ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ αριθ. 3/95

για την εφαρμογή των μέτρων παρέμβασης που προβλέπονται από την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος

(95/C 285/01)

(Παρατηρήσεις βάσει του άρθρου 188 Γ, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ)

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Σημεία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ1.1 - 1.4 Η ΑΓΟΡΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΙΓΕΙΟΥ ΚΡΕΑΤΟΣ2.1 - 2.10 Η παγκόσμια αγορά2.1 - 2.2 Η εσωτερική αγορά2.3 - 2.7 Ειδικές πλευρές της κτηνοτροφίας2.8 - 2.10ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ3.1 - 3.16 Εισαγωγή3.1 - 3.2 Μέτρα στην εσωτερική αγορά3.3 - 3.12 Πριμοδοτήσεις3.3 - 3.8 Ιδιωτική αποθεματοποίηση3.9 - 3.12 Μέτρα που αφορούν το εμπόριο με τις τρίτες χώρες3.13 - 3.16ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ4.1 - 4.28 Το σύστημα των πριμοδοτήσεων4.1 - 4.25 Αποτελέσματα που συνεπήχθησαν οι πριμοδοτήσεις4.2 - 4.7 Προσπάθειες τήρησης υπό έλεγχο της παραγωγής και των δαπανών του προϋπολογισμού4.8 - 4.20 Ανάγκη για μεγαλύτερη επιλεκτικότητα των πριμοδοτήσεων4.21 - 4.25 Η ιδιωτική αποθεματοποίηση4.26 - 4.28ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ5.1 - 5.71 Ρόλος της Επιτροπής5.2 - 5.7 Εφαρμογή του συστήματος πριμοδοτήσεων στα κράτη μέλη5.8 - 5.68 Καταγραφή των τιμών αγοράς5.9 - 5.16 Διοικητικός έλεγχος των αιτήσεων πριμοδότησης5.17 - 5.23 Επιτόπιος έλεγχος στους παραγωγούς5.24 - 5.49 Κυρώσεις5.50 - 5.55 Καταβολή πριμοδοτήσεων5.56 - 5.58 Ιδιαίτερη περίπτωση της πάχυνσης σε σφάγια βαρέων αμνών5.59 - 5.65 Καθιέρωση ατομικών ορίων για τη χορήγηση πριμοδότησης5.66 - 5.68 Εφαρμογή του καθεστώτος ιδιωτικής αποθεματοποίησης5.69 - 5.71ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ6.1 - 6.14 Επιλεκτικότερη και αποτελεσματικότερη ενίσχυση6.2 - 6.6 Η ανάγκη αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων6.7 - 6.8 Μεγαλύτερη αξιοπιστία του συστήματος καταγραφής των τιμών της αγοράς6.9 Ενίσχυση του ελέγχου της πριμοδότησης6.10 - 6.12 Δυνατότητα κατάργησης της συμπληρωματικής πριμοδότησης για την πάχυνση σε σφάγια βαρέων αμνών6.13 Ενίσχυση του ελέγχου της ιδιωτικής αποθεματοποίησης από τα κράτη μέλη6.14Συνέχεια

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Εξέλιξη της ΚΟΑ στους τομείς του προβείου και του αιγείου κρέατος30ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 Εκτίμηση των οικονομιών που πραγματοποιήθηκαν σε επίπεδο προϋπολογισμού από την εισαγωγή του σταθεροποιητή με μερική αντιστάθμιση από την καθιέρωση του συμπληρώματος για τον «αγροτικό κόσμο»32Απαντήσεις της Επιτροπής34

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.1. Η Κοινή Οργάνωση των Αγορών (ΚΟΑ) στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος, θεσπίσθηκε τον Ιούνιο του 1980 (1). Κατά τα πρώτα χρόνια, οι προϋπολογιστικές δαπάνες αυτής της ΚΟΑ, μολονότι σημείωναν τακτικά αύξηση, διατηρήθηκαν κάτω από το επίπεδο των 600 εκατ. ECU (πίνακας 1). Το 1988 διπλασιάστηκαν, εν μέρει λόγω της προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, το δε 1991 σημείωσαν νέα απότομη αύξηση και έφθασαν τα 2 000 εκατ. Ecu, το οποίο αντιπροσωπεύει ποσό της τάξης του 1,7 Ecu κατά κιλό κρέατος παραγόμενου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι δαπάνες αυτές αφορούν σχεδόν αποκλειστικά (99,8 %) τις πριμοδοτήσεις που καταβλήθηκαν για τις προβατίνες και τις αίγες, δηλαδή 80 εκατ. ζώα (πίνακες 2 και 3), τα οποία κατέχουν 600 000 περίπου παραγωγοί, το 17 % μόνο των οποίων μπορούν να θεωρηθούν ως ειδικευμένοι (2).

1.2. Το 1984, το Συνέδριο είχε δημοσιεύσει ειδική έκθεση σχετικά με τη λειτουργία της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα αυτό (3), στο πλαίσιο δε της ετήσιας έκθεσής του για το οικονομικό έτος 1988 είχε εξετάσει εκ νέου την πριμοδότηση για τα προβατοειδή (4). Εξάλλου, σχετικά με την «εξισωτική αποζημίωση» για τις προβατίνες και τις αίγες που διατηρούνται σε μειονεκτικές ζώνες, η οποία χορηγείται από το ΕΓΤΠΕ-Προσανατολισμός, διατυπώθηκαν πάρατηρήσεις στην ετήσια έκθεση του Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1990 (5).

1.3. Στόχος της έρευνας που πραγματοποιήθηκε αποτελούσε η εξέταση της λειτουργίας της ΚΟΑ από την πλευρά της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης από το έτος 1989 και μετά, καθώς και η εφαρμογή της κοινοτικής κανονιστικής ρύθμισης στα διάφορα κράτη μέλη, εξασφαλίζοντας επίσης παρακολούθηση των προηγούμενων παρατηρήσεων. Κατά συνέπεια, η εν λόγω έρευνα διεξήχθη στις υπηρεσίες της Επιτροπής καθώς και σε κεντρικές και περιφερειακές υπηρεσίες που είναι επιφορτισμένες με τη διαχείριση των μέσων της ΚΟΑ και σε δικαιούχους των μέτρων σε επτά κράτη μέλη που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 95 % των δαπανών, δηλαδή την Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

1.4. Όπως αποδεικνύεται από την εξέταση της διοικητικής διαχείρισης των μέτρων που ελήφθησαν στο πλαίσιο της ΚΟΑ, το σύστημα πριμοδοτήσεων συνεπάγεται κινδύνους παρατυπιών (σημεία 5.8-5.68). Η αναγνώριση των ζώων και η καθιέρωση μητρώου κατά παραγωγό, τα οποία θεσπίστηκαν μετά την έρευνα, μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση αυτή, μολονότι πρέπει ήδη από τώρα να διατυπωθούν ορισμένες συστάσεις (βλ. σημεία 5.42-5.49).

Η ΑΓΟΡΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΙΓΕΙΟΥ ΚΡΕΑΤΟΣ

Η παγκόσμια αγορά

2.1. Χαρακτηριστικό της παγκόσμιας αγοράς στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος αποτελούσε, μέχρι το 1990, η συνεχής αύξηση του ζωικού κεφαλαίου και της παραγωγής των κυριότερων πόλων που εμπλέκονται στην κτηνοτροφία αυτή, δηλαδή της Κίνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, της Αυστραλίας, του Πακιστάν, της Ινδίας και της Νέας Ζηλανδίας. Από τα τέλη του 1991, η παγκόσμια παραγωγή μειώθηκε ελαφρότατα, λόγω πτώσης της παραγωγής που σημειώθηκε στην πρώην Σοβιετική Ένωση και ελαφράς μείωσης της παραγωγής στο σύνολο των χωρών της Ένωσης (πίνακας 4).

2.2. Οι κυριότερες χώρες παραγωγής αποτελούν επίσης τους κυριότερους καταναλωτές. Η Νέα Ζηλανδία και η Αυστραλία, ελαφρώς πλεονασματικές, κατέχουν εξέχουσα θέση σχετικά με το διεθνές εμπόριο, η πρώτη εξάγοντας κυρίως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και η δεύτερη προς τη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική (6). Η Ένωση δεν εξάγει σχεδόν καθόλου πρόβειο κρέας.

Η εσωτερική αγορά

2.3. Κατά το 1992 (7), το ζωικό κεφάλαιο προβατοειδών και αιγοειδών της Ένωσης αριθμούσε 98,6 εκατ. και 12,0 εκατ. κεφάλια αντίστοιχα, έναντι 95,5 εκατ. (ετήσια αύξηση 0,6 %) και 11,9 εκατ. (ετήσια αύξηση 0,3 %) κατά το 1987 (πίνακες 2 και 3).

2.4. Η παραγωγή της Ένωσης έφθασε σε 1,18 εκατ. τόνους το 1992 και εντάσσεται στο πλαίσιο της εξέλιξης που περιγράφεται παραπάνω (βλ. πίνακες 5 και 6). Οι τέσσερις κυριότερες χώρες παραγωγής, δηλαδή κατά σειρά σπουδαιότητας, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία, η Γαλλία και η Ελλάδα, αντιπροσωπεύουν το 80 % της παραγωγής, το δε Ηνωμένο Βασίλειο αντιπροσωπεύει μόνο του το 1/3 της εν λόγω παραγωγής.

2.5. Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 η ετήσια κατανάλωση κατά κάτοικο ξεπέρασε τα 4 χιλιόγραμμα, ποικίλλει όμως αισθητά σε συνάρτηση με το κράτος μέλος, κυμαινόμενη από 14 κιλά στην Ελλάδα μέχρι κάτω από 1 κιλό στη Δανία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες. Ομοίως, το προσφερόμενο προϊόν διαφέρει, το δε μέσο βάρος κατά τη σφαγή από 10 κιλά ή λιγότερο στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία, φθάνει τα 20 κιλά περίπου ή παραπάνω στο Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, τη Δανία, τη Γερμανία, την Ιρλανδία, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο, η δε Γαλλία κατέχει ενδιάμεση θέση με 17 κιλά. Ο μέσος κοινοτικός όρος καθορίζεται στα 14 κιλά.

2.6. Το ποσοστό αυτοεφοδιασμού από 71 % κατά τη θέσπιση της ΚΟΑ το 1980, έφθασε σε 83 % το 1992, το δε υπόλοιπο της κατανάλωσης συμπληρώνεται κυρίως με την εισαγωγή από τη Νέα Ζηλανδία 200 000 τόνων περίπου κρεάτων σε βάρος σφαγίου, δηλαδή 80 % του συνόλου που εισάγεται ετησίως. Το κρέας αυτό εισάγεται κατά ποσοστό 95 % ως κατεψυγμένο και απευθύνεται σε διαφορετικό τμήμα της αγοράς από εκείνο του κοινοτικού κρέατος, το οποίο πωλείται νωπό ή διατηρημένο με απλή ψύξη σε τιμή υψηλότερη κατά 50 μέχρι 60 %.

2.7. Στο επίπεδο του ενδοκοινοτικού εμπορίου, ο κυριότερος εξαγωγέας είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, το επίπεδο τιμών του οποίου είναι συνήθως ένα από τα χαμηλότερα της Ένωσης, η δε Γαλλία είναι ο κυριότερος εισαγωγέας (πίνακας 7).

Ειδικές πλευρές της κτηνοτροφίας

2.8. Η εκτροφή προβατοειδών αποτελεί συχνά τη μόνη σημαντική δραστηριότητα σε πολλές ζώνες όπου είναι δύσκολη η εγκατάσταση άλλων δραστηριοτήτων. Κατά συνέπεια, συμβάλλει στη διατήρηση ορισμένου ανθρώπινου πληθυσμού στις εν λόγω περιοχές.

2.9. Ανάλογα με τις περιοχές, τα κοπάδια προβατοειδών υπόκεινται σε άμελξη, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στην Ελλάδα και την Ιταλία, ή χρησιμεύουν αποκλειστικά για την παραγωγή κρέατος, όπως συμβαίνει στην Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ισπανία, τη Γαλλία και την Πορτογαλία υπάρχουν μικτές καταστάσεις. Μέχρι πρόσφατα, το μαλλί, προϊόν που δεν καλύπτεται από την ΚΟΑ, αποτελούσε επίσης σημαντική αγορά η χρησιμοποίηση νέων υφαντικών υλών οδήγησε εντούτοις πρόσφατα στην συσώρευση σημαντικών παγκόσμιων αποθεμάτων μαλλιού και σε κατάρρευση των τιμών. Το 1993, πολλοί ευρωπαίοι παραγωγοί δεν κατόρθωσαν ούτε καν να απαλλαγούν από τα προϊόντα της κουράς.

2.10. Η εκτροφή αιγοειδών απαντάται, κατά γενικό κανόνα, σε ακόμη πιο δύσκολες ζώνες κυρίως στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Πορτογαλία. Προσανατολίζεται περισσότερο προς την παραγωγή γάλακτος που προορίζεται για την παρασκευή τυριού.

ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ

Εισαγωγή

3.1. Η ΚΟΑ στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος διέπεται, επί του παρόντος, από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (8). Ο μηχανισμός παρέμβασης διαρθρώνεται γύρω από τον καθορισμό από το Συμβούλιο, για κάθε περίοδο εμπορίας (9), τιμής βάσης εκφραζόμενης ανά εκατό χιλιόγραμμα σφαγίων προβατοειδών, η οποία προσαρμόζεται για κάθε εβδομάδα της περιόδου, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη εποχιακές διακυμάνσεις που χαρακτηρίζουν την αγορά.

3.2. Οι στόχοι που επιδιώκει η ΚΟΑ συνίστανται στη σταθεροποίηση των αγορών και την εξασφάλιση δίκαιου βιοτικού επιπέδου στον ενδιαφερόμενο αγροτικό πληθυσμό (10). Τα μέτρα που ελήφθησαν στο επίπεδο της εσωτερικής αγοράς, τα οποία αποσκοπούν στη διευκόλυνση της προσαρμογής αγοράς, τα οποία αποσκοπούν στην διευκόλυνση της προσαρμογής της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς, συνίστανται, αφενός, στη χορήγηση πριμοδοτήσεων στους παραγωγούς και, αφετέρου, στην παρέβαση με τη μορφή ενισχύσεων στην ιδιωτική αποθεματοποίηση κρέατος. Εξάλλου, ένα ενιαίο καθεστώς σχετικά με τις συναλλαγές στα εξωτερικά σύνορα συμβάλλει στη σταθεροποίηση της κοινοτικής αγοράς, αποφεύγοντας τον κίνδυνο οι διακυμάνσεις των τιμών στην παγκόσμια αγορά να διαταράσσουν τις τιμές που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Ένωσης (11).

Μέτρα στην εσωτερική αγορά

Πριμοδοτήσεις

3.3. Στο διάστημα μιας δεκαπενταετίας περίπου πραγματοποιήθηκε η μετάβαση από ένα σύστημα πριμοδοτήσεων, τα ποσά των οποίων διέφεραν κατά κράτος μέλος ή ομάδα κρατών μελών, σε σύστημα κατά το οποίο το ποσό για κάθε πριμοδότηση είναι το ίδιο για όλη την Ένωση (βλ. παράρτημα 1). Εκτός από τις πριμοδοτήσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο της ΚΟΑ του εξετάζεται παρακάτω υπάρχουν και άλλες ενισχύσεις όπως η αντισταθμιστική αποζημίωση, χρηματοδοτούμενη στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ-Προσανατολισμός, οι ετήσιες δαπάνες της οποίας για τα προβατοειδή και τα αιγοειδή αντιστοιχούν στο 5 μέχρι 10 % των δαπανών της ΚΟΑ (100 μέχρι 180 εκατ. Ecu).

3.4. Σύμφωνα με τον ορισμό που υιοθέτησε το Συμβούλιο από την περίοδο εμπορίας το 1993 (12) επιλέξιμα για τις πριμοδοτήσεις είναι τα θηλυκά του είδους των προβατοειδών και του είδους των αιγοειδών που έχουν γεννήσει τουλάχιστον μία φορά ή έχουν ηλικία μεγαλύτερη του ένος έτους, εφόσον ο οικείος παραγωγός έχει στην κατοχή του τουλάχιστον δέκα (13) από αυτά και εντός του ορίου της ποσόστωσης των δικαιωμάτων για πριμοδότηση που του χορηγήθηκε ή την οποία απόκτησε (βλ. σημεία 4.14-4.16). Κατά το παρελθόν, τα θηλυκά που είχαν οχευθεί για πρώτη φορά, ήταν επίσης επιλέξιμα, τα προοριζόμενα όμως για ανανέωση εξαιρούνταν (14) 7 εντούτοις, κατά τον έλεγχο επιτόπου ήταν αδύνατο να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών. Μολονότι με τον νέο ορισμό που θεσπίστηκε είναι δυνατό να βελτιωθεί ο έλεγχος, είναι αντιθέτως τέτοιας φύσης ώστε να ενθαρρύνεται ο παραγωγός να διατηρεί επί μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα ζώα που έχουν γεράσει και είναι μη παραγωγικά ώστε να λαμβάνει τις πριμοδοτήσεις, γεγονός που είναι αναπόφευκτο να οδηγεί σε χειροτέρευση της κατάστασης των ποιμνίων από υγειονομική πλευρά.

3.5. Το ποσό της πριμοδότησης που καταβάλλεται στους «παραγωγούς βαρέων αμνών», δηλαδή σε εκείνους που δεν εμπορεύονται γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα προβατίνων, καθορίζεται κατ' αρχήν από την Επιτρπή μετά το τέλος κάθε περιόδου εμπορίας, ώστε να αντισταθμίζεται η απώλεια εισοδήματος που αντιστοιχεί στην απόκλιση μεταξύ της τιμής βάσης και της μέσης σταθμισμένης τιμής που διαπιστώνεται στις αντιπροσωπευτικές αγορές της Ένωσης. Το ποσό της πριμοδότησης αυτής ποικίλλει κάθε χρόνο 7 για την περίοδο εμπορίας 1994 ανερχόταν σε 17,790 Ecu ανά προβατίνα (1992: 18,616 Ecu 7 1993: 20,898 Ecu (15)).

