*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 22ας Ιουλίου 1985

για τον καθορισμό των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος εγγυήσεων για τα γεωργικά προϊόντα

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2727/75 του Συμβουλίου της 29ης Οκτωβρίου 1975 περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα των σιτηρών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1018/84 (2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 5, το άρθρο 8 παράγραφος 4, το άρθρο 12 παράγραφος 2, το άρθρο 15 παράγραφος 3 και 5 και το άρθρο 16 παράγραφος 6, και τις αντίστοιχες διατάξεις των άλλων κανονισμών σχετικά με την κοινή οργάνωση αγορών για τα γεωργικά προϊόντα, καθώς και τις άλλες διατάξεις των κανονισμών σχετικά με την κοινή οργάνωση αγορών οι οποίες, για την πρακτική εφαρμογή τους, απαιτούν τη σύσταση εγγυήσεων,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 525/77 του Συμβουλίου της 14ης Μαρτίου 1977 περί καθιερώσεως καθεστώτος ενισχύσεως στην παραγωγή για τις κονσέρβες ανανά (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1699/85 (4), και ιδίως το άρθρο 8,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1079/77 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εισφοράς συνυπευθυνότητας και μέτρων προς διεύρυνση των αγορών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1302/85 (6), και ιδίως το άρθρο 3,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2169/81 του Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 1981 περί καθορισμού των γενικών κανόνων όσον αφορά το καθεστώτος ενίσχυσης για το βαμβάκι (7), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1462/84 (8), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1431/82 της 18ης Μαΐου 1982 περί ειδικών μέτρων για τα πίσα, τα κουκιά, τα φούλια και τα γλυκά λούπινα (9), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1485/85 (10), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 5,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1677/85 του Συμβουλίου της 11ης Ιουνίου 1985 σχετικά με τα νομισματικά εξισωτικά ποσά στο γεωργικό τομέα (11), και ιδίως το άρθρο 12,

Εκτιμώντας:

ότι πολλές διατάξεις των γεωργικών κανονισμών της Κοινότητας απαιτούν τη σύσταση εγγύησης για να εξασφαλισθεί η καταβολή της οφειλής σε περίπτωση που δεν έχει τηρηθεί μια υποχρέωση· ότι η πείρα, εντούτοις, έδειξε ότι η απαίτηση αυτή ερμηνεύεται στην πράξη με πολύ διαφορετικούς τρόπους· ότι, ως εκ τούτου, για να αποφευχθούν άνισες συνθήκες ανταγωνισμού, πρέπει να διευκρινισθεί πληρέστερα η απαίτηση αυτή·

ότι πρέπει να διευκρινισθεί κυρίως η μορφή της εγγύησης·

ότι πολλές διατάξεις των γεωργικών κανονισμών της Κοινότητας προβλέπουν ότι η εγγύηση που έχει συσταθεί καταπίπτει, εφόσον δεν τηρείται η υποχρέωση για την οποία έχει συσταθεί, χωρίς να γίνεται διαχωρισμός μεταξύ της αθέτησης πρωτογενών απαιτήσεων και της αθέτησης δευτερογενών ή τριτογενών απαιτήσεων· ότι για λόγους δίκαιης μεταχείρισης, πρέπει να διαχωρισθούν οι συνέπειες μη τήρησης πρωτογενούς απαίτησης και οι συνέπειες μη τήρησης δευτερογενούς ή τριτογενούς απαίτησης· ότι, ιδιαίτερα, πρέπει να προβλεφθούν οι περιπτώσεις που επιτρέπεται η κατάπτωση μέρους μόνον της εγγύησης όταν έχει πράγματι τηρηθεί η πρωτογενής απαίτηση, αλλά σημειώθηκε μικρή υπέρβαση του ορίου για την τήρησή της ή όταν δεν έχει τηρηθεί τριτογενής απαίτηση·

ότι οι συνέπειες της μη τήρησης μιας υποχρέωσης δεν πρέπει να αποτελεί αντικείμενο διαχωρισμού με βάση την καταβολή ή μη της προκαταβολής· ότι, κατά συνέπεια, οι εγγυήσεις που συστήνονται έναντι προκαταβολής διέπονται από ιδιαίτερους κανόνες·

ότι οι δαπάνες για τη σύσταση εγγύησης που βαραίνουν, τόσο το μέρος που συστήνει την εγγύηση όσο και την αρμόδια αρχή, μπορεί να είναι δυσανάλογες σε σχέση με το ποσό, την καταβολή του οποίου διασφαλίζει η εγγύηση, εφόσον τούτο είναι κατώτερο από ένα ορισμένο όριο· ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει, ως εκ τούτου, να έχουν το δικαίωμα να μην απαιτούν εγγύηση καταβολής ποσού κατώτερου από το όριο αυτό· ότι, εξάλλου, η αρμόδια αρχή πρέπει να εξουσιοδοτείται να μην απαιτεί εγγύηση όταν η φύση του προσώπου που είναι υπεύθυνο για την τήρηση των υποχρεώσεων καθιστά άσκοπη μια τέτοια αίτηση·

