EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 33/8

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) αριθ. 206/2005 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 4ης Φεβρουαρίου 2005

για την επιβολή οριστικών μέτρων διασφάλισης κατά των εισαγωγών σολομού εκτροφής

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, για το κοινό καθεστώς εισαγωγών και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 518/94 (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2474/2000 (2), του Συμβουλίου, και ιδίως το άρθρο 16,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 519/94 του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 1994, για το κοινό καθεστώς εισαγωγών από ορισμένες τρίτες χώρες και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82, (ΕΟΚ) αριθ. 1766/82 και (ΕΟΚ) αριθ. 3420/83 (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 427/2003 (4), και ιδίως το άρθρο 15,

Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3285/94 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 519/94 αντίστοιχα,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Στις 6 Φεβρουαρίου 2004, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι λόγω της εξέλιξης των εισαγωγών σολομού εκτροφής Ατλαντικού θεωρήθηκε αναγκαία η επιβολή μέτρων διασφάλισης, δυνάμει των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 3285/94 και 519/94· υπέβαλαν πληροφορίες με τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία όπως καθορίζεται βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3285/94 και του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 519/94, και ζήτησαν από την Επιτροπή να λάβει μέτρα διασφάλισης βάσει των πράξεων αυτών.

(2) Η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρείχαν αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι εισαγωγές σολομού εκτροφής Ατλαντικού στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, αυξάνονται με γρήγορο ρυθμό, σε απόλυτες τιμές καθώς και σε σχέση με την κοινοτική παραγωγή και κατανάλωση.

(3) Ισχυρίστηκαν ότι η αύξηση του όγκου των εισαγωγών σολομού εκτροφής Ατλαντικού είχε, μεταξύ άλλων συνεπειών, αρνητικό αντίκτυπο επί των τιμών ομοειδών ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων στην Κοινότητα, και επί του μεριδίου της αγοράς που κατέχουν οι κοινοτικοί παραγωγοί, προκαλώντας ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς.

(4) Η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρατήρησαν επίσης ότι, με βάση τις πληροφορίες που παρείχαν οι κοινοτικοί παραγωγοί, αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθυστερήσει να θεσπίσει μέτρα διασφάλισης, θα προκληθεί ζημία, η οποία δύσκολα επανορθώνεται, και ότι επομένως, πρέπει επειγόντως να επιβληθούν μέτρα.

(5) Η Επιτροπή ενημέρωσε όλα τα κράτη μέλη σχετικά με την κατάσταση και συνεννοήθηκε μαζί τους σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις των εισαγωγών, τις τάσεις των εισαγωγών και τα αποδεικτικά στοιχεία ως προς την ύπαρξη σοβαρής ζημίας, καθώς και τις διάφορες πτυχές της οικονομικής και εμπορικής κατάστασης σε ό,τι αφορά το οικείο κοινοτικό προϊόν.

(6) Στις 6 Μαρτίου 2004, η Επιτροπή άρχισε έρευνα σχετικά με την ύπαρξη σοβαρής ζημίας ή απειλής ζημίας για τους κοινοτικούς παραγωγούς του ομοειδούς προϊόντος ή προϊόντος άμεσα ανταγωνιστικού με το εισαγόμενο, που καθορίστηκε ως σολομός εκτροφής, έστω και σε φιλέτα, νωπός, διατηρημένος με απλή ψύξη ή κατεψυγμένος («το οικείο προϊόν») (5), όπως εξηγείται κατωτέρω. Η περίοδος της έρευνας (ΠΕ) είναι το 2003, και η υπό εξέταση περίοδος κατά την έρευνα είναι από τις αρχές του 2000 μέχρι το τέλος του 2003.

(7) Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα σχετικά με την έρευνα τους παραγωγούς-εξαγωγείς και τους εισαγωγείς, τις αντιπροσωπευτικές ενώσεις τους που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται, τους αντιπροσώπους των χωρών εξαγωγής και τους κοινοτικούς παραγωγούς. Η Επιτροπή έστειλε ερωτηματολόγια σε όλα αυτά τα μέρη, στις αντιπροσωπευτικές ενώσεις εκτροφέων σολομού στην Κοινότητα, και στα μέρη που αναγγέλθηκαν εντός των προθεσμιών που καθορίζονται στην ανακοίνωση για την έναρξη της έρευνας. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 519/94 του Συμβουλίου και το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου, η Επιτροπή έδωσε επίσης στα άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους γραπτώς και να ζητήσουν ακρόαση.

(8) Στις 13 Αυγούστου 2004, η Επιτροπή επέβαλε προσωρινά μέτρα διασφάλισης. Αυτά τα μέτρα παραπέμφθηκαν στο Συμβούλιο βάσει των άρθρων 15 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 519/94 του Συμβουλίου και 16 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου και εν συνεχεία έληξαν στις 6 Δεκεμβρίου 2004.

(9) Μετά τη δημοσίευση των προσωρινών μέτρων, η Επιτροπή συνέχισε την έρευνά της με στόχο να συναγάγει οριστικά συμπεράσματα. Ορισμένες κυβερνήσεις, ορισμένοι παραγωγοί-εξαγωγείς και οι αντιπροσωπευτικές τους οργανώσεις οι κοινοτικοί παραγωγοί, προμηθευτές, μεταποιητές και εισαγωγείς και οι αντιπροσωπευτικές οργανώσεις τους υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις. Οι γραπτές και οι προφορικές παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα κράτη μέλη εξετάσθηκαν και λήφθηκαν υπόψη για τη συναγωγή προσωρινών συμπερασμάτων. Αναζητήθηκαν και επαληθεύτηκαν όλες οι πληροφορίες που θεωρήθηκαν αναγκαίες για τον προσωρινό προσδιορισμό. Πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις οκτώ κοινοτικών παραγωγών.

(10) Όλα τα μέρη που συνεργάσθηκαν ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και τις εκτιμήσεις βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η επιβολή προσωρινών μέτρων διασφάλισης και για τη μορφή των προτεινόμενων προσωρινών μέτρων. Τους δόθηκε επίσης η ευκαιρία να υποβάλουν σχόλια τα οποία εξετάστηκαν και, όπου κρίθηκε αναγκαίο, λήφθηκαν υπόψη στα οριστικά συμπεράσματα.

2. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΕΡΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ

3. ΟΙΚΕΙΟ ΠΡΟΪΟΝ

(11) Το προϊόν για το οποίο δόθηκαν πληροφορίες στην Επιτροπή ότι, λόγω της τάσης που ακολουθούν οι εισαγωγές του, φαίνεται αναγκαία η επιβολή μέτρων διασφάλισης, είναι ο σολομός εκτροφής Ατλαντικού, έστω και σε φιλέτα, διατηρημένος με απλή ψύξη ή κατεψυγμένος.

(12) Εντούτοις, θεωρείται ότι το οικείο προϊόν πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα είδη σολομού εκτροφής. Αν το οικείο προϊόν περιορισθεί στο σολομό εκτροφής Ατλαντικού, τότε ο ορισμός του προϊόντος θεωρείται ιδιαίτερα στενός. Βάσει των φυσικών χαρακτηριστικών των διαφόρων ειδών σολομού (μέγεθος, σχήμα, γεύση κλπ), της διαδικασίας μεταποίησης και της δυνατότητας υποκατάστασης του σολομού παντός τύπου από πλευράς καταναλωτή, θεωρείται ότι όλοι οι σολομοί εκτροφής αποτελούν ενιαίο προϊόν. Παρομοίως, αν και ο σολομός εκτροφής πωλείται σε διάφορα παρασκευάσματα (ολόκληρο απεντερωμένο ψάρι, ολόκληρο ψάρι χωρίς κεφάλι και απεντερωμένο, φιλέτα), όλα αυτά έχουν την ίδια τελική χρήση και μπορούν εύκολα να αλληλοϋποκατασταθούν.

(13) Ορισμένα μέρη προέβαλαν το επιχείρημα ότι ο κατεψυγμένος σολομός είναι προϊόν διαφορετικό από τον νωπό σολομό και ότι δεν θα πρέπει να θεωρείται ως μέρος του οικείου προϊόντος. Ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι υπάγεται σε διαφορετική κλάση για δασμολογικούς λόγους και ότι προορίζεται για τους βιομηχανικούς μεταποιητές τροφίμων και τα καπνιστήρια που τον προτιμούν, σε αντίθεση με τους καταναλωτές οι οποίοι προτιμούν το νωπό σολομό. Ένα άλλο μέρος υποστήριξε ότι είναι ακατάλληλος για την παρασκευή καπνιστού σολομού. Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η υποδομή που χρειάζονται οι μεταποιητές είναι διαφορετική για το νωπό από ό,τι για τον κατεψυγμένο σολομό. Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι οι αγορές για το νωπό και τον κατεψυγμένο σολομό ήταν εντελώς διαφορετικές όπως φαίνεται από την έλλειψη κάποιας σχέσης μεταξύ των τιμών του νωπού και του κατεψυγμένου σολομού και αναφέρθηκαν συγκεκριμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις μεταποιητών, εμπόρων λιανικής πώλησης και καταναλωτών που απαιτούσαν το ένα παρασκεύασμα και όχι το άλλο. Ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι η κανονική συσκευασία για τον κατεψυγμένο σολομό (π.χ. ολόκληρος ιχθύς, φιλέτα, κλπ.) ήταν διαφορετική από τις συσκευασίες του νωπού σολομού.

(14) Εντούτοις, αυτοί οι ισχυρισμοί δεν τεκμηριώθηκαν. Η ύπαρξη διαφορετικών κατατάξεων για δασμολογικούς λόγους είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες που πρέπει να εξετάζονται και δεν είναι από μόνος του καθοριστικός. Οι μεταποιητές χρησιμοποιούν και το νωπό και τον κατεψυγμένο σολομό εκτροφής. Τα παρασκευάσματα νωπού και κατεψυγμένου σολομού πωλούνται αμφότερα σε επίπεδο λιανικής πώλησης και γενικά στις ίδιες αγορές (αν και ορισμένες αγορές πωλούν μόνον είτε νωπό είτε κατεψυγμένο σολομό) ακόμη και αν υπάρχουν αποδείξεις για μικρή διαφορά τιμών. Και τα δύο είδη είναι διαθέσιμα σε διαφορετικές συσκευασίες και καταναλώνονται απευθείας από τους καταναλωτές. Παρόλο που ορισμένοι καταναλωτές προτιμούν να αγοράζουν το προϊόν νωπό/διατηρημένο με απλή ψύξη και άλλοι κατεψυγμένο, και ορισμένα παρασκευάσματα θεωρούνται υψηλότερης ποιότητας από ό,τι άλλα, αυτές οι προτιμήσεις και εκτιμήσεις δεν είναι σημαντικές. Και τα δύο παρασκευάσματα εξυπηρετούν τον ίδιο τελικό σκοπό και είναι ανταγωνιστικά στην ίδια αγορά.

(15) Ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει αλληλεπικάλυψη της ζήτησης μεταξύ νωπού και κατεψυγμένου σολομού, και αναφέρθηκε στις διαπιστώσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 930/2003 προς υποστήριξη του ισχυρισμού του. Εντούτοις, αυτός ο κανονισμός αναγνώριζε όντως τον ανταγωνισμό μεταξύ των τιμών αυτών των δύο προϊόντων.

(16) Κατά συνέπεια, απορρίπτεται το επιχείρημα ότι ο κατεψυγμένος σολομός είναι διαφορετικό προϊόν από το νωπό σολομό.

(17) Συνεπώς, θεωρείται ότι ο σολομός εκτροφής (εκτός από τον άγριο) (είτε νωπός ή διατηρημένος σε απλή ψύξη ή κατεψυγμένος) στα διάφορα περιγραφόμενα παρασκευάσματα, είναι ενιαίο προϊόν. Υπάγεται επί του παρόντος στους κωδικούς ΣΟ ex 0302 12 00, ex 0303 11 00, ex 0303 19 00, ex 0303 22 00, ex 0304 10 13 και ex 0304 20 13.

4. ΟΜΟΕΙΔΗ Η ΑΜΕΣΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

(18) Μία εξέταση που έγινε για να προσδιορισθεί αν το προϊόν το οποίο παράγουν οι κοινοτικοί παραγωγοί — δηλαδή σολομός εκτροφής (εφεξής «ομοειδές προϊόν») είναι ομοειδές ή άμεσα ανταγωνιστικό με το οικείο εισαγόμενο προϊόν.

(19) Για να συναχθεί κάποιο συμπέρασμα ελήφθησαν ιδιαίτερα υπόψη οι ακόλουθες διαπιστώσεις. α) το εισαγόμενο προϊόν και το κοινοτικό προϊόν κατατάσσονται στις ίδιες κλάσεις διεθνώς για δασμολογικούς σκοπούς σε επίπεδο κωδικού ΕΣ (6 ψηφία). Επιπλέον, έχουν τις ίδιες ή παρόμοιες φυσικές ιδιότητες όπως γεύση, μέγεθος, σχήμα και υφή. Το εγχώριο προϊόν διατίθεται συχνά στο εμπόριο ως προϊόν πρώτης ποιότητας και συχνά η τιμή του πριμοδοτείται σε επίπεδο λιανικής πώλησης. Ωστόσο, όταν ένα προϊόν χαρακτηρίζεται «ομοειδές» αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι είναι απολύτως όμοιο, και οι μικρές ποιοτικές μεταβολές δεν επαρκούν για να μεταβληθεί το συνολικό συμπέρασμα περί ομοιότητας μεταξύ των εισαγόμενων και των εγχώριων προϊόντων· β) το εισαγόμενο προϊόν και το κοινοτικό προϊόν πωλήθηκαν μέσω παρόμοιων ή όμοιων δικτύων πωλήσεων, οι πληροφορίες για τις τιμές ήταν άμεσα διαθέσιμες στους αγοραστές και το οικείο προϊόν και το προϊόν των κοινοτικών παραγωγών ήταν ανταγωνιστικά κυρίως ως προς την τιμή· γ) το εισαγόμενο προϊόν και το κοινοτικό προϊόν ή εξυπηρετούν τις ίδιες ή παρόμοιες τελικές χρήσεις, κατά συνέπεια ήταν εναλλακτικά ή υποκατάστατα προϊόντα, και εύκολα εναλλάξιμα· δ) το εισαγόμενο προϊόν και το κοινοτικό προϊόν εκλαμβάνονται από τους καταναλωτές ως εναλλακτικά για να ικανοποιηθεί μια συγκεκριμένη απαίτηση ή ζήτηση, και προς το σκοπό αυτό οι διαφορές που εντοπίσθηκαν από ορισμένους εξαγωγείς και εισαγωγείς δεν ήταν άλλο από ελάχιστα διαφοροποιημένες ποικιλίες.

(20) Επομένως, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το εισαγόμενο προϊόν και το κοινοτικό προϊόν είναι «ομοειδή ή άμεσα ανταγωνιστικά».

5. ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ

5.1. Αύξηση εισαγωγών

5.1.1. Εισαγωγή

(21) Έγινε μια εξέταση με βάση στοιχεία για την περίοδο 2000-2003 και με επίκεντρο τις εισαγωγές της πλέον πρόσφατης περιόδου για την οποία υπάρχουν αξιόπιστα διαθέσιμα στοιχεία, για να προσδιοριστεί κατά πόσον το οικείο προϊόν εισάγεται στην Κοινότητα σε τόσο αυξημένες ποσότητες, σε απόλυτες τιμές ή σε σχέση με την κοινοτική παραγωγή, ή/και υπό τέτοιους όρους ή συνθήκες ώστε να προκαλεί ή να απειλεί να προκαλέσει σημαντική ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς. Ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι η αύξηση των εισαγωγών οφειλόταν στο γεγονός ότι οι εισαγωγές άγριου σολομού συμπεριλαμβάνονταν στα στοιχεία για τις εισαγωγές. Ωστόσο, η έρευνα έδειξε ότι παρόλο που τα στοιχεία της Eurostat δεν κάνουν διάκριση μεταξύ του άγριου σολομού και του σολομού εκτροφής, από τις διαθέσιμες πληροφορίες (στατιστικές ΗΠΑ και Καναδά για τις εξαγωγές) συνάγεται ότι οι εισαγωγές άγριου σολομού στην Κοινότητα έχουν μειωθεί από το 2001. Επομένως, το ότι οι συνολικές εισαγωγές σολομού λήφθηκαν υπόψη στα στοιχεία της Eurostat δεν κατέληξε σε αύξηση του στοιχείου των εισαγωγών που παρατηρήθηκε σ’ αυτά τα στοιχεία. Ένα μέρος ισχυρίστηκε επίσης ότι το 2000 δεν θα έπρεπε να λαμβάνεται ως έτος βάσης για την ανάλυση, επειδή κατά το εν λόγω έτος οι τιμές του σολομού ήταν ασυνήθιστα υψηλές. Η ανάλυση, ωστόσο, επικεντρώνεται στις βασικές εξελίξεις κατά την πλέον πρόσφατη περίοδο και αν ληφθεί ως έτος βάσης το 1999 ή το 2001 δεν θα υπάρξουν αλλαγές στο αποτέλεσμα της ανάλυσης αυτής.

(22) Επομένως, τα οριστικά συμπεράσματα που παρατίθενται κατωτέρω βασίζονται σε στοιχεία από το 2000 έως το 2003.

5.1.2. Όγκος των εισαγωγών

(23) Οι εισαγωγές αυξήθηκαν από 372 789 τόνους το 2000 σε 455 948 τόνους το 2003, αύξηση της τάξης του 22 %. Μεταξύ του 2002 και του 2003, οι εξαγωγικές πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 15 %.

(24) Σε σχέση με την κοινοτική παραγωγή, οι εισαγωγές μειώθηκαν από 254 % το 2000 σε 235 % το 2001, έκτοτε όμως αυξήθηκαν και πάλι σε 239 % το 2003. Παρόλο που αυτή η εξέλιξη αντιστοιχεί σε μείωση σε σχέση με το 2000, σημειώνεται ότι μετά την πτώση που ακολούθησε το 2000, οι εισαγωγές αυξάνονταν κάθε χρόνο σε σχέση με την παραγωγή. Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι το 2003 σημειώθηκε απόλυτη αύξηση των εισαγωγών κατά 15 %, που είναι συντελεστής πολύ υψηλότερος από τους συντελεστές των προηγούμενων ετών.

