Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1432/2003 της Επιτροπής

της 11ης Αυγούστου 2003

σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγώνκαι την προαναγνώριση των ομάδων παραγωγών

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 47/2003 της Επιτροπής(2) και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο α) και το άρθρο 48,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Με βάση την κτηθείσα στη διάρκεια των τελευταίων ετών πείρα, αποδεικνύεται αναγκαίο να επέλθουν τροποποιήσεις στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 412/97 της Επιτροπής, της 3ης Μαρτίου 1997, σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 43/2003(4) και (ΕΚ) αριθ. 478/97, της 14ης Μαρτίου 1997, σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά την προαναγνώριση των ομάδων παραγωγών(5), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 243/1999(6).

(2) Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, είναι σκόπιμο να συγκεντρωθούν οι διατάξεις των εν λόγω κανονισμών καθώς και οι τροποποιήσεις που πρέπει να επέλθουν σε αυτές, σε έναν και μόνο κανονισμό ο οποίος να τις αντικαθιστά.

(3) Πρέπει κατά συνέπεια να καταργηθούν οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 412/97 και (ΕΚ) αριθ. 478/97.

(4) Το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) και το άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 προβλέπει διαφορετικές κατηγορίες οργανώσεων παραγωγών. Κάθε οργάνωση παραγωγών, για την οποία υποβάλλεται αίτηση αναγνώρισης, οφείλει κατά γενικό κανόνα να υπάγεται σε μια από τις προβλεπόμενες κατηγορίες οργανώσεων παραγωγών. Πρέπει ωστόσο να προβλέπεται η δυνατότητα αναγνώρισης μιας οργάνωσης παραγωγών, όσον αφορά ορισμένες κατηγορίες προϊόντων, για μία ή περισσότερες από τις κατηγορίες αυτές.

(5) Είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί ένας ελάχιστος αριθμός παραγωγών και ένας ελάχιστος όγκος εμπορεύσιμης παραγωγής. Πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να καθορίζουν ελάχιστες προϋποθέσεις επιπέδου υψηλότερου αυτών που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό.

(6) Για να υπάρξει συμβολή στην επίτευξη των στόχων της κοινής οργάνωσης αγορών και για να εξασφαλίζεται ότι οι οργανώσεις παραγωγών λειτουργούν κατά τρόπο διαρκή και αποτελεσματικό, είναι αναγκαίο να υπάρχει, στα πλαίσια της οργάνωσης παραγωγών, η βέλτιστη σταθερότητα. Είναι συνεπώς σκόπιμο να προβλεφθεί ελάχιστο διάστημα συμμετοχής ως μέλους σε μια οργάνωση παραγωγών, κυρίως όσον αφορά τις υποχρεώσεις που συνδέονται με την υλοποίηση ενός επιχειρησιακού προγράμματος, προβλεπόμενου στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96. Πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η ευχέρεια καθορισμού των προθεσμιών προειδοποίησης και των ημερομηνιών έναρξης ισχύος της παραίτησης από την ιδιότητα του μέλους.

(7) Μια οργάνωση παραγωγών δεν είναι σε θέση να εξασφαλίζει άμεσα και αποτελεσματικά όλες τις δραστηριότητές της. Είναι σκόπιμο να εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να καθορίζουν τους ενδεδειγμένους κανόνες.

(8) Οι κύριες και ουσιώδεις δραστηριότητες μιας οργάνωσης παραγωγών πρέπει να συνδέονται με την παραγωγή των μελών τους. Ωστόσο πρέπει, εντός ορισμένων ορίων, να επιτρέπονται και άλλες δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών. Είναι ιδίως σκόπιμο να ευνοείται η συνεργασία μεταξύ οργανώσεων παραγωγών, επιτρέποντας να μην λαμβάνεται υπόψη η εμπορία οπωροκηπευτικών που αγοράζονται αποκλειστικά από μια άλλη αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, ούτε στον υπολογισμό της κύριας δραστηριότητας ούτε στις λοιπές δραστηριότητες.

(9) Οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να κατέχουν μερίδια συμμετοχής σε θυγατρικές οι οποίες συμβάλλουν στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας της παραγωγής των μελών τους. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να καθορίζονται οι κανόνες υπολογισμού της αξίας της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής.

