ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ - ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ περί των ασφαλειών, χρηματικών καταθέσεων ως εγγυήσεων και λοιπών εγγυήσεων, οι οποίες συνιστώνται επ’ ευκαιρία πράξεων που συνεπάγονται δαπάνες του ΕΓΤΠΕ-Τμήμα Εγγυήσεων

Η οργάνωση των κοινοτικών γεωργικών αγορών προϋποθέτει ότι οι επιχειρηματίες αναλαμβάνουν σε διάφορα στάδια υποχρεώσεις έναντι της Κοινότητος π.χ. την ανάληψη αποθηκευμένου προϊόντος, την εξαγωγή ή μετουσίωση προϊόντος. Για την εξασφάλιση της τηρήσεως των υποχρεώσεων αυτών, οι κανονισμοί έχουν προβλέψει τη σύσταση εγγυήσεων. Οι εγγυήσεις αυτές συνιστώνται με τις αρμόδιες εθνικές υπηρεσίες, ώστε να πραγματοποιείται η πράξη με την οποία συνδέονται. Είναι σημαντικό να γίνεται γνωστό υπό ποίους όρους οι εγγυήσεις αυτές συνιστώνται, καταχωρίζονται στα λογιστικά βιβλία, καταπίπτουν και διατίθενται. Αυτό είναι το αντικείμενο της παρούσας διερευνήσεως.

Το Συνέδριο έχει καταρχήν παρατηρήσει ότι ο μόνος κανονισμός που έχει προφανώς γενικό χαρακτήρα είναι ο Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 352/78 (1) του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 1978, «περί της διαθέσεως εγγυήσεων που συνιστώνται στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και καταπίπτουν.»

Προηγουμένως όμως, υφίστατο μία ολόκληρη σειρά διατάξεων, διασπαρμένες στις ειδικές κανονιστικές ρυθμίσεις που αφορούν διάφορα προϊόντα. Οι ειδικές αυτές ρυθμίσεις είναι ποικίλης φύσεως. Ορισμένες από αυτές καθορίζουν τους κανόνες διαθέσεως των εγγυήσεων που καταπίπτουν.

Το άρθρο όμως 4 του Κανονισμού προβλέπει μόνον την κατάργηση δύο προηγουμένων διατάξεων.

Δεδομένου ότι η απογραφή των προηγουμένων αυτών ρυθμίσεων έγινε το 1972, για να ετοιμαστεί ο Κανονισμός, και δεν φαίνεται να δημοσιεύτηκε από τότε, εξακολουθεί να υφίσταται αμφιβολία ως προς την πλήρη κατάργησή τους. Αυτό ακριβώς δημιουργεί κίνδυνο συγκρούσεως κανόνων.

Εξάλλου, το άρθρο 5 του Κανονισμού προέβλεπε τις λεπτομέρειες εφαρμογής που μέχρι σήμερα δεν έχουν ακόμα δημοσιευτεί.

Επομένως στον τομέα των εγγυήσεων δεν υφίσταται σαφής, πλήρης και eujokowqgsilopo_gtg κανονιστική διάταξη.

2. Το Συνέδριο έχει εξετάσει ειδικώς τον Κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 352/78 και την εφαρμογή του. Έχει διαπιστώσει ότι ο κανονισμός αυτός έχει περιορισμένο πεδίο εφαρμογής. Σημαντικά σημεία, που δεν έχουν επίσης επεξεργαστεί σαφώς αλλού, παραμένουν ασαφή.

