*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 30ής Νοεμβρίου 1988

σχετικά με εθνική ενίσχυση για τον τομέα του βοείου κρέατος στην Ιταλία

(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(89/217/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα του βοείου κρέατος (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 571/89 (2), και ιδίως το άρθρο 24,

Αφού έταξε στους ενδιαφερομένους προθεσμία, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης, για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (3),

Εκτιμώντας ότι:

Ι

1. Μετά τις πληροφορίες που ανακοινώθηκαν στην Επιτροπή, οι υπηρεσίες της Επιτροπής υπέβαλαν, στις 29 Ιανουαρίου 1988, ερώτημα στις ιταλικές αρχές όσον αφορά την ύπαρξη ενίσχυσης στον τομέα του βοείου κρέατος.

Η ιταλική κυβέρνηση δεν απάντησε στην προβλεπόμενη προθεσμία.

2. Το μέτρο παρουσιάζεται ως εξής:

Σύμφωνα με την εγκύκλιο της ΑΙΜΑ (Κρατική υπηρεσία για τις παρεμβάσεις στη γεωργική αγορά) αριθ. 226/C της 22ας Ιανουαρίου 1988, η CIPE (Διυπουργική επιτροπή οικονομικού προγραμματισμού), είχε αποφασίσει ότι, για το βόειο κρέας, το πισινό τέταρτο που αντιστοιχεί στο μπροστινό τέταρτο το οποίο παραδίδεται στην παρέμβαση μπορεί να αποθεματοποιηθεί, αφού καταψυχθεί, στον ίδιο οργανισμό παρέμβασης.

Η καταβαλλόμενη ενίσχυση, η οποία ανέρχεται σε 2 000 ιταλικές λίρες ανά κιλό (1,35 Ecu) προορίζεται, σύμφωνα με την προαναφερθείσα εγκύκλιο, για τη μερική κάλυψη του κόστους μεταφοράς στην αγορά του προϊόντος που βρίσκεται σε παρακαταθήκη καθώς και της μείωσης της αξίας του κρέατος λόγω της κατάψυξής του.

Τα εθνικά μέτρα, που τέθηκαν σε εφαρμογή την 1η Φεβρουαρίου 1988, επρόκειτο να καλύψουν ανώτατη ποσότητα 6 500 τόνων βοείου κρέατος, για περίοδο πέντε εβδομάδων. Το προβλεπόμενο συνολικό κόστος της ενίσχυσης ανέρχεται σε 13 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες (8,125 εκατομμύρια Ecu).

Πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

- το πισινό τέταρτο πρέπει να παραδίδεται μαζί με το μπροστινό τέταρτο το οποίο προσφέρεται στην κοινοτική παρέμβαση,

- το κρέας μπορεί να εξέλθει από τα αποθέματα κατεψυγμένο αφού παρέλθουν 72 ώρες και το αργότερο σε 150 ημέρες από την αποθεματοποίηση,

- ο επιχειρηματίας ο οποίος αποθεματοποιεί το κρέας μπορεί να ζητήσει να αφαιρεθούν τα κόκαλα από το πισινό τέταρτο υπό τον έλεγχο της ΑΙΑ (Ιταλική ένωση κτηνοτρόφων) και, συνεπώς, μπορεί να αποθεματοποιήσει το κρέας χωρίς κόκαλα,

- η αίτηση για αποθεματοποίηση του πισινού τέταρτου πρέπει να γίνει ταυτόχρονα με την αίτηση για αποθεματοποίηση του μπροστινού τέταρτου,

- η ενίσχυση καταβάλλεται 90 ημέρες μετά την αποθεματοποίηση του προϊόντος, αλλά μόνον αφού πραγματοποιηθεί η πληρωμή για το αποθεματοποιημένο μπροστινό τέταρτο.

