Απόφαση της Επιτροπής

της 14ης Μαΐου 2002

σχετικά με την κρατική ενίσχυση υπέρ του ομίλου επιχειρήσεων Álvarez

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2002) 1805]

(Το κείμενο στην ισπανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2002/935/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους(1) σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου(2), και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Στις 15 Ιουλίου 1997, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 98/364/ΕΚ σχετικά με κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε υπέρ του ομίλου επιχειρήσεων Álvarez(3), η οποία κοινοποιήθηκε υπό τον αριθμό C(1997) 2615, (στο εξής η "απόφαση") με την οποία ενέκρινε ενίσχυση αναδιάρθρωσης υπέρ της ισπανικής επιχείρησης κατασκευής προϊόντων πορσελάνης για οικιακή και επαγγελματική χρήση, Grupo de Empresas Álvarez (GEA) με έδρα το Vigo (Galicia).

(2) Η θετική αυτή εκτίμηση βασίστηκε σε πρόγραμμα αναδιάρθρωσης το οποίο προέβλεπε ριζική μείωση της παραγωγικής ικανότητας και βάσει του οποίου οι ισπανικές αρχές αναλάμβαναν τη δέσμευση να μη χορηγήσουν άλλη κρατική ενίσχυση στην GEA ή στην κατά 100 % ελεγχόμενη θυγατρική της Vidrios Automαticos del Norte (Vanosa). Η τελευταία παράγραφος της απόφασης αναφέρει τα εξής: "Ως εκ τούτου, οι ισπανικές αρχές ενημερώνονται ότι οποιαδήποτε νέα κρατική ενίσχυση χορηγηθεί στην επιχείρηση θα θεωρηθεί ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και αντίθετη με την ειλημμένη δέσμευση και θα επηρεάσει κατά συνέπεια την ενίσχυση που εγκρίνεται με την παρούσα απόφαση."

(3) Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 1 της απόφασης διευκρινίζεται ότι διάφορα μέτρα συνιστούν παράνομη κρατική ενίσχυση. Τα εν λόγω μέτρα: "Ωστόσο, [...] συνάδουν με τις διατάξεις των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων και ως εκ τούτου, συμβιβάζονται με την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης και του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συμφωνίας για των ΕΟΧ, υπό τον όρο ότι οι ισπανικές αρχές, όπως έχουν δεσμευτεί με την επιστολή τους της 22ας Μαΐου 1997, δεν θα χορηγήσουν στο μέλλον οποιαδήποτε νέα ενίσχυση και θα εφαρμόσουν πλήρως το εγκριθέν πρόγραμμα αναδιάρθρωσης."

(4) Η απόφαση επέβαλε επίσης στις ισπανικές αρχές την υποχρέωση να υποβάλουν σειρά εκθέσεων στην Επιτροπή, ώστε να μπορέσει να διαπιστώσει εάν τηρείται το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης καθώς και η απαίτηση μη χορήγησης περαιτέρω ενισχύσεων στην επιχείρηση.

(5) Με επιστολή της 21ης Μαΐου 1999, η Επιτροπή επιβεβαίωσε την παραλαβή της δεύτερης έκθεσης σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος αναδιάρθρωσης και ενημέρωσε την Ισπανία ότι "βάσει των πληροφοριών, των αριθμητικών στοιχείων και των δικαιολογητικών που περιέχονται στην εν λόγω έκθεση, δεν έχει την πρόθεση να ανοίξει εκ νέου τον φάκελο, δεδομένου ότι τηρούνται οι βασικές γραμμές της ως άνω απόφασης". Στην επιστολή αναφερόταν επίσης: "Λαμβανομένου ωστόσο υπόψη του γεγονότος ότι η GEA εξακολουθεί να εμφανίζει ζημίες, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω τη δέσμευση των αρχών σας να μην χορηγήσουν περαιτέρω κρατικές ενισχύσεις στην ως άνω επιχείρηση."

(6) Η έκθεση δεν περιελάμβανε καμία ένδειξη του γεγονότος ότι (όπως θα καταδειχθεί και παρακάτω) η GEA και η Vanosa από το 1997 παρέλειπαν συστηματικά να εκπληρώνουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις και τις υποχρεώσεις κοινωνικής ασφάλισης.

(7) Βάσει των ισχυρισμών που διατύπωσε ένας ανταγωνιστής (στο εξής "καταγγέλων αριθ 1") ότι η Ισπανία είχε παραιτηθεί από την είσπραξη συνολικού ποσού 17000 εκατ. ισπανικών πεσετών (ESP) και δεδομένου ότι η Ισπανία δεν είχε υποβάλει τις εκθέσεις για το 1999 στην ταχθείσα προθεσμία, στις 24 Σεπτεμβρίου 2000, η Επιτροπή ανακοίνωσε στην Ισπανία ότι διατηρούσε σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο ετηρείτο η απόφασή της, της 15ης Ιουλίου 1997.

(8) Με επιστολές της 5ης Οκτωβρίου, της 7ης και της 14ης Νοεμβρίου 2000, η Ισπανία απέστειλε τη ζητηθείσα έκθεση και ενημέρωσε την Επιτροπή ότι η GEA δεν είχε λάβει νέες ενισχύσεις. Διαβεβαίωσε επίσης ότι δεν είχε επ' ουδενί τρόπω παραιτηθεί από την είσπραξη 17000 εκατ. ESP.

(9) Με επιστολή της 9ης Απριλίου 2001, η Επιτροπή έλαβε νέα καταγγελία (στο εξής "καταγγέλλων αριθ. 2").

