ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1950/97 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 6ης Οκτωβρίου 1997 για επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σάκων και σακιδίων από πολυαιθυλένιο ή από πολυπροπυλένιο, καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης, και για την οριστική είσπραξη του επιβληθέντος προσωρινού δασμού

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1), και ιδίως το άρθρο 9,

την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή μετά από διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Ι. ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΕΤΡΑ

(1) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/97 της Επιτροπής (2), (που εφεξής καλείται «κανονισμός για τον προσωρινό δασμό»), επιβλήθηκαν προσωρινοί δασμοί στις εισαγωγές στην Κοινότητα σάκων και σακιδίων που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 6305 32 81 και 6305 33 91, καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης. Ο προσωρινός δασμός αντιντάμπινγκ επεκτάθηκε για μέγιστη περίοδο τριών μηνών με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1168/97 της Επιτροπής (3).

ΙΙ. ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(2) Μετά την επιβολή προσωρινών μέτρων αντιντάμπινγκ, ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν γραπτά τα σχόλιά τους.

(3) Τα μέρη που υπέβαλαν σχετική αίτηση έγιναν δεκτά σε ακρόαση από την Επιτροπή.

(4) Η Επιτροπή συνέχισε να αναζητεί και να επαληθεύει όλες τις πληροφορίες που θεώρησε απαραίτητες για τα οριστικά της συμπεράσματα.

(5) Τα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με τα βασικά πραγματικά γεγονότα και παρατηρήσεις βάσει των οποίων επρόκειτο να γίνει σύσταση για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη των ποσών που καταβλήθηκαν ως ασφάλεια υπό μορφή προσωρινών δασμών. Ορίστηκε επίσης προθεσμία εντός της οποίας θα μπορούσαν να υποβάλουν παρατηρήσεις μετά την εν λόγω κοινολόγηση.

(6) Εξετάστηκαν τα προφορικά και γραπτά σχόλια που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη, και, στις περιπτώσεις που κρίθηκε σκόπιμο, λήφθηκαν υπόψη στα οριστικά συμπεράσματα.

ΙΙΙ. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ

(7) Ορισμένοι εξαγωγείς έθεσαν υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, ότι οι σάκοι «leno» (σάκοι από γάζα) θεωρείται ότι περιλαμβάνονται στο υπό εξέταση προϊόν. Επανέλαβαν τα επιχειρήματα που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό. Σχετικά με αυτό το θέμα πρέπει να σημειωθεί ότι το γεγονός ότι οι σάκοι «leno» δεν είναι πλήρως εναλλάξιμοι με όλους τους άλλους τύπους του υπό εξέταση προϊόντος δεν επαρκεί για να θεωρηθούν ως ξεχωριστό προϊόν. Αντίθετα, αρκεί να έχουν αυτοί οι τύποι του προϊόντος τα ίδια βασικά φυσικά χαρακτηριστικά και τις ίδιες βασικές χρήσεις. Αυτό ισχύει σαφώς για τους σάκους «leno» σε σύγκριση με άλλους τύπους σάκων από πολυολεφίνη που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας. Συνεπώς, επιβεβαιώνονται τα προσωρινά συμπεράσματα σχετικά με την περιγραφή του υπό εξέταση προϊόντος.

(8) Επιπλέον, ο ισχυρισμός που προέβαλαν οι εν λόγω εισαγωγείς ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής δεν παρήγαγε σάκους «leno» είναι αβάσιμος. Παρόλο που υπενθυμίζουμε ότι δεν είναι απαραίτητο για έναν τύπο προϊόντος να παραχθεί από τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής για να συμπεριληφθεί στο πεδίο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ, ωστόσο από την έρευνα προέκυψε ότι τρεις από τους συνεργαζόμενους κοινοτικούς παραγωγούς κατασκευάζουν και πωλούν επίσης σάκους «leno». Ως εκ τούτου, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής παράγει πράγματι το ομοειδές προϊόν, όπως ορίζεται από το άρθρο 1 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 (που εφεξής καλείται «βασικός κανονισμός»).

(9) Ένας εισαγωγέας ζήτησε να μην συμπεριληφθούν στη διαδικασία οι μαλακοί περιέκτες για χύμα φορτία από υφάσματα με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 120 g/m² (οι λεγόμενοι μεγάλοι σάκοι). Σχετικά με το θέμα αυτό, προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι μέχρι τις αρχές του 1995 οι μεγάλοι σάκοι ήταν δυνατόν να παραχθούν μόνο με τη χρησιμοποίηση υφασμάτων βάρους ίσου ή που υπερβαίνει τα 120 g/m². Εντούτοις, εν τω μεταξύ, χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας είναι δυνατόν τώρα να χρησιμοποιηθούν υφάσματα βάρους μόνο 100 g/m² για την παραγωγή μεγάλων σάκων. Επιπλέον, ο εν λόγω εισαγωγέας τόνισε ότι οι μεγάλοι σάκοι με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 120 g/m² εύκολα προσδιορίζονται διότι υπάγονται σε ξεχωριστό κωδικό ΣΟ.

