*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 8ης Φεβρουαρίου 1983

δυνάμει του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, για το σχέδιο ενισχύσεων στον τομέα των κλωστοϋφαντουργικών και της ενδύσεως (επιχειρήσεις αριθ. 34 και 57)

(Τα κείμενα στη γαλλική και ολλανδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)

(83/320/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

Αφού έταξε προθεσμία στα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 93, και αφού έλαβε υπόψη της τις εν λόγω παρατηρήσεις,

Εκτιμώντας:

Ι

ότι η βελγική κυβέρνηση, με την επιστολή της της 14ης Μαΐου 1982, κοινοποίησε στην Επιτροπή την πρόθεσή της να χορηγήσει ενίσχυση σε δύο επιχειρήσεις, εκ των οποίων η μία ασχολείται με την ύφανση κτενισμένου ερίου, η άλλη με την παραγωγή ταπήτων και ταπήτων δαπέδου·

ότι η επιχείρηση που ασχολείται με την ύφανση κτενισμένου ερίου, η οποία απασχολεί 109 πρόσωπα, επρόκειτο να χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα ενίσχυσης για να αυξήσει την παραγωγή της κατά 15 % εντός δύο ετών, από την οποία το 98,3 % προορίζεται για την κοινοτική αγορά·

ότι η ενίσχυση για τη συγκεκριμένη επιχείρηση επρόκειτο να ανέλθει σε 8,75 εκατομμύρια βελγικά φράγκα, τα 2/3 των οποίων επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν για αντικατάσταση μηχανών·

ότι η επιχείρηση που παράγει τάπητες και τάπητες δαπέδου, η οποία απασχολεί 246 πρόσωπα, πρόκειται να χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα ενίσχυσης για να αυξήσει την παραγωγή της κατά 5,4 % εντός δύο ετών, από την οποία το 83,44 % προορίζεται για την κοινοτική αγορά·

ότι η ενίσχυση για τη συγκεκριμένη επιχείρηση επρόκειτο να ανέλθει σε 8,18 εκατομμύρια βελγικά φράγκα και επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για την αντικατάσταση μηχανών, τη βελτίωση των διαδικασιών ελέγχου παραγωγής και την αλλαγή του ακατέργαστου υλικού·

ότι η Επιτροπή κίνησε, στις 12 Αυγούστου 1982, τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτη περίοδος της συνθήκης ΕΟΚ, όσον αφορά τις εν λόγω ενισχύσεις, επειδή οι συγκεκριμένες ενισχύσεις είναι σε θέση να επηρεάσουν τις συνθήκες εμπορίου σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον και να καταστούν ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά·

ότι η Επιτροπή, επίσης, θεώρησε ότι οι δύο αυτές ενισχύσεις δεν ήταν σύμφωνες με τις προϋποθέσεις που καθιερώνονται στο καθεστώς τομεακών ενισχύσεων υπέρ της βιομηχανίας υφασμάτων και ενδυμάτων, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 18 Νοεμβρίου 1981 και ισχύει στο Βέλγιο από την 1η Ιανουαρίου 1982·

ΙΙ

ότι η βελγική κυβέρνηση, κατά την υποβολή των παρατηρήσεών της, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, επιβεβαίωσε τις πληροφορίες που είχε ήδη στη διάθεσή της η Επιτροπή και δεν παρείχε νέα στοιχεία που να δικαιολογούν μία ενδεχόμενη μεταβολή της άποψης της Επιτροπής· (ότι δύο άλλα Κράτη μέλη και δύο ομοσπονδίες επιχειρήσεων του τομέα αυτού υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, συμφώνησαν με την άποψη της Επιτροπής και επέστησαν την προσοχή στα προβλήματα της υπερπαραγωγικότητας που αντιμετωπίζει ο υποτομέας ύφανσης κτενισμένου ερίου και τόνισαν την ευαισθησία του υποτομέα της παραγωγής ταπήτων λόγω της σπουδαιότητας του εμπορίου και της έκτασης του ανταγωνισμού μεταξύ των Κρατών μελών. Στις παρατηρήσεις αυτές τονιζόταν το γεγονός ότι οι προτεινόμενες ενισχύσεις θα συντελούσαν στη μεταβίβαση των προβλημάτων από τις εν λόγω επιχειρήσεις στους ανταγωνιστές τους·

