ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 3403/93 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 10ης Δεκεμβρίου 1993 περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 για τον καθορισμό κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος εγγυήσεων για τα γεωργικά προϊόντα

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1992 περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα των σιτηρών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2193/93 (2), και ιδίως το άρθρο 5, το άρθρο 6 παράγραφος 2, το άρθρο 7 παράγραφος 3, το άρθρο 8 παράγραφος 5, το άρθρο 9 παράγραφος 2, το άρθρο 11 παράγραφος 4, το άρθρο 12 παράγραφοι 3 και 6, το άρθρο 13 παράγραφος 6, το άρθρο 16 παράγραφος 2 και το άρθρο 17 παράγραφος 4 και τις αντίστοιχες διατάξεις των άλλων κανονισμών σχετικά με την κοινή οργάνωση αγορών για τα γεωργικά προϊόντα, καθώς και τις άλλες διατάξεις τών κανονισμών σχετικά με την κοινή οργάνωση αγορών οι οποίες, για την πρακτική εφαρμογή τους, απαιτούν τη σύσταση εγγυήσεως,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 525/77 του Συμβουλίου της 14ης Μαρτίου 1977 περί καθιερώσεως καθεστώτος ενισχύσεως στην παραγωγή για τις κονσέρβες ανανά (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1699/85 (4), και ιδίως το άρθρο 8,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2169/81 του Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 1981 περί καθορισμού των γενικών κανόνων του καθεστώτος ενισχύσεως βάμβακος (5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1554/93 (6), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,

Εκτιμώντας:

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1491/85 του Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 1985 για την πρόβλεψη ειδικών μέτρων για τους σπόρους σόγιας (7) αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3766/91 του Συμβουλίου (8) 7 ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1079/77 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εισφοράς συνυπευθυνότητας και μέτρων προς διεύρυνση των αγορών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (9) καταργήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1029/93 (10) 7 ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1677/85 του Συμβουλίου της 11ης Ιουνίου 1985 σχετικά με τα νομισματικά εξισωτικά ποσά στο γεωργικό τομέα (11) καταργήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3813/92 (12) 7 ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1431/82 του Συμβουλίου της 18ης Μαΐου 1992 για τη θέσπιση ειδικών μέτρων για τα μπιζέλια, τα κουκιά, τα φούλια και τα λούπινα (13) αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 (14) 7

ότι οι παραπομπές του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 της Επιτροπής (15), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3745/89 (16), σε άλλους κανονισμούς πρέπει να μεταβληθούν 7

ότι στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1068/93 της Επιτροπής της 30ής Απριλίου 1993 για τις λεπτομέρειες καθορισμού και εφαρμογής των ισοτιμιών που χρησιμοποιούνται στο γεωργικό τομέα (17) καθορίζονται τα γενεσιουργά αίτια των γεωργικών ισοτιμιών μετατροφής, εκείνων κυρίως που εφαρμόζονται για τις εγγυήσεις 7 ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι συνέπειες από τη μεταβολή της γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής για την εγγύηση την ημέρα της γενεσιουργού αιτίας 7

ότι στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 της Επιτροπής προβλέπεται η κατάπτωση μιας εγγυήσεως ή μέρους αυτής 7 ότι οι διοικητικές δαπάνες για την κατάπτωση μιας εγγυήσεως ενδέχεται να υπερβαίνουν το ύψος αυτής 7 ότι πρέπει, συνεπώς, να δοθεί στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών η δυνατότητα να παραιτούνται από το δικαίωμα για κατάπτωση μιας εγγυήσεως εάν το ύψος είναι πολύ μικρό 7

ότι, για να μην υπάρξουν μέσα στην Κοινότητα περιπτώσεις διαφορετικής μεταχείρισης, σκόπιμο είναι να προβλεφθεί η πληρωμή τόκων σε περίπτωση κατά την οποία η κατάπτωση μιας εγγυήσεως έχει αναβληθεί εν αναμονή της έκβασης μιας προσφυγής 7

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 της Επιτροπής, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3745/89 πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα 7

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη όλων των συναφών επιτροπών διαχείρισης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 τροποποιείται ως εξής:

1. Το άρθρο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους κανόνες που διέπουν τις εγγυήσεις που παρέχονται, είτε σύμφωνα με τους ακόλουθους κανονισμούς είτε σύμφωνα με άλλους κανονισμούς εφαρμογής, εκτός κι αν θεσπίζονται διαφορετικοί κανόνες από τους κανονισμούς αυτούς:

α) κανονισμοί περί κοινής οργανώσεως αγορών στον τομέα ορισμένων γεωργικών προϊόντων:

