ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 8ης Ιουνίου 1970 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών που αφορούν στο σύστημα διευθύνσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Εκτιμώντας:

ότι οι τεχνικές προδιαγραφές των εθνικών νομοθεσιών, τις οποίες πρέπει να πληρούν τα οχήματα με κινητήρα, αφορούν μεταξύ άλλων, στα συστήματα διευθύνσεως-

ότι οι προδιαγραφές αυτές διαφέρουν από το ένα Κράτος μέλος στο άλλο και ως εκ τούτου είναι ανάγκη να υιοθετηθούν οι ίδιες προδιαγραφές από όλα τα Κράτη μέλη είτε συμπληρωματικά είτε σε αντικατάσταση των υφισταμένων ρυθμίσεών τους ιδίως για να καταστεί δυνατή η εφαρμογή για κάθε τύπο οχήματος, της διαδικασίας εγκρίσεως ΕΟΚ που ρυθμίζεται από την οδηγία του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών όσον αφορά την έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους(3),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

"Όχημα" κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας νοείται κάθε όχημα με κινητήρα που προορίζεται να κυκλοφορεί επί οδού, με ή χωρίς αμάξωμα, έχον τουλάχιστον τέσσερις τροχούς και εκ κατασκευής μεγίστη ταχύτητα μεγαλύτερη των 25 χλμ ανά ώρα, καθώς και τα ρυμουλκούμενά τους, εξαιρουμένων των οχημάτων τα οποία μετακινούνται επί σιδηροτροχιών, των γεωργικών μηχανών και των ελκυστήρων, καθώς και των μηχανημάτων δημοσίων έργων.

Άρθρο 2

Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την έγκριση ΕΟΚ ούτε την έγκριση από εθνικής πλευράς ενός οχήματος για λόγους που αφορούν τα συστήματα διευθύνσεως, αν αυτά πληρούν τις προδιαγραφές, που καθορίζονται στο παράρτημα.

Άρθρο 3

Οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για την προσαρμογή των προδιαγραφών του παραρτήματος στην τεχνική πρόοδο, αποφασίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 της οδηγίας του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί εγκρίσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους.

Άρθρο 4

1. Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία, εντός προθεσμίας δέκα οκτώ μηνών από της κοινοποιήσεώς της. Ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.

2. Τα Κράτη μέλη μεριμνούν για τη γνωστοποίηση στην Επιτροπή του κειμένου των βασικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου, που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 5

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις 8 Ιουνίου 1970.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

P. HARMEL

(1) ΕΕ αριθ. Α 160 της 18. 12. 1969, σ. 7.

(2) ΕΕ αριθ. Α 10 της 27. 1. 1970, σ. 18.

(3) EΕ αριθ. Ν 42 της 23. 2. 1970, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

1. ΟΡΙΣΜΟΙ

1.1. Σύστημα διευθύνσεως

Ως "σύστημα διευθύνσεως" νοείται ο πλήρης μηχανισμός που η λειτουργία του είναι η αλλαγή της διευθύνσεως πορείας του οχήματος. Το σύστημα διευθύνσεως δύναται να περιλαμβάνει:

- το όργανο χειρισμού,

- τη μετάδοση κινήσεως,

- τους κατευθυντηρίους τροχούς,

- κατά περίπτωση έναν ειδικό μηχανισμό για την παραγωγή της βοηθητικής ενέργειας ή της ανεξάρτητης ενέργειας.

1.1.1. Όργανο χειρισμού

Ως "όργανο χειρισμού" νοείται το εξάρτημα που χειρίζεται απευθείας ο οδηγός για να διευθύνει το όχημα.

1.1.2. Μετάδοση κινήσεως

1.1.2.1. Ως "μετάδοση κινήσεως" νοείται στα οχήματα με κινητήρα το σύνολο των στοιχείων που περιλαμβάνονται μεταξύ του οργάνου χειρισμού και των κατευθυντηρίων τροχών εξαιρέσει των ειδικών μηχανισμών που προβλέπονται στο σημείο 1.1.4. Η μετάδοση κινήσεως μπορεί να είναι μηχανική, υδραυλική, δι' αέρος, ηλεκτρική ή σύνθετη.

1.1.2.2. Ως "μετάδοση κινήσεως" στα ρυμουλκούμενα νοείται το σύνολο των στοιχείων τα οποία μεταβιβάζουν στους κατευθυντηρίους τροχούς τις αναγκαίες δυνάμεις για να επιτευχθεί η αλλαγή διευθύνσεως πορείας του οχήματος.

