EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 112/41

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 20ής Δεκεμβρίου 2006

σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία βάσει του άρθρου 39 CA του γενικού κώδικα φορολογίας — Κρατική ενίσχυση C 46/2004 (πρώην NN 65/2004)

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2006) 6629]

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2007/256/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62, παράγραφος 1, στοιχείο α),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα προαναφερθέντα άρθρα (1), και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Με την επιστολή της 19ης Φεβρουαρίου (D/51178), η Επιτροπή ζήτησε από τις γαλλικές αρχές να της διαβιβάσουν πληροφορίες σχετικά με το μηχανισμό χρηματοδοτικής μίσθωσης με φοροαπαλλαγή υπέρ ορισμένων επιχειρήσεων που ενέκρινε ο υπουργός Οικονομικών κατ' εφαρμογή του άρθρου 77 του νόμου αριθ. 98-546 της 2ας Ιουλίου 1998, που αφορά διάφορες διατάξεις οικονομικής και δημοσιονομικής τάξης (2). Με επιστολή της 18ης Μαρτίου 2004, οι γαλλικές αρχές ζήτησαν παράταση της προθεσμίας που τους είχε ταχθεί για να διαβιβάσουν τις ζητηθείσες πληροφορίες. Με επιστολή της 3ης Μαΐου 2004 (A/33117), η Επιτροπή έλαβε τις πληροφορίες από τις γαλλικές αρχές. Με επιστολή της 6ης Ιουλίου 2004 (D/54933), η Επιτροπή ζήτησε από τις γαλλικές αρχές να προσκομίσουν συμπληρωματικές πληροφορίες, οι οποίες της διαβιβάστηκαν στις 2 Αυγούστου 2004 (A/36007).

(2) Με επιστολή της 14ης Δεκεμβρίου 2004 (D/205909), η Επιτροπή κοινοποίησε στις γαλλικές αρχές την απόφασή της να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξέτασης κατ' εφαρμογή του άρθρου 88, παράγραφος 2, της συνθήκης. Η απόφαση δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3). Στην εν λόγω απόφαση, η Επιτροπή κάλεσε τη Γαλλία και τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους εντός καθορισμένης προθεσμίας.

(3) Με επιστολή της 6ης Ιανουαρίου 2005 (A/30266), κι έπειτα της 4ης Φεβρουαρίου 2005, οι γαλλικές αρχές ζήτησαν παράταση της προθεσμίας, αιτήματα τα οποία η Επιτροπή αποδέχτηκε με επιστολές, αντίστοιχα, της 11ης Ιανουαρίου 2005 (D/50220) και της 16ης Φεβρουαρίου 2005 (D/51190).

(4) Η Επιτροπή έλαβε, στις 15 Μαρτίου 2005 (A/32251), τις παρατηρήσεις των γαλλικών αρχών. Έλαβε επίσης, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις παρατηρήσεις δεκαέξι ενδιαφερομένων μερών, τις οποίες διαβίβασε στις γαλλικές αρχές στις 9 Ιουνίου 2005 (D/54454).

(5) Με επιστολή της 7ης Ιουλίου 2005 (A/35587), οι γαλλικές αρχές ζήτησαν από την Επιτροπή παράταση της ταχθείσας προθεσμίας προκειμένου να σχολιάσουν τις παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων μερών. Η Επιτροπή αποδέχτηκε το σχετικό αίτημα και οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τελικά τις παρατηρήσεις τους με επιστολή της 20ής Ιουλίου 2005 (A/35981).

(6) Στις 2 Μαρτίου 2006 (A/31655), οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν ταχυδρομικώς, στην Επιτροπή συμπληρωματικές παρατηρήσεις σχετικά με το εν λόγω καθεστώς.

II. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ

(7) Βάσει του άρθρου 39 C, πρώτο εδάφιο, του γενικού κώδικα φορολογίας (CGI), η απόσβεση αγαθών που τίθενται προς μίσθωση ή προς διάθεση με οποιαδήποτε άλλη μορφή κατανέμεται καθ' όλη τη συνήθη διάρκεια χρήσης.

(8) Το άρθρο 77 του νόμου αριθ. 98-546 εισάγει δύο διατάξεις στον CGI με σκοπό την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στις πράξεις χρηματοδότησης κινητών αγαθών από προσωπικές εταιρείες και ομίλους οικονομικού ενδιαφέροντος (GIE) (4).

(9) Το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI προβλέπει ότι η απόσβεση που εκπίπτει φορολογικά από ένα αγαθό που τίθεται προς μίσθωση από έναν CGI δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό της μισθώματος που εισπράττει ο GIE, μειούμενο κατά τις άλλες σχετικές επιβαρύνσεις του εν λόγω αγαθού.

(10) Πράγματι, λόγω των φθινουσών αποσβέσεων και του χρηματοδοτικού κόστους που, εξ ορισμού, συγκεντρώνονται τα πρώτα έτη χρήσης του αγαθού, τα αποτελέσματα του GIE είναι σε μεγάλο βαθμό ζημιογόνα στη διάρκεια αυτών των ετών και καθίστανται κερδοφόρα κατά τη δεύτερη περίοδο, όταν το ποσό των εισπραχθέντων μισθωμάτων υπερβαίνει το σύνολο των διαπιστωμένων επιβαρύνσεων (συμπεριλαμβανομένων των αποσβέσεων και του χρηματοδοτικού κόστους). Εάν ο GIE υπάγεται στο καθεστώς των προσωπικών εταιρειών, οι ζημίες που καταγράφει τα πρώτα έτη δραστηριότητας αφαιρούνται συνεπώς από τα φορολογητέα κέρδη που πραγματοποιούν τα μέλη του βάσει των τρεχουσών δραστηριοτήτων τους. Το ανώτατο όριο της απόσβεσης που προβλέπει το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI αποσκοπεί συνεπώς στην καταπολέμηση της καταχρηστικής προσφυγής στο συγκεκριμένο τρόπο χρηματοδότησης για σκοπούς φορολογικής βελτιστοποίησης.

(11) Ωστόσο, έχει εισαχθεί στον CGI παρέκκλιση από αυτό τον περιορισμό, η οποία θεσπίζει ένα σύστημα ευνοϊκής απόσβεσης προς όφελος ορισμένων επιχειρήσεων. Έτσι, το άρθρο 39 CA του CGI ορίζει ότι το ανώτατο όριο που προβλέπει το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI δεν εφαρμόζεται για τη χρηματοδότηση, από τους GIE, κινητών αγαθών αποσβεστέων με φθίνοντα τρόπο για περίοδο τουλάχιστον 8 ετών (5), εφόσον η συγκεκριμένη πράξη έχει προηγουμένως εγκριθεί από τον υπουργό Οικονομικών.

(12) Η εν λόγω έγκριση υπόκειται σε πολλούς όρους, δηλαδή, κατ' ουσία, ότι: — η τιμή απόκτησης του αγαθού αντιστοιχεί στην τιμή αγοράς· — η επένδυση παρουσιάζει σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, ιδίως όσον αφορά την απασχόληση· — ο χρήστης του αγαθού αποδεικνύει ότι το αγαθό είναι αναγκαίο για την εκμετάλλευσή του και ότι οι εφαρμοζόμενοι κανόνες χρηματοδότησης δεν είναι μόνο φορολογικοί· — και τα δύο τρίτα τουλάχιστον του φορολογικού πλεονεκτήματος που προκύπτει από την έγκριση επανεκχωρούνται στο χρήστη του αγαθού.

(13) Εν γένει, ο GIE — που αποτελείται, καταρχήν, από χρηματοδοτικούς οργανισμούς — αποκτά το προς χρηματοδότηση αγαθό στην τιμή αγοράς και το διαθέτει με χρηματοδοτική μίσθωση στο χρήστη του. Τα μισθώματα που καταβάλλει ο χρήστης και η τιμή άσκησης του δικαιώματος αγοράς στο τέλος της σύμβασης επιτρέπουν στον GIE να καλύψει την ίδια χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων τόκων και κεφαλαίου.

(14) Πέραν της κατάργησης του ανώτατου ορίου της απόσβεσης (6), η υπουργική έγκριση επιτρέπει την προσαύξηση κατά μία μονάδα του συντελεστή φθίνουσας απόσβεσης που εφαρμόζεται συνήθως στο υπό εξέταση αγαθό. Επιπλέον, η μεταπώληση του αγαθού από τον GIE στο χρήστη του όταν, ιδίως, έχουν παρέλθει τα δύο τρία της συνήθους διάρκειας χρήσης του αγαθού, αποτελεί αντικείμενο απαλλαγής από την υπεραξία εκχώρησης.

(15) Όσον αφορά τον όρο που συνδέεται με την ύπαρξη σημαντικού οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος (7), οι γαλλικές αρχές κατέδειξαν ότι δεν υπάρχουν κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση του εν λόγω ενδιαφέροντος και ότι η εξέταση, ιδίως, πραγματοποιείται, αφενός, υπό το πρίσμα των έμμεσων επιπτώσεων της επένδυσης στην περιοχή απασχόλησης, των όρων του ανταγωνισμού και της ανάπτυξης της δραστηριότητας στη συγκεκριμένη οικονομική ζώνη, μεταξύ των οποίων ιδίως η συνεισφορά στην ανάπτυξη ή στη δημιουργία κέντρου παραγωγής, διαχείρισης ή λήψης αποφάσεων και, αφετέρου, λαμβανομένης υπόψη της συμβολής της επένδυσης στη βελτίωση της ασφάλειας και της προστασίας του περιβάλλοντος.

(16) Όσον αφορά την επανεκχώρηση στο χρήστη του αγαθού τουλάχιστον των δύο τρίτων του φορολογικού πλεονεκτήματος που παρέχει στον GIE η έγκριση (8), προκύπτει από το άρθρο 39 CA του CGI ότι το εν λόγω πλεονέκτημα επέρχεται υπό μορφή μείωσης του ποσού του μισθώματος ή ελάττωσης του ποσού του δικαιώματος αγοράς. Επιπλέον, το ακριβές ποσό του πλεονεκτήματος που οφείλει να επανεκχωρήσει ο GIE στο χρήστη πρέπει να καθορίζεται κατά τη χορήγηση της έγκρισης.

(17) Κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, οι γαλλικές αρχές προσκόμισαν κατανομή, ανά τομέα δραστηριότητας, όλων των αιτήσεων έγκρισης καθώς και των πραγματικών δικαιούχων του εν λόγω καθεστώτος: Τομέας δραστηριότητας Υποβληθείσες αιτήσεις έγκρισης Χορηγηθείσες αποφάσεις έγκρισης Ναυτιλιακές επενδύσεις 142 110 Αεροπορικές επενδύσεις 32 18 Σιδηροδρομικές επενδύσεις 5 2 Βιομηχανικές επενδύσεις 7 3 Διαστημικές επενδύσεις 3 0

(18) Στο πλαίσιο αυτό, οι γαλλικές αρχές κατέδειξαν ότι μεταξύ των 56 αιτήσεων που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο απόφασης αίτησης έγκρισης, 21 αιτήσεις αποσύρθηκαν, 13 αιτήσεις τέθηκαν στο αρχείο και 22 αιτήσεις απορρίφθηκαν. Όσον αφορά τις 22 αιτήσεις που απορρίφθηκαν, οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι 15 από αυτές αφορούσαν πράξη χρηματοδότησης αγαθού για το ναυτιλιακό τομέα και ότι οι υπόλοιπες 7 αφορούσαν τη χρηματοδότηση αγαθού για τον τομέα των αεροπορικών μεταφορών.

(19) Οι γαλλικές αρχές κατέδειξαν επίσης ότι οι διαδικασίες έγκρισης βάσει του άρθρου 39 CA του CGI αναστάλθηκαν από τις 14 Δεκεμβρίου 2004, ημερομηνία κατά την οποία τους κοινοποιήθηκε η απόφαση για κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης.

III. ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

(20) Στην απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2004, η Επιτροπή εκτιμά ότι φαίνεται να έχει χορηγηθεί, κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI, πλεονέκτημα στους επενδυτές, μέλη φορολογικών GIE, και στους χρήστες των αγαθών που χρηματοδοτούν οι GIE. Όσον αφορά την επιλεκτικότητα του εν λόγω μέτρου, η Επιτροπή επισήμανε, αφενός, ότι ο υπουργός Οικονομικών φαίνεται να διαθέτει διακριτική εξουσία για την εκτίμηση των όρων χορήγησης της έγκρισης, κάτι που του επιτρέπει να επιλέγει, με υποκειμενικά κριτήρια, τους δικαιούχους του εν λόγω καθεστώτος. Αφετέρου, φαίνεται ότι το φορολογικό καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI συνιστά μέτρο ενίσχυσης προς όφελος, κυρίως, του τομέα των μεταφορών. Η Επιτροπή εκτιμά, στο πλαίσιο αυτό, ότι το εν λόγω μέτρο δεν φαίνεται να αιτιολογείται από τη φύση ή την οικονομία του γαλλικού φορολογικού συστήματος. Κατά τη γνώμη της, τα εν λόγω πλεονεκτήματα συνεπάγονται επίσης χρησιμοποίηση των κρατικών πόρων, καθώς και στρέβλωση του ανταγωνισμού και επηρεασμό των ενδοκοινοτικών συναλλαγών.

(21) Εξάλλου, όσον αφορά την εξέταση του συμβιβάσιμου του εν λόγω καθεστώτος με την κοινή αγορά, η Επιτροπή εκτιμά, στο παρόν στάδιο, ότι καμία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87, παράγραφοι 2 και 3, της συνθήκης δεν ισχύει στο παρόν πλαίσιο. Το εν λόγω φορολογικό καθεστώς δεν φαίνεται να ικανοποιεί τους όρους των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών, πλαισίων και προσανατολισμών που έχουν υιοθετηθεί στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων. Ως εκ τούτου, θεωρείται ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά.

(22) Συνεπώς, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξέτασης προκειμένου να διαλυθούν οι αμφιβολίες της σχετικά με το χαρακτηρισμό του εν λόγω καθεστώτος ως κρατικής ενίσχυσης και το συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά.

IV. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ

(23) Στο πλαίσιο των παρατηρήσεών τους, οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν, καταρχήν, ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI δεν συνιστά κρατική ενίσχυση. Στην πραγματικότητα, πρόκειται απλά για ένα τεχνικό κανόνα εφαρμογής του κοινού δικαίου που επιτρέπει τη θέση του συγκεκριμένου τρόπου χρηματοδότησης υπό την εποπτεία των δημόσιων αρχών και όχι για παρέκκλιση του κοινού δικαίου. Ο περιορισμός της εκπίπτουσας απόσβεσης του άρθρου 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI αποσκοπεί, θεσπίζοντας εικαζόμενη φοροδιαφυγή, να αποτρέψει την προσφυγή σε αυτό το μηχανισμό χρηματοδότησης για σκοπούς φορολογικής βελτιστοποίησης. Το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI αποσκοπεί επίσης στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Εφόσον τα βαρέα αγαθά εξοπλισμού που αφορά η παρούσα διάταξη παρουσιάζουν εντούτοις απόδοση σε σχετικά μακροχρόνια επένδυση, η προσφυγή στη χρηματοδοτική μίσθωση αντιστοιχεί, σε αυτή την υπόθεση, όχι μόνο σε επιδίωξη φορολογικής βελτιστοποίησης, αλλά και σε οικονομική αναγκαιότητα.

(24) Στο πλαίσιο αυτό, οι γαλλικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα ότι όλοι οι όροι που πρέπει να πληρούνται για τους σκοπούς της χορήγησης της έγκρισης επιτρέπουν τον έλεγχο, a priori, των πράξεων χρηματοδότησης αγαθών εξοπλισμού μέσω μίσθωσης με δικαίωμα αγοράς και την εξαίρεση από το ευεργέτημα του εν λόγω φορολογικού καθεστώτος όλων των χρηματοδοτήσεων που έχουν κυρίως ως κίνητρο λόγους φορολογικής βελτιστοποίησης.

(25) Ειδικότερα, αυτό ισχύει για τον όρο σύμφωνα με τον οποίον η επένδυση πρέπει να παρουσιάζει σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, ιδίως όσον αφορά θέσεις απασχόλησης, η τήρηση του οποίου προϋποθέτει ότι η αίτηση έγκρισης συνοδεύεται από δεσμεύσεις σχετικά με προσλήψεις. Εν προκειμένω, οι γαλλικές αρχές διευκρινίζουν ότι οι δημιουργούμενες θέσεις απασχόλησης πρέπει να διατηρούνται κατά την ελάχιστη περίοδο εκμετάλλευσης του αγαθού, δηλαδή τη διάρκεια της σύμβασης μίσθωσης ή διάθεσης, ήτοι 8 έτη κατ' ελάχιστο. Κατά τη γνώμη τους, οι δημιουργούμενες θέσεις απασχόλησης πρέπει να επιτρέπουν καθαρή αύξηση του αριθμού των μισθωτών υπαλλήλων της εταιρείας που ζητά την έγκριση και πρέπει να συνδέονται άμεσα με την επένδυση.

