ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 14ης Φεβρουαρίου 2000

σχετικά με την εφαρμογή των πολιτικών των κρατών μελών για την απασχόληση

(2000/164/ΕΚ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 128 παράγραφος 4 το οποίο ορίζει ότι το Συμβούλιο δύναται να απευθύνει συστάσεις προς τα κράτη μέλη βάσει της εξέτασης της εφαρμογής των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών,

τις κατευθυντήριες γραμμές για τα έτη 1998 και 1999 οι οποίες εγκρίθηκαν με ψηφίσματα του Συμβουλίου στις 15 Δεκεμβρίου 1997 και στις 22 Φεβρουαρίου 1999, αντιστοίχως,

τις 15 εκθέσεις εφαρμογής για το 1999 που υπέβαλαν τα κράτη μέλη, οι οποίες περιλαμβάνουν την εκτέλεση των εθνικών σχεδίων δράσης για την απασχόληση για το 1998 και περιγράφουν τις προσαρμογές των σχεδίων προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι αλλαγές οι οποίες επήλθαν βάσει των κατευθυντήριων γραμμών για το 1999,

την κοινή έκθεση για την απασχόληση του 1999, η οποία εκπονήθηκε από κοινού με την Επιτροπή και περιγράφει την κατάσταση της απασχόλησης στην Κοινότητα και εξετάζει την αναληφθείσα από τα κράτη μέλη δράση για την εφαρμογή της πολιτικής απασχόλησης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές,

τη σύσταση σχετικά με τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές για την οικονομία την οποία ενέκρινε το Συμβούλιο στις 12 Ιουλίου 1999 και τις δεσμεύσεις που συμπεριλαμβάνονται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 1997 σχετικά με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης,

τη σύσταση της Επιτροπής της 8ης Σεπτεμβρίου 1999,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας, της 3ης και 4ης Ιουνίου 1999, δήλωσε στα συμπεράσματά του ότι η αύξηση της απασχόλησης εξακολουθεί να αποτελεί πρωταρχικό στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(2) Στις 28 Οκτωβρίου 1999, η επιτροπή απασχόλησης και αγοράς εργασίας και η επιτροπή οικονομικής πολιτικής υπέβαλαν από κοινού γνώμη όσον αφορά την παρούσα σύσταση.

(3) Το Συμβούλιο θεωρεί σκόπιμο, κατόπιν εξέτασης της εφαρμογής των πολιτικών απασχόλησης από τα κράτη μέλη, να απευθύνει συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 128 παράγραφος 4 της συνθήκης. Οι συστάσεις αυτές θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ, να εστιάζονται σε θέματα απόλυτης προτεραιότητας και να βασίζονται σε έγκυρη και ακριβή ανάλυση.

(4) Κατά τη συμπλήρωση της δράσης που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη προκειμένου να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο απασχόλησης, θα πρέπει να γίνεται σεβαστή η αρμοδιότητα των κρατών μελών.

(5) Το Συμβούλιο αναγνωρίζει τις σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλαν ήδη τα κράτη μέλη προκειμένου να εφαρμόσουν τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση. Στην αξιολόγηση των επιπτώσεων των πολιτικών αυτών θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η πολυετής προοπτική των κατευθυντηρίων γραμμών για την απασχόληση.

(6) Για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, η οποία αποτελεί μακροχρόνιο πρόβλημα στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όλοι οι νέοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα εισόδου στον κόσμο της εργασίας προτού συμπληρώσουν έξι μήνες ανεργίας.

(7) Για την πρόληψη της μακροχρόνιας ανεργίας των ενηλίκων, η οποία αφορά σχεδόν το ήμισυ των ανέργων της Ευρωπαϊκή Ένωσης, πρέπει να προσφερθεί σε όλους τους ενηλίκους ανέργους ένα νέο ξεκίνημα προτού συμπληρώσουν δώδεκα μήνες ανεργίας.

(8) Είναι σημαντικό να μειωθούν τα αντικίνητρα για την απασχόληση τα οποία περιέχονται στα συστήματα φορολογίας και παροχών προκειμένου να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών και των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων.

(9) Πρέπει να χαραχθούν συνθήκες πλαίσιο για την αξιοποίηση του δυναμικού αύξησης της απασχόλησης στον τομέα παροχής υπηρεσιών.

(10) Η σταθερή δημιουργία θέσεων εργασίας απαιτεί πιο φιλικά προς την απασχόληση φορολογικά συστήματα στο πλαίσιο των οποίων η σημερινή μεγάλη επιβάρυνση της εργασίας θα μετατοπίζεται σε εναλλακτικές πηγές φορολογικού εισοδήματος, όπως η ενέργεια και το περιβάλλον.

(11) Η θέσπιση εταιρικών σχέσεων σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα είναι καθοριστικής σημασίας για τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας και την προαγωγή της προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων και των εργαζόμενων σε αυτές.

(12) Οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων στην αγορά εργασίας, ιδιαίτερα όσον αφορά την απασχόληση, την ανεργία και τις αμοιβές, καθώς και ο διαχωρισμός λόγω φύλου σε διάφορους κλάδους και επαγγέλματα απαιτούν σφαιρικές στρατηγικές για την ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων στις πολιτικές, καθώς και μέτρα για τη βελτίωση του συνδυασμού της εργασίας με τον οικογενειακό βίο.

