*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 11ης Οκτωβρίου 1989

σχετικά με τις ενισχύσεις που χορηγούνται στις Κάτω Χώρες και χρηματοδοτούνται από τις εισφορές που εισπράττονται από την Landbouwzaaizaden (Επαγγελματική ένωση για τους γεωργικούς σπόρους προς σπορά)

(Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(90/189/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 του Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου 1971 περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα των σπόρων προς σπορά (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1239/89 (2), και ιδίως το άρθρο 8, καθώς και τις σχετικές διατάξεις των άλλων κανονισμών περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα των γεωργικών προϊόντων,

αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (3),

Εκτιμώντας ότι :

Ι

Μετά από γραπτή ερώτηση (αριθ. 1532/85) μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Επιτροπή κάλεσε τις αρχές των Κάτω Χωρών να της κοινοποιήσουν, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης, όλες τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με τις produktschappen.

Οι επαγγελματικές οργανώσεις λειτουργούν στις Κάτω Χώρες περισσότερο από 30 χρόνια με βάση το νόμο για την επαγγελματική οργάνωση της 14ης Φεβρουαρίου 1950 (Wet op de Bedrijfsorganisatie). Πρόκειται για νόμο-πλαίσιο που επιτρέπει τη σύσταση - μετά από αίτηση του οικονομικού τομέα - οργανώσεων hoofdbedrijf και produktschappen.

hoofdproduktschap hoofdbedrijf και produktschappen μπορούν να συσταθούν από δύο ή περισσότερους ομίλους επιχειρήσεων οι οποίες ως προς ορισμένα προϊόντα ή ομάδες προϊόντων, πληρούν διαφορετική λειτουργία στην οικονομική ζωή (κάθετοι οργανισμοί).

Οι hoofdbedrijfschappen ή pedrijfschappen μπορούν να συσταθούν από επιχειρήσεις που ασκούν όμοιες ή συναφείς δραστηριότητες στην οικονομική ζωή (οριζόντιοι οργανισμοί).

Ο αρμόδιος υπουργός μπορεί να εκπροσωπείται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα, που ορίζονται με ενέργειές του, στις συνεδριάσεις της διευθύνουσας επιτροπής μιας produktschap ή μιας hoofdproduktschap.

Οι εκπρόσωποι αυτοί του υπουργού έχουν στις συνεδριάσεις αυτές συμβουλευτική ψήφο. Αν ένας κανονισμός ή μια άλλη απόφαση απαιτεί την έγκριση του ή των αρμοδίων υπουργών, η έγκριση αυτή μπορεί να μη χορηγηθεί μόνο για λόγους ασυμβίβαστου με το νόμο ή το κοινό συμφέρον.

Οι επαγγελματικοί οργανισμοί χρηματοδοτούνται με εισφορές ( heffingen) που καταβάλλονται στα διάφορα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας. Οι κανονισμοί των οργανώσεων αυτών που θεσπίζουν τις εισφορές αυτές (heffingverordening) ισχύουν για το σύνολο των επιχειρήσεων των οποίων οι δραστηριότητες εμπίπτουν σε κάθε μια από τις οργανώσεις αυτές. Οι εισφορές είναι υποχρεωτικές· η άρνηση πληρωμής είναι αξιόποινη πράξη. Οι εισφορές θα πρέπει, συνεπώς, να θεωρηθούν φόροι υπέρ τρίτων.

Οι εισφορές αυτές είναι είτε γενικού χαρακτήρα (algemene heffingen) είτε ειδικού χαρακτήρα (specifieke heffingen). Οι πρώτες προορίζονται για τη χρηματοδότηση κατά κύριο λόγο των διοικητικών βαρών της οργάνωσης, οι δεύτερες των ειδικών δαπανών, όπως παραδείγματος χάρη ενισχύσεις για διάφορους σκοπούς.

Οι φόροι αυτοί υπέρ τρίτων εισπράττονται σε διάφορα στάδια της εμπορίας: άμεση πώληση από τον παραγωγό, πωλήσεις από τους vellingen, χονδρέμπορους και εμπόρους λιανικής πώλησης, καθώς και πωλήσεις μεταποιημένων προϊόντων από τους μεταποιητές. Με τους ίδιους αυτούς κανονισμούς που θεσπίζουν τους φόρους υπέρ τρίτων προβλέπονται ενδεχομένως και διατάξεις που αφορούν τις εισφορές που επιβάλλονται επί των εισαγομένων προϊόντων.

