ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 9ης Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με το ιταλικό νομοθετικό διάταγμα αριθ. 14 της 21ης Ιανουαρίου 1992, που αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στη συνολική επαναχρηματοδότηση των μέτρων ενίσχυσης που προβλέπονται στο νόμο αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986 σχετικά με την οργανική πειθαρχία της έκτακτης παρέμβασης στο Mezzogiorno (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(93/254/ΕΟΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

Αφού δόθηκε η δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 93,

Εκτιμώντας ότι:

Ι (1) Με επιστολή της 24ης Ιανουαρίου 1992, η Επιτροπή, έχοντας πληροφορηθεί από τον τύπο ότι εγκρίθηκαν διάφορα μέτρα ενίσχυσης, που αφορούσαν μεταξύ άλλων την επαναχρηματοδότηση των μέτρων ενίσχυσης που προβλέπονται στο νόμο αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986 σχετικά με την οργανική πειθαρχία της έκτακτης παρέμβασης στο Mezzogiorno, ζήτησε από τις ιταλικές αρχές να της επιβεβαιώσουν τις πληροφορίες αυτές. Τα μέτρα ενίσχυσης υπέρ των επιχειρήσεων που προβλέπονται στο νόμο αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986 κηρύχθηκαν συμβιβάσιμα προς την κοινή αγορά, υπό ορισμένους όρους, με την απόφαση 88/318/ΕΟΚ της Επιτροπής που εκδόθηκε, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΟΚ, στις 2 Μαρτίου 1988 (1). Η προβλεφθείσα οικονομική ενίσχυση ήταν της τάξεως των 120 000 δισεκατομμυρίων λιρών ιταλίας (72 000 εκατομμύρια Ecu), στα οποία προστέθηκαν φορολογικές απαλλαγές. Η λήξη της έκτακτης παρέμβασης είχε προβλεφθεί για τις 31 Δεκεμβρίου 1993.

Απαντώντας στην επιστολή της Επιτροπής, οι ιταλικές αρχές της διαβίβασαν το κείμενο του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 14 της 21ης Ιανουαρίου 1992 (Επίσημη Εφημερίδα της Ιταλικής Δημοκρατίας αριθ. 16/3 της 21/1/1992) που προβλέπει, μεταξύ άλλων:

- στο άρθρο 1, την επαναχρηματοδότηση της μείωσης των εισφορών για κοινωνικές παροχές που προβλέπονται στο νόμο για το Mezzogiorno,

- στο άρθρο 2, το λεγόμενο μέτρο εξομοίωσης προς φόρους ορισμένων επιβαρύνσεων, που συνεπάγεται μια περαιτέρω μείωση των εισφορών για κοινωνικές παροχές υπέρ των επιχειρήσεων του Mezzogiorno,

- στο άρθρο 6, τη συνολική επαναχρηματοδότηση των μέτρων ενίσχυσης που προβλέπονται στο νόμο για το Mezzogiorno.

(2) Με επιστολή της 25ης Ιουνίου 1992 (2) η Επιτροπή πληροφόρησε την ιταλική κυβέρνηση ότι κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ έναντι των τριών προαναφερθεισών διατάξεων, θεωρώντας τες ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 92 της ίδιας συνθήκης και μη δυνάμενες να εμπέσουν σε μια από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στην εν λόγω διάταξη. Η ιταλική κυβέρνηση κλήθηκε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός 30 ημερών από της κοινοποιήσεως της επιστολής. Τα άλλα κράτη μέλη και οι λοιποί ενδιαφερόμενοι κλήθηκαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους με δημοσίευση της επιστολής στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Με επιστολή της 8ης Οκτωβρίου 1992 οι ιταλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή για το γεγονός ότι τα άρθρα 1 και 2 του νομοθετικού διατάγματος είχαν αποτελέσει την ισχύ τους αναδρομικά, εφόσον δεν μετατράπηκαν σε νόμο εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο ιταλικό Σύνταγμα. Αφού το περιεχόμενό τους περιλήφθηκε εκ νέου στο νομοσχέδιο αριθ. 1536 της 8ης Σεπτεμβρίου 1992, που κοινοποιήθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, η Επιτροπή θεώρησε ότι - όσον αφορά τις δύο αυτές διατάξεις - η διαδικασία που κινήθηκε με την απόφαση της 25ης Ιουνίου 1992 απέβη άνευ αντικειμένου. Συγχρόνως, η Επιτροπή κίνησε μια νέα διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, έναντι του νομοσχεδίου αριθ. 1536. Πάντως, η παρούσα απόφαση δεν αφορά τα μέτρα του νόμου για το Mezzogiorno σχετικά με τη μείωση των εισφορών για κοινωνικές παροχές. Κανένα άλλο κράτος μέλος ούτε άλλος ενδιαφερόμενος υπέβαλε παρατηρήσεις εντός της ταχθείσας προθεσμίας.