3.6. Η πριμοδότηση αυτή καταβάλλεται μέχρι ποσοστού 80 %, στις άλλες κατηγορίες παραγωγών (16), δηλαδή:

α) στους «παραγωγούς ελαφρών αμνών», δηλαδή σε όσους εμπορεύονται γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα με βάση το γάλα προβατίνας 7 εντούτοις, εάν μπορούν να αποδείξουν ότι προβαίνουν σε πάχυνση του 40 % τουλάχιστον των αμνών που γεννήθηκαν στην εκμετάλλευσή τους ώστε να γίνουν χονδρά σφάγια, έχουν το δικαίωμα, υπό ορισμένους όρους, να λάβουν την πλήρη πριμοδότηση μέχρι του ύψους του αριθμού των παχυνθέντων αμνών (βλ. σημεία 5.59-5.65) 7

β) στους παραγωγούς αιγείου κρέατος εάν βρίσκονται σε ορισμένες περιοχές (17).

3.7. Στο πλαίσιο των δράσεων «αγροτικός κόσμος» που θεσπίσθηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1323/90 του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990 (18), οι παραγωγοί που βρίσκονται σε ορισμένες μειονεκτικές ζώνες λαμβάνουν συμπληρωματικό ποσό 5,5 Ecu ανά επιλέξιμο ζώο για τους παραγωγούς βαρέων αμνών και 3,8 Ecu για τους παραγωγούς ελαφρών αμνών καθώς και για τους παραγωγούς αιγείου κρέατος (βλ. σημεία 4.9-4.11).

3.8. Κατ' αυτό τον τρόπο καταβάλλονται πριμοδοτήσεις για το 70 % του συνολικού προβείου και αιγείου ζωικού κεφαλαίου της Ένωσης (99 % του ζωικού κεφαλαίου των αμνάδων που οχεύθηκαν και των προβατίνων) (πίνακες 2 και 3). Βάσει των πληροφοριακών στοιχείων που διαβιβάστηκαν από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή για την περίοδο 1992, φαίνεται ότι από τα 80 εκατομμύρια ζώα για τα οποία ζητήθηκαν οι πριμοδοτήσεις, τα οποία ανήκαν σε 600 000 παραγωγούς περίπου, το 22 % ανήκει σε κοπάδια με λιγότερα από 100 ζώα επιλέξιμα για τις πριμοδοτήσεις (το 4 % αριθμεί κάτω από 20 κεφάλια), το 54 % ανήκει σε κοπάδια που αριθμούν από 101 μέχρι 500 επιλέξιμα ζώα και το 24 % σε κοπάδια που υπερβαίνουν τα 500 ζώα. Επομένως, η διαχείριση και ο έλεγχος των πριμοδοτήσεων είναι δυνατό να συνεπάγονται σημαντικά διοικητικά έξοδα. Τόσο οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που επισκέφθηκε το Συνέδριο όσο και η Επιτροπή, δεν διαθέτουν πληροφοριακά στοιχεία με το θέμα αυτό.

Ιδιωτική αποθεματοποίηση

3.9. Η ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση συνίσταταται στην καταβολή στον επιχειρηματία, κατά γενικό κανόνα έμπορο κρεάτων, ορισμένου ποσού προορισμός του οποίου είναι να του επιτρέπει να αναβάλλει, για χρονικό διάστημα που κυμαίνεται μεταξύ 3 και 7 μηνών, την εισαγωγή στην αγορά κρεάτων αμνών.

3.10. Όταν η εβδομαδιαία σταθμισμένη μέση τιμή των σφαγίων προβατοειδών και η τιμή αγοράς μιας ζώνης αναφοράς, δηλαδή ενός κράτους μέλους ή της Βόρειας Ιρλανδίας, κείνται μεταξύ του 90 % και του 70 % της τιμής βάσης κατά εποχή, μπορεί να αποφασισθεί από την Επιτροπή η χορήγηση ενίσχυσης για την ιδιωτική αποθεματοποίηση, στην εν λόγω ζώνη, βάσει γνωμοδότησης της «επιτροπής διαχείρισης προβατοειδών-αιγοειδών» (19). Εντούτοις, σε περίπτωση επιπέδου χαμηλότερου από το 85 % της τιμής βάσης, η ενίσχυση αυτή πρέπει να αποφασίζεται σύμφωνα με διαδικασία διαγωνισμού (20).

3.11. Εάν η τιμή αγοράς μιας ζώνης αναφοράς είναι, επί δύο συνεχόμενες εβδομάδες, χαμηλότερη από το 70 % της τιμής βάσης κατά εποχή, στην περίπτωση αυτή η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να αποφασίσει να κινήσει διαδικασία διαγωνισμού. Η απόφαση όσον αφορά το ποσό της ενίσχυσης και τις ποσότητες που γίνονται δεκτές λαμβάνεται εκ νέου βάσει γνωμοδότησης της «επιτροπής διαχείρισης προβατοειδών-αιγοειδών».

3.12. Μετά τους ελέγχους που διενήργησε το Συνέδριο στα κράτη μέλη το Συμβούλιο αποφάσισε να μην καταστήσει τη διαδικασία διαγωνισμού αναγκαία παρά μόνο κάτω από το 70 % της τιμής βάσης ανά εποχή και να καταργήσει την υποχρέωση κίνησης της διαδικασίας αυτής, η δε Επιτροπή θα εκτιμά στο μέλλον τη σχετική σκοπιμότητα σε συνάρτηση με την κατάσταση της αγοράς (21).

Μέτρα που αφορούν το εμπόριο με τις τρίτες χώρες

3.13. Η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση προβλέπει ότι οι εισαγωγές κρεάτων στο έδαφος της Ένωσης πρέπει να πλήττονται από εισφορά η οποία εντούτοις περιορίζεται στο ποσό που έχει καθοριστεί σε συμφωνίες αυτοπεριορισμού των ποσοτήτων που εξάγονται στην Ένωση ή σε συμφωνίες που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (ΓΣΔΕ) με τρίτες χώρες (22).

3.14. Με δώδεκα χώρες έχουν υπογραφεί συμφωνίες αυτοπεριορισμού, οι οποίες έχουν αποτελέσει επανειλημένως αντικείμενο αναδιαπραγματεύσεων. Το 1989 και το 1990, οι εξαγώγιμες ποσότητες από ορισμένες από αυτές τις χώρες μειώθηκαν και για τις εξαγωγές κατεψυγμένου κρέατος συμφωνήθηκε διαδικασία εποπτείας των τιμών σε σχέση με την τιμή της αγοράς του κράτους μέλους εισαγωγής (επίπεδο σημείου αναφοράς εκφραζόμενο σε ποσοστό της εν λόγω τιμής) με την Αργεντινή, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και την Ουρουγουάη. Οι εισφορές κατά την εισαγωγή καταργήθηκαν για τις δώδεκα τρίτες χώρες, ενώ προηγουμένως ανέρχονταν σε 10 %. Οι ποσότητες που θα μπορούσαν να εξαχθούν με προορισμό την Ένωση, στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών, ανέρχονται σε 275 000 τόνους κατεψυγμένου κρέατος, δηλαδή στο 20 % περίπου της ετήσιας κατανάλωσης της Ένωσης. Ορισμένες από αυτές περιλαμβάνουν ένα επιμέρους όριο για το διατηρημένο με απλή ψύξη κρέας.

3.15. Μετά την αναθεώρηση της ΓΣΔΕ, η οποία άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 1995, οι εξαγώγιμες με μηδενικούς δασμούς ποσότητες που είχαν ως προορισμό την Ένωση κατά γενικό κανόνα διατηρήθηκαν. Εντούτοις, το επιμέρους όριο το οποίο υφίστατο προηγουμένως για τα κατεψυγμένα κρέατα καταργήθηκε. Εκτός των συμφωνιών αυτών, οι εισαγωγές στην Ένωση είναι ελεύθερες, εφαρμόζεται όμως δασμολόγηση βασιζόμενη στις εισφορές που ίσχυαν κατά την περίοδο 1986-1988.

3.16. Ο βασικός κανονισμός προβλέπει επίσης ότι, κατά το μέτρο που είναι αναγκαίο ώστε να καθίσταται δυνατή η εξαγωγή προϊόντων διεπόμενων από την ΚΟΑ, η διαφορά μεταξύ των τιμών των εν λόγω προϊόντων στην παγκόσμια αγορά και των τιμών στην Ένωση θα μπορεί να καλύπτεται με επιστροφή κατά την εξαγωγή, η οποία μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με τον προορισμό (23). Στην πράξη, δεν υφίστανται επιστροφές κατά την εξαγωγή που να χορηγούνται για τα προϊόντα της ΚΟΑ.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ

Το σύστημα των πριμοδοτήσεων

4.1. Από το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του '80, παρατηρείται η συνύπαρξη μείωσης των τιμών κατά την παραγωγή και αύξησης των προϋπολογιστικών δαπανών της ΚΟΑ στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος. Με διάφορα μέτρα καταβλήθηκε προσπάθεια περιορισμού των τάσεων αυτών, μέχρι την κατάληξη στη θέσπιση ενός κανονιστικού οπλοστασίου, στόχος του οποίου είναι η τήρηση υπό έλεγχο των δαπανών και της παραγωγής.

Αποτελέσματα του συνεπήχθησαν οι πριμοδοτήσεις

Οι πριμοδοτήσεις, η εξέλιξη των τιμών και της παραγωγής κρέατος

4.2. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας, τόσο η παραγωγή όσο και η κατανάλωση του προβείου και αιγείου κρέατος σημείωσαν αύξηση (βλ. πίνακα 5), γεγονός που πραγματοποιήθηκε σε ένα πλαίσιο μείωσης των τιμών αγοράς. Από τον πίνακα 8 προκύπτει ότι η τιμή βάσης που καθορίστηκε από το Συμβούλιο παρέμεινε αρκετά σταθερή, κυμαινόμενη μεταξύ 428,0 Ecu το 1984 και 418,5 Ecu το 1993, χωρίς να ακολουθήσει τις διακυμάνσεις της σταθμισμένης μέσης κοινοτικής τιμής αγοράς που σημείωσε πτωτική εξέλιξη, ιδίως από το 1987 και μετά, η οποία εξάλλου επιταχύνθηκε από το έτος 1989 και μετά αφότου δημιουργήθηκε η ΚΟΑ, το 1980, αυτή η μείωση τιμών ήταν της τάξης του 27 %, στη δε Ελλάδα και την Ιρλανδία έφθασε πάνω από 37 %. Η αυξανόμενη απόκλιση μεταξύ των δύο τιμών (τιμή βάσης μεγαλύτερη κατά 15 % από την μέση τιμή αγοράς το 1984 και κατά 62 % το 1993), σε συνδυασμό με την αύξηση του αριθμού των πριμοδοτούμενων ζώων, οδήγησε σε θεαματική αύξηση των κοινοτικών δαπανών.

4.3. Δεδομένου ότι η ΚΟΑ δεν περιλαμβάνει μηχανισμό στήριξης της αγοράς με αγορές από τη δημόσια παρέμβαση και ότι η ιδιωτική αποθεματοποίηση δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή παρά μόνο κατά πολύ περιορισμένο τρόπο (βλ. σημεία 4.26-4.28), για το παραγόμενο κρέας πρέπει να βρίσκεται αγοραστής στην αγορά, αν είναι αναγκαίο με μειώσεις τιμών. Όμως, με τις πριμοδοτήσεις, εφόσον αποτελούν αντιστάθμιση μιας απώλειας εισοδήματος (βλ. σημείο 3.5), εξαλείφθηκε ως επί το πλείστον η επίπτωση στην παραγωγή των μειώσεων αυτών (γραφική παράσταση 1), η οποία κατά συνέπεια εξακολούθησε να αυξάνεται κανονικά. Η αυξανόμενη παραγωγή δεν κατέστη δυνατό να διατεθεί παρά μόνο με νέες μειώσεις τιμών, οι οποίες, εκ νέου, αντισταθμίζονται αυτομάτως με την αύξηση του ποσού της πριμοδότησης. Δεδομένου ότι η τιμή βάσης παρέμεινε σταθερή, ο μηχανισμός καθορισμού του ποσού των πριμοδοτήσεων προκάλεσε επομένως τη δημιουργία ενός φαύλου κύκλου - αλληλεπίδραση μεταξύ της πριμοδότησης και των τιμών - ο οποίος στερεί από την αγορά το γνήσιο ρόλο της να εξασφαλίζει την εξισορρόπηση μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης.

4.4. Στον πίνακα 9 απεικονίζεται ο μηχανισμός αυτός και καταδεικνύεται ότι η κατανάλωση αυτού του είδους κρέατος αυξήθηκε, ενώ η κατανάλωση του βοείου κρέατος μειωνόταν (24). Μολονότι τα κοινοτικά μέτρα αφορούν την πρωτογενή αγορά, δηλαδή εκείνη που καθορίζει την τιμή που καταβάλλουν οι σφαγείς και οι έμποροι στους παραγωγούς, οι μειώσεις τιμών που προαναφέρθηκαν δεν μπόρεσαν παρά μόνο να τονώσουν την κατανάλωση. Πράγματι, ο αριθμός των παρεμβαινόντων κατά τη διανομή των εν λόγω κρεάτων είναι υψηλός στα κράτη μέλη που είναι μεγαλοπαραγωγοί, γεγονός που επιτρέπει στον ανταγωνισμό να διαδραματίσει το ρόλο του στο επίπεδο της αγοράς της τελικής κατανάλωσης. Σύμφωνα με ό,τι διαπιστώθηκε στη Γαλλία (25), οι σημαντικές μειώσεις τιμών κατά την παραγωγή δεν κατέστη δυνατό παρά μόνο να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα του προβείου και αιγείου κρέατος σε σχέση με τα άλλα κρέατα, ακόμη και αν οι εν λόγω μειώσεις δεν συνεπήχθησαν ισοδύναμες μειώσεις τιμών για τον καταναλωτή.

4.5. Εξάλλου, η διάσπαση των τιμών αγοράς μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών παρέμεινε υψηλή (βλ. πίνακα 8), γεγονός που τεκμηριώνει την ύπαρξη διαφορετικών όρων παραγωγής και κατανάλωσης στην Ένωση. Η τυπική απόκλιση των τιμών αγοράς από 73,5 κατά το 1980 έφθασε σε 53,5 το 1992 (- 27,2 %) το 1993 ανερχόταν σε 35,0 (-25,2 % επιπλέον), η εξέλιξη όμως αυτή οφείλεται μάλλον στις νομισματικές αναπροσαρμογές που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του έτους παρά σε σύγκλιση των τιμών αγοράς. Όμως, στο πλαίσιο της υλοποίησης μιας ενιαίας αγοράς, η σύγκλιση των τιμών αγοράς αποτελεί έναν από τους επιδιωκόμενους στόχους σχετικά με την ΚΟΑ (26).

Στήριξη παρεχόμενη στην παραγωγή του προβείου και αιγείου κρέατος και στα εισοδήματα των παραγωγών

4.6. Όπως αναφέρθηκε στο σημείο 1.1, οι δαπάνες του προϋπολογισμού υπερτριπλασιάστηκαν μεταξύ των πρώτων ετών της ΚΟΑ, περίοδος κατά την οποία παρέμειναν χαμηλότερες από 600 εκατ. Ecu, και του 1993, έτος κατά το οποίο έφθασαν τα 2 209,8 εκατ. Ecu (πίνακας 1). Οι δαπάνες αυτές, ανά κιλό παραγόμενου κρέατος, ανέρχονται επί του παρόντος σε 1,7 Ecu, δηλαδή πάνω από το τριπλάσιο των δαπανών στις οποίες υποβάλλεται η Κοινότητα για το βόειο κρέας (0,55 Ecu) και πολύ περισσότερο από τις δαπάνες στις οποίες υποβάλλεται για το χοίρειο κρέας (0,01 Ecu) (πίνακας 10).

4.7. Όσον αφορά την εξέλιξη των εισοδημάτων των παραγωγών προβείου και αιγείου κρέατος κατά τα οικονομικά έτη 1986/1987 μέχρι 1991/1992, από τον πίνακα 11 προκύπτει ότι, για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το εισόδημα εκμετάλλευσης μετά από επιδοτήσεις αυξήθηκε κατά 59 % σε τρέχον Ecu και κατά 18 % σε σταθερό Ecu.

Προσπάθειες τήρησης υπό έλεγχο της παραγωγής και των δαπανών του προϋπολογισμού

4.8. Από τα τέλη της δεκαετίας του '80 και μετά τέθηκαν διαδοχικά σε εφαρμογή πολλοί μηχανισμοί που δεν είχαν γνωρίσει παρά μόνο μέτρια επιτυχία, με σκοπό την τήρηση υπό έλεγχο της παραγωγής και των προϋπολογιστικών δαπανών, γεγονός που είχε ως απόρροια τη θέσπιση συστήματος ποσοστώσεων σχετικά με τα δικαιώματα για πριμοδότηση, που ισχύει από την περίοδο εμπορίας 1993.