(10) Το αίτημα δεν ήταν δυνατόν να γίνει αποδεκτό. Κατά πρώτον, η καταγγελία αφορούσε όλους τους σάκους που κατασκευάζονται από λωρίδες από πολυαιθυλένιο ή πολυπροπυλένιο, όχι πλεκτούς, από ύφασμα με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 120 g/m². Δεν έγινε διάκριση μεταξύ μεγάλων σάκων και άλλων τύπων σάκων. Κατά δεύτερον, οι μεγάλοι σάκοι και οι άλλοι τύποι σάκων που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας έχουν τα ίδια βασικά φυσικά/χημικά χαρακτηριστικά και ίδιες χρήσεις, ήτοι παρασκευάζονται από τις ίδιες πρώτες ύλες και χρησιμοποιούνται για τη συσκευασία και τη μεταφορά εμπορευμάτων. Σχετικά με το θέμα αυτό, πρέπει να σημειώσουμε ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε ένας συγκεκριμένος τύπος του υπό εξέταση προϊόντος ή δεν χρησιμοποιείτο ευρέως κατά την περίοδο της έρευνας, ο ορισμός του προϊόντος καλύπτει επίσης τους τύπους του προϊόντος που δημιουργήθηκαν αργότερα, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί οι τύποι έχουν τα ίδια βασικά φυσικά/χημικά/τεχνολογικά χαρακτηριστικά και τις ίδιες χρήσεις.

(11) Ο κανονισμός για τον προσωρινό δασμό ανέφερε στην αιτιολογική σκέψη 6 ότι το υπό εξέταση προϊόν υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 6305 32 81 και 6305 33 91. Εντούτοις, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι σάκοι και τα σακίδια που καλύπτονται από την παρούσα έρευνα μπορούν να υπαχθούν στους κωδικούς ΣΟ 3923 21 00, 3923 29 10 και 3923 29 90, χωρίς να πάψουν να ανταποκρίνονται στην περιγραφή του υπό εξέταση προϊόντος, εάν έχουν παραχθεί από ύφασμα που έχει υφανθεί από λωρίδα φαρδύτερη από 5 mm ή με επανωτές στρώσεις και στις δύο πλευρές κατά τρόπο ορατό από γυμνό οφθαλμό. Ως εκ τούτου, οι σάκοι και τα σακίδια που καλύπτονται από την περιγραφή του υπό εξέταση προϊόντος και κατατάσσονται σε κωδικούς ΣΟ άλλους από εκείνους που κοινολογήθηκαν προσωρινά θα πρέπει να αποτελέσουν επίσης αντικείμενο της παρούσας έρευνας. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που αναφέρονται στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό σχετικά με τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος και του ομοειδούς προϊόντος.

IV. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

1. Κανονική αξία

α) Ινδία

(12) Τρεις ινδοί εξάγοντες παραγωγοί εξέφρασαν αντιρρήσεις σχετικά με τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό του κατά πόσον οι πωλήσεις τους πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων. Προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι δεδομένου ότι το κόστος των πρώτων υλών αυξήθηκε απότομα κατά την περίοδο της έρευνας, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί το μηνιαίο κόστος παραγωγής, και όχι το ετήσιο κόστος, για τον προσδιορισμό του όγκου των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν με απώλεια. Δεδομένου ότι οι πρώτες ύλες αποτελούν το σημαντικότερο στοιχείο του συνολικού κόστους παραγωγής για το υπό εξέταση προϊόν, υπολογίστηκε εκ νέου ο όγκος των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν σε τιμές κάτω του κόστους ανά μονάδα, με βάση το μηνιαίο κόστος παραγωγής για τις εταιρείες που υπέβαλαν αυτές τις πληροφορίες.

(13) Ορισμένοι ινδοί παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές εξέφρασαν αντιρρήσες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή εφάρμοσε το άρθρο 2 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Ζήτησαν να συγκριθούν οι μέσες σταθμισμένες τιμές πώλησης με το μέσο σταθμισμένο κόστος των τύπων του υπό εξέταση προϊόντος, χωρίς να παραλειφθούν οι πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν με απώλεια. Παρόλο που ορισμένες τιμές ήταν χαμηλότερες του κόστους κατά την εποχή της πώλησης, η μέση τιμή πώλησης του υπό εξέταση προϊόντος υπερέβαινε το μέσο σταθμισμένο κόστος.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αποτελεί σταθερή πρακτική, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 4 του άρθρου 2 του βασικού κανονισμού, να βασίζεται η κανονική αξία σε όλες τις πωλήσεις, περιλαμβανομένων αυτών που πραγματοποιήθηκαν με απώλεια, μόνον όταν πληρούνται συγχρόνως οι δύο ακόλουθοι όροι:

- το μέσο σταθμισμένο κόστος παραγωγής είναι χαμηλότερο από τη μέση σταθμισμένη τιμή πώλησης για ένα συγκεκριμένο προϊόν και

- ο όγκος των εγχωρίων πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν με απώλεια είναι κατώτερος από 20 % του συνολικού όγκου πωλήσεων.

Δεδομένου ότι οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα ερχόταν σε αντίθεση με το άρθρο 2 παράγραφος 4, απορρίφθηκε το αίτημα που υπέβαλαν οι ινδοί εξαγωγείς.

