ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά την εξέταση, ιδία πρωτοβουλία, για το απόρρητο που χαρακτηρίζει τις διαδικασίες προσλήψεων της Επιτροπής

(1999/C 371/09)

Τον Νοέμβριο 1997 ο διαμεσολαβητής της Ευρωπαϊκής Ενώσεως άρχισε τη διενέργεια εξετάσεως, ιδία πρωτοβουλία, σχετικά με το απόρρητο που χαρακτηρίζει τις διαδικασίες προσλήψεων της Επιτροπής.

Αφού εξέτασε με προσοχή τη γνώμη της Επιτροπής, ο διαμεσολαβητής πληροφόρησε με επιστολή του, της 8ης Μαρτίου 1999, την Επιτροπή ότι, κατ' αυτόν, στην προσέγγιση της Επιτροπής στο συγκεκριμένο ζήτημα υπάρχουν περιπτώσεις κακής διοικήσεως. Προς κάλυψη αυτών των αδυναμιών ο διαμεσολαβητής απηύθυνε σχέδιο συστάσεων σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του καθεστώτος του διαμεσολαβητή(1).

Με επιστολή της, της 5ης Ιουλίου 1999, η Επιτροπή διετύπωσε λεπτομερώς στον διαμεσολαβητή τη γνώμη της σχετικά με το ως άνω σχέδιο συστάσεων.

Η ανά χείρας ειδική έκθεση υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 7 του καθεστώτος του διαμεσολαβητή. Περιέχει επίσης, σύμφωνα με τις εν λόγω διατάξεις, σύσταση την οποία ο διαμεσολαβητής κρίνει στην παρούσα περίπτωση απαραίτητη.

Α. Η εξέταση και το σχέδιο συστάσεων του διαμεσολαβητή

Στις 7 Νοεμβρίου 1997 ο διαμεσολαβητής άρχισε τη διενέργεια εξετάσεως, ιδία πρωτοβουλία, σχετικά με το απόρρητο που χαρακτηρίζει τις διαδικασίες προσλήψεων της Επιτροπής. Στην επιστολή του προς την Επιτροπή ο διαμεσολαβητής επεσήμαινε ότι για πολλούς πολίτες η πρώτη επαφή με τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας γίνεται όταν υποβάλλουν αίτηση για να εργασθούν σε αυτά. Κατά συνέπειαν θα ήταν ανεκτίμητο για τα θεσμικά όργανα εάν οι πολίτες απεκόμιζαν θετικές εντυπώσεις από την επαφή αυτή. Ο διαμεσολαβητής παρέπεμψε επίσης σε αριθμό καταγγελιών για έλλειψη διαφάνειας σε θέματα προσλήψεων.

Ο διαμεσολαβητής σημείωνε δύο θέματα που εμφανίζονται κατ' επανάληψη στις παρατηρήσεις που διατυπώνουν τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας σχετικά με καταγγελίες αυτού του είδους. Το πρώτο είναι αναφορά στο άρθρο 6 του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, το οποίο ορίζει ότι "οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής είναι μυστικές". Το δεύτερο είναι οι ευρείες διακριτικές εξουσίες που έχουν οι εξεταστικές επιτροπές.

Ο διαμεσολαβητής δέχεται ότι το άρθρο 6 θεσπίσθηκε για να εγγυάται την ανεξαρτησία των εξεταστικών επιτροπών προστατεύοντάς τες από αδικαιολόγητη ανάμειξη και άσκηση πιέσεων. Κατά την άποψή του, όμως, αυτό το θεμιτό μέλημα δεν πρέπει να εμποδίζει την ανάπτυξη δικαιωμάτων σε επίπεδο διαδικασίας για τους υποψηφίους, τα οποία να είναι σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 6.

Ο διαμεσολαβητής επίσης δέχεται ότι στις εξεταστικές επιτροπές εκχωρούνται ευρείες διακριτικές εξουσίες. Θεωρεί ωστόσο ότι η κατοχή αυτών των εξουσιών δεν πρέπει να εμποδίζει τις δημόσιες αρχές να συμμορφώνονται προς τις αρχές της χρηστής διοίκησης.