Ο σταθεροποιητικός μηχανισμός και τα συμπληρώματα πριμοδότησης σχετικά με τις δράσεις «αγροτικός κόσμος»

4.9. Το 1988, το Συμβούλιο αποφάσισε (27) ότι, λαμβανομένων υπόψη των δυνατοτήτων διάθεσης στις αγορές της Ένωσης καθώς και των διεθνών δεσμεύσεων της εν λόγω Ένωσης, προείχε να μην ενθαρρύνεται η παραγωγή προβείου και αιγείου κρέατος, εφόσον το κοπάδι υπερέβαινε ένα ορισμένο επίπεδο. Το επίπεδο που επελέγη ήταν το επίπεδο του κοπαδιού προβατίνων στις 31 Δεκεμβρίου 1987, δηλαδή 63,4 εκατ. κεφάλια, το οποίο αντιστοιχεί στις στατιστικές Eurostat που δημοσιεύθηκαν το Μάρτιο του 1988. Σε περίπτωση υπέρβασης, οι πριμοδοτήσεις θα έπρεπε να μειωθούν κατ' αναλογία (28). Ο μηχανισμός αυτός, γνωστός με το όνομα σταθεροποιητικός μηχανισμός, οδήγησε σε μείωση του ποσού της τιμής βάσης που συγκρίνεται με τη μέση σταθμισμένη τιμή η οποία διαπιστώνεται στις αντιπροσωπευτικές αγορές της Ένωσης για να υπολογιστεί η απώλεια εισοδήματος που αντισταθμίζουν οι πριμοδοτήσεις. Εντούτοις, δεδομένου ότι ο σταθεροποιητής είχε δεσμευθεί στο 7 % της τιμής βάσης από την περίοδο 1993 και μετά (29) απώλεσε ένα μέρος από την αποτελεσματικότητά του.

4.10. Από την περίοδο εμπορίας 1991 και μετά, προκειμένου η μείωση αυτή να μην έχει δυσμενή συνέπεια στις ζώνες που καθορίζονται στο άρθρο 3, παράγραφοι 3, 4 και 5 της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1975 (30) για την ορεινή γεωργία και τη γεωργία σε ορισμένες μειονεκτικές ζώνες χορηγήθηκαν συμπληρώματα πριμοδοτήσεων, τα οποία αναφέρονται στο σημείο 3.7, στους παραγωγούς που βρίσκονται στις περιοχές αυτές στο πλαίσιο των δράσεων «αγροτικός κόσμος», γεγονός που δεν κατέστησε δυνατή παρά μόνο την τόνωση της παραγωγής και τη μείωση των τιμών αγοράς.

4.11. Εάν συγκριθούν, αφενός, οι οικονομίες που συνδέονται με το σταθεροποιητικό μηχανισμό και, αφετέρου, οι δαπάνες που οφείλονται στη συμπληρωματική πριμοδότηση στο πλαίσιο των δράσεων «αγροτικός κόσμος», φαίνεται ότι πραγματοποιήθηκαν ασήμαντες οικονομίες από την πλευρά του προϋπολογισμού για παράδειγμα, για καθεμιά από τις περιόδους εμπορίας 1992 και 1993, οι εν λόγω οικονομίες μπορούν να υπολογισθούν ότι ανέρχονται σε 50 εκατ. Ecu περίπου (βλ. παράρτημα 2). Εντούτοις, το 1992, ο αριθμός των ζώων για τα οποία είχε καταβληθεί πριμοδότηση, το συνολικό ζωικό κεφάλαιο προβατίνων και η παραγωγή κρέατος είχαν διαμορφωθεί σε επίπεδο υψηλότερο από εκείνο του 1987, ήτοι 21 %, 12 % και 17 % αντίστοιχα.

Όρια πριμοδοτήσεων κατά παραγωγό

4.12. Το 1989, αποφασίστηκαν νέα μέτρα προκειμένου να περιοριστεί η εξέλιξη των δαπανών του προϋπολογισμού. Η καταβολή του πλήρους ποσοστού της πριμοδότησης περιορίστηκε στα 1 000 ζώα ανά παραγωγό στις μειονεκτικές ζώνες και στα 500 στις λοιπές περιοχές (31). Πέραν αυτού, ο παραγωγός δεν λάμβανε παρά μόνο το 50 % του ποσού των πριμοδοτήσεων. Εντούτοις, αρμόζει να διευκρινιστεί ότι ο αριθμός των ζώων τα οποία αφορούσε η περικοπή αυτή δεν ανερχόταν παρά μόνο στο 2 % του συνόλου των ζώων για τα οποία καταβλήθηκαν οι πριμοδοτήσεις. Επομένως, η εμβέλεια του μέτρου δεν μπορούσε παρά να είναι αρκετά περιορισμένη, αν και, όπως τόνισε το Συνέδριο στην ετήσια έκθεσή του για το οικονομικό έτος 1991 (32), «οι περισσότεροι από τους μεγαλοπαραγωγούς οργανώθηκαν κατά τρόπο ώστε να εισπράττουν ποσό που να προσεγγίζει όσο το δυνατό περισσότερο το πλήρες ποσοστό για ολόκληρο το κοπάδι τους».

4.13. Τα όρια αυτά καταργήθηκαν από την περίοδο εμπορίας 1995 (33), αντιμετωπίζοντας δε τη διαρκή αύξηση της παραγωγής αποφασίστηκε νέα μεταρρύθμιση.

Ατομικά όρια ή «ποσοστώσεις» δικαιωμάτων για πριμοδότηση

4.14. Στο πλαίσιο της αναμόρφωσης της ΚΓΠ του 1992, χορηγήθηκε ατομικό όριο δικαιωμάτων για πριμοδότηση στους παραγωγούς στους οποίους είχε χορηγηθεί η πριμοδότηση για την περίοδο εμπορίας 1991 και οι οποίοι είχαν επίσης υποβάλει αίτηση για την περίοδο εμπορίας 1992 (34). Από την περίοδο εμπορίας 1993 και μετά, η πριμοδότηση καταβάλλεται εντός του ορίου του αριθμού των ζώων για τα οποία είχε καταβληθεί πριμοδότηση για την περίοδο εμπορίας 1991. Εντούτοις, χρησιμοποιώντας συντελεστή αναπροσαρμογής, το κράτος μέλος μπορεί να αυξήσει αυτό τον αριθμό δικαιωμάτων, αναφερόμενο στην περίοδο εμπορίας 1989 ή 1990, εάν ο αριθμός των πριμοδοτήσεων που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις περιόδους εμπορίας είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των πριμοδοτήσεων που καταβλήθηκαν το 1991.

4.15. Σύμφωνα με την κανονιστική ρύθμιση (35), κάθε κράτος μέλος οφείλει να συστήσει αρχικό εθνικό απόθεμα παρακρατώντας τουλάχιστον το 1 %, και κατ' ανώτατο όριο το 3 %, από το ποσό των ατομικών ορίων που εφαρμόζονται στους παραγωγούς των οποίων η εκμετάλλευση βρίσκεται στην επικράτειά του. Το απόθεμα αυτό χρησιμοποιείται για τη χορήγηση δικαιωμάτων σε ορισμένους παραγωγούς και, ιδίως, σε εκείνους που δεν υπέβαλαν αίτηση κατά το 1991 και εκείνους που υπέβαλαν για πρώτη φορά αίτηση το 1993. Προστέθηκε συμπληρωματικό απόθεμα ίσο με το 1 % του ποσού των ατομικών ορίων των παραγωγών των μειονεκτικών ζωνών, κάθε δε κράτος μέλος χρησιμοποιεί το απόθεμα αυτό για τη χορήγηση δικαιωμάτων στους παραγωγούς των εν λόγω ζωνών.

4.16. Επίσης, σχεδιάστηκε σύστημα μεταβίβασης των δικαιωμάτων για πριμοδότηση (36). Την εποχή κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η έρευνα του Συνεδρίου, το σύστημα αυτό βρισκόταν μόλις στην αρχική του φάση και, λόγω του γεγονότος αυτού, δεν κατέστη δυνατό να αναλυθεί στο πλαίσιο της παρούσας έκθεσης.

4.17. Κατά το παρόν στάδιο, πρέπει να τονιστεί ότι ο αριθμός των δικαιωμάτων για πριμοδότηση που θεσπίστηκε κατ' αυτό τον τρόπο στην Ένωση είναι της τάξης των 77 εκατομμυρίων, που αντιστοιχούν αφενός σε 69 εκατομμύρια προβατίνες, δηλαδή επίπεδο κατά 9 % υψηλότερο από εκείνο των 63,4 εκατομμυρίων που είχε καθοριστεί το 1988 ως κατώτατο όριο πέραν του οποίου δεν θα έπρεπε να ενθαρρύνεται η παραγωγή (βλ. σημείο 4.9), και αφετέρου σε 8 εκατομμύρια αίγες. Αυτό συνιστά σημαντική οπισθοδρόμηση σχετικά με τους επιδιωκόμενους στόχους όσον αφορά την επανεξισορρόπηση της αγοράς.

4.18. Το σύστημα των ποσοστώσεων συνεπάγεται επιβάρυνση της διοικητικής διαχείρισης των πριμοδοτήσεων. Παρ' όλα αυτά, θα πρέπει να σταθεροποιήσει τις δαπάνες του προϋπολογισμού, εκτός εάν οι τιμές αγοράς σημείωναν μείωση. Από τα πρώτα διαθέσιμα πληροφοριακά στοιχεία, μολονότι είναι ακόμα προσωρινά, διαφαίνεται ελαφρά μείωση του κοινοτικού ζωικού κεφαλαίου προβατοειδών και αιγοειδών μεταξύ των ετών 1992 και 1994 (πίνακες 2 και 3). Εντούτοις, θα ήταν σκόπιμο μεταγενέστερα να παρατηρηθεί, βάσει περισσότερο μακροπρόθεσμης τάσης, μέχρι ποιο βαθμό η καθιέρωση των ποσοστώσεων θα έχει επηρεάσει τις δαπάνες του προϋπολογισμού.

4.19. Μολονότι ο μηχανισμός έχει ως στόχο τον περιορισμό της παραγωγής κρέατος, δεν εξασφαλίζει κατ' ανάγκη την τήρηση υπό έλεγχο της εν λόγω παραγωγής. Δεν συνεπάγεται περιορισμό της παραγωγής παρά μόνο εάν ο παραγωγός εκτιμά ότι η πριμοδότηση είναι αναγκαία για την εκτροφή προβατίνων ή αιγών. Όμως, μολονότι η πριμοδότηση αντιπροσωπεύει έσοδο της τάξης του 50 % της αξίας του κρέατος που παράγει ετησίως μια προβατίνα, βάσει της μέσης σταθμισμένης τιμής που διαπιστώνεται στις αντιπροσωπευτικές αγορές της Ένωσης, οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν πολύ διαφορετικές τιμές αγοράς και έξοδα παραγωγής. Επιπλέον, σε ορισμένες περιοχές, από την κτηνοτροφία οι παραγωγοί αποκομίζουν και άλλα εισοδήματα εκτός από εκείνα που απορρέουν από την παραγωγή κρέατος, γεγονός που επηρεάζει αισθητά την αποδοτικότητα των δραστηριοτήτων τους. Κατά συνέπεια, μολονότι η πριμοδότηση παραμένει αξιόλογη πηγή εισοδήματος, τις αποφάσεις του παραγωγού μπορεί να τις υπαγορεύουν παράγοντες διαφορετικοί από ένα ατομικό όριο δικαιωμάτων για πριμοδότηση.

4.20. Έτσι, το εισόδημα ανά προβατίνα πριν από τις επιχορηγήσεις είναι κατά μέσο όρο, στις εκμεταλλεύσεις με γαλακτοκομική παραγωγή, μεγαλύτερο κατά 3,2 φορές από το εισόδημα των εκμεταλλεύσεων χωρίς γαλακτοκομική παραγωγή (πίνακας 12). Όμοιο συμπέρασμα προκύπτει όσον αφορά τις εκμεταλλεύσεις αιγοειδών (πίνακας 13). Όμως, μεταξύ των 80 εκατομμυρίων ζώων για τα οποία ζητούνται πριμοδοτήσεις για προβατοειδή και αιγοειδή κάθε χρόνο, το 30 % αφορά εκτροφείς προβατοειδών που δηλώνουν ότι εμπορεύονται γάλα και το 10 % αφορά εκτροφείς αιγοειδών (βλ. επίσης σημείο 5.3).

Ανάγκη για μεγαλύτερη επιλεκτικότητα των πριμοδοτήσεων

4.21. Μολονότι το σύστημα ποσοστώσεων σχετικά με τα δικαιώματα για πριμοδότηση μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη τήρηση υπό έλεγχο των προϋπολογιστικών δαπανών, εξακολουθεί να ισχύει το γεγονός ότι το επίπεδο των εν λόγω δαπανών είναι πολύ υψηλό, ιδίως όταν συγκρίνεται, ανά κιλό κρέατος παραγόμενου στην Ένωση, με το επίπεδο που επιτυγχάνεται σε άλλες ΚΟΑ στους τομείς των κρεάτων.

4.22. Για ορισμένους από τους παραγωγούς, η εκτροφή προβατοειδών και αιγοειδών δεν έχει παρά οριακό χαρακτήρα, εφόσον δεν αποτελεί παρά το συμπλήρωμα της εκτροφής βοοειδών, μιας γαλακτοκομικής δραστηριότητας, σιτοκαλλιέργειας, οπωροκαλλιέργειας ή καλλιέργειας κηπευτικών, γεγονός το οποίο, στην περίπτωση αυτή, δημιουργεί αμφισβητήσεις σχετικά με το κατά πόσο είναι αναγκαία μια ενίσχυση όπως οι πριμοδοτήσεις για στήριξη των εισοδημάτων. Κατ' αυτό τον τρόπο, όσον αφορά τις εκμεταλλεύσεις που καλύπτονται από το Δίκτυο Γεωργικής Λογιστικής Πληροφόρησης (ΔΓ ΛΙΙ), οι οποίες πραγματοποίησαν παραγωγή προβατοειδών ή αιγοειδών κατά την περίοδο 1991/1992, δηλαδή 600 000 περίπου εκμεταλλεύσεις, στο ένα τρίτο των περιπτώσεων η παραγωγή προβατοειδών και αιγοειδών αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 10 % της αξίας της συνολικής γεωργικής παραγωγής για το 60 % περίπου από τους παραγωγούς αυτούς, αντιπροσωπεύει λιγότερο από το ένα τρίτο της εν λόγω παραγωγής.

4.23. Εξάλλου, εάν εξεταστεί η εξέλιξη, κατά την περίοδο 1986-1992, του αριθμού των προβατίνων για τις οποίες καταβλήθηκε η πριμοδότηση για προβατοειδή (πίνακας 2), για το σύνολο των κρατών μελών τα οποία διαθέτουν ποσοστό προβατίνων που βρίσκονται σε μειονεκτική ζώνη χαμηλότερο από 50 %, παρατηρείται ότι το ποσοστό ετήσιας αύξησης του αριθμού αυτού είναι 12,1 %. Για το σύνολο των κρατών μελών των οποίων το ποσοστό των προβατίνων που βρίσκονται σε μειονεκτική ζώνη είναι μεγαλύτερο από 50 %, το ποσοστό αυτό, αντιθέτως, δεν ανέρχεται παρά μόνο σε 5,7 %. Αυτό δείχνει ότι παρατηρείται αύξηση της παραγωγής προβατοειδών σε κράτη μέλη που υποβάλλουν αναλογικά περισσότερες αιτήσεις στις περιοχές που θεωρούνται ως μη μειονεκτικές.

4.24. Οι πριμοδοτήσεις ευνοούν τη μείωση των τιμών αγοράς, αυξάνουν τον ανταγωνισμό που ασκείται από τα εν λόγω κρέατα έναντι, ιδίως, του βοείου κρέατος, η δε Ένωση δεν κατόρθωσε να διαθέσει τα πλεονάσματα παρά μόνο με έξοδα που βάρυναν αισθητά τον κοινοτικό προϋπολογισμό (37). Κατά συνέπεια, η πριμοδότηση για τις προβατίνες θα έπρεπε να είναι λιγότερο προτρεπτική και να αποσκοπεί κυρίως στη στήριξη των εισοδημάτων των παραγωγών που προβαίνουν στην εκτροφή προβατοειδών και αιγοειδών στις περιοχές όπου δεν είναι αποδοτική η διατήρηση άλλων δραστηριοτήτων, ιδίως κτηνοτροφικών.

4.25. Εξάλλου, η μεγαλύτερη επιλεκτικότητα των πριμοδοτήσεων για τα προβατοειδή και τα αιγοειδή έρχεται σε αντίθεση με τις επικρίσεις που διατύπωσε ήδη το Συνέδριο, ιδίως στην ετήσια έκθεσή του για το οικονομικό έτος 1990 (38) δηλαδή αφενός την επέκταση στα κράτη μέλη των ζωνών που έχουν δηλωθεί ως μειονεκτικές σύμφωνα με την οδηγία 75/268/ΕΟΚ του Συμβουλίου και, αφετέρου, το γεγονός ότι ευρύτατες μειονεκτικές ζώνες καλύπτουν ιδιαίτερα ανομοιογενείς καταστάσεις, ορισμένες από τις οποίες δεν αιτιολογούν πλέον κατ' ανάγκη το καθεστώς της μειονεκτικής ζώνης. Το Συνέδριο επισήμαινε ότι, λαμβανομένων υπόψη των οικονομικών πλεονεκτημάτων που απορρέουν από την κατάταξη μιας ζώνης ως μειονεκτικής, «επομένως, είναι κατανοητό ότι από τους γεωργικούς και πολιτικούς κύκλους των κρατών μελών αναπτύσσεται μια πίεση για συνεχή επέκταση των μειονεκτικών ζωνών, η οποία αποσκοπεί μάλλον στη διεύρυνση του αριθμού των δικαιούχων ορισμένων οικονομικών πλεονεκτημάτων παρά στην αντιστάθμιση ειδικών μειονεκτημάτων».

