Σύσταση του Συμβουλίου

της 15ης Νοεμβρίου 2001

για τη συνετή χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών στην ιατρική

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2002/77/ΕΚ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 152 παράγραφος 4,

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Αντιμικροβιακές ουσίες είναι οι ουσίες που παράγονται με συνθετικό ή φυσικό τρόπο από βακτηρίδια, μύκητες ή φυτά και χρησιμοποιούνται για την εξόντωση ή για την παρεμπόδιση του πολλαπλασιασμού των μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηριδίων, ιών και μυκήτων καθώς και των παρασίτων, ιδιαιτέρως δε των πρωτοζώων.

(2) Η χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών έχει συμβάλει σημαντικά σε βελτιώσεις της υγείας. Τέτοιες αντιμικροβιακές ουσίες έχουν καθιερωθεί εδώ και πολλές δεκαετίες για την θεραπεία και πρόληψη των μεταδοτικών ασθενειών και των λοιμώξεων. Ωστόσο, η χρήση τους συνοδεύεται από αυξανόμενο επιπολασμό μικροοργανισμών οι οποίοι έχουν αναπτύξει αντοχή στη μια ή την άλλη ουσία, την επονομαζόμενη "μικροβιακή αντοχή". Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί απειλή για τη δημόσια υγεία, μπορεί να παρατείνει την ταλαιπωρία των ασθενών, αυξάνει τις δαπάνες για την ιατρική περίθαλψη και έχει οικονομικές συνέπειες για την κοινωνία. Απαιτείται συνεπώς συντονισμένη δράση σε κοινοτικό επίπεδο ώστε να αναχαιτιστεί το πρόβλημα, με την ενθάρρυνση της συνετής χρήσης των αντιμικροβιακών ουσιών στην ιατρική και με καλύτερη υγιεινή και έλεγχο των λοιμώξεων.

(3) Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε ψήφισμα στις 8 Ιουνίου 1999 σχετικά με την αντοχή των μικροβίων στα αντιβιοτικά με τίτλο "Στρατηγική κατά της μικροβιακής απειλής"(1). Στο ψήφισμα αυτό τονίζεται το γεγονός ότι η μικροβιακή αντοχή αυξάνει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα λόγω μεταδοτικών ασθενειών, επιδεινώνει την ποιότητα ζωής και αυξάνει το κόστος της υγειονομικής και ιατρικής περίθαλψης και ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα σε κοινοτικό επίπεδο.

(4) Στη γνώμη που διετύπωσε η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή με δική της πρωτοβουλία και η οποία είχε ως θέμα "Η αντοχή στα αντιβιοτικά ως απειλή για τη δημόσια υγεία"(2) προσδιορίζονται οι πιθανές πρωτοβουλίες και δράσεις που μπορούν να αναληφθούν σε επίπεδο κρατών μελών και Κοινότητας για την αντιμετώπιση του προβλήματος της μικροβιακής αντοχής.

(5) Υπάρχει σχέση μεταξύ της αυξανόμενης κατανάλωσης αντιμικροβιακών ουσιών και της αύξησης του επιπολασμού των μικροοργανισμών που είναι ανθεκτικοί στις ουσίες αυτές, αλλά σαφώς δεν πρόκειται για απλή σχέση. Υπάρχουν πολλοί πιθανοί παράγοντες που επηρεάζουν τη σχέση αυτή, συμπεριλαμβανομένων παραγόντων που σχετίζονται με τον οργανισμό, τον ξενιστή και το τρόπο χρήσης εκάστου φαρμάκου. Ωστόσο, είναι σαφές ότι η μικροβιακή αντοχή μπορεί να μην εξουδετερώνεται αναγκαστικά με τη μακρόχρονη διαδικασία της συνεχούς ανάπτυξης νέων αντιμικροβιακών ουσιών.

