ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ της 4ης Μαρτίου 1996 που θεσπίζει το Συμβούλιο βάσει του άρθρου Κ.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με το καθεστώς διέλευσης μέσω αερολιμένων (96/197/ΔΕΥ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα Κ.3 παράγραφος 3 στοιχείο β),

την πρωτοβουλία της Γαλλικής Δημοκρατίας της 23ης Φεβρουαρίου 1995,

Εκτιμώντας:

ότι ο καθορισμός των προϋποθέσεων εισόδου και κυκλοφορίας των υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών καθώς και η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης των υπηκόων τρίτων χωρών, συνιστούν θέμα κοινού ενδιαφέροντος, δυνάμει του άρθρου Κ.4 παράγραφος 3 στοιχεία α) και β), αντίστοιχα, της συνθήκης 7

ότι το αεροδρόμιο, όταν πρόκειται για αίτηση εισόδου ή για αυθαίρετη είσοδο με την ευκαιρία της διέλευσης μέσω αερολιμένων, αποτελεί σημαντικό μέσο εισχώρησης με σκοπό ιδίως την παράνομη εγκατάσταση στο έδαφος των κρατών μελών και ότι θα πρέπει να επιδιωχθεί καλύτερος έλεγχος της εισόδου αυτής 7

ότι το παράρτημα 9 της σύμβασης του Σικάγου για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία καθιερώνει την αρχή της ελεύθερης διέλευσης από τη διεθνή ζώνη των αερολιμένων 7 ότι τα κράτη μπορούν ωστόσο να παρεκκλίνουν από αυτή τη γενική αρχή, γνωστοποιώντας αυτή τη διαφορά στη Διεθνή Οργάνωση Πολιτικής Αεροπορίας και επιβάλλοντας θεώρηση διέλευσης μέσω αερολιμένα 7 ότι η δυνατότητα αυτή πρέπει να περιοριστεί κατά το δυνατόν ώστε να αποφευχθεί οιοδήποτε περιττό κώλυμα της ανάπτυξης των αεροπορικών μεταφορών 7

ότι η εναρμόνιση των πολιτικών που τηρούν τα κράτη μέλη στον τομέα αυτόν ανταποκρίνεται στους στόχους ασφάλειας και ελέγχου της παράνομης μετανάστευσης ενώ συμβάλλει παράλληλα και στην εναρμόνιση των όρων ανταγωνισμού μεταξύ των αεροπορικών εταιρειών και των αερολιμένων των κρατών μελών 7

ότι το ζήτημα αυτό δεν αφορά τις θεωρήσεις που απαιτούνται κατά τη διάβαση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών και συνεπώς δεν διέπεται από το άρθρο 100Γ παράγραφος 1 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αλλά είναι ωστόσο κοινού ενδιαφέροντος και θα μπορούσε να ρυθμιστεί αποτελεσματικότερα από μια κοινή δράση 7

ότι θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν κανόνες περί θεωρήσεων διέλευσης μέσω αερολιμένα, επαρκής χρόνος για να τους θεσπίσουν,

ΘΕΣΠΙΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ:

Άρθρο 1

Για τους σκοπούς της παρούσας κοινής δράσης, ως θεώρηση διέλευσης μέσω αερολιμένα (VTA) νοείται η άδεια την οποία απαιτείται να έχουν οι υπήκοοι ορισμένων τρίτων χωρών, κατ' εξαίρεση από την αρχή της ελεύθερης διέλευσης που εθέσπισε το παράρτημα 9 της σύμβασης του Σικάγου για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία, όταν πρόκειται να διέλθουν από τη διεθνή ζώνη των αερολιμένων των κρατών μελών.

Άρθρο 2

1. Η θεώρηση διέλευσης μέσω αερολιμένα χορηγείται από τις προξενικές υπηρεσίες των κρατών μελών.

2. Οι όροι χορήγησης θεωρήσεων διέλευσης μέσω αερολιμένα καθορίζονται από κάθε κράτος μέλος υπό την επιφύλαξη της έγκρισης από το Συμβούλιο κριτηρίων σχετικών με την εξέταση των αιτήσεων και τη χορήγηση των θεωρήσεων.

