ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 7ης Ιουνίου 1982 περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 76/890/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στον περιορισμό των παρασίτων των φωτιστικών διατάξεων με λαμπτήρες φθορισμού εφοδιασμένους με εκκινητή

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

την οδηγία 76/890/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Νοεμβρίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στον περιορισμό των παρασίτων των φωτιστικών διατάξεων με λαμπτήρες φθορισμού εφοδιασμένους με εκκινητή(1), και ιδίως το άρθρο 7,

Εκτιμώντας:

ότι, χάρη στην αποκτηθείσα πείρα και λαμβανομένων υπόψη των τεχνικών εξελίξεων, είναι τώρα δυνατό να προσαρμοστούν καλύτερα οι προδιαγραφές της ανωτέρω οδηγίας προς τις πραγματικές συνθήκες δοκιμών-

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής για την Προσαρμογή στην Τεχνική Πρόοδο των οδηγιών για την εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στις συναλλαγές στον τομέα των συσκευών που προκαλούν παράσιτα (ηλεκτομαγνητικές διαταραχές),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Το παράρτημα της οδηγίας 76/890/ΕΟΚ του Συμβουλίου αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 2

Τα Κράτη μέλη εκδίδουν και δημοσιεύουν, πριν από την 1η Δεκεμβρίου 1983, τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή αμέσως.

Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την ημερομηνία αυτή όσον αφορά την ελευθερία κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως των συσκευών, που προβλέπεται στο άρθρο 4 της οδηγίας 76/890/ΕΟΚ, και από την 1η Δεκεμβρίου 1984 όσον αφορά την απαγόρευση κυκλοφορίας στην αγορά, που προβλέπεται στο άρθρο 2 της οδηγίας αυτής.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 7 Ιουνίου 1982.

Για την Επιτροπή

Karl-Heinz NARJES

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 336 της 4. 12. 1976, σ. 22.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

1. (1) ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Οι παρούσες διατάξεις αφορούν φωτιστικές διατάξεις με λαμπτήρες φθορισμού που είναι εφοδιασμένοι με εκκινητή.

Οι διατάξεις από το σημείο 2.2 και κατόπιν εφαρμόζονται σε φωτιστικές διατάξεις προοριζόμενες για κατοικημένες περιοχές. Οι φωτιστικές διατάξεις, χωρίς αντιπαρασιτική διάταξη, υπόκεινται μόνο στις προδιαγραφές ενδείξεως του σημείου 2.1.

2. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

2.1. Ενδείξεις επί των φωτιστικών διατάξεων χωρίς αντιπαρασιτική διάταξη

Η ένδειξη "φωτιστική διάταξη χωρίς αντιπαρασιτική διάταξη, προοριζόμενη για χρήση σε μη κατοικημένες περιοχές" πρέπει να αναγράφεται επί της φωτιστικής διατάξεως. Η ένδειξη αυτή πρέπει να χρησιμοποιείται μέχρις ότου η Επιτροπή Προσαρμογής στην Τεχνική Πρόοδο καθορίσει εναλλακτική λύση.

Σημείωση:

Ο καθορισμός των μη κατοικημένων περιοχών είναι θέμα των αρμοδίων εθνικών αρχών.

2.2. Ελάχιστη τιμή απώλειας παρεμβολής

Η ελάχιστη τιμή απώλειας πρέπει να τηρείται τουλάχιστον από το 80 % των μαζικά παραγόμενων διατάξεων, με συντελεστή εμπιστοσύνης 80 %.

Οι μέθοδοι εφαρμογής των ελάχιστων τιμών απώλειας παρεμβολής περιγράφονται στο σημείο 7.

3. ΟΡΙΣΜΟΙ

Για τους σκοπούς του παραρτήματος τούτου ισχύουν οι ορισμοί που περιέχονται στη δημοσίευση IEC 50 (902) -έκδοση 1973- Διεθνές Ηλεκτροτεχνικό Λεξικό (Δ.Η.Λ.), κεφάλαιο 902: Παράσιτα (ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές).

