ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 28ης Σεπτεμβρίου 2007

περί της χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Κοινότητας για τη διενέργεια μελέτης στα κράτη μέλη σχετικά με τον επιπολασμό της Salmonella spp. σε αγέλες χοίρων αναπαραγωγής

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2007) 4434]

(2007/636/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα (1), και ιδίως το άρθρο 20,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Η παρούσα απόφαση θεσπίζει κανόνες ως προς την κοινοτική χρηματοδοτική συνεισφορά για τη διενέργεια μελέτης στα κράτη μέλη σχετικά με την αξιολόγηση του επιπολασμού της Salmonella spp. εντός της Κοινότητας σε χοίρους αναπαραγωγής που υποβάλλονται σε δειγματοληψία σε επίπεδο εκμετάλλευσης (στο εξής «η μελέτη»).

Τα αποτελέσματα της μελέτης χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό ενός κοινοτικού στόχου όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2160/2003 καθώς και για την εξέταση της βέλτιστης προσέγγισης για τη μελλοντική αξιολόγηση της επίτευξης του στόχου.

Άρθρο 2

Ορισμός

Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ως «αρμόδια αρχή» νοείται η αρχή ή οι αρχές ενός κράτους μέλους, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2160/2003.

Άρθρο 3

Πεδίο εφαρμογής της μελέτης

1. Τα κράτη μέλη καλούνται να διεξαγάγουν μελέτη για την αξιολόγηση του επιπολασμού της Salmonella spp. σε χοίρους αναπαραγωγής που υποβάλλονται σε δειγματοληψία σε επίπεδο εκμετάλλευσης σύμφωνα με το παράρτημα I.

2. Η μελέτη καλύπτει περίοδο διάρκειας ενός έτους αρχής γενομένης από την 1η Ιανουαρίου 2008.

Άρθρο 4

Διεξαγωγή δειγματοληψίας και αναλύσεων

Η δειγματοληψία και η ανάλυση για τους σκοπούς της μελέτης διενεργούνται από την αρμόδια αρχή ή υπό την εποπτεία της σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος Ι.

Άρθρο 5

Όροι για τη χορήγηση της χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Κοινότητας

1. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας στις δαπάνες των αναλύσεων χορηγείται στα κράτη μέλη μέχρι του μέγιστου συνολικού ποσού συγχρηματοδότησης που ορίζεται στο παράρτημα II για ολόκληρη τη διάρκεια της μελέτης.

2. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας η οποία προβλέπεται στην πρώτη παράγραφο χορηγείται στα κράτη μέλη υπό την προϋπόθεση ότι η μελέτη διεξάγεται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τον ανταγωνισμό και την ανάθεση δημόσιων συμβάσεων, και εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

Τα παραστατικά των πραγματοποιούμενων δαπανών που αναφέρονται στο στοιχείο γ) της δεύτερης παραγράφου πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τις πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα III.

3. Η μη υποβολή της τελικής έκθεσης που αναφέρεται στο στοιχείο γ) της δεύτερης παραγράφου συνεπάγεται προοδευτική μείωση της συνεισφοράς που καταβάλλεται από την Κοινότητα, ίση με το 25 % του συνολικού ποσού έως την 31η Μαρτίου 2009, με το 50 % έως την 30ή Απριλίου 2009 και με το 100 % έως την 31η Μαΐου 2009.

Άρθρο 6

Μέγιστα επιστρεφόμενα ποσά

Τα μέγιστα ποσά της χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Κοινότητας που επιστρέφονται στα κράτη μέλη για τις δαπάνες των αναλύσεων που καλύπτονται από τη μελέτη δεν υπερβαίνουν τα ακόλουθα:

Άρθρο 7

Συλλογή στοιχείων, αξιολόγηση και υποβολή εκθέσεων

1. Η αρχή που είναι αρμόδια για την εκπόνηση της ετήσιας εθνικής έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) συλλέγει και αξιολογεί τα αποτελέσματα της μελέτης.

2. Η Επιτροπή διαβιβάζει τα εθνικά στοιχεία και την αξιολόγηση που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων, η οποία τα εξετάζει.

3. Τα εθνικά στοιχεία και τα αποτελέσματα δημοσιοποιούνται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η εμπιστευτικότητα.

Άρθρο 8

Συντελεστής μετατροπής για τις δαπάνες

Όταν οι δαπάνες ενός κράτους μέλους πραγματοποιούνται σε άλλο νόμισμα πλην του ευρώ, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος το μετατρέπει σε ευρώ εφαρμόζοντας την τελευταία συναλλαγματική ισοτιμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που βρίσκεται σε ισχύ πριν από την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο υποβάλλεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος η αίτηση για χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας.

Άρθρο 9

Εφαρμογή

Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2008.

Άρθρο 10

Αποδέκτες

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ L 224 της 18.8.1990, σ. 19. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1791/2006 (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 1).

(2) ΕΕ L 325 της 12.12.2003, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1791/2006.

(3) The EFSA Journal (2007) 99, 1-28.

(4) ΕΕ L 209 της 11.8.2005, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 378/2007 (ΕΕ L 95 της 5.4.2007, σ. 1).

