ΑΠΟΦΑΣΗ αριθ. 30-53 της 2ας Μαΐου 1953 περί απηγορευμένων κατά το άρθρο 60 παράγραφος 1 της συνθήκης πρακτικών, στην κοινή αγορά άνθρακος και χάλυβος

Η ΑΝΩΤΑΤΗ ΑΡΧΗ,

Έχοντας υπόψη:

τα άρθρα 60 και 63 παράγραφος 2 της συνθήκης,

Εκτιμώντας:

ότι η τήρηση των υποχρεώσεων της μη διακρίσεως περιλαμβάνει την ομοιόμορφη εφαρμογή από τις επιχειρήσεις των όρων που αναφέρονται στους τιμοκαταλόγους τους, χωρίς άλλες αυξήσεις ή μειώσεις και χωρίς παράκαμψη των υποχρεώσεων αυτών διά της παραχωρήσεως ασυνήθων προθεσμιών εξοφλήσεως χωρίς αντίστοιχη αύξηση της τιμής

ότι η εξαίρεση από τον κανόνα αυτό, δηλαδή η δυνατότης να ευθυγραμμίζονται οι τιμές προσφοράς με τον τιμοκατάλογο ανταγωνιστού, δεν πρέπει να συνεπάγεται τιμή προσφοράς χαμηλότερη από την τιμή παραδόσεως που υπολογίζεται βάσει του τιμοκαταλόγου με τον οποίο ευθυγραμμίζεται

ότι το να συμπεριληφθούν στην τιμή οι φόροι ή φορολογικές επιβαρύνσεις, που τελικά δεν βαρύνουν τη συναλλαγή, αποτελεί αύξηση σε σύγκριση με τους όρους που εφαρμόζει ο πωλητής σε παρόμοια συναλλαγή που είναι πράγματι φορολογήσιμη

ότι εκτός των διαφορών σχετικά με την αξία ή το μέγεθος της προμήθειας του αγοραστού από τον αυτό πωλητή, η εφαρμογή ανίσων όρων σε συγκρίσιμες αγορές είναι ασυμβίβαστη προς την ενότητα της Κοινότητος

ότι η αποτελεσματική λειτουργία της κοινής αγοράς απαιτεί να εφαρμόζονται οι κανόνες περί μη διακρίσεως και κατά τη μεταπώληση προϊόντων στην ίδια κατάσταση και επί πωλήσεως από τους παραγωγούς

Κατόπιν διαβουλεύσεως με την Συμβουλευτική Επιτροπή,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

ρθρο 1

Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις της Κοινότητος για τις εντός της κοινής αγοράς συναλλαγές τους σε προϊόντα που καθορίζονται στο παράρτημα Ι της συνθήκης, με εξαίρεση τον παλαιοσίδηρο.

ρθρο 2

1. Απηγορευμένη πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 60 παράγραφος 1 της συνθήκης, συνιστά η εφαρμογή από πωλητή αυξήσεων ή μειώσεων ως προς τους όρους που προκύπτουν, για τη σχετική συναλλαγή, από τον τιμοκατάλογο και τους όρους πωλήσεών του.

2. Το παρόν άρθρο δεν εμποδίζει την εφαρμογή του άρθρου 60 παράγρ. 2 περίπτωση β) της συνθήκης και του άρθρου 4 κατωτέρω, ούτε την παροχή από τις επιχειρήσεις της βιομηχανίας άνθρακος πριμοδοτήσεων ποσότητος ή πιστότητος, που δεν αναφέρονται στους τιμοκαταλόγους δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 3 της αποφάσεως αριθ. 4-53 της 12ης Φεβρουαρίου 1953.

ρθρο 3

1. Σε περίπτωση κατά την οποία πωλητής ευθυγραμμίζει την προσφορά του με τον τιμοκατάλογο ανταγωνιστού δυνάμει του άρθρου 60 παράγραφος 2 περίπτωση β) της συνθήκης, απηγορευμένη πρακτική κατά το άρθρο 60 παράγραφος 1 της συνθήκης, συνιστά η εφαρμογή από τον πωλητή αυτό όρων που εγγυώνται στον αγοραστή πραγματική τιμή παραδόσεως στον τελικό προορισμό κατώτερη της τιμής που προκύπτει από τον τιμοκατάλογο και τους όρους πωλήσεως του ανταγωνιστού αυτού.