Πρόκειται ιδίως για τα κάτωθι σημεία:

- προσδιορισμός των διαφόρων τύπων εγγυήσεων, που μπορούν να συσταθούν, αναλόγως του αντικειμένου τους και της μορφής τους·

- πρόβλεψη τρόπων καταχωρίσεως που συνεπάγονται μια υποχρέωση για τα κράτη μέλη να καταχωρίζουν εξαντλητικώς και κατά τύπους τις συνιστώμενες εγγυήσεις, από τις οποίες διαφεύγουν επί του παρόντος οι εγγυήσεις υπό φάκελλο·

- χειρισμός του προβλήματος εκτιμήσεως των εγγυήσεων που συνιστώνται υπό μορφήν μετοχών ή ομολογιών, υποθηκών ή τραπεζικών καταθέσεων, των οποίων η αξία ή ρευστότητα μπορεί να ποικίλλει·

- πρόβλεψη καταχωρίσεως στα λογιστικά βιβλία αναμονής κάθε συνιστωμένης εγγυήσεως,ασχέτως του ενδεχόμενου δικαιούχου τους, ακόμα και εκείνων που καταπίπτουν.

3. Ακόμα κι αν περιοριστούμε στο ιδιαίτερο αντικείμενο του κανονισμού, δηλ. στη διάθεση των εγγυήσεων, δεν είναι δυνατό να βρούμε σαφή απάντηση στα δύο κατωτέρω ερωτήματα:

- προσδιορισμός, για κάθε τύπο εγγυήσεως, ποιός είναι ο τελικός δικαιούχος, το κράτος μέλος ή η Κοινότητα·

- καθορισμός, για τις διατιθέμενες στην Κοινότητα εγγυήσεις, του χρόνου καταχωρίσεως στους λογαριασμούς του ΕΓΤΠΕ.

4. Επιπλέον ο Κανονισμός δημιουργεί προβλήματα ερμηνείας, ιδίως στα κάτωθι σημεία:

- σκοπός του κανονισμού είναι να καθορίσει τις αρχές διαθέσεως των εγγυήσεων που καταπίπτουν. Επομένως η διατύπωση των άρθρων 2 και 3 έχει γίνει σύμφωνα με τους κανόνες καταχωρίσεως στα λογιστικά βιβλία·

- οι αιτιολογικές σκέψεις προσδιορίζουν τη γενική αρχή, τη διάθεση στην Κοινότητα των εγγυήσεων που καταπίπτουν και την εξαίρεση, τη διάθεσή τους στα κράτη μέλη. Επομένως, η εξαίρεση του άρθρου 1, παράγραφος 2, εμφανίζεται ως αποκλεισμός από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού και όχι η παρέκκλιση από τη γενική αρχή.

5. Το Συνέδριο νομίζει εξάλλου ότι, η Επιτροπή, δεν διαθέτει τα αναγκαία στοιχεία για μια συνολική εκτίμηση επί της εφαρμογής της κανονιστικής ρυθμίσεως στο θέμα των εγγυήσεων:

- δεν έχει από το 1972, χρονολογία του πρώτου προπαρασκευαστικού εγγράφου του Κανονισμού, δημοσιευθεί ο πίνακας των περιπτώσεων όπου πρέπει να συνιστώνται εγγυήσεις στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής·

- δεν διαθέτει στατιστικά στοιχεία, ελλείψει λογιστικών στοιχείων, επί των συνιστωμένων εγγυήσεων, της κατανομής τους είτε ελευθερώνονται είτε όχι, της διαθέσεώς τους στο κράτος μέλος ή στην Κοινότητα.

6. Το Συνέδριο απηύθυνε στις 4 Σεπτεμβρίου 1979 προς όλα τα κράτη μέλη, μέσω των εθνικών Ελεγκτικών Συνεδρίων, ένα ερωτηματολόγιο που αφορούσε την εφαρμογή του Κανονισμού το 1978.

Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας σημειώνονται συνοπτικά στο παράρτημα 1. Ανεξαρτήτως των προφυλάξεων που επιβάλλονται από την έλλειψη εξαντλητικότητας και ομοιγένειας των απαντήσεων της έρευνας, είναι δυνατό να εξαχθούν τρία διδάγματα:

οι εγγυήσεις έχουν ορισμένη oijomolij^ σημασία. Σύμφωνα με την έρευνα, το υπόλοιπο των εγγυήσεων που συνεστήθησαν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1978 ανερχόταν σε 1 053 εκατομμύρια ΕΛΜ. Ενδεικτικώς, επιτρέπεται να σημειωθεί ότι, το ίδιο έτος, το σύνολο των δαπανών της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής ανήλθε σε 8 672 εκατομμύρια ΕΛΜ·

- τα κράτη μέλη διατηρούν τουλάχιστον το 85% των εγγυήσεων που καταπίπτουν·

- η ανομοιογένεια των απαντήσεων των κρατών μελών και οι αβεβαιότητες ως προς τους αριθμούς μεταξύ τους, κατοπτρίζουν την ανεπάρκεια κανονισμών.

7. Πέραν της διαθέσεως των εγγυήσεων που καταπίπτουν, είναι σημαντικό για την Κοινότητα να μπορεί να ελέγχει ότι οι εγγυήσεις επιτυγχάνουν τον ουσιαστικό τους σκοπό: ότι εξασφαλίζουν την τήρηση εκ μέρους του επιχειρηματία των υποχρεώσεών του. Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη διάθεση στην Κοινότητα των εγγυήσεων που καταπίπτουν υπό τον όρο ότι αυτή παρέχει τα μέσα ώστε να γίνεται σωστό το σύνολο των εγγυήσεων και να μπορεί να ελέγχει την αποτελεσματικότητά τους.

Επομένως τα άρθρα 2 και 3 του Κανονισμού, προλαμβάνοντας τη σύγχυση των εγγυήσεων που καταπίπτουν στην Κοινότητα με τις δαπάνες του τμήματος εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ, δεν εξασφαλίζουν επακριβώς στην Κοινότητα ότι αυτή μπορεί να διαθέτει αυτά τα μέσα.

Φαίνεται σχετικώς επιθημητό ότι, οι εγγυήσεις που διατίθενται στην Κοινότητα, ελλείψει καταχωρίσεώς τους στα έσοδα του προϋπολογισμού, πρέπει να δηλώνονται από τα κράτη μέλη ταυτόχρονα με τις δαπάνες από τις οποίες αφαιρούνται.

8. Οι ανωτέρω παρατηρήσεις γνωστοποιήθηκαν επισήμως στην Επιτροπή με την από 3 Φεβρουαρίου 1981 επιστολή. Με το ταχυδρομείο της 10ης Ιουνίου 1981, η Επιτροπή διαβίβασε την απάντηση της οποίας το κείμενο εμφαίνεται στο παράρτημα 2. Η Επιτροπή, αναφέροντας στο σημείο 7 της απαντήσεως αυτής ότι έχουν αρχίσει οι προκαταρκτικές εργασίες με σκοπό «να καθοριστούν οι διάφοροι τύποι εγγυήσεων, καθώς επίσης να γίνει πρόβλεψη για ένα σύστημα επικοινωνίας επί του θέματος», ανταποκρίνεται μερικώς στην ευχή που περιέχεται στις παρατηρήσεις του Συνεδρίου.

9. Και όμως, μια πλήρης γνώση των εγγυήσεων που συνιστώνται, ελευθερώνονται ή καταπίπτουν, οι οποίες διατίθενται στο κράτος μέλος ή στην Κοινότητα, είναι αναγκαία στην Επιτροπή, αν αυτή θέλει να είναι σε θέση να εκτιμά ότι οι εγγυήσεις έχουν επιτύχει τον αντικειμενικό σκοπό, που αυτή αναγνωρίζει ως πρωταρχικό, «της εξασφαλίσεως της καλής εκτελέσεως μιας πράξεως που προβλέπεται στο πλαίσιο των κοινών οργανώσεων αγοράς».

