ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 6ης Απριλίου 1976 περί της εξαλείψεως των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 100 και 235,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Εκτιμώντας:

ότι η διαφορά μεταξύ των διατάξεων που εφαρμόζονται ήδη ή καταρτίζονται στα διάφορα Κράτη μέλη περί της εξαλείψεως των PCB δύναται να δημιουργήσει ανίσους όρους ανταγωνισμού και να έχει έτσι άμεση επίπτωση στη λειτουργία της Κοινής Αγοράς- ότι είναι σκόπιμο λοιπόν να επιτευχθεί στον τομέα αυτό η προσέγγιση των νομοθεσιών που προβλέπεται στο άρθρο 100 της συνθήκης-

ότι είναι αναγκαίο η προσέγγιση αυτή των νομοθεσιών να συνοδεύεται από κοινοτική δράση που θα αποβλέπει στην επίτευξη με μία ευρύτερη ρύθμιση στον τομέα της εξαλείψεως των PCB, ενός από τους στόχους της Κοινότητος στους τομείς της βελτιώσεως των συνθηκών ζωής, της αρμονικής αναπτύξεως των οικονομικών δραστηριοτήτων στο σύνολο της Κοινότητος και της συνεχούς και ισόρροπης επεκτάσεως- ότι πρέπει λοιπόν να προβλεφθούν περιορισμένες ειδικές διατάξεις- ότι, εφ' όσον οι προς τον σκοπό αυτό απαιτούμενες εξουσίες δεν προβλέπονται από τη συνθήκη είναι σκόπιμο να γίνει επίκληση του άρθρου 235 της συνθήκης-

ότι τα PCB θεωρούνται επιβλαβή για την υγεία του ανθρώπου και του περιβάλλοντος και ότι ως εκ τούτου είναι σκόπιμο να ελέγχονται οι ουσίες αυτές σε κάθε στάδιο χρήσεώς τους-

ότι το πρόγραμμα δράσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στον τομέα του περιβάλλοντος(3) αναγνωρίζει την ανάγκη προσφυγής σε κοινοτική δράση για τα απόβλητα, των οποίων η επεξεργασία λόγω της τοξικότητός τους και της ιδιότητός τους να μη διασπώνται απαιτεί λύσεις πέραν των εθνικών πλαισίων-

ότι η οδηγία 75/442/ΕΟΚ(4) αφορά τη διάθεση των στερεών αποβλήτων γενικώς- ότι είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ένα ειδικό καθεστώς για τα ιδιαιτέρως επικίνδυνα απόβλητα που να εξασφαλίζει την προστασία της ανθρωπίνης υγείας και του περιβάλλοντος από τα επιβλαβή αποτελέσματα της ανεξελέγκτου απορρίψεως, εγκαταλείψεως ή αποθέσεως των αποβλήτων αυτών- ότι ένα τέτοιο καθεστώς πρέπει να υιοθετηθεί για τα PCB-

ότι, για να αποφευχθούν κατά το δυνατόν οι κίνδυνοι εξαπλώσεως μέσα στο περιβάλλον, τα Κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να καταστήσουν αναγκαστική την εξάλειψη των χρησιμοποιηθέντων PCB ή των PCB που περιέχονται σε αντικείμενα ή συσκευές εκτός χρήσεως-

ότι πρέπει επίσης να προβλεφθεί από τα Κράτη μέλη η δημιουργία ή ο καθορισμός εγκαταστάσεων, ιδρυμάτων ή επιχειρήσεων επιφορτισμένων με την εξάλειψη των PCB και ότι όποιος κατέχει PCB τα οποία θέλει να αποβάλει οφείλει να τα θέσει στη διάθεση των εν λόγω εγκαταστάσεων, ιδρυμάτων ή επιχειρήσεων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Για την εφαρμογή της οδηγίας αυτής νοούνται ως:

α) PCB - τα πολυχλωροδιφαινύλια,

- τα πολυχλωροτριφαινύλια,

- τα μίγματα που περιλαμβάνουν πολυχλωροδιφαινύλια ή και πολυχλωροτριφαινύλια-

β) εξάλειψη:

- η συλλογή και/ή η καταστροφή των PCB,

- οι εργασίες μετατροπής που είναι αναγκαίες για την ανάκτηση των PCB.

