Απόφαση της Επιτροπής

της 13ης Νοεμβρίου 2002

για τους κανόνες της Ιταλίας σχετικά με τις απαλλαγές από τις απαιτήσεις για τη χορήγηση αδειών σε εγκαταστάσεις και επιχειρήσεις αξιοποίησης επικινδύνων αποβλήτων δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας 91/689/EΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2002) 4392]

(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2002/909/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

την οδηγία 75/442/EΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1995, περί των στερεών αποβλήτων(1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/EΟΚ(2),

την οδηγία 91/689/EΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα(3), και ιδίως το άρθρο 3,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 91/689/EΟΚ παραθέτει τις προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται ώστε ένα κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 75/442/EΟΚ να χορηγεί απαλλαγές από τις απαιτήσεις χορήγησης άδειας που προβλέπει το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442/EΟΚ για εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που αξιοποιούν επικίνδυνα απόβλητα.

(2) Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να χορηγήσουν απαλλαγές από τις απαιτήσεις περί χορηγήσεως αδείας σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ θα πρέπει επίσης να συμμορφωθούν προς τις διαδικαστικές απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας.

(3) Την 1η Δεκεμβρίου 1999 και στις 17 Νοεμβρίου 2000 η Ιταλία απέστειλε στην Επιτροπή σχέδιο διατάγματος βάσει του άρθρου 33 του Διατάγματος αριθ. 22 της 5ης Φεβρουαρίου 1997 για τον καθορισμό των όρων εφαρμογής παρεκκλίσεων από τις απαιτήσεις για τη χορήγηση αδείας σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση επικίνδυνων αποβλήτων.

(4) Η Επιτροπή πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη για τους κανόνες που ορίζονται στο σχέδιο του διατάγματος, και κατά το στάδιο των διαβουλεύσεων ουδέν των κρατών μελών υπέβαλε ενστάσεις για την αποδοχή των κανόνων του ως άνω σχεδίου.

(5) Βάσει των αποτελεσμάτων της εν λόγω διαβούλευσης, και λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με την ανάλυσή της τα σχέδια κανόνων που υποβλήθηκαν ανταποκρίνονται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 3 της οδηγίας 91/689/EΟΚ, η Επιτροπή πρότεινε τα ως άνω σχέδια κανόνων να εγκριθούν τελικά σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 18 της οδηγίας 75/442/EΟΚ.

(6) Η επιτροπή που συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/EΟΚ γνωμοδότησε θετικά στις 6 Σεπτεμβρίου 2002 για την έγκριση των ως άνω κανόνων.

(7) Κατά συνέπεια οι κανόνες συνάδουν προς τη γνώμη που εξέφρασε η επιτροπή που συγκροτήθηκε με το άρθρο 18 της οδηγίας 75/442/EΟΚ.

(8) Οι κανόνες που ορίζονται στο σχέδιο διατάγματος που υπέβαλε η Ιταλία θα πρέπει συνεπεία τούτου να εγκριθούν.

(9) Η έγκριση αυτή αφορά αποκλειστικά και μόνο τις απαιτήσεις ως προς το άρθρο 3 παράγραφοι 2 έως 4 της οδηγίας 91/689/EΟΚ καθώς και το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 75/442/EΟΚ και υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής των λοιπών διατάξεων των ως άνω οδηγιών ή της κείμενης κοινοτικής νομοθεσίας στο σχέδιο διατάγματος που υπέβαλε η Ιταλία,

I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

I.A. Οδηγίες 75/442/EΟΚ και 91/689/EΟΚ

Το άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 75/442/EΟΚ απαιτεί οιαδήποτε εγκατάσταση ή επιχείρηση ασχολείται με τις εργασίες απόθεσης αποβλήτων που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΑ, να διαθέτει άδεια από τις αρμόδιες αρχές. Η άδεια αυτή καλύπτει τους τύπους και τις ποσότητες των αποβλήτων, τις τεχνικές προδιαγραφές, τις προφυλάξεις ασφαλείας που επιβάλλεται να ληφθούν, τον τόπο διάθεσης των αποβλήτων και τη μέθοδο επεξεργασίας.