(10) Με επιστολή της 3ης Μαΐου 2001, απεστάλη στην Ισπανία νέο αίτημα παροχής πληροφοριών.

(11) Με επιστολές της 15ης, της 16ης και της 31ης Μαΐου και της 12ης Ιουνίου 2001, ο καταγγέλλων αριθ. 1 διατύπωσε νέους ισχυρισμούς.

(12) Με επιστολή που παρελήφθη στις 29 Ιουνίου 2001, ο καταγγέλλων αριθ. 2 παρουσίασε αποδείξεις προς επίρρωση των ισχυρισμών του ότι η GEA και η θυγατρική της Vanosa δεν είχαν καταθέσει τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ τον 1997 και, τουλάχιστον, του Ιανουαρίου του 2001.

(13) Με επιστολή του παρελήφθη στις 5 Ιουλίου 2001, η Ισπανία επιβεβαίωσε εν μέρει την πληροφορία που υπέβαλε ο καταγγέλλων αριθ. 2.

(14) Στις 19 Σεπτεμβρίου 2001, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης σχετικά με τις ενισχύσεις. Η Ισπανία ενημερώθηκε σχετικά με επιστολή της ίδιας ημερομηνίας. Η Ισπανία απάντησε στην εν λόγω επιστολή με επιστολή που παρελήφθη από την Επιτροπή στις 4 Δεκεμβρίου 2001, ζητώντας παράταση της προθεσμίας υποβολής απάντησης.

(15) Μετά τη δημοσίευση της επιστολής στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν υπήρξαν σχόλια εκ μέρους τρίτων.

II. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

II.1. Καταγγελίες

(16) Σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, η GEA και άλλες επιχειρήσεις που συνδέονται μαζί της δεν κατέβαλαν ούτε φόρους ούτε εισφορές στο ταμείο κοινωνικής ασφάλισης, από το 1997 μέχρι τουλάχιστον τον Ιανουάριο του 2001.

(17) Ο καταγγέλλων αριθ. 1 αμφισβητεί επίσης την πολιτική τιμών που εφάρμοσε η επιχείρηση. Η GEA και οι συνδεόμενες με αυτήν επιχειρήσεις νοθεύουν τον ανταγωνισμό στην οικεία αγορά μέσω της πώλησης των προϊόντων τους σε τιμές τόσο χαμηλές που δικαιολογούνται μόνο από την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης.

(18) Ο καταγγέλλων αριθ. 2 υπέβαλε διάφορα πιστοποιητικά που εξέδωσε η Tesorería Genral de la Seguridad Social όπου αναφέρονται οι μήνες κατά τους οποίους η GEA και μία από τις συνδεόμενες επιχειρήσεις δεν είχαν, τουλάχιστον όσον αφορά την GEA, καταβάλει από το 1992 καμία ασφαλιστική εισφορά. Επίσης, ο καταγγέλλων αριθ. 2 αναφέρει ότι οι δημόσιοι πιστωτές συμφώνησαν να παραιτηθούν από το 98 % των απαιτήσεων τους έναντι της Vanosa βάσει συμφωνίας πιστωτών.

II.2. Δικαιούχος της ενίσχυσης

(19) Η GEA είναι μια επιχείρηση που κατασκευάζει και πωλεί επιτραπέζια σκεύη από πορσελάνη, κεραμευτική ύλη και ύαλο, ενώ παράγει επίσης φιάλες. Η GEA ήταν ένας από τους σημαντικότερους κατασκευαστές επιτραπέζιων σκευών της Ισπανίας. Μεταξύ των ετών 1993 και 1997, το μερίδιο αγοράς της εταιρείας ανερχόταν κατά μέσο όρο σε 11,6 % στην ισπανική αγορά και 0,64 % στην κοινοτική. Την εποχή εκείνη, το εργατικό δυναμικό της αποτελούσαν 1029 εργαζόμενοι. Τα έτη 1995 και 1996, ο ετήσιος κύκλος εργασιών της επιχείρησης ήταν περίπου 2500 εκατ. ESP.

(20) Στις 2 Νοεμβρίου 1997, η GEA και η Vanosa ζήτησαν να υπαχθούν σε διαδικασία πτώχευσης, με συνολικό παθητικό 2994 εκατ. ESP. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση που υπέβαλε η Ισπανία, το 1998 το προσωπικό μειώθηκε σε 715 εργαζόμενους, ενώ οι ζημίες εκμετάλλευσης ανήλθαν σε 2151 εκατ. ESP.

(21) Ο όμιλος είναι εγκατεστημένος στο Vigo, επαρχία της Pontevedra, στη Galicia, αυτόνομη ισπανική κοινότητα στην οποία οι σημαντικότεροι οικονομικοί τομείς είναι η ναυπηγική βιομηχανία, η αλιεία και η αυτοκινητοβιομηχανία και η οποία, λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι τομείς αυτοί, διέρχεται σοβαρή οικονομική κρίση και εμφανίζει υψηλά ποσοστά ανεργίας. Η περιοχή κατατάσσεται στις ζώνες του στόχου 1 και είναι επιλέξιμη για περιφερειακές ενισχύσεις δυνάμει του άρθρου 17 παράγραφος 3 στοιχείο α). Η GEA ανήκε στην ισπανική κρατική εταιρεία χαρτοφυλακίου INI μέχρι τον Ιούνιο του 1991, οπότε η INI αποφάσισε να ιδιωτικοποιήσει την επιχείρηση.

