Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1334/2002 της Επιτροπής

της 23ης Ιουλίου 2002

σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 του Συμβουλίου όσον αφορά τα προγράμματα δραστηριοτήτων των οργανώσεων ελαιουργικών φορέων για τις περιόδους εμπορίας 2002/03 και 2003/04

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1638/98 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την τροποποίηση του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1513/2001(2), και ιδίως το άρθρο 4α παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση και το άρθρο 4α παράγραφος 4,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το άρθρο 4α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 προβλέπει ότι, στο πλαίσιο της ισχύουσας την 1η Νοεμβρίου 2002 κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών, τα κράτη μέλη παραγωγής ελαιολάδου μπορούν να διαθέτουν, εντός συγκεκριμένων ορίων, μέρος των ενισχύσεων που ενδεχομένως προβλέπονται για τους παραγωγούς ελαιολάδου ή/και επιτραπέζιας ελιάς για να διασφαλιστεί η κοινοτική χρηματοδότηση προγραμμάτων εργασίας τα οποία εκπονούνται από εγκεκριμένες οργανώσεις ελαιουργικών φορέων. Είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι τα εν λόγω προγράμματα δραστηριοτήτων καλύπτουν μόνο τις περιόδους εμπορίας 2002/03 και 2003/04, σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1966, περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1513/2001.

(2) Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των εγκεκριμένων οργανώσεων ελαιουργικών φορέων, η έγκριση πρέπει να αφορά τις διάφορες κατηγορίες φορέων οι οποίοι συμμετέχουν ουσιαστικά στον τομέα του ελαιολάδου ή/και των επιτραπέζιων ελιών και να εγγυάται παράλληλα ότι οι εν λόγω οργανώσεις έχουν τις ελάχιστες επαρκείς διαστάσεις για να επιτυγχάνονται σημαντικά, από οικονομική άποψη, αποτελέσματα. Επίσης, είναι αναγκαίο να μπορούν τα κράτη μέλη να καθορίζουν, σε σχέση με τοπικές καταστάσεις, συμπληρωματικά κριτήρια έγκρισης ώστε να διασφαλιστεί ότι οι εγκεκριμένες οργανώσεις διαθέτουν τις κατάλληλες ικανότητες.

(3) Για να εξασφαλιστεί αποτελεσματική διοικητική διαχείριση του καθεστώτος των εγκεκριμένων οργανώσεων ελαιουργικών φορέων, πρέπει να θεσπιστούν οι διαδικασίες και οι προθεσμίες όσον αφορά την έγκριση αυτών των οργανώσεων, τα κριτήρια επιλογής των προγραμμάτων τους, καθώς και οι λεπτομέρειες καταβολής της κοινοτικής χρηματοδότησης.

(4) Για να διασφαλιστεί η γενική συνοχή των δραστηριοτήτων των εγκεκριμένων οργανώσεων ελαιουργικών φορέων, πρέπει να διευκρινιστούν τα επιλέξιμα για κοινοτική χρηματοδότηση είδη δραστηριοτήτων καθώς και τα κριτήρια επιλογής των προγραμμάτων. Ωστόσο, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να προβλέψουν συμπληρωματικούς όρους επιλεξιμότητας για να προσαρμόσουν καλύτερα τις δραστηριότητες στην εθνική πραγματικότητα του ελαιουργικού τομέα.

(5) Για να καταστεί δυνατό να ξεκινήσουν οι εργασίες εγκαίρως, οι οργανώσεις ελαιουργικών φορέων πρέπει να μπορούν να λάβουν, μέσω της σύστασης εγγύησης με τους όρους που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 της Επιτροπής της 22ας Ιουλίου 1985, για τον καθορισμό των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος εγγυήσεων για τα γεωργικά προϊόντα(4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1932/1999(5), προκαταβολή επί της εγκεκριμένης κοινοτικής χρηματοδότησης.

(6) Με σκοπό τη χρηστή διαχείριση των κανόνων που αφορούν τις οργανώσεις ελαιουργικών φορέων, είναι αναγκαίο τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να καταρτίσουν ένα σχέδιο ελέγχων και να καθορίσουν ένα καθεστώς κυρώσεων για τις παρατυπίες που διαπράττονται. Επιπλέον, πρέπει να προβλεφθεί η ανακοίνωση, εκ μέρους των οργανώσεων ελαιουργικών φορέων, των αποτελεσμάτων των δραστηριοτήτων τους στις εθνικές αρχές των σχετικών κρατών μελών καθώς και η διαβίβασή τους στην Επιτροπή.