10. Η διαφορά μεταξύ των πληρωτών οργανισμών δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο στην εφαρμογή ενός ελαχίστου κοινών κανόνων λογιστικής καταχωρίσεως ή εγγραφής. Το Συνέδριο δεν βλέπει πώς η υποβολή πληρωτών οργανισμών σε εθνικούς λογιστικούς κανόνες σε τί τους εμποδίζει, παραδείγματος χάρη, να καταχωρίζουν εξαντλητικώς τις προσφερόμενες εγγυήσεις, ώστε να διατηρούνται τα ίχνη τους, πράγμα που δεν συμβαίνει με την πρακτική εγγυήσεων υπό φακέλους, η οποία ισχύει σε ορισμένους πληρωτές οργανισμούς.

11. Το Συνέδριο εύχεται να δει επανεξεταζόμενες τις διατάξεις του Κανονισμού, όχι κατ’ ανάγκη υπό την έννοια μιας «νέας απόπειρας μεγάλης joimotijopoi^seyr;, αλλά απλώς και μόνο υπό την έννοια μιας διασαφηνίσεως. Οι αντιφάσεις μεταξύ του αιτιολογικού και του διατακτικού του Κανονισμού προέρχονται από την προτεραιότητα που έχει δοθεί στο επικουρικό πρόβλημα, το οποίο συνίσταται στη ρύθμιση της διαθέσεως στα κράτη μέλη ή στην Κοινότητα των εγγυήσεων που καταπίπτουν. Επομένως, στην πραγματικότητα, το κύριο πρόβλημα είναι να ελεχθεί ότι οι εγγυήσεις εξασφαλίζουν την καλή λειτουργία των οργανώσεων αγορών.

Υπό το πνεύμα αυτό, το Συνέδριο νομίζει ότι θα ήταν χρήσιμο να επανεξετασθεί το σύνολο του κανονιστικού διατακτικού που αφορά τις εγγυήσεις.

Το κείμενο των ανωτέρω παρατηρήσεων αποφασίστηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο κατά τη συνεδρίασή του της 18ης Ιουνίου 1981.

Για το Ελεγκτικό Συνέδριο

Michael N. MURPHY

Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

ΕΡΕΥΝΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

Τα στοιχεία που ζητήθηκαν αφορούν τα κάτωθι στοιχεία:

α. το συνολικό υπόλοιπο των συσταθεισών εγγυήσεων μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1978

β. τον τύπο υπό τον οποίο έχουν συσταθεί οι εγγυήσεις που αποτελούν το υπόλοιπο:

ρευστά,

επιταγή,

εγγύηση (τράπεζα ή ασφάλεια),

μετοχές ή ομολογίες,

λοιπά·

γ. το συνολικό ποσό των εγγυήσεων που καταπίπτουν το 1978·

δ. το ποσό που κρατούν οι εθνικές αρχές·

ε. το ποσό που έχει πιστωθεί στο λογαριασμό του ΕΓΤΠΕ·

ζ. τη θέση του προϋπολογισμού της Κοινότητος στην οποία έχουν καταχωριστεί λογιστικώς οι εγγυήσεις (τύπος προϊόντος, κανονισμός ΕΟΚ και ποσό).

Ο κατωτέρω εμφανιζόμενος πίνακας διασαφηνίζει τις απαντήσεις στα ερωτήματα από α μέχρι ε.

ΠΙΝΑΚΑΣ

ΔΙΑΘΕΣΗ ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΕΠΕΣΑΝ ΤΟ 1978

Συντελεστές μετατροπής που χρησιμοποιούνται είναι εκείνοι που δημοσιεύτηκαν την 2α Ιανουαρίου 1979

Φράγκο Βελγίου και Λουξεμβούργου // 29,6538

Γερμανικό μάρκο // 2,50803

Ολλανδικό φιορίνι // 2,70928

Λίρα στερλίνα // 0,677446

Δανική κορόνα // 6,97723

Γαλλικό φράγκο // 5,74751

Λιρέττα Ιταλίας // 1 142,10

Λίρα Ιρλανδίας // 0,677446

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Τα στοιχεία αυτά πρέπει να ερμηνευθούν με ορισμένες προφυλάξεις, για να ληφθεί υπόψη ο ατελής χαρακτήρας των απαντήσεων των κρατών μελών:

