Απόφαση της Επιτροπής

της 29ης Οκτωβρίου 2003

για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν σε λιμένες αναψυχής μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα στις Κάτω Χώρες

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 3890]

(Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2004/114/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 εδάφιο πρώτο,

τη συμφωνία περί Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους(1), σύμφωνα με τα ανωτέρω άρθρα, και έλαβε υπόψη τις εν λόγω παρατηρήσεις,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Με επιστολή της 1ης Μαρτίου 2001, υποβλήθηκε στην Επιτροπή καταγγελία σχετικά με ενδεχόμενη στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των λιμένων αναψυχής στις Κάτω Χώρες. Οι ολλανδικοί λιμένες λειτουργούν υπό τη διαχείριση τόσο οργανισμών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (συνήθως ιστιοπλοϊκών ομίλων) όσο και ιδιωτικών επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον καταγγέλοντα, διάφοροι λιμένες αναψυχής μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα έχουν λάβει κρατικές ενισχύσεις για την κατασκευή ή τη συντήρηση των αγκυροβολίων τους, με αποτέλεσμα οι λιμένες αυτοί να παρέχουν πλέον τη δυνατότητα μίσθωσης με χαμηλότερες τιμές των αγκυροβολίων σε τουρίστες που διέρχονται με τα σκάφη αναψυχής τους.

(2) Αρχικά, η καταγγελία αφορούσε ένα μόνο έργο, στο Enkhuizen, το λεγόμενο έργο Gependam, όπου, κατά τον καταγγέλοντα, ο τοπικός ναυτικός όμιλος είχε λάβει ενίσχυση υπό τη μορφή εξαιρετικά χαμηλής τιμής αγοράς μιας υδάτινης έκτασης. Η Επιτροπή, με την επιστολή της 11ης Απριλίου 2001 (D/51551), ζήτησε πληροφορίες από τις ολλανδικές αρχές, τις οποίες και παρέσχαν με επιστολή στις 24 Μαΐου 2001.

(3) Αφού ενημερώθηκε για την ανταλλαγή αλληλογραφίας, ο καταγγέλων έστειλε, κατά τη διάρκεια του 2001 και με διάφορες αποστολές, συμπληρωματικές πληροφορίες επ' αυτής της υπόθεσης και έξι άλλων. Με επιστολή της στις 11 Φεβρουαρίου 2002 (D/50569), η Επιτροπή ζήτησε από τις Κάτω Χώρες περαιτέρω πληροφορίες και για τις επτά υποθέσεις.

(4) Με αίτημα των ολλανδικών αρχών, έγινε στις 3 Μαΐου 2002 διμερής σύσκεψη μεταξύ της Επιτροπής και των ολλανδικών αρχών. Στις 10 Ιουλίου και στις 2 Αυγούστου 2002 οι ολλανδικές αρχές απέστειλαν απαντήσεις στα ερωτήματα και λεπτομερείς πληροφορίες (εκθέσεις).

(5) Με βάση τις ληφθείσες πληροφορίες, η Επιτροπή συνέταξε συνοπτική έκθεση για τις επτά υποθέσεις, η οποία απεστάλη στον καταγγέλοντα με επιστολή στις 7 Αυγούστου 2002. Στην εν λόγω συνοπτική έκθεση εγίνετο διάκριση μεταξύ αφενός των τριών υποθέσεων για τις οποίες δεν μπορούσε να αποκλειστεί ότι είχε χορηγηθεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1, και αφετέρου των τεσσάρων υποθέσεων για τις οποίες η Επιτροπή θεωρούσε ότι δεν χορηγήθηκε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1. Με επιστολή στις 3 Σεπτεμβρίου 2002, ο καταγγέλων συμφώνησε με τη συνοπτική έκθεση και έστειλε περαιτέρω πληροφορίες για τις τρεις εναπομένουσες υποθέσεις.

(6) Η Επιτροπή, με επιστολή της 5ης Φεβρουαρίου 2003, ενημέρωσε τις Κάτω Χώρες για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ όσον αφορά τα τρία εναπομένοντα θέματα. Στις 22 Απριλίου 2003 οι ολλανδικές αρχές απέστειλαν με επιστολή τις παρατηρήσεις τους και περαιτέρω στοιχεία στην Επιτροπή.

(7) Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύτηκε στις 22 Μαρτίου 2003 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης(2), όπου η Επιτροπή ζήτησε από τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

(8) Στις 16 Απριλίου 2003, η Επιτροπή έλαβε την γραπτή απάντηση του καταγγέλοντος ότι δεν υπάρχουν νέες πληροφορίες ή σχετικά στοιχεία. Η Επιτροπή δεν έλαβε καμία απάντηση από τρίτους σχετικά με την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης.

II. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

(9) Η Επιτροπή κίνησε διαδικασία εξέτασης για τρεις λιμένες αναψυχής, συγκεκριμένα το Enkhuizen, το Nijkerk και το Wieringermeer.

Α. Enkhuizen

(10) Ο δήμος του Enkhuizen αποφάσισε, το 1998, την κατασκευή ενός νέου λιμένα μικρών και μεγάλων σκαφών αναψυχής. Λόγω της κατασκευής αυτού του νέου λιμένα θα έπρεπε να κλειστεί η υπάρχουσα πρόσβαση του ιστιοπλοϊκού ομίλου KNZ & RV στο ποτάμι. Ως αντιστάθμισμα για το κλείσιμο της πρόσβασης, ο δήμος έλαβε τα εξής μέτρα:

α) από το δήμο παρεσχέθη νέα πρόσβαση του λιμένα του KNZ & RV στο ποτάμι σε παραπλήσια τοποθεσία·

