ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 9ης Μαρτίου 1992 για την αναστολή της διαδικασίας σχετικά με αθέμιτη εμπορική πρακτική κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84 του Συμβουλίου, η οποία συνίσταται στην επιβολή στην Ιαπωνία λιμενικού τέλους ή επιβάρυνσης με σκοπό τη δημιουργία ενός ταμείου διαχείρισης λιμένος (92/169/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84 του Συμβουλίου της 17ης Σεπτεμβρίου 1984 για την ενίσχυση της κοινής εμπορικής πολιτικής, ιδίως στον τομέα της άμυνας κατά των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών (1),

Μετά από διαβούλευση στο πλαίσιο της συμβουλευτικής επιτροπής σύμφωνα με τον προαναφερθέντα κανονισμό,

Εκτιμώντας ότι:

Α. ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩΝ

(1) Στις 7 Ιανουαρίου 1991, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία των ενώσεων πλοιοκτητών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ECSA, εφεξής "ο καταγγέλλων") εξ ονόματος ναυτιλιακών εταιρειών που αντιπροσωπεύουν περίπου το 90 % όλων των ναυτιλιακών εταιρειών της Κοινότητας που εκτελούν εμπορευματικές μεταφορές από και προς την Ιαπωνία.

Β. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ

(2) Σύμφωνα με την καταγγελία, τον Νοέμβριο 1989 είχε επιβληθεί λιμενικό τέλος από την ιαπωνική ένωση λιμενικών μεταφορών (εφεξής "JHTA") σε όλα τα φορτία που μεταφέρονται μέσω ιαπωνικών λιμένων, με σκοπό τη δημιουργία του αποκαλούμενου "ταμείου διαχείρισης λιμένος". Σκοπός της δημιουργίας του ταμείου αυτού ήταν να εξασφαλιστεί σταθερή και τακτική προσφορά υποδομής υποστήριξης στους λιμένες και, ταυτόχρονα, να αναβαθμιστεί και να εκσυγχρονιστεί το ιαπωνικό σύστημα διανομής των εισαγωγών. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, η ιαπωνική ένωση αλλοδαπών πλοίων (εφεξής "JFSA"), που εκπροσωπεί όλες τις μη ιαπωνικές ναυτιλιακές εταιρείες, είχε αρχικά αρνηθεί την καταβολή του τέλους αυτού. Ωστόσο, δεδομένου ότι εμμέσως φάνηκε ότι τα πλοία των ναυτιλιακών εταιρειών που θα αρνηθούν την καταβολή του τέλους θα συναντούν σοβαρές δυσκολίες κατά τη φόρτωση ή την εκφόρτωση στους ιαπωνικούς λιμένες, τελικά όλες οι ναυτιλιακές εταιρείες, περιλαμβανομένων και των κοινοτικών, υπέγραψαν σχετική "συμφωνία" που κάλυπτε την περίοδο 1ης Οκτωβρίου έως 31 Μαρτίου 1990. Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η συμφωνία αυτή ανανεώθηκε για την περίοδο 1ης Απριλίου 1990 έως 31 Μαρτίου 1991.

(3) Σύμφωνα με την καταγγελία, το τέλος για το ταμείο διαχείρισης λιμένος αποτελεί αθέμιτη εμπορική πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84. Τα προβληθέντα επιχειρήματα είναι ότι, στην πράξη, οι κοινοτικές ναυτιλιακές εταιρείες υποχρεούνται να συνεισφέρουν στο ταμείο ότι δεν συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για τη διάθεση των ποσών που εισπράττονται, ότι οι σκοποί για τους οποίους διατίθενται τελικά τα χρήματα (π.χ. κατασκευή κέντρων διανομής στην ενδοχώρα) δεν παρέχουν οφέλη για τις κοινοτικές ναυτιλιακές εταιρείες και ότι τα τέλη εισάγουν διακρίσεις υπό την έννοια ότι οι ενδομεταφορές (που φυλάσσονται αποκλειστικά για τις ιαπωνικές ναυτιλιακές εταιρείες) χρεώνονται με το ένα τέταρτο περίπου του τέλους που επιβάλλεται στις εισαγωγές και τις εξαγωγές.

(4) Σύμφωνα με την καταγγελία, η αθέμιτη αυτή εμπορική πρακτική πρέπει να καταλογιστεί στην Ιαπωνία δεδομένου ότι το ταμείο διαχείρισης λιμένος έχει δημιουργηθεί και διευθύνεται από το ιαπωνικό Υπουργείο Μεταφορών (εφεξής "ΙΥΜ", ότι η JHTA λειτουργεί υπό την καθοδήγηση του ΙΥΜ και ότι έχει αποκτήσει με την έγκριση του ΙΥΜ ισχυρή θέση ως ενδιάμεσος παράγων μεταξύ των εργατικών εμπορικών σωματείων και των ναυτιλιακών εταιρειών, θέση η οποία διευκολύνει την κατάχρηση εάν δεν ελέγχεται κατάλληλα.

(5) Στην καταγγελία αναφέρεται επίσης ότι αυτή η αθέμιτη εμπορική πρακτική προξενεί ζημία στις κοινοτικές ναυτιλιακές εταιρείες της τάξης των 4,5 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Το κλίμα αβεβαιότητας που επικράτησε στις εμπορικές σχέσεις, με τη δημιουργία του ταμείου, θα απειλήσει επίσης και το εμπόριο μεταξύ της Κοινότητας και της Ιαπωνίας γενικότερα.

(6) Η καταγγελία κατέληγε σε επίκληση προς την Κοινότητα να ενεργήσει κατάλληλα ώστε να εξασφαλίσει την ταχεία κατάργηση του ταμείου διαχείρισης λιμένος.

