Απόφαση της Επιτροπής

της 16ης Οκτωβρίου 2002

σχετικά με το σύστημα ενισχύσεων το οποίο η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή υπέρ της απασχόλησης στην περιφέρεια της Σικελίας

C 56/1999 (ex N 668/1997)

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2002) 3738]

(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2003/195/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης(1),

τις παρατηρήσεις που οι ενδιαφερόμενοι κλήθηκαν να υποβάλουν σύμφωνα με τα προαναφερθέντα άρθρα(2),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Με την επιστολή αριθ. 6307 της 19ης Σεπτεμβρίου 1997, η Ιταλία κοινοποίησε στην Επιτροπή το άρθρο 11 παράγραφος 1 του περιφερειακού νόμου αριθ. 16 της περιφέρειας της Σικελίας, της 27ης Μαΐου 1997 (στο εξής "περιφερειακός νόμος αριθ. 16/97"). Δεδομένου ότι η ημερομηνία εφαρμογής της διάταξης αυτής εξαρτάται από την έγκριση της Επιτροπής σύμφωνα με τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης, το καθεστώς είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο των κοινοποιηθεισών ενισχύσεων με τον αριθμό N 668/97.

(2) Με τις επιστολές της 24ης Οκτωβρίου 1997 και της 1ης Απριλίου 1998, η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες από τις ιταλικές αρχές, οι οποίες απάντησαν με την επιστολή της 11ης Μαΐου 1999.

(3) Με την επιστολή της 10ης Αυγούστου 1999, η Επιτροπή ενημέρωσε την Ιταλία για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης σχετικά με την εν λόγω ενίσχυση.

(4) Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(3). Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις σχετικά με την εν λόγω ενίσχυση.

(5) Στις 15 Φεβρουαρίου 2000, πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες συνεδρίαση μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και των ιταλικών αρχών. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης αυτής, οι ιταλικές αρχές δήλωσαν ότι σκοπεύουν να υποβάλουν παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση να κινηθεί η διαδικασία μόλις το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφανθεί για την προσφυγή που υπέβαλε η Ιταλία για την ακύρωση της απόφασης 2000/128/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Μαΐου 1999, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που χορηγεί η Ιταλία για παρεμβάσεις υπέρ της απασχόλησης(4). Με βάση την απόφαση αυτή κρίνονται ασυμβίβαστες με τους κοινοτικούς κανόνες τόσο οι ενισχύσεις με σκοπό την πρόσληψη εργαζομένων μέσω συμβάσεων επαγγελματικής εκπαίδευσης και εργασίας όσο και η μετατροπή των συμβάσεων αυτών σε συμβάσεις αορίστου χρόνου.

(6) Με την απόφαση της 7ης Μαρτίου 2002, στην υπόθεση C-310/99, Ιταλία/Επιτροπής(5), το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή.

(7) Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις από τα ενδιαφερόμενα τρίτα μέρη.

(8) Με την επιστολή της 24ης Ιουνίου 2002, η Επιτροπή κοινοποίησε στις ιταλικές αρχές ότι εάν δεν λάβει καμία άλλη πληροφορία ή παρατήρηση εντός 20 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία της επιστολής, θα εκδώσει τελική απόφαση με βάση τις πληροφορίες που διαθέτει.

(9) Η Επιτροπή δεν έλαβε καμία άλλη πληροφορία ούτε παρατήρηση.

II. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

(10) Το άρθρο 11 παράγραφος 1 του περιφερειακού νόμου αριθ. 16/97 αφορά την επαναχρηματοδότηση, για τα έτη 1997 και 1998, του καθεστώτος ενισχύσεων (NN 91/A/95), σε συνδυασμό με το άρθρο 10 του περιφερειακού νόμου αριθ. 27 της 15ης Μαΐου 1991, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 14 Νοεμβρίου 1995, και έπαψε να ισχύει στο τέλος του 1996.