Η ιδιωτική αποθεματοποίηση

4.26. Η ενίσχυση που χορηγείται στην ιδιωτική αποθεματοποίηση διαδραματίζει οριακό ρόλο στο πλαίσιο της διαχείρισης της ΚΟΑ, όπως επιβεβαιώνεται από το επίπεδο των ετήσιων δαπανών, οι οποίες από το 1991 μέχρι το 1993 ανέρχονταν σε 3,0 εκατ. Ecu κατά μέσο όρο, για ποσότητες κρέατος κυμαινόμενες από 2 000 μέχρι 3 000 τόνους, δηλαδή από 0,2 μέχρι 0,3 % της ετήσιας κοινοτικής παραγωγής.

4.27. Το ενδιαφέρον των επιχειρηματιών του τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος για την ενίσχυση που χορηγείται στην ιδιωτική αποθεματοποίηση είναι πολύ περιορισμένο, εφόσον η κατάψυξη του κρέατος συνεπάγεται μείωση της τιμής κατά 40 %. Εξάλλου, η επιτροπή διαχείρισης, η οποία πρέπει να αποφαίνεται σχετικά με τις πράξεις αυτές, (βλ. σημείο 3.10) έχει σχηματίσει μέτρια γνώμη σχετικά με τη χρησιμότητα αυτού του μέτρου.

4.28. Στην πράξη, ακόμη και αν θα έπρεπε να κινηθεί διαδικασία σε περίπτωση που η τιμή αγοράς μιας ζώνης αναφοράς ήταν χαμηλότερη από το 70 % της τιμής βάσης ανά εποχή κατά τη διάρκεια δύο συνεχών εβδομάδων (βλ. σημείο 3.11), η επιτροπή διαχείρισης ήταν ελεύθερη όσον αφορά την τελική έκβαση της διαδικασίας, δηλαδή την πραγματική σύναψη συμβάσεων για πράξεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης. Κατ' αυτό τον τρόπο, η κίνηση της διαδικασίας άρχιζε κατά κανόνα με δημοσίευση των κανονισμών, κατάθεση των προσφορών από επιχειρήσεις που ασκούν δραστηριότητα στον τομέα των ζώων και του κρέατος, ενώ η επιτροπή διαχείρισης προβατοειδών-αιγοειδών δεν είχε καμία πρόθεση να αποφανθεί υπέρ της θέσπισης πράξης ιδιωτικής αποθεματοποίησης. Εν τω μεταξύ τροποποιήθηκε η κανονιστική ρύθμιση σχετικά με το θέμα αυτό (βλ. σημείο 3.12).

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

5.1. Η εφαρμογή της κανονιστικής ρύθμισης από την Επιτροπή και από τα κράτη μέλη επισύρει ορισμένες παρατηρήσεις οι οποίες εξετάζονται παρακάτω.

Ρόλος της Επιτροπής

5.2. Μολονότι η Επιτροπή διαθέτει πληροφοριακά στοιχεία στη βάση δεδομένων «Δίκτυο Γεωργικής Λογιστικής Πληροφόρησης» (ΔΓΛΠ) με τα οποία θα μπορούσε να παρακολουθεί την εξέλιξη των εισοδημάτων των παραγωγών, δεν χρησιμοποιεί τα στοιχεία αυτά π.χ. κατά τον καθορισμό της βασικής τιμής της κάθε περιόδου εμπορίας από το Συμβούλιο, ενώ στόχος της ΚΟΑ είνα κυρίως η εξασφάλιση ενός βιοτικού επιπέδου ίσου για τον ενδιαφερόμενο γεωργικό πληθυσμό.

5.3. Ο καθορισμός του ποσού της πριμοδότησης στους «παραγωγούς ελαφρών αμνών» και της πριμοδότησης στους παραγωγούς αιγοειδών στο 80 % του ποσού που χορηγείται στους «παραγωγούς βαρέων αμνών» δεν βασίζεται σε καμία αξιολόγηση των τιμών κόστους ή των τιμών πώλησης των προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο από αυτά τα είδη των παραγωγών, ενώ τα περιθώρια των δραστηριοτήτων είναι πολύ διαφορετικά ανάλογα με το αν ο παραγωγός περιορίζεται στην εμπορία του κρέατος ή επίσης στην εμπορία των γαλακτοκομικών προϊόντων (βλ. σημείο 4.20). Ούτε και το συμπληρωματικό ποσό «αγροτικός κόσμος» που καταβάλλεται στους παραγωγούς ορισμένων μειονεκτικών περιοχών (βλ. σημείο 3.7) δεν βασίζεται σε μια αξιολόγηση των εισοδημάτων των παραγωγών αυτών.

5.4. Ελλείψεις υπάρχουν και στον τομέα των στατιστικών πληροφοριών που πρέπει να κοινοποιούν τα κράτη μέλη σχετικά με τις αιτήσεις πριμοδοτήσεων στις υπηρεσίες της Επιτροπής, πριν από τις 31 Ιουλίου της κάθε περιόδου εμπορίας (39). Στην πράξη, η Επιτροπή δεν διαθέτει όλα τα στοιχεία παρά με καθυστέρηση περίπου ενός χρόνου.

5.5. Στα πλαίσια της έναρξης ισχύος της κανονιστικής ρύθμισης για τα ατομικά όρια των δικαιωμάτων πριμοδότησης, η Επιτροπή έπρεπε να λαμβάνει τα διάφορα πληροφοριακά στοιχεία όσον αφορά τα καθοριζόμενα σε κάθε κράτος μέλος όρια πριν από τις 30 Απριλίου 1993. Μόλις στις αρχές του 1994 άρχισε να σκιαγραφείται η γενική εικόνα των ορίων που υπάρχουν σε επίπεδο κάθε κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένου του εθνικού αποθέματος.

5.6. Στη συνέχεια, η Επιτροπή έπρεπε να συγκρίνει τα στοιχεία αυτά με τον αριθμό των πριμοδοτήσεων που χορηγήθηκαν ύστερα από αιτήσεις που είχαν κριθεί ότι πληρούσαν τους όρους αποδοχής στα πλαίσια της περιόδου αναφοράς (40).

5.7. Είναι επιτακτική ανάγκη να βεβαιωθεί η Επιτροπή για τον ακριβή αριθμό των πριμοδοτήσεων που καταβλήθηκαν γι' αυτήν την περίοδο εμπορίας με βάση τα πληροφοριακά στοιχεία, τα οποία αναφέρονται στις ετήσιες δηλώσεις του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις, όσον αφορά τον αριθμό των ζώων που έχουν λάβει την πριμοδότηση. Πράγματι, διαπιστώθηκε ότι τα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των πριμοδοτήσεων που χορηγήθηκαν στα πλαίσια μιας περιόδου εμπορίας, ενώ θεωρήθηκαν οριστικά, τροποποιούνται τακτικά πολλά χρόνια μετά το κλείσιμο της περιόδου εμπορίας. Όπως βεβαιώνεται από την έκθεση που κατάρτισε η Επιτροπή για την κατάσταση της αγοράς του προβείου κρέατος το Νοέμβριο του 1993 (41), ήτοι μετά την έναρξη εφορμογής των ποσοστώσεων για δικαίωμα πριμοδότησης, ορισμένα στοιχεία σχετικά με τις πληρωμές των περιόδων εμπορίας 1990 και 1991 είχαν τότε θεωρηθεί προσωρινά ή βασίζονταν ακόμη στις αιτήσεις αντί στις πληρωμές. Εξάλλου, για ορισμένα κράτη μέλη (Δανία, Ιρλανδία, Ιταλία) και για το έτος που είχε επιλεγεί ως αναφορά για τη χορήγηση των ποσοστώσεων, τα αριθμητικά στοιχεία που προκύπτουν από τις στατιστικές έρευνες σχετικά με τις αγέλες προβατοειδών και αιγοεδών είναι σαφώς κατώτερα από εκείνα που διέθετε η Επιτροπή σχετικά με τον αριθμό των ζώων για τα οποία καταβλήθηκαν οι πριμοδοτήσεις (42). Η παρατυπία αυτή, η οποία επανεμφανίζεται και σε άλλα έτη, είχε ήδη παρατηρηθεί στα πλαίσια της έρευνας για τη διατήρησης της αγέλης θηλαζουσών αγελάδων της οποίας τα αποτελέσματα αναφέρονται στην ετήσια έκθεση του Συνεδρίου για το έτος 1989 (43).

Εφαρμογή του συστήματος πριμοδοτήσεων στα κράτη μέλη

5.8. Η εξέταση της εφαρμογής του συστήματος πριμοδοτήσεων στα κράτη μέλη θα αρχίσει με την εξέταση της καταγραφής των τιμών αγοράς και θα ακολουθηθεί από παρατηρήσεις σχετικά με τα διάφορα στάδια επεξεργασίας των αιτήσεων, δηλαδή το διοικητικό έλεγχο, τον επιτόπιο έλεγχο των παραγωγών, τις κυρώσεις και τις πληρωμές. Τέλος, θα εξεταστούν δύο ιδιαίτερα σημεία, ήτοι η πάχυνση σε σφάγια βαρέων αμνών και η καθιέρωση ατομικών ορίων για τα δικαιώματα πριμοδότησης.

Καταγραφή των τιμών αγοράς

5.9. Επειδή οι καταβαλλόμενες πριμοδοτήσεις προορίζονται για την αντιστάθμιση της απώλειας εισοδήματος η οποία υπολογίζεται ως η διαφορά μεταξύ της βασικής τιμής που ορίζει το Συμβούλιο και της μέσης σταθμισμένης τιμής που διαπιστώνεται στις αντιπροσωπευτικές αγορές της Ένωσης, η καταγραφή των τιμών αγοράς αποτελεί βασικό στοιχείο του συστήματος.

5.10. Για κάθε αντιπροσωπευτική αγορά κάθε ζώνης αναφοράς, οι τιμές αγοράς πρέπει να συγκεντρώνονται (44) για την τυποποιημένη κοινοτική ποιότητα νωπών ή διατηρημένων με απλή ψύξη σφαγίων προβατοειδών, δηλαδή τα σφάγια αμνών ενός έτους κατ' ανώτατο όριο κατά την ημερομηνία σφαγής, με αποδεκτή περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες και πραγματικό ή εκτιμώμενο βάρος σφαγίου τουλάχιστον 12 χιλιογράμμων (45) 7 μερικές φορές καθορίζονται επιμέρους κατηγορίες από το κράτος μέλος ανάλογα με το βάρος του σφαγίου, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Πορτογαλία 7 στη Γαλλία οι κατηγορίες είναι περισσότερο αναλυτικές, παρέχουν ταξινόμηση ανάλογα με την κατάσταση πάχυνσης και τη διάπλαση του σφαγίου. Όταν η καταγραφή αυτή πραγματοποιείται με βάση το βάρος ζώντος ζώου, το βάρος αυτό πρέπει να μετατρέπεται σε βάρος σφαγίου μέσω ενός συντελεστή.

5.11. Η μέση τιμή της ζώνης αναφοράς καθορίζεται στη συνέχεια ανάλογα με τις σταθμίσεις που έχουν εγκριθεί προηγουμένως μεταξύ των κατηγοριών σφαγίων και μεταξύ των αντιπροσωπευτικών αγορών με βάση τη σπουδαιότητα της κάθε κατηγορίας και της κάθε αγοράς.

5.12. Το αργότερο την Πέμπτη, όσον αφορά την προηγούμενη εβδομάδα, οι τιμές αυτές κοινοποιούνται στην Επιτροπή η οποία καθορίζει τότε τη μέση σταθμισμένη τιμή για τις αντιπροσωπευτικές αγορές της Ένωσης.

5.13. Στην πράξη, οι τιμές αυτές συγκεντρώνονται με πολύ διαφορετικούς τρόπους που μπορούν να ποικίλλουν μέσα στο ίδιο κράτος μέλος: μπορούν να συγκεντρώνονται από ένα μόνιμο ή μη εκπρόσωπο μιας δημόσιας αρχής στα σφαγεία όπως παρατήρησε το Συνέδριο στην Ελλάδα, στην Ισπανία και στην Ιρλανδία 7 μπορούν να αποτελούν αντικείμενο σύγκρισης σε επίπεδο κάθε αντιπροσωπευτικής αγοράς σε μια επιτροπή που συγκεντρώνει παρεμβαίνοντες σε διάφορα στάδια της παραγωγής όπως συμβαίνει στη Γαλλία 7 να συγκεντρώνονται τηλεφωνικώς σε κτηνοτρόφους και μεσολαβητές όπως προβλέπεται στην Ιταλία 7 να συγκεντρώνονται από έναν εκπρόσωπο μιας δημόσιας αρχής σε μια αγορά όπου γίνεται εμπορία ζώντων ζώων όπως διαπιστώθηκε στην Πορτογαλία, ή τέλος, να διαβιβάζονται στην αρχή που είναι επιφορτισμένη με τη συγκέντρωσή τους από το πρόσωπο που διενεργεί τη δημοπρασία στην αγορά, όπως συμβαίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο.

5.14. Το Συνέδριο, εξετάζοντας την καταγραφή των τιμών αγοράς για ορισμένες εβδομάδες που είχαν επιλεγεί τυχαία σε κάποιες αντιπροσωπευτικές αγορές, διαπίστωσε έλλειψη εγγράφων (Ελλάδα και Ιταλία), ή έγγραφα με τα οποία δεν μπορούσε να ανασυσταθεί η τιμή αντιπροσωπευτικής αγοράς με βάση τις τιμές που είχαν συγκεντρωθεί στην αγορά αυτή (Ισπανία και Πορτογαλία). Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν είναι δυνατό να εξακριβωθεί αναδρομικά η ύπαρξη πραγματικής συγκέντρωσης τιμών και στοιχείων που έχουν κοινοποιηθεί.

5.15. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν παρατυπίες σχετικά με τις τιμές που έχουν πραγματικά διαβιβαστεί στην Επιτροπή: σύγχυση μεταξύ δύο εβδομάδων στην Ελλάδα, σφάλμα στις τιμές που έχουν υπολογιστεί σε ένα σφαγείο στην Ιρλανδία, τιμές που έχουν ληφθεί από ένα σφαγείο και που έχουν μειωθεί από το «Department of Agriculture» στην Ιρλανδία πρωτού κοινοποιηθούν στην Επιτροπή, τιμές που διαβιβάστηκαν από ένα εμπορικό επιμελητήριο και που μειώθηκαν από το «Ministero per il Coordinamento delle Politiche Agricole, Alimentare e Forestali» στην Ιταλία. Αυτές οι μειώσεις των τιμών που συγκεντρώθηκαν στις αντιπροσωπευτικές αγορές έχουν ως σκοπό την αύξηση του ποσού πριμοδοτήσεων και κατά συνέπεια των δαπανών σε βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού.

5.16. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι για το σύστημα συγκέντρωσης των τιμών αγοράς και κοινοποίησής τους στην Επιτροπή δεν διενεργείται κανένας έλεγχος από την μία ή την άλλη κοινοτική ή εθνική αρχή.

Διοικητικός έλεγχος των αιτήσεων πριμοδότησης

5.17. Οι αιτήσεις πριμοδότησης πρέπει να υποβάλονται στις αρχές στην αρμοδιότητα των οποίων υπάγεται η εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια μιας περιόδου, ή ενδεχομένως δύο περιόδων που ορίζονται μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου που προηγείται της περιόδου εμπορίας και της 30ής Απριλίου του επομένου έτους. Όσον αφορά την Ιταλία, η κοινοτική ρύθμιση προβλέπει να συγκεντρώνονται οι αιτήσεις αν είναι δυνατό στην περίπτωση αυτή, οι αρχές στην περιφέρεια των οποίων βρίσκεται η εκμετάλλευση πρέπει να λαμβάνουν ένα αντίγραφο από την κάθε αίτηση (46).

5.18. Ο διοικητικός έλεγχος των αιτήσεων διενεργείται σε ένα περιφερειακό ή τοπικό γραφείο του Υπουργείου Γεωργίας του κράτους μέλους, εκτός από την Ιταλία όπου διενεργείται μέσω υπολογιστών από μια κοινοπραξία πολλών εταιρειών που είναι ειδικευμένες στην πληροφορική και που ενεργούν για λογαριασμό του οργανισμού πληρωμής. Στην Πορτογαλία οι αιτήσεις υποβάλλονται μερικές φορές σε υποκαταστήματα χρηματοδοτικών οργανισμών ή σε δύο επαγγελματικούς οργανισμούς και διαβιβάζονται απευθείας στον κεντρικό οργανισμό πληρωμής χωρίς να κοινοποιούνται στις τοπικές αρχές, πράγμα που δεν είναι σύμφωνο προς την κανονιστική ρύθμιση (βλ. σημείο 5.17) και αφήνει να εννοηθεί ότι οι αρχές αυτές αποκλείονται από τον διοικητικό έλεγχο.

Έλεγχος της ιδιοκτησίας και της επιλεξιμότητας των ζώων

5.19. Ο διοικητικός έλεγχος περιορίζεται συνήθως στη σύγκριση του έντυπου της αίτησης με εκείνο του προηγουμένου έτους και στην εξακρίβωση αν είναι τούτο πλήρες, χωρίς να μπορεί να εξακριβωθεί τίποτα όσον αφορά την ιδιοκτησία και την επιλεξιμότητα των ζώων για τα οποία ζητούνται οι πριμοδοτήσεις (βλέπε επίσης σημεία 532-536).