(26) Οι γαλλικές αρχές διευκρινίζουν, εν προκειμένω, ότι ορισμένες αιτήσεις έγκρισης αποτέλεσαν αντικείμενο απόρριψης λόγω έλλειψης σημαντικού οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος του υποβληθέντος σχεδίου χρηματοδότησης. Δύο τύποι καταστάσεων χαρακτηρίζουν την έλλειψη τέτοιου ενδιαφέροντος. Πρώτον, η έλλειψη αποτελεσματικής διαδικασίας επιλογής ή πρόσληψης, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, ικανής να ενισχύσει ή να επιτρέψει τη σύσταση κέντρου λήψης αποφάσεων και διαχείρισης. Δεύτερον, η περίπτωση στην οποία η χρηματοδοτική κατάσταση του αιτούντος θα του επέτρεπε να προσφύγει σε άλλα μέσα χρηματοδότησης που δεν παρουσιάζουν ενδεικτικό χαρακτήρα.

(27) Ο όρος που συνδέεται με την επανεκχώρηση στο χρήστη του μεγαλύτερου μέρους του φορολογικού πλεονεκτήματος από το οποίο επωφελούνται τα μέλη του GIE κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI επιτρέπει επίσης την καταπολέμηση της φορολογικής βελτιστοποίησης, εξαιρώντας από το ευεργέτημα αυτού του μηχανισμού τις πράξεις που προορίζονται αποκλειστικά για τη δημιουργία ταμειακών κερδών.

(28) Εξάλλου, οι γαλλικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα ότι ο μηχανισμός ελέγχου που εφαρμόζεται τοιουτοτρόπως δεν συνιστά διακρίσεις. Παραπέμπουν, εν προκειμένω, στη νομολογία του γαλλικού Συνταγματικού Συμβουλίου δυνάμει της οποίας μια έγκριση, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 39 CA του CGI, δεν συνιστά διακρίσεις, αλλά αναθέτει αποκλειστικά στον υπουργό Οικονομικών την εξουσία να διασφαλίζει ότι η εν λόγω πράξη πληροί τους όρους που θέτει ο νόμος (9).

(29) Εν πάση περιπτώσει, το φορολογικό πλεονέκτημα που συνδέεται με την έκπτωση του ποσού της απόσβεσης δεν ομοιάζει με απώλεια φορολογικών εσόδων, αλλά με διαφορετική διαχρονική κατανομή της φορολογητέας βάσης. Επιπλέον, ο προσδιορισμός του επακριβούς μέρους του πλεονεκτήματος που διατηρούν οι επενδυτές, μέλη του GIE, ομοιάζει με αμοιβή της οποίας το ποσό προκύπτει από τις συνθήκες της αγοράς και μια κλασική εμπορική διαπραγμάτευση.

(30) Όσον αφορά, στη συνέχεια, την επιλεκτικότητα του εν λόγω φορολογικού καθεστώτος που προβάλλει η Επιτροπή, οι γαλλικές αρχές επικαλούνται πολλά επιχειρήματα.

(31) Πρώτον, το εν λόγω καθεστώς συνιστά μέτρο γενικής τάξης που μπορεί να αφορά ταυτόχρονα το βιομηχανικό τομέα και τον τομέα των μεταφορών. Ενδεικτικά, οι γαλλικές αρχές αναφέρονται στο υλικό μετασχηματισμού του χαρτοπολτού, στις δεξαμενές αποθήκευσης υδρογονανθράκων, στα τυπογραφικά πιεστήρια και στις ψυκτικές μονάδες που αποτελούν βιομηχανικά αγαθά τα οποία μπορούν να αποσβεστούν με φθίνοντα τρόπο σε διάρκεια τουλάχιστον ίση με 8 έτη. Επιπλέον, οι γαλλικές αρχές επισημαίνουν ότι ορισμένα μέσα μεταφοράς, όπως τα φορτηγά και τα λεωφορεία, αποκλείονται από το πεδίο του μηχανισμού, λόγω της μικρότερης διάρκειας απόσβεσής τους. Η εν λόγω διάρκεια απόσβεσης εφαρμόζεται συνεπώς σε όλα τα αγαθά των οποίων η απόδοση επένδυσης απαιτεί αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα.

(32) Δεύτερον, η συγκέντρωση του ευεργετήματος του εν λόγω καθεστώτος προς όφελος του εξοπλισμού μεταφορών προκύπτει, στην πραγματικότητα, από εξελίξεις ανεξάρτητες από τη βούληση των γαλλικών δημόσιων αρχών δηλαδή, αφενός, από την εξέλιξη της χρηματοδοτικής κατάστασης των βιομηχανικών εταιρειών και, αφετέρου, από την έλξη των επενδυτών για τον εξοπλισμό μεταφορών. Πράγματι, το τελευταίο περιλαμβάνει ιδιαίτερα ελκυστικά περιουσιακά στοιχεία για τους επενδυτές οι οποίοι, για να περιορίσουν τους κινδύνους τους, επιλέγουν εύκολα διαπραγματεύσιμα αγαθά στην περίπτωση που ο φορέας εκμετάλλευσης θα αντιμετώπιζε δυσκολίες.

(33) Τρίτον, το εν λόγω καθεστώς δεν ευνοεί τις γαλλικές επιχειρήσεις στο βαθμό που η εθνικότητα δεν αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την προσχώρηση στον GIE. Ένας αλλοδαπός επενδυτής, ειδικότερα ένας χρηματοδοτικός οργανισμός, μπορεί να επωφεληθεί τοιουτοτρόπως από το εν λόγω καθεστώς και από το προκύπτον ταμειακό κέρδος, ανεξάρτητα από τον τόπο της φορολογικής κατοικίας του.

(34) Εν πάση περιπτώσει, αν υποθέσουμε ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI συνιστά παρέκκλιση του κοινού δικαίου, αυτό έχει μη περιορισμένο πεδίο εφαρμογής, απεριόριστη διάρκεια εφαρμογής και βασίζεται σε αντικειμενικά και οριζόντια κριτήρια για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Συνεπώς, εκφεύγει από το χαρακτηρισμό της κρατικής ενίσχυσης, όπως ακριβώς το φορολογικό καθεστώς που εξετάζεται στην απόφαση 96/369/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 1996, όσον αφορά τη χορήγηση φορολογικών ενισχύσεων υπό μορφή αποσβέσεων υπέρ γερμανικών αεροπορικών εταιρειών (10).

(35) Εξάλλου, όσον αφορά την απαλλαγή από την υπεραξία εκχώρησης του αγαθού, οι γαλλικές αρχές καταδεικνύουν ότι το πλεονέκτημα που αποκομίζουν τα μέλη του GIE από τη συγκεκριμένη απαλλαγή πρέπει επίσης να επανεκχωρείται κατά τα δύο τρίτα τουλάχιστον στον τελικό χρήστη του αγαθού. Υποστηρίζουν ότι αυτή η απαλλαγή, που υπόκειται σε όρους, αιτιολογείται από τη φύση και την οικονομία του γαλλικού φορολογικού συστήματος. Καθίσταται αναγκαία, σε περίπτωση προκαταβολικής εκχώρησης, προκειμένου να διασφαλίζεται η διατήρηση του φορολογικού καθεστώτος που προκύπτει από την έκπτωση της απόσβεσης υπό όρους κοινού δικαίου. Επιπλέον, οι γαλλικές αρχές προβάλλουν ότι η απαλλαγή αυτή είναι σύμφωνη με το κοινό δίκαιο, από την 1η Ιανουαρίου 2007. Πράγματι, έκτοτε, οι υπεραξίες εκχώρησης τίτλων συμμετοχής που διακρατούνται για περίοδο μεγαλύτερη των δύο ετών απαλλάσσονται, με την επιφύλαξη ποσοστού εξόδων και επιβαρύνσεων ίσου με το 5 % του καθαρού αποτελέσματος των υπεραξιών εκχώρησης που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του φορολογητέου αποτελέσματος. Λαμβανομένης υπόψη της ημερομηνίας σύναψης των συμβάσεων διάθεσης αγαθών που έχουν συναφθεί μεταξύ των GIE και των χρηστών, η ημερομηνία κατά την οποία θα καταστεί εφικτή η προβλεπόμενη εκχώρηση αυτών των αγαθών θα είναι μεταγενέστερη της 1ης Ιανουαρίου 2007, εφόσον η συγκεκριμένη εκχώρηση μπορεί να επέλθει μετά την παρέλευση των 2/3 της εκτέλεσης των εν λόγω συμβάσεων. Ως εκ τούτου, τα μέλη του GIE επωφελούνται από τη συγκεκριμένη απαλλαγή κατ' εφαρμογή του κοινού δικαίου.

(36) Οι γαλλικές αρχές υπογραμμίζουν επίσης ότι η απαλλαγή από την υπεραξία εκχώρησης δεν είναι αυτόματη. Ένας από τους όρους της απαλλαγής είναι ότι ο πραγματικός χρήστης του αγαθού καταδεικνύει ότι, λαμβανομένου υπόψη του κόστους του, δεν είναι σε θέση να το αποκτήσει άμεσα χωρίς να διακυβεύσει τη χρηματοδοτική ισορροπία του. Σύμφωνα με την έκθεση του εισηγητή της Επιτροπής Οικονομικών της Εθνοσυνέλευσης της 25ης Μαρτίου 1998, ο συγκεκριμένος όρος εντάσσεται, ιδίως, στην προοπτική της εφαρμογής εναλλακτικών μηχανισμών φορολογικής έκπτωσης για εγγραφή μεριδίων συμπλοιοκτητών, που καταργήθηκε με το νόμο περί οικονομικών του 1998 (στο εξής «το καθεστώς της συμπλοιοκτησίας»).

(37) Όσον αφορά το συμβιβάσιμο του εν λόγω φορολογικού καθεστώτος με την κοινή αγορά, οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν ότι, υποθέτοντας ότι το εν λόγω καθεστώς συνιστά κρατική ενίσχυση, είναι σύμφωνο με το άρθρο 87, παράγραφος 3, της συνθήκης εφόσον διευκολύνει την ανάπτυξη ορισμένων δραστηριοτήτων, χωρίς ωστόσο οι όροι των συναλλαγών να μεταβάλλονται σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον. Πράγματι, ο μηχανισμός του άρθρου 39 CA του CGI δεν ευνοεί τους εθνικούς οικονομικούς φορείς εις βάρος φορέων άλλων κρατών μελών και δεν είναι περισσότερο ευνοϊκός από καθεστώτα που ισχύουν σε άλλα κράτη μέλη.

(38) Αναφέρονται, εν προκειμένω, στην ιδιαίτερη κατάσταση της ναυτιλίας, της οποίας οι φορείς εκμετάλλευσης είναι οι βασικοί χρήστες του εν λόγω καθεστώτος. Διαπιστώνουν, εν προκειμένω, ότι το εν λόγω καθεστώς συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος με το καθεστώς της συμπλοιοκτησίας — καθεστώς σχετικό με τη χρηματοδότηση πλοίων νηολογημένων στη Γαλλία — το οποίο έχει ήδη κοινοποιηθεί και εγκριθεί από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 της συνθήκης (11). Το καθεστώς της συμπλοιοκτησίας καταργήθηκε το 1998 λόγω του υπερβολικού δημοσιονομικού κόστους του. Καταδεικνύουν επίσης ότι ο νομοθέτης αποφάσισε να προσαρμόσει τη χρηματοδοτική μίσθωση με φοροαπαλλαγή εντός ενός πλαισίου που χαρακτηρίζεται από τη στασιμότητα του αριθμού των εμπορικών πλοίων που νηολογούνται στη Γαλλία και από τη βούληση μείωσης της φορολογικής δαπάνης. Η έναρξη ισχύος του άρθρου 39 CA του CGI δεν συνεπάγεται επέκταση της γαλλικής ναυτιλίας, αλλά ενοποίηση και ανανέωση του στόλου υπό γαλλική σημαία. Την ίδια περίοδο, οι στόλοι άλλων κρατών μελών αυξήθηκαν, τόσο σε αριθμό μονάδων όσο και σε χωρητικότητα. Συνεπώς, η έναρξη ισχύος του εν λόγω καθεστώτος δεν είναι εις βάρος την ανάπτυξης της ναυτιλίας άλλων κρατών μελών.

(39) Επιπλέον, το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI εντάσσεται πλήρως στο πλαίσιο των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στη ναυτιλία (στο εξής «οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές του 1997») και της ανακοίνωσης C (2004) 43 της Επιτροπής — Κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στη ναυτιλία (στο εξής «οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές του 2004») (12). Ειδικότερα, συμβάλλει στην προώθηση της ανταγωνιστικότητας των κοινοτικών στόλων στην παγκόσμια ναυτιλιακή αγορά, στη διασφάλιση της κοινοτικής απασχόλησης τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά, στην προστασία της κοινοτικής ναυτικής τεχνογνωσίας και στην ανάπτυξη των επαγγελματικών ικανοτήτων των ναυτικών (σημείο 2.2 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών). Επιπλέον, συνέβαλε αποτελεσματικά στη βελτίωση της ασφάλειας και της προστασίας του περιβάλλοντος επιτρέποντας την ανανέωση του στόλου. Όσον αφορά, ειδικότερα τη διατήρηση της απασχόλησης του ναυτιλλόμενου προσωπικού και θέσεων απασχόλησης υψηλού επιπέδου στην ξηρά, οι γαλλικές αρχές υπενθυμίζουν ότι, μεταξύ των αντισταθμίσεων που απαιτούνται για τους σκοπούς της χορήγησης της έγκρισης, είναι η ανάγκη διάθεσης, στο έδαφος της Ένωσης, κέντρου λήψης στρατηγικών αποφάσεων σχετικά με τη διαχείριση των ναυτικών δραστηριοτήτων και τη διαχείριση των πλοίων. Οι θέσεις απασχόλησης που συνδέονται με την άμεση διαχείριση της ναυτιλίας, αλλά και αυτές που συνδέονται με τις συναφείς δραστηριότητες, όπως η ασφάλιση, η μεσιτεία και οι χρηματοδοτήσεις, ωφελήθηκαν έτσι έμμεσα από το εν λόγω φορολογικό καθεστώς.

(40) Επισημαίνουν ωστόσο ότι, ούτε οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές του 1997 (13) ούτε εκείνες του 2004 (14), εδραιώνουν αυστηρή σχέση μεταξύ των ενισχύσεων που απαιτούνται για τη διατήρηση και ανάπτυξη των θαλάσσιων μεταφορών και του επιπέδου των δημιουργούμενων θέσεων απασχόλησης. Επιπλέον, από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές του 2004 συνάγεται ότι «σε αυτή τη φάση, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι υπάρχουν προγράμματα ενισχύσεων που προκαλούν στρέβλωση των όρων του ανταγωνισμού σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον», και ότι «όπως έχει αποδειχθεί, με τα μέτρα αυτά διασφαλίζεται η απασχόληση υψηλού επιπέδου […]» (σημείο 3.1).

(41) Τέλος, όσον αφορά την εφαρμογή εν προκειμένω της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι γαλλικές αρχές παραπέμπουν στην απόφαση 2002/15/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Μαΐου 2001, σχετικά με τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων εκ μέρους της Γαλλίας υπέρ της εταιρείας «Bretagne Angleterre Irlande» («BAI» ή «Brittany Ferries») (15), στην οποία εξετάστηκε το εν λόγω καθεστώς.

(42) Οι γαλλικές αρχές παραπέμπουν επίσης στην επιστολή τους προς την Επιτροπή της 17ης Μαρτίου 1998 (A/32232) αναφέροντας την εισαγωγή των άρθρων 39 C, δεύτερο εδάφιο, και 39 CA του CGI. Εκτιμούν ότι, παρά την επιστολή αυτή, καθώς και τις διάφορες υποθέσεις που έχει εξετάσει η Επιτροπή (16) στο πλαίσιο των οποίων γινόταν αναφορά του άρθρου 39 του CGI, δεν κινήθηκε καμία διαδικασία σχετικά με το εν λόγω καθεστώς για περίοδο 6 ετών από την έναρξη ισχύος του.

(43) Υπό τις περιστάσεις αυτές, η σιωπή της Επιτροπής δημιούργησε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά το συμβιβάσιμο του άρθρου 39 CA του CGI με την κοινή αγορά, κάτι που είναι αντίθετο προς κάθε ενδεχόμενη αξίωση ανάκτησης από τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις.

V. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΤΡΙΤΩΝ

(44) Δεκαέξι ενδιαφερόμενα μέρη διαβίβασαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή, κατ' εφαρμογή του άρθρου 88, παράγραφος 2, της συνθήκης, εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Ο κατάλογος των ενδιαφερομένων μερών επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.

