*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1438/90 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 21ης Μαΐου 1990

ο οποίος τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1010/86 για τον καθορισμό των γενικών κανόνων που εφαρμόζονται στην επιστροφή στην παραγωγή για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης που χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1785/81 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1981 για την κοινή οργάνωση στον τομέα της ζάχαρης (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1069/89 (2), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 5,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (3),

Εκτιμώντας:

ότι στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1010/86 (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2306/88 (5), προβλέπεται ότι, δεδομένης της ιδιαιτερότητας του καθεστώτος παραγωγής της ζάχαρης, δεν χορηγούνται επιστροφές στην παραγωγή για τα προϊόντα βάσης του τομέα της ζάχαρης που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή της χημικώς καθαρής φρουκτόζης (λεβουλόζης) η οποία υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1702 50 00· ότι η κοινοτική βιομηχανία λεβουλόζης, λόγω του ότι, στην περίπτωση αυτή, δεν εφαρμόζεται το καθεστώς επιστροφών στην παραγωγή και λόγω των αυξανόμενων εισαγωγών με μηδενικό δασμό ή με χαμηλούς δασμούς προϊόντων καταγωγής τρίτων χωρών οι οποίες συνδέονται με την Κοινότητα με συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών, βρίσκεται σε πολύ δυσμενή θέση ως προς τη βιομηχανία λεβουλόζης που προμηθεύεται το προϊόν από την παγκόσμια αγορά·

ότι, υπό αυτούς τους όρους και προκειμένου να αποφευχθεί η χρησιμοποίηση της λεβουζόλης στα τρόφιμα και να αποτελέσει έτσι σοβαρό κίνδυνο για την αγορά της ζάχαρης, το προϊόν αυτό θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ως ενδιάμεσο προϊόν το οποίο θα μπορέσει να τύχει του ωφελήματος των επιστροφών στην παραγωγή, υπό τον όρο ότι προέρχεται από προϊόν βάσης κοινοτικής καταγωγής και ότι θα χρησιμοποιηθεί για μεταποίηση σε ένα από τα χημικά προϊόντα που πρέπει, εξάλλου, να υπάρξει η δυνατότητα καθορισμού, εφόσον είναι αναγκαίο, ορισμένων ορίων προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η εξέλιξη της αγοράς της λεβουζόλης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1010/86, παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:

«1α Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η χημικώς καθαρή φρουκτόζη (λεβουζόλη) η οποία υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1702 50 00, ως ενδιάμεσο προϊόν, θεωρείται ως ένα από τα προϊόντα βάσης της παραγράφου 1 εάν, αφενός, παράγεται στην Κοινότητα απ' ευθείας από ένα από τα λόγω προϊόντα βάσης εξαιρέσει των προϊόντων τα οποία υπόκεινται σε άλλο καθεστώς επιστροφών στην παραγωγή και εάν, αφετέρου, χρησιμοποιείται για να μεταποιηθεί σε ένα από χημικά προϊόντα του παραρτήματος.

Το ποσό της επιστροφής στην παραγωγή που χορηγείται για 100 kg χρησιμοποιούμενης λεβουζόλης σε ξηρή κατάσταση είναι ίσο με την επιστροφή στην παραγωγή που εφαρμόζεται για 100 kg λευκής ζάχαρης την ημέρα παραλαβής της αίτησης χορήγησης της επιστροφής στην παραγωγή.

Εξάλλου, εφόσον χρειάζεται, είναι δυνατό να προβλεφθεί ότι η χορήγηση της επιστροφής περιορίζεται σε συνολική ποσότητα του προϊόντος αυτού που θα καθοριστεί για την Κοινότητα.

Η ποσότητα αυτή καθορίζεται για μία ή περισσότερες περιόδους εμπορίας λαμβάνοντας υπόψη ιδίως:

α) το μέσο όρο της κοινοτικής παραγωγής λεβουζόλης που λαμβάνεται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου αναφοράς·

β) την εξέλιξη της αγοράς και των εισαγωγών λεβουζόλης·

γ) τις ενδεχόμενες συνέπειες στην αγορά ζάχαρης στην Κοινότητα.»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 1990.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 21 Μαΐου 1990.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

M. O'KENNEDY

(1) ΕΕ αριθ. L 177 της 1. 7. 1981, σ. 4.

(2) ΕΕ αριθ. L 114 της 27. 4. 1989, σ. 1.

(3) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 17 Μαΐου 1990 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ αριθ. L 94 της 9. 4. 1986, σ. 9.

(5) ΕΕ αριθ. L 201 της 27. 7. 1988, σ. 65.