυστηρώς αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου και δεν μπορούν να παραταθούν πέραν των τριών ετών. Πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολική αντιστάθμιση.

2.3. Ενισχύσεις για τη μεταποίηση και εμπορία στον τομέα της αλιείας

Οι ενισχύσεις για επενδύσεις στη μεταποίηση και εμπορία αλιευτικών προϊόντων μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά υπό την προϋπόθεση ότι:

α) οι όροι χορήγησης είναι συγκρίσιμοι με εκείνους που ορίζονται στο παράρτημα III στοιχείο 2.4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 και διαθέτουν τον ίδιο τουλάχιστον βαθμό αυστηρότητας·

β) το άρθροισμα της κρατικής ενίσχυσης δεν υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το συνολικό ποσοστό των εθνικών και κοινοτικών επιδοτήσεων που καθορίζεται στο παράρτημα IV του εν λόγω κανονισμού.

2.4. Ενισχύσεις για λιμενικές εγκαταστάσεις

Οι ενισχύσεις για εγκαταστάσεις αλιευτικών λιμένων αποσκοπούν στην υποστήριξη των εργασιών εκφόρτωσης και προμήθειας εσόδων των αλιευτικών σκαφών μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι:

α) οι όροι χορήγησης είναι συγκρίσιμοι με εκείνους που ορίζονται στο παράρτημα III στοιχείο 2.3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 και διαθέτουν τον ίδιο τουλάχιστον βαθμό αυστηρότητας·

β) το άθροισμα της κρατικής ενίσχυσης δεν υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το συνολικό ποσοστό των εθνικών και κοινοτικών επιδοτήσεων που καθορίζεται στο παράρτημα IV του εν λόγω κανονισμού.

Η χορήγηση ενισχύσεων σε λιμάνια για τη ναυπήγηση αλιευτικών σκαφών δεν επιτρέπεται.

2.5. Προστασία και αύξηση των υδρόβιων πόρων

Οι ενισχύσεις για την προστασία και αύξηση των υδρόβιων πόρων σε παράκτια ύδατα μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι:

α) οι όροι χορήγησης είναι συγκρίσιμοι με εκείνους που ορίζονται στο παράρτημα III στοιχείο 2.1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 και διαθέτουν τον ίδιο τουλάχιστον βαθμό αυστηρότητας·

β) το άθροισμα της κρατικής ενίσχυσης δεν υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το συνολικό ποσοστό των εθνικών και κοινοτικών επιδοτήσεων που καθορίζεται στο παράρτημα IV του εν λόγω κανονισμού.

Η χορήγηση ενισχύσεων για την αναπλήρωση των αποθεμάτων των θαλάσσιων υδάτων μπορεί να θεωρηθεί συμβατή.

2.6. Ενισχύσεις σε οργανώσεις παραγωγών

Οι ενισχύσεις για την ενθάρρυνση της ίδρυσης και διευκόλυνσης της λειτουργίας των αναγνωρισμένων βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας οργανώσεων παραγωγών μπορούν να επιτρέπονται υπό τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999.

Οι ενισχύσεις που αποσκοπούν στη βελτίωση ή την παροχή στήριξης για τις δραστηριότητες ομάδων ή ενώσεων παραγωγών εκτός των οργανώσεων παραγωγών που είναι αναγνωρισμένες βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι λαμβάνουν την ίδια μορφή και πληρούν τους ίδιους όρους όπως οι ενισχύσεις που χορηγούνται στις εν λόγω αναγνωρισμένες οργανώσεις και το ποσοστό τους δεν υπερβαίνει το 80 % του ποσοστού των ενισχύσεων που χορηγείται στις εν λόγω οργανώσεις.

Οι ενισχύσεις για μέτρα που εφαρμόζονται από μέλη του κλάδου ή των οργανώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 15 παράγραφοι 2 και 3 του παρόντος του κανονισμού.

2.7. Υδατοκαλλιέργεια και αλιεία γλυκέων υδάτων

Οι ενισχύσεις για επενδύσεις στον τομέα της εμπορικής αλιείας γλυκέων υδάτων (τοποθέτηση γόνου, τοποθέτηση ψαριών και διευθέτηση των υδάτων και εγκατάσταση δεξαμενών) μπορεί να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υπό τον όρο ότι:

- οι όροι χορήγησης είναι συγκρίσιμοι με εκείνους που ορίζονται στο άρθρο 13 και στο παράρτημα III (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 και διαθέτουν τον ίδιο τουλάχιστον βαθμό αυστηρότητας,

- το άθροισμα της κρατικής ενίσχυσης δεν υπερβαίνει, σε ισοδύναμο επιδότησης, το συνολικό ποσοστό των εθνικών και κοινοτικών επιδοτήσεων που καθορίζεται από το παράρτημα IV του εν λόγω κανονισμού.