(45) Όσον αφορά, πρώτον, την απόφαση για το χαρακτηρισμό του εν λόγω καθεστώτος ως ενίσχυση, τα περισσότερα ενδιαφερόμενα μέρη αντιτάσσονται στη θέση της Επιτροπής εν προκειμένω.

(46) Έτσι, σύμφωνα, ιδίως, με το Εθνικό Ταμείο Ταμιευτηρίου και Πρόνοιας (CNCE), την Calyon Corporate and Investement Bank (στο εξής «Calyon») και την BNP Paribas (στο εξής «BNP»), ο μηχανισμός του άρθρου 39 CA του CGI δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, αλλά δημιουργεί ένα καθεστώς ελέγχου της εφαρμογής του κοινού δικαίου σχετικά με τις αποσβέσεις ορισμένων περιουσιακών στοιχείων. Ο συνδυασμός των άρθρων 39 C, δεύτερο εδάφιο, και 39 CA του CGI είχε ως στόχο την καταπολέμηση των υπερβολικών απωλειών φορολογικών εσόδων, όπως αποδεικνύουν οι κοινοβουλευτικές εργασίες πριν από την έγκριση του νόμου αριθ. 98-546 (έκθεση της Επιτροπής Οικονομικών στην Εθνοσυνέλευση της 25ης Μαρτίου 1998).

(47) Η Société Générale (SG), η BNP και η Brittany Ferries προβάλλουν το επιχείρημα ότι το άρθρο 39 CA του CGI δεν δημιουργεί φορολογική περίμετρο παρέκκλισης του κοινού δικαίου, αλλά συνιστά επάνοδο στο κοινό δίκαιο περί αποσβέσεων. Πρόκειται για καθεστώς γενικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με την SG, το οικονομικό πλεονέκτημα που προκύπτει από τον ετεροχρονισμό της φορολόγησης κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI πρέπει να συγκριθεί με το κοινό δίκαιο περί αποσβέσεων και όχι με το περιοριστικό καθεστώς παρέκκλισης του άρθρου 39 C, δεύτερο εδάφιο του CGI. Επιπλέον, το εν λόγω καθεστώς είναι ανοικτό σε όλους τους οικονομικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στο γαλλικό έδαφος και το άρθρο 39 CA του CGI δεν αναφερόταν, εξάλλου, σε κανένα ιδιαίτερο αγαθό ή οικονομικό τομέα. Έτσι, η χορήγηση των πλεονεκτημάτων που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου δεν προορίζονταν ούτε για το γαλλικό εμπορικό θαλάσσιο στόλο ούτε για γαλλικούς τραπεζικούς οργανισμούς.

(48) Εξάλλου, η ταυτότητα των μελών του GIE δεν συνιστά κριτήριο χορήγησης έγκρισης και το εν λόγω καθεστώς δεν περιλαμβάνει κανένα περιορισμό όσον αφορά τα μέλη του GIE, τα οποία συνεισφέρουν στη φορολογική ικανότητα. Σύμφωνα με τα ενδιαφερόμενα μέρη, δεν μπορεί συνεπώς να θεωρηθεί λογικά ότι τα άρθρα 39 C και 39 CA του CGI απονέμουν επιλεκτικό φορολογικό πλεονέκτημα στα μέλη των GIE.

(49) Εξάλλου, η έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 39 CA του CGI δεν χορηγείται με διακριτική ευχέρεια. Αντιθέτως, σύμφωνα με την Gaz de France και την BNP, η χορήγηση της υπουργικής έγκρισης υπόκειται σε αντικειμενικούς και αμερόληπτους όρους. Η BNP υπενθυμίζει, εν προκειμένω, ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου (17), εμπίπτει στην Επιτροπή να καταδείξει τη διακριτική μεταχείριση των οικονομικών φορέων στο πλαίσιο μεμονωμένων μέτρων. Πράγματι, η ύπαρξη περιθωρίου εκτίμησης που παρέχεται στη διοίκηση μπορεί να οδηγήσει στη διαπίστωση της επιλεκτικής φύσης ενός μέτρου μόνον όταν αμφισβητείται μεμονωμένο μέτρο και όχι το γενικό καθεστώς στο οποίο βασίζεται το συγκεκριμένο μέτρο. Εν προκειμένω, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η φορολογική διοίκηση δεν μπορεί να επιβάλει όρους που δεν προβλέπει ο νόμος. Στην προκειμένη περίπτωση, ο νόμος προέβλεπε ρητώς τα κριτήρια που εφαρμόζονται για την εκτίμηση της ύπαρξης «σημαντικού οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος». Η BNP, η CNCE και η Calyon παραπέμπουν, στο πλαίσιο αυτό, στην απόφαση του Συνταγματικού Συμβουλίου (18) που επικαλούνται οι γαλλικές αρχές. Εν πάση περιπτώσει, όλες οι αποφάσεις άρνησης έγκρισης μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής για κατάχρηση εξουσίας ενώπιον του διοικητικού δικαστή, ο οποίος αποφαίνεται για το αιτιολογικό της άρνησης.

(50) Σύμφωνα, ιδίως, με την Calyon και την BNP, η επιλεκτικότητα του εν λόγω καθεστώτος προκύπτει από την πρακτική της αγοράς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των περιουσιακών στοιχείων στον τομέα μεταφορών (ορισμένες μακροπρόθεσμες εγγυήσεις αξιοποίησης και ρευστότητας) και όχι από το περιεχόμενο του άρθρου 39 CA του CGI. Πράγματι, τα αγαθά στον τομέα των μεταφορών παρουσιάζουν ιδιαιτερότητες που επιτρέπουν την εφαρμογή μακροπρόθεσμων χρηματοδοτήσεων. Εξάλλου, αν υποθέσουμε ότι το άρθρο 39 CA του CGI δεν απαιτεί προηγούμενη έγκριση του υπουργού Οικονομικών, οι δικαιούχοι του μηχανισμού θα ήταν οι ίδιοι.

(51) Επιπλέον, σύμφωνα με την BNP, οι όροι εφαρμογής του μηχανισμού του άρθρου 39 CA του CGI δικαιολογούνται από τη φύση και την οικονομία του γαλλικού φορολογικού συστήματος, εφόσον ορισμένοι τομείς δραστηριοτήτων απαιτούν σημαντικές επενδύσεις.

(52) Η CNCE υποστηρίζει επίσης ότι χρηματοδοτικά πλεονεκτήματα ανάλογα με αυτά που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI μπορούν να επιτευχθούν με την εφαρμογή διατάξεων του κοινού δικαίου. Πράγματι, οι ιδιαιτερότητες του άρθρου 39 CA του CGI δεν δημιουργούν πραγματική διαφοροποίηση με το κοινό δίκαιο περί αποσβέσεων από την άποψη του όγκου των φορολογικών συνεπειών. Σύμφωνα με τη CNCE, οι ιδιαιτερότητες είναι, αφενός, το ευεργέτημα της προσαύξησης κατά μία μονάδα του συντελεστή φθίνουσας απόσβεσης και, αφετέρου, η πιθανότητα να επωφεληθεί ο δικαιούχος από την απαλλαγή από την υπεραξία εκχώρησης. Η BNP παραδέχεται ωστόσο ότι το Κράτος υπολογίζει το δημοσιονομικό κόστος της εφαρμογής του άρθρου 39 CA θεωρώντας ως αναφορά το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI.

(53) Όσον αφορά την προσαύξηση κατά μία μονάδα του συντελεστή απόσβεσης, το πλεονέκτημα αντισταθμίζεται από το γεγονός ότι τα καταγραφέντα ελλείμματα εκπίπτουν, κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI, μόνο κατά το 1/4 των φορολογητέων κερδών βάσει του φόρου εταιρειών του κοινού δικαίου που κάθε μέλος του GIE αποκομίζει από τις δραστηριότητές του. Επιπλέον, το συγκεκριμένο φορολογικό πλεονέκτημα αποσκοπεί να αντισταθμίσει τους ειδικούς περιορισμούς ή απαιτήσεις που επιβάλλονται για τους σκοπούς της χορήγησης της έγκρισης. Η BNP αποσαφηνίζει, εν προκειμένω, ότι το όφελος που αποκομίζει ο GIE από την προσαύξηση κατά μία μονάδα του συντελεστή απόσβεσης υπόκειται σε όρους και είναι σχετικά συγκρατημένο. Εν πάση περιπτώσει, μπορεί να συνεπάγεται κάποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Στο πλαίσιο αυτό, η Air France καταδεικνύει ότι χρηματοδότηση που πραγματοποιήθηκε κατ' εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος δημιουργεί, σε σύγκριση με χρηματοδότηση με άμεσο δανεισμό, εξοικονόμηση κυμαινόμενη μεταξύ 6 και 10 % της τιμής του αεροσκάφους. Υποστηρίζει επίσης ότι η οικονομία που πραγματοποιεί ο μισθωτής είναι απολύτως συγκρίσιμη με το χρηματοδοτικό όφελος που μπορεί να προκύψει από την προσφυγή σε άλλους φορολογικούς συνδυασμούς.

(54) Όσον αφορά την απαλλαγή από την υπεραξία εκχώρησης, η CNCE παρατηρεί ότι η πιθανότητα αξίωσής της προκύπτει από την οικονομία του γαλλικού φορολογικού συστήματος και δεν μπορεί, συνεπώς, να χαρακτηριστεί ως κρατική ενίσχυση. Η οικονομική λογική της την καθιστά αναγκαία ή λειτουργική σε σχέση με την αποτελεσματικότητα του συστήματος. Πράγματι, η απαλλαγή από την υπεραξία εκχώρησης δικαιολογείται από την ανάγκη διατήρησης του ταμειακού πλεονεκτήματος που προκύπτει από την πρώτη πτυχή του μηχανισμού του άρθρου 39 CA του CGI. Σύμφωνα με την Calyon, στην ιδιαίτερη περίπτωση των πλοίων, η απαλλαγή επιτρέπει να τεθεί ο πλοιοκτήτης σε κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη που θα ήταν αν είχε αγοράσει το πλοίο απευθείας και αν είχε χρηματοδοτική ικανότητα επαρκή για φορολογική έκπτωση των αποσβέσεων. Σύμφωνα με την BNP, η απαλλαγή από την υπεραξία έχει ως αντικείμενο τη μη διακύβευση του πλεονεκτήματος που συνδέεται με τον ετεροχρονισμό της φορολόγησης σε περίπτωση προηγούμενης άσκησης του δικαιώματος αγοράς από το χρήστη. Η SG καταδεικνύει ότι η απαλλαγή από την υπεραξία της εκχώρησης είναι απλώς το αντιστάθμισμα των ειδικών περιορισμών που συνδέονται με τον εν λόγω φορολογικό μηχανισμό, όπως, ιδίως, η απαγόρευση εκχώρησης των μεριδίων του χρηματοδότη, εκτός ρητής σχετικής αξίωσης που προβάλλει αρχικά ο χρήστης. Οι προσαυξημένες λειτουργικές δαπάνες για το χρήστη αντισταθμίζουν αυτή την απαλλαγή.

(55) Σύμφωνα με την Brittany Ferries, η απαλλαγή από την υπεραξία που προβλέπει το άρθρο 39 CA του CGI δεν είναι, επιπλέον, πιο ευνοϊκή από αυτή που προκύπτει από τις διατάξεις του κοινού δικαίου (με την επιφύλαξη ποσοστού εξόδων και επιβαρύνσεων της τάξης του 5 %) που εφαρμόζονται από το 2007.

(56) Η Air France προβάλλει το επιχείρημα ότι οι οικονομίες που προκύπτουν από το συγκεκριμένο φορολογικό μηχανισμό είναι συγκρίσιμες με εκείνες που επιτυγχάνονται μέσω άλλων τρόπων χρηματοδότησης με φορολογικά κίνητρα που εφαρμόζονται παγκοσμίως. Επιπλέον, οι πράξεις που χρηματοδοτούνται κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI συνοδεύονται από αντισταθμίσματα ικανά να μετριάσουν τα πλεονεκτήματα του μηχανισμού. Η Air France επισημαίνει εξάλλου ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, ο GIE μπορεί να μεταβιβάζει συμβατικά στο μισθωτή τους φορολογικούς κινδύνους και τα συναφή έξοδα, πράγμα που έχει ως συνέπεια την αισθητή μείωση της οικονομίας που μπορεί να επιτευχθεί από τους χρήστες.

(57) Τέλος, πολλά ενδιαφερόμενα μέρη, μεταξύ των οποίων η Compagnie Méridionale de Navigation, υποστηρίζουν ότι το εν λόγω καθεστώς εισάγει, για τους πλοιοκτήτες, πολλούς περιορισμούς που συνιστούν αντισταθμίσματα που απαιτεί το Κράτος για τους σκοπούς της χορήγησης της έγκρισης. Έτσι, τα πλεονεκτήματα που προκύπτουν από το συγκεκριμένο φορολογικό καθεστώς αντισταθμίζουν το πρόσθετο κόστος της διαχείρισης των πλοίων υπό γαλλική σημαία, το οποίο οφείλεται βασικά στο κόστος των γαλλικών πληρωμάτων που παραμένει ένα από τα υψηλότερα της Ευρώπης. Η Fouquet Sacop υπογραμμίζει, εν προκειμένω, ότι το συγκεκριμένο καθεστώς την οδήγησε στην επιλογή μιας ταχύτερης ανάπτυξης υπό γαλλική σημαία, εφόσον οι περιορισμοί και το πρόσθετο κόστος που συνδέονται με αυτή τη σημαία αντισταθμίζονται από το εν λόγω φορολογικό καθεστώς. Οι CMA CGM, Broström Tankers, Pétro Marine και Louis Dreyfus Armateurs προβάλλουν το επιχείρημα ότι, χωρίς το ευεργέτημα του εν λόγω καθεστώτος, δεν θα ήταν σε θέση να εξασφαλίσουν τις επενδύσεις τους υπό γαλλική σημαία και, τοιουτοτρόπως, να συμμετάσχουν στην ανάπτυξη του κοινοτικού στόλου. Η Bourbon Maritime επισημαίνει ότι ο μηχανισμός του άρθρου 39 CA του CGI επιτρέπει τη διατήρηση θέσεων απασχόλησης υψηλού επιπέδου που συνδέονται με την άμεση διαχείριση της ναυτιλίας, καθώς και με συναφείς δραστηριότητές της, και ότι συμβάλλει αποτελεσματικά στη βελτίωση της ασφάλειας και της προστασίας του περιβάλλοντος.

(58) Όσον αφορά, δεύτερον, τον όρο του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης που συνδέεται με τον επηρεασμό των συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών, πολλά ενδιαφερόμενα μέρη επισημαίνουν ότι τα μέλη των GIE και οι χρήστες των συγκεκριμένων αγαθών μπορούν να είναι αλλοδαποί φορείς εκμετάλλευσης ή γαλλικές θυγατρικές τους. Επιπλέον, το εν λόγω καθεστώς δεν είναι περισσότερο ευνοϊκό από εκείνα που ισχύουν σε άλλα κράτη μέλη. Η SG αποσαφηνίζει, εν προκειμένω, ότι οι πελάτες της τους οποίους αφορά η έγκριση είναι στη μειοψηφία τους Γάλλοι.

(59) Όσον αφορά, τρίτον, το συμβιβάσιμο του εν λόγω καθεστώτος με την κοινή αγορά, η CNCE επισημαίνει ότι οι εγκρίσεις που χορηγήθηκαν στους ναυτιλιακούς φορείς εντάσσονται στο πνεύμα των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών του 1997 και του 2004 (19). Το εν λόγω μέτρο είναι έτσι συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά κατ' εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ), της συνθήκης, το οποίο ερμηνεύεται υπό το πρίσμα των αρχών που διατυπώνονται στις εν λόγω κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές.

(60) Η Brittany Ferries υπογραμμίζει ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI είναι συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά, κατ' εφαρμογή του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ), της συνθήκης, στο βαθμό που η συγκεκριμένη διάταξη αποσκοπεί απλώς στη συγκάλυψη των «ανεπαρκειών της αγοράς» όσον αφορά τη χρηματοδότηση επενδύσεων βαρέων αγαθών εξοπλισμών. Η πλειονότητα των ενδιαφερόμενων μερών υπογραμμίζει επιπλέον ότι τα άλλα κράτη μέλη αντέδρασαν στη συνέχεια θεσπίζοντας παρεμφερείς διατάξεις.

(61) Όσον αφορά, τέταρτον, την εφαρμογή, στην προκειμένη περίπτωση, της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η πλειονότητα των ενδιαφερομένων μερών — δικαιούχων του καθεστώτος — υποστηρίζουν ότι είχαν ανέκαθεν την πεποίθηση ότι το εν λόγω μέτρο δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης. Η εφαρμογή, στην προκειμένη περίπτωση, της προαναφερόμενης αρχής αντιβαίνει συνεπώς σε κάθε ανάκτηση.

