ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 12ης Δεκεμβρίου 1972 περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 43 και 100,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

ότι η εφαρμογή της οδηγίας του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1964 περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία του Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 1970(2), δεν θα έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, μέχρις ότου οι ενδοκοινοτικές συναλλαγές θα παρεμποδίζονται από τις διαφορές που υφίστανται στα Κράτη μέλη ως προς τις προδιαγραφές υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των κρεάτων- ότι είναι αναγκαίο, για την εξάλειψη των διαφορών αυτών, να γίνει προσέγγιση των διατάξεων υγειονομικού ελέγχου των Κρατών μελών στον τομέα των κρεάτων-

ότι, ιδιαίτερα, για να καταστεί δυνατή η καλυτέρα γνώση της υγιεινής καταστάσεως των ζώων από τα οποία προέρχονται τα νωπά κρέατα που προορίζονται για αποστολή προς ένα άλλο Κράτος μέλος, πρέπει να καθορισθεί ότι τα ζώα που ανήκουν σ' ορισμένες κατηγορίες έχουν παραμείνει για ορισμένη χρονική περίοδο στο έδαφος της Κοινότητος, εκτός αν επιτραπεί παρέκκλιση από τη χώρα προορισμού και κοινοποιηθεί στα άλλα Κράτη μέλη καθώς και στην Επιτροπή-

ότι προκειμένου να αποφευθεί μετάδοση επιζωοτιών δια μέσου των νωπών κρεάτων πρέπει να αποκλεισθούν από τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές τα νωπά κρέατα ζώων που προέρχονται από εκμετάλλευση ή ζώνη στην οποία έχουν ληφθεί, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, απαγορευτικά υγειονομικά μέτρα-

ότι πρέπει να μεριμνάται ώστε τα νωπά κρέατα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην κοινοτική νομοθεσία να μη φέρουν τη σήμανση καταλληλότητος που προβλέπεται από την εν λόγω ρύθμιση-

ότι τα Κράτη μέλη πρέπει να έχουν το δικαίωμα να αρνούνται τη θέση σε κυκλοφορία στο έδαφός τους, κρεάτων που δεν θα ανταποκρίνονται στις κοινοτικές διατάξεις περί υγειονομικού ελέγχου- ότι, εν τούτοις, αν λόγοι υγειονομικού ελέγχου δεν αντιτίθενται και αν ο αποστολεύς ή ο εντολοδόχος του το ζητήσουν, πρέπει να του επιτραπεί η εκ νέου αποστολή των κρεάτων αυτών-

ότι πρέπει να γίνουν γνωστοί στον αποστολέα ή τον εντολοδόχο του καθώς και στις αρμόδιες αρχές της χώρας αποστολής, οι λόγοι στους οποίους βασίσθηκε η απαγόρευση ή ο περιορισμός για να δύνανται οι ενδιαφερόμενοι να τους εκτιμήσουν-

ότι τα Κράτη μέλη πρέπει να έχουν το δικαίωμα να απαγορεύουν την εισαγωγή, στο έδαφός τους, νωπών κρεάτων προελεύσεως Κράτους μέλους στο οποίο έχει εμφανιστεί επιζωοτία- ότι ανάλογα με το είδος και το χαρακτήρα της επιζωοτίας αυτής, μία τέτοια απαγόρευση ή πρέπει να περιορίζεται στα κρέατα που προέρχονται από ένα τμήμα του εδάφους της χώρας αποστολής ή πρέπει να εκτείνεται στο σύνολο του εδάφους αυτού- ότι σε περίπτωση εμφανίσεως στο έδαφος Κράτους μέλους μεταδοτικής ασθένειας είναι αναγκαίο να ληφθούν γρήγορα κατάλληλα μέτρα για την καταπολέμησή της- ότι πρέπει οι κίνδυνοι που προκαλούνται από παρόμοιες ασθένειες και τα μέτρα αμύνης που επιβάλλονται να εκτιμούνται κατά τον ίδιο τρόπο στο σύνολο της Κοινότητος- ότι για το σκοπό αυτό πρέπει να ορισθεί επείγουσα κοινοτική διαδικασία, στα πλαίσια της Μόνιμης Κτηνιατρικής Επιτροπής, που έχει συσταθεί με την απόφαση του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968(3), σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα-