- κανονισμός αριθ. 136/66/ΕΟΚ (έλαια και λίπη) (1)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 (γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα) (2)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 (βόειο κρέας) (3)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 (σπόροι προς σπορά) (4)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 (οπωροκηπευτικά) (5)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2759/75 (χοιρινό κρέας) (6)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2771/75 (αυγά) (7)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2777/75 (κρέας πουλερικών) (8)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1418/76 (ρύζι) (9)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1117/78 (αποξηραμένες ζωοτροφές) (10)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1785/81 (ζάχαρη) (11)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 426/86 (μεταποιημένα οπωροκηπευτικά) (12)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 822/87 (οίνος) (13)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 (πρόβειο και αίγειο κρέας) (14)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 (σιτηρά) (15)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92 (ακατέργαστος καπνός) (16)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 (προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας) (17) 7

β) κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 525/77 (κονσέρβες ανανά) (18) 7

γ) κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2169/81 καθεστώς ενίσχυσης για το βαμβάκι (19) 7

δ) κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 (καθεστώς στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών) (20)

(1) ΕΕ αριθ. 172 της 30. 9. 1966, σ. 3025/66.

(2) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 13.

(3) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 24.

(4) ΕΕ αριθ. L 246 της 5. 11. 1971, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 118 της 20. 5. 1972, σ. 1.

(6) ΕΕ αριθ. L 282 της 1. 11. 1975, σ. 1.

(7) ΕΕ αριθ. L 282 της 1. 11. 1975, σ. 49.

(8) ΕΕ αριθ. L 282 της 1. 11. 1975, σ. 77.

(9) ΕΕ αριθ. L 166 της 25. 6. 1976, σ. 1.

(10) ΕΕ αριθ. L 142 της 30. 5. 1978, σ. 1.

(11) ΕΕ αριθ. L 177 της 1. 7. 1981, σ. 4.

(12) ΕΕ αριθ. L 49 της 27. 2. 1986, σ. 1.

(13) ΕΕ αριθ. L 84 της 27. 3. 1987, σ. 1.

(14) ΕΕ αριθ. L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1.

(15) ΕΕ αριθ. L 181 της 1. 7. 1992, σ. 21.

(16) ΕΕ αριθ. L 215 της 30. 7. 1992, σ. 70.

(17) ΕΕ αριθ. L 388 της 31. 12. 1992, σ. 1.

(18) ΕΕ αριθ. L 73 της 21. 3. 1977, σ. 46.

(19) ΕΕ αριθ. L 211 της 31. 7. 1981, σ. 2.

(20) ΕΕ αριθ. L 181 της 1. 7. 1992, σ. 12.»2. Το άρθρο 7 καταργείται.

3. Το άρθρο 12 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 12

1. Η σύσταση της εγγύησης γίνεται στο νόμισμα του κράτους μέλους όπου εδρεύει η σχετική αρμόδια αρχή.

2. Εάν το συνολικό ποσό μιας απαιτούμενης εγγυήσεως, εκφρασμένο στο νόμισμα του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, έχει αυξηθεί εξαιτίας αλλαγής της γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής για την εγγύηση που αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία καθορισμού του γενεσιουργού αιτίου, τότε η εγγύηση γίνεται αποδεκτή βάσει της γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής που ίσχυε την προηγουμένη της τροποποιήσεώς της εάν το έλλειμα, εκφραζόμενο σε εθνικό νόμισμα με βάση τη νέα γεωργική ισοτιμία μετατροπής, υπολείπεται των 20 Ecu.

3. Μια εγγύηση, η οποία έχει συσταθεί για υποβολή προσφορών και η οποία, εξαιτίας τροποποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2, παρουσιάζει ελλείμματα 20 και πλέον Ecu, γίνεται αποδεκτή μόνο για την ποσότητα που πράγματι καλύπτει, εκτός εάν πριν εξεταστούν οι προσφορές για να κριθεί το αποτέλεσμα του διαγωνισμού, ο συμμετέχων δεσμευτεί γραπτώς να καλύψει το έλλειμμα εντός πέντε εργασίμων ημερών μετά τη λήξη υποβολής προσφορών, εκτός περιπτώσεων ανωτέρας βίας.

Μια τέτοια μείωση του ύψους της εγγύησης δεν θεωρείται παραβίαση των ελαχίστων ποσοτήτων που καθορίζονται στο συγκεκριμένο κανονισμό.

4. Οι διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 και 2 του παρόντος κανονισμού μπορούν επίσης να εφαρμοστούν για την κάλυψη ελλείμματος που προέκυψε λόγω μιας τροποποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 5 παράγραφος 3, οι διατάξεις αυτές μπορούν επίσης να εφαρμοστούν στα συμπληρωματικά ποσά των εγγυήσεων για πιστοποιητικά εισαγωγής, εξαγωγής ή προκαθορισμού.»

4. Το άρθρο 29 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 29

1. Όταν η αρμόδια αρχή γνωρίζει τις συνθήκες που συνεπάγονται την κατάπτωση της εγγύησης, στο σύνολό της ή εν μέρει, ζητά χωρίς καθυστέρηση από τον ενδιαφερόμενο την πληρωμή του ποσού της εγγύησης που έχει καταπέσει 7 η δε πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί σε προθεσμία 30 ημερών από την ημέρα παραλαβής της αίτησης.

Στην περίπτωση κατά την οποία η πληρωμή δεν έχει πραγματοποιηθεί στην ταχθείσα προθεσμία, η αρμόδια αρχή:

α) εγγράφει χωρίς καθυστέρηση σε πίστωσή της την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α) 7

β) απαιτεί χωρίς καθυστέρηση από τον εγγυητή που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) να προβεί σε πληρωμή, η δε πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί σε προθεσμία 30 ημερών από την ημέρα παραλαβής της αίτησης 7

γ) λαμβάνει χωρίς καθυστέρηση τα απαραίτητα μέτρα ώστε:

i) να μετατραπούν σε χρήματα οι εγγυήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχεία α), γ), δ) και ε), ώστε να ανακτηθεί το οφειλόμενο ποσό,

ii) να τεθούν στη διάθεσή της τα χρήματα που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο β) έχουν δεσμευθεί σε τράπεζα.

Η αρμόδια αρχή μπορεί χωρίς καθυστέρηση να εγγράψει οριστικά σε πίστωσή της την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α), χωρίς να ζητήσει προηγουμένως την πληρωμή από τον ενδιαφερόμενο.

2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να παραιτείται από το δικαίωμα για κατάπτωση ενός ποσού μέχρι 20 Ecu, υπό τον όρο ότι παρόμοιες διατάξεις για ανάλογες περιπτώσεις, προβλέπονται με νομοθετική, κανονιστική ή διοικητική πράξη.

3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, όταν λαμβάνεται απόφαση για κατάπτωση μιας εγγυήσεως και η εφαρμογή της αναβάλλεται συνεπεία προσφυγής σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο καταβάλλει τόκους για το ποσό που όντως κατέπεσε για το διάστημα που αρχίζει 30 ημέρες μετά την παραλαβή της αίτησης πληρωμής σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο και που λήγει την ημέρα πριν από την πληρωμή του ποσού που όντως κατέπεσε.

Το σχετικό επιτόκιο υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας και, πάντως, δεν είναι χαμηλότερο από το επιτόκιο που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ανάκτησης εθνικών ποσών.

Οι οργανισμοί πληρωμής αφαιρούν τους τόκους από τις δαπάνες του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 352/78 (1).

Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν περιοδικά να συμπληρώνεται η εγγύηση σε σχέση με το αντίστοιχο επιτόκιο.

Όταν η εγγύηση έχει καταπέσει και το ποσό έχει πιστωθεί στο ΕΓΤΠΕ και, μετά από έκβαση προσφυγής, το ποσό που έχει καταπέσει, συμπεριλαμβανομένου του επιτοκίου που προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, πρέπει να επιστραφεί, στο σύνολό του ή εν μέρει, το προς επιστροφή ποσό επιβαρύνει το ΕΓΤΠΕ εκτός και αν η επιστροφή της εγγύησης βαρύνει διοικητικές αρχές ή άλλους φορείς των κρατών μελών λόγω αμέλειας ή σοβαρού λάθους.

(1) ΕΕ αριθ. L 50 της 22. 2. 1978, σ. 1.»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Για τις εγγυήσεις οι οποίες δίδονται εκείνη την ημέρα ή αργότερα, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 29 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 που εισάγονται από το άρθρο 1 σημείο 4 του παρόντος κανονισμού.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 10 Δεκεμβρίου 1993.

Για την Επιτροπή

Renι STEICHEN

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 181 της 1. 7. 1992, σ. 21.

(2) ΕΕ αριθ. L 196 της 5. 8. 1993, σ. 22.

(3) ΕΕ αριθ. L 73 της 21. 3. 1977, σ. 46.

(4) ΕΕ αριθ. L 163 της 22. 6. 1985, σ. 12.

(5) ΕΕ αριθ. L 211 της 31. 7. 1981, σ. 2.

(6) ΕΕ αριθ. L 154 της 25. 6. 1993, σ. 23.

(7) ΕΕ αριθ. L 151 της 10. 6. 1985, σ. 15.

(8) ΕΕ αριθ. L 356 της 24. 12. 1991, σ. 17.

(9) ΕΕ αριθ. L 131 της 26. 5. 1977, σ. 6.

(10) ΕΕ αριθ. L 108 της 1. 5. 1993, σ. 4.

(11) ΕΕ αριθ. L 164 της 24. 6. 1985, σ. 6.

(12) ΕΕ αριθ. L 387 της 31. 12. 1992, σ. 1.

(13) ΕΕ αριθ. L 162 της 12. 6. 1982, σ. 28.

(14) ΕΕ αριθ. L 181 της 1. 7. 1992, σ. 12.

(15) ΕΕ αριθ. L 205 της 3. 8. 1985, σ. 5.

(16) ΕΕ αριθ. L 364 της 14. 12. 1989, σ. 54.

(17) ΕΕ αριθ. L 108 της 1. 5. 1993, σ. 106.