(25) Με βάση τα τριμηνιαία στοιχεία για τα έτη 2002 και 2003 διαπιστώνεται ότι οι ανά τρίμηνο εισαγωγές το 2003 ήταν υψηλότερες από το αντίστοιχο τρίμηνο του 2002, και ότι οι μεγαλύτερες αυξήσεις (μέχρι 20,8 %) σημειώθηκαν κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2003. 1ο τρίμηνο 2002 2ο τρίμηνο 2002 3ο τρίμηνο 2002 4ο τρίμηνο 2002 Όγκος (σε τόνους) 86 753 96 988 93 375 119 657 1ο τρίμηνο 2003 2ο τρίμηνο 2003 3ο τρίμηνο 2003 4ο τρίμηνο 2003 Όγκος (σε τόνους) 92 667 108 655 112 862 141 763 Αύξηση % ανά έτος 6,8 % 12,0 % 20,8 % 18,5 % Πηγή: Eurostat

5.1.3. Συμπέρασμα

(26) Με βάση τα στοιχεία για τις εισαγωγές κατά την περίοδο 2000-2003, συνάγεται το συμπέρασμα ότι είναι πρόσφατη, αιφνίδια, απότομη και σημαντική η αύξηση των εισαγωγών, τόσο σε απόλυτες τιμές όσο και σε σχέση με την παραγωγή.

5.2. Τιμές των εισαγωγών

(27) Εξετάσθηκαν επίσης οι συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκαν οι εισαγωγές με αναφορά στα στοιχεία της Eurostat. Το γεγονός ότι στα στοιχεία περιλαμβάνονται μικρές ποσότητες άγριου σολομού, θεωρείται ότι δεν επηρεάζει σημαντικά τις τιμές.

(28) Ως προς τούτο, πρέπει να σημειωθεί ότι μεταξύ Σεπτεμβρίου 1997 και Μαΐου 2003, σημαντικό τμήμα των εισαγωγών σολομού εκτροφής από τη Νορβηγία (που καταλαμβάνει περίπου το 55 % της κοινοτικής αγοράς) υπόκεινταν σε αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές στο πλαίσιο των μέτρων αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων που ίσχυαν τότε. Κατά το 2002, επειδή ορισμένοι Νορβηγοί παραγωγοί-εξαγωγείς παρέβησαν τις αναληφθείσες υποχρεώσεις, άρχισε να υποθάλπεται η αποτελεσματικότητα του μέσου αυτού και προκλήθηκε πτώση των τιμών. Στη συνέχεια ανακοινώθηκε, το Δεκέμβριο του 2002, η λήψη μέτρων αντιντάμπινγκ και μέτρων κατά των επιδοτήσεων κατά των εισαγωγών από τη Νορβηγία και τα μέτρα αυτά έληξαν τον Μάιο του 2003. Οι τιμές εισαγωγής κατά το 2002 και το πρώτο εξάμηνο του 2003 σημείωσαν πτώση, εν μέρει λόγω της παραβίασης των αναλήψεων υποχρεώσεων ή της εθελούσιας παραίτησης από αυτήν, από πλευράς ορισμένων Νορβηγών εξαγωγέων.

(29) Οι τιμές εισαγωγής μειώθηκαν κατά 28,5 % μεταξύ του 2000 και του 2003. Τούτο θεωρήθηκε άσχετο με τη συνήθη διακύμανση των τιμών στην αγορά λόγω του μεγέθους της μείωσης σε απόλυτες τιμές, και επειδή οι παραγωγοί εξαγωγείς δεν αποκόμιζαν υπέρμετρα κέρδη το 2000, και το κόστος παραγωγής δεν μειώθηκε ουσιαστικά μεταξύ του 2000 και 2003. 2000 2001 2002 2003 Τιμή εισαγωγής 3,55 2,99 2,87 2,54 Πηγή: Eurostat

(30) Οι πρόσφατες εξελίξεις των τιμών φαίνονται σαφέστερα με βάση τα τριμηνιαία στοιχεία. Οι τιμές εισαγωγής παρέμειναν σχετικά σταθερές μεταξύ 2,83 ευρώ και 2,93 ευρώ το 2002, στη συνέχεια σημείωσαν μείωση από 2,87 ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2003, σε 2,24 ευρώ το τρίτο τρίμηνο του 2003 και στη συνέχεια ανέκαμψαν σε 2,48 ευρώ το τέταρτο τρίμηνο του 2003. 1ο τρίμηνο 2002 2ο τρίμηνο 2002 3ο τρίμηνο 2002 4ο τρίμηνο 2002 Τιμή εισαγωγής 2,83 2,93 2,86 2,85 1ο τρίμηνο 2003 2ο τρίμηνο 2003 3ο τρίμηνο 2003 4ο τρίμηνο 2003 Τιμή εισαγωγής 2,87 2,62 2,24 2,48 Πηγή: Eurostat

(31) Τα στοιχεία της Eurostat για το πρώτο εξάμηνο του 2004 δείχνουν ότι οι τιμές αυξήθηκαν αρχικά αν και παρέμειναν κάτω από το μέσο όρο του 2003, και εν συνεχεία ακολούθησαν καθοδική τάση. Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι τιμές εξακολουθούν να μειώνονται και ότι είναι πολύ χαμηλές. Οι ισχυρισμοί ότι οι τιμές θα αυξηθούν δεν τεκμηριώθηκαν και οι τρέχουσες εξαιρετικά χαμηλές τιμές επιβεβαιώνονται από πηγές του βιομηχανικού κλάδου στις χώρες εξαγωγής.

5.3. Μερίδιο αγοράς των εισαγωγών

(32) Το μερίδιο αγοράς των εισαγωγών μειώθηκε από 73,5 % το 2000 σε 71,9 % το 2001 και παρέμεινε σταθερό στο ίδιο περίπου επίπεδο το 2002 (72 %). Το 2003, οι εισαγωγές αύξησαν το μερίδιο αγοράς τους από 72,0 % το 2002 σε 73,9 %, δηλαδή σημειώθηκε αύξηση 1,9 ποσοστιαίων μονάδων και το υψηλότερο επίπεδό τους κατά την εξεταζόμενη περίοδο. 2000 2001 2002 2003 Εισαγωγές 73,5 % 71,9 % 72,0 % 73,9 %

6. ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

(33) Σχεδόν το σύνολο της παραγωγής του οικείου προϊόντος στην Κοινότητα έγινε στη Σκωτία και την Ιρλανδία, ωστόσο υπήρχαν επίσης δύο παραγωγοί στη Γαλλία και τουλάχιστον ένας στη Λεττονία.

(34) Κατά το 2003, το σύνολο της κοινοτικής παραγωγής του οικείου προϊόντος ανήλθε σε 190 903 τόνους, ενώ οι παραγωγοί που συνεργάστηκαν πλήρως στο προσωρινό στάδιο της έρευνας αντιπροσώπευαν παραγωγή 85 231 τόνων, που ισοδυναμεί στο 45 % του συνόλου της κοινοτικής παραγωγής. Αντιπροσωπεύουν επομένως το μεγαλύτερο ποσοστό της συνολικής κοινοτικής παραγωγής κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3285/94 και του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 519/94. Κατά συνέπεια θεωρούνται κοινοτικοί παραγωγοί.

7. ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

(35) Κατά τα τέλη του 2002, οι νορβηγικές προβλέψεις για τη συνολική τους παραγωγή σολομού το 2003 τοποθετούνταν περίπου στους 446 000 τόνους. Μέχρι το Φεβρουάριο 2003, η Kontali Analyse (εταιρία παροχής πληροφοριών) προέβλεπε παραγωγή 475 000 τόνων. Επρόκειτο για ποσότητα κατά 30 000 τόνους μεγαλύτερη από τη νορβηγική παραγωγή το 2002, αλλά αναμενόταν ότι το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης της παραγωγής θα κατευθυνόταν προς τις αναδυόμενες αγορές, όπως τη Ρωσία και την Πολωνία και τις αγορές της Άπω Ανατολής, όπως την Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ, την Ταϊβάν και την Κίνα. Από το 2000, η αύξηση στη Μέση Ανατολή ήταν αρνητική αλλά η Νορβηγία ανέμενε αντιστροφή της μείωσης αυτής το 2003, με το άνοιγμα της κινεζικής αγοράς.

(36) Όντως, η πραγματική παραγωγή της Νορβηγίας το 2003 ανήλθε σε 509 000 τόνους (περίπου 63 000 τόνους υψηλότερη από τις προβλέψεις της νορβηγικής κυβέρνησης) και ήταν κατά 6 % υψηλότερη από τις προβλέψεις της Kontali για την παραγωγή. Η παραγωγή ήταν, επίσης, κατά 64 000 τόνους (ή 14 %) υψηλότερη από τη νορβηγική παραγωγή το 2002. Συγχρόνως, όχι μόνο δεν αντεστράφη η πτώση των πωλήσεων στην Άπω Ανατολή, αλλά επιπλέον επιταχύνθηκε ο ρυθμός της πτώσης, τοποθετούμενος σε – 6,0 %. Επιπλέον, μειώθηκε η αύξηση στις αναδυόμενες αγορές από 47 % σε 32 % στην περίπτωση της Ρωσίας, και από 50 % σε 30 % στην περίπτωση των ευρωπαϊκών χωρών εκτός της Κοινότητας. Πράγματι, η συνολική κατανάλωση αυξήθηκε γενικά μόνο κατά 6 % σε σύγκριση με 9 % το 2002 και 14 % το 2001. Αυτή η όπως απεδείχθη εσφαλμένη εκτίμηση της παραγωγής, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της παγκόσμιας κατανάλωσης, ήταν απρόβλεπτη.

(37) Κατά συνέπεια, η Νορβηγία αντιμετώπισε ένα σημαντικό πρόβλημα υπερβάλλουσας παραγωγής, το οποίο φαίνεται ότι απεδέχθη. Πράγματι, τον Αύγουστο 2003, σε μια προσπάθεια να αποσύρουν το πλεονάζον προϊόν από την αγορά, ορισμένοι Νορβηγοί παραγωγοί εξέτασαν το ενδεχόμενο να καταψύξουν 30 000 τόνους σολομού εκτροφής. Ωστόσο, η ιδέα αυτή εγκαταλείφθηκε στη συνέχεια και εξακολούθησε να υπάρχει υπερβάλλουσα προσφορά στην αγορά.

(38) Επιπλέον, τον Δεκέμβριο 2002 η Επιτροπή ανήγγειλε την πρότασή της να περατώσει τα μέτρα αντιντάμπινγκ και αντεπιδοτήσεων κατά της Νορβηγίας. Τα μέτρα αυτά έπαυσαν επομένως να ισχύουν τον Μάιο 2003. Τα μέτρα είχαν λάβει, σε μεγάλο βαθμό, τη μορφή ελάχιστων τιμών εισαγωγής («ΕΤΕ»), που στην πράξη διασφάλιζαν μία ελάχιστη τιμή στους παραγωγούς εξαγωγείς. Όταν ανακοινώθηκε η προτεινόμενη παύση των μέτρων, πολλοί Νορβηγοί παραγωγοί-εξαγωγείς είτε εθελοντικά παραιτήθηκαν από τις δεσμεύσεις τους ή απλά έπαυσαν να τις τηρούν. Οι Νορβηγοί παραγωγοί σολομού είχαν γενικά μεγάλα χρέη στις νορβηγικές τράπεζες. Λόγω της πτώσης των τιμών και εν απουσία ΕΤΕ, οι τράπεζες που χορηγούν δάνεια στους Νορβηγούς παραγωγούς, άρχισαν να παίρνουν μέτρα προκειμένου να περιορίσουν τον κίνδυνο ζητώντας την εξόφληση των δανείων. Τούτο δημιούργησε ένα φαύλο κύκλο, που οδήγησε σε αύξηση της συλλογής, σε περαιτέρω πίεση των τιμών και σε αυξημένη πίεση των εξαγωγών. Αν και αναμενόταν κάποια προσωρινή και μικρή προσαρμογή των τιμών εισαγωγής σαν αποτέλεσμα της λήψης των μέτρων κατά της Νορβηγίας, ωστόσο ήταν απρόβλεπτο το μέγεθος της πτώσης των τιμών (που επιτείνεται λόγω του προβλήματος της υπερβάλλουσας παραγωγής) και ο φαύλος κύκλος που δημιουργήθηκε λόγω της ανωτέρω περιγραφόμενης λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος.

(39) Κατά το 2003, η τιμή της νορβηγικής κορώνας σημείωσε πτώση κατά 13 % σε σχέση με το ευρώ, 12 % σε σχέση με την κορώνα της Δανίας και 14 % σε σχέση με την κορώνα της Σουηδίας. Παρόλο που είναι αναμενόμενες οι νομισματικές διακυμάνσεις, ωστόσο αυτές ήταν σχετικά μεγάλες και διαρκείας και ξεπερνούσαν τις συνήθεις νομισματικές διακυμάνσεις. Ενώ το ευρώ ενισχύθηκε επίσης σε σχέση με την αγγλική λίρα, αυτή σημείωσε πτώση μόνο κατά 6 %, πράγμα που είχε ως συνέπεια ο σολομός εκτροφής που παράγεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, να είναι ακριβότερος στην ευρωζώνη σε σχέση με τις νορβηγικές εισαγωγές, στις αρχές του έτους αυτού. Κύριοι εισαγωγείς νορβηγικού σολομού στην Κοινότητα είναι η Δανία, η Σουηδία, η Γερμανία και η Πολωνία. Ωστόσο, μεγάλο μέρος των εισαγωγών αυτών μεταφέρεται απευθείας εντός της Κοινότητας προς χώρες της ευρωζώνης, όπως τη Γαλλία και την Ισπανία. Επιπλέον, πάνω από το ήμισυ του σολομού εκτροφής που εισάγεται στη Δανία, και σχεδόν το σύνολο της ποσότητας που εισάγεται στην Πολωνία και σε άλλα νέα κράτη μέλη, στη συνέχεια μεταπωλείται στην ευρωζώνη, αφού μεταποιηθεί. Κατά συνέπεια, η πτώση της τιμής της νορβηγικής κορώνας σε σχέση με το ευρώ είχε επιπτώσεις στις νορβηγικές απευθείας εισαγωγές στην ευρωζώνη καθώς και στις εισαγωγές σε χώρες όπως η Δανία και η Πολωνία, οι οποίες μεταποιούν το σολομό εκτροφής για να τον μεταπωλήσουν στην ευρωζώνη. Οι νομισματικές αυτές κινήσεις είχαν ως συνέπεια η αγορά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας να καταστεί, στο σύνολό της, ελκυστικότερη για τους Νορβηγούς παραγωγούς-εξαγωγείς, κατά κάποιο τρόπο θέτοντάς τους εκτός της επιρροής μιας μείωσης των τιμών τους σε ευρώ και κορώνες, και βοηθώντας τους να διατηρήσουν τα έσοδά τους από τις εξαγωγές στο εθνικό τους νόμισμα. Εντούτοις, οι τιμές ανά μονάδα μειώθηκαν ακόμη και σε νορβηγικές κορώνες. Συγχρόνως, εξαιτίας αυτών των νομισματικών κινήσεων ο εισαγόμενος σολομός έγινε φθηνότερος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και οι εισαγωγές έγιναν ελκυστικότερες για τους εισαγωγείς και τους χρήστες, όπως η μεταποιητική βιομηχανία. Κατά συνέπεια, μεγάλο μέρος της υπερβάλουσας παραγωγής στη Νορβηγία εξήχθη στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

(40) Ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι η υπερβάλλουσα παραγωγή στο εξωτερικό δεν οδηγεί αναγκαστικά σε αύξηση των εισαγωγών στην Κοινότητα. Ενώ αυτό αληθεύει σε ένα γενικό επίπεδο, η έρευνα δείχνει ότι στην συγκεκριμένη υπόθεση η υπερβάλλουσα παραγωγή δεν οδήγησε σε αύξηση των εισαγωγών στην Κοινότητα.

(41) Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι μπορούν να προβλεφθούν η κατάργηση των εμπορικών μέτρων και οι διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Εντούτοις, οι βαθειές επιπτώσεις της κατάργησης των εμπορικών μέτρων σε συνδυασμό με τις σχετικά μεγάλες και συνεχείς διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών δεν ήταν δυνατό να προβλεφθούν.

(42) Επομένως συνάγεται το συμπέρασμα ότι η απρόβλεπτη εξέλιξη που προκάλεσε την αύξηση των εισαγωγών, ήταν η σημαντική υπερβάλλουσα παραγωγή στη Νορβηγία (παρά τις προβλέψεις για χαμηλότερες ποσότητες), που ενισχύθηκε λόγω της αποτυχίας του νορβηγικού κλάδου παραγωγής να επιτύχει την προβλεπόμενη αύξηση των εξαγωγών προς αγορές εκτός της Κοινότητας, της απροσδόκητης έκτασης των συνεπειών της παύσης των μέτρων εμπορικής άμυνας κατά της Νορβηγίας και της λειτουργίας του νορβηγικού τραπεζικού συστήματος όπως περιγράφεται πιο πάνω, μαζί με την άνοδο της τιμής του ευρώ εξ αιτίας της οποίας η κοινοτική αγορά κατέστη ελκυστικότερη για τους Νορβηγούς εξαγωγείς.

