ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 19ης Ιουνίου 1990

για την πρόληψη ατυχημάτων που προκαλούν ρύπανση της θάλασσας

(90/C 206/01)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ

Εκφράζοντας τη λύπη του για τη σημαντική βλάβη του οικοσυστήματος των κοινοτικών θαλασσών που προκλήθηκε με τη διαρροή πλέον των 100 000 τόνων πετρελαίου κατά τα ατυχήματα που συνέβησαν το τελευταίο δεκαπενθήμερο του 1989 στο υπό ισπανική σημαία δεξαμενόπλοιο «Aragon», και στο υπό ιρανική σημαία δεξαμενόπλοιο «Khark-V» στον Ατλαντικό Ωκεανό, κοντά στα αρχιπελάγη δύο κοινοτικών χωρών, καθώς και κατά το παρόμοιο ατύχημα του δεξαμενόπλοιου «Seawind dos»,

Θεωρώντας ότι οι ζημίες αυτές μπορεί να έχουν καταστρεπτικές συνέπειες για τη χλωρίδα, την πανίδα και τους λοιπούς φυσικούς πόρους της εν λόγω ζώνης,

Θεωρώντας, επίσης, ότι τα προαναφερθέντα θαλάσσια ατυχήματα έχουν ανησυχήσει ιδιαίτερα την κοινή γνώμη, δεδομένου ότι απειλούν να θίξουν τη θεμιτή χρήση των ακτών για λόγους αναψυχής, με όλες τις επακόλουθες αρνητικές συνέπειες στον τουρισμό των κρατών μελών,

Υπενθυμίζοντας τις τεράστιες υλικές και περιβαλλοντικές ζημίες που προκάλεσαν σε άλλες περιοχές της Κοινότητας παρόμοια ατυχήματα, όπως τα διαβόητα ατυχήματα των δεξαμενόπλοιων «Torrey Canyon» και «Amoco Cadiz»,

Ανησυχώντας για την επικίνδυνη συχνότητα αυτού του είδους θαλάσσιων ατυχημάτων,

Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο παγκόσμιος στόλος των δεξαμενόπλοιων VLCC έχει ήδη γηράσει και ότι δεν προβλέπεται βραχυπρόθεσμα ανανέωσή του, καθώς και ότι στη φθορά και έλλειψη δέουσας συντήρησης πολλών δεξαμενοπλοίων VLCC προστίθεται ο κίνδυνος της ναυσιπλοΐας σε θαλάσσιες ζώνες υπό δυσμενείς και ενίοτε ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες σε διαύλους ναυσιπλοΐας με μεγάλη κυκλοφοριακή συμφόρηση.

Έχοντας επίγνωση ότι η πλέον ενδεδειγμένη μέθοδος καταπολέμησης των θαλάσσιων ατυχημάτων συνίσταται στη μεγαλύτερη δυνατή πρόληψη, δεδομένου ότι η καλύτερη μέθοδος καταπολέμησης της θαλάσσιας ρύπανσης είναι ακριβώς η πρόληψή της,

Έχοντας επίγνωση ότι η Κοινότητα πρέπει να είναι δεόντως προετοιμασμένη για την αντιμετώπιση παρόμοιων συμβάντων στα κοινοτικά ύδατα και ότι το ύψος των ζημιών από τη ρύπανση εξαρτάται άμεσα από την ταχύτητα αντίδρασης και το βαθμό συντονισμού μεταξύ των δυναμένων να επέμβουν εθνικών και διεθνών υπηρεσιών,

Αναγνωρίζοντας ότι η διεθνής ναυτιλιακή οργάνωση (ΙΜΟ) είναι ο πυρήνας πρόληψης και καταπολέμησης της θαλάσσιας ρύπανσης σε διεθνές επίπεδο,

Υπενθυμίζοντας ότι η διεθνής ναυτιλιακή οργάνωση έχει καταρτίσει ειδικούς κανόνες και διατάξεις για την πρόληψη και καταπολέμηση της θαλάσσιας ρύπανσης και ότι διάφορες χώρες, μεταξύ των οποίων και όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας, συμφώνησαν στο Παρίσι να ελέγχουν όλα τα πλοία, που προσεγγίζουν στους λιμένες τους,

Έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17ης Μαρτίου 1989 για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, καθώς και τη σύσταση της Επιτροπής για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των πλοίων από τις κοινοτικές λιμενικές αρχές, που υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 2 Αυγούστου 1989,

ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΨΗΦΙΣΜΑ:

1. Τα κράτη μέλη οφείλουν να καταβάλουν κάθε προσπάθεια προκειμένου να αποκτήσουν επαρκείς και αποτελεσματικές ναυτιλιακές αρχές, ικανές να επιβάλουν την αυστηρή τήρηση των τεχνικών προδιαγραφών για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και την πρόληψη της ρύπανσης της θάλασσας από πλοία υπό τη σημαία τους, σύμφωνα με τις διατάξεις των σχετικών διεθνών συνθηκών και, ειδικότερα, των συνθηκών Solas και Marpol.

2. Οι ναυτιλιακές αρχές των κρατών μελών εντείνουν τις επιθεωρήσεις των αλλοδαπών πλοίων που προσορμίζονται σε κοινοτικούς λιμένες προκειμένου να διασφαλίζεται, στο μέτρο του δυνατού, ότι τα εν λόγω πλοία δεν συνιστούν απαράδεκτο κίνδυνο για την ασφάλεια των ναυτιλομένων ή την ακεραιότητα του θαλάσσιου οικοσυστήματος και, ιδίως, πραγματοποιούν τον ελάχιστο αριθμό ελέγχων που προβλέπεται στο μνημόνιο του Παρισιού για τον έλεγχο πλοίων από τις λιμενικές αρχές.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι ναυτιλιακοί τους επιθεωρητές, ενεργώντας στα πλαίσια των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, να ελέγχουν, ιδίως βάσει του εγγράφου ασφαλούς επάνδρωσης (safe manning document) τα επαγγελματικά προσόντα του πληρώματος των πλοίων, ιδίως των δεξαμενοπλοίων, φροντίζοντας με ιδιαίτερη προσοχή για την τήρηση του κανόνα 13 του κεφαλαίου V της συνθήκης Solas, καθώς και των διατάξεων της συνθήκης STCW/1978.

4. Τα κράτη μέλη οφείλουν πάντοτε, στο μέτρο του δυνατού, να υποστηρίζονται αμοιβαία κατά την εξακρίβωση της προέλευσης, την παρακολούθηση και την αντιμετώπιση της ρύπανσης από αργό πετρέλαιο και άλλες επιβλαβείς για το θαλάσσιο περιβάλλον της Κοινότητας ουσίες. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι, σε περίπτωση θαλάσσιου ατυχήματος που απειλεί το οικοσύστημα των κοινοτικών υδάτων, η αντίδραση όλων των αρχών των κρατών μελών θα είναι ταχεία, αποτελεσματική και συντονισμένη με όλα τα πρόσφορα και διαθέσιμα μέσα, ανάλογα με τις συγκεκριμένες περιστάσεις.

5. Η Επιτροπή καλείται να αναλάβει την προώθηση και τελειοποίηση του μηχανισμού κοινοτικής δράσης στα πλαίσια της «Task force», παρέχοντας της όλα τα αναγκαία μέσα και αναθέτοντάς της συγκεκριμένα καθήκοντα για το συντονισμό και την ταχύτητα αντίδρασης.

6. Καλείται επίσης επειγόντως η Επιτροπή, να συνεχίσει κατά προτεραιότητα τις ερευνητικές της προσπάθειες για τη δημιουργία συστήματος ναυτιλιακής ασφαλείας με βάση σταθμούς ελέγχου και επάκτια συστήματα βοηθημάτων της ναυσιπλοΐας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στα γενικά πλαίσια του σχεδίου Cost 301 και 311, με στόχο την επαρκή προστασία των κυριότερων θαλασσίων διαύλων που χρησιμοποιεί η κοινοτική ναυσιπλοΐα.