Γ. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

(7) Δεδομένου ότι η καταγγελία περιείχε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ώστε να δικαιολογείται η έναρξη διαδικασίας εξέτασης, και δεδομένου ότι η έναρξη μιας τέτοιας διαδικασίας θεωρήθηκε ότι είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας, η Επιτροπή, μετά από διαβούλευση στο πλαίσιο της συμβουλευτικής επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84, ανήγγειλε την έναρξη διαδικασίας εξέτασης, σύμφωνα με τον προαναφερθέντα κανονισμό, σχετικά με το θέμα του ιαπωνικού ταμείου διαχείρισης λιμένος, με ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2).

(8) Η Επιτροπή ειδοποίησε επίσημα τον καταγγέλλοντα, την ιαπωνική κυβέρνηση και τα αμέσως ενδιαφερόμενα μέρη στην Ιαπωνία, σχετικά με την έναρξη της διαδικασίας εξέτασης. Έδωσε δε στα ενδιαφερόμενα μέρη τη δυνατότητα να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους γραπτώς και να ζητήσουν ακρόαση. Μέχρι στιγμής δεν έχουν ληφθεί ούτε αίτημα ακρόασης ούτε γραπτές απόψεις.

(9) Η Επιτροπή άρχισε την εξέταση σε κοινοτικό επίπεδο αποστέλλοντας ερωτηματολόγια στους κοινοτικούς πλοιοκτήτες που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται για την υπόθεση. Όλοι όσοι έλαβαν τα ερωτηματολόγια αυτά απάντησαν με ικανοποιητικό τρόπο. Τα στοιχεία που διαβίβασαν οι σημαντικότερες εταιρείες επαληθεύτηκαν αμέσως.

(10) Ταυτόχρονα, η Επιτροπή άρχισε την εξέταση στην ιαπωνική πλευρά, ζητώντας από την ιαπωνική κυβέρνηση και τα ενδιαφερόμενα μέρη στην Ιαπωνία τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες. Οι πληροφορίες αυτές λήφθηκαν σε ένα προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, αλλά η Επιτροπή, παρά το γεγονός αυτό, αποφάσισε να τις λάβει υπόψη.

(11) Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84, η Επιτροπή ανέφερε στη συμβουλευτική επιτροπή, η οποία συστάθηκε βάσει του προαναφερθέντος κανονισμού, τα συμπεράσματα της εξέτασης που πραγματοποίησε στο τέλος της επτάμηνης περιόδου εξέτασης. Μια μη εμπιστευτική απόδοση των στοιχείων αυτών διαβιβάστηκε στην ιαπωνική κυβέρνηση και στον καταγγέλλοντα.

(12) Δεδομένου ότι η ιαπωνική κυβέρνηση τόνισε ότι ήταν πρόθυμη να συνεργαστεί με την Επιτροπή για την ταχεία επίλυση του προβλήματος του ταμείου διαχείρισης λιμένος, η Επιτροπή, μετά από διαβούλευση στο πλαίσιο της συμβουλευτικής επιτροπής, αποφάσισε να παρατείνει τη διαδικασία εξέτασης ώστε να δοθεί η δυνατότητα πραγματοποίησης των αναγκαίων διαβουλεύσεων με την ιαπωνική κυβέρνηση. Ανακοίνωση της παράτασης αυτής δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (3).

(13) Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων με την ιαπωνική κυβέρνηση, η Επιτροπή έλαβε επίσημη διαβεβαίωση ότι το ταμείο διαχείρισης λιμένος θα συνεργαστεί μετά τις 31 Μαρτίου 1992, ότι δεν θα συνεχίσει να υφίσταται υπό άλλη μορφή και ότι θα ληφθούν υπόψη οι απόψεις των αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών σχετικά με τη χρησιμοποίηση των χρημάτων που συγκεντρώθηκαν και δεν έχουν ακόμη διατεθεί. Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διαβεβαιώσεις αυτές είναι ικανοποιητικές και, αν εφαρμοστούν σωστά, θα παύσουν οι κοινοτικές ναυτιλιακές εταιρείες να υφίστανται ζημία κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84.

(14) Υπό τις περιστάσεις που περιγράφηκαν ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας και της αποτελεσματικής εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84 η αναστολή της διαδικασίας εξέτασης. Η αναστολή αυτή θα επανεξεταστεί από την Επιτροπή μετά την παρέλευση ικανοποιητικού χρονικού διαστήματος από την κατάργηση του ταμείου διαχείρισης λιμένος, έτσι ώστε να υπάρξουν ικανοποιητικές εγγυήσεις ότι το σχήμα αυτό δεν θα επανεισαχθεί υπό διαφορετική μορφή.

(15) Η Επιτροπή έχει ενημερώσει τον καταγγέλλοντα και την ιαπωνική κυβέρνηση για τα συμπεράσματά της και τα κυριότερα γεγονότα και στοιχεία,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο μόνο

Με το παρόν άρθρο αναστέλλεται, μέχρι νεωτέρας απόφασης, η διαδικασία εξέτασης σχετικά με αθέμιτες εμπορικές πρακτικές κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84, οι οποίες συνίστανται στην επιβολή εκ μέρους της Ιαπωνίας λιμενικού τέλους ή επιβάρυνσης που χρησιμοποιεί για τη δημιουργία ενός ταμείου διαχείρισης λιμένος. Βρυξέλλες, 9 Μαρτίου 1992. Για την Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. L 252 της 20. 9. 1984, σ. 1. (2) ΕΕ αριθ. C 40 της 16. 2. 1991, σ. 18. (3) ΕΕ αριθ. C 287 της 5. 11. 1991, σ. 5.