5.20. Εξάλλου, σε καμία από τις περιοχές όπου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη δεν ήταν δυνατόν να εξακριβωθεί η ύπαρξη ελέγχου μη εμπορίας γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων με βάση το πρόβειο γάλα σε σύγκριση με τα στοιχεία που παρέχουν οι μεταποιητές ή οι διανομείς σχετικά με την εμπορία των προϊόντων αυτών, όπως απαιτείται από την κοινοτική ρύθμιση (47). Όπως αναφέρεται όμως στα σημεία 3.5 και 3.6, το ποσό της πριμοδότησης ποικίλλει κατά 20 % ανάλογα με το αν ο παραγωγός διαθέτει στο εμπόριο ή όχι τα προϊόντα αυτά.

Έλεγχος της θέσης σε μειονεκτική περιοχή

5.21. Η θέση της εκμετέλλευσης σε μειονεκτική περιοχή δίνει τη δυνατότητα στον παραγωγό να λάβει συμπληρωματική πριμοδότηση στα πλαίσια των ενεργειών «αγροτικού κόσμου», όπως αναφέρεται στο σημείο 3.7. Ένας παραγωγός θεωρείται ότι ανήκει στη μειονεκτική περιοχή, αν το 50 % τουλάχιστον της γεωργικής επιφάνειας που χρησιμοποιείται για την παραγωγή προβείου ή/και αιγείου κρέατος (48) βρίσκεται στις περιοχές που χαρακτηρίζονται μειονεκτικές από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την οδηγία 75/268/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 1975 (49). Στην περίπτωση κατά την οποία το σύνολο της εκμετάλλευσης δεν βρίσκεται σε μειονεκτική περιοχή, είναι σκόπιμο τότε να ελέγχεται, όχι μόνο η τήρηση του ποσοστού του 50 %, αλλά επίσης και η πραγματική ιδιοκτησία των αγροτεμαχίων ή το δικαίωμα της χρησιμοποίησής τους. Η αποτελεσματικότητα του ελέγχου θα εξαρτηθεί κυρίως από τα πληροφοριακά στοιχεία που θα παρασχεθούν στο έντυπο αίτησης και από τα αποδεικτικά έγγραφα που πρέπει να επισυναφθούν σ' αυτή.

5.22. Οι πληροφορίες όμως που πρέπει να παράσχει ο παραγωγός στην αίτησή του ποικίλλουν ανάλογα με το κράτος μέλος. Στην Ελλάδα, στη Γαλλία και στην Ιταλία, ο παραγωγός πρέπει να αναφέρει τη συνολική επιφάνεια της εκμετάλλευσής του και πρέπει να δηλώσει απλώς αν η επιφάνεια της χρησιμοποιούμενης γης για την εκτροφή προβατοειδών και αιγοειδών ανέρχεται στο 50 % τουλάχιστον σε μειονεκτική περιοχή. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο παραγωγός πρέπει να αναφέρει το σύνολο της επιφάνειας της εκμετάλλευσης που βρίσκεται σε μειονεκτική περιοχή, χωρίς άλλη λεπτομέρεια. Στις διάφορες αυτές περιπτώσεις, εκτός από τις πληροφορίες που παρέχονται συμπληρωματικά στην αίτηση και για τις οποίες γίνεται λόγος παρακάτω, δεν είναι δυνατόν κατά συνέπεια να ελεγχθεί, κατά τον διοικητικό έλεγχο, η τήρηση του επιβαλλόμενου όρου για ευεργετήματα που έχουν σχέση με τη θέση εκμετάλλευσης σε μειονεκτική περιοχή όταν η εκμετάλλευση αυτή βρίσκεται στα όρια μιας μη μειονεκτικής περιοχής. Αντίθετα, στην Ισπανία, στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία, ο παραγωγός πρέπει να αναφέρει τις διάφορες μονάδες παραγωγής που αποτελούν την εκμετάλλευσή του και, για την καθεμία από αυτές, την επιφάνεια. Εντούτοις, επειδή δεν επισυνάπτονται στις αιτήσεις συμπληρωματικά έγγραφα, ο έλεγχος δεν δίνει τη δυνατότητα να βεβαιωθεί η ακρίβεια των παρεχομένων πληροφοριών και ιδίως η πραγματική ιδιοκτησία των αγροτεμαχίων αυτών ή το δικαίωμα της χρησιμοποίησής τους.

5.23. Στη Σκωτία και στην Ιρλανδία, υπάρχει ωστόσο ένας διεξοδικότερος έλεγχος της θέσης σε μειονεκτική περιοχή τουλάχιστον του 50 % της χρησιμοποιούμενης γεωργικής επιφάνειας της εκμετάλλευσης για την εκτροφή προβατοειδών. Πράγματι, ο παραγωγός είναι υποχρεωμένος να επισυνάψει στην αίτησή του ένα αντίγραφο κτηματολογικού σχεδίου της εκμετάλλευσής του. Στη Σκωτία, πρέπει να αναφέρει τις μειονεκτικές και μη μειονεκτικές περιοχές και εκτελείται υπολογισμός της χρησιμοποιούμενης γεωργικής επιφάνειας για την εκτροφή προβατοειδών, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι κατασκευές, δρόμοι, δάση και άλλες επιφάνειες που δεν έχουν σχέση με την εκτροφή.

Επιτόπιος έλεγχος στους παραγωγούς

5.24. Ο παραγωγός πρέπει να διατηρεί στην εκμετάλλευσή του τα ζώα, για τα οποία έχει υποβάλει την αίτησή του, επί εκατό ημέρες από την τελευταία ημέρα της περιόδου υποβολής των αιτήσεων (50). Κατά το χρονικό αυτό διάστημα, τα κράτη μέλη προβαίνουν σε επιτόπιους ελέγχους για να ελέγξουν την ακρίβεια των πληροφοριών που αναφέρει ο παραγωγός στην αίτησή του. Οι έλεγχοι αυτοί πρέπει να αφορούν έναν ελάχιστο αριθμό αιτήσεων που όρισε η Επιτροπή στο 10 % του αριθμού των παραγωγών (51).

5.25. Σε όλα τα κράτη μέλη όπου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη, εκτός από την Ιταλία, οι αρχές που είναι επιφορτισμένες σε κεντρικό επίπεδο με τη διαχείριση του συστήματος πριμοδοτήσεων διαθέτουν αναλυτικές στατιστικές κατά περιοχή για τον αριθμό των διενεργουμένων ελέγχων.

5.26. Ο επιτόπιος έλεγχος των παραγωγών διενεργείται από εκπροσώπους περιφερειακών ή τοπικών υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας του κάθε κράτους μέλους και επισύρει τις ακόλουθες παρατηρήσεις.

Οργάνωση των επιτοπίων ελέγχων

5.27. Η κανονιστική ρύθμιση που θεσπίστηκε το 1992 για το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (52) προβλέπει ότι οι επιτόπιοι έλεγχοι πρέπει να ασκούνται τουλάχιστον σε ευρύ δείγμα αιτήσεων που καθορίζεται κυρίως με βάση των ανάλυση των κινδύνων. Επειδή το σύστημα αυτό άρχισε να ισχύει το 1994 για τις πριμοδοτήσεις των προβατοειδών και των αιγοειδών, έχει σημειωθεί εξέλιξη στον τρόπο επιλογής των παραγωγών στους οποίους πρέπει να διενεργηθεί επιτόπιος έλεγχος στα κράτη μέλη όπου πραγματοποιήθηκαν το 1994 οι αποστολές ελέγχου του Συνεδρίου.

5.28. Η βασική πρακτική συνίσταται στην επιλογή των παραγωγών με βάση παρατυπίες που έχουν αποκαλυφθεί κατά το διοικητικό έλεγχο των αιτήσεων ή κατά τις προηγούμενες περιόδους εμπορίας. Μπορούν να ληφθούν υπόψη και άλλα κριτήρια.

5.29. Στην Ελλάδα, οι επιθεωρητές των Διευθύνσεων Γεωργίας των νομών ελέγχουν επιπλέον ένα δείγμα παραγωγών που επιλέγονται τυχαία με βάση τον αριθμό ταυτότητάς τους. Ένα παρόμοιο σύστημα καθιερώθηκε και στην Ιρλανδία.

5.30. Στην Ιταλία, από την περίοδο εμπορίας 1993 και μετά ορίσθηκαν κανόνες επιλογής των παραγωγών που πρέπει να ελέγχονται επιτόπου 7 οι κανόνες αυτοί περιλαμβάνουν κυρίως μια επιλογή με βάση τον αριθμό των ζώων για τα οποία υποβλήθηκε η αίτηση. Εντούτοις, οι παραγωγοί που πρέπει να ελέγχονται επιτόπου καθορίζονται αμετάκλητα σε κεντρικό επίπεδο, ενώ οι τοπικές υπηρεσίες λαμβάνουν στοιχεία σχετικά με αυτούς αλλά δεν διαθέτουν στοιχεία για τους υπόλοιπους παραγωγούς. Το σύστημα θα έπρεπε να προβλέπει ένα μηχανισμό που να επιτρέπει την αύξηση του αριθμού των ελέγχων όταν παρατηρείται σημαντικό ποσοστό παρατυπιών. Επιπλέον, ενώ οι παραγωγοί που πρέπει να ελεγχθούν επιτόπου έχουν επιλεγεί κυρίως βάσει των παρατυπιών που εμφανίζονται στην αίτηση, οι παρατυπίες αυτές αγνοήθηκαν κατά τη διάρκεια των ελέγχων που διενεργήθηκαν κατά την επίσκεψη του Συνεδρίου. Οι επιθεωρητές που είναι επιφορτισμένοι με τον επιτόπιο έλεγχο δεν έχουν λάβει μέτρα για να δώσουν τη σχετική απάντηση.

5.31. Στην Πορτογαλία, καθιερώθηκαν διάφορα κριτήρια επιλογής, μεταξύ των οποίων το μέγεθος της αγέλης και η ύπαρξη μέσα στην ίδια εκμετάλλευση μονάδων παραγωγής που βρίσκονται σε διαφορετικές περιοχές αρμοδιότητας στον τομέα του ελέγχου. Όπως όμως και στην Ιταλία, δεν προβλέπεται αύξηση του αριθμού των ελέγχων που πρέπει να διενεργούνται επιτόπου όταν παρατηρείται σημαντικό ποσοστό παρατυπιών.

Έλεγχος των πληροφοριών που παρέχει ο παραγωγός

5.32. Η κυριότητα επί των ζώων, επειδή δεν υπάρχει κανένα σύστημα αναγνώρισης και βιβλίο σταύλων, πρέπει να εικαστεί: πράγματι, είναι σκόπιμο να υποτεθεί ότι το πρόσωπο που παρουσιάζει τις προβατίνες ή τις αίγες κατά τον έλεγχο είναι όντως ο ιδιοκτήτης τους. Ετούτοις, μερικές φορές τούτο μπορεί να αμφισβητηθεί, ιδίως όταν τα ζώα βρίσκονται μακριά από το κτίριο της εκμετάλλευσης, σε αγροκτήματα που δεν έχουν προσδιοριστεί στην αίτηση, αντίθετα με όσα απαιτεί η κανονιστική ρύθμιση (53), ή όταν ο ελεγκτής του κράτους μέλους πρέπει να αναβάλει τον έλεγχο διότι τα ζώα δεν μπορούν να παρουσιαστούν αμέσως.

5.33. Σε ορισμένα κράτη μέλη υπάρχουν ωστόσο πρακτικές με τις οποίες μειώνεται ο κίνδυνος αυτός. Στην Ιρλανδία, ένας μεγάλος αριθμός αγελών σημαδεύεται με μια κηλίδα ή με χρωματιστά γράμματα που σημειώνονται σε ένα ή σε περισσότερα ειδικά μέρη του ζώου. Ο παραγωγός καλείται να περιγράψει το σήμα της αγέλης του στην αίτηση πριμοδότησης. Στην Πορτογαλία υπάρχει επίσης ένα σύστημα σήμανσης των προβατοειδών. Ο παραγωγός είναι υποχρεωμένος να αναφέρει στην αίτησή του το σήμα της αγέλης του. Στις περιπτώσεις αυτές είναι συνεπώς σημαντικό να χρησιμοποιείται αυστηρά η πληροφορία αυτή κατά τη διάρκεια του ελέγχου και να εξηγεί ο παραγωγός την παρουσία ζώων που δεν φέρουν το σήμα αυτό. Κατά τη διενέργεια των επιτοπίων ελέγχων διαπιστώθηκε ωστόσο να γίνονται αποδεκτά από τους εθνικούς ελεγκτές τα ζώα που δεν έφεραν το σήμα, ιδίως μετά που ένας πρώτος υπολογισμός μόνο των ζώων που έφεραν σήμα οδήγησε σε έναν αριθμό ζώων μικρότερο από εκείνον για τα οποία είχε ζητηθεί η πριμοδότηση.

5.34. Η επιλεξιμότητα των ζώων (βλέπε σημείο 3.4) δεν μπορεί να ελέγχεται ικανοποιητικά κατά τη μέτρησή τους, επειδή, ο αρμόδιος που διενεργεί τους επιτόπιους ελέγχους συχνά πρέπει να βασίζεται, για τους ίδιους λόγους με εκείνους που αναφέρονται στο σημείο 5.32, στις δηλώσεις του παραγωγού. Σε περίπτωση αμφιβολίας, ο ελεγκτής του κράτους μέλους θα πρέπει να ζητά πάντα από τον παραγωγό αν τηρεί βιβλίο γέννησης αμνών ή οποιοδήποτε άλλο σχετικό έγγραφο και να καθορίζει, με βάση το έγγραφο αυτό, την ηλικία που θα έχουν τα ζώα την τελευταία ημέρα της περιόδου της υποχρεωτικής κατοχής. Μια τέτοια πρακτική δεν έχει αντιμετωπιστεί. Στην Ιταλία και την Ισπανία συνέβη πολύ νεαρές αμνάδες να μην έχουν αποκλειστεί από τον ελεγκτή παρά μόνο αφού του υπενθύμισαν τις σχετικές υποχρεώσεις του οι ελεγκτές του Συνεδρίου.

5.35. Η μέτρηση των προβατίνων μερικές φορές δεν είναι εύκολη δεδομένης της δυσκολίας να τοποθετηθούν τα ζώα στη σειρά. Εντούτοις, η πράξη αυτή διευκολύνεται με εγκαταστάσεις με τις οποίες μπορούν να ακινητοποιούνται τα ζώα ή με την ύπαρξη εμποδίων που διευκολύνουν τη μέτρησή τους, πράγμα που συνέβη σε πολλές εκμεταλλεύσεις όπου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη κατά την έρευνα στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Διαφορετικά, είναι συχνά αναγκαίο να διενεργείται ο έλεγχος από δύο πρόσωπα και εκτιμάται ότι μπορεί να υπάρχει κατά τη μέτρηση ένα περιθώριο σφαλμάτων από 1 έως 2 %. Σε μια ιταλική περιοχή, συνέβη μάλιστα ο ελεγκτής του κράτους μέλους, ύστερα από πολλές προσπάθειες, να μην μπορεί να μετρήσει ένα μέρος της αγέλης και να ορίσει κατά προσέγγιση τον αριθμό των παρόντων ζώων.

5.36. Στην Πορτογαλία, κατά τη μέτρηση, τα ζώα πρέπει να συνοδεύονται με ψεκασμό ενός ειδικού χρώματος. Οι διαδικασίες αυτές συνεπάγονται ότι κάθε ζώο εξετάζεται μεμονωμένα και ότι ο ελεγκτής του κράτους μέλους με την ευκαιρία αυτή, έχει, πραγματικά τη δυνατότητα να αξιολογήσει την επιλεξιμότητα του ζώου.

5.37. Όσον αφορά τον έλεγχο της κατάστασης σε μειονεκτική περιοχή του 50 % τουλάχιστον της χρησιμοποιούμενης γεωργικής επιφάνειας της εκμετάλλευσης για την εκτροφή προβατοειδών ή αιγοειδών, ενώ ο διοικητικός έλεγχος είναι γενικά πολύ μικρός (βλ. σημεία 5.21-5.23), διαπιστώθηκε ότι ούτε και η πλευρά αυτή ελέγχθηκε κατά τη διενέργεια του επιτόπιου ελέγχου σε περιπτώσεις που εξετάστηκαν στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και σε ένα τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου.

5.38. Εξάλλου, διαπιστώθηκε στην Ισπανία, για μία αίτηση από έξι παραγωγούς που δήλωναν ότι αποτελούσαν μία ομάδα παραγωγών των οποίων ορισμένες εκτάσεις ανήκαν σε μειονεκτική περιοχή και άλλες αποτελούσαν μέρος μιας μη μειονεκτικής περιοχής, ότι δεν διενεργήθηκε ικανοποιητικός έλεγχος για την πραγματική ύπαρξη της ομάδας αυτής. Συνεπώς, τούτο αποδεικνύει ότι δεν είναι αδύνατο να συγκεντρώνονται παραγωγοί των οποίων η γη βρίσκεται σε μη μειονεκτική περιοχή και παραγωγοί των οποίων η γη βρίσκεται σε μειονεκτική περιοχή, έτσι ώστε να επωφελούνται όλοι οι παραγωγοί από τη συμπληρωματική πριμοδότηση που καταβάλλεται στα πλαίσια των ενεργειών «αγροτικού κόσμου», δηλώνοντας απλώς και μόνο στην αίτηση ότι αποτελούν ομάδα παραγωγών.

Αιφνίδιος χαρακτήρας των επιτοπίων ελέγχων

5.39. Η κανονιστική ρύθμιση προβλέπει να διενεργούνται οι έλεγχοι αιφνίδια 7 μπορεί να υπάρξει περιορισμένη προειδοποίηση με μια προθεσμία απόλυτα αναγκαία που δεν μπορεί να υπερβεί τις 48 ώρες (54).