(62) Εν προκειμένω, η SG καταδεικνύει ότι δυνάμει του καθεστώτος που ίσχυε πριν από το περί ου ο λόγος, τα ελλείμματα προσωπικών εταιρειών που δημιουργούνταν από τις αποσβέσεις, καταλογίζονταν εξ ολοκλήρου στα φορολογικά αποτελέσματα των εταίρων αυτών των εταιρειών. Ουδέποτε η Επιτροπή θεώρησε ότι αυτό το καθεστώς κοινού δικαίου συνιστούσε κρατική ενίσχυση.

(63) Υποστηρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή απέχει από κάθε παρέμβαση τα τελευταία έξι έτη. Σύμφωνα με την Calyon, η Επιτροπή φαίνεται να γνωρίζει πολλές πράξεις χρηματοδότησης περιουσιακών στοιχείων κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA της CGI χωρίς ποτέ να έχει τεθεί ζήτημα εγκυρότητάς τους σε σχέση με το άρθρο 87 της συνθήκης (20). Η CNCE υποστηρίζει, εν προκειμένω, ότι το χρονικό διάστημα που παρήλθε μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία η Επιτροπή έλαβε γνώση της ενίσχυσης και της ημερομηνίας κίνησης της επίσημης διαδικασίας εξέτασης είναι υπερβολικά μεγάλο και η Calyon χαρακτηρίζει αυτή την προθεσμία παράλογη. Εξάλλου, η Επιτροπή έχει ήδη ορίσει κατ' εξαίρεση την ύπαρξη δικαιολογημένης εμπιστοσύνης εκ μέρους του δικαιούχου, κάτι που αντιτίθεται στην επιστροφή της ενίσχυσης, ενώ έχει παρέλθει χρονικό διάστημα τριών ετών μεταξύ της κοινοποίησης του μέτρου στην Επιτροπή και της λήψης της τελικής απόφασής της (21).

(64) Ορισμένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη υπογραμμίζουν επίσης ότι η Επιτροπή ενέκρινε προηγουμένως το καθεστώς της συμπλοιοκτησίας — πιο ευνοϊκό φορολογικά καθεστώς από ό,τι το εν λόγω καθεστώς εν προκειμένω– και ότι αυτή η περίπτωση αποτελεί τη βάση για τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τους στη νομιμότητα του εν λόγω καθεστώτος. Εξάλλου, σύμφωνα με την CNCE, η γένεση δικαιολογημένης εμπιστοσύνης εκ μέρους των δικαιούχων δεν προϋποθέτει ότι η Επιτροπή έχει αποφανθεί για πανομοιότυπο καθεστώς. Η αποδοχή ενός απλώς ανάλογου καθεστώτος μπορεί να δημιουργήσει μια τέτοια εμπιστοσύνη. Έτσι, στην απόφαση της 8ης Μαΐου 2001 (22), η Επιτροπή αποδέχτηκε ανάλογο καθεστώς. Η CNCE και η SG παραπέμπουν επίσης σε πολλά παρόμοια καθεστώτα που έχει εγκρίνει η Επιτροπή (23) καθώς και στην απόφαση του Δικαστηρίου, RSV κατά Επιτροπής (24).

(65) Ειδικότερα, η Brittany Ferries εκτιμά ότι η απόφαση της Επιτροπής, της 8ης Μαΐου 2001 (25), δημιούργησε υπέρ αυτής δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς το γεγονός ότι το εν λόγω καθεστώς δεν περιλαμβάνει κρατικές ενισχύσεις.

(66) Η CNCE υπογραμμίζει επίσης ότι η Γαλλία εξέδωσε το νόμο αριθ. 98-546 περίπου τρεις μήνες αφότου ενημέρωσε σχετικά την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 3, της συνθήκης. Εφόσον η Επιτροπή δεν απάντησε εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση, το εν λόγω μέτρο άπτεται του καθεστώτος ενισχύσεων που υφίσταται κατά την έννοια της νομολογίας Lorenz (26).

(67) Εξάλλου, δύο από τα ενδιαφερόμενα μέρη, που ζήτησαν να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά τους, υπέβαλαν παρατηρήσεις στην Επιτροπή στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας εξέτασης.

(68) Στις παρατηρήσεις που διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή εντός της ταχθείσας προθεσμίας, το πρώτο από τα μέρη υποστηρίζει ότι το εν λόγω καθεστώς είναι παράνομο. Καλεί την Επιτροπή να επεκτείνει το πεδίο της παρούσας διοικητικής διαδικασίας στο καθεστώς της συμπλοιοκτησίας. Το συγκεκριμένο μέρος εκτιμά, όπως η Επιτροπή στην απόφασή της για κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, αφενός, ότι το εν λόγω καθεστώς είναι επιλεκτικό ως προς το ότι ευνοεί τους Γάλλους εφοπλιστές και, αφετέρου, ότι επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών ιδίως στην αγορά της Μάγχης. Προβάλλει, εν προκειμένω, ότι το εν λόγω καθεστώς, που διαδέχτηκε το καθεστώς της συμπλοιοκτησίας, θεσπίστηκε προκειμένου να ικανοποιηθεί ο γαλλικός ναυτιλιακός κλάδος, όπως προκύπτει από την έκθεση της Επιτροπής Οικονομικών της 25ης Μαρτίου 1998.

(69) Επιπλέον, ευνοώντας του φορείς εκμετάλλευσης της Γαλλίας, ο εν λόγω φορολογικός μηχανισμός συνέβαλε στην αύξηση του πλεονάζοντος δυναμικού στην αγορά της Μάγχης επιτρέποντας την απόκτηση νέων πλοίων από φορείς του τομέα που δεν διέθεταν τα χρηματοδοτικά μέσα. Η στρέβλωση του ανταγωνισμού που προκύπτει από την εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος απεικονίζεται, επιπλέον, από τις αποκτήσεις πλοίων, μέσω αυτού του φορολογικού μηχανισμού, από τις εταιρείες Seafrance και Brittany Ferries. Οι συγκεκριμένες εταιρείες αύξησαν σημαντικά το δυναμικό τους μετά την απόκτηση νέων πλοίων.

(70) Το δεύτερο ενδιαφερόμενο μέρος, που ζητά να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά του, παραπέμπει, στο πλαίσιο των παρατηρήσεών τους, στην προτιμησιακή ανταγωνιστική θέση από την οποία επωφελούνται οι φορείς της Γαλλίας, μεταξύ των οποίων την πρώτη θέση καταλαμβάνει η Brittany Ferries, λόγω της χρηματοδότησης των πλοίων τους χάρη στο εν λόγω καθεστώς. Αναφέρεται, εν προκειμένω, στη διατήρηση της Brittany Ferries στις γραμμές της Μάγχης και στη γραμμή Γαλλίας/Ιρλανδίας, παρά τους δυσμενείς όρους ανταγωνισμού σε αυτές τις γραμμές που οδήγησαν εξάλλου στην εξαφάνιση της P&O από την αγορά.

VI. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΤΡΙΤΩΝ

(71) Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι παρατηρήσεις των περισσότερων ενδιαφερομένων τρίτων επιβεβαιώνουν τη θέση τους όσον αφορά την αξιολόγηση του εν λόγω καθεστώτος, ήτοι ιδίως ότι: — το άρθρο 39 CA του CGI αποτελεί ιδίως μέτρο γενικής τάξης, το οποίο όμως δεν χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση εμπορικών πλοίων· — το εν λόγω καθεστώς επιφέρει συγκρίσιμες επιπτώσεις είτε με μέτρα εσωτερικού δικαίου είτε με ρυθμίσεις που ισχύουν σε άλλα κράτη μέλη· — η έγκριση δεν παρουσιάζει διακριτικό χαρακτήρα και η χορήγησή της εξαρτάται από την ικανοποίηση των αντικειμενικών κριτηρίων· — το εν λόγω φορολογικό καθεστώς αποκτά μείζον ενδιαφέρον για την κοινοτική οικονομία, ιδίως όσον αφορά τη χωροθέτηση και τη μονιμότητα των θέσεων εργασίας· — τέλος, η πλειονότητα των ενδιαφερομένων τρίτων επικαλούνται τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τους ως προς το συμβιβάσιμο του εν λόγω μηχανισμού με την κοινοτική ρύθμιση.

(72) Όσον αφορά τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη των οποίων η ταυτότητα παρέμεινε εμπιστευτική, οι γαλλικές αρχές επισημαίνουν ότι βασίζονται σε εσφαλμένα ή ανακριβή στοιχεία.

(73) Σχετικά με το επιχείρημα κατά το οποίο το ευεργέτημα, που χορηγήθηκε στην Brittany Ferries, του καθεστώτος του φορολογικού GIE οδήγησε έμμεσα στην αποχώρηση της P&O από τη δυτική και κεντρική Μάγχη, οι γαλλικές αρχές ανταπαντούν ότι μόνο δύο πλοία της Brittany Ferries επωφελήθηκαν από αυτό και ότι η χρηματοδότηση του πλοίου της «Mont St Michel» μέσω αυτού του μηχανισμού εγκρίθηκε με απόφαση της Επιτροπής της 8ης Μαΐου 2001 (27).

(74) Εν προκειμένω, μετά την αποχώρηση του προαναφερόμενου φορέα εκμετάλλευσης από την αγορά, οι βρετανικές αρχές ανταγωνισμού διενήργησαν έρευνα εις βάθος. Τα συμπεράσματά τους δεν ανέφεραν ως αιτία της αποχώρησης του συγκεκριμένου φορέα ενδεχόμενη στρέβλωση του ανταγωνισμού. Επιπλέον, η μείωση του κύκλου εργασιών ορισμένων φορέων εκμετάλλευσης οφείλεται στη σταθερή άνοδο του ανταγωνισμού των αεροπορικών εταιρειών χαμηλού κόστους και όχι στη θέση σε λειτουργία πρόσφατων πλοίων από άλλους πλοιοκτήτες.

(75) Όσον αφορά τη βούληση που εξέφρασε ένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με την επέκταση εκ μέρους της Επιτροπής του πεδίου ελέγχου της στο καθεστώς της συμπλοιοκτησίας, οι γαλλικές αρχές υπενθυμίζουν ότι το συγκεκριμένο καθεστώς κηρύχθηκε συμβιβάσιμο με τους κανόνες της συνθήκης στην απόφασή της 3ης Μαΐου 1996.

(76) Τέλος, η αύξηση του δυναμικού στον Πορθμό της Μάγχης δεν αφορά εταιρείες που επωφελήθηκαν από το καθεστώς των φορολογικών GIE. Εν προκειμένω, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι νεοεισερχόμενοι στις γραμμές στις οποίες προηγουμένως δραστηριοποιούνταν ιστορικοί φορείς εκμετάλλευσης. Οι γαλλικές αρχές επισημαίνουν επίσης, στο πλαίσιο αυτό, ότι το Ευρωτούνελ διπλασίασε το δυναμικό της λειτουργίας μεταφορών φορτίου την περίοδο 2000-2003 και ότι η P&O εξαγόρασε τα μερίδια του φορέα εκμετάλλευσης Stena-Line και εκσυγχρόνισε το στόλο της.

VII. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

(77) Κατόπιν της επίσημης διαδικασίας εξέτασης που κινήθηκε βάσει του άρθρου 88, παράγραφος 2, της συνθήκης και λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προέβαλαν στο παρόν πλαίσιο οι γαλλικές αρχές και τα ενδιαφερόμενα μέρη, η Επιτροπή εκτιμά ότι το φορολογικό καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης.

1. Ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης

(78) Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 1, της συνθήκης, «ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός αν η παρούσα συνθήκη ορίζει άλλως».

(79) Ο χαρακτηρισμός εθνικού μέτρου ως κρατική ενίσχυση προϋποθέτει ότι πληρούνται οι ακόλουθοι σωρευτικοί όροι, δηλαδή ότι: 1) το εν λόγω μέτρο παρέχει πλεονέκτημα μέσω κρατικών πόρων, 2) το πλεονέκτημα είναι επιλεκτικό και 3) το εν λόγω μέτρο νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και δύναται να επηρεάσει τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές (28).

(80) Πρέπει να εκτεθούν οι λόγοι βάσει των οποίων θα εκτιμηθεί κατά πόσο το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI, που περιγράφηκε προηγουμένως, ικανοποιεί αυτούς τους σωρευτικούς όρους.

(81) Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 39 C, πρώτο εδάφιο, του CGI, η απόσβεση αγαθών που τίθενται προς μίσθωση ή προς διάθεση με οποιαδήποτε άλλη μορφή κατανέμεται καθ' όλη τη συνήθη διάρκεια χρήσης.

(82) Το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, και το άρθρο 39 CA του CGI αφορούν τους κανόνες απόσβεσης που εφαρμόζονται για τη χρηματοδότηση, ιδίως από GIE, αγαθών που τίθενται προς μίσθωση ή προς διάθεση. Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, αμφότερες οι διατάξεις θεσπίστηκαν με σκοπό την καταπολέμηση της καταχρηστικής προσφυγής σε αυτό τον τρόπο χρηματοδότησης.

(83) Έτσι, οι γαλλικές αρχές καθώς και τα ενδιαφερόμενα μέρη προβάλλουν το επιχείρημα ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI αντιστοιχεί σε επάνοδο στο κοινό δίκαιο όσον αφορά την έκπτωση των αποσβέσεων, δηλαδή στις διατάξεις του άρθρου 39, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, και του άρθρου 39 C, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω κώδικα και δεν συνιστά συνεπώς κρατική ενίσχυση. Το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI μπορεί να συνιστά παρέκκλιση από τις διατάξεις αυτών των άρθρων.

(84) Σύμφωνα με πάγια νομολογία, η εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης επιβάλλει μόνο τον καθορισμό του κατά πόσο, στο πλαίσιο δεδομένου νομικού καθεστώτος, ένα κρατικό μέτρο δύναται να ευνοήσει «ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής» σε σχέση με άλλες, που βρίσκονται, όσον αφορά το στόχο που επιδιώκει το εν λόγω καθεστώς, σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση (29).

(85) Συνεπώς, για να προσδιοριστεί αυτό που συνιστά πλεονέκτημα, κατά τη νομολογία σχετικά με την έννοια της κρατικής ενίσχυσης, είναι επιτακτική ανάγκη να καθοριστεί ο κανόνας αναφοράς ή το εφαρμοστέο κοινό καθεστώς, στο πλαίσιο δεδομένου νομικού καθεστώτος, βάσει του οποίου συγκρίνεται το πλεονέκτημα (30). Εν προκειμένω, το Δικαστήριο έκρινε άλλωστε ότι ο καθορισμός του πλαισίου αναφοράς αποκτά αυξημένη στην περίπτωση φορολογικών μέτρων εφόσον η ύπαρξη καθαυτή πλεονεκτήματος τεκμηριώνεται μόνο σε σχέση με τη λεγόμενη «συνήθη» φορολόγηση, δηλαδή το φορολογικό συντελεστή που ισχύει στη γεωγραφική ζώνη αναφοράς (31).

(86) Στην προκειμένη περίπτωση, με σκοπό τον καθορισμό αυτού του κανόνα αναφοράς στο πλαίσιο του καθεστώτος αποσβέσεων αγαθών που τίθενται προς μίσθωση ή προς διάθεση, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνο διατάξεις που αφορούν τη χρηματοδότηση τέτοιων αγαθών από προσωπικές εταιρείες, όπως οι GIE. Άλλως, η πραγματική και η νομική κατάσταση που λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς του καθορισμού του πλεονεκτήματος δεν είναι συγκρίσιμες, ούτε από την άποψη των μελών του GIE ούτε από την άποψη των χρηστών των εν λόγω αγαθών.

(87) Έτσι, ο κανόνας αναφοράς που εφαρμόζεται εν προκειμένω για τον καθορισμό της εκπίπτουσας απόσβεσης είναι ο περιορισμός της αρχής αυτής της απόσβεσης για αγαθά που χρηματοδοτούνται από GIE, ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI (32). Δεν πρόκειται για το άρθρο 39 C, πρώτο εδάφιο, του CGI, εφόσον η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται σε πράξη χρηματοδότησης από GIE, δηλαδή από δομές που συγκεντρώνουν πολλές νομικές οντότητες, εν γένει χρηματοδοτικούς οργανισμούς, που κατανέμουν έτσι μεταξύ τους συναφείς με την πράξη κινδύνους, σε αντίθεση με πράξη χρηματοδότησης που πραγματοποιείται από ένα μόνο χρηματοδοτικό οργανισμό ο οποίος αναλαμβάνει και τους σχετικούς κινδύνους. Εν προκειμένω, πρέπει επιπλέον να καταδειχτεί ότι, αντίθετα προς τους τρόπους χρηματοδότησης που κάνουν χρήση GIE, μια πράξη χρηματοδότησης μέσω μιας τέτοιας φορολογικά διάφανης δομής επιτρέπει φορολογική βελτιστοποίηση, εφόσον τα ελλειμματικά αποτελέσματα που καταγράφονται από τον GIE τα πρώτα έτη των δραστηριοτήτων του προέρχονται από μείωση των φορολογητέων κερδών που πραγματοποιούν τα μέλη του λόγω των τρεχουσών δραστηριοτήτων τους.