(10) Λαμβανομένης υπόψη της φύσης των προϊόντων, της παραγωγής τους και της εμπορίας τους, οι εκμεταλλεύσεις των μελών των οργανώσεων παραγωγών μπορούν να ευρίσκονται σε άλλα κράτη μέλη πέραν του κράτους μέλους στο οποίο ευρίσκεται η έδρα της οργάνωσης παραγωγών.

(11) Με σκοπό να ενθαρρύνεται η συγκέντρωση της προσφοράς μέσα στην Κοινότητα, είναι σκόπιμο να διευκρινιστούν οι όροι λειτουργίας των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών και τα ελάχιστα κριτήρια αναγνώρισής τους, καθώς και να προβλεφθούν ορισμένοι κανόνες στις περιπτώσεις που οι ενώσεις αυτές έχουν διεθνικό χαρακτήρα.

(12) Για να διευκολύνεται η συγκέντρωση της προσφοράς, είναι σκόπιμο να ενθαρρύνεται η συγχώνευση των υφιστάμενων οργανώσεων παραγωγών ώστε να δημιουργούνται νέες οργανώσεις και να καθοριστούν οι κανόνες όσον αφορά τα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων που προκύπτουν από τις συγχωνεύσεις.

(13) Είναι σκόπιμο, ενώ θα διασφαλίζεται η τήρηση των αρχών σύμφωνα με τις οποίες μια οργάνωση παραγωγών ιδρύεται κατόπιν πρωτοβουλίας αλλά και ελέγχεται από τους παραγωγούς, να παρέχεται η ευχέρεια στα κράτη μέλη να θεσπίζουν τους όρους υπό τους οποίους άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα γίνονται δεκτά ως μέλη μιας οργάνωσης παραγωγών.

(14) Για να παρέχεται εγγύηση ότι οι οργανώσεις παραγωγών αντιπροσωπεύουν πράγματι έναν ελάχιστο αριθμό παραγωγών, φαίνεται αναγκαίο να λαμβάνουν τα κράτη μέλη μέτρα ώστε να αποφεύγεται το ενδεχόμενο μια μειοψηφία μελών τα οποία ίσως διαθέτουν το μεγαλύτερο μερίδιο του όγκου παραγωγής της σχετικής οργάνωσης παραγωγών, να δεσπόζουν καταχρηστικά στη διαχείριση και στη λειτουργία της οργάνωσης.

(15) Το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 προβλέπει τη δυνατότητα μιας μεταβατικής περιόδου προαναγνώρισης ώστε να είναι σε θέση οι νέες ομάδες παραγωγών ή αυτές που δεν είναι αναγνωρισμένες βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, να συμμορφωθούν προς τους όρους αναγνώρισης που καθορίζονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96. Έτσι είναι σκόπιμο, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη διαφορετικές καταστάσεις παραγωγής και εμπορίας στα διάφορα κράτη μέλη, να θεσπίζουν τα τελευταία τους όρους χορήγησης της προαναγνώρισης στις ομάδες παραγωγών που υποβάλλουν σχετικό σχέδιο.

(16) Για να ευνοείται η δημιουργία σταθερών οργανώσεων παραγωγών, ικανών να συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της κοινής οργάνωσης των αγορών κατά τρόπο διαρκή, είναι σκόπιμο να χορηγείται προαναγνώριση μόνο στις ομάδες παραγωγών που είναι σε θέση να αποδεικνύουν την ικανότητά τους να συμμορφώνονται με όλους τους όρους του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος.

(17) Για να είναι σε θέση οι ομάδες παραγωγών να υποβάλουν σχέδιο αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, πρέπει να διευκρινισθούν τα πληροφοριακά στοιχεία τα οποία οφείλουν οι ομάδες παραγωγών να υποβάλουν με το σχέδιο.

(18) Για να μπορούν οι ομάδες παραγωγών να πληρούν καλύτερα τους όρους αναγνώρισης, είναι αναγκαίο να επιτρέπονται τροποποιήσεις του σχεδίου αναγνώρισης. Προς το σκοπό αυτό, θα πρέπει να προβλέπεται να μπορεί το κράτος μέλος να ζητεί από την ομάδα παραγωγών τη λήψη διορθωτικών μέτρων προκειμένου να εξασφαλίζεται η υλοποίηση του σχεδίου.