ΙΙ

1. Η Επιτροπή, με επιστολή που απέστειλε στην ιταλική κυβέρνηση στις 8 Φεβρουαρίου 1988, ανακοίνωσε την απόφασή της να κινήσει για την εν λόγω ενίσχυση, τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης.

2. Με την επιστολή αυτή, η Επιτροπή πληροφόρησε τις ιταλικές αρχές ότι θεωρούσε ότι η ενίσχυση αυτή παρουσιάζεται ως ενίσχυση λειτουργίας η οποία δεν μπορεί να έχει κανένα μόνιμο αποτέλεσμα στην ανάπτυξη του εν λόγω τομέα· τα αποτελέσματα του μέτρου αυτού παύουν να υφίστανται με την κατάργηση του ίδιου του μέτρου. Η Επιτροπή θεωρεί τα μέτρα αυτά, κατ' αρχή, ως ασυμβίβαστα με την κοινή αγορά.

Εξάλλου, η κοινοτική νομοθεσία στον τομέα του βοείου κρέατος είναι πλήρης και λεπτομερής, ενώ αποκλείεται κάθε δυνατότητα για τα κράτη μέλη να λάβουν συμπληρωματικά μέτρα για τη στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών του βοείου κρέατος.

Εξάλλου, το μέτρο της ιταλικής κυβέρνησης είναι συμπληρωματικό αυτών που ήδη έχουν ληφθεί σε κοινοτικό επίπεδο. Πράγματι, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 828/87 της Επιτροπής της 23ης Μαρτίου 1987 για τον καθορισμό των προϊόντων που είναι επιλέξιμα στην παρέμβαση στον τομέα του βοείου κρέατος (4), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 654/89 (5), ορίζει ότι μόνο τα μπροστινά τέταρτα της κατηγορίας Α κλάση U, R και Ο μπορούν να προσφέρονται στην παρέμβαση στην Ιταλία.

Στόχος του κανονισμού αυτού είναι να διατίθενται αμέσως στην αγορά τα πισινά τέταρτα. Το εν λόγω εθνικό μέτρο αποτελεί, πράγματι, ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση, που επιτρέπει στους ιταλούς επιχειρηματίες να αποθεματοποιούν τα προϊόντα τους τη στιγμή που οι επιχειρηματίες των άλλων κρατών μελών υποχρεούνται να διαθέσουν αμέσως ή, ενδεχομένως, να αναλάβουν το κόστος αποθεματοποίησης των προϊόντων αυτών.

Επιπλέον, η ενίσχυση αυτή με την οποία ευνοείται η αποθεματοποίηση πισινών τετάρτων μπορεί να αποτελέσει περαιτέρω ενθάρρυνση για τους ιταλούς επιχειρηματίες να προσφέρουν βόειο κρέας στην παρέμβαση (μπροστινά τέταρτα). Αυτό ενδέχεται να έχει ως συνέπεια την αύξηση των δαπανών του ΕΓΤΠΕ για τον τομέα αυτό. Ένα τέτοιο εθνικό μέτρο είναι, συνεπώς, αντίθετο με το κοινό συμφέρον.

Ως εκ τούτου, η προβλεπόμενη ενίσχυση αποτελεί παράβαση των κοινοτικών διατάξεων.

3. Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, η Επιτροπή κάλεσε την ιταλική κυβέρνηση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της.

Επίσης, η Επιτροπή κάλεσε τα υπόλοιπα κράτη μέλη καθώς και τους λοιπούς ενδιαφερόμενους, να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

ΙΙΙ

Η ιταλική κυβέρνηση, με επιστολή στις 12 Φεβρουαρίου 1988, απάντησε στην προειδοποιητική επιστολή της Επιτροπής.

Οι ιταλικές αρχές επιβεβαίωσαν την ύπαρξη αυτής της ενίσχυσης, καθώς και τα πληροφοριακά στοιχεία που ήδη γνώριζε η Επιτροπή.