8. ΣΟΒΑΡΗ ΖΗΜΙΑ

8.1. Εισαγωγή

(43) Για τον προσδιορισμό της σοβαρής ζημίας που υπέστησαν οι κοινοτικοί παραγωγοί του ομοειδούς προϊόντος, έγινε αξιολόγηση όλων των αντικειμενικών και δυνάμενων να εκτιμηθούν ποσοτικά παραγόντων, οι οποίοι επηρεάζουν την κατάστασή τους. Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε, για το οικείο προϊόν, αξιολόγηση της εξέλιξης συνολικών κοινοτικών στοιχείων που αφορούν την κατανάλωση, την παραγωγική ικανότητα, την παραγωγή, την χρησιμοποίηση του παραγωγικού δυναμικού, την απασχόληση, την παραγωγικότητα, το σύνολο των πωλήσεων και το μερίδιο της αγοράς. Αυτά τα συνολικά στοιχεία βασίζονται σε στατιστικές τις οποίες συγκέντρωσαν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, μέσω πλήρων επισκοπήσεων της βιομηχανίας. Σε ό,τι αφορά στοιχεία για τις εταιρίες, αυτά βασίζονται σε στοιχεία που παρείχαν οι συνεργασθέντες κοινοτικοί παραγωγοί σχετικά με τις ταμειακές ροές, την απόδοση του απασχολούμενου κεφαλαίου, τα αποθέματα, τις τιμές, τις πωλήσεις σε τιμές χαμηλότερες από τις κοινοτικές και την αποδοτικότητα για τα έτη 2000 έως 2003.

(44) Πρέπει εξαρχής να σημειωθεί ότι, στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής σολομού εκτροφής, όπως και αλλού, ο κύκλος παραγωγής μέχρι τη συλλογή είναι μακρύς και σχετικά ανελαστικός και ότι αφού ο σολομός εκτροφής συλλεχθεί, πρέπει να πωληθεί αμέσως επειδή η αποθήκευσή του είναι δυνατή μόνο για λίγες μέρες εκτός εάν καταψυχθεί. Η διαδικασία κατάψυξης είναι δαπανηρή και, σε κάθε περίπτωση, είναι περιορισμένη η ικανότητα αυτή στην Κοινότητα. Κατά συνέπεια, το επίπεδο παραγωγής πρέπει να προγραμματίζεται τουλάχιστον δύο χρόνια πριν και, αφού προγραμματισθεί, δεν μπορεί να μεταβληθεί παρά μόνο περιθωριακά. Επομένως, η υπερπροσφορά έχει βραδεία επίπτωση επί της παραγωγής, ωστόσο, είναι άμεση και σημαντική η επίπτωσή της στις τιμές.

8.2. Ανάλυση της κατάστασης των κοινοτικών παραγωγών

8.2.1. Κατανάλωση

(45) Η κατανάλωση του οικείου προϊόντος στην Κοινότητα καθορίστηκε με βάση το σύνολο της παραγωγής όλων των παραγωγών στην Κοινότητα και το σύνολο των εισαγωγών του οικείου προϊόντος στην Κοινότητα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, και με εξαίρεση τις εξαγωγές της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

(46) Μεταξύ του 2000 και 2003, η κατανάλωση στην Κοινότητα αυξήθηκε κατά 21,7 % από 507 705 τόνους σε 618 038 τόνους.

(47) Πρέπει να σημειωθεί ότι είναι σχετικά μεγάλη η ελαστικότητα της τιμής του σολομού, επομένως, η πτώση των τιμών στο χονδρεμπόριο μπορεί εν μέρει να εξηγήσει τη σημαντικά μεγαλύτερη αύξηση της κατανάλωσης το 2003.

8.2.2. Παραγωγική ικανότητα και χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας

(48) Η παραγωγή του σολομού εκτροφής στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα περιορίζεται πράγματι με κυβερνητικές άδειες, στις οποίες αναφέρεται ειδικά η μέγιστη ποσότητα ζώντων ιχθύων που είναι δυνατόν να εκτρέφονται στο νερό, σε οποιοδήποτε μέρος και ανά πάση στιγμή. Τα στοιχεία που παρατίθενται σε ό,τι αφορά στην ικανότητα, βασίζονται στο σύνολο της ποσότητας για την οποία εκδίδονται άδειες και όχι στην χωρητικότητα των κλωβών σε ιχθείς, που χρησιμοποιούνται από τους κοινοτικούς παραγωγούς. Το κόστος για την αίτηση έκδοσης άδειας καθώς και τη διατήρηση αυτής είναι σχετικά χαμηλό, κατά συνέπεια είναι επίσης χαμηλό το κόστος διατήρησης υπερβάλλουσας ικανότητας.

(49) Η έρευνα έδειξε ότι θεωρητικά, η παραγωγική ικανότητα, αφού παρέμεινε σταθερή μεταξύ του 2000 και του 2002, αυξήθηκε κατά 2,2 % μεταξύ του 2002 και του 2003.

(50) Η χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας (δηλ. η ποσότητα των ιχθύων στο νερό σε σχέση με την ποσότητα που καλύπτεται από άδειες) αυξήθηκε από 43 % το 2000 σε 48 % το 2001 και η αύξηση αυτή συνεχίστηκε μέχρι το 2003, οπότε και έφθασε το 55 %. Τούτο αντανακλά το γεγονός ότι η παραγωγή αυξήθηκε ταχύτερα μεταξύ του 2000 και 2003 από ό,τι η ικανότητα που καλύπτεται από άδειες αυξήθηκε μόνο κατά 2,2 %.

8.2.3. Παραγωγή των κοινοτικών παραγωγών

(51) Η παραγωγή (νοούμενη ως συλλεχθέντες ιχθείς) αυξήθηκε κατά 30 % από 146 664 τόνους το 2000, σε 190 903 τόνους το 2003, μετά από αύξηση για ένα μόνο έτος της τάξης του 13,7 %.

(52) Πρέπει να σημειωθεί ότι λόγω του μεγάλου κύκλου παραγωγής, η παραγωγή προγραμματίζεται τουλάχιστον δύο χρόνια πριν και ότι, αφού ξεκινήσει ο κύκλος παραγωγής, δεν μπορούν να προσαρμοστούν τα επίπεδα παραγωγής παρά μόνον περιθωριακά.

8.2.4. Απασχόληση

(53) Η απασχόληση σε σχέση με το οικείο προϊόν μειώθηκε κατά 6 % από 1 269 το 2000 σε 1 193 το 2003, παρόλο που ακόλουθησε άνιση τάση με μερική ανάκαμψη το 2002.

8.2.5. Παραγωγικότητα

(54) Η παραγωγικότητα σημείωσε σταθερή αύξηση καθόλη την υπό εξέταση περίοδο, από 115 τόνους το 2000, σε 160 τόνους το 2003. Τούτο αντανακλά την αυξανόμενη χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων τροφοδοσίας και άλλων μέσων εξοικονόμησης εργατικού δυναμικού καθώς και την ισχυρή πίεση που ασκείται για τον περιορισμό του κόστους ενόψει των αυξανόμενων οικονομικών απωλειών.

8.2.6. Όγκος πωλήσεων

(55) Μεταξύ του 2000 και του 2002, οι πωλήσεις των κοινοτικών παραγωγών του εν λόγω προϊόντος αυξήθηκαν κατά 14,3 % από 134 916 τόνους σε 154 171 τόνους. Η αύξηση αυτή ήταν παράλληλη με την αύξηση της κατανάλωσης κατά την ίδια περίοδο, κατά 8,5 %. Μεταξύ του 2002 και 2003, οι πωλήσεις των κοινοτικών παραγωγών αυξήθηκαν κατά 5,1 % από 154 171 τόνους σε 162 090 τόνους, παρά την αύξηση της κατανάλωσης μεταξύ του 2002 και 2003, κατά 10,3 %.

8.2.7. Μερίδιο αγοράς

(56) Το μερίδιο αγοράς των κοινοτικών παραγωγών αυξήθηκε από 26,5 % το 2000, σε 28,1 % το 2001 και παρέμεινε περίπου στο επίπεδο αυτό το 2002, στη συνέχεια όμως σημείωσε πτώση κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες (ή 6,7 %), σε 26,1 % το 2003, που είναι και το χαμηλότερο επίπεδο για την υπό εξέταση περίοδο. Τούτο αντανακλά το γεγονός ότι οι εισαγωγές αυξήθηκαν όχι μόνο σε απόλυτες τιμές αλλά και σε σχέση με την κατανάλωση, το 2003.

8.2.8. Ταμειακή ροή

(57) Η ταμειακή ροή ήταν δυνατό να εξετασθεί μόνο στο επίπεδο των συνεργαζόμενων εταιριών οι οποίες παρήγαγαν το οικείο προϊόν και όχι σε σχέση μόνο με το ίδιο το οικείο προϊόν. Επομένως, ο δείκτης αυτός θεωρήθηκε λιγότερο σημαντικός σε σχέση με τους άλλους αναφερθέντες δείκτες. Ωστόσο διαπιστώνεται ότι οι ταμειακές ροές ήταν ιδιαίτερα αρνητικές το 2001, 2002 και 2003.

8.2.9. Απόδοση του απασχολούμενου κεφαλαίου

(58) Η απόδοση του απασχολούμενου κεφαλαίου μπορούσε επίσης να εξετασθεί μόνο στο επίπεδο των συνεργαζόμενων εταιριών οι οποίες παρήγαγαν το οικείο προϊόν και όχι μόνο σε σχέση με το ίδιο το οικείο προϊόν. Επομένως, ο δείκτης αυτός θεωρήθηκε λιγότερο σημαντικός σε σχέση με τους άλλους δείκτες. Εντούτοις, διαπιστώνεται ότι η απόδοση του απασχολούμενου κεφαλαίου μειώθηκε από 34 % το 2000, σχεδόν στο μηδέν το 2001 και 2002, και έπεσε μέχρι – 20 % το 2003.

8.2.10. Τιμή του ομοειδούς προϊόντος

(59) Η μέση τιμή του ομοειδούς προϊόντος μειώθηκε κατά 20,3 % μεταξύ του 2000 και 2003, με σταθερή μείωση των τιμών κατά την περίοδο αυτή. Οι τιμές έφθασαν στο χαμηλότερο επίπεδο, το 2003 (2,79 EUR/kg).

(60) Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2004, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων η μέση ανά μονάδα τιμή των πωλήσεων των κοινοτικών παραγωγών αυξήθηκε ελαφρώς, ακολουθώντας την ελαφρά αύξηση των μέσων τιμών εισαγωγής, αλλά εν συνεχεία σημείωσε πτωτική τάση. Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία, οι τιμές σημειώνουν και πάλι πτωτική τάση και είναι πολύ χαμηλές.

(61) Ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι (με αναφορά στις μέσες ετήσιες συναλλαγματικές ισοτιμίες) η μείωση των τιμών ήταν λιγότερο σημαντική σε λίρες στερλίνες. Είναι ωστόσο η συνήθης πρακτική της Επιτροπής που ακολουθεί στις περιπτώσεις εμπορικής άμυνας να χρησιμοποιεί το ευρώ ως νομισματική μονάδα.

8.2.11. Κόστος

(62) Εκτός από την εξέλιξη της τιμής, εξετάστηκε και η εξέλιξη του κόστους. Το κόστος διακυμάνθηκε μεταξύ 3,0 EUR και 3,2 EUR/kg κατά την περίοδο από το 2000 μέχρι το 2003.

8.2.12. Αποδοτικότητα

(63) Η αποδοτικότητα των πωλήσεων των κοινοτικών παραγωγών στην Κοινότητα μειώθηκε από 7,3 % το 2000 σε – 3,3 % το 2001. Οι απώλειες ήταν λιγότερο έντονες το 2002 (– 2,5 %), στη συνέχεια όμως αυξήθηκαν σε – 17,1 % το 2003. Το 2003, όταν οι εισαγωγές έφθασαν στο υψηλότερο επίπεδο και η μέση τιμή των εισαγωγών έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδο (2,54 EUR/kg), η μέση τιμή του κοινοτικού προϊόντος έπεσε επίσης στο χαμηλότερό της επίπεδο (2,79 EUR/kg). Η πτώση της αποδοτικότητας των κοινοτικών παραγωγών μεταξύ του 2000 και 2003 είναι παράλληλη με την πτώση ανά κιλό της τιμής του προϊόντος των κοινοτικών παραγωγών, από 3,50 EUR σε 2,79 EUR.

8.2.13. Αποθέματα

(64) Στο πλαίσιο αυτό τα αποθέματα αφορούν τους ζωντανούς ιχθείς στο νερό. Οι κοινοτικοί παραγωγοί, καθώς και όλοι οι άλλοι, διαθέτουν αμελητέα αποθέματα ιχθύων που έχουν συλλεχθεί, δεδομένου ότι αυτά πρέπει να πωλούνται αμέσως. Επομένως, η πτώση του επιπέδου των τελικών αποθεμάτων δείχνει μια πτώση της ποσότητας των ζωντανών ιχθύων που εκτρέφονται για να συλλεχθούν στο μέλλον. Επομένως, στην περίπτωση αυτή η πτώση των επιπέδων των αποθεμάτων αποτελεί δείκτη της αυξανόμενης ζημίας.

(65) Τα επίπεδα των αποθεμάτων αυξήθηκαν από 36 332 τόνους το 2000, σε 53 178 τόνους το 2002 και στη συνέχεια έπεσαν σε 43 024 τόνους, το 2003. Τούτο αντιπροσωπεύει μείωση των αποθεμάτων, μεταξύ του 2002 και 2003, της τάξης του 19,1 %.

8.2.14. Συμπέρασμα

(66) Η έρευνα έδειξε ότι μεταξύ του 2000 και 2003, και ιδίως μεταξύ του 2002 και 2003, οι εισαγωγές του οικείου προϊόντος ήταν αυξημένες και σε μεγάλες ποσότητες στην κοινοτική αγορά.

(67) Σε ό,τι αφορά στην κατάσταση των κοινοτικών παραγωγών μεταξύ του 2000 και 2002, η παραγωγική ικανότητα παρέμεινε θεωρητικά λίγο ως πολύ σταθερή, ενώ η παραγωγή αυξήθηκε κατά 14,8 %. Ακολούθησε και αύξηση της χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας από 43 % σε 50 % κατά την περίοδο αυτή. Αυξήθηκαν επίσης τα αποθέματα ζωντανών ιχθύων στο νερό. Σημειώθηκε κάποια μείωση στην απασχόληση, ενώ η παραγωγικότητα αυξήθηκε κυρίως λόγω της μεγαλύτερης αυτοματοποίησης.

(68) Ο όγκος των πωλήσεων αυξήθηκε κατά 14,3 % μεταξύ του 2000 και 2002 (συγκρινόμενος με 8,5 % αύξηση της κατανάλωσης), και το μερίδιο της αγοράς που κατέχουν οι κοινοτικοί παραγωγοί αυξήθηκε από 26,5 % σε 28,0 %.

(69) Ωστόσο, ακόμη και κατά την περίοδο αυτή, οι τιμές σημείωσαν πτώση κατά 13,7 % μεταξύ του 2000 και 2002, και παρά τη μικρή μείωση του κόστους το 2002 (εν μέρει οφειλόμενη στη μεγαλύτερη χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας και την καλύτερη παραγωγικότητα), φαίνεται ότι αυτό οδήγησε στην πτώση της αποδοτικότητας από 7,3 % το 2000, σε απώλειες της τάξης του – 3,3 % και – 2,5 % το 2001 και 2002, αντίστοιχα. Η απόδοση του απασχολούμενου κεφαλαίου και οι ταμειακές ροές σημείωσαν επίσης αρνητική εξέλιξη κατά την περίοδο αυτή.

(70) Μεταξύ του 2002 και 2003, η θέση των κοινοτικών παραγωγών επιδεινώθηκε σημαντικά. Αν και η παραγωγική ικανότητα και η παραγωγή αυξήθηκαν, η αύξηση της παραγωγικής ικανότητας ήταν μικρή (2,2 %) σε σύγκριση με την αύξηση της κατανάλωσης αυτού του έτους. Λαμβανομένου υπόψη του μεγάλου κύκλου παραγωγής, τα επίπεδα της παραγωγικότητας καθορίζονται τουλάχιστον δύο χρόνια πριν και η αύξηση της παραγωγής ήταν σύμφωνη με τα σχέδια παραγωγής που είχαν καταρτιστεί προηγουμένως. Η ίδια η αύξηση παραγωγής δεν πρέπει επομένως να θεωρηθεί ως ένδειξη του ότι η κατάσταση των κοινοτικών παραγωγών ήταν υγιής το 2003. Η αύξηση της παραγωγής οδήγησε σε περισσότερη χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας και σε βελτίωση της παραγωγικότητας.

(71) Όλοι οι άλλοι δείκτες σημείωσαν αρνητική εξέλιξη. Τα αποθέματα των ιχθύων στο νερό μειώθηκαν κατά 19,1 %. Παρά την αύξηση της κατανάλωσης κατά 10,3 %, οι πωλήσεις των κοινοτικών παραγωγών αυξήθηκαν μόνον κατά 5,1 % και έχασαν μερίδιο αγοράς, το οποίο μειώθηκε κατά 6,7 %. Επιπλέον, αυτή η απώλεια μεριδίου αγοράς έλαβε χώρα σε μια εποχή μείωσης των τιμών κατά την οποία οι κοινοτικοί παραγωγοί αναγκάστηκαν να περικόψουν τις τιμές τους για να πωλήσουν την παραγωγή τους. Οι τιμές μειώθηκαν κατά περαιτέρω 7,6 % σε σύγκριση με το 2002 (και ήταν κατά 20,3 % χαμηλότερες από ό,τι το 2000), ενώ το κόστος αυξήθηκε φθάνοντας στο μέσο επίπεδο των τεσσάρων ετών. Τούτο οδήγησε σε απότομη πτώση της αποδοτικότητας και οι κοινοτικοί παραγωγοί υπέστησαν απώλειες της τάξης του 17,1 %. Τις απώλειες αυτές αντανακλούν η συνολική απόδοση του απασχολούμενου κεφαλαίου της τάξης του – 20 %. Αν και διεφάνη κάποια βελτίωση στις ταμειακές ροές, τούτο οφείλεται στην πράξη, στη μείωση των αποθεμάτων ιχθύων στο νερό και στην απουσία ικανότητας επανεπένδυσης.

