EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 185/2

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 10ης Ιουνίου 2014

για την κοινοποίηση των τρίτων χωρών που η Επιτροπή θεωρεί πιθανό να χαρακτηριστούν ως μη συνεργαζόμενες τρίτες χώρες δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας

(2014/C 185/02)

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2008, περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας, τροποποίησης των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1936/2001 και (ΕΚ) αριθ. 601/2004 και κατάργησης των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1093/94 και (ΕΚ) αριθ. 1447/1999 (1), και ιδίως το άρθρο 32,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

(1) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 («κανονισμός ΠΛΑ») θεσπίζεται το ενωσιακό σύστημα πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης (ΠΛΑ) αλιείας.

(2) Το κεφάλαιο VI του κανονισμού ΠΛΑ προβλέπει τη διαδικασία σχετικά με τον χαρακτηρισμό των μη συνεργαζόμενων τρίτων χωρών, τις διαδικασίες όσον αφορά τις χώρες που έχουν χαρακτηριστεί ως μη συνεργαζόμενες τρίτες χώρες, την κατάρτιση καταλόγου μη συνεργαζόμενων τρίτων χωρών, τη διαγραφή από τον κατάλογο των μη συνεργαζόμενων τρίτων χωρών, τη δημοσίευση του καταλόγου αυτού και την ενδεχόμενη λήψη επειγόντων μέτρων.

(3) Σύμφωνα με το άρθρο 32 του κανονισμού ΠΛΑ, η Επιτροπή οφείλει να ενημερώνει τις οικείες τρίτες χώρες για το ενδεχόμενο να χαρακτηριστούν ως μη συνεργαζόμενες τρίτες χώρες. Η ενημέρωση αυτή έχει προκαταρκτικό χαρακτήρα. Η κοινοποίηση σε τρίτες χώρες όσον αφορά το ενδεχόμενο να χαρακτηριστούν ως μη συνεργαζόμενες χώρες βασίζεται στα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 31 του κανονισμού ΠΛΑ. Επιπλέον, η Επιτροπή πρέπει να κινήσει όλες τις διαδικασίες που αναφέρονται στο άρθρο 32 σχετικά με αυτές τις χώρες. Ειδικότερα, η Επιτροπή πρέπει να συμπεριλάβει στη σχετική κοινοποίηση πληροφορίες σχετικά με τα ουσιαστικά γεγονότα και τις εκτιμήσεις που αποτελούν τη βάση για τον χαρακτηρισμό αυτό, τη δυνατότητα των χωρών να απαντήσουν και να υποβάλουν στοιχεία με βάση τα οποία δεν αποδέχονται τον χαρακτηρισμό ή, κατά περίπτωση, σχέδιο δράσης για βελτίωση και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να διορθωθεί η κατάσταση. Η Επιτροπή οφείλει να παράσχει στις οικείες τρίτες χώρες τον απαιτούμενο χρόνο για να απαντήσουν στην κοινοποίηση και εύλογη προθεσμία για τη διόρθωση της κατάστασης.

(4) Σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού ΠΛΑ, η Επιτροπή δύναται να χαρακτηρίζει τις τρίτες χώρες που θεωρεί μη συνεργαζόμενες στην καταπολέμηση της ΠΛΑ αλιείας. Ως μη συνεργαζόμενη χαρακτηρίζεται η τρίτη χώρα που δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της δυνάμει του διεθνούς δικαίου ως κράτος σημαίας, κράτος λιμένος, παράκτιο κράτος ή κράτος αγοράς, με συνέπεια να μη λαμβάνει μέτρα για την πρόληψη, την αποτροπή και την εξάλειψη της ΠΛΑ αλιείας.

(5) Ο χαρακτηρισμός τρίτης χώρας ως μη συνεργαζόμενης βασίζεται στην εξέταση όλων των στοιχείων κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 31 παράγραφος 2 του κανονισμού ΠΛΑ.

(6) Σύμφωνα με το άρθρο 33 του κανονισμού ΠΛΑ, το Συμβούλιο δύναται να καταρτίζει κατάλογο μη συνεργαζόμενων χωρών. Τα μέτρα που προβλέπονται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 38 του κανονισμού ΠΛΑ εφαρμόζονται για τις χώρες αυτές.

(7) Βάσει του άρθρου 20 παράγραφος 1 του κανονισμού ΠΛΑ, η αποδοχή επικυρωμένων πιστοποιητικών αλιευμάτων από τρίτες χώρες με την ιδιότητα του κράτους σημαίας γίνεται υπό την προϋπόθεση ενημέρωσης της Επιτροπής σχετικά με τα συστήματα εφαρμογής, ελέγχου και επιβολής των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων και των μέτρων διατήρησης και διαχείρισης με τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται τα αλιευτικά τους σκάφη.

(8) Βάσει του άρθρου 20 παράγραφος 4 του κανονισμού ΠΛΑ, η Επιτροπή οφείλει να συνεργάζεται στον διοικητικό τομέα με τρίτες χώρες σε τομείς που αφορούν την εφαρμογή του κανονισμού.

2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΑΠΟΥΑΣΙΑΣ - ΝΕΑΣ ΓΟΥΙΝΕΑΣ

(9) Σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού ΠΛΑ, η κοινοποίηση που υπέβαλε το Ανεξάρτητο Κράτος της Παπουασίας - Νέας Γουινέας με την ιδιότητα του κράτους σημαίας έγινε δεκτή από την Επιτροπή με ισχύ από τις 4 Φεβρουαρίου 2010.

(10) Από τις 7 έως τις 11 Νοεμβρίου 2011, η Επιτροπή, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας (EFCA), πραγματοποίησε αποστολή στην Παπουασία - Νέα Γουινέα στο πλαίσιο της διοικητικής συνεργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 4 του κανονισμού ΠΛΑ.

(11) Στόχος της αποστολής ήταν η επαλήθευση των στοιχείων σχετικά με το σύστημα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας για την εφαρμογή, τον έλεγχο και την επιβολή των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων και των μέτρων διατήρησης και διαχείρισης με τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται τα αλιευτικά της σκάφη, μέτρων που έλαβε η Παπουασία - Νέα Γουινέα για να εφαρμόσει τις υποχρεώσεις της σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της ΠΛΑ αλιείας και να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις και τα ζητήματα που αφορούν την εφαρμογή του ενωσιακού συστήματος πιστοποίησης αλιευμάτων.

(12) Η τελική έκθεση της αποστολής απεστάλη στην Παπουασία - Νέα Γουινέα στις 15 Φεβρουαρίου 2012.

(13) Οι παρατηρήσεις της Παπουασίας - Νέας Γουινέας σχετικά με την τελική έκθεση της αποστολής ελήφθησαν στις 25 Μαΐου 2012.

(14) Σε μεταγενέστερο στάδιο η Επιτροπή πραγματοποίησε άλλη μία αποστολή στην Παπουασία - Νέα Γουινέα (από τις 7 έως τις 16 Νοεμβρίου 2012) για να εξετάσει τη συνέχεια που δόθηκε στις δράσεις που ανελήφθησαν κατά την πρώτη αποστολή.

(15) Η Παπουασία - Νέα Γουινέα υπέβαλε συμπληρωματικές πληροφορίες στις 3 Ιανουαρίου 2013.

(16) Η τελική έκθεση της αποστολής απεστάλη στην Παπουασία - Νέα Γουινέα στις 7 Μαρτίου 2013.

(17) Στις 5 Ιουλίου 2013 η Παπουασία - Νέα Γουινέα υπέβαλε παρατηρήσεις επί της έκθεσης της αποστολής του Νοεμβρίου 2012.

(18) Στις 12 Ιουλίου 2013 διεξήχθη συνεδρίαση μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και της Παπουασίας - Νέας Γουινέας.

(19) Στις 9 Οκτωβρίου 2013 η Επιτροπή υπέβαλε στην Παπουασία - Νέα Γουινέα γραπτές παρατηρήσεις, στις οποίες υπογραμμιζόταν η ανάγκη για συγκεκριμένες δράσεις και μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των σημαντικότερων και επειγόντων θεμάτων.

(20) Η Παπουασία - Νέα Γουινέα υπέβαλε συμπληρωματικές πληροφορίες με γραπτές ανακοινώσεις της 11ης Νοεμβρίου 2013 και της 4ης Δεκεμβρίου 2013.

(21) Στις 12 Δεκεμβρίου 2013 διεξήχθη συνεδρίαση μεταξύ της Παπουασίας - Νέας Γουινέας και των υπηρεσιών της Επιτροπής.

(22) Η Παπουασία - Νέα Γουινέα υπέβαλε συμπληρωματικές πληροφορίες στις 6 Ιανουαρίου 2014.

(23) Η Παπουασία - Νέα Γουινέα είναι μέλος της Επιτροπής Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού (WCPFC). Η Παπουασία - Νέα Γουινέα έχει κυρώσει τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), του 1982, καθώς και τη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών του 1995 για την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, της 10ης Δεκεμβρίου 1982, σχετικά με τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλεπικαλυπτόμενων και των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων (UNFSA). Είναι συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης του Οργανισμού Αλιείας για τον Νότιο Ειρηνικό (FFA) (2) και της συμφωνίας του Ναουρού (PNA) σχετικά με τη συνεργασία στη διαχείριση της αλιείας κοινού ενδιαφέροντος (3).

(24) Για να αξιολογήσει τη συμμόρφωση της Παπουασίας - Νέας Γουινέας με τις διεθνείς υποχρεώσεις της ως κράτους σημαίας, κράτους λιμένος, παράκτιου κράτους ή κράτους αγοράς, οι οποίες καθορίζονται στις διεθνείς συμφωνίες που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (23) και θεσμοθετούνται από τις σχετικές περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ) που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (23), η Επιτροπή αναζήτησε και ανέλυσε όλα τα στοιχεία που θεώρησε απαραίτητα για τον σκοπό του εγχειρήματός της.

(25) Η Επιτροπή χρησιμοποίησε επίσης στοιχεία από τα διαθέσιμα στοιχεία που δημοσιεύει η WCPFC, καθώς επίσης και δημοσιευμένες πληροφορίες.

3. ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΠΟΥΑΣΙΑΣ - ΝΕΑΣ ΓΟΥΙΝΕΑΣ ΩΣ ΜΗ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

(26) Σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 3 του κανονισμού ΠΛΑ, η Επιτροπή ανέλυσε τα καθήκοντα που υπέχει η Παπουασία - Νέα Γουινέα ως κράτος σημαίας, κράτος λιμένος, παράκτιο κράτος ή κράτος αγοράς. Για τους σκοπούς της επισκόπησης αυτής, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις παραμέτρους που παρατίθενται στο άρθρο 31 παράγραφοι 4 έως 7 του κανονισμού ΠΛΑ.

3.1. Επαναλαμβανόμενη ΠΛΑ αλιεία και εμπορικές ροές ΠΛΑ (άρθρο 31 παράγραφος 4 του κανονισμού ΠΛΑ)

(27) Αναφορικά με τα σκάφη ΠΛΑ αλιείας που φέρουν τη σημαία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία των καταλόγων σκαφών των ΠΟΔΑ, δεν περιλαμβάνονται τέτοια σκάφη ούτε σε προσωρινούς ούτε σε τελικούς καταλόγους σκαφών ΠΛΑ αλιείας, ενώ δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για παλαιότερες περιπτώσεις ΠΛΑ αλιείας από σκάφη με σημαία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας τα οποία να δίνουν στην Επιτροπή τη δυνατότητα να αναλύσει τις επιδόσεις της Παπουασίας - Νέας Γουινέας σε ό,τι αφορά τις επαναλαμβανόμενες ΠΛΑ αλιευτικές δραστηριότητες σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 4 στοιχείο α).