(3) Το μέτρο που προβλέπεται στο άρθρο 6 του νομοθετικού διατάγματος, σχετικά με τη συνολική επαναχρηματοδότηση των μέτρων ενίσχυσης που προβλέπεται στο νόμο για το Mezzogiorno, επαναλήφθηκε σε πολλά νομοθετικά διατάγματα χωρίς να μετατραπεί σε νόμο από το ιταλικό Κοινοβούλιο. Με ανακοίνωση της 30ής Ιουλίου 1992, οι ιταλικές αρχές ζήτησαν από την Επιτροπή συμπληρωματική προθεσμία για την υποβολή των παρατηρήσεών τους δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 93, παράγραφος 2, ώστε να μπορούν να περιληφθούν σε αυτές οι τροποποιήσεις που έγιναν στο κείμενο του νομοθετικού διατάγματος προς υποβολή στο Κοινοβούλιο για τη μετατροπή σε νόμο και επί του οποίου η Επιτροπή θα μπορούσε να εκδώσει την τελική της απόφαση κατ' εφαρμογή του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ. Το κείμενο αυτό εγκρίθηκε από την ιταλική κυβέρνηση στις 22 Οκτωβρίου 1992, με τη μορφή νομοθετικού διατάγματος με αριθ. 415 (Επίσημη Εφημερίδα της Ιταλικής Δημοκρατίας αριθ. 249/3 της 22. 10. 1992). Οι ιταλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή στις 27 Νοεμβρίου 1992. Κανένα άλλο κράτος μέλος ούτε άλλος ενδιαφερόμενος δεν χρησιμοποίησε τη δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις.

ΙΙ (4) Η υπό επανεξέταση χρηματοδότηση ανέρχεται σε ποσό ύψους 24 000 δισεκατομμυρίων λιρών ιταλίας (14 350 εκατομμύρια Ecu) που δυνητικά προορίζονται για ενισχύσεις υπέρ επιχειρήσεων.

Στην απόφασή της της 25ης Ιουνίου 1992, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Ιταλική Δημοκρατία δεν είχε συμμορφωθεί προς την υποχρέωση που της επιβλήθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 10 της απόφασης 88/318/ΕΟΚ που καθορίζει τους όρους του συμβιβάσιμου του νόμου για το Mezzogiorno. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό η Ιταλική Δημοκρατία θα έπρεπε να κοινοποιεί σε ετήσια βάση στην Επιτροπή, μεταξύ άλλων, το συνολικό ποσό των χορηγηθεισών φορολογικών ενισχύσεων, κατανεμημένο ανά περιοχή και ανά οικονομικό τομέα. Οι κοινοποιήσεις που έγιναν δεν περιλάμβαναν μια τέτοια κατανομή.

Η Επιτροπή, στην απόφασή της της 25ης Ιουνίου 1992, θεώρησε ότι η αξιολόγηση της συνολικής επαναχρηματοδότησης μιας παρέμβασης της έκτασης που προβλέπεται στο νόμο για το Mezzogiorno δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς να εξεταστούν οι στρεβλωτικές επιπτώσεις καθώς και τα πλεονεκτήματα για την ανάπτυξη καθενός από τα στοιχεία της παρέμβασης μετά από επτά έτη από την εφαρμογή του. Σε μια τέτοια κατάσταση έλλειψης διαφάνειας, όσον αφορά τόσο το παρελθόν όσο και το μέλλον, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει το συμβιβάσιμο προς την κοινή αγορά της επαναχρηματοδότησης του συστήματος, όπως εφαρμόστηκε μέχρι σήμερα.

Εξάλλου, η Επιτροπή ανέφερε στην προαναφερθείσα απόφαση ότι η δήλωσή της για το συμβιβάσιμο του νόμου για το Mezzogiorno θα περιοριστεί στην περίοδο ισχύος του εν λόγω νόμου, η λήξη της οποίας ορίστηκε για τις 31 Δεκεμβρίου 1993. Κατά συνέπεια δεν είναι συμβιβάσιμη προς την κοινή αγορά η κλιμάκωση της επαναχρηματοδότησης για μια περίοδο πέραν της εν λόγω ημερομηνίας, όπως προκύπτει από το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 14 της 21ης Ιανουαρίου 1992.