ότι κρίνεται σκόπιμη η καθιέρωση στην παρούσα οδηγία της γενικής αρχής της μη διακρίσεως και ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να ορισθεί ρητά, εν αναμονή των συγκεκριμένων κοινοτικών κανόνων στο τομέα των εισαγωγών προελεύσεως τρίτων χωρών, ότι το καθεστώς που πρέπει να εφαρμόζεται στις τρίτες χώρες από κάθε Κράτος μέλος δεν πρέπει να είναι περισσότερο ευνοϊκό από το καθεστώς που εφαρμόζεται, δυνάμει της οδηγίας αυτής, στις συναλλαγές μεταξύ των Κρατών μελών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

1. Η παρούσα οδηγία αφορά τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές νωπών κρεάτων που προέρχονται από κατοικίδια ζώα τα οποία ανήκουν στο βόειο, χοίρειο, πρόβειο και αίγειο είδος, καθώς και στα κατοικίδια μόνοπλα.

2. Θεωρούνται ως κρέατα όλα τα τμήματα των ζώων αυτών που είναι κατάλληλα για την ανθρώπινη κατανάλωση,

3. Θεωρούνται ως νωπά τα κρέατα τα οποία δεν υπέστησαν καμμία επεξεργασία που μπορεί να εξασφαλίσει τη συντήρησή τους- εν τούτοις τα συντηρούμενα διά του ψύχους κρέατα θεωρούνται ως νωπά για την εφαρμογή της παρούσης οδηγίας.

Άρθρο 2

Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας, νοούνται ως:

α) Επίσημος κτηνίατρος: ο κτηνίατρος που ορίζεται από την αρμόδια κεντρική αρχή του Κράτους μέλους-

β) Χώρα αποστολής: το Κράτος μέλος από το οποίο τα νωπά κρέατα αποστέλλονται προς ένα άλλο Κράτος μέλος-

γ) Χώρα προορισμού: το Κράτος μέλος προς το οποίο αποστέλλονται τα νωπά κρέατα που προέρχονται από ένα άλλο Κράτος μέλος.

Άρθρο 3

Δύνανται να αποστέλλονται από το έδαφος Κράτους μέλους προς το έδαφος άλλου Κράτους μέλους μόνο νωπά κρέατα που πληρούν τους ακόλουθους όρους:

α) Εφ' όσον πρόκειται για κρέατα τα οποία ελήφθησαν από κατοικίδια ζώα προβείου ή αιγείου είδους ή των κατοικιδίων μονόπλων, πρέπει, με την επιφύλαξη των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 7, να προέρχονται από ζώα τα οποία έχουν παραμείνει στο έδαφος της Κοινότητος τουλάχιστον τις τελευταίες 21 ημέρες, προ της σφαγής ή της γεννήσεως, εφ' όσον πρόκειται για ζώα ηλικίας μικρότερης των 21 ημερών.

β) Πρέπει να έχουν ληφθεί από ζώα τα οποία δεν προέρχονται ούτε από εκμετάλλευση ούτε από ζώνη στην οποία έχουν ληφθεί απαγορευτικά μέτρα κατ' εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 υπό β) της οδηγίας του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1964 περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών"(4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία του Συμβουλίου της 7ης Φεβρουαρίου 1972(5), μετά από εμφάνιση αφθώδους πυρετού, πανώλους των χοίρων και της ασθενείας του Teschen, ανάλογα με την ευαισθησία των εν λόγω ζωϊκών ειδών.

γ) Πρέπει να έχουν ληφθεί σε σφαγεία στα οποία δεν έχει διαπιστωθεί περίπτωση αφθώδους πυρετού, πανώλους των χοίρων ή ασθενείας του Teschen.

Σε περίπτωση εμφανίσεως μιας από τις ασθένειες αυτές τα Κράτη μέλη μεριμνούν, ώστε ύποπτο μολύνσεως κρέας να μη δύναται να αποτελέσει αντικείμενο ενδοκοινοτικών συναλλαγών.