(5) ΕΕ L 325 της 12.12.2003, σ. 31.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Τεχνικές προδιαγραφές σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1, το άρθρο 4 και το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β)

1. ΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Η μελέτη πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με την περιγραφή του σχήματος 1.

Σχήμα 1: Περιγραφή της μελέτης

2. ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ

2.1. Οριοθέτηση του πληθυσμού

Η μελέτη πρέπει να διεξάγεται σε εκμεταλλεύσεις που φιλοξενούν το 80 % τουλάχιστον του πληθυσμού χοίρων αναπαραγωγής σε ένα κράτος μέλος. Σε δειγματοληψία υποβάλλονται κατά προτίμηση εκμεταλλεύσεις με 50 και άνω χοίρους αναπαραγωγής. Σε περίπτωση, όμως, που αυτές δεν αντιπροσωπεύουν το 80 % της εθνικής αγέλης χοίρων αναπαραγωγής, σε δειγματοληψία υποβάλλονται ομοίως εκμεταλλεύσεις με λιγότερους από 50 χοίρους αναπαραγωγής.

Οι εκμεταλλεύσεις με χοίρους αναπαραγωγής ταξινομούνται είτε ως «εκμεταλλεύσεις εκτροφής» είτε ως «εκμεταλλεύσεις παραγωγής». Οι εκμεταλλεύσεις εκτροφής πωλούν μικρούς θηλυκούς χοίρους ή/και κάπρους για σκοπούς αναπαραγωγής. Κατά κανόνα, πωλούν το 40 % και άνω των εκτρεφόμενων για αναπαραγωγή μικρών θηλυκών χοίρων, ενώ το υπόλοιπο διατίθεται για σφαγή. Απεναντίας, οι εκμεταλλεύσεις παραγωγής πωλούν κυρίως χοίρους για πάχυνση ή σφαγή.

Ο επιπολασμός της σαλμονέλας στις εκμεταλλεύσεις εκτροφής (μέρος 1 της μελέτης) και στις εκμεταλλεύσεις παραγωγής (μέρος 2 της μελέτης) πρέπει να υπολογίζεται χωριστά και κατά τρόπο αντιπροσωπευτικό για τις αγέλες που υποδεικνύονται στο σχήμα 2, εξαιρουμένων ωστόσο των αγελών στο στάδιο απογαλακτισμού προοριζόμενων για πλήρη πάχυνση.

Σχήμα 2: Περιγραφή των εκμεταλλεύσεων

2.2. Δείγμα και στρατηγική δειγματοληψίας

Αμφότερα τα μέρη της μελέτης περιλαμβάνουν ένα παρόμοιο σχέδιο δειγματοληψίας δύο σταδίων. Κατά το πρώτο στάδιο, σε κάθε κράτος μέλος επιλέγεται τυχαίο δείγμα εκμεταλλεύσεων εκτροφής καθώς και ένα δεύτερο τυχαίο δείγμα εκμεταλλεύσεων παραγωγής. Ο αριθμός των απαιτούμενων εκμεταλλεύσεων αναφέρεται στο τμήμα 2.3. Στο δεύτερο στάδιο, από κάθε επιλεγμένη εκμετάλλευση επιλέγονται διαμερίσματα σταβλισμού για υποβολή σε δειγματοληψία (βλέπε τμήμα 2.2.2).

2.2.1. Πρώτο στάδιο: επιλογή εκμεταλλεύσεων

Κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να δημιουργήσει δύο πλαίσια δειγματοληψίας. Στο πρώτο απαριθμούνται όλες οι επιλέξιμες εκμεταλλεύσεις εκτροφής (συνήθως, όσες φιλοξενούν 50 και άνω χοίρους αναπαραγωγής — βλέπε τμήμα 2.1) και στο δεύτερο όλες οι επιλέξιμες εκμεταλλεύσεις παραγωγής. Ο αριθμός εκμεταλλεύσεων που απαιτείται για κάθε μέρος της μελέτης επιλέγεται τυχαία από κάθε απαρίθμηση. Σκοπός της τυχαιοποίησης των δειγμάτων είναι να διασφαλίζεται η συμπερίληψη στη μελέτη εκμεταλλεύσεων που φιλοξενούν ένα ευρύ φάσμα μεγεθών αγέλης και οι οποίες προέρχονται από όλες τις χοιροτροφικές περιοχές ενός κράτους μέλους. Είναι, ωστόσο, γνωστό ότι σε ορισμένα κράτη μέλη ενδέχεται οι εκμεταλλεύσεις με πολύ μεγάλες αγέλες να είναι λιγοστές (π.χ. κάτω του 10 % όλων των επιλέξιμων εκμεταλλεύσεων). Ως εκ τούτου, η τυχαιοποίηση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μη επιλογή καμίας από τις πολύ μεγάλες αγέλες. Τα κράτη μέλη δύνανται να χρησιμοποιούν ένα κριτήριο στρωματοποίησης πριν από την επιλογή εκμεταλλεύσεων — για παράδειγμα, μπορούν να ορίζουν μια βαθμίδα για το 10 % των μεγαλύτερων αγελών και στη συνέχεια να λαμβάνουν από αυτήν το 10 % του απαιτούμενου μεγέθους δείγματος. Ομοίως, τα κράτη μέλη δύνανται να στρωματοποιούν το δείγμα ανά διοικητική περιφέρεια ανάλογα με τον αριθμό των επιλέξιμων αγελών σε κάθε περιφέρεια. Ο τρόπος στρωματοποίησης που εφαρμόζεται πρέπει να περιγράφεται στην έκθεση που υποβάλλουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 5.1).