(88) Συνεπώς, η Επιτροπή εκτιμά ότι οι γαλλικές αρχές και ορισμένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν δύνανται να υποστηρίξουν ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI συνιστά επάνοδο στο κοινό δίκαιο περί αποσβέσεων και ότι το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του εν λόγω κώδικα συνιστά το καθεστώς αναφοράς βάσει του οποίου πρέπει να αξιολογηθεί το φορολογικό πλεονέκτημα που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 39 CA. Εξάλλου, είναι σκόπιμο να επισημανθεί ότι το άρθρο 39 CA του CGI προβλέπει ρητώς ότι το υπό εξέταση φορολογικό πλεονέκτημα υπολογίζεται από το υπόλοιπο των θετικών ή αρνητικών επικαιροποιημένων αξιών, που είναι συναφείς αντίστοιχα με τις μειώσεις ή συμπληρωματικές φορολογικές εισφορές, λαμβανομένων υπόψη αυτών που προκύπτουν από την εφαρμογή των διατάξεων του δεύτερου εδαφίου του άρθρου.

(89) Όσον αφορά το πλεονέκτημα που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI, πρέπει να διαπιστωθεί ότι μόνο τα μέλη του GIE (33), που χρηματοδοτεί κινητά περιουσιακά στοιχεία των οποίων η διάρκεια απόσβεσης είναι τουλάχιστον 8 έτη, δύνανται να επωφεληθούν από φορολογικά πλεονεκτήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI, δηλαδή 1) παρέκκλισης από το ανώτατο όριο της αρχής της εκπίπτουσας απόσβεσης, 2) προσαύξησης κατά μία μονάδα του συντελεστή απόσβεσης 3) ενδεχόμενης απαλλαγής από την υπεραξία εκχώρησης.

(90) Αφενός, όσον αφορά την κατάργηση του ανώτατου ορίου της εκπίπτουσας απόσβεσης κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι κάθε μέλος του GIE είναι σε θέση, στη διάρκεια της περιόδου υποτίμησης του αγαθού κατά την οποία τα αποτελέσματα του GIE είναι ελλειμματικά, να καταλογίσει τα ελλείμματα του GIE, κατ' αναλογία των δικαιωμάτων που κατέχει, με βάση τα φορολογητέα του κέρδη. Στο πλαίσιο αυτό, δεν λαμβάνει υπόψη το ανώτατο όριο της απόσβεσης του άρθρου 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI.

(91) Συνεπώς, η εφαρμογή της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 39 CA του CGI επιτρέπει, κατά το ελλειμματικό στάδιο, μείωση, από έκαστο των μελών του GIE, της βάσης που συνήθως φορολογείται κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI. Πράγματι, το γεγονός ότι το ποσό της απόσβεσης δεν περιορίζεται στο ποσό του καταβληθέντος μισθώματος, μειούμενο από τις άλλες σχετικές επιβαρύνσεις του μισθωμένου αγαθού, επιτρέπει αύξηση του ποσού της απόσβεσης κατά τα πρώτα οικονομικά έτη που είναι ελλειμματικά. Εν προκειμένω, η περίπτωση που, σύμφωνα με το άρθρο 39 CA του CGI, τα ελλείμματα εκπίπτουν μόνο κατά το ένα τέταρτο των κερδών που φορολογούνται με το συντελεστή του φόρου εταιρειών του κοινού δικαίου που κάθε μέλος του GIE αποκομίζει από τις υπόλοιπες δραστηριότητές του, μπορεί βέβαια να περιοριστεί αλλά δεν διακυβεύει την ύπαρξη του πλεονεκτήματος.

(92) Στο πλαίσιο αυτό, οι γαλλικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα ότι οι οικονομίες φόρου που επιτυγχάνονται τοιουτοτρόπως κατά τα πρώτα έτη της πράξης χρηματοδότησης εξουδετερώνονται από τους συμπληρωματικούς φόρους που διαπιστώνονται αφότου ο GIE αρχίζει να πραγματοποιεί κέρδη, εφόσον τα οφειλόμενα μισθώματα υπερβαίνουν τα ετήσια χρεολύσια της απόσβεσης. Στο μεταξύ, η Επιτροπή εκτιμά ότι το παρεχόμενο πλεονέκτημα έγκειται στην αναστολή της πληρωμής του φόρου και αντιστοιχεί στο υπόλοιπο των επικαιροποιημένων αξιών των φόρων που καταβάλλονται στη διάρκεια της συνολικής περιόδου απόσβεσης λαμβανομένων υπόψη των εφαρμοζόμενων επιτοκίων.

(93) Η έκθεση αριθ. 413 της Γερουσίας (34) επιβεβαιώνει εξάλλου την ανάλυση αυτή εφόσον αναφέρει ότι «οι οικονομίες φόρου που επιτυγχάνουν τοιουτοτρόπως οι εταίροι κατά τα πρώτα έτη εκμετάλλευσης αντισταθμίζονται από τους συμπληρωματικούς φόρους που εμφανίζονται στη συνέχεια, όταν η διάρθρωση της χρηματοδότησης συνεπάγεται ευεργετήματα». Εντούτοις, αυτή η χρονική μετατόπιση επιτρέπει, σύμφωνα με την έκθεση, ταμειακά κέρδη τα οποία αντιστοιχούν στη διαφορά μεταξύ των επικαιροποιημένων αξιών των οικονομιών φόρου τα πρώτα οικονομικά έτη και των συμπληρωματικών φορολογικών εισφορών τα τελευταία οικονομικά έτη. Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι καταδεικνύεται, στη φορολογική οδηγία αριθ. 120, της 17ης Ιουνίου 1999 (35), ότι το φορολογικό πλεονέκτημα που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI επιτρέπει οικονομίες φόρου.

(94) Συνεπώς, φαίνεται ότι το καθεστώς που θεσπίζεται από το άρθρο 39 CA του CGI αποσκοπεί να επιτρέψει στα μέλη του GIE να επωφεληθούν από πλεονέκτημα υπό μορφή ετεροχρονισμού της φορολόγησης.

(95) Εν προκειμένω, το επιχείρημα ότι οι χρήστες των οποίων ο GIE δεν λαμβάνει την έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 39 CA του CGI προσφεύγουν σε άλλους τρόπους χρηματοδότησης προκειμένου να εκφεύγουν από το ανώτατο όριο της εκπίπτουσας φορολογικά απόσβεσης του άρθρου 39 C, δεύτερο εδάφιο, του εν λόγω κώδικα, και συνεπώς δεν βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σχέση με εκείνους των οποίων ο GIE έχει εγκριθεί, δεν ευσταθεί. Πράγματι, πρέπει καταρχήν να υπενθυμίσουμε ότι, όσον αφορά ένα καθεστώς ενισχύσεων, η Επιτροπή μπορεί να περιοριστεί στη μελέτη των γενικών χαρακτηριστικών του εν λόγω καθεστώτος, χωρίς να υποχρεούται να εξετάσει κάθε ειδική περίπτωση εφαρμογής (36). Στη συνέχεια, ένα τέτοιο επιχείρημα οδηγεί στη συνεκτίμηση μεμονωμένων καταστάσεων διακριτών από πραγματική και νομική άποψη (37) και, επιπλέον, υποθετικών.

(96) Τέλος, δεν αποκλείεται οι χρήστες που δεν μπορούν να επωφεληθούν από τις διατάξεις του άρθρου 39 CA του CGI να βρίσκονται σε αδυναμία προσφυγής σε εναλλακτικό τρόπο χρηματοδότησης. Αυτό ισχύει ιδίως στην περίπτωση που ένας τραπεζικός οργανισμός αποφάσιζε, λαμβανομένης υπόψη της χρηματοδοτικής κατάστασης της συγκεκριμένης επιχείρησης, να μην αναλάβει μόνος τους συναφείς με την πράξη χρηματοδότησης (χρηματοδοτική μίσθωση) κινδύνους ή εάν, για λόγους που αφορούν τη δομή του ισολογισμού ή την ικανότητα χρηματοδότησης των χρηστών, άλλοι τρόποι χρηματοδότησης είναι ανέφικτοι (άμεση επένδυση με προσφυγή σε δανεισμό ή με ίδιους πόρους). Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και αν υποτεθεί ότι οι συγκεκριμένοι χρήστες είναι πράγματι σε θέση να προσφύγουν σε εναλλακτικό τρόπο χρηματοδότησης και, στο πλαίσιο αυτό, δεν υπάρχει ανώτατο όριο της απόσβεσής τους, θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η αρχικά επιλεγείσα πιο πλεονεκτική λύση προς όφελος μιας δεύτερης επιλογής κατ' ανάγκη λιγότερο ευνοϊκής και δεν θα επωφεληθούν από την ειδική φορολογία της χρηματοδοτικής μίσθωσης από GIE (χάρη στην υποχρέωση επανεκχώρησης που θεσπίζει το άρθρο 39 CA του CGI).

(97) Αφετέρου, εκτός από την κατάργηση του ανώτατου ορίου της εκπίπτουσας απόσβεσης, τα μέλη του GIE επωφελούνται από προσαύξηση κατά μία μονάδα του συντελεστή φθίνουσας απόσβεσης και, στην περίπτωση προβλεπόμενης εκχώρησης του αγαθού στο χρήστη και εφόσον πληρούνται ορισμένοι όροι, απαλλαγής από την υπεραξία (38).

(98) Ο προσαυξημένος συντελεστής και η ενδεχόμενη απαλλαγή από υπεραξίες εκχώρησης συνιστούν πλεονεκτήματα από τα οποία επωφελούνται τα μέλη του GIE κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI, αλλά από τα οποία δεν μπορούν να επωφεληθούν κατ' εφαρμογή του φορολογικού πλαισίου αναφοράς, δηλαδή το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του εν λόγω κώδικα. Εν πάση περιπτώσει, η εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI όσον αφορά τα δύο πλεονεκτήματα δεν συνιστά επάνοδο στο κοινό δίκαιο περί αποσβέσεων, όπως επικαλούνται οι γαλλικές αρχές, εφόσον το άρθρο 39 C, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω κώδικα ουδόλως προβλέπει τέτοια φορολογικά πλεονεκτήματα.

(99) Στο πλαίσιο αυτό, εφόσον πρόκειται για επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο, από το 2007, η απαλλαγή από την υπεραξία εκχώρησης άπτεται του κοινού δικαίου, πρέπει να διαπιστωθεί κατά πόσον αυτό στερείται, εν πάση περιπτώσει, συνάφειας, εφόσον η ύπαρξη αυτού του πλεονεκτήματος πρέπει να εκτιμηθεί λαμβανομένου υπόψη του ισχύοντος νομικού πλαισίου και όχι στη βάση μελλοντικής νομικής κατάστασης (39). Εξάλλου, τα μέρη δεν ισχυρίζονται ότι τροποποίηση του ισχύοντος νομικού πλαισίου μπορεί να αναιρέσει το πλεονέκτημα που χορηγήθηκε προηγουμένως.

(100) Όσον αφορά την κρατική προέλευση των πλεονεκτημάτων που προκύπτουν από την εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η έννοια της ενίσχυσης είναι γενικότερη από εκείνη της επιδότησης διότι περιλαμβάνει όχι μόνο θετικές παροχές, όπως οι επιδοτήσεις καθαυτές, αλλά και παρεμβάσεις που, υπό ποικίλες μορφές, ελαφρύνουν τις επιβαρύνσεις που συνήθως βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχείρησης και που, ως εκ τούτου, χωρίς να συνιστούν επιδοτήσεις υπό την αυστηρή έννοια του όρου, είναι ίδιου χαρακτήρα και έχουν πανομοιότυπες επιδράσεις (40). Εξ αυτού συνάγεται ότι ένα μέτρο με το οποίο οι δημόσιες αρχές χορηγούν σε ορισμένες επιχειρήσεις απαλλαγή, μείωση ή ακόμα και αναστολή της πληρωμής του συνήθως οφειλόμενου φόρου που, αν και δεν περιλαμβάνει μεταφορά κρατικών πόρων, θέτει τους δικαιούχους σε ευνοϊκότερη χρηματοδοτική κατάσταση από τους λοιπούς φορολογούμενους συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης (41). Ως εκ τούτου, εν προκειμένω, αν και τα μέτρα που προκύπτουν από το άρθρο 39 CA του CGI δεν περιλαμβάνουν μεταφορές κρατικών πόρων, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί το γεγονός ότι συνεπάγονται απώλεια φορολογικών πόρων και, τοιουτοτρόπως, συνιστούν κρατική χρηματοδότηση.

(101) Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή εκτιμά ότι τα μέλη του GIE επωφελούνται πλεονεκτημάτων, με τη μορφή οικονομιών φόρων (κατάργηση ανώτατου ορίου και προσαύξηση του συντελεστή απόσβεσης) και, στην περίπτωση προβλεπόμενης εκχώρησης του αγαθού που πραγματοποιείται υπό ορισμένες προϋποθέσεις, φοροαπαλλαγής, τα οποία αντιπροσωπεύουν κόστος για τον προϋπολογισμό του γαλλικού κράτους.

(102) Τέλος, όσον αφορά τα μέλη των GIE, εκτιμώντας ότι αυτά πρέπει να επανεκχωρήσουν τουλάχιστον τα 2/3 του συνολικού φορολογικού πλεονεκτήματος που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI στο χρήστη του εν λόγω αγαθού, η Επιτροπή εκτιμά ότι το πλεονέκτημα από το οποίο επωφελούνται αντιστοιχεί, κατ' ανώτατο όριο, στο 1/3 του συνολικού πλεονεκτήματος. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι τα μέλη των GIE είναι βασικά χρηματοδοτικοί οργανισμοί.

(103) Όσον αφορά τους χρήστες των υπό εξέταση αγαθών, η επανεκχώρηση αφενός του συνολικού φορολογικού πλεονεκτήματος από το οποίο επωφελούνται τα μέλη του GIE συγκεκριμενοποιείται, σύμφωνα με την επίμαχη διάταξη, υπό μορφή μείωσης του ποσού του μισθώματός τους ή ελάττωσης του ποσού του δικαιώματος αγοράς. Αυτό το πλεονέκτημα που μεταβιβάζεται στους χρήστες μειώνει, τοιουτοτρόπως, τις επιβαρύνσεις που βαρύνουν συνήθως τον προϋπολογισμό τους στο πλαίσιο των πράξεων χρηματοδοτικής μίσθωσης. Εφόσον η επανεκχώρηση αντιπροσωπεύει τουλάχιστον τα 2/3 του πλεονεκτήματος που χορηγείται στα μέλη του GIE μέσω κρατικών πόρων, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι χρήστες επωφελούνται, με το μέτρο αυτό, από κρατικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 87 της συνθήκης που ανέρχεται τουλάχιστον στα 2/3 του συνολικού πλεονεκτήματος.

(104) Οι γαλλικές αρχές καθώς και ορισμένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστηρίζουν ωστόσο ότι το φορολογικό καθεστώς που θεσπίζεται στο άρθρο 39 CA του CGI συνιστά γενικό μέτρο του γαλλικού φορολογικού δικαίου. Συνεπώς, πρέπει να εξετάσουμε κατά πόσο το συνολικό πλεονέκτημα από το οποίο επωφελούνται τα μέλη του GIE και οι χρήστες παρουσιάζει επιλεκτικό χαρακτήρα.

(105) Πρέπει να υπενθυμίσουμε, προκαταρκτικά, ότι η ιδιοτυπία του κρατικού μέτρου, δηλαδή ο επιλεκτικός χαρακτήρας του, συνιστά ένα από τα χαρακτηριστικά της έννοιας της κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης. Από την άποψη αυτή, πρέπει να ελεγχθεί κατά πόσο το εν λόγω φορολογικό καθεστώς συνεπάγεται ή όχι πλεονεκτήματα προς αποκλειστικό όφελος ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων τομέων δραστηριότητας (42).

(106) Κατ' αρχήν, ένα φορολογικό μέτρο που δύναται να χαρακτηριστεί ως κρατική ενίσχυση διακρίνεται από ένα γενικό φορολογικό μέτρο από τον περιορισμένο χαρακτήρα, νομικό ή πραγματικό, του αριθμού των δικαιούχων του. Έτσι, προκειμένου ένα μέτρο να χαρακτηριστεί ως κρατική ενίσχυση, οι επιχειρήσεις που το δικαιούνται πρέπει να ανήκουν σε κατηγορία που καθορίζεται από την εφαρμογή, νομική ή πραγματική, του κριτηρίου που θεσπίζεται από το εν λόγω μέτρο (43).