ότι μια αρμόδια αρχή πρέπει να έχει το δικαίωμα να αρνείται ή να αντικαθιστά την προσφερόμενη εγγύηση όταν δεν τη θεωρεί ικανοποιητική·

ότι, αν δεν υπάρχουν άλλες σχετικές διατάξεις, πρέπει να ορισθεί προθεσμία για την παροχή της απαιτούμενης απόδειξης για αποδέσμευση του ποσού της εγγύησης·

ότι, όσον αφορά την αντιπροσωπευτική τιμή που χρησιμοποιείται για τη μετατροπή του ποσού της εγγύησης, που είναι εκφρασμένο σε ECU, σε εθνικό νόμισμα, πρέπει να καθοριστεί η γενεσιουργός αιτία που αναφέρεται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1676/85 του Συμβουλίου της 11ης Ιουνίου 1985 σχετικά με την αξία της λογιστικής μονάδας και των συντελεστών μετατροπής που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (1)·

ότι πρέπει να καθορισθεί η διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται εφόσον καταπίπτει μια εγγύηση·

ότι, η Επιτροπή πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τις εγγυήσεις·

ότι ο παρών κανονισμός καθορίζει του κανόνες που εφαρμόζονται γενικά σε όλους τους τομείς κα σε όλα τα προϊόντα, εκτός των περιπτώσεων διαφορετικής ρύθμισης που προβλέπεται από την ειδική κοινοτική νομοθεσία· ότι οι ειδικοί κανόνες, που καθορίζονται για κάθε τομέα, θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται μέχρις ότου καταργηθούν ή τροποποιηθούν·

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη των σχετικών Επιτροπών Διαχείρισης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

Πεδίο Εφαρμογής του Κανονισμού

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους κανόνες που διέπουν τις εγγυήσεις που παρέχονται είτε των ακόλουθων κανονισμών είτε δυνάμει κανονισμών εφαρμογής, εκτός αν οι κανονισμοί αυτοί περιλαμβάνουν αντίθετες διατάξεις:

α) Κανονισμοί που αφορούν την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα ορισμένων γεωργικών προϊόντων:

- κανονισμός αριθ. 136/66/ΕΟΚ (2) (έλαια και λίπη)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 (3) (γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 (4) (βόειο κρέας)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 727/70 (5) (ακατέργαστα καπνά)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 (6) (σπόροι προς σπορά)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 (7) (οπωροκηπευτικά)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2727/75 (δημητριακά)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2759/75 (8) (χοίρειο κρέας)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2771/75 (9) (αυγά)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2777/75 (10) (κρέας πουλερικών)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1418/76 (11) (όρυζα)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 516/77 (12) (μεταποιημένα οπωροκηπευτικά)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1117/78 (13) (αποξηραμένες ζωοτροφές)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 337/79 (14) (οίνοι)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1837/80 (15) (πρόβειο και αίγειο κρέας)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1785/81 (16) (ζάχαρη)

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3796/81 (17) (προϊόντα αλιείας),

β) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 525/77 (κονσέρβες ανανά)·

γ) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1079/77 (εισφορά συνυπευθυνότητας)·

δ) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2169/81 (καθεστώς ενίσχυσης για το βαμβάκι)·

ε) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1431/82 (ειδικά μέτρα για τα πίσσα, τα κουκιά, τα φούλια και τα γλυκά λούπινα)·

στ) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1677/85 (νομισματικά μέτρα στο γεωργικό τομέα).

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στις εγγυήσεις που παρέχονται για την εξασφάλιση της καταβολής των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, που αναφέρονται στα άρθα 1 και 10 της οδηγίας 79/623/ΕΟΚ του Συμβουλίου (18).

Άρθρο 3

Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοείται ως:

α) «εγγύηση», η εξασφάλιση ότι θα καταβληθεί ή θα καταπέσει ποσό χρημάτων στην αρμόδια αρχή αν δεν τηρηθεί συγκεκριμένη υποχρέωση.

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες οι κανονισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 1 προβλέπουν εγγύηση που ανταποκρίνεται στον ορισμό αυτό, ανεξάρτητα από το εάν χρησιμοιείται ο συγκεκριμένος όρος «εγγύηση»·

β) «συνολική εγγύηση», η εγγύηση που συστήνεται με την αρμόδια αρχή με σκοπό την εξασφάλιση της τήρησης περισσοτέρων από μιας υποχρεώσεων.