β) κατά το δήμο, η νέα πρόσβαση ανάγκαζε τα διερχόμενα σκάφη να προβούν σε παράκαμψη προκειμένου να φθάσουν στον υπάρχοντα λιμένα αναψυχής του KNZ & RV. Σύμφωνα με ανεξάρτητη έκθεση (που ανέθεσε η δημοτική αρχή), η παράκαμψη οδηγεί σε μείωση κατά 10 % των διερχομένων σκαφών κατά, τα επόμενα 13 έτη. Η συνολική απώλεια εισοδήματος υπολογίζεται ότι θα είναι της τάξης των 80700 ευρώ. Ως αντιστάθμισμα αυτής της απώλειας, ο δήμος προέβη στην εκβάθυνση τμήματος της υδάτινης έκτασης κοντά στον λιμένα αναψυχής, με στόχο να μπορέσει ο ιστιοπλοϊκός όμιλος να δημιουργήσει σε μετέπειτα στάδιο 105 θέσεις στο αγκυροβόλιο, με δικές του δαπάνες. Οι ολλανδικές αρχές διαβίβασαν ανεξάρτητη έκθεση στην οποία γίνεται σύγκριση του κόστους της εκβάθυνσης για τον μελλοντικό λιμένα αναψυχής με το κόστος της αντιστάθμισης για την απώλεια εισοδήματος λόγω της παράκαμψης των διερχόμενων σκαφών. Το συνολικό κόστος της εκβάθυνσης ανέρχεται 96655 ευρώ, περίπου παρόμοιο ποσό με το ποσό της απώλειας εισοδήματος λόγω της παράκαμψης·

γ) τέλος, ο ιστιοπλοϊκός όμιλος KNZ & RV είχε την ευκαιρία να προβεί στην αγορά από τον δήμο της υδάτινης έκτασης που είχε εκβαθυνθεί (26000 m2) στην ίδια τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο που είχε καταβάλει ο δήμος στις κρατικές αρχές για την αγορά της ίδιας υδάτινης έκτασης το 1998. Αυτή η τιμή ανά τετραγωνικό είχε καθοριστεί σε ανεξάρτητη έκθεση εκτίμησης με ημερομηνία 30 Μαρτίου 1998, όπου οι εμπειρογνώμονες είχαν διατυπώσει την άποψη ότι η εν λόγω υδάτινη έκταση, στην οποία ανήκει μεγάλο τμήμα της λίμνης IJsselmeer, δεν έχει καμία οικονομική αξία. Σύμφωνα με τις ολλανδικές αρχές, στην περίπτωση αυτή, οι ολλανδοί εμπειρογνώμονες συνήθως χρησιμοποιούν την ίδια βασική αξία, δηλαδή 0,45 ευρώ/m2. Η συνολική επιφάνεια της υδάτινης έκτασης που αγόρασε ο ιστιοπλοϊκός όμιλος ήταν 26000 m2, και συνεπώς η συνολική τιμή αγοράς ανήλθε σε 11700 ευρώ (26000 × 0,45).

(11) Κατά τον καταγγέλοντα, όταν οι υδάτινες εκτάσεις σε αυτή την περιοχή προορίζονται για λιμένα αναψυχής, η μέση τιμή πώλησης αυτού του είδους ανέρχεται σε ευρώ 15/m2. Δεδομένου ότι η υδάτινη έκταση επωλήθη στον ιστιοπλοϊκό όμιλο εν γνώσει της μελλοντικής κατασκευής αγκυροβολίων, ο ιδιοκτήτης της υδάτινης έκτασης (ο δήμος) έπρεπε να είναι ενήμερος της μελλοντικής χρήσης της υδάτινης έκτασης και ως εκ τούτου και της οικονομικής της αξίας. Κατά τον καταγγέλοντα, η αξία της υδάτινης έκτασης ανέρχεται σε 390000 ευρώ (26000 × 15).

Β. Nijkerk

(12) Ο δήμος του Nijkerk ήταν ο ιδιοκτήτης τοπικού λιμένα αναψυχής, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1996. Ο λιμένας αναψυχής ιδιωτικοποιήθηκε το 2000 και επωλήθη στον φορέα εκμίσθωσης, τον τοπικό ιστιοπλοϊκό όμιλο De Zuidwal. Το 1998, με ανεξάρτητη έκθεση εκτίμησης η αξία του λιμένα αναψυχής εκτιμήθηκε σε 417477 ευρώ. Η τιμή αυτή ορίστηκε υπό την προϋπόθεση ότι ο λιμένας αναψυχής δεν έχει υποστεί ρύπανση, είναι άψογα συντηρημένος και μισθωμένος (η αξία εκτιμήθηκε χωρίς μίσθωση 521847 ευρώ).

(13) Ο λιμένας αναψυχής όμως ήταν στην πραγματικότητα είχε υποστεί ρύπανση και η συντήρησή του ήταν σε μεγάλο βαθμό παραμελημένη. Στο συμφωνητικό αγοράς μεταξύ του δήμου και του ιστιοπλοϊκού ομίλου, με ημερομηνία 27 Μαρτίου 2000, ο ιστιοπλοϊκός όμιλος είχε συμφωνήσει να αναλάβει όλο το κόστος καθαρισμού του ύδατος και αποκατάστασης της καθυστερημένης συντήρησης. Ο δήμος είχε εκτιμήσει το κόστος της συντήρησης σε 272268 ευρώ και το κόστος καθαρισμού σε 145201 ευρώ. Οι εκτιμήσεις αυτές έγιναν από δημοτικούς υπαλλήλους με βάση την πρακτική τους πείρα. Η δημοτική αρχή αφαίρεσε τα σχετικά ποσά από την εκτίμηση της αξίας του λιμένα αναψυχής, και κατέληξε σε τιμή πώλησης 0,45 ευρώ (1 ολλανδ. φλορίνι) για ολόκληρο τον λιμένα.