Το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442/EΟΚ υποχρεώνει επίσης τις εγκαταστάσεις ή τις επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν εργασίες αξιοποίησης των αποβλήτων (όπως οι αναφερόμενες στο παράρτημα ΙΙΒ), να διαθέτουν άδεια από τις αρμόδιες αρχές.

Το άρθρο 11 παράγραφος 1 της οδηγίας 75/442/EΟΚ επιτρέπει στα κράτη μέλη να απαλλάξουν εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις από τις απαιτήσεις για τη χορήγηση αδειών που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 9 ή του άρθρου 10, για εργασίες διάθεσης που εκτελούνται στον τόπο παραγωγής καθώς και για εργασίες αξιοποίησης, μόνον εφόσον:

- οι αρμόδιες αρχές έχουν θεσπίσει γενικούς κανόνες για κάθε είδους δραστηριότητα οι οποίοι ορίζουν το είδος και την ποσότητα των αποβλήτων και τους όρους υπό τους οποίους η συγκεκριμένη δραστηριότητα μπορεί να απαλλάσσεται από την υποχρέωση άδειας (άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο) και

- το είδος και οι ποσότητες των αποβλήτων και οι τρόποι διάθεσης ή αξιοποίησης είναι τέτοιοι ώστε να τηρούνται οι όροι του άρθρου 4 (άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο).

Οι εγκαταστάσεις ή οι επιχειρήσεις που απαλλάσσονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 καταγράφονται σε σχετικό μητρώο των αρμοδίων αρχών (άρθρο 11 παράγραφος 2).

Το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 91/689/EΟΚ ορίζει ότι τυχόν παρέκκλιση από τις προϋποθέσεις αδείας για φορείς ή επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν τη διάθεση των δικών τους αποβλήτων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1, στοιχείο α) της οδηγίας 75/442/EΟΚ, δεν ισχύει για τα επικίνδυνα απόβλητα που καλύπτονται από την ως άνω οδηγία.

Το άρθρο 3 παράγραφος 2 ορίζει ότι ένα κράτος μέλος δύναται να χορηγήσει παρεκκλίσεις από τις διατάξεις του άρθρου 10 της οδηγίας 75/442/EΟΚ για εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που αξιοποιούν απόβλητα:

- εάν το κράτος μέλος θεσπίσει γενικούς κανόνες που να ορίζουν το είδος και την ποσότητα των αποβλήτων και εφόσον καθορίσει τους ειδικούς όρους (οριακές τιμές συγκέντρωσης επικίνδυνων ουσιών στα απόβλητα, οριακές τιμές εκπομπής, είδος δραστηριότητας) καθώς και άλλες αναγκαίες απαιτήσεις για την πραγματοποίηση διαφόρων μορφών αξιοποίησης, και

- εάν το είδος ή οι ποσότητες των αποβλήτων και οι τρόποι αξιοποίησης είναι τέτοιοι ώστε να τηρούνται οι όροι του άρθρου 4 της οδηγίας 75/442/EΟΚ.

Οι φορείς ή οι επιχειρήσεις που αναφέρονται στην ως άνω παράγραφο 2 καταχωρούνται σε μητρώο των αρμόδιων αρχών (άρθρο 3 παράγραφος 3).

Εάν κράτος μέλος προτίθεται να εφαρμόσει τις διατάξεις του άρθρου 3 παράγραφος 2, οι κανόνες που αναφέρονται στην ως άνω παράγραφο κοινοποιούνται στην Επιτροπή το αργότερο τρεις μήνες πριν από την έναρξη ισχύος τους. Η Επιτροπή πραγματοποιεί διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη. Υπό το πρίσμα των ως άνω διαβουλεύσεων, η Επιτροπή προτείνει την επίτευξη συμφωνίας για τους κανόνες αυτούς σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/EΟΚ.