2.8. Ενισχύσεις στον κτηνιατρικό τομέα και στον τομέα της προστασίας της υγείας

Οι ενισχύσεις στον κτηνιατρικό τομέα και στον τομέα της προστασίας της υγείας (π.χ. αμοιβές κτηνιάτρων, υγειονομικοί έλεγχοι, αναλύσεις, εξετάσεις, προληπτικά μέτρα, φάρμακα, μέτρα εξάλειψης μετά από κρούσματα νόσου) μπορούν να θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υπό τον όρο ότι υφίστανται εθνικές ή κοινοτικές διατάξεις οι οποίες προβλέπουν ότι η αρμόδια δημόσια αρχή επιλαμβάνεται της εν λόγω νόσου, είτε διοργανώνοντας εκστρατεία εξάλλειψης, ιδίως ένα υποχρεωτικό καθεστώς με αποζημίωση, ή με τη θέσπιση - σε πρώτη φάση - ενός συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, το οποίο πιθανόν να συνδυάζεται με πρωτοβουλίες ενίσχυσης για την ενθάρρυνση των ιδιωτών να συμμετάσχουν σε εθελοντική βάση σε προληπτικά μέτρα.

Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται το γεγονός ότι θα προσελκύσει τις ενισχύσεις οποιαδήποτε δράση, η οποία αφορά το δημόσιο συμφέρον, λαμβανομένου, ιδίως υπόψη, του κινδύνου μόλυνσης, και όχι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι κάτοχοι των εκμεταλλεύσεων πρέπει λογικά να αναλάβουν τις ευθύνες για τους συνήθεις κινδύνους που διατρέχει η επιχείρησή τους.

Οι στόχοι των μέτρων ενίσχυσης πρέπει να είναι είτε προληπτικοί, αντισταθμιστικοί ή μεικτοί, σύμφωνα με τις αρχές που εφαρμόζονται στον έλεγχο ζωονόσων στην απόφαση 90/424/ΕΚ(9) του Συμβουλίου σχετικά με τις δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα.

2.9. Ειδικές περιπτώσεις

2.9.1. Δημόσιες επιχειρήσεις

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται επίσης σε αλιευτικές επιχειρήσεις οι οποίες ανήκουν στο Δημόσιο καθ' ολοκληρίαν ή εν μέρει.

2.9.2. Ενισχύσεις εισοδημάτων

Η στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, καθώς και των εργαζομένων στη μεταποίηση και εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, μπορεί να θεωρείται ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι αποτελεί μέρος κοινωνικοοικονομικών μέτρων στήριξης που συνδέονται με την προσαρμογή ή τη μείωση της αλιευτικής ικανότητας ή με εξαιρετικές περιστάσεις που αξιολογούνται κατά περίπτωση. Στην περίπτωση προσωρινής παύσης δραστηριοτήτων εφαρμόζονται οι όροι της παραγράφου 2.2.2.

Οι ενισχύσεις για πρόωρη συνταξιοδότηση αλιέων και οι κατ' αποκοπήν πριμοδοτήσεις συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υπό τν όρο ότι πληρούν τις διατάξεις του άρθρου 12 παράγραφος 3 στοιχεία α), β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999. Ενισχύσεις υπό όρους που διαφέρουν από εκείνους που καθορίζονται στο άρθρο 12 θα αξιολογούνται κατά περίπτωση.

2.9.3. Ενισχύσεις για την αποκατάσταση ζημιών που προκλήθηκαν από φυσικές καταστροφές ή έκτακτα γεγονότα

Σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 2 στοιχείο β) της συνθήκης ΕΚ, οι ενισχύσεις για την αποκατάσταση ζημιών που προκλήθηκαν από φυσικά ή έκτακτα γεγονότα θεωρείται ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά. Μόλις αποδειχθεί η ύπαρξη εθνικής καταστροφής ή έκτακτου γεγονότος, επιτρέπεται η χορήγηση ενίσχυσης ύψους μέχρι 100 % για την αντιστάθμιση των υλικών ζημιών.

Η αποζημίωσήν θα πρέπει κανονικά να υπολογίζεται στο επίπεδο του ατομικού δικαιούχου και πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολική αντιστάθμιση. Πρέπει να αφαιρούνται τα ποσά που λαμβάνονται στο πλαίσιο ασφαλιστικού καθεστώτος ή τα συνήθη έξοδα που δεν επιβάρυναν τον δικαιούχο.