4. ΟΡΙΑ

4.1. Απώλεια παρεμβολής φωτιστικών διατάξεων με λαμπτήρες φθορισμού, εφοδιασμένους με εκκινητή

Για διατάξεις με σωληνωτούς λαμπτήρες φθορισμού, συνδεδεμένες με δίκτυο χαμηλής τάσεως που τροφοδοτεί κατοικίες με τάση μεταξύ των πόλων και της γης από 100 V μέχρι 250 V, η ελάχιστη τιμή της απώλειας πρέπει να είναι 28 dB μεταξύ 150 kHz και 160 kHz, φθίνουσα μονοτονικά ανάλογα με το λογάριθμο από 28 dB στα 160 kHz σε 20 dB στα 1 400 kHz και 20 dB από 1 400 kHz μέχρι 1 605 kHz. Οι προδιαγραφές αυτές δεν εφαρμόζονται ούτε στις φωτιστικές διατάξεις με λαμπτήρες που τροφοδοτούνται με τάση συχνότητας άνω των 100 Hz, ούτε στις διατάξεις για τις οποίες δεν ορίζεται μέθοδος μετρήσεως στο σημείο 5.

Τα όρια αυτά εφαρμόζονται σε όλο το φάσμα συχνοτήτων. Για το λόγο αυτό πρέπει να καθοριστούν τα χαρακτηριστικά αυτά των διαταραχών.

Σημείωση:

Γίνεται μια πρώτη επισκόπηση ή σάρωση του όλου φάσματος και οι τιμές που καταγράφονται δίνονται τουλάχιστον στις ακόλουθες συχνότητες που προτιμούνται και σε όλες τις συχνότητες όπου σημειώνεται ελάχιστο κάτω από τα όρια: 160 kHz, 240 kHz, 550 kHz, 1 000 kHz και 1 400 kHz:

ΠΙΝΑΚΑΣ I "" ID="1">Συχνότητα (kHz)> ID="2">160> ID="3">240> ID="4">550> ID="5">1 000> ID="6">1 400"> ID="1">Ελάχιστη τιμή απώλειας παρεμβολής (dB)> ID="2">28> ID="3">26> ID="4">24> ID="5">22> ID="6">20">

4.2. Μετρήσεις που δεν είναι εφικτές με τις μεθόδους του σημείου 5

Οι φωτιστικές διατάξεις που δεν μπορούν να μετρηθούν με τις μεθόδους του σημείου 5 (όταν π.χ. είναι αδύνατο να αντικατασταθεί ο λαμπτήρας με ομοίωμα λαμπτήρα, ή όταν ο εκκινητής είναι ηλεκτρονικός) υπόκεινται στις προδιαγραφές της οδηγίας 76/889/ΕΟΚ για τη ζώνη συχνοτήτων από 0,15 MHz μέχρι 30 MHz.

5. ΜΕΘΟΔΟΙ ΜΕΤΡΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗΣ ΦΩΤΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ

5.1. Κυκλώματα για τη μέτρηση της απώλειας παρεμβολής

5.1.1. Φωτιστικές διατάξεις για ευθύγραμμους λαμπτήρες(2) με ονομαστική διάμετρο 25 ή 38 mm.

Η απώλεια παρεμβολής των φωτιστικών διατάξεων μετρείται σύμφωνα με το κύκλωμα της εικόνας 1, με ομοιώματα λαμπτήρων όπως εξηγείται στο σημείο 5.4 και στην εικόνα 4α.

Στην περίπτωση λαμπτήρων με ονομαστική διάμετρο 25 mm αλλά που μπορούν να αντικατασταθούν και με λαμπτήρες ονομαστικής διαμέτρου 38 mm, η μέτρηση της απώλειας παρεμβολής θα πρέπει να γίνεται με ομοίωμα λαμπτήρα ονομαστικής διαμέρου 38 mm, εκτός αν οι οδηγίες του κατασκευαστή απαιτούν την αποκλειστική χρήση λαμπτήρων 25 mm.

