*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 428/87 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 9ης Φεβρουαρίου 1987

για το σύστημα συμψηφισμού της απώλειας εσόδων από τις εξαγωγές υπέρ των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών που δεν έχουν υπογράψει την τρίτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας:

ότι για τη συνέχιση της κοινοτικής πολιτικής συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες απαιτείται η εφαρμογή συστήματος συμψηφισμού της απώλειας εσόδων από τις εξαγωγές υπέρ των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών (ΛΑΧ) που δεν έχουν υπογράψει την τρίτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ·

ότι, μεταξύ των στόχων που δίνουν στην ανάπτυξη όλη τη σημασία της και το νόημά της, περιλαμβάνεται, ιδίως, η βελτίωση των όρων διαβίωσης των σχετικών πληθυσμών με σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους και της αξιοπρέπειάς τους· ότι πρέπει κατά συνέπεια, να δοθούν συγκεκριμένες εγγυήσεις ότι το εφαρμοζόμενο σύστημα θα χρησιμοποιηθεί προς όφελος των σχετικών πληθυσμών·

ότι, για να τεθεί σε εφαρμογή το σύστημα αυτό, ενδείκνυται να προσδιοριστούν οι στόχοι του και οι διεξοδικές λεπτομέρειες εφαρμογής σε ένα κανονισμό-πλαίσιο·

ότι για να εξασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων του εφαρμοζομένου συστήματος, πρέπει να προβλεφθεί ότι αυτό θα ισχύει για τους δικαιούχους μόνο στην περίπτωση που αυτοί αναλαμβάνουν να τηρήσουν ορισμένους όρους·

ότι η συνθήκη δεν προβλέπει τις απαιτούμενες για το σκοπό αυτό ειδικές εξουσίες δράσεως, εκτός από τις εξουσίες του άρθρου 235,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ Ι

ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

1. Στα πλαίσια της πολιτικής συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες, η Κοινότητα εφαρμόζει, σύμφωνα με τους στόχους της πολιτικής αυτής ένα σύστημα συμψηφισμού της απώλειας των εσόδων από τις εξαγωγές υπέρ των κρατών που δεν έχουν υπογράψει την τρίτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ και τα οποία έχουν καταταγεί από τα Ηνωμένα Έθνη στην κατηγορία των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών (ΛΑΧ), σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 9.

2. Το σύστημα που τίθεται σε εφαρμογή με τον τρόπο αυτό, καλύπτει την περίοδο εφαρμογής 1986-1990 και οι πρώτες μεταφορές θα πραγματοποιηθούν το οικονομικό έτος 1987.

Άρθρο 2

1. Προκειμένου να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αστάθειας των εσόδων από τις εξαγωγές και να βοηθήσει τα ενδιαφερόμενα κράτη στην προσπάθειά τους να αναπτυχθούν, το σύστημα που τίθεται σε εφαρμογή επιδιώκει να συμβάλει στη σταθεροποίηση των εσόδων που προέρχονται από τις εξαγωγές των κρατών αυτών με προορισμό την Κοινότητα , όσον αφορά γεωργικά βασικά προϊόντα από τα οποία εξαρτάται η οικονομία των κρατών αυτών και τα οποία επηρεάζονται από τις διακυμάνσεις των τιμών, των ποσοτήτων ή και από τους δύο αυτούς παράγοντες και τα οποία απαριθμούνται στον πίνακα του άρθρου 3.

2. Το σύστημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 συμβάλλει στην σταθεροποίση των εσόδων από τις εξαγωγές μέσω μη επιστρεπτέων μεταφορών των δημοσιονομικών πόρων, που στη συνέχεια καλούνται « μεταφορές».

3. Οι μεταφορές διατίθενται για σχέδια, προγράμματα ή μέτρα στον τομέα στον οποίο σημειώθηκε η απώλεια των εσόδων εφόσον η απώλεια οφείλεται σε συνθήκες τις οποίες μπορούν να βελτιώσουν τα εν λόγω σχέδια, προγράμματα ή ενέργειες, ή, αν δεν συμβαίνει αυτό, σε άλλους κατάλληλους τομείς με στόχο τη διαφοροποίηση.