(14) Ένας ινδός παραγωγός που πώλησε το υπό εξέταση προϊόν σε ανεπαρκείς ποσότητες στην εγχώρια αγορά και που εξήγαγε τύπους του προϊόντος που πωλήθηκαν από άλλους παραγωγούς/εισαγωγείς στην εν λόγω χώρα, ισχυρίστηκε ότι ο υπολογισμός της κανονικής αξίας θα πρέπει να κατασκευαστεί και όχι να βασιστεί στις τιμές που εφάρμοσαν άλλοι παραγωγοί στην Ινδία.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, η κανονική αξία βασίζεται κανονικά στις εγχώριες τιμές. Εάν ένας εισαγωγέας δεν πραγματοποιήσει επαρκείς εγχώριες πωλήσεις στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων, η κανονική αξία θα πρέπει να καθοριστεί με βάσει τις τιμές πώλησης άλλων εξαγωγέων για το συγκρίσιμο προϊόν, διότι μπορεί να υποθέσει κανείς ότι η χρησιμοποίηση των τιμών άλλων εξαγωγέων παρέχει ακριβέστερη κανονική αξία απ' ό,τι η κατασκευή από το κόστος παραγωγής. Μόνο ελλείψει αντιπροσωπευτικών εγχώριων πωλήσεων από άλλους παραγωγούς, ή εφόσον οι τιμές πώλησης δεν είναι κατάλληλες, μπορεί να κατασκευαστεί η κανονική αξία σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού. Εντούτοις, ο εν λόγω εξαγωγέας δεν προέβαλε επιχειρήματα σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η χρησιμοποίηση των τιμών άλλων εξαγωγέων δεν θα ήταν σκόπιμη.

β) Ινδονησία

(15) Ένας παραγωγός της Ινδονησίας που πραγματοποίησε εξαγωγές ισχυρίστηκε ότι ο σταθμισμένος μέσος όρος πραγματικών αξιών που καθόρισαν οι άλλοι ινδονήσιοι παραγωγοί δεν θα πρέπει να εφαρμοστεί στον ίδιο, δεδομένου ότι δεν ήταν αντιπροσωπευτικός για έναν ορισμένο τύπο σάκων και πρότεινε να μη συμπεριληφθεί ο εν λόγω τύπος προϊόντος στον υπολογισμό της κανονικής αξίας, ή να κατασκευαστεί η κανονική αξία. Το αίτημα αυτό δεν έγινε αποδεκτό για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό.

γ) Συμπέρασμα

(16) Επιβεβαιώνονται τα άλλα πορίσματα που συνήχθησαν στις αιτιολογικές σκέψεις 14 έως 24 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό σχετικά με τον καθορισμό της κανονικής αξίας.

2. Τιμή εξαγωγής

(17) Δεν προβλήθηκαν άλλα επιχειρήματα σχετικά με τον καθορισμό των τιμών εξαγωγής. Συνεπώς, επιβεβαιώνονται τα πορίσματα που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό.

3. Σύγκριση

α) Ινδία

(18) Τέσσερις ινδοί παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές έθεσαν υπό αμφισβήτηση τη συμπερίληψη των τραπεζικών επιβαρύνσεων στο κόστος της πίστωσης για την προσαρμογή των τιμών εξαγωγής. Ισχυρίστηκαν ότι αυτές οι επιβαρύνσεις δεν λήφθηκαν υπόψη από τους ίδιους κατά τον καθορισμό των τιμών εξαγωγής που εφάρμοσαν. Πρέπει να σημειωθεί ότι σε αυτές τις περιπτώσεις οι τραπεζικές επιβαρύνσεις αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κόστους πίστωσης και ότι συνεπώς πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον καθορισμό του κόστους πίστωσης. Ως εκ τούτου, το αίτημα δεν έγινε αποδεκτό.

(19) Η πλειονότητα των παραγωγών/εξαγωγέων ισχυρίστηκε ότι έγινε ανεπαρκής προσαρμογή για την επιστροφή των δασμών δεδομένου ότι όλες οι πρώτες ύλες που αγοράστηκαν στην εγχώρια αγορά υπόκεινταν σε εισαγωγικούς δασμούς, για τους οποίους έπρεπε να γίνει προσαρμογή για την επιστροφή των δασμών και ότι θα έπρεπε να τους επιστρέφονται οι εν λόγω δασμοί κάθε φορά που εξάγουν το εν λόγω προϊόν, ανεξάρτητα από το κατά πόσον οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται κατάγονται από τις εγχώριες αγορές των εν λόγω χωρών ή εισάγονται από τρίτες χώρες.

Όσον αφορά το θέμα αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι οι παραγωγοί/εξαγωγείς δεν υπέβαλαν πειστικά αποδεικτικά στοιχεία για την τεκμηρίωση του ισχυρισμού τους ότι όλο το πολυαιθυλένιο και το προπυλένιο που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή σάκων και σακιδίων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που πωλήθηκαν στην εγχώρια αγορά, περιείχε εισαχθείσες πρώτες ύλες για τις οποίες είχαν καταβληθεί δασμοί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Ως εκ τούτου, όπως ορίστηκε στην αιτιολογική σκέψη 24 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, που επιβάλλει προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ, έγινε προσαρμογή στην επιστροφή των δασμών μόνον εφόσον διαπιστώθηκε ότι το ομοιειδές προϊόν και τα φυσικώς ενσωματωμένα σε αυτό υλικά που πωλήθηκαν από τους εν λόγω παραγωγούς/εξαγωγείς στις εγχώριες αγορές τους, και που προορίζονταν για κατανάλωση στο εσωτερικό των εν λόγω χωρών, δεν υπόκεινταν σε εισαγωγικές επιβαρύνσεις.