Σε περίπτωση που δεν είναι εφικτή η δειγματοληψία σε μια επιλεγμένη εκμετάλλευση (για παράδειγμα, εάν η εκμετάλλευση δεν υφίσταται πλέον τη στιγμή της δειγματοληψίας), τότε επιλέγεται τυχαία νέα εκμετάλλευση από το ίδιο πλαίσιο δειγματοληψίας. Σε περίπτωση που είχε εφαρμοστεί στρωματοποίηση (π.χ. ανά μέγεθος αγέλης ή περιφέρεια), η νέα εκμετάλλευση πρέπει να επιλέγεται από το ίδιο στρώμα.

Το μέγεθος πρωτογενούς δείγματος (αριθμός εκμεταλλεύσεων για υποβολή σε δειγματοληψία) πρέπει να κατανέμεται κατά το δυνατόν ισομερώς κατά τη διάρκεια του έτους, ούτως ώστε να καλύπτει τις διάφορες εποχές, στο μέτρο του εφικτού. Τα δείγματα λαμβάνονται από το ένα δωδέκατο περίπου του αριθμού των εκμεταλλεύσεων σε μηναία βάση.

Οι υπαίθριες εκμεταλλεύσεις πρέπει να περιλαμβάνονται στη μελέτη χωρίς να είναι υποχρεωτική η στρωματοποίηση για το συγκεκριμένο είδος παραγωγής.

2.2.2. Δεύτερο στάδιο: δειγματοληψία εντός της εκμετάλλευσης

Σε κάθε επιλεγμένη αγέλη εκτροφής και σε κάθε αγέλη παραγωγής, τα διαμερίσματα και οι ανοιχτοί χώροι σταβλισμού ή οι ομάδες χοίρων αναπαραγωγής ηλικίας άνω των έξι μηνών που προορίζονται για υποβολή σε δειγματοληψία θα επιλέγονται τυχαία.

Ο αριθμός των διαμερισμάτων και των ανοιχτών χώρων σταβλισμού ή των ομάδων που προορίζονται για υποβολή σε δειγματοληψία πρέπει να κατανέμεται αναλογικά βάσει του αριθμού των χοίρων αναπαραγωγής στα διάφορα στάδια παραγωγής (θηλυκοί χοίροι σε κατάσταση ή μη κύησης και άλλες κατηγορίες χοίρων αναπαραγωγής). Οι επακριβείς ηλικιακές κατηγορίες που προορίζονται για υποβολή σε δειγματοληψία δεν προδιαγράφονται, όμως τα συγκεκριμένα στοιχεία συλλέγονται κατά τη δειγματοληψία.

Οι χοίροι αναπαραγωγής που κατέφθασαν πρόσφατα στην αγέλη και κρατούνται σε απομόνωση (καραντίνα) δεν περιλαμβάνονται στη μελέτη.

2.3. Υπολογισμός του μεγέθους αγέλης

2.3.1. Μέγεθος πρωτογενούς δείγματος (μέγεθος δείγματος πρώτου σταδίου)

Για τις εκμεταλλεύσεις εκτροφής διεξάγεται υπολογισμός του κανονικού μεγέθους του πρωτογενούς δείγματος και για τις εκμεταλλεύσεις παραγωγής διεξάγεται δεύτερος υπολογισμός του κανονικού μεγέθους του πρωτογενούς δείγματος. Το μέγεθος του πρωτογενούς δείγματος είναι ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων εκτροφής και των εκμεταλλεύσεων παραγωγής που πρέπει να υποβληθούν σε δειγματοληψία σε κάθε κράτος μέλος και, για την τυχαία απλή δειγματοληψία, το μέγεθος αυτό υπολογίζεται λαμβανομένων υπόψη των ακόλουθων κριτηρίων:

α) συνολικός αριθμός εκμεταλλεύσεων εκτροφής (εκμεταλλεύσεις εκτροφής, μέρος 1 της μελέτης)·

β) συνολικός αριθμός εκμεταλλεύσεων παραγωγής (εκμεταλλεύσεις παραγωγής, μέρος 2 της μελέτης)·

γ) ετήσιος αναμενόμενος επιπολασμός (p): 50 %·

δ) επιθυμητό διάστημα εμπιστοσύνης (Z): 95 %, για τιμή Zα ίση με 1,96·

ε) ακρίβεια (L): 7,5 %·

στ) χρήση των τιμών αυτών καθώς και του τύπου:

Ο υπολογισμός πραγματοποιείται πρώτα για τις εκμεταλλεύσεις εκτροφής και στη συνέχεια για τις εκμεταλλεύσεις παραγωγής. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις οι υποθέσεις των παραπάνω βημάτων γ) έως ε) είναι οι ίδιες.