Άρθρο 4

Με την επιφύλαξη των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 3 υπό β), νωπά κρέατα που προέρχονται από ζώα χοιρείου, προβείου και αιγείου είδους δύνανται να αποστέλλονται προς το έδαφος άλλου Κράτους μέλους μόνο με τον όρο ότι τα ζώα αυτά δεν προέρχονται από εκμετάλλευση της χώρας αποστολής για την οποία έχουν ληφθεί απαγορευτικά υγειονομικά μέτρα κατόπιν εμφανίσεως βρουκελλώσεως των χοίρων, των προβάτων ή των αιγών.

Η απαγόρευση αυτή πρέπει να διατηρείται τουλάχιστον 6 εβδομάδες μετά την επίσημη διαπίστωση του τελευταίου κρούσματος.

Άρθρο 5

1. Τα Κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα νωπά κρέατα τα οποία έχουν αποκτηθεί από ζώα που δεν ανταποκρίνονται στις διατάξεις που προβλέπονται στα άρθρα 3 και 4, να μη φέρουν τη σφραγίδα καταλληλότητος που προβλέπεται στο κεφάλαιο ΙΧ του παραρτήματος της οδηγίας της σχετικής με τα υγειονομικά προβλήματα στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων.

2. Η χώρα προορισμού δύναται να απαγορεύσει στο έδαφός της τη θέση σε κυκλοφορία νωπών κρεάτων εφ' όσον έχει διαπιστώσει ότι οι διατάξεις που προβλέπονται στα άρθρα 3 και 4 δεν έχουν τηρηθεί.

3. Στην περίπτωση αυτή η χώρα προορισμού πρέπει να επιτρέψει, κατόπιν αιτήσεως του αποστολέως ή του εντολοδόχου του, την επανεξαγωγή ολόκληρης της παρτίδας των νωπών κρεάτων, εφ' όσον λόγοι υγειονομικού ελέγχου δεν αντιτίθενται σ' αυτό.

4. Η αρμόδια αρχή της χώρας προορισμού δύναται να διατάξει την καταστροφή της παρτίδος αυτής εφ' όσον απαγορευτεί η θέση σε κυκλοφορία, κατ' εφαρμογή της παραγράφου 2 και η χώρα αποστολής ή ανάλογα με την περίπτωση η χώρα διαμετακομίσεως δεν επιτρέπουν την επανεξαγωγή.

5. Για την εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στις παραγράφους 2, 3, και 4 του παρόντος άρθρου, ισχύουν οι διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 7 της οδηγίας περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών.

Άρθρο 6

1. Δεν θίγονται από την παρούσα οδηγία τα μέσα προσφυγής τα οποία παρέχονται από τη νομοθεσία που ισχύει στα Κράτη μέλη κατά των αποφάσεων των αρμοδίων αρχών που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία.

2. Κάθε Κράτος μέλος παρέχει στους αποστολείς που τα νωπά κρέατά τους δεν δύνανται να τεθούν σε κυκλοφορία σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 2, το δικαίωμα να λαμβάνουν τη γνώμη ενός πραγματογνώμονος κτηνιάτρου. Κάθε Κράτος μέλος ενεργεί κατά τρόπο ώστε οι πραγματογνώμονες κτηνίατροι, πριν οι αρμόδιες αρχές λάβουν άλλα μέτρα, όπως η καταστροφή των κρεάτων, να έχουν τη δυνατότητα να καθορίσουν αν οι όροι του άρθρου 5 παράγραφος 2 έχουν τηρηθεί.

Ο πραγματογνώμων κτηνίατρος πρέπει να έχει την εθνικότητα ενός άλλου Κράτους μέλους από αυτό της χώρας αποστολής ή της χώρας προορισμού.

Η Επιτροπή καταρτίζει, κατόπιν προτάσεως των Κρατών μελών, τον κατάλογο των πραγματογνωμόνων κτηνιάτρων οι οποίοι θα δύνανται να αναλάβουν τη διατύπωση τέτοιων γνωμών. Καθορίζει, κατόπιν διαβουλεύσεως με τα Κράτη μέλη, τις γενικές λεπτομέρειες εφαρμογής, ιδίως ως προς τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται κατά τη διατύπωση των γνωμών αυτών.

