Γνώμη του Συμβουλίου

της 12ης Φεβρουαρίου 2001

σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, 2002-2004

(2001/C 77/05)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών(1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,

τη σύσταση της Επιτροπής,

Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

Στις 12 Φεβρουαρίου 2001, το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2001-2004.

Η οικονομική ανάπτυξη υπήρξε ισχυρή κατά τα τελευταία δύο χρόνια και σε γενικές γραμμές σύμφωνη με τις προβλέψεις του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας του 1999. Το 2000 η γαλλική οικονομία εμφάνισε για τρίτη συνεχή χρονιά σημαντική αύξηση του ΑΕΠ, με σχετικά χαμηλό πληθωρισμό. Το ποσοστό της ανεργίας συνέχισε να μειώνεται και έπεσε στο 9,2 % τον Νοέμβριο του 2000 από 10,9 % που ήταν ένα έτος πριν. Παρά τη δραστική αυτή μείωση της ανεργίας, οι εξελίξεις των μισθών και των τιμών παρέμειναν εξαιρετικά συγκρατημένες. Ο πληθωρισμός αυξήθηκε από 0,5 % το 1999 σε 1,7 % το 2000, γεγονός που οφείλεται κυρίως στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου.

Το Συμβούλιο σημειώνει ότι, λόγω των ευνοϊκότερων από τα αναμενόμενα το 1999 αποτελεσμάτων και λόγω της βραδύτερης αύξησης των δαπανών σε σχέση με τα αρχικώς προβλεπόμενα, το έλλειμμα του ευρύτερου δημόσιου τομέα για το 2000, το οποίο εκτιμάται σε 1,4 % του ΑΕΠ, θα είναι χαμηλότερο από αυτό που αναμενόταν αρχικά. Το δημόσιο χρέος, το οποίο βάσει εκτιμήσεων ανήλθε το 2000 σε 58,4 % του ΑΕΠ, υπήρξε επίσης χαμηλότερο από τον στόχο που είχε τεθεί κατά μία ποσοστιαία μονάδα. Οι γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών συνιστούν τη χρησιμοποίηση των αυξημένων σε σχέση με τα αναμενόμενα εσόδων για την ταχύτερη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Επομένως, το Συμβούλιο θεωρεί ότι, λαμβανομένων υπόψη των ευνοϊκών οικονομικών και δημοσιονομικών εξελίξεων, θα μπορούσαν να είχαν επιτευχθεί καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα το 2000.

Οι δημοσιονομικές προβλέψεις του επικαιροποιημένου προγράμματος βασίζονται, όπως και στο παρελθόν, σε δύο μακροοικονομικά σενάρια, ένα συντηρητικό, βάσει του οποίου η δυνητική ανάπτυξη θα παραμείνει στα τρέχοντα επίπεδα του 2,5 % ετησίως, και ένα ευνοϊκό σενάριο, βάσει του οποίου εκτιμάται ότι η δυνητική παραγωγή θα αυξηθεί σταδιακά στο 3 %, λόγω αύξησης των επενδύσεων και της απασχόλησης. Από το 2001, η πραγματική αύξηση του ΑΕΠ προβλέπεται ότι θα ακολουθήσει ένα από τα δύο μη πληθωριστικά σενάρια. Το ευνοϊκότερο παρουσιάζεται ως στόχος της οικονομικής πολιτικής και ως η πιθανότερη προοπτική. Και στις δύο περιπτώσεις ο πληθωρισμός προβλέπεται ότι θα παραμείνει σταθερός σε χαμηλά επίπεδα για όλη την περίοδο.

Το Συμβούλιο θεωρεί ότι τα δύο μακροοικονομικά σενάρια του προγράμματος προσφέρουν μια πειστική σειρά μεγεθών για την αύξηση του ΑΕΠ κατά το διάστημα 2002-2004 και ότι οι μακροοικονομικές επιδόσεις της Γαλλίας τα τελευταία χρόνια υποδηλώνουν μια πιθανή βελτίωση της ικανότητας της γαλλικής οικονομίας να διατηρεί μια μη πληθωριστική ανάπτυξη υψηλότερη απ' ό,τι στο παρελθόν, λόγω αύξησης της συσσώρευσης κεφαλαίων και μείωσης της διαρθρωτικής ανεργίας· με βάση τα στοιχεία αυτά, το Συμβούλιο θεωρεί ότι οι μακροοικονομικές προβλέψεις του ευνοϊκού σεναρίου είναι εφικτές.

Στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπεται, βάσει του ευνοϊκού σεναρίου, πλεόνασμα του ευρύτερου δημόσιου τομέα της τάξης του 0,2 % του ΑΕΠ το 2004, ενώ βάσει του συντηρητικού σεναρίου έλλειμμα 0,5 %. Ο δείκτης του δημοσίου χρέους αναμένεται ότι από 58,4 % του ΑΕΠ το 2000 θα μειωθεί σε 54,5 % ή 53 % του ΑΕΠ, ανάλογα με τα εναλλακτικά μακροοικονομικά σενάρια. Οι εξελίξεις αυτές αντανακλούν κατά κύριο λόγο διαρθρωτική πρόοδο· ωστόσο, το Συμβούλιο σημειώνει με ανησυχία το γεγονός ότι θα εξακολουθεί, σύμφωνα με το συντηρητικό σενάριο, να υπάρχει έλλειμμα το 2004. Ακόμη κι αν η προβλεπόμενη δημοσιονομική κατάσταση παρέχει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το ανώτατο όριο του 3 % του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες - σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης - το Συμβούλιο θεωρεί ότι η γαλλική κυβέρνηση θα πρέπει να επιδιώξει τη δημοσιονομική ισορροπία το 2004 ακόμη και σύμφωνα με το συντηρητικό σενάριο, ενώ στην περίπτωση του ευνοϊκού σεναρίου θα πρέπει να επιταχύνει την επίτευξη δημοσιονομικών πλεονασμάτων πριν το 2004. Αυτό, άλλωστε, συμφωνεί και με τη σύστασή του για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 1999.

Το Συμβούλιο εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι υλοποιείται τη στιγμή αυτή μια σημαντική φορολογική μεταρρύθμιση χωρίς να τίθενται σε κίνδυνο οι γενικότερες δημοσιονομικές τάσεις. Η μεταρρύθμιση αυτή είναι σύμφωνη με τις συστάσεις των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών σχετικά με τα μέτρα βελτίωσης της αγοράς εργασίας. Το Συμβούλιο υποστηρίζει τη δημοσιονομική στρατηγική η οποία βασίζεται στη συγκράτηση της αύξησης των πραγματικών δαπανών· ωστόσο, θεωρεί ότι μια δημοσιονομική πολιτική που βασίζεται σε ανώτατα όρια δαπανών προϋποθέτει ένα αποτελεσματικό σύστημα για τη συγκράτηση των δαπανών μόλις διαπιστωθεί τυχόν ολίσθηση, ιδίως όσον αφορά τις δαπάνες στον τομέα της υγείας· το Συμβούλιο καλεί, κατά συνέπεια, τη γαλλική κυβέρνηση να θεσπίσει τον κατάλληλο μηχανισμό για την τήρηση των στόχων ως προς τις δαπάνες. Το Συμβούλιο σημειώνει ότι η αύξηση των δαπανών κατά 1,8 % σε πραγματικούς όρους, που περιλαμβάνεται στο νόμο για τα δημόσια οικονομικά για το 2001, αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος του στόχου για τη σωρευτική αύξηση των δαπανών κατά την περίοδο 2001-2003, που είχε οριστεί σε 4 % σε πραγματικούς όρους στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα του 1999. Επιπλέον, το Συμβούλιο σημειώνει ότι ο στόχος για τη σωρευτική αύξηση των δαπανών αναθεωρήθηκε προς τα πάνω, επιτρέποντας έτσι την αύξηση των πραγματικών δαπανών κατά 4,5 % σε πραγματικούς όρους από το 2002 μέχρι το 2004. Κατά την άποψη του Συμβουλίου, θα ήταν επιθυμητή μια χαμηλότερη αύξηση των δαπανών ώστε να επιτευχθεί η ταχύτερη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος.

Το Συμβούλιο θεωρεί, περαιτέρω, ότι τα διαθέσιμα δημοσιονομικά περιθώρια θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν κατά προτεραιότητα για την ενίσχυση της δημοσιονομικής θέσης και την προετοιμασία για τις μελλοντικές προκλήσεις, ιδίως τη δημοσιονομική επιβάρυνση που θα προέλθει από τη γήρανση του πληθυσμού. Ως προς το ζήτημα αυτό, καλό θα ήταν να υπάρξει περαιτέρω πρόοδος στην αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος.

(1) ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.