Κατά συνέπειαν ο διαμεσολαβητής ρώτησε την Επιτροπή εάν εξέταζε το ενδεχόμενο:

1) να επιτρέπει στους υποψηφίους που εξετάζονται γραπτώς να πάρουν τις ερωτήσεις απερχόμενοι από την αίθουσα εξετάσεως,

2) να ανακοινώνει τα κριτήρια αξιολόγησης σε υποψήφιο, κατόπιν σχετικού αιτήματός του,

3) να γνωστοποιεί στους υποψηφίους τα ονόματα των μελών της εξεταστικής επιτροπής και

4) να αποκαλύπτει σε υποψήφιο/α που εξετάζεται γραπτώς το βαθμολογημένο γραπτό του/της.

Η Επιτροπή απάντησε στις 2 Μρτίου 1998. Όσον αφορά τα δύο πρώτα σημεία, πληροφόρησε τον διαμεσολαβητή ότι (πρώτον) οι υποψήφιοι τώρα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν τις ερωτήσεις, εκτός εάν επί των θεμάτων υφίστανται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και δεύτερον οι εξεταστικές επιτροπές ανακοινώνουν τα γενικά κριτήρια διορθώσεως ή αξιολογήσεως στους υποψηφίους που διατυπώνουν σχετικό αίτημα.

Όσον αφορά τα υπόλοιπα δύο ζητήματα που θέτει ο διαμεσολαβητής (σημεία 3 και 4), η Επιτροπή ισχυρίσθηκε ότι η φερόμενη έλλειψη διαφάνειας βασίζεται σε περιορισμένο αριθμό καταγγελιών. Κατά την άποψη της Επιτροπής, υπάρχει θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα σε διαγωνισμούς και συνήθεις εξετάσεις υπό την έννοια ότι όσοι συμμετέχουν σε εξετάσεις κρίνονται με γνώμονα μία αντικειμενική προδιαγραφή ενώ οι υποψήφιοι σε διαγωνισμό κρίνονται συγκρινόμενοι μεταξύ τους και μόνον οι καλύτεροι εγγράφονται σε πίνακα επιτυχόντων. Κατά την Επιτροπή, μόνον η εξεταστική επιτροπή μπορεί να αξιολογήσει την επίδοση εκάστου υποψηφίου, διότι μόνον αυτή συγκρίνει τις επιδόσεις όλων των υποψηφίων. Η κοινοποίηση ενός βαθμολογημένου γραπτού σε υποψήφιο δεν θα του χρησίμευε, καθόσον η αξιολόγηση από άτομο που δεν έχει κρίνει και όλους τους υπολοίπους υποψηφίους δεν θα είχε νόημα. Η Επιτροπή επίσης παρατήρησε ότι, δεδομένου του μεγάλου αριθμού των υποψηφίων σε διαγωνισμούς, η γνωστοποίηση των βαθμολογημένων γραπτών θα προκαλούσε τόσο διοικητική όσο και οικονομική επιβάρυνση. Επεσήμανε επίσης ότι η διακριτική εξουσία των εξεταστικών επιτροπών υπόκειται βεβαίως στην εποπτεία από τα δικαστήρια της Κοινότητας.

Με επιστολή του, της 8ης Μαρτίου 1999, ο διαμεσολαβητής σημείωνε τις διευκρινίσεις που παρέσχε η Επιτροπή σχετικά με τα πρώτα δύο ζητήματα και παρατηρούσε ότι βάσει αυτών δεν το θεωρούσε απαραίτητο να συνεχίσει την εξέταση των εν λόγω ζητημάτων.

Όσον αφορά την αποκάλυψη των ονομάτων των μελών της εξεταστικής επιτροπής, ο διαμεσολαβητής υπενθύμιζε ότι τούτο αποτελεί θεμελιώδη αρχή της χρηστής διοικήσεως και ότι οιοσδήποτε από το κοινό απευθύνεται σε δημόσιο υπάλληλο έχει το δικαίωμα να γνωρίζει το όνομα του συγκεκριμένου δημοσίου υπαλλήλου. Επειδή μία διοίκηση χωρίς πρόσωπο και όνομα αλλοτριώνει, ο διαμεσολαβητής πληροφορούσε την Επιτροπή ότι εύρισκε απαράδεκτο το να μην έχουν οι υποψήφιοι που συμμετέχουν σε μία προφορική δοκιμασία το δικαίωμα να γνωρίζουν τα ονόματα των εξεταστών.