(72) Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί δεν υπέστησαν ζημία. Εντούτοις, υπενθυμίζεται ότι οι κοινοτικοί παραγωγοί, σε σχέση με τους οποίους καθορίζεται η ύπαρξη σοβαρής ζημίας, περιλαμβάνουν πολλούς μεγάλους παραγωγούς.

(73) Λαμβανομένων υπόψη όλων αυτών των παραγόντων, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι κοινοτικοί παραγωγοί υπέστησαν σοβαρή ζημία που μεταφράζεται σε σημαντική γενική επιδείνωση της κατάστασής τους.

9. ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑ

(74) Για να εξετασθεί κατά πόσο υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των αυξημένων εισαγωγών και της σοβαρής ζημίας, και να διασφαλιστεί ότι η ζημία που προκλήθηκε από άλλους παράγοντες δεν οφείλεται στις αυξημένες εισαγωγές, έγινε διαχωρισμός μεταξύ των ζημιογόνων συνεπειών των παραγόντων οι οποίοι θεωρήθηκε ότι προκάλεσαν ζημία, οι ζημιογόνες συνέπειες αποδόθηκαν στους παράγοντες οι οποίες τις προκάλεσαν και, αφού καταλογίστηκε η ζημία σε όλους τους πραγματικούς παράγοντες που την προκάλεσαν, προσδιορίστηκε κατά πόσον οι αυξημένες εισαγωγές αποτελούν μια «γνήσια και ουσιαστική» αιτία της σοβαρής ζημίας.

9.1. Ανάλυση των παραγόντων που προκάλεσαν τη ζημία

9.1.1. Συνέπειες των αυξημένων εισαγωγών

(75) Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι μεταξύ του 2000 και 2003, και ιδίως μεταξύ του 2002 και 2003, οι εισαγωγές του οικείου προϊόντος ήταν αυξημένες και σε μεγάλες ποσότητες στην κοινοτική αγορά.

(76) Ο σολομός εκτροφής είναι στην ουσία ένα βασικό προϊόν, και το οικείο προϊόν και το ομοειδές προϊόν είναι ανταγωνιστικά κυρίως ως προς την τιμή τους. Ενώ ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι οι εισαγωγές από την Χιλή είναι ο παράγοντας που καθορίζει τις τιμές, είναι εν γένει αποδεκτό ότι οι εισαγωγές, ιδίως από τη Νορβηγία, είναι αυτές που κυριαρχούν στην αγορά και καθορίζουν τις τιμές. Επομένως, ακόμη και χαμηλά επίπεδα πωλήσεων σε τιμές χαμηλότερες από τις κοινοτικές οδηγούν σε συμπίεση των τιμών για τους κοινοτικούς παραγωγούς.

(77) Στην τρέχουσα περίπτωση, η σημαντικότερη ζημιογόνος συνέπεια των αυξημένων εισαγωγών ήταν οι μεγάλες οικονομικές απώλειες για τους κοινοτικούς παραγωγούς. Επειδή οι εισαγωγές κατείχαν τα πρωτεία και στην αγορά και ως προς τις τιμές, η αύξησή τους προκάλεσε την πτώση των τιμών σε ολόκληρη την Κοινότητα. Εάν η αύξηση των εισαγωγών ήταν πιο περιορισμένη, το ίδιο θα συνέβαινε και με τη συμπίεση των τιμών. Αν η ζήτηση στην κοινοτική αγορά ήταν τέτοια που να ενισχύει την αύξηση των εισαγωγών σε ουσιαστικά υψηλότερες τιμές, παρόλο που παρόμοια αύξηση θα οδηγούσε σε λιγότερες πωλήσεις και σε μικρότερο μερίδιο αγοράς για τους κοινοτικούς παραγωγούς, είναι πιθανό ότι οι κοινοτικοί παραγωγοί δεν θα είχαν υποστεί σοβαρή ζημία.

(78) Μεταξύ του 2000 και 2002, οι τιμές των εισαγωγών μειώθηκαν κατά 19 % και παράλληλη μείωση σημείωσαν οι τιμές των κοινοτικών παραγωγών. Αν και το μερίδιο της αγοράς των πωλήσεων των κοινοτικών παραγωγών στην Κοινότητα αυξήθηκε κατά την περίοδο αυτή, το γεγονός αυτό αντανακλούσε αποφάσεις σχετικά με την παραγωγή που είχαν ληφθεί κατά τα προηγούμενα έτη, και οι πωλήσεις των κοινοτικών παραγωγών έγιναν με απώλειες, το 2001 και 2002.

(79) Μεταξύ του 2002 και 2003, οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 15 %. Το μερίδιο της αγοράς των εισαγωγών αυξήθηκε από 72 % σε 73,9 %, ενώ το μερίδιο της αγοράς των κοινοτικών παραγωγών μειώθηκε από 28 % σε 26,1 %. Κατά την ίδια περίοδο, οι εισαγωγές αυξήθηκαν από 236 % σε 239 % της κοινοτικής παραγωγής. Έτσι, φαίνεται ότι οι εισαγωγές αυξήθηκαν σε σχέση με την κοινοτική παραγωγή και κατανάλωση εις βάρος των κοινοτικών παραγωγών.

(80) Ωστόσο, η σημαντικότερη πλευρά της αύξησης των εισαγωγών ήταν οι συνέπειες επί των τιμών και της αποδοτικότητας των κοινοτικών παραγωγών. Όπως σημειώνεται ανωτέρω, είναι εν γένει δεκτό ότι οι εισαγωγές (ιδίως από τη Νορβηγία) είναι καθοριστικές για τις τιμές του σολομού εκτροφής στην κοινοτική αγορά. Επομένως εξετάστηκε κατά πόσον εφαρμόστηκαν χαμηλότερες τιμές για τις εισαγωγές από τις τιμές των κοινοτικών παραγωγών ώστε να προσδιοριστεί αν όντως οι εισαγωγές σε χαμηλές τιμές έτειναν να συμπιέζουν τις τιμές που εφαρμόζουν οι κοινοτικοί παραγωγοί.

(81) Για τον προσδιορισμό του επιπέδου αυτών των χαμηλότερων τιμών από τις κοινοτικές, εξετάστηκαν οι πληροφορίες ως προς τις τιμές για συγκρίσιμες περιόδους, στο ίδιο στάδιο εμπορίας και για πωλήσεις σε παρόμοιους πελάτες. Βάσει σύγκρισης μεταξύ του μέσου όρου των τιμών εκ της Γλασκόβης που εφαρμόζουν οι κοινοτικοί παραγωγοί και οι παραγωγοί που εξάγουν προς τους κοινοτικούς εισαγωγείς (τιμή CIF στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας συμπεριλαμβανομένου του τελωνειακού δασμού), οι εγχώριες τιμές ήταν χαμηλότερες από τις κοινοτικές κατά τα τρία τελευταία έτη, σε ποσοστό κυμαινόμενο μεταξύ 3,1 % και 7,1 %. Τούτο φαίνεται ότι οδήγησε σε συμπίεση των τιμών των κοινοτικών παραγωγών διότι οι εισαγωγές, λόγω του μεγάλου μεριδίου τους της αγοράς, καθορίζουν τις τιμές. Ειδικότερα, μπορεί να παρατηρηθεί ότι η αύξηση των εισαγωγών σε ακόμη χαμηλότερες τιμές μέχρι το τρίτο τρίμηνο του 2003, εξανάγκασαν τους κοινοτικούς παραγωγούς να μειώνουν συνεχώς τις τιμές τους μέχρι το τρίτο τρίμηνο του 2003, τούτο δε είχε ως συνέπεια να υποστούν απώλειες κατά το έτος αυτό.

(82) Η ανάλυση αυτή επιβεβαιώνεται μετά από μια άμεση σύγκριση μεταξύ τιμών εισαγωγής και τιμών των κοινοτικών παραγωγών. Οι τιμές εισαγωγής μειώθηκαν κατά 28,5 % μεταξύ του 2000 και 2003, από 3,62 EUR σε 2,59 EUR/kg συμπεριλαμβανομένου του δασμού. Κατά την ίδια περίοδο, ο μέσος όρος της τιμής του ομοειδούς προϊόντος μειώθηκε κατά 20 % από 3,50 EUR σε 2,79 EUR/kg, με σταθερή πτώση των τιμών για την περίοδο αυτή.

(83) Μεταξύ του 2002 και 2003, ο μέρος όρος της τιμής ανά μονάδα των εισαγωγών μειώθηκε από 2,93 EUR σε 2,59 EUR/kg συμπεριλαμβανομένου του δασμού. Με την αύξηση των εισαγωγών στο υψηλότερο επίπεδο και την πτώση του μέσου όρου τιμής των εισαγωγών στο χαμηλότερο επίπεδο (2,59 EUR/kg συμπεριλαμβανομένου του δασμού), οι τιμές των εισαγωγών πίεσαν τις τιμές των κοινοτικών παραγωγών προς τα κάτω και η μέση τιμή του κοινοτικού προϊόντος έφθασε στο χαμηλότερο επίπεδό τους (2,79 EUR/kg). Η μέση τιμή ανά μονάδα του κοινοτικού προϊόντος (προσαρμοσμένη εκ της Γλασκόβης) μειώθηκε από 3,02 EUR σε 2,79 EUR/kg, αντιστοιχώντας σε πτώση της τάξης του 8 %. 2000 2001 2002 2003 Τιμές ανά μονάδα των κοινοτικών πωλήσεων (1 000 EUR/τόνο) (7) 3,50 3,23 3,02 2,79 Τιμές ανά μονάδα των εισαγωγών συμπεριλ. του τελωνειακού δασμού (1 000 EUR/τόνο) (8) 3,62 3,05 2,93 2,59

(84) Φαίνεται ότι η πτώση των τιμών των κοινοτικών παραγωγών ήταν η κύρια αιτία της πτώσης της αποδοτικότητας τους. Το 2000, όταν το κόστος τους ανά κιλό ήταν 3,1 EUR και η τιμή πώλησης (προσαρμοσμένη εκ της Γλασκόβης) ήταν 3,50 EUR, οι κοινοτικοί παραγωγοί είχαν κέρδος της τάξης του 7,3 %. Το 2001 και 2002, παρά το γεγονός ότι σημειώθηκε αύξηση στην χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας, στην παραγωγή, στην παραγωγικότητα, στα αποθέματα ζωντανών ιχθύων, στις πωλήσεις και στο μερίδιο της αγοράς, αυτοί υπέστησαν οικονομικές απώλειες, μειώθηκε η συνολική απόδοση του απασχολούμενου κεφαλαίου και ήταν γενικά αρνητική η ταμειακή ροή, αφού οι τιμές των πωλήσεων (προσαρμοσμένες εκ της Γλασκόβης) μειώθηκαν σε 3,23 EUR και 3,02 EUR, αντίστοιχα, και το κόστος αρχικά αυξήθηκε ελαφρά, στη συνέχεια όμως έπεσε σε 3,2 EUR το 2001 και 3,0 EUR το 2002, αντίστοιχα. Μειώθηκε επίσης η απασχόληση.

(85) Το 2003, με την πτώση των τιμών (προσαρμοσμένες εκ της Γλασκόβης) σε 2,79 EUR εξ αιτίας της ασκούμενης από τις φθηνές εισαγωγές πίεσης, και με κόστος τοποθετούμενο στο επίπεδο του 2000, ήτοι 3,1 EUR, οι κοινοτικοί παραγωγοί υπέστησαν ζημία της τάξης του 17,1 %. Αυτό αντανακλά και η συνολική αρνητική απόδοση του απασχολούμενου κεφαλαίου και η ταμειακή ροή. Συγχρόνως αυξήθηκε ο όγκος των πωλήσεων μόνον κατά 5,1 % σε σύγκριση με την αύξηση της κατανάλωσης κατά 10,3 % και το μερίδιο αγοράς τους μειώθηκε κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες, καθώς αυξήθηκαν ο όγκος και το μερίδιο της αγοράς των εισαγωγών. Μολονότι αυξήθηκαν το παραγωγικό δυναμικό, η χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας και η παραγωγή καθώς και η παραγωγικότητα και παρέμεινε σταθερή η απασχόληση, άργησαν να εμφανιστούν οι συνέπειες της αύξησης των εισαγωγών σε χαμηλές τιμές επί της χρησιμοποίησης του παραγωγικού δυναμικού, της παραγωγής και της απασχόλησης. Το ότι είναι αναμενόμενη η μείωση της παραγωγής σαν αποτέλεσμα της αύξησης των εισαγωγών, φαίνεται από τη μείωση των αποθεμάτων ζωντανών ιχθύων το 2003.

(86) Για τους προαναφερόμενους λόγους, συνάγεται το συμπέρασμα ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της αύξησης των εισαγωγών και της σημαντικής ζημίας που υπέστησαν οι κοινοτικοί παραγωγοί και ότι η αύξηση των εισαγωγών με χαμηλές τιμές είχε ζημιογόνες συνέπειες για τους κοινοτικούς παραγωγούς, ιδίως σε ό,τι αφορά στη συμπίεση των τιμών στην κοινοτική αγορά με αποτέλεσμα τις μεγάλες οικονομικές απώλειες των κοινοτικών παραγωγών.

9.1.2. Συνέπειες των μεταβολών σε ό,τι αφορά στην κατανάλωση στο Ηνωμένο Βασίλειο

(87) Ένα μέρος προέβαλε το επιχείρημα ότι υπήρχε κατά τους ισχυρισμούς πτώση της κατανάλωσης στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2003 και ότι τούτο προκάλεσε ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς. Ωστόσο, η αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου δεν μπορεί να απομονωθεί από το σύνολο της κοινοτικής αγοράς και η κατανάλωση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αυξήθηκε κατά 21,7 % μεταξύ του 2000 και 2003, και κατά 12,2 % μεταξύ του 2002 και 2003. Επομένως, ο πρωταρχικός λόγος που προκάλεσε τις ουσιαστικές απώλειες των κοινοτικών παραγωγών το 2003 ήταν οι χαμηλές τιμές και όχι η κατά τους ισχυρισμούς πτώση της κατανάλωσης.

9.1.3. Συνέπειες των αλλαγών σε ό,τι αφορά στις εξαγωγικές επιδόσεις

(88) Εξετάστηκαν επίσης οι συνέπειες των μεταβολών του επιπέδου των εξαγωγών. Οι εξαγωγές αυξήθηκαν καθόλη την υπό εξέταση περίοδο και πράγματι διπλασιάστηκαν μεταξύ του 2002 και 2003, εφόσον, σύμφωνα με την καταστροφική κατάσταση της κοινοτικής αγοράς, οι κοινοτικοί παραγωγοί επεδίωξαν να αυξήσουν τις εξαγωγές τους. Κατά συνέπεια συνάγεται το συμπέρασμα, παρά τους ισχυρισμούς ενός μέρους για το αντίθετο, ότι οι μεταβολές του επιπέδου των εξαγωγών δεν αποτελούσαν την αιτία της σοβαρής ζημίας που υπέστησαν οι κοινοτικοί παραγωγοί. Σε κάθε περίπτωση, τα στοιχεία που αφορούν την αποδοτικότητα βασίζονται σε στοιχεία που αφορούν μόνο τις κοινοτικές πωλήσεις.

9.1.4. Συνέπειες τυχόν υπερβάλλουσας ικανότητας

(89) Εξετάστηκε επίσης αν οι ζημιογόνες συνέπειες οφείλονταν σε υπερβάλλουσα ικανότητα των κοινοτικών παραγωγών. Η θεωρητική παραγωγική ικανότητα αυξήθηκε κατά την περίοδο της έρευνας, κατά 2,2 % μεταξύ του 2000 και 2003 — σημαντικά λιγότερο σε σχέση με την παραγωγή και την κατανάλωση. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η θεωρητική παραγωγική ικανότητα είναι η συνολική ποσότητα ζωντανών ιχθύων για την οποία έχουν εκδοθεί κρατικές άδειες. Το κόστος για την αίτηση έκδοσης άδειας και την κατοχή άδειας είναι χαμηλό. Πράγματι, τα κύρια στοιχεία που προσδιορίζουν το κόστος είναι το κόστος των νεαρών σολομών (smolts), της τροφής και της εργασίας. Επομένως, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η αύξηση της θεωρητικής παραγωγικής ικανότητας δεν είχε ζημιογόνες συνέπειες για τους κοινοτικούς παραγωγούς.

9.1.5. Συνέπειες του ανταγωνισμού μεταξύ των κοινοτικών παραγωγών

(90) Ορισμένοι εξαγωγείς προέβαλαν το επιχείρημα ότι η αιτία της πτώσης των τιμών του σολομού στην κοινοτική αγορά ήταν η υπερβάλλουσα προσφορά των κοινοτικών παραγωγών. Ωστόσο, οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 15 % το 2003, ενώ οι πωλήσεις των κοινοτικών παραγωγών στην Κοινότητα αυξήθηκαν μόνον κατά 5,1 %. Επιπλέον, αυτό που είναι καθοριστικό για την τιμή στην αγορά αυτή, είναι οι εισαγωγές και όχι οι κοινοτικοί παραγωγοί. Πράγματι, μετά από εξέταση της συμπεριφοράς όλων των μερών σε ό,τι αφορά στον καθορισμό των τιμών το 2002 και 2003, φαίνεται με σαφήνεια ότι οι εισαγωγές πωλούνταν σταθερά σε τιμές χαμηλότερες από εκείνες των κοινοτικών παραγωγών, και ότι οι τιμές των κοινοτικών παραγωγών ακολουθούσαν τις τιμές των εισαγωγών στην καθοδική τους πορεία. Οι συνέπειες του ανταγωνισμού μεταξύ των κοινοτικών παραγωγών προκαλούν κάποια εξισορρόπηση — οι απώλειες που υφίσταται ένας παραγωγός αντισταθμίζονται από κέρδη που πραγματοποιεί κάποιος άλλος, ceteris paribus. Επομένως, συμπεραίνεται ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των κοινοτικών παραγωγών δεν προκάλεσε την παρατηρηθείσα σοβαρή ζημία.