(11) Πρώτον, το καθεστώς προβλέπει επιδοτήσεις ίσες με το 30 % του ακαθάριστου μισθού των εργαζομένων που έχουν προσληφθεί με συμβάσεις επαγγελματικής εκπαίδευσης και εργασίας, για όλη τη διάρκεια των συμβάσεων. Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 50 % της μισθοδοσίας τους στην περίπτωση των εργαζομένων που ανήκουν σε ορισμένες μειονεκτικές ομάδες (νέων χωρίς απασχόληση τουλάχιστον επί τρία έτη, ατόμων με ειδικές ανάγκες, πρώην τοξικομανών).

Δεύτερον, το καθεστώς αυτό προβλέπει επιδοτήσεις ίσες με το 50, 40 και 25 % του ακαθάριστου μισθού των εργαζομένων σε περίπτωση μετατροπής των συμβάσεων επαγγελματικής εκπαίδευσης και εργασίας ορισμένου χρόνου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου για τα τρία πρώτα έτη της σύμβασης. Τα ποσοστά αυτά ανέρχονται στο 65, 50 και 50 % στην περίπτωση των εργαζομένων που ανήκουν σε ορισμένες συγκεκριμένες μειονεκτικές ομάδες (ατόμων με ειδικές ανάγκες, πρώην τοξικομανών, ανέργων). Η χορήγηση των προαναφερθεισών επιδοτήσεων υπόκειται στη διατήρηση στην υπηρεσία με σύμβαση αορίστου χρόνου τουλάχιστον του 50 % των εργαζομένων που έχουν προσληφθεί με σύμβαση επαγγελματικής εκπαίδευσης και εργασίας.

(12) Το καθεστώς εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις της που βρίσκονται στην περιφέρεια της Σικελίας, που ανήκουν στον εμπορικό, βιοτεχνικό, τουριστικό, βιομηχανικό και γεωργικό τομέα.

III. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

1. Αξιολόγηση του χαρακτήρα των ενισχύσεων των εξεταζόμενων μέτρων

(13) Για να αξιολογηθεί εάν τα μέτρα του καθεστώτος συνιστούν ενισχύσεις βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, πρέπει να προσδιοριστεί εάν προσφέρουν πλεονεκτήματα στους δικαιούχους, εάν τα πλεονεκτήματα αυτά είναι κρατικά, εάν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και εάν μπορεί να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. Το πρώτο συστατικό στοιχείο του άρθρου 87 παράγραφος 1 είναι η δυνατότητα της ενίσχυσης να προσφέρει πλεονέκτημα σε ορισμένες ειδικές κατηγορίες δικαιούχων. Έτσι, πρέπει να προσδιοριστεί, αφενός, εάν οι δικαιούχες επιχειρήσεις τυγχάνουν ενός οικονομικού πλεονεκτήματος που δεν θα μπορούσαν να είχαν δεχθεί υπό κανονικές συνθήκες αγοράς ή εάν αποφεύγουν να επιβαρυνθούν με δαπάνες οι οποίες, κανονικά, θα έπρεπε να καλυφθούν από τους ιδίους πόρους των επιχειρήσεων και, αφετέρου, εάν το πλεονέκτημα αυτό χορηγείται σε μια ειδική κατηγορία επιχειρήσεων. Με τη χορήγηση επιδοτήσεων στις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε μια περιφέρεια της Ιταλίας (τη Σικελία) για την πρόσληψη εργαζομένων μέσω συμβάσεων επαγγελματικής εκπαίδευσης και εργασίας, καθώς και για την μετατροπή των συμβάσεων αυτών σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, οι εθνικές αρχές απαλλάσσουν τις επιχειρήσεις αυτές από ένα μέρος των μισθολογικών δαπανών τους οι οποίες συνιστούν τις συνήθεις δαπάνες που πραγματοποιούνται προς όφελός τους και, έτσι, τους προσφέρουν οικονομικά πλεονεκτήματα που βελτιώνουν την ανταγωνιστική τους θέση. Επίσης, τα μέτρα αυτά παρέχουν πλεονεκτήματα στις επιχειρήσεις που λειτουργούν σε ορισμένες ειδικές περιοχές της ιταλικής επικράτειας και τις ευνοούν στο βαθμό που οι ενισχύσεις αυτές δεν χορηγούνται στις επιχειρήσεις που βρίσκονται έξω από τις περιοχές αυτές.