(14) Μετά τα ερωτήματα που έθεσε η Επιτροπή για το θέμα αυτό (επιστολή της 11ης Φεβρουαρίου 2002), οι ολλανδικές αρχές διέταξαν νέα, ανεξάρτητη έκθεση εκτίμησης για το κόστος του καθαρισμού και της συντήρησης. Στην έκθεση της 20ής Ιουλίου 2002, το κόστος συντήρησης εκτιμήθηκε σε 200000 ευρώ και το κόστος καθαρισμού σε 600000 ευρώ.

Γ. Wieringermeer

(15) Ο δήμος Wieringermeer επώλησε το 2000 υδάτινη έκταση και οικόπεδο στην εταιρία Jachtwerf Jongert BV. Με επιστολή της 10ης Ιουλίου 2002, οι ολλανδικές αρχές προέβησαν στην ακόλουθη εκτίμηση της αξίας της υδάτινης έκτασης και του γηπέδου και στον καθορισμό της τιμής πώλησης την εποχή εκείνη:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

III. ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΚΙΝΗΘΗΚΕ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(16) Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι δραστηριότητες των λιμένων αναψυχής αποτελούν συνήθη οικονομική δραστηριότητα του τουριστικού τομέα. Στην απόφαση της 7ης Ιανουαρίου 2000 [N 582/99 - Ιταλία, Marina di Stabia SpA(3)] η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ενίσχυση προς τον λιμένα αναψυχής ενισχύει τη θέση του εν λόγω λιμένα σε σύγκριση με τους ανταγωνιστικούς λιμένες αναψυχής στα άλλα κράτη μέλη.

(17) Η εικαζόμενη οικονομική στήριξη στους λιμένες αναψυχής έγινε με κρατικές ενισχύσεις. Συνεπώς πληρούνται ήδη τα δύο από τα τέσσερα κριτήρια περί κρατικών ενισχύσεων, δηλ. κρατική ενίσχυση και επιλεκτικότητα.

(18) Όσον αφορά την έννοια του "πλεονεκτήματος", η Επιτροπή, στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, διευκρινίζει τα εξής:

Α. Enkhuizen

(19) Η Επιτροπή θεωρεί ότι η νέα πρόσβαση στον λιμένα αναψυχής πρέπει να θεωρηθεί ως διαρθρωτική αντιστάθμιση εκ μέρους του δήμου για το κλείσιμο της προϋπάρχουσας εισόδου. Το μέτρο αυτό δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Η Επιτροπή θεωρεί την εκβάθυνση ως μέτρο αντιστάθμισης εκ μέρους των τοπικών αρχών για την υπολογιζόμενη απώλεια εισοδήματος που προκλήθηκε από το κλείσιμο της αρχικής εισόδου. Ούτε αυτό το μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

(20) Η Επιτροπή αμφιβάλλει πάντως ως προς το στοιχείο της κρατικής ενίσχυσης κατά την πώληση της υδάτινης έκτασης από τον δήμο στον ιστιοπλοϊκό όμιλο. Βάσει των πληροφοριών που παρέσχον οι ολλανδικές αρχές και ο καταγγέλων, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα του στοιχείου της κρατικής ενίσχυσης, δεδομένης της τιμής που κατεβλήθη για την υδάτινη έκταση (11700 ευρώ) και την υποτιθέμενη αξία του γηπέδου (390000 ευρώ). Η διαφορά μεταξύ των δύο αυτών τιμών φθάνει τα 378300 ευρώ, που είναι πάνω από το ανώτατο όριο που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας(4). Το υπολογιζόμενο όφελος για τον ιστιοπλοϊκό όμιλο KNZ & RV είναι ως εκ τούτου 378300 ευρώ.

Β. Nijkerk

(21) Όσον αφορά την καθυστερημένη συντήρηση, η Επιτροπή συμφωνεί με την ανεξάρτητη έκθεση εκτίμησης και την έκπτωση ύψους 200000 ευρώ επί της εκτιμηθείσας το 1998 τιμής του λιμένα αναψυχής.

(22) Όσον αφορά το κόστος του καθαρισμού, οι ολλανδικές αρχές προέβησαν σε διάκριση μεταξύ του κόστους καθαρισμού του γειτονικού ποταμού (Arkervaart) και του καθαρισμού του λιμένα αναψυχής. Σύμφωνα με τις ολλανδικές αρχές, ο λιμένας αναψυχής συνδέεται με τον ποταμό, ο οποίος ρυπαίνεται από διάφορους χρήστες του που δεν έχουν σχέση με τον λιμένα αναψυχής. Ως εκ τούτου, οι ολλανδικές αρχές αποφάσισαν ότι ο ιστιοπλοϊκός όμιλος δεν ευθύνεται καθόλου για τη ρύπανση, ούτε και στον λιμένα αναψυχής. Εξάλλου, δεδομένου ότι το κόστος καθαρισμού κατά το 2002 απεδείχθη πολύ μεγαλύτερο, η δημοτική αρχή αποφάσισε να αναλάβει το 25 % του κόστους αυτού. Έτσι, ο ιστιοπλοϊκός όμιλος θα καταβάλει 450000 ευρώ για το κόστος καθαρισμού. Κατά τις ολλανδικές αρχές, με τον χειρισμό αυτό ο ιστιοπλοϊκός όμιλος έχει υποστεί ζημία σε σχέση με το συμφωνητικό αγοράς (δηλαδή 200000 + 450000 - 417477 = 232522 ευρώ).

(23) Όσον αφορά τις δαπάνες καθαρισμού, η Επιτροπή εκφράζει αμφιβολίες κατά πόσον ο διακανονισμός για την αγορά διεξήχθη σύμφωνα με την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει". Καταρχήν, ο ιστιοπλοϊκός όμιλος De Zuidwal είναι υπεύθυνος (και υπόλογος) για τη ρύπανση του λιμένα αναψυχής που χρησιμοποιεί. Σύμφωνα με την αρχή αυτή, ο λιμένας αναψυχής θα έπρεπε να είχε πωληθεί έναντι του ποσού (417477 - 200000 =) 217477 ευρώ. Το εκτιμούμενο όφελος συνεπώς για τον ιστιοπλοϊκό όμιλο De Zuidwal ανέρχεται σε 217477 ευρώ.