(7) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης λιπαρών ουσιών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο και ορισμοί

1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει, για τις περιόδους εμπορίας 2002/03 και 2003/04, τις λεπτομέρειες εφαρμογής του άρθρου 4α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 όσον αφορά την έγκριση και τα προγράμματα δραστηριοτήτων των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους, των διεπαγγελματικών οργανώσεων και των άλλων οργανώσεων φορέων του τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο.

2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) "οργανώσεις ελαιουργικών φορέων", κάθε οργάνωση ή ένωση που αναφέρεται στο άρθρο 4α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98·

β) "περιφερειακή ζώνη", κάθε ζώνη που καθορίζεται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2366/98 της Επιτροπής(6), καθώς και η ζώνη που αποτελείται από το υπόλοιπο του εδάφους κάθε κράτους μέλους παραγωγής. Ωστόσο, για την Ιταλία, θεωρούνται επίσης περιφερειακές ζώνες, οι ακόλουθες ενότητες:

- Liguria, Piemonte et Val d'Aoste, ή

- Lombardia, Trentino-Alto Adige, Veneto et Friuli-Venezia Giulia, ή

- Umbria, Marche et, Emilia-Romagna, ή

- Basilicata, ή

- Sardegna, ή

- Abruzzo και Molise.

Άρθρο 2

Προϋποθέσεις έγκρισης των οργανώσεων ελαιουργικών φορέων

1. Το κράτος μέλος εγκρίνει τις οργανώσεις ελαιουργικών φορέων οι οποίες αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβληθούν σε όλους τους έλεγχους που προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό και οι οποίες πληρούν ορισμένους όρους.

2. Για τους διάφορους τύπους οργανώσεων ελαιουργικών φορέων, οι όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 1 είναι αυτοί που αναφέρονται, αντίστοιχα, στα στοιχεία α), β), γ) και δ), των οποίων οι ελάχιστοι αριθμοί των μελών και των άλλων κριτηρίων ελάχιστου μεγέθους μπορούν να αυξηθούν από το σχετικό κράτος μέλος, καθώς και εκείνοι οι οποίοι, ενδεχομένως, καθορίζονται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, όσον αφορά τη λειτουργική ικανότητα, τα διαθέσιμα μέσα και τους ελέγχους των οργανώσεων ελαιουργικών φορέων.

α) Οι οργανώσεις παραγωγών πρέπει να αποτελούνται αποκλειστικά από παραγωγούς ελιών οι οποίοι δεν αποτελούν μέρος μιας άλλης εγκεκριμένης οργάνωσης παραγωγών δυνάμει του παρόντος κανονισμού, και έχουν επωφεληθεί από την ενίσχυση στην παραγωγή που αναφέρεται στο άρθρο 5 του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ για την προτελευταία περίοδο εμπορίας ή, αν όχι, έχουν υποβάλει δήλωση καλλιέργειας για την τρέχουσα περίοδο εμπορίας και να αριθμούν τουλάχιστον:

i) 2500 παραγωγούς μέλη, ή

ii) 2 % των ελαιοπαραγωγών ή της μέσης παραγωγής ελαιόλαδου ή επιτραπέζιων ελιών των σχετικών περιφερειακών ζωνών.

β) Οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών πρέπει να αποτελούνται αποκλειστικά από εγκεκριμένες οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του στοιχείου α) που δεν αποτελούν μέρος μιας άλλης εγκεκριμένης ένωσης παραγωγών δυνάμει του παρόντος κανονισμού και να αριθμούν τουλάχιστον:

i) δέκα οργανώσεις μέλη, που είναι εγκατεστημένες σε πολλές από τις περιφερειακές ζώνες του σχετικού κράτους μέλους, ή

ii) 15 % της μέσης παραγωγής ελαιόλαδου ή επιτραπέζιων ελιών του εν λόγω κράτους μέλους.