(13) Οι κοινοί δείκτες και τα συγκρίσιμα στατιστικά στοιχεία για την απασχόληση, καθώς και οι ποιοτικές αναλύσεις, είναι πρωταρχικής σημασίας για την παρακολούθηση της εφαρμογής και το αποτέλεσμα των κατευθυντήριων γραμμών καθώς και τον εντοπισμό ορθών πρακτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

ΕΓΚΡΙΝΕΙ τις συστάσεις που απευθύνονται σε κάθε κράτος μέλος όπως διατυπώνονται στο παράρτημα.

Βρυξέλλες, 14 Φεβρουαρίου 2000.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. GAMA

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

I. ΒΕΛΓΙΟ

Παρά τη βελτίωση του οικονομικού κλίματος, η κατάσταση της απασχόλησης στο Βέλγιο δεν σημείωσε παρά μέτρια ανάκαμψη το 1998. Η αγορά εργασίας χαρακτηρίζεται από μακροχρόνιες προκλήσεις:

- υψηλές εισροές στη μακροχρόνια ανεργία οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των μακροχρόνια ανέργων, οι οποίοι το 1998 αποτελούσαν το 5,7 % του εργατικού δυναμικού· αυτές ενδέχεται να οφείλονται και στη διάρκεια των παροχών, τις προϋποθέσεις χορήγησής τους και την πρακτική εφαρμογή,

- μικρή συμμετοχή των μεγαλύτερης ηλικίας ατόμων στην απασχόληση, ιδιαίτερα των ατόμων ηλικίας άνω των 55, των οποίων το ποσοστό απασχόλησης (22 %) είναι αυτή τη στιγμή το χαμηλότερο στην Ένωση,

- μεγάλο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση, ανάλογο με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 20 ποσοστιαίων μονάδων,

- δυνατότητες απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών, όπου παρά την υψηλή αναλογία απασχολούμενων προς τη συνολική απασχόληση απασχολείται μόλις το 40 % του ενεργού πληθυσμού, δηλαδή ποσοστό μικρότερο κατά 10 % από το μέσο όρο των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις.

Το Βέλγιο πρέπει:

1. Να ενισχύσει τις προληπτικές πολιτικές, μέσω της έγκαιρης ανάληψης δράσης στη βάση των ατομικών αναγκών, προκειμένου να ανακόψει την εισροή στην μακροχρόνια ανεργία. Ειδικότερα, το Βέλγιο πρέπει να συμμορφωθεί απόλυτα με τις κατευθυντήριες γραμμές 1 και 2 και να παράσχει στους νέους και ενήλικες μακροχρόνια ανέργους αποτελεσματικά μέτρα για την ενίσχυση της απασχολησιμότητάς τους προτού διανύσουν το κατώφλι των έξι και δώδεκα μηνών αντιστοίχως.

2. Να εξετάσει ενδελεχέστερα τα αντικίνητρα στο πλαίσιο των συστημάτων φόρων και παροχών, τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν τη συμμετοχή, κυρίως των γυναικών και των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων, στην αγορά εργασίας. Ειδικότερα, το Βέλγιο πρέπει να επαναξιολογήσει τις υφιστάμενες πολιτικές οι οποίες διευκολύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση των εργαζομένων, και να εξετάσει λύσεις οι οποίες είναι οι πλέον ενδεδειγμένες για την αποτροπή της πρόωρης εξόδου των εργαζομένων από την αγορά εργασίας και για την προαγωγή της απασχόλησης των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων.

3. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά μέτρα καθώς και μέτρα για την αγορά εργασίας, με στόχο να αξιοποιήσει επαρκέστερα το δυναμικό απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.

4. Να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων αρμόδιων για την εφαρμογή του εθνικού σχεδίου δράσης αρχών.

II. ΔΑΝΙΑ

Η επίδοση της αγοράς εργασίας στη Δανία βελτιώθηκε σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η Δανία εμφανίζει σήμερα το υψηλότερο ποσοστό απασχόλησης στην Ένωση και ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας. Οι σημαντικότερες προκλήσεις για τη Δανία είναι οι εξής:

- να προωθήσει την αναβάθμιση της ειδίκευσης και των προσόντων του εργατικού δυναμικού προκειμένου να συμβάλει στην αντιμετώπιση των διαγραφόμενων δυσχερειών της αγοράς εργασίας,

- να επεκτείνει το υπάρχον εργατικό δυναμικό ενθαρρύνοντας τους εργαζόμενους να παραμένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην απασχόληση και περιορίζοντας τον αριθμό των ατόμων εργάσιμης ηλικίας τα οποία λαμβάνουν κοινωνικά επιδόματα,

- να επιτύχει πιο ισόρροπη συμμετοχή των γυναικών και των ανδρών σε όλους τους κλάδους και όλα τα επαγγέλματα.

Η Δανία πρέπει:

1. Να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις των συστημάτων φορολόγησης και παροχών, προκειμένου να περιορίσει τη συνολική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, ιδίως τη φορολογική επιβάρυνση των χαμηλών εισοδημάτων, και να ενισχύσει τα κίνητρα για ανάληψη εργασίας ή παραμονή στην απασχόληση. Η μεταρρύθμιση των συστημάτων πρόωρης συνταξιοδότησης και αδειών πρέπει να ολοκληρωθεί και να παρακολουθείται στενά, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη για αύξηση της προσφοράς εργασίας.

2. Να προωθήσει τις δυνατότητες για κατάρτιση και απασχόληση των ανέργων γυναικών και να εξετάσει, στο πλαίσιο προσέγγισης βασιζόμενης στην ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων σε όλα τα μέτρα, τρόπους για τον περιορισμό των υφιστάμενων επιπέδων διαχωρισμού λόγω φύλου στα διάφορα επαγγέλματα και τους διάφορους κλάδους της αγοράς εργασίας.

III. ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Χάρη στην ανάκαμψη της οικονομίας το 1998, ανακόπηκε η παρατεταμένη πτώση των επιπέδων απασχόλησης και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε ελαφρά στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων επιπτώσεων της επανένωσης της Γερμανίας. Οι κυριότερες προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει η αγορά εργασίας στη Γερμανία περιλαμβάνουν:

- την αρνητική αύξηση της απασχόλησης κατά το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1990 (- 1,2 % ετησίως κατά την περίοδο 1991-1998 και - 0,7 % κατά την περίοδο 1994-1998) και μεγάλες διαφορές μεταξύ των περιφερειών όσον αφορά την ανεργία σε βάρος κατά κύριο λόγο των νέων Länder,

- τα επίμονα υψηλά ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας, τα οποία ανέρχονται στο 5 % του εργατικού δυναμικού,

- σημαντικό δυναμικό απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών, όπου απασχολείται μόλις το 38,5 % του συνολικού ενεργού πληθυσμού, ενώ στα κράτη μέλη με τις καλύτερες επιδόσεις το αντίστοιχο ποσοστό κυμαίνεται στο 50 %,

- το χαμηλό ποσοστό ατόμων ηλικίας μεταξύ 50 και 64 ετών τα οποία εξακολουθούν να απασχολούνται (περίπου 47,5 %), γεγονός που υποδηλώνει την ύπαρξη πρόσθετου αναξιοποίητου δυναμικού απασχόλησης.

Η Γερμανία πρέπει:

1. Να ενισχύσει τις προληπτικές πολιτικές μέσω έγκαιρης δράσης στη βάση των ατομικών αναγκών προκειμένου να αποτρέψει την μακροχρόνια ανεργία. Η Γερμανία πρέπει να έχει μεγαλύτερες φιλοδοξίες όσον αφορά τους στόχους της και να περιορίσει την εισροή στη μακροχρόνια ανεργία στα επίπεδα των κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις (κατώτερα του 10 % ύστερα από δώδεκα μήνες).

2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτική στρατηγική για την αξιοποίηση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα παροχής υπηρεσιών, η οποία να περιλαμβάνει ρυθμιστικά, φορολογικά μέτρα, καθώς και μέτρα για τη μείωση του κόστους σύστασης νέων επιχειρήσεων.

3. Να εξετάσει ενδελεχέστερα τα αντικίνητρα στο πλαίσιο των συστημάτων φόρων και παροχών, τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας όλων των κατηγοριών, και κυρίως των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων. Ειδικότερα, η Γερμανία πρέπει να επαναξιολογήσει τις υφιστάμενες πολιτικές οι οποίες διευκολύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση και να εξετάσει λύσεις οι οποίες να είναι οι πλέον ενδεδειγμένες για την αποτροπή της πρόωρης εξόδου από την αγορά εργασίας και την προαγωγή της απασχόλησης των περισσότερο ηλικιωμένων εργαζομένων.

4. Να συνεχίσει και να παρακολουθήσει τις προσπάθειες για τη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας μέσω περικοπών της φορολογίας και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, πρέπει να μειωθεί το μισθολογικό κόστος στη βάση της μισθολογικής πυραμίδας, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την ανάγκη για εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών.

5. Να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για τη βελτίωση και την προσαρμογή του στατιστικού της συστήματος ώστε να παρέχει στοιχεία συγκρίσιμα με τους δείκτες της κοινής πολιτικής μέχρι το 2000 το αργότερο. Η Γερμανία πρέπει επίσης να εξετάσει την καθιέρωση τριμηνιαίας έρευνας του εργατικού δυναμικού, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 577/98 του Συμβουλίου.

IV. ΕΛΛΑΔΑ

Το 1998, έτος υψηλών οικονομικών επιδόσεων, η απασχόληση αυξήθηκε σημαντικά κατά 3 %, ενώ η ανεργία αυξήθηκε κατά 1 %. Η πρόσφατη αυτή επιδείνωση της ανεργίας καταδεικνύει τις ακόλουθες σοβαρές διαρθρωτικές ελλείψεις της αγοράς εργασίας:

- χαμηλό ποσοστό απασχόλησης λόγω της εξαιρετικά χαμηλής συμμετοχής των γυναικών στην απασχόληση (41,3 %, δηλαδή 10 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης), ενώ η απασχόληση στον τομέα παροχής υπηρεσιών εξακολουθεί να είναι χαμηλή παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις,

- η ανεργία των νέων είναι εξαιρετικά υψηλή: το 12 % περίπου των νέων σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποίος ανέρχεται στο 9,3 %,

- η μακροχρόνια ανεργία είναι επίσης υψηλή και στην περίπτωση των γυναικών είναι τριπλάσια από ό,τι των ανδρών,

- παρά τη συνεχή αύξηση, τα επίπεδα παραγωγικότητας εξακολουθούν να είναι χαμηλά και χρειάζεται περαιτέρω βελτίωση των προσόντων του εργατικού δυναμικού και υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, καθώς και εκσυγχρονισμός της οργάνωσης της εργασίας.

Η Ελλάδα πρέπει:

1. Να αναλάβει αποφασιστική, συνεκτική και μετρήσιμη δράση, προκειμένου να αποτρέψει την ολίσθηση των νέων και ενηλίκων ανέργων στη μακροχρόνια ανεργία. Ειδικότερα, πρέπει να ενισχυθούν οι προσπάθειες για την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης των υπηρεσιών απασχόλησης και την εφαρμογή προληπτικών πολιτικών σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές 1 και 2.