ΙΙΙ (5) Οι ιταλικές αρχές υπογραμμίζουν στις παρατηρήσεις τους ότι προτίθενται να τροποποιήσουν σε βάθος τις αρχές επί των οποίων βασίζεται η εφαρμογή του νόμου για το Mezzogiorno για την περίοδο που καλύπτει την επαναχρηματοδότηση, που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1993. Για το σκοπό αυτό, οι εν λόγω αρχές διευκρινίζουν ότι δεν προβλέπεται υπέρβαση της προθεσμίας αυτής παρά για τις δαπάνες που έχουν ήδη αναληφθεί, ενώ οποιαδήποτε απόφαση για τη χορήγηση ενισχύσεων πρέπει να εκδοθεί πριν από την τελική προθεσμία που προβλέπεται στο νόμο.

Οι προβλεπόμενες τροποποιήσεις θα έπρεπε να επιτρέπουν στην Επιτροπή να αξιολογήσει ότι, έστω και χωρίς την κοινοποίηση για τις φορολογικές ενισχύσεις που προγραμματίστηκαν κατά το παρελθόν, το σύστημα ενισχύσεων που απορρέει από την επαναχρηματοδότηση είναι συμβιβάσιμο προς την κοινή αγορά.

(6) Από το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 415 της 22ας Οκτωβρίου 1992, που εισάγει στο ιταλικό σύστημα τις γενικές κατευθύνσεις αυτών των τροποποιήσεων, καθώς και από τις γραπτές παρατηρήσεις της ιταλικής κυβέρνησης, απορρέουν οι τροποποιήσεις τις οποίες προτίθενται να επιφέρουν οι ιταλικές αρχές μέσω του νόμου μετατροπής του διατάγματος και των γενικών διατάξεων εφαρμογής που πρέπει να εκδοθούν, μεταξύ άλλων, από την CIPE και την CIPI (Διυπουργικές επιιτροπές για την οικονομία και τη βιομηχανία). Ειδικότερα πρόκειται:

- να διευκρινιστεί ότι το σύνολο των ενισχύσεων που χορηγούνται σε μια επιχείρηση στο πλαίσιο του νόμου για το Mezzogiorno πρέπει να υπολογιστεί και να εκφραστεί σε καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης, κατά τρόπο ώστε να διασφαλισθεί η πλήρης διαφάνεια κάθε παρέμβασης,

- να μειωθούν τα όρια της έντασης των ενισχύσεων στην παραγωγική επένδυση μέσω μιας κατανομής που συνδέεται τόσο με τις διαφορές περιφερειακής ανάπτυξης των διαφόρων ζωνών όσο και με το μέγεθος των αποδεκτριών επιχειρήσεων, κατά τρόπο ώστε να ευνοείται εντός των ανωτάτων ορίων της ζώνης, η ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Τέτοιου είδους κατανομές θα έπρεπε να πραγματοποιούνται με αποφάσεις της CIPI και της CIPE κατά τη στιγμή της εφαρμογής του συστήματος των μέτρων, βάσει των ρυθμίσεων του Συμβουλίου των Υπουργών,

- να διατηρήσουν, στο πλαίσιο αυτής της κατανομής, το υψηλότερο επίπεδο εντάσεων στις ενισχύσεις για τις νέες πρωτοβουλίες, αποκλείοντας ή μειώνοντας σε σημαντικό βαθμό τις ενισχύσεις υπέρ εκτάσεων και αναδιαρθρώσεων. Επίσης μια τέτοια γενική κατεύθυνση θα έπρεπε να συγκεκριμενοποιείται στις αποφάσεις της CIPE και της CIPI,

- να μετατραπούν οι φορολογικές ελαφρύνσεις που προβλέπονται στο νόμο για το Mezzogiorno - άρθρο 14 παράγραφοι 4 και 5 του νόμου αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986, καθώς και άρθρο 102, παράγραφοι 1 και 2 και άρθρο 105 του προεδρικού διατάγματος αριθ. 218 της 6ης Μαρτίου 1978 - σε φορολογικές πιστώσεις που καθορίζονται προληπτικά σε συνάρτηση με τις επενδύσεις που πραγματοποιούνται από κάθε αποδέκτρια των ενισχύσεων επιχείρηση. Οι εν λόγω πιστώσεις θα λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό του καθαρού ισοδυνάμου επιχορήγησης της συνολικής ενίