ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1603/92 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 15ης Ιουνίου 1992 περί θεσπίσεως συστήματος συμπληρωματικής ενίσχυσης για τη σύσταση οργανώσεων παραγωγών στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, στις Καναρίους Νήσους, στη Μαδέρα και στις Αζόρες

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 42 και 43,

την πρόταση της Επιτροπής(1) ,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2) ,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3) ,

Εκτιμώντας:

ότι, τα προγράμματα ειδικών μέτρων λόγω του απομακρυσμένου και νησιωτικού χαρακτήρα των γαλλικών υπερπόντιων διαμερισμάτων (POSEIDOM), των Καναρίων Νήσων (POSEICAN), των νήσων Αζόρες και της Μαδέρας (POSEIMA) τα οποία έχουν θεσπιστεί, αντιστοίχως με τις αποφάσεις 89/687/ΕΟΚ(4) , 91/314/ΕΟΚ(5) και 91/315/ΕΟΚ(6) , αποσκοπούν στην δημιουργία κατάλληλου πλαισίου για την εφαρμογή των κοινών πολιτικών για καθεμία από τις εν λόγω ιδιαίτερα απομακρυσμένες από το κέντρο περιφέρειες ότι, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της προώθησης της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των εν λόγω περιφερειών, αυτά τα ειδικά προγράμματα προβλέπουν μέτρα τα οποία αποσκοπούν στη βελτίωση των συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων της αλιείας

ότι, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3687/91 του Συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου 1991 περί κοινής οργανώσεως αγοράς των προϊόντων αλιείας(7) προβλέπει, στο άρθρο 6 παράγραφος 1 ότι τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν ενισχύσεις για να ενθαρρύνουν τη σύσταση και να διευκολύνουν τη λειτουργία των οργανώσεων παραγωγών

ότι, υπό τους όρους αυτούς, θα πρέπει να επιτραπεί στη Γαλλία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία να χορηγήσουν, αντιστοίχως, στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, στις Καναρίους Νήσους, στην Μαδέρα και στις Αζόρες συμπληρωματικές ενίσχυσεις για τη σύσταση και τη λειτουργία των οργανώσεως παραγωγών, κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου

την κοινωνικοοικονομική, τουριστική και οικολογική σημασία που έχει η παραδοσιακή αλιεία για τις πλέον απομακρυσμένες περιοχές της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3687/91, η Γαλλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία εξουσιοδοτούνται να χορηγήσουν τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου ενισχύσεις κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που ακολουθούν την ημερομηνία της αναγνώρισής τους, στις οργανώσεις παραγωγών που έχουν συσταθεί, αντιστοίχως, στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, στις Καναρίους Νήσους, στην Μαδέρα και στις Αζόρες και για περίοδο πέντε ετών από την ημερομηνία της ενάρξεως ισχύος του παρόντος κανονισμού.

2. Οι ενισχύσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 χορηγούνται ως εξής:

- το ποσό αυτών των ενισχύσεων στην διάρκεια του πρώτου, δεύτερου, τρίτου, τέταρτου και πέμπτου έτους είναι αντιστοίχως ίσο, κατ' ανώτατο όριο, προς το 5 %, 4 %, 3 %, 2 % και 1 % της αξίας της παραγωγής που έχει τεθεί σε εμπορία και καλύπτεται από τη δραστηριότητα της οργάνωσης παραγωγών καθένα από τα ποσά αυτά αυξάνεται κατά 1 % όταν πρόκειται για παραδοσιακούς αλιείς που χρησιμοποιούν σκάφη μικρότερα των εννέα μέτρων,

- οι ενισχύσεις αυτές δεν πρέπει, ωστόσο, να υπερβαίνουν στην διάρκεια του πρώτου έτους το 80 %, στη διάρκεια του δευτέρου έτους το 70 %, στη διάρκεια του τρίτου έτους το 60 %, στη διάρκεια του τέταρτου έτους το 40 % και στη διάρκεια του πέμπτου έτους το 20 % των δαπανών διαχείρισης της οργάνωσης παραγωγών,

- η καταβολή του ποσού αυτών των ενισχύσεων πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια περιόδου επτά ετών από την ημερομηνία της αναγνώρισής τους.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Λουξεμβούργο, 15 Ιουνίου 1992.

Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςJoao PINHEIRO

(1) ΕΕ αριθ. C 100 της 22. 4. 1992, σ. 13.

(2) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 9 Ιουνίου 1992 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

(3) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 27 Μαΐου 1992 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ αριθ. L 399 της 30. 12. 1989, σ. 39.

(5) ΕΕ αριθ. L 171 της 29. 6. 1991, σ. 5.

(6) ΕΕ αριθ. L 171 της 29. 6. 1991, σ. 10.

(7) ΕΕ αριθ. L 354 της 23. 12. 1991, σ. 1.