2. Να εξετάσει ενδελεχέστερα τα αντικίνητρα που δημιουργούν τα συστήματα φόρων και παροχών, τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν τη συμμετοχή, κυρίως των γυναικών, στην αγορά εργασίας, προκειμένου να αυξήσει το ποσοστό της γυναικείας απασχόλησης σε επίπεδο ανάλογο με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος ανέρχεται στο 50 %, και να ενισχύσει την ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων σε όλα τα μέτρα με την αξιοποίηση της προόδου που έχει ήδη συντελεστεί όσον αφορά το επιχειρηματικό πνεύμα.

3. Να συνεχίσει την ποιοτική βελτίωση της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης, με στόχο να ενισχύσει τη συνεχή κατάρτιση, ιδίως με εντονότερη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων.

4. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα με στόχο τον περιορισμό των διοικητικών επιβαρύνσεων όσον αφορά τη σύσταση νέων επιχειρήσεων, προκειμένου να προωθήσει το επιχειρηματικό πνεύμα και να αξιοποιήσει τις δυνατότητες απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.

5. Να ενθαρρύνει μια προσέγγιση εταιρικής σχέσης και να προωθήσει συγκεκριμένες δεσμεύσεις εκ μέρους των κοινωνικών εταίρων σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα για τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας, με στόχο να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, επιτυγχάνοντας παράλληλα την απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας.

6. Να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την αναβάθμιση του συστήματος στατιστικής επιτήρησης ώστε να είναι διαθέσιμοι μέχρι το 2000 οι δείκτες πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων.

V. ΙΣΠΑΝΙΑ

Η Ισπανία σημείωσε ισχυρή αύξηση της απασχόλησης ύστερα από το 1996, με ρυθμό τρεις φορές μεγαλύτερο από το μέσον όρο, συνοδευόμενη από σταθερή βελτίωση όσον αφορά την κατάσταση της απασχόλησης και από διαρθρωτικές αλλαγές. Ωστόσο, εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρές δυσκολίες οι οποίες περιλαμβάνουν:

- το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης (50,2 %) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και κατώτερο του μέσου όρου ποσοστό απασχόλησης στον τομέα παροχής υπηρεσιών (30 %),

- ποσοστό ανεργίας που με ένα 18,8 % παραμένει πολύ υψηλό, μολονότι υπάρχει αισθητή τάση μείωσης,

- το υψηλότερο ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο δεν πρόκειται να μειωθεί αν δεν περιοριστούν σημαντικά οι υψηλές εισροές στη μακροχρόνια ανεργία. Σήμερα το 21,5 % των νέων ανέργων και το 15,5 % των ενηλίκων ανέργων περνούν το κατώφλι των έξι και δώδεκα μηνών, αντιστοίχως,

- το χάσμα των φύλων όσον αφορά τα ποσοστά απασχόλησης και ανεργίας είναι το μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση: το ποσοστό γυναικείας ανεργίας ανέρχεται στο 26,6 %, υπερδιπλάσιο του μέσου όρου της Ένωσης, ενώ μόλις το 35 % του γυναικείου ενεργού πληθυσμού απασχολείται (σε αντίθεση με 51 % στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης),

- υψηλή αναλογία υπαλλήλων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μικρής τις περισσότερες φορές διάρκειας, οι οποίες αντιστοιχούν στο ένα τρίτο περίπου του συνολικού αριθμού συμβάσεων.

Η Ισπανία πρέπει:

1. Να εξακολουθήσει να εφαρμόζει τις προληπτικές πολιτικές τις οποίες δρομολόγησε το 1998, προχωρώντας πέρα από τον εντοπισμό των αναγκών των ανέργων, μέσω της αύξησης του αριθμού και της αποτελεσματικότητας των εξατομικευμένων μέτρων ενεργοποίησης, ώστε να περιορίσει σημαντικά την εισροή των νέων και των ενηλίκων στη μακροχρόνια ανεργία.

2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα, με στόχο τον περιορισμό των διοικητικών επιβαρύνσεων των επιχειρήσεων, προκειμένου να τονώσει το επιχειρηματικό πνεύμα και να αξιοποιήσει το δυναμικό περισσότερο σταθερών θέσεων απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.

3. Να ενισχύσει τις προσπάθειες για την ενσωμάτωση της ισότητας ευκαιριών στην πολιτική απασχόλησης πέραν των προπαρασκευαστικών ήδη εξαγγελθέντων μέτρων, προκειμένου να αυξήσει το ποσοστό της γυναικείας απασχόλησης σε επίπεδα ανάλογα με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

4. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για την αναβάθμιση του συστήματος στατιστικής επιτήρησης, ώστε να είναι διαθέσιμοι μέχρι το 2000 οι δείκτες πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο σημερινό πλαίσιο της αποκέντρωσης των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας.