I.B. Τα κοινοποιούμενα μέτρα

Στις 28 Αυγούστου 1997 οι ιταλικές αρχές κοινοποίησαν, βάσει της οδηγίας 83/189/EΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών(4), σχέδιο διατάγματος στο οποίο καθορίζονται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του άρθρου 11 της οδηγίας 75/442/EΟΚ και του άρθρου 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Στις 17 Οκτωβρίου 1997 κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής που συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/EΟΚ (ήτοι της επιτροπής του άρθρου 18), οι ιταλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι η κοινοποίηση θα έπρεπε να θεωρηθεί επίσης ως κοινοποίηση βάσει των διατάξεων του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Την ίδια ημερομηνία, η Επιτροπή διαβίβασε αντίγραφο των σχεδίων των μέτρων της Ιταλίας στα άλλα κράτη μέλη και ζήτησε να διατυπωθούν γραπτά σχόλια έως τις 15 Νοεμβρίου 1997, ανακοινώνοντας ότι θα έπρεπε να ληφθεί απόφαση της Κοινότητας σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Έχοντας εκτιμήσει ότι τα σχέδια των μέτρων δεν ανταποκρίνονταν στις απαιτήσεις που καθιερώνει το άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας, η Επιτροπή προπαρασκεύασε σχέδιο απόφασης για την απόρριψη των μέτρων αυτών. Το εν λόγω σχέδιο απόφασης επρόκειτο να τεθεί σε ψηφοφορία στην επιτροπή του άρθρου 18 στις 8 Μαΐου 1998, ωστόσο η Ιταλία απέσυρε τα σχέδια μέτρων την ίδια ημέρα. Δεν πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία.

Την 1η Δεκεμβρίου 1999, η Ιταλία κοινοποίησε αναδιατυπωθέντα μέτρα στην Επιτροπή βάσει της οδηγίας 98/34/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών(5), καθώς και βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Βάσει του διαλόγου που αναπτύχθηκε στην επιτροπή του άρθρου 18 στις 29 Μαρτίου 2000 σε ό,τι αφορά τα ανασυνταχθέντα μέτρα, η Ιταλία εξέφρασε την πρόθεσή της να τα τροποποιήσει περαιτέρω.

Στις 17 Νοεμβρίου 2000, η Ιταλία κοινοποίησε τροποποιημένη μορφή των ανασυνταχθέντων μέτρων. Σύμφωνα με την Επιτροπή, η περίοδος αναμονής για την εν λόγω κοινοποίηση εξέπνευσε στις 17 Φεβρουαρίου 2001 σε ό,τι αφορά τις διατάξεις του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Κατόπιν του αιτήματος που διατύπωσαν τα κράτη μέλη στη συνεδρίαση της επιτροπής του άρθρου 18 που πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαρτίου 2001 για εκπόνηση εκ μέρους της Επιτροπής εγγράφου γενικού περιεχομένου σχετικά με τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ, αναβλήθηκε η συζήτηση για τα συγκεκριμένα τροποποιημένα και ανασυνταγμένα μέτρα της Ιταλίας για μετά τη διανομή του εν λόγω εγγράφου. Ανάλογο έγγραφο γενικού περιεχομένου εκπόνησε και κυκλοφόρησε η Επιτροπή στη συνεδρίαση της επιτροπής του άρθρου 18 που έλαβε χώρα στις 6 Ιουλίου 2001(6).

II. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕΝΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

