*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 446/83 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 25ης Φεβρουαρίου 1983

που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2103/77 περί καθορισμού των λεπτομερειών εφαρμογής των κανόνων για την αγορά από τους οργανισμούς παρεμβάσεως της ζάχαρης που παράγεται από τεύτλα ή ζαχαροκάλαμα, τα οποία συγκομίζονται στην Κοινότητα

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1785/81 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1981 περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 606/82 (2), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 6,

Εκτιμώντας:

ότι το άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2103/77 της Επιτροπής (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3218/82 (4), ορίζει ότι ο οργανισμός παρεμβάσεως δύναται να απαιτεί να παραδίδεται η ζάχαρη σε καινούριους γιούτινους σάκους ελάχιστου βάρους 450 ή 420 γραμμαρίων επενδεδυμένους εσωτερικά με πολυαιθυλένιο ελάχιστου πάχους 0,04 και 0,05 χιλιοστών αντίστοιχα·

ότι οι κανόνες των κυριότερων αγορών λευκής ζάχαρης ορίζουν ότι η ζάχαρη τοποθετείται σε καινούριους γιούτινους σάκους με εσωτερική θήκη πολυαιθυλένιου ελάχιστου βάρους 400 γραμμαρίων για το σύνολο γιούτας και πολυαιθυλένιου· ότι ορισμένοι κοινοτικοί οικονομικοί φορείς χρησιμοποιούν εδώ και ορισμένο χρονικό διάστημα τέτοιους σάκους· ότι, ως εκ τούτου, ενδείκνυται να προβλεφθεί ώστε οι οργανισμοί παρεμβάσεως να δικαιούνται να δέχονται αυτόν τον τρόπο συσκευασίας αναλαμβάνοντας με κατάλληλο τρόπο και κατ' αποκοπή τα αντίστοιχα έξοδα·

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διαχειρίσεως της Ζάχαρης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Το άρθρο 17 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2103/77 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Ο οργανισμός παρεμβάσεως έχει τη δυνατότητα να απαιτήσει να παραδίδεται η ζάχαρη που έχει αγοραστεί, σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τρόπους συσκευασίας:

α) σε καινούριους γιούτινους σάκους με εσωτερική θήκη πολυαιθυλένιου, πάχους τουλάχιστον 0,04 χιλιοστομέτρων και ελάχιστου βάρους 400 γραμμαρίων για το σύνολο γιούτας και πολυαιθυλένιου·

β) σε καινούριους γιούτινους σάκους με εσωτερική θήκη πολυαιθυλένιου, πάχους τουλάχιστον 0,05 χιλιοστομέτρων και ελάχιστου βάρους 400 γραμμαρίων για το σύνολο γιούτας και πολυαιθυλένιου,

οι οποίοι περιέχουν καθαρό βάρος 50 χιλιογράμμων.

Ο οργανισμός παρεμβάσεως έχει επιπλέον τη δυνατότητα να δεχτεί να παραδίδεται η ζάχαρη που έχει αγοραστεί, σε καινούριους γιούτινους σάκους με εσωτερική θήκη πολυαιθυλένιου, ελάχιστου βάρους για το σύνολο γιούτας και πολυαιθυλένιου 400 γραμμαρίων και περιεκτικότητας καθαρού βάρους 50 χιλιογράμμων. Για να τους αποδεχθεί, ο οργανισμός παρεμβάσεως είναι δυνατόν να απαιτήσει ελάχιστο πάχος για τη θήκη πολυαιθυλένιου καθώς και ειδική ποιότητα για τον γιούτινο σάκο.

3. Όταν ο οργανισμός παρεμβάσεως απαιτεί ή αποδέχεται έναν ή περισσότερους από τους τρόπους συσκευασίας που προβλέπονται στην παράγραφο 2, επιβαρύνεται με τα έξοδα που συνδέονται με αυτόν ή αυτούς τους τρόπους συσκευασίας. Επιπλέον, ο οργανισμός παρεμβάσεως είναι υποχρεωμένος να ενημερώνει τον πωλητή έγκαιρα, πριν από την παραλαβή, για τον ή τους τρόπους συσκευασίας της παραγράφου 2, που απαιτεί ή αποδέχεται.

Το κατ' αποκοπή ποσό για τα έξοδα που συνδέονται με τους τρόπους συσκευασίας που αναφέρονται:

α) στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο α) και β), ορίζεται σε 1,408 ECU ανά 100 χιλιόγραμμα ζάχαρης·

β) στην παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο, ορίζεται σε 1,30 ECU ανά 100 χιλιόγραμμα ζάχαρης.»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 25 Φεβρουαρίου 1983.

Για την Επιτροπή

Poul DALSAGER

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 177 της 1. 7. 1981, σ. 4.

(2) ΕΕ αριθ. L 74 της 18. 3. 1982, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 246 της 27. 9. 1977, σ. 12.

(4) ΕΕ αριθ. L 339 της 1. 12. 1982, σ. 47.