2. Η τιμή παραδόσεως στον τελικό προορισμό πρέπει να περιλαμβάνει πλέον των όρων του τιμοκαταλόγου τα έξοδα μεταφοράς, αυξήσεις ή φορολογικές επιβαρύνσεις που βαρύνουν τον αγοραστή μείον τις μειώσεις ή τις επιστροφές που του παρέχονται.

3. Το άρθρο αυτό δεν εμποδίζει την εφαρμογή στη βιομηχανία άνθρακος, της αποφάσεως αριθ. 3-53 της 12ης Φεβρουαρίου 1953 και στη βιομηχανία χάλυβος της τελευταίας υποπαραγράφου του άρθρου 60 της συνθήκης και του άρθρου 30 παράγραφος 2 της συμβάσεως.

ρθρο 4

1. Απηγορευμένη πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 60 παράγραφος 1 της συνθήκης, συνιστά η παροχή από τον πωλητή ευνοϊκοτέρων προθεσμιών πληρωμής από αυτές που προκύπτουν από τους τιμοκαταλόγους και τους όρους πωλήσεως, επί των οποίων βασίζει την τιμή προσφοράς του, χωρίς αντίστοιχη αύξηση της τιμής.

2. Η αύξηση πρέπει να συμφωνεί με τα συναλλακτικά ήθη σχετικά με τις πιστώσεις στην περιοχή που είναι εγκατεστημένος ο πωλητής, ή σε περίπτωση που η τιμή προσφοράς είναι ευθυγραμμισμένη με τον τιμοκατάλογο ανταγωνιστού, στην περιοχή, όπου ο ανταγωνιστής αυτός είναι εγκατεστημένος.

ρθρο 5

Απηγορευμένη πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 60 παράγραφος 1 της συνθήκης συνιστά ο συνυπολογισμός στην τιμή που ζητείται από τον αγοραστή, του ποσού του φόρου ή των φορολογικών επιβαρύνσεων για τους οποίους ο πωλητής δικαιούται απαλλαγής ή επιστροφής.

ρθρο 6

1. Απηγορευμένη πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 60 παράγραφος 1 της συνθήκης, συνιστά η καθοιονδήποτε τρόπο διαφοροποίηση των όρων πωλήσεως μεταξύ των αγοραστών που είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητος βάσει της εθνικότητος ή του τόπου εγκαταστάσεώς τους.

2. Επιπλέον, όπου οι όροι πωλήσεως διαφέρουν ανάλογα με την ποσότητα ή αξία της προμήθειας του αγοραστού από ένα σύνολο προμηθευτών του σχετικού προϊόντος ή της σχετικής κατηγορίας προϊόντων σε μια ορισμένη περίοδο, αποτελεί απηγορευμένη πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 60 παράγραφος 1 της συνθήκης, η καθοιονδήποτε τρόπο διαφοροποίηση των όρων πωλήσεως αυτών, αναλόγως των προμηθευτών από τους οποίους ο αγοραστής απέκτησε τις προμήθειές του εντός της κοινής αγοράς ή αναλόγως της αγοράς στην οποία μεταπώλησε.

3. Η ανωτέρω παράγραφος δεν εμποδίζει τη διαφοροποίηση των όρων πωλήσεως ανάλογα με την αξία ή την ποσότητα σε τόνους της προμηθείας του αγοραστού από τον ίδιο τον πωλητή ή από προκάτοχο του πωλητού αυτού.

ρθρο 7

1. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να καταρτίζουν τους όρους πωλήσεως κατά τρόπο ώστε οι πελάτες τους, οι οργανώσεις πωλήσεων και οι παραγγελιοδόχοι τους, κατά τη μεταπώληση του προϊόντος στην ίδια κατάσταση εξαιρέσει της πωλήσεως εκ της αποθήκης στην περίπτωση του χάλυβος και της λιανικής πωλήσεως στην περίπτωση του άνθρακος, να υποχρεούνται να συμμορφώνονται με τους κανόνες που τίθενται στα άρθρα 2 και 6.

2. Οι επιχειρήσεις θα καθίστανται υπεύθυνες για τις παραβάσεις της ανωτέρω αναφερομένης υποχρεώσεως που διαπράττονται εκ μέρους των αμέσων εκπροσώπων τους, των οργανώσεων πωλήσεων ή των παραγγελιοδόχων τους.

ρθρο 8

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στην Κοινότητα την 4η Μαΐου 1953.

Η απόφαση αυτή εξεδόθη κατόπιν διασκέψεως από την Ανωτάτη Αρχή κατά τη συνεδρίασή της της 2ας Μαΐου 1953.

Για την Ανωτάτη Αρχή

Ο Πρόεδρος

Jean MONNET