9.1.6. Συνέπειες της αυξημένης θνησιμότητας επί του κόστους παραγωγής

(91) Ένα μέρος προέβαλε το επιχείρημα ότι τα υψηλότερα από τα συνήθη ποσοστά θνησιμότητας στην Ιρλανδία και τα κρούσματα ασθενειών στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία το 2002 και 2003, θα μπορούσαν να προκαλέσουν αύξηση του κόστους παραγωγής και να διακόψουν τον συνήθη κύκλο παραγωγής ορισμένων παραγωγών. Ωστόσο, τα φαινόμενα αυτά αφορούσαν μόνο ένα μικρό αριθμό εκτροφείων. Περαιτέρω, όπως φαίνεται στον κατωτέρω πίνακα, το κόστος παραγωγής για τους κοινοτικούς παραγωγούς μειώθηκε το 2002 και έφτασε περίπου στον τετραετή μέσο όρο το 2003. Επομένως, συμπεραίνεται ότι τα υψηλότερα από τα συνήθη ποσοστά θνησιμότητας των ιχθύων δεν αποτελούν την αιτία των σημαντικών ζημιογόνων συνεπειών. 2000 2001 2002 2003 Μέσο κόστος παραγωγής (1 000 EUR/τόνο) 3,1 3,2 3,0 3,1

9.1.7. Συνέπειες του υψηλότερου κόστους παραγωγής γενικά

(92) Προβλήθηκε το επιχείρημα ότι το κόστος παραγωγής της νορβηγικής βιομηχανίας ήταν χαμηλότερο από το κόστος παραγωγής των κοινοτικών παραγωγών και ότι τούτο μαζί με την αποτυχία των κοινοτικών παραγωγών να μειώσουν το κόστος παραγωγής δικαιολογεί τις αυξημένες εισαγωγές και τη σοβαρή ζημία. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ενώ η Νορβηγία έχει πλεονεκτήματα σε ό,τι αφορά ορισμένα κόστη, οι κοινοτικοί παραγωγοί έχουν πλεονεκτήματα σε ό,τι αφορά άλλα. Γενικά, σημειώνεται ότι ενώ οι κοινοτικοί παραγωγοί υφίστανται σημαντικές απώλειες στη σημερινή αγορά, το ίδιο συμβαίνει και στους Νορβηγούς παραγωγούς. Όπως παρατηρείται στο τμήμα 8.2.12, οι κοινοτικοί παραγωγοί υπέστησαν απώλεια – 17,1 % το 2003. Σύμφωνα με στοιχεία της νορβηγικής κυβέρνησης, το 2003 οι απώλειες ενός δείγματος 148 εκτροφείων σολομού και ιριδίζουσας πέστροφας ανήλθαν σε – 12,1 %. Επιπλέον, οι Νορβηγοί παραγωγοί λειτουργούσαν ενώ ήταν υπερχρεωμένοι, το δε χρέος τους αντιπροσώπευε σημαντικό τμήμα του συνόλου του κόστους. Το συνολικό χρέος (με εξαίρεση τις συμμετοχές και τις προμήθειες) ανήλθε σε 6.3 δισεκατ. NOK σε σύγκριση με ένα συνολικό κύκλο εργασιών 5,6 δισεκατ. NOK (9) (που ισοδυναμούν με 750 εκατομμύρια ευρώ και 670 εκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα). Η κατάσταση αυτή σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησε τις νορβηγικές τράπεζες στην πραγματική εξαγορά ορισμένων Νορβηγών παραγωγών. Επομένως συνάγεται το συμπέρασμα ότι, ενώ μπορεί να υπάρχουν μικρές διαφορές, κάθε διαφορά μεταξύ του μέσου κόστους παραγωγής των κοινοτικών παραγωγών και εκείνου των παραγωγών-εξαγωγέων, δεν αποτελούσε σημαντική αιτίας της σοβαρής ζημίας που υπέστησαν.

9.1.8. Υψηλότερο κόστος μεταφοράς στη Σκοτία

(93) Ένα μέρος προέβαλε το επιχείρημα ότι είναι λιγότερο αναπτυγμένη η υποδομή στις απομακρυσμένες περιοχές της Σκοτίας και ότι αυτό συνεπάγεται αυξημένο κόστος και μπορεί να προκαλέσει ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς. Ως προς τούτο, σημειώνεται ότι τα ιχθυοτροφεία στη Νορβηγία, η οποία κυριαρχεί στην κοινοτική αγορά, συχνά βρίσκονται σε απομακρυσμένες τοποθεσίες όπου είναι σχετικά περιορισμένη η οδική υποδομή.

(94) Το κόστος μεταφοράς δεν αποτελεί μεγάλο μέρος του συνολικού κόστους παραγωγής σολομού εκτροφής και ποικίλει ανάλογα με την προέλευση των εμπορευμάτων και τον προορισμό όπου παραδίδονται. Γενικά, δεν θεωρείται ότι υπάρχει σημαντική διαφορά του κόστους μεταφοράς στην κοινοτική αγορά, όπως μεταξύ της Νορβηγίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας. Επιπλέον, οι παραγωγοί-εξαγωγείς (οι οποίοι εξ ορισμού είναι εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας) είναι εν γένει πιθανόν να επιβαρύνονται με υψηλότερο κόστος μεταφοράς όταν πραγματοποιούν πωλήσεις στην κοινοτική αγορά. Επομένως, δεν θεωρείται ότι το υψηλότερο κόστος μεταφοράς στη Σκοτία συνέβαλε στη ζημία που υπέστησαν οι κοινοτικοί παραγωγοί.

(95) Επιπλέον, και σε κάθε περίπτωση, δεν προσκομίστηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το κόστος μεταφοράς στη Σκοτία αυξήθηκε κατά τα τελευταία έτη και επομένως, το υψηλότερο κόστος μεταφοράς δεν εξηγεί την πρόσφατη αύξηση των οικονομικών απωλειών που υπέστησαν οι κοινοτικοί παραγωγοί.

9.1.9. Λοιποί παράγοντες

(96) Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η αυστηρότερη περιβαλλοντική και υγειονομική νομοθεσία στην Κοινότητα, οι περιορισμοί κατά τις εισαγωγές στις τρίτες χώρες, επιστημονικές μελέτες για το σολομό και αρνητικές δημόσιες σχέσεις λόγω δημοσιευμάτων στον τύπο είχαν συμβάλει στη ζημία που προκλήθηκε στους κοινοτικούς παραγωγούς. Εντούτοις δεν υποβλήθηκαν αποδεικτικά στοιχεία που να στηρίζουν αυτούς τους ισχυρισμούς και δεν αναπτύχθηκαν επιχειρήματα. Υπό αυτές τις συνθήκες, αυτοί οι παράγοντες δεν μπορούν να θεωρηθούν κατάλληλοι παράγοντες αιτιώδους συνάφειας για τη σοβαρή ζημία που προκλήθηκε στους κοινοτικούς παραγωγούς. Δεν εντοπίστηκαν άλλοι παράγοντες αιτιώδους συνάφειας, πιθανώς κατάλληλοι, κατά το οριστικό στάδιο της έρευνας.

9.2. Απόδοση των ζημιογόνων συνεπειών

(97) Η αύξηση των εισαγωγών είχε μόνο περιορισμένες αρνητικές συνέπειες επί των ποσοτήτων που πωλούν οι κοινοτικοί παραγωγοί, αν και το 2003 παρατηρήθηκε κάποια πτώση των πωλήσεών τους και του μεριδίου αγοράς. Ωστόσο, διαπιστώνεται κυρίως ότι η σημαντική αύξηση των εισαγωγών είχε καταστροφικές συνέπειες επί της αποδοτικότητας των κοινοτικών παραγωγών, λόγω της πτώσης των τιμών που επακολούθησε. Δεδομένου ότι οι εισαγωγές (περίπου 70-75 % της αγοράς) είναι καθοριστικές για το ύψος των τιμών, η καθοδική πορεία των τιμών εισαγωγής είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική συμπίεση των τιμών των κοινοτικών παραγωγών. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα τις σημαντικές απώλειες των κοινοτικών παραγωγών. Στο στάδιο αυτό δεν προσδιορίστηκαν άλλοι παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν συμβάλει στη ζημία, εκτός από την αύξηση των εισαγωγών σε χαμηλές τιμές.

9.3. Συμπέρασμα

(98) Επομένως, αφού προσδιορίστηκε ότι δεν υπήρξαν σημαντικές ζημιογόνες συνέπειες εξαιτίας των άλλων γνωστών παραγόντων, συνάγεται το συμπέρασμα ότι υπάρχει πραγματικός και ουσιαστικός σύνδεσμος μεταξύ των αυξημένων εισαγωγών σε χαμηλές τιμές και της σοβαρής ζημίας των κοινοτικών παραγωγών.

10. ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

(99) Η ανάλυση των διαπιστώσεων της έρευνας επιβεβαιώνει το ότι υπάρχει σοβαρή ζημία και ότι είναι αναγκαίο να επιβληθούν οριστικά μέτρα διασφάλισης για να εξουδετερωθεί η σοβαρή ζημία που έχουν υποστεί οι κοινοτικοί παραγωγοί και για να αποτραπεί περαιτέρω ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς.

10.1. Μορφή και επίπεδο των οριστικών μέτρων διασφάλισης

(100) Η κοινοτική παραγωγή σολομού εκτροφής δεν επαρκεί προς κάλυψη της ζήτησης και επομένως είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι η φύση των λαμβανόμενων μέτρων δεν είναι τέτοια που να αρνείται την πρόσβαση των παραγωγών-εξαγωγέων στην κοινοτική αγορά. Επειδή η κύρια αιτία της ζημίας των κοινοτικών παραγωγών είναι ο μεγάλος όγκος των εισαγωγών που έχουν ως αποτέλεσμα τις χαμηλές τιμές και που προκαλούν τη συμπίεση και πτώση των τιμών, τα λαμβανόμενα μέτρα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να εξουδετερώνουν τη σοβαρή ζημία και να διευκολύνουν την προσαρμογή. Για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, τα μέτρα πρέπει να οδηγήσουν σε προσωρινή σταθεροποίηση των τιμών που δεν θα περιορίζουν αναγκαστικά την προμήθεια και θα προβλέπουν περίοδο εντός της οποίας οι κοινοτικοί παραγωγοί θα κάνουν προσαρμογές για να αντιμετωπίσουν τις μελλοντικές συνθήκες αυξημένου ανταγωνισμού από τα φθηνά εισαγόμενα προϊόντα.

(101) Τα προσωρινά μέτρα διασφάλισης είχαν τη μορφή μόνον δασμολογικών ποσοστώσεων. Ακόμη και κατά την περίοδο ισχύος των προσωρινών μέτρων, οι εισαγωγές σολομού εκτροφής εξακολούθησαν να εισέρχονται στην Κοινότητα σε τιμές που ήταν σημαντικά χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής των κοινοτικών παραγωγών. Πρέπει επομένως να θεσπιστούν μέτρα τα οποία θα οδηγήσουν στην αύξηση των τιμών σε επίπεδο το οποίο θα επιτρέπει στους κοινοτικούς παραγωγούς να καλύπτουν τουλάχιστον πλήρως το κόστος τους. Έτσι θα είναι δυνατό να γίνει προσαρμογή εφόσον θα εξασφαλιστεί το ότι, κατά την περίοδο εφαρμογής των μέτρων, οι κοινοτικοί παραγωγοί δεν θα υφίστανται πλέον ζημίες με συνέπεια να μην μπορούν να συγκεντρώνουν κεφάλαια για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων προσαρμογής και αναδιάρθρωσης. Για να επιτευχθεί η ανοδική επίπτωση στις τιμές, εξετάστηκε εάν έπρεπε να χρησιμοποιηθούν οι δασμολογικές ποσοστώσεις, μολονότι με πολύ μικρούς αδασμολόγητους όγκους διασφάλισης. Αυτά τα μέτρα εντούτοις θα είχαν οπωσδήποτε κάποια επίπτωση στις τιμές αλλά κρίθηκαν ακατάλληλα δεδομένου ότι δεν έπρεπε να επιβάλλουν αθέμιτους περιορισμούς στην αναπτυσσόμενη αγορά σολομού εκτροφής. Επομένως έπρεπε να καθοριστεί ένα στοιχείο τιμών για όλες τις εισαγωγές σολομού εκτροφής στην Κοινότητα. Το μέσο κόστος παραγωγής των κοινοτικών παραγωγών ήταν, όπως διαπιστώθηκε, 3,10 ευρώ ανά χιλιόγραμμο το 2003. Ωστόσο, το προϊόν των κοινοτικών παραγωγών πωλείται κανονικά σε τιμή υψηλότερη κατά 10 % από την τιμή του εισαγόμενου προϊόντος. Συμπεραίνεται επομένως ότι το επίπεδο της τιμής εισαγωγής πρέπει να καθοριστεί σε 2 850 ευρώ ανά τόνο νωπού σολομού. Αυτή η τιμή θα επιτρέψει στους κοινοτικούς παραγωγούς, παρά το χαμηλό στοιχείο τιμής, να πωλούν σε τιμές που προσεγγίζουν το κατώφλιο αποδοτικότητας. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι δεν είχαν τηρηθεί οι υποχρεώσεις που είχαν αναληφθεί σε προηγούμενες υποθέσεις ως προς τις ελάχιστες τιμές. Ενώ αυτό μπορεί να συμβαίνει, αυτά τα μέτρα δεν προϋποθέτουν αναλήψεις υποχρεώσεων αλλά αφορούν τον καθορισμό ενός επιπέδου τιμών εισαγωγής κάτω του οποίου πρέπει να καταβάλλεται δασμός, και η παραβίαση του οποίου αποτελεί δασμολογική απάτη. Επιπλέον, ορισμένα μέρη εξέφρασαν προτίμηση για ειδικό δασμό ή για δασμό κατ’ αξίαν αντί του καθορισμού ελάχιστης τιμής για τις εισαγωγές. Εντούτοις, η επιβολή τέτοιου δασμού σημαίνει την εξαγωγή χρήματος από την αγορά και θεωρείται επομένως ότι ο καθορισμός μιας ελάχιστης τιμής για τις εισαγωγές αποτελεί καλύτερη λύση μεσοπρόθεσμα. Εν πάση περιπτώσει, για να διευκολυνθεί η προσαρμογή, θεωρείται κατάλληλο να εφαρμοστεί ειδικός δασμός κατά τη διάρκεια της προοδευτικής φάσης εφαρμογής που περιγράφεται κατωτέρω.

(102) Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι επειδή ο κατεψυγμένος σολομός πωλείται σε χαμηλότερες τιμές από ό,τι ο νωπός σολομός λόγω της μικρής διαφοράς στη διάρθρωση του κόστους παραγωγής, η εφαρμογή του ιδίου επιπέδου τιμών εισαγωγής θα απέκλειε τον κατεψυγμένο σολομό από την κοινοτική αγορά. Πάνω σ’ αυτήν τη βάση, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι πρέπει να καθοριστεί χαμηλότερο επίπεδο τιμών εισαγωγής για τον κατεψυγμένο σολομό για να ληφθούν υπόψη αυτά τα διάφορα στοιχεία κόστους και ότι το στοιχείο της τιμής πρέπει να είναι χαμηλότερο για τον κατεψυγμένο από ό,τι για το νωπό σολομό. Επειδή φαίνεται διαφορά τιμής περίπου 4 % στην αγορά, θεωρείται ότι πρέπει να καθοριστεί χαμηλότερη τιμή εισαγωγής για τον κατεψυγμένο σολομό που θα αντανακλά αυτή τη διαφορά. Το επίπεδο της τιμής εισαγωγής για τον κατεψυγμένο σολομό εκτροφής πρέπει επομένως να είναι 2 736 ευρώ.

(103) Ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι η ύπαρξη δύο διαφορετικών τιμών θα περιπλέξει την κατάσταση για τις αρχές και θα αυξήσει το ενδεχόμενο απάτης στο σημείο εισόδου, αλλά αυτοί οι ισχυρισμοί δεν τεκμηριώνονται πρακτικά εφόσον υπάρχουν κυρώσεις για τελωνειακές απάτες. Εξάλλου αναφέρθηκε ότι έπρεπε να εφαρμοστεί διαφορετικό καθεστώς τιμών για τον σολομό εκτροφής ανάλογα με την προτιθέμενη τελική χρήση του (για μεταποίηση ή ενδεχομένως για λιανική πώληση). Αυτό είναι πιο δύσκολο να ελέγχεται και έτσι, για πρακτικούς λόγους, διαπιστώθηκε ότι δεν είναι εφικτό στις σημερινές συνθήκες.

(104) Επειδή οι τιμές αγοράς είναι χαμηλότερες και για να αποτραπούν οι διαταραχές στην αγορά ειδικότερα για τη μεταποιητική βιομηχανία, το στοιχείο της τιμής πρέπει να εφαρμοστεί σταδιακά σε μια χρονική περίοδο. Αυτό θα επιτρέψει στην αγορά να προσαρμοστεί σταδιακά στην τιμή εισαγωγής που θα καθοριστεί. Ως προς αυτό, προβλήθηκαν δύο επιχειρήματα, πρώτον ότι ήταν αναγκαία μια μακρά περίοδος για να μπορέσουν οι μεταποιητές να προσαρμοστούν στην αύξηση της τιμής, και δεύτερον ότι έπρεπε να καθοριστεί μια βραχεία περίοδος δεδομένης της δυσχερούς κατάστασης των κοινοτικών παραγωγών. Θεωρείται ότι η περίοδος σταδιακής εφαρμογής πρέπει να αρχίζει από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος των οριστικών μέτρων διασφάλισης μέχρι τις 15 Απριλίου 2005, κατά την οποία πρέπει να εφαρμόζεται ελάχιστη τιμή εισαγωγής 2 700 ευρώ ανά τόνο για το νωπό σολομό και 2 592 ευρώ ανά τόνο για τον κατεψυγμένο σολομό.