γ) Οι άλλες οργανώσεις ελαιουργικών φορέων πρέπει να αποτελούνται αποκλειστικά από φορείς του ελαιουργικού τομέα που δεν αποτελούν μέρος μιας άλλης εγκεκριμένης οργάνωσης δυνάμει του στοιχείου γ) και, κατά τη διάρκεια του έτους που προηγείται της τρέχουσας περιόδου εμπορίας, έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον 50 % του κύκλου εργασιών τους από τη μεταποίηση των ελιών ή από την πώληση ελαιολάδου ή επιτραπέζιων ελιών, είτε έχουν διαθέσει στο εμπόριο άνω των 5000 τόνων ελαιολάδου ή άνω των 1000 τόνων επιτραπέζιων ελιών και να αριθμούν τουλάχιστον:

i) 20 φορείς μέλη, οι οποίοι διαθέτουν στο εμπόριο ή μεταποιούν συνολικά ποσότητα ανώτερη των 15000 τόνων ελαιολάδου ή 3000 τόνων επιτραπέζιων ελιών, ή

ii) 15 % της μέσης παραγωγής ελαιολάδου ή επιτραπέζιων ελιών του σχετικού κράτους μέλους.

δ) Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις που είναι αναγνωρισμένες από το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου ασκούν τις δραστηριότητές τους κατά την έννοια του άρθρου 4α παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 και έχουν ευρεία και ισόρροπη αντιπροσώπευση του συνόλου των οικονομικών δραστηριοτήτων που συνδέονται με την παραγωγή, τη μεταποίηση και το εμπόριο του ελαιολάδου ή/και των επιτραπέζιων ελιών.

3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 10 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, οι εγκεκριμένες οργανώσεις ελαιοπαραγωγών και οι ενώσεις τους δυνάμει του άρθρου 20γ του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ, καθώς και οι άλλες οργανώσεις ελαιουργικών φορέων που είναι αναγνωρισμένες από το κράτος μέλος, οι οποίες παρουσιάζουν ένα πρόγραμμα δραστηριοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 5, θεωρούνται εγκεκριμένες δυνάμει του παρόντος κανονισμού εάν πληρούν τα κριτήρια που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.

Άρθρο 3

Διαδικασία έγκρισης των οργανώσεων ελαιουργικών φορέων

1. Για τους σκοπούς της έγκρισης, μια οργάνωση ελαιουργικών φορέων υποβάλλει στον αρμόδιο εθνικό οργανισμό, πριν από μια ημερομηνία που θα καθοριστεί από το κράτος μέλος και το αργότερο στις 31 Μαρτίου 2003, αίτηση που αποδεικνύει ότι πληροί τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 2.

2. Κατά τη διάρκεια των δύο μηνών που έπονται του μήνα της υποβολής του πλήρους φακέλου της αίτησης, η οργάνωση ελαιουργικών φορέων εγκρίνεται από το κράτος μέλος και λαμβάνει έναν αριθμό έγκρισης.

3. Η έγκριση απορρίπτεται, αναστέλλεται ή αποσύρεται αμέσως, αν η οργάνωση ελαιουργικών φορέων δεν πληροί τους όρους της έγκρισης ή αποτελεί αντικείμενο διώξεων από τον αρμόδιο εθνικό οργανισμό για παρατυπίες που αφορούν την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 4

Δραστηριότητες που είναι επιλέξιμες για κοινοτική χρηματοδότηση

1. Οι επιλέξιμες για κοινοτική χρηματοδότηση δραστηριότητες δυνάμει του άρθρου 4α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 (στο εξής "επιλέξιμες δραστηριότητες") στον τομέα της παρακολούθησης και της διοικητικής διαχείρισης του τομέα και της αγοράς του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών είναι:

α) η συγκέντρωση στοιχείων για τον τομέα και την αγορά, σύμφωνα με τις προδιαγραφές μεθόδου, γεωγραφικής αντιπροσωπευτικότητας και ακρίβειας που καθορίζονται από την αρμόδια εθνική αρχή·

β) η εκπόνηση μελετών, ιδίως για θέματα που συνδέονται με τις άλλες δραστηριότητες που προβλέπονται στο πρόγραμμα δραστηριοτήτων της σχετικής οργάνωσης ελαιουργικών φορέων.