(19) Η ομάδα παραγωγών δύναται να πληροί τους όρους του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 πριν από τη λήξη του σχεδίου αναγνώρισης. Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν διατάξεις που να επιτρέπουν στην εν λόγω ομάδα να υποβάλει αίτηση αναγνώρισης βάσει του κανονισμού αυτού. Για λόγους συνοχής, η χορήγηση μιας τέτοιας αναγνώρισης στην ομάδα παραγωγών πρέπει να σημαίνει και το τέλος του σχεδίου της για αναγνώριση.

(20) Με σκοπό να παρέχεται στις προαναγνωρισμένες ομάδες παραγωγών η ευκαιρία να θέτουν σε εφαρμογή ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1433/2003 της Επιτροπής, της 11ης Αυγούστου 2003, σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά τα επιχειρησιακά προγράμματα, τα επιχειρησιακά ταμεία και την κοινοτική χρηματοοικονομική ενίσχυση(7) ήδη από τη χορήγηση της αναγνώρισης, είναι σκόπιμο να προβλέπεται η δυνατότητα να υποβάλουν οι εν λόγω ομάδες ένα σχέδιο επιχειρησιακού προγράμματος με την υποβολή της αίτησης αναγνώρισης.

(21) Με σκοπό να διασφαλίζεται η ορθή διαχείριση της κοινής οργάνωσης των αγορών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν τακτικά την Επιτροπή σχετικά με την κατάσταση χορήγησης των προαναγνωρίσεων.

(22) Πρέπει να αποσαφηνιστεί, ώστε να καταστεί αποτελεσματικότερο, το καθεστώς ελέγχων και κυρώσεων, καθώς και οι συνέπειες που απορρέουν από απόφαση απόσυρσης της αναγνώρισης, ή απόφαση μη αναγνώρισης μιας οργάνωσης παραγωγών.

(23) Είναι σκόπιμο οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 412/97 σχετικά με τον ελάχιστο αριθμό παραγωγών και τον ελάχιστο όγκο εμπορεύσιμης παραγωγής να παραμείνουν σε ισχύ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2003, με σκοπό να δοθεί στα κράτη μέλη το λογικό χρονικό περιθώριο να καθορίσουν τις νέες διατάξεις.

(24) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης νωπών οπωροκηπευτικών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζονται οι λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 όσον αφορά τους όρους αναγνώρισης των οργανώσεων παραγωγών και προαναγνώρισης των ομάδων παραγωγών που αναφέρονται αντίστοιχα στα άρθρα 11 και 14 του εν λόγω κανονισμού.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως:

α) "παραγωγός": νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, μέλος οργάνωσης παραγωγών που φέρει την παραγωγή του στην οργάνωση με σκοπό τη διάθεσή της στο εμπόριο υπό τους όρους που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96·

β) "αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο": νοείται η αξία της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1433/2003·

γ) "αξία της δυνάμενης να διατεθεί στο εμπόριο παραγωγής": νοείται η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο·

δ) "ομάδα παραγωγών": νοείται κάθε οργάνωση που έχει υποβάλει αίτηση και στην οποία έχει χορηγηθεί η προαναγνώριση σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96·

ε) "θυγατρική": νοείται επιχείρηση στην οποία κατέχουν μερίδιο συμμετοχής μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις τους, και η οποία συμβάλλει στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας της παραγωγής των μελών της·

στ) "ένωση οργανώσεων παραγωγών": νοούνται οι αναφερόμενες στο άρθρο 16 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 ενώσεις·

ζ) "διεθνική οργάνωση παραγωγών": νοείται κάθε οργάνωση στην οποία μία τουλάχιστον εκμετάλλευση των παραγωγών ευρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από αυτό στο οποίο είναι εγκατεστημένη η έδρα της οργάνωσης παραγωγών·

η) "διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών": νοείται κάθε ένωση οργανώσεων παραγωγών στην οποία μία τουλάχιστον από τις οργανώσεις-μέλη έχει την έδρα της σε κράτος μέλος άλλο από αυτό στο οποίο είναι εγκατεστημένη η έδρα της ένωσης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

Άρθρο 3

Κατηγορίες οργανώσεων παραγωγών

1. Οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να αναγνωρίζονται, κατόπιν αιτήσεώς τους, για μία ή περισσότερες από τις κατηγορίες προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημεία ii) έως vii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Όσον αφορά την κατηγορία προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο i), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, είναι δυνατή μόνον η απλή αναγνώριση.