(14) Βάσει του δεύτερου όρου εφαρμογής του άρθρου 87 της συνθήκης, οι προτεινόμενες ενισχύσεις χορηγούνται από το κράτος ή από κρατικούς πόρους. Στην προκειμένη περίπτωση, η ύπαρξη κρατικών πόρων αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το μέτρο χρηματοδοτείται πραγματικά, από οικονομική άποψη, από τον δημόσιο προϋπολογισμό.

(15) Βάσει του τρίτου και του τέταρτου όρου εφαρμογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, η ενίσχυση πρέπει να στρεβλώνει ή να απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό ή να μπορεί να επηρεάσει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές. Στην προκειμένη περίπτωση, τα εν λόγω μέτρα ευνοούν τις επιχειρήσεις που ασκούν τις δραστηριότητές τους σε εμπορικούς τομείς που είναι ανοικτοί στον ανταγωνισμό, ενισχύοντας τη χρηματοοικονομική τους θέση και τις δυνατότητές τους να ασκούν επιχειρηματικές ενέργειες σε σχέση με τις ανταγωνίστριές τους οι οποίες δεν λαμβάνουν ενισχύσεις. Οι ενισχύσεις αυτές επηρεάζουν τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, στο βαθμό που χορηγούνται στο πλαίσιό τους. Όπως αποφάνθηκε το Δικαστήριο, ιδιαίτερα στην απόφαση της 13ης Ιουλίου 1988, υπόθεση 102/87, Γαλλία κατά Επιτροπής(6), τα μέτρα αυτά στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και επηρεάζουν τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, όταν οι δικαιούχες επιχειρήσεις εξάγουν ένα μέρος της παραγωγής τους σε άλλα κράτη μέλη. Κατ' ανάλογο τρόπο, εάν οι εν λόγω επιχειρήσεις δεν είναι οι ίδιες εξαγωγείς, ευνοείται η εσωτερική παραγωγή από το γεγονός ότι μειώνονται οι δυνατότητες των επιχειρήσεων που έχουν την έδρα τους σε άλλα κράτη μέλη να εξάγουν τα προϊόντα τους στην ιταλική αγορά.

(16) Για τους παραπάνω λόγους, τα μέτρα αυτά απαγορεύονται, καταρχήν, από το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης και δεν μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμα με την κοινή αγορά παρά μόνον εάν μπορούν να τύχουν μιας εκ των παρεκκλίσεων της συνθήκης.

2. Αξιολόγηση του συμβιβάσιμου των μέτρων με την κοινή αγορά

(17) Μετά τον προσδιορισμό της φύσης των κρατικών ενισχύσεων των υπό εξέταση μέτρων κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει εάν οι ενισχύσεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 87 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης.

(18) Όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής των παρεκκλίσεων που προβλέπονται από τη συνθήκη, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι εν λόγω ενισχύσεις δεν μπορούν να τύχουν των παρεκκλίσεων του άρθρου 87 παράγραφος 2 της συνθήκης, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 2 στοιχείο α), ούτε για ενισχύσεις με σκοπό την αποκατάσταση ζημιών που προκλήθηκαν από φυσικές καταστροφές ή άλλο έκτακτο γεγονός, βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 2 στοιχείο β), ούτε για ενισχύσεις που εντάσσονται στις διατάξεις του άρθρου 87 παράγραφος 2 στοιχείο γ). Επίσης, για τους ίδιους λόγους δεν εφαρμόζονται ούτε οι παρεκκλίσεις του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχεία β) και δ).

(19) Επειδή πρόκειται για ενισχύσεις υπέρ της απασχόλησης, η Επιτροπή εξετάζει εάν μπορούν να τύχουν των παρεκκλίσεων του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) της συνθήκης.