1.1.3. Κατευθυντήριοι τροχοί

Ως "κατευθυντήριοι τροχοί" νοούνται οι τροχοί των οποίων η κατεύθυνση, σε σχέση προς το όχημα, δύναται να αλλάξει αμέσως ή εμμέσως για να επιτευχθεί η αλλαγή της διευθύνσεως πορείας του οχήματος.

1.1.4. Ειδικός μηχανισμός

Ως "ειδικός μηχανισμός" νοείται το τμήμα του συστήματος διευθύνσεως με το οποίο παράγεται η βοηθητική ή ανεξάρτητη ενέργεια. Η βοηθητική ενέργεια και η ανεξάρτητη ενέργεια δύνανται να παράγονται από ένα σύστημα μηχανικό, υδραυλικό, δι' αέρος, ηλεκτρικό ή σύνθετο (παραδείγματος χάριν, από μία αντλία ελαίου, μία αντλία αέρος, ένα συσσωρευτή).

1.2. Διάφορες κατηγορίες συστημάτων διευθύνσεως

1.2.1. Ανάλογα με την προέλευση της αναγκαίας ενέργειας για την αλλαγή διευθύνσεως των κατευθυντηρίων τροχών διακρίνονται οι ακόλουθες κατηγορίες συστημάτων διευθύνσεως:

1.2.1.1. σύστημα χειροκινήτου διευθύνσεως, στο οποίο η ενέργεια αυτή παρέχεται από τη μυϊκή ενέργεια του οδηγού και από ειδικούς μηχανισμούς όπως καθορίζονται στο σημείο 1.1.4-

1.2.1.2. σύστημα υποβοηθούμενης διευθύνσεως, στο οποίο η ενέργεια αυτή παρέχεται από τη μυϊκή ενέργεια του οδηγού και από ειδικούς μηχανισμούς όπως καθορίζονται στο σημείο 1.1.4-

1.2.1.3. σύστημα διευθύνσεως με σερβομηχανισμό στο οποίο αυτή η ενέργεια παρέχεται αποκλειστικά από τους ειδικούς μηχανισμούς όπως καθορίζονται στο σημείο 1.1.4.

1.3. Προσπάθεια επί του οργάνου χειρισμού

Ως "προσπάθεια επί του οργάνου χειρισμού" νοείται η προσπάθεια που εξασκείται από τον οδηγό επί του οργάνου χειρισμού για να ελέγχεται η διεύθυνση του οχήματος.

2. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ, ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ

2.1. Γενική προδιαγραφή

2.1.1. Το σύστημα διευθύνσεως πρέπει να εξασφαλίζει μία εύκολη και ασφαλή οδήγηση του οχήματος. Αν αυτό είναι αναγκαίο, το όχημα πρέπει να διαθέτει σύστημα υποβοηθούμενης διευθύνσεως.

2.2. Ειδικές προδιαγραφές

2.2.1. Όργανο χειρισμού

2.2.1.1. Το όργανο χειρισμού πρέπει να είναι ευχερές στη χρήση και να κρατείται εύκολα. Πρέπει να έχει σχεδιασθεί κατά τρόπο που να επιτρέπει την προοδευτική στρέψη. Η φορά της κινήσεως του οργάνου χειρισμού πρέπει να αντιστοιχεί εμφανώς στην επιθυμητή αλλαγή διευθύνσεως του οχήματος.

2.2.1.2. Η αναγκαία δύναμη επί του οργάνου χειρισμού για να περιστραφεί το πηδάλιο προς διαγραφή κύκλου ακτίνος 12 μ με αφετηρία την εφαπτομένη γραμμή, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 χγρ.

Στο σύστημα υποβοηθουμένης διευθύνσεως, σε περίπτωση βλάβης της βοηθητικής ενεργείας, η αναγκαία δύναμη επί του οργάνου χειρισμού δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 60 χγρ.