β) Ινδονησία

(20) Οι ινδονήσιοι παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές ισχυρίστηκαν ότι θα πρέπει να γίνει προσαρμογή για την επιστροφή των δασμών με βάση την προηγούμενη πρακτική και το γεγονός ότι η απαλλαγή από δασμούς της ρητίνης πολυαιθυλενίου και πολυπροπυλενίου που χρησιμοποιήθηκε στην παραγωγή των εξαχθέντων σάκων αποδεικνύεται από τους εισαγωγικούς δασμούς που επιβάλλονται, κατά τους ισχυρισμούς, στη ρητίνη που είναι φυσικώς ενσωματωμένη στους σάκους που πωλούνται στην εγχώρια αγορά.

Οι παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές δεν υπέβαλαν πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι όλες οι ρητίνες πολυαιθυλενίου και πολυπροπυλενίου που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή σάκων και σακιδίων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που πωλήθηκαν στην εγχώρια αγορά, περιείχαν εισαχθείσες πρώτες ύλες για τις οποίες καταβλήθηκαν δασμοί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Ως εκ τούτου, δεν έγινε η προσαρμογή για την επιστροφή των δασμών.

γ) Ταϊλάνδη

(21) Οι παραγωγοί της Ταϊλάνδης που πραγματοποίησαν εξαγωγές ισχυρίστηκαν ότι, λόγω των σημαντικών διαφορών τιμής μεταξύ, αφενός, των πρώτων υλών που προέρχονται από την εγχώρια αγορά και χρησιμοποιούνται για τις εγχώριες πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος και, αφετέρου, των πρώτων υλών που προέρχονται από την εξαγωγική αγορά και χρησιμοποιούνται για εξαγωγές σε τρίτες χώρες, θα πρέπει να γίνει προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο κ) του βασικού κανονισμού. Οι ταϊλανδοί παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές ισχυρίστηκαν ότι το σύστημα επιστροφής των δασμών που εφαρμόζεται στην Ταϊλάνδη είχε ως αποτέλεσμα σημαντική διαφορά μεταξύ του κόστους των πρώτων υλών για το εξαχθέν προϊόν και του αντίστοιχου κόστους για το προϊόν που πωλήθηκε στην εγχώρια αγορά, και συνεπώς επηρεάστηκε η συγκρισιμότητα των εγχώριων τιμών πώλησης και των τιμών εξαγωγής.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η προσαρμογή που ζητήθηκε σχετίζεται με την επιστροφή των δασμών και τις επιβαρύνσεις κατά την εισαγωγή και υπόκειται αποκλειστικά στο άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Εντούτοις, οι εξάγοντες παραγωγοί δεν υπέβαλαν πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι όλο το πολυαιθυλένιο και το πολυπροπυλένιο που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή σάκων και σακιδίων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που πωλήθηκαν στην εγχώρια αγορά, περιείχε εισαχθείσες πρώτες ύλες για τις οποίες καταβλήθηκαν δασμοί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού.

4. Περιθώριο ντάμπινγκ

α) Γενικά

(22) Ελλείψει άλλων νέων επιχειρημάτων σχετικά με τον προσδιορισμό των περιθωρίων ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται η μεθοδολογία που ορίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 25 έως 36 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό.

β) Ινδία

(23) Ένας παραγωγός που πραγματοποίησε εξαγωγές αμφισβήτησε τα συμπεράσματα της αιτιολογικής σκέψης 27 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, ήτοι ότι θα πρέπει να ορισθεί μόνον ένα περιθώριο ντάμπινγκ για δύο συνδεόμενες εταιρείες. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η εταιρεία αποτελεί ξεχωριστή οικονομική οντότητα, με ξεχωριστή παραγωγή, διαχείριση και εμπορία, και κατασκευάζει διαφορετικό προϊόν.

Εντούτοις, δεδομένων των πραγματικών γεγονότων που αναφέρονται στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό, τα περισσότερα από τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την εταιρεία, και για να αποφευχθεί ο κίνδυνος καταστρατήγησης των μέτρων αντιντάμπινγκ, διατηρήθηκε η απόφαση να καθοριστεί ένα μόνο περιθώριο ντάμπινγκ για τους δύο ινδούς παραγωγούς/εξαγωγείς.

(24) Τα σταθμισμένα μέσα περιθώρια ντάμπινγκ που καθορίστηκαν οριστικά για τους συνεργασθέντες ινδούς παραγωγούς/εισαγωγείς, εκφρασμένα σε εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής «ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας» είναι τα ακόλουθα:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

(25) Το περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίστηκε οριστικά για τους ινδούς εξαγωγείς που δεν συνεργάστηκαν στην εν λόγω έρευνα, εκφρασμένο ως εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής «ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας», είναι 36,0 %.

(26) Το συμβούλιο προώθησης των εξαγωγών πλαστικών και λινοταπήτων στην Ινδία έθεσε υπό αμφισβήτηση την παρατήρηση της αιτιολογικής σκέψης 29 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, ότι δηλαδή σημειώθηκε υψηλό ποσοστό μη συνεργασίας. Δεδομένου ότι οι συνεργασθέντες εξαγωγείς αντιπροσωπεύουν περίπου το 57 % των συνολικών εξαγωγέων σημαίνει ότι 43 % των εξαγωγέων δεν συνεργάστηκαν. Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική, αυτό θεωρείται ως υψηλό επίπεδο μη συνεργασίας. Συνεπώς δεν έγινε αποδεκτό το εν λόγω αίτημα και, ως εκ τούτου, διατηρήθηκε η μεθοδολογία που καθορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 29 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό.