Για φωτιστικές διατάξεις που λειτουργούν μόνο με λαμπτήρες ονομαστικής διαμέτρου 25 mm, οι μετρήσεις απώλειας παρεμβολής εκτελούνται με ομοίωμα λαμπτήρα για την ονομαστική διάμετρο 25 mm.

Εικόνα 1

G = γεννήτρια ΥΣ,

T = ασύμμετρος/συμμετρικός μετασχηματιστής (βλέπε σημείο 5.3),

VN = τεχνητό δίκτυο παροχής V του CISPR 150 ohm (σύμφωνα με τη δημοσίευση αριθ. 16 του CISPR - 1η έκδοση 1077),

M = δέκτης μετρήσεως (επιλογικό βολτόμετρο),

L = ομοίωμα λαμπτήρα (βλέπε σημείο 5.4),

F = φωτιστική διάταξη,

C = πυκνωτής,

a-b = ακροδέκτες δικτύου παροχής,

a-b = ακροδέκτες εισόδου του τεχνητού δικτύου παροχής VN,

c-d = ακροδέκτες ομοιώματος λαμπτήρα L,

c-d = ακροδέκτες εξόδου T,

a-a και b-b = σύνδεση με ομοαξονικά καλώδια (Z0 = 75 ohm) των οποίων οι θωρακίσεις έχουν τα άκρα συνδεδεμένα στη γείωση αναφοράς του VN και του F,

c-c και d-d = σύνδεση του μετασχηματιστή με το ομοίωμα λαμπτήρα μέσω αγωγών χωρίς θωράκιση μήκους μέχρι 10 cm.

Σημείωση:

Κατά τη μέτρηση φωτιστικών διατάξεων με λαμπτήρες φθορισμού τύπου U, χρησιμοποιείται το ίδιο κύκλωμα με ομοίωμα λαμπτήρα τύπου U, αντί για το ευθύγραμμο ομοίωμα.

5.1.2. Φωτιστικές διατάξεις για κυκλικούς λαμπτήρες ονομαστικής διαμέτρου 28 ή 32 mm (3).

Η απώλεια παρεμβολής των φωτιστικών διατάξεων μετρείται σύμφωνα με το κύκλωμα της εικόνας 2.

Εικόνα 2

S = υποστηρίγματα από μονωτικό υλικό,

G = γεννήτρια ΥΣ,

T = ασύμμετρος/συμμετρικός μετασχηματιστής (βλέπε σημείο 5.3),

VN = τεχνητό δίκτυο παροχής V του CISPR 150 ohm (σύμφωνα με τη δημοσίευση αριθ. 16 του CISPR, 1η έκδοση 1977),

M = δέκτης μετρήσεως (επιλογικό βολτόμετρο),

L = ομοίωμα λαμπτήρα (βλέπε σημείο 5.4),

F = φωτιστική διάταξη,

A = σύνδεσμος,

C = πυκνωτής,

a-b = ακροδέκτες δικτύου παροχής,

a-b = ακροδέκτες εισόδου του τεχνητού δικτύου παροχής VN,

c-d = ακροδέκτες ομοιώματος λαμπτήρα L,

c-d = ακροδέκτες εξόδου του T,

a-a και b-b = σύνδεση με ομοαξονικά καλώδια (Z0 = 75 ohm) των οποίων οι θωρακίσεις έχουν τα άκρα συνδεδεμένα στη γείωση αναφοράς του VN και του F,

c-c και d-d = σύνδεση του μετασχηματιστή με το ομοίωμα λαμπτήρα μέσω αγωγών χωρίς θωράκιση μήκους μέχρι 10 cm.

5.1.3. Για τις φωτιστικές διατάξεις για λαμπτήρες, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στα σημεία 5.1.1 και 5.1.2, η απώλεια παρεμβολής μετρείται όπως φαίνεται στην εικόνα 2α.