γ) «υποχρέωση», η απαίτηση ή το σύνολο απαιτήσεων που επιβάλλεται από ένα κανονισμό, να πραγματοποιηθεί ενέργεια ή να μην πραγματοποιηθεί ενέργεια·

δ) «αρμόδια αρχή», είτε η αρχή που είναι αρμόδια να αποδέχεται εγγύηση, είτε η αρχή που είναι αρμόδια να αποφασίζει εάν θα αποδεσμευθεί ή θα καταπέσει η εγγύηση σύμφωνα με τη νομοθεσία που εφαρμόζεται.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

Απαίτηση Σύστασης Εγγύησης

Άρθρο 4

Η εγγύηση συστήνεται από ή για λογαριασμό προσώπου που είναι υπεύθυνο για την καταβολή του χρηματικού ποσού εφόσον δεν εκπληρώνεται η υποχρέωση.

Άρθρο 5

1. Η αρμόδια αρχή μπορεί να μην απαιτεί τη σύσταση εγγύησης όταν το υπό εγγύηση ποσό είναι κατώτερο από 100 ECU.

2. Σε περίπτωση εφαρμογής της παραγράφου 1, ο ενδιαφερόμενος αναλαμβάνει γραπτώς την υποχρέωση που θα είχε συστήσει εγγύηση και η οποία, εν συνεχεία, θα είχε καταπέσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει.

3. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται όταν η εγγύηση αφορά άδεια εισαγωγής ή εξαγωγής ή πιστοποιητικό προκαθορισμού.

Άρθρο 6

Η αρμόδια αρχή μπορεί να μην απαιτεί εγγύηση αν ο υπεύθυνος για την τήρηση των υποχρεώσεων είναι:

α) δημόσιος φορέας υπεύθυνος για την εκτέλεση των καθηκόντων δημόσιας αρχής, ή

β) ιδιωτικός φορέας εφόσον ασκεί, υπό κρατική επίβλεψη, παρόμοια καθήκοντα.

Άρθρο 7

1. Εγγύηση, της οποίας το ποσό καθορίζεται σε ECU, μετατρέπεται σε εθνικό νόμισμα σύμφωνα με τις ακόλουθες αντιπροσωπευτικές τιμές:

α) εγγύηση που αφορά προκαταβολές: η ίδια τιμή με αυτή που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του ποσού της προκαταβολής·

β) εγγύηση που αφορά προσφορές που υποβάλλονται βάσει κοινοτικής διαδικασίας περί υποβολής προσφορών: η τιμή της τελευταία ημέρας της προθεσμίας υποβολής της προσφοράς·

γ) άλλες εγγυήσεις: η τιμή που εφαρμόζεται την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η εγγύηση.

2. Όταν έχει συσταθεί συνολική εγγύηση, η τιμή που εφαρμόζεται σε επί μέρους ενέργεια είναι η τιμή που ισχύει την ημερομηνία κατά την οποία θα έπρεπε να είχε αρχίσει να ισχύει η εγγύηση, εφόσον δεν είχε συσταθεί συνολική εγγύηση.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

Μορφές Εγγυήσεων

Άρθρο 8

1. Η εγγύηση είναι δυνατόν να συσταθεί:

α) υπό μορφή κατάθεσης μετρητών όπως ορίζεται στα άρθρα 13 και 14, ή/και

β) υπό μορφή εγγύησης όπως ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 1.

2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέψει τη σύσταση εγγύησης:

α) υπό μορφή υποθήκης που αφορά το σχετικό ποσό, ή/και

β) υπό μορφή δεσμευμένου λογαριασμού σε τράπεζα, ή/και

γ) υπό μορφή αναγνωρισμένων απαιτήσεων έναντι δημόσιου φορέα ή δημόσιου ταμείου, που είναι απαιτητές και πληρωτές, και έναντι των οποίων δεν προηγείται άλλη απαίτηση, ή/και

δ) υπό μορφή εγγυήσεων διαπραγματεύσιμων στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, υπό τον όρο ότι έχουν εκδοθεί ή είναι εγγυημένες από το εν λόγω κράτος, ή/και

ε) υπό μορφή ομολόγων τα οποία εκδίδονται από ενυποθηκευτικούς πιστωτικούς οργανισμούς εισαγμένους στο χρηματιστήριο και προς πώληση στην ελεύθερη αγορά, υπό τον όρο ότι η κατάταξή τους από άποψη πιστωτικής επιφάνειας είναι ίση με αυτή των κρατικών ομολόγων του Δημοσίου.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλουν συμπληρωματικούς όρους για την αποδοχή των εγγυήσεων του τύπου που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 9

Η αρμόδια αρχή αρνείται την αποδοχή ή απαιτεί την αντικατάσταση κάθε προσφερόμενης εγγύησης, όταν κρίνει ότι η εγγύηση αυτή είναι ανεπαρκής ή μη ικανοποιητική ή ότι δεν παρέχει κάλυψη για επαρκή χρονική περίοδο. Άρθρο 10

1. α) Το υποθηκευμένο στοιχείο ενεργητικού που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή εγγυήσεις ή ομόλογα που έχουν κατατεθεί σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχεία δ) και ε) πρέπει, κατά τη σύσταση της εγγύησης, να έχουν εφικτή αξία τουλάχιστον 115 % της αξίας της απαιτούμενης εγγύησης·

