ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2020/1044 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 8ης Μαΐου 2020

για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις τιμές των δυναμικών υπερθέρμανσης του πλανήτη και τις κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές, καθώς και όσον αφορά το ενωσιακό σύστημα απογραφής, και για την κατάργηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 666/2014 της Επιτροπής

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 26 παράγραφος 6 στοιχείο β) και το άρθρο 37 παράγραφος 7,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Ο μηχανισμός παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), θεσπίζει τους κανόνες για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στο πλαίσιο της πολιτικής για το κλίμα. Οι διατάξεις του μηχανισμού αυτού ενσωματώνονται πλήρως στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999, ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 από την 1η Ιανουαρίου 2021. Στο πλαίσιο του εν λόγω μηχανισμού, είναι αναγκαίο να εγκριθούν τιμές για τα δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη και να προσδιοριστούν οι κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές.

(2) Όσον αφορά τα δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη, η 1η σύνοδος της διάσκεψης των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC), που επέχει θέση συνόδου των μερών της συμφωνίας του Παρισιού του 2015 για την κλιματική αλλαγή μετά την 21η διάσκεψη των μερών της UNFCCC (στο εξής: συμφωνία του Παρισιού), θέσπισε κοινό μετρικό σύστημα για τη μετατροπή των αερίων του θερμοκηπίου σε ισοδύναμα CO2 για τους σκοπούς της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις απογραφές αερίων του θερμοκηπίου. Το εν λόγω κοινό μετρικό σύστημα βασίζεται στις τιμές δυναμικών υπερθέρμανσης του πλανήτη που περιλαμβάνονται στην 5η έκθεση αξιολόγησης της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή (IPCC) (3). Οι τιμές των δυναμικών υπερθέρμανσης του πλανήτη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το εν λόγω κοινό μετρικό σύστημα.

(3) Οι κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές αερίων του θερμοκηπίου θα πρέπει να καθορίζονται σύμφωνα με τις διεθνείς εξελίξεις. Εκτός από τις κατευθυντήριες γραμμές της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις λεπτομέρειες, τις διαδικασίες και τις κατευθυντήριες γραμμές για το πλαίσιο διαφάνειας όσον αφορά τις δράσεις και τη στήριξη που προβλέπεται στο άρθρο 13 της συμφωνίας του Παρισιού, οι οποίες καθορίζονται στο παράρτημα της απόφασης 18/CMA.1 της διάσκεψης των μερών της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή που επέχει θέση συνόδου των μερών της συμφωνίας του Παρισιού (στο εξής: απόφαση 18/CMA.1). Επιπλέον, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν το συμπλήρωμα του 2013 στις κατευθυντήριες γραμμές της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου: Υγρότοποι.

(4) Για να εξασφαλιστεί η ποιότητα της ενωσιακής απογραφής, θα πρέπει να καθοριστούν περαιτέρω στόχοι του ενωσιακού προγράμματος διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας.

(5) Για να εξασφαλιστεί η πληρότητα της ενωσιακής απογραφής κατά την έννοια της απόφασης 18/CMA.1, είναι αναγκαίο να καθοριστούν οι μεθοδολογίες και τα δεδομένα που πρέπει να χρησιμοποιεί η Επιτροπή κατά την κατάρτιση εκτιμήσεων για τα δεδομένα που λείπουν από την απογραφή κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.

(6) Για την εξασφάλιση της έγκαιρης υποβολής, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας της ενωσιακής απογραφής, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί το περιεχόμενο των αρχικών ελέγχων που διενεργούνται επί των δεδομένων απογραφής αερίων του θερμοκηπίου που υποβάλλουν τα κράτη μέλη. Η αξιολόγηση της ακρίβειας, ως μέρος των αρχικών ελέγχων, θα πρέπει να διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη δεν υπερεκτιμούν ή υποτιμούν συστηματικά τις πραγματικές εκπομπές και απορροφήσεις σε σχέση με τις βασικές κατηγορίες της Ένωσης. Επιπλέον, δεδομένου ότι η υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και για τις απορροφήσεις από καταβόθρες από τον τομέα της χρήσης της γης, της αλλαγής στη χρήση της γης και των δασοκομικών δραστηριοτήτων (LULUCF) αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της υποβολής εκθέσεων για την απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου, και λόγω της συμπερίληψης του τομέα LULUCF στον στόχο για το κλίμα για το 2030, οι αρχικοί έλεγχοι στον τομέα LULUCF θα πρέπει να ευθυγραμμιστούν με εκείνους που διενεργούνται στους άλλους τομείς. Στον τομέα LULUCF, τα υποβληθέντα δεδομένα δραστηριότητας για τη χρήση της γης και την αλλαγή στη χρήση της γης μπορούν να συγκριθούν με πληροφορίες που προέρχονται από προγράμματα και έρευνες της Ένωσης και των κρατών μελών, όπως το Copernicus και η LUCAS.