Εικόνα 2α

G = γεννήτρια ΥΣ,

T = ασύμμετρος/συμμετρικός μετασχηματιστής (βλέπε σημείο 5.3),

VN = τεχνητό δίκτυο παροχής του CISPR 150 ohm (σύμφωνα με τη δημοσίευση αριθ. 16 του CISPR, 1η έκδοση, 1977),

M = δέκτης μετρήσεως (επιλογικό βολτόμετρο),

L = σωλήνας από μονωτικό υλικό, συνδεδεμένος εσωτερικά σύμφωνα με το διάγραμμα, που αντικαθιστά το λαμπτήρα (ομοίωμα λαμπτήρα),

F = φωτιστική διάταξη,

C = πυκνωτής,

a-b = ακροδέκτες δικτύου εισόδου παροχής,

a-b = ακροδέκτες εισόδου του τεχνητού δικτύου παροχής VN,

c-d = ακροδέκτες τοποθετημένοι στο κέντρο του ομοιώματος λαμπτήρα L,

c-d = ακροδέκτες εξόδου του Τ,

a-a και b-b = σύνδεση με ομοαξονικά καλώδια (Z0 = 75 ohm) των οποίων οι θωρακίσεις έχουν τα άκρα συνδεδεμένα με τη γείωση αναφοράς του VN και του F,

c-c και d-d = σύνδεση του μετασχηματιστή με το ομοίωμα λαμπτήρα μέσω αγωγών χωρίς θωράκιση μήκους μέχρι 10 cm.

Σημείωση:

Κατά τη μέτρηση φωτιστικών διατάξεων με ευθύγραμμους λαμπτήρες χρησιμοποιείται το ίδιο κύκλωμα, αλλά το ευθύγραμμο ομοίωμα λαμπτήρα αντικαθίσταται από ομοίωμα που έχει τις ίδιες διαστάσεις με τον αρχικό λαμπτήρα.

5.1.4. Για τις μεθόδους των σημείων 5.1.1, 5.1.2 και 5.1.3, ισχύουν οι κάτωθι όροι:

5.1.4.1. Όταν η φωτιστική διάταξη περιλαμβάνει περισσότερους από έναν λαμπτήρες, κάθε λαμπτήρας κατά σειρά αντικαθίσταται από το ομοίωμα του λαμπτήρα.

Η απώλεια παρεμβολής φωτιστικών διατάξεων πολλών λαμπτήρων, στις οποίες οι λαμπτήρες έχουν παράλληλη συνδεσμολογία, μετρείται χωριστά για κάθε λαμπτήρα, η δε ελάχιστη τιμή της μετρημένης απώλειας παρεμβολής συγκρίνεται με το σχετικό όριο.

5.1.4.2. Κατά τη μέτρηση φωτιστικών διατάξεων με δύο λαμπτήρες συνδεδεμένους σε σειρά αντικαθιστώνται και οι δύο από ομοιώματα λαμπτήρων. Οι ακροδέκτες εισόδου του ενός ομοιώματος λαμπτήρα συνδέονται με τον ασύμμετρο/συμμετρικό μετασχηματιστή και οι ακροδέκτες εισόδου του άλλου ομοιώματος λαμπτήρα συνδέονται με αντίσταση 150 ohm.

5.1.4.3. Όταν, ως συνήθως, χρησιμοποιούνται εκκινητές με ενσωματωμένο πυκνωτή, ο εκκινητής αφαιρείται και αντικαθίσταται από έναν πυκνωτή 5 000 pF +- 10%.

Όταν όμως ο κατασκευαστής τοποθετεί πυκνωτή έξω από τον εκκινητή και προειδοποιεί να μη γίνεται χρήση πρόσθετου πυκνωτή, χρησιμοποιείται ο αρχικός και δεν προστίθεται πυκνωτής δοκιμών.

