ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 4ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να θεσπισθούν όσον αφορά την καταπολέμηση των εικονικών γάμων (97/C 382/01)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη το άρθρο Κ.1 σημείο 3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,

Εκτιμώντας τις διατάξεις του ψηφίσματος για την εναρμόνιση των εθνικών πολιτικών σχετικά με την επανένωση των οικογενειών (συμπεράσματα της Κοπεγχάγης της 1ης Ιουνίου 1993),

Εκτιμώντας ότι το δικαίωμα να παντρευτεί κανείς και να δημιουργήσει οικογένεια αναγνωρίζεται από το άρθρο 12 της ευρωπαϊκής σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και από το άρθρο 16 της οικουμενικής διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου, και ότι το δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής ζωής αναγνωρίζεται από το άρθρο 8 της ευρωπαϊκής σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

Σημειώνοντας ότι οι εικονικοί γάμοι αποτελούν μέσο για την καταστρατήγηση των κανόνων των σχετικών με την είσοδο και διαμονή των υπηκόων τρίτων χωρών,

Πεπεισμένο ότι τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν ή να συνεχίσουν να θεσπίζουν ισοδύναμα μέτρα για την καταπολέμηση του φαινομένου αυτού,

Εκτιμώντας ότι το παρόν ψήφισμα δεν έχει ως στόχο την καθιέρωση συστηματικών ελέγχων όλων των γάμων με υπηκόους τρίτων χωρών, αλλά ότι θα πραγματοποιείται εξακρίβωση εφόσον κάτι τέτοιο πιθανολογείται βασίμως,

Εκτιμώντας ότι με το παρόν ψήφισμα δεν θίγεται η ευχέρεια των κρατών μελών να εξακριβώνουν, ενδεχομένως, πριν από την τέλεση του γάμου κατά πόσον αυτός είναι εικονικός,

ότι το παρόν ψήφισμα δεν θίγει το κοινοτικό δίκαιο,

ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΨΗΦΙΣΜΑ:

1. Κατά την έννοια του παρόντος ψηφίσματος ως «εικονικός γάμος» νοείται ο γάμος υπηκόου κράτους μέλους ή υπηκόου τρίτης χώρας, ο οποίος διαμένει νομίμως σε ένα κράτος μέλος, με υπήκοο τρίτης χώρας με μοναδικό σκοπό να καταστρατηγηθούν οι κανόνες που διέπουν την είσοδο και τη διαμονή των υπηκόων τρίτων χωρών και να αποκτήσει ο υπήκοος τρίτης χώρας άδεια παραμονής ή διαμονής σε κράτος μέλος.

2. Τα στοιχεία από τα οποία πιθανολογείται ότι ένας γάμος είναι ενδεχομένως εικονικός είναι κυρίως:

- η απουσία διατήρησης της συμβίωσης,

- η μη κατάλληλη συμβολή στην αντιμετώπιση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το γάμο,

- το ότι οι σύζυγοι δεν συναντήθηκαν ποτέ πριν από το γάμο,

- το ότι οι σύζυγοι σφάλλουν ως προς τα αντίστοιχα στοιχεία ταυτότητάς τους (όνομα, διεύθυνση, υπηκοότητα, εργασία) ως προς τις περιστάσεις υπό τις οποίες γνωρίστηκαν ή ως προς άλλες σημαντικές πληροφορίες προσωπικού χαρακτήρα που τους αφορούν,

- το ότι οι σύζυγοι δεν ομιλούν γλώσσα που να είναι αντιληπτή και από τους δύο,

- το ότι έχει δοθεί κάποιο χρηματικό ποσό προκειμένου να συναφθεί ο γάμος (εκτός των ποσών που δίδονται ως προίκα, στην περίπτωση που πρόκειται για υπηκόους τρίτων χωρών όπου η προικοδότηση αποτελεί συνήθη πρακτική),

- το ότι το ιστορικό ενός ή και των δύο συζύγων παρέχει ενδείξεις για τη σύναψη προηγουμένων εικονικών γάμων ή παρατυπιών όσον αφορά την άδεια διαμονής.

Σ' αυτά τα πλαίσια, οι εν λόγω πληροφορίες δύνανται να προκύπτουν από:

- δηλώσεις των ενδιαφερομένων ή τρίτων προσώπων,

- πληροφορίες που προέρχονται από γραπτά στοιχεία ή

- πληροφορίες που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια έρευνας.

3. Εάν υπάρχουν στοιχεία από τα οποία να πιθανολογείται ότι πρόκειται για εικονικό γάμο, τα κράτη μέλη δεν χορηγούν άδεια παραμονής ή διαμονής στον υπήκοο της τρίτης χώρας λόγω του γάμου του παρά μόνον αφού εξακριβωθεί από τις αρμόδιες αρχές και βάσει του εθνικού δικαίου ότι ο γάμος δεν είναι εικονικός και ότι πληρούνται οι υπόλοιπες προϋποθέσεις που έχουν σχέση με την είσοδο και τη διαμονή. Η εξακρίβωση αυτή δύναται να συνεπάγεται χωριστή συνέντευξη με καθένα από τους δύο συζύγους.

4. Όταν οι αρμόδιες αρχές διαπιστώσουν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, ότι ο γάμος είναι εικονικός, η άδεια παραμονής ή διαμονής που χορηγήθηκε στον υπήκοο τρίτης χώρας λόγω του γάμου του, κατά κανόνα, αφαιρείται, ανακαλείται ή δεν ανανεώνεται.

5. Στον υπήκοο της τρίτης χώρας παρέχεται η δυνατότητα να προσβάλει μια απόφαση αφαίρεσης, ανάκλησης ή μη ανανέωσης της άδειας παραμονής ή διαμονής ή να ζητήσει την επανεξέτασή της, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, είτε ενώπιον δικαστηρίου είτε ενώπιον αρμόδιας διοικητικής αρχής.

6. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη το παρόν ψήφισμα σε όλες τις προτάσεις που αποσκοπούν στην τροποποίηση της εθνικής τους νομοθεσίας. Επιπλέον, προσπαθούν να προσαρμόσουν τις εθνικές τους νομοθεσίες στο παρόν ψήφισμα πριν την 1η Ιανουαρίου 1999.

Το Συμβούλιο εξετάζει την εφαρμογή του παρόντος ψηφίσματος άπαξ κατ' έτος, αρχίζοντας από 1ης Ιανουαρίου 1999.