(7) Οι εκτιμήσεις για τη συμπλήρωση των εθνικών δεδομένων απογραφής που λείπουν για την κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής καταρτίζονται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές αερίων του θερμοκηπίου. Οι εν λόγω εκτιμήσεις δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν χωρίς την εφαρμογή τιμών για το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη για τα αέρια του θερμοκηπίου. Δεδομένου ότι οι κανόνες σχετικά με τα δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη, τις κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές και το ενωσιακό σύστημα απογραφής συνδέονται ουσιωδώς μεταξύ τους, είναι σκόπιμο να συμπεριληφθούν στον ίδιο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό.

(8) Για να διασφαλιστεί η συνέπεια με την ημερομηνία εφαρμογής των σχετικών διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2021.

(9) Σύμφωνα με τα άρθρα 57 και 58 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2021, με εξαίρεση το άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο εξακολουθεί να ισχύει όσον αφορά τις εκθέσεις που περιέχουν δεδομένα από τα έτη 2018, 2019 και 2020. Ως εκ τούτου, ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 666/2014 της Επιτροπής (4) θα πρέπει να καταργηθεί από την 1η Ιανουαρίου 2021· ωστόσο, τα άρθρα 6 και 7 θα πρέπει να εξακολουθήσουν να παράγουν αποτελέσματα για τις εκθέσεις που περιέχουν τα δεδομένα που απαιτούνται για τα έτη 2019 και 2020,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής Ο παρών κανονισμός ισχύει για τις εκθέσεις που υποβάλλουν τα κράτη μέλη οι οποίες περιέχουν τα δεδομένα που απαιτούνται για το έτος 2021 και εξής.

Άρθρο 2 Δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή χρησιμοποιούν τα δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού για τον προσδιορισμό και την υποβολή των δεδομένων απογραφής αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφοι 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.

Άρθρο 3 Κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές αερίων του θερμοκηπίου Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή καταρτίζουν τις απογραφές των αερίων του θερμοκηπίου που προβλέπονται στο άρθρο 26 παράγραφοι 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 2018/1999 σύμφωνα με: α) τις κατευθυντήριες γραμμές της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή (IPCC) του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου· β) τις λεπτομέρειες, τις διαδικασίες και τις κατευθυντήριες γραμμές για το πλαίσιο διαφάνειας όσον αφορά τις δράσεις και τη στήριξη που προβλέπεται στο άρθρο 13 της συμφωνίας του Παρισιού, οι οποίες καθορίζονται στο παράρτημα της απόφασης 18/CMA.1 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών της συμφωνίας του Παρισιού (στο εξής: απόφαση 18/CMA.1).

Άρθρο 4 Στόχοι του προγράμματος διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας 1. Η Επιτροπή διαχειρίζεται, διατηρεί και επιδιώκει να βελτιώνει συνεχώς το ενωσιακό σύστημα απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου, με βάση τους ακόλουθους στόχους του προγράμματος διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας: α) να είναι η ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου πλήρης με την εφαρμογή, κατά περίπτωση, της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 37 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, σε διαβούλευση με το οικείο κράτος μέλος· β) να παρέχει το ενωσιακό σύστημα απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου διαφανή σώρευση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες στα κράτη μέλη, καθώς και επισκόπηση των μεθοδολογικών περιγραφών σε σχέση με τις βασικές κατηγορίες της Ένωσης, και να αντικατοπτρίζει με διαφανή τρόπο τη συμβολή των εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες στα κράτη μέλη στην ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου· γ) να είναι το σύνολο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες στην Ένωση, όσον αφορά ένα έτος αναφοράς, ίσο με το άθροισμα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες που αναφέρουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφοι 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 για το ίδιο έτος· δ) να περιλαμβάνει η ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου συνεπή χρονοσειρά των εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες για όλα τα έτη αναφοράς. 2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη αυξάνουν, όπου είναι δυνατόν, τη συγκρισιμότητα των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου, επιδιώκοντας τη συνέργεια των μεθόδων, των δεδομένων δραστηριότητας και των συμβόλων, καθώς και την κατανομή των εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες από τα κράτη μέλη, κατά περίπτωση. 3. Οι στόχοι του προγράμματος διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας της ενωσιακής απογραφής συμπληρώνουν τους στόχους των προγραμμάτων διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη. 4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την ποιότητα των δεδομένων δραστηριότητας, των συντελεστών εκπομπών και άλλων παραμέτρων που χρησιμοποιούνται για την εθνική τους απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου.