II.A. Η ιταλική νομοθεσία στην οποία βασίζονται τα κοινοποιημένα σχέδια

Το κοινοποιημένο σχέδιο εφαρμόζει το άρθρο 33 του διατάγματος αριθ. 22 της 5ης Φεβρουαρίου 1997. Το άρθρο αυτό ορίζει ότι οι δραστηριότητες αξιοποίησης μπορούν να αρχίσουν τουλάχιστον ενενήντα ημέρες από τη στιγμή κατά την οποία κοινοποιείται η δραστηριότητα στην αρμόδια επαρχία και υπό την προϋπόθεση ότι θα εγκριθούν τεχνικοί κανόνες σχετικά με τις μέγιστες ποσότητες αποβλήτων που είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν, την προέλευση, τον τύπο και τα χαρακτηριστικά των αποβλήτων ή άλλες ειδικές προϋποθέσεις, ιδίως με στόχο να εξασφαλιστεί η αξιοποίηση των αποβλήτων, εν σχέσει προς τον τύπο και τις ποσότητές τους, δίχως κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου και δίχως να χρησιμοποιούνται διαδικασίες και μέθοδοι που θα μπορούσαν να βλάψουν το περιβάλλον. Για τα επικίνδυνα απόβλητα οι κανόνες επιβάλλεται επίσης να περιλαμβάνουν ειδικές προϋποθέσεις σχετικά με τις οριακές τιμές περιεκτικότητας επικινδύνων ουσιών στα απόβλητα, τις οριακές τιμές εκπομπής για έκαστο τύπο αποβλήτων, τις χρησιμοποιούμενες ενέργειες και μονάδες (λαμβάνοντας επίσης υπόψη άλλες εκπομπές που ενδεχομένως προκύπτουν επιτόπου) και τις υπόλοιπες αναγκαίες απαιτήσεις για την εκτέλεση των επιμέρους μορφών αξιοποίησης.

Αφ' ής στιγμής κοινοποιηθεί η έναρξη της δραστηριότητας, η αρμόδια επαρχία καλείται να καταχωρήσει την εγκατάσταση σε ειδικό μητρώο και εντός ενενήντα ημερών υποχρεούται να εξακριβώσει κατά πόσον τηρούνται οι προβλεπόμενες απαιτήσεις. Προς τούτο, η ανακοίνωση της έναρξης των δραστηριοτήτων περιλαμβάνει έκθεση η οποία πρέπει να αποδεικνύει τα εξής:

- την τήρηση των γενικών τεχνικών κανόνων και των προαναφερόμενων ειδικών προϋποθέσεων,

- ότι η εγκατάσταση ανταποκρίνεται στις προβλεπόμενες απαιτήσεις (οικονομική υπόσταση, αστικό και ποινικό καθεστώς) για τη διαχείριση των αποβλήτων,

- τις προγραμματισθείσες δραστηριότητες αξιοποίησης,

- την εγκατάσταση, το δυναμικό αξιοποίησης και παραγωγής ή τον κύκλο επεξεργασίας όπου θα αξιοποιηθούν τα απόβλητα,

- τις καθιερωμένες προδιαγραφές των προϊόντων που προέρχονται από τις δραστηριότητες αξιοποίησης.

Όταν η επαρχία διαπιστώνει ότι οι τεχνικοί κανόνες ή άλλες απαιτήσεις δεν έχουν τηρηθεί, απαγορεύει (με αιτιολογημένη πράξη) την έναρξη ή τη συνέχιση της δραστηριότητας, εκτός και αν οι εγκαταστάσεις συμμορφωθούν προς τις αντίστοιχες διατάξεις εντός προθεσμίας που καθορίζει η διοίκηση.

Η ανακοίνωση ανανεώνεται ανά πενταετία και, απερεγκλίτως, όποτε παρατηρείται ουσιαστική μεταβολή των εργασιών αξιοποίησης.

II.B. Συνοπτική περιγραφή των κοινοποιηθέντων μέτρων (αφορά αποκλειστικά και μόνο τα στοιχεία που θεωρούνται ενδιαφέροντα για την παρούσα απόφαση)

Το διάταγμα της Ιταλίας που κοινοποιήθηκε μετά από την ανασύνταξη και την τροποποίησή του αποτελείται από ένα κύριο νομοθετικό κείμενο (εννέα άρθρα) και τρία παραρτήματα. Προβλέπει ειδική κανονιστική ρύθμιση των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την αξιοποίηση ορισμένων τύπων επικινδύνων αποβλήτων (άρθρο 1 παράγραφος 1). Αναφέρεται σε 39 διαφορετικούς τύπους δραστηριοτήτων αξιοποίησης, που καλύπτουν ιδιαίτερα τους τομείς των μη σιδηρούχων μεταλλευμάτων, των πολυτίμων μετάλλων, της σκωρίας μεταλλείων, τη λυματολάσπη, τα ανόργανα και τα οργανικά υγρά απόβλητα.