Στην πράξη, εάν υπάρχουν 100 000 ή περισσότερες εκμεταλλεύσεις είτε στο πλαίσιο δειγματοληψίας των αγελών εκτροφής είτε στο πλαίσιο δειγματοληψίας των αγελών παραγωγής, ο συγκεκριμένος πληθυσμός μπορεί να θεωρείται άπειρος και ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που πρέπει να επιλεγούν τυχαία από το συγκεκριμένο πλαίσιο δειγματοληψίας είναι 171 (βλέπε πίνακα 1). Εάν ο πληθυσμός των αγελών εκτροφής ή παραγωγής αριθμεί λιγότερα από 100 000 άτομα, τότε εφαρμόζεται συντελεστής διόρθωσης πεπερασμένου πληθυσμού και οι εκμεταλλεύσεις που πρέπει να υποβληθούν σε δειγματοληψία μπορούν να είναι λιγότερες, όπως υποδεικνύεται στον πίνακα 1.

Για παράδειγμα, εάν σε ένα κράτος μέλος υπάρχουν 1 000 εκμεταλλεύσεις στην ομάδα των εκμεταλλεύσεων παραγωγής και 250 εκμεταλλεύσεις στην ομάδα των εκμεταλλεύσεων εκτροφής, πρέπει να υποβληθούν σε δειγματοληψία 147 εκμεταλλεύσεις από την ομάδα των εκμεταλλεύσεων παραγωγής και 102 εκμεταλλεύσεις από την ομάδα των εκμεταλλεύσεων εκτροφής.

Πίνακας 1

Αριθμός εκμεταλλεύσεων με χοίρους αναπαραγωγής που πρέπει να υποβληθούν σε δειγματοληψία σε αμφότερα τα μέρη της μελέτης ως συνάρτηση του μεγέθους του πεπερασμένου πληθυσμού (συνολικός αριθμός εκμεταλλεύσεων με χοίρους αναπαραγωγής στα κράτη μέλη)

Αριθμός εκμεταλλεύσεων με χοίρους αναπαραγωγής (N) Μέγεθος δείγματος (n) για ακρίβεια μεγέθους πεπερασμένου πληθυσμού ίση με 7,5 % 100 000 171 10 000 169 5 000 166 2 000 158 1 000 147 500 128 250 102 150 80 125 73 100 64 90 59 80 55 70 50 60 45 50 39 40 33 30 26 20 18 10 10

Τυχόν μη απόκριση αντιμετωπίζεται μέσω π.χ. αύξησης του μεγέθους του δείγματος κατά 10 %. Τυχόν ακατάλληλες εκμεταλλεύσεις αντικαθίστανται κατά την πορεία διεξαγωγής της μελέτης (βλέπε τμήμα 2.2.1).

Σε περίπτωση που δεν είναι εφικτός ο υπολογισμός του αριθμού των εκμεταλλεύσεων εκτροφής πριν από την έναρξη της μελέτης, ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που επιλέγονται για τη διενέργεια δειγματοληψίας σύμφωνα με τον πίνακα 1 υπολογίζεται βάσει του συνολικού αριθμού των εκμεταλλεύσεων με χοιρομητέρες (X εκμεταλλεύσεις). Ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων στις οποίες πρέπει να διενεργηθεί δειγματοληψία πρέπει να αυξηθεί κατά τουλάχιστον 30 % ((X + 30 %) εκμεταλλεύσεις). Πριν από την έναρξη της μελέτης, η αρμόδια αρχή καθορίζει έναν αριθμό εκμεταλλεύσεων εκτροφής ο οποίος αντιστοιχεί τουλάχιστον στο επιπρόσθετο 30 %. Κατά τη διεξαγωγή επισκέψεων στις εκμεταλλεύσεις, η εκάστοτε εκμετάλλευση ταξινομείται ως εκμετάλλευση εκτροφής ή παραγωγής, ανάλογα με τους παραπάνω ορισμούς.

2.3.2. Μέγεθος δευτερογενούς δείγματος (μέγεθος δείγματος δευτέρου σταδίου)

Σε κάθε επιλεγμένη εκμετάλλευση λαμβάνονται περιττωματικά δείγματα ρουτίνας (βλέπε τμήμα 3.1) από δέκα τυχαία επιλεγμένα διαμερίσματα, ανοιχτούς χώρους σταβλισμού ή ομάδες χοίρων αναπαραγωγής. Εφόσον είναι απαραίτητο (για παράδειγμα, σε διαμερίσματα τοκετού ή όταν οι χοιρομητέρες σταβλίζονται σε μικρές ομάδες κάτω των δέκα ατόμων), μια ομάδα μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα από ένα διαμερίσματα σταβλισμού. Κάθε δείγμα ρουτίνας πρέπει να αποτελείται από τουλάχιστον δέκα μεμονωμένους χοίρους αναπαραγωγής.

Σε μικρές, ωστόσο, εκμεταλλεύσεις ή εκμεταλλεύσεις με μεγάλο αριθμό χοίρων αναπαραγωγής που σταβλίζονται σε υπαίθριους περιφραγμένους χώρους, οι οποίες περιλαμβάνουν λιγότερα από δέκα διαμερίσματα σταβλισμού, ανοιχτούς χώρους ή ομάδες, απαιτείται η διενέργεια δειγματοληψίας στο ίδιο διαμέρισμα σταβλισμού, ανοιχτό χώρο ή ομάδα, ούτως ώστε να υποβληθεί σύνολο δέκα δειγμάτων ρουτίνας.

3. ΣΥΛΛΟΓΗ ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΑΓΕΛΕΣ

3.1. Τύπος και λεπτομερή στοιχεία του δείγματος ρουτίνας

Το υλικό που συλλέγεται για βακτηριολογική ανάλυση πρέπει να αποτελείται από νωπά περιττώματα αντιπροσωπευτικά ολόκληρης της εκμετάλλευσης που συνιστά τη μονάδα ενδιαφέροντος. Δεδομένου ότι κάθε εκμετάλλευση είναι μοναδική, τα διαμερίσματα σταβλισμού, οι ανοιχτοί χώροι ή οι ομάδες της εκμετάλλευσης στις οποίες πρόκειται να διενεργηθεί η δειγματοληψία αποφασίζονται πριν από την έναρξή της. Το συλλεχθέν δείγμα πρέπει να τοποθετείται σε χωριστό δοχείο προς αποφυγή τυχόν επιμόλυνσης και να αποστέλλεται στο εργαστήριο.

Κάθε ομαδοποιημένο δείγμα πρέπει να έχει συνολική μάζα τουλάχιστον 25 g, ενώ για τη συλλογή των ομαδοποιημένων δειγμάτων περιττωμάτων μπορούν να χρησιμοποιούνται δύο μέθοδοι:

1. στην περίπτωση συγκεντρωμένων περιττωμάτων που έχουν αναμειχθεί σε μια επιφάνεια ενός διαμερίσματος ή ενός ανοιχτού χώρου σταβλισμού, η συλλογή τουλάχιστον 25 g αναμεμειγμένου υλικού μπορεί να επιτευχθεί με ένα μεγάλο μάκτρο (π.χ. 20 cm × 20 cm) το οποίο πρέπει να διέρχεται από τη μάζα των περιττωμάτων, π.χ. διαγράφοντας τεθλασμένη (ζιγκ-ζαγκ) διαδρομή μήκους δύο μέτρων, ούτως ώστε να επιχρίεται επαρκώς με το περιττωματικό υλικό. Εφόσον χρειάζεται, παραδείγματος χάριν λόγω υψηλών θερμοκρασιών ή εσχαρωτού δαπέδου, το μάκτρο μπορεί να υγραίνεται με κατάλληλο υγρό όπως το πόσιμο νερό.

2. σε περίπτωση που τα περιττώματα είναι διεσπαρμένα, για παράδειγμα σε αγροτεμάχιο, μεγάλο ανοιχτό χώρο, εγκατάσταση τοκετού, ή σε διαμερίσματα σταβλισμού ή άλλες εγκαταστάσεις με μικρό αριθμό χοίρων ανά ομάδα, τότε λαμβάνονται μεμονωμένα επιχρίσματα νωπών περιττωμάτων από ξεχωριστές μάζες ή από διαφορετικά σημεία, κατά τρόπο ώστε να συλλέγεται από δέκα τουλάχιστον άτομα συνολική ποσότητα δείγματος ίση με τουλάχιστον 25 g. Τα σημεία από τα οποία λαμβάνονται τα επιχρίσματα πρέπει να κατανέμονται με αντιπροσωπευτικό τρόπο σε ολόκληρη την επιλεγμένη επιφάνεια.

Εφόσον είναι πρακτικώς εφικτό, προτιμητέα είναι η μέθοδος 1. Στο πλαίσιο της μεθόδου αυτής κάθε συλλεχθέν δείγμα πρέπει να λαμβάνεται από τουλάχιστον δέκα διαφορετικούς χοίρους, ειδάλλως πρέπει να εφαρμόζεται η μέθοδος 2.

3.2. Πρόσθετη δειγματοληψία για τη μελέτη επιπολασμού εντός της εκμετάλλευσης

Δέκα συνολικά εκμεταλλεύσεις, οι οποίες επιλέγονται τυχαία από το συνολικό δείγμα των εκμεταλλεύσεων εκτροφής και των εκμεταλλεύσεων παραγωγής, υποβάλλονται σε πιο εντατική δειγματοληψία. Στις συγκεκριμένες εκμεταλλεύσεις πρέπει να συλλέγονται δέκα δείγματα ρουτίνας κατά τον ίδιο τρόπο που περιγράφηκε παραπάνω (τμήμα 3.1). Επιπλέον, από κάθε επιλεγμένο διαμέρισμα σταβλισμού πρέπει να συλλέγονται δέκα επιμέρους δείγματα μάζας τουλάχιστον 30 g, τα οποία πρέπει να ταυτοποιούνται κατά τρόπο ώστε και τα δέκα να μπορούν να συσχετίζονται με το αντίστοιχο δείγμα ρουτίνας από το συγκεκριμένο διαμέρισμα σταβλισμού. Ως εκ τούτου, από έκαστη εκ των δέκα εκμεταλλεύσεων πρέπει να συλλέγονται συνολικά δέκα δείγματα ρουτίνας και 100 (10 × 10) επιμέρους δείγματα. Η επεξεργασία αυτών των δειγμάτων περιγράφεται στο τμήμα 4.3.1.