Άρθρο 7

1. Οι χώρες προορισμού δύνανται να χορηγήσουν σε μία ή περισσότερες χώρες αποστολής γενικές ή περιορισμένες άδειες σε καθορισμένες περιπτώσεις, σύμφωνα με τις οποίες δύνανται να εισάγονται στο έδαφός τους νωπά κρέατα, τα οποία κατά παρέκκλιση του άρθρου 3 υπό α) δεν προέρχονται από ζώα τα οποία έχουν παραμείνει στο έδαφος της Κοινότητος κατά τη διάρκεια τουλάχιστο των τελευταίων 21 ημερών προ της σφαγής ή από της γεννήσεως, εφ' όσον πρόκειται για ζώα ηλικίας μικρότερης των 21 ημερών.

2. Όταν μία χώρα προορισμού χορηγεί γενική άδεια, σύμφωνα με την παράγραφο 1, ενημερώνει αμέσως περί αυτού τα άλλα Κράτη μέλη και την Επιτροπή.

3. Όταν μία χώρα προορισμού χορηγεί μία από τις άδειες που προβλέπονται στην παράγραφο 1, πρέπει, σε περίπτωση διαμετακομίσεως, να λάβει αντίστοιχη άδεια των ενδιαφερομένων χωρών διαμετακομίσεως.

Άρθρο 8

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που προβλέπονται στα άρθρα 3, 4 και 7, Κράτος μέλος δύναται, εάν υπάρχει κίνδυνος μεταδόσεως ασθενειών των ζώων με την εισαγωγή στο έδαφος του νωπών κρεάτων προελεύσεως άλλου Κράτους μέλους, να λάβει τα ακόλουθα μέτρα:

α) Σε περίπτωση εμφανίσεως επιζωοτικής ασθένειας σ' αυτό το άλλο Κράτος μέλος, δύναται προσωρινά να απαγορεύσει ή περιορίσει την εισαγωγή των κρεάτων αυτών που προέρχονται από τμήματα του εδάφους του Κράτους αυτού όπου η ασθένεια έχει εμφανιστεί-

β) Στην περίπτωση κατά την οποία επιζωοτική ασθένεια λαμβάνει έντονο χαρακτήρα, ή στην περίπτωση εμφανίσεως νέας σοβαρής και μεταδοτικής ασθένειας ζώων, δύναται προσωρινά να απαγορεύσει ή να περιορίσει την εισαγωγή των κρεάτων αυτών από το σύνολο του εδάφους του Κράτους αυτού.

2. Κάθε Κράτος μέλος πρέπει να ανακοινώνει αμέσως στα άλλα Κράτη μέλη και στην Επιτροπή την εμφάνιση στο έδαφός του κάθε ασθένειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και τα μέτρα που έχει λάβει για την καταπολέμησή της. Πρέπει επίσης να ανακοινώνει σ' αυτά αμέσως την εξαφάνιση της ασθένειας.

3. Τα μέτρα που λαμβάνονται από τα Κράτη μέλη βάσει της παραγράφου 1, καθώς και η κατάργησή τους, πρέπει να ανακοινώνονται αμέσως στα άλλα Κράτη μέλη και την Επιτροπή με την ένδειξη των αιτίων.

Δύναται να αποφασίζεται, κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9, ότι τα μέτρα αυτά πρέπει να τροποποιούνται, ιδίως προκειμένου να εξασφαλισθεί ο συντονισμός τους με αυτά που λαμβάνονται από τα άλλα Κράτη μέλη ή να καταργούνται.

4. Αν προκύψει η κατάσταση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 και αν κρίνεται αναγκαίο και άλλα Κράτη μέλη να εφαρμόσουν επίσης τα μέτρα που έχουν ληφθεί δυνάμει της εν λόγω παραγράφου και ενδεχομένως έχουν τροποποιηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 3, οι κατάλληλες διατάξεις θεσπίζονται κατά τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 9.

5. Το άρθρο 8 της οδηγίας περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων καταργείται.