Γ. Wieringermeer

(24) Στην πρώτη της αξιολόγηση, η Επιτροπή κατέληξε ότι η τιμή του γηπέδου φαίνεται ορθή, δεδομένου ότι στην έκθεση εκτίμησης γίνεται αναφορά σε συγκρίσιμες τιμές οικοπέδων. Η εκτιμούμενη αξία της υδάτινης έκτασης (συνολικά 69731 m2) προς 1,51 ευρώ/m2 φαίνεται να είναι χαμηλότερη των τιμών της αγοράς. Δεν υπάρχουν άλλες αναφορές ή περαιτέρω εξηγήσεις ως προς την αξία στην έκθεση εκτίμησης.

(25) Το πρόβλημα της υπεραντιστάθμισης όμως προκύπτει μόνο όταν η αξία της υδάτινης έκτασης υπερβαίνει τα 29,21 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο(5). Δεδομένου ότι το κατώτατο αυτό όριο είναι μάλλον υψηλό, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει υπεραντιστάθμιση με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία. Η Επιτροπή ενημέρωσε συνεπώς τον καταγγέλοντα, με την επιστολή της 8ης Αυγούστου 2002, ότι δεν ευρέθησαν στοιχεία που να πιστοποιούν παράνομη κρατική ενίσχυση.

(26) Με επιστολή στις 3 Σεπτεμβρίου 2002, ο καταγγέλων πληροφόρησε την Επιτροπή ότι ο δήμος δημιούργησε τεχνικά το γήπεδο στην IJsselmeer, χρησιμοποιώντας μια πολύ ακριβή τεχνική. Το κόστος αποξήρανσης ανήλθε σε 9892409 ευρώ. Δεδομένου ότι το γήπεδο δημιουργήθηκε τουλάχιστον τρία έτη πριν πωληθεί, οι ενέργειες της δημοτικής αρχής δεν φαίνεται ότι συμφωνούν με το τμήμα ΙΙ σημείο 2 στοιχείο δ) της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις κατά την αγορά γηπέδων και κτιρίων από κρατικές αρχές(6).

(27) Όσον αφορά την επίπτωση στις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών (τέταρτο κριτήριο ως προς τις κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ), η Επιτροπή θεωρεί ότι οι δραστηριότητες των εν λόγω λιμένων αναψυχής είναι μάλλον περιθωριακές.

(28) Στην απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία, όμως, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποκλείσει αυτομάτως το ενδεχόμενο επιπτώσεων στο εμπόριο, και μόνο εκ του γεγονότος ότι τα σκάφη αναψυχής είναι από τη φύση τους διακινούμενα.

(29) Ως εκ τούτου, η Επιτροπή υποχρεούται να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξέτασης, δεδομένου ότι κατά την αρχική εξέταση της υπόθεσης δεν μπόρεσε να επιλύσει όλα τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εξέταση του χαρακτήρα του μέτρου ως κρατικής ενίσχυσης με την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή ζήτησε συγκεκριμένα στοιχεία για τον καθένα από τους υπό εξέταση λιμένες αναψυχής αλλά και για τον ολλανδικό τομέα των λιμένων αναψυχής γενικότερα, προκειμένου να πληροφορηθεί ποιό μέρος του ετήσιου κύκλου εργασιών τους προέρχεται από τη μόνιμη ή την προσωρινή αγκυροβόληση σκαφών προερχόμενων από άλλα κράτη μέλη πλην των Κάτω Χωρών.

(30) Όσον αφορά το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης, δεν φαίνεται να έχει εφαρμογή καμία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπει η συνθήκη ΕΚ. Οι παρεκκλίσεις του άρθρου 87 παράγραφοι 2 και 3 στοιχείο β) ή δ) της συνθήκης ΕΚ προφανώς δεν έχουν εφαρμογή. Οι ολλανδικές αρχές δεν ισχυρίστηκαν και η Επιτροπή δεν διαπίστωσε ότι η ενίσχυση θα μπορούσε να έχει σαν στόχο την περιφερειακή ανάπτυξη σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ(7). Η ενίσχυση δεν φαίνεται να συμβάλει στην προώθηση κανενός οριζόντιου κοινοτικού στόχου σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) ΕΚ, όπως η έρευνα και η ανάπτυξη, η απασχόληση, η κατάρτιση, το περιβάλλον, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ή οι ενισχύσεις διάσωσης ή αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων κατά την έννοια των σχετικών κατευθυντήριων οδηγιών και πλαισίων. Τέλος, η Επιτροπή δεν θεωρεί σκόπιμο να ευνοηθεί η ανάπτυξη του τομέα των λιμένων αναψυχής κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ.

IV. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ

(31) Η Επιτροπή, με επιστολή του καταγγέλοντος με ημερομηνία 16 Απριλίου 2003, πληροφορήθηκε ότι δεν υπάρχουν νέα δεδομένα ή σχετικά συμπληρωματικά στοιχεία για τους τρεις εμπλεκόμενους λιμένες. Η Επιτροπή δεν έλαβε καμία παρατήρηση από τρίτους.

V. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ

(32) Οι ολλανδικές αρχές απάντησαν με επιστολή στις 22 Απριλίου 2003. Οι ολλανδικές αρχές προέβαλαν δύο επιχειρήματα στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας.