Χρειάζεται φροντίδα ώστε να διατηρεί ο πυκνωτής δοκιμής τα χαρακτηριστικά του σε όλο το φάσμα συχνοτήτων που καλύπτουν οι μετρήσεις.

Με την εξαίρεση αυτή της ενδεχομένης τροποποιήσεως και της αντικαταστάσεως των λαμπτήρων, η φωτιστική διάταξη μετρείται όπως έχει κατασκευστεί.

5.1.4.4. Αν η φωτιστική διάταξη έχει πλαίσιο από μονωτικό υλικό, η πίσω επιφάνεια της διατάξεως πρέπει να τοποθετείται πάνω σε μια μεταλλική πλάκα που συνδέεται με τη γείωση αναφοράς του τεχνητού δικτύου παροχής VN.

5.2 Μέθοδος μετρήσεως

5.2.1. Η απώλεια παρεμβολής είναι ο λόγος της τάσεως U1, που λαμβάνεται στο δέκτη μετρήσεως όταν συνδεθούν οι ακροδέκτες εξόδου του μετασχηματιστή με τους ακροδέκτες του τεχνητού δικτύου παροχής, προς την τάση U2 που λαμβάνεται όταν ο μετασχηματιστής συνδέεται με το τεχνητό δίκτυο παροχής V, μέσω της προς μέτρηση φωτιστικής διατάξεως.

5.2.2. Η τάση εξόδου του μετασχηματιστή μετρείται μέσω του δέκτη μετρήσεως M. Για το σκοπό αυτό γίνεται απευθείας σύνδεση μεταξύ των άκρων c και a και αφετέρου μεταξύ των άκρων d και b με ομοαξονικά καλώδια (Z0 = 75 ohm) μήκους 1 m, η θωράκιση των οποίων συνδέεται με τη γείωση αναφοράς του δικτύου VN. Αφαιρούνται επίσης τα καλώδια c-c, d-d, a-a, b-b.

5.2.3. Η τάση U1 (περίπου 2 mV), που μετρείται μεταξύ είτε του άκρου a είτε b και της γης, πρέπει να είναι ανεξάρτητη από τις δύο θέσεις του διακόπτη του δικτύου VN.

5.2.4. Η τάση U2 που μετρείται με συνδεδεμένη φωτιστική διάταξη μπορεί να έχει διάφορες τιμές και μπορεί, επομένως, να εξαρτάται από τις δύο θέσεις του διακόπτη του VN. Η αντιπροσωπευτική τιμή είναι τότε η μεγαλύτερη απ' όλες που σημειώθηκαν.

5.2.5. Η απώλεια παρεμβολής δίνεται από τον τύπο:

20 log10dB

5.2.6. Όταν είναι γνωστό ότι η απώλεια παρεμβολής η οποία μετρείται σύμφωνα με την εικόνα 1, ή για τις φωτιστικές διατάξεις με συνδεσμολογία σειράς σύμφωνα με το σημείο 5.1.4.2, είναι ελάχιστη για μια δεδομένη κατεύθυνση του(των) ομοιώματος(των), οι μετρήσεις μπορούν να γίνουν μόνο γι' αυτή την κατεύθυνση [π.χ. για μια φωτιστική διάταξη με ένα μοναδικό κιβώτιο ζεύξεως και με το(τα) ομοίωμα(τα) συνδεδεμένο(να) έτσι ώστε ο σχετικός ακροδέκτης εισόδου να συνδέεται κατευθείαν με τον ουδέτερο ακροδέκτη της παροχής της φωτιστικής διατάξεως]. Σε περίπτωση αμφιβολίας για το σημείο αυτό, οι μετρήσεις πραγματοποιούνται για όλες τις δυνατές κατευθύνσεις του(των) ομοιώματος(των) λαμπτήρα(ων).

5.3. Ασύμμετρος/συμμετρικός μετασχηματιστής

Ο ασύμμετρος/συμμετρικός μετασχηματιστής, που φαίνεται στις εικόνες 1, 2 και 2α, χρησιμοποιείται για να λαμβάνεται μία συμμετρική τάση εξόδου από τη γεννήτρια ΥΣ.

