Απόφαση της Επιτροπής

της 16ης Μαΐου 2000

σχετικά με το καθεστώς ενίσχυσης που η Γερμανία προτίθεται να εφαρμόσει υπέρ των ιδρυτών επιχειρήσεων

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2000) 1402]

(Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2001/180/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

Αφού κάλεσε τους άλλους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους(1),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Με επιστολή της 9ης Αυγούστου 1996, που καταχωρήθηκε στις 14 Αύγουστου 1996, η γερμανική κυβέρνηση κοινοποίησε στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, το σχέδιο του άρθρου 7 g παράγραφος 7 του γερμανικού νόμου σχετικά με το φόρο εισοδήματος (Einkommensteuergesetzes) (EStG), που προβλέπει απαλλαγή του αποθεματικού. Με επιστολή της 10ης Σεπτεμβρίου 1996, η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες, τις οποίες διαβίβασε η γερμανική κυβέρνηση με επιστολή της 10ης Μαρτίου 1997. Η Επιτροπή ζήτησε περαιτέρω πληροφορίες στις 11 Απριλίου και στις 8 Αυγούστου 1997 και έλαβε σχετικές απαντήσεις με επιστολές της 24ης Ιουνίου και της 11ης Σεπτεμβρίου 1997. Οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν με επιστολή της 11ης Νοεμβρίου 1997 συζητήθηκαν στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ των εκπροσώπων της γερμανικής κυβέρνησης και των υπηρεσιών της Επιτροπής στις 16 Ιανουαρίου 1998 στη Βόννη, και απαντήθηκαν από τις γερμανικές αρχές με επιστολή της 4ης Μαρτίου 1998. Βάσει των πληροφοριών που έλαβε κατά την εν λόγω συνάντηση, η Επιτροπή καταχώρησε την υπόθεση ως μη κοινοποιηθείσα ενίσχυση. Με επιστολή της 22ας Ιουνίου 1998, οι γερμανικές αρχές προσκόμισαν συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με την έναρξη ισχύος της διάταξης και τον τρόπο αντιμετώπισης των ευαίσθητων τομέων· στις 29 Ιουνίου και την 1η Ιουλίου 1998 η Επιτροπή έλαβε εκτενή παραρτήματα της εν λόγω επιστολής.

(2) Η Επιτροπή ενημέρωσε τη γερμανική κυβέρνηση με επιστολή της 17ης Αυγούστου 1998 σχετικά με την απόφασή της να κηρύξει την εν λόγω ενίσχυση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά, στο βαθμό που το καθεστώς εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού πλαισίου για τις κρατικές ενισχύσεις στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις(2), (κοινοτικό πλαίσιο για τις ΜΜΕ), και να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ όσον αφορά τους ευαίσθητους τομείς.

(3) Η απόφαση της Επιτροπής όσον αφορά την έναρξη της διαδικασίας δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(3). Η Επιτροπή κάλεσε όλους τους ενδιαφερόμενους να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους όσον αφορά την εξεταζόμενη ενίσχυση.

(4) Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις από άλλους ενδιαφερόμενους.

(5) Με επιστολή της 25ης Αυγούστου 1998 η γερμανική κυβέρνηση ζήτησε από την Επιτροπή να επικυρώσει κατάλογο των ευαίσθητων τομέων προκειμένου να διαβιβάσει τον εν λόγω κατάλογο στις γερμανικές οικονομικές αρχές. Με επιστολή της 7ης Δεκεμβρίου 1998, η Επιτροπή ανταποκρίθηκε στο εν λόγω αίτημα. Με επιστολή της 17ης Ιανουαρίου 2000, η γερμανική κυβέρνηση διαβίβασε το κείμενο τους"Gesetzes zur Bereinigung von steuerlichen Vorschriften" (νόμος για τη διασαφήνιση των φορολογικών διατάξεων) της 22ας Δεκεμβρίου 1999(4).

II. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

1. Περιγραφή του άρθρου 7 g, παράγραφος 7 του EstG

(6) Το κοινοποιηθέν μέτρο έχει ως σκοπό να διευκολύνει τη χρηματοδότηση μελλοντικών επενδύσεων από τους ιδρυτές επιχειρήσεων, οι οποίοι έχουν ιδιαίτερα μεγάλες ανάγκες όσον αφορά τις επενδύσεις.

(7) Το μέτρο επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής υπάρχουσας διάταξης, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 14 Ιουλίου 1993, η οποία επιτρέπει στις επιχειρήσεις, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να αφαιρούν από τα φορολογητέα κέρδη τους τα αποθεματικά που δημιουργούν ενόψει μελλοντικών επενδύσεων.

(8) Οι επενδύσεις αυτές πρέπει να αφορούν νέα κινητά πάγια περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης. Η επένδυση πρέπει να πραγματοποιείται πριν από το τέλος του δεύτερου έτους που έπεται του σχηματισμού του αποθεματικού και δεν επιτρέπεται να υπερβεί το 50 % του επενδυόμενου ποσού ή το ποσό των 300000 γερμανικών μάρκων (150000 ευρώ). Κατά το έτος δημιουργίας του αποθεματικού, το φορολογητέο κέρδος της επιχείρησης μειώνεται. Εάν η επιχείρηση πραγματοποιήσει την επενδυτική δαπάνη, το αποθεματικό καταχωρείται εκ νέου στο φορολογητέο κέρδος και υπόκειται στη συνήθη επιταχυνόμενη απόσβεση. Εάν η σχεδιαζόμενη επένδυση δεν πραγματοποιηθεί εντός διετίας, το αποθεματικό διαλύεται και το σχετικό ποσό μεταφέρεται στο φορολογητέο κέρδος, συμπεριλαμβανομένων των τόκων που καταβάλλονται για τα δύο έτη με το επιτόκιο της αγοράς.

(9) Το άρθρο 7 g παράγραφος 7 τον EStG επεκτείνει την εν λόγω δυνατότητα που προσφέρεται στους ιδρυτές επιχειρήσεων κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης ως εξής:

α) η προθεσμία κατά την οποία μπορεί να διατηρηθεί το αποθεματικό επεκτείνεται από δύο σε τέσσερα έτη·

β) το ανώτατο ποσό του αποθεματικού διπλασιάζεται και καθορίζεται σε 600000 γερμανικά μάρκα (300000 ευρώ)·

γ) εάν δεν πραγματοποιηθεί η σχεδιαζόμενη επένδυση, το σχετικό ποσό δεν καταχωρείται εκ νέου στα φορολογητέα κέρδη.

2. Απόφαση της Επιτροπής της 17ης Αυγούστου 1998

(10) Με απόφαση που έλαβε στις 17 Αυγούστου 1998, η Επιτροπή κήρυξε το κοινοποιηθέν καθεστώς συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά, εφόσον εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού πλαισίου για τις ΜΜΕ.

(11) Σύμφωνα με το άρθρο 7 g παράγραφος 7 τον EStG, μόνο οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις βάσει του ορισμού του κοινοτικού πλαισίου μπορούν να επωφεληθούν του καθεστώτος. Η γερμανική κυβέρνηση εξήγησε ότι το καθεστώς του άρθρου 7 g παράγραφος 7 του EStG όσον αφορά το αντικείμενο στήριξης, την ένταση της ενίσχυσης, τις επιλέξιμες δαπάνες, καθώς και το καθεστώς σώρευσης συμφωνεί με το κοινοτικό πλαίσιο για τις ΜΜΕ.

(12) Όσον αφορά το τμήμα του προγράμματος για τους ευαίσθητους τομείς, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ.

(13) Η Επιτροπή εξέφρασε σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά το συμβιβάσιμο της προβλεπόμενης ενίσχυσης με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, στο βαθμό που η διάταξη υπερβαίνει το πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού πλαισίου για τις ΜΜΕ, δηλαδή εφαρμόζεται στους ευαίσθητους τομείς. Οι εν λόγω αμφιβολίες αφορούν το κατά πόσον η διαδικασία που επέλεξε η γερμανική κυβέρνηση μπορεί πραγματικά να εξασφαλίσει την εφαρμογή των ειδικών καθεστώτων που ισχύουν για τους ευαίσθητους τομείς ώστε η διάταξη να είναι συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά.