(22) Η GEA είναι αποκλειστική ιδιοκτήτρια της Vanosa, μιας θυγατρικής την οποία ίδρυσε η GEA το 1993. Η Vanosa δραστηριοποιείται στον τομέα του υάλου συσκευασίας. Το 1999, η Vanosa εμφάνισε κύκλο εργασιών ύψους 1293 εκατ. ESP, εκ των οποίων 5 % προς τα άλλα κράτη μέλη, ενώ υπέστη ζημίες ύψους 119 εκατ. ESP. Το 1999 η Vanosa απασχολούσε 116 εργαζόμενους. Η εταιρεία είναι εγκατεστημένη στην ίδια ενισχυόμενη περιοχή με την GEA.

II.3. Η αγορά

(23) Στον κλάδο κατασκευής επιτραπέζιων σκευών παρατηρούνται ζωηρές εμπορικές συναλλαγές μεταξύ της Ισπανίας και των λοιπών κρατών μελών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβίβασε η Eurostat, μεταξύ Ιανουαρίου και Οκτωβρίου 1995, η Ισπανία εξήγαγε 8547 τόνους επιτραπέζιων σκευών αξίας 326 εκατ. ευρώ και, μεταξύ Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου 1995, εισήγαγε 7844 τόνους αξίας 433 εκατ. ευρώ. Το μερίδιο αγοράς της Ισπανίας επί του συνολικού ενδοκοινοτικού εμπορίου επιτραπέζιων σκευών ανέρχεται σε 3 % περίπου. Η GEA είναι παρούσα στην αγορά παρότι δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων κατασκευαστών επιτραπέζιων σκευών της Κοινότητας.

(24) Εξάλλου, η βιομηχανία πορσελάνης εμφανίζει πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα. Η παραγωγή και η κατανάλωση συνέχισαν να αυξάνονται ανελλιπώς μεταξύ των ετών 1984 και 1991, αλλά σημείωσαν κάμψη την περίοδο 1992/93. Η ανάκαμψη που αναμενόταν για το 1994 δεν πραγματοποιήθηκε. Το εμπορικό ισοζύγιο των τελευταίων ετών υπήρξε θετικό, αλλά το ποσοστό εισαγωγών αυξήθηκε σημαντικά, ιδίως όσον αφορά τα επιτραπέζια σκεύη οικιακής χρήσης. Η αύξηση των εξαγωγών δεν αρκεί για να αντισταθμίσει τον αυξανόμενο ανταγωνισμό στον τομέα. Αντιθέτως, ο έντονος ανταγωνισμός και η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα ενισχύονται εξαιτίας των νέων ανταγωνιστών που έχουν εισέλθει στην αγορά από τη νοτιοανατολική Ασία και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ιδίως τη Δημοκρατία της Τσεχίας και την Ουγγαρία, οι οποίες απολαμβάνουν προνομιούχων εμπορικών ρυθμίσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 1999 η Ισπανία εισήγαγε επιτραπέζια σκεύη πορσελάνης από άλλα κράτη μέλη αξίας 22295000 ευρώ (29582000 ευρώ το 2000), και εξήγαγε στα άλλα κράτη μέλη προϊόντα αξίας 11902000 ευρώ (10773000 ευρώ το 2000), ενώ οι ενδοκοινοτικές πωλήσεις ανήλθαν σε 374399000 ευρώ (372030000 ευρώ το 2000).

(25) Εξάλλου, οι πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή επιβεβαιώνουν ότι τουλάχιστον το 20 % των πωλήσεων επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη και πορσελάνη για τον ξενοδοχειακό τομέα και τον τομέα εστίασης στην Ισπανία αφορά εισαγόμενα προϊόντα. Το υπόλοιπο 80 % κατανέμεται ως εξής:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(26) Συνεπώς, τα προϊόντα της GEA ανταγωνίζονται άμεσα τα προϊόντα ισπανών και κοινοτικών κατασκευαστών.

(27) Όσον αφορά τη Vanosa, η επιχείρηση δραστηριοποιείται στην αγορά υάλου συσκευασίας.

(28) Με μερίδιο αγοράς 13 %, η βιομηχανία υάλου συσκευασίας βρίσκεται στην τρίτη θέση στον τομέα της συσκευασίας, μετά το πλαστικό που αντιπροσωπεύει το 35 % και το χαρτόνι που αντιπροσωπεύει το 32 %. Κατά την περίοδο 1996-1998, σημειώθηκε πτώση των τιμών. Η τάση ταχείας μείωσης των τιμών παρατάθηκε συνεπεία του ανταγωνισμού άλλων προϊόντων (PET, χαρτόνι και μεταλλικά κουτιά), καθώς και της κατάρρευσης της ρωσικής αγοράς.

(29) Η παραγωγή της ευρωπαϊκής βιομηχανίας υάλου συσκευασίας είναι η εξής:

Ευρωπαϊκή βιομηχανία υάλου συσκευασίας

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Πηγή:

FEVE - Fédération Européenne du Verre d'Emballage.

(30) Το ενδοκοινοτικό εμπόριο υάλου συσκευασίας έχει ως εξής:

EUR 15 (τελικά αποτελέσματα)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Πηγή:

Συνδυασμένη ονοματολογία Eurostat - CPIV.

(31) Σύμφωνα με την Asociación Nacional de Empresas de Fabricación Automática de Envases de Vidrio, (την ισπανική ένωση υάλου συσκευασίας), το 1999 οι εισαγωγές γυάλινων συσκευασιών στην ισπανική αγορά ανήλθαν στο 8 % της παραγωγής. Η Γαλλία απορρόφησε το 98 % των εξαγωγών. Κατά το ίδιο έτος οι εισαγωγές ανήλθαν στο 12 % της συνολικής κατανάλωσης. Το 50 % των εισαγωγών προήλθαν από την Πορτογαλία.

III. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

(32) Με επιστολή που πρωτοκολλήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2001, η Ισπανία απάντησε στην επιστολή της Επιτροπής της 19ης Σεπτεμβρίου 2001, προσκομίζοντας τις πληροφορίες που παρουσιάζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 33 έως 37.

(33) Μετά την απόφαση του 1997 δεν χορηγήθηκαν περαιτέρω ενισχύσεις στην GEA/Vanosa.

(34) Επί τρία έτη μετά την έκδοση της απόφασης του 1997, η GEA/Vanosa παρέλειπε συστηματικά να εκπληρώσει τις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις της.

(35) Στις 14 Απριλίου 1998, οι φορολογικές αρχές διέγραψαν μέρος του φορολογικού χρέους της GEA/Vanosa και αποδέχθηκαν αναδιάταξη του υπόλοιπου χρέους. Προϋπόθεση της διαγραφής ήταν η τήρηση από τις επιχειρήσεις αυτές των όρων αναδιάταξης, καθώς και των τρεχουσών φορολογικών τους υποχρεώσεων. Στις 7 Φεβρουαρίου 2001, σχεδόν τρία έτη μετά τη διαγραφή, οι φορολογικές αρχές αποφάσισαν να ακυρώσουν τη διαγραφή και την αναδιάταξη του χρέους λόγω του ότι η επιχείρηση "δεν πραγματοποίησε τις πληρωμές που είχε αναλάβει".

(36) Στις 6 Νοεμβρίου 1998, οι φορολογικές αρχές διέγραψαν μέρος του φορολογικού χρέους της Vanosa και αποδέχθηκαν αναδιάταξη του υπόλοιπου χρέους. Προϋπόθεση της διαγραφής ήταν η τήρηση από την επιχείρηση των όρων αναδιάταξης του υπόλοιπου χρέους, καθώς και των τρεχουσών φορολογικών της υποχρεώσεων. Στις 7 Φεβρουαρίου 2001, δύο έτη και πλέον μετά τη διαγραφή, οι φορολογικές αρχές αποφάσισαν να ακυρώσουν τη διαγραφή και την αναδιάταξη του χρέους λόγω του ότι η επιχείρηση "δεν πραγματοποίησε τις πληρωμές που είχε αναλάβει".

(37) Η υπηρεσία κοινωνικής ασφάλιση και η φορολογική υπηρεσία κατέβαλαν κάθε προσπάθεια να ανακτήσουν τα οφειλόμενα ποσά διατάσσοντας την κατάσχεση των ακινήτων περιουσιακών στοιχείων της GEA/Vanosa. Σημαντικό μέρος των περιουσιακών στοιχείων είχε, ωστόσο, υποθηκευτεί σε ιδιωτικές τράπεζες.

IV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

IV.1. Ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ

(38) Το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης θεσπίζει την αρχή ότι, εκτός αν η παρούσα συνθήκη ορίζει άλλως, ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους ή που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό δια της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστε με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.

(39) Όπως ήδη αναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 23 έως 31, τα προϊόντα που διακινούσε η GEA αφορούν το διακοινοτικό εμπόριο, ενώ ανταγωνισμός υφίσταται μεταξύ των διαφόρων κατασκευαστών. Εξάλλου, η GEA είναι ένας από τους κυριότερους ισπανούς κατασκευαστές του τομέα. Κατά συνέπεια, κάθε οικονομική ενίσχυση που χορηγεί το κράτος στην GEA και τη Vanosa μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές και να νοθεύσει τον ανταγωνισμό στην αγορά όσον αφορά τους ανταγωνιστές τους.

(40) Όπως προαναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 23 έως 31, η Vanosa δραστηριοποιείται στην αγορά υάλου συσκευασίας, στην οποία παρατηρούνται ορισμένα διαρθρωτικά προβλήματα. Συνεπώς, κάθε ενίσχυση προς τη Vanosa θα μπορούσε να επηρεάσει τη θέση της στην αγορά έναντι των ανταγωνιστών της στην κοινοτική αγορά.

(41) Από τα στοιχεία που υπέβαλε η Ισπανία συνάγεται ότι η GEA/Vanosa δεν κατέβαλε τις ασφαλιστικές εισφορές κατά το διάστημα από την έκδοση της απόφασης του 1997 και, τουλάχιστον, μέχρι τον Ιανουάριο του 2001, οι οποίες αντιστοιχούν στα παρακάτω ποσά:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(42) Όσον αφορά τους φόρους, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν διαβιβάστηκαν πληροφορίες σχετικά με τους μη καταβληθέντες φόρους, παρότι η Επιτροπή το ζήτησε ρητά. Από τα έγγραφα, ωστόσο, που επισυνάπτουν οι ισπανικές αρχές συνάγεται ότι οι GEA/Vanosa παρέλειπαν συστηματικά να εκπληρώσουν τις φορολογικές του υποχρεώσεις. Σημαντικό πρέπει να είναι το ποσό που σωρεύτηκε επί μια τριετία.

(43) Όσον αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές, είναι σαφές ότι επί σειρά ετών η GEA και η Vanosa μπορούσαν να συνεχίσουν τις εμπορικές τους συναλλαγές χωρίς να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους έναντι της κοινωνικής ασφάλισης.