Το μέτρο αυτό δεν είχε κοινοποιηθεί επειδή εγκρίθηκε πολύ πρόσφατα από την CIPE (στις 21 Ιανουαρίου 1988) και, στη συνέχεια, οι ενέργειες της Επιτροπής κατέστησαν περιττή την κοινοποίηση της ενίσχυσης, δεδομένου ότι ήταν ήδη γνωστή από την Επιτροπή σε όλες τις πτυχές της.

Εξάλλου, ήταν αδύνατον να τηρηθεί η προθεσμία που όριζε η Επιτροπή στην επιστολή της για την κοινοποίηση της ενίσχυσης επειδή η εν λόγω προθεσμία ήταν πολύ σύντομη.

Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές:

α) δεν πρόκειται για αγορές πισινών τετάρτων εκ μέρους του οργανισμού παρέμβασης, εφόσον το προϊόν παραμένει στην αποκλειστική ιδιοκτησία του επιχειρηματία·

β) δεν πρόκειται για ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση επειδή δεν απαιτείται η αποθεματοποίηση να είναι διάρκειας τεσσάρων τουλάχιστον μηνών προκειμένου να χορηγηθεί η ενίσχυση. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για συμμετοχή στα έξοδα που αναλαμβάνουν οι παραγωγοί για την κατάψυξη προκειμένου το εν λόγω προϊόν να καταστεί δυνατόν να διατηρηθεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Στόχος του μέτρου είναι να αποφευχθεί νέα ύφεση στην αγορά· σε τελική ανάλυση, το αποτέλεσμα είναι να μειωθεί η ποσότητα των μπροστινών τετάρτων που προορίζονται να οδηγηθούν στην παρέμβαση·

γ) δεν πρόκειται για ενίσχυση στην παραγωγή· πρόκειται για παρέμβαση η οποία αποσκοπεί, προς το γενικό συμφέρον, στην εκ νέου δημιουργία καταλληλότερων συνθηκών στην αγορά·

δ) η ενίσχυση αυτή δεν μπορεί να έχει καμία επίπτωση στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, δεδομένου ότι ο βαθμός του αυτοεφοδιασμού στην Ιταλία ανέρχεται μόλις σε 60 % όσον αφορά το βόειο κρέας και ότι τα πλεονάσματα των άλλων κρατών μελών διατίθενται στην ιταλική αγορά·

ε) η λήψη του μέτρου αυτού αποφασίστηκε προκειμένου να αντιμετωπισθεί η ιδιαίτερα δραματική κατάσταση που χαρακτηριζόταν από σημαντικές μειώσεις τιμών οι οποίες, εκφραζόμενες σε Ecu, ήταν περισσότερο από 15 % κατώτερες σε σχέση με τις τιμές της αντίστοιχης περιόδου του προηγούμενου έτους.

IV

1. Οι ιταλικές αρχές δεν εξεπλήρωσαν την υποχρέωση που υπέχουν βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης, πρώτον επειδή δεν κοινοποίησαν το μέτρο αυτό υπό μορφή σχεδίου και δεύτερον, επειδή έθεσαν αυτό σε εφαρμογή από την 1η Φεβρουαρίου 1988, χωρίς να έχει αποφανθεί σχετικά η Επιτροπή.

Οι παραλείψεις αυτές δημιούργησαν ιδιαίτερα σοβαρή κατάσταση εφόσον η ενίσχυση αυτή αποτελεί στην ουσία παράβαση της κοινής οργάνωσης αγορών στον τομέα του βοείου κρέατος και είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 92 της συνθήκης.

2. Όσον αφορά τα επιχειρήματα των ιταλικών αρχών, πρέπει να υπογραμμιστούν τα εξής:

α) η Επιτροπή δεν υποστήριξε ότι το μέτρο συνίσταται σε αγορές εκ μέρους των οργανισμών παρέμβασης αλλά σε εθνική ενίσχυσης σκοπός της οποίας είναι να διευκολυνθεί η ιδιωτική αποθεματοποίηση.