(6) Προκειμένου να χαραχθούν στρατηγικές για την πρόληψη των λοιμώξεων και τον περιορισμό των ανθεκτικών παθογόνων οργανισμών, πρέπει να καθιερωθούν σε όλη την Κοινότητα ακριβή συστήματα επιτήρησης, ικανά να παραγάγουν έγκυρα, αξιόπιστα και συγκρίσιμα δεδομένα σχετικά με την επίπτωση, τον επιπολασμό και τους τρόπους διασποράς των ανθεκτικών μικροοργανισμών, καθώς και σχετικά με την συνταγογραφία και την κατανάλωση αντιμικροβιακών ουσιών. Τα συστήματα αυτά θα πρέπει να αποτελέσουν την ουσιαστική συνιστώσα μιας συνολικής στρατηγικής για την επιτήρηση, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής, ιδίως δε να αξιολογηθεί η δυνητική διασύνδεση μεταξύ της χρήσης αντιμικροβιακών ουσιών και της ανάπτυξης αντοχής μεταξύ αυτών των παθογόνων οργανισμών.

(7) Η μείωση των μη αναγκαίων και ακατάλληλων αντιμικροβιακών ουσιών θα αποτελούσε ένα σημαντικό βήμα προς αποφυγή ή ακόμη και αντιστροφή της περαιτέρω αύξησης των ανθεκτικών μικροοργανισμών. Πρέπει να προσδιοριστούν, να καθιερωθούν και να εφαρμοστούν γενικές αρχές και μέθοδοι για τη συνετή χρήση των ουσιών αυτών στον άνθρωπο.

(8) Το ευρωπαϊκό σύστημα επιτήρησης της μικροβιακής αντοχής και η ευρωπαϊκή επιτήρηση κατανάλωσης αντιβιοτικών είναι προγράμματα παρακολούθησης χρηματοδοτούμενα από την Κοινότητα τα οποία αποσκοπούν στην συγκέντρωση τυποποιημένων, εναρμονισμένων και συγκρίσιμων στοιχείων για την αντοχή στα αντιβιοτικά και την κατανάλωσή τους.

(9) Οι βελτιωμένες στρατηγικές για την υγιεινή, τον έλεγχο και την πρόληψη των λοιμώξεων στα νοσοκομεία και στην ευρύτερη κοινότητα θα συντελέσουν στο να περιοριστεί η διασπορά των ανθεκτικών μικροοργανισμών και θα αποτελέσουν σημαντικό βήμα προς τη μείωση της ποσότητας των χρησιμοποιούμενων αντιμικροβιακών ουσιών.

(10) Προκειμένου να επέλθει η αναγκαία αλλαγή στη συμπεριφορά των ιατρών και των ασθενών, πρέπει να ενημερωθούν οι επαγγελματίες στον τομέα της υγείας και το ευρύτερο κοινό σχετικά με το πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής και των συνδεδεμένων με αυτήν παραγόντων, μέσω μιας καλύτερης πληροφόρησης για τα προϊόντα, μιας αυξημένης ευαισθητοποίησης με επαρκή πληροφόρηση και κατάρτιση κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής εκπαίδευσης και επιμόρφωσης, καθώς και μέτρων ενημέρωσης του ευρύτερου κοινού και ειδικότερα των ασθενών.

(11) Η υποστήριξη της έρευνας θα έχει ουσιαστική σημασία για την αντιμετώπιση του προβλήματος των τρόπων εξάπλωσης της μικροβιακής αντοχής. Η έρευνα θα μπορούσε να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την αξιολόγηση και την ανάλυση κόστους-αποτελεσματικότητας των στρατηγικών παρέμβασης προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η συνταγογραφία αντιβιοτικών στα νοσοκομεία και στην ευρύτερη κοινότητα.

(12) Υπάρχει επίσης σχέση μεταξύ της εμφάνισης μικροβιακής αντοχής σε ορισμένους παθογόνους οργανισμούς που προσβάλλουν τον άνθρωπο και της εμφάνισής τους στα ζώα και στο περιβάλλον. Θα πρέπει να εξασφαλισθεί ο συντονισμός μεταξύ των τομέων της ιατρικής, της κτηνιατρικής και του περιβάλλοντος και να διευκρινιστεί περαιτέρω η έκταση της σχέσης μεταξύ της εμφάνισης παθογόνων οργανισμών με μικροβιακή αντοχή στους ανθρώπους, στα ζώα και στο περιβάλλον. Κατά συνέπεια, η παρούσα σύσταση δεν αποκλείει την ανάληψη άλλων πρωτοβουλιών σε άλλους τομείς.