β) η εφικτή αξία εγγύησης ή ομολόγου εκτιμάται βάσει της τελευταίας διαθέσιμης δήλωσης τιμών·

γ) Σε περίπτωση αποδοχής των εγγυήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχεία α), δ) ή ε), ο ενδιαφερόμενος πρέπει να αναλάβει γραπτή υποχρέωση παροχής συμπληρωματικής εγγύησης ή αντικατάστασης της αρχικής εγγύησης, εφόσον η εν λόγω εφικτή αξία, για περίοδο τουλάχιστον τριών μηνών είναι κατώτερη από το 105 % της απαιτούμενης εγγύησης. Αυτή η γραπτή υποχρέωση δεν είναι απαραίτητη, εάν ήδη προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία. Η αρμόδια αρχή επανεξετάζει τακτικά την αξία των εν λόγω στοιχείων ενεργητικού, εγγυήσεων ή ομολόγων.

2. α) Η εφικτή αξία εγγύησης του τύπου που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχεία α), δ) και ε) εκτιμάται, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, από την αρμόδια αρχή, λαμβάνοντας υπόψη τα προβλεπόμενα έξοδα εκχώρησης·

β) εφόσον η αρμόδια αρχή το απαιτεί, ο ενδιαφερόμενος που παρέχει την εγγύηση πρέπει να αποδείξει την εφικτή αξία της.

Άρθρο 11

1. Κάθε εγγύηση μπορεί να αντικατασταθεί από άλλη. Εντούτοις, η αντικατάσταση εξαρτάται από τη σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας αρχής:

α) όταν η εγγύηση έχει καταπέσει αλλά δεν έχει ακόμη εκχωρηθεί, ή

β) όταν η εγγύηση αντικατάστασης ανήκει σε έναν από τους τύπους εγγυήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2.

2. Μια συνολική εγγύηση είναι δυνατόν να αντικατασταθεί από άλλη συνολική εγγύηση, υπό τον όρο ότι η νέα συνολική εγγύηση καλύπτει τουλάχιστον το μέρος της αρχικής συνολικής εγγύησης, που προορίζεται κατά τη στιγμή της αντικατάστασης, να διασφαλίζει μια ή περισσότερες υποχρεώσεις που εξακολουθούν να εκκρεμούν.

Άρθρο 12

Η εγγύηση συστήνεται ή εκφράζεται στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η αρμόδια αρχή.

Άρθρο 13

Όταν η κατάθεση μετρητών διενεργείται με έμβασμα, δεν θεωρείται ότι έχει συσταθεί εγγύηση παρά μόνον όταν η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει ότι τα χρήματα μπορούν να πιστωθούν στο λογαριασμό της.

Άρθρο 14

1. Επιταγή, που αφορά ένα ποσό την πληρωμή που οποίου εγγυάται οικονομικός οργανισμός αναγνωρισμένος για το σκοπό αυτό από το κράτος μέλος της αρμόδιας αρχής, θεωρείται σαν κατάθεση μετρητών. Η αρμόδια αρχή δεν υποχρεούται να προσκομίσει την επιταγή αυτή προς πληρωμή παρά μόνον όταν η εγγυητική περίοδος πρόκειται να λήξει.

2. Επιταγή, άλλη από αυτή που αναφέρεται στην παράγραφο 1, συνιστά εγγύηση μόνον όταν η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει ότι τα χρήματα μπορούν να πιστωθούν στο λογαριασμό της.

3. Οι δαπάνες που επιβάλλονται από τους οικονομικούς οργανισμούς βαρύνουν το μέρος που συστήνει την εγγύηση.

Άρθρο 15

Εγγύηση που συστήνεται με τη μορφή μετρητών δεν είναι τοκοφόρος γι' αυτόν που τη συστήνει.

Άρθρο 16

1. Ο εγγυητής πρέπει να έχει τη συνήθη κατοικία του ή να είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα και, με επιφύλαξη των διατάξεων της συνθήκης όσον αφορά την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, να έχει γίνει αποδεκτός από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει συσταθεί η εγγύηση. Ο εγγυητής δεσμεύεται με γραπτή εγγύηση.

2. Η γραπτή εγγύηση πρέπει τουλάχιστον:

α) να προσδιορίζει την υποχρέωση, ή εφόσον πρόκειται για συνολική εγγύηση, τον τύπο ή τους τύπους της υποχρέωσης την τήρηση των οποίων εγγυάται η καταβολή χρηματικού ποσού·

β) να αναφέρει το μέγιστο ποσό που εγγυάται ο εγγυητής·

γ) να προσδιορίζει ότι ο εγγυητής δεσμεύεται, από κοινού και εξ ολοκλήρου με το μέρος που είναι υπεύθυνο για να τηρήσει την υποχρέωση να καταβάλει σε 30 ημέρες μετά την απαίτηση της αρμόδιας αρχής και μέσα στα όρια της εγγύησης, το ποσό που οφείλεται όταν η εγγύηση καταπίπτει.