2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις διαδικασίες για την απλή ή την πολλαπλή αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Άρθρο 4

Ελάχιστο μέγεθος των οργανώσεων παραγωγών

1. Ο ελάχιστος αριθμός παραγωγών που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 καθορίζεται σε πέντε παραγωγούς ανά κατηγορία.

Ο ελάχιστος όγκος παραγωγής δυνάμενης να διατεθεί στο εμπόριο, που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 καθορίζεται σε 100000 ευρώ.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν τον ελάχιστο αριθμό παραγωγών και τον ελάχιστο όγκο εμπορεύσιμης παραγωγής σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά που προβλέπονται στην παράγραφο 1.

Ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

3. Στην περίπτωση που μια οργάνωση παραγωγών αποτελείται, στο σύνολό της ή εν μέρει, από μέλη τα οποία, με τη σειρά τους, είναι νομικά πρόσωπα που αποτελούνται αποκλειστικά από παραγωγούς, ο ελάχιστος αριθμός παραγωγών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο υπολογίζεται βάσει του αριθμού παραγωγών που συνδέονται με έκαστο των νομικών προσώπων.

Άρθρο 5

Ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής ως μέλους

1. Η ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής ενός παραγωγού ως μέλους δεν δύναται να είναι κατώτερη του ενός έτους. Ωστόσο, σε περίπτωση υποβολής ενός επιχειρησιακού προγράμματος, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96, κανένα μέλος δεν δύναται να απαλλαγεί των υποχρεώσεών του που απορρέουν από το πρόγραμμα αυτό κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του, εκτός αν η οργάνωση παραγωγών του χορηγήσει σχετική άδεια.

Τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν επί το μακρότερο την προβλεπόμενη στο προηγούμενο εδάφιο ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής ως μέλους.

2. Η αποποίηση της ιδιότητας του μέλους κοινοποιείται γραπτώς στην οργάνωση παραγωγών. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προθεσμίες ειδοποίησης, ανώτατης διάρκειας έξι μηνών, και τις ημερομηνίες στις οποίες παράγει αποτελέσματα η παραίτηση από την ιδιότητα του μέλους.

Άρθρο 6

Διαρθρώσεις και δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών

1. Οι οργανώσεις παραγωγών διαθέτουν το απαιτούμενο από το κράτος μέλος προσωπικό, υποδομή και εξοπλισμό που είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και για τη διασφάλιση των ουσιωδών καθηκόντων τους, και ιδίως:

- την εκ μέρους τους γνώση της παραγωγής των μελών τους,

- τη διαλογή, αποθεματοποίηση και συσκευασία της παραγωγής των μελών τους,

- την εμπορική διαχείριση και τη διαχείριση του προϋπολογισμού τους,

- το κεντρικό λογιστικό τους σύστημα και ένα σύστημα τιμολόγησης.

2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους υπό τους οποίους μια οργάνωση παραγωγών δύναται να αναθέτει σε τρίτους την εκτέλεση των καθηκόντων που προσδιορίζονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Άρθρο 7

Κύρια δραστηριότητα των οργανώσεων παραγωγών

1. Η κύρια δραστηριότητα μιας οργάνωσης παραγωγών αφορά την εμπορία των προϊόντων των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί.

2. Η αξία της παραγωγής μιας οργάνωσης παραγωγών, η οποία διατίθεται στο εμπόριο, δεν είναι κατώτερη της αξίας των λοιπών δραστηριοτήτων της.

Ως "λοιπές δραστηριότητες" νοούνται οι πωλήσεις προϊόντων που περιλαμβάνονται στην κατηγορία ή τις κατηγορίες αναγνώρισης, οι οποίες δεν προέρχονται από τα μέλη της.

3. Οι ακόλουθες δραστηριότητες αποκλείονται τόσο από τον υπολογισμό της κύριας δραστηριότητας όσο και από τον υπολογισμό των λοιπών δραστηριοτήτων:

α) η εμπορία οπωροκηπευτικών που δεν ανήκουν στην κατηγορία ή τις κατηγορίες αναγνώρισης·

β) η εμπορία οπωροκηπευτικών, σχετικών ή όχι με την κατηγορία αναγνώρισης, τα οποία έχουν αγοραστεί απευθείας από άλλη οργάνωση παραγωγών, αναγνωρισμένη στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96·

γ) οι δραστηριότητες που αφορούν άλλα γεωργικά προϊόντα και η συσκευασία τους, περιλαμβανομένης της μεταποίησης·

δ) η παροχή υπηρεσιών·

ε) οι μη γεωργικές δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών.

Άρθρο 8

Θυγατρικές των οργανώσεων παραγωγών

Ο υπολογισμός της αξίας της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής μπορεί να γίνει στο στάδιο της εξόδου από τη θυγατρική, με την προϋπόθεση ότι η οργάνωση ή οι οργανώσεις παραγωγών ή οι ενώσεις τους κατέχουν τουλάχιστον 90 % του κεφαλαίου της.

Άρθρο 9

Ενώσεις οργανώσεων παραγωγών

1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις διαδικασίες και τα κριτήρια για την αναγνώριση των ενώσεων των οργανώσεων παραγωγών σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96. Οι ενώσεις αυτές ιδρύονται κατόπιν πρωτοβουλίας και ελέγχονται από τις αναγνωρισμένες βάσει του εν λόγω κανονισμού οργανώσεις παραγωγών.

2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους υπό τους οποίους οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών δύνανται να εκπληρούν, εν όλω ή εν μέρει, καθήκοντα των μελών τους περιγραφόμενα στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και διευκρινιζόμενα από το άρθρο 6 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να αποφεύγεται κάθε κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης και κάθε συμφωνία δυνάμενη να περιορίζει τον ανταγωνισμό, πέραν αυτών που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

3. Τα νομικά πρόσωπα που συμμετέχουν σε αναγνωρισμένη ένωση οργανώσεων παραγωγών, τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 δεν μπορούν:

- να λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση των κριτηρίων αναγνώρισης,

- να ψηφίζουν για τη λήψη αποφάσεων αναφερόμενων στο επιχειρησιακό ταμείο,

- να αποτελούν τον άμεσο αποδέκτη μέτρων χρηματοδοτούμενων από την Κοινότητα.

Άρθρο 10

Διεθνική οργάνωση παραγωγών

1. Η έδρα της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών ορίζεται σε ένα κράτος μέλος στο οποίο η οργάνωση διαθέτει σημαντικές εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης ή διαθέτει σημαντικό αριθμό μελών ή/και όπου πραγματοποιεί σημαντικό μέρος της αξίας της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής της.

2. Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η υπερεθνική οργάνωση παραγωγών είναι αρμόδιο για:

α) την αναγνώριση της οργάνωσης παραγωγών·

β) την έγκριση, κατά περίπτωση, του επιχειρησιακού προγράμματος της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών·

γ) την αποκατάσταση της αναγκαίας διοικητικής συνεργασίας με το άλλο ή τα άλλα κράτη μέλη, στο οποίο ή στα οποία ευρίσκονται οι οργανώσεις-μέλη, όσον αφορά την τήρηση των όρων αναγνώρισης, όπως και το καθεστώς των ελέγχων και κυρώσεων.

Άρθρο 11

Διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών

1. Η έδρα της διεθνικής ένωσης οργανώσεων παραγωγών ορίζεται σε ένα κράτος μέλος στο οποίο η ένωση αυτή διαθέτει σημαντικό αριθμό οργανώσεων-μελών ή/και όπου οι οργανώσεις-μέλη πραγματοποιούν σημαντικό μέρος της αξίας της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής.

2. Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών είναι αρμόδιο για:

α) την αναγνώριση της ένωσης·

β) την έγκριση, κατά περίπτωση, του επιχειρησιακού προγράμματος της ένωσης·

γ) την αποκατάσταση της αναγκαίας διοικητικής συνεργασίας με το άλλο ή τα άλλα κράτη μέλη, στο οποίο ή στα οποία ευρίσκονται οι οργανώσεις-μέλη, όσον αφορά την τήρηση των όρων αναγνώρισης, όπως και το καθεστώς των ελέγχων και κυρώσεων.