(20) Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις ενισχύσεις υπέρ της απασχόλησης(7), η Επιτροπή είναι καταρχήν ευνοϊκή για τις ενισχύσεις που αφορούν τους εργαζόμενους που δεν έχουν βρει ακόμη απασχόληση ή που έχουν χάσει την προηγούμενη απασχόλησή τους, όταν οι ενισχύσεις αυτές προορίζονται για τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης (καθαρή δημιουργία) στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) και στις περιφέρειες που είναι επιλέξιμες για περιφερειακές ενισχύσεις, ή για την προώθηση της πρόσληψης συγκεκριμένων κατηγοριών εργαζομένων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες ένταξης ή επανένταξης στην αγορά εργασίας σε όλη την επικράτεια. Στην περίπτωση αυτή αρκεί "η θέση που θα καταληφθεί να έχει κενωθεί μετά από φυσική αναχώρηση ή από απόλυση".

(21) Σύμφωνα με τις ίδιες κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές, η Επιτροπή πρέπει να εξασφαλίσει ότι "το επίπεδο της ενίσχυσης δεν υπερβαίνει αυτό που είναι απαραίτητο για την προώθηση της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης" και ότι εξασφαλίζεται μια σχετική σταθερότητα της απασχόλησης.

(22) Τέλος, οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές προβλέπουν ότι η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει, υπό ειδικούς όρους, ενισχύσεις για τη διατήρηση της απασχόλησης αρκεί να περιορίζονται στις περιοχές επιλέξιμες βάσει της παρέκκλισης του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) και εφόσον τηρούν τους όρους που προβλέπονται για τις ενισχύσεις λειτουργίας. Αυτό το είδος ενισχύσεων πρέπει να περιορίζεται χρονικά, να έχει φθίνοντα χαρακτήρα, να αποσκοπεί στο ξεπέρασμα διαρθρωτικών προβλημάτων, να στοχεύει στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης και να τηρεί τους κανόνες που εφαρμόζονται στους ευαίσθητους τομείς.

(23) Τα μέτρα που προβλέπονται από το υπό εξέταση καθεστώς παρουσιάζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

α) δεν αφορούν αποκλειστικά και μόνο την πρόσληψη εργαζομένων που δεν έχουν ακόμη βρει απασχόληση ή που έχουν χάσει την προηγούμενη θέση εργασίας τους·

β) δεν προορίζονται για την καθαρή δημιουργία θέσεων απασχόλησης κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των ενισχύσεων υπέρ της απασχόλησης, γιατί δεν προβλέπεται η υποχρέωση της δικαιούχου επιχείρησης να αυξήσει τον αριθμό των υπαλλήλων της σε συνάρτηση με μια δεδομένη περίοδο αναφοράς·

γ) δεν προορίζονται αποκλειστικά και μόνο για την πρόσληψη καθορισμένων κατηγοριών εργαζομένων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες ένταξης ή επανένταξης στην αγορά εργασίας.

(24) Ωστόσο, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ενισχύσεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν ενισχύσεις για τη διατήρηση της απασχόλησης και είναι επιλέξιμες, βάσει του σημείου 22 στον τομέα των ενισχύσεων υπέρ της απασχόλησης. Έτσι, πρέπει να εξακριβωθεί εάν τηρούνται οι όροι της αιτιολογικής σκέψης 22 της παρούσας απόφασης που θεσπίστηκαν στον τομέα αυτό.

Επιλεξιμότητα της περιφέρειας

(25) Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, με την απόφαση της 1ης Μαρτίου 2000, ενέκρινε τον ιταλικό χάρτη ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα για την περίοδο 2000-2006, σχετικά με τις επιλέξιμες περιφέρειες σύμφωνα με την παρέκκλιση του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης(8). Βάσει αυτού του χάρτη, η περιφέρεια Σικελίας είναι επιλέξιμη για να τύχει περιφερειακών ενισχύσεων δυνάμει αυτής της παρέκκλισης.

(26) Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι ενισχύσεις αυτές, μολονότι περιορίζονται σε μια επιλέξιμη περιοχή βάσει της παρέκκλισης του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης και είναι περιορισμένες χρονικά, δεν έχουν φθίνοντα χαρακτήρα.