(13) Τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη στον τομέα αυτόν καθώς και ο τρόπος με τον οποίον λαμβάνουν υπόψη την παρούσα σύσταση, θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο εκθέσεων σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο.

(14) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης, οποιοδήποτε νέο μέτρο που αφορά τομέα ο οποίος δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας, όπως η προστασία του κοινού από την αύξηση μολυσματικών παραγόντων ανθεκτικών στις αντιμικροβιακές ουσίες, μπορεί να ληφθεί από την Κοινότητα μόνον εάν, λόγω της κλίμακας ή των επιπτώσεων της προτεινόμενης δράσης, οι επιδιωκόμενοι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα από την Κοινότητα παρά από τα κράτη μέλη. Η μικροβιακή αντοχή, όπως και οι μεταδοτικές ασθένειες, δεν είναι δυνατόν να περιοριστούν σε μία γεωγραφική περιοχή ή σε ένα κράτος μέλος. Κατά συνέπεια χρειάζεται και συντονισμένη δράση σε κοινοτικό επίπεδο,

ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:

I. Να εξασφαλίσουν ότι υφίστανται και εφαρμόζονται συγκεκριμένες στρατηγικές για τη συνετή χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών με στόχο τον περιορισμό της αύξησης των παθογόνων οργανισμών που είναι ανθεκτικοί σε αυτές τις ουσίες. Οι στρατηγικές αυτές θα πρέπει να βασίζονται στα καλύτερα διαθέσιμα επιστημονικά κριτήρια, και να περιλαμβάνουν μέτρα όσον αφορά την επιτήρηση, την επιμόρφωση, την πληροφόρηση, την πρόληψη και τον έλεγχο, και την έρευνα.

Με τις συγκεκριμένες αυτές στρατηγικές θα πρέπει ναεπιδιώκονται οι ακόλουθοι στόχοι:

1. Καθιέρωση ή ενίσχυση συστημάτων επιτήρησης της μικροβιακής αντοχής και της χρήσης αντιμικροβιακών ουσιών προκειμένου:

α) να συγκεντρωθούν αξιόπιστα, συγκρίσιμα δεδομένα, σχετικά με την ευαισθησία των παθογόνων οργανισμών στις αντιμικροβιακές ουσίες και τις λοιμώξεις που αυτοί προκαλούν. Τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να επιτρέπουν την ανάλυση των χρονικών τάσεων και την έγκαιρη προειδοποίηση και παρακολούθηση της εξάπλωσης της αντοχής σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο και σε επίπεδο ευρύτερης κοινότητας,

β) να συγκεντρωθούν δεδομένα σχετικά με τη συνταγογραφία και την χρήση αντιμικροβιακών ουσιών στο κατάλληλο επίπεδο ώστε να καταστεί δυνατή η παρακολούθηση της συνολικής χρήσης με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, ιατρών, φαρμακοποιών και άλλων μερών που συλλέγουν τέτοιου είδους δεδομένα.

Αυτά τα συστήματα επιτήρησης θα πρέπει να είναι βιώσιμα, με σαφείς κανονισμούς για την πρόσβαση στα δεδομένα και την ιδιοκτησία τους. Θα πρέπει να συμμορφώνονται με τους κανονισμούς για την προστασία των δεδομένων και να εγγυώνται την εμπιστευτικότητα και την ασφάλεια των δεδομένων. Θα πρέπει επίσης να βασίζονται σε υπάρχοντα εθνικά και διεθνή συστήματα επιτήρησης και να χρησιμοποιούν, όταν αυτό είναι δυνατόν, διεθνώς αναγνωρισμένα συστήματα κατάταξης και συγκρίσιμες μεθόδους.