(44) Η Ισπανία, στην επιστολή της, της 5ης Ιουλίου 2001, ανέφερε ότι η συμπεριφορά του δημόσιου πιστωτή ήταν σύμφωνη με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία και δεν εμπεριείχε διάκριση υπέρ των δύο εξεταζόμενων επιχειρήσεων. Επεσήμανε επίσης ότι είχε ξεκινήσει η διαδικασία κατάσχεσης διαφόρων στοιχείων του ενεργητικού. Δεν ανέφερε όμως εάν είχαν χρησιμοποιηθεί άλλα νομικά μέσα που προβλέπει η ισπανική νομοθεσία για να δοθεί τέλος στη συνεχή και συστηματική παράλειψη της καταβολής των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, όπως για παράδειγμα χωριστές διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης που μπορούν να εφαρμοστούν για χρέη μεταγενέστερα της αναστολής των πληρωμών.

(45) Σύμφωνα με την απόφαση 1999/509/ΕΚ της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Ισπανία στις επιχειρήσεις του ομίλου Magefesa και στις επιχειρήσεις που τον διαδέχθηκαν(4), την οποία επιβεβαίωσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην απόφασή του για την υπόθεση Magefesa(5), η διαρκής και συστηματική μη καταβολή των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και άγνωστου αλλά σημαντικού ποσού φόρων, τουλάχιστον από τον Ιανουάριο του 1997 μέχρι τον Ιανουάριο του 2001, συνιστά μεταβίβαση κρατικών πόρων στη GEA και τη Vanosa. Παρόμοια μεταβίβαση παρέχει στις επιχειρήσεις αυτές ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, δεδομένου ότι, σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές τους, δεν είναι υποχρεωμένες να αντιμετωπίσουν τις δαπάνες αυτές, όπως θα συνέβαινε σε φυσιολογικές συνθήκες. Επομένως η μεταβίβαση αυτή αποτελεί ενίσχυση δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.

(46) Το γεγονός και μόνο ότι η ισπανική νομοθεσία την οποία επικαλείται η ισπανική κυβέρνηση είναι εφαρμοστέα σε οποιαδήποτε επιχείρηση ακολουθεί πρόγραμμα ανάκτησης χρεών υπό δικαστική εποπτεία, ή έχει συνάψει χρέη προς την κοινωνική ασφάλιση και το Υπουργείο Οικονομικών, δεν αρκεί για τον αποχαρακτηρισμό από ενισχύσεις των μέτρων που έλαβε η Ισπανία δυνάμει του άρθρου 87 της συνθήκης.

(47) Το πλεονέκτημα που απορρέει από τη συνεχή και συστηματική μη καταβολή των φόρων και από τη συνεχή και συστηματική μη καταβολή των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, τουλάχιστον μεταξύ Ιανουαρίου 1997 και Ιανουαρίου 2001, έλκει τις ρίζες του στο γεγονός ότι η Ισπανία δεν έλαβε τα μέτρα που προέβλεπε η ισπανική νομοθεσία (χωριστές διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης) ώστε να αποτρέψει τις επιχειρήσεις να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους χωρίς να εκπληρώνουν τις φορολογικές και ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις.

(48) Παρότι επίσημα ούτε το Υπουργείο Οικονομικών ούτε η υπηρεσία κοινωνικής ασφάλισης διέγραψαν τα χρέη, είναι βέβαιο ότι οι επιχειρήσεις είχαν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους χωρίς να εκπληρώνουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις και τις υποχρεώσεις κοινωνικής ασφάλισης. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, οι ανταγωνιστές τους δεν έτυχαν ανάλογων οικονομικών πλεονεκτημάτων.

(49) Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην απόφαση Magefesa επιβεβαίωσε ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποια μέτρα που λαμβάνει ένα κράτος στο πλαίσιο της διαδικασίας κήρυξης πτώχευσης ενδέχεται να εμπεριέχουν στοιχείο κρατικής ενίσχυσης. Στο πλαίσιο μιας διαδικασίας αναστολής των πληρωμών, το κράτος δεν ενεργεί ως δημόσιος επενδυτής. Επομένως, η συμπεριφορά του δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη ιδιώτη επενδυτή που εξασφαλίζει κεφάλαιο με στόχο την πραγματοποίηση κερδών σε σχετικά σύντομο διάστημα. Η Επιτροπή πρέπει μάλλον να εξετάσει εάν το κράτος ενήργησε ως δραστήριος ιδιώτης επενδυτής που καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να ανακτήσει την πίστωσή του, Όπως απεφάνθη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην απόφαση Tubacex(6), μια καλή δοκιμή είναι η σύγκριση της συμπεριφοράς του κράτους με τη συμπεριφορά ενός ιδιώτη επενδυτή. Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώθηκε από το Δικαστήριο στην απόφαση DMT(7), στην οποία ανέφερε ότι ένας δημόσιος πιστωτής πρέπει να συγκριθεί με έναν υποθετικό ιδιώτη επενδυτή ο οποίος, στο μέτρο του δυνατού, βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με τον ONSS [τον δημόσιο πιστωτή] έναντι του οφειλέτη του και προσπαθεί να ανακτήσει τα ποσά που του οφείλονται.