Άρθρο 12

Συγχωνεύσεις οργανώσεων παραγωγών

1. Αν οι οργανώσεις παραγωγών που προχώρησαν σε συγχώνευση εφήρμοζαν στο παρελθόν διαφορετικά επιχειρησιακά προγράμματα, εξακολουθούν να εφαρμόζουν τα προγράμματα αυτά παράλληλα και χωριστά έως την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται της συγχώνευσης. Οι οργανώσεις αυτές ζητούν τη συγχώνευση των εν λόγω επιχειρησιακών προγραμμάτων μέσω τροποποίησης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1433/2003.

2. Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια, κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, να επιτρέπουν στις οργανώσεις παραγωγών που το ζητήσουν, για δεόντως δικαιολογημένους λόγους, την παράλληλη εφαρμογή χωριστών επιχειρησιακών προγραμμάτων έως την ολοκλήρωσή τους.

Άρθρο 13

Μέλη μη παραγωγοί

1. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν κατά πόσον και υπό ποιες προϋποθέσεις ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δεν είναι παραγωγός μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μέλος μιας οργάνωσης παραγωγών.

2. Κατά τον καθορισμό των όρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία α) και δ) σημείο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, ότι:

α) τηρείται ο κανόνας σύμφωνα με τον οποίο η οργάνωση παραγωγών συνιστάται με πρωτοβουλία των ιδίων των παραγωγών·

β) τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών περιέχουν τους κανόνες που διασφαλίζουν, με δημοκρατικό τρόπο, στους παραγωγούς που είναι μέλη τους, τον έλεγχο της οργάνωσής τους και των αποφάσεών τους.

3. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν μπορούν:

α) να λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση των κριτηρίων αναγνώρισης·

β) να αποτελούν τους άμεσους αποδέκτες μέτρων χρηματοδοτούμενων από την Κοινότητα.

Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή να απαγορεύουν τη συμμετοχή των προσώπων αυτών στην ψηφοφορία για τη λήψη αποφάσεων αναφερομένων στο επιχειρησιακό ταμείο, τηρουμένων των όρων που θεσπίζονται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 14

Δημοκρατικός έλεγχος των οργανώσεων παραγωγών

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου να αποφεύγεται κάθε κατάχρηση εξουσίας ή επιρροής ενός ή περισσοτέρων παραγωγών όσον αφορά τη διαχείριση και τη λειτουργία της οργάνωσης παραγωγών.

2. Κανένα μέλος οργάνωσης παραγωγών δεν δύναται να διαθέτει ποσοστό άνω του 20 % των δικαιωμάτων ψήφου. Το κράτος μέλος δύναται πάντως να αυξήσει το ποσοστό αυτό μέχρις ορίου 49 % το πολύ, σε αναλογία προς τη συμμετοχή του μέλους στη διαμόρφωση της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο από την οργάνωση παραγωγών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ ΟΜΑΔΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

Άρθρο 15

Υποβολή του σχεδίου αναγνώρισης

1. Οι νέες ομάδες παραγωγών που ζητούν προαναγνώριση σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 υποβάλλουν σχέδιο αναγνώρισης προς έγκρισή του από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η ομάδα παραγωγών.

2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν:

α) τα ελάχιστα κριτήρια στα οποία οφείλουν να ανταποκρίνονται οι ομάδες παραγωγών για να μπορούν να υποβάλουν σχέδιο αναγνώρισης·

β) τους κανόνες για την επεξεργασία, το περιεχόμενο και τη θέση σε εφαρμογή των σχεδίων αναγνώρισης·

γ) τις διοικητικές διαδικασίες για την έγκριση, τον έλεγχο και την υλοποίηση των σχεδίων αναγνώρισης.

Άρθρο 16

Περιεχόμενο του σχεδίου αναγνώρισης

Το προκαταρκτικό σχέδιο (προσχέδιο) αναγνώρισης περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

α) περιγραφή της αρχικής κατάστασης, όσον αφορά ιδίως τον αριθμό των παραγωγών-μελών, με πλήρες αρχείο των συμμετεχόντων, την παραγωγή, την εμπορία και την υποδομή·

β) την προβλεπόμενη διάρκεια του σχεδίου, που δεν δύναται να υπερβαίνει τα πέντε έτη·

γ) τα μέτρα που θα τεθούν σε εφαρμογή για την επίτευξη της αναγνώρισης.