2. Εφαρμογή μέτρων ελέγχου και πρόληψης προς υποστήριξη της συνετής χρήσης των αντιμικροβιακών ουσιών και συμβολή στον περιορισμό της εξάπλωσης των μεταδοτικών ασθενειών μέσω:

α) του περιορισμού της χρήσης συστημικών αντιβακτηριακών ουσιών μόνον βάσει ιατρικής συνταγής,

β) του καθορισμού κατευθυντηρίων γραμμών για τη χρήση άλλων αντιμικροβιακών ουσιών που δεν υπόκεινται σε απαιτήσεις χρήσης μόνον βάσει ιατρικής συνταγής,

γ) της ανάπτυξης, βασισμένων σε υπάρχοντα στοιχεία, αρχών και κατευθυντηρίων γραμμών όσον αφορά τις ορθές πρακτικές διαχείρισης των μεταδοτικών ασθενειών, έτσι ώστε να διατηρηθεί η αποτελεσματικότητα των αντιμικροβιακών ουσιών. Στις πρακτικές αυτές περιλαμβάνονται:

- η εκτίμηση της βαρύτητας κλινικών και μικροβιολογικών κριτηρίων για τη διάγνωση λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ταχέων διαγνωστικών εξετάσεων,

- η βέλτιστη επιλογή του φαρμάκου, της δοσολογίας και της διάρκειας της αγωγής για την θεραπεία και την πρόληψη των λοιμώξεων,

- η προώθηση των βελτίστων πρακτικών συνταγογραφίας αντιμικροβιακών ουσιών που υπόκεινται σε χρήση μόνον βάσει ιατρικής συνταγής,

- η αξιολόγηση της ανάγκης αλλαγών στις κατευθυντήριες γραμμές για άλλες αντιμικροβιακές ουσίες μη υποκείμενες σε χρήση μόνον βάσει ιατρικής συνταγής,

δ) της καθιέρωσης και λειτουργίας συστημάτων ελέγχου της ορθής πρακτικής όσον αφορά την εμπορία αντιμικροβιακών ουσιών, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση προς τις βασισμένες στα υπάρχοντα στοιχεία αρχές και κατευθυντήριες γραμμές για τη συνετή χρήση αντιμικροβιακών ουσιών κατά τη διαχείριση των μεταδοτικών ασθενειών,

ε) της εφαρμογής προδιαγραφών υγιεινής και ελέγχου των λοιμώξεων στα διάφορα ιδρύματα (νοσοκομεία, κέντρα παιδικής φροντίδας, γηροκομεία, κ.τ.λ.) και στην ευρύτερη κοινότητα, και της αξιολόγησης των επιπτώσεών τους στην πρόληψη των μεταδοτικών ασθενειών και στην ανάγκη αντιμικροβιακών ουσιών,

στ) της ενθάρρυνσης εθνικών προγραμμάτων εμβολιασμού έτσι ώστε να εξαλειφθούν προοδευτικά οι ασθένειες που προλαμβάνονται με τον εμβολιασμό,

3. Προώθηση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης των επαγγελματιών στον τομέα της υγείας σχετικά με το πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής, μέσω:

α) της ενσωμάτωσης αρχών διδασκαλίας και κατευθυντήριων γραμμών για την ενδεδειγμένη χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών, στο πλαίσιο της προπτυχιακής και μεταπτυχιακής εκπαίδευσης και της τακτικής συνεχούς επιμόρφωσης ιατρών, ιατρών λοιμωδών νόσων, οδοντιάτρων, φαρμακοποιών, νοσοκόμων και άλλων επαγγελματιών στον τομέα της υγείας,

β) της έμφασης στην κατάρτιση σχετικά με τις προδιαγραφές υγιεινής και ελέγχου των λοιμώξεων, περιορίζοντας έτσι την διασπορά μικροοργανισμών και άρα μειώνοντας ενδεχομένως την ανάγκη αντιμικροβιακών ουσιών,

γ) της κατάρτισης στο θέμα των προγραμμάτων εμβολιασμού και του ρόλου τους στην πρόληψη των λοιμώξεων, ώστε να μειωθούν τα κρούσματα των μεταδοτικών ασθενειών και συνεπώς η ζήτηση αντιμικροβιακών ουσιών.