Δεδομένου ότι η αποθεματοποίηση αποτελεί απαραίτητο και αναγκαίο όρο για την καταβολή της ενίσχυσης, η Επιτροπή θεώρησε ότι αποσκοπούσε στο να ενθαρρύνει την αποθεματοποίηση του εν λόγω προϊόντος μέσω της απόσυρσής του από την αγορά και της κατάψυξής του. Η ενέργεια αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική από οικονομική άποψη· πράγματι, το ποσό της ενίσχυσης ανέρχεται σε 1 350 Ecu ανά τόνο πισινών τετάρτων ενώ, για παράδειγμα, το αντίστοιχο κοινοτικό μέτρο για το 1987 προέβλεπε τη χορήγηση περίπου 500 Ecu ανά τόνο για την ιδιωτική αποθεματοποίηση πισινών τετάρτων βοοειδών για περίοδο αποθεματοποίησης τεσσάρων μηνών·

β) αντίθετα, η Επιτροπή έλαβε υπόψη το γεγονός ότι το μέτρο που προορίζεται για την κάλυψη των ζημιών λόγω της καταψύξεως του κρέατος καθώς και του κόστους μεταφοράς του προϊόντος αυτού στην αγορά, είχε ως αποτέλεσμα, αφενός, την απόσυρση από την αγορά ορισμένης ποσότητας κρέατος και, αφετέρου, την αποθεματοποίηση των πισινών τετάρτων. Έτσι η Επιτροπή θεώρησε ότι υπήρχε το ενδεχόμενο το εν λόγω μέτρο να ευνοήσει την αποθεματοποίηση πισινών τετάρτων βοείου κρέατος. Εξάλλου, αντί να συμβάλει στη μείωση των ποσοτήτων μπροστινών τετάρτων που προσφέρονται στην παρέμβαση, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το μέτρο αυτό, όπως τονίζεται στην απόφαση της ΑΙΜΑ της 22ας Ιανουαρίου 1988, αφορά τα πισινά τέταρτα που πρέπει να παρουσιαστούν, ώστε να μπορέσουν να επωφεληθούν της εθνικής ενίσχυσης, ταυτόχρονα με τα μπροστινά τέταρτα που παραδίδονται στην παρέμβαση. Το μέτρο αυτό δεν μπορεί, συνεπώς, να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των ποσοτήτων που προσφέρονται στην παρέμβαση· αντίθετα, μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα ενθαρρύνοντας, χάρη στην ενίσχυση για τα πισινά τέταρτα, τους επιχειρηματίες να παραδίδουν τα μπροστινά τέταρτα στην παρέμβαση ·

γ) η Επιτροπή θεωρεί επίσης, σε αντίθεση με όσα βεβαιώνουν οι ιταλικές αρχές, ότι η ενίσχυση αυτή ενδέχεται να ενθαρρύνει την παραγωγή δεδομένου ότι επιτρέπει στους παραγωγούς να παραδίδουν τα εν λόγω προϊόντα και να επαναρχίζουν ταχύτερα τον κύκλο παραγωγής βοείου κρέατος. Συνεπώς, το μέτρο θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των παραγόμενων ποσοτήτων κατά τη διάρκεια του έτους·

δ) το μέτρο αυτό μπορεί να έχει συνέπειες ως προς τις συναλλαγές λόγω του ότι η μονομερής μεταβολή τμήματος κόστους, που κανονικά αναλαμβάνεται από τους επιχειρηματίες στον τομέα αυτό, ενδέχεται να διαταράξει την υφιστάμενη ισορροπία στην αγορά του βοείου κρέατος. Η εφαρμογή του μέτρου μπορεί να επιτρέψει στους ιταλούς επιχειρηματίες να προσφέρουν το κρέας τους σε τιμές χαμηλότερες από τις τιμές των επιχειρηματιών των άλλων κρατών μελών, οι οποίοι παραδίδουν το κρέας τους επίσης στην ιταλική αγορά αλλά δεν επωφελούνται από την ιταλική εθνική ενίσχυση· συνεπώς, η ενίσχυση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των εισαγόμενων ποσοτήτων από τα άλλα κράτη μέλη· μπορεί επίσης να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών·