Σε όλες τις περιπτώσεις, οι προξενικές υπηρεσίες πρέπει να βεβαιώνονται ότι δεν υπάρχει κίνδυνος σχετικός με την ασφάλεια ή παράνομη μετανάστευση. Πρέπει, ιδίως, να βεβαιώνονται ότι η αίτηση για θεώρηση διέλευσης μέσω αερολιμένα είναι δικαιολογημένη, λαμβάνοντας υπόψη τα έγγραφα που προσκομίζονται από τον αιτούντα, και ότι αυτά τα έγγραφα εξασφαλίζουν στο μέτρο του δυνατού, ιδίως με την προσκόμιση θεώρησης όταν απαιτείται, την είσοδο στη χώρα τελικού προορισμού.

3. Αμέσως μετά τη θέση σε εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1995, για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου (1), τα κράτη μέλη χορηγούν θεωρήσεις διέλευσης μέσω αερολιμένα, χρησιμοποιώντας το υπόδειγμα θεώρησης ενιαίου τύπου που καθιερώνεται με τον εν λόγω κανονισμό.

Άρθρο 3

Κάθε κράτος μέλος απαιτεί «θεώρηση διέλευσης μέσω αερολιμένα» από τους υπηκόους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στον κοινό κατάλογο του παραρτήματος κατά τη διέλευσή τους από τις διεθνείς ζώνες των ευρισκομένων στην επικράτειά τους αερολιμένων εάν διαθέτουν ήδη θεώρηση εισόδου ή διέλευσης σε αυτό το κράτος μέλος.

Άρθρο 4

Ένα κράτος μέλος μπορεί να προβλέπει εξαιρέσεις από την υποχρέωση θεώρησης διέλευσης μέσω αερολιμένα για τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίες απαριθμούνται στον κοινό κατάλογο του παραρτήματος, ιδίως για:

- τα μέλη των πληρωμάτων αεροσκαφών και πλοίων,

- τους κατόχους διπλωματικών διαβατηρίων, επίσημων ή υπηρεσιακών,

- τους κατόχους αδειών διαμονής ή εγγράφων ισοδυνάμου αποτελέσματος εκδοθέντων από κράτος μέλος,

- τους κατόχους θεωρήσεων που έχουν εκδοθεί από κράτος μέλος, ή από κράτος που συμμετέχει στη συμφωνία για τον ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο.

Άρθρο 5

Κάθε κράτος μέλος αποφασίζει αν πρέπει να απαιτεί θεώρηση διέλευσης μέσω αερολιμένα από τους υπηκόους χωρών που δεν αναγράφονται στον κοινό κατάλογο του παραρτήματος.

Άρθρο 6

Κάθε κράτος μέλος καθορίζει το καθεστώς διέλευσης μέσω αερολιμένα που ισχύει για τους απάτριδες και τους έχοντες το καθεστώς πρόσφυγα.

Άρθρο 7

Εντός δέκα εργασίμων ημερών μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας κοινής δράσης, κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει στα άλλα κράτη μέλη και στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου τα μέτρα που έλαβε κατ' εφαρμογή των άρθρων 4, 5 και 6. Τα μέτρα αυτά δημοσιεύονται ενημερωτικώς στην Επίσημη Εφημερίδα.

Άρθρο 8

Κάθε έτος, η Προεδρία του Συμβουλίου καταρτίζει έκθεση για την πορεία εναρμόνισης του καθεστώτος διέλευσης μέσω αερολιμένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το Συμβούλιο εξετάζει κάθε πρόταση προσαρμογής του καταλόγου των χωρών που περιλαμβάνεται στο παράρτημα.

Άρθρο 9

Η παρούσα κοινή δράση δεν εμποδίζει την μεταξύ ορισμένων κρατών μελών εναρμόνιση της διέλευσης μέσω αερολιμένα να προχωρήσει και να επεκταθεί πέραν του κοινού καταλόγου του παραρτήματος.

Άρθρο 10

Η παρούσα κοινή δράση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του έκτου μήνα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα.

Ωστόσο, όσον αφορά τη Δανία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία θα αρχίσει να ισχύει την πρώτη ημέρα του δέκατου ογδόου μήνα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα.

Βρυξέλλες, 4 Μαρτίου 1996.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

P. BARATTA

(1) ΕΕ αριθ. L 164 της 14. 7. 1995, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Αφγανιστάν

Αιθιοπία

Ερυθραία

Γκάνα

Ιράκ

Ιράν

Νιγηρία

Σομαλία

Σρι Λάνκα

Ζαΐρ