γ) Ινδονησία

(27) Τα περιθώρια ντάμπινγκ που διαπιστώθηκαν για τους ινδονήσιους παραγωγούς/εξαγωγείς, όπως ορίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 31 έως 33 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, επιβεβαιώνονται οριστικά. Ως εκ τούτου, τα περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής «ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας» είναι τα ακόλουθα:

i) για τους συνεργασθέντες παραγωγούς/εξαγωγείς που συμπεριλήφθηκαν στη δειγματοληψία:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ii) για τους συνεργασθέντες παραγωγούς/εξαγωγείς που δεν συμπεριλήφθηκαν στη δειγματοληψία: 28,3 % 7

iii) για τους ινδονήσιους παραγωγούς/εξαγωγείς, εκτός από τους συνεργασθέντες στην έρευνα: 56,0 %.

δ) Ταϊλάνδη

(28) Ένας ταϊλανδός παραγωγός που πραγματοποίησε εξαγωγές εξέφρασε αντίρρηση για τη σύγκριση της μέσης σταθμισμένης κανονικής τιμής με την τιμή εξαγωγής για κάθε συναλλαγή ξεχωριστά, τονίζοντας ότι μόνο λίγες συναλλαγές διέφεραν σημαντικά από τη μέση σταθμισμένη τιμή πώλησης, και ότι αυτές οι συναλλαγές αφορούσαν τιμές που ήταν σημαντικά υψηλότερες από τη μέση σταθμισμένη τιμή εξαγωγής. Αυτό επιβεβαιώθηκε με επανεξέταση των υπολογισμών, και συνεπώς η μέση σταθμισμένη κανονική αξία συγκρίθηκε με τη μέση σταθμισμένη τιμή εξαγωγής. Η μέθοδος σύγκρισης επανεξετάστηκε επίσης σε άλλους ταϊλανδούς εξαγωγείς και, δεδομένου ότι διαπιστώθηκε παρόμοια κατάσταση για δύο άλλες εταιρείες, αποφασίστηκε να συγκριθεί η μέση σταθμισμένη κανονική αξία με τη μέση σταθμισμένη τιμή εξαγωγής και για αυτές τις εταιρείες.

(29) Τα μέσα σταθμισμένα περιθώρια ντάμπινγκ που καθορίστηκαν οριστικά για τους συνεργασθέντες ταϊλανδούς παραγωγούς/εξαγωγείς, εκφρασμένα ως εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής «ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας» είναι τα ακόλουθα:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Το περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίστηκε οριστικά για τους άλλους ταϊλανδούς εξαγωγείς εκτός από αυτούς που συνεργάστηκαν στην έρευνα, εκφρασμένα ως εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής «ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας» είναι 60,8 %.

ε) Νέοι εξαγωγείς στην Ινδία

(30) Τρεις ινδικές εταιρείες που δεν εξήγαγαν το υπό εξαίρεση προϊόν στην Κοινότητα κατά την περίοδο της έρευνας ζήτησαν να θεωρηθούν ως νέες εταιρείες. Η Επιτροπή, αφού βεβαιώθηκε ότι πληρούνται όλοι οι όροι που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, συμπέρανε ότι θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί γι' αυτές τις τρεις νέες εταιρείες το μέσο σταθμισμένο περιθώριο, δηλαδή 10,5 %, ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε στις συνεργασθείσες ινδικές εταιρείες.

V. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

(31) Το συμβούλιο προώθησης των εξαγωγών πλαστικών και λινοταπήτων στην Ινδία (PLEPCI) έθεσε υπό αμφισβήτηση την αντιπροσωπευτικότητα των καταγγελόντων, δεδομένου ότι από τους οκτώ αρχικούς καταγγέλλοντες, μόνο τέσσερις, καθώς και ένας άλλος που συμμετέσχε στην καταγγελία αργότερα, απάντησαν στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής, και ισχυρίστηκε ότι ήταν αβάσιμο το συμπέρασμα της Επιτροπής σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητα του καταγγέλλοντος κλάδου παραγωγής, όπως ορίζει η αιτιολογική σκέψη 37 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό.

(32) Αυτή η κριτική δεν στηρίχθηκε από τεκμηριωμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα συμπεράσματα της Επιτροπής σχετικά με το θέμα ήταν λανθασμένα. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 37 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, εξετάστηκε στο πλαίσιο της έρευνας κατά πόσον οι συνεργασθέντες καταγγέλλοντες κοινοτικοί παραγωγοί εξακολουθούσαν να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της συνολικής κοινοτικής παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού. Από την εν λόγω εξέταση προέκυψε ότι οι συνεργασθέντες παραγωγοί, που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 4 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, αντιπροσώπευαν περίπου 75 % της εκτιμώμενης συνολικής κοινοτικής παραγωγής του ομοειδούς προϊόντος. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνεται ο χαρακτηρισμός του καταγγέλλοντος κλάδου παραγωγής ως κοινοτικού κλάδου παραγωγής για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 37 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό.