3. Η αρμόδια αρχή μπορεί να αποδεχθεί γραπτή τηλεπικοινωνία που αποστέλλει ο εγγυητής, η οποία θεωρείται ότι συνιστά γραπτή εγγύηση. Στην περίπτωση αυτή, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα προς εξακρίβωση της γνησιότητάς της.

4. Η αρμόδια αρχή καθορίζει, μετά τη σύσταση συνολικής γραπτής εγγύησης, τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί σύμφωνα με την οποία ολόκληρη ή μέρος της συνολικής εγγύησης προορίζεται για επί μέρους υποχρέωση. Άρθρο 17

Αμέσως, μόλις μέρος της συνολικής εγγύησης προορίζεται για επί μέρους υποχρέωση, πρέπει να αναθεωρηθεί το διαθέσιμο υπόλοιπο.

ΤΙΤΛΟΣ IV

Προκαταβολές

Άρθρο 18

Οι διατάξεις του παρόντος τίτλου:

- εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες η ειδική νομοθεσία προβλέπει ότι πρέπει να προκαταβληθεί ποσό πριν από την τήρηση υποχρέωσης,

- εφαρμόζονται στις προκαταβολές που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 565/80 του Συμβουλίου (1).

Άρθρο 19

1. Η εγγύηση αποδεσμεύεται όταν:

α) έχει εδραιωθεί το δικαίωμα προς απόληψη του ποσού που έχει χορηγηθεί, ή

β) έχει επιστραφεί το ποσό που χορηγήθηκε, επαυξημένο κατά το ποσοστό που προβλέπεται από την ειδική κοινοτική νομοθεσία.

2. Αμέσως, μόλις παρέλθει η προθεσμία για την απόδειξη που δικαιώματος απόληψης του ποσού που χορηγήθηκε, χωρίς να έχει παρασχεθεί η απόδειξη, η αρμόδια αρχή ακολουθεί τη διαδικασία του άρθρου 29.

Εντούτοις, στις περιπτώσεις που προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία η απόδειξη αυτή μπορεί να προσκομισθεί μετά τη λήξη της προθεσμίας, έναντι μερικής επιστροφής της εγγύησης.

3. Εφόσον οι κοινοτικές διατάξεις σχετικά με την ανωτέρα βία προβλέπουν ότι η επιστροφή περιορίζεται στο προκαταβληθέν ποσό, εφαρμόζονται οι ακόλουθες συμπληρωματικές διατάξεις:

α) οι περιστάσεις που φέρονται ότι συνιστούν περίπτωση ανωτέρας βίας κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή σε προθεσμία 30 ημερών. Η προθεσμία αυτή αρχίζει την ημέρα κατά την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος πληροφορήθηκε την ύπαρξη κατάστασης που θα ήταν δυνατό να δικαιολογήσει περίπτωση ανωτέρας βίας·

β) το ενδιαφερόμενο μέρος επιστρέφει την προκαταβολή ή το σχετικό μέρος του ποσού της σε προθεσμία 30 ημερών από την ημερομηνία που η αρμόδια αρχή εκδίδει την αίτηση για επιστροφή.

Εφόσον δεν έχουν τηρηθεί οι συμπληρωματικές διατάξεις που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β), οι όροι επιστροφής είναι οι ίδιοι με τους όρους που εφαρμόζονται όταν δεν υπάρχει περίπτωση ανωτέρας βίας.

ΤΙΤΛΟΣ V

Αποδέσμευση και Κατάπτωση Εγγυήσεων άλλων από αυτές που αναφέρονται στον Τίτλο IV

Άρθρο 20

1. Μία υποχρέωση μπορεί να ενέχει πρωτογενείς, δευτερογενείς ή τριτογενείς απαιτήσεις.

2. Η πρωτογενής απαίτηση είναι η απαίτηση, που αποτελεί βασικό στόχο του κανονισμού που την επιβάλει, να πραγματοποιηθεί ή να μην πραγματοποιηθεί ενέργεια.

3. Η δευτερογενής απαίτηση είναι η απαίτηση για τήρηση προθεσμίας προς εκτέλεση της πρωτογενούς απαίτησης.

4. Η τριτογενής απαίτηση είναι κάθε άλλη απαίτηση που επιβάλλεται από κανονισμό.

5. Ο παρών τίτλος δεν εφαρμόζεται όταν η ειδική κοινοτική νομοθεσία δεν έχει καθορίσει την ή τις πρωτογενείς απαιτήσεις.

Άρθρο 21

Η εγγύηση αποδεσμεύεται αμέσως μόλις παρασχεθεί η απόδειξη, που προβλέπεται για τον σκοπό αυτό, ότι έχουν τηρηθεί οι πρωτογενείς, δευτερογενείς και τριτογενείς απαιτήσεις.