(33) Κατ' αρχάς, οι ολλανδικές αρχές πιστεύουν ότι δεν πρόκειται για πλεονέκτημα, διότι η οικονομική στήριξη (αν υποτεθεί ότι υπάρχει) είναι ελάχιστη και ευρίσκεται εντός της αρχής de minimis. Προς στήριξη αυτής της άποψης, οι ολλανδικές αρχές παρέσχον συμπληρωματικές πληροφορίες.

(34) Κατά δεύτερο λόγο, οι ολλανδικές αρχές θεωρούν ότι ακόμα και αν η δημόσια ενίσχυση ήταν μεγαλύτερη από το κατώτατο σημείο της de minimis ενίσχυσης, και πάλι δεν θα υπήρχαν επιπτώσεις για το εμπόριο, και συνεπώς ούτε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Οι ολλανδικές αρχές παρέσχον στο μεταξύ στατιστικές πληροφορίες σχετικές με την αγορά των λιμένων αναψυχής στην Ευρώπη και τις Κάτω Χώρες.

(35) Όσον αφορά το Enkhuizen, οι ολλανδικές αρχές επιμένουν ότι η υποτιθέμενη αξία της υδάτινης έκτασης ήταν 0,45 ευρώ/m2 βάσει της ανεξάρτητης έκθεσης εκτίμησης με ημερομηνία 30 Μαρτίου 1998 (όπου ο εκτιμητής κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω υδάτινη έκταση δεν είχε καμία οικονομική αξία, εξ ου και υπολογίστηκε στη βασική τιμή 1 NLG/m2). Οι ολλανδικές αρχές δεν αμφισβήτησαν τους άλλους οικονομικούς δείκτες.

(36) Εξάλλου, οι ολλανδικές αρχές παρέσχον ορισμένες συμπληρωματικές στατιστικές πληροφορίες για τον λιμένα αναψυχής του Enkhuizen. Σύμφωνα με στοιχεία του 2002:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(37) Όσον αφορά τον λιμένα αναψυχής του Nijkerk, οι ολλανδικές αρχές θεωρούν ότι ο ιστιοπλοϊκός όμιλος δεν είναι υπόλογος για την ρύπανση, ακόμα και εντός του λιμένα αναψυχής. Η ιλύς στον πυθμένα του λιμένα αναψυχής είναι της ιδίας προέλευσης με εκείνη που ανευρίσκεται στον γειτονικό ποταμό Arkervaart, συνεπώς δεν υπάρχει απόδειξη της ρύπανσης από τους χρήστες του λιμένα αναψυχής.

(38) Οι ολλανδικές αρχές θεωρούν εξάλλου ότι όταν λιμένας αναψυχής πωλείται στον μισθωτή του, θα πρέπει να πωλείται στην τιμή της αγοράς με τον μισθωτή. Ως εκ τούτου, οι ολλανδικές αρχές πιστεύουν ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η οπτική γωνία της δημοτικής αρχής: δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ του να πωληθεί ο λιμένας αναψυχής στον μισθωτή και να πωληθεί μαζί με τον μισθωτή σε ένα νέο ιδιοκτήτη. Και στις δύο περιπτώσεις, ο δήμος θα εισέπρατε την ίδια τιμή, και συνεπώς θα ήταν άδικο να ζητηθεί από τον ιστιοπλοϊκό όμιλο υψηλότερη τιμή.

(39) Οι ολλανδικές αρχές παρέσχον επίσης συμπληρωματικές στατιστικές πληροφορίες για τον λιμένα αναψυχής του Nijkerk. Σύμφωνα με στοιχεία του 2002:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(40) Όσον αφορά τον λιμένα αναψυχής του Wieringermeer τέλος, οι ολλανδικές αρχές συμφώνησαν ότι το κόστος ανάκτησης του γηπέδου από τη θάλασσα ήταν 9892409 ευρώ. Εντούτοις, οι ολλανδικές αρχές ισχυρίζονται ότι το ποσό αυτό δεν περιλαμβάνει μόνο το κόστος για τη δημιουργία του μελλοντικού λιμένα αναψυχής αλλά και το κόστος των έργων υποδομής, όπως υδάτινες εκτάσεις, αποχετεύσεις, βοηθητικοί δρόμοι κ.λπ. Το συνολικό κόστος των έργων υποδομής ανέρχεται σε 4559248 ευρώ. Έτσι, το καθαρό κόστος για την κατασκευή του λιμένα αναψυχής ανήλθε σε 5333161 ευρώ. Η συνολική τιμή αγοράς ήταν σαφώς υψηλότερη από το κόστος κατασκευής, και έτσι οι ολλανδικές αρχές καταλήγουν ότι δεν υπάρχει όφελος για τον αποδέκτη. Για τον συγκεκριμένο λιμένα αναψυχής οι ολλανδικές αρχές δεν παρέσχον στατιστικά στοιχεία, δεδομένου ότι δεν έχει ακόμα κατασκευαστεί.

VI. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

(41) Προκειμένου ένα μέτρο να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, πρέπει να τηρούνται 4 κριτήρια. Το μέτρο πρέπει να ευνοεί επιχειρήσεις (ή την παραγωγή), πρέπει να είναι επιλεκτικό, πρέπει να χρηματοδοτείται από κρατικούς πόρους, και πρέπει να επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. Στην παρούσα περίπτωση, τα μέτρα χρηματοδοτούνται σαφώς από τοπικές αρχές μέσω του δικού τους προϋπολογισμού και αφορούν τρεις συγκεκριμένους λιμένες αναψυχής. Συνεπώς πληρούνται σαφώς τα κριτήρια των κρατικών πόρων και της επιλεκτικότητας.