- το Βέλγιο δεν έχει δηλώσει τις εγγυήσεις που κατέπεσαν και διατίθενται στο κράτος μέλος·

- η Δανία υπογράμμισε ότι έχει συναντήσει δυσχέρειες εφαρμογής και ζητεί από την Επιτροπή να καθορίσει τρόπους εφαρμογής·

- η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν έχει διαβιβάσει στοιχεία που αφορούν το Hamburg-Jonas: επομένως τα αποτελέσματα είναι μερικά·

- η Γαλλία δεν έχει παράσχει πληροφορίες περί των εγγυήσεων που έχουν εγγραφεί στα τελωνεία·

- η Ιταλία δεν έχει παράσχει πληροφορίες περί των εγγυήσεων που έχουν σχέση με το Υπουργείο Οικονομικών. Εξάλλου, από την ιταλική απάντηση προκύπτει επίσης ότι οι εγγυήσεις έχουν απλώς πιστωθεί στο λογαριασμό του ΕΓΤΠΕ κατά τη στιγμή του κλεισίματος λογαριασμών του επομένου έτους·

- Το Ηνωμένο Βασίλειο δήλωσε ότι το υπόλοιπο δεν περιελάμβανε τις τραπεζικές εγγυήσεις που έχουν δοθεί για τις ατομικές πράξεις, καθόσον αυτές παραμένουν στο φάκελλο μέχρι το πέρας της πράξεως, jat|pim δε επιστρέφονται στους εγγυητές, από της αποδεσμεύσεώς τους.

Οι ασάφειες που βαρύνουν τη δυνατότητα συγκρίσεως των αποτελεσμάτων της έρευνας δεν επιτρέπουν να προχωρήσουμε παρά με μεγάλη περίσκεψη σε μια πιο λεπτομερή ανάλυση. Πράγματι, αρκετά στοιχεία ήταν αναγκαία για μια ορθή ερμηνεία των αποτελεσμάτων:

- το επί τοις εκατό ποσοστό των πράξεων κατά κράτος μέλος, που συνεπάγεται τη σύσταση εγγυήσεων, στο σύνολο των δαπανών της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής·

- το συνολικό ποσό των συσταθεισών εγγυήσεων: για το Βέλγιο, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι αριθμοί αυτοί δεν είναι εκφραστικοί·

για τη Γαλλία και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, δεν καλύπτουν ολόκληρο το πεδίο παρατηρήσεως·

- το ποσό των εγγυήσεων που καταπίπτουν από τα κράτη μέλη, υποτιμώμενο στην περίπτωση του Βελγίου και της Ιταλίας·

- η αντιπροσωπευτικότητα του υπολοίπου την 31η Δεκεμβρίου 1978.

Γιαυτό θα ήταν ριψοκίνδυνο να θελήσουμε να αντλήσουμε, από τα αντίστοιχα ποσοστά των εγγυήσεων που καταπίπτουν σε σχέση με το υπόλοιπο των συσταθεισών εγγυήσεων, συμπεράσματα περί της σχετικής αποτελεσματικότητας των διοικήσεων των διαφόρων κρατών μελών. Επιπλέον, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι τέσσερα από τα κράτη μέλη, για τα οποία ο συντελεστής αυτός διατηρεί μία σημασία, παρουσιάζουν συντελεστές εγγυήσεων που καταπίπτουν σε σχέση με το υπόλοιπο των συσταθεισών εγγυήσεων μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1978, οι οποίοι κείνται μεταξύ του 1,1% και 2,1%: η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Γαλλία, η Ιταλία και οι Κάτω Χώρες.