Άρθρο 3

1. Το σύστημα εφαρμόζεται στα έσοδα που προκύπτουν από τις εξαγωγές κάθε δικαιούχου κράτους, με προορισμό την Κοινότητα, κάθε προϊόντος από αυτά που απαριθμούνται στον πίνακα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα του εκτελεστικού κανονισμού που προβλέπει το άρθρο 9.

2. Κάθε ενδιαφερόμενο δικαιούχο κράτος βεβαιώνει ότι τα προϊόντα στα οποία εφαρμόζεται το σύστημα κατάγονται από το έδαφός του.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ

Άρθρο 4

Το δημοσιονομικό κόστος που θεωρείται αναγκαίο για την εφαρμογή του συστήματος δυνάμει του άρθρου 1 δεν θα πρέπει να υπερβεί τα 50 εκατομμύρια ECU για την πενταετή περίοδο από το οικονομικό έτος 1987 έως το οικονομικό έτος 1991.

Άρθρο 5

1. Οι απαραίτητες πιστώσεις για την λειτουργία του συστήματος που εφαρμόζεται στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού καθορίζονται στα πλαίσια της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού.

2. Αν, κατά τη διάρκεια δεδομένου οικονομικού έτους, το ύψος των πιστώσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι κατώτερο από το ολικό ποσό των αιτιολογημένων αιτήσεων μεταφοράς που πρέπει να καλυφθούν για το έτος αυτό, το ποσό κάθε αιτιολογημένης καταβολής μειώνεται σύμφωνα με την μέθοδο που θα καθορισθεί στα πλαίσια των λεπτομερειών εφαρμογής που πρόκειται να αποφασίσει το Συμβούλιο, δυνάμει του άρθρου 9.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 6

1. Οι μεταφορές που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 πραγματοποιούνται μετά από αίτηση των δικαιούχων κρατών.

2. Κάθε αίτηση μεταφοράς περιλαμβάνει, εκτός από τα απαραίτητα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την κατάσταση του ή των τομέων στους οποίους διαπιστώθηκε η απώλεια των εσόδων σχετικά με την πολιτική που ακολουθούν οι αρχές ως προς το θέμα αυτό καθώς και σχετικά με τα σχέδια, προγράμματα και ενέργειες στα οποία το δικαιούχο κράτος διέθεσε ήδη ή αναλαμβάνει την υποχρέωση να διαθέσει τους πόρους σύμφωνα με τους στόχους και τις διατάξεις που ορίζονται στο άρθρο 2.

Άρθρο 7

Η αίτηση μεταφοράς απευθύνεται στην Επιτροπή που την εξετάζει σε συνεργασία με το ενδιαφερόμενο δικαιούχο κράτος. Η εξέταση αυτή αφορά ταυτόχρονα τα στατιστικά στοιχεία, τον καθορισμό του ποσού της βάσης μεταφοράς, τις μειώσεις που ενδεχόμενα πρέπει να πραγματοποιηθούν και την διάθεση των πόρων που θα μεταφερθούν.

Άρθρο 8

Μετά την εξέταση που προβλέπεται στο άρθρο 7, η Επιτροπή αποφασίζει τη χορήγηση της μεταφοράς.

Άρθρο 9

Οι λεπτομέριες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού καθορίζονται από το Συμβούλιο το οποίο αποφαίνεται, μετά από πρόταση της Επιτροπής, με την ειδική πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης.

Άρθρο 10

Η Επιτροπή υποβάλλει κάθε χρόνο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετική με τη διαχείριση του συστήματος κατά τον προηγούμενο χρόνο.

Άρθρο 11

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 1991.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 9 Φεβρουαρίου 1987.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

M. EYSKENS

(1) ΕΕ αριθ. C 183 της 22. 7. 1986, σ. 5.