(42) Όσον αφορά την έννοια του πλεονεκτήματος, η Επιτροπή οδηγήθηκε στα ακόλουθα συμπεράσματα

Α. Enkhuizen

(43) Η Επιτροπή εξακολουθεί να θεωρεί ότι δεν είναι πιθανόν να είναι σωστή η χαμηλή τιμή της υδάτινης έκτασης που αναφέρουν οι ολλανδικές αρχές. Αν ο τοπικός προορισμός της υδάτινης έκτασης είναι η δημιουργία λιμένα αναψυχής, η εν λόγω υδάτινη έκταση πρέπει να έχει κάποια τιμή της αγοράς και δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ως "άνευ αξίας". Σύμφωνα με την επιστολή των ολλανδικών αρχών της 22ας Απριλίου 2003, η ολλανδική αγορά λιμένων αναψυχής είναι άκρως ανταγωνιστική και υπάρχει μεγάλη ζήτηση αγκυροβολίων σε αυτή την περιοχή των Κάτω Χωρών. Η τιμή αγοράς της υδάτινης έκτασης παραμένει συνεπώς συζητήσιμη. Η διαφορά έγκειται σε 378300 ευρώ, που κατά το μεγαλύτερο μέρος αποτελείται από την εικαζόμενη κρατική ενίσχυση. Η Επιτροπή δεν μπορεί συνεπώς να αποκλείσει ότι παρέχεται ωφέλεια στον λιμένα αναψυχής του Enkhuizen με το εν λόγω μέτρο.

Β. Nijkerk

(44) Δεν υπάρχουν σαφείς εκθέσεις εκτίμησης σχετικά με τη ρύπανση στον λιμένα αναψυχής του Nijkerk και δεν είναι σαφές μέχρι ποίου βαθμού ο ιστιοπλοϊκός όμιλος είναι ή μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για την ρύπανση ή μέρος αυτής. Δεν φαίνεται πάντως πιθανό να μην είναι καθόλου υπόλογος ο ιστιοπλοϊκός όμιλος.

(45) Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με τις ολλανδικές αρχές ότι ο λιμένας αναψυχής επωλήθη στον μισθωτή σε τιμή αγοράς που περιελάμβανε μισθωτή. Άλλωστε, χάρη στην αγορά, ο De Zuidwal απόκτησε τα δικαιώματα εντελώς δωρεάν χρήσης του λιμένα αναψυχής. Ο ιστιοπλοϊκός όμιλος θα μπορούσε να είχε πωλήσει αμέσως τον λιμένα αναψυχής και να είχε πραγματοποιήσει κέρδος 95370 ευρώ (δηλαδή τη διαφορά μεταξύ των δύο τιμών, με και χωρίς μισθωτή).

(46) Η Επιτροπή λοιπόν εξακολουθεί να αμφιβάλει ως προς την υποχρέωση και το ύψος της τιμής αγοράς του λιμένα αναψυχής. Πρόκειται για διαφορά ύψους 312847 ευρώ, δηλαδή το σύνολο της εικαζόμενης κρατικής ενίσχυσης. Η Επιτροπή δεν μπορεί συνεπώς να αποκλείσει το ενδεχόμενο ωφέλειας για το λιμένα αναψυχής του Nijkerk από το μέτρο αυτό.

Γ. Wieringermeer

(47) Όσον αφορά τον λιμένα αναψυχής του Wieringermeer, οι ολλανδικές αρχές παρέσχον επαρκείς συμπληρωματικές πληροφορίες για να αποδειχθεί ότι δεν διακυβεύεται καμία ωφέλεια. Το κόστος κατασκευής του λιμένα αναψυχής, σε συνδυασμό με την τιμή της υδάτινης έκτασης, είναι πολύ μικρότερο από την τιμή αγοράς. Για να είναι η ενίσχυση μεγαλύτερη από 100000 ευρώ, η αξία της υδάτινης έκτασης θα έπρεπε να είναι άνω των 34,84 ευρώ/m2, ποσό σαφώς υπερβολικά υψηλό(8). Δεδομένου ότι δεν υφίσταται κανένα πλεονέκτημα, η πώληση αυτού του λιμένα αναψυχής δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

(48) Όσον αφορά τους άλλους δύο λιμένες αναψυχής (Enkhuizen και Nijkerk), η Επιτροπή εξέτασε το κριτήριο της επίπτωσης στις συναλλαγές. Μια σχετική υπόθεση αναφοράς για την Επιτροπή ήταν η υπόθεση του υπαίθριου κολυμβητηρίου του Dorsten(9). Στην υπόθεση αυτή, η Επιτροπή υποστήριξε ότι το κολυμβητήριο χρησιμοποιείται από τους κατοίκους της πόλης και των γύρω περιοχών. Επί πλέον, η Επιτροπή έκανε σαφή διάκριση μεταξύ αυτού του τύπου στήριξης και της ενίσχυσης για την προώθηση μεγάλων θεματικών εγκαταστάσεων που απευθύνονται στην εθνική αλλά και στη διεθνή αγορά και διαφημίζονται σε ευρεία κλίμακα πέρα από τον χώρο στον οποίο ευρίσκονται. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, από την ίδια της τη φύση, ενίσχυση σε εγκαταστάσεις που έχουν σκοπό να έλξουν διεθνή πελατεία υπάρχει πιθανότητα να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών. Στην υπόθεση του κολυμβητηρίου του Dorsten, η Επιτροπή εκτίμησε ότι πρακτικώς δεν υπήρχε καμία περίπτωση να επηρεαστούν οι ενδοκοινοτικές συναλλαγές. Συνεπώς, η ετήσια επιδότηση του φορέα εκμετάλλευσης του κολυμβητηρίου του Dorsten δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

(49) Στις Κάτω Χώρες υπάρχουν περίπου 203000 αγκυροβόλια σε περίπου 1200 λιμένες αναψυχής. Ο συνολικός αριθμός σκαφών αναψυχής στις Κάτω Χώρες υπολογίζεται σε 375000. Ο συνολικός αριθμός σκαφών αναψυχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τουλάχιστον 5 εκατομμύρια. Στην ΕΕ υπάρχουν πάνω από 10000 λιμένες αναψυχής που παρέχουν άνω των 1,5 εκατομμυρίων αγκυροβολίων (δεν είναι όλα τα αγκυροβόλια εντός λιμένων αναψυχής)(10). Έτσι, τα περισσότερα σκάφη αναψυχής δεν διαθέτουν θέση εντός αγκυροβολίων, αλλά αγκυροβολούν είτε στα παράλια είτε στην ανοικτή θάλασσα.