Η συγκεκριμένη δειγματοληψία πρέπει να εφαρμόζεται στην Τσεχική Δημοκρατία, στη Δανία, στη Ρουμανία, στη Σλοβενία, στη Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

3.3. Στοιχεία δείγματος

Όλα τα σχετικά στοιχεία που λαμβάνονται από το δείγμα πρέπει να καταχωρούνται σε έντυπο δειγματοληψίας που καταρτίζεται από την αρμόδια αρχή, ούτως ώστε να καθίσταται εφικτή η τήρηση των απαιτήσεων δεδομένων που παρατίθενται στο μέρος 5.

Κάθε δείγμα και το σχετικό έντυπο πρέπει να σημαίνονται με έναν μοναδικό αριθμό ο οποίος χρησιμοποιείται για όλα τα στάδια από τη δειγματοληψία έως τη δοκιμή, καθώς και με τον κωδικό του διαμερίσματος σταβλισμού. Η αρμόδια αρχή είναι υπεύθυνη για τη σήμανση καθώς και για τη χρήση ενός συστήματος μονοσήμαντης αρίθμησης.

3.4. Μεταφορά δειγμάτων

Τα δείγματα πρέπει να φυλάσσονται κατά προτίμηση σε θερμοκρασία από + 2 έως + 8 °C και να είναι απαλλαγμένα από εξωτερικές μολύνσεις κατά τη μεταφορά. Τα δείγματα πρέπει να αποστέλλονται στο εργαστήριο το συντομότερο δυνατόν εντός 36 ωρών ως επείγοντα δέματα, με το ταχυδρομείο ή με υπηρεσία ταχυμεταφορών, και πρέπει να φτάνουν στο εργαστήριο όχι αργότερα από 72 ώρες μετά τη δειγματοληψία.

4. ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ

4.1. Εργαστήρια

Το εθνικό εργαστήριο αναφοράς είναι το εργαστήριο όπου πραγματοποιείται η ανάλυση και ο προσδιορισμός του οροτύπου. Σε περίπτωση που το εθνικό εργαστήριο αναφοράς δεν έχει τη δυνατότητα να διεξαγάγει όλες τις αναλύσεις ή αν δεν ασχολείται συστηματικά με την ανίχνευση, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αναθέσουν τη διεξαγωγή των αναλύσεων σε περιορισμένο αριθμό άλλων εργαστηρίων, τα οποία ασχολούνται με τον επίσημο έλεγχο της σαλμονέλας. Τα εργαστήρια αυτά πρέπει να διαθέτουν αποδεδειγμένη πείρα στη χρήση της απαιτούμενης μεθόδου ανίχνευσης, να διαθέτουν σύστημα διασφάλισης ποιότητας κατά το πρότυπο ISO 17025 και να επιβλέπονται από το εθνικό εργαστήριο αναφοράς.

4.2. Παραλαβή δειγμάτων

Στο εργαστήριο τα δείγματα διατηρούνται υπό ψύξη έως τη βακτηριολογική εξέτασή τους, η οποία πρέπει κατά προτίμηση να διενεργείται εντός 24 ωρών από την παραλαβή τους και εντός 96 ωρών το αργότερο από τη συλλογή του δείγματος.

4.3. Ανάλυση δειγμάτων

Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι όλα τα εμπλεκόμενα μέρη είναι επαρκώς καταρτισμένα για τη διεξαγωγή των αναλύσεων.

4.3.1. Προετοιμασία

Στο εργαστήριο, τα δείγματα ρουτίνας πρέπει να αναμειγνύονται προσεκτικά και σχολαστικά πριν από τη συλλογή των 25 g που προορίζονται για ανάλυση.

Για την αξιολόγηση του επιπολασμού εντός της εκμετάλλευσης σύμφωνα με την παράγραφο 3.2, έκαστο από τα επιμέρους συλλεχθέντα δείγματα (30 g) πρέπει να χωρίζεται σε δύο μέρη. Το ένα μέρος, βάρους τουλάχιστον 25 g, πρέπει να αναμειγνύεται προσεκτικά και σχολαστικά και κατόπιν να υποβάλλεται χωριστά σε καλλιέργεια. Το δεύτερο μέρος πρέπει να χρησιμοποιείται για την παρασκευή δείγματος που προκύπτει με τεχνητή ομαδοποίηση των δέκα επιμέρους δειγμάτων από το διαμέρισμα σταβλισμού, την ομάδα ή τον ανοιχτό χώρο σταβλισμού που έχει επιλεγεί. Το εναπομείναν δεύτερο μέρος παρασκευάζεται με την προσθήκη 2,5 g των επιμέρους δειγμάτων δέκα φορές, ούτως ώστε να προκύψει ένα τεχνητά ομαδοποιημένο δείγμα των 25 g. Τα τεχνητά ομαδοποιημένα δείγματα αναμειγνύονται προσεκτικά και σχολαστικά πριν από την έναρξη της ανάλυσης. Συνολικά, από κάθε μία από τις δέκα εκμεταλλεύσεις που επιλέγηκαν για την αξιολόγηση του επιπολασμού εντός της εκμετάλλευσης, πρέπει να υποβάλλονται σε ανάλυση δέκα δείγματα ρουτίνας, δέκα τεχνητά ομαδοποιημένα δείγματα και 100 επιμέρους δείγματα.