(28) Σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 4 στοιχείο β), η Επιτροπή εξέτασε επίσης τα μέτρα που έλαβε η Παπουασία - Νέα Γουινέα όσον αφορά την πρόσβαση αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από ΠΛΑ αλιεία στην αγορά της.

(29) Η Επιτροπή θεωρεί, βάσει αξιολόγησης όλων των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της, ότι η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν μπορεί να διασφαλίσει ότι τα αλιευτικά προϊόντα που εισέρχονται στην Παπουασία - Νέα Γουινέα ή σε εργοστάσια μεταποίησης με έδρα την Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν προέρχονται από ΠΛΑ αλιεία. Αυτό οφείλεται σε συστημικά προβλήματα που υπονομεύουν τη δυνατότητα εντοπισμού των αλιευμάτων από τις αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας λόγω έλλειψης διαθέσιμων επίσημων στοιχείων σχετικά με τα αλιεύματα που εκφορτώνονται, εισάγονται και/ή μεταποιούνται. Τα κύρια στοιχεία στα οποία βασίζεται η αξιολόγηση της Επιτροπής συνοψίζονται κατωτέρω.

(30) Οι κύριες αλιευτικές δραστηριότητες σε ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας δεν διεξάγονται από σκάφη που φέρουν τη σημαία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, αλλά από σκάφη που φέρουν ξένη σημαία, τα οποία χρησιμοποιούν σε τακτική βάση τους λιμένες της Παπουασίας - Νέας Γουινέας. Στην έκθεσή της προς την 8η σύνοδο της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC το 2012 (4), η Παπουασία - Νέα Γουινέα αναφέρει ότι συνολικά 251 σκάφη δραστηριοποιήθηκαν στα ύδατά της το 2011, συγκεκριμένα 35 σκάφη με παραγάδι και 216 σκάφη γρι-γρι. Δέκα από τα 216 σκάφη γρι-γρι έφεραν τη σημαία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, 39 ήταν ναυλωμένα από την Παπουασία - Νέα Γουινέα (σκάφη με εγχώρια δραστηριότητα που φέρουν ξένη σημαία) και 167 ήταν ξένα σκάφη τα οποία αλίευαν βάσει συμφωνιών πρόσβασης. Παρόμοια στοιχεία παρασχέθηκαν και κατά τη διάρκεια της αποστολής της Επιτροπής. Τον Νοέμβριο του 2012, η Παπουασία - Νέα Γουινέα ενημέρωσε την Επιτροπή ότι επετράπη σε 214 σκάφη γρι-γρι να αλιεύουν στα ύδατά της με επίπεδο συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) άνω των 700 000 μετρικών τόνων (720 000 μετρικοί τόνοι σύμφωνα με την παρουσίαση της Παπουασίας - Νέας Γουινέας προς την Επιτροπή κατά τη διάρκεια της αποστολής της το 2011 (5)).

(31) Δεδομένης της συνεχούς επέκτασης της βιομηχανίας μεταποίησης τόνου στην Παπουασία - Νέα Γουινέα, η Επιτροπή ανέλυσε την κατάσταση όσον αφορά τις δραστηριότητες του εν λόγω κλάδου και τον αντίκτυπο που ενδέχεται να έχουν οι δραστηριότητες αυτές στην πρόσβαση αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από ΠΛΑ αλιεία στην αγορά της.

(32) Το διεθνές σχέδιο δράσης για την πρόληψη, την αποτροπή και την εξάλειψη της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (IPOA IUU) παρέχει καθοδήγηση σχετικά με διεθνώς συμφωνηθέντα μέτρα που συνδέονται με την αγορά για την υποστήριξη της μείωσης ή της εξάλειψης του εμπορίου ιχθύων και προϊόντων ιχθύων που προέρχονται από ΠΛΑ αλιεία. Στο σημείο 71 του IPOA IUU αναφέρεται επίσης ότι τα κράτη θα πρέπει να λάβουν μέτρα για τη βελτίωση της διαφάνειας των αγορών τους ώστε να είναι δυνατή η ιχνηλασιμότητα των ιχθύων ή προϊόντων ιχθύων. Ομοίως, στον κώδικα δεοντολογίας για υπεύθυνη αλιεία του Οργανισμού Επισιτισμού και Γεωργίας (FAO) (κώδικας δεοντολογίας του FAO) περιγράφονται, ιδίως στο άρθρο 11, ορθές πρακτικές για μετασυλλεκτικές δραστηριότητες και υπεύθυνο διεθνές εμπόριο. Στο άρθρο 11 παράγραφος 1 σημείο 11 ζητείται από τα κράτη να διασφαλίσουν ότι το διεθνές και εγχώριο εμπόριο ιχθύων και αλιευτικών προϊόντων διεξάγεται σύμφωνα με ορθές πρακτικές διατήρησης και διαχείρισης μέσω καλύτερης ταυτοποίησης της προέλευσης των ιχθύων και των αλιευτικών προϊόντων.

(33) Στο πλαίσιο των αποστολών της στην Παπουασία - Νέα Γουινέα το 2011 και το 2012, η Επιτροπή, σε συνεργασία με την εθνική αρχή αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, επισκέφθηκε ή συνάντησε διάφορους φορείς εκμετάλλευσης εργοστασίων μεταποίησης τόνου που είναι εγκατεστημένα στην Παπουασία - Νέα Γουινέα.

(34) Τα εργοστάσια μεταποίησης παραλαμβάνουν μέρος των πρώτων υλών τους από σκάφη με ξένη σημαία και με έδρα την Παπουασία - Νέα Γουινέα, τα οποία δραστηριοποιούνται βάσει συμφωνιών ναύλωσης. Στην έκθεση που υπέβαλε το 2012 προς την Επιστημονική Επιτροπή της WCPFC (6), η Παπουασία - Νέα Γουινέα ανέφερε ότι το 2011, 39 ενεργά ναυλωμένα σκάφη αλίευαν τόσο εντός όσο και εκτός των υδάτων της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, με τη μεγαλύτερη αλιευτική προσπάθεια να σημειώνεται στα ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας (άνω του 74 % κατά μέσο όρο στη διάρκεια των τελευταίων 4 ετών). Ορισμένα από τα σκάφη αυτά φέρουν τη σημαία χώρας στην οποία η Επιτροπή κοινοποίησε στις 15 Νοεμβρίου 2012 ότι θεωρείται πιθανό να χαρακτηριστεί ως μη συνεργαζόμενη τρίτη χώρα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας.

(35) Κατά τη διάρκεια της αποστολής της Επιτροπής τον Νοέμβριο του 2012, η εθνική αρχή αλιείας ανέφερε 8 ναυλωμένα σκάφη από την Παπουασία - Νέα Γουινέα που έφεραν τη σημαία του Βανουάτου, ενώ ένα εκ των ναυλωτών - εργοστασίων μεταποίησης της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ανέφερε ότι 12 από τα 14 ενεργά σκάφη που είχε ναυλώσει φέρουν τη σημαία της συγκεκριμένης χώρας. Εν προκειμένω, υπενθυμίζεται ότι τα πιστοποιητικά αλιευμάτων που έχουν επικυρωθεί από το Βανουάτου δεν μπορούν να γίνουν δεκτά διότι η κοινοποίηση που υπέβαλε το Βανουάτου με την ιδιότητα του κράτους σημαίας σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού ΠΛΑ δεν έγινε δεκτή από την Επιτροπή, και κατά συνέπεια δεν είναι δυνατές οι εισαγωγές αλιευτικών προϊόντων που έχουν αλιευθεί από σκάφη του Βανουάτου. Επιπλέον, με απόφαση της Επιτροπής της 15ης Νοεμβρίου 2012 (7), κοινοποιήθηκε στο Βανουάτου από την Επιτροπή το ενδεχόμενο να χαρακτηριστεί ως μη συνεργαζόμενη τρίτη χώρα.

(36) Ο φορέας εκμετάλλευσης του εργοστασίου μεταποίησης που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (35) υπέβαλε στην Επιτροπή τις μηνιαίες εκθέσεις του σχετικά με την παραλαβή πρώτων υλών για το 2012, οι οποίες περιλαμβάνουν εταιρικές πληροφορίες σχετικά με τα στοιχεία του σκάφους, το αλιευτικό ταξίδι και τα εκφορτωθέντα αλιεύματα. Οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας βασίζονται σε αυτές τις «μηνιαίες εκθέσεις παραλαβής» που προσκομίζονται από τις εταιρείες ως στοιχεία εκφόρτωσης, αντί να διενεργούν έλεγχο στις ίδιες τις εκφορτώσεις συμπεριλαμβανομένης επίσημης αξιολόγησης των απαραίτητων στοιχείων, όπως το εκφορτωθέν βάρος ανά είδος, ανά αλιευτικό ταξίδι και ανά σκάφος. Στο πλαίσιο της αποστολής της Επιτροπής, οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας επιβεβαίωσαν ότι δεν διενεργούνται έλεγχοι επί των εκφορτώσεων, ούτε από τις αλιευτικές ούτε από τις τελωνειακές αρχές. Οι πρώτες ύλες που αλιεύονται από σκάφη με σημαία τρίτης χώρας και εισέρχονται στα εργοστάσια μεταποίησης ούτε υπόκεινται σε διαδικασία εισαγωγής με καταβολή δασμών ούτε τίθενται υπό τελωνειακή επιτήρηση μέχρι την εξαγωγή. Η ιχνηλασιμότητα των εν λόγω προϊόντων δεν είναι δυνατή, ενώ η πρόσβαση στην αγορά της Παπουασίας - Νέας Γουινέας θα μπορούσε να επιτευχθεί εύκολα χωρίς να γίνει αντιληπτή.

(37) Κατά τη διάρκεια της αποστολής της Επιτροπής τον Νοέμβριο του 2012, ο φορέας εκμετάλλευσης του εργοστασίου μεταποίησης εξήγησε ότι η προμήθεια πρώτων υλών για τις μεταποιητικές του δραστηριότητες στην Παπουασία - Νέα Γουινέα εξασφαλίζεται από τη μητρική εταιρεία του εργοστασίου μεταποίησης, η οποία είναι εγκατεστημένη εκτός της χώρας. Ο φορέας εκμετάλλευσης του εργοστασίου μεταποίησης ενημερώνει τη μητρική εταιρεία για τις ανάγκες του σε πρώτες ύλες και λαμβάνει, επί πληρωμή, τα απαιτούμενα αλιεύματα τόνου μέσω σκαφών μεταφοράς. Η μητρική εταιρεία είναι επίσης υπεύθυνη για τη διάθεση των αλιευμάτων των ναυλωμένων σκαφών με έδρα την Παπουασία - Νέα Γουινέα που φέρουν ξένη σημαία. Συνεπώς, το εργοστάσιο μεταποίησης που είναι εγκατεστημένο στην Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν έχει πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες των εν λόγω σκαφών και τη διάθεση των αλιευμάτων τους. Ο φορέας εκμετάλλευσης ενημέρωσε επίσης την Επιτροπή ότι μπορεί να προκύψουν πωλήσεις μη μεταποιημένων ιχθύων σε άλλες εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στην Παπουασία - Νέα Γουινέα. Οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας δεν διενεργούν κανέναν ουσιαστικό έλεγχο επί των στοιχείων που τηρεί ο φορέας εκμετάλλευσης, και μάλιστα δεν έχουν πραγματοποιήσει ποτέ έλεγχο στην εταιρεία για σκοπούς που σχετίζονται με την ΠΛΑ αλιεία. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να διασφαλιστεί η ιχνηλασιμότητα των προϊόντων που εξέρχονται από το εργοστάσιο μεταποίησης.