Αρθρο 22

1. Η εγγύηση καταπίπτει στο σύνολό της όσον αφορά την ποσότητα για την οποία δεν έχει τηρηθεί μια από τις πρωτογενείς απαιτήσεις.

2. Η πρωτογενής απαίτηση θεωρείται ότι δεν έχει τηρηθεί εκ των προτέρων, εφόσον δεν έχουν προσκομισθεί οι σχετικές αποδείξεις μέσα στην προθεσμία που έχει καθορισθεί για την προσκόμισή τους, εκτός από περιπτώσεις ανωτέρας βίας.

Κινείται αμέσως η διαδικασία του άρθρου 29 για την ανάκτηση του ποσού που έχει καταπέσει.

3. Εάν προσκομισθεί η απόδειξη για την τήρηση όλων των πρωτογενών απαιτήσεων μέσα στους 18 μήνες, που ακολουθούν την προθεσμία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, επιστρέφεται το 85 % του ποσού που έχει καταπέσει.

Εάν προσκομισθεί η απόδειξη για την τήρηση όλων των πρωτογενών απαιτήσεων μέσα στους 18 μήνες που ακολουθούν την προθεσμία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο και εφόσον δεν έχει τηρηθεί η συναφής δευτερογενής απαίτηση, το ποσό που επιστρέφεται είναι ίσο με το ποσό που θα αποδεσμευόταν σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 23 παράγραφος 2, μειωμένο κατά 15 % του σχετικού μέρους του υπό εγγύηση ποσού.

4. Καμιά επιστροφή του ποσού που έχει καταπέσει δεν πραγματοποιείται, στην περίπτωση που η απόδειξη για την τήρηση όλων των πρωτογενών απαιτήσεων προσκομίζεται, μετά την προθεσμία των 18 μηνών που προβλέπεται στην παράγραφο 3.

Άρθρο 23

1. Εφόσον προσκομίζεται η σχετική απόδειξη, μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται για το σκοπό αυτό, ότι έχουν τηρηθεί όλες οι πρωτογενείς απαιτήσεις και όταν δεν έχει τηρηθεί η δευτερογενής, η εγγύηση αποδεσμεύεται μερικά και καταπίπτει το υπόλοιπο της εγγύησης. Κινείται αμέσως η διαδικασία του άρθρου 29 για την ανάκτηση του ποσού που έχει καταπέσει.

2. Το ποσό της εγγύησης που αποδεσμεύεται είναι: η εγγύηση που καλύπτει το σχετικό μέρος που υπό εγγύηση ποσού, μειωμένο κατά

α) 15 %, και

β) - 10 % του ποσού που υπολείπεται μετά τη μείωση κατά 15 % για κάθε ημέρα κατά την οποία:

- έχει σημειωθεί υπέρβαση μέγιστης προθεσμίας ίσης ή κατώτερης από 40 ημέρες,

- δεν έχει τηρηθεί ελάχιστη προθεσμία ίση ή κατώτερη με 40 ημέρες,

- 5 % του ποσού του υπολείπεται μετά τη μείωση κατά 15 % για κάθε ημέρα κατά την οποία:

- έχει σημειωθεί υπέρβαση μέγιστης προθεσμίας 41 έως 80 ημερών,

- δεν έχει τηρηθεί ελάχιστη προθεσμία 41 έως 80 ημερών,

- 2 % του ποσού που υπολείπεται μετά τη μείωση κατά 15 % για κάθε ημέρα κατά την οποία:

- έχει σημειωθεί υπέρβαση μέγιστης προθεσμίας ίσης ή ανώτερης από 81 ημέρες,

- δεν έχει τηρηθεί ελάχιστη προθεσμία ίση ή ανώτερη με 81 ημέρες.

3. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται στις προθεσμίες, όσον αφορά τις αιτήσεις και τη χρησιμοποίηση των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού, συμπεριλαμβανομένης και κάθε προθεσμίας σχετικά με τον καθορισμό των εισφορών κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή και των επιστροφών κατά την εξαγωγή μέσω διαγωνισμού.

Άρθρο 24

1. Η μη τήρηση μιας ή περισσοτέρων τριτογενών απαιτήσεων οδηγεί σε κατάπτωση του 15 % του σχετικού μέρους του υπό εγγύηση ποσού.

2. Κινείται αμέσως η διαδικασία του άρθρου 29 για την ανάκτηση του ποσού που έχει καταπέσει.

3. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 22 παράγραφος 3.