(50) Ο λιμένας αναψυχής του Nijkerk περιλαμβάνει 200 θέσεις, εκ των οποίων μόλις το 0,25 % χρησιμοποιείται από αλλοδαπούς - ποσοστό ασήμαντο στην εθνική αγορά αγκυροβολίων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο λιμένας αναψυχής του Nijkerk χρησιμοποιείται από τους κατοίκους της πόλης και της γύρω περιοχής και δεν προορίζεται να έλξει αλλοδαπούς επισκέπτες. Επίσης, η ενίσχυση δεν εμποδίζει τους κατοίκους του Nijkerk να χρησιμοποιούν λιμένες εκτός των Κάτω Χωρών. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, η επίπτωση στις συναλλαγές θα ήταν μηδαμινή, λόγω του αριθμού των κατοίκων του Nijkerk (λιγότεροι από 40000). Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι ο ετήσιος κύκλος εργασιών του λιμένα αναψυχής του Nijkerk φθάνει τα 120000 ευρώ. Συνεπώς, η ενίσχυση στον λιμένα αναψυχής του Nijkerk (αν υπάρχει) δεν έχει επίπτωση στις συναλλαγές και δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

(51) Στον λιμένα αναψυχής του Enkhuizen, κατά μέσο όρο το 14 % των αγκυροβολίων χρησιμοποιείται από αλλοδαπούς επισκέπτες(11). Οι 235 θέσεις στο Enkhuizen συνιστούν μόλις το 0,15 % της ολλανδικής αγοράς αγκυροβολίων και το 0,016 % της αντίστοιχης αγοράς στην Ένωση. Η επίπτωση του λιμένα αναψυχής του Enkhuizen στην αγορά λιμένων αναψυχής είναι συνεπώς πολύ περιορισμένη.

(52) Εξάλλου, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ σταθερών αγκυροβολίων και ημερήσιων. Πιθανότερο είναι η επίπτωση στις συναλλαγές λόγω της ενίσχυσης (αν υπάρχει) να έχει σχέση κατά κύριο λόγο με τα σταθερά αγκυροβόλια (μόνιμη θέση του σκάφους).

α) Κυρίως πρόκειται για τα σταθερά αγκυροβόλια όπου ο χρήστης έχει πραγματική επιλογή μεταξύ του λιμένα αναψυχής του Enkhuizen ή άλλου στο εξωτερικό, δεδομένου ότι ο (αλλοδαπός) ιδιοκτήτης ή μακρόχρονος μισθωτής σκάφους αποφασίζει πριν ή κατά την έναρξη της περιόδου σε ποιο λιμένα θα αγκυροβολήσει. Έτσι, πρέπει να σημειωθεί ότι το ποσοστό των σταθερών αγκυροβολίων από αλλοδαπούς χρήστες του λιμένα αναψυχής του Enkhuizen είναι μόλις το 10 %. Επί πλέον, ο μέσος ετήσιος κύκλος εργασίας ανά σταθερό αγκυροβόλιο (μικρότερος από 1000 ευρώ) είναι σχετικά χαμηλός σε σύγκριση με τις δαπάνες για τη συντήρηση, μεταφορά, χρηματοδότηση και απόσβεση των σκαφών αναψυχής και του πρόσθετου κόστους των θαλάσσιων διακοπών.

β) Η επίπτωση της ενίσχυσης για ημερήσια αγκυροβόλια στις συναλλαγές είναι, λόγω της φύσης της, πολύ περιορισμένη. Ο (αλλοδαπός) ιδιοκτήτης ή μισθωτής σκάφους χρησιμοποιεί τον λιμένα αναψυχής της περιοχής όπου ευρίσκεται κάποια ορισμένη στιγμή και που φαίνεται κατάλληλος από άποψη μεγέθους και βάθους για το σκάφος του. Η επιλογή του είναι συχνά πολύ περιορισμένη. Στην περίπτωση αυτή, ο κύκλος εργασιών που προκύπτει από τον λιμένα του Enkhuizen για όλα τα ημερήσια αγκυροβόλια είναι μόνο 18 % του συνολικού κύκλου εργασιών, και από το ποσοστό αυτό μόνο το 30 % προέρχεται από αλλοδαπούς επισκέπτες.

(53) Τέλος, ας σημειωθεί ότι ο ετήσιος κύκλος εργασιών του λιμένα αναψυχής του Enkhuizen είναι 316000 ευρώ.

(54) Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η ενίσχυση στον λιμένα αναψυχής του Enkhuizen (αν υφίσταται) δεν επηρεάζει τις συναλλαγές και συνεπώς δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

(55) Η Επιτροπή καταλήγει συνεπώς στο συμπέρασμα ότι, ακόμα και αν δεν μπορεί να αποκλειστεί κάποια στρέβλωση στον (τοπικό) ανταγωνισμό, η ενίσχυση (εφόσον υφίσταται) δεν έχει επίπτωση στις συναλλαγές κατά την έννοια του άρθρου 87 παρ. 1 της συνθήκης ΕΚ. Σε περιπτώσεις σαν τη συγκεκριμένη, και μάλιστα λόγω της γεωγραφικής θέσης των λιμένων αναψυχής, του σχετικά περιορισμένου μεγέθους τους και της περιορισμένης κρατικής ενίσχυσης σε σχέση με τον αριθμό θέσεων αγκυροβόλησης στον λιμένα, δεν μπορεί λογικά να αναμένεται ότι αυτή η ενίσχυση θα προτρέψει ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής από άλλα κράτη μέλη να κάνουν χρήση σταθερών ή ημερήσιων αγκυροβολίων σε αυτό το λιμένα αναψυχής αντί σε λιμένες αναψυχής άλλων κρατών μελών.