5.40. Στην πράξη, διαπιστώνεται ότι ο πραγματικά αιφνίδιος έλεγχος μπορεί να διενεργηθεί μόνο νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ, όταν επιστρέψουν τα ζώα στη στάνη. Κατά την ημέρα, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να μη βρίσκονται τα ζώα στους γειτονικούς βοσκότοπους 7 η συγκέντρωσή τους και η μετακίνησή τους προς τις εγκαταστάσεις του παραγωγού, οι οποίες είναι αναγκαίες για τους λόγους που αναφέρονται στο σημείο 5.35, μπορούν επομένως να χρειαστούν από μία έως περισσότερες ώρες. Τούτο εξηγεί το γεγονός ότι σε πολυάριθμες περιπτώσεις και ειδικά στις περιοχές της εκτατικής εκτροφής των μειονεκτικών περιοχών, οι παραγωγοί συνήθως ειδοποιούνται την παραμονή του ελέγχου και ότι ορίζεται κανονικά μια ώρα για τη συνάντηση.

5.41. Εφόσον μέχρι τα τέλη του 1994 οι κανονιστικές δυσχέρειες σχετικά με την απόδειξη της πραγματικής κυριότητας επί των ζώων είναι ανύπαρκτες, η αναγγελία του επιτόπιου ελέγχου μειώνει σημαντικά την αποτελεσματικότητά του.

Βιβλίο κινήσεων

5.42. Από την περίοδο εμπορίας 1995 μόνο και μετά θα πρέπει κάθε εκμετάλλευση να τηρεί υποχρεωτικά μητρώο προβατοειδών και αιγοειδών (55). Το μητρώο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον:

α) το συνολικό αριθμό των προβατοειδών και των αιγοειδών που είναι παρόντα στην εκμετάλλευση κάθε χρόνο σε μία ημερομηνία που πρέπει να ορίσει η αρμόδια αρχή 7

β) μια ενημερωμένη κατάσταση του αριθμού των θηλυκών ζώων άνω των 12 μηνών ή που έχουν γεννήσει πριν από την ηλικία αυτή ή που βρίσκονται στην εκμετάλλευση 7

γ) τις κινήσεις των προβατοειδών και αιγοειδών (προέλευση, προορισμός, σήμα, ημερομηνία).

5.43. Στο παρελθόν, το κράτος μέλος που είχε καθιερώσει ένα σύστημα μητρώου μπορούσε να προβαίνει στους επιτόπιους ελέγχους εκτός της περιόδου της υποχρεωτικής κράτησης κατά τη διάρκεια όμως του εξεταζόμενου έτους για το 50 % κατ' ανώτατο όριο των ελαχίστων απαιτουμένων ελέγχων ((53)). Μεταξύ των κρατών μελών όπου πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις στα πλαίσια της έρευνας, μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο είχε καθιερώσει ένα τέτοιο σύστημα.

5.44. Το μητρώο, συνδυασμένο με ένα σύστημα αναγνώρισης, εκτός από το ότι πρέπει να δίνει τη δυνατότητα να βεβαιώνεται η κυριότητα και η επιλεξιμότητα των ζώων για τα οποία ζητήθηκε η πριμοδότηση, πρέπει επίσης να δίνει τη δυνατότητα, όταν διενεργείται ο έλεγχος εκτός της περιόδου της υποχρεωτικής κράτησης, να βεβαιώνεται ότι τα ζώα βρίσκονταν πράγματι στην εκμετάλλευση κατά την περίοδο αυτή.

5.45. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εξέταση που πραγματοποιήθηκε στο σύστημα σταθερής καταγραφής των κινήσεων του ζωικού κεφαλαίου των προβατοειδών έδειξε ότι υπήρχαν κενά στο τηρούμενο μητρώο και δυσκολίες όσον αφορά τη διενέργεια του επιτόπιου ελέγχου.

5.46. Πράγματι, αντίθετα με όσα προβλέπονταν από την κανονιστική ρύθμιση, αποδείχθηκε ότι το μητρώο που χρησιμοποιήθηκε δεν περιλάμβανε πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των νεκρών ζώων από φυσικές περιστάσεις ή ανωτέρα βία 7 όταν η πληροφορία αυτή είναι διαθέσιμη, είναι γιατί καταχωρήθηκε χωριστά από τον παραγωγό. Παρά την έλλειψη ενημέρωσης και λογιστικής καταχώρησης των απωλειών αυτών στο μητρώο, συνέβη κατά τη διάρκεια των ελέγχων που διενεργήθηκαν μετά την περίοδο υποχρεωτικής κράτησης τα ζώα να μην θεωρούνται ελλιπή αλλά να θεωρούνται νεκρά από φυσικές περιστάσεις με απλή δήλωση του παραγωγού.

5.47. Όσον αφορά τη μέθοδο ελέγχου, διαπιστώθηκε ότι οι υπάλληλοι που ήταν επιφορτισμένοι με τον επιτόπιο έλεγχο δεν είχαν μία τυποποιημένη μέθοδο για να ελέγξουν αν ο αριθμός των προβατίνων για τις οποίες είχε ζητηθεί η πριμοδότηση αντιστοιχούσε στον αριθμό των παρόντων ζώων καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου της υποχρεωτικής κράτησης. Συνέβη ο έλεγχος να είναι ελλιπής και μάλιστα τα συπεράσματα να είναι εσφαλμένα. Πράγματι, είναι σκόπιμο, με βάση τον αριθμό των ζώων που έχουν μετρηθεί στην εκμετάλλευση και τις κινήσεις που έχουν καταγραφεί (γεννήσεις, αγορές, θάνατοι και πωλήσεις), να γίνει μια αναδρομή στο χρόνο και να καθοριστεί, όχι μόνο κατά την ημερομηνία της λήξης της περιόδου της υποχρεωτικής κράτησης, αλλά επίσης και στην αρχή και καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου αυτής, αν ο αριθμός των ζώων για τα οποία είχε υποβληθεί αίτηση αντιστοιχεί πράγματι στον αριθμό των ζώων που βρίσκονται στην εκμετάλλευση. Είναι βέβαιο ότι για να εκτελεστθεί η εργασία αυτή, η οποία έχει λογιστικό χαρακτήρα, η χρησιμοποίηση μιας τυποποιημένης κατάστασης σύγκρισης, που πρέπει να καταρτίζεται κατά την ημερομηνία έναρξης της περίοδου υποχρεωτικής κράτησης και κατά την ημερομηνία λήξης της περιόδου αυτής, θα βελτίωνε κατά πολύ την ποιότητα του ελέγχου και θα έδινε τη δυνατότητα στη συνέχεια να ανασυσταθούν οι ενέργειες που είχαν αναληφθεί.

5.48. Εξάλλου, ορισμένοι ελεγκτές περιορίζονται στον έλεγχο του βιβλίου των κινήσεων, ενώ άλλοι επεκτείνουν τον έλεγχο αυτό στα έγγραφα που στηρίζουν τα αριθμητικά στοιχεία τα οποία αναφέρονται στα βιβλία. Μια εξέταση των σχετικών εγγράφων (τιμολογίων, αποδείξεων . . .), είναι ωστόσο αναγκαία για να εξασφαλιστεί ένας ικανοποιητικός έλεγχος.

5.49. Τέλος, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο η τήρηση ενός μητρώου σύμφωνα με τις διατάξεις της κανονιστικής ρύθμισης αποτελούσε όρο αναγκαίο για τη χορήγηση της πριμοδότησης, διαπιστώθηκε ότι όταν το μητρώο του παραγωγού δεν προέβλεπε τη λογιστική καταχώρηση των περιπτώσεων των φυσικών περιστάσεων και ότι δεν καταχωρούνταν λογιστικά οι περιπτώσεις αυτές σε ένα άλλο έγγραφο, το μητρώο αυτό παρόλα αυτά δηλωνόταν ως ικανοποιητικό από τον ελεγκτή του κράτους μέλους στην έκθεση ελέγχου του. Διαπιστώθηκε επίσης ότι όταν με τον επιτόπιο έλεγχο ανακαλύπτεται ότι ένας παραγωγός δεν τηρεί βιβλίο κινήσεων, του χορηγείται μια περίοδος χάρητος για να μπορεί να συστήσει ένα, ενώ θα ήταν φυσιολογικό να πραγματοποιήσει ο ίδιος ο ελεγκτής μια σύγκριση με βάση τα σχετικά έγγραφα που πρέπει να έχει ο παραγωγός κατά τη διενέργεια του ελέγχου.

Κυρώσεις

5.50. Στην κοινοτική κανονιστική ρύθμιση προβλέπεται ότι αν ο αριθμός των πραγματικά επιλέξιμων ζώων που προκύπτει από τον έλεγχο είναι μικρότερος από εκείνον για τον οποίο υποβλήθηκε η αίτηση πρέπει να εφαρμόζονται διάφορες κυρώσεις οι οποίες διαφοροποιούνται ανάλογα με το μέγεθος της απόκλισης αυτής (56).

5.51. Εντούτοις, σε περίπτωση απωλειών ύστερα από φυσικές περιστάσεις διαβίωσης της αγέλης, η πριμοδότηση διατηρείται για τον αριθμό των ζώων που είναι πραγματικά επιλέξιμα, χωρίς ποινές, με την προϋπόθεση ότι ο παραγωγός έχει ενημερώσει γραπτώς την αρμόδια αρχή εντός 10 ημερών σχετικά με τη διαπίστωση της απώλειας. Στην πράξη, είναι δύσκολο να ελεγχθεί η προθεσμία αυτή, εφόσον παραμένει πολύ συχνά δύσκολο να ελεγχθεί η διαπίστωση της απώλειας από τον παραγωγό.

5.52. Στη Γαλλία, υπάρχει ένα έγγραφο που εκδίδεται από τρίτο, το πιστοποιητικό αποκομιδής της εταιρείας τεμαχισμού, με το οποίο μπορεί να καθοριστεί η ημερομηνία κατά την οποία έχει αποκομίσει ο τεμαχιστής το νεκρό ζώο. Εντούτοις, συμβαίνει ελλείψει κοινοποίησης της απώλειας σύμφωνα με τις κανονιστικές απαιτήσεις, η κοινοποίηση των δελτίων τεμαχισμού κατά τη στιγμή του επιτόπιου ελέγχου να θεωρείται και να ισχύει ως κοινοποίηση, ακόμη κι αν η ημερομηνία αποκομιδής που εμφανίζεται στο δελτίο είναι προγενέστερη άνω των 10 ημερών της ημερομηνίας του επιτοπίου ελέγχου που στην περίπτωση αυτή είναι η ημερομηνία κοινοποίησης. Η πρακτική αυτή σημαίνει ότι, στην περίπτωση αυτή, δεν εφαρμόζονται κυρώσεις ενώ θα έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί.

5.53. Οι αρχές που είναι επιφορτισμένες με την καθιέρωση του συστήματος πριμοδοτήσεων σ' αυτό το κράτος μέλος επιδίωξαν ωστόσο να διευκολύνουν την κοινοποίηση απωλειών ύστερα από φυσικές περιστάσεις προβλέποντας την παράδοση στον παραγωγό, συγχρόνως με το έντυπο της αίτησης, έντυπων δελτίων κοινοποίησης στα οποία πρέπει να αναφέρεται κυρίως ο αριθμός των προβατίνων που έχουν απωλεσθεί.

5.54. Μια παρόμοια πρακτική παρατηρήθηκε στην Ελλάδα. Εντούτοις, στις περιοχές όπου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη, είναι πολύ σπάνιες οι κοινοποιήσεις απωλειών από φυσικές περιστάσεις.

5.55. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως εξηγείται στο σημείο 5.46, συνέβη κατά τη διάρκεια των ελέγχων που διενεργήθηκαν εκτός της περιόδου υποχρεωτικής κράτησης, ο ελεγκτής του κράτους μέλους βάσει απλής δήλωσης του παραγωγού, να θεωρεί τα ελλιπή ζώα απώλειες που προκύπτουν από φυσικές περιστάσεις για να ανασυστήσει τον αριθμό των παρόντων ζώων στην εκμετάλλευση κατά την περίοδο της υποχρεωτικής κράτησης.

Καταβολή πριμοδοτήσεων

5.56. Πριν από το τέλος του κάθε εξαμήνου, η Επιτροπή προβαίνει στον υπολογισμό του προβλεπόμενου ποσού της πριμοδότησης και στη βάση αυτή επιτρέπεται στα κράτη μέλη να καταβάλλουν ανά εξάμηνο προκαταβολή ανερχό μενη στο 30 % της πριμοδότησης (57). Το οριστικό ποσό των πριμοδοτήσεων ορίζεται μετά το τέλος της περιόδου εμπορίας, το επόμενο έτος, και το υπόλοιπο των πριμοδοτήσεων πρέπει συνεπώς να εκκαθαριστεί πριν από τις 15 Οκτωβρίου (58).

5.57. Ορισμένα κράτη μέλη πληρώνουν προκαταβολές και άλλα δεν πληρώνουν (Βέλγιο, Δανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες). Βέβαια τούτο έχει επίπτωση στην αποτελεσματικότητα της πριμοδότησης ως βοήθεια των εισοδημάτων και δεν εξασφαλίζει ίση μεταχείριση των παραγωγών στο σύνολο της Ένωσης.

5.58. Η εξέταση των περιόδων εμπορίας 1991 και 1992 δείχνει μεγάλες διαφορές όσον αφορά την ταχύτητα πληρωμής των παραγωγών. Αν εξετάσουμε τη μηνιαία ροή πληρωμών των κρατών μελών και αν υπολογισθεί το μέσο σταθμισμένο χρονικό διάστημα πληρωμής από τα καταβληθέντα ποσά, διαπιστώνεται ότι μεταξύ των κρατών μελών που πληρώνουν το ταχύτερο τους παραγωγούς τους, ήτοι η Γαλλία και η Ιρλανδία, και εκείνων που πληρώνουν το αργότερο, ήτοι η Δανία και η Ιταλία, υπάρχουν κατά μέσο όρο τουλάχιστον οκτώ μήνες διαφορά. Μεταξύ των ταχύτερων κρατών μελών, η Ισπανία, η Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο πληρώνουν κατά μέσο όρο λίγο λιγότερο από ένα έως δύο μήνες το αργότερο, η Γερμανία από τρεις έως τέσσερις μήνες το αργότερο και τα υπόλοιπα κράτη μέλη, ήτοι το Βέλγιο, η Ελλάδα, το Λουξεμβούργο και οι Κάτω Χώρες, μέσα σε ένα χρονικό διάστημα που κυμαίνεται από τέσσερις έως επτά μήνες. Συνεπώς, οι παραγωγοί των διαφόρων κρατών μελών δεν επωφελούνται από ίση μεταχείριση.

Ιδιαίτερη περίπτωση της πάχυνσης σε σφάγια βαρέων αμνών

5.59. Όπως αναφέρεται στο σημείο 3.6, οι παραγωγοί ελαφρών αμνών λαμβάνουν μια πριμοδότηση μικρότερη κατά 20 % από εκείνη που λαμβάνουν οι παραγωγοί βαρέων αμνών, επειδή αυτοί δεν εμπορεύονται γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα με βάση το πρόβειο γάλα. Εντούτοις, το σύστημα πάχυνσης των αμνών σε σφάγια βαρέων αμνών δίνει τη δυνατότητα στους παραγωγούς ελαφρών αμνών να λαμβάνουν παρόλα αυτά την πριμοδότηση μέχρι 100 % για τον αριθμό των αμνών που παχύνονται σε σφάγια βαρέων αμνών.

5.60. Για να μπορέσει να ελεγχθεί η κυριότερη απαίτηση που επιβάλλει το Συμβούλιο ώστε να αναγνωρίζονται οι αμνοί ότι έχουν παχυνθεί σε σφάγια βαρέων αμνών, ήτοι η πάχυνση επί 45 τουλάχιστον ημέρες και η επίτευξη ενός ελάχιστου μέσου βάρους ζώντος ζώου, 25 χγρ. για την παρτίδα αμνών (59), οι παραγωγοί πρέπει να τηρούν ορισμένες υποχρεώσεις ώστε να αποφεύγονται οι καταχρήεις (60)

α) κάθε παραγωγός οφείλει να υποβάλλει μια δήλωση πάχυνσης για κάθε παρτίδα αμνών 7

β) ο κατέχων αμνούς που παχύνονται, είτε είναι ο παραγωγός είτε ένας ειδικευμένος εκτροφέας, πρέπει να τηρεί ενημερωμένο βιβλίο πάχυνσης που περιλαμβάνει:

i) κατά την είσοδο: τον αριθμό της παρτίδας, τον αριθμό των αμνών, την ημερομηνία πραγματοποίησης της πάχυνσης, την ανεξίτηλη σήμανση ατομικών χαρακτηριστικών και την αρχική εκμετάλλευση 7

ii) κατά την έξοδο: την ημερομηνία, το μέσο βάρος και τη σύνθεση της παρτίδας (αριθμό αμνών της κάθε παρτίδας εισόδου που αποτελεί μέρος της παρτίδας εξόδου).

5.61. Στα πλαίσια του ιδιαίτερου αυτού καθεστώτος, καταβάλλονται 800 000 πριμοδοτήσεις σε κάθε περίοδο εμπορίας κυρίως στη Γαλλία και στην Ισπανία, αλλά επίσης λίγο στην Πορτογαλία και στην Ελλάδα.

5.62. Στη Γαλλία, κατά την επίσκεψη σε ένα εργαστήριο πάχυνσης, δεν ήταν δυνατό να ελεγχθεί η τήρηση των κανονιστικών υποχρεώσεων σχετικά με τη διάρκεια πάχυνσης και με το μέσο βάρος των αμνών, δεδομένης της έλλειψης βιβλίου εξόδου. Διαπιστώθηκε επίσης, ότι όταν ένας παραγωγός πωλεί τους αμνούς του για πάχυνση σε μια εταιρεία που διαθέτει εργαστήρια σε διάφορες περιφέρειες, η διεύθυνση που αναφέρεται στη δήλωση πάχυνσης είναι εκείνη της έδρας της εταιρείας αυτής, πράγμα με το οποίο δεν μπορεί να εξασφαλιστεί μεταγενέστερος έλεγχος των αμνών που έχουν έτσι παχυνθεί εφόσον δεν είναι γνωστός ο πραγματικός προορισμός τους.