5.3.1. Οι βασικές προδιαγραφές είναι οι εξής:

- Η παρασιτική χωρητικότητα μεταξύ του πρωτεύοντος και δευτερεύοντος πηνίου του μετασχηματιστή δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 pF.

- Το πρωτεύον πηνίο συνδέεται με το μεταλλικό κιβώτιο που περιέχει το μετασχηματιστή.

- Η σύνθετη αντίσταση εξόδου πρέπει να είναι 150 +- 4,5 ohm και κυρίως ωμική στο φάσμα συχνοτήτων 150 kHz-1 605 kHz.

Εικόνα 3 Παράδειγμα ενός ασύμμετρου/συμμετρικού μετασχηματιστή

5.3.2. Η σύνδεση του μετασχηματιστή με το ομοίωμα λαμπτήρα ή το σωλήνα θα πρέπει να γίνεται με αγωγούς χωρίς θωράκιση μήκους μέχρι 10 cm.

5.3.3. Η εικόνα 3 παρουσιάζει ένα παράδειγμα κατάλληλης κατασκευής του μετασχηματιστή (μηχανική κατασκευή και ηλεκτρικό κύκλωμα).

Εικόνα 4α Διάταξη ομοιωμάτων λαμπτήρα (ευθύγραμμου και τύπου U)

"" ID="1">Ονομαστική διάμετρος λαμπτήρα> ID="2">25> ID="3">38"> ID="1">Διάμετρος D μεταλλικού σωλήνα> ID="2">20 +- 0,5> ID="3">28 +- 0,5"> ID="1">Διάμετρος X κανονικού καλύμματος> ID="2">24> ID="3">35">

Σημείωση: Όλες οι διατάξεις εκφράζονται σε mm.

Εικόνα 4β Διάταξη κυκλικών ομοιωμάτων λαμπτήρων

"" ID="1">Ονομαστική διάμετρος λαμπτήρα (mm)> ID="2">28> ID="3">32"> ID="1">Διάμμετρος D μεταλλικού σωλήνα (mm)> ID="2">20 +- 0,5> ID="3">25 +- 0,5">

5.4. Ομοιώματα λαμπτήρων

Τα ομοιώματα λαμπτήρων που χρησιμοποιούνται στα κυκλώματα των εικόνων 1 και 2 προσομοιώνουν τα χαρακτηριστικά ΥΣ του λαμπτήρα και παρουσιάζονται στις εικόνες 4α και 4β.

Όταν το ομοίωμα λαμπτήρα τοποθετείται στη φωτιστική διάταξη πρέπει να παραμείνει παράλληλο προς τη μεταλλική βάση της φωτιστικής διατάξεως. Οποιοδήποτε υποστήριγμα για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα αυτό δεν θα πρέπει να αλλάξει σημαντικά τη χωρητικότητα μεταξύ του ομοιώματος λαμπτήρα και της φωτιστικής διατάξεως.

Σημείωση:

Προκαταρκτικές μετρήσεις μπορούν να γίνουν με κανονικούς λαμπτήρες με αγώγιμη επίστρωση. Το μήκος της αγώγιμης επιστρώσεως ισούται με το μήκος του λαμπτήρα από το ένα άκρο στο άλλο μείον 150 mm. Η επίστρωση αυτή πρέπει να είναι συμμετρικά κατανεμημένη.

(6.)

7. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΟΚΙΜΗ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣ ΦΩΤΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙΚΑ

7.1. Οι δοκιμές πρέπει να εκτελούνται:

7.1.1. είτε σε δείγμα φωτιστικών διατάξεων του εξεταζόμενου τύπου, με τη χρησιμοποίηση της στατιστικής μεθόδου του σημείου 7.3,

7.1.2. είτε, για απλούστευση, σε μια μόνο φωτιστική διάταξη.