Άρθρο 17

Έγκριση του σχεδίου αναγνώρισης

1. Η αρμόδια εθνική αρχή αποφασίζει σχετικά με το προσχέδιο αναγνώρισης εντός των τριών μηνών που έπονται της παραλαβής του σχεδίου και όλων των δικαιολογητικών.

2. Η αρμόδια εθνική αρχή εξακριβώνει με κάθε κατάλληλο μέσο, περιλαμβανομένων των επιτόπιων ελέγχων:

α) την ακρίβεια των πληροφοριών που περιέχει το σχέδιο αναγνώρισης·

β) τη συνοχή από οικονομική άποψη και την τεχνική ποιότητα του σχεδίου, το βάσιμο των εκτιμήσεων του επενδυτικού σχεδίου, καθώς και τον προγραμματισμό της εκτέλεσής του.

3. Η αρμόδια εθνική αρχή, ανάλογα με την περίπτωση:

α) εγκρίνει το σχέδιο και χορηγεί την προαναγνώριση·

β) ζητεί να επέλθουν τροποποιήσεις στο σχέδιο·

γ) απορρίπτει το σχέδιο.

Η έγκριση δεν δύναται, κατά περίπτωση, να χορηγηθεί παρά μόνο για σχέδιο στο οποίο ενσωματώνονται οι τροποποιήσεις που ζητήθηκαν βάσει του ανωτέρω στοιχείου β).

4. Η αρμόδια εθνική αρχή κοινοποιεί την απόφασή της στην ομάδα παραγωγών.

5. Το αργότερο στη διάρκεια του τέταρτου μήνα που έπεται της λήξης ενός έτους εκτέλεσης του σχεδίου αναγνώρισης, η ομάδα παραγωγών κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αντίγραφο των λογιστικών της βιβλίων για το έτος που πέρασε.

Άρθρο 18

Θέση σε εφαρμογή του σχεδίου αναγνώρισης

1. Το σχέδιο αναγνώρισης τίθεται σε εφαρμογή ανά ετήσιες περιόδους, από την ημερομηνία της έγκρισής του από την αρμόδια εθνική αρχή.

2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι ομάδες παραγωγών μπορούν να ζητήσουν αλλαγές στα σχέδια κατά τη διάρκεια της εφαρμογής τους. Οι αιτήσεις αυτές συνοδεύονται από όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.

3. Για κάθε τροποποίηση του σχεδίου, η αρμόδια εθνική αρχή λαμβάνει απόφαση εντός τριών μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης τροποποίησης, κατόπιν εξέτασης των κατατεθέντων δικαιολογητικών. Κάθε αίτηση τροποποίησης για την οποία δεν έχει ληφθεί απόφαση εντός της προαναφερθείσας προθεσμίας θεωρείται απορριφθείσα.

4. Το αργότερο στη διάρκεια του τέταρτου μήνα που έπεται της λήξης ενός έτους εκτέλεσης του σχεδίου αναγνώρισης, η ομάδα παραγωγών κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αντίγραφο των λογιστικών της βιβλίων για το έτος που διέρρευσε.

Άρθρο 19

Υλοποίηση του σχεδίου αναγνώρισης

1. Ομάδα παραγωγών που θέτει σε εφαρμογή σχέδιο αναγνώρισης δύναται, ανά πάσα στιγμή, να υποβάλει αίτηση αναγνώρισης βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, υπό τους προβλεπόμενους στον παρόντα κανονισμό όρους.

2. Από την υποβολή της αίτησης αυτής, η ομάδα παραγωγών μπορεί να παρουσιάσει σχέδιο επιχειρησιακού προγράμματος υπό τους προβλεπόμενους από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1433/2003 όρους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΜΕΤΡΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Άρθρο 20

Έλεγχοι

1. Στο πλαίσιο των ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 και στο άρθρο 14 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπια επίσκεψη σε όλες τις νέες οργανώσεις παραγωγών ή σε κάθε ομάδα παραγωγών πριν χορηγήσουν την αναγνώριση ή την προαναγνώριση.