Όσον αφορά την πρόσβαση του υποψηφίου στο βαθμολογημένο γραπτό του, ο διαμεσολαβητής υπογράμμιζε πόσο σημαντικό είναι να εξασφαλίζεται η πλήρης εμπιστοσύνη του κοινού στις ενέργειες των εξεταστικών επιτροπών. Κατ' αυτόν, τα συγκεκριμένα έγγραφα έχουν δύο συνιστώσες, το ίδιο το γραπτό και τις διορθώσεις στις οποίες προβαίνουν οι εξεταστές. Βάσει της συλλογιστικής του διαμεσολαβητή ο υποψήφιος είναι ο συντάκτης και δεν μπορεί κανείς να του αρνείται την πρόσβαση στο γραπτό του. Απαντώντας στο δεύτερο θέμα που έθετε η Επιτροπή ο διαμεσολαβητής επέμενε ότι το εάν έχει νόημα να ζητεί κανείς αυτή την πληροφορία εναπόκειται στον πολίτη να το αποφασίσει και όχι στη διοίκηση. Ο υποψήφιος έχει όντως βασικό ενδιαφέρον να πληροφορηθεί τα σφάλματα που ίσως έχει διαπράξει. Όσο για τις διοικητικές και οικονομικές επιβαρύνσεις στις οποίες ανεφέρετο η Επιτροπή, ο διαμεσολαβητής πρότεινε ότι εάν ο αριθμός υποψηφίων που ζητούν αντίγραφα των γραπτών τους είναι υψηλός, θα μπορούσε η Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο να επιβάλει ένα εύλογο τέλος προς κάλυψη του κόστους που θα ανεφύετο.

Βάσει αυτών των συλλογισμών, ο διαμεσολαβητής διατύπωσε σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του καθεστώτος του διαμεσολαβητή το ακόλουθο σχέδιο συστάσεων προς την Επιτροπή:

Στις προφορικές δοκιμασίες η Επιτροπή γνωστοποιεί στους υποψηφίους τα ονόματα των μελών της εξεταστικής επιτροπής,

στους διαγωνισμούς που διοργανώνει στο μέλλον, η Επιτροπή παρέχει στους υποψηφίους που συμμετέχουν σε γραπτές δοκιμασίες, και άμα τη αιτήσει τους, πρόσβαση στα διορθωμένα γραπτά τους.

Β. Η απάντηση της Επιτροπής στο σχέδιο συστάσεων

Στην απάντησή της με ημερομηνία 5 Ιουλίου 1999, η Επιτροπή παραδεχόταν ότι η συνθήκη του Άμστερνταμ αναγνωρίζει τη διαφάνεια ως γενική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παρέχει στους πολίτες το αρμόζον δικαίωμα για την πρόσβαση στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (άρθρο 255 της συνθήκης ΕΚ). Υπ' αυτήν την έννοια η Επιτροπή εφιστούσε συγκεκριμένα προσοχή στην απόφασή της αριθ. 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ, της 8ης Φεβρουαρίου 1994, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής(2) και τον κώδικα συμπεριφοράς όσον αφορά την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής και του Συμβουλίου(3). Επεσήμαινε ωστόσο ότι επί του παρόντος ουδέν εκ των κειμένων αυτών προβλέπει εξαίρεση από τους κανόνες που εφαρμόζονται στους διαγωνισμούς για την πρόσληψη προσωπικού όπως ρυθμίζονται από τον κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και τη νομολογία των δικαστηρίων της Κοινότητας.

Όσον αφορά τη γνωστοποίηση των ονομάτων των μελών των εξεταστικών επιτροπών, η Επιτροπή απάντησε θετικά δηλώνοντας ότι τα ονόματα των μελών της εξεταστικής επιτροπής θα κοινοποιούνται επισήμως (και όχι απλώς προφορικώς) στους υποψηφίους στις προφορικές εξετάσεις.

Όσον αφορά την πρόσβαση στα βαθμολογημένα γραπτά, η Επιτροπή επεσήμανε ότι είχε ήδη παράσχει αυτή την πρόσβαση στον διαμεσολαβητή σε μία περίπτωση κατά την οποία της είχε ζητήσει να δει το συγκεκριμένο έγγραφο. Είχε επιτραπεί στον διαμεσολαβητή να εξετάσει το έγγραφο στα γραφεία της επιτροπής. Η πρόσβαση αυτή είχε παρασχεθεί (και θα παρέχεται σε περιπτώσεις στο μέλλον) δεδομένων του ειδικού θεσμικού ρόλου τον οποίον η συνθήκη ΕΚ προβλέπει για τον διαμεσολαβητή.