7.2. Μετέπειτα δοκιμές είναι απαραίτητες τελικά από καιρού σε καιρό σε φωτιστικές διατάξεις που έχουν ληφθεί τυχαία από την παραγωγή, ιδίως στην περίπτωση του σημείου 7.1.2. Σε περίπτωση αμφισβητήσεως, που μπορεί να οδηγήσει σε απαγόρευση των πωλήσεων, η απαγόρευση αυτή θα εξετάζεται μόνο αφού διεξαχθούν δοκιμές σύμφωνα με το σημείο 7.1.1.

7.3. Η στατιστική εκτίμηση της πιστότητας γίνεται ως εξής:

Η δοκιμή αυτή πρέπει να διενεργηθεί σε δείγμα από τουλάχιστον 5 και το πολύ 12 διατάξεις του εξεταζόμενου τύπου. Αν όμως λόγω εξαιρετικών συνθηκών δεν υπάρχουν πέντε διατάξεις, τότε χρησιμοποιείται δείγμα τριών ή τεσσάρων. Η πιστότητα υπάρχει αν ισχύει η ακόλουθη σχέση:

k-Sn L

όπου:

= ο αριθμητικός μέσος όρος των απωλειών παρεμβολής των n φωτιστικών διατάξεων του δείγματος,

Sn = η τυπική απόκλιση του δείγματος που δίνεται από τη σχέση

Sn2 = Σ (x )2

όπου:

x = η απώλεια παρεμβολής μιας φωτιστικής διατάξεως,

L = η ελάχιστη τιμή απωλείας παρεμβολής,

k = ο συντελεστής που εξάγεται από τους πίνακες της μη κεντρικής κατανομής t που διασφαλίζει, με συντελεστή εμπιστοσύνης τουλάχιστον 80 %, ότι, για το 80 % τουλάχιστον της παραγωγής, η τιμή απωλείας παρεμβολής υπερβαίνει την ελάχιστη τιμή. Η τιμή του k ως συνάρτηση του n δίνεται στον κατωτέρω πίνακα 2:

"" ID="1">n> ID="2">3> ID="3">4> ID="4">5> ID="5">6> ID="6">7> ID="7">8> ID="8">9> ID="9">10> ID="10">11> ID="11">12"> ID="1">k> ID="2">2,04> ID="3">1,69> ID="4">1,52> ID="5">1,42> ID="6">1,35> ID="7">1,30> ID="8">1,27> ID="9">1,24> ID="10">1,21> ID="11">1,20">

Οι τιμές των x, , Sn και L εκφράζονται λογαριθμικά (dB (rV) ή dB (pW).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Το παράρτημα αυτό βασίζεται στη δημοσίευση αριθ. 15, της Διεθνούς Ειδικής Επιτροπής για Ηλεκτρομαγνητικές Διαταραχές (CISPR), πρώτη έκδοση 1975, και στην "Τροπολογία αριθ. 1 - Δεκέμβριος 1978" της Διεθνούς Ηλεκτρομαγνητικής Επιτροπής (IEC - CEI): "Όρια και μέθοδοι μετρήσεως των χαρακτηριστικών, από άποψη ηλεκτρομαγνητικών διαταραχών (παρασίτων), των λαμπτήρων φθορισμού και φωτιστικών διατάξεων", όπως τροποποιήθηκαν από τα έγγραφα CISPR/F(SEC) αριθ. 50, 51 και CISPR/F (Γερμανία) 6.

Αυτό το παράρτημα βασίζεται, επίσης, στο έγγραφο εναρμονίσεως HD 7 S2 (Δεκέμβριος 1979) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ηλεκτρονικής Τυποποιήσεως (CENELEC).

(1) Σημείο 1 του παραρτήματος της οδηγίας 76/890/ΕΟΚ του Συμβουλίου.

(2) Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκδοση της δημοσιεύσεως 81 της IEC (Διεθνής Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή).

(3) Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκδοση της δημοσιεύσεως 81 της IEC.