ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 18ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με ορισμένα σχέδια ενισχύσεων της Ιταλίας στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του ιταλικού ιδιωτικού τομέα της χαλυβουργίας (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (97/258/ΕΚΑΧ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα,

την απόφαση αριθ. 3855/91/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1991, που θεσπίζει κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (1),

Αφού κάλεσε, σύμφωνα με την προαναφερθείσα απόφαση, τα ενδιαφερόμενα μέρη να της υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και αφού έλαβε υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις (2),

Εκτιμώντας:

Ι

Με επιστολή της 12ης Ιουνίου 1996, η Επιτροπή κοινοποίησε στις ιταλικές αρχές τις αποφάσεις για κίνηση της διαδικασίας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 4 της απόφασης αριθ. 3855/91/ΕΚΑΧ, (στο εξής «κώδικας ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας») σχετικά με τις σχεδιασθείσες ενισχύσεις, στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης του ιταλικού ιδιωτικού τομέα της χαλυβουργίας υπέρ των ακόλουθων πέντε χαλυβουργικών επιχειρήσεων:

- Diano SpA,

- Lamifer SpA,

- Demafer Srl,

- Lavorazione Metalli Vari SpA, (εφεξής «LMV»),

- Sidercamuna SpA.

Η Επιτροπή, όταν ενέκρινε τον ιταλικό νόμο αριθ. 481 της 3ης Αυγούστου 1994 σχετικά με την αναδιάρθρωση του ιταλικού ιδιωτικού χαλυβουργικού τομέα, αφού επιβεβαίωσε το συμβιβάσιμο με τον κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας, και ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 4, υποχρέωσε τις ιταλικές αρχές να προβαίνουν σε προηγούμενη κοινοποίηση των μεμονωμένων περιπτώσεων εφαρμογής του εν λόγω νόμου.

Η απόφαση προέβλεπε επίσης ότι για να μπορούν να επωφεληθούν οι επιχειρήσεις των ευεργετικών διατάξεων που προβλέπουν τη χορήγηση ενισχύσεων για το κλείσιμο εγκαταστάσεων, θα έπρεπε να ασκούν παραγωγική δραστηριότητα, κατά μέσο όρο, τουλάχιστον μία βάρδια ημερησίως, ήτοι τουλάχιστον επί οκτάωρο σε ημερήσια βάση για πέντε ημέρες την εβδομάδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους 1993 και μέχρι του Φεβρουαρίου 1994, όταν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 103/94 (το περιεχόμενο του εν λόγω νομοθετικού διατάγματος στη συνέχεια μετατράπηκε σε νόμο αριθ. 481/94).

Από τα στοιχεία που κατέχει η Επιτροπή απορρέει ότι στις υπό κρίση περιπτώσεις, οι επιχειρήσεις, ενώ πληρούσαν τους λοιπούς όρους που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 4 του κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας, που διέπει τους κανόνες ενισχύσεων υπέρ του κλεισίματος εγκαταστάσεων, δεν ασκούσαν τακτική παραγωγική δραστηριότητα κατά τη στιγμή του κλεισίματος των εγκαταστάσεών τους.

Πράγματι, στην υπόθεση 177/96, η επιχείρηση Diano παρήγαγε 16 807 τόνους επιμήκων προϊόντων θερμής έλασης, που ισοδυναμούν με το 21 % της παραγωγικής της ικανότητας 7 στην υπόθεση 178/96, η επιχείρηση Lamifer SpA παρήγαγε μόλις 23 542 τόνους επιμήκων προϊόντων θερμής έλασης που αντιστοιχούν στο 15,2 % της παραγωγικής της ικανότητας 7 στην υπόθεση 182/96 η επιχείρηση Sidercamuna παρήγαγε, στις εγκαταστάσεις της της περιοχής Berzo Inferiore (Brescia), μόλις 36 002 τόνους επιμήκων προϊόντων θερμής έλασης, που αντιστοιχούν στο 7,6 % της παραγωγικής της ικανότητας. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι επιχειρήσεις Demafer (υπόθεση 180/96) και LMV (υπόθεση 181/96) κατά τη διάρκεια του 1993 δεν άσκησαν καμία παραγωγική δραστηριότητα.