ε) η Επιτροπή θεωρεί ότι προς αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων στον τομέα του βοείου κρέατος, οποιοδήποτε απαραίτητο μέτρο πρέπει να λαμβάνεται σε κοινοτικό επίπεδο, προκειμένου κυρίως να αποφευχθεί η περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης λόγω της μονομερούς εφαρμογής εθνικών μέτρων, που μπορούν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις για τον τομέα αυτό στα άλλα κράτη μέλη·

στ) συνεπώς, δεν είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη οι λόγοι που προβάλλονται εκ μέρους των ιταλικών αρχών.

V

1. Τα άρθρα 92 έως 94 της συνθήκης εφαρμόζονται για την παραγωγή και την εμπορία των προϊόντων που αφορά η εν λόγω ενίσχυση, με βάση το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68.

Το μέτρο αυτό παρέχει ιδιαίτερο πλεονέκτημα στους επιχειρηματίες του εν λόγω τομέα στους οποίους προσφέρει συνθήκες πώλησης ευνοϊκότερες σε σχέση με αυτές των επιχειρηματιών οι οποίοι δεν δικαιούνται ενίσχυση. Η καταβαλλόμενη ενίσχυση στους επιχειρηματίες οι οποίοι παραδίδουν στην παρέμβαση μπορεί επίσης να τους επιτρέψει να πληρώσουν υψηλότερη τιμή στους παραγωγούς βοείου κρέατος από εκείνη που θα ήταν σε θέση να πληρώσουν κανονικά, λαμβανομένων υπόψη των συνηθισμένων συνθηκών που επικρατούν στην αγορά βοείου κρέατος.

Συνεπώς, η ενίσχυση αυτή έχει ως αποτέλεσμα τη στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των δικαιούχων της ενίσχυσης και των άλλων επιχειρηματιών οι οποίοι δεν λαμβάνουν την ενίσχυση αυτή παρότι έχουν δραστηριότητες στον τομέα του βοείου κρέατος, τόσο στην Ιταλία όσο και στα άλλα κράτη μέλη.

2. Η ιταλική αγορά είναι ελλειμματική σε βόειο κρέας. Με βάση τα στατιστικά στοιχεία του 1986, η ακαθάριστη εγχώρια παραγωγή ανέρχεται σε 919 000 τόνους και οι συνολικές σφαγές σε 1 179 000. Η κατανάλωση βοείου κρέατος στην Ιταλία ανέρχεται σε 1 587 000 τόνους (η ανθρώπινη κατανάλωση είναι 27,7 κιλά/άτομο/έτος).

Με βάση τα στοιχεία αυτά, ο βαθμός αυτοεφοδιασμού κυμαίνεται στο 58 %, επίπεδο το οποίο είναι σχετικά χαμηλό. Η διαφορά μεταξύ των συνολικών σφαγών και της ποσότητας που καταναλώνεται στη χώρα, καλύπτεται με εισαγωγές από άλλα κράτη μέλη σε τρίτες χώρες (570 920 τόνοι και 144 448 τόνοι αντίστοιχα). Οι εξαγωγές προς τα άλλα κράτη μέλη και τις τρίτες χώρες ανέρχονται σε 52 443 τόνους και 88 669 τόνους αντίστοιχα (1).

Οι εισαγωγές κατά την περίοδο των πέντε εβδομάδων, κατά την οποία εφαρμόστηκε το ιταλικό μέτρο, εκτιμώνται σε 55 000 τόνους περίπου.

Συνεπώς, η ποσότητα βοείου κρέατος για την οποία θεσπίστηκε η ενίσχυση, αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 10 % των ποσοτήτων που εισήχθησαν.