(14) Η Επιτροπή τεκμηρίωσε τις αμφιβολίες της ως εξής:

Καταρχήν, η Επιτροπή επισήμανε ότι η διαδικασία της λεγόμενης "Finanzamtlösung" (λύση της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας) δεν προσφέρει υψηλό βαθμό ασφάλειας δικαίου, όπως θα συνέβαινε με ένα νομικό περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της διάταξης. Η Επιτροπή εμμένει στην άποψη αυτή παρά τις διαβεβαιώσεις των γερμανικών αρχών(5), ότι με την "Finanzamtlösung" εξασφαλίζεται ότι όλες οι γερμανικές οικονομικές υπηρεσίες θα λάβουν επακριβείς οδηγίες σχετικά με τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί, ακόμη και αν κατ' αυτό τον τρόπο δεν μπορούν να αποκλειστούν τα μεμονωμένα σφάλματα επεξεργασίας.

Περαιτέρω, η Επιτροπή επισημαίνει την περιορισμένη σημασία των διαβεβαιώσεων των κρατών μελών όσον αφορά την εφαρμογή των νόμων που δημιουργούν άμεση απαίτηση. Είναι γεγονός ότι όσον αφορά τον τομέα των κρατικών ενισχύσεων η Επιτροπή επαφίεται ουσιαστικά στις διαβεβαιώσεις των κρατών μελών ότι θα τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο ενισχύσεων. Ωστόσο, εάν υφίσταται εθνικός νόμος, ο οποίος παρέχει άμεσα δικαίωμα επί της ενίσχυσης, χωρίς η λήψη σχετικής απόφασης να είναι στη διακριτική ευχέρεια του κράτους, η Επιτροπή κρίνει ότι οι εφαρμοστέοι κανόνες εθνικού δικαίου πρέπει να τροποποιηθούν.

Τέλος, η Επιτροπή ανέφερε ότι η αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου, την οποία οι γερμανικές αρχές επικαλούνται ως βάση της επιχειρηματολογίας τους, δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από την υποχρέωση να διαμορφώνουν τις εθνικές διατάξεις τους σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο. Η Επιτροπή υποστηρίζει τα ακόλουθα: κατά την άποψή της δεν είναι βέβαιο ότι η λύση της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας μπορεί να υποστηριχτεί ενώπιον ενός γερμανικού δικαστηρίου. Επίσης, δεν είναι βέβαιο ότι η προσφυγή που θα κατέθετε μια επιχείρηση για να εξασφαλίσει τη φορολογική βοήθεια σε έναν από τους, ευαίσθητους τομείς που αποκλείονται από το κοινοτικό δίκαιο, θα απορριφθεί. Εάν η συγκεκριμένη επιχείρηση βασιζόταν στο δικαίωμα που παρέχει το κοινό δίκαιο, η διοικητική οδηγία που είναι αντίθετη με τον εν λόγω νόμο θα μπορούσε να υπερισχύσει και να αποκλείσει την επιχείρηση από το ευεργέτημα του δικαιώματος που παρέχει ο συγκεκριμένος νόμος μόνο με επίκληση της μεταφοράς των ανώτερων κανόνων του κοινοτικού δικαίου. Ωστόσο, είναι αμφίβολο ότι το κράτος μέλος μπορεί να επικαλεστεί επιτυχώς την εν λόγω αρχή ενώπιον ενός δικαστηρίου, προκειμένου να επιτύχει παρέκκλιση από τους νόμους κοινού δικαίου μέσω διοικητικών οδηγιών. Η αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου πρέπει να επιτρέπει την άμεση επίκληση του εν λόγω κοινοτικού δικαίου με σκοπό την εφαρμογή του, παρά την ύπαρξη αντίθετης εθνικής νομοθεσίας. Ωστόσο, το κράτος μέλος μπορεί δύσκολα να χρησιμοποιήσει την εν λόγω βασική αρχή ως δικαιολογία προκειμένου να μην προβεί στην υποχρεωτική εναρμόνιση της νομοθεσίας του με το κοινοτικό δίκαιου. Κατά συνέπεια, η διαδικασία που επέλεξε η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν εξασφαλίζει την απαραίτητη ασφάλεια δικαίου. Για τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις η εν λόγω διαδικασία είναι ασαφής και αβέβαιη όσον αφορά το αποτέλεσμα.