Όμως, η Επιτροπή συνέχιζε να αντιτίθεται στην πρόταση ότι αυτή η δυνατότητα προσβάσεως πρέπει να παρέχεται στους ίδιους τους υποψηφίους. Για να δικαιολογήσει την άποψη αυτή η Επιτροπή χρησιμοποιούσε κατ' ουσίαν τα επιχειρήματα που είχε ήδη διατυπώσει στην επιστολή της με ημερομηνία 2 Μαρτίου 1998, ήτοι: ότι υφίσταται θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στους διαγωνισμούς και τις συνήθεις εξετάσεις καθόσον στη δεύτερη περίπτωση οι συμμετέχοντες κρίνονται βάσει αντικειμενικής προδιαγραφής ενώ οι υποψήφιοι σε διαγωνισμό κρίνονται συγκρινόμενοι μεταξύ τους· ότι μόνον η εξεταστική επιτροπή θα μπορούσε να αξιολογήσει την επίδοση εκάστου υποψηφίου, διότι μόνον αυτή συγκρίνει την επίδοση όλων των υποψηφίων· ότι η κοινοποίηση ενός βαθμολογημένου γραπτού σε υποψήφιο δεν θα του χρησίμευε, καθόσον η αξιολόγηση από άτομο που δεν έχει κρίνει και όλους τους υπολοίπους υποψηφίους δεν θα είχε νόημα· και τέλος, ότι η υποχρέωση γνωστοποιήσεως των βαθμολογημένων γραπτών θα προκαλούσε τεράστιες διοικητικές και οικονομικές επιβαρύνσεις.

Η Επιτροπή επέμενε ότι η κοινοποίηση των γραπτών, βαθμολογημένων ή μη, στους υποψηφίους θα σήμαινε ριζική απομάκρυνση από την έως τώρα πρακτική. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετασθεί στο γενικότερο πλαίσιο του κανονισμού για την εφαρμογή του άρθρου 255 της συνθήκης ΕΚ, τον οποίον θα πρέπει να εγκρίνει το Συμβούλιο βάσει προτάσεως της Επιτροπής. Δεδομένης της σημασίας του θέματος και των συνεπειών που θα έφερε αυτή η αλλαγή σε επίπεδο ανθρωπίνων πόρων, ακόμη και εάν η καταβολή τελών καθίστατο υποχρεωτική, η παρούσα Επιτροπή, η οποία έχει παραιτηθεί, είναι της γνώμης ότι δεν δύναται να εγκρίνει το μέτρο που ζητεί ο διαμεσολαβητής και ότι οριστική απάντηση στη σύσταση που διατυπώνει ο διαμεσολαβητής θα πρέπει να δοθεί από την νέα Επιτροπή.

Γ. Ανάλυση της απαντήσεως της Επιτροπής

Γνωστοποίηση των ονομάτων των μελών των εξεταστικών επιτροπών

Ο διαμεσολαβητής χαιρετίζει το ότι η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να καθιστά γνωστά τα ονόματα των μελών των εξεταστικών επιτροπών στους υποψηφίους σε διαγωνισμούς. Η εφαρμογή αυτού του μέτρου σε όλες τις περιπτώσεις θα προαγάγει σημαντικά τη διαφάνεια και θα καθησυχάσει τους υποψηφίους που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς. Μολονότι η γλώσσα της Επιτροπής για την αποδοχή του μέτρου είναι πολύ προσεκτική, ο διαμεσολαβητής διατυπώνει την υπόθεση ότι η Επιτροπή πράγματι θα προχωρήσει με συνέπεια και θα γνωστοποιεί τα σχετικά ονόματα. Κατά συνέπεια, ο διαμεσολαβητής δεν θεωρεί αναγκαίο να προβεί σε περαιτέρω εξέταση αυτής της πτυχής.

Πρόσβαση υποψηφίου στο βαθμολογημένο γραπτό του/της

Ο διαμεσολαβητής δεν γνωρίζει να υπάρχει διάταξη του κοινοτικού δικαίου ή νομολογία των δικαστηρίων της Κοινότητας η οποία να εμποδίζει την Επιτροπή να επιτρέπει σε υποψήφιο σε γραπτή δοκιμασία να δει το βαθμολογημένο γραπτό του/της. Το άρθρο 6 του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης ορίζει ότι "οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής" πρέπει να είναι μυστικές. Οι συζητήσεις της εξεταστικής επιτροπής πρέπει ως εκ τούτου να παραμείνουν μυστικές, αλλά τούτο δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκην ότι ένας/μία υποψήφιος/υποψήφια πρέπει να μην μπορεί να δει το βαθμολογημένο γραπτό του/της.