3. Παρά το γεγονός ότι η ιταλική αγορά είναι ελλειμματική, η προσφυγή στη δημόσια παρέμβαση είναι αρκετά συχνή. Οι αγορές βοείου κρέατος στην παρέμβαση για το 1986 ανήλθαν σε 47 000 τόνους.

Για την εν λόγω περίοδο, και αντίθετα προς τα επιχειρήματα των ιταλικών αρχών, διαπιστώνεται σαφής αύξηση των αγορών κρέατος (μπροστινά τέταρτα) στην κοινοτική παρέμβαση. Αυτό καθίσταται προφανές, εάν συγκριθούν οι ποσότητες που χορηγήθηκαν στην παρέμβαση κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του μέτρου αυτού, δηλαδή από την 1η Φεβρουαρίου έως τις 6 Μαρτίου 1988, με την κατάσταση που επικρατούσε πριν και μετά την περίοδο αυτή, όταν δηλαδή οι αγορές στην παρέμβαση ανέρχονταν κατά μέσο όρο σε 402 τόνους περίπου ανά εβδομάδα, ενώ κατά την προαναφερθείσα περίοδο οι παρεμβάσεις βοείου κρέατος στη δημόσια παρέμβαση έφθασαν το επίπεδο των 1 100 τόνων περίπου ανά εβδομάδα.

4. Επιπλέον, για να τονιστεί η οικονομική σημασία αυτού του μέτρου, μπορεί να αναφερθεί το ανάλογο κοινοτικό μέτρο που εφαρμόστηκε το 1987 για περίοδο έξι εβδομάδων· το μέτρο αυτό προβλεπόταν στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2437/87 της Επιτροπής της 12ης Αυγούστου 1987, για την πρόβλεψη χορήγησης ενίσχυσης, που προκαθορίζεται κατ' αποκοπή, στην ιδιωτική αποθεματοποίηση σφαγίων, μισών σφαγίων, πισινών τέταρτων, μπροστινών τετάρτων χονδρών βοοειδών (2). Στο πλαίσιο αυτού του μέτρου, το οποίο θεσπίστηκε προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι σοβαρές δυσχέρειες που αντιμετώπιζε η αγορά του βοείου κρέατος, (τρίτο σημείο αιτιολογικής σκέψης) περίπου 12 000 τόνοι βοείου κρέατος προσφέρθηκαν, βάσει σύμβασης, στην ιδιωτική αποθεματοποίηση στην Ιταλία.

Η Επιτροπή θεωρεί, συνεπώς, ότι η ποσότητα των 6 500 τόνων, η οποία αφορά αποκλειστικά τα πισινά τέταρτα και η οποία αποσύρθηκε από την αγορά λόγω του εθνικού μέτρου, είναι ιδιαίτερα σημαντική και έχει άμεση επίπτωση κατά τη διάρκεια τόσο της περιόδου καταβολής της ενίσχυσης, όσο και της περιόδου κατά την οποία το κρέας εξήλθε από τα αποθέματα.

Μπορεί να έχει αρνητική επίπτωση στις ποσότητες βοείου κρέατος που εισάγονται και, συνεπώς, υπάρχει κίνδυνος να επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα αυτό.

Το εν λόγω μέτρο πληροί, συνεπώς, τα κριτήρια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης, που ορίζει ότι είναι ασυμβίβαστες με την αρχή της κοινής αγοράς οι ενισχύσεις οι οποίες πληρούν τα κριτήρια που περιλαμβάνονται στη διάταξη αυτή.

5. Οι παρεκκλίσεις από το ασυμβίβαστο αυτό, οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 2, προφανώς δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση της ενίσχυσης αυτής. Οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου καθορίζουν τους επιδιωκόμενους στόχους προς το συμφέρον της Κοινότητας και όχι μόνον προς το συμφέρον συγκεκριμένων τομέων της εθνικής οικονομίας. Οι παρεκκλίσεις αυτές πρέπει να ερμηνεύονται με τρόπο αυστηρό κατά την εξέταση κάθε προγράμματος για παροχή ενίσχυσης περιφερειακού ή τομεακού χαρακτήρα ή κάθε μεμονωμένης περίπτωσης για την εφαρμογή καθεστώτος παροχής ενίσχυσης γενικού χαρακτήρα.