(15) Κατά συνέπεια, η Επιτροπή, σε αντίθεση με τη Γερμανία, έκρινε ότι ένα πιο περιοριστικό νομοθετικό πρότυπο όσον αφορά το παραχωρούμενο δικαίωμα, δηλαδή ο ρητός αποκλεισμός των ευαίσθητων τομέων, θα εξασφάλιζε έναν υψηλότερο βαθμό νομικής ασφάλειας από ό,τι η "Finanzamtslösung".

III. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

(16) Με επιστολή της 25ης Αυγούστου 1998, η Γερμανία ζήτησε από την Επιτροπή να επικυρώσει κατάλογο των ευαίσθητων τομέων, πριν τη διαβίβασή του στις γερμανικές οικονομικές αρχές. Με επιστολή της 7ης Δεκεμβρίου 1998, η Επιτροπή ανταποκρίθηκε στο εν λόγω αίτημα. Η Γερμανία διαβίβασε την απάντηση της Επιτροπής στις ανώτατες οικονομικές αρχές των ομόσπονδων κρατών, κοινοποιώντας κατ' αυτόν τον τρόπο τον κατάλογο των ευαίσθητων τομέων και δίνοντας στις εν λόγω αρχές την οδηγία, "να εξετάζουν πλέον τις αιτήσεις που αφορούν το σχηματισμό αποθεματικού βάσει του άρθρου 7 g παράγραφος 7 του EStG μόνον εφόσον οι εν λόγω αιτήσεις δεν αφορούν ευαίσθητο τομέα".

(17) Με επιστολή της 17ης Ιανουαρίου 2000, η Γερμανία κοινοποίησε το κείμενο του νόμου για τη διασαφήνιση των νομοθετικών διατάξεων (Gesetz zur Bereinigung von steuerlichen Vorschriften) της 22ας Δεκεμβρίου 1999(6). Το άρθρο 1 σημείο 6, προσθέτει την παράγραφο 8 σύμφωνα με το άρθρο 7 g του EStG:

"8. Η παράγραφος 7 ισχύει μόνον εφόσον οι ευαίσθητοι τομείς δεν εξαιρούνται του δικαιώματος χορήγησης ενίσχυσης. Οι ευαίσθητοι τομείς είναι οι ακόλουθοι:

1. βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (απόφαση αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 1996, όσον αφορά τη θέσπιση κοινοτικών κανόνων για τις ενισχύσεις προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, ΕΕ L 338 της 28.12.1996, σ. 42· πλαισίωση ορισμένων κλάδων κατασκευής προϊόντων σιδήρου και χάλυβα εκτός ΕΚΑΧ, ΕΕ C 320 της 13.12.1988, σ. 3)·

2. ναυπηγική βιομηχανία [οδηγία 90/684/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1990, σχετικά με τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες, ΕΕ L 380 της 31.12.1990, σ. 27· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1540/98 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, περί των νέων κανόνων ενισχύσεων της ναυπηγικής βιομηχανίας, ΕΕ L 202 της 18.7.1998, σ. 1]·

3. αυτοκινητοβιομηχανία (κοινοτικό πλαίσιο για τις κρατικές ενισχύσεις προς την αυτοκινητοβιομηχανία, ΕΕ C 279 της 15.9.1997, σ. 1)·

4. βιομηχανία συνθετικών ινών (κοινοτικό πλαίσιο για τις κρατικές ενισχύσεις στη βιομηχανία συνθετικών ινών, ΕΕ C 94 της 30.3.1996, σ. 11 και ΕΕ C 24 της 29.1.1999, σ. 18)·