ΙΙ

1. Μετά από ανταλλαγή επιστολών μεταξύ της Επιτροπής και των αρχών των Κάτω Χωρών, η Επιτροπή με επιστολή της 23ης Δεκεμβρίου 1986, προν την κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, ανακοίνωσε ότι είχε αποφασίσει να κινήσει κατά των ενισχύσεων αυτών τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, λόγω του ότι δεν διέθετε επαρκείς πληροφορίες για να διαπιστώσει ότι οι συγκεκριμένες ενισχύσεις μπορούσαν να τύχουν των παρεκκλίσεων του άρθρου 92 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης. Κατόπιν τούτου, στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής, ζήτησε πρόσθετες πληροφορίες:

- για τον τρόπο είσπραξης των φόρων υπέρ τρίτων που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση των ενισχύσεων ώστε να μπορέσει να διαπιστώσει αν αποτελούν ή

όχι φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς ή εσωτερικούς φόρους που συνεπάγονται διακρίσεις ή αν, λαμβάνοντας υπόψη τις ενισχύσεις που χρηματοδοτούν, είναι συμβιβάσιμοι με τους όρους του άρθρου 92 της συνθήκης,

- για τις ίδιες τις ενισχύσεις ώστε να μπορέσει να διαπιστώσει αν, εκ του σκοπού τους, είναι δυνατό να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά, κατά το άρθρο 92 της συνθήκης.

Η Επιτροπή κάλεσε επίσης και τα άλλα κράτη μέλη καθώς και τους ενδιαφερομένους, πλην των κρατών μελών, να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

2. Από τις ενισχύσεις τις οποίες αφορά η παρούσα απόφαση χρηματοδοτούνται ερευνητικές εργασίες για τη μελέτη της καλλιεργητικής αξίας και της αξίας χρήσης (ενίσχυση αριθμός 71 - δελτίο αριθ. NL/XXX/14 - 00/007/00 του τροποποιημένου και συμπληρωμένου καταλόγου που υποβλήθηκε από τις αρχές των Κάτω Χωρών στην Επιτροπή με επιστολή της 15ης Απριλίου 1987 (έγγρ. αριθ. SG(87) A/4859) και των δοκιμών επιλογής που αποσκοπούν στην ανάπτυξη νέων προϊόντων (ενίσχυση αριθμός 73 - δελτίο αριθ. NL/XXX/14 - 00/009/00). Οι δύο αυτές ενισχύσεις χρηματοδοτούνται από φόρους που επιβάλλονται τόσο στα εθνικά, όσο και στα εισαγόμενα προϊόντα. Το ποσό των φόρων αυτών ανέρχεται σε δύο ολλανδικά φιορίνια ανά 100 χιλιόγραμμα για τους σπόρους προς σπορά κτηνοτροφικών τεύτλων, κτηνοτροφικών λαχάνων (mergkool) και κτηνοτροφικών γογγυλίων· 1,50 ολλανδικά φιορίνια ανά 100 χιλιόγραμμα για τα αγροστώδη και ένα ολλανδικό φιορίνι ανά 100 χιλιόγραμμα για τους σπόρους προς σπορά κτηνοτροφικών λαχάνων (bladkool), σπόρων αραβοσίτου, σπόρων μηδικής και σπόρων τριφυλλιού.

Το προϊόν των εισπραττομένων φόρων το 1985 ανέρχεται:

(σε ολλανδικά φιορίνια)

1.2 // // // Φόροι εισπραχθέντες επί των εισαγομένων προϊόντων από άλλα κράτη μέλη // 150 000 // Φόροι εισπραχθέντες επί των εισαγομένων προϊόντων από τρίτες χώρες // 100 000 // Φόροι εισπραχθέντες επί των εγχωρίων προϊόντων // 360 000 // // // Σύνολο

// 610 000 // //

Το σύνολο των εισπραχθέντων φόρων το 1986 ανήλθε σε 650 000 ολλανδικά φιορίνια. Τα ποσά αυτά χρησιμοποιήθηκαν από την Produktschap voor landbouwzaaizaden, για τη χρηματοδότηση πολλών ενισχύσεων μεταξύ των οποίων και αυτές τις οποίες αφορά η παρούσα απόφαση, δηλαδή:

(σε ολλανδικά φιορίνια)

1.2.3 // // // // // Ενίσχυση αριθ. 71 // Ενίσχυση αριθ. 73 // // // // 1985 // 300 000 // 354 000 // 1986 // 310 000 // 250 000 // // //

ΙΙΙ

Οι χρηματοδοτούμενες από την Produktschap voor Landbouwzaaizaden ενισχύσεις είναι δυνατό να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ευνοώντας το συγκεκριμένο τομέα. Ωστόσο, οι ενισχύσεις αυτές, λόγω του ότι είναι δυνατό να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του συγκεκριμένου τομέα χωρίς να μεταβάλλουν τις συναλλαγές σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον, θα μπορούσαν να τύχουν της προβλεπόμενης στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης εξαίρεσης.