Άρθρο 25

Στις περιπτώσεις που προσκομίζεται η απόδειξη ότι έχουν τηρηθεί όλες οι πρωτογενείς απαιτήσεις, αλλά δεν έχουν τηρηθεί οι δευτερογενείς και οι τριτογενείς, εφαρμόζονται τα άρθρα 23 και 24 και το συνολικό ποσό που καταπίπτει είναι ίσο με το ποσό που έχει καταπέσει κατ' εφαρμογή του άρθρου 23 αυξημένο κατά 15 % του ποσού που θα είχε αποδεσμευθεί σε περίπτωση τήρησης όλων των τριτογενών απαιτήσεων.

Άρθρο 26

Το σύνολο του ποσού που καταπίπτει δεν μπορεί να υπερβαίνει το 100 % του σχετικού μέρους του υπό εγγύηση ποσού.

Άρθρο 27

1. Η εγγύηση αποδεσμεύεται εν μέρει κατόπιν αιτήσεως όταν προσκομίζεται η απόδειξη που προβλέπεται για το σκοπό αυτό, σε σχέση με μέρος της ποσότητας του προϊόντος, υπό τον όρο ότι το μέρος αυτό δεν είναι λιγότερο από την ελάχιστη ποσότητα που έχει ορισθεί στον κανονισμό που επιβάλλει την εγγύηση.

Στις περιπτώσεις που η ειδική κοινοτική νομοθεσία δεν προβλέπει ελάχιστη ποσότητα, η αρμόδια αρχή έχει τη δυνατότητα να περιορίζει η ίδια τον αριθμό των μερικών αποδεσμεύσεων, οιουδήποτε ποσού της εγγύησης που μπορούν να προσδιορίζουν ελάχιστο ποσό για κάθε αποδέσμευση του τύπου αυτού.

2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτεί γραπτή αίτηση προς αποδέσμευση προτού προβεί στην αποδέσμευση ολόκληρης ή μέρους της εγγύησης.

3. Σε περίπτωση που η εγγύηση καλύπτει, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράργραφος 1, περισσότερο από το 100 % του ποσού που απαιτείται να τεθεί υπό εγγύηση, το μέρος της εγγύησης που υπερβαίνει το 100 % αποδεσμεύεται, όταν το υπόλοιπο του υπό εγγύηση ποσού αποδεσμευθεί ή καταπέσει.

Άρθρο 28

1. Όταν δεν έχει ορισθεί συγκεκριμένη προθεσμία για την προσκόμιση των απαραίτητων αποδείξεων για την αποδέσμευση της εγγύησης, η προθεσμία είναι:

α) 12 μήνες από τη λήξη της προθεσμίας που ορίζεται για την τήρηση όλων των πρωτογενών απαιτήσεων, ή

β) σε περιπτώσεις που δεν έχει ορισθεί συγκεκριμένη προθεσμία, 12 μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία έχουν τηρηθεί όλες οι πρωτογενείς απαιτήσεις.

2. Η προθεσμία που ορίζεται στην παράγραφο 1 δεν υπερβαίνει τα 3 έτη από την ημερομηνία κατά την οποία έχει συσταθεί εγγύηση για την εν λόγω υποχρέωση εκτός από περιπτώσεις ανωτέρας βίας.

ΤΙΤΛΟΣ VI

Γενικές Διατάξεις

Άρθρο 29

Όταν η αρμόδια αρχή είναι σε γνώση των στοιχείων που συνεπάγονται την κατάπτωση της εγγύησης στο σύνολό της ή εν μέρει ζητά, χωρίς καθυστέρηση από τον ενδιαφερόμενο, την πληρωμή του ποσού της εγγύησης που έχει καταπέσει· η δε πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί σε προθεσμία 30 ημερών από την ημέρα υποβολής της αίτησης. Στην περίπτωση κατά την οποία η πληρωμή δεν έχει πραγματοποιηθεί στην ταχθείσα προθεσμία:

α) εγγράφει χωρίς καθυστέρηση οριστικά σε πίστωσή της την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α)·

β) απαιτεί χωρίς καθυστέρηση από τον εγγυητή που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) να προβεί σε πληρωμή, η δε πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί σε προθεσμία 30 ημερών από την ημέρα υποβολής της αύτησης·

γ) λαμβάνει χωρίς καθυστέρηση τα απαραίτητα μέτρα ώστε:

i) να μετατραπούν εις είδος οι εγγυήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχεία α), γ), δ) και ε), ώστε το ποσόν που καταπίπτει να τεθεί στη διάθεσή της,

ii) να να τεθούν στη διάθεσή της τα χρήματα που έχουν δεσμευθεί σε τράπεζα.

Η αρμόδια αρχή μπορεί χωρίς καθυστέρηση να εγγράψει οριστικά σε πίστωσή της την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α χωρίς να ζητήσει προηγουμένως την πληρωμή στον ενδιαφέρομενο.

Άρθρο 30

Η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38 του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ και των λοιπών αντιστοίχων άρθρων των άλλων κανονισμών που αφορούν κοινή οργάνωση των αγορών, μπορεί να προβλέπει παρεκκλίσεις από τις προαναφερόμενες διατάξεις.