Οι παρεκκλίσεις μπορούν, κυρίως, να χορηγούνται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η Επιτροπή μπορεί να τεκμηριώσει ότι η ενίσχυση είναι απαραίτητη για την υλοποίηση ενός από τους στόχους που προβλέπονται στις σχετικές διατάξεις. Η εφαρμογή παρεκκλίσεων σε περιπτώσεις ενισχύσεων, οι οποίες δεν συμβάλλουν στην επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων, επηρεάζει αρνητικά τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και προκαλεί στρεβλώσεις του ανταγωνισμού οι οποίες είναι εντελώς αδικαιολόγητες από την άποψη του κοινοτικού συμφέροντος και, κατά συνέπεια, παρέχουν αδικαιολόγητα πλεονεκτήματα σε ορισμένα κράτη μέλη.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ενίσχυση δεν φαίνεται να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων που ορίζονται στις διατάξεις. Πράγματι, η ιταλική κυβέρνηση δεν μπόρεσε να δώσει, ούτε η Επιτροπή να αποκαλύψει, λόγους για να θεωρήσει ότι η ενίσχυση αυτή πληροί τους όρους που απαιτούνται για την εφαρμογή μιας των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Δεν πρόκειται για μέτρα που προορίζονται να συμβάλουν στην επίτευξη σημαντικού σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο β) δεδομένου ότι, λόγω των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στις συναλλαγές η ενίσχυση αυτή, είναι αντίθετη προς το κοινό συμφέρον.

Δεν πρόκειται επίσης για μέτρο που επιδιώκει να συμβάλει στην αντιμετώπιση σοβαρής διατάραξης της οικονομίας του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης.

Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) για τις ενισχύσεις που αποσκοπούν στο να ευνοήσουν ή να διευκολύνουν την οικονομική ανάπτυξη περιοχών, καθώς και την ανάπτυξη ορισμένων δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο εν λόγω στοιχείο γ), πρέπει να τονιστεί ότι το μέτρο αυτό, επειδή έχει χαρακτήρα ενίσχυσης, δεν μπορεί να βελτιώσει σε μόνιμη βάση τις συνθήκες τις οποίες αντιμετωπίζει ο εν λόγω οικονομικός τομέας στον οποίο χορηγείται η ενίσχυση αυτή δεδομένου ότι, τη στιγμή που θα παύσει να χορηγείται, ο τομέας θα αντιμετωπίσει και πάλι τα ίδια διαρθρωτικά προβλήματα με εκείνα που αντιμετώπιζε πριν τη θέση σε εφαρμογή αυτής της κρατικής παρέμβασης.

Συνεπώς, οι ενισχύσεις πρέπει να θεωρηθούν ως ενισχύσεις λειτουργίας για τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις. Η Επιτροπή είναι, καταρχήν, πάντοτε αντίθετη με αυτή τη μορφή ενισχύσεων λόγω του ότι η χορήγησή τους δεν συνδέεται με συνθήκες οι οποίες απαιτούνται για τη χορήγηση των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ).

6. Εξάλλου, όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα αυτού τα οποία υπόκεινται στην κοινή οργάνωση αγοράς, πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν όρια όσον αφορά τις δυνατότητες των κρατών μελών για άμεση παρέμβαση στη λειτουργία των κοινών οργανώσεων αγοράς, που περιλαμβάνουν σύστημα κοινώς καθοριζόμενων τιμών, οι οποίες εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας.