Δεδομένης της κατάστασης αυτής, η Επιτροπή, έχοντας μεγάλες δυσχέρειες να καθορίσει το συμβιβάσιμο των εν λόγω ενισχύσεων προς την κοινή αγορά, αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας έναντι των πέντε προαναφερθεισών υποθέσεων κρατικών ενισχύσεων.

ΙΙ

Στο πλαίσιο της προαναφερθείσας διαδικασίας, η Επιτροπή κάλεσε την ιταλική κυβέρνηση να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της, ενώ τα λοιπά κράτη μέλη και οι τρίτοι ενδιαφερόμενοι ενημερώθηκαν μέσω δημοσίευσης της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας.

Με δύο επιστολές της 22ας Αυγούστου 1996, η γερμανική κυβέρνηση καθώς και η «Wirtschaftsvereinigung Stahl» κοινοποίησαν στη Επιτροπή τις παρατηρήσεις τους, που διαβιβάστηκαν στις ιταλικές αρχές με επιστολή της 16ης Σεπτεμβρίου 1996. Στις εν λόγω παρατηρήσεις η γερμανική κυβέρνηση εκφράζει την υποστήριξή της στην απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία.

Σε απάντηση όσον αφορά την κίνηση της διαδικασίας καθώς και τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν από τρίτους, η ιταλική κυβέρνηση υποστήριξε τα εξής:

- ενώ αναφερόταν στο τμήμα της απόφασης της 12ης Δεκεμβρίου 1994 που πρόσφερε στις ιταλικές αρχές τη δυνατότητα να προτείνουν αντικειμενικά κριτήρια ώστε οι εγκαταστάσεις που είχαν παραγωγή κάτω του ορίου του 25 % της παραγωγικής τους ικανότητας θα μπορούσαν επίσης να θεωρηθούν επιλέξιμες για τη χορήγηση ενισχύσεων υπέρ του κλεισίματος εγκαταστάσεων, η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας περιορίστηκε στο να θεωρήσει ακατάλληλα τα κριτήρια που προτάθηκαν από την ιταλική κυβέρνηση ως εναλλακτική λύση στην αρχή της «τακτικής παραγωγής»,

- τα κριτήρια που πρότειναν οι ιταλικές αρχές για την εκτίμηση της Επιτροπής βασίζονταν στην άποψη ότι η μειωμένη ή μηδενική παραγωγή που σημειώθηκε από ορισμένες επιχειρήσεις το 1993 και κατά τους πρώτους μήνες του 1994, δεν ήταν ενδεικτική της βούλησης να εγκαταλειφθεί η αγορά χαλυβουργικών προϊόντων ή της ακαταλληλότητας ή μη ανταγωνιστικότητας των εγκαταστάσεων παραγωγής, αλλά οφειλόταν κυρίως στις δυσμενείς συγκυρίες που συνδέονται με χρηματοοικονομικές δυσχέρειες και μια κρίση της αγοράς,

- αρνούμενες την ανακατανομή του εργατικού δυναμικού και ανατρέχοντας στην παρέμβαση του ταμείου «Casa integrazione guadagni», οργανώνοντας μαθήματα επαγγελματικής επιμόρφωσης ή επίσης ζητώντας κρατικούς πόρους για πρόωρη συνταξιοδότηση του προσωπικού στο πλαίσιο ενός προγράμματος αναδιάρθρωσης, οι επιχειρήσεις εκδήλωσαν σαφώς την πρόθεση να αναδιαρθρωθούν για να υπερβούν την τρέχουσα κρίση,

- οι υποθέσεις που υποβλήθηκαν στην εκτίμηση της Επιτροπής αφορούν εγκαταστάσεις που δεν παρουσιάζουν προβλήματα παραγωγικότητας τα οποία απορρέουν από τεχνικούς λόγους. Σε ορισμένες περιπτώσεις πρόκειται για εγκαταστάσεις που έχουν επωφεληθεί πρόσφατων και σημαντικών παρεμβάσεων εκσυγχρονισμού που στοχεύουν στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και, εφόσον έχουν συντηρηθεί τακτικά, θα μπορούσαν με μικρό κόστος σε σύντομο χρονικό διάστημα να επανέλθουν σε μια απολύτως κανονική παραγωγική δραστηριότητα. Η καλύτερη επιβεβαίωση της κατάστασης αυτής εκφράζεται από το έντονο ενδιαφέρον πολλών δυνητικών αγοραστών για τις εγκαταστάσεις αυτές,

- πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη άλλα στοιχεία, όπως η διατήρηση σε ισχύ των συμβάσεων προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, η άσκηση εμπορικής δραστηριότητας στον τομέα της χαλυβουργίας, η αποστολή ενημερωτικών εντύπων στην ΕΚΑΧ, ειδικότερα τύπου 260-261, τα οποία επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι η μειωθείσα παραγωγή ή η μηδενική παραγωγή κατά το 1993 οφείλεται σε δυσμενή συγκυρία και ότι η βούληση των επιχειρήσεων ήταν να παραμείνουν παρούσες στην αγορά και να αναμείνουν μια ευνοϊκή στιγμή για να ασκήσουν εκ νέου τακτική παραγωγική δραστηριότητα.

ΙΙΙ

Λόγω της παραγωγής τους, οι εν λόγω επιχειρήσεις υπόκεινται στις διατάξεις της συνθήκης ΕΚΑΧ. Το άρθρο 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ προβλέπει ότι θεωρούνται ότι δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά άνθρακα και χάλυβα και κατά συνέπεια καταργούνται και απαγορεύονται εντός της Κοινότητας, οι επιδοτήσεις ή ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη ή οι ειδικές επιβαρύνσεις που επιβάλλονται από αυτά, υπό οποιαδήποτε μορφή. Οι μόνες παρεκκλίσεις που ενδεχομένως μπορούν να επιτραπούν στη γενική απαγόρευση που διατυπώνεται κατά τον τρόπο αυτό αναφέρονται ρητά κατά περιοριστικό τρόπο στον κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας, στο άρθρο 2 (ενισχύσεις υπέρ της έρευνας και ανάπτυξης), στο άρθρο 3 (ενισχύσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος), καθώς και στο άρθρο 4 (ενισχύσεις υπέρ του κλεισίματος εγκαταστάσεων).

Η πρόβλεψη παρεκκλίσεων στη γενική απαγόρευση των ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας που αναφέρεται στο άρθρο 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ δεν στοχεύει στο να καταστήσει λιγότερο αυστηρή την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση των ενισχύσεων στον τομέα της χαλυβουργίας, η οποία αιτιολογείται από τις σοβαρές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που θα μπορούσαν να προκληθούν από ενισχύσεις ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά σε έναν τομέα που συνεχίζει να είναι εξαιρετικά ευαίσθητος. Πάντως, είναι απαραίτητο η εν λόγω κοινοτική ρύθμιση να τηρείται αυστηρά, πράγμα που συνεπάγεται ότι μπορούν να εγκρίνονται ενισχύσεις σε μια χαλυβουργική επιχείρηση μόνον εάν η Επιτροπή είναι σε θέση να επαληθεύσει ότι οι συνθήκες που προβλέπονται στον κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας τηρούνται πράγματι.

Το άρθρο 4 του κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας ορίζει ότι μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά οι ενισχύσεις στις επιχειρήσεις που παύουν οριστικά τις δραστηριότητές τους παραγωγής σιδήρου και χάλυβα στον τομέα ΕΚΑΧ υπό τον όρο ότι οι εν λόγω επιχειρήσεις:

- απέκτησαν τη νομική τους προσωπικότητα πριν από την 1η Ιανουαρίου 1991 και δεν έχουν μεταβάλει τη διάρθρωση της παραγωγής τους και των εγκαταστάσεών τους μετά την 1η Ιανουαρίου 1991,

- λειτουργούσαν κανονικά για την παραγωγή προϊόντων σιδήρου και χάλυβα ΕΚΑΧ μέχρι την ημερομηνία κοινοποίησης των ενισχύσεων αυτών,

- δεν ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα, κατά την έννοια της απόφασης αριθ. 24/54 ΕΚΑΧ της Ανώτατης Αρχής (3), από επιχείρηση που είναι η ίδια επιχείρηση σιδήρου και χάλυβα ή που ελέγχει άλλες επιχειρήσεις σιδήρου και χάλυβα, ούτε οι ίδιες ελέγχουν μια τέτοια επιχείρηση.

