Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 150/2001 της Επιτροπής

της 25ης Ιανουαρίου 2001

για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου όσον αφορά τις επιβαλλόμενες στις οργανώσεις παραγωγών κυρώσεις για παρατυπία των μέτρων παρεμβάσεως στον αλιευτικό τομέα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 142/98

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1999, για την κοινή οργάνωση των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας(1), και ιδίως το άρθρο 21 παράγραφος 8, το άρθρο 23 παράγραφος 5, το άρθρο 24 παράγραφος 8, το άρθρο 25 παράγραφος 6 και το άρθρο 27 παράγραφος 6,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 104/2000, με τον οποίο καταργείται, από 1ης Ιανουαρίου 2001, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 του Συμβουλίου(2), προβλέπει τη δυνατότητα, για τις οργανώσεις παραγωγών, να εφαρμόζουν ορισμένους μηχανισμούς παρέμβασης. Η Κοινότητα οφείλει να διαπιστώσει τις παραβάσεις των εν λόγω μηχανισμών παρέμβασης, με σκοπό να αποτρέψει τις απάτες και να διασφαλισθεί ίση μεταχείριση των οργανώσεων παραγωγών των διαφόρων κρατών μελών.

(2) Με τον κανονισμό (ΕΚ, Euratom) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου(3) εξασφαλίστηκε πλαίσιο ομοιογενών ελέγχων και διοικητικών μέτρων και κυρώσεων όσον αφορά παρατυπίες στην εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.

(3) Θα πρέπει να προσδιορισθούν τα είδη της παρατυπίας στα οποία αναφέρεται ο παρών κανονισμός.

(4) Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις θα πρέπει να είναι ευθέως ανάλογες προς την παρατυπία και θα πρέπει να θεμελιώνονται σε αντικειμενικά και επαληθεύσιμα κριτήρια. Για να διασφαλισθεί ότι λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός ευθύνης, οι εκ προθέσεως παρατυπίες ή όσες οφείλονται σε βαρεία αμέλεια θα πρέπει να επισύρουν αυστηρότερες κυρώσεις. Για τις παρατυπίες με περιορισμένες οικονομικές συνέπειες, οι οργανώσεις παραγωγών δεν θα πρέπει να τιμωρούνται με πλήρη απώλεια του δικαιώματος λήψης ενίσχυσης, αλλά απλώς με αναλογική μείωσή της.

(5) Η Επιτροπή θα πρέπει να τηρείται ενήμερη για τις παρατυπίες των μηχανισμών παρέμβασης, ώστε να εξασφαλίζει την επιστροφή των ορθών ποσών στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

(6) Εφόσον οι κυρώσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 142/98 της Επιτροπής, της 21ης Ιανουαρίου 1998, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής που αφορούν τη χορήγηση της αντισταθμιστικής αποζημίωσης για τους τόνους που προορίζονται για τη βιομηχανία μεταποίησης(4) ενσωματώθηκαν στον παρόντα κανονισμό, είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 142/98 σχετικά.

(7) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης προϊόντων αλιείας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός προβλέπει κυρώσεις για τις παρατυπίες των άρθρων 21, 23, 24, 25 και 27 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 για την θέσπιση μηχανισμών παρέμβασης όσον αφορά την οικονομική αποζημίωση για τις αποσύρσεις, την ενίσχυση στη μεταφορά, τις αυτόνομες αποσύρσεις και μεταφορές, την ενίσχυση για την ιδιωτική αποθεματοποίηση και την αντισταθμιστική αποζημίωση για τον τόνο (εφεξής "μηχανισμοί παρέμβασης").