Μεταφέροντας το σύνολο των εγγυήσεων που καταπίπτουν στις δαπάνες που έχουν σχέση με την Κοινή Γεωργική Πολιτική, διαπιστώνεται ότι ο γενικός μέσος όρος βρίσκεται στο 0,14%, δηλαδή εντός του περιθωρίου της Επιτροπής που το εξετίμησε σε 0,1-0,2%.

Τα αποτελέσματα ανά κράτος μέλος είναι τα ακόλουθα:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Μόνο τρία κράτη μέλη (Βέλγιο, Κάτω Χώρες και Γαλλία) βρίσκονται εντός του περιθωρίου εκτιμήσεως της Επιτροπής. Ένα κράτος μέλος (το Ηνωμένο Βασίλειο) βρίσκεται πολύ πάνω από το μέσο όρο· εντούτοις, ο γενικός μέσος όρος βρίσκεται στο επίπεδο εκτιμήσεως της Επιτροπής. Δεν είναι δυνατό να εξαχθεί από τον πίνακα αυτό οριστικό συμπέρασμα.

Φαίνεται όμως ότι, η έρευνα του Συνεδρίου, η οποία στηρίζεται σε μια πολύ απλή διαδικασία ερωτηματολογίων που έχουν απευθυνθεί στα κράτη μέλη, καταλήγει σε αληθοφανή μεγέθη.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

επί της μελέτης του Ελεγκτικού Συνεδρίου περί των ασφαλειών, χρηματικών καταθέσεων ως εγγυήσεων και λοιπών εγγυήσεων, που έχουν συσταθεί επ’ ευκαιρία πράξεων που συνεπάγονται δαπάνες για το ΕΓΤΠΕ, Τμήμα Εγγυήσεων

1. Η έρευνα που διεξήγαγε το Ελεγκτικό Συνέδριο στον τομέα αυτό είναι χρήσιμη. Παρέχει στοιχεία συμπληρωματικών πληροφοριών στατιστικού χαρακτήρα για τη σπουδαιότητα των εγγυήσεων και για τους διάφορους τύπους που χρησιμοποιούνται.

Όπως διαπιστώνει το Συνέδριο, τα στοιχεία αυτά είναι εντούτοις ελλιπή, διότι δεν έχουν απαντήσει όλες οι ενδιαφερόμενες διοικήσεις.

Η ποικίλλουσα σπουδαιότητα των εγγυήσεων μέσα στα κράτη μέλη δεν dgliouqce_ εκπλήξεις, διότι εξαρτάται από το είδος των πράξεων που κατά κύριο λόγο γίνονται. Έτσι οι μεγαλύτερου ύψους εγγυήσεις στο Βέλγιο μπορούν να εξηγηθούν από τη σπουδαιότητα των πράξεων μεταποιήσεως βουτύρου.

2. Το Συνέδριο διαπιστώνει ότι το υπόλοιπο των εγγυήσεων που συνεστήθησαν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1978, υπερβαίνει το ένα δισεκατομμύριο· ο υψηλός αυτός αριθμός πρέπει εντούτοις να εκτιμηθεί σε συνάρτηση με δύο σημαντικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις εγγυήσεις:

1. γενικώς, οι εγγυήσεις δεν συνιστώνται σε μετρητά, αλλά υπό τη μορφή τραπεζικών εγγυήσεων·

2. ελευθερώνονται, στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων, μετά την πάροδο, συχνά, αρκετά βραχέος διαστήματος, διότι ο επιχειρηματίας έχει εκπληρώσει τις καλυπτόμενες από εγγύηση υποχρεώσεις του.

3. Το Ελεγκτικό Συνέδριο τείνει να θεωρήσει ότι ο Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 352/78 περί διαθέσεως στο ΕΓΤΠΕ ορισμένων εγγυήσεων που καταπίπτουν, περιέχει κενά και ανεπάρκειες.