4.3.2. Μέθοδοι ανίχνευσης και ταυτοποίησης

4.3.2.1. Ανίχνευση της σαλμονέλας

Χρησιμοποιείται η μέθοδος που συνιστάται από το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς (CRL) για τη σαλμονέλα στο Bilthoven (Κάτω Χώρες). Αυτή η μέθοδος περιγράφεται στο παράρτημα Δ του προτύπου ISO 6579: «Detection of Salmonella spp. in animal faeces and in samples of the primary production stage» (Ανίχνευση ειδών Salmonella spp. σε περιττώματα ζώων και σε δείγματα του σταδίου της πρωτογενούς παραγωγής). Πρέπει να χρησιμοποιείται η τελευταία έκδοση του παραρτήματος Δ.

4.3.2.2. Προσδιορισμός του οροτύπου της σαλμονέλας

Όλα τα στελέχη που απομονώθηκαν και επιβεβαιώθηκαν ως Salmonella spp. προσδιορίζονται οροτυπικά, σύμφωνα με το σύστημα Kaufmann-White, από το εθνικό εργαστήριο αναφοράς για τη σαλμονέλα.

Για τη διασφάλιση της ποιότητας, 16 απομονωθέντα στελέχη με προσδιορίσιμο ορότυπο και 16 απομονωθέντα στελέχη με μη προσδιορίσιμο ορότυπο αποστέλλονται στο κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς. Εάν έχουν απομονωθεί λιγότερα στελέχη αποστέλλονται όλα.

4.3.2.3. Βακτηριοφαγική τυπολόγηση της σαλμονέλας

Σε περίπτωση που τα απομονωθέντα στελέχη Salmonella Enteritidis και Salmonella Typhimurium είναι βακτηριοφαγικού τύπου (προαιρετικά), τότε πρέπει να χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι που περιγράφονται από το κέντρο αναφοράς της ΠΟΥ για τη βακτηριοφαγική τυπολόγηση της σαλμονέλας με τη χρήση του πρωτοκόλλου που καθόρισε ο Οργανισμός Προστασίας της Υγείας (Health Protection Agency — HPA), Colindale, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

5. ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

5.1. Γενική περιγραφή της υλοποίησης της μελέτης

Οι εκθέσεις σε μορφή κειμένου πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον:

α) Το κράτος μέλος·

β) Περιγραφή του πληθυσμού των εκμεταλλεύσεων με χοίρους αναπαραγωγής· 1. Εκμεταλλεύσεις εκτροφής: i) Συνολικός αριθμός εκμεταλλεύσεων εκτροφής· ii) Συνολικός αριθμός εκμεταλλεύσεων επιλεκτικής εκτροφής· iii) Συνολικός αριθμός εκμεταλλεύσεων χοίρων προς πολλαπλασιασμό· iv) Αριθμός εκμεταλλεύσεων εκτροφής που προορίζονται για υποβολή σε δειγματοληψία και αριθμός εκμεταλλεύσεων στις οποίες όντως διενεργήθηκε δειγματοληψία· αριθμός εκμεταλλεύσεων που προορίζονταν για υποβολή σε δειγματοληψία η οποία δεν διεξήχθη ποτέ και σχετική αιτιολόγηση· v) Παρατηρήσεις σχετικά με τη συνολική αντιπροσωπευτικότητα του σχεδίου δειγματοληψίας των εκμεταλλεύσεων εκτροφής· 2. Εκμεταλλεύσεις παραγωγής: i) Συνολικός αριθμός των εκμεταλλεύσεων παραγωγής· ii) Συνολικός αριθμός εκμεταλλεύσεων με χοίρους από το στάδιο του τοκετού έως το στάδιο του απογαλακτισμού/ανάπτυξης· iii) Συνολικός αριθμός εκμεταλλεύσεων κλειστού κυκλώματος (από το στάδιο του τοκετού μέχρι την πλήρη πάχυνση)· iv) Αριθμός εκμεταλλεύσεων παραγωγής που προορίζονται για υποβολή σε δειγματοληψία και αριθμός εκμεταλλεύσεων στις οποίες όντως διενεργήθηκε δειγματοληψία· αριθμός εκμεταλλεύσεων που προορίζονταν για υποβολή σε δειγματοληψία η οποία δεν διεξήχθη ποτέ και σχετική αιτιολόγηση· v) Παρατηρήσεις σχετικά με τη συνολική αντιπροσωπευτικότητα του σχεδίου δειγματοληψίας των εκμεταλλεύσεων παραγωγής·

γ) Αριθμός δειγμάτων που ελήφθησαν και υποβλήθηκαν σε ανάλυση: i) Από εκμεταλλεύσεις εκτροφής· ii) Από εκμεταλλεύσεις παραγωγής· iii) Από εκμεταλλεύσεις στις οποίες διεξήχθη δειγματοληψία για τη μελέτη επιπολασμού εντός της εκμετάλλευσης·

δ) Συνολικά αποτελέσματα: i) Επιπολασμός εκμεταλλεύσεων εκτροφής και εκμεταλλεύσεων παραγωγής που έχουν προσβληθεί από σαλμονέλα και οροτύπους σαλμονέλας· ii) Έκβαση της μελέτης εντός της εκμετάλλευσης·

ε) Κατάλογος αρμόδιων εργαστηρίων στο πλαίσιο της βασικής μελέτης για τη σαλμονέλα: i) ανίχνευση· ii) προσδιορισμός του οροτύπου· iii) βακτηριοφαγική τυπολόγηση (εφόσον διεξάγεται).