(107) Εν προκειμένω, το άρθρο 39 CA του CGI εφαρμόζεται μόνο στα κινητά αγαθά που έχουν αποσβεστεί με φθίνοντα τρόπο για περίοδο τουλάχιστον 8 ετών και τα οποία έχουν αποκτηθεί καινουργή, εκτός των πλοίων που μπορεί να είναι και μεταχειρισμένα. Εξάλλου, στην έκθεση της Γερουσίας αριθ. 413 (44) καταδεικνύεται ότι «ο […] μηχανισμός έχει επακριβώς ως αντικείμενο την ενθάρρυνση βαρέων επενδύσεων χάρη σε μια ιδιαίτερα παροτρυντική φορολογική μόχλευση».

(108) Η φορολογική ελάφρυνση που προκύπτει από την εφαρμογή αυτής της διάταξης ωφελεί συνεπώς, de jure, αποκλειστικά τα μέλη των GIE που χρηματοδοτούν τέτοια αγαθά (45) και τους χρήστες αυτών των αγαθών χάρη στην υποχρέωση επανεκχώρησης των 2/3 τουλάχιστον του συνολικού φορολογικού πλεονεκτήματος από τα οποία επωφελούνται τα μέλη του GIE. Οι επενδυτές — μέλη GIE — που δεν χρηματοδοτούν τα αγαθά που αναφέρονται στο άρθρο 39 CA του CGI και οι χρήστες αγαθών που έχουν διάρκεια απόσβεσης μικρότερη των 8 ετών δεν μπορούν, αντιθέτως, να επωφεληθούν αυτού του φορολογικού πλεονεκτήματος.

(109) Εν προκειμένω, ακόμα και αν υποτεθεί ότι οι χρήστες αγαθών που δεν μπορούν να επωφεληθούν από το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI είχαν συμφέρον να προσφύγουν σε μορφή χρηματοδότησης εναλλακτικής του φορολογικού GIE, αυτοί, τουλάχιστον, στερούνται του συγκεκριμένου τρόπου χρηματοδότησης.

(110) Επιπλέον, λαμβανομένης υπόψη της διάρκειας της εν λόγω απόσβεσης αγαθών, που προβλέπεται στο άρθρο 39 CA του CGI, η διάταξη ωφελεί, de facto, κατ' ουσία, τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα των μεταφορών, ιδίως των θαλάσσιων και των αεροπορικών καθώς και τις GIE που χρηματοδοτούν αγαθά συναφή με το συγκεκριμένο τομέα.

(111) Εν προκειμένω, αφενός, προκύπτει από τις πληροφορίες που παρέχονται από τις γαλλικές αρχές ότι οι 182 από τις 189 αιτήσεις έγκρισης που υποβλήθηκαν κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI αφορούσαν τον τομέα των μεταφορών. Επιπλέον, σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, ο ναυτιλιακός τομέας αντιπροσωπεύει, καθαυτός, το 75 % των αιτήσεων έγκρισης που υποβλήθηκαν και το 82 % των εγκρίσεων που χορηγήθηκαν (βλέπε πίνακα στην αιτιολογική σκέψη 17 παραπάνω).

(112) Αφετέρου, η θέσπιση αυτού του καθεστώτος που παρεκκλίνει από το ανώτατο όριο της απόσβεσης αγαθών χρηματοδοτούμενων από GIE αιτιολογείται, κυρίως, από τη βούληση του νομοθέτη να ευνοήσει τον τομέα των μεταφορών και, ειδικότερα, τον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών.

(113) Από την κατάσταση αυτή προκύπτουν πολλά στοιχεία.

(114) Πρώτον, μεταξύ των επιλέξιμων αγαθών βάσει του άρθρου 39 CA του CGI, μόνο τα πλοία αναφέρονται ρητώς στη φορολογική οδηγία αριθ. 120 (46). Προβλέπεται έτσι ότι τα μόνα μεταχειρισμένα αγαθά που δύνανται να επωφεληθούν από το φορολογικό καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI είναι τα πλοία. Όσον αφορά τη διαδικασία χορήγησης της έγκρισης, προβλέπεται επίσης, σχετικά με τα πλοία, ότι οι αιτήσεις έγκρισης που τα αφορούν πρέπει να υποβάλλονται πριν από την παραγγελία τους, εφόσον η απόσβεση αρχίζει μετά τον παροπλισμό τους (47).

(115) Δεύτερον, από τις προπαρασκευαστικές εργασίες της ψήφισης του νόμου αριθ. 98-546 και, ειδικότερα, από την έκθεση της Γερουσίας αριθ. 413 (48) προκύπτει ότι ο προηγούμενος φορολογικός μηχανισμός εφαρμοζόταν σε όλους τους οικονομικούς τομείς ενώ το άρθρο 39 CA του CGI εφαρμόζεται «μόνο στα βαρέα αγαθά εξοπλισμού (αεροσκάφη, TGV, πλοία…)». Όσον αφορά, ειδικότερα, τη ναυτιλία, η εν λόγω έκθεση καταγγέλλει τον ανεπαρκώς ευνοϊκό χαρακτήρα του υπό εξέταση καθεστώτος σε σχέση με το καθεστώς της συμπλοιοκτησίας για την ενδυνάμωση των επενδύσεων στο συγκεκριμένο τομέα. Καταδεικνύεται επίσης ότι η εισαγωγή, στο άρθρο 39 CA του CGI, διάταξης που προβλέπει την απαλλαγή από την υπεραξία σε περίπτωση προβλεπόμενης εκχώρησης του αγαθού στο χρήστη, αιτιολογείται από το λιγότερο ευνοϊκό χαρακτήρα του εν λόγω καθεστώτος για επενδύσεις στη ναυτιλία. Οι γαλλικές αρχές προβάλλουν, εν προκειμένω, με πανομοιότυπο τρόπο, στο πλαίσιο των παρατηρήσεων που διατύπωσαν στις 3 Μαΐου 2004, ότι αυτό εμπίπτει σε πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από τη μέριμνα να αποτραπεί η στασιμότητα του αριθμού των εμπορικών πλοίων που νηολογούνται στη Γαλλία και από τη βούληση μείωσης της φορολογικής δαπάνης που, συμπληρωματικά του ετεροχρονισμού της φορολόγησης που συνδέεται με την επένδυση, προβλεπόταν ότι ο GIE μπορεί να επωφεληθεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, απαλλαγής από την υπεραξία εκχώρησης του αγαθού.

(116) Τρίτον, η γενική έκθεση αριθ. 66 σχετικά με το νομοσχέδιο περί οικονομικών του 1999 (49), επιβεβαιώνει ότι «ο νόμος αριθ. 98-546 […] επέτρεψε τη δημιουργία νέου φορολογικού μηχανισμού υπέρ των επενδύσεων στη ναυτιλία». Καταδεικνύεται επίσης ότι, αν και το προνομιακό καθεστώς χρηματοδότησης με χρηματοδοτική μίσθωση που θεσπίζεται από το άρθρο 39 CA του CGI δεν εφαρμόζεται αποκλειστικά και μόνο στα πλοία, στην πραγματικότητα εκπονήθηκε κυρίως γι' αυτά.

(117) Λαμβανομένων υπόψη όλων των προηγούμενων αιτιολογικών σκέψεων, η Επιτροπή εκτιμά ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI έχει επιλεκτικό χαρακτήρα, ως προς το ότι ευνοεί ορισμένους οικονομικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στον τομέα των μεταφορών, καθώς και στο χρηματοδοτικό τομέα. Εφόσον το συγκεκριμένο καθεστώς δεν εφαρμόζεται σε όλους τους οικονομικούς φορείς, δεν μπορεί να θεωρηθεί γενικό μέτρο φορολογικής πολιτικής.

(118) Η εκτίμηση αυτή δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από τα επιχειρήματα που επικαλούνται οι γαλλικές αρχές.

(119) Έτσι, καταρχήν, το επιχείρημα των γαλλικών αρχών που συνάγεται από την πολλαπλότητα των τομέων τους οποίους μπορεί να αφορά το εν λόγω φορολογικό μέτρο δεν ευσταθεί. Πράγματι, πέρα από το γεγονός ότι μόνον ορισμένα αγαθά καλύπτονται από το εν λόγω φορολογικό καθεστώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο πολύ οριακός αριθμός αιτήσεων έγκρισης για τη χρηματοδότηση αγαθών που άπτονται άλλων τομέων εκτός του τομέα των μεταφορών (50) δύναται να θέσει υπό αμφισβήτηση την ιδιοτυπία του εν λόγω καθεστώτος. Εν προκειμένω, θεωρήθηκε εξάλλου ότι το στοιχείο ότι ο αριθμός των επιχειρήσεων που μπορούν να ισχυριστούν ότι επωφελούνται από ένα μέτρο είτε είναι ιδιαίτερα σημαντικός είτε ότι αυτές οι επιχειρήσεις ανήκουν σε ποικίλους τομείς δραστηριοτήτων, δεν επαρκεί για να τεθεί υπό αμφισβήτηση ο επιλεκτικός του χαρακτήρας (51).

(120) Δεύτερον, αντίθετα με τους ισχυρισμούς των γαλλικών αρχών, το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο ισχύουν ισοδύναμα φορολογικά μέτρα στα άλλα κράτη μέλη στερείται συνάφειας για τους σκοπούς της αιτιολόγησης της ύπαρξης του καθεστώτος του άρθρου 39 CA του CGI. Πράγματι, δεν μπορούν να προβούν σε συγκριτική εξέταση των φορολογικών κανόνων που εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη, ούτε καν σε ορισμένα από αυτά, χωρίς να αλλοιωθεί ο προορισμός των διατάξεων σχετικά με τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων. Ελλείψει εναρμόνισης σε κοινοτικό επίπεδο των φορολογικών διατάξεων των κρατών μελών, αυτή η εξέταση θα σύγκρινε διαφορετικές πραγματικές και νομικές καταστάσεις που προκύπτουν από νομοθετικές ή κανονιστικές ανισότητες μεταξύ των κρατών μελών (52). Εξάλλου εκτιμήθηκε ότι η περίπτωση που ένα κράτος μέλος επιδιώκει να προσεγγίσει, με μονομερή μέτρα, τους όρους του ανταγωνισμού που υφίστανται σε συγκεκριμένο οικονομικό τομέα με αυτούς που επικρατούν σε άλλα κράτη μέλη δεν αφαιρεί από αυτά τα μέτρα το χαρακτήρα της ενίσχυσης (53). Αναλόγως, η περίπτωση που ανταγωνιστές από άλλα κράτη μέλη επωφελούνται από συγκρίσιμα φορολογικά μέτρα, που ενδεχομένως είναι παράνομα, δεν έχει καμία επίπτωση στο χαρακτηρισμό του εν λόγω καθεστώτος ως ενίσχυση (54).

(121) Τρίτον, η Γαλλία και τα ενδιαφερόμενα μέρη προβάλλουν ότι ο μη επιλεκτικός χαρακτήρας του εν λόγω καθεστώτος καθορίζεται από το γεγονός της έλλειψης διακριτικής εξουσίας την οποία θα διέθεταν οι γαλλικές αρχές για τους σκοπούς της χορήγησης της εν λόγω έγκρισης.

(122) Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, ακόμα και παρεμβάσεις που, εκ πρώτης όψεως, εφαρμόζονται εν γένει στις επιχειρήσεις μπορούν να παρουσιάζουν κάποια επιλεκτικότητα και, ως εκ τούτου, να θεωρούνται μέτρα που αποσκοπούν να ευνοήσουν ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής. Αυτό ισχύει ιδίως όταν η διοίκηση, που καλείται να εφαρμόσει το γενικό κανόνα, διαθέτει κάποια διακριτική εξουσία όσον αφορά την εφαρμογή της πράξης (55).

(123) Εν προκειμένω, πρέπει, πάραυτα, να υπενθυμίσουμε ότι εφόσον η εν λόγω φορολογική διάταξη ωφελεί μόνο τους χρήστες ορισμένων αγαθών και τα μέλη των GIE παρέχοντάς τους χρηματοδότηση και, κυρίως, de facto, μόνο τον τομέα των μεταφορών και το χρηματοδοτικό τομέα, πληρούται στο εξής ο όρος της ιδιοτυπίας. Πράγματι, άλλα σχέδια χρηματοδότησης, που αφορούν αγαθά που άπτονται άλλων τομέων πέραν του τομέα των μεταφορών ή/και έχουν διάρκεια απόσβεσης μικρότερη των 8 ετών, μπορούν να παρουσιάζουν εγγυήσεις ικανές να αποκλείσουν κάθε πρόθεση φορολογικής βελτιστοποίησης. Ως εκ τούτου, λαμβανομένου υπόψη του περιορισμένου πεδίου εφαρμογής αυτού του φορολογικού μηχανισμού, δεν είναι αναγκαίο, για τους σκοπούς του καθορισμού του επιλεκτικού χαρακτήρα του επίμαχου άρθρου, να αποδειχθεί ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές διαθέτουν διακριτική εξουσία για την εφαρμογή του εν λόγω μέτρου (56).

(124) Εν πάση περιπτώσει, ερωτώμενες σχετικά με το εύρος του ελέγχου στον οποίο εκτιμούν ότι υποχρεούνται όσον αφορά τον όρο που συνδέεται με το ότι η εν λόγω επένδυση παρουσιάζει, από την άποψη του γενικού συμφέροντος και ειδικότερα όσον αφορά την απασχόληση, σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό ενδιαφέρον (57), οι γαλλικές αρχές κατέδειξαν ότι αυτό το ενδιαφέρον εκτιμήθηκε στη βάση έξι κριτηρίων, μεταξύ των οποίων εκείνο που συνάγεται από «τις επιδράσεις της επένδυσης στο οικονομικό περιβάλλον της περιοχής που θα υλοποιηθεί και στην οποία εξελίσσεται ο χρήστης». Η Επιτροπή εκτιμά ότι η ικανοποίηση αυτού του όρου εξασφαλίζει κατ' ανάγκη στις εθνικές αρχές ένα περιθώριο διακριτικής εκτίμησης.

(125) Εξάλλου, παρά το θεμιτό χαρακτήρα ενός τέτοιου στόχου, πρέπει να επισημανθεί η έλλειψη σχέσης μεταξύ αυτού του όρου που συνδέεται με την ύπαρξη οικονομικού ενδιαφέροντος της επένδυσης και της σκοπιμότητας που επιζητεί ο νομοθέτης επιβάλλοντας την προηγούμενη χορήγηση υπουργικής έγκρισης για την πραγματοποίηση της επένδυσης. Πράγματι, οι όροι της χορήγησης της έγκρισης πρέπει να επιτρέπουν την απόδειξη ότι η προσφυγή στον τρόπο χρηματοδότησης από τους GIE δεν έχει ως στόχο τη φορολογική βελτιστοποίηση. Ο όρος που συνδέεται με το οικονομικό ενδιαφέρον της επένδυσης δεν δύναται να εμποδίσει μια τέτοια βελτιστοποίηση. Τέτοιες πράξεις χρηματοδότησης, παρά τη διάρκεια απόσβεσης των εν λόγω αγαθών, μπορούν να μην έχουν ως στόχο τη φορολογική βελτιστοποίηση χωρίς ωστόσο να παρουσιάζουν σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, κυρίως όσον αφορά την απασχόληση.

(126) Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει εκ νέου να αναφερθούμε στην έκθεση της Γερουσίας αριθ. 413 (58) από την οποία προκύπτει ότι ο όρος που συνδέεται με την ύπαρξη σημαντικού οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος αποτελεί «μέσο για να ευνοηθούν τα αγαθά που κατασκευάζονται σε γαλλικό έδαφος ή οι χρηματοδοτήσεις που χορηγούνται προς όφελος Γάλλου χρήστη». Γενικότερα, καταδεικνύεται εξάλλου στην ίδια έκθεση ότι η διαδικασία έγκρισης αφήνει πολύ μεγάλο περιθώριο εκτίμησης στη διοίκηση.

(127) Η ανεπάρκεια του όρου που συνδέεται με το οικονομικό ενδιαφέρον της επένδυσης λαμβανομένου υπόψη του επιδιωκόμενου στόχου ενισχύει, συνεπώς, κατά την Επιτροπή, το περιθώριο εκτίμησης που διαθέτουν οι γαλλικές αρχές κατά την εφαρμογή του.