ΙΙΙ

ότι οι προτεινόμενες από τη βελγική κυβέρνηση ενισχύσεις μπορούν να επηρεάσουν τις μεταξύ Κρατών μελών συναλλαγές και να νοθεύσουν ανταγωνισμό, με την ευνοϊκή μεταχείριση των εν λόγω επιχειρήσεων ή της παραγωγής των προϊόντων τους σύμφωνα με την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι η συνθήκη προβλέπει ότι οι ενισχύσεις που πληρούν τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά· ότι οι εξαιρέσεις από το ασυμβίβαστο που αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ απαριθμούν τους στόχους που πρέπει να επιδιωχθούν προς το συμφέρον της Κοινότητας και όχι προς ατομικό όφελος. Οι συγκεκριμένες εξαιρέσεις πρέπει να ερμηνευθούν αυστηρά κατά την εξέταση των καθεστώτων περιφερειακής και τομεακής ενίσχυσης και των μεμονωμένων περιπτώσεων εφαρμογής γενικών συστημάτων ενίσχυσης· ότι μπορούν ειδικότερα να χορηγηθούν μόνον όταν η Επιτροπή μπορεί να θεμελιώσει ότι οι εν λόγω ενισχύσεις θα συνεισφέρουν στην επίτευξη των σκοπών που εξειδικεύονται στις εξαιρέσεις, τους οποίους οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν τις ενισχύσεις δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν με δικές τους ενέργειες κάτω από κανονικές συνθήκες αγοράς·

ότι, η χορήγηση εξαίρεσης στις περιπτώσεις εκείνες που δεν δικαιολογείται επαρκώς, συντελεί στο να επηρεάζονται οι συναλλαγές μεταξύ των Κρατών μελών και να νοθεύεται ο ανταγωνισμός χωρίς να εξυπηρετείται το συμφέρον της Κοινότητας, ενώ παράλληλα αποδέχεται τη χορήγηση αδικαιολόγητων προνομίων σε ορισμένα Κράτη μέλη·

ότι η Επιτροπή, εφαρμόζοντας τις αρχές που εκτίθενται ανωτέρω κατά την εξέταση των μεμονωμένων υποθέσεων, πρέπει να βεβαιωθεί ότι υπάρχει εκ μέρους του άμεσου δικαιούχου επαρκής δικαιολόγηση σχετικά με το ότι η χορήγηση της ενίσχυσης απαιτείται για να προωθήσει έναν από τους σκοπούς που εκτίθενται στο άρθρο 92 παράγραφος 3· ότι, σε περίπτωση κατά την οποία δεν μπορεί να αποδειχθεί το εν λόγω γεγονός και, ιδιαίτερα, όταν η επένδυση για την οποία έχει χορηγηθεί ενίσχυση λαμβάνει χώρα αδικαιολόγητα, είναι σαφές ότι η ενίσχυση δεν συντελεί στην επίτευξη των σκοπών που εξειδικεύονται στις εξαιρέσεις αλλά εξυπηρετεί την αύξηση της οικονομικής ισχύος της συγκεκριμένης επιχείρησης·

ότι στις συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν φαίνεται να υπάρχει επαρκής δικαιολόγηση εκ μέρους της επιχείρησης που επωφελείται από την ενίσχυση·

ότι, στις 18 Νοεμβρίου 1981, η Επιτροπή αποφάσισε να μην εγείρει αντιρρήσεις στην εφαρμογή ενός καθεστώτος τομεακής ενίσχυσης υπέρ του τομέα υφασμάτων και ενδυμάτων στο Βέλγιο. Ότι, αφότου αρχέσει να λειτουργεί το καθεστώς τομεακής ενίσχυσης, οι επιχειρήσεις του τομέα στο Βέλγιο δεν μπορούν να επωφεληθούν από άλλη ειδική περιφερειακή ή γενική ενίσχυση·

ότι μία ενίσχυση, που χορηγήθηκε σε μία μεμονωμένη επιχείρηση μέσα στα πλαίσια του καθεστώτος τομεακής ενίσχυσης, θα μπορούσε να επωφεληθεί από την παρέκκλιση του άρθρου 92 παράγραφος 3 εδάφιο γ) της συνθήκης ΕΟΚ, μόνο στο βαθμό που εκπληρώνονται όλες οι προϋποθέσεις του καθεστώτος τομεακής ενίσχυσης όπως εγκρίθηκαν από την Επιτροπή. Είναι ιδιαίτερης σημασίας για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις η αναγκαιότητα να καταβληθούν σημαντικές προσπάθειες αναδιάρθρωσης για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας, και η ανάγκη να μεταβληθούν η ικανότητα παραγωγής με τη βοήθεια της ενίσχυσης·