(50) Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν οι δημόσιοι πιστωτές συμπεριφέρθηκαν με τον τρόπο αυτόν με σκοπό να μεγιστοποιήσουν τις πιθανότητες ανάκτησης των οφειλόμενων φόρων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Οι ισπανικές αρχές δεν έχουν αναφέρει ούτε αφήσει να εννοηθεί ότι ίσχυε κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, η συνέχιση των δραστηριοτήτων των εξεταζόμενων επιχειρήσεων οδήγησε σε σημαντική αύξηση των φόρων και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που δεν είχαν ακόμη καταβληθεί, πράγμα που συνιστά θεμελιώδη και σημαντική παρέκκλιση από το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης στο οποίο βασίστηκε η απόφαση του 1997.

(51) Η συνεχής μη καταβολή αυτομάτως μειώνει τα στοιχεία ενεργητικού της επιχείρησης κατά το χρόνο αναστολής των πληρωμών, δεδομένου ότι τα χρέη που προκύπτουν από τη διαχείριση των στοιχείων του ενεργητικού, όπως οι φόροι και οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, πρέπει να καταβληθούν με προτεραιότητα έναντι των χρεών προς τους λοιπούς πιστωτές. Λόγω του μεγέθους των αξιώσεων του δημοσίου, συνάγεται ότι, μετά την κήρυξη αναστολής των πληρωμών, στις 19 Δεκεμβρίου 1997 /GEA) και στις 14 Νοεμβρίου 1997 (Vanosa), η συνέχιση των δραστηριοτήτων της GEA και της Vanosa χωρίς την εκπλήρωση των φορολογικών και ασφαλιστικών τους υποχρεώσεων γίνεται σε βάρος των συμφερόντων των Υπουργείων Οικονομικών και Κοινωνικής Ασφάλισης. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβίβασε η Ισπανία, η GEA εξακολουθεί να βρίσκεται σε νομική κατάσταση αναστολής πληρωμών, ενώ η αναστολή πληρωμών της Vanosa ήρθη τον Ιούλιο του 2000. Πέραν αυτού, τον Ιούλιο του 2001 δεν είχαν ακόμη εξυπηρετηθεί τα χρέη που προέκυπταν από τη συνεχιζόμενη μη καταβολή.

(52) Το γεγονός ότι μεγάλα ποσά εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και άγνωστο ποσό φόρων δεν καταβλήθηκαν τουλάχιστον μεταξύ Ιανουαρίου 1997 και Ιανουαρίου 2001 φανερώνει ότι η συνέχιση των δραστηριοτήτων της GEA και της Vanosa στήριξε οικονομικές δραστηριότητες οι οποίες δεν θα ήταν ανεκτές σε φυσιολογικές συνθήκες της αγοράς.

(53) Επομένως, η συμπεριφορά του κράτους δεν οδηγεί επ' ουδενί στο συμπέρασμα ότι ενήργησε ως ιδιώτης επενδυτής που επεδίωκε να ανακτήσει τουλάχιστον μικρό μέρος των οφειλομενων φόρων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Υπό τις συνθήκες αυτές και δεδομένου ότι δεν ετηρείτο το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, είναι πολύ αμφίβολο κατά πόσο ένας λογικός πιστωτής θα είχε αποδεχθεί τέτοιο υψηλό κίνδυνο.

(54) Η Επιτροπή δεν έχει ενημερωθεί σχετικά με το συνολικό ποσό των φόρων που οφείλουν η GEA και η Vanosa στο Υπουργείο Οικονομικών. Σύμφωνα με την απόφαση 1999/509/ΕΚ, η οποία εκδόθηκε μετά την υπόθεση Magefesa, η ισπανική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να προσκομίσει τις πληροφορίες αυτές.

(55) Συνεπώς, συνάγεται ότι η συνεχής μη καταβολή των φόρων και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης εκ μέρους της GEA και της Vanosa μετά την κήρυξη αναστολής των πληρωμών συνιστά ενίσχυση δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.

IV.2 Συμβιβάσιμο της ενίσχυσης

(56) Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ισπανία δεν επικαλέστηκε καμία από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στη συνθήκη, εφόσον αρνείται την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης.

(57) Η Επιτροπή εκτιμά ότι το εξεταζόμενο μέτρο δεν είναι επιλέξιμο για παρέκκλιση δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 2, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για ενίσχυση κοινωνικού χαρακτήρα που χορηγείται σε μεμονωμένους καταναλωτές, ενίσχυση για την επανόρθωση ζημιών που προκαλούνται από θεομηνίες ή άλλα έκτακτα γεγονότα ούτε για ενίσχυση για την αντιστάθμιση των οικονομικών μειονεκτημάτων που προκλήθηκαν από τη διαίρεση της Γερμανίας.

(58) Οι παρεκκλίσεις του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχεία β) και δ) δεν εφαρμόζονται διότι η ενίσχυση δεν προορίζεται για την προώθηση σημαντικού σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ούτε για την προώθηση του πολιτισμού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς.

(59) Λοιπές παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) δεν είναι εφαρμοστέες στην παρούσα περίπτωση.

(60) Από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή συνάγει το συμπέρασμα ότι το εξεταζόμενο μέτρο συνιστά ενίσχυση λειτουργίας υπέρ της GEA/Vanosa. Αυτό το είδος ενίσχυσης δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά διότι έχει ως στόχο να ανακουφίσει τη GEA και τη Vanosa από τις δαπάνες που θα έπρεπε να επωμιστούν οι ίδιες στις συνήθεις συνθήκες της καθημερινής τους λειτουργίας ή των καθημερινών τους δραστηριοτήτων.