Άρθρο 2

Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την απαγόρευση της ανεξελέγκτου απορρίψεως, εγκαταλείψεως και αποθέσεως των PCB καθώς και των αντικειμένων ή μηχανημάτων τα οποία τα περιέχουν.

Άρθρο 3

Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να καταστεί υποχρεωτική η εξάλειψη των χρησιμοποιηθέντων PCB ή των PCB που περιέχονται σε αντικείμενα ή συσκευές εκτός χρήσεως.

Άρθρο 4

Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσουν την εξάλειψη των PCB χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.

Άρθρο 5

Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσουν, κατά το δυνατόν, την προώθηση της ανακτήσεως των χρησιμοποιηθέντων PCB ή των PCB που περιέχονται σε αντικείμενα ή συσκευές εκτός χρήσεως.

Άρθρο 6

Για την εφαρμογή των άρθρων 2, 3, 4 και 5 οι αρμόδιες αρχές των Κρατών μελών δημιουργούν ή ορίζουν τις εξουσιοδοτημένες εγκαταστάσεις, ιδρύματα ή επιχειρήσεις για την εξάλειψη των PCB για λογαριασμό τους και/ή για λογαριασμό τρίτων.

Άρθρο 7

Οποιοδήποτε κατέχει PCB, χωρίς να έχει εξουσιοδοτηθεί να τα εξαλείψει κατά την έννοια του άρθρου 6, οφείλει να τα θέτει στη διάθεση των ιδρυμάτων, εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων που προβλέπονται στο ως άνω άρθρο.

Άρθρο 8

Σύμφωνα με την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει" το κόστος εξαλείψεως των PCB, αφού αφαιρεθούν τα τυχόν έσοδα από την επεξεργασία τους, βαρύνει:

- τον κάτοχο ο οποίος παραδίδει τα PCB σε μια εγκατάσταση, ίδρυμα ή επιχείρηση που προβλέπονται στο άρθρο 6,

- και/ή τους προηγουμένους κατόχους ή τον παραγωγό των PCB ή του υλικού που περιέχει PCB.

Άρθρο 9

Τα Κράτη μέλη καθορίζουν τις ειδικές διατάξεις προς τις οποίες οφείλουν να συμμορφώνονται αφ' ενός μεν οι κάτοχοι των PCB αφ' ετέρου δε οι εγκαταστάσεις, τα ιδρύματα ή οι επιχειρήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 6, κατ' εφαρμογή της παρούσης οδηγίας.

Άρθρο 10

Ανά τριετία, τα Κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή επί της καταστάσεως της εξαλείψεως των PCB στο έδαφός τους, στα πλαίσια της εκθέσεως που προβλέπεται στο άρθρο 12 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Για τον σκοπό αυτό, οι εγκαταστάσεις, τα ιδρύματα ή επιχειρήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 6 πρέπει να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο τις πληροφορίες που αφορούν την εξάλειψη των PCB. Η Επιτροπή ανακοινώνει την έκθεση αυτή στα άλλα Κράτη μέλη.

Η Επιτροπή ανά τριετία υποβάλλει στο Συμβούλιο και στη Συνέλευση έκθεση επί της εφαρμογής της παρούσης οδηγίας.

Άρθρο 11

Τα Κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή τα απαραίτητα μέτρα για τη συμμόρφωσή τους προς την παρούσα οδηγία εντός είκοσι τεσσάρων μηνών από της κοινοποιήσεώς της και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή περί αυτού.

Άρθρο 12

Τα Κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των κυρίων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που υιοθετούν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 13

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις 6 Απριλίου 1976.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

G. THORN

(1) ΕΕ αριθ. Α 157, 14.7.1975, σ. 87.

(2) ΕΕ αριθ. Α 263, 17.11.1975, σ. 34.

(3) ΕΕ αριθ. Α 112 της 20.12.1973, σ. 3.

(4) ΕΕ αριθ. Ν 194 της 25.7.1975, σ. 39.