(105) Κρίνεται ότι το στοιχείο τιμής κατά το οριστικό στάδιο πρέπει να λάβει τη μορφή μεταβλητού δασμού. Αν γίνουν εισαγωγές σε τιμή CIF στα σύνορα της Κοινότητας, που θα ισοδυναμεί ή θα είναι υψηλότερη από την τιμή εισαγωγής που καθορίζεται ανωτέρω, δεν πρέπει να καταβληθεί δασμός. Αν γίνουν εισαγωγές σε χαμηλότερη τιμή, πρέπει να καταβληθεί η διαφορά μεταξύ της πραγματικής τιμής και της τιμής εισαγωγής που έχει καθοριστεί. Αυτό το στοιχείο ελάχιστης τιμής θα εφαρμόζεται συνεχώς τόσο στο εσωτερικό της δασμολογικής ποσόστωσης, όπως καθορίζεται κατωτέρω, όσο και όταν επιτυγχάνεται το κατώτατο όριο της δασμολογικής ποσόστωσης.

(106) Για να εξασφαλιστεί η τήρηση του στοιχείου της τιμής από τους εισαγωγείς, θεωρείται ότι οι εισαγωγείς θα καλούνται να υποβάλουν, εντός καθορισθείσας προθεσμίας, στις εθνικές τελωνειακές αρχές ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την πραγματική τιμή εισαγωγής ανά τόνο που κατέβαλαν για τις εισαγωγές σολομού εκτροφής. Για να εξασφαλιστεί η τήρηση του όρου υποβολής ικανοποιητικών αποδεικτικών στοιχείων από όλους τους εισαγωγείς εντός της προθεσμίας, οι εισαγωγείς καλούνται να καταθέτουν την κατάλληλη εγγύηση στις εθνικές τελωνειακές αρχές κατά την εισαγωγή σολομού εκτροφής. Δεδομένου του επιπέδου του προτεινόμενου στοιχείου της τιμής, τόσο κατά την σταδιακή εφαρμογή του όσο και του οριστικού, για το νωπό και τον κατεψυγμένο σολομό εκτροφής, θεωρείται κατάλληλη εγγύηση 290 ευρώ ανά τόνο (IOI) εισαγόμενου σολομού εκτροφής (Ομάδα 1 — 320 ευρώ ανά τόνο, Ομάδα 2 — 450 ευρώ ανά τόνο). Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι αυτό το επίπεδο εγγύησης είναι ιδιαίτερα ακριβό και επαχθές για τους εισαγωγείς. Εντούτοις, θεωρείται ότι ένα κατώτερο επίπεδο εγγύησης δεν θα επιτύχει το σκοπό του δεδομένης της διαφοράς που υπάρχει μεταξύ των τρεχουσών τιμών αγοράς και του επιπέδου της τιμής εισαγωγής που θα καθοριστεί. Με βάση τη φύση των αιτούμενων πληροφοριών και για λόγους διευκόλυνσης των διοικητικών εργασιών, θεωρείται ότι η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να υποβάλλονται ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία, θα είναι περίοδος 1 έτους από την ημερομηνία αποδοχής της αντίστοιχης τελωνειακής διασάφησης. Η εγγύηση πρέπει να ελευθερώνεται κατά την στιγμή που ο εισαγωγέας παρέχει ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία υπό τον όρο ότι αυτό γίνεται εντός της καθορισθείσας προθεσμίας. Εάν ένας εισαγωγέας παραλείψει να υποβάλει ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία εντός της προθεσμίας, η εγγύηση πρέπει να εισπραχθεί οριστικά ως εισαγωγικός δασμός.

(107) Για να εξασφαλιστεί το ότι, πέραν του παραδοσιακού επιπέδου εισαγωγών, οι κοινοτικοί παραγωγοί μπορούν να λειτουργούν σε ικανοποιητικό επίπεδο αποδοτικότητας ενώ παραμένει ανοικτή η κοινοτική αγορά και υπάρχει προσφορά προς κάλυψη της ζήτησης, θεωρείται επιπλέον σκόπιμο να καθοριστούν δασμολογικές ποσοστώσεις που αντανακλούν τα παραδοσιακά επίπεδα των εισαγωγών. Πέραν αυτών των ποσοστώσεων, πρέπει να καταβληθεί συμπληρωματικός δασμός στις εισαγωγές. Μπορούν να συνεχιστούν έτσι τα παραδοσιακά επίπεδα εισαγωγών σολομού εκτροφής που θα τηρούν το καθορισθέν στοιχείο της τιμής χωρίς την καταβολή συμπληρωματικού δασμού και μπορούν να εισάγονται απεριόριστες ποσότητες κατόπιν καταβολής του συμπληρωματικού δασμού.

(108) Για να διατηρηθούν οι παραδοσιακές εμπορικές ροές και να διασφαλιστεί ότι η κοινοτική αγορά παραμένει επίσης ανοικτή σε οικονομικούς παράγοντες μικρότερης εμβέλειας, οι δασμολογικές ποσοστώσεις πρέπει να κατανεμηθούν μεταξύ των χωρών/περιφερειών εκείνων οι οποίες έχουν ουσιαστικό συμφέρον να προμηθεύουν το οικείο προϊόν, και ένα μέρος πρέπει να διατεθεί σε άλλες χώρες. Κατόπιν συνεννόησης με τη Νορβηγία, τη Χιλή και τις νήσους Φερόες που έχουν ουσιαστικό συμφέρον και αντιπροσωπεύουν ουσιαστικό μερίδιο των εισαγωγών, θεωρείται σκόπιμο να διατεθεί μία ειδική δασμολογική ποσόστωση για κάθε μία από τις χώρες αυτές. Κατ’αρχήν η δασμολογική ποσόστωση πρέπει να κατανεμηθεί με βάση το ποσοστό επί της συνολικής ποσότητας του προϊόντος που προσέφερε η χώρα αυτή κατά την τριετή περίοδο από το 2001 μέχρι το 2003. Εντούτοις, σημειώνεται ότι οι εισαγωγές από τη Χιλή μειώθηκαν σημαντικά (σε κάτω του 3 % των εισαγωγών στην Κοινότητα) κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2003 για τεχνικούς λόγους που αφορούν τους ελέγχους στα σύνορα, και αυτή η μείωση αντιστοιχεί στο ήμισυ περίπου του κανονικού μεριδίου τους των εισαγωγών στην Κοινότητα. Γι’ αυτόν τον λόγο οι εισαγωγές από την Χιλή το 2003 δεν είναι αντιπροσωπευτικές και η ειδική ποσόστωση χώρας για τη Χιλή πρέπει αντ’ αυτού να στηριχθεί στο μέσον όρο των εισαγωγών το 2001, 2002 και ενός προσαρμοσμένου στοιχείου για το 2003 (με βάση το 2002 συν τον μέσο όρο των συντελεστών αύξησης των εισαγωγών το 2003 εκτός της Χιλής) ώστε να μην διαταραχθούν οι παραδοσιακές ροές του εμπορίου. Για να αποφευχθεί η αδικαιολόγητη διοικητική επιβάρυνση, το σύστημα των δασμολογικών ποσοστώσεων πρέπει να λειτουργεί με βάση την χρονολογική σειρά των αιτήσεων.

(109) Φαίνεται ότι υπό τις κανονικές συνθήκες, η κοινοτική κατανάλωση σολομού εκτροφής αυξάνεται με ετήσιο ρυθμό περίπου 4 % έως 5 %, λαμβανομένου υπόψη του υψηλού επιπέδου αύξησης που παρατηρήθηκε στα νέα κράτη μέλη. Εντούτοις, τα στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο του 2004 δείχνουν ότι συνεχίζεται η ανάπτυξη της κοινοτικής αγοράς σολομού και ότι, ενώ το μέγεθος αυτής της αγοράς στα νέα κράτη μέλη είναι μικρό σε σχέση με την ΕΕ 15, υπάρχουν αποδείξεις ότι οι ετήσιοι συντελεστές ανάπτυξης στα νέα κράτη μέλη (που ήταν της τάξης του 30 %) έχουν αυξηθεί ως το αποτέλεσμα της διεύρυνσης και είναι τώρα αισθητά υψηλότεροι (περίπου 50 %). Για να ληφθεί υπόψη η αύξηση αυτή, οι δασμολογικές ποσοστώσεις (βάσει του μέσου όρου εισαγωγών το 2001 έως 2003) πρέπει να αυξηθούν κατά 5 %. Επειδή η αγορά του σολομού είναι εποχιακή με υψηλότερες εισαγωγές και πωλήσεις το δεύτερο εξάμηνο σε σχέση με το πρώτο, πρέπει να προσαρμόζονται οι δασμολογικές ποσοστώσεις ανάλογα με την κάθε εποχή. Οι ποσοστώσεις υπολογίστηκαν με βάση το ισοδύναμο ολόκληρου ιχθύος (ΙΟΙ) και οι σχέσεις μετατροπής σε φιλέτα και μη φιλέτα που πράγματι εισάγονται είναι αντίστοιχα 1:0,65 και 1:0,9. Εάν κατά τη διάρκεια εφαρμογής των μέτρων διαφανεί ότι ο συντελεστής μετατροπής για το σολομό όχι σε φιλέτα (1:0,9) δεν είναι πλέον ο κατάλληλος λόγω της συσκευασίας του εισαγόμενου σολομού, δηλαδή απεντερωμένος, με κεφάλι, τότε τα μέτρα μπορούν να αναθεωρηθούν.

(110) Ο συμπληρωματικός δασμός πρέπει να καθοριστεί σε επίπεδο που να βοηθά τους κοινοτικούς παραγωγούς, συγχρόνως όμως δεν πρέπει να αποτελεί μια αδικαιολόγητη ζημιογόνα επιβάρυνση για τους εισαγωγείς και τους χρήστες. Δεν θεωρείται κατάλληλος ένας δασμός κατ' αξίαν επειδή θα αποτελούσε κίνητρο για χαμηλότερες τιμές εισαγωγής χωρίς δασμό και για υψηλότερες, σε απόλυτες τιμές σε περίπτωση αύξησης των τιμών. Επομένως, πρέπει να καθοριστεί ένα σταθερό ποσό.

(111) Ένα στοιχείο ελάχιστης τιμής όπως περιγράφεται ανωτέρω θα πρέπει να εφαρμόζεται πάντα για να μπορούν οι κοινοτικοί παραγωγοί να πωλούν στο κατώτατο σημείο απόδοσης. Όπως αναφέρθηκε επίσης ανωτέρω, το στοιχείο ελάχιστης τιμής καθορίζεται κάτω του κόστους παραγωγής των κοινοτικών παραγωγών, αλλά επειδή ήταν σε θέση να πωλούν σε χαμηλότερες τιμές κατά 10 % στο παρελθόν, αναμένεται ότι θα μπορούν ακόμη να το κάνουν και έτσι να ανακτούν το κόστος παραγωγής τους. Εάν σημειωθεί υπέρβαση των παραδοσιακών εμπορικών επιπέδων, και γίνει έτσι απαιτητός ο συμπληρωματικός δασμός, θεωρείται σκόπιμο, σύμφωνα με την παραδοσιακή προσέγγιση των κοινοτικών οργάνων όσον αφορά την πώληση σε χαμηλότερες τιμές, να στηρίζεται αυτός ο συμπληρωματικός δασμός στη διαφορά μεταξύ του επιπέδου της μη ζημιογόνου τιμής-στόχου των κοινοτικών παραγωγών και του στοιχείου ελάχιστης τιμής. Έτσι αυτή η διαφορά που αντανακλά το βαθμό στον οποίο η τιμή του εισαγόμενου προϊόντος είναι χαμηλότερη από την τιμή την οποία θα μπορούσαν να προσδοκούν να επιτύχουν οι κοινοτικοί παραγωγοί σε μια μη ζημιογόνο κατάσταση, αφού γίνουν προσαρμογές για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές τιμών μεταξύ του εισαγόμενου προϊόντος και του κοινοτικού προϊόντος, θεωρείται εύλογη βάση για τον καθορισμό του επιπέδου του δασμού. Αυτή η διαφορά υπολογίστηκε προσωρινά με βάση τον σταθμισμένο μέσο όρο της μη ζημιογόνου τιμής ανά τόνο του κοινοτικού προϊόντος, συν το κέρδος επί του κύκλου εργασιών 14 %. Αυτό συμφωνεί με το επίπεδο του κέρδους που έχει καθοριστεί ως το αναγκαίο στις προηγούμενες υποθέσεις εμπορικής άμυνας για το σολομό και αντανακλά τους μετεωρολογικούς, βιολογικούς κινδύνους και τους κινδύνους διαφυγής που αντιμετωπίζει αυτή η βιομηχανία. Αυτή η μη ζημιογόνος τιμή συγκρίθηκε με το στοιχείο ελάχιστης τιμής. Η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο τιμών εκφράστηκε σε αρχικό καταβλητέο δασμό 330 ευρώ ανά τόνο (IOI), που, με βάση τους προαναφερόμενους συντελεστές μετατροπής, ισοδυναμεί με 366 ευρώ ανά τόνο για το σολομό εκτός από το σολομό σε φιλέτα και σε 508 ευρώ ανά τόνο για τα φιλέτα.

(112) Σε περίπτωση μεταβολής των περιστάσεων, πρέπει να προβλεφθεί επανεξέταση των μέτρων από την Επιτροπή. Για να ληφθούν δεόντως υπόψη οι εξελίξεις της αγοράς μετά την επιβολή των μέτρων διασφάλισης, ενδεχομένως, θεωρείται ότι πρέπει να υπάρξει παρακολούθηση της αγοράς και της εξέλιξης των τιμών. Εάν τα στοιχεία ή άλλες πληροφορίες που θα συλλεχθούν δείξουν ότι δεν είναι κατάλληλο το οριστικό επίπεδο τιμών εισαγωγής 2 850 ευρώ ή 2 736 ευρώ, όπως μπορεί να συμβεί, θα κινηθεί έγκαιρη επανεξέταση ώστε να τροποποιηθεί αυτό το οριστικό επίπεδο τιμών εισαγωγής πριν την εφαρμογή τους. Πρέπει να λαμβάνουν τακτικά χώρα συναντήσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη κάθε εξάμηνο ή ανάλογα με τις αιτήσεις των ενδιαφερομένων μερών βάσει αντίστοιχων τεκμηριωμένων αποδεικτικών στοιχείων.

(113) Σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία και τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας, τα οριστικά μέτρα διασφάλισης δεν εφαρμόζονται σε προϊόντα καταγωγής αναπτυσσόμενης χώρας, εφόσον το μερίδιο επί των εισαγωγών του προϊόντος αυτού στην Κοινότητα δεν υπερβαίνει το 3 %. Σχετικά με αυτό, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1447/2004 είχε εξεταστεί σε βάθος η ιδιαίτερη κατάσταση της Χιλής ως αναπτυσσόμενης χώρας και είχε συναχθεί το συμπέρασμα ότι οι εισαγωγές από την Χιλή δεν καλύπτονταν από τα προσωρινά μέτρα, δεδομένου ότι, κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2003, οι εισαγωγές καταγωγής Χιλής βρίσκονταν κάτω του ορίου 3 %. Αναφέρθηκε σ’αυτόν τον κανονισμό ότι η εξέλιξη αυτών των εισαγωγών θα αποτελούσε αντικείμενο στενής παρακολούθησης για να διαπιστωθεί εάν η καθοδική τάση που είχε παρατηρηθεί ήταν διαρκές φαινόμενο. Εντούτοις, μετά από περαιτέρω έρευνα φαίνεται ότι οι εισαγωγές από την Χιλή τοποθετούνται σήμερα γύρω από το 6 % περίπου των κοινοτικών εισαγωγών και ότι το χαμηλότερο επίπεδο των εισαγωγών του δευτέρου εξαμήνου 2003 ήταν μόνο παροδικό φαινόμενο. Επομένως, και λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι οι συνολικές εισαγωγές καταγωγής Χιλής κατά το έτος 2003 υπερέβαιναν το προαναφερθέν επίπεδο 3 %, τα οριστικά μέτρα διασφάλισης πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στις εισαγωγές από την Χιλή. Οι αναπτυσσόμενες χώρες για τις οποίος δεν ισχύουν τα οριστικά μέτρα προσδιορίζονται στο παράρτημα 2.

10.2. Διάρκεια

(114) Τα οριστικά μέτρα δεν πρέπει να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια από τέσσερα έτη συμπεριλαμβανομένης της περιόδου των προσωρινών μέτρων. Τα μέτρα πρέπει να τεθούν σε ισχύ στις 6 Φεβρουαρίου 2005 και πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ μέχρι τις 13 Αυγούστου 2008.

10.3. Ελευθέρωση

(115) Για να προωθηθεί η προσαρμογή, τα μέτρα πρέπει να ελευθερώνονται σε τακτική βάση μετά την επιβολή τους, πράγμα που θα αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για τους κοινοτικούς παραγωγούς να αναλάβουν προοδευτικά την αναγκαία αναδιάρθρωση και προσαρμογή. Θεωρείται ότι η ελευθέρωση πρέπει να αρχίσει ένα έτος μετά την επιβολή των προσωρινών μέτρων και εν συνεχεία να γίνεται ετησίως.

(116) Η ελευθέρωση προβλέπεται για να επιτραπεί η εισαγωγή, χωρίς την καταβολή συμπληρωματικού δασμού, μεγαλύτερων ποσοτήτων σολομού εκτροφής που τηρούν το στοιχείο της τιμής αυξάνοντας έτσι την πίεση του ανταγωνισμού στην οποία υπόκεινται οι κοινοτικοί παραγωγοί κατά τη διάρκεια εφαρμογής των μέτρων. Ομοίως, για να μειωθεί προοδευτικά ο δασμός που εφαρμόζεται στις εισαγωγές οι οποίες πραγματοποιούνται πέραν του επιπέδου της δασμολογικής ποσόστωσης, πρέπει επίσης να μειωθεί σταδιακά ο συντελεστής του συμπληρωματικού δασμού. Η ελευθέρωση πρέπει επίσης να λάβει υπόψη τις προβλέψεις ανάπτυξης της αγοράς. Η ελευθέρωση πρέπει επομένως να λάβει τη μορφή αύξησης της δασμολογικής ποσόστωσης μαζί με τη μείωση του επιπέδου του καταβλητέου συμπληρωματικού δασμού πέραν του επιπέδου της δασμολογικής ποσόστωσης. Με κάθε ευκαιρία θεωρείται ότι η δασμολογική ποσόστωση πρέπει να αυξάνεται κατά 10 % και να μειώνεται ο συμπληρωματικός δασμός κατά 5 % αλλά αυτό μπορεί να επανεξεταστεί εφόσον αποδεικνύεται ότι συντρέχει λόγος.