(128) Όσον αφορά πάντα το περιθώριο εκτίμησης το οποίο διαθέτουν οι γαλλικές αρχές για τους σκοπούς της χορήγησης της έγκρισης, πρέπει να διαπιστωθεί ότι η απόφαση του Συνταγματικού Συμβουλίου της 30ής Δεκεμβρίου 1987 (59), την οποία επικαλούνται οι γαλλικές αρχές και ορισμένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη, στερείται συνάφειας στο παρόν πλαίσιο. Στην υπόθεση αυτή, τέθηκε υπό αμφισβήτηση φορολογική διάταξη που προβλέπει τη δυνατότητα για ένα νέο νομικό πρόσωπο που προκύπτει από τη συγχώνευση δύο εταιρειών να ανακτήσει για περιορισμένη περίοδο το σύνολο ή μέρος του ελλείμματος των συγχωνευθεισών εταιρειών και που επιτρέπει, κατόπιν έγκρισης του υπουργού Οικονομικών και εντός των ορίων αυτής της έγκρισης, σε περίπτωση μερικής συμβολής των περιουσιακών στοιχείων σε μια εταιρεία του ομίλου, τη μεταφορά των ελλειμμάτων που δεν έχουν αφαιρεθεί πριν από τη συγχώνευση από τα μεταγενέστερα κέρδη. Το Συνταγματικό Συμβούλιο κλήθηκε να αποφανθεί σχετικά με τη συμφωνία αυτής της διαδικασίας έγκρισης με το άρθρο 34 του Συντάγματος, το οποίο αναθέτει στο νομοθέτη τον καθορισμό του πεδίου εφαρμογής φορολογικού πλεονεκτήματος. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρήθηκε ότι η εν λόγω διάταξη δεν επέτρεπε στο νομοθέτη να μεταβιβάσει τη φορολογική εξουσία του στον υπουργό και ότι ο τελευταίος διαθέτει μόνο την εξουσία διασφάλισης, σύμφωνα με το στόχο του νομοθέτη να αποφευχθεί η φοροδιαφυγή, της τήρησης των όρων που θέτει ο νόμος. Στη συγκεκριμένη απόφαση, το Συνταγματικό Συμβούλιο κλήθηκε να αποφανθεί σχετικά με την τήρηση των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων της νομοθετικής και της κανονιστικής εξουσίας στο φορολογικό τομέα, αλλά ουδόλως σχετικά με την ύπαρξη υπέρ του υπουργού εξουσίας εκτίμησης κατά την έγκριση μεμονωμένων μέτρων που απαιτούνται για την εφαρμογή του νόμου.

(129) Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή εκτιμά ότι οι όροι του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων.

(130) Τέταρτον, όσον αφορά το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν αυθαίρετη εξουσία εφόσον η απόφασή τους μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων για να αμφισβητηθούν οι λόγοι που δικαιολογούσαν την άρνηση έγκρισης, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι δεν είναι αναγκαίο, για να αποφευχθεί ο χαρακτηρισμός ως γενικού μέτρου, να ελεγχθεί κατά πόσο η συμπεριφορά της φορολογικής διοίκησης αποκτά αυθαίρετο χαρακτήρα. Στην πραγματικότητα, αρκεί να διαπιστωθεί ότι η εν λόγω διοίκηση διαθέτει διακριτική εξουσία εκτίμησης που της επιτρέπει να διαμορφώνει τους όρους χορήγησης του εν λόγω φορολογικού πλεονεκτήματος σε συνάρτηση με τα χαρακτηριστικά των επενδυτικών σχεδίων που υπόκεινται στην εκτίμησή της (60). Επιπλέον, κρίθηκε ότι οι διαγραφές χρεών που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο δικαστικής διαδικασίας και σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο, είχαν επιλεκτικό χαρακτήρα διότι δεν απορρέουν αυτόματα από την εφαρμογή του νόμου αλλά από τη διακριτική επιλογή των εν λόγω δημόσιων οργανισμών. Ο κοινοτικός δικαστής υπενθύμισε, στο πλαίσιο αυτό, ότι το άρθρο 87, παράγραφος 1, της συνθήκης δεν διακρίνει ανάλογα με τις αιτίες ή τους στόχους των κρατικών παρεμβάσεων αλλά τις ορίζει σε συνάρτηση με τις επιπτώσεις τους (61). Εν προκειμένω, κατά μείζονα λόγο, η περίπτωση που οι αποφάσεις που αρνούνται την έγκριση μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ενώπιον εθνικού δικαστηρίου δεν θέτει υπό αμφισβήτηση την ύπαρξη περιθωρίου εκτίμησης των εθνικών αρχών στο πλαίσιο της εφαρμογής των όρων χορήγησης της υπουργικής έγκρισης.

(131) Τέλος, η Επιτροπή εκτιμά ότι η ο ισχυρισμός των γαλλικών αρχών που συνάγεται από την έλλειψη διάκρισης βασισμένης στην ιθαγένεια των μελών του GIE και των χρηστών δεν μπορεί να θέσει περισσότερο υπό αμφισβήτηση τον επιλεκτικό χαρακτήρα του άρθρου 39 CA του CGI (62), στο βαθμό που η έκθεση της Γερουσίας αριθ. 413 (63) καταδεικνύει ότι ο όρος που συνδέεται με την ύπαρξη σημαντικού οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος της επένδυσης αποτελεί «μέσο που ευνοεί τα αγαθά που κατασκευάζονται στο εθνικό έδαφος ή τις χρηματοδοτήσεις που χορηγούνται προς όφελος Γάλλου χρήστη».

(132) Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερόμενων, η Επιτροπή εκτιμά ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI παρουσιάζει επιλεκτικό χαρακτήρα.

(133) Οι γαλλικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα ότι οι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 39 C, δεύτερο εδάφιο, και 39 CA του CGI συνιστούν a priori μέσο ελέγχου το οποίο διαθέτει η φορολογική διοίκηση για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής που προκύπτει από καταχρηστική χρήση των πράξεων χρηματοδότησης κινητών αγαθών από φορολογικά διαφανείς δομές, όπως οι GIE. Εκτιμούν ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI αιτιολογείται, ως εκ τούτου, από τη φύση και την οικονομία του φορολογικού συστήματος. Αποσαφηνίζουν, εν προκειμένω, ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI «βασίζεται σε αντικειμενικά και οριζόντια κριτήρια για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής».

(134) Είναι αλήθεια ότι η έννοια της κρατικής ενίσχυσης δεν αφορά τα κρατικά μέτρα που εισάγουν διαφοροποίηση μεταξύ επιχειρήσεων όταν αυτή η διαφοροποίηση προκύπτει από τη φύση και την οικονομία του συστήματος επιβαρύνσεων στο οποίο εντάσσονται. Αυτή η δικαιολογία, που βασίζεται στη φύση ή στο χαρακτήρα του φορολογικού συστήματος, παραπέμπει στη συνοχή συγκεκριμένου φορολογικού μέτρου με την εσωτερική λογική του φορολογικού συστήματος εν γένει. Οι φορολογικές διαφοροποιήσεις δεν μπορούν απλά να υπαγορεύονται από τις γενικές σκοπιμότητες και τους στόχους που επιδιώκει το κράτος όταν εγκρίνει τα εν λόγω μέτρα (64).

(135) Εν προκειμένω, η Επιτροπή εκτιμά ότι το άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI, περιορίζοντας το ποσό της εκπίπτουσας απόσβεσης, αποσκοπεί αποτελεσματικά στην καταπολέμηση της καταχρηστικής προσφυγής σε φορολογικά διαφανείς δομές με σκοπό την επίτευξη φορολογικού οφέλους στο πλαίσιο πράξεων χρηματοδότησης αγαθών που τίθενται προς μίσθωση ή προς διάθεση. Ο στόχος αυτός φαίνεται απαραίτητος και ορθολογικός για τους σκοπούς της διασφάλισης της αποτελεσματικότητας του φορολογικού συστήματος των αποσβέσεων των αγαθών που τίθενται προς μίσθωση ή προς διάθεση και πρέπει, ως εκ τούτου, να θεωρείται εγγενές σύστημα λογιστικού ελέγχου (65).

(136) Αντιθέτως, το καθεστώς που θεσπίζει το άρθρο 39 CA του CGI δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τη φύση και την οικονομία του γαλλικού συστήματος απόσβεσης αγαθών που τίθενται προς μίσθωση ή προς διάθεση. Πράγματι, αν και οι παρεκκλίσεις από το ανώτατο όριο της αρχής της απόσβεσης που προβλέπεται στο άρθρο 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI, είναι αποδεκτές, οι παρεκκλίσεις αυτές πρέπει να βασίζονται μόνο σε όρους των οποίων η ικανοποίηση δύναται να εμποδίσει την προσφυγή, για σκοπούς φορολογικής βελτιστοποίησης, στη χρηματοδότηση των εν λόγω αγαθών από φορολογικά διαφανείς δομές όπως οι GIE.

(137) Αφετέρου, ο περιορισμός της εφαρμογής της εν λόγω παρέκκλισης στη χρηματοδότηση αγαθών αποσβέσιμων σε διάρκεια τουλάχιστον ίση με 8 έτη δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, καθαυτός ή σε συνδυασμό με τους λοιπούς όρους χορήγησης της έγκρισης, λαμβανομένου υπόψη του στόχου που επιδιώκουν οι γαλλικές αρχές. Οι τελευταίες δεν παρείχαν άλλωστε, στο πλαίσιο της παρούσας διοικητικής διαδικασίας, καμία εξήγηση ως προς την επιλογή, λαμβανομένου υπόψη του επιδιωκόμενου στόχου της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, να περιορίσουν την παρέκκλιση στα αγαθά που έχουν τέτοια διάρκεια απόσβεσης.

(138) Αφετέρου, όπως διαπιστώθηκε προηγουμένως, μεταξύ των όρων χορήγησης της υπουργικής έγκρισης, αυτός που συνδέεται με την ύπαρξη οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, ιδίως όσον αφορά την απασχόληση, της πράξης χρηματοδότησης, αφήνει στις εθνικές αρχές περιθώριο εκτίμησης. Ο όρος αυτός δεν έχει εξάλλου καμία σχέση με το στόχο που επιδιώκει η Γαλλία για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Εν πάση περιπτώσει, ένας τέτοιος κοινωνικός στόχος δεν δύναται, καθαυτός, να εκφύγει του χαρακτηρισμού του εν λόγω καθεστώτος ως ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης, εφόσον το συγκεκριμένο άρθρο δεν διακρίνεται ανάλογα με τους λόγους ή τους στόχους των κρατικών παρεμβάσεων, αλλά τους προσδιορίζει σύμφωνα με τις επιδράσεις τους (66). Εξάλλου, εκτιμήθηκε προηγουμένως ότι το άρθρο 87, παράγραφος 1, της συνθήκης στερείται χρήσιμης επίπτωσης εάν οι λόγοι σχετικά με τη δημιουργία ή τη διατήρηση θέσεων απασχόλησης απέτρεπαν τα συγκεκριμένα μέτρα από το χαρακτηρισμό της κρατικής ενίσχυσης, εφόσον οι περισσότερες ενισχύσεις χορηγήθηκαν με σκοπό τη δημιουργία ή την προστασία θέσεων απασχόλησης (67).

(139) Στο πλαίσιο αυτό, οι γαλλικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα ότι το φορολογικό καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI επέτρεψε αναζωογόνηση και ενοποίηση του θαλάσσιου στόλου. Με ανάλογο τρόπο, η Air France καταδεικνύει ότι το καθεστώς αυτό ευνοεί την ανανέωση του στόλου της, που κατέστη αναγκαία από την τροποποίηση των περιβαλλοντικών κανόνων. Εκτός από το γεγονός ότι τέτοιοι ισχυρισμοί ενισχύουν την εκτίμηση της Επιτροπής ως προς τον επιλεκτικό χαρακτήρα του εν λόγω καθεστώτος, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η επιδίωξη στόχων οικονομικής ή βιομηχανικής πολιτικής δύναται να εκφύγει επιλεκτικού μέτρου κατ' εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης (68). Σε παρεμφερές πλαίσιο, κρίθηκε εξάλλου ότι καθεστώς που προβλέπει επιδότηση επιτοκίων στις πιστώσεις που χορηγούνται για την αγορά ή μίσθωση, με δικαίωμα αγοράς, οχημάτων προς όφελος φυσικών προσώπων, ΜΜΕ, περιφερειακών δημόσιων φορέων και τοπικών φορέων παροχής δημόσιων υπηρεσιών συνιστούσε ενίσχυση και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την περίπτωση ότι το συγκεκριμένο μέτρο αποσκοπούσε, στο πλαίσιο της μέριμνας για την προστασία του περιβάλλοντος και την οδική ασφάλεια, να επιτρέψει την ανακαίνιση του πάρκου βιομηχανικών οχημάτων στην Ισπανία (69).

(140) Όλοι οι λόγοι γενικού ενδιαφέροντος στους οποίους το εν λόγω καθεστώς θα πρέπει ως στόχος ή ως επίδραση να συμβάλει, δηλαδή η απασχόληση, η ανανέωση ή η ενοποίηση των συγκεκριμένων πλοίων ή αεροσκαφών, στο βαθμό που είναι θεμιτοί, δεν δικαιολογούνται από τη φύση και την οικονομία του εν λόγω φορολογικού συστήματος και είναι μη αποτελεσματικοί όσον αφορά το χαρακτηρισμό μέτρου ως κρατική ενίσχυση με βάση το άρθρο 87, παράγραφος 1, της συνθήκης.

(141) Η Επιτροπή εκτιμά επίσης ότι είναι αδιάφορο, για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης, το κατά πόσο το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI είναι λιγότερο ευνοϊκό για τους συγκεκριμένους δικαιούχους από ό,τι το καθεστώς της συμπλοιοκτησίας, εφόσον το εν λόγω καθεστώς έπρεπε να εκτιμηθεί από την Επιτροπή κατά τη χρονική στιγμή της εφαρμογής του (70).

(142) Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι η Επιτροπή εκτιμά ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI δεν δικαιολογείται από τη φύση και την οικονομία του εν λόγω φορολογικού συστήματος και ότι ο επιλεκτικός χαρακτήρας του δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να τεθεί υπό αμφισβήτηση.

(143) Όπως διαπιστώθηκε προηγουμένως, οι δικαιούχοι του φορολογικού καθεστώτος του άρθρου 39 CA του CGI είναι, αφενός, οι οικονομικοί φορείς που δραστηριοποιούνται στους τομείς των μεταφορών και της βιομηχανίας και, αφετέρου, τα μέλη GIE που χρηματοδοτούν αγαθά συναφή με αυτούς τους τομείς και που είναι, κατά βάση, χρηματοδοτικοί οργανισμοί. Όλοι αυτοί οι φορείς δραστηριοποιούνται στις κοινοτικές αγορές των προαναφερόμενων τομέων.

(144) Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι ενισχύσεις που αποσκοπούν στην ελευθέρωση μιας επιχείρησης από το κόστος που κανονικά θα έπρεπε να φέρει στο πλαίσιο της τρέχουσας διαχείρισής της ή των συνήθων δραστηριοτήτων της στρεβλώνουν, καταρχήν, τους όρους του ανταγωνισμού (71). Εκτιμήθηκε πράγματι ότι κάθε χορήγηση ενισχύσεων σε μια επιχείρηση που ασκεί τις δραστηριότητές της στην κοινοτική αγορά δύναται να προκαλέσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών (72).

(145) Εν προκειμένω, λαμβανομένων υπόψη της φύσης και της διεθνούς διάστασης των εν λόγω τομέων, η Επιτροπή εκτιμά ότι η εν λόγω ενίσχυση ενισχύει τη θέση των φορέων εκμετάλλευσης αυτών των τομέων που συμμετέχουν στις εθνικές και ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

(146) Έτσι, οι δικαιούχοι του εν λόγω καθεστώτος βρίσκονται σε προνομιακή θέση σε σχέση τόσο με τους εθνικούς ανταγωνιστές τους (73) όσο και με τους ανταγωνιστές τους σε άλλα κράτη μέλη που δεν μπορούν να επωφεληθούν από το συγκεκριμένο καθεστώς για το λόγο ότι δεν χρηματοδοτούν ή δεν χρησιμοποιούν αγαθά επιλέξιμα από το συγκεκριμένο καθεστώς ή ακόμα ότι δεν υπόκεινται σε φορολογία στη Γαλλία.

(147) Σχετικά με το τελευταίο σημείο, αν αληθεύει ότι, από τυπική άποψη, κανένα νομικό εμπόδιο δεν αποτρέπει οικονομικούς φορείς άλλων κρατών μελών εκτός της Γαλλίας να χρηματοδοτούν ή να χρησιμοποιούν τα αγαθά που αναφέρονται στο άρθρο 39 CA του CGI, είναι αναντίρρητο ότι, στην πράξη, το εν λόγω καθεστώς ευνοεί τους φορείς που έχουν φορολογική κατοικία στη Γαλλία. Εν προκειμένω, είναι σκόπιμο να διαπιστωθεί κατά πόσο όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη δικαιούχοι του εν λόγω καθεστώτος που υπέβαλαν παρατηρήσεις στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας εξέτασης είναι εταιρείες του γαλλικού δικαίου. Είναι επίσης σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ότι, όσον αφορά τον τομέα που ενδιαφέρεται κυρίως για τον εν λόγω φορολογικό μηχανισμό, δηλαδή ο ναυτιλιακός τομέας, οι γαλλικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα ότι η υιοθέτηση αυτού του μηχανισμού αποσκοπεί στην αποτροπή της στασιμότητας του αριθμού των εμπορικών πλοίων που είναι νηολογημένα στη Γαλλία και στη μείωση της φορολογικής δαπάνης. Τέλος, είναι σκόπιμο στο παρόν πλαίσιο να υπενθυμίσουμε ότι η έκθεση της Γερουσίας αριθ. 143 (74) καταδεικνύει ότι το συγκεκριμένο καθεστώς είναι αποτελεί «μέσο που ευνοεί τα αγαθά που κατασκευάζονται στο εθνικό έδαφος ή τις χρηματοδοτήσεις που χορηγούνται προς όφελος Γάλλου χρήστη».

(148) Συνεπώς, χωρίς να είναι υποχρεωτική η οικονομική ανάλυση της πραγματικής κατάστασης των συγκεκριμένων αγορών (75) και λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το φορολογικό καθεστώς που θέσπισε η Γαλλία ενισχύει τη θέση των οικονομικών φορέων που επωφελούνται από αυτό σε σχέση με άλλους φορείς ανταγωνιστές στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, η Επιτροπή εκτιμά ότι το καθεστώς αυτό επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και στρεβλώνει τον ανταγωνισμό μεταξύ αυτών των φορέων.

(149) Όσον αφορά τις προηγούμενες αιτιολογικές σκέψεις, η Επιτροπή εκτιμά ότι το καθεστώς του άρθρου 39 CA του CGI συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1 της συνθήκης.

2. Ποσοτικός προσδιορισμός και κατανομή της ενίσχυσης μεταξύ δικαιούχων

(150) Προηγουμένως διαπιστώθηκε ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα που απορρέουν από την εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI είναι, αφενός, η κατάργηση του ανώτατου ορίου της εκπίπτουσας απόσβεσης, αφετέρου, η προσαύξηση κατά μία μονάδα του συντελεστή απόσβεσης και, τέλος, η ενδεχόμενη απαλλαγή από την υπεραξία εκχώρησης.

(151) Το ποσό της ενίσχυσης, για κάθε πράξη χρηματοδοτικής μίσθωσης, αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ των επικαιροποιημένων αξιών των φόρων που καταβάλλονται κατά τη συνολική περίοδο απόσβεσης, λαμβανομένης υπόψη της προσαύξησης κατά μία μονάδα του συντελεστή απόσβεσης, και αυτών που προέκυψαν από την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 39 C, δεύτερο εδάφιο, του CGI, διαφορά στην οποία πρέπει να προστεθεί η ενδεχόμενη απαλλαγή από την υπεραξία της εκχώρησης (76). Το ποσό αυτό καθορίζεται, για κάθε πράξη χρηματοδοτικής μίσθωσης, σύμφωνα με τους λεπτομερείς κανόνες που προβλέπονται στις παραγράφους 46 και 47 της φορολογικής οδηγίας αριθ. 120 (77) για τους σκοπούς της επανεκχώρησης στο χρήστη μέρους του συνολικού πλεονεκτήματος.

(152) Όσον αφορά την ακριβή κατανομή του συνολικού πλεονεκτήματος που λαμβάνεται κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 CA του CGI, τα μέλη ενός GIE — άμεσοι δικαιούχοι — υποχρεούνται να επανεκχωρήσουν τουλάχιστον τα 2/3 αυτού του πλεονεκτήματος στο χρήστη του υπό εξέταση αγαθού. Στο πλαίσιο κάθε πράξης χρηματοδοτικής μίσθωσης, το ακριβές ποσό του πλεονεκτήματος που θα επανεκχωρηθεί στο χρήση καθορίζεται ωστόσο, κατά τη χορήγηση της έγκρισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39 CA του CGI.

3. Χαρακτηρισμός του καθεστώτος ως παράνομη ενίσχυση

(153) Σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 3, της συνθήκης, το κράτος μέλος υποχρεούται να κοινοποιεί τα σχέδια που αποβλέπουν να θεσπίσουν ή να τροποποιήσουν τις ενισχύσεις. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν δύναται να εφαρμόσει τα σχεδιαζόμενα μέτρα προτού η διαδικασία αυτή καταλήξει σε τελική απόφαση.

(154) Εν προκειμένω, οι γαλλικές αρχές ενημέρωσαν, με επιστολή της 17ης Μαρτίου 1998 (A/32232), την Επιτροπή για τη θέσπιση του μηχανισμού που περιορίζει την απόσβεση αγαθών που τίθενται προς μίσθωση προκειμένου να αποτραπεί η χρήση του μηχανισμού με μοναδικό σκοπό τη φορολογική βελτιστοποίηση και που προβλέπει εξαίρεση από αυτό τον περιορισμό. Στην επιστολή, οι γαλλικές αρχές καταδεικνύουν ότι ο συγκεκριμένος μηχανισμός δεν φαίνεται να συνιστά κρατική ενίσχυση εφόσον πρέπει να αποτελεί αντικείμενο προηγούμενης κοινοποίησης στην Επιτροπή κατ' εφαρμογή του άρθρου 88, παράγραφος 3, της συνθήκης.

(155) Η Επιτροπή εκτιμά ότι η συγκεκριμένη επιστολή δεν μπορεί, υπό αυτές τις συνθήκες, να θεωρηθεί κοινοποίηση κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 3, της συνθήκης. Ως εκ περισσού, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η εν λόγω επιστολή δεν τηρεί τους τυπικούς κανόνες που αναφέρονται στην επιστολή της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη SG (81) 12740, της 2ας Οκτωβρίου 1981, που ίσχυαν κατά τη χρονική περίοδο των γεγονότων. Συνεπώς, η Γαλλία ενεργεί παράνομα εφαρμόζοντας το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων κατά παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 3 της συνθήκης.

4. Συμβιβάσιμο του καθεστώτος ενίσχυσης με την κοινή αγορά

(156) Το εν λόγω φορολογικό καθεστώς που συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης, πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο συμβιβάσιμό του υπό το πρίσμα των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου. Πρέπει να υπενθυμίσουμε, εν προκειμένω, ότι οι πραγματικοί δικαιούχοι του καθεστώτος άπτονται, σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβίβασαν οι γαλλικές αρχές, των τομέων των θαλάσσιων, αεροπορικών και σιδηροδρομικών μεταφορών, καθώς και, οριακά, του βιομηχανικού τομέα (78). Οι δικαιούχοι αυτοί άπτονται επίσης του χρηματοδοτικού τομέα, εφόσον τα μέλη των GIE είναι, κατά βάση, χρηματοδοτικοί οργανισμοί.

(157) Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87, παράγραφος 2, της συνθήκης, σχετικά με τις ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα που χορηγούνται σε μεμονωμένους καταναλωτές, τις ενισχύσεις για την επανόρθωση ζημιών που προκαλούνται από θεομηνίες ή άλλα έκτακτα γεγονότα, καθώς και τις ενισχύσεις που χορηγούνται στην οικονομία ορισμένων περιοχών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, αρκεί να διαπιστωθεί ότι στερούνται κάθε συνάφειας στο παρόν πλαίσιο, ανεξαρτήτως της ταυτότητας των δικαιούχων του εν λόγω καθεστώτος.

(158) Όσον αφορά την παρέκκλιση από το άρθρο 87, παράγραφος 3, σημείο β), της συνθήκης, αρκεί να διαπιστωθεί ότι το εν λόγω φορολογικό καθεστώς δεν συνιστά σημαντικό σχέδιο κοινού ενδιαφέροντος και δεν αποβλέπει στην άρση σοβαρής διαταραχής της γαλλικής οικονομίας. Ούτε αποσκοπεί στην προώθηση του πολιτισμού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς κατά την έννοια της παρέκκλισης του άρθρου 87, παράγραφος 3, σημείο δ) της συνθήκης.

(159) Η Επιτροπή επιθυμεί να επισημάνει, εν προκειμένω, ότι ούτε οι γαλλικές αρχές ούτε τα ενδιαφερόμενα μέρη επικαλέστηκαν τις προαναφερόμενες παρεκκλίσεις κατά τη διοικητική διαδικασία.

(160) Η εξέταση των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 87, παράγραφος 3, σημεία α) και γ) της συνθήκης απαιτεί ανάλυση κατά συγκεκριμένο τομέα.

(161) Η Επιτροπή εκτιμά, όσον αφορά την παρέκκλιση από το άρθρο 87, παράγραφος 3, σημείο γ) της συνθήκης, που επιτρέπει τη χορήγηση ενισχύσεων που διευκολύνουν την ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων εφόσον οι συναλλαγές δεν αλλοιώνονται σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον, ότι επ' ουδενί μπορεί να εκτιμηθεί ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών κατ' εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά. Πράγματι, καμία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης και του άρθρου 61 της συμφωνίας ΕΟΧ για τις κρατικές ενισχύσεις στην αεροπορική βιομηχανία (79) δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω.

(162) Εντούτοις, ας σημειωθεί ότι η Επιτροπή επιτρέπει, κατ' εξαίρεση, ορισμένες λειτουργικές ενισχύσεις στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών: α) βάσει των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα του 1998, που τροποποιήθηκαν το 2000 (80), για αεροπορικές γραμμές που λειτουργούν με βάση το έδαφος εξόχως απόκεντρων περιοχών, με σκοπό την αντιστάθμιση μέρους των πρόσθετων μεταφορικών δαπανών λόγω των μόνιμων μειονεκτημάτων αυτών των περιοχών, που προσδιορίζονται άρθρο 229, παράγραφος 2 της συνθήκης, β) βάσει των κοινοτικών κατευθύνσεων για τη χρηματοδότηση των αερολιμένων και τις κρατικές ενισχύσεις σε αεροπορικές εταιρείες για την έναρξη νέων γραμμών με αναχώρηση από περιφερειακούς αερολιμένες (81), που χαρακτηρίζονται από ετήσια κίνηση κατώτερη των 5 εκατ. επιβατών, μέχρι 30 % των δαπανών που συνδέονται αυστηρά με την έναρξή τους τα τρία πρώτα έτη (40 % των εν λόγω δαπανών για τα τρία πρώτα έτη για τους περιφερειακούς αερολιμένες που βρίσκονται σε μειονεκτική περιοχή κατά την έννοια των κατευθύνσεων).

(163) Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερομένων, η Επιτροπή δέχεται ότι η Γαλλία δεν συμπεριλαμβάνει στον υπολογισμό των προς είσπραξη ενισχύσεων τα ποσά ενισχύσεων που συνδέονται κατά περίπτωση με: α) τα αεροσκάφη που διατίθενται σταθερά σε αεροπορικές γραμμές που λειτουργούν με βάση το έδαφος εξόχως απόκεντρων περιοχών, στο βαθμό που μπορεί να καταδειχθεί ότι η συντήρηση αυτών των αεροσκαφών πραγματοποιήθηκε ικανοποιητικά στην εν λόγω περιοχή και ότι οι ενισχύσεις είναι κατώτερες των διαπιστωμένων πρόσθετων δαπανών, β) και τα αεροσκάφη που διατίθενται σε νέες αεροπορικές γραμμές από περιφερειακό αεροδρόμιο μέχρι του προαναφερόμενου μέρους των επιλέξιμων δαπανών, στο βαθμό που οι εν λόγω γραμμές δεν αποτελούν αντικείμενο στη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου σύμβασης παροχής δημόσιας υπηρεσίας με χρηματικές αντισταθμίσεις βάσει του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών (82).

(164) Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στις επιχειρήσεις αεροπορικών μεταφορών κατ' εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος είναι ασυμβίβαστες με τη συνθήκη.

(165) Κατ' εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ) της συνθήκης, οι κοινοτικές κατευθύνσεις του 1997, κι έπειτα εκείνες του 2004 (83), ορίζουν τα καθεστώτα κρατικών ενισχύσεων που επιτρέπονται προκειμένου να υποστηριχτούν τα συμφέροντα των κοινοτικών ναυτιλιακών επιχειρήσεων έναντι του ανταγωνισμού τρίτων χωρών, με την επιδίωξη γενικών στόχων όπως: — διασφάλιση της κοινοτικής απασχόλησης (στη θάλασσα και στην ξηρά)· — βελτίωση της ασφάλειας· — προστασία της ναυτιλιακής τεχνογνωσίας στην Κοινότητα και ανάπτυξη ικανοτήτων στο ναυτιλιακό τομέα.

(166) Όσον αφορά τους προαναφερόμενους στόχους, οι κοινοτικές κατευθύνσεις του 1997 και του 2004 επιτρέπουν την εφαρμογή ορισμένων φορολογικών μέτρων υπέρ ναυτιλιακών εταιρειών, με σκοπό τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους (σημείο 3.1).

(167) Έτσι υπενθυμίζεται ότι ο στόχος των κρατικών ενισχύσεων, στο πλαίσιο της κοινής ναυτιλιακής πολιτικής, είναι να προωθεί την ανταγωνιστικότητα του κοινοτικού στόλου στην παγκόσμια αγορά. Συνεπώς, τα καθεστώτα φορολογικής ελάφρυνσης πρέπει να απαιτούν, εν γένει, την ύπαρξη σχέσης με κοινοτική σημαία.

(168) Επιπλέον, τα πλεονεκτήματα που παρέχουν αυτά τα καθεστώτα πρέπει να διευκολύνουν την ανάπτυξη της ναυτιλίας και της απασχόλησης στο συγκεκριμένο τομέα προς το συμφέρον της Κοινότητας. Συνεπώς, τα προαναφερόμενα φορολογικά πλεονεκτήματα πρέπει να περιορίζονται αυστηρά στις ναυτιλιακές δραστηριότητες. Έτσι, όταν μια ναυτιλιακή εταιρεία ασκεί κι άλλες εμπορικές δραστηριότητες, χρειάζεται λογιστική στεγανότητα μεταξύ των δύο δραστηριοτήτων προκειμένου να αποφεύγεται κάθε «εξάπλωση» προς δραστηριότητες που δεν ανταποκρίνονται στον ορισμό της ναυτιλίας.

(169) Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί το γεγονός ότι το εν λόγω καθεστώς αποσκοπεί στο να ευνοηθεί η χρηματοδότηση πλοίων υπό γαλλική σημαία και τείνει στην ανάπτυξη της ναυτιλίας και της απασχόλησης σε αυτήν.

(170) Επιπλέον, οι χορηγηθείσες ενισχύσεις κατ' εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος διευκολύνουν τη χρηματοδότηση πλοίων και συμβάλλουν τοιουτοτρόπως στην ανανέωση του κοινοτικού στόλου. Εν προκειμένω, η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη των γαλλικών αρχών σύμφωνα με την οποία οι εν λόγω ενισχύσεις συμβάλλουν στην ενοποίηση του στόλου υπό εθνική σημαία καθώς και στην ανανέωσή του (84). Προσυπογράφει ειδικότερα το επιχείρημα κατά το οποίο, λόγω ιδίως του μηχανισμού της έγκρισης που εξαρτά την εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος από την υποχρέωση διάθεσης, στο έδαφος της Κοινότητας στρατηγικού κέντρου λήψης αποφάσεων σχετικού με τη διαχείριση των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων και με τη διαχείριση των πλοίων και που λαμβάνει υπόψη τις αιτιολογικές σκέψεις που συνδέονται με την απασχόληση, το εν λόγω καθεστώς συμβάλλει στη διασφάλιση της κοινοτικής απασχόλησης στη ναυτιλία, τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα (85). Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται εξάλλου από πολλούς πλοιοκτήτες, ενδιαφερόμενα μέρη, που υπογραμμίζουν τη σημασία του εν λόγω καθεστώτος για την αντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών των πληρωμάτων υπό αυτή τη σημασία, τη διασφάλιση της διατήρησης θέσεων απασχόλησης υψηλού επιπέδου στη ναυτιλία και τη συμβολή στη διατήρηση, και μάλιστα στην ανάπτυξη, στόλου υπό σημαία κράτους μέλους (86). Η Επιτροπή επισημαίνει εντούτοις ότι, κατ' εφαρμογή των κοινοτικών κατευθύνσεων του 2004, εάν τα πλοία είναι ρυμούλκα και βυθοκόροι, οι χορηγηθείσες ενισχύσεις θεωρούνται συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά εφόσον τουλάχιστον το 50 % τουλάχιστον της ετήσιας δραστηριότητάς τους αντιστοιχεί στον ορισμό της ναυτιλίας (87).

(171) Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερομένων, μπορεί συνεπώς να θεωρηθεί ότι το φορολογικό καθεστώς του άρθρου 39 CA του CG