2. Τα κράτη μέλη διενεργούν ετησίως, σε αντιπροσωπευτικό δείγμα οργανώσεων παραγωγών ή ομάδων παραγωγών, έναν έλεγχο για να εξακριβώνουν τη συμμόρφωση με τα κριτήρια αναγνώρισης και προαναγνώρισης. Το δείγμα αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 30 % των αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών ή των προαναγνωρισμένων ομάδων παραγωγών.

3. Κάθε οργάνωση και κάθε ομάδα ελέγχονται τουλάχιστον μία φορά ανά πενταετία.

4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις που εξέδωσαν βάσει του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 21

Κυρώσεις

1. Όταν, στο πλαίσιο ελέγχου που διενεργείται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2, διαπιστώνεται ότι δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την αναγνώριση μιας οργάνωσης παραγωγών, η εν λόγω αρχή αποφαίνεται οριστικά και αποφασίζει, αν είναι αναγκαίο, την απόσυρση της αναγνώρισης εντός προθεσμίας που δεν δύναται να υπερβαίνει τους έξι μήνες. Η απόφαση αυτή κοινοποιείται αμέσως στην ενδιαφερόμενη οργάνωση παραγωγών.

2. Αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών που ενήργησε καλόπιστα διατηρεί τα πλήρη δικαιώματα που απορρέουν από την αναγνώρισή της έως τη στιγμή απόσυρσης της αναγνώρισής της και, στην περίπτωση των καθεστώτων ενισχύσεων που αναφέρονται στα άρθρα 2 έως 6α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2202/96, μέχρι τέλους της εν εξελίξει περιόδου εμπορίας.

Εντούτοις, στην περίπτωση που η οργάνωση παραγωγών αθέτησε από πρόθεση ή από βαριά αμέλεια τις υποχρεώσεις της, η απόφαση απόσυρσης της αναγνώρισης παράγει αποτελέσματα από τη στιγμή κατά την οποία δεν πληρούνται πλέον οι όροι της αναγνώρισης.

3. Η αρμόδια εθνική αρχή ζητεί από την ομάδα παραγωγών τη λήψη διορθωτικών μέτρων, εφόσον διαπιστώνει απόκλιση σε σχέση με την υλοποίηση του σχεδίου και εάν η απόκλιση αυτή είναι ικανή να θέσει σε κίνδυνο την υλοποίηση του σχεδίου.

4. Τα κράτη μέλη ανακτούν το 50 % της ενίσχυσης που καταβλήθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, εάν η θέση σε εφαρμογή του σχεδίου αναγνώρισης δεν οδηγεί στην αναγνώριση, εκτός από δεόντως αιτιολογημένες, για το κράτος μέλος, περιπτώσεις.

Τα ποσά που ανακτήθηκαν, καθώς και οι τόκοι, καταβάλλονται στον αρμόδιο οργανισμό πληρωμών και αφαιρούνται από τις δαπάνες που χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 22

Διατάξεις των κρατών μελών

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις που έχουν θεσπίσει σύμφωνα με τα άρθρα 3, 4, 11, 13, 14, 19 και 21 του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με τις προβλεπόμενες από το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1433/2003 λεπτομέρειες.

Άρθρο 23

Κατάργηση

Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 412/97 και (ΕΚ) αριθ. 478/97 καταργούνται.

Οι παραπομπές στον καταργηθέντα κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 24

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εντούτοις, οι διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 412/97 παραμένουν σε ισχύ μέχρις ότου τα κράτη μέλη εκδώσουν τις προβλεπόμενες από το άρθρο 4 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού διατάξεις, και το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2003.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 11 Αυγούστου 2003.

Για την Επιτροπή

Franz Fischler

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 297 της 21.11.1996, σ. 1.

(2) ΕΕ L 7 της 11.1.2003, σ. 64.

(3) ΕΕ L 62 της 4.3.1997, σ. 16.

(4) ΕΕ L 7 της 11.1.2003, σ. 25.

(5) ΕΕ L 75 της 15.3.1997, σ. 4.

(6) ΕΕ L 27 της 2.2.1999, σ. 8.

(7) Βλέπε σελίδα 25 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.