Ωστόσο, το συμπέρασμα αυτό δεν ευσταθεί, διότι οι ενισχύσεις αυτές χρηματοδοτούνται από φόρους που επιβάλλονται στα εισαγόμενα προϊόντα από τα άλλα κράτη μέλη.

Πράγματι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η χρηματοδότηση κρατικής ενίσχυσης από εισπραττόμενη υποχρεωτική φορολογική επιβάρυνση αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της ενίσχυσης αυτής και, κατά την εκτίμηση μιας τέτοιας ενίσχυσης, θα πρέπει να εξετασθεί σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο τόσο η ενίσχυση όσο και η χρηματοδότησή της.

Στο πλαίσιο αυτό, αν και οι ενισχύσεις στην έρευνα είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά τόσο ως προς τη μορφή τους όσο και ως προς το σκοπό τους, ωστόσο, δεν παύει, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της 26ης Ιουνίου 1970 στην υπόθεση 47/69 (1), η χρηματοδότησή τους από φόρους υπέρ τρίτων που επιβάλλονται και στα εισαγόμενα κοινοτικά προϊόντα να έχει προστατευτικό χαρακτήρα ο οποίος βαίνει πέραν της ενισχύσεως αυτής καθαυτής.

Ακόμη και στην περίπτωση στην οποία τα ερευνητικά ινστιτούτα αναγνώριζαν τη δυνατότητα συμμετοχής στις ερευνητικές εργασίες ενδιαφερομένων από τα άλλα κράτη μέλη, η δυνατότητα αυτή συμμετοχής στις εργασίες αυτές δεν θα σήμαινε απαραίτητα και συμμετοχή πραγματική, και εξίσου ωφέλιμη για όλους, στα πλεονεκτήματα αυτά, διότι, ακόμη και αν εξασφαλιζόταν ίση μεταχείριση από νομοθετικής πλευράς, ωστόσο στην πράξη, η θέση των ολλανδών επιχειρηματιών θα ήταν ευνοϊκότερη.

Πράγματι, οι ερευνητικές εργασίες ανταποκρίνονται σε εθνικές ειδικεύσεις, ανάγκες και κενά. Εξάλλου, θα πρέπει να προστεθεί ότι οι επιχειρηματίες των άλλων κρατών μελών αναλαμβάνουν συχνά, είτε άμεσα είτε συσνεισφέρονται οικονομικά σε ανάλογα εθνικά ερευνητικά κέντρα, παρόμοιες ερευνητικές εργασίες και δεν αισθάνονται την ανάγκη κατά συνέπεια να ανατρέξουν στα αποτελέσματα των ινστιτούτων των Κάτω Χωρών.

Ως εκ τούτου, οι ενισχύσεις στην έρευνα που περιγράφηκαν στο σημείο ΙΙ.2 δεν μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά λόγω του τρόπου χρηματοδότησής τους και πρέπει κατά συνέπεια να καταργηθούν,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών υποχρεούται να μην χορηγεί πλέον ενισχύσεις που προορίζονται για την έρευνα και τις μελέτες σχετικά με τη διατροφή και την υγεία των προς σφαγή βοοειδών, τη θρεπτική αξία των ζωοτροφών και

των πρώτων υλών που προορίζονται για ζωοτροφές καθώς και τα άχρηστα προϊόντα που περιέχουν, τη σωστή διαβίωση των κατοικιδίων ζώων καθώς και την έρευνα σχετικά με τα πλεονάσματα ζωικών λιπασμάτων σε σχέση με τη διατροφή των ζώων, ενισχύσεις που χορηγούνται μέσω της Produktschap voor Veevoeder (δελτία αριθ. NL/XXX/14 - 00/007/00 και NL/XXX/14 - /00/009/00 του καταλόγου που επισυνάπτεται στην επιστολή των αρχών των Κάτω Χωρών προς την Επιτροπή της 15ης Απριλίου 1987) εφόσον δεν τροποποιηθεί προηγουμένως ο τρόπος χρηματοδότησης των ενισχύσεων αυτών κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην επιβάλλονται πλέον φόροι στα εισαγόμενα προϊόντα προελεύσεως άλλων κρατών μελών.

Άρθρο 2

Η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών οφείλει να ενημερώνει την Επιτροπή εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, για τα μέτρα που θα λάβει ώστε να συμμορφωθεί με την απόφαση αυτή.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.

Βρυξέλλες, 11 Οκτωβρίου 1989.

Για την Επιτροπή

Ray MAC SHARRY

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 246 της 5. 11. 1971, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 128 της 11. 5. 1989, σ. 35.

(3) ΕΕ αριθ. C 115 της 30. 4. 1987, σ. 5.

(1) Συλλογή ΔΕΚ XVI σ. 487.