Το κύριο επιχείρημα που προβάλλει η Επιτροπή για να δικαιολογήσει την άρνησή της αφορά τη φύση της διαδικασίας προσλήψεων. Κατά την άποψη της Επιτροπής η εξεταστική επιτροπή αξιολογεί έκαστον υποψήφιο δια συγκρίσεως της επιδόσεώς του/της προς την επίδοση όλων των λοιπών υποψηφίων στον ίδιο διαγωνισμό. Εκ τούτου η Επιτροπή συνάγει ότι η κοινοποίηση του βοθμολογημένου γραπτού ουδένα σκοπό εξυπηρετεί, διότι αντικατοπτρίζει μόνον την αξιολόγηση από άτομο που δεν έχει αξιολογήσει όλους τους λοιπούς υποψηφίους.

Όμως, ο υποψήφιος πράγματι αποκομίζει διάφορα οφέλη όταν μπορεί να εξετάσει το βαθμολογημένο γραπτό του. Πρώτον, ο υποψήφιος κερδίζει τη δυνατότητα να ανακαλύψει τα σφάλματά του και ούτως να βελτιώσει την επίδοσή του στο μέλλον. Δεύτερον, ενισχύεται η εμπιστοσύνη του υποψηφίου προς τη διοίκηση. Τούτο έχει σημασία, διότι φαίνεται να είναι ευρέως διαδεδομένη η πεποίθηση ότι οι δοκιμασίες δεν αξιολογούνται πάντοτε ορθώς από την Επιτροπή και μάλιστα ότι μερικές φορές δεν αξιολογούνται καθόλου. Τρίτον, εάν ένας υποψήφιος φρονεί ότι η αξιολόγηση είναι εσφαλμένη, θα μπορέσει να επιχειρηματολογήσει με μεγαλύτερη ακρίβεια εάν έχει δει το βαθμολογημένο γραπτό του. Εν πάση περιπτώσει κριτής του κατά πόσον η πληροφορία είναι χρήσιμη πρέπει να είναι ο πολίτης ο οποίος ζητεί την πληροφορία και όχι η διοίκηση.

Η Επιτροπή αναφέρεται επίσης στις διοικητικές και οικονομικές επιβαρύνσεις που θα προκαλούσε η γνωστοποίηση των γραπτών. Ο διαμεσολαβητής έχει την πεποίθηση ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα μπορούσαν να οργανώσουν τη διεργασία γνωστοποιήσεως κατά τρόπον ο οποίος να ελαχιστοποιεί το κόστος, διότι είναι απίθανο να επιθυμούν όλοι οι υποψήφιοι να δουν το βαθμολογημένο γραπτό τους.

Ορθώς η Επιτροπή σημειώνει ότι ο διαμεσολαβητής μπόρεσε να εξετάσει το βαθμολογημένο γραπτό υποψηφίου που προέβη σε καταγγελία. Επ' αυτού είναι χρήσιμο να υπενθυμίσει κανείς ότι σύμφωνα με το άρθρο 3 εδάφιο 2 του καθεστώτος του διαμεσολαβητή "τα κοινοτικά θεσμικά όργανα ή οργανισμοί υποχρεούνται να παρέχουν την πρόσβαση στα σχετικά έγγραφα". Όμως η παροχή δυνατότητας στον διαμεσολαβητή να εξετάσει ένα βαθμολογημένο γραπτό δεν υποκαθιστά την πρόσβαση του ιδίου του υποψηφίου σε αυτό.