Πρώτ’ απ’ όλα, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο πρωταρχικός αντικειμενικός σκοπός μιας εγγυήσεως είναι να εξασφαλίζεται η καλή εκτέλεση μιας προγραμματισμένης πράξεως στο πλαίσιο των κοινών οργανώσεων αγορών, ο δε προσδιορισμός του ποσού της στην Κοινότητα ή στα κράτη μέλη, στην πραγματικότητα δεν αποτελεί παρά δευτερεύον ζήτημα.

Κατά τη διάρκεια μιας πρώτης φάσεως της θέσεως σε εφαρμογή των κοινών οργανώσεων αγορών, η Κοινότητα αποφάσιζε, κατά περίπτωση, περί του αν έπρεπε να αποκτήσει οριστικώς την εγγύηση.

Σε περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων, η κανονιστική ρύθμιση προέβλεπε τον προορισμό της στο ΕΓΤΠΕ, εξυπακουομένου ότι, ελλείψει διατάξεων, την εγγύηση αποκτούσε το κράτος μέλος.

4. Η Επιτροπή έκρινε κατάλληλο να θεσπίσει μια οριζόντια διάταξη. Αυτός ήταν ο σκοπός της προτάσεως της Επιτροπής, της 6ης Φεβρουαρίου 1976. Αυτή προέβλεπε ότι οι εγγυήσεις που καταπίπτουν πρέπει να αφαιρούνται από τις δαπάνες του ΕΓΤΠΕ, εξαιρέσει εκείνων που έχουν διοικητικό χαρακτήρα, ιδίως εκείνων που καταθέτονται κατά την παράδοση των πιστοποιητικών χωρίς προκαθορισμό του συντελεστή επιστροφής.

Η προτεραιότητα προορισμού στην Κοινότητα προσέκρουσε στις αρνητικές αντιδράσεις του Συμβουλίου, ο δε Κανονισμός 352/78, εκδοθείς κατόπιν μακράς διαπραγματεύσεως, προβλέπει το να λαμβάνονται υπόψη από το ΕΓΤΠΕ οι εγγυήσεις που καταπίπτουν υπό περισσότερο περιοριστικούς όρους.

Οι πρόοδοι που σημειώθηκαν είναι επομένως περιορισμένες, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε η Επιτροπή.

5. Ο Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 352/78 είναι μάλλον πιο ακριβής απ’ ό,τι αφήνει να εννοηθεί το Συνέδριο. Περιέχει έναν ορισμό που δεν δημιουργεί σημαντικά προβλήματα εφαρμογής, σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η Επιτροπή.

Διατηρεί ένα πολύ περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων,για τις οποίες έπρεπε να επέλθει μία διασαφήνιση με την Επιτροπή του ΕΓΤΠΕ, αφότου οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα έχουν ουσιαστικώς τη δυνατότητα να χαρακτηρίσουν το ζήτημα αυτό μη πρωταρχικό.

Ο καθορισμός ενός εξαντλητικού καταλόγου όλων των εγγυήσεων θα αποτελούσε σημαντική εργασία, ο οποίος πρέπει να ενημερώνεται διαρκώς ανάλογα με τη συνεχή εξέλιξη των κοινοτικών κανόνων.

Μια t]toia εργασία θα ήταν δυσανάλογη σε σχέση με τα προκύπτοντα αποτελέσματα. Αυτός είναι εξάλλου ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή αρνήθηκε, κατά τη διαπραγμάτευση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, να αναλάβει υποχρέωση προς την κατεύθυνση αυτή.

6. Όσον αφορά τη λογιστική πλευρά, το Ελεγκτικό Συνέδριο εύχεται τη θέσπιση ειδικών μέτρων λογιστικής στο στο επίπεδο πληρωτών οργανισμών και στο επίπεδο του ΕΓΤΠΕ.