Άρθρο 5 Συμπλήρωση κενών 1. Οι εκτιμήσεις της Επιτροπής για τη συμπλήρωση των δεδομένων απογραφής που υπέβαλαν τα κράτη μέλη, όπως αναφέρεται στο άρθρο 37 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 2018/1999, βασίζονται στις ακόλουθες μεθοδολογίες και δεδομένα: α) όταν ένα κράτος μέλος έχει υποβάλει κατά το προηγούμενο έτος αναφοράς συνεπή χρονοσειρά εκτιμήσεων για τη σχετική κατηγορία πηγών και: i) το εν λόγω κράτος μέλος έχει υποβάλει κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου για το έτος X – 1 δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, η οποία καλύπτει την ελλείπουσα εκτίμηση, βάσει των δεδομένων από την εν λόγω κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου· ii) το εν λόγω κράτος μέλος δεν έχει υποβάλει κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου για το έτος X – 1 σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, αλλά η Ένωση έχει εκτιμήσει κατά προσέγγιση τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου για το έτος X – 1 για το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, βάσει των δεδομένων από την εν λόγω ενωσιακή κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου· iii) η χρήση των δεδομένων από την κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου του κράτους μέλους δεν είναι δυνατή ή μπορεί να οδηγήσει σε εξαιρετικά ανακριβή εκτίμηση, όσον αφορά τις ελλείπουσες εκτιμήσεις στον ενεργειακό τομέα, βάσει των δεδομένων των στατιστικών ενέργειας που λαμβάνονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5)· iv) η χρήση των δεδομένων από την κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου δεν είναι δυνατή ή μπορεί να οδηγήσει σε εξαιρετικά ανακριβή εκτίμηση όσον αφορά τις ελλείπουσες εκτιμήσεις σε μη ενεργειακούς τομείς, σε μεθοδολογίες εκτίμησης που συνάδουν με τις τεχνικές συμβουλές για τη συμπλήρωση των κενών στην ενότητα 2.2.3 των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου (τεύχος 1), με χρήση, κατά περίπτωση, ευρωπαϊκών στατιστικών· β) εφόσον η εκτίμηση μιας εκπομπής από πηγή ή μιας απορρόφησης από καταβόθρα για την οικεία κατηγορία αποτέλεσε αντικείμενο τεχνικών διορθώσεων σύμφωνα με το άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 κατά την τελευταία επανεξέταση πριν από την υποβολή και το οικείο κράτος μέλος δεν έχει υποβάλει αναθεωρημένη εκτίμηση, βάσει της μεθόδου που χρησιμοποιείται από την τεχνική ομάδα εμπειρογνωμόνων επανεξέτασης για τον υπολογισμό της τεχνικής διόρθωσης· γ) εφόσον δεν διατίθεται συνεπής χρονοσειρά εκτιμήσεων για την οικεία κατηγορία πηγών, βάσει μεθοδολογιών εκτίμησης που συνάδουν με τις τεχνικές συμβουλές για τη συμπλήρωση των κενών στο τμήμα 2.2.3 των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου (τεύχος 1). 2. Η Επιτροπή καταρτίζει τις εκτιμήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1, έως τις 31 Μαρτίου του έτους αναφοράς, σε διαβούλευση και στενή συνεργασία με το οικείο κράτος μέλος. 3. Το οικείο κράτος μέλος χρησιμοποιεί τις εκτιμήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 για την υποβολή των εθνικών απογραφών του στη γραμματεία της UNFCCC, σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.