4. Ενημέρωση του ευρύτερου κοινού σχετικά με τη σημασία που έχει η συνετή χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών μέσω:

α) της αυξημένης ευαισθητοποίησης σχετικά με το πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής, και της ενθάρρυνσης ρεαλιστικών προσδοκιών εκ μέρους του κοινού όσον αφορά τη συνταγογραφία αντιμικροβιακών ουσιών,

β) της προώθησης πρωτοβουλιών πληροφόρησης με τη συμμετοχή ασθενώνσχετικά με τη σημασία των παρεμβάσεων για τη μείωση της μη αναγκαίας χρήσης αντιμικροβιακών ουσιών, και σχετικά με τις αρχές και τις κατευθυντήριες γραμμές σε θέματα ορθής πρακτικής ώστε να ενθαρρυνθεί η αποδοχή εκ μέρους των ασθενών,

γ) της έμφασης στην αξία της βασικής υγιεινής και στον αντίκτυπο των προγραμμάτων εμβολιασμού για τη μείωση της ανάγκης αντιμικροβιακών ουσιών.

II. Να καθιερώσουν σύντομα και, ει δυνατόν, εντός ενός έτους από την έκδοση της παρούσας σύστασης, κατάλληλο διατομεακό μηχανισμό για την συντονισμένη υλοποίηση των ανωτέρω στρατηγικών, καθώς και για την ανταλλαγή πληροφοριών και τον συντονισμό με την Επιτροπή και τα λοιπά κράτη μέλη.

III. Να συνεργαστούν με την Επιτροπή και τα λοιπά κράτη μέλη:

1. Για την ανάπτυξη δεικτών παρακολούθησης των πρακτικών συνταγογραφίας αντιμικροβιακών ουσιών κάνοντας χρήση των βασισμένων στα υπάρχοντα στοιχεία αρχών και κατευθυντηρίων γραμμών ορθής πρακτικής για τη διαχείριση των μεταδοτικών ασθενειών,

2. Για την αξιολόγηση των δεικτών αυτών, αφού αναπτυχθούν, ως προς τις δυνατότητες βελτίωσης των πρακτικών συνταγογραφίας και την ανατροφοδότηση προς τους ιατρούς,

3. Για την περαιτέρω ανάπτυξη της ευρωπαϊκής επιτήρησης και ανταλλαγής πληροφοριών σε κοινοτικό επίπεδο μέσω του δικτύου επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών,

4. Για την ενημέρωση και επικοινωνία σχετικά με τις πρωτοβουλίες εθνικής έρευνας για τον περιορισμό της αντιμικροβιακής αντοχής, με έμφαση:

α) στους μηχανισμούς εμφάνισης και εξάπλωσης της μικροβιακής αντοχής στους ανθρώπους και από τα ζώα στον άνθρωπο,

β) στη σχέση μεταξύ αντιμικροβιακής αντοχής, μηχανισμών αντοχής, μονοκλωνικότητας και χρήσης αντιμικροβιακών ουσιών,

γ) στα αποτελέσματα των στρατηγικών παρέμβασης και στα νοσοκομεία στην ευρύτερη κοινότητα και για τη βελτίωση της συνετής χρήσης αντιμικροβιακών ουσιών,

δ) στην ακρίβεια των διαγνωστικών μέσων και στην ανάπτυξη ταχέων και αξιόπιστων διαγνωστικών μεθόδων και εξετάσεων ευαισθησίας,

ε) στη διαμόρφωση νέων μεθόδων πρόληψης και θεραπείας των λοιμώξεων,

στ) στην ανάπτυξη εναλλακτικών λύσεων για τον περιορισμό της εξάπλωσης των λοιμώξεων, και

ζ) στην ανάπτυξη νέων μεθόδων επιτήρησης για τον περιορισμό της μικροβιακής αντοχής,

με σκοπό την ενίσχυση του συντονισμού τους.