Στο επίπεδο πληρωτών οργανισμών, η μεγάλη διαφοροποίηση των υπηρεσιών αυτών, που εξαρτώνται από κανόνες εθνικής λογιστικής, δεν επιτρέπει την άμεση επιβολή ενός τέτοιου συστήματος, χωρίς αυτό να αποκλείεται να ληφθεί υπόψη μακροπρόθεσμα.

Κατά τους επιτόπιους ελέγχους, οι εκπρόσωποι της Επιτροπής μπορούν να διαπιστώσουν τις εγγυήσεις που καταπίπτουν και εκείνες που τελούν σε αναστολή. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν συναντήσει μεγάλες δυσχέρειες στον τομέα αυτό.

Στο επίπεδο του ΕΓΤΠΕ, δεν είναι δυνατή η επεξεργασία μιας ειδικής καταχωρίσεως σε λογιστικά βιβλία, καθόσον δεν έχει επιτευχθεί ομοιομορφία στους πληρωτές οργανισμούς.

Εντούτοις, ορισμένες διοικήσεις δηλώνουν χωριστά τα ποσά των εγγυήσεων που έχουν οριστικώς καταπέσει τόσο στις μηνιαίες αποστολές προς το ΕΓΤΠΕ όσο και στις ετήσιες δηλώσεις εκκαθαρίσεως των λογαριασμών.

Η καταχώριση στους λογαριασμούς του ΕΓΤΠΕ γίνεται σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία κατά το μέτρο της οριστικής αποκτήσεως από τα κράτη μέλη. Πρέπει εντούτοις να υπογραμμιστεί ότι, οι υπηρεσίες της Επιτροπής διαπίστωσαν, κατά τους επιτόπιους ελέγχους, ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι εγγυήσεις τελούν σε αναστολή κατά τη διάρκεια μακροχρονίων περιόδων, χωρίς να έχουν λάβει απόφαση τα κράτη μέλη να τις κηρύξουν καταπεσούσες. Κατόπιν ενεργειών των υπηρεσιών της Επιτροπής, το πρόβλημα αυτό, επί του παρόντος, δεν φαίνεται να υφίσταται πλέον σε σημαντικές αναλογίες. Εξάλλου, δεν θα μπορούσε να επιλυθεί επί του κανονιστικού πεδίου στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) 352/78, αλλά μόνο στο πλαίσιο πολλών κανονισμών που θεσπίζουν ένα σύστημα εγγυήσεων.

7. Η Επιτροπή αντλεί από τις παρατηρήσεις του Συνεδρίου και από τις παρούσες απαντήσεις τα ακόλουθα συμπεράσματα:

- επί του παρόντος δεν είναι πρόσφορο να προταθεί τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 352/78 που αυτός καθαυτός αρκεί, μια νέα δε τάση μεγάλης κοινοτικοποιήσεως θα οδηγείτο σε αποτυχία.

- είναι επιθυμητό να επιδιωχθεί η αποσαφήνιση των οριακών περιπτώσεων όπου μπορεί να υφίσταται αμφιβολία περί του περιορισμού στο ΕΓΤΠΕ ή όχι· εντούτοις, μέχρι τώρα, ενδεχόμενες λεπτομέρειες εφαρμογής βάσει του κανονισμού 352/78 δεν έχουν αποδειχθεί αναγκαίες·

- πρέπει να ασκηθεί επιτήρηση, ώστε οι διάφοροι κανονισμοί οργανώσεως αγοράς που θεσπίζουν ένα σύστημα εγγυήσεως, να καθορίζουν το χρόνο κτήσεως εγγυήσεως υπέρ του ΕΓΤΠΕ ή του κράτους μέλους·

- είναι επιθυμητό να προσδιοριστούν οι διάφοροι τύποι εγγυήσεων που μπορούν να συσταθούν, και να προβλεφθεί ένα σύστημα επικοινωνίας επί του θέματος, που θα παράσχουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή· προκαταρκτικές εργασίες έχουν αρχίσει υπό την έννοια αυτή.