Το αναδιατυπωθέν σχέδιο του διατάγματος μετά από την τροποποίησή του θεσπίζει σειρά ειδικών κανόνων σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητες αξιοποίησης που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του. Καθορίζει τους τύπους των επικινδύνων αποβλήτων καθώς και τα τεχνικά πρότυπα, τις τιμές εκπομπής και τις οριακές τιμές που ισχύουν για τις εκάστοτε δραστηριότητες σε ό,τι αφορά πάντα την αξιοποίησή τους (άρθρο 1 παράγραφος 4, παράρτημα 1). Το παράρτημα 1 υποδιαιρείται σε δύο υποπαραρτήματα: το υποπαράρτημα 1 το οποίο περιλαμβάνει τους γενικούς τεχνικούς κανόνες για την αξιοποίηση ορισμένων υλικών από τα επικίνδυνα απόβλητα καθώς και οριακές τιμές για επικίνδυνες ουσίες και το υποπαράρτημα 2 το οποίο καθορίζει τις οριακές τιμές και τις υποχρεώσεις για τις ατμοσφαιρικές εκπομπές από τη δραστηριότητα αξιοποίησης επικινδύνων αποβλήτων. Το αναδιατυπωθέν διάταγμα μετά από την τροποποίησή του περιλαμβάνει επίσης κανόνες που καθορίζουν τις μέγιστες χρησιμοποιήσιμες ποσότητες σε ό,τι αφορά τους τύπους αποβλήτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τις εκάστοτε μονάδες ετησίως (άρθρο 5 και παράρτημα 2). Επιπλέον, καθορίζει ειδικούς κανόνες για τις μεθόδους και τα πρότυπα που αφορούν την εναποθήκευση των αντιστοίχων επικίνδυνων αποβλήτων (άρθρο 4 και παράρτημα 3), καθώς και κανόνες κοινοποίησης της έναρξης των δραστηριοτήτων, δειγματοληψίας των αποβλήτων και αναγκών σε προσωπικό (άρθρα 6, 7 και 8). Ισχύει ανεξαιρέτως ότι όλες οι καλυπτόμενες από το διάταγμα εργασίες αξιοποίησης πρέπει υποχρεωτικά να εξασφαλίζουν ότι δεν θίγεται το περιβάλλον ή η υγεία του ανθρώπου (άρθρο 1 παράγραφος 2). Επιπλέον, τα εμπορεύματα και τα προϊόντα που προέρχονται από δραστηριότητες αξιοποίησης και δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των παραρτημάτων ή δεν προορίζονται για χρήση στους κύκλους παραγωγής και κατανάλωσης, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της απλοποιημένης διαδικασίας και ως εκ τούτου εξακολουθούν να ισχύουν γι' αυτά οι γενικοί νομοθετικοί κανόνες για τα επικίνδυνα απόβλητα.

III. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

III.A. Η αξιολόγηση εκ μέρους της Επιτροπής

Η αξιολόγηση του σχεδίου των γενικών κανόνων που κοινοποιεί κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας εκτελείται πρωτίστως σε ό,τι αφορά τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του άρθρου 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Εν γένει η Επιτροπή φρονεί ότι δεδομένου ότι η δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ αποτελεί εξαίρεση του γενικού κανόνα, η παρέκκλιση θα πρέπει να εφαρμόζεται σε περιορισμένο βαθμό. Τα μέτρα της Ιταλίας θα πρέπει να εξεταστούν υπ' αυτό το πρίσμα προκειμένου να αποφασισθεί εάν η παρέκκλιση είναι υπερβολική.