Τέλος, το άρθρο 4 προβλέπει ότι το ποσό των ενισχύσεων αυτών δεν πρέπει να υπερβαίνει την υψηλότερη από τις δύο ακόλουθες αξίες:

- παρούσα αξία της απόδοσης των σχετικών εγκαταστάσεων, για περίοδο τριών ετών, αφαιρουμένων όλων των πλεονεκτημάτων που με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί να αντλήσει η επιχείρηση από το κλείσιμό της,

- εναπομένουσα λογιστική αξία των εγκαταστάσεων που κλείνουν, μη λαμβανομένου υπόψη, όσον αφορά τις αναπροσαρμογές που μεσολάβησαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1990, εκείνου του τμήματός τους που υπερβαίνει τον εθνικό δείκτη πληθωρισμού.

Πάντως, η Επιτροπή πρέπει να διαπιστώσει ότι οι υπό εξέταση υποθέσεις πληρούν όλους τους όρους πλην της τακτικής παραγωγής που αποτέλεσε το αντικείμενο της κίνησης της διαδικασίας.

Στο σημεία αυτό πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ο κώδικας ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας -αν και προέβλεπε ως προϋπόθεση της έγκρισης της χορήγησης των ενισχύσεων ότι μια επιχείρηση πρέπει να ασκεί τακτική παραγωγική δραστηριότητα κατά τη στιγμή του κλεισίματος των εγκαταστάσεων- δεν περιέχει σαφή ορισμό της έννοιας της τακτικής παραγωγής. Για το σκοπό αυτό, στην απόφασή της για την έγκριση του ιταλικού νόμου αριθ. 481 της 3ης Αυγούστου 1994, η Επιτροπή αποφασισε ότι το κριτήριο αυτό θα θεωρείται ότι έχει τηρηθεί εφόσον η αποδέκτρια της ενίσχυσης επιχείρηση ασκούσε παραγωγική δραστηριότητα κατά μέσο όρο, για τουλάχιστον μία βάρδια ημερησίως, ήτοι τουλάχιστον ένα οκτάωρο σε ημερήσια βάση, πέντε ημέρες την εβδομάδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους 1993 και μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 1994, ημερομηνία κοινοποίησης στην Επιτροπή του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 103/94, το οποίο μετατράπηκε από το ιταλικό κοινοβούλιο σε νόμο με αριθ. 481/94. Εξάλλου, η Επιτροπή αποφάσισε ότι οι ιταλικές αρχές θα έπρεπε να αποδείξουν, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, ότι η επιχείρηση που δεν πληροί το κριτήριο αυτό, τουλάχιστον ασκούσε τακτική παραγωγική δραστηριότητα χαλυβουργικών προϊόντων ΕΚΑΧ.

Στην περίπτωση αυτή η Επιτροπή εξέτασε την ενίσχυση βάσει των ιδιαιτεροτήτων της για να εγγυηθεί την τήρηση του κριτηρίου της τακτικής παραγωγής.

Ο στόχος που απορρέει από το άρθρο 4 του κώδικα και την απόφαση της Επιτροπής είναι σαφής: μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση υπέρ του κλεισίματος εγκαταστάσεων αποκλειστικά στις επιχειρήσεις που ασκούν σαφώς ενεργό παραγωγική δραστηριότητα, ήτοι που έχουν τακτική παραγωγή στη χαλυβουργική αγορά. Αντίθετα, ο κοινοτικός νομοθέτης δεν θεώρησε απαραίτητο να χορηγήσει παρέκκλιση στη γενική απαγόρευση που προβλέπεται στο άρθρο 4 της συνθήκης ΕΚΑΧ, ελλείψει αισθητών αποτελεσμάτων στην αγορά που οφείλονται στο κλείσιμο της επιχείρησης που δεν ασκεί τακτική παραγωγική δραστηριότητα.