(38) Οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι τα ναυλωμένα σκάφη δραστηριοποιούνται στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) της χώρας και είναι ελεύθερα να εξάγουν τα αλιεύματά τους. Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνεται ότι το σχέδιο διαχείρισης του τόνου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας τμήμα 3 άρθρο 36 απαιτεί την εκφόρτωση στην Παπουασία - Νέα Γουινέα των αλιευμάτων των ξένων αλιευτικών σκαφών που δραστηριοποιούνται εκεί για μεταποίηση ή μεταφόρτωση από καθορισμένο λιμένα ως εξαγωγή της Παπουασίας - Νέας Γουινέας.

(39) Επιπλέον, η καταχώριση ως εξαγωγή από την Παπουασία - Νέα Γουινέα προϋποθέτει συνήθως προηγούμενη εισαγωγή των αντίστοιχων προϊόντων ή το προϊόν πρέπει να έχει προέλευση από την Παπουασία - Νέα Γουινέα. Οι τελωνειακές αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ενημέρωσαν την Επιτροπή, κατά τη διάρκεια της αποστολής της, ότι δεν έχουν πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες των σκαφών και βασίζονται στα στοιχεία που παρέχει η εθνική αρχή αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας. Ωστόσο, οι τελωνειακές αρχές εξέφρασαν την ανησυχία τους σε σχέση με δυσκολίες με ορισμένες εταιρείες ή ναυτιλιακούς πράκτορες που δεν εκπληρώνουν τις τελωνειακές υποχρεώσεις τους όσον αφορά τις διασαφήσεις εξαγωγής ή μεταφόρτωσης αλιευτικών προϊόντων. Αυτή η έλλειψη εποπτείας της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων μπορεί να έχει ως συνέπεια την ανεξέλεγκτη πρόσβαση ιχθύων στην αγορά της Παπουασίας - Νέας Γουινέας και ενδέχεται να υπονομεύσει επίσης την αξιοπιστία των πιστοποιητικών που εκδίδονται από τις αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας.

(40) Στις παρατηρήσεις τις οποίες υπέβαλε στις 5 Ιουλίου 2013, η Παπουασία - Νέα Γουινέα αναγνώρισε την ανάγκη να ενισχύσει το σύστημα παρακολούθησης και ελέγχου που διαθέτει, όπως το σύστημά της για την ιχνηλασιμότητα των αλιευτικών προϊόντων, την καθιέρωση δηλώσεων εκφόρτωσης και συστηματικών ελέγχων, καθώς και την ενίσχυση της συνεργασίας με τις τελωνειακές αρχές. Παρόμοιες δεσμεύσεις διατυπώθηκαν από την Παπουασία - Νέα Γουινέα κατά τη συνεδρίαση στις 12 Δεκεμβρίου 2013. Οι αρχές εξήγησαν ότι εργάζονται για την εφαρμογή ενός συστήματος πληροφορικής, εργαλεία για λήψη μέτρων του κράτους λιμένος και τη βελτίωση της διαδικασίας πιστοποίησης των αλιευμάτων. Οι ενέργειες αυτές θα ενισχύσουν το σύστημα ιχνηλασιμότητας. Εντούτοις, όλα τα στοιχεία που παρασχέθηκαν αναφέρονταν σε μελλοντικά σχέδια χωρίς κάποιο συγκεκριμένο απτό αποτέλεσμα.

(41) Επιπλέον, η ιχνηλασιμότητα των προϊόντων παρακωλύεται περαιτέρω από την έλλειψη διαφάνειας στα συστήματα εθνικών νόμων, νηολόγησης και αδειοδότησης της Παπουασίας - Νέας Γουινέας.

(42) Ο κώδικας συμπεριφοράς του FAO συνιστά διαφάνεια στους νόμους σχετικά με την αλιεία και στην κατάρτισή τους καθώς και για τις αντίστοιχες διαδικασίες χάραξης πολιτικής και λήψης αποφάσεων και διαχείρισης (άρθρο 6 παράγραφος 13 και άρθρο 7 παράγραφος 1 σημείο 9 αντιστοίχως). Προβλέπει αρχές και πρότυπα που εφαρμόζονται στη διατήρηση, διαχείριση και ανάπτυξη όλων των ειδών αλιείας, ενώ καλύπτει επίσης, μεταξύ άλλων, την αλίευση, τη μεταποίηση και το εμπόριο ιχθύων και αλιευτικών προϊόντων, τις αλιευτικές δραστηριότητες και την αλιευτική έρευνα. Ο κώδικας συμπεριφοράς του FAO ορίζει, στο άρθρο 11 παράγραφοι 2 και 3, ότι το διεθνές εμπόριο ιχθύων και αλιευτικών προϊόντων δεν πρέπει να υπονομεύει τη βιώσιμη ανάπτυξη της αλιείας, ενώ πρέπει να βασίζεται σε διαφανή μέτρα καθώς και σε διαφανείς, απλές και περιεκτικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και διοικητικές διαδικασίες.

(43) Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί την άδεια καίριο έγγραφο, το οποίο επιτρέπει τον καθορισμό των κανόνων και προϋποθέσεων ανάπτυξης δραστηριότητας (π.χ. αλιευτικές περιοχές: αρχιπελαγικά ύδατα, ΑΟΖ, πρόσβαση στην ανοιχτή θάλασσα κ.λπ.), τύπο δραστηριότητας, καθορισμένους λιμένες ή μεταφόρτωση. Κατά τη διάρκεια της αποστολής της Επιτροπής το 2011 διαπιστώθηκε και τονίστηκε ότι το σύστημα νηολόγησης και αδειοδότησης σκαφών της Παπουασίας - Νέας Γουινέας πάσχει από έλλειψη διαφάνειας. Οι κανόνες και οι προϋποθέσεις επιλεξιμότητας δεν είναι ούτε σαφείς ούτε διαφανείς ούτε δημοσίως διαθέσιμοι για διάφορα είδη αδειών (σκάφη με σημαία Παπουασίας - Νέας Γουινέας, σκάφη ναυλωμένα από την Παπουασία - Νέα Γουινέα και σκάφη τρίτων χωρών βάσει συμφωνιών πρόσβασης). Το σχέδιο διαχείρισης του τόνου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας (8) προβλέπει μόνο κατευθυντήριες γραμμές για τη δραστηριότητα των θυνναλιευτικών και όχι συγκεκριμένες προϋποθέσεις για την εν λόγω δραστηριότητα. Η Παπουασία - Νέα Γουινέα απάντησε στην έκθεση της αποστολής της Επιτροπής ότι επιφυλάσσονται ειδικοί όροι για τα σκάφη που θεωρούνται σημαντικά για τα εθνικά συμφέροντα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας σε ό,τι αφορά την οικονομική ανάπτυξη και ανταποκρίνονται στις αναπτυξιακές προσδοκίες των μικρών νησιωτικών αναπτυσσόμενων κρατών.

(44) Αυτή η έλλειψη διαφάνειας και σαφήνειας οδηγεί σε μια κατάσταση σύγχυσης με σημαντικό αντίκτυπο, ιδίως διότι εφαρμόζονται ακοινοποίητοι «ειδικοί όροι» σε ποσοστό περίπου 80 % των αδειών αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας. Κατά τη δεύτερη αποστολή της Επιτροπής τον Νοέμβριο του 2012, η κατάσταση αυτή κρίθηκε αμετάβλητη.

(45) Η Επιτροπή επιχείρησε επίσης να μελετήσει τους κανόνες που ισχύουν για τις μεταφορτώσεις. Συναφείς διατάξεις υπάρχουν στον νόμο περί διαχείρισης της αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας του 1998 (9), στον κανονισμό για τη διαχείριση της αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας του 2000 (10) και στους ισχύοντες κανόνες της WCPFC (11). Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι υπάρχουν διαφορετικοί κανόνες που εφαρμόζονται ανάλογα, μεταξύ άλλων, με τους όρους των συμφωνιών πρόσβασης, τις προϋποθέσεις των αδειών, το καθεστώς των σκαφών (εγχώριο σκάφος ή μη), τα ύδατα στα οποία δραστηριοποιούνται τα σκάφη (αρχιπελαγικά ύδατα ή ΑΟΖ). Το πλήθος των ισχυουσών διατάξεων είναι τέτοιο ώστε καθιστά πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, για τους φορείς εκμετάλλευσης και τις αρχές να κατανοήσουν εάν επιτρέπεται ή όχι μια μεταφόρτωση, και υπό ποιες προϋποθέσεις. Κατά τη διάρκεια της αποστολής της τον Νοέμβριο του 2012, η Επιτροπή ζήτησε από τις αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας να παράσχουν πλήρη στοιχεία σχετικά με τις διατάξεις που εφαρμόζονται σε δραστηριότητες μεταφόρτωσης, αλλά δεν κατέστη δυνατό να παρασχεθούν τα εν λόγω στοιχεία.

(46) Λαμβάνοντας υπόψη τη διαπιστωθείσα έλλειψη ιχνηλασιμότητας και την έλλειψη στοιχείων που να βρίσκονται στη διάθεση των αρχών της Παπουασίας - Νέας Γουινέας σχετικά με τα εκφορτωθέντα αλιεύματα, η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν μπορεί να διασφαλίσει ότι τα αλιευτικά προϊόντα που εισέρχονται στην Παπουασία - Νέα Γουινέα ή σε εργοστάσια μεταποίησης που είναι εγκατεστημένα στην Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν προέρχονται από ΠΛΑ αλιεία, όπως παρουσιάζεται στις αιτιολογικές σκέψεις (33) έως (40). Η δυνατότητα ελέγχου της πρόσβασης προϊόντων ΠΛΑ αλιείας και της μετέπειτα εξαγωγής τους υπονομεύεται επίσης από την έλλειψη διαφάνειας των κανόνων και κανονισμών σχετικά με τη νηολόγηση και την αδειοδότηση όπως διαπιστώνεται στις αιτιολογικές σκέψεις (41) έως (45) της απόφασης —καθώς και από την απουσία σαφών μέτρων διατήρησης και διαχείρισης, που θα περιγραφεί στις αιτιολογικές σκέψεις (76) έως (82).

(47) Οι ανεπάρκειες αυτές επιβεβαιώθηκαν επίσης από την αδυναμία των αρχών της Παπουασίας - Νέας Γουινέας να εξηγήσουν γιατί επικύρωσαν, κατά την έννοια του άρθρου 14 παράγραφος 2 του κανονισμού ΠΛΑ, τη δήλωση εργοστασίου μεταποίησης τόνου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας για κονσερβοποιημένο τόνο με προορισμό την Ένωση. Τέτοιου είδους δήλωση μπορεί να επικυρωθεί μόνο για αλιευτικά προϊόντα που έχουν μεταποιηθεί σε τρίτη χώρα διαφορετική από το κράτος σημαίας. Στην προκειμένη περίπτωση, από τη φυσική επαλήθευση των αρχών των κρατών μελών που ήταν αρμόδιες για την εισαγωγή αλιευτικών προϊόντων προέκυψε ότι το προϊόν που ο εισαγωγέας παρουσίασε ως μεταποιημένο στην πραγματικότητα ήταν αμεταποίητο, καθώς επρόκειτο για κατεψυγμένο ολόκληρο τόνο. Θα πρέπει να σημειωθεί εν προκειμένω ότι ενδέχεται να ισχύουν διαφορετικοί κανόνες πρόσβασης στην αγορά και τελωνειακοί δασμοί για τα μεταποιημένα και τα αμεταποίητα προϊόντα. Η Επιτροπή, στο πλαίσιο της αποστολής της στην Παπουασία - Νέα Γουινέα τον Νοέμβριο του 2012, επισκέφθηκε το εργοστάσιο μεταποίησης της Παπουασίας - Νέας Γουινέας το οποίο είχε δηλωθεί ως εξαγωγέας της εν λόγω αποστολής προϊόντων. Η εταιρεία δεν ήταν σε θέση να παράσχει καμία εξήγηση και θεωρεί ότι το αίτημα που εστάλη στις αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας για επικύρωση της εν λόγω δήλωσης μεταποίησης ήταν λάθος, ιδίως διότι συνήθως δεν επιδίδεται σε εξαγωγή κατεψυγμένων ολόκληρων ιχθύων. Πρόκειται για μια συγκεκριμένη περίπτωση στην οποία η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας επικύρωσαν εσφαλμένα δηλώσεις μεταποίησης. Ο φορέας εκμετάλλευσης εξήγησε ότι η κατάσταση αυτή αποτελούσε αβλεψία και απλό λάθος, αλλά οι αρχές παραδέχθηκαν ότι ανάλογες καταστάσεις ενδέχεται να έχουν προκύψει και σε άλλες περιπτώσεις. Η κατάσταση αυτή αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα της έλλειψης ιχνηλασιμότητας και διαφάνειας που αποκαλύπτει την αδυναμία παρακολούθησης της πρόσβασης αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από ΠΛΑ αλιεία στην αγορά της Παπουασίας - Νέας Γουινέας και άλλες αγορές.

(48) Με βάση την κατάσταση που εκτίθεται στην παρούσα ενότητα της απόφασης, τα στοιχεία που συγκέντρωσε η Επιτροπή, καθώς και με το σύνολο των δηλώσεων της ίδιας της χώρας, διαπιστώνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 3 και το άρθρο 31 παράγραφος 4 στοιχείο β) του κανονισμού ΠΛΑ, η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν εκπλήρωσε τα καθήκοντα που υπέχει δυνάμει του διεθνούς δικαίου ως παράκτιο κράτος και κράτος αγοράς για την πρόληψη της πρόσβασης αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από ΠΛΑ αλιεία στην αγορά της.

3.2. Αδυναμία συνεργασίας και εφαρμογής των διατάξεων (άρθρο 31 παράγραφος 5 του κανονισμού ΠΛΑ)

(49) Η Επιτροπή ανέλυσε κατά πόσον οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας συνεργάζονται ουσιαστικά με την Επιτροπή, ανταποκρινόμενες στα αιτήματα της Επιτροπής για έρευνες, περαιτέρω στοιχεία ή επακόλουθες ενέργειες σχετικά με ΠΛΑ αλιεία και σχετικές δραστηριότητες.

(50) Παρότι οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας που συμμετέχουν στην εφαρμογή του συστήματος πιστοποίησης αλιευμάτων του κανονισμού ΠΛΑ της ΕΕ είναι σε γενικές γραμμές συνεργάσιμες σε επίπεδο ανταπόκρισης και παροχής απαντήσεων σε αιτήματα πληροφοριών ή επαλήθευσης, η αξιοπιστία της ορθότητας των απαντήσεών τους θίγεται και υπονομεύεται από την έλλειψη διαφάνειας και τις ελάχιστες ή μηδενικές δυνατότητες διασφάλισης της ιχνηλασιμότητας των αλιευτικών προϊόντων, όπως διαπιστώνεται στην ενότητα 3.1 της παρούσας απόφασης.

(51) Στο πλαίσιο της συνολικής αξιολόγησης της εκτέλεσης των καθηκόντων της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ως προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που υπέχει ως κράτος σημαίας, κράτος λιμένος και παράκτιο κράτος, η Επιτροπή ανέλυσε επίσης κατά πόσον η Παπουασία - Νέα Γουινέα συνεργάζεται με άλλα κράτη σημαίας για την καταπολέμηση της ΠΛΑ αλιείας.

(52) Για τον λόγο αυτό, κατά την αποστολή της Επιτροπής τον Νοέμβριο του 2012 διαπιστώθηκε έλλειψη προθυμίας από την πλευρά των αρχών της Παπουασίας - Νέας Γουινέας να συνεργαστούν με τα κράτη σημαίας των σκαφών που δραστηριοποιούνται σε ύδατα υπό τη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, καθώς οι αρχές δεν ήταν πρόθυμες να παράσχουν στα κράτη σημαίας πληροφορίες που αφορούσαν δεδομένα των σκαφών. Το γεγονός αυτό αποτελεί σαφή ένδειξη ότι η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της δυνάμει του διεθνούς δικαίου [ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) της UNFSA] προκειμένου να εξασφαλίσει ότι σημειώνεται αποτελεσματική διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αποθεμάτων ιχθύων στα ύδατά της και να διασφαλίσει την αποτελεσματική και αποδοτική πρόληψη της ΠΛΑ αλιείας.

(53) Κατά τη διάρκεια της εν λόγω αποστολής, η Επιτροπή επεχείρησε να διευκρινίσει κάποιες τακτικές ανακολουθίες όσον αφορά τα ληφθέντα στοιχεία σχετικά με τις εισαγωγές της ΕΕ σε αλιευτικά προϊόντα από την Παπουασία - Νέα Γουινέα σε σχέση με τα ισχύοντα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης. Οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας επιβεβαίωσαν ότι γνωρίζουν πως τα στοιχεία που αναγράφονται στα πιστοποιητικά αλιευμάτων που εκδίδονται από τα κράτη σημαίας για περιπτώσεις ιχθύων που εκφορτώνονται απευθείας στην Παπουασία - Νέα Γουινέα για μεταποίηση είναι συχνά ανακριβή. Αυτή η παρουσία ανακριβών στοιχείων στα πιστοποιητικά αλιευμάτων οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας δεν ανταλλάσουν δεδομένα που έχουν στη διάθεσή τους, ιδίως δεδομένα του συστήματος παρακολούθησης σκαφών (VMS) και δηλώσεις εκφόρτωσης, με το κράτος σημαίας, και μάλιστα ούτε καν σε περιπτώσεις στις οποίες διαπιστώνονται παρατυπίες. Κατά συνέπεια, η αρχή του κράτους σημαίας πρέπει να στηρίξει τα πιστοποιητικά αλιευμάτων της στα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, τα οποία ενδέχεται να είναι ελλιπή, ανακριβή και μη επαληθεύσιμα. Ωστόσο, οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας υπογράφουν δηλώσεις μεταποίησης έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι τα πιστοποιητικά αλιευμάτων που εκδίδονται για τα αλιεύματα που έχουν μεταποιηθεί στην Παπουασία - Νέα Γουινέα είναι ανακριβή.

(54) Σύμφωνα με τα άρθρα 63 και 64 της UNCLOS, τα παράκτια κράτη και τα κράτη σημαίας συνεργάζονται σε ό,τι αφορά τα αλληλοεπικαλυπτόμενα και άκρως μεταναστευτικά είδη ιχθύων. Στα άρθρα 7 και 20 της UNFSA αναπτύσσεται περαιτέρω η υποχρέωση συνεργασίας, αντιστοίχως στον καθορισμό συμβατών μέτρων διατήρησης και διαχείρισης και στη διασφάλιση της συμμόρφωσης και της επιβολής των εν λόγω μέτρων. Επιπλέον, στο άρθρο 7 παράγραφος 1 σημείο 3 του κώδικα συμπεριφοράς του FAO συνιστάται στα κράτη που εμπλέκονται στην εκμετάλλευση αλληλοεπικαλυπτόμενων και διασυνοριακών αποθεμάτων ιχθύων να συνάπτουν διμερή συμφωνία ή οργανωτικό διακανονισμό για τη διασφάλιση ουσιαστικής συνεργασίας, προκειμένου να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική διατήρηση και διαχείριση των πόρων. Αυτό προσδιορίζεται περαιτέρω στα στοιχεία 28 και 51 του IPOA IUU, όπου παρατίθενται λεπτομερείς πρακτικές για άμεση συνεργασία μεταξύ κρατών, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής δεδομένων ή πληροφοριών που έχουν στη διάθεσή τους τα παράκτια κράτη.

(55) Εν προκειμένω, το άρθρο 25 παράγραφος 10 της σύμβασης της WCPFC (12) ορίζει ότι κάθε μέλος της Επιτροπής, εφόσον έχει βάσιμους λόγους να πιστεύει ότι ένα αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία άλλου κράτους επιδίδεται σε οποιαδήποτε δραστηριότητα που υπονομεύει την αποτελεσματικότητα των μέτρων διατήρησης και διαχείρισης που έχουν θεσπισθεί για την περιοχή της σύμβασης, εφιστά την προσοχή του οικείου κράτους σημαίας στο γεγονός αυτό. Ωστόσο, η Παπουασία - Νέα Γουινέα θεωρεί ότι τα ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία της δεν καλύπτονται από την περιοχή της σύμβασης της WCPFC, όπως θα εξετασθεί λεπτομερώς στις αιτιολογικές σκέψεις (76) έως (78)· το γεγονός αυτό επηρεάζει την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης. Η επίδοση της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, όπως περιγράφεται στην παρούσα ενότητα, παραβαίνει τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (54), καθώς και τους κανόνες της WCPFC.

(56) Η σπουδαιότητα των αποδοτικών μηχανισμών συνεργασίας πρέπει να αξιολογηθεί στο πλαίσιο της σημασίας του αλιευτικού πόρου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας [όπως θα παρουσιαστεί στην αιτιολογική σκέψη (66)], της κυρίαρχης παρουσίας σκαφών με ξένη σημαία σε ύδατα υπό τη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας και της επεκτεινόμενης μεταποιητικής βιομηχανίας όπως παρουσιάζεται στις αιτιολογικές σκέψεις (30) και (31). Επιπλέον, τα μεταποιημένα αλιευτικά προϊόντα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας τυγχάνουν προνομιακών όρων πρόσβασης στην αγορά της ΕΕ μέσω της ενδιάμεσης συμφωνίας εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών του Ειρηνικού· η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεσμεύτηκε στο πλαίσιο αυτό για την ενίσχυση των κανόνων, των συστημάτων και των διαδικασιών για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής διατήρησης και της βιώσιμης ανάπτυξης και διαχείρισης της αλιείας (13).

(57) Ειδικότερα, στις παρατηρήσεις που υπέβαλε προς την Επιτροπή στις 5 Ιουλίου 2013, η Παπουασία - Νέα Γουινέα αναγνώρισε την ανάγκη για συνεργασία στην ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη σημαίας, ιδίως δεδομένων του συστήματος παρακολούθησης σκαφών (VMS). Παρόμοιες δηλώσεις διατυπώθηκαν κατά τη συνεδρίαση στις 12 Δεκεμβρίου 2013 και στις γραπτές παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στις 6 Ιανουαρίου 2014. Όσον αφορά την ύπαρξη και την εφαρμογή αποδοτικών μέτρων επιβολής, η Επιτροπή εκτίμησε το γεγονός ότι η Παπουασία - Νέα Γουινέα ανέπτυξε ένα σύστημα παρακολούθησης σκαφών (VMS) και υποχρεώνει όλα τα σκάφη που φέρουν τη σημαία της και δραστηριοποιούνται σε ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία της να διαθέτουν τον εν λόγω εξοπλισμό. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, η ενίσχυση και βελτίωση της συνεργασίας με τα κράτη σημαίας των σκαφών που δραστηριοποιούνται σε ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας παραμένει ανεπίλυτο ζήτημα καίριας σημασίας. Δεδομένου ότι υπάρχουν πολλά σκάφη με σημαία τρίτων χωρών που δραστηριοποιούνται στα ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, η πρόσβαση σε δεδομένα πληροφοριών του συστήματος παρακολούθησης σκαφών (VMS) που τηρούνται από τις αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας είναι καίριας σημασίας για τον έλεγχο και την παρακολούθηση των σκαφών. Οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας έχουν συνάψει είτε διμερείς συμφωνίες είτε οργανωτικούς διακανονισμούς με αλιευτικές ενώσεις ή εταιρείες. Μέχρι στιγμής, η κατάσταση όσον αφορά την πρόσβαση των οικείων κρατών σημαίας σε δεδομένα VMS παραμένει μη ικανοποιητική και περίπλοκη. Σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξε η Επιτροπή, οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας υπέγραψαν τέτοιου είδους συμφωνία με την αρμόδια αρχή των Φιλιππίνων, η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, πρόσβαση σε δεδομένα VMS. Η εν λόγω συμφωνία δεν έχει εφαρμοστεί. Οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ανέφεραν επίσης ότι εντός του 2014 θα δρομολογήσουν σταδιακά παρόμοιους διακανονισμούς με τις αρμόδιες αρχές όλων των τρίτων χωρών που αλιεύουν στα ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας. Εντούτοις, δεν παρουσίασαν κανένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα όσον αφορά τον προγραμματισμό τους.

(58) Όπως έχει περιγραφεί ήδη, η έλλειψη σαφήνειας και διαφάνειας των νόμων και των διαδικασιών, ιδίως όσον αφορά τη νηολόγηση και αδειοδότηση σκαφών, την ιχνηλασιμότητα και την αξιοπιστία των πληροφοριών και δεδομένων που αφορούν τις εκφορτώσεις και τα αλιεύματα [όπως παρουσιάζονται στις αιτιολογικές σκέψεις (41) έως (45)], καθώς και όσον αφορά τη διατήρηση και διαχείριση των πόρων [όπως θα περιγραφεί στις αιτιολογικές σκέψεις (76) έως (82)], καθιστά αδύνατη την αποδοτική επιβολή των μέτρων και τη διαπίστωση των παραβάσεων σε σχέση με την ΠΛΑ αλιεία. Το γεγονός αυτό υπονομεύει επίσης τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων και αποτελεσματικής παρακολούθησης των παραβάσεων, ακόμη και αν φαινομενικά όλες οι απαραίτητες εξουσίες και τα δικαιώματα επιβολής προβλέπονται από τον νόμο. Ως εκ τούτου, στην πράξη, η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν μπορεί να επιβάλει αποτελεσματικά κυρώσεις στους παραβάτες κατά τρόπο που να τους αφαιρεί τα οφέλη που αποκομίζουν από την ΠΛΑ αλιεία, όπως συνιστάται στο στοιχείο 21 του IPOA-IUU. Η έλλειψη σαφήνειας και διαφάνειας των νόμων και των διαδικασιών υπονομεύει επιπλέον τη δυνατότητα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας να εκπληρώσει τις διεθνείς υποχρεώσεις της δυνάμει του άρθρου 20 της UNFSA, ιδίως όσον αφορά την αποτελεσματική ανταπόκριση στα αιτήματα που ενδέχεται να υποβάλουν τα κράτη σημαίας στο πλαίσιο της εκπλήρωσης της υποχρέωσής τους να επιβάλλουν κυρώσεις σε σκάφη που φέρουν τη σημαία τους και επιδίδονται σε ΠΛΑ αλιεία.

(59) Όσον αφορά το ιστορικό, τη φύση, τις περιστάσεις, την έκταση και τη σοβαρότητα των περιστατικών της εξεταζόμενης ΠΛΑ αλιείας, οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας δεν είναι σε θέση να διασφαλίσουν την ιχνηλασιμότητα των δραστηριοτήτων, καθώς τα συστήματά τους πάσχουν από έλλειψη σαφήνειας και διαφάνειας. Συνεπεία των ελλείψεων αυτών, δεν είναι δυνατό να προσδιοριστούν, κατά τρόπο αξιόπιστο, οι δυνητικές διαστάσεις των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με ΠΛΑ αλιεία. Αποτελεί, ωστόσο, παραδεκτό γεγονός ότι η έλλειψη διαφάνειας, σε συνδυασμό με την αδυναμία διενέργειας αποτελεσματικών ελέγχων, ενθαρρύνει την παράνομη συμπεριφορά.

(60) Όσον αφορά τις υφιστάμενες δυνατότητες των αρχών της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (14), η χώρα αυτή κατατάσσεται στις χώρες με χαμηλή ανθρώπινη ανάπτυξη (156η μεταξύ 186 χωρών το 2013), αλλά βρίσκεται στο κατώτατο όριο των χωρών μεσαίας ανθρώπινης ανάπτυξης. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1905/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (15), όπου η Παπουασία - Νέα Γουινέα κατατάσσεται στις χώρες χαμηλότερου μέσου εισοδήματος. Σύμφωνα με τον κατάλογο των δικαιούχων βοήθειας της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας (ΕΑΒ) του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) (ΟΟΣΑ/ΕΑΒ), βάσει στοιχείων της 1ης Ιανουαρίου 2013 που αφορούν το 2012 (16), η Παπουασία - Νέα Γουινέα κατατάσσεται στις χώρες χαμηλού μεσαίου εισοδήματος. Από την άποψη αυτή, οι περιορισμοί όσον αφορά τη χρηματοοικονομική και διοικητική ικανότητα των αρμόδιων αρχών μπορούν να θεωρηθούν παράγοντας που υπονομεύει την ικανότητα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας να εκπληρώσει τα καθήκοντά της σχετικά με τη συνεργασία και την εφαρμογή της νομοθεσίας. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το επίπεδο ανθρώπινης ανάπτυξης της Παπουασίας - Νέας Γουινέας βελτιώνεται (από χώρα με χαμηλή ανθρώπινη ανάπτυξη σε χώρα με μεσαία ανθρώπινη ανάπτυξη) και οι διοικητικές δυνατότητες της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ενισχύονται συνεχώς από την οικονομική και τεχνική βοήθεια που παρείχε η Ένωση. Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι η εθνική αρχή αλιείας απολαμβάνει, στο πλαίσιο της κυβερνητικής διοίκησης της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, σημαντική αυτονομία, που της παρέχει τη δυνατότητα να αναπτύξει ενισχυμένες πολιτικές στον τομέα της διαχείρισης της αλιείας.

(61) Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από τις αποστολές της Επιτροπής το 2011 και το 2012, δεν μπορεί να συναχθεί ότι οι αρχές της Παπουασίας - Νέας Γουινέας στερούνται οικονομικών πόρων, αλλά μάλλον ότι δεν διαθέτουν το αναγκαίο νομικό και διοικητικό περιβάλλον που θα διασφάλιζε την αποδοτική και αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων τους.

(62) Δεδομένης της κατάστασης που εκτίθεται στην παρούσα ενότητα της απόφασης και με βάση όλα τα αντικειμενικά στοιχεία που συνέλεξε η Επιτροπή, καθώς επίσης και το σύνολο των δηλώσεων της ίδιας της χώρας, διαπιστώνεται ότι, δυνάμει του άρθρου 31 παράγραφοι 3 και 5 του κανονισμού ΠΛΑ, η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν εκπλήρωσε τα καθήκοντα που υπέχει δυνάμει του διεθνούς δικαίου ως παράκτιο κράτος και κράτος αγοράς όσον αφορά τις προσπάθειες συνεργασίας και εφαρμογής της νομοθεσίας.

3.3. Μη εφαρμογή των διεθνών κανόνων (άρθρο 31 παράγραφος 6 του κανονισμού ΠΛΑ)

(63) Η Παπουασία - Νέα Γουινέα έχει κυρώσει την UNCLOS και την UNFSA. Η Παπουασία - Νέα Γουινέα είναι συμβαλλόμενο μέρος της WCPFC. Είναι επίσης συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης FFA και της PNA σχετικά με τη συνεργασία για τη διαχείριση της αλιείας κοινού ενδιαφέροντος.

(64) Η Επιτροπή ανέλυσε κάθε πληροφορία την οποία θεώρησε συναφή με την ιδιότητα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ως συμβαλλόμενου μέρους της WCPFC.

(65) Επιπλέον, η Επιτροπή ανέλυσε κάθε άλλη πληροφορία την οποία θεώρησε συναφή με το γεγονός ότι η Παπουασία - Νέα Γουινέα έχει αποδεχθεί να εφαρμόσει τα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης που έχει θεσπίσει η WCPFC.

(66) Βάσει των συνολικών στοιχείων που προσκόμισε η Παπουασία-Νέα Γουινέα σχετικά με την κατάσταση των δραστηριοτήτων αλιείας τόνου στα ύδατά της, τα αποθέματα τόνου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας αντιπροσωπεύουν περίπου το 19 % των αλιευμάτων του Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού Ωκεανού και περίπου το 11 % των συνολικών αλιευμάτων (17) [15 % των παγκόσμιων αλιευμάτων τόνου και 50 % των αλιευμάτων σε σχέση με τη σύμβαση PNA σύμφωνα με την παρουσίαση της Παπουασίας - Νέας Γουινέας προς την Επιτροπή το 2011, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (30)].

(67) Επί τη βάσει των αριθμητικών στοιχείων που παρουσιάζονται στην αιτιολογική σκέψη (66), φαίνεται ότι η Παπουασία - Νέα Γουινέα διαχειρίζεται σημαντικούς συνολικούς πόρους τόνου και συνεπώς έχει την ευθύνη, ως παράκτιο κράτος, να διασφαλίσει την υπεύθυνη και μακροπρόθεσμη βιώσιμη διαχείριση του πόρου αυτού. Τα άρθρα 61 έως 64 της UNCLOS και τα άρθρα 7 και 8 της UNFSA ρυθμίζουν τη χρήση έμβιων πόρων από το παράκτιο κράτος, που θα πρέπει να προάγει τον στόχο της βέλτιστης χρήσης των έμβιων πόρων στην ΑΟΖ του και να διασφαλίζει τη συμμόρφωση των υπηκόων άλλων κρατών που αλιεύουν στην ΑΟΖ του με τα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης, καθώς και να συνεργάζεται με τα αντίστοιχα κράτη και περιφερειακές οργανώσεις που εμπλέκονται στο συγκεκριμένο είδος αλιείας.

(68) Όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (42), ο κώδικας συμπεριφοράς του FAO συνιστά διαφάνεια στους νόμους σχετικά με την αλιεία και στην κατάρτισή τους καθώς και για τις αντίστοιχες διαδικασίες χάραξης πολιτικής και λήψης αποφάσεων και διαχείρισης (άρθρο 6 παράγραφος 13 και άρθρο 7 παράγραφος 1 σημείο 9 αντιστοίχως). Στο άρθρο 11 παράγραφοι 2 και 3, ορίζει επιπλέον ότι το διεθνές εμπόριο ιχθύων και αλιευτικών προϊόντων δεν πρέπει να υπονομεύει τη βιώσιμη ανάπτυξη της αλιείας, ενώ πρέπει να βασίζεται σε διαφανή μέτρα καθώς και σε διαφανείς, απλές και κατανοητές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και διοικητικές διαδικασίες.

(69) Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι, κατά παράβαση των εν λόγω υποχρεώσεων και συστάσεων, το νομικό πλαίσιο της Παπουασίας - Νέας Γουινέας δεν περιλαμβάνει διατάξεις που να διασφαλίζουν την αποδοτική και αποτελεσματική διαχείριση των σκαφών που δραστηριοποιούνται σε ύδατα υπό τη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας. Επιπροσθέτως, το νομικό πλαίσιο δεν περιλαμβάνει σαφείς και διαφανείς διατάξεις που να καθορίζουν εφαρμοστέα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης για όλους τους τύπους υδάτων που υπάγονται στη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ή, όπου υφίστανται τέτοιες διατάξεις, δεν υπάρχουν σαφείς και διαφανείς διαδικασίες που να καθορίζουν πώς πρέπει να διασφαλίζεται η εφαρμογή τους. Οι πτυχές αυτές αναλύονται λεπτομερέστερα κατωτέρω.

(70) Μια πρώτη πτυχή του εν λόγω κανονιστικού ελλείμματος είναι η ανεπάρκεια του σχεδίου διαχείρισης του τόνου του 1998 και η απουσία ενός εθνικού σχεδίου δράσης για την καταπολέμηση της ΠΛΑ αλιείας (NPOA IUU).

(71) Πρέπει να επισημανθεί ότι το σχέδιο διαχείρισης του τόνου προβλέπει το νομικό πλαίσιο για τη διαχείριση των πόρων τόνου και ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3, για όλα τα αλιευτικά ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών και των αρχιπελαγικών υδάτων.

(72) Στις παρατηρήσεις που υπέβαλε προς την Επιτροπή στις 5 Ιουλίου 2013, η εθνική αρχή αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας αναγνώρισε τα κενά στο νομικό της πλαίσιο καθώς και ζητήματα τα οποία επηρεάζουν το σύστημα διαχείρισης και ελέγχου που εφαρμόζει. Η Παπουασία - Νέα Γουινέα αναγνώρισε ότι το σχέδιο διαχείρισης του τόνου του 1998 είναι παρωχημένο και θα πρέπει να επανεξεταστεί λαμβάνοντας υπόψη τις μεταβολές στον τομέα της αλιείας, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, περιφερειακών και υποπεριφερειακών μέτρων διατήρησης και διαχείρισης, καθεστώτων αδειοδότησης και προϋποθέσεων, ορίων συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC), διαχείρισης ζωνών για τα αρχιπελαγικά ύδατα και τις ΑΟΖ, σημείων αναφοράς και κανόνων ελέγχου της συλλογής. Επιπλέον, η Παπουασία - Νέα Γουινέα αναγνώρισε επίσης ότι ο νόμος και οι κανονισμοί για τη διαχείριση της αλιείας θα πρέπει να αναθεωρηθούν αναλόγως.

(73) Στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στις 4 Δεκεμβρίου 2013, η Παπουασία - Νέα Γουινέα υπέβαλε αντίγραφο ενός προσωρινού προσχεδίου για ένα νέο σχέδιο διαχείρισης του τόνου. Στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στις 6 Ιανουαρίου 2014 αναγνώρισε επίσης την ανάγκη αναθεώρησης του σχεδίου διαχείρισης του τόνου και αντιμετώπισης των ζητημάτων σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις και διατάξεις. Εντούτοις, το εγχείρημα που περιγράφηκε είναι ακόμη σε διαδικασία διαβούλευσης εντός της χώρας και χωρίς τελικά αποτελέσματα. Η διαπίστωση είναι ότι το υφιστάμενο σχέδιο είναι παρωχημένο και ως εκ τούτου συνιστά παράβαση των υποχρεώσεων που καθορίζονται στο άρθρο 61 παράγραφοι 2 έως 5, στο άρθρο 62 παράγραφος 1 και στο άρθρο 64 της UNCLOS σχετικά με τη βέλτιστη χρήση των πόρων μέσω των κατάλληλων μέτρων διατήρησης και διαχείρισης.

(74) Πέραν του ότι είναι παρωχημένο, το σχέδιο διαχείρισης του τόνου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας του 1998 δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα των αλιευτικών εργασιών, των αλιευτικών δραστηριοτήτων και του αλιευτικού κλάδου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, παρά τη δεδηλωμένη απαίτηση συνεχούς επανεξέτασής του (άρθρο 4 του σχεδίου διαχείρισης του τόνου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, άρθρο 28 του νόμου περί διαχείρισης της αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας). Το σχέδιο προβλέπει ένα νομικό πλαίσιο για δραστηριότητες 100 θυνναλιευτικών γρι-γρι, αλλά η Παπουασία - Νέα Γουινέα παρέλειψε να επεκτείνει την κάλυψή του προκειμένου να αντικατοπτρίζει την τρέχουσα δραστηριότητα άνω των 200 σκαφών.

(75) Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με τις συστάσεις των στοιχείων 25, 26 και 27 του IPOA IUU, η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν κατήρτισε εθνικό σχέδιο δράσης για την πάταξη της ΠΛΑ αλιείας. Η Παπουασία - Νέα Γουινέα αναγνώρισε το γεγονός αυτό στις παρατηρήσεις που υπέβαλε προς την Επιτροπή στις 5 Ιουλίου 2013.

(76) Μια δεύτερη πτυχή του κανονιστικού ελλείμματος είναι η απουσία θέσπισης σαφών μέτρων διατήρησης και διαχείρισης από την Παπουασία - Νέα Γουινέα, επί τη βάσει των βέλτιστων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων και σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της UNCLOS, της UNFSA και της WCPFC σε σχέση με όλα τα ύδατα που υπάγονται στην εθνική της δικαιοδοσία, συμπεριλαμβανομένων των αρχιπελαγικών υδάτων της. Πράγματι, στο πλαίσιο των αποστολών της Επιτροπής το 2011 και το 2012, διαπιστώθηκε ότι οι κανόνες διατήρησης και διαχείρισης στερούνται διαφάνειας και σαφήνειας [όπως επεξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις (77) έως (82)] και φαίνεται ότι δεν είναι ούτε συμβατοί ούτε βασισμένοι στις βέλτιστες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις [όπως επεξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις (83) έως (89)].

(77) Τα ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας αναφέρονται ως χωρικά ύδατα, αρχιπελαγικά ύδατα και ΑΟΖ. Σύμφωνα με το άρθρο 3 της σύμβασης WCPFC, η περιοχή αρμοδιότητας της WCPFC περιλαμβάνει καταρχήν όλα τα ύδατα του Ειρηνικού Ωκεανού, συμπεριλαμβανομένων των υδάτων υπό τη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας.

(78) Ωστόσο, η Παπουασία - Νέα Γουινέα ενημέρωσε την Επιτροπή πως θεωρεί ότι τα ύδατα που υπάγονται στην εθνική της δικαιοδοσία (χωρικά ύδατα, αρχιπελαγικά ύδατα, ΑΟΖ) δεν καλύπτονται από την περιοχή της σύμβασης, παρότι η WCPFC ανέθεσε την εφαρμογή των μέτρων διατήρησης και διαχείρισης που έχει θεσπίσει στα συμβαλλόμενα μέρη της. Επίσης, ενώ οι συμβαλλόμενες χώρες περιορίζουν την αλιευτική προσπάθεια με την κατανομή πλοιοημερών [καθεστώς πλοιοημερών (VDS)] που εφαρμόζεται σε όλες τις ΑΟΖ των συμβαλλόμενων μερών της συμφωνίας, ο περιορισμός αυτός δεν ισχύει για τα χωρικά και αρχιπελαγικά ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας.

(79) Σύμφωνα με τα άρθρα 61 έως 64 της UNCLOS, τα άρθρα 5, 7, 8, 9, 10 της UNFSA και τον γενικό στόχο και τους συναφείς κανόνες στη σύμβαση της WCPFC (ιδίως τα άρθρα 2, 5, 7, 8), αποτελεί σαφές καθήκον, ευθύνη και υποχρέωση ενός παράκτιου κράτους να θεσπίσει μέτρα συμβατά με αυτά που εφαρμόζονται στην περιφέρεια και στην ανοιχτή θάλασσα προκειμένου να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των αλληλοεπικαλυπτόμενων και άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων και να προαχθεί ο στόχος της βέλτιστης χρήσης τους. Στον κώδικα συμπεριφοράς του FAO, ιδίως στο άρθρο 7 παράγραφοι 1, 2, 3 και στο άρθρο 8 παράγραφος 1, επίσης συνιστώνται ορθές πρακτικές για την εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων.

(80) Στην απάντησή της προς την Επιτροπή σχετικά με την έκθεση της αποστολής του 2011, η Παπουασία - Νέα Γουινέα εξήγησε ότι όλα τα μέλη της επιτροπής WCPFC υπόκεινται σε συμφωνηθέντα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης της WCPFC και αναφέρθηκε στα σχέδια διαχείρισης της αλιείας που δημοσιεύθηκαν στον επίσημο ιστότοπο της εθνικής αρχής αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας (18), τα οποία πρέπει να ισχύουν σε όλα τα ύδατα υπό τη δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας (χωρικά ύδατα, αρχιπελαγικά ύδατα, ΑΟΖ), ιδίως για τα αλληλοεπικαλυπτόμενα αποθέματα, προκειμένου να διασφαλίζεται το ίδιο επίπεδο διατήρησης σε όλα τα ύδατα της μετανάστευσής τους. Φαίνεται, ωστόσο, ότι τα σχέδια αυτά καλύπτουν μόνο δραστηριότητες στην ΑΟΖ της Παπουασίας - Νέας Γουινέας και δεν υπάρχουν αντίστοιχα μέτρα που να ρυθμίζουν τα αρχιπελαγικά ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας.

(81) Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε έλλειψη σαφήνειας και διαφάνειας, η οποία, επιπλέον της έλλειψης διαφάνειας των νόμων και διαδικασιών της Παπουασίας - Νέας Γουινέας όσον αφορά τη νηολόγηση και αδειοδότηση αλιευτικών σκαφών, όπως εξηγείται στις ενότητες 3.1 και 3.2 της παρούσας απόφασης, θίγει και υπονομεύει τη δυνατότητα αποτελεσματικής εφαρμογής της αποδοτικής διατήρησης και διαχείρισης των αλιευτικών πόρων της Παπουασίας - Νέας Γουινέας. Αποτελεί τρέχουσα πρακτική της Παπουασίας - Νέας Γουινέας τα ισχύοντα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης να περιλαμβάνονται στους ακοινοποίητους όρους αδειών για θυνναλιευτικά. Κατά συνέπεια, ενδέχεται να ισχύουν διαφορετικά μέτρα, ανάλογα επίσης με τους ακοινοποίητους μεμονωμένους όρους αδειών.

(82) Εν κατακλείδι, δεν υφίσταται σαφής, διαφανής και συμβατός κανόνας διατήρησης και διαχείρισης για τα αρχιπελαγικά ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, κατά παράβαση των υποχρεώσεων που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (79).

(83) Σύμφωνα με το άρθρο 61 της UNCLOS, τα άρθρα 5 και 6 της UNFSA και τα άρθρα 5 και 6 της σύμβασης της WCPFC, τα παράκτια κράτη οφείλουν να καθορίζουν τα επιτρεπόμενα αλιεύματα των έμβιων πόρων στην ΑΟΖ τους βάσει των βέλτιστων επιστημονικών στοιχείων που έχουν στη διάθεσή τους και βάσει προληπτικής προσέγγισης· τα παράκτια κράτη οφείλουν επίσης να διασφαλίζουν, μέσω κατάλληλων μέτρων διατήρησης και διαχείρισης, ότι οι έμβιοι πόροι και τα αποθέματα στην ΑΟΖ και άλλα ύδατα υπό τη δικαιοδοσία τους δεν κινδυνεύουν από υπερεκμετάλλευση. Ο κώδικας συμπεριφοράς του FAO, ιδίως το άρθρο 7 παράγραφοι 3, 4 και 5, συνιστά ορθές πρακτικές για τη συμμόρφωση με αυτές τις υποχρεώσεις.

(84) Δεδομένου ότι η Παπουασία - Νέα Γουινέα θεωρεί ότι οι κανόνες της WCPFC δεν ισχύουν για τα ύδατα υπό τη δικαιοδοσία της, δεν είναι απολύτως σαφές ποια δεδομένα συλλέγονται και υποβάλλονται στην WCPFC· αυτό μπορεί να μην καλύπτει αξιολογήσεις όλων των αλιευτικών υδάτων της Παπουασίας - Νέας Γουινέας. Στις εκθέσεις της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC τίθεται τακτικά το ζήτημα των κενών όσον αφορά τα δεδομένα. Για παράδειγμα, στην έκθεση της 7ης συνόδου της, η επιστημονική επιτροπή της WCPFC επισήμανε στο σημείο 89 ορισμένες ανακολουθίες μεταξύ στόλων όσον αφορά την υποβολή στοιχείων για την παλαμίδα, τον κιτρινόπτερο τόνο και τον μεγαλόφθαλμο τόνο στα ημερολόγια αλιείας γρι-γρι και λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία, για επιστημονικούς σκοπούς, της ακρίβειας των δεδομένων σύνθεσης των αλιευμάτων γρι-γρι, συνέστησε το εν λόγω πρόβλημα να παραπεμφθεί στην επιτροπή τεχνικών θεμάτων και συμμόρφωσης (19). Στο σημείο 37, υπογράμμισε την αβεβαιότητα όσον αφορά τη σύνθεση ειδών στην αλιεία με γρι-γρι, και παρότρυνε την Παπουασία - Νέα Γουινέα να συνεχίσει να βελτιώνει τις εκτιμήσεις για τα δεδομένα όσον αφορά τη σύνθεση των αλιευμάτων γρι-γρι. Στην 8η σύνοδό της, η επιστημονική επιτροπή της WCPFC έθεσε εκ νέου ζητήματα κενών και ανακολουθιών όσον αφορά τα δεδομένα (20) σχετικά με τα αλιεύματα και τη σύνθεση των αλιευμάτων, διατύπωσε παρατηρήσεις σχετικά με τις υποχρεώσεις υποβολής στοιχείων βάσει των συμφωνιών ναύλωσης και εξέδωσε συστάσεις διαχείρισης με στόχο τη βελτίωση (21). Έθεσε επίσης το θέμα της μη υποβολής δεδομένων ή της υποβολής ανεπαρκών δεδομένων από ορισμένα συμβαλλόμενα μέρη, εκ των οποίων κάποια δραστηριοποιούνται σε ύδατα που υπάγονται στην εθνική δικαιοδοσία της Παπουασίας - Νέας Γουινέας.

(85) Στις εκθέσεις δηλώνεται επίσης ότι δεν έχει ακόμη επιτευχθεί ποσοστό κάλυψης παρατηρητών 100 % όπως απαιτείται από την WCPFC, και η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν έχει ακόμη συμμορφωθεί με αυτήν την απαίτηση, σύμφωνα με την τελευταία της επίσημη έκθεση που υπέβαλε στην επιστημονική επιτροπή το 2012 (22).

(86) Η επιστημονική επιτροπή της WCPFC συνέστησε, κατά την 7η σύνοδό της, ότι, εάν συνεχιστούν οι πρόσφατες αλιευτικές πρακτικές για την παλαμίδα, τα επίπεδα δεικτών αλιευμάτων είναι πιθανό να μειωθούν και τα αλιεύματα θα πρέπει να μειωθούν δεδομένου ότι τα επίπεδα αποθεμάτων αλιεύονται μέχρι το επίπεδο της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης. Επομένως, οι περιπτώσεις αύξησης της αλιευτικής προσπάθειας πρέπει να παρακολουθούνται (23).

(87) Η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν εφαρμόζει μέτρα διατήρησης και διαχείρισης της WCPFC στα αρχιπελαγικά ύδατά της και δεν έχει θεσπίσει συμβατά μέτρα. Λαμβάνοντας υπόψη την άκρως μεταναστευτική και αλληλοεπικαλυπτόμενη φύση των πόρων τόνου και τη σημασία των αποθεμάτων τόνου και των αλιευτικών δραστηριοτήτων στα αρχιπελαγικά ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, που αποτελούν σημαντική γεωγραφική περιοχή ωοτοκίας για το είδος του τόνου, η κατάσταση αυτή θέτει σε κίνδυνο κάθε προσπάθεια διατήρησης του αποθέματος του τόνου συνολικά. Κατά συνέπεια, η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν διασφαλίζει την εφαρμογή μέτρων διατήρησης και διαχείρισης σε όλα τα ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία της κατά τρόπο που να συνάδει με τις απαιτήσεις της WCPFC, και σύμφωνα με την υποχρέωσή της να διασφαλίζει ότι τα είδη που υπάγονται στη δικαιοδοσία του παράκτιου κράτους δεν κινδυνεύουν από υπερεκμετάλλευση.

(88) Η Επιτροπή αξιολόγησε επίσης κάθε πράξη ή παράλειψη της Παπουασίας - Νέας Γουινέας που πιθανώς να περιόρισε την αποτελεσματικότητα της νομοθεσίας, των κανονισμών και των διεθνών μέτρων διαχείρισης και διατήρησης που ισχύουν.

(89) Στο πλαίσιο αυτό, το σχέδιο διαχείρισης του τόνου της Παπουασίας - Νέας Γουινέας θέτει όριο συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) 338 000 μετρικών τόνων ανά έτος (άρθρο 33) και περιορίζει τον αριθμό των αδειών για θυνναλιευτικά γρι-γρι σε 100 (άρθρο 32 παράγραφος 2). Ωστόσο, το τρέχον επίπεδο αλιευμάτων υπερβαίνει τους 700 000 μετρικούς τόνους και ο αριθμός των αδειοδοτημένων σκαφών γρι-γρι που δραστηριοποιούνται σε ύδατα της Παπουασίας - Νέας Γουινέας είναι άνω των 200. Επομένως, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα υφιστάμενα μέτρα δεν ανταποκρίνονται στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση. Δεδομένου ότι ο τόνος αποτελεί αλληλοεπικαλυπτόμενο και άκρως μεταναστευτικό απόθεμα, τα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης πρέπει να είναι συνεπή και συμβατά σε ολόκληρη την περιοχή μετανάστευσης προκειμένου να είναι αποτελεσματικά και βιώσιμα, ενώ επίσης αυτός είναι και ο γενικός στόχος της σύμβασης της WCPFC (24)· το τρέχον σχέδιο διαχείρισης του τόνου δεν επιτρέπει την εκπλήρωση αυτής της υποχρέωσης.

(90) Δεδομένης της κατάστασης που εκτίθεται στην παρούσα ενότητα της απόφασης και με βάση όλα τα αντικειμενικά στοιχεία που συνέλεξε η Επιτροπή, καθώς επίσης και το σύνολο των δηλώσεων της ίδιας της χώρας, διαπιστώνεται ότι, δυνάμει του άρθρου 31 παράγραφοι 3 και 6 του κανονισμού ΠΛΑ, η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν εκπλήρωσε τα καθήκοντα που υπέχει δυνάμει του διεθνούς δικαίου σε ό,τι αφορά τους διεθνείς κανόνες, τις κανονιστικές διατάξεις και τα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης.

3.4. Ειδικές δυσκολίες των αναπτυσσόμενων χωρών

(91) Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (25), η Παπουασία - Νέα Γουινέα κατατάσσεται στις χώρες με χαμηλή ανθρώπινη ανάπτυξη (156η μεταξύ 186 χωρών το 2012), αλλά βρίσκεται στο κατώτατο όριο μιας χώρας με μεσαία ανθρώπινη ανάπτυξη. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1905/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (26), όπου η Παπουασία - Νέα Γουινέα κατατάσσεται στις χώρες χαμηλότερου μέσου εισοδήματος. Εντούτοις, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία, της ΟΟΣΑ/ΕΑΒ της 1ης Ιανουαρίου 2013 που αφορούν το 2012 (27), η Παπουασία - Νέα Γουινέα θεωρείται χώρα χαμηλού μεσαίου εισοδήματος.

(92) Πρέπει να σημειωθεί ότι η κοινοποίηση που υπέβαλε η Παπουασία - Νέα Γουινέα με την ιδιότητα του κράτους σημαίας έγινε δεκτή από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού ΠΛΑ με ισχύ από τις 4 Φεβρουαρίου 2010. Η Παπουασία - Νέα Γουινέα επιβεβαίωσε, βάσει του άρθρου 20 παράγραφος 1 του κανονισμού ΠΛΑ, ότι εφαρμόζει σε εθνικό επίπεδο ρυθμίσεις για την εφαρμογή, τον έλεγχο και την επιβολή των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων και μέτρων διατήρησης και διαχείρισης, με τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται τα αλιευτικά σκάφη της.

(93) Η Επιτροπή ενημέρωσε την Παπουασία - Νέα Γουινέα σχετικά με τις διάφορες ανεπάρκειες που διαπίστωσε κατά τη διάρκεια της πρώτης αποστολής της που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2011. Μετά από ένα έτος, κατά τη διάρκεια της δεύτερης αποστολής της, τον Νοέμβριο του 2012, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η κατάσταση στην Παπουασία - Νέα Γουινέα ήταν αμετάβλητη.

(94) Στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στις 5 Ιουλίου 2013, η εθνική αρχή αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας αναγνωρίζει τη συνεχή βοήθεια που έχει παρασχεθεί από την ΕΕ στις αρχές αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας μέσω διαφόρων περιφερειακών και υποπεριφερειακών προγραμμάτων· παρασχέθηκε επίσης τεχνική βοήθεια όσον αφορά την καταπολέμηση της ΠΛΑ αλιείας το 2011 (28).

(95) Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τους περιορισμούς που αντιμετωπίζει η Παπουασία - Νέα Γουινέα σχετικά με την ανάπτυξη και της έδωσε το κατάλληλο χρονικό περιθώριο για να αναλάβει δράσεις προκειμένου να αντιμετωπίσει τη μη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του διεθνούς δικαίου με συνεπή, αποτελεσματικό και μη επιζήμιο τρόπο ήδη από το 2011.

(96) Δεδομένης της κατάστασης που εκτίθεται στην παρούσα ενότητα της απόφασης και με βάση όλα τα αντικειμενικά στοιχεία που συνέλεξε η Επιτροπή, καθώς επίσης και το σύνολο των δηλώσεων της ίδιας της χώρας, διαπιστώνεται ότι, δυνάμει του άρθρου 31 παράγραφος 7 του κανονισμού ΠΛΑ, το αναπτυξιακό καθεστώς της Παπουασίας - Νέας Γουινέας όσον αφορά τη διαχείριση της αλιείας ενδέχεται να επηρεαστεί αρνητικά από το αναπτυξιακό επίπεδό της. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των ανεπαρκειών που διαπιστώθηκαν στην Παπουασία - Νέα Γουινέα, τη βοήθεια που παρασχέθηκε από την Ένωση και τα μέτρα που ελήφθησαν για τη διόρθωση της κατάστασης, δεν βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι η Παπουασία - Νέα Γουινέα αδυνατεί να εκπληρώσει τα καθήκοντα που υπέχει δυνάμει του διεθνούς δικαίου λόγω της υστέρησης ανάπτυξης. Το επίπεδο ανάπτυξης της Παπουασίας - Νέας Γουινέας, το οποίο βελτιώνεται, δεν φαίνεται να δικαιολογεί ή να αιτιολογεί τη γενική επίδοση της Παπουασίας - Νέας Γουινέας ως κράτους σημαίας και ιδίως ως παράκτιου κράτους στον τομέα της αλιείας, καθώς επίσης και την ανεπαρκή δράση της για την πρόληψη, την αποτροπή και την εξάλειψη της ΠΛΑ αλιείας και τη διασφάλιση αντίστοιχης αποτελεσματικής παρακολούθησης, ελέγχου και εποπτείας των αλιευτικών δραστηριοτήτων σε ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία της.

(97) Δεδομένης της κατάστασης που εκτίθεται στην παρούσα ενότητα της απόφασης και με βάση όλα τα αντικειμενικά στοιχεία που συνέλεξε η Επιτροπή, καθώς επίσης και το σύνολο των δηλώσεων της ίδιας της χώρας, διαπιστώνεται ότι, δυνάμει του άρθρου 31 παράγραφος 7 του κανονισμού ΠΛΑ, το αναπτυξιακό καθεστώς και η γενική επίδοση της Παπουασίας - Νέας Γουινέας όσον αφορά την αλιεία δεν επηρεάζονται αρνητικά από το αναπτυξιακό επίπεδό της.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥ ΜΗ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ

(98) Με βάση τα συμπεράσματα που συνάγονται ανωτέρω σε σχέση με το γεγονός ότι η Παπουασία - Νέα Γουινέα δεν εκπλήρωσε τα καθήκοντα που υπέχει δυνάμει του διεθνούς δικαίου ως κράτος σημαίας, κράτος λιμένος, παράκτιο κράτος ή κράτος αγοράς και δεν έλαβε μέτρα για την πρόληψη, την αποτροπή και την εξάλειψη της ΠΛΑ αλιείας, στη χώρα αυτή πρέπει να κοινοποιηθεί το ενδεχόμενο να χαρακτηριστεί, σύμφωνα με το άρθρο 32 του κανονισμού ΠΛΑ, ως χώρα που η Επιτροπή θεωρεί μη συνεργαζόμενη τρίτη χώρα στην καταπολέμηση της ΠΛΑ αλιείας.

(99) Σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 του κανονισμού ΠΛΑ, η Επιτροπή οφείλει να ενημερώσει την Παπουασία - Νέα Γουινέα για το ενδεχόμενο να χαρακτηριστεί ως μη συνεργαζόμενη τρίτη χώρα. Επιπλέον, η Επιτροπή οφείλει να κινήσει όλες τις διαδικασίες που ορίζονται στο άρθρο 32 του κανονισμού ΠΛΑ σε σχέση με την Παπουασία - Νέα Γουινέα. Για λόγους χρηστής διοίκησης, πρέπει να οριστεί προθεσμία εντός της οποίας η εν λόγω χώρα μπορεί να απαντήσει εγγράφως στην κοινοποίηση και να διορθώσει την κατάσταση.

(100) Επιπλέον, η κοινοποίηση στην Παπουασία - Νέα Γουινέα του ενδεχομένου να χαρακτηριστεί ως χώρα που η Επιτροπή θεωρεί μη συνεργαζόμενη χώρα για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης δεν αποκλείει ούτε συνεπάγεται αυτομάτως την ενδεχόμενη μελλοντική λήψη μέτρων από την Επιτροπή ή το Συμβούλιο για τον χαρακτηρισμό και την κατάρτιση καταλόγου μη συνεργαζόμενων χωρών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο μόνο

Κοινοποιείται στο Ανεξάρτητο Κράτος της Παπουασίας - Νέας Γουινέας το ενδεχόμενο να χαρακτηριστεί ως τρίτη χώρα που η Επιτροπή θεωρεί μη συνεργαζόμενη στην καταπολέμηση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας.

Βρυξέλλες, 10 Ιουνίου 2014. Για την Επιτροπή Μαρία ΔΑΜΑΝΑΚΗ Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 286 της 29.10.2008, σ. 1.

(2) http://www.ffa.int/

(3) Συμφωνία του Ναουρού (http://www.ffa.int/node/93#attachments).

(4) Όγδοη τακτική σύνοδος της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC, 7-15 Αυγούστου 2012, Μπουσάν, Δημοκρατία της Κορέας, Annual Report to the Commission Part 1: Information on Fisheries Research and Statistics (Ετήσια έκθεση προς την Επιτροπή – Μέρος 1: Στοιχεία για την αλιεία, έρευνα και στατιστικές), Παπουασία - Νέα Γουινέα, WCPFC-SC8-AR/CCM-18 (http://www.wcpfc.int/doc/AR-CCM-18/Papua-New-Guinea-2).

(5) Στοιχεία προερχόμενα από την παρουσίαση που πραγματοποίησε η εθνική αρχή αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας κατά τη διάρκεια της αποστολής της Επιτροπής του Νοεμβρίου του 2011 «Overview of PNG Fisheries on the implementation status of EU IUU Regulation» (Επισκόπηση της αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας σχετικά με την κατάσταση εφαρμογής του κανονισμού ΠΛΑ της ΕΕ), και από τον κανονισμό διαχείρισης της αλιείας της Παπουασίας - Νέας Γουινέας του 2000, που επικυρώθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2000 και δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της χώρας στις 23 Νοεμβρίου 2000 (http://www.fisheries.gov.pg/LinkClick.aspx?fileticket=25a9q0dguoo%3d&tabid=86).

(6) Όγδοη τακτική σύνοδος της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC, WCPFC-SC8-AR/CCM-18.

(7) ΕΕ C 354 της 17.11.2012, σ. 1.

(8) Νόμος περί διαχείρισης της αλιείας αριθ. 48 του 1998 – Εθνικό σχέδιο διαχείρισης της αλιείας τόνου, που επικυρώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1999 και δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της χώρας στις 11 Φεβρουαρίου 1999 (αριθ. G22) (http://www.fisheries.gov.pg/LinkClick.aspx?fileticket=8cFbiMpj%2ffU%3d&tabid=87).

(9) Νόμος περί διαχείρισης της αλιείας του Ανεξάρτητου Κράτους της Παπουασίας - Νέας Γουινέας του 1998, αριθ. 48 του 1998, που επικυρώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1999 και δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της χώρας στις 11 Φεβρουαρίου 1999 (αριθ. G22) (http://www.fisheries.gov.pg/LinkClick.aspx?fileticket=43Of6hMc9e8 %3d&tabid=86).

(10) Κανονισμός για τη διαχείριση της αλιείας του Ανεξάρτητου Κράτους της Παπουασίας - Νέας Γουινέας του 2000, αριθ. 2 του 2000.

(11) Μέτρο διατήρησης και διαχείρισης της WCPFC αριθ. 2009-06, ενότητα 2.

(12) Σύμβαση για τη διατήρηση και διαχείριση άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων στον Δυτικό και Κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό, η οποία συνήφθη στη Χονολουλού, 5 Σεπτεμβρίου 2000 (http://www.wcpfc.int/doc/convention-conservation-and-management-highly-migratory-fish-stocks-western-and-central-pacific).

(13) Για διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τις εμπορικές σχέσεις ΕΕ και Παπουασίας - Νέας Γουινέας, βλέπε: http://ec.europa.eu/trade/policy/countries-and-regions/regions/pacific/ Ενδιάμεση συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και των κρατών του Ειρηνικού, αφετέρου (ΕΕ L 272 της 16.10.2009, σ. 2).

(14) Τα στοιχεία προέρχονται από τον ιστότοπο: http://hdr.undp.org/en/statistics

(15) ΕΕ L 378 της 27.12.2006, σ. 41.

(16) http://www.oecd.org/dac/stats/daclistofodarecipients.htm

(17) Όγδοη τακτική σύνοδος της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC, WCPFC-SC8-AR/CCM-18.

(18) http://www.fisheries.gov.pg/

(19) Συνοπτική έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC, έβδομη τακτική σύνοδος, Πονπέι, Ομόσπονδες Πολιτείες Μικρονησίας 9-17 Αυγούστου 2011 (http://www.wcpfc.int/node/2896).

(20) Συνοπτική έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC, όγδοη τακτική σύνοδος 7-15 Αυγούστου 2012 (http://www.wcpfc.int/node/4587), ενότητα 3.1.

(21) Συνοπτική έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC, όγδοη τακτική σύνοδος, σημεία 69-71.

(22) Όγδοη τακτική σύνοδος της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC, WCPFC-SC8-AR/CCM-18.

(23) Συνοπτική έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της WCPFC, έβδομη τακτική σύνοδος, σημεία 35 και 36.

(24) Σύμβαση για τη διατήρηση και διαχείριση άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων στον Δυτικό και Κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό, ιδίως άρθρα 2 και 5.

(25) Τα στοιχεία προέρχονται από τον ιστότοπο: http://hdr.undp.org/en/statistics/

(26) ΕΕ L 378 της 27.12.2006, σ. 41.

(27) Κατάλογος της ΕΑΒ για τους δικαιούχους επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας (http://www.oecd.org/dac/stats/daclistofodarecipients.htm).

(28) Στήριξη των αναπτυσσόμενων χωρών για τη συμμόρφωσή τους με την εφαρμογή του κανονισμού 1005/2008 για την παράνομη, λαθραία και άναρχη (ΠΛΑ) αλιεία, EuropeAid/129609/C/SER/Multi