ΤΙΤΛΟΣ VII

Ανακοινώσεις

Άρθρο 31

1. Οι αρμόδιες αρχές ανακοινώνουν στην Επιτροπή, το αργότερο στις 31 Ιουλίου, για το προηγούμενο έτος, το συνολικό αριθμό και το ποσό των εγγυήσεων που έχουν καταπέσει, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας του άρθρου 29, κατανεμημένων ανάλογα με την πίστωσή τους σε κράτος μέλος ή στην Επιτροπή.

2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παρέχονται για κάθε κοινοτική διάταξη που προβλέπει εγγύηση.

3. Οι πληροφορίες σχετικά με τις εγγυήσεις ποσού 1 000 ECU ή μικρότερου δεν ανακοινώνονται.

4. Η ανακοίνωση αφορά ταυτόχρονα τα ποσά που έχει καταβάλει άμεσα ο ενδιαφερόμενος και τα ποσά που προκύπτουν από την κατάπτωση των εγγυήσεων.

5. Η Επιτροπή διαβιβάζει στα κράτη μέλη σύνοψη των πληροφοριών που έχει λάβει, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 32

1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τους τύπους των φορέων που είναι εξουσιοδοτημένοι για τη σύσταση εγγυήσεων και τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. Κοινοποιούνται επίσης οι μεταβολές που επέρχονται στους τύπους των εξουσιοδοτημένων φορέων, καθώς και στις απαιτούμενες προϋποθέσεις. Η Επιτροπή πληροφορεί σχετικά με τη σειρά της τα λοιπά κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη των οποίων οι αρμόδιες αρχές εφαρμόζουν τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 2 κοινοποιούν στην Επιτροπή τους τύπους εγγυήσεων που δέχονται, δυνάμει των εν λόγω διατάξεων καθώς και τις συναφείς προϋποθέσεις.

Άρθρο 33

Ο παρών κανονισμός αρχιζει να ισχύει την 1η Μαρτίου 1986.

Εφαρμόζεται στις εγγυήσεις που συστήνονται από την ημερομηνία αυτή, καθώς και στις συνολικές εγγυήσεις που χρησιμοποιούνται από την ημερομηνία αυτή για να εξασφαλίζεται η τήρηση μιας ή περισσότερων επί μέρους υποχρεώσεων.

Μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου, εφαρμόζεται στις εγγυήσεις που έχουν συσταθεί πριν από την ημερομηνία αυτή και δεν έχουν ακόμη αποδεσμευθεί ή καταπέσει.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 22 Ιουλίου 1985.

Για την Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. L 281 της 1. 11. 1975, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 107 της 19. 4. 1984, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 73 της 21. 3. 1977, σ. 46.

(4) ΕΕ αριθ. L 163 της 22. 6. 1985, σ. 12.

(5) ΕΕ αριθ. L 131 της 26. 5. 1977, σ. 6.

(6) ΕΕ αριθ. L 137 της 27. 5. 1985, σ. 9.

(7) ΕΕ αριθ. L 211 της 31. 7. 1981, σ. 2.

(8) ΕΕ αριθ. L 142 της 29. 5. 1984, σ. 1.

(9) ΕΕ αριθ. L 162 της 12. 6. 1982, σ. 28.

(10) ΕΕ αριθ. L 151 της 10. 6. 1985, σ. 7.

(11) ΕΕ αριθ. L 164 της 24. 6. 1985, σ. 6.

(1) ΕΕ αριθ. L 164 της 24. 6. 1985, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 172 της 30. 9. 1966, σ. 3025.

(3) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 13.

(4) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 24.

(5) ΕΕ αριθ. L 94 της 28. 4. 1970, σ. 1.

(6) ΕΕ αριθ. L 246 της 5. 11. 1971, σ. 1.

(7) ΕΕ αριθ. L 118 της 20. 5. 1972, σ. 1.

(8) ΕΕ αριθ. L 282 της 1. 11. 1975, σ. 1.

(9) ΕΕ αριθ. L 282 της 1. 11. 1975, σ. 49.

(10) ΕΕ αριθ. L 282 της 1. 11. 1975, σ. 77.

(11) ΕΕ αριθ. L 166 της 25. 6. 1976, σ. 1.

(12) ΕΕ αριθ. L 73 της 21. 3. 1977, σ. 1.

(13) ΕΕ αριθ. L 142 της 30. 5. 1978, σ. 2.

(14) ΕΕ αριθ. L 54 της 5. 3. 1979, σ. 1.

(15) ΕΕ αριθ. L 183 της 16. 7. 1980, σ. 1.

(16) ΕΕ αριθ. L 177 της 1. 7. 1981, σ. 4.

(17) ΕΕ αριθ. L 379 της 31. 12. 1981, σ. 1.

(18) ΕΕ αριθ. L 179 της 17. 7. 1979, σ. 31.

(1) ΕΕ αριθ. L 62 της 7. 3. 1980, σ. 5.