Κατά συνέπεια, τα εναλλακτικά κριτήρια σε όσα προβλέπονται από την Επιτροπή στην απόφασή της θα μπορούσαν να γίνουν δεκτά, εφόσον δύνανται να αποδείξουν την τακτική παραγωγή. Έτσι, πρέπει να διαπιστωθεί ότι τα προταθέντα κριτήρια από την ιταλική κυβέρνηση (διατήρηση της σύμβασης παροχής ενέργειας, προσωπικό, συντήρηση των εγκαταστάσεων κ.λπ.) δεν δύνανται να αποδείξουν ότι οι εν λόγω επιχειρήσεις άσκησαν τακτική παραγωγική δραστηριότητα αλλά απλώς ότι θα μπορούσαν να το έχουν κάνει.

Το άρθρο 4 του κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας έχει συνταχθεί κατά τρόπο που δεν θα επέτρεπε διασταλτική ερμηνεία βάσει της οποίας θα μπορούσαν να περιληφθούν, μεταξύ των επιχειρήσεων στις οποίες δύνανται να χορηγηθούν ενισχύσεις, εκείνες οι οποίες έστω και αν δεν έχουν ασκήσει ομαλή παραγωγική δραστηριότητα, απλώς θα ήταν σε θέση να παράγουν, με τακτική δραστηριότητα, προϊόντα ΕΚΑΧ.

Κατά συνέπεια, η ερμηνεία της έννοιας της τακτικής παραγωγής που έγινε εκ μέρους των ιταλικών αρχών, βάσει εναλλακτικών κριτηρίων που προτάθηκαν από τις αρχές αυτές, δεν είναι νομικά βάσιμη και κατ' επέκταση δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

Όσον αφορά τη θέση των ιταλικών αρχών σύμφωνα με την οποία η περιορισμένη παραγωγή των επιχειρήσεων κατά το 1993 θα μπορούσε σε ιδιαίτερα δυσμενή συγκυρία και σε αισθητή κρίση της αγοράς επιμήκων προϊόντων, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, πράγματι, υπήρξε μόνον μια εξαιρετικά περιορισμένη μείωση της παραγωγής επιμήκων προϊόντων, ειδικότερα όσον αφορά τον επιμέρους τομέα της παραγωγής χονδροσύρματος, άλλων πλατέων σιδηρόβεργων και μορφοχαλύβων:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Το ίδιο μπορεί να λεχθεί όσον αφορά την αγορά ράβδων για τον οπλισμό σκυροδέματος, που είναι η σημαντικότερη αγορά για τις εν λόγω επιχειρήσεις, όπου παρατηρείται μείωση που οφείλεται στο ποσοστό χρήσης είτε σε ευρωπαϊκό επίπεδο είτε σε ιταλικό επίπεδο:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Βάσει των στοιχείων αυτών πρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν εκ μέρους των ιταλικών αρχών, σύμφωνα με τα οποία η μείωση της παραγωγής των εν λόγω επιχειρήσεων θα έπρεπε να οφείλεται σε δυσμενή συγκυρία της αγοράς κατά το 1993, δεν μπορούν να γίνουν δεκτά από την Επιτροπή.

Όσον αφορά τα επιχειρήματα σχετικά με τη θετική επίπτωση αυτού του κλεισίματος εγκαταστάσεων σε μια αγορά που χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά πλεονασματική παραγωγική ικανότητα, πρέπει να υπογραμμισθεί ότι οι παρατηρήσεις αυτές, έστω και αν ισχύουν στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του τομέα, δεν μπορούν να γίνουν δεκτές στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 4 του κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας.

Τέλος, όσον αφορά την παρατήρηση των ιταλικών αρχών σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα να καθορίσει εναλλακτικά κριτήρια έναντι εκείνων που κατάλληλων εναλλακτικών κριτηρίων σε εκείνα που προτάθηκαν από την Επιτροπή -ήτοι οκτώ ώρες την ημέρα για πέντε ημέρες την εβδομάδα- είχαν αποκλειστικά οι ιταλικές αρχές.

Οι λοιπές παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν εκ μέρους των ιταλικών αρχών αποδείχθηκαν -σε σχέση με τις διατάξεις του κώδικα- ότι στερούνται οποιασδήποτε νομικής βάσης.