5.63. Στην Ελλάδα, οι παραγωγοί στους οποίους πραγματοποιήθηκε επίσκεψη τηρούσαν το ειδικό μητρώο για την τρέχουσα περίοδο εμπορίας. Μεταξύ αυτών, ο μόνος που είχε ήδη προβεί στην πάχυνση σε σφάγια βαρέων αμνών κατά τη διάρκεια προηγούμενης περιόδου εμπορίας είχε ωστόσο επιτύχει τότε τη συμπληρωματική πριμοδότηση χωρίς να τηρεί το μητρώο αυτό.

5.64. Στην Πορτογαλία, στη μόνη περίπτωση που εξετάστηκε, εκείνη μιας εκμετάλλευσης που ανήκει στο Υπουργείο Γεωργίας και που εφαρμόζει αυτό το είδος της πάχυνσης εδώ και πολλά χρόνια, δεν είχε τηρηθεί κανένα μητρώο.

5.65. Τέλος, μολονότι οι τοπικές αρχές που ελέγχουν το σύστημα έχουν την υποχρέωση να επιθεωρούν τους τόπους πάχυνσης του 10 % τουλάχιστον των δηλούντων κατά περίοδο εμπορίας, σε κανένα από τα κράτη μέλη όπου εξέτασε το Συνέδριο το σύστημα αυτό, ήτοι σε εκείνα που αναφέρθηκαν παραπάνω, οι εθνικές αρχές διέθεταν σχετικές στατιστικές. Στη Γαλλία, διαπιστώθηκε μάλιστα ότι σε δύο περιφέρειες όπου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη, κανένας επιτόπιος έλεγχος των εκτροφέων που επιδίδονταν στη δραστηριότητα αυτή δεν είχε μέχρι τότε διενεργηθεί.

Καθιέρωση ατομικών ορίων για τη χορήγηση πριμοδότησης

5.66. Σε κάθε κράτος μέλος όπου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη, η καθιέρωση του συστήματος ποσοστώσεων, που ήταν υπό εφαρμογή τότε, αποδείχθηκε ότι ήταν επίπονη λαμβανομένου υπόψη του σωρού των πληροφοριακών στοιχείων που έπρεπε να εξεταστούν και του αριθμού των κοινοποιήσεων που έπρεπε να γίνουν, μερικές φορές χωρίς να υπάρχει κανένα πληροφορικό σύστημα. Έτσι, η κοινοποίηση των ποσοστώσεων στους παραγωγούς, ακόμη και στις πιο εύκολες περιπτώσεις, δηλαδή σε όσους δεν ζητούσαν να ευεργετηθούν από το εθνικό απόθεμα ή από το συμπληρωματικό απόθεμα, δεν μπόρεσε να περατωθεί παρά σπάνια 15 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη λήξη της περιόδου υποβολής των αιτήσεων του κράτους μέλους, όπως προβλέπει η κανονιστική ρύθμιση (61).

5.67. Στην Ελλάδα, όπου η περίοδος υποβολής των αιτήσεων έληγε νωρίς, στις 15 Φεβρουαρίου, τα ατομικά όρια για δικαίωμα στην πριμοδότηση κοινοποιήθηκαν, στις περιπτώσεις τις πιο απλές, με τοιχοκόλληση στους πίνακες ανακοινώσεων των συνεταιρισμών των παραγωγών μέσα στις καθορισθείσες προθεσμίες. Στην Ισπανία, στις περιοχές όπου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη, ένας πρώτος καθορισμός των ορίων έγινε τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1993 μόνο, ήτοι πολύ μετά το κλείσιμο της περιόδου υποβολής των αιτήσεων. Στη Γαλλία, η περίοδος υποβολής των αιτήσεων έκλεινε στις 15 Φεβρουαρίου και τα όρια αυτά δεν κοινοποιήθηκαν παρά κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Στην Ιρλανδία, η κοινοποίηση των ποσοστώσεων δεν άρχισε πριν από τα τέλη Απριλίου του 1993, ενώ η περίοδος υποβολής των αιτήσεων έληγε στις 12 Μαρτίου. Στην Ιταλία, οι ποσοστώσεις κοινοποιήθηκαν προσωρινά, μέσα στις καθορισθείσες προθεσμίες, στους παραγωγούς που είχαν υποβάλει αίτηση το 1991, έπρεπε όμως να ελεγχθεί ακόμη αργότερα αν είχαν υποβάλει αίτηση το 1992. Στην Πορτογαλία, το 20 % περίπου των παραγωγών δεν είχε λάβει την ποσόστωσή του κατά το κλείσιμο της περιόδου υποβολής των αιτήσεων. Ούτε στο Ηνωμένο Βασίλειο η κοινοποίηση δεν τελείωσε πριν από το κλείσιμο της περιόδου υποβολής των αιτήσεων.

5.68. Μετά τον καθορισμό των ορίων στις πιο απλές περιπτώσεις, απέμενε ακόμη να ληφθεί απόφαση για τις αιτήσεις εγγραφής στο εθνικό απόθεμα. Όλα αυτά αφήνουν να εννοηθεί ότι τα κράτη μέλη αντιμετώπισαν επί πολύ προσωρινές καταστάσεις και μερικές φορές συγκεχυμένες οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα καθυστερήσεις στη διαχείριση των αιτήσεων σχετικά με την περίοδο εμπορίας 1993 και με την πληρωμή των πριμοδοτήσεων.

Εφαρμογή του καθεστώτος ιδιωτικής αποθεματοποίησης

5.69. Η ιδιωτική αποθεματοποίηση, παρά τη μικρή οικονομική σημασία της (βλέπε σημείο 4.26), εξετάστηκε σε δύο κράτη μέλη (Ισπανία και Ιρλανδία). Παρατηρήθηκαν διάφορα προβλήματα.

5.70. Στην Ισπανία, διενεργήθηκε ένας έλεγχος από το Συνέδριο σε μία επιχείρηση εκτός της περιόδου διατήρησης των κρεάτων. Παρά τις διατάξεις της κανονιστικής ρύθμισης (62) και το γεγονός ότι για την ενέργεια αυτή είχαν διεξαχθεί τρεις έλεγχοι από τους υπαλλήλους του οργανισμού πληρωμών, διαπιστώθηκε ότι ο επιχειρηματίας δεν τηρούσε λογιστική υλικού. Επειδή τα λογιστικά βιβλία έπρεπε να αναφέρουν μεταξύ άλλων, με σύμβαση, την αναγνώριση των προϊόντων που είχαν τεθεί σε ιδιωτική αποθεματοποίηση, κατά συνέπεια ήταν αδύνατο να εξακριβωθεί αν τα προϊόντα που είχε παρουσιάσει ο επιχειρηματίας κατά τον έλεγχο που διενεργήθηκε την περίοδο της διατήρησης των σφαγίων ήταν πράγματι εκείνα για τα οποία διεξήχθηκε η ενέργεια. Ήταν επίσης αδύνατο να ελεγχθούν οι ημερομηνίες εισόδου στα αποθέματα και εξόδου από τα αποθέματα, και κατά συνέπεια η τήρηση της διάρκειας διατήρησης των σφαγίων.

5.71. Στην Ιρλανδία, διαπιστώθηκε επίσης ότι ο επιχειρηματίας στον οποίο διενεργήθηκε έλεγχος, δεν τηρούσε λογιστική υλικού. Όταν εξετάστηκαν τα έγγραφα που αφορούσαν προηγούμενες συμβάσεις με τον ίδιο επιχειρηματία, διαπιστώθηκε ότι οι ημερομηνίες που εμφανίζονταν στα έγγραφα είχαν σβηστεί και τροποποιηθεί και μερικές φορές ήταν αντιφατικές καθιστώντας αδύνατο τον έλεγχο των κανονιστικών διατάξεων. Διαπιστώθηκε επίσης, για τη μία από τις ενέργειες που εξετάστηκαν, ότι οι αριθμοί των σφραγίδων των φορτηγών κατά την αναχώρηση από το εργαστήριο εξοστέωσης και κατά την άφιξη στον τόπο αποθεματοποίησης δεν αντιστοιχούσαν. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους είχαν παράσχει αργότερα μόνο τμηματικά πληροφοριακά στοιχεία, όσον αφορά τις ημερομηνίες που εμφαίνονταν στα έγγραφα, και δικαιολόγησαν τη διαφορά των αριθμών των σφραγίδων εξηγώντας ότι το κρέας χρειάστηκε να καταψυχθεί εκτός εγκαταστάσεων αποθεματοποίησης της επιχείρησης, οπότε ήταν αναγκαίες δύο μεταφορές μεταξύ του εργαστηρίου εξοστέωσης και του τόπου αποθεματοποίησης.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

6.1. Από τις παρατηρήσεις που είχαν διατυπωθεί στην έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το 1988 προέκυπτε κυρίως ότι ένας ορισμένος αριθμός διατάξεων της σχετικής νομοθεσίας δεν ανταποκρινόταν ούτε στις πραγματικές συνθήκες της εκτροφής προβατοειδών, ούτε στα πρακτικά προβλήματα του ελέγχου. Μεταξύ των τελευταίων συγκαταλεγόταν ο ορισμός της «επιλέξιμης προβατίνας» ο οποίος τροποποιήθηκε εν τω μεταξύ, ενώ τις προτάσεις του Συνεδρίου ακολούθησαν και άλλες τροποποιήσεις: υποχρέωση δήλωσης των απωλειών λόγω φυσικών περιστάσεων, διαβάθμιση των κυρώσεων, ελάχιστο ποσοστό επιτόπιων ελέγχων και όροι τήρησης του βιβλίου κινήσεων των ζώων.

Επιλεκτικότερη και αποτελεσματικότερη ενίσχυση

6.2. Η απότομη αύξηση των δαπανών του προϋπολογισμού που προορίζονταν για τις πριμοδοτήσεις προβατοειδών και αιγοειδών από λιγότερο από 600 εκατ. Ecu τα πρώτα χρόνια της εφαρμογής της ΚΟΑ σε 1 932 εκατ. Ecu το 1994 είχε ως αποτέλεσμα, εδώ και πολλά χρόνια, την υιοθέτηση σημαντικού αριθμού μέτρων που αποσκοπούσαν μεν στη συγκράτηση των δαπανών αυτών, δεν σημείωσαν ωστόσο ιδιαίτερη επιτυχία (σημεία 1.1 και 4.8-4.13). Οι ποσοστώσεις των δικαιωμάτων πριμοδότησης, οι οποίες μπορούν να σταθεροποιήσουν τις δαπάνες του προϋπολογισμού, άρχισαν να ισχύουν από την περίοδο εμπορίας 1993 και αποτελούν το τελευταίο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή (σημεία 4.14-4.20). Η εξέλιξη αυτή ήταν αναπόφευκτη, δεδομένου ότι η τιμή βάσης παρέμενε σταθερή και απέκλινε σημαντικά από τη μέση τιμή της αγοράς: το 1993, η τιμή βάσης και η διορθωμένη τιμή βάσης του σταθεροποιητή αντιστοιχούσαν στο 162 % και 150 % της μέσης τιμής της αγοράς. Δικαιολογείται αν ληφθεί υπόψη ο μηχανισμός καθορισμού του ύψους των πριμοδοτήσεων ο οποίος, με την αυτόματη αντιστάθμιση της μείωσης των τιμών, στερεί από την αγορά τον πραγματικό της ρόλο που είναι η εξισορρόπηση της προσφοράς και της ζήτησης. Κατά συνέπεια, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που οδηγεί στην επιβάρυνση του κοινοτικού προϋπολογισμού με τις μειώσεις των τιμών στην παραγωγή (σημεία 4.2-4.4). Για το λόγο αυτό, το Συνέδριο συνιστά στην Επιτροπή να επανεξετάσει το μηχανισμό αυτό ο οποίος αποδεικνύεται ακατάλληλος, κυρίως όταν η τιμή βάσης δεν ακολουθεί επακριβώς τη μέση τιμή της αγοράς.

6.3. Επιπλέον, ο μηχανισμός αυτός, καθώς ευνοεί τη μείωση των τιμών, συμβάλλει στην ένταση του ανταγωνισμού που υφίσταται με το βόειο κρέας, τα πλεονάσματα του οποίου έχουν επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό τον κοινοτικό προϋπολογισμό (σημείο 4.24). Επίσης, επί του παρόντος, οι δαπάνες του προϋπολογισμού ανά κιλό προβείου ή αιγείου κρέατος που παράγεται στην Ένωση υπερβαίνουν το τριπλάσιο των αντίστοιχων δαπανών που πραγματοποιούνται για το βόειο κρέας (σημείο 4.6). Τέλος, παρατηρείται σχετική ανάπτυξη της παραγωγής προβατοειδών σε κράτη μέλη όπου υποβάλλονται αναλογικά περισσότερες αιτήσεις για πριμοδότηση στις περιφέρειες που θεωρούνται ως μη μειονεκτικές (σημείο 4.23).

6.4. Κατά συνέπεια, εκτιμώντας την κατάσταση αυτή, καθίσταται αναγκαίο να προβεί η Επιτροπή σε μελέτη των εναλλακτικών δυνατοτήτων προς αντικατάσταση του ισχύοντος συστήματος. Πρέπει να επιδιωχθούν περισσότερο συγκεκριμένοι στόχοι, οι οποίοι να καθορίζονται με σαφήνεια και να αξιολογούνται περιοδικά (σημείο 5.2), περιορίζοντας σταδιακά το πλεονέκτημα των ενισχύσεων που χορηγούνται στον τομέα αυτό στη στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών των οποίων η εκμετάλλευση βρίσκεται σε μια μειονεκτική περιφέρεια όπου η διατήρηση άλλων δραστηριοτήτων στον τομέα της κτηνοτροφίας δεν είναι προσοδοφόρα και όπου, για το λόγο αυτό, οι ενισχύσεις αυτές μπορούν να έχουν θετική επίδραση στη διατήρηση μιας μερίδας του αγροτικού πληθυσμού. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή οφείλει επίσης να καθιερώσει κριτήρια για την προστασία του περιβάλλοντος και τη χωροταξία.

6.5. Με την έννοια αυτή, είναι σημαντικό να προτείνει η Επιτροπή νέο ορισμό της έννοιας της «μειονεκτικής ζώνης» και να υπάρχει μεγαλύτερη αυστηρότητα κατά την απόδοση του χαρακτηρισμού αυτού και τον έλεγχο του αντίστοιχου καθεστώτος. Τα κριτήρια για τον καθορισμό των περιοχών αυτών πρέπει να αναθεωρηθούν το συντομότερο δυνατόν, ώστε να ληφθούν υπόψη οι συγκεκριμένες συνθήκες υπό τις οποίες γίνεται η εκτροφή (σημείο 4.25).

6.6. Πρέπει να βελτιωθεί επίσης ο ρόλος των πριμοδοτήσεων ως ενίσχυση των εισοδημάτων των παραγωγών εξασφαλίζοντας την ταχύτερη καταβολή τους, δεδομένου ότι, στο σημείο αυτό, υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών (σημεία 5.56-5.58).

Η ανάγκη αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων

6.7. Τα κράτη μέλη οφείλουν να αποδίδουν μεγαλύτερη προσοχή στα στατιστικά στοιχεία που διαβιβάζουν στην Επιτροπή και να μεριμνούν για την τήρηση των προθεσμιών εντός των οποίων πρέπει να παρέχονται τα στοιχεία αυτά. Η Επιτροπή, από την πλευρά της, οφείλει να ελέγχει καλύτερα την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που επιβάλλει η σχετική νομοθεσία στα κράτη μέλη (σημείο 5.4).

6.8. Στο πλαίσιο της καθιέρωσης ατομικών ορίων στα δικαιώματα πριμοδότησης, απαιτείται η παροχή διευκρινίσεων όσον αφορά τις αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των αριθμών που προκύπτουν από τις στατιστικές έρευνες και των αριθμών που αφορούν το πλήθος των ζώων για τα οποία παρέχεται πριμοδότηση. Καθίσταται επίσης αναγκαίο οι υπηρεσίες της Επιτροπής που είναι υπεύθυνες για τη διαχείριση του συστήματος των πριμοδοτήσεων και την εκκαθάριση των αντίστοιχων λογαριασμών να βασιστούν, για τον έλεγχο των ποσοστώσεων που κατανεμήθηκαν από κάθε κράτος μέλος για την περίοδο εμπορίας 1993, στον αριθμό των ζώων για τα οποία χορηγήθηκε πριμοδότηση, ο οποίος αναφέρεται στις ετήσιες δηλώσεις των κρατών μελών προς το ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις για το έτος αναφοράς που έχουν επιλέξει (σημεία 5.5-5.7).

Μεγαλύτερη αξιοπιστία του συστήματος καταγραφής των τιμών της αγοράς

6.9. Η εφαρμογή του συστήματος καταγραφής των τιμών της αγοράς, το οποίο αποτελεί τη βάση για τον καθορισμό του ύψους της πριμοδότησης, αποδείχθηκε ανεπαρκής. Εάν ληφθούν υπόψη τα λάθη που διαπιστώθηκαν, είναι σκόπιμο, στο μέλλον, οι αρχές των κρατών μελών και η Επιτροπή, να ελέγχουν αυτή την καταγραφή των τιμών, πράγμα που δεν γίνεται σήμερα. Είναι επίσης απαραίτητη μια ελάχιστη τυποποίησή της στο επίπεδο των αντιπροσωπευτικών αγορών, κατά τρόπο ώστε να είναι δυνατή η αναδρομή στην πηγή των πληροφοριών εξασφαλίζοντας έτσι την πραγματική καταγραφή των τιμών που ισχύουν στις αγορές (σημεία 5.9-5.16).