(27) Τα μέτρα των εν λόγω ενισχύσεων εφαρμόστηκαν από το 1991, δηλαδή επί έξι έτη μέχρι τη στιγμή που ζητήθηκε η παράτασή τους για άλλα δύο έτη. Επίσης, οι επιλέξιμες δαπάνες και η ένταση των ενισχύσεων παρέμειναν ίδιες κατά τη διάρκεια της εξαετούς περιόδου για την οποία εγκρίθηκε το καθεστώς και η εξεταζόμενη διετής παράταση δεν παρουσιάζει κανένα φθίνοντα χαρακτήρα των ενισχύσεων σε σχέση με την προηγούμενη εξαετή περίοδο: τα υπό εξέταση μέτρα ενισχύσεων για το 1998 είναι ταυτόσημα με αυτά που χορηγήθηκαν για το 1997, και τα δύο είναι ίσα με εκείνα που χορηγήθηκαν κατά την περίοδο 1991-1996.

(28) Επίσης, τα μέτρα των εν λόγω ενισχύσεων πρέπει να προστεθούν με αυτόνομο τρόπο στα μέτρα που προβλέπονται από ένα άλλο καθεστώς ενισχύσεων εθνικού επιπέδου, δηλαδή στο επίπεδο των συμβάσεων επαγγελματικής εκπαίδευσης και εργασίας που προβλέπονται από τους νόμους αριθ. 863/84, αριθ. 407/90, αριθ. 169/91 και αριθ. 451/94, οι οποίοι, μεταξύ άλλων, προβλέπουν την κατάργηση όλων των εργοδοτικών εισφορών για τις επιχειρήσεις που έχουν την έδρα τους σε περιοχές με επίπεδο ανεργίας πάνω από τον εθνικό μέσο όρο.

(29) Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση 2000/128/ΕΚ ορίζει ότι το καθεστώς αυτό είναι ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά, δεδομένου ότι δεν αφορά τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης στη δικαιούχο επιχείρηση υπέρ των εργαζομένων που δεν έχουν βρει ακόμη απασχόληση ή που έχουν χάσει την προηγούμενη θέση εργασίας τους, ούτε την πρόσληψη εργαζομένων που αντιμετωπίζουν ειδικές δυσκολίες όσον αφορά την ένταξη ή την επανένταξή τους στην αγορά εργασίας. Η Επιτροπή ζήτησε, σε σχέση με την πρόταση αυτή, την επιστροφή από τους δικαιούχους, των μη συμβατών ενισχύσεων που τέθηκαν παράνομα στη διάθεσή τους. Η επιστροφή αυτή δεν έχει μέχρι τώρα πραγματοποιηθεί.

(30) Με βάση τα παραπάνω, το υπό εξέταση καθεστώς ενισχύσεων δεν πληροί τους όρους που προβλέπονται στις κατευθυντήριες γραμμές στον τομέα των ενισχύσεων για την απασχόληση.

IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

(31) Με βάση τα στοιχεία του σημείου 2 του μέρους III της παρούσας απόφασης, πρέπει να διαπιστωθεί ότι το καθεστώς ενισχύσεων του άρθρου 11 παράγραφος 1 του περιφερειακού νόμου αριθ. 16/1997 είναι ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Το καθεστώς ενισχύσεων που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 1 του περιφερειακού νόμου αριθ. 16, της 27ης Μαΐου 1997, της περιφέρειας Σικελίας, το οποία η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή, είναι ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά.

Ως εκ τούτου, η ενίσχυση αυτή δεν μπορεί να χορηγηθεί.

Άρθρο 2

Εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, η Ιταλία ενημερώνει την Επιτροπή για τα μέτρα που έχει λάβει για να συμμορφωθεί με την παρούσα απόφαση.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 16 Οκτωβρίου 2002.

Για την Επιτροπή

Mario Monti

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

(2) ΕΕ C 27 της 29.1.2000, σ. 13.

(3) Βλέπε υποσημείωση 2.

(4) ΕΕ L 42 της 15.2.2000, σ. 1.

(5) Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στη Συλλογή.

(6) Συλλογή 1988, σ. 4067.

(7) ΕΕ C 334 της 12.12.1995, σ. 4.

(8) ΕΕ C 175 της 24.6.2000, σ. 11.