VI. ΖΗΜΙΑ

(33) Το PLECI έθεσε υπό αμφισβήτηση το γεγονός ότι αναφέρθηκαν ακριβή αριθμητικά στοιχεία στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό για τους υπαλλήλους που εξαρτώνται από την παραγωγή του υπό εξέταση προϊόντος και ζήτησε διευκρίνιση για τη μείωση της απασχόλησης κατά 16,9 % που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 51 του εν λόγω κανονισμού. Ως απάντηση σε αυτόν τον ισχυρισμό, μπορεί να αναφερθεί απλώς ότι το αριθμητικό στοιχείο για την απασχόληση καθορίστηκε με βάση τις απαντήσεις του κοινοτικού κλάδου παραγωγής στα ερωτηματολόγια. Η απασχόληση στην Κοινότητα για την παραγωγή του ομοειδούς προϊόντος μειώθηκε από 767 το 1992 σε 637 κατά την περίοδο της έρευνας, ήτοι κατά 16,9 %.

(34) Ελλείψει οποιουδήποτε άλλου επιχειρήματος σχετικά με τη ζημία που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής, το Συμβούλιο επιβεβαιώνει τα πορίσματα για τη ζημία, καθώς και το συμπέρασμα ότι ο εν λόγω κλάδος παραγωγής υπέστη σημαντική ζημία κατά την έννοια του άρθρου 3 του βασικού κανονισμού, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 38 έως 52 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των αρνητικών τάσεων της παραγωγής, της χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας, του μεριδίου αγοράς, των τιμών, της αποδοτικότητας, των επενδύσεων και της απασχόλησης καθόλη την περίοδο που καλύπτει η εξέταση της ζημίας.

VII. ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΖΗΜΙΑΣ

(35) Το PLEPCI ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή διαπίστωσε μείωση κατά 3,9 % της μέσης σταθμισμένης τιμής πώλησης του κοινοτικού κλάδου παραγωγής κατά την υπό εξέταση περίοδο, αλλά δεν εξήγησε το ρόλο που έπαιξε σε αυτήν την αρνητική εξέλιξη των τιμών η μείωση της τιμής των πρώτων υλών για την παραγωγή του ομοειδούς προϊόντος, υποστηρίζοντας ότι οι τιμές των πρώτων υλών μειώθηκαν κατά περισσότερο από το εν τρίτο στο διάστημα μεταξύ 1991 και 1993. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι υπάρχει σύμπτωση μεταξύ της εντυπωσιακής πτώσεως των τιμών των πρώτων υλών το 1993 και των απωλειών που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής κατά το εν λόγω έτος.

(36) Κατά τη διάρκεια της έρευνας, δεν προέκυψε από τα διαθέσιμα στοιχεία ότι η προβαλλόμενη εξέλιξη των τιμών των πρώτων υλών έπαιξε σημαντικό ρόλο στην τάση των τιμών πώλησης στην κοινοτική αγορά στο διάστημα μεταξύ 1992 και του πρώτου τριμήνου του 1995, ήτοι για ολόκληρη την υπό εξέταση περίοδο. Δεδομένου ότι το PLEPCI δεν παρέσχε πειστικά στοιχεία ή πληροφορίες που θα αποδεικνύουν το αντίθετο, αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να ληφθεί περαιτέρω υπόψη.

(37) Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθεί ότι αντίθετα από τη δήλωση που έκανε το PLEPCI, οποιαδήποτε μείωση του κόστους των πρώτων υλών θα έπρεπε να έχει, κατά τον άλφα ή βήτα τρόπο, θετική επίπτωση στην αποδοτικότητα του κοινοτικού κλάδου παραγωγής, δεδομένου ιδίως του γεγονότος ότι οι πρώτες ύλες μπορεί να αντιπροσωπεύουν μέχρι το έν τρίτο του συνολικού κόστους παραγωγής του κοινοτικού κλάδου παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος. Εντούτοις, τα πορίσματα που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 49 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό αποδεικνύουν ότι αυτό δεν συνέβη.

(38) Το PLEPCI ζήτησε επίσης διευκρινίσεις σχετικά με τα πορίσματα της Επιτροπής όσον αφορά τα αποθέματα, τις πωλήσεις και την παραγωγή των καταγγελλόντων παραγωγών στο διάστημα μεταξύ 1994 και της περιόδου της έρευνας, ισχυριζόμενο ότι αποτελεί ασυνέπεια η δήλωση ότι ο όγκος των πωλήσεων και η παραγωγή του κοινοτικού κλάδου παραγωγής αυξήθηκαν ενώ τα αποθέματα μειώθηκαν κατά την ίδια περίοδο.

Όσον αφορά αυτόν τον ισχυρισμό, επιβεβαιώνεται ότι τα αποθέματα σημείωσαν ελαφριά μείωση στο διάστημα μεταξύ 1994 και της περιόδου της έρευνας. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι οι πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν από τον εν λόγω κλάδο παραγωγής στην κοινοτική αγορά ήταν, σε γενικές γραμμές, σταθερές (-46 τόνοι), ενώ οι πωλήσεις που προορίζονταν για εξαγωγή εκτός της Κοινότητας αυξήθηκαν ανάλογα κατά την ίδια χρονική περίοδο.