Ενίσχυση του ελέγχου των πριμοδοτήσεων

6.10. Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του Συνεδρίου, το σύστημα των πριμοδοτήσεων χαρακτηρίζεται από ανομοιογενείς διαδικασίες διαχείρισης και από ένα χαλαρό εσωτερικό έλεγχο στο βαθμό που, αφενός, ο διοικητικός έλεγχος είναι εξαιρετικά περιορισμένος (σημεία 5.17-5.23) και, αφετέρου, κατά τους επιτόπιους ελέγχους, σπανίζουν τα στοιχεία που αποδεικνύουν την κυριότητα των ζώων καθώς και την επιλεξιμότητά τους (σημεία 5.32-5.36). Οι παραπάνω αδυναμίες επιβαρύνονται από το γεγονός ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο εν λόγω επιτόπιος έλεγχος δεν είναι αιφνιδιαστικός (σημεία 5.39-5.41). Επιπλέον, οι απώλειες ζώων από την αγέλη λόγω φυσικών περιστάσεων δεν κοινοποιούνται πάντοτε ή γίνονται δεκτές παράτυπα μερικές φορές (σημεία 5.50-5.55). Η γενικευμέ νη καθιέρωση, που επιχειρείται επί του παρόντος, ενός μητρώου ανά παραγωγό και ενός συστήματος αναγνώρισης των ζώων ενδέχεται να βελτιώσει την κατάσταση αυτή, μολονότι η παρούσα έρευνα καθώς και η εξέταση του συστήματος που εφαρμόζεται από το Ηνωμένο Βασίλειο υπαγορεύουν ήδη τη διατύπωση ορισμένων συστάσεων (σημεία 5.42-5.49):

α) η Επιτροπή οφείλει να εξακριβώσει κατά πόσο το μητρώο που καθορίζεται από κάθε κράτος μέλος ανταποκρίνεται στην κοινοτική νομοθεσία, ενώ το ίδιο το μητρώο πρέπει να είναι ενιαίο στο εσωτερικό κάθε κράτους μέλους 7

β) κατά τους επιτόπιους ελέγχους, πρέπει να είναι υποχρεωτική η παραβολή του μητρώου με τα δικαιολογητικά έγγραφα κατά τρόπο ώστε να εξακριβώνεται η κυριότητα και η επιλεξιμότητα των ζώων που παρουσιάζονται, τα οποία πρέπει να αναγνωρίζονται, καθώς και ο αριθμός των απωλειών λόγω φυσικών περιστάσεων 7

γ) πρέπει να χρησιμοποιείται μια τυποποιημένη έκθεση επιτόπιου ελέγχου η οποία να καθορίζει με σαφήνεια την ακολουθητέα διαδικασία σε περίπτωση που ο επιτόπιος έλεγχος διενεργείται εκτός περιόδου κατοχής.

6.11. Πρέπει να βελτιωθεί ο έλεγχος της θέσης των εκμεταλλεύσεων σε μειονεκτική ζώνη, όταν αυτές συνορεύουν με μη μειονεκτική ζώνη, και να υπάρξει ρύθμιση σύμφωνα με την οποία ο παραγωγός θα πρέπει, αφενός, να καθορίζει στην αίτησή του τις διάφορες μονάδες παραγωγής που αποτελούν την εκμετάλλευσή του καθώς και την έκταση της καθεμίας από αυτές και, αφετέρου, να επισυνάπτει στην αίτησή του τα δικαιολογητικά που να επιτρέπουν την επαλήθευση των παρεχόμενων πληροφοριών (σημεία 5.21-5.23).

6.12. Τέλος, η Επιτροπή οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες με σκοπό την αυστηρότερη εφαρμογή της νομοθεσίας, κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται παρόμοια μεταχείριση για όλους τους κτηνοτρόφους της Ένωσης.

Δυνατότητα κατάργησης της συμπληρωματικής πριμοδότησης για την πάχυνση σε σφάγια βαρέων αμνών

6.13. Το σύστημα της πάχυνσης σε σφάγια βαρέων αμνών είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο και δεν τηρείται πιστά ούτε από τους παραγωγούς, ούτε από τις τοπικές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχό του. Επιπλέον, επιτρέπει σε κάποιους παραγωγούς να επωφελούνται, εντός ορισμένων ορίων, από πριμοδότηση 100 % αντί για πριμοδότηση 80 %, ενώ τα εισοδήματα που προέρχονται από την εμπορία του κρέατος δεν έχουν παρά συμπληρωματικό χαρακτήρα σε σχέση με τα εισοδήματα που προέρχονται από την εμπορία του γάλακτος (σημείο 4.20). Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο της κατάργησής του (σημεία 5.59-5.65).

Ενίσχυση του ελέγχου της ιδιωτικής αποθεματοποίησης από τα κράτη μέλη

6.14. Επιπλέον, μολονότι σπανίζουν οι υλοποιούμενες ενέργειες, κρίνεται σκόπιμο τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν αποτελεσματικό ελέγχο, ιδίως όσον αφορά την τήρηση μιας λογιστικής υλικού, όπως αυτή ορίζεται από τη νομοθεσία, ώστε να είναι δυνατόν να εξακριβώνεται ότι έχουν τηρηθεί πραγματικά οι όροι των ενεργειών αυτών (σημεία 5.69-5.71).

Η παρούσα έκθεση εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στο Λουξεμβούργο κατά τη συνεδρίασή του της 14ης Σεπτεμβρίου 1995.

Για το Ελεγκτικό Συνέδριο

Andrι J. MIDDELHOEK

Πρόεδρος

κ.α.α.

Κωνσταντίνος ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος του Συνεδρίου

ELΕπίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

> ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ELΕπίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαικών Κοινοτήτων

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

> ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1837/80 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1980 (ΕΕ L 183 της 16. 7. 1980, σ. 1).

(2) Δεν υπάρχει ορισμός του ειδικευμένου παραγωγού. Εντούτοις, μπορεί να διευκρινιστεί πληροφοριακά ότι για το 17 % του συνόλου των εκτροφέων προβατοειδών και αιγοειδών της Ένωσης, η δραστηριότητα αυτή συμβάλλει τουλάχιστον κατά 75 % στην αξία της συνολικής παραγωγής δεν ανέρχονται πλέον παρά μόνο σε ποσοστό 11 % για συμβολή ανερχόμενη τουλάχιστον σε 85 % (πηγή: Δίκτυο Γεωργικής Λογιστικής Πληροφορήσης (ΑΓΛΠ)).

(3) ΕΕ C 234 της 4. 9. 1984, σ. 1.

(4) ΕΕ C 312 της 12. 12. 1989, σημεία 6.74-6.107.

(5) ΕΕ C 324 της 13. 12. 1991, σημεία 9.1-9.43.

(6) «Η αγορά του κρέατος και των πτηνοτροφικών προϊόντων. Οι αγορές των προβατοειδών», Διεθνές Διεπαγγελματικό Γραφείο Κρέατος, Κτηνοτροφίας και Πτηνοτροφίας (OFIVAL), 1993, σελίδες 31-35.

(7) Οι πληροφορίες που αναφέρονται στα σημεία 2.3 έως 2.7 βασίζονται στις στατιστικές της EUROSTAT (βάση δεδομένων CRONOS).

(8) ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1.

(9) Περίοδος που διαρρέει μεταξύ της πρώτης Δευτέρας του Ιανουαρίου και της παραμονής της εν λόγω ημέρας του επόμενου έτους.

(10) Αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(11) Αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(12) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2070/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992 (ΕΕ L 215 της 30. 7. 1992, σ. 63) για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3493/90 του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1990 (ΕΕ L 337 της 4. 12. 1990, σ. 7).

(13) Άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3493/90 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990 (ΕΕ L 337 της 4. 12. 1990, σ. 7).

(14) Άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 872/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984 (ΕΕ L 90 της 1. 4. 1984, σ. 40). Τα θηλυκά που προορίζονται για ανανέωση είναι εκείνα που δεν αναπαράγουν πλέον και που προορίζονται να πωληθούν για να σφαγούν.

(15) Πρόκειται, στην περίπτωση αυτή, για τα ποσά που καταβάλλονται στα περισσότερα από τα κράτη μέλη. Εντούτοις, όπως αναφέρεται στο σημείο 3.3, το ποσό των πριμοδοτήσεων δεν ήταν το ίδιο για όλα τα κράτη μέλη. Κατ' αυτό τον τρόπο, το 1992 οι παραγωγοί βαρέων αμνών ορισμένων κρατών μελών ή ορισμένων μερών από τα εν λόγω κράτη μέλη, εισέπραξαν πριμοδότηση ύψους 23,130 Ecu.

(16) Άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1) όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2069/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992 (ΕΕ L 215 της 30. 7. 1992, σ. 59).

(17) Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1), οι εν λόγω περιοχές είναι:

- όλη η επικράτεια της Ελλάδας και της Πορτογαλίας (πλην των Αζορών και της Μαδέρας) και ορισμένες περιοχές της Γαλλίας (Κορσική), της Ισπανίας (Andalucia, Aragσn, Baleares, Castilla-La-Mancha, Castilla y Leσn, Cataluρa, Exstremadura, Galicia (εκτός από τις La Corogna και Lugo), Μαδρίτη, Murcia, La Rioja, Valencia και Canarias) και της Ιταλίας (Lazio, Abruzzo, Molise, Campania, Puglia, Basilicata, Καλαβρία, Σικελία και Σαρδηνία) 7

- οι ορεινές ζώνες που ανακοινώνονται στην Επιτροπή από κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 3 της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1975 σχετικά με την ορεινή γεωργία και ορισμένες μειονεκτικές ζώνες (ΕΕ L 128 της 19. 5. 1975, σ. 1).

(18) ΕΕ L 132 της 23. 5. 1990, σ. 17. Τα ισχύοντα ποσά είναι εκείνα που αναφέρει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1743/91 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1991 (ΕΕ L 163 της 26. 6. 1991, σ. 44).

(19) Η εν λόγω επιτροπή συγκροτείται από εκπροσώπους των κρατών μελών και προεδρεύεται από εκπρόσωπο της Επιτροπής. Έχει συσταθεί και διέπεται από τα άρθρα 29 έως 31 του κανονισμού 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(20) Οι γενικές διατάξεις κίνησης της διαδικασίας για την ιδιωτική αποθεματοποίηση καθορίζονται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(21) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1886/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994 (ΕΕ L 197 της 30. 7. 1994, σ. 36), για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(22) Άρθρα 9 και 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(23) Άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(24) Βλέπε την ειδική έκθεση 3/94 του Συνεδρίου για τη θέση σε εφαρμογή των μέτρων παρέμβασης που προβλέπει η οργάνωση της αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ C 356 της 14. 12. 1994, σημείο 2.2. και γραφική παράσταση 2.4.).

(25) Βλέπε την έκθεση της επιτροπής έρευνας σχετικά με τη λειτουργία της αγοράς στον τομέα του προβείου και βοείου κρέατος, Assemblιe Nationale franηaise, Παρίσι, σ. 248.

(26) Αρχικά προβλεπόταν ο ετήσιος καθορισμός, όχι μόνο τιμής βάσης για τα νωπά ή κατεψυγμένα σφάγια προβατοειδών, αλλά και τιμής αναφοράς. Η τιμή αυτή αναφοράς λαμβανόταν υπόψη στο πλαίσιο του καθορισμού του ποσού της πριμοδότησης. Είχε καθοριστεί σε επίπεδο διαφορετικό από το επίπεδο της τιμής βάσης «προκειμένου να καθιερωθεί μια ενιαία κοινοτική τιμή αναφοράς διά της συγκλίσεως των εθνικών τιμών αναφοράς κατά ίσα ετήσια διαστήματα κατά τη διάρκεια περιόδου τεσσάρων ετών» (άρθρο 3, παράγραφος 4, στοιχείο β του πρώτου βασικού κανονισμού της ΚΟΑ, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1837/80 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1980 (ΕΕ L 183 της 16. 7. 1980, σ. 1)).

Η τιμή βάσης, αυτή καθεαυτή, λαμβανόταν υπόψη για τη θέση σε εφαρμογή των μέτρων παρέμβασης και τον καθορισμό του ποσού των εισφορών κατά την εισαγωγή.

Κατά το πέρας της τετραετούς περιόδου σύγκλισης που προοριζόταν για την υλοποίηση βαθμιαίας προσαρμογής των δομών παραγωγής και εμπορίας στα διάφορα κράτη μέλη, οι έννοιες ενιαίας τιμής αναφοράς και τιμής αναφοράς κατά περιοχή καταργήθηκαν (άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 871/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984 (ΕΕ L '90 της 1. 4. 1984, σ. 35)) το δε ποσό της πριμοδότησης δεν υπολογιζόταν πλέον παρά μόνο σε συνάρτηση με την εν λόγω τιμή βάσης η οποία, εξάλλου, ήταν ενιαία.

(27) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1115/88 του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου 1988 (ΕΕ L 110 της 29. 4. 1988, σ. 36) για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1837/80 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1980 (ΕΕ L 183 της 16. 7. 1980, σ. 1), πρώτος βασικός κανονισμός της ΚΟΑ. Το θέμα αυτό αναφέρεται επί του παρόντος στο άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(28) Η μείωση αυτή υπολογιζόταν αφαιρώντας την απώλεια εισοδήματος 1 % από την τιμή βάσης κατά δόση 1 % της υπέρβασης του μέγιστου εγγυημένου επιπέδου.

(29) Άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1) όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2069/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992 (ΕΕ L 215 της 30. 7. 1992, σ. 59).

(30) ΕΕ L 128 της 19. 5. 1975, σ. 1.

(31) Άρθρο 5, παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(32) ΕΕ C 330 της 15. 12. 1992, σημεία 2.103-2.105.

(33) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 233/94 του Συμβουλίου, της 24ης Ιανουαρίου 1994 (ΕΕ L 30 της 3. 2. 1994, σ. 9) για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1).

(34) Άρθρο 5 α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1) όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2069/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992 (ΕΕ L 215 της 30. 7. 1992, σ. 59).

(35) Άρθρο 5 β του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2069/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992 (ΕΕ L 215 της 30. 7. 1992, σ. 59).

(36) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3567/92 της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 1992 (ΕΕ L 362 της 11. 12. 1992, σ. 41) καθορίζει τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής σχετικά με τα ατομικά όρια, τα εθνικά αποθέματα και τη μεταβίβαση δικαιωμάτων.

(37) Από το 1991 μέχρι το 1993, οι δαπάνες του προϋπολογισμού σχετικά με την ΚΟΑ στον τομέα του βοείου κρέατος έφθασαν τα 4 304, 4 416 και 3 894 εκατ. ECU, έναντι 2 500 εκατ. ECU κατά μέσο όρο για την προηγούμενη δεκαετία. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται στη μεγάλη αύξηση των δαπανών που αφορούν τις επιστροφές κατά την εξαγωγή και τη δημόσια αποθεματοποίηση.

(38) ΕΕ C 324 της 13. 12. 1991, σημεία 9.21-9.22.

(39) Άρθρο 3, παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3007/84 της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 1984 (ΕΕ L 283 της 27. 10. 1984, σ. 28) όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3984/89 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1989 (ΕΕ L 380 της 29. 12. 1989, σ. 28). Ο κανονισμός αυτός αντικαταστάθηκε πρόσφατα και η διάταξη αναφέρεται εκ νέου στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2700/93 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 1993 (ΕΕ L 245 της 1. 10. 1993, σ. 99).

(40) Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3567/92 της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 1992 (ΕΕ L 362 της 11. 12. 1992, σ. 41).

(41) COM (93/ 601 τελικό της 24ης Νοεμβρίου 1993, παράρτημα 1.

(42) Αυτοί οι δύο τύποι πληροφοριών διαβιβάζονται από διάφορες υπηρεσίες των κρατών μελών, οι πρώτες στη Eurostat και οι δεύτερες στις υπηρεσίες της Επιτροπής που είναι επιφορτισμένες με τη διαχείριση της ΚΟΑ.

(43) ΕΕ C 313 της 12. 12. 1990, σημεία 4.2.1-4.2.32.

(44) Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΕΕ L 289 της 7. 10. 1989, σ. 1), εφόσον οι λεπτομέρειες εκτέλεσης καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1481/86 της Επιτροπής, της 15ης Μαΐου 1986 (ΕΕ L 130 της 16. 5. 1986, σ. 12).

(45) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 338/91 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1991 (ΕΕ L 41 της 14. 2. 1991, σ. 2).

(46) Άρθρο 1, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2700/93 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1993 (ΕΕ L 245 της 1. 10. 1993, σ. 99), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 80/94 της Επιτροπής, της 18ης Ιανουαρίου 1994 (ΕΕ L 16 της 19. 1. 1994, σ. 1).

(47) Άρθρο 4, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2700/93 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1993 (ΕΕ L 245 της 1. 10. 1993, σ. 99).

(48) Άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3493/90 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990 (ΕΕ L 337 της 4. 12. 1990, σ. 7).

(49) ΕΕ L 128 της 19. 5. 1975, σ. 1.

(50) Άρθρο 1, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2700/93 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1993 (ΕΕ L 245 της 1. 10. 1993, σ. 99).

(51) Για τη διάταξη αυτή είχε ληφθεί προηγουμένως απόφαση της Επιτροπής η οποία δεν είχε δημοσιευθεί 7 προς το παρόν αναφέρεται εκ νέου στο άρθρο 6, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992 (ΕΕ L 391