2. Οι επιλέξιμες δραστηριότητες στον τομέα της βελτίωσης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της ελαιοκαλλιέργειας είναι:

α) οι συλλογικές ενέργειες διατήρησης των ελαιώνων υψηλής περιβαλλοντικής αξίας, που κινδυνεύουν να εγκαταλειφθούν, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, από την αρμόδια εθνική αρχή, ιδίως, όσον αφορά τις ζώνες που μπορούν να είναι επιλέξιμες, καθώς και την έκταση και τον ελάχιστο αριθμό ελαιοπαραγωγών που πρέπει να συμμετέχουν για να αποβούν αποτελεσματικές οι εν λόγω εργασίες·

β) η επεξεργασία ορθών γεωργικών πρακτικών για την καλλιέργεια της ελιάς, οι οποίες βασίζονται σε περιβαλλοντικά κριτήρια προσαρμοσμένα στις τοπικές συνθήκες, καθώς και η διάδοσή τους στους ελαιοκαλλιεργητές και η παρακολούθηση της πρακτικής εφαρμογής τους·

γ) τα προγράμματα πρακτικής επίδειξης των τεχνικών ελαιοκαλλιέργειας που έχουν ως σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος και τη διατήρηση του τοπίου·

δ) η εισαγωγή στο σύστημα γεωγραφικής πληροφόρησης που προβλέπεται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 στοιχείων περιβαλλοντικού χαρακτήρα.

3. Οι επιλέξιμες δραστηριότητες στον τομέα της βελτίωσης της ποιότητας της παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών είναι:

α) η βελτίωση των συνθηκών καλλιέργειας, και ιδίως η καταπολέμηση του δάκου της ελιάς, συγκομιδής, παράδοσης και αποθήκευσης των ελιών πριν από τη μεταποίησή τους, σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές που καθορίζονται από την αρμόδια εθνική αρχή·

β) η βελτίωση των συνθηκών αποθήκευσης και αξιοποίησης των καταλοίπων της παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών·

γ) η τεχνική βοήθεια στην ελαιουργική βιομηχανία μεταποίησης για τις πτυχές που συνδέονται με την ποιότητα των προϊόντων·

δ) η δημιουργία και η βελτίωση των εργαστηρίων ανάλυσης του παρθένου ελαιόλαδου.

4. Οι επιλέξιμες δραστηριότητες στον τομέα της ιχνηλασιμότητας, της πιστοποίησης και της προάσπισης της ποιότητας του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών είναι:

α) η δημιουργία και η διαχείριση συστημάτων που επιτρέπουν την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων από τον ελαιοκαλλιεργητή μέχρι τη συσκευασία και την επισήμανση, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που καθορίζονται από την αρμόδια εθνική αρχή·

β) η δημιουργία και η διαχείριση συστημάτων διαχείρισης της ποιότητας, με βάση ένα σύστημα ανάλυσης κινδύνου και ελέγχου των σημείων αποφασιστικής σημασίας, των οποίων η συγγραφή υποχρεώσεων συμμορφώνεται με τα τεχνικά κριτήρια που καθορίζονται από την αρμόδια εθνική αρχή·

γ) η δημιουργία και η διαχείριση συστημάτων παρακολούθησης της τήρησης των κανόνων γνησιότητας, ποιότητας και εμπορίας του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών που διατίθενται στην αγορά, σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές που καθορίζονται από την αρμόδια εθνική αρχή.

5. Δεν είναι επιλέξιμες για την κοινοτική χρηματοδότηση δυνάμει του άρθρου 4α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 οι δραστηριότητες:

α) που επωφελούνται από κοινοτική χρηματοδότηση άλλη από αυτήν που προβλέπεται στο άρθρο 4α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98·

β) που αποσκοπούν άμεσα σε αύξηση της παραγωγής ή συνεπάγονται αύξηση της ικανότητας αποθήκευσης ή μεταποίησης·

γ) που συνδέονται με την αγορά ή την αποθήκευση του ελαιολάδου ή των επιτραπέζιων ελιών ή οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει επίπτωση στις τιμές τους·

δ) που συνδέονται με την εμπορική προώθηση του ελαιόλαδου ή των επιτραπέζιων ελιών·

ε) που συνδέονται με την επιστημονική έρευνα.

6. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν συμπληρωματικούς όρους που διευκρινίζουν τις επιλέξιμες δραστηριότητες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 4 του παρόντος άρθρου, χωρίς να καθιστούν αδύνατη την υλοποίηση ή την υποβολή δραστηριοτήτων σε αυτούς τους τομείς.