Οι ζημίες, οι οποίες θα μπορούσαν να καλυφθούν από συνήθεις εμπορικές ασφαλιστικές, συμβάσεις ή αντιπροσωπεύουν συνήθη επιχειρηματικό κίνδυνο, δεν δικαιούνται να λάβουν ενίσχυση.

Οι αποζημιώσεις πρέπει να χορηγούνται εντός τριετίας από το γεγονός το οποίο αφορούν.

Στην περίπτωση κατά την οποία η Επιτροπή εγκρίνει ένα καθεστώς σχετικά με φυσικές καταστροφές, τα κράτη μέλη καλούνται να πληροφορήσουν την Επιτροπή για την πρόθεση χορήγησης της στήριξης αυτής λόγω καταστροφής. Στην περίπτωση ενίσχυσης για την αποκατάσταση ζημιών λόγω έκτακτου γεγονότος, τα κράτη μέλη πρέπει να κοινοποιήσουν κάθε περίπτωση για την οποία υπάρχει πρόθεση χορήγησης ενίσχυσης.

2.9.4. Ασφάλιστρα

Μπορούν να γίνονται δεκτές ενισχύσεις ύψους μέχρι 80 % του κόστους των ασφαλίστρων για την κάλυψη κινδύνων απωλειών που προκλήθηκαν από έκτακτα γεγονότα, όπως οι φυσικές καταστροφές.

Οι ενισχύσεις για την πληρωμή ασφαλίστρων δεν θα πρέπει να αποτελούν εμπόδιο για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ασφαλιστικών υπηρεσιών ή να παρεμποδίζουν την ανάπτυξή της. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, επί παραδείγματι, εάν η δυνατότητα παροχής ασφάλισης περιορίζεται σε μία και μόνο εταιρεία ή ομάδα εταιριών ή εάν κριθεί ότι η ασφαλιστική σύμβαση έπρεπε να συναφθεί με εταιρεία που είναι εγκατεστημένη στο οικείο κράτος μέλος.

2.9.5. Υπερβολικά απομακρυσμένες περιφέρειες

Οι ενισχύσεις που προορίζονται για την αντιμετώπιση των αναγκών των περιφερειών αυτών, θα εκτιμώνται κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και εάν τα σχετικά μέτρα συμβιβάζονται με τους στόχους της κοινής αλιευτικής πολιτικής, καθώς και την εν δυνάμει επίπτωση των μέτρων επί του ανταγωνισμού στις περιφέρειες αυτές και στις άλλες περιοχές της Κοινότητας.

Οποιαδήποτε προτεινόμενη παρέκκλιση από τους κοινοτικούς κανόνες που αφορούν τις κρατικές ενισχύσεις σχετικά με τις περιφέρειες αυτές θα πρέπει να εξετάζεται, ωστόσο, υπό το φως της σταδιακής παγκοσμιοποίησης του τομέα της αλιείας.

2.9.6. Ενισχύσεις στον τομέα της απασχόλησης

Οι ενισχύσεις στον τομέα της απασχόλησης εξετάζονται σύμφωνα με τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για ενισχύσεις στον τομέα της απασχόλησης(10).

3. ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

3.1. Η εφαρμογή των κατευθυντήριων αυτών γραμμών προϋποθέτει την ύπαρξη πειθαρχίας τόσο εκ μέρους των αρχών των κρατών μελών όσο και εκ μέρους της Επιτροπής, ιδίως όσον αφορά τις τυπικές υποχρεώσεις κοινοποίησης και τις προθεσμίες που ορίζονται για το σκοπό αυτό.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει στα κράτη μέλη το καθήκον τους να κοινοποιούν τα καθεστώτα ενίσχυσης όταν ακόμα βρίσκονται υπό μορφή σχεδίων σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, υποβάλλοντας όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για την εξέτασή τους.

Προς το συμφέρον της επίσπευσης της εξέτασης των μέτρων ενίσχυσης, τα κράτη μέλη καλούνται να συμπληρώσουν το έντυπο που προβλέπεται στο παράρτημα Ι.

Σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, τα κράτη μέλη πρέπει να κοινοποιούν όλα τα σχέδια κρατικών ενισχύσεων στην Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένων εκείνων τα οποία δικαιούνται κοινοτικής συγχρηματοδότησης.

Στην περίπτωση χορήγησης ενίσχυσης χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση ή πριν λάβει θέση η Επιτροπή επί του σχεδίου, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999(11) για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ, να εκδώσει απόφαση με την οποία ζητείται από το κράτος μέλος η προσωρινή ανάκτηση των αχρεωστήτων καταβληθεισών ενισχύσεων. Στην περίπτωση λήψης αρνητικής απόφασης για μία παράνομη ενίσχυσης, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να κληθεί να ανακτήσει την ενίσχυση από το δικαιούχο υπό τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 14 του εν λόγω κανονισμού.