Άρθρο 6 Αρχικοί έλεγχοι Οι αρχικοί έλεγχοι που διενεργούνται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 μπορούν να περιλαμβάνουν: α) αξιολόγηση του κατά πόσον υποβάλλονται από το κράτος μέλος όλες οι κατηγορίες που απαιτούνται σύμφωνα με τις λεπτομέρειες, τις διαδικασίες και τις κατευθυντήριες γραμμές για το πλαίσιο διαφάνειας όσον αφορά τις δράσεις και τη στήριξη που προβλέπεται στο άρθρο 13 της συμφωνίας του Παρισιού, οι οποίες καθορίζονται στο παράρτημα της απόφασης 18/CMA.1, και όλα τα αέρια θερμοκηπίου που προβλέπονται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999· β) αξιολόγηση του κατά πόσον είναι συνεπείς οι χρονοσειρές δεδομένων εκπομπών από πηγές και απορροφήσεων από καταβόθρες· γ) αξιολόγηση του κατά πόσον είναι συγκρίσιμοι οι τεκμαρτοί συντελεστές εκπομπών σε όλα τα κράτη μέλη, λαμβανομένων υπόψη των προκαθορισμένων συντελεστών εκπομπών της IPCC για διαφορετικές εθνικές περιστάσεις· δ) αξιολόγηση της χρήσης των συμβόλων «δεν έχει εκτιμηθεί», όπου υπάρχουν μεθοδολογίες της κατηγορίας 1 της IPCC και όπου η χρήση του συμβόλου δεν είναι δικαιολογημένη σύμφωνα με το σημείο 32 του παραρτήματος της απόφασης 18/CMA.1· ε) ανάλυση των επανυπολογισμών που πραγματοποιήθηκαν για την υποβολή της απογραφής αερίων του θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένου του κατά πόσον οι επανυπολογισμοί βασίζονται σε μεθοδολογικές αλλαγές· στ) σύγκριση των επαληθευμένων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που δηλώνονται στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που αναφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999· ζ) σύγκριση των αποτελεσμάτων της προσέγγισης αναφοράς της Eurostat με την προσέγγιση αναφοράς των κρατών μελών· η) σύγκριση των αποτελεσμάτων της τομεακής προσέγγισης της Eurostat με την τομεακή προσέγγιση των κρατών μελών· θ) αξιολόγηση του κατά πόσον έχουν εφαρμοστεί από το κράτος μέλος ζητήματα από τους αρχικούς ελέγχους και τις επανεξετάσεις που διενεργήθηκαν προηγουμένως από την Ένωση, καθώς και οι συστάσεις από τις επανεξετάσεις της UNFCCC· ι) αξιολόγηση της ακρίβειας των εκτιμήσεων των κρατών μελών για τις εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, σε σχέση με τις βασικές κατηγορίες της Ένωσης· ια) αξιολόγηση της διαφάνειας και της πληρότητας των μεθοδολογικών περιγραφών που αναφέρουν τα κράτη μέλη για τις βασικές κατηγορίες της Ένωσης• ιβ) αξιολόγηση της παρακολούθησης και της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες από τον τομέα της χρήσης της γης, της αλλαγής στη χρήση της γης και των δασοκομικών δραστηριοτήτων (LULUCF), σύμφωνα με το μέρος 3 του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, συμπεριλαμβανομένης της κατανομής σε βασικές κατηγορίες, της εφαρμογής μεθοδολογίας βαθμίδων και της σύγκρισης των αναφερόμενων δεδομένων για τις δραστηριότητες χρήσης της γης και αλλαγής στη χρήση της γης με πληροφορίες που έχουν αντληθεί από προγράμματα και έρευνες της Ένωσης και των κρατών μελών.

Άρθρο 7 Κατάργηση Ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 666/2014 καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2021, με την επιφύλαξη της μεταβατικής διάταξης του άρθρου 8 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 8 Μεταβατική διάταξη Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού, τα άρθρα 6 και 7 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 666/2014 εξακολουθούν να παράγουν αποτελέσματα για τις εκθέσεις που περιέχουν τα δεδομένα που απαιτούνται για τα έτη 2019 και 2020.

Άρθρο 9 Έναρξη ισχύος και εφαρμογή Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2021.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 8 Μαΐου 2020. Για την Επιτροπή Η Πρόεδρος Ursula VON DER LEYEN

(1) ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1.

(2) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ (ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 13).

(3) Στήλη «GWP 100-year» (δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη 100 έτη) στον πίνακα 8.A.1 του προσαρτήματος 8.A της έκθεσης «Climate Change 2013: The Physical Science Basis. Contribution of Working Group I to the Fifth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change» (Κλιματική αλλαγή 2013: τα δεδομένα των φυσικών επιστημών. Συμβολή της ομάδας εργασίας Ι στην πέμπτη έκθεση αξιολόγησης της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή), σ. 731, η οποία διατίθεται στη διεύθυνση https://www.ipcc.ch/assessment-report/ar5/.

(4) Κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (EE) αριθ. 666/2014 της Επιτροπής, της 12ης Μαρτίου 2014, σχετικά με τον καθορισμό ουσιαστικών απαιτήσεων για ένα ενωσιακό σύστημα απογραφής, με βάση τις μεταβολές των δυναμικών υπερθέρμανσης του πλανήτη και τις διεθνώς συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 179 της 19.6.2014, σ. 26)

(5) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για τις στατιστικές ενέργειας (ΕΕ L 304 της 14.11.2008, σ. 1).