2.2.1.3. Για τον έλεγχο της στο ανωτέρω σημείο 2.2.1.2. αναφερόμενης προδιαγραφής, εκκινώντας από ευθεία γραμμή με ταχύτητα 10 χλμ το όχημα αναγκάζεται να διαγράφει σπειροειδή γραμμή. Ως την στιγμή κατά την οποία το όργανο χειρισμού διέρχεται από τη θέση που αντιστοιχεί στην εγγραφή του οχήματος σε ένα κύκλο ακτίνας 12 μ, σημειώνεται η δύναμη επί του πηδαλίου, η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει τις προδιαγραφόμενες τιμές. Η διάρκεια του χειρισμού (διανυόμενος χρόνος μεταξύ της στιγμής κατά την οποία το όργανο χειρισμού αρχίζει να ενεργοποιείται υπό του οδηγού και εκείνης όπου φθάνει στη θέση της μετρήσεως) δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 4 δευτερόλεπτα σε συνήθεις περιπτώσεις και τα 6 δευτερόλεπτα σε περίπτωση βλάβης της βοηθητικής ενεργείας. Πρέπει να εκτελεσθεί μία στροφή προς τα δεξιά και μία στροφή προς τα αριστερά.

Κατά τη διάρκεια της δοκιμής το όχημα πρέπει να έχει το μέγιστο τεχνικώς επιτρεπόμενο βάρος, η δε κατανομή του βάρους μεταξύ των αξόνων και η πίεση των ελαστικών να αντιστοιχούν στις ενδείξεις που χορηγεί ο κατασκευαστής.

2.2.2. Μετάδοση κινήσεως

2.2.2.1. Η οδήγηση του οχήματος πρέπει να δύναται να εξασφαλισθεί ακόμη και σε περίπτωση ολικής ή μερικής βλάβης των υδραυλικών, δι' αέρος ή ηλεκτρικών οργάνων μεταδόσεως κινήσεως.

2.2.2.2. Οι μηχανικές μεταδόσεις κινήσεως, πρέπει να έχουν σχεδιασθεί κατά τρόπο ώστε να ανταποκρίνονται στις επιπονήσεις που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της λειτουργίας. Πρέπει να είναι ευκόλου προσβάσεως για τη συντήρηση ή τον έλεγχο.

2.2.3. Κατευθυντήριοι τροχοί

2.2.3.1. Οι κατευθυντήριοι τροχοί δεν πρέπει να είναι αποκλειστικά και μόνο οι οπίσθιοι τροχοί. Η προδιαγραφή αυτή δεν έχει εφαρμογή στα ημιρυμουλκούμενα.

2.2.3.2. Τα οχήματα με κινητήρα των οποίων οι οπίσθιοι τροχοί είναι κατευθυντήριοι επίσης, πρέπει να υποβληθούν στην ακόλουθη δοκιμή:

2.2.3.2.1. Ο οδηγός πρέπει να δύναται να τους συγκρατήσει σε ευθεία γραμμή χωρίς ένα μη κανονικό χειρισμό επί μιας επιπέδου και οριζοντίου οδού με ταχύτητα 80 χλμ ή με την εκ κατασκευής μεγίστη ταχύτητα όταν αυτή είναι κατώτερη από 80 χλμ.

2.2.3.3. Τα ρυμουλκούμενα πρέπει επίσης να υποβληθούν στη δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 2.2.3.2.1. με μία ταχύτητα 80 χλμ ανά ώρα ή με την τεχνικώς αποδεκτή ταχύτητα που δηλώνεται από τον κατασκευαστή στις ακόλουθες περιπτώσεις:

- εφόσον διαθέτει περισσότερους από ένα άξονες εφοδιασμένους με κατευθυντήριους τροχούς,

- εφόσον πρόκειται για ημιρυμουλκούμενο που έχει τουλάχιστον ένα άξονα εφοδιασμένο με κατευθυντηρίους τροχούς.

2.2.4. Ειδικοί μηχανισμοί

2.2.4.1. Τα συστήματα διευθύνσεως με σερβομηχανισμό δεν είναι αποδεκτά.

2.2.4.2. Όταν μία υποβοηθούμενη διεύθυνση δεν διαθέτει δική της πηγή βοηθητικής ενεργείας, πρέπει να περιλαμβάνει μία αποθήκη ενεργείας. Αν χρησιμοποιείται η ενέργεια του πεπιεσμένου αέρα, η αποθήκη πεπιεσμένου αέρα πρέπει να προφυλάσσεται με μία βαλβίδα φραγμού μονής κατευθύνσεως.

2.2.4.3. Η οδήγηση του οχήματος πρέπει να δύναται εξασφαλισθεί ακόμη και σε περίπτωση βλάβης του ειδικού μηχανισμού.