Από τη νομική ανάλυση του διατάγματος μετά από την ανασύνταξή του η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν συντρέχουν λόγοι κατά της έγκρισης των μέτρων όπως αυτά ανασυντάχθηκαν, βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/EΟΚ.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι τα ανασυνταγμένα μέτρα ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του άρθρου 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Το κοινοποιημένο σχέδιο όπως ανασυντάχθηκε και τροποποιήθηκε περιλαμβάνει γενικούς κανόνες στους οποίους αναφέρονται οι τύποι και οι μέγιστες ποσότητες των επικίνδυνων αποβλήτων τα οποία εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του σχεδίου του διατάγματος. Επιπλέον, καθορίζονται ειδικές προϋποθέσεις σε ό,τι αφορά τις αντίστοιχες εργασίες ανάκτησης (συμπεριλαμβανόμενου του καθορισμού οριακών τιμών σχετικά με την περιεκτικότητα σε επικίνδυνες ουσίες, τις οριακές τιμές εκπομπής και το είδος της δραστηριότητας). Η τυπολογία των αντιστοίχων αποβλήτων διευκρινίζεται δεόντως περιλαμβάνοντας τις αντίστοιχες αναφορές στον ευρωπαϊκό κατάλογο αποβλήτων(7), ο οποίος αποτελεί κοινό κατάλογο μη επικινδύνων και επικινδύνων αποβλήτων για την Κοινότητα, που ενημερώνεται περιοδικά, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 στοιχείο α) της οδηγίας 75/442/EΟΚ και το άρθρο 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Επιπλέον, εν προκειμένω ορίζονται και άλλες απαραίτητες απαιτήσεις σχετικά με την εκτέλεση των επιμέρους μορφών αξιοποίησης, συμπεριλαμβανόμενων των κανόνων εναποθήκευσης, της κοινοποίησης της έναρξης των δραστηριοτήτων, της δειγματοληψίας και του προσωπικού. Τέλος, ορίζεται ότι οι τύποι ή οι ποσότητες των αποβλήτων και οι μέθοδοι αξιοποίησης αυτών θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις που ορίζει το άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/EΟΚ.

Η Επιτροπή επίσης θεωρεί ότι τηρείται η απαίτηση περί υποχρεωτικής καταχώρησης που περιλαμβάνει το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 91/689/EΟΚ. Το άρθρο 33 του διατάγματος αριθ. 22 της 5ης Φεβρουαρίου 1997 προβλέπει ότι οι δραστηριότητες για την αξιοποίηση των αποβλήτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του καταχωρούνται υποχρεωτικά σε μητρώο στην αντίστοιχη επαρχία. Επιπλέον, το ανασυνταγμένο σχέδιο μετά από την τροποποίησή του διευκρινίζει ότι ο συνδυασμός και η κατασκευή των εγκαταστάσεων ή των φορέων στους οποίους λαμβάνουν χώρα οι εργασίες αξιοποίησης θα πρέπει να εγκρίνονται και να λαμβάνουν άδεια (άρθρο 1 παράγραφος 3), καθώς και ότι θα πρέπει να υφίσταται λεπτομερής κοινοποίηση της έναρξης των δραστηριοτήτων (άρθρο 6).

III.B. Διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη: σύνοψη των γραπτών και προφορικών σχολίων

Πραγματοποιήθηκαν διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη ώστε να γίνουν γνωστές οι απόψεις τους, γραπτά και προφορικά, σχετικά με τα σχέδια των κανόνων. Ειδικά στις 30 Απριλίου 2002 τα κράτη μέλη κλήθηκαν να υποβάλουν στην Επιτροπή γραπτά σχόλια. Από τα κράτη μέλη ζητήθηκε να πραγματοποιήσουν προφορικές εισηγήσεις κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής του άρθρου 18 που πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου 2002.

Στις 16 και 28 Μαΐου 2002 αντιστοίχως, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο απέστειλαν γραπτά σχόλια στην Επιτροπή.

Η Σουηδία δεν διατύπωσε ουσιαστικά σχόλια για τα σχέδια κανόνων και αντιθέτως ζήτησε πληροφορίες σχετικά με ορισμένες διαδικαστικές πτυχές για το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ και πιο συγκεκριμένα τις συνέπειες οιασδήποτε εξαίρεσης για άλλα κράτη μέλη και τη σχέση τυχόν ανάλογης εξαίρεσης προς την οδηγία 96/61/EΚ του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης(8).