Άρθρο 5

Προγράμματα δραστηριοτήτων των οργανώσεων ελαιουργικών φορέων

1. Τα προγράμματα δραστηριοτήτων που είναι επιλέξιμα για την κοινοτική χρηματοδότηση δυνάμει του άρθρου 4α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 αποτελούνται από δραστηριότητες που προβλέπονται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού και που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου 2002 και της 31ης Οκτωβρίου 2004.

2. Κάθε εγκεκριμένη οργάνωση ελαιουργικών φορέων δυνάμει του παρόντος κανονισμού δύναται να υποβάλει, πριν από μια ημερομηνία που θα καθοριστεί από το κράτος μέλος και το αργότερο στις 31 Μαρτίου 2003, αίτηση για κοινοτική χρηματοδότηση για ένα μόνο πρόγραμμα δραστηριοτήτων.

Η αίτηση αυτή περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

α) την ταυτοποίηση της οργάνωσης ελαιουργικών φορέων·

β) τις πληροφορίες σχετικά με τα κριτήρια επιλογής που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1·

γ) την περιγραφή, τη δικαιολόγηση και το χρονοδιάγραμμα των προτεινόμενων δραστηριοτήτων·

δ) το σχέδιο δαπανών, κατανεμημένων ανά δραστηριότητα και ανά τομέα δραστηριοτήτων, που προβλέπεται στο άρθρο 4, με διάκριση των γενικών εξόδων, τα οποία δεν δύναται να υπερβαίνουν το 2 % του συνόλου, και των άλλων κύριων τύπων εξόδων·

ε) το σχέδιο χρηματοδότησης ανά τομέα δραστηριοτήτων, που προβλέπεται στο άρθρο 4, με αναφορά ιδίως της αιτούμενης κοινοτικής χρηματοδότησης και, ενδεχομένως, των χρηματοδοτικών συμμετοχών των φορέων και του εθνικού φορέα·

στ) την περιγραφή των ποσοτικών και ποιοτικών δεικτών αποτελεσματικότητας που επιτρέπουν την εκ των υστέρων αξιολόγηση του προγράμματος·

ζ) μία απόδειξη ότι έχει συσταθεί τραπεζική εγγύηση για ποσό ισοδύναμο τουλάχιστον με το 5 % της αιτούμενης κοινοτικής χρηματοδότησης·

η) ενδεχομένως, αίτηση προκαταβολής, δυνάμει του άρθρου 8·

θ) τη δήλωση της σχετικής οργάνωσης που βεβαιώνει ότι οι δραστηριότητες του προγράμματος δεν επωφελούνται από άλλη κοινοτική χρηματοδότηση·

ι) ενδεχομένως, για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις και τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, την ταυτοποίηση των οργανώσεων ελαιουργικών φορέων που είναι υπεύθυνες για την πραγματική εκτέλεση των δραστηριοτήτων των προγραμμάτων τους που ανατίθενται σε υπεργολάβους·

ια) για τις οργανώσεις ελαιουργικών φορέων που αποτελούν μέρος μιας ένωσης παραγωγών ή μιας διεπαγγελματικής οργάνωσης, μία βεβαίωση ότι οι δραστηριότητες που προβλέπονται στα προγράμματά τους δεν αποτελούν αντικείμενο μιας άλλης αίτησης κοινοτικής χρηματοδότησης στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 6

Επιλογή των προγραμμάτων δραστηριοτήτων

1. Το κράτος μέλος επιλέγει τα προγράμματα δραστηριοτήτων με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:

α) τη γενική ποιότητα του προγράμματος και τη συνεκτικότητά του με τους προσανατολισμούς και τις προτεραιότητες όσον αφορά την ελαιοκομία στη σχετική ζώνη, οι οποίοι καθορίζονται από το κράτος μέλος·

β) την καταλληλότητα των μέσων της οργάνωσης ελαιουργικών φορέων ως προς τους σκοπούς της εφαρμογής των προτεινόμενων δραστηριοτήτων·

γ) την έκταση της ζώνης την οποία αφορά το πρόγραμμα δραστηριοτήτων·

δ) τη σχέση μεταξύ του αιτούμενου ποσού της κοινοτικής χρηματοδότησης και του όγκου της παραγωγής που διατέθηκε από τα μέλη της σχετικής οργάνωσης ελαιουργικών φορέων·

ε) την ποικιλομορφία των οικονομικών καταστάσεων της σχετικής ζώνης που λαμβάνονται υπόψη από το πρόγραμμα δραστηριοτήτων·

στ) την ύπαρξη πολλών τομέων δραστηριοτήτων και τη σημασία της χρηματοδοτικής συμμετοχής των φορέων.

Το κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη την κατανομή των αιτήσεων των προγραμμάτων δραστηριοτήτων μεταξύ των τύπων οργανώσεων ελαιουργικών φορέων που αναφέρονται στο άρθρο 2, καθώς και τη σημασία από ελαιοκομική άποψη κάθε ζώνης.

2. Το κράτος μέλος αποκλείει από τη διαδικασία επιλογής τα προγράμματα δραστηριοτήτων που δεν είναι πλήρη ή περιέχουν ανακριβή στοιχεία ή περιλαμβάνουν μια από τις μη επιλέξιμες δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 5.

3. Το αργότερο στις 31 Μαΐου 2003 το κράτος μέλος εγκρίνει τα προγράμματα δραστηριοτήτων για τα οποία αποφάσισε να χορηγήσει την αντίστοιχη εθνική χρηματοδότηση. Το κράτος μέλος ενημερώνει τις σχετικές οργανώσεις ελαιουργικών φορέων.

Η οριστική έγκριση ενός προγράμματος δραστηριοτήτων μπορεί να εξαρτηθεί από τυχόν τροποποιήσεις του οι οποίες θα κριθούν κατάλληλες από το κράτος μέλος.

Σε περίπτωση που το προτεινόμενο πρόγραμμα δραστηριοτήτων δε ληφθεί υπόψη, το κράτος μέλος αποδεσμεύει αμέσως την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο ζ).

Άρθρο 7

Τροποποίηση των προγραμμάτων δραστηριοτήτων

Μια οργάνωση ελαιουργικών φορέων δύναται να ζητήσει, κατόπιν διαδικασίας που καθορίζεται από το κράτος μέλος, τροποποιήσεις του προγράμματος δραστηριοτήτων της που έχει ήδη εγκριθεί, χωρίς αυτές να μπορούν να συνεπάγονται αύξηση της χρηματοδότησης για έναν από τους τομείς δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 4.

Κάθε αίτηση τροποποίησης συνοδεύεται από δικαιολογητικά έγγραφα που διευκρινίζουν το λόγο, τη φύση και τις επιπτώσεις των προτεινόμενων τροποποιήσεων.

Άρθρο 8

Προκαταβολές

1. Η οργάνωση ελαιουργικών φορέων η οποία έχει υποβάλλει τη σχετική αίτηση, που κατατίθεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο η), λαμβάνει, με τους όρους που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, προκαταβολή ύψους 90 % κατ' ανώτατο όριο της κοινοτικής συμβολής που προβλέπεται για την περίοδο την οποία αφορά το εγκεκριμένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων.

2. Κατά τη διάρκεια του μήνα που έπεται της έγκρισης του εν λόγω προγράμματος δραστηριοτήτων, το κράτος μέλος καταβάλλει στη σχετική οργάνωση ελαιουργικών φορέων το ένα τρίτο του ποσού που προβλέπεται στην παράγραφο 1 και, μετά από τις 16 Οκτωβρίου 2003, τα υπόλοιπα δύο τρίτα, αφού εξακριβώσει ότι έχει πράγματι δαπανηθεί η πρώτη δόση της προκαταβολής.

3. Οι καταβολές που προβλέπονται στην παράγραφο 2 υπόκεινται στη σύσταση εγγύησης, εκ μέρους της σχετικής οργάνωσης ελαιουργικών φορέων, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85, για ποσό ίσο προς το 110 % του ποσού της αιτηθείσας προκαταβολής. Η κύρια απαίτηση, κατά την έννοια του άρθρου 20 του εν λόγω κανονισμού, είναι η εκτέλεση των δράσεων που εμφαίνονται στο εγκεκριμένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων.