Όσον αφορά την επίπτωση παρανόμως χορηγηθεισών ενισχύσεων για δραστηριότητες που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, θα λαμβάνονται υπόψη οποιεσδήποτε επιπτώσεις επί των δαπανών που χρηματοδοτούνται από το τμήμα Εγγυήσεων κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης των λογαριασμών.

3.2. Προτάσεις για κατάλληλα μέτρα

Σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή προτείνει στα κράτη μέλη να τροποποιήσουν τα υφιστάμενα καθεστώτα ενισχύσεών τους, τα οποία αφορούν ενισχύσεις στον τομέα της αλιείας, προκειμένου να είναι σύμφωνα με τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές το αργότερο μέχρι την 1η Ιουλίου 2001.

Τα κράτη μέλη καλούνται να επιβεβαιώσουν εγγράφως ότι αποδέχονται τις παρούσες προτάσεις για κατάλληλα μέτρα το αργότερο μέχρι την 1η Μαρτίου 2001.

Στην περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος παραλείψει να επιβεβαιώσει εγγράφως την αποδοχή του πριν την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή θα υποθέσει ότι το σχετικό κράτος μέλος αποδέχτηκε τις προτάσεις αυτές, εκτός εάν προβάλλει ρητώς τη διαφωνία του εγγράφως.

Στην περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος δεν αποδεχθεί το σύνολο ή μέρος των προτάσεων αυτών μέχρι την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή θα εφαρμόσει το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.

3.3. Ετήσια έκθεση

Το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν στην Επιτροπή ετήσιες εκθέσεις για όλα τα υφιστάμενα καθεστώτα ενισχύσεων ή για μεμονωμένες ενισχύσεις, που χορηγήθηκαν εκτός των πλαισίων ενός εγκεκριμένου καθεστώτος ενίσχυσης στις οποίες δεν έχουν επιβληθεί ειδικές υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων σε απόφαση έγκρισης υπό όρους. Η ετήσια έκθεση πρέπει να περιέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες που εμφαίνονται στο υπόδειγμα του παραρτήματος ΙΙ.

Τα κράτη μέλη καλούνται επίσης να διαβιβάσουν τα στοιχεία που προβλέπονται στον σχετικό κανονισμό της Επιτροπής για το XΜΠΑ.

3.4. Έναρξη ισχύος

Η Επιτροπή θα εφαρμόσει τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές από την 1η Ιανουαρίου 2001 στις κρατικές ενισχύσεις που κοινοποιήθηκαν κατά την εν λόγω ημερομηνία ή μετά από αυτήν.

Οι "παράνομες ενισχύσεις", κατά την έννοια του στοιχείου στ) του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, θα εκτιμώνται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν κατά το χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης.

(1) ΕΕ L 17 της 21.1.2000, σ. 22.

(2) ΕΕ L 337 της 30.12.1999, σ. 10.

(3) ΕΕ C 100 της 27.3.1997, σ. 12.

(4) ΕΕ C 74 της 10.2.1998, σ. 9.

(5) Σημείωμα της Επιτροπής σχετικά με τον κανόνα de minimis για κρατκές ενισχύσεις (ΕΕ C 68 της 6.3.1996, σ. 6).

(6) ΕΕ C 45 της 17.2.1996, σ. 5.

(7) ΕΕ C 272 της 28.10.1986, σ. 3.

(8) ΕΕ C 288 της 9.10.1999, σ. 2.

(9) ΕΕ L 224 της 18.8.1990, σ. 19.

(10) ΕΕ C 334 της 12.12.1995, σ. 4.

(11) ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Στοιχεία που υποβάλλονται στην κοινοποίηση βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ

>PIC FILE= "C_2001019EL.001402.EPS">

>PIC FILE= "C_2001019EL.001501.EPS">

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Στοιχεία που πρέπει να περιέχονται στην ετήσια έκθεση

1. Αναφορά του αριθμού ενίσχυσης της Επιτροπής και της απόφασης της Επιτροπής.

2. Τίτλος του καθεστώτος.

3. Δαπάνες βάσει του καθεστώτος για ένα συγκεκριμένο έτος· χωριστά στοιχεία παρέχονται για κάθε μέσο ενίσχυσης (βλέπε στοιχείο 7.2 του παραρτήματος Ι) και στόχο του καθεστώτος (βλέπε σημείο 6 του παραρτήματος Ι).

4. Αριθμός δικαιούχων.

5. Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.