(56) Αυτό δεν αντιβαίνει προς την ισχύουσα νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Πρωτοδικείου σχετικά με τις επιπτώσεις στις συναλλαγές. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Tubemeuse(12) το Δικαστήριο έκρινε ότι "... το σχετικά μέτριο μέγεθος της λαμβάνουσας την ενίσχυση επιχειρήσεων δεν αποκλείει a priori τη δυνατότητα επηρεασμού των συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών". Αυτό δεν σημαίνει ότι το μη σημαντικό μέγεθος μιας επιχείρησης, σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία της υπόθεσης, δεν θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κρατική ενίσχυση που χορηγείται στην εν λόγω επιχείρηση δεν μπορεί να επηρεάσει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

(57) Επίσης, το Πρωτοδικείο, στην υπόθεση Vlaams Gewest(13) αποφάσισε ότι απαγόρευση του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ισχύει για κάθε ενίσχυση που στρεβλώνει ή απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό, ανεξάρτητα από το ύψος της, στον βαθμό(14) που επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.

(58) Τέλος, τα πορίσματα της Επιτροπής δεν αντιβαίνουν με την πρακτική της όσον αφορά τους λιμένες αναψυχής. Σχετικά πρέπει να τονιστεί ότι η προαναφερόμενη στο σημείο 16 απόφαση της Επιτροπής της 7ης Ιανουαρίου 2001 αφοράλιμένα αναψυχής πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από εκείνους του Nijkerk και του Enkhuizen και που ήταν αντικείμενο κοινοποίησης εντός του πολυτομεακού πλαισίου για τις περιφερειακές ενισχύσεις για μεγάλα επενδυτικά έργα(15).

(59) Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι επαρκώς αποδεδειγμένο ότι στην παρούσα υπόθεση δεν θίγονται οι συναλλαγές. Επί πλέον, φαίνεται ότι ο ολλανδικός τομέας των λιμένων αναψυχής αντιμετωπίζει επί του παρόντος κάποια προβλήματα λόγω υπερβολικής δύναμης, αλλά δεν είναι καθόλου το ίδιο σε επίπεδο ΕΕ όπου η αγορά ευρίσκεται σε άνοδο.

VII. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

(60) Η Επιτροπή μπορεί να καταλήξει ότι, ως προς τους συγκεκριμένους λιμένες αναψυχής, δεν υφίσταται θέμα κρατικών ενισχύσεων κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Για ένα λιμένα αναψυχής, αυτόν του Wieringermeer, δεν διακυβεύεται πλεονέκτημα, ενώ για τους άλλους δύο, του Enkhuizen και του Nijkerk, το μέτρο δεν επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Τα μέτρα των Κάτω Χωρών υπέρ των λιμένων αναψυχής μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα των περιοχών Enkhuizen, Nijkerk και Wieringermeer δεν συνιστούν ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.

Βρυξέλλες, 29 Οκτωβρίου 2003.

Για την Επιτροπή

Mario Monti

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ C 69 της 22.3.2003, σ. 4.

(2) ΕΕ C 69 της 22.3.2003, σ. 4.

(3) ΕΕ C 40 της 12.2.2000, σ. 2.

(4) ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 30.

(5) 7636147 ευρώ - 5719854 ευρώ (αξία γηπέδου) = 1916293 ευρώ + 100000 ευρώ (de minimis) = 2016293 ευρώ

2016293 ευρώ: 69031 m2 = 29,21 ευρώ/m2.

(6) ΕΕ C 209 της 10.7.1997, σ. 3.

(7) Δεν υπάρχει περιοχή του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) στις Κάτω Χώρες.

(8) 7636147 ευρώ - 5333161 ευρώ (κατασκευαστικό κόστος) = 2302986 ευρώ + 100000 ευρώ (de minimis) = 2402986 ευρώ.

2402986 ευρώ: 69031 m2 = 34,81 ευρώ/m2.

(9) Απόφαση της Επιτροπής της 21.12.2000, N 258/2000 - Γερμανία (Κολυμβητήριο Dorsten), (ΕΕ C 172 της 16.6.2001, σ. 16).

(10) Τα στοιχεία προέρχονται από το International Council of Marine Industry Organisations, βλέπε http://www.icomia.com και την επιθεώρηση La Nautica in cifre van UCINA (Unione Nazionale Cantieri e Industrie Nautiche ed Affini, βλέπε http://www.ucina.it). Όταν δεν υπάρχουν στατιστικές παραπομπές, πρόκειται για απλές εκτιμήσεις.

(11) Σταθμισμένος μέσος όρος μεταξύ σταθερών και ημερήσιων αγκυροβολίων.

(12) Απόφαση του Δικαστηρίου ΕΚ της 21ης Μαρτίου 1990, υπόθεση C-142/87, Βέλγιο κατά Επιτροπής, Νομολογία 1990, σ. I-959. Βλέπε επίσης απόφαση του Δικαστηρίου ΕΚ της 14ης Σεπτεμβρίου 1994, υπόθεση C-278/92 έως C-280/92, Ισπανία κατά Επιτροπής, Νομολογία σ. I-4103.

(13) Απόφαση του Δικαστηρίου ΕΚ της 30ής Απριλίου 1998, υπόθεση T-214/95, Vlaams Gewest κατά Επιτροπής, Νομολογία σ. II-717, σημεία 46, 49 και 50.

(14) Ίδια υπογράμμιση.

(15) ΕΕ C 107 της 7.4.1998, σ. 7.