Η χορήγηση τέτοιων ενισχύσεων στον τομέα αυτό, αντιβαίνει στην αρχή σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να παρέμβουν μονομερώς στα εισοδήματα των γεωργών με τη χορήγηση ενισχύσεων της μορφής αυτής, δεδομένου ότι το εισόδημα αυτό καθορίζεται από τα μέτρα που προβλέπονται στην κοινή οργάνωση αγορών. Έτσι, οι ιταλικές ενισχύσεις πρέπει να θεωρηθούν ότι αποτελούν παράβαση της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος.

Η διαπίστωση ότι το μέτρο αυτό αποτελεί παράβαση της κοινής οργάνωσης αγοράς, ενισχύεται ακόμη παρισσότερο από το γεγονός ότι η ενέργεια απόσυρσης από την αγορά την οποία ενθαρρύνει, λειτουργεί, πράγματι, συμπληρωματικά στο ισχύον κοινοτικό μέτρο που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 828/87. Το τελευταίο αυτό μέτρο αφορά τη δημόσια παρέμβαση για τα μπροστινά τέταρτα.

Επίσης, λόγω των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στην αύξηση των παραδόσεων μπροστινών τετάρτων στην παρέμβαση, το μέτρο αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των δαπανών του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων.

Για το λόγο αυτό, πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι αντίθετο προς το κοινό συμφέρον.

Ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία εξεταζόταν το ενδεχόμενο να χορηγηθεί, για τα γεωργικά προϊόντα, παρέκκλιση στα πλαίσια του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης, το γεγονός ότι το εν λόγω μέτρο παροχής ενίσχυσης αποτελεί παράβαση της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα αυτό αποκλείει την εφαρμογή τέτοιας παρέκκλισης για τα προαναφερθέντα προϊόντα.

7. Συνεπώς, η εν λόγω ενίσχυση είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 92 της συνθήκης.

8. Η παρούσα απόφαση δεν προδικάζει τα συμπεράσματα που θα αντλήσει η Επιτροπή όσον αφορά τη χρηματοδότηση της κοινής αγροτικής πολιτικής από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η ενίσχυση που έχει αποφασιστεί από την CIPE (Διυπουργική επιτροπή οικονομικού προγραμματισμού), η οποία εφαρμόζεται με βάση την εγκύκλιο της ΑΙΜΑ (Κρατική υπηρεσία για τις παρεμβάσεις στην γεωργική αγορά) αριθ. 226/C της 22ας Ιανουαρίου 1988 και συνίσταται στην καταβολή ποσού για τα πισινά τέταρτα του βοείου κρέατος, προορίζεται δε για τη μερική κάλυψη:

- της απαξίωσης που υφίσταται το νωπό προϊόν λόγω της κατάψυξής του, και

- του κόστους μεταφοράς του στην αγορά,

είναι παράνομη κατά την έννοια του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ. Εξάλλου, είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

Άρθρο 2

Η ιταλική κυβέρνηση ενημερώνει την Επιτροπή, σε προθεσμία δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, ως προς τα μέτρα που έχει λάβει για να συμμορφωθεί με την απόφαση αυτή.

Άρθρο 3

Η Επιτροπή επιφυλάσσεται να αντλήσει τις συνέπειες από τη χορήγηση αυτής της παράνομης ενίσχυσης της χρηματοδότησης της κοινής αγροτικής πολιτικής από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ).

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 30 Νοεμβρίου 1988.

Για την Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 24.

(2) ΕΕ αριθ. L 61 της 4. 3. 1989, σ. 43.

(3) ΕΕ αριθ. C 41 της 13. 2. 1988, σ. 3.

(4) ΕΕ αριθ. L 80 της 24. 3. 1987, σ. 8.

(5) ΕΕ αριθ. L 71 της 15. 3. 1989, σ. 38.

(1) Όλα τα αριθμητικά στοιχεία αφορούν το 1986 - Πηγή: Eurostat.

(2) ΕΕ αριθ. L 225 της 13. 8. 1987, σ. 13.