10.4. Αναδιάρθρωση

(117) Στόχος των οριστικών μέτρων διασφάλισης είναι να χορηγηθεί στους κοινοτικούς παραγωγούς ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα αναδιάρθρωσης ώστε να γίνουν περισσότερο ανταγωνιστικοί με τις εισαγωγές. Ως προς αυτό, γίνεται αναφορά στο άρθρο 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3285/94 της Επιτροπής το οποίο ορίζει ότι «αυτή η χρονική περίοδος είναι δυνατό να παρατείνεται όταν αποδεικνύεται βάσει στοιχείων ότι ο οικείος κοινοτικός κλάδος παραγωγής διέρχεται φάση προσαρμογής».

(118) Οι κοινοτικοί παραγωγοί βρίσκονται ήδη σε διαδικασία αναδιάρθρωσης λόγω των σοβαρών ζημιών που ανάγκασαν ορισμένους να εγκαταλείψουν αυτόν τον βιομηχανικό κλάδο και οδήγησαν άλλους να κλείσουν λόγω πτώχευσης ή αναγκαστικής διαχείρισης. Η παραγωγικότητα και η αποτελεσματικότητα βελτιώθηκαν επίσης σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Εντούτοις, για να μπορέσει να αναπτυχθεί κατά τρόπο που να βελτιστοποιεί την ανταγωνιστικότητά του τόσο σήμερα όσο και στο μέλλον, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής χρειάζεται χρόνο ώστε να εφαρμόσει ένα οργανωμένο σχέδιο αναδιάρθρωσης.

(119) Τα βασικά στοιχεία της στρατηγικής αναδιάρθρωσης που ανέπτυξαν οι αντίστοιχες εθνικές αρχές σε συνεργασία με τον βιομηχανικό κλάδο περιλαμβάνουν 1) την εφαρμογή σχεδίων βελτιστοποίησης των τοποθεσιών για την μετεγκατάσταση ή συγχώνευσης ιχθυοτροφείων με στόχο την αύξηση του μεγέθους των ιχθυοτροφείων εντός των δύο ή τριών προσεχών ετών και ως εκ τούτου την αύξηση της αποτελεσματικότητας και την μείωση του κόστους· 2) τη διαφοροποίηση σε άλλα είδη ιχθύων με την εμφάνιση της ιχθυοκαλλιέργειας μπακαλιάρου και ιππόγλωσσας (χάλιμπατ) και με την ανανέωση του αποθέματος στις τοποθεσίες με είδη λευκοψάρων και την αύξηση καλλιέργειας οστρακοειδών (ωστόσο, λόγω της σημερινής οικονομικής τους κατάστασης αυτές οι αλλαγές εμποδίζονται σοβαρά από την έλλειψη χρηματοδότησης)· 3) την ανάπτυξη περισσότερο προηγμένων μέσων υπολογισμού της ικανότητας απορρόφησης του φυσικού περιβάλλοντος ώστε να γίνεται καλύτερη αξιολόγηση του μέγιστου επιπέδου επιτρεπτής βιομάζας για την διατήρηση ενός υγιούς θαλάσσιου οικοσυστήματος, διευκολύνοντας έτσι τη δημιουργία μεγαλύτερων ιχθυοτροφείων και σημαντικότερων οικονομιών κλίμακας· 4) συχνότερη προσφυγή στη συγχρονισμένη εγκατάλειψη της εκτροφής στα ιχθυοτροφεία που βρίσκονται σε συγκοινωνούσες υδρολογικές λεκάνες μαζί με την συντονισμένη αντιμετώπιση της θαλάσσιας ψείρας για να προστατεύονται καλύτερα οι ιχθείς εκτροφής από μολύνσεις από αυτό το παράσιτο και από ασθένειες, και για να αυξηθούν οι συντελεστές διαβίωσης νεαρών σολομών με αποτέλεσμα τη μείωση του κόστους· 5) την ανάπτυξη του συντονισμού μεταξύ οργανώσεων παραγωγών στην Ιρλανδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Νορβηγία με στόχο την αποφυγή μελλοντικών προβλημάτων υπερβάλλουσας παραγωγής.

(120) Έχει σημειωθεί ήδη κάποια πρόοδος στην εφαρμογή μέρους αυτής της στρατηγικής, ειδικότερα, στην συγχρονισμένη εγκατάλειψη της εκτροφής στα ιχθυοτροφεία και την συντονισμένη αντιμετώπιση της θαλάσσιας ψείρας, και αναμένεται ότι θα σημειωθεί σημαντική περαιτέρω πρόοδος κατά την περίοδο εφαρμογής αυτών των μέτρων. Στην περίπτωση που δεν προχωρήσει επαρκώς αυτή η προσαρμογή κατά την περίοδο εφαρμογής αυτών των μέτρων, η Επιτροπή μπορεί να θεωρήσει ότι αυτή η παράλειψη αποτελεί μεταβολή των συνθηκών κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 6 του παρόντος κανονισμού, και αυτό θα απαιτήσει την επανεξέταση του ενδεχομένου να συνεχιστούν τα μέτρα.

11. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ

11.1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

(121) Εκτός από τις απρόβλεπτες εξελίξεις, την αύξηση των εισαγωγών, τη σοβαρή ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και τις κρίσιμες περιστάσεις, η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι δεν είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας να επιβληθούν οριστικά μέτρα. Γι’ αυτόν τον σκοπό, εξετάστηκαν οι επιπτώσεις των οριστικών μέτρων σε όλα τα μέρη που αφορά η διαδικασία και τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα έχει η λήψη ή η μη λήψη τέτοιων μέτρων με βάση τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία αφού η Επιτροπή επικοινώνησε με τους κοινοτικούς παραγωγούς, άλλους παραγωγούς σολομού εκτροφής στην Κοινότητα, εισαγωγείς και μεταποιητές.

11.2. Συμφέρον των κοινοτικών παραγωγών

(122) Ο συνδυασμένος ετήσιος κύκλος εργασιών των κοινοτικών παραγωγών υπερβαίνει τα 500 εκατ. ευρώ και εκτός από τις 1 450 περίπου θέσεις άμεσης απασχόλησης που ενδέχεται να δημιουργηθούν, προβλέπεται ότι έμμεσα υποστηρίζονται 8 000 επιπλέον θέσεις απασχόλησης στη μεταποίηση και σε άλλους τομείς. Οι κοινοτικοί παραγωγοί αποτελούν μέρος μιας βιομηχανίας με σημαντική ανάπτυξη, της οποίας η παραγωγή διπλασιάστηκε μεταξύ του 1995 και 2001. Επιτυγχάνουν αυξανόμενη αποδοτικότητα στην παραγωγή ενός προϊόντος του οποίου η αγορά διευρύνεται στην Κοινότητα και σε παγκόσμιο επίπεδο. Υπό τις κανονικές συνθήκες της αγοράς η δραστηριότητά τους είναι βιώσιμη και ανταγωνιστική και η παραγωγικότητά τους αυξανόμενη.

(123) Σαφώς κινδυνεύει η θέση των κοινοτικών παραγωγών εκτός εάν διορθωθεί το τρέχον επίπεδο των εισαγωγών σε χαμηλές τιμές. Αυτό αποδεικνύεται συνεχώς με αναφορές για επικείμενες πτωχεύσεις. Τα προτεινόμενα μέτρα θα εφαρμοστούν σε όλες τις εισαγωγές του οικείου προϊόντος, εκτός από τις εισαγωγές από αναπτυσσόμενες χώρες, των οποίων οι εξαγωγές στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν υπερβαίνουν το 3 % των εισαγωγών στην Κοινότητα. Επομένως θα εφαρμοστούν περίπου σε πάνω από το 95 % των εν λόγω εισαγωγών. Παρόλο που προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι θα είναι δύσκολο να επιβληθεί το στοιχείο τιμής των μέτρων λόγω της εμπειρίας από προηγούμενες αναληφθείσες υποχρεώσεις ως προς τις τιμές σολομού εκτροφής, υπενθυμίζεται ότι το στοιχείο της τιμής δεν στηρίζεται στις αναλήψεις υποχρεώσεων αλλά σε έναν μεταβλητό δασμό που πρέπει να καταβληθεί στις εθνικές τελωνειακές αρχές. Κατά συνέπεια, μπορεί ήδη να λεχθεί ότι τα μέτρα θα είναι αποτελεσματικά και θα καταστήσουν δυνατή την αύξηση των τιμών των κοινοτικών παραγωγών σε ένα δίκαιο επίπεδο.

11.3. Συμφέρον των εξαρτώμενων βιομηχανιών

(124) Είναι μάλλον απομακρυσμένες οι περιοχές στις οποίες γίνεται η εκτροφή σολομού — κυρίως στις παράκτιες περιοχές της Δυτικής και Βόρειας Σκωτίας και στη δυτική ακτή της Ιρλανδίας. Είναι περιορισμένες οι ευκαιρίες απασχόλησης και η οικονομική δραστηριότητα που δημιουργείται χάρη στην εκτροφή του σολομού αποτελεί μια σημαντική συμβολή στις τοπικές αυτές οικονομίες. Χωρίς την συμβολή αυτή, πολλές από τις μικρές τοπικές επιχειρήσεις οι οποίες παρέχουν αγαθά και υπηρεσίες στους κοινοτικούς παραγωγούς και στους απασχολούμενους τους, δεν θα μπορούσαν πλέον να επιβιώσουν. Επομένως είναι προς το συμφέρον των εξαρτώμενων βιομηχανιών η λήψη αποτελεσματικών οριστικών μέτρων.

11.4. Συμφέροντα των παραγωγών νεαρών σολομών και ζωοτροφών

(125) Παρόλο που ένα μέρος ισχυρίστηκε το αντίθετο, είναι σαφώς προς το συμφέρον των σημαντικότερων προμηθευτών των κοινοτικών παραγωγών (όπως των παραγωγών νεαρών σολομών και ζωοτροφών) να υπάρχει ισχυρή και προβλέψιμη ζήτηση για το προϊόν τους σε τιμή που να τους αποφέρει εύλογο κέρδος.

11.5. Συμφέρον των χρηστών, μεταποιητών και εισαγωγέων στην Κοινότητα

(126) Για να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος επί των εισαγωγών, μεταποιητών και χρηστών της λήψης ή μη μέτρων, απεστάλησαν ερωτηματολόγια στους αναγγελθέντες εισαγωγείς, μεταποιητές και χρήστες του οικείου προϊόντος στην κοινοτική αγορά. Οι εισαγωγείς/μεταποιητές/χρήστες συνήθως αποτελούν μία και την αυτή οντότητα και πολλοί στην πράξη συνδέονται με παραγωγούς-εξαγωγείς εκτός της Κοινότητας, ιδίως στη Νορβηγία. Παραλήφθηκαν απαντήσεις από 6 εισαγωγείς/μεταποιητές/χρήστες και από μια οργάνωση μεταποιητών. Επιπλέον, αρκετές οργανώσεις μεταποιητών υπέβαλαν παρατηρήσεις στην Επιτροπή και έγιναν επαφές με ορισμένους μεταποιητές και τις ενώσεις τους.

(127) Ορισμένοι προέβαλαν το επιχείρημα ότι δεν πρέπει να ληφθούν μέτρα επειδή η πτώση των τιμών του σολομού εκτροφής ήταν σύντομη και προσωρινή αφού διήρκεσε δύο ή τρεις μήνες μόνο μετά την λήξη ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ κατά της Νορβηγίας, τον Μάιο 2003, και έκτοτε οι τιμές επανήλθαν στο κανονικό τους επίπεδο. Οι μεταποιητές τόνισαν ότι οποιαδήποτε αύξηση των τιμών θα επιφέρει αύξηση του βασικού τους κόστους, θα μειώσει τις πωλήσεις τους και την αποδοτικότητά τους και ενδέχεται να οδηγήσει σε απώλειες θέσεων απασχόλησης ή ακόμη και σε μετεγκατάσταση, τονίζοντας ότι η απασχόληση στον τομέα μεταποίησης των ιχθύων είναι πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με την απασχόληση στην βιομηχανία εκτροφής ιχθύων και ότι σε ορισμένες περιπτώσεις παρέχει θέσεις εργασίας σε περιοχές με χαμηλή απασχόληση.

(128) Εντούτοις, είναι προφανές ότι οι τιμές δεν αυξήθηκαν κατά το πρώτο εξάμηνο του 2004. Οι τιμές εισαγωγής αυξήθηκαν μεταξύ του τέταρτου τριμήνου του 2003 και των αρχών του πρώτου τριμήνου του 2004 αλλά εν συνεχεία σημείωσαν σταθερή πτώση στα τέλη του πρώτου τριμήνου του 2004 και κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2004, και οι τιμές των κοινοτικών παραγωγών ακολούθησαν τις ίδιες τάσεις. Οι τιμές των κοινοτικών παραγωγών παραμένουν σημαντικά κάτω του επιπέδου της μη ζημιογόνου τιμής. Επίσης, οι τελευταίες πληροφορίες δείχνουν ότι οι τιμές ακολουθούν ακόμη καθοδική τάση.

(129) Οι κύριοι παράγοντες που επιβαρύνουν τους μεταποιητές είναι το κόστος των πρώτων υλών και το κόστος απασχόλησης, και αληθεύει το γεγονός ότι μια αύξηση των τιμών των πρώτων υλών συνεπάγεται αύξηση τους κόστους των μεταποιητών. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχουν οι μεταποιητές, το κόστος των πρώτων υλών τους μειώθηκε κατά 10 % μεταξύ του 2002 και 2003, ενώ είχε ήδη σημειώσει πτώση κατά 18 % μεταξύ του 2000 και 2002. Το 2003, ήταν κατά 26 % χαμηλότερο σε σχέση με το 2000. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με πληροφορίες που παρείχαν οι ίδιοι, οι τιμές τους πώλησης παρέμειναν στο ίδιο επίπεδο το 2002 και 2003. Όλοι οι μεταποιητές που παρείχαν στοιχεία σχετικά με την αποδοτικότητα της δραστηριότητάς τους μεταποίησης σολομού, έχουν αποδοτικά επίπεδα μεταποίησης σολομού και θεωρείται ότι μπορούν να απορροφήσουν μία μέτρια αύξηση του κόστους χωρίς απώλεια θέσεων απασχόλησης ή μετεγκατάσταση. Είναι σαφές ότι δεν είναι διατηρήσιμα τα τρέχοντα επίπεδα τιμών σολομού εκτροφής μεσοπρόθεσμα έως μακροπρόθεσμα. Σε κάθε περίπτωση, η μεταποιητική βιομηχανία θα υποστεί επομένως την αύξηση του κόστους των πρώτων υλών της μεσοπρόθεσμα έως μακροπρόθεσμα.

(130) Όσον αφορά την απασχόληση, απασχολούνται περίπου 100 000 εργαζόμενοι στον τομέα μεταποίησης ιχθύων στην Κοινότητα παρόλο που μόνο μια μικρή αναλογία από αυτούς ενέχονται στη μεταποίηση σολομού εκτροφής. Δεν διαπιστώθηκαν αποδεικτικά στοιχεία για το ότι τα πιθανά μέτρα θα προκαλέσουν τη μείωση του επιπέδου απασχόλησης στην Κοινότητα.

(131) Οι μεταποιητές τόνισαν επίσης ότι είναι αναγκαίο οι εμπορευόμενοι στις κύριες ευρωπαϊκές αγορές και οι καταναλωτές να εξακολουθήσουν να έχουν πρόσβαση σε προϊόν καλής ποιότητας σε χαμηλές τιμές. Εξέφρασαν επίσης την ιδιαίτερη ανησυχία τους σχετικά με τη δυνατότητα κερδοσκοπικών αγορών αμέσως μετά την καθιέρωση της δασμολογικής ποσόστωσης και ισχυρίστηκαν ότι σε περίπτωση συμπλήρωσης της δασμολογικής ποσόστωσης μπορεί να χρειαστεί να σταματήσουν την παραγωγή. Τέλος, ανέφεραν ότι εάν πρέπει να ληφθούν μέτρα, αυτά θα πρέπει να διατηρήσουν την επάρκεια της προσφοράς και να συμβάλουν στη σταθερότητα των τιμών στην αγορά, ούτως ώστε να είναι περισσότερο προβλέψιμο το κόστος. Σχετικά με αυτό, ενώ ορισμένοι εξέφρασαν άμεσα την αντίθεσή τους προς κάθε μορφή μέτρων, άλλοι ανέφεραν ότι στην περίπτωση που πρέπει να επιβληθούν μέτρα, θα προτιμούσαν ένα σύστημα δασμολογικών ποσοστώσεων, ενώ ορισμένοι εξέφρασαν την προτίμησή τους για ένα σύστημα χορήγησης αδειών.

(132) Πρέπει να σημειωθεί ότι τα οριστικά μέτρα συνίστανται σε ένα στοιχείο τιμής που αντανακλά την ανάκτηση του κόστους για τους κοινοτικούς παραγωγούς και σε δασμολογικές ποσοστώσεις βασιζόμενες στον μέσο όρο εισαγωγών στην Κοινότητα (συμπεριλαμβανομένων των νέων κρατών μελών) κατά την περίοδο 2001 μέχρι 2003 συν 10 %, πέραν των οποίων εφαρμόζεται συμπληρωματικός δασμός. Επομένως, η μεταποιητική βιομηχανία στο σύνολο της Κοινότητας εξακολουθεί να έχει πρόσβαση σε επαρκή προσφορά πρώτων υλών. Αν και ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι τα μέτρα θα αποτελέσουν επαχθή διοικητικό φόρτο για τους κοινοτικούς μεταποιητές, αυτός ο ισχυρισμός δεν τεκμηριώθηκε και θεωρείται ότι τα μέτρα αποτελούν τον ελάχιστο διοικητικό φόρτο που απαιτείται για την αποτελεσματική εφαρμογή τους.