5. βιομηχανία γεωργικών ειδών διατροφής (μεταποίηση και εμπορία γεωργικών προϊόντων) (πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων σχετικά με επενδύσεις στον τομέα της μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων, ΕΕ C 29 της 2.2.1996, σ. 4· απόφαση 94/173/ΕΟΚ της Επιτροπής, 22ας Μαρτίου 1994, για την κατάρτιση κριτηρίων επιλογής που πρέπει να ληφθούν υπόψη για τις επενδύσεις όσον αφορά τη βελτίωση των συνθηκών μεταποίησης και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων και προϊόντων δασοκομίας και για την κατάργηση της απόφασης 90/342/ΕΟΚ, ΕΕ L 79 της 23.3.1994, σ. 29· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 950/97 του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των γεωργικών διαρθρώσεων, ΕΕ L 142 της 2.6.1997, σ. 1)·

6. αλιεία και υδατοκαλλιέργεια (κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, ΕΕ C 100 της 27.3.1997, σ. 12)·

7. μεταφορές [κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1107/70 του Συμβουλίου, της 4ης Ιουνίου 1970, περί ενισχύσεων που χορηγούνται στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών, ΕΕ L 130 της 15.6.1970, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 543/97, ΕΕ L 84 της 26.3.1997, σ. 6, κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών, ΕΕ C 205 της 5.7.1997, σ. 5, και εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 61 της συμφωνίας ΕΟΧ στις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, ΕΕ C 350 της 10.12.1994, σ. 5) και

8. βιομηχανία άνθρακα (απόφαση αριθ. 3632/93/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 28ης Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό καθεστώς παρεμβάσεων των κρατών μελών υπέρ της βιομηχανίας άνθρακα, ΕΕ L 329 της 30.12.1993, σ. 12).

Οι περιπτώσεις επιλεξιμότητας καθορίζονται από τις νομοθετικές πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2."

(18) Το καθεστώς τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2000.

IV. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

(19) Η Επιτροπή, αφού εξέτασε το καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 7 g παράγραφος 8 του EStG, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κατάλογος των ευαίσθητων τομέων που περιλαμβάνεται στο εν λόγω καθεστώς συμφωνεί με την επιστολή της Επιτροπής και κατά συνέπεια είναι ακριβής.

(20) Όσον αφορά τον τομέα γεωργικών ειδών διατροφής, η Επιτροπή εφιστά την προσοχή της Γερμανίας στο γεγονός ότι τα προαναφερθέντα κείμενα έχουν αντικατασταθεί, από την 1η Ιανουαρίου 2000, αφενός, από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών(7) και, αφετέρου, από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας(8).

(21) Η θέση σε ισχύ της προαναφερθείσας νομοθετικής διάταξης διέλυσε τις αμφιβολίες της Επιτροπής όσον αφορά τη συμβατότητα του κοινοποιηθέντος καθεστώτος ενισχύσεων με την κοινή αγορά, αμφιβολίες βάσει των οποίων η Επιτροπή είχε αποφασίσει στις 17 Αυγούστου 1998 να κινήσει επίσημη διαδικασία εξέτασης, δεδομένου ότι το εν λόγω καθεστώς αφορούσε τους ευαίσθητους τομείς: οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις μπορούν στο εξής να συνάγουν οι ίδιες από το νόμο εάν μπορούν ή όχι να διεκδικήσουν, σεβόμενες το κοινοτικό δίκαιο, τη φορολογική απαλλαγή που προβλέπεται από το άρθρο 7 g παράγραφος 7 του EStG. Οι επιφυλάξεις που εξέφρασε η Επιτροπή όσον αφορά την προαναφερθείσα, "Finanzamtslösung", η οποία δεν παρείχε καμία νομική ασφάλεια, είναι πλέον άνευ αντικειμένου.