ότι το μεγαλύτερο τμήμα των ενισχύσεων θα εχρησιμοποιείτο για να καλυφθούν οι δαπάνες αντικατάστασης των απαρχαιωμένων μηχανών. Αυτή η διάταξη δεν παρέχει επαρκή δικαιολόγηση, έστι ώστε τα αναδιαρθρωτικά προγράμματα των δύο επιχειρήσεων να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με το καθεστώς τομεακής ενίσχυσης που ισχύει στο Βέλγιο, ιδιαίτερα λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο υποτομέας υφάνσεως κτενισμένου ερίου, στην περίπτωση της μιας επιχείρησης, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υπερπαραγωγικότητας σε κοινοτικό επίπεδο και ότι στον υποτομέα ταπήτων και ταπήτων δαπέδων η βελγική βιομηχανία είναι ήδη σε μεγάλο βαθμό ανταγωνιστική, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της άλλης εξεταζόμενης επιχείρησης·

ότι, χρησιμοποιώντας την ενίσχυση, καμία από τις δύο επιχειρήσεις δεν θα μειώσει την παραγωγική της ικανότητα ενώ συγχρόνως θα αυξήσουν την παραγωγή κατά 15 % και 5,4 % αντίστοιχα. Δεδομένου ότι το σύνολο της παραγωγής της πρώτης επιχείρησης, η οποία ασχολείται με την ύφανση κτενισμένου ερίου - υποτομέας που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υπερπαραγωγικότητας στην κοινότητα - προορίζεται για την κοινοτική αγορά (81,2 % στα άλλα Κράτη μέλη και 17,1 % στο Βέλγιο), είναι σαφές ότι η εν λόγω ενίσχυση θα επιδεινώσει τα τομεακά προβλήματα που ήδη υφίστανται σε κοινοτικό επίπεδο, ενώ συγχρόνως θα προκαλέσει τη μεταφορά των προβλημάτων από το ένα Κράτος μέλος στο άλλο. Αντίστοιχα, όσον αφορά τη δεύτερη επιχείρηση, η οποία ασχολείται με την παραγωγή ταπήτων και ταπήτων δαπέδων - υποτομέας στον οποίο το Βέλγιο είναι σε μεγάλο βαθμό ανταγωνιστικό σε κοινοτικό επίπεδο - δεδομένου ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της παραγωγής της επιχείρησης, το οποίο πρόκειται να αυξηθεί με τη χρήση της ενίσχυσης, προορίζεται για την κοινοτική αγορά (68,11 % στα άλλα Κράτη μέλη και 15,33 % στο Βέλγιο), η εν λόγω ενίσχυση θα επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές κατά τρόπο που αντιτίθεται στο κοινό συμφέρον·

ότι, εν όψει όλων των ανωτέρω, η βελγική κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αποδείξει, ούτε η Επιτροπή να διαπιστώσει, ότι οι προτεινόμενες ενισχύσεις εκπληρώνουν όλες τις προϋποθέσεις του καθεστώτος τομεακής ενίσχυσης που ισχύει στο Βέλγιο, οι οποίες είναι απαραίτητες για να εφαρμοστεί η παρέκκλιση του άρθρου 92 παράγραφος 3 εδάφιο γ) της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι, επιπλέον, οι προτεινόμενες ενισχύσεις δεν μπορούν να επωφεληθούν από τις παρεκκλίσεις που καθιερώνονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 εδάφια α) και β) της συνθήκης ΕΟΚ, στο βαθμό που το βιοτικό επίπεδο στις περιοχές αυτές δεν είναι ασυνήθιστα χαμηλό και δεν επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση· οι ενισχύσεις δεν προωθούν των εκτέλεση σημαντικών σχεδίων κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και δεν χορηγούνται για την άρση σοβαρής διαταραχής της οικονομίας του Βελγίου,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Απαγορεύεται στο Βασίλειο του Βελγίου να εφαρμόσει το σχέδιό του, που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή με επιστολή στις 17 Μαΐου 1982, να χορηγήσει ενίσχυση σε επιχείρηση που ασχολείται με τη ύφανση κτενισμένου ερίου και σε επιχείρηση που παράγει τάπητες και τάπητες δαπέδων.

Άρθρο 2

Το Βασίλειο του Βελγίου οφείλει να ενημερώσει την Επιτροπή εντός δύο μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που θα λάβει για να εκτελέσει την παρούσα απόφαση.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 8 Φεβρουαρίου 1983.

Για την Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Μέλος της Επιτροπής