Άρθρο 9

1. Στην περίπτωση που γίνεται αναφορά στη διαδικασία που ορίζεται στο παρόν άρθρο, η Μόνιμη Κτηνιατρική Επιτροπή, η οποία έχει συσταθεί με την απόφαση του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968, καλουμένη στο εξής η "επιτροπή", συγκαλείται αμέσως από τον πρόεδρό της, είτε με δική του πρωτοβουλία, είτε κατόπιν αιτήσεως Κράτους μέλους.

2. Στην επιτροπή, οι ψήφοι των Κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.

3. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει σχέδιο για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για τα μέτρα αυτά εντός προθεσμίας δύο ημερών. Αποφασίζει με πλειοψηφία δώδεκα ψήφων.

4. Η Επιτροπή θεσπίζει τα μέτρα και τα θέτει αμέσως σε εφαρμογή, όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής. Αν δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώμης, η επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση σχετική με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο θεσπίζει τα μέτρα με ειδική πλειοψηφία.

Αν, μετά τη λήξη προθεσμίας δέκα πέντε ημερών από της ημερομηνίας κατά την οποία τούτο συνεκλήθη, το Συμβούλιο δεν έχει θεσπίσει μέτρα, η Επιτροπή θεσπίζει τα προταθέντα μέτρα και τα θέτει αμέσως σ' εφαρμογή, εκτός από την περίπτωση που το Συμβούλιο έχει αποφανθεί με απλή πλειοψηφία κατά των εν λόγω μέτρων.

Άρθρο 10

Οι διατάξεις του άρθρου 9 εφαρμόζονται κατά τη διάρκεια περιόδου δεκαοκτώ μηνών από της ημερομηνίας κατά την οποία η επιτροπή συνεκλήθη για πρώτη φορά είτε κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 1, είτε βάσει οποιασδήποτε άλλης αναλόγου ρυθμίσεως.

Άρθρο 11

Μέχρι την εφαρμογή κοινοτικού καθεστώτος ως προς τις εισαγωγές νωπών κρεάτων προελεύσεως τρίτων χωρών, οι εθνικές διατάξεις που εφαρμόζονται στα νωπά κρέατα που εισάγονται από τις χώρες αυτές δεν πρέπει να είναι περισσότερο ευνοϊκές από αυτές που προκύπτουν από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 12

Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν με τις διαταξεις της παρούσης οδηγίας προ της 1ης Ιανουαρίου 1974 και ενημερώνουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.

Άρθρο 13

1. Μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1976 η Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, εξαιρέσει της Βορείου Ιρλανδίας και μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1977, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο για τη Βόρειο Ιρλανδία επιτρέπεται να διατηρήσουν, κατά την εισαγωγή νωπών κρεάτων, τις εθνικές τους ρυθμίσεις που αφορούν την προστασία κατά του αφθώδους πυρετού, τηρουμένων όμως των γενικών διατάξεων της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος.

Μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1976 η Δανία, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο επιτρέπεται να διατηρήσουν, κατά την εισαγωγή νωπών κρεάτων, τις εθνικές τους ρυθμίσεις που αφορούν την προστασία κατά της πανώλους των χοίρων, τηρουμένων όμως των γενικών διατάξεων της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος-

2. Προ της 31ης Δεκεμβρίου 1976, θα διενεργηθεί εξέταση της καταστάσεως στο σύνολο της Κοινότητος και στα διάφορα τμήματα αυτής, εν όψει της εξελίξεως στον τομέα της Κτηνιατρικής.

Το αργότερο μέχρι την 1η Ιουλίου 1976, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο έκθεση και εφ' όσον παρίσταται ανάγκη, κατάλληλες προτάσεις, αφού λάβει υπόψη την εξέλιξη αυτή.

Άρθρο 14

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 12 Δεκεμβρίου 1972.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

P. LARDINOIS

(1) ΕΕ αριθ. 121 της 29.7.1964, σ. 2012/64.

(2) ΕΕ αριθ. Ν 239 της 30.10.1970, σ. 42.

(3) ΕΕ αριθ. Ν 255 της 28.10.1968, σ. 23.

(4) ΕΕ αριθ. 121 της 29.7.1964, σ. 1977/64.

(5) ΕΕ αριθ. Ν 38 της 12.2.1972, σ. 95.