Ορθώς επίσης η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι ενέργειες των εξεταστικών επιτροπών υπόκεινται στην εποπτεία σε δικαστικό επίπεδο από τα δικαστήρια της Κοινότητας. Τούτο όμως σημαίνει ότι αμφισβητήσεις που θα μπορούσαν να είχαν επιλυθεί ευκόλως, εάν ο υποψήφιος είχε τη δυνατότητα να δει το βαθμολογημένο γραπτό του, ενδεχομένως να πρέπει να αντιμετωπισθούν από τα δικαστήρια. Ο διαμεσολαβητής πιστεύει ότι τούτο ουδόλως είναι ικανοποιητικό για τους υποψηφίους. Αντιθέτως, η παροχή προσβάσεως στο βαθμολογημένο γραπτό κατά πάσαν πιθανότητα θα ικανοποιήσει πολλές αμφισβητήσεις με ελάχιστη προσπάθεια και σε ελάχιστο χρόνο.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι θα ήταν καλύτερο το θέμα της πρόσβασης στα βαθμολογημένα γραπτά να διευθετηθεί στο πλαίσιο των διατάξεων εφαρμογής που πρέπει να εγκριθούν σύμφωνα με το άρθρο 255 της συνθήκης ΕΚ. Οι διατάξεις εφαρμογής θα μπορούσαν να θεσπίσουν δικαίωμα στην πρόσβαση αυτών των εγγράφων από τους υποψηφίους διαγωνισμών. Ο διαμεσολαβητής θεωρεί ωστόσο ότι αυτό το σε νομοθετικό επίπεδο ενδεχόμενο δεν εμποδίζει την Επιτροπή να βελτιώσει τις διοικητικές πρακτικές της τώρα. Το θέμα επείγει και πρέπει να διευθετηθεί το ταχύτερο δυνατόν.

Ο διαμεσολαβητής χαιρετίζει το ότι η Επιτροπή δεν αποκλείει κατηγορηματικώς το ενδεχόμενο να παρασχεθεί στο μέλλον η δυνατότητα στους υποψηφίους να έχουν πρόσβαση στα βαθμολογημένα γραπτά τους και ότι προβλέπει ως πιθανό το να λάβει σχετική απόφαση η νέα Επιτροπή. Όμως, η συμμόρφωση προς τις αρχές του κοινοτικού δικαίου δεν πρέπει να εξαρτάται από τη σύνθεση της Επιτροπής.

Όπως το επιβεβαιώνει η συνθήκη του Άμστερνταμ, η υποχρέωση να λαμβάνονται αποφάσεις κατά τον πλέον ανοικτό τρόπο συνιστά μία των θεμελιωδών αρχών του διοικητικού δικαίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Προς τούτοις έχει σημασία να εξασφαλίζεται ότι οι πολίτες αποκομίζουν θετική εντύπωση όταν έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας. Οι πολίτες που επιθυμούν να εργασθούν για τις Κοινότητες σχηματίζουν πολύ άσχημη εντύπωση εάν αφήνονται να αμφιβάλλουν κατά πόσον έχουν αξιολογηθεί κατά τρόπον ακριβή και δίκαιο. Για να διασκεδασθεί αυτή η αμφιβολία έχει ουσιαστική σημασία να μπορεί έκαστος υποψήφιος να εξετάζει το βαθμολογημένο αντίγραφο του γραπτού του. Η δυνατότητα αυτή ουδόλως αντιστρατεύεται στις απαιτήσεις περί απορρήτου των εργασιών των εξεταστικών επιτροπών, διότι δεν αφορά τις συζητήσεις των εξεταστικών επιτροπών στις οποίες αξιολογούνται τα σχετικά προσόντα των υποψηφίων. Για τους λόγους αυτούς το ότι η Επιτροπή δεν τροποποιεί τις διοικητικές της διαδικασίες ώστε να παράσχει σε έκαστον/εκάστη υποψήφιο/υποψήφια τη δυνατότητα προσβάσεως στο βαθμολογημένο γραπτό του/της φαίνεται να συνιστά περίπτωση κακής διοικήσεως. Ο διαμεσολαβητής, επομένως, έχει καθήκον να προβεί στην παρούσα ειδική έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 3 εδάφιο 7 του καθεστώτος του διαμεσολαβητή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Ο διαμεσολαβητής διατυπώνει επίσης την εξής σύσταση προς αντιμετώπιση του κρούσματος κακής διοικήσεως:

Δ. Η σύσταση του διαμεσολαβητή

Στους διαγωνισμούς για την πρόσληψη προσωπικού στο μέλλον, και το αργότερο από 1ης Ιουλίου 2000 και εξής, η Επιτροπή πρέπει να παρέχει στους υποψηφίους και άμα τη αιτήσει τους πρόσβαση στα βαθμολογημένα γραπτά τους.

Στρασβούργο, 18 Οκτωβρίου 1999.

Jacob SÖDERMAN

(1) Απόφαση αριθ, 94/262/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1994, σχετικά με το καθεστώς του ευρωπαϊκού διαμεσολαβητή και τους γενικούς όρους άσκησης των καθηκόντων του (ΕΕ L 113 της 4.5.1994, σ. 15).

(2) ΕΕ L 46 της 18.2.1994, σ. 58.

(3) ΕΕ L 340 της 31.12.1993, σ. 41.