4. Πριν από μια ημερομηνία που θα καθοριστεί από το κράτος μέλος και το αργότερο στις 31 Μαΐου 2004, οι σχετικές οργανώσεις ελαιουργικών φορέων μπορούν να υποβάλουν αίτηση αποδέσμευσης της εγγύησης που αναφέρεται στην παράγραφο 3 μέχρι ποσού ίσου προς το ήμισυ των δαπανών που έχουν πραγματοποιήσει. Το κράτος μέλος καθορίζει και ελέγχει τα δικαιολογητικά έγγραφα τα οποία συνοδεύουν αυτή την αίτηση και αποδεσμεύει τις εγγυήσεις που αντιστοιχούν στις σχετικές δαπάνες, το αργότερο κατά τη διάρκεια του δεύτερου μήνα που ακολουθεί τον μήνα της υποβολής της αίτησης.

Άρθρο 9

Καταβολή της κοινοτικής χρηματοδότησης

1. Για τους σκοπούς της καταβολής της κοινοτικής χρηματοδότησης δυνάμει του άρθρου 4α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 ή, ενδεχομένως, του υπολοίπου της, μια οργάνωση ελαιουργικών φορέων υποβάλλει αίτηση στην αρμόδια εθνική αρχή πριν από μια ημερομηνία που θα καθοριστεί από το κράτος μέλος και το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου 2005.

Η κοινοτική χρηματοδότηση που αντιστοιχεί στις αιτήσεις που υποβάλλονται μετά από αυτή την ημερομηνία μειώνεται κατά 1 % ανά εργάσιμη ημέρα καθυστέρησης. Οι αιτήσεις που υποβάλλονται μετά τις 25 Φεβρουαρίου 2005 είναι απαράδεκτες.

2. Για να είναι παραδεκτές οι αιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, πρέπει να συνοδεύονται από:

α) αποδείξεις που δικαιολογούν:

i) τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της σχετικής περιόδου·

ii) ενδεχομένως, την πραγματική καταβολή των χρηματοδοτικών συμμετοχών των φορέων και του σχετικού κράτους μέλους·

β) μια έκθεση η οποία περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

i) την περιγραφή της υλοποίησης του προγράμματος, αναλυτικά ανά τομέα δραστηριότητας που αναφέρεται στο άρθρο 4·

ii) ενδεχομένως, τη δικαιολόγηση και τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των αποκλίσεων μεταξύ προβλέψεων και υλοποίησης·

iii) την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων βάσει των δεικτών που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο στ).

3. Για τις δραστηριότητες που ολοκληρώθηκαν πριν από τις 31 Οκτωβρίου 2004 και των οποίων η πληρωμή πραγματοποιήθηκε μετά από αυτή την προθεσμία, η προβλεπόμενη κοινοτική χρηματοδότηση μειώνεται κατά 1 % ανά ημέρα καθυστέρησης κατά τις 30 πρώτες ημέρες και κατά 2 % ανά επιπλέον ημέρα καθυστέρησης.

4. Κατά τη διάρκεια των τριών μηνών που ακολουθούν τον μήνα της υποβολής του πλήρους φακέλου της αίτησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και μετά από την εξέταση των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και τους ελέγχους που αναφέρονται στο άρθρο 10, το κράτος μέλος καταβάλλει την οφειλόμενη κοινοτική χρηματοδότηση και αποδεσμεύει την αντίστοιχη εγγύηση.

Άρθρο 10

Έλεγχοι και κυρώσεις

1. Το κράτος μέλος ελέγχει αν τηρήθηκαν οι όροι χορήγησης της κοινοτικής χρηματοδότησης, ιδίως όσον αφορά την τήρηση των όρων έγκρισης, την εφαρμογή των εγκριθέντων προγραμμάτων δραστηριοτήτων, τις δαπάνες που πράγματι πραγματοποιήθηκαν και τη χρηματοδοτική συμβολή των σχετικών ελαιουργικών φορέων. Για το σκοπό αυτό, θέτει σε εφαρμογή ένα σχέδιο ελέγχων οι οποίοι αφορούν δείγμα το οποίο καθορίζεται βάσει μιας ανάλυσης κινδύνου και περιλαμβάνει τουλάχιστον 30 % των οργανώσεων ελαιοπαραγωγών και το σύνολο των άλλων οργανώσεων ελαιουργικών φορέων που επωφελούνται από κοινοτική χρηματοδότηση δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

2. Το κράτος μέλος ορίζει ή, ενδεχομένως, καθορίζει το καθεστώς των κυρώσεων που πρέπει να επιβάλλονται για τις παρατυπίες που αφορούν τον παρόντα κανονισμό. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι πραγματικές, ανάλογες προς την παρατυπία και αποτρεπτικές και να περιλαμβάνουν, για τις σοβαρότερες περιπτώσεις, την ακύρωση της έγκρισης και χρηματικές ποινές για ποσό τουλάχιστον διπλάσιο της κοινοτικής χρηματοδότησης την οποία αφορά η παρατυπία.