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:

α) ο αναφερόμενος στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 οικονομικός φορέας σημαίνει οργάνωση παραγωγών ή ένα εκ των μελών της·

β) "τιμή παρέμβασης" σημαίνει μία από τις ακόλουθες τιμές, ανάλογα με τον χρησιμοποιούμενο μηχανισμό παρέμβασης:

i) τιμή απόσυρσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000,

ii) κοινοτική τιμή πώλησης που καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 25 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000,

iii) αυτόνομη τιμή απόσυρσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000, ή

iv) το όριο ενεργοποίησης που εμφαίνεται στο άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000.

Άρθρο 3

1. Σε περίπτωση που μία παρατυπία αφορά ποσά μικρότερα από το 5 % της λαμβανόμενης από την οργάνωση ετήσιας ενίσχυσης στο πλαίσιο του σχετικού μηχανισμού, το κράτος μέλος παρακρατεί ένα ποσό έως 20 % της τιμής παρέμβασης που εφαρμόζεται στις ποσότητες του οικείου προϊόντος, ανάλογα με τη σοβαρότητα, από οικονομικής σκοπιάς, της παράβασης.

2. Σε περίπτωση που μία παρατυπία αφορά ποσά μεταξύ 5 % και 10 % της λαμβανόμενης από την οργάνωση ετήσιας ενισχύσης στο πλαίσιο του σχετικού μηχανισμού, το κράτος μέλος παρακρατεί ένα ποσό μεταξύ 30 και 50 % της τιμής παρέμβασης που εφαρμόζεται στις ποσότητες του οικείου προϊόντος, ανάλογα με τη σοβαρότητα, από οικονομικής σκοπιάς, της παράβασης.

3. Σε περίπτωση που μία παρατυπία αφορά ποσά που υπερβαίνουν το 10 % της λαμβανόμενης από την οργάνωση ετήσιας ενίσχυσης στο πλαίσιο του σχετικού μηχανισμού, το κράτος μέλος παρακρατεί ένα ποσό μεταξύ 60 % και 80 % της τιμής παρέμβασης που εφαρμόζεται στις ποσότητες του οικείου προϊόντος, ανάλογα με τη σοβαρότητα, από οικονομικής σκοπιάς, της παράβασης.

4. Στην περίπτωση εκ προθέσεως παρατυπίας ή παρατυπιών οφειλόμενων σε βαρεία αμέλεια όπως διαπιστώνεται από το κράτος μέλος, το κράτος μέλος παρακρατεί το σύνολο της ενίσχυσης για την οποία είναι επιλέξιμη η οργάνωση παραγωγών σύμφωνα με τον μηχανισμό για την οικεία αλιευτική περίοδο. Σε περίπτωση διαπίστωσης απάτης εκ προθέσεως, το κράτος μέλος δεν χορηγεί την παραχωρηθείσα βάσει του μηχανισμού ενίσχυσης για το επόμενο έτος.

5. Τα παρακρατούμενα ποσά και οι λοιπές κυρώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο δεν θεωρούνται ποινικές κυρώσεις.

Άρθρο 4

1. Το ποσό που θα παρακρατηθεί σύμφωνα με το άρθρο 3 είτε επιστρέφεται στο κράτος μέλος, λαμβανόμενο από την κατατεθείσα εγγύηση της οργάνωσης παραγωγών, είτε αφαιρείται από την ενίσχυση που θα χορηγηθεί την επόμενη αλιευτική περίοδο.

2. Τα ποσά που παρακρατούνται ή που επιστρέφονται στο κράτος μέλος πιστώνονται στο ΕΓΤΠΕ.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν κάθε μήνα την Επιτροπή για τις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες εφάρμοσαν τις διατάξεις του άρθρου 3.

Άρθρο 5

Το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 142/98 καταργείται.

Άρθρο 6

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 25 Ιανουαρίου 2001.

Για την Επιτροπή

Franz Fischler

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 17 της 21.1.2000, σ. 22.

(2) ΕΕ L 388 της 31.12.1992, σ. 1.

(3) ΕΕ L 312 της 23.12.1995, σ. 1.

(4) ΕΕ L 17 της 22.1.1998, σ. 8.