5.2. Πλήρη στοιχεία για κάθε εκμετάλλευση που υποβάλλεται σε δειγματοληψία και αντίστοιχα αποτελέσματα δοκιμών:

Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ηλεκτρονικά τα αποτελέσματα της έρευνας με τη μορφή μη επεξεργασμένων δεδομένων χρησιμοποιώντας ένα λεξικό στοιχείων και έντυπα συλλογής στοιχείων που παρέχονται από την Επιτροπή. Το λεξικό και τα έντυπα δημιουργούνται από την Επιτροπή.

5.2.1. Οι παρακάτω πληροφορίες πρέπει να συλλέγονται στα κράτη μέλη για κάθε εκμετάλλευση που υποβάλλεται σε δειγματοληψία:

α) Κωδικός της εκμετάλλευσης·

β) Είδος παραγωγής της εκμετάλλευσης: i) Παραγωγή σε εσωτερικούς χώρους σε αντιδιαστολή με «οποιοδήποτε στάδιο της παραγωγής χοίρων που σταβλίζονται σε υπαίθριους χώρους»· ii) Επιλεκτική παραγωγή, παραγωγή χοίρων προς πολλαπλασιασμό, παραγωγή από το στάδιο του τοκετού έως το στάδιο του απογαλακτισμού, παραγωγή κλειστού κυκλώματος (από το στάδιο του τοκετού έως την πλήρη πάχυνση) και παραγωγή από το στάδιο του τοκετού έως το στάδιο της ανάπτυξης·

γ) Μέγεθος της εκμετάλλευσης: ο αριθμός των χοίρων αναπαραγωγής που είναι παρόντες τη στιγμή της δειγματοληψίας (απογραφή ενήλικων χοίρων)·

δ) Πολιτική αντικατάστασης: όλοι οι χοίροι αντικατάστασης για σκοπούς αναπαραγωγής οι οποίοι έχουν αγορασθεί· ορισμένοι χοίροι αντικατάστασης για σκοπούς αναπαραγωγής εκτρεφόμενοι εγχώρια ή όλοι οι χοίροι αντικατάστασης για σκοπούς αναπαραγωγής εκτρεφόμενοι εγχώρια·

ε) (Προαιρετικά:) Κλινικά συμπτώματα διάρροιας: Εμφανίστηκαν συμπτώματα διάρροιας στους τρεις μήνες που προηγήθηκαν της δειγματοληψίας;

5.2.2. Οι παρακάτω πληροφορίες πρέπει να συλλέγονται στα κράτη μέλη για κάθε δείγμα που αποστέλλεται στο εργαστήριο:

α) Κωδικός του δείγματος·

β) Κωδικός του εργαστηρίου που συμμετείχε στην αρχική ανάλυση·

γ) Ημερομηνία της συλλογής του δείγματος·

δ) Ημερομηνία έναρξης της εργαστηριακής ανάλυσης·

ε) Ανίχνευση σαλμονέλας: Ποιοτικό αποτέλεσμα (θετικό/αρνητικό)·

στ) Προσδιορισμός οροτύπου της σαλμονέλας: Ανιχνευθείς(-έντες) ορότυπος(-οι) (ενδεχομένως περισσότεροι του ενός)·

ζ) Ηλικία των χοίρων: όλοι οι μικροί θηλυκοί χοίροι σε αντιδιαστολή με χοίρους εκτροφής μικτών ηλικιών·

η) Φύλο: μόνο χοιρομητέρες· χοιρομητέρες και κάπροι ή μόνο κάπροι·

θ) Στάδιο παραγωγής: μητρότητα· ζευγάρωμα, κύηση (άλλο;)·

ι) Σταβλισμός: εσχαρωτό δάπεδο (πλήρως/μερικώς)· ενιαίο δάπεδο· στρωμνή ή άλλο·

ια) Διατροφή: οι χοίροι στο συγκεκριμένο διαμέρισμα σταβλισμού, ανοιχτό χώρο ή ομάδα τρέφονται αποκλειστικά με σύνθετες ζωοτροφές·

ιβ) Συμπληρώματα ζωοτροφών: προστίθενται στη ζωοτροφή ουσίες για τη μείωση της σαλμονέλας (όπως οργανικά οξέα, προβιοτικά)·

ιγ) Συστηματική χρήση αντιβιοτικών: χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά σε όλα τα ζώα της συγκεκριμένης ομάδας μέσω οποιασδήποτε οδού χορήγησης·

ιδ) Η τελευταία ημερομηνία χορήγησης αντιμικροβιακών παραγόντων στα ζώα (εντός των τεσσάρων τελευταίων εβδομάδων).

5.2.3. Οι ακόλουθες συμπληρωματικές πληροφορίες πρέπει να συλλέγονται από τα κράτη μέλη για κάθε επιμέρους δείγμα και να αποστέλλονται στο εργαστήριο στο πλαίσιο της δειγματοληψίας για την αξιολόγηση του επιπολασμού εντός της εκμετάλλευσης

α) Κωδικός του ομαδοποιημένου δείγματος·

β) Ανίχνευση της σαλμονέλας σε κάθε επιμέρους δείγμα: ποιοτικό αποτέλεσμα (θετικό/αρνητικό)·