(61) Παρόμοια ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί ωστόσο κατ' εξαίρεση σε επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε περιοχές επιλέξιμες για την παρέκκλιση του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης, εφόσον αυτή δικαιολογείται από τη συμβολή τους στην περιφερειακή ανάπτυξη και από το χαρακτήρα της και έχει επίπεδο ανάλογο με τα μειονεκτήματα τα οποία καλείται να αντισταθμίσει.

(62) Η Επιτροπή επισημαίνει ότι το Vigο βρίσκεται σε περιοχή του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α). Η Επιτροπή εκτιμά, ωστόσο, ότι τα εξεταζόμενα μέτρα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για χορήγηση ενισχύσεων λειτουργίας όπως αυτές θεσπίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές για τις ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα, βλέπε σχετικά, σημεία 4.15 έως 4.17 των κατευθυντηρίων γραμμών. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η ενίσχυση δεν είναι φθίνουσα.

(63) Η Επιτροπή εκτιμά συνεπώς ότι δεν υφίστανται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εφαρμογή της παρέκκλισης του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης.

(64) Ανακύπτει επίσης το ερώτημα εάν η ενίσχυση έχει σκοπό να αποκαταστήσει τη μακροχρόνια βιωσιμότητα προβληματικής επιχείρησης. Προκειμένου να αξιολογηθούν τα οικονομικά μέτρα που εφαρμόζονται στις προβληματικές επιχειρήσεις, η Επιτροπή έχει δημοσιεύσει τις ειδικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων(8). Τα μέτρα που εξετάζονται εδώ πρέπει να αξιολογηθούν βάσει των οδηγιών αυτών.

(65) Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η ενίσχυση συνέπεσε με την εφαρμογή εκ μέρους του δικαιούχου της ενίσχυσης του προγράμματος αναδιάρθρωσης στο οποίο βασίστηκε η ευνοϊκή απόφαση του 1997.

(66) Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές αναδιάρθρωσης, το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, η διάρκεια του οποίου πρέπει να είναι η συντομότερη δυνατή, πρέπει να επιτρέπει την αποκατάσταση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας της επιχείρησης εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, βάσει ρεαλιστικών εκτιμήσεων σχετικά με τις μελλοντικές συνθήκες εκμετάλλευσης. Η ενίσχυση αναδιάρθρωσης πρέπει επομένως να συνδέεται με ένα βιώσιμο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, την εφαρμογή του οποίου παρακολουθεί το κράτος μέλος.

(67) Πέραν των αντισταθμιστικών μέτρων, η Επιτροπή μπορεί να επιβάλει οποιοδήποτε όρο ή υποχρέωση κρίνει αναγκαία για να διασφαλίσει ότι η ενίσχυση δεν νοθεύει τον ανταγωνισμό κατά τρόπο που αντίκειται στο κοινό συμφέρον. Για παράδειγμα μπορεί, όπως συνέβη στην παρούσα περίπτωση, να υποχρεώσει το κράτος μέλος να αποφύγει τη χορήγηση άλλων ειδών ενίσχυσης προς τη δικαιούχο επιχείρηση κατά το χρόνο της αναδιάρθρωσης.

(68) Με επιστολή της 21ης Μαΐου 1999, η Επιτροπή επιβεβαίωσε την παραλαβή της δεύτερης έκθεσης σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος αναδιάρθρωσης και ενημέρωσε την Ισπανία ότι "βάσει των πληροφοριών, των αριθμητικών στοιχείων και των δικαιολογητικών που περιλαμβάνονται στην έκθεση, η Επιτροπή δεν είχε καμία πρόθεση να ανοίξει εκ νέου [το φάκελο αυτό] δεδομένου ότι υπάρχει συμμόρφωση με τις βασικές γραμμές της απόφασης". Όπως έχει ήδη σημειωθεί, η επιστολή ανέφερε επίσης: "Θα ήθελα, ωστόσο, λαμβανομένου υπόψη ότι η GEA εξακολουθεί να εμφανίζει ζημίες, να σας υπενθυμίσω τη δέσμευση των αρχών σας να μη χορηγήσουν περαιτέρω κρατικές ενισχύσεις στην ως άνω επιχείρηση."

(69) Η έκθεση δεν περιελάμβανε, ωστόσο, καμία αναφορά στο γεγονός ότι η GEA και η Vanosa παρέλειπαν συστηματικά από το 1997 να εκπληρώσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις και τις υποχρεώσεις κοινωνικής ασφάλισης.

(70) Η Ισπανία δεν ανέφερε σε κανένα σημείο της διαδικασίας ότι η ενίσχυση ήταν μέτρο που ελήφθη στο πλαίσιο του εγκεκριμένου προγράμματος αναδιάρθρωσης ούτε οι εκθέσεις για την εφαρμογή του προγράμματος αναδιάρθρωσης ανέφεραν την ύπαρξη της νέας ενίσχυσης ούτε κατά μείζονα λόγο ότι το μέτρο ήταν μια πρόσθετη ενέργεια απαραίτητη για την ορθή εφαρμογή του προγράμματος αναδιάρθρωσης. Επιπλέον, η μερική διαγραφή που χορήγησε το κράτος στη GEA και τη Vanosa έγινε με την προϋπόθεση ότι θα συμμορφώνονταν και με τους όρους αναδιάταξης και με τις τρέχουσες φορολογικές τους υποχρεώσεις. Ωστόσο, μόνο στις 7 Φεβρουαρίου 2001, σχεδόν τρία έτη μετά τη χορήγηση της διαγραφής, οι φορολογικές αρχές αποφάσισαν να αναστείλουν τη διαγραφή και την αναδιάταξη του υπόλοιπου χρέους δεδομένου ότι η επιχείρηση "δεν πραγματοποίησε τις υποχρεώσεις πληρωμής".