5. Αναλαμβάνοντας δραστηριότητες οι οποίες να αποσκοπούν στην αξιολόγηση και, εφόσον απαιτείται, την ενημέρωση της σύνοψης των χαρακτηριστικών του προϊόντος για τα αντιβακτηριακά φαρμακευτικά προϊόντα, και ιδίως των χαρακτηριστικών που αφορούν τις ενδείξεις, τη δοσολογία και το δοσολογικό σχήμα, καθώς και τον επιπολασμό της αντοχής.

IV. Να υποβάλουν έκθεση στην Επιτροπή, σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας σύστασης εντός δύο ετών από την υιοθέτησή της και στη συνέχεια κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής με σκοπό να συμβάλλουν στην συνέχεια που θα δοθεί στην παρούσα σύσταση σε κοινοτικό επίπεδο και να ενεργήσουν καταλλήλως στο πλαίσιο του προγράμματος δράσης στον τομέα της δημόσιας υγείας,

ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:

1. Να διευκολύνει την αμοιβαία πληροφόρηση, διαβούλευση, συνεργασία και δράση μέσω των διαδικασιών και των μηχανισμών που διαθέτει το κοινοτικό δίκτυο επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών (απόφαση αριθ. 2119/98/ΕΚ), στον τομέα που καλύπτει η παρούσα σύσταση.

2. Να εκπονήσει κείμενα σχετικά με αρχές και κατευθυντήριες γραμμές βέλτιστης πρακτικής για τη συνετή χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών στην ιατρική, έχοντας υπόψη τις εθνικές πολιτικές και τις κοινοτικές απαιτήσεις για τη χορήγηση άδειας εμπορίας και την ποιότητα και το περιεχόμενο της σύνοψης των χαρακτηριστικών του προϊόντος, όπου τίθενται οι βάσεις για όλες τις δραστηριότητες προώθησης μιας αντιμικροβιακής ουσίας, λαμβάνοντας υπόψη, εφόσον ενδείκνυται, τις δραστηριότητες του ευρωπαϊκού οργανισμού για την αξιολόγηση των φαρμακευτικών προϊόντων (ΕΜΕΑ).

3. Να προτείνει, εφόσον απαιτείται, κοινή μεθοδολογία, ορισμούς περιπτώσεων, και τη φύση και το είδος των προς συλλογή δεδομένων για την παρακολούθηση της ευαισθησίας των παθογόνων ουσιών που είναι ανθεκτικές σε αντιμικροβιακές ουσίες και τη χρήση των ουσιών αυτών.

4. Να αναπτύξει στρατηγική για την πρόσβαση στις πληροφορίες για την επιτήρηση και τον όγκο των χρησιμοποιούμενων αντιμικροβιακών ουσιών.

5. Να εποπτεύει τα θέματα που καλύπτει η παρούσα σύσταση, ώστε να καταστεί δυνατή η αναθεώρηση και ενημέρωσή της, και να υποβάλλει τακτικές εκθέσεις στο Συμβούλιο βάσει των εκθέσεων των κρατών μελών, συνοδευόμενες, εφόσον απαιτείται, από προτάσεις για την προώθηση της συνετής χρήσης αντιμικροβιακών ουσιών στην ιατρική.

6. Να ενισχύσει τη συμμετοχή των υποψήφιων προς ένταξη χωρών στο δίκτυο επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών στην Κοινότητα, ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα προβλήματα που συνδέονται με τη μικροβιακή αντοχή λαμβάνονται δεόντως υπόψη στις χώρες αυτές.

7. Να συνεργαστεί με την παγκόσμια οργάνωση υγείας και άλλους συναφείς διεθνείς οργανισμούς στον τομέα που καλύπτει η παρούσα σύσταση.

Βρυξέλλες, 15 Νοεμβρίου 2001.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

M. Aelvoet

(1) ΕΕ C 195 της 13.7.1999, σ. 1.

(2) ΕΕ C 407 της 28.12.1998, σ. 7.