(133) Επομένως, τα μειονεκτήματα που ενδέχεται να προκύψουν για τους μεταποιητές/χρήστες και εισαγωγείς, εφόσον βέβαια υπάρξουν, δεν θεωρούνται ότι υπερκαλύπτουν τα οφέλη που αναμένεται ότι θα προκύψουν για τους κοινοτικούς παραγωγούς συνεπεία των οριστικών μέτρων, τα οποία θεωρούνται ως το ελάχιστο αναγκαίο για να εξουδετερωθεί η σοβαρή ζημία που προκλήθηκε και να προληφθεί η περαιτέρω σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης των κοινοτικών παραγωγών.

11.6. Συμφέρον των καταναλωτών στην Κοινότητα

(134) Επειδή το οικείο προϊόν είναι ένα καταναλωτικό προϊόν, η Επιτροπή ενημέρωσε διάφορες οργανώσεις καταναλωτών σχετικά με την έναρξη έρευνας. Ένα ενδιαφερόμενο μέρος απάντησε ότι είναι ευρέως γνωστές οι ευεργετικές επιπτώσεις του σολομού και ότι η τεχνητή αύξηση της τιμής του θα καταστήσει δυσκολότερες τις επιλογές καλής διατροφής για τους καταναλωτές και θα βλάψει την οικονομική βιωσιμότητα των εισαγωγέων, των μεταποιητών και των εμπόρων λιανικής πώλησης σολομού εκτροφής. Ένα άλλο μέρος ισχυρίστηκε ότι τα μέτρα ενδέχεται να τους εμποδίσουν να εισάγουν και να πωλούν κατεψυγμένο σολομό εκτροφής. Εκφράστηκαν επίσης ανησυχίες για το ότι οι αυξήσεις των τιμών θα κάνουν τον σολομό εκτροφής ακριβό προϊόν και θα εμποδίσουν την ανάπτυξη της αγοράς στα κράτη μέλη με κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) χαμηλότερο από τον μέσο όρο.

(135) Εντούτοις, όπως αναφέρεται ανωτέρω, θεωρείται ότι η τρέχουσα τιμή αγοράς είναι τόσο χαμηλή ώστε να μην είναι πλέον βιώσιμη μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, και οι οικονομικοί φορείς θα εξακολουθήσουν να έχουν πρόσβαση σε απεριόριστες ποσότητες εισαγωγών που υπόκεινται στο στοιχείο της τιμής και σε συμπληρωματικό δασμό όταν υπερβαίνουν το επίπεδο της δασμολογικής ποσόστωσης. Επιπλέον, λόγω της μεγάλης διαφοράς μεταξύ της τιμής ολόκληρου ιχθύος σε επίπεδο εκ του ιχθυοτροφείου και της λιανικής τιμής μεταποιημένων προϊόντων σολομού, θεωρείται ότι τα μέτρα δεν θα έχουν σοβαρή επίπτωση στις τιμές λιανικής και επομένως οι επιπτώσεις στους καταναλωτές θεωρούνται ελάχιστες. Σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή θα παρακολουθεί στενά τις επιπτώσεις των μέτρων όσον αφορά τη δυνατότητα πρόσβασης και την ανάπτυξη της αγοράς στα κράτη μέλη με ΑΕγχΠ χαμηλότερο από τον μέσο όρο,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Σύστημα δασμολογικών ποσοστώσεων και συμπληρωματικοί δασμοί αυτών

1. Ανοίγεται καθεστώς δασμολογικής ποσόστωσης για την περίοδο 6 Φεβρουαρίου 2005 μέχρι 13 Αυγούστου 2008 σε σχέση με τις εισαγωγές στην Κοινότητα σολομού εκτροφής (εκτός από τον άγριο), σε φιλέτα ή όχι, νωπά, διατηρημένα σε απλή ψύξη ή κατεψυγμένα, που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ ex 0302 12 00, ex 0303 11 00, ex 0303 19 00, ex 0303 22 00, ex 0304 10 13 και ex 0304 20 13 (εφεξής «σολομός εκτροφής»). Ο όγκος των δασμολογικών ποσοστώσεων και οι χώρες στις οποίες εφαρμόζονται αναφέρονται ειδικότερα στο παράρτημα 1. Οι ποσοστώσεις υπολογίστηκαν με βάση ισοδύναμο ολόκληρου ιχθύος (ΙΟΙ) και οι σχέσεις μετατροπής σε μη φιλέτα (ομάδα 1) και σε φιλέτα (ομάδα 2) που πράγματι εισάγονται είναι αντίστοιχα 1:0,9 και 1:0,65.

2. Ο άγριος σολομός δεν υπόκειται, ούτε κατανέμεται σε δασμολογικές ποσοστώσεις. Για το σκοπό του παρόντος κανονισμού, άγριος σολομός είναι το προϊόν για το οποίο οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου γίνεται δεκτή η τελωνειακή διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία βεβαιώνονται, με τη βοήθεια παντός κατάλληλου εγγράφου που παρέχουν τα ενδιαφερόμενα μέρη, ότι αλιεύθηκε στη θάλασσα, σε ό,τι αφορά τον σολομό Ατλαντικού ή Ειρηνικού, ή σε ποτάμια, σε ότι αφορά το σολομό του Δούναβη.

3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 4, οι εισαγωγές σολομού εκτροφής που υπερβαίνουν το επίπεδο της δασμολογικής ποσόστωσης, υπόκεινται σε συμπληρωματικό δασμό που αναφέρεται στο παράρτημα 1 για την ομάδα στη οποία ανήκει.

4. Για το σκοπό του καθορισμού του επιπέδου του συμπληρωματικού καταβλητέου δασμού, ο σολομός εκτροφής που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ ex 0302 12 00, ex 0303 11 00, ex 0303 19 00, ex 0303 22 00 ανήκει στην Ομάδα 1 του παραρτήματος 1, ενώ αυτός που υπάγεται στους κωδικούς ex 0304 10 13 και ex 0304 20 13 ανήκει στην Ομάδα 2.

5. Εξακολουθεί να ισχύει ο συμβατικός συντελεστής δασμού που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2658/87 (10), ή άλλος προτιμησιακός συντελεστής δασμού, για τις εισαγωγές σολομού εκτροφής.

6. Στην περίπτωση μεταβολής των περιστάσεων, τα μέτρα αυτά επανεξετάζονται από την Επιτροπή.

7. Εφόσον αποδεικνύεται ότι συντρέχει λόγος, ο συντελεστής ελευθέρωσης αυτών των μέτρων μπορεί να επανεξεταστεί.

Άρθρο 2

Ελάχιστη τιμή εισαγωγής

1. Εντός και εκτός των ορίων της δασμολογικής ποσόστωσης που αναφέρεται στο άρθρο 1 ανωτέρω, οι εισαγωγές σολομού εκτροφής υπόκεινται σε ελάχιστη τιμή εισαγωγής («ΕΤΕ») που μπορεί να αναθεωρείται κατά διαστήματα με βάση τους σχετικούς παράγοντες όπως προμήθεια, ζήτηση και κόστος παραγωγής.

2. Οι εισαγωγές σολομού εκτροφής που πωλούνται σε τιμές χαμηλότερες από την ΕΤΕ υπόκεινται σε δασμό που ισοδυναμεί με τη διαφορά μεταξύ της ΕΤΕ για τα αντίστοιχα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα 1 και της πραγματικής τιμής εισαγωγής αυτών των προϊόντων (CIF στα σύνορα της Κοινότητας εκτός του δασμού).

3. Από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και μέχρι τις 15 Απριλίου 2005, η ΕΤΕ θα είναι 2 700 ευρώ ανά τόνο ισοδύναμου ολόκληρου ιχθύος (CIF στα σύνορα της Κοινότητας εκτός του τελωνειακού δασμού) για το νωπό σολομό εκτροφής και 2 592 ευρώ για τον κατεψυγμένο σολομό εκτροφής. Η ΕΤΕ για τις εισαγωγές στην ομάδα 1 θα είναι 3 000 ευρώ για το νωπό και 2 880 ευρώ για τον κατεψυγμένο σολομό, και η ΕΤΕ για τις εισαγωγές στην ομάδα 2 θα είναι 4 154 ευρώ για το νωπό και 3 988 ευρώ για τον κατεψυγμένο σολομό.

4. Από τις 16 Απριλίου 2005 και μέχρι τις 13 Αυγούστου 2008, η ΕΤΕ θα είναι 2 850 ευρώ ανά τόνο ισοδύναμου ολόκληρου ιχθύος (CIF στα σύνορα της Κοινότητας εκτός του τελωνειακού δασμού) για το νωπό σολομό εκτροφής και 2 736 ευρώ για τον κατεψυγμένο σολομό εκτροφής. Η ΕΤΕ για τις εισαγωγές στην ομάδα 1 θα είναι 3 170 ευρώ ανά τόνο νωπού ιχθύος και 3 040 ευρώ κατεψυγμένου ιχθύος, και η ελάχιστη τιμή εισαγωγής για τις εισαγωγές στην ομάδα 2 θα είναι 4 385 ευρώ ανά τόνο νωπού και 4 209 ευρώ ανά τόνο κατεψυγμένου ιχθύος.

5. Σε περίπτωση ζημίας των εμπορευμάτων πριν από τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία και επομένως, όταν η τιμή κατανέμεται κατ' αναλογία για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας σύμφωνα με το άρθρο 145 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 (11) της Επιτροπής, η ελάχιστη τιμή εισαγωγής που καθορίζεται στην παράγραφο 3 ή 4, αντίστοιχα, μειώνεται κατά ένα ποσοστό επί τοις εκατό που αντιστοιχεί στην αναλογική κατανομή της πράγματι καταβληθείσας ή καταβλητέας τιμής. Οπότε, ο καταβλητέος δασμός θα ισούται με τη διαφορά μεταξύ της μειωμένης ΕΤΕ και της μειωμένης καθαρής τιμής, ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, πριν από τον εκτελωνισμό.

Άρθρο 3

Εγγύηση που πρέπει να καταβληθεί κατά την εισαγωγή

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, με τον όρο «εισαγωγέας» νοείται το πρόσωπο που υποβάλλει τη διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η διασάφηση, και «ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία» υποβάλλονται από την παραγωγή στις τελωνειακές αρχές σχετικά με την καταβολή της πραγματικής τιμής εισαγωγής εισαγόμενου σολομού, ή διαπιστώνονται από τα αποτελέσματα των κατάλληλων ελέγχων που διενεργούν οι τελωνειακές αρχές.

2. Οι εισαγωγείς σολομού εκτροφής παρέχουν ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία στις τελωνειακές αρχές σχετικά με την πραγματική τιμή εισαγωγής ανά τόνο που έχει καταβληθεί για τις εισαγωγές σολομού εκτροφής.

3. Έως ότου υποβληθούν ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία, η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εξαρτάται από την καταβολή εγγύησης στις τελωνειακές αρχές ύψους 290 ευρώ ανά τόνο (ΙΟΙ) εισαγόμενου σολομού εκτροφής (ομάδα 1 — 320 ευρώ ανά τόνο, ομάδα 2 — 450 ευρώ ανά τόνο).

4. Εάν εντός 1 έτους από την ημερομηνία αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή εντός 3 μηνών από την προβλεπόμενη ημερομηνία πληρωμής των εμπορευμάτων, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη, ο εισαγωγέας δεν έχει προσκομίσει ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία όπως απαιτούνται στην παράγραφο 2 ανωτέρω, οι τελωνειακές αρχές καταχωρίζουν αμέσως ως δασμούς στους οποίους υπόκεινται τα εν λόγω εμπορεύματα, το ποσό της εγγύησης που έχει καταβληθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 3 ανωτέρω.

5. Εάν, μετά από επαλήθευση, οι τελωνειακές αρχές διαποστώσουν ότι η πράγματι καταβληθείσα τιμή για τα εμπορεύματα είναι χαμηλότερη από την ΕΤΕ όπως αναφέρεται στο άρθρο 2, ανακτούν τη διαφορά μεταξύ αυτής της τιμής και της αντίστοιχης ΕΤΕ σύμφωνα με το άρθρο 220 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92. Για να αποφευχθεί κάθε ενδεχόμενο πορισμού οικονομικού οφέλους, επιβάλλονται αντισταθμιστικοί τόκοι σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.

6. Η καταβληθείσα εγγύηση ελευθερώνεται κατά τη στιγμή που ο εισαγωγέας παρέχει ικανοποητικά αποδεικτικά στοιχεία όπως απαιτείται από την παράγραφο 2 ανωτέρω.

Άρθρο 4

Αναπτυσσόμενες χώρες

Οι εισαγωγές σολομού εκτροφής καταγωγής μιας εκ των αναπτυσσομένων χωρών που προσδιορίζονται στο παράρτημα 2 δεν υπόκεινται ούτε κατανέμονται στις δασμολογικές ποσοστώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 και δεν υπόκεινται στις απαιτήσεις των άρθρων 2 ή 3.

Άρθρο 5

Γενικές διατάξεις

1. Η καταγωγή του σολομού εκτροφής στον οποίο εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός προσδιορίζεται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις στην Κοινότητα.

2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα σολομού εκτροφής καταγωγής αναπτυσσόμενης χώρας υπόκειται στις εξής προϋποθέσεις:

α) ότι προσκομίζεται πιστοποιητικό καταγωγής εκδιδόμενο από τις αρμόδιες εθνικές αρχές της χώρας αυτής το οποίο πληροί τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, και

β) ότι το προϊόν μεταφέρθηκε απευθείας, κατά την έννοια του άρθρου 4, από τη χώρα αυτή στην Κοινότητα.

3. Το πιστοποιητικό καταγωγής που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) δεν απαιτείται για εισαγωγές σολομού εκτροφής που καλύπτονται από απόδειξη καταγωγής η οποία εκδίδεται ή συντάσσεται σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες προκειμένου να επωφεληθεί της εφαρμογής προτιμησιακών δασμολογικών μέτρων.

4. Η απόδειξη καταγωγής γίνεται αποδεκτή μόνο εφόσον ο σολομός εκτροφής πληροί τα κριτήρια για τον καθορισμό της καταγωγής κατά τα οριζόμενα στις ισχύουσες διατάξεις στην Κοινότητα.

Άρθρο 6

Απευθείας μεταφορά

1. Ως απευθείας μεταφορά στην Κοινότητα από τρίτη χώρα νοούνται οι εξής περιπτώσεις:

α) τα προϊόντα μεταφέρονται χωρίς να διέλθουν από το έδαφος άλλης τρίτης χώρας·

β) τα προϊόντα μεταφέρονται μέσω μιας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών, εκτός από τη χώρα καταγωγής, με ή χωρίς μεταφόρτωση ή προσωρινή αποθήκευση στις χώρες αυτές, υπό τον όρο ότι η διέλευση αυτή δικαιολογείται για γεωγραφικούς λόγους ή αποκλειστικά οφείλεται σε απαιτήσεις της μεταφοράς και υπό τον όρο ότι τα προϊόντα: — παρέμειναν υπό την επιτήρηση των τελωνειακών αρχών της χώρας ή των χωρών διέλευσης ή αποθήκευσης, — δεν διατέθηκαν στο εμπόριο ή για κατανάλωση εκεί, και — δεν υποβλήθηκαν σε τυχόν άλλες εργασίες εκτός από την εκφόρτωση και την επαναφόρτωση.

2. Η απόδειξη ότι οι αναφερόμενες στην παράγραφο 1 στοιχείο β) προϋποθέσεις πληρούνται, υποβάλλεται στις κοινοτικές αρχές. Η απόδειξη αυτή παρέχεται ειδικότερα με την μορφή ενός εκ των κάτωθι εγγράφων:

α) ενιαίο έγγραφο μεταφοράς που εκδίδεται στη χώρα καταγωγής και καλύπτει τη διέλευση μέσω της χώρας ή των χωρών διέλευσης·

β) πιστοποιητικό που εκδίδουν οι τελωνειακές αρχές της χώρας ή των χωρών διαμετακόμισης στο οποίο αναφέρονται: — ακριβής περιγραφή των εμπορευμάτων· — οι ημερομηνίες εκφόρτωσης και επαναφόρτωσής τους ή φόρτωσης ή εκφόρτωσης, με αναφορά της ταυτότητας των πλοίων που χρησιμοποιήθηκαν.

Άρθρο 7

Εισαγωγές στη διαδικασία αποστολής στην Κοινότητα

1. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που βρίσκονται στη διαδικασία αποστολής στην Κοινότητα κατά την έννοια της παραγράφου 2.

2. Θεωρείται ότι βρίσκονται στη διαδικασία αποστολής στην Κοινότητα τα προϊόντα εφόσον:

— έχουν εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, και

— αποστέλλονται από τον τόπο φόρτωσης στην χώρα καταγωγής, προς το χώρο εκφόρτωσης στην Κοινότητα, με έγκυρο έγγραφο μεταφοράς που εκδόθηκε πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.

3. Τα ενδιαφερόμενα μέρη παρέχουν, προς διαβεβαίωση των τελωνειακών αρχών, απόδειξη για την πλήρωση των προβλεπόμενων στην παράγραφο 2 προϋποθέσεων.

Ωστόσο, οι αρχές δύνανται να θεωρήσουν ότι τα προϊόντα έχουν εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, εάν προσκομιστεί ένα από τα ακόλουθα έγγραφα:

— στην περίπτωση θαλάσσιας μεταφοράς, η φορτωτική βάσει της οποίας διαπιστώνεται ότι η φόρτωση έγινε πριν από την ημερομηνία αυτή,

— στην περίπτωση σιδηροδρομικ