VI. ΓΑΛΛΙΑ

Ύστερα από την ανάκαμψη της οικονομίας το 1997, η κατάσταση της απασχόλησης σημείωσε ανάκαμψη το 1998. Ωστόσο, πρέπει ακόμα να επιλυθούν σημαντικότατα διαρθρωτικά προβλήματα:

- ποσοστό απασχόλησης χαμηλότερο από το μέσο όρο (60,8 %) εξαιτίας της χαμηλής συμμετοχής εργαζομένων άνω των 55 ετών (29 %), η οποία είναι κατά πολύ χαμηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (40,3 %),

- πολύ βραδεία αύξηση της απασχόλησης κατά το μεγαλύτερο τμήμα της δεκαετίας του 1990 (0,1 % την περίοδο 1991-1998),

- υψηλό ποσοστό ανεργίας, σχεδόν κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες ανώτερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας,

- υψηλά επίπεδα ανεργίας των νέων τα οποία οφείλονται στις δυσκολίες κατά τη μετάβαση από την εκπαίδευση στην απασχόληση, κυρίως στην περίπτωση ατόμων με χαμηλό βαθμό ειδίκευσης,

- υψηλό μη μισθολογικό κόστος, ανώτερο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

- δυναμικό για δημιουργία θέσεων εργασίας στον τομέα παροχής υπηρεσιών, όπου, παρά τη μεγάλη αναλογία του στη συνολική απασχόληση, απασχολείται μόλις το 40 % του ενεργού πληθυσμού, δηλαδή ποσοστό κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από τον μέσο όρο των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις.

Η Γαλλία πρέπει:

1. Να επανεξετάσει τα υπάρχοντα συστήματα παροχών, ιδίως αυτά τα οποία διευκολύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση, προκειμένου να επιτύχει την παραμονή των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην ενεργό επαγγελματική ζωή.

2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα για τη μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων των επιχειρήσεων, την εκμετάλλευση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών μέσω, μεταξύ άλλων, της αξιοποίησης των πρόσφατων προσπαθειών για προσφορά δυνατοτήτων απασχόλησης στους νέους.

3. Να εξακολουθήσει να εφαρμόζει και να αξιολογήσει μέτρα πολιτικής για τον περιορισμό της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας, κυρίως μέτρα τα οποία απευθύνονται στους ανειδίκευτους και χαμηλόμισθους εργαζόμενους.

4. Να ενισχύσει την κοινωνική εταιρική σχέση με στόχο την ανάπτυξη σφαιρικής προσέγγισης όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας.

VII. ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Η οικονομία παρουσίασε μια παρατεταμένη περίοδο σημαντικής οικονομικής μεγέθυνσης και δημιουργίας θέσεων εργασίας κατά τη δεκαετία του 1990. Η αγορά εργασίας υφίσταται ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές και η φύση των προβλημάτων μετατοπίζεται από την υψηλή ανεργία και την μακροχρόνια ανεργία (τόσο των νέων όσο και των ενηλίκων) σε νέες προκλήσεις όπως:

- στενότης συνθηκών στην αγορά εργασίας, που θα αναστείλει τη μελλοντική οικονομική μεγέθυνση,

- σημαντικό χάσμα μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση, το οποίο παρέχει περιθώρια για αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας,

- χαμηλά επίπεδα συμμετοχής των εργαζομένων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση (περίπου 5 %),

- μεγιστοποίηση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών, όπου παρά την επιτυχία των πρόσφατων πρωτοβουλιών για τη διαμόρφωση ευνοϊκών συνθηκών για τη δημιουργία απασχόλησης, το ποσοστό απασχόλησης υστερεί του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ιρλανδία πρέπει:

1. Να υιοθετήσει σφαιρική στρατηγική για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας, η οποία να περιλαμβάνει την άρση των συνδεόμενων με τη φορολογία και τις παροχές αντικινήτρων και να θεσπίσει μέτρα με στόχο τη διευκόλυνση του συνδυασμού της εργασίας με τον οικογενειακό βίο. Ειδικότερα, απαιτείται σταθερή προσπάθεια για την αναβάθμιση της μέριμνας υπέρ των παιδιών και των άλλων εξαρτώμενων ατόμων.

2. Να εξακολουθήσει να εφαρμόζει προσφάτως δρομολογηθείσες πολιτικές, οι οποίες περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, εκπαιδευτικά και φορολογικά μέτρα, προκειμένου να αξιοποιήσει το δυναμικό ανάπτυξης της απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.

3. Να ενισχύσει τις πολιτικές προσπάθειες για την επέκταση και τη βελτίωση της επαγγελματικής κατάρτισης στο πλαίσιο των επιχειρήσεων.

VIII. ΙΤΑΛΙΑ

Η αγορά εργασίας σημείωσε ελαφρά ανάκαμψη το 1998. Η απασχόληση αυξήθηκε μέτρια κατά 0,6 % στο πλαίσιο της υποτονικής οικονομικής μεγέθυνσης και της ραγδαίας μείωσης του πραγματικού κόστους εργασίας κατά μονάδα. Ωστόσο, η βελτίωση αυτή δεν ήταν επαρκής για την αντιμετώπιση των μακροχρόνιων διαρθρωτικών προβλημάτων της αγοράς εργασίας, στα οποία περιλαμβάνονται:

- η βραδεία αύξηση της απασχόλησης και το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης ίσο με 50,8 %, (περίπου 10 ποσοστιαίες μονάδες κατώτερο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης), σε συνδυασμό με το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης στον τομέα παροχής υπηρεσιών (31,7 %),

- το υψηλό μέσο ποσοστό ανεργίας το οποίο παραμένει κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· επιπλέον, το υψηλό και αυξανόμενο ποσοστό ανεργίας των νέων (12,9 % των νέων) και της μακροχρόνιας (8,4 % του εργατικού δυναμικού),

- το μεγάλο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση 30 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με 20 ποσοστιαίες μονάδες για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· επιπλέον, η ανεργία πλήττει τις γυναίκες σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι τους άνδρες (16,7 % και 9,4 % αντιστοίχως),

