ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 18ης Ιανουαρίου 1999 για το πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας, 1999-2001 (1999/C 42/03)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 1 και 2,

τη σύσταση που εξέδωσε η Επιτροπή,

Ύστερα από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

Στις 18 Ιανουαρίου, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας, της Ιρλανδίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 1999-2001. Το Συμβούλιο σημειώνει με ικανοποίηση ότι το δημοσιονομικό ισοζύγιο της ιρλανδικής δημόσιας διοίκησης έγινε πλεονασματικό το 1997 και αναμένεται να παραμείνει πλεονασματικό καθ' όλη την περίοδο του προγράμματος, ενώ ο δείκτης του δημόσιου χρέους, ο οποίος αναμένεται να έχει υποχωρήσει κάτω του 60 % του ΑΕΠ έως το τέλος του 1998, θα συνεχίσει να υποχωρεί.

Το μακροοικονομικό πλαίσιο που περιέχεται στο πρόγραμμα προβλέπει ότι η οικονομική μεγέθυνση θα κινηθεί πτωτικά εν σχέσει προς το πολύ υψηλό επίπεδο που είχε επιτευχθεί πρόσφατα, ενώ και ο πληθωρισμός θα επιβραδυνθεί εν σχέσει προς το ανώτατο σημείο του του 1998. Ωστόσο η μεγέθυνση παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα συγκρινόμενη με άλλα κράτη μέλη, αντικατοπτρίζοντας την εξαίρετη επίδοση της οικονομίας προς την πλευρά της προσφοράς και μία συνεχή ανάπτυξη στο εργατικό δυναμικό. Το Συμβούλιο θεωρεί ότι οι μακροοικονομικές προβολές του προγράμματος είναι εφικτές. Επίπλέον, είναι σαφές ότι η υγιής εκτέλεση του προϋπολογισμού του 1998 σημαίνει ότι η Ιρλανδία ήδη πληρεί το στόχο του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης για έναν προϋπολογισμό σχεδόν ισοσκελισμένο ή πλεονασματικό. Επί πλέον, το σενάριο για τα δημόσια οικονομικά προβλέπει ότι η Ιρλανδία θα εξακολουθήσει να πληρεί τις δημοσιονομικές απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης κατά την περίοδο 1999 έως 2001.

Παρόλο που είναι σαφές ότι το πρόγραμμα πληρεί τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, υπάρχουν ορισμένα ζητήματα που πρέπει να τεθούν στο ευρύτερο πλαίσιο της μακροοικονομικής σταθερότητας. Το Συμβούλιο σημειώνει συγκεκριμένα ότι η οικονομική κατάσταση δεν στερείται κινδύνων. Ο κύριος κίνδυνος είναι ο κίνδυνος μιας υπερθέρμανσης της οικονομίας με αυξανόμενες αμοιβές και τιμές. Σχετικά, το Συμβούλιο σημείωσε ότι, ενώ υπήρξε μια κάποια περιοριστική φορολογική πολιτική, θα ήταν φρονιμότερος ένας ακόμη περισσότερος περιορισμός. Η σύσταση που εξέδωσε το Συμβούλιο στις 6 Ιουνίου 1998 για τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Κοινότητας (2) για το 1998 συνιστά σφικτή φορολογική πολιτική στην Ιρλανδία.

Με το προηγούμενο της έντονης μεγέθυνσης της οικονομίας, το Συμβούλιο πιστεύει ότι είναι σκόπιμο να διατηρηθεί ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα, όπως σχεδιάζεται καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος. Όπως προβλέπει και το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, αυτό θα επιτρέψει επαρκές περιθώριο ασφαλείας για να αποφευχθούν υπερβολικά ελλείμματα σε περίπτωση μιας κυκλικής ύφεσης.

Το Συμβούλιο υποστηρίζει την έμφαση που δίνει το πρόγραμμα στην αύξηση των δημοσίων επενδύσεων τόσο προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες υποδομής μιας έντονα αναπτυσσόμενης οικονομίας όσο και προκειμένου να υποκατασταθεί η αναμενόμενη μείωση των κοινοτικών διαρθρωτικών ταμείων στην Ιρλανδία. Ωστόσο, ένα λεπτομερέστερο σχέδιο επενδύσεων κεφαλαίων θα αποτελούσε ένα χρήσιμο συμπλήρωμα στο πρόγραμμα σταθερότητας και θα μπορούσε να βοηθήσει να αποφευχθούν περιορισμοί της προσφοράς οι οποίοι θα μπορούσαν να επηρεάσουν την οικονομική ανάπτυξη και τον πληθωρισμό στην Ιρλανδία.

(1) ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

(2) ΕΕ L 200 της 16.7.1998, σ. 34.