(39) Τέλος, το PLEPCI ισχυρίστηκε ότι δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας προκάλεσαν σημαντική ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, διότι στο διάστημα μεταξύ 1994 και της περιόδου της έρευνας οι τιμές και το μερίδιο αγοράς των κοινοτικών παραγωγών αυξήθηκε ενώ οι εισαγωγείς τους οποίους αφορά η έρευνα διαπιστώθηκε ότι έχασαν μερίδιο στην αγορά της ελαφράς αύξησης της τιμής εισαγωγής τους.

(40) Σχετικά με το θέμα αυτό, τονίστηκε ότι η εξέταση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 1992 έως τις 31 Μαρτίου 1995, ήτοι περίοδο άνω των τριών ετών. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε τάση που αφορά μέρος αυτής της περιόδου πρέπει να εξεταστεί υπό το φως της συνολικής τάσεως ολόκληρης της υπό εξέταση περιόδου. Δεδομένου ότι τα συμπεράσματα του PLEPCI βασίζονται μόνο σε περιορισμένη περίοδο εντός της περιόδου εξέτασης της ζημίας, ανεξάρτητα από τη συνολική τάση ολόκληρης της εν λόγω περιόδου, το επιχείρημά του έχει μόνο περιορισμένη αξία.

(41) Επιβεβαιώνεται ότι το μερίδιο αγοράς του κοινοτικού κλάδου παραγωγής αυξήθηκε κατά 0,2 % και ότι οι τιμές σημείωσαν αύξηση κατά την περίοδο της έρευνας σε σύγκριση με το 1994. Εντούτοις, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής σημείωσε απώλεια μεριδίου στην αγορά και οι τιμές πώλησης μειώθηκαν κατά την περίοδο που εξετάστηκε για τον υπολογισμό της ζημίας, ήτοι από το 1992 ως το τέλος της περιόδου έρευνας, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 47 και 48 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό. Επιπλέον, παρόλο που οι εν λόγω εισαγωγές έχασαν 1,8 % του μεριδίου αγοράς ενώ οι τιμές τους αυξήθηκαν κατά 2,5 % κατά την περίοδο της έρευνας σε σχέση με το 1994, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στο διάστημα από 1992 ως την περίοδο της έρευνας, ήτοι καθόλη την περίοδο που εξετάστηκε για τον υπολογισμό της ζημίας, το μερίδιο αγοράς κέρδισε 13,8 εκατοστιαίες μονάδες ή αυξήθηκε κατά 46 % και η τιμή εισαγωγής μειώθηκε κατά 3,3 %. Ως εκ τούτου, το επιχείρημά τους δεν έγινε αποδεκτό.

(42) Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν νέα σημαντικά επιχειρήματα όσον αφορά τα πορίσματα στις αιτιολογικές σκέψεις 53 έως 72 του κανονισμού, για τον προσωρινό δασμό, επιβεβαιώνεται το προσωρινό συμπέρασμα για την πρόκληση σημαντικής ζημίας στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής.

VIII. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ

(43) Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε, βάσει των αιτιολογικών σκέψεων 73 και επομένων του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, ότι πραγματοποιήθηκε εκτίμηση των διαφόρων συμφερόντων, συμπεριλαμβανομένων των συμφερόντων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής, των χρηστών και των εισαγωγέων, και ότι δεν διαπιστώθηκαν επιτακτικοί λόγοι για την μη επιβολή μέτρων αντιντάμπινγκ. Αντίθετα συνήχθη το συμπέρασμα ότι τα εύλογα συμφέροντα της Κοινότητας απαιτούν να προστατευθεί ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής κατά της αθέμιτης εμπορικής πρακτικής εισαγωγών από την Ινδία, Ινδονησία και Ταϊλάνδη που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ.

(44) Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν νέα επιχειρήματα σχετικά με την ανάλυση του συμφέροντος της Κοινότητας που πραγματοποιήθηκε στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό, επιβεβαιώνονται τα προσωρινά πορίσματα.

ΙΧ. ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

(45) Με βάση τα παραπάνω συμπεράσματα για την πρακτική ντάμπινγκ, τη ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και το συμφέρον της Κοινότητας, εξετάστηκε η μορφή και το επίπεδο των μέτρων αντιντάμπινγκ που θα απαιτηθούν για να εξαλειφθεί η στρέβλωση του εμπορίου που προκαλείται από την επιζήμια πρακτική ντάμπινγκ και για να αποκατασταθούν πραγματικοί ανταγωνιστικοί όροι στην κοινοτική αγορά.

(46) Δεδομένου ότι το επίπεδο των τιμών που απαιτείται για την εξάλειψη των επιζήμιων συνεπειών των εισαγωγών είναι υψηλότερο από το περιθώριο ντάμπινγκ όλων των χωρών που καλύπτονται από την έρευνα, χρησιμοποιήθηκε το περιθώριο ντάμπιγκ για να προσδιορισθεί το επίπεδο των μέτρων.

(47) Με βάση τα παραπάνω, πρέπει να επιβληθούν οριστικοί δασμοί υπό μορφή κατ' αξίαν δασμών.