(71) Η συνεχής και συστηματική μη καταβολή των φόρων και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης οδήγησε τελικά στην ανάκληση ενός από τα ζωτικής σημασίας μέτρα (τη διαγραφή) για την ορθή εφαρμογή του προγράμματος αναδιάρθρωσης. Μια τέτοια συστηματική παράλειψη, την οποία επέτρεψε το κράτος, το οποίο δεν χρησιμοποίησε όλα τα διαθέσιμα νομικά μέσα για να τη σταματήσει, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ως μέτρο που ελήφθη στο πλαίσιο του υπάρχοντος προγράμματος αναδιάρθρωσης.

(72) Εξάλλου, για να αποφεύγεται η χορήγηση αδικαιολόγητων ενισχύσεων στις επιχειρήσεις, οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης πρέπει να χορηγούνται μόνο μία φορά. Εάν η εξεταζόμενη επιχείρηση έχει λάβει ενίσχυση αναδιάρθρωσης και έχουν παρέλθει λιγότερα από δέκα έτη από το τέλος της περιόδου αναδιάρθρωσης, η Επιτροπή κατά κανόνα εγκρίνει επιπλέον ενίσχυση αναδιάρθρωσης σε εξαιρετικές και μη προβλέψιμες περιστάσεις για τις οποίες δεν ευθύνεται η ίδια η επιχείρηση. Ως μη προβλέψιμη περίσταση νοείται εκείνη που δεν μπορούσε να προβλεφθεί κατά το χρόνο κατάρτισης του προγράμματος αναδιάρθρωσης. Η Ισπανία σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίστηκε ότι ίσχυαν ανάλογες μη προβλέψιμες συνθήκες, ούτε προσκόμισε αποδείξεις που να αποδεικνύουν την ύπαρξή τους.

(73) Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή συνάγει το συμπέρασμα ότι η νέα αυτή ενίσχυση δεν πληροί τους όρους έγκρισης που θεσπίζονται στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων.

(74) Βάσει των εκτιμήσεων αυτών, η Επιτροπή κρίνει ότι η ενίσχυση δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.

V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

(75) Η ενίσχυση υπό μορφή διαρκούς μη καταβολής φόρων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης από τον όμιλο επιχειρήσεων Álvarez SA και από τη Vanosa μετά την αναστολή των πληρωμών τον Νοέμβριο του 1997, και μέχρι τον Ιανουάριο του 2001, κρίνεται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

(76) Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ισπανία εφάρμοσε παράνομα το εξεταζόμενο μέτρο ενίσχυσης κατά παράβαση του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης.

(77) Το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 προβλέπει ότι μπορεί να ζητηθεί η ανάκτηση εκ μέρους του δικαιούχου κάθε παράνομης ενίσχυσης την οποία η Επιτροπή έχει κρίνει ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

(78) Για να αποκατασταθούν οι οικονομικές συνθήκες που θα είχε να αντιμετωπίσει η επιχείρηση εάν δεν της είχε χορηγηθεί η παράνομη ενίσχυση, οι ισπανικές αρχές πρέπει να λάβουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την κατάργηση των πλεονεκτημάτων που απορρέουν από την ενίσχυση και για την ανάκτησή της από τον δικαιούχο, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση C-480/98 Ισπανία κατά Επιτροπής(9), μολονότι η εντολή ανάκτησης που απευθύνεται στην Ισπανία δεν περιλαμβάνει τους τόκους που προκύπτουν από την ημερομηνία χορήγησης της ενίσχυσης μέχρι την ημερομηνία ανάκτησης.

(79) Η ενίσχυση πρέπει να ανακτηθεί σύμφωνα με τις διαδικασίες της εθνικής νομοθεσίας.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η ενίσχυση υπό μορφή συνεχούς μη καταβολής φόρων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης από τον όμιλο επιχειρήσεων Álvarez SA (GEA) και από την Vidrios Automáticos del Norte SA (Vanosa), θυγατρική της GEA, μεταξύ των ημερομηνιών κατά τις οποίες είχαν ανασταλεί οι πληρωμές (19 Νοεμβρίου 1997 για τη GEA και 14 Νοεμβρίου 1997 για τη Vanosa) και του Ιανουαρίου του 2001, είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

Άρθρο 2

1. Η Ισπανία λαμβάνει όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την ανάκτηση από τον δικαιούχο της αναφερόμενης στο άρθρο 1 ενίσχυσης, η οποία του χορηγήθηκε παράνομα.

2. Η ανάκτηση πραγματοποιείται αμελλητί σύμφωνα με τις διαδικασίες της εθνικής νομοθεσίας, υπό τον όρο ότι επιτρέπουν την άμεση και αποτελεσματική εκτέλεση της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 3

Η Ισπανία ενημερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της παρούσας απόφασης για τα μέτρα εφαρμογής της.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Ισπανίας.

Βρυξέλλες, 14 Μαΐου 2002.

Για την Επιτροπή

Mario Monti

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ C 336 της 30.11.2001, σ. 6.

(2) ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

(3) ΕΕ L 164 της 9.6.1998, σ. 30.

(4) ΕΕ L 198 της 30.7.1999, σ. 15.

(5) Υπόθεση C-480/98 Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I -8717.

(6) Συλλογή 1999, σ. I-2459.

(7) Συλλογή 1999, σ. I-3913.

(8) ΕΕ C 288 της 9.10.1999.

(9) Συλλογή 2000, σ. I-8717.