Το Ηνωμένο Βασίλειο στα γραπτά σχόλιά του χαιρέτησε την πρόταση της Ιταλίας. Εν γένει θεωρεί ότι οι εξαιρέσεις ενδεχομένως να ενθαρρύνουν την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση ορισμένων κατηγοριών επικινδύνων αποβλήτων, για παράδειγμα με τα συστήματα επιστροφής των παλαιών προϊόντων που εφαρμόζονται στον τομέα των λιανικών πωλήσεων. Υποστήριξε επίσης ότι η απαίτηση για πλήρη άδεια θα μπορούσε να αποθαρρύνει τη συμμετοχή και να έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερο μέρος των αποβλήτων να διατίθεται μέσω των παραδοσιακών εγκαταστάσεων διαχείρισης αποβλήτων για παράδειγμα με υγειονομική ταφή ή αποτέφρωση. Επιπλέον, θεωρεί αναγκαίο να καθιερωθεί ευρύτατα κατανοητός μηχανισμός για την έγκριση εξαιρέσεων ιδιαιτέρως μετά από την καθιέρωση νέου καταλόγου επικινδύνων αποβλήτων, ο οποίος να περιλαμβάνει πολλά αντικείμενα καθημερινής χρήσης όπως οι λαμπτήρες φθορισμού και οι οθόνες των προσωπικών ηλεκτρονικών υπολογιστών. Επί της ουσίας, μολονότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επιθυμεί να παρεμποδίσει την έγκριση των σχεδίων των κανόνων αυτών, που θεωρεί συνεπείς προς τις πρόσφατες κατευθύνσεις της Επιτροπής, προβληματίζεται σχετικά με την πολυπλοκότητα ορισμένων από τις προτεινόμενες εξαιρέσεις. Το Ηνωμένο Βασίλειο ανησυχεί ιδιαίτερα φοβούμενο ότι οι δαπάνες που απαιτούνται για να αποδειχθεί η συμμόρφωση θα είναι ενδεχομένως υψηλές. Για παράδειγμα, δεν ήταν σαφές για το Ηνωμένο Βασίλειο ποια μέτρα ενδεχομένως απαιτούνται ώστε να αποδειχθεί ότι τα απόβλητα συμμορφώνονται προς τα όρια για τις επικίνδυνες ουσίες. Μολονότι αυτό θα μπορούσε να είναι απλό στην περίπτωση των ομογενών κατηγοριών αποβλήτων, τα απόβλητα με μεγαλύτερη ποικιλία, κατά την άποψή του θα ήταν πιθανό να προκαλέσουν δυσκολίες. Το Ηνωμένο Βασίλειο θεώρησε ότι υπάρχει πιθανότητα η χρήση αναλόγων εξαιρέσεων να αποδειχθεί τουλάχιστον εξίσου δαπανηρή προς την εξασφάλιση πλήρους αδείας και ως εκ τούτου, στην πράξη να μην εξασφαλίζει ιδιαίτερα οφέλη για τους φορείς ανακύκλωσης. Το Ηνωμένο Βασίλειο εξέφρασε επίσης τον προβληματισμό του σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ της κοινοτικής νομοθεσίας πλαίσιο για τα απόβλητα και της υπόλοιπης κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον από την άποψη αυτή, όπως για παράδειγμα η οδηγία 2000/76/EΚ(9).

Κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής του άρθρου 18 που πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου 2002 ουδέν των κρατών μελών εξέφρασε αντιρρήσεις για την έγκριση των σχεδίων των κανόνων αυτών.