Πάντως, η Επιτροπή παρατηρεί ότι στην υπόθεση Diano - που κατά τη διάρκεια του έτους 1993 παρήγαγε 16 807 τόνους προϊόντων θερμής έλασης, που ισούνται με το 21 % της παραγωγικής της ικανότητας- η επιχείρηση κατά τη διάρκεια του 1993 προέβη σε σημαντικές παρεμβάσεις συντήρησης του χαλυβουργείου που συνεπάγονταν, επανειλημμένα, διακοπή της παραγωγής. Στην πραγματικότητα η παραγωγή της Diano, κατά το 1993 θα έπρεπε να είναι περίπου ανάλογη με εκείνη που πραγματοποιήθηκε το 1991, έτος κατά τη διάρκεια του οποίου η επιχείρηση παρήγαγε 24 765 τόνους, που αντιστοιχούν στο 31 % της παραγωγικής της ικανότητας. Με βάση το ποσοστό αυτό και ειδικότερα το ποσοστό της παραγωγής που θα μπορούσεε να επιτύχει η επιχείρηση χωρίς τις προαναφερθείσες σημαντικές παρεμβάσεις στο χαλυβουργείο της, η Επιτροπή έχει λόγους να υποστηρίξει ότι η εν λόγω επιχείρηση ασκούσε τακτική παραγωγική δραστηριότητα (κατά μέσο όρο μία βάρδια ημερησίως για 5 ημέρες την εβδομάδα) κατά τη χρονική στιγμή του κλεισίματος των εγκαταστάσεών της.

IV

Βάσει των όσων αναφέρθηκαν παραπάνω και ειδικότερα στο μέρος ΙΙΙ της παρούσας απόφασης, πρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι όροι που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας με εξαίρεση την υπόθεση ex Ν177/96 (Diano), δεν πληρούνται και ότι οι παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν εκ μέρους των ιταλικών αρχών δεν δύνανται να τροποποιήσουν την αρχική εκτίμηση της Επιτροπής που διατυπώθηκε στο πλαίσιο των αποφάσεων για την κίνηση της διαδικασίας βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας.

Πάντως, πρέπει να σημειωθεί ότι οι σχεδιασθείσες ενισχύσεις εκ μέρους του ιταλικού κράτους υπέρ των επιχειρήσεων:

- Lamifer SpA,

- Demafer Srl,

- Lavorazione Metalli Vari (LMV) SpA,

- Sidercamuna SpA,

πρέπει να θεωρηθούν ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά εφόσον δεν μπορούν να επωφεληθούν καμιάς από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στον κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας για την απαγόρευση του άρθρου 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ.

Αντίθετα, θεωρείται ότι η σχεδιασθείσα ενίσχυση υπέρ της Diano SpA για ποσό ύψους 5 953 εκατομμυρίων λιρετών μπορεί να κηρυχθεί συμβιβάσιμη προς την κοινή αγορά εφόσον πληροί τους όρους που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 4 του κώδικα ενισχύσεων υπέρ της χαλυβουργίας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Τα μέτρα κρατικών ενισχύσεων που σχεδιάστηκαν από την Ιταλία στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του ιδιωτικού χαλυβουργικού τομέα υπέρ των επιχειρήσεων Lamifer SpA, Demafer Srl, Lavorazione Metalli Vari (LMV) SpA και Sidercamuna SpA είναι ασυμβίβαστα προς την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 1 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ. Κατά συνέπεια, δεν εγκρίνεται η χορήγηση των ενισχύσεων αυτών.

Άρθρο 2

Τα μέτρα κρατικών ενισχύσεων που σχεδιάστηκαν από την Ιταλία στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του ιδιωτικού χαλυβουργικού τομέα υπέρ της επιχείρησης Diano SpA συμβιβάζονται προς την κοινή αγορά. Κατά συνέπεια, εγκρίνεται η χορήγηση των ενισχύσεων αυτών.

Άρθρο 3

Η Ιταλία ενημερώνει την Επιτροπή για τα μέτρα συμμόρφωσης προς την παρούσα απόφαση εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 1996.

Για την Επιτροπή

Karel VAN MIERT

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 362 της 31. 12. 1991, σ. 57.

(2) ΕΕ αριθ. C 101 της 3. 4. 1996, σ. 4, και ΕΕ αριθ. C 121 της 25. 4. 1996, σ. 3.

(3) ΕΕ αριθ. 9 της 11. 5. 1954, σ. 345/54.