(48) Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, δεν είναι δυνατόν να αρχίσει επανεξέταση για τους νέους εξαγωγείς για να προσδιορισθούν τα ατομικά περιθώρια ντάμπινγκ στην εν λόγω διαδικασία όσον αφορά την Ινδονησία, δεδομένου ότι στην αρχική έρευνα εφαρμόστηκε η μέθοδος της δειγματοληψίας. Εντούτοις, για να εξασφαλιστεί ίση μεταχείριση μεταξύ των νέων εξαγωγέων και των εταιρειών που συνεργάστηκαν στην παρούσα έρευνα, θεωρείται σκόπιμο να εφαρμοστεί ο μέσος σταθμισμένος δασμός που επιβλήθηκε στις παραπάνω εταιρείες σε όλους τους νέους εξαγωγείς, οι οποίοι θα είχαν κανονικά δικαίωμα να υποβληθούν σε επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4.

X. ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ ΔΑΣΜΩΝ

(49) Λόγω των υψηλών περιθωρίων ντάμπινγκ που διαπιστώθηκαν για τους παραγωγούς που πραγματοποίησαν εξαγωγές, καθώς και λόγω της σημαντικής ζημίας που προκλήθηκε στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, θεωρείται απαραίτητο να εισπραχθούν οριστικά στο επίπεδο των οριστικών δασμών τα ποσά που καταβλήθηκαν ως ασφάλεια υπό μορφή προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ για τις συναλλαγές που αφορούν το υπό εξέταση προϊόν,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Επιβάλλεται οριστικός δασμός στις εισαγωγές υφασμένων σάκων και σακιδίων του τύπου που χρησιμοποιείται για τη συσκευασία αγαθών, όχι πλεκτών, που κατασκευάζονται από λωρίδες ή παρόμοιες μορφές από πολυαιθυλένιο ή από πολυπροπυλένιο, από υφάσματα με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 120 g/m², καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης. Τα προϊόντα που περιγράφονται ανωτέρω υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 6305 32 81, 6305 33 91, ex 3923 21 00 (κωδικός Taric 3923 21 00*10), ex 3923 29 10 (κωδικός Taric 3923 29 10*10) και ex 3923 29 90 (κωδικός Taric 3923 29 90*10).

2. Στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, το ποσοστό του δασμού που εφαρμόζεται στην καθαρή τιμή «ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας», πριν από τον εκτελωνισμό, είναι το ακόλουθο:

α) 36,0 % για σάκους και σακίδια, καταγωγής Ινδίας, (πρόσθετος κωδικός Taric 8900), με εξαίρεση τις εισαγωγές προϊόντων που κατασκεύασαν οι ακόλουθες εταιρείες, οι οποίες θα υπόκεινται στους παρακάτω δασμούς:

Ινδία:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

β) 56,0 % για σάκους και σακίδια, καταγωγής Ινδονησίας, (πρόσθετος κωδικός Taric 8900), με εξαίρεση τις εισαγωγές προϊόντων που κατασκεύασαν οι ακόλουθες εταιρείες, οι οποίες θα υπόκεινται στους παρακάτω δασμούς:

Ινδονησία:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

γ) 60,8 % για σάκους και σακίδια, καταγωγής Ταϊλάνδης (πρόσθετος κωδικός Taric 8900), με εξαίρεση τις εισαγωγές προϊόντων που κατασκεύασαν οι ακόλουθες εταιρείες, οι οποίες θα υπόκεινται στους παρακάτω δασμούς:

Ταϊλάνδη:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

3. Με την επιφύλαξη τυχόν διαφορετικής ρυθμίσεως, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς.

4. Στις περιπτώσεις που ένα από τα μέρη της Ινδονησίας υποβάλλει αρκετά στοιχεία στην Επιτροπή που να αποδεικνύουν ότι δεν εξήγαγε τα εμπορεύματα που περιγράφονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 κατά την περίοδο της έρευνας, ότι δεν συνδέεται με κανέναν από τους εξαγωγείς ή παραγωγούς που υπόκεινται στα μέτρα που επιβλήθηκαν με τον εν λόγω κανονισμό και ότι έχει εξάγει τα υπό εξέταση προϊόντα μετά την περίοδο της έρευνας, ή ότι έχει αναλάβει αμετάκλητη συμβατική υποχρέωση για την εξαγωγή σημαντικής ποσότητας στην Κοινότητα, το Συμβούλιο, με απλή πλειοψηφία, μετά από πρόταση της Επιτροπής, καθώς και μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, μπορεί να τροποποιήσει το άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο β) επιβάλλοντας στο εν λόγω μέρος το δασμό που εφαρμόζεται στους συνεργασθέντες παραγωγούς/εξαγωγείς που δεν συμπεριλήφθηκαν στη δειγματοληψία, ήτοι 28,3 %.

Άρθρο 2

Τα ποσά που έχουν εισπραχθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ δυνάμει του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, εισπράττονται οριστικώς μέχρι το ύψος του οριστικώς επιβαλλομένου δασμού.

Τυχόν ποσά που έχουν εισπραχθεί ως εγγύηση, τα οποία υπερβαίνουν το οριστικό ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ και τα οποία αφορούν τις εισαγωγές σάκων και σακιδίων, αποδεσμεύονται.

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Λουξεμβούργο, 6 Οκτωβρίου 1997.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. POOS

(1) ΕΕ L 56 της 6. 3. 1996, σ. 1 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2331/96 (ΕΕ L 317 της 6. 12. 1996, σ. 1).

(2) ΕΕ L 12 της 15. 1. 1997, σ. 8.

(3) ΕΕ L 169 της 27. 6. 1997, σ. 14.