(22) Οι ανωτέρω παρατηρήσεις ισχύουν από την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή, ήτοι την 1η Ιανουαρίου 2000, των διατάξεων του άρθρου 7 g παράγραφος 8 του EStG. Ωστόσο, ακόμη και κατά την περίοδο από την εφαρμογή του καθεστώτος που προβλέπεται στο άρθρο 7 g παράγραφος 7 τον EStG μέχρι την εφαρμογή της προαναφερθείσας διάταξης που το ολοκληρώνει, δεν ελήφθη καμία άλλη απόφαση για το συγκεκριμένο θέμα. Η Επιτροπή είχε αποφασίσει να καταχωρήσει το εν λόγω καθεστώς ως μη κοινοποιηθείσα ενίσχυση: λαμβάνοντας υπόψη ότι το καθεστώς είχε τη μορφή άμεσα εφαρμοστέου φορολογικού νόμου, η Επιτροπή είχε κρίνει ότι η δημοσίευσή του χωρίς καμία επιφύλαξη στην Bundesgesetzblatt συνιστούσε αθέτηση των υποχρεώσεων του κράτους μέλους που απορρέουν από το άρθρο 88 ΕΚ(9). Ωστόσο, κανένα στοιχείο δεν επιτρέπει στην Επιτροπή να θεωρήσει ότι, κατά την περίοδο μεταξύ της έναρξης της εφαρμογής του καθεστώτος πού προβλέπεται στο άρθρο 7 g παράγραφος 7 του EStG και αυτής του άρθρου 7 g παράγραφος 8, οι επιχειρήσεις που ασκούν δραστηριότητες σε έναν από τους λεγόμενους ευαίσθητους τομείς επωφελήθηκαν πραγματικά της φορολογικής απαλλαγής. Κατά συνέπεια, για την εν λόγω περίοδο δεν τίθεται θέμα εξέτασης ενισχύσεις που καταβλήθηκαν αδικαιολόγητα βάσει του άρθρου 7 g παράγραφος 7 και, ενδεχομένως, επιστροφής των εν λόγω ενισχύσεων.

V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

(23) Δεδομένου ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας πρόσθεσε τη διάταξη του άρθρου 7 g παράγραφος 8 στον ομοσπονδιακό νόμο σχετικά με το φόρο εισοδήματος (Einkommensteuergesetz) και, ως εκ τούτου, απέκλεισε διά νόμου τους ευαίσθητους τομείς από το πεδίο εφαρμογής του καθεστώτος ενισχύσεων που προβλέπεται στο άρθρο 7 g παράγραφος 7 του EStG, οι επιφυλάξεις της Επιτροπής που είχαν ως αποτέλεσμα την έναρξη της επίσημης διαδικασίας εξέτασης όσον αφορά τη φορολογική απαλλαγή υπέρ των ιδρυτών επιχειρήσεων σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο 7 g παράγραφος 7 κατέστησαν άνευ αντικειμένου. Κατά συνέπεια, η εν λόγω διαδικασία περατώνεται,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η διαδικασία C 56/98 όσον αφορά το καθεστώς ενισχύσεων υπέρ των ιδρυτών επιχειρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 7 g παράγραφος 7 του γερμανικού νόμου σχετικά με το φόρο εισοδήματος (Einkommensteuergesetz) περατώνεται.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Βρυξέλλες, 16 Μαΐου 2000.

Για την Επιτροπή

Mario Monti

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ C 334 της 31.10.1998, σ. 6.

(2) ΕΕ C 213 της 23.7.1996, σ. 4.

(3) Βλέπε υποσημείωση 1.

(4) BGBI. μέρος Ι, της 29ης Δεκεμβρίου 1999, σ. 2601.

(5) Σχετικά με τις διαβεβαιώσεις της Γερμανίας όσον αφορά την εφαρμογή της διάταξης για τους ευαίσθητους τομείς βλέπε υποσημείωση 1, σημείο 2.6.

(6) Βλέπε υποσημείωση 4.

(7) ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 80.

(8) ΕΕ C 28 της 1.2.2000, σ. 2.

(9) Βλέπε επίσης υποσημείωση 4, σημεία 2.7 και 3.