3. Στο πλαίσιο των ελέγχων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, καταρτίζονται χωριστοί φάκελοι για κάθε οργάνωση ελαιουργικών φορέων που έχει αποτελέσει αντικείμενο ελέγχου. Οι φάκελοι αυτοί περιέχουν τις αποδείξεις των επαληθεύσεων και των ελέγχων που έχουν πραγματοποιηθεί και, ενδεχομένως, την ένδειξη των ανωμαλιών που διαπιστώθηκαν καθώς και τις επιβληθείσες κυρώσεις.

Άρθρο 11

Ανακοινώσεις των κρατών μελών

1. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2002, τα κράτη μέλη παραγωγής ελαιόλαδου ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις εθνικές διατάξεις εφαρμογής, και ιδίως αυτές που αφορούν:

α) τους όρους έγκρισης των οργανώσεων ελαιουργικών φορέων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2·

β) τους συμπληρωματικούς όρους και προδιαγραφές ως προς τις επιλέξιμες δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 έως 4 και 6 του παρόντος κανονισμού·

γ) τον προσανατολισμό και τις προτεραιότητες στον ελαιουργικό τομέα που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α)·

δ) τις λεπτομέρειες του καθεστώτος προκαταβολών που αναφέρεται στο άρθρο 8 και, ενδεχομένως, του καθεστώτος πληρωμών των εθνικών χρηματοδοτήσεων·

ε) το σχέδιο ελέγχων και το καθεστώς των κυρώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 10.

2. Πριν από τις 30 Ιουνίου 2003, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή τα στοιχεία που αφορούν τις εγκεκριμένες οργανώσεις ελαιουργικών φορέων και τα εγκεκριμένα προγράμματα δραστηριοτήτων, καθώς και τα χαρακτηριστικά τους, κατανεμημένα ανά είδη οργανώσεων ελαιοπαραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 2 του παρόντος κανονισμού, ανά τομείς δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού και ανά περιφερειακή ζώνη, καθώς και τα ποσά των κεφαλαίων που διατίθενται σύμφωνα με το άρθρο 4α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98 για τις περιόδους εμπορίας 2002/03 ή/και 2003/04.

3. Το αργότερο στις 30 Απριλίου 2005, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή έκθεση εφαρμογής του παρόντος κανονισμού που αποτελείται τουλάχιστον από τα ακόλουθα στοιχεία:

α) τον αριθμό των χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων, των δικαιούχων, των εκτάσεων, των ελαιοτριβείων, των εγκαταστάσεων μεταποίησης και του σχετικού όγκου ελαιόλαδου και επιτραπέζιων ελιών·

β) τα χαρακτηριστικά των δραστηριοτήτων που αναλαμβάνονται σε καθένα από τους τομείς δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 4·

γ) τις αποκλίσεις μεταξύ προβλεπόμενων δραστηριοτήτων και αυτών που υλοποιήθηκαν·

δ) την περιγραφή και την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, βάσει ιδίως των αξιολογήσεων των προγραμμάτων δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο iii)·

ε) την περιγραφή των διενεργηθέντων ελέγχων και των κυρώσεων που προτάθηκαν και εφαρμόστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 10·

στ) τις δαπάνες ανά πρόγραμμα και ανά τομέα δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 4, καθώς και τις κοινοτικές και εθνικές συνδρομές και αυτές των φορέων.

Άρθρο 12

Θέση σε ισχύ

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Νοεμβρίου 2002.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 23 Ιουλίου 2002.

Για την Επιτροπή

Franz Fischler

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 210 της 28.7.1998, σ. 32.

(2) ΕΕ L 201 της 26.7.2001, σ. 4.

(3) ΕΕ 172 της 30.9.1966, σ. 3025/66.

(4) ΕΕ L 205 της 3.8.1985, σ. 5.

(5) ΕΕ L 240 της 10.9.1999, σ. 11.

(6) ΕΕ L 293 της 31.10.1998, σ. 50.