- οι περιφερειακές διαφορές μεταξύ Βορρά και Νότου όσον αφορά την απασχόληση παραμένουν σημαντικές (στο Νότο το ποσοστό ανεργίας αγγίζει το 22,8 %, δέκα μονάδες υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο),

- φορολογική επιβάρυνση της εργασίας ανώτερη του μέσου όρου, με τεκμαρτό φορολογικό συντελεστή για τα προερχόμενα από την εργασία εισοδήματα ίσο με 50 % (σε αντίθεση με 43 % για το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

Η Ιταλία πρέπει:

1. Να αναλάβει αποφασιστική, συνεκτική και μετρήσιμη δράση, προκειμένου να αποτρέψει την ολίσθηση των νέων και ενηλίκων ανέργων στη μακροχρόνια ανεργία. Ειδικότερα, πρέπει να ενισχυθούν οι προσπάθειες για την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης των υπηρεσιών απασχόλησης, την εφαρμογή προληπτικών πολιτικών σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές 1 και 2 και τη βελτίωση της ποιότητας της επαγγελματικής κατάρτισης. Θα πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες για την αναβάθμιση του συστήματος στατιστικής παρακολούθησης, ούτως ώστε οι δείκτες της πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση να είναι διαθέσιμοι μέχρι το 2000, βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων.

2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα για την ελάφρυνση της διοικητικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων, την προαγωγή του επιχειρηματικού πνεύματος και την αξιοποίηση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.

3. Να εξακολουθήσει τις καταβαλλόμενες προσπάθειες μεταρρύθμισης με στόχο τη μετατόπιση της φορολογικής επιβάρυνσης από την εργασία σε άλλες φορολογικές βάσεις.

4. Να εξακολουθήσει την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων του συνταξιοδοτικού συστήματος και των λοιπών συστημάτων παροχών, ώστε να μειώσει την εκροή από την αγορά εργασίας προς τα συνταξιοδοτικά και άλλα συστήματα.

5. Να εγκρίνει σφαιρικές πολιτικές για την αντιμετώπιση του μεγάλου χάσματος των φύλων όσον αφορά την απασχόληση και την ανεργία μέσω, μεταξύ άλλων, της αξιοποίησης των συγκεκριμένων υπαρχουσών πρωτοβουλιών. Οι πολιτικές για την προώθηση της ισότητας των φύλων πρέπει να ενσωματωθούν σε όλα τα σκέλη των εθνικών σχεδίων δράσης για την απασχόληση.

IX. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

Η κατάσταση της απασχόλησης επωφελείται και υποβοηθείται σε γενικές γραμμές από έντονη οικονομική μεγέθυνση, συνοδευόμενη από σταθερή αύξηση της απασχόλησης. Ωστόσο, πολύ χαμηλά ποσοστά απασχόλησης ορισμένων κατηγοριών του πληθυσμού συνυπάρχουν με τις υψηλές εισροές διασυνοριακών εργαζομένων. Τα κυριότερα προβλήματα της αγοράς εργασίας είναι τα εξής:

- πολύ χαμηλό ποσοστό απασχόλησης των εργαζόμενων άνω των 50 ετών (μόλις 38 %), πράγμα που οφείλεται κυρίως σε πολιτικές, όπως τα συστήματα άδειας αναπηρίας και πρόωρης συνταξιοδότησης, που διευκολύνουν την πρόωρη απόσυρση από την αγορά εργασίας,

- πολύ χαμηλό ποσοστό απασχόλησης των γυναικών (45 %), γεγονός το οποίο έχει ως αποτέλεσμα απόκλιση μεταξύ των φύλων που αγγίζει τις 29 ποσοστιαίες μονάδες, μία από τις υψηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

- αύξηση της απασχόλησης η οποία κατά 75 % οφείλεται στους διασυνοριακούς εργαζομένους,

- χαμηλή απασχόληση στη συνεχή εκπαίδευση και κατάρτιση.

Το Λουξεμβούργο πρέπει:

1. Να εξετάσει ενδελεχέστερα τα συστήματα φορολόγησης και παροχών με στόχο την άρση των αντικινήτρων τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν τη συμμετοχή, κυρίως των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας, στην απασχόληση.

2. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για μια σφαιρική στρατηγική για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας, η οποία να περιλαμβάνει την εξέταση των συνδεόμενων με τη φορολογία και τις παροχές αντικινήτρων και μέτρα που να διευκολύνουν το συνδυασμό της εργασίας με τον οικογενειακό βίο.

X. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ

Η οικονομία παρουσίασε παρατεταμένη περίοδο έντονης ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας, με αποτέλεσμα τη σταθερή μείωση της ανεργίας. Μολονότι οι επιδόσεις της αγοράς εργασίας στις Κάτω Χώρες είναι από τις πλέον θετικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αγορά εργασίας:

- χαμηλή συμμετοχή των ατόμων άνω των 55 ετών στην απασχόληση (μόλις το 31 %, έναντι του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο οποίος ανέρχεται στο 40,6 %)· το ποσοστό είναι ακόμα χαμηλότερο στην περίπτωση των γυναικών (19,8 % έναντι του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ισούται με 26,1 %),

- παρά την πρόσφατη μείωση, φορολογική επιβάρυνση της εργασίας παραμένει σημαντική,

- μεγάλη αναλογία εξαρτώμενων ατόμων προς τον ενεργό πληθυσμό (35 %). Τα επιδόματα αναπηρίας αυξήθηκαν πρόσφατα και ο αριθμός όσων λαμβάνουν επιδόματα ανεργίας είναι μεγάλος (9 % του εργατικού δυναμικού),

- εμφάνιση δυσχερειών όσον αφορά την προσφορά εργασίας με 136000 περίπου μη πληρωθείσες θέσεις απασχόλησης στα τέλη του 1998,

- μεγάλο άνοιγμα ψαλίδας μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση παρά την πρόσφατη αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην εργασία· το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών παραμένει κατά 24 περίπου ποσοστιαίες μονάδες κατώτερο του ποσοστού απασχόλησης των ανδρών (80,0 %), γεγονός που αντιστοιχεί σε διαφορά μεταξύ των φύλων ίση με ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας.