Βάσει των αποτελεσμάτων της εν λόγω διαβούλευσης, και λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με την ανάλυσή της τα σχέδια κανόνων που υποβλήθηκαν ανταποκρίνονται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 3 της οδηγίας 91/689/EΟΚ, η Επιτροπή πρότεινε τα ως άνω σχέδια κανόνων να εγκριθούν τελικά σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 18 της οδηγίας 75/442/EΟΚ. Η επιτροπή που συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/EΟΚ γνωμοδότησε θετικά στις 6 Σεπτεμβρίου 2002 για την έγκριση των ως άνω κανόνων.

IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Επιτροπή λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο του σχεδίου που υπέβαλε η Ιταλία και την κατάληξη των διαπραγματεύσεων με τα κράτη μέλη που αναφέρεται ανωτέρω, συμπεραίνει ότι τα μέτρα που κοινοποίησε η Ιταλία μετά από την αναδιατύπωσή τους σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/EΟΚ στις 17 Νοεμβρίου 2000 πρέπει να γίνουν δεκτά και να εγκριθούν, δεδομένου ότι εξακριβώθηκε ότι τηρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 3 παράγραφος 2 και 3 της ως άνω οδηγίας και συγκεκριμένα ότι:

- τα σχέδια κανόνων αποτελούν γενικούς κανόνες ταξινόμησης ως προς τον τύπο και την ποιότητα των αποβλήτων και καθορισμού των ειδικών προϋποθέσεων (οριακές τιμές για το περιεχόμενο σε επικίνδυνες ουσίες στα απόβλητα, οριακές τιμές εκπομπής, είδος δραστηριότητας) ενώ παράλληλα καθορίζουν τις απαραίτητες απαιτήσεις για την εκτέλεση των επιμέρους εργασιών αξιοποίησης,

- οι τύποι ή οι ποσότητες των αποβλήτων και οι μέθοδοι αξιοποίησής τους τηρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/EΟΚ και

- οι αντίστοιχες εγκαταστάσεις και επιχειρήσεις θα πρέπει να καταχωρηθούν σε ειδικό μητρώο της αρμόδιας αρχής,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Εγκρίνονται οι κανόνες που θεσπίζει το σχέδιο διατάγματος το οποίο η Ιταλία απέστειλε στην Επιτροπή την 1η Δεκεμβρίου 1999 όπως τροποποιήθηκαν στις 17 Νοεμβρίου 2000, βάσει του άρθρου 33 του ιταλικού διατάγματος αριθ. 22 της 5ης Φεβρουαρίου 1997, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 13 Νοεμβρίου 2002.

Για την Επιτροπή

Margot Wallström

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975, σ. 39.

(2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32.

(3) ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 20.

(4) ΕΕ L 109 της 26.4.1983, σ. 8.

(5) ΕΕ L 204 της 22.6.1998, σ. 37.

(6) Θέμα 3 της ημερήσιας διάταξης: "Ενημερωτικό έγγραφο (DG ENV Μονάδα A2): προϋποθέσεις για την εκχώρηση παρεκκλίσεων βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/689/EΟΚ".

(7) Απόφαση 2000/532/EΚ της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2000, που αντικαθιστά την απόφαση 94/3/EΚ για τη θέσπιση καταλόγου αποβλήτων σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο α) της οδηγίας 75/442/EΟΚ του Συμβουλίου περί των στερεών αποβλήτων και της απόφασης 94/404/EΚ του Συμβουλίου για την κατάρτιση καταλόγου επικίνδυνων αποβλήτων κατ' εφαρμογή του άρθρου 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/EΟΚ του Συμβουλίου για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ L 226 της 6.9.2000, σ. 3) όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 2001/118/EΚ της Επιτροπής της 16ης Ιανουαρίου 2001 (ΕΕ L 47 της 16.2.2001, σ. 1), την απόφαση 2001/119/EΚ της Επιτροπής της 22ας Ιανουαρίου 2001 (ΕΕ L 47 της 16.2.2001, σ. 32) και την οδηγία 2001/573/EΚ του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 2001 (ΕΕ L 203 της 28.7.2001, σ. 18).

(8) ΕΕ L 257 της 10.10.1996, σ. 26.

(9) ΕΕ L 332 της 28.12.2000, σ. 91.