Οι Κάτω Χώρες πρέπει:

1. Να συνεχίσουν τις προσπάθειες για τη βελτίωση των συστημάτων φορολόγησης και παροχών με στόχο την άρση αντικινήτρων τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν την απασχόληση, κυρίως των γυναικών και των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων. Απαιτούνται αποφασιστικές προσπάθειες για τη μείωση του μεγάλου αριθμού ατόμων τα οποία παραμένουν εκτός της αγοράς εργασίας εξαιτίας συστημάτων παθητικής στήριξης του εισοδήματος.

2. Να συνεχίσουν τις προσπάθειες για την αναβάθμιση του συστήματος στατιστικής επιτήρησης ώστε να είναι διαθέσιμοι οι δείκτες πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση μέχρι το 2000 βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων.

XI. ΑΥΣΤΡΙΑ

Η κατάσταση της απασχόλησης παραμένει σε γενικές γραμμές ευνοϊκή παρά μια ελαφρά αύξηση της ανεργίας το 1998. Η οικονομία εμφανίζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά απασχόλησης και ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι κυριότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αγορά εργασίας είναι οι εξής:

- χαμηλή αύξηση της απασχόλησης κατά το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1990 (0,4 % κατά την περίοδο 1991-1998 και -0,03 % κατά την περίοδο 1994-1998),

- χαμηλή συμμετοχή των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην απασχόληση (43 % για την ηλικιακή ομάδα 50-64),

- σημαντικές διαφορές μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση (21 ποσοστιαίες μονάδες), παρά το γεγονός ότι το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών είναι υψηλότερο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

- υψηλότερη από το μέσο όρο φορολογική επιβάρυνση της εργασίας με άδηλο συντελεστή φορολόγησης των προερχόμενων από την εργασία εισοδημάτων ίσο με 46 %.

Η Αυστρία πρέπει:

1. Να επανεξετάσει τα παρεχόμενα για πρόωρη συνταξιοδότηση κίνητρα και να αναπτύξει ευέλικτα συστήματα όσον αφορά το χρόνο εργασίας, ώστε να επιτύχει την παραμονή των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην απασχόληση.

2. Να εξακολουθήσει να εφαρμόζει σφαιρική στρατηγική με στόχο τον περιορισμό της διαφοράς μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση μέσω, μεταξύ άλλων, της θέσπισης μέτρων τα οποία να συμβάλλουν στο συνδυασμό της εργασίας με τον οικογενειακό βίο.

3. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για τον περιορισμό της υψηλής φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή σε προβληματικές ομάδες της αγοράς εργασίας.

XII. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

Η κατάσταση της απασχόλησης σημειώνει σταθερή βελτίωση τα τελευταία έτη ως αποτέλεσμα της έντονης οικονομικής δραστηριότητας. Ωστόσο, οι καλοί δείκτες απασχόλησης αποκρύβουν διαρθρωτικές αδυναμίες οι οποίες καθιστούν ευάλωτη την αγορά εργασίας. Οι κυριότερες προκλήσεις για την αγορά εργασίας είναι οι εξής:

- χαμηλά επίπεδα συμμετοχής των εργαζομένων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση και χαμηλό επίπεδο τυπικών εκπαιδευτικών επιτευγμάτων στο ενήλικο εργατικό δυναμικό,

- σημαντικό δυναμικό απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών, όπου απασχολείται μόλις το 38 % του ενεργού πληθυσμού,

- χαμηλά μέσα επίπεδα παραγωγικότητας, τα οποία υποδηλώνουν ανεπαρκή επίπεδα ειδίκευσης του εργατικού δυναμικού και βραδεία απορρόφηση των νέων τεχνολογιών, καθώς και περιθώριο για εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας.

Η Πορτογαλία πρέπει:

1. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για τη βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος και να ενισχύσει τη στήριξη της συνεχούς κατάρτισης, ιδίως με πιο δραστήρια συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων.

2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα, με στόχο τον περιορισμό της φορολογικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων, την τόνωση του επιχειρηματικού πνεύματος και την αξιοποίηση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.

3. Να ενθαρρύνει μια προσέγγιση εταιρικής σχέσης και να προωθήσει συγκεκριμένες δεσμεύσεις εκ μέρους των κοινωνικών εταίρων σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας με στόχο να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων επιτυγχάνοντας παράλληλα την απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας.

XIII. ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

Η οικονομία έχει σημειώσει έντονη οικονομική μεγέθυνση και αύξηση της απασχόλησης κατά τα τελευταία χρόνια, γεγονός το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την μείωση του ποσοστού ανεργίας. Τα κυριότερα προβλήματα της αγοράς εργασίας είναι τα εξής:

- χαμηλά ποσοστά απασχόλησης για τους άνδρες και τις γυναίκες ηλικίας άνω των 50 ετών (55,2 % και 50,6 %, αντιστοίχως), τα οποία είναι σημαντικά χαμηλότερα από τα αντίστοιχα ποσοστά των εργαζομένων στην πλέον παραγωγική ηλικία (76 % και 71 % αντιστοίχως),

- ύπαρξη ενός αριθμού ανέργων των οποίων η τοποθέτηση σε θέσεις εργασίας παραμένει δύσκολη, ιδιαίτερα ανάμεσα στα περισσότερα ηλικιωμένα άτομα (7 % του εργατικού δυναμικού),

- υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων (μεγαλύτερο από 11 %, ποσοστό κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης),

- ενώ το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών είναι υψηλό, ιδιαίτερα των γυναικών στην πλέον παραγωγική ηλικία, υφίσταται σημαντικός διαχωρισμός κατά επαγγέλματα και κατά κλάδους,

- ανώτερη του μέσου όρου φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, με άδηλο συντελεστή φορολόγησης των προερχόμενων από την εργασία εισοδημάτων ίσο με 55 % (έναντι 43 % για τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

Η Φινλανδία πρέπει:

1. Να συνεχίσει την επανεξέταση των υπαρχόντων συστημάτων παροχών, ιδίως αυτών που διευκολύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση, με στόχο την παραμονή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην απασχόληση.

2. Να εξακολουθήσει να επιδιώκει τους προσανατολισμούς της πρόσφατης πολιτικής με στόχο τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας.

3. Να εξετάσει, στο πλαίσιο της προσέγγισης η οποία βασίζεται στην ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων σε όλες τις πολιτικές, τρόπους για τη μείωση των υπαρχόντων επιπέδων διαχωρισμού κατά επαγγέλματα και κατά κλάδους στην αγορά εργασίας.

XIV. ΣΟΥΗΔΙΑ

Η συνολική ανάκαμψη της οικονομίας επέφερε την έντονη βελτίωση της αγοράς εργασίας το 1998. Παρά το υψηλό ποσοστό απασχόλησης, οι κυριότερες προκλήσεις για την αγορά εργασίας είναι οι εξής:

- βραδεία αύξηση της απασχόλησης κατά το μεγαλύτερο τμήμα της δεκαετίας του 1990 (- 1,7 % κατά την περίοδο 1991-1998 και 0,3 % κατά την περίοδο 1994-1998),

- η ανεργία εξακολουθεί να είναι σημαντική σε ποσοστό 8,2 %, αν και είναι ελαφρά χαμηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

- έντονος επαγγελματικός διαχωρισμός μεταξύ των φύλων,

- τη μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση του προερχόμενου από την εργασία εισοδήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με άδηλο συντελεστή φορολόγησης ίσο με 58 % (έναντι μέσου συντελεστή 43 % για την Ευρωπαϊκή Ένωση).

Η Σουηδία πρέπει:

1. Να λάβει μέτρα για τον περιορισμό της υψηλής φορολογικής επιβάρυνσης του προερχόμενου από την εργασίας εισοδήματος, ιδίως για τα άτομα με χαμηλό καθαρό εισόδημα από την εργασία.

2. Να εξετάσει, στο πλαίσιο προσέγγισης βασιζόμενης στην ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων σε όλες τις πολιτικές, τρόπους για τον περιορισμό των τωρινών επιπέδων επαγγελματικού διαχωρισμού μεταξύ των φύλων.

XV. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Η αγορά εργασίας σημειώνει σχετικά θετικές επιδόσεις σε σύγκριση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, εξακολουθούν να υφίστανται διαρθρωτικά προβλήματα το οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν:

- παρά την ευνοϊκή κατάσταση της αγοράς εργασίας οι εισροές στη μακροχρόνια ανεργία τόσο των νέων όσο και των ενηλίκων (18 % και 12 % αντιστοίχως) εξακολουθούν να υπερβαίνουν τα αντίστοιχα ποσοστά των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις καλύτερες επιδόσεις,

- επίμονοι θύλακες εξαιρετικά μακροχρόνιας ανεργίας ή/και επαγγελματικής αδρανείας ανάμεσα στα ηλικιωμένα άτομα, στις εθνικές μειονότητες, στις μονογονεϊκές οικογένειες και τις άπορες κοινότητες,

- το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των φύλων είναι μεγαλύτερο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την πλήρη απασχόληση (33 περίπου ποσοστιαίες μονάδες), γεγονός που δηλώνει το σημαντικό ρόλο της μερικής απασχόλησης για τις γυναίκες.

Το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει:

1. Να εστιαστεί στο θέμα της διαφοράς των αμοιβών μεταξύ των φύλων και να αναπτύξει τις κατάλληλες λύσεις μέσω, μεταξύ άλλων, της αξιοποίησης των θετικών αποτελεσμάτων που αναμένεται ότι θα επιφέρει η εισαγωγή του βασικού μισθού το 1998.

2. Να ενθαρρύνει μια προσέγγιση εταιρικής σχέσης ώστε να μπορέσουν οι κοινωνικοί εταίροι σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα να επιτύχουν συμφωνίες όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας, να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων επιτυγχάνοντας παράλληλα την απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας.

3. Να αναβαθμίσει το καθεστώς στατιστικής επιτήρησης ώστε να είναι διαθέσιμοι οι δείκτες πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση μέχρι το 2000 βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων.

4. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επέκταση και τη βελτίωση της ποιότητας της μέριμνας υπέρ των παιδιών προκειμένου να επιτρέψει στις γυναίκες ιδιαίτερα να συμμετέχουν περισσότερο τόσο στη μερική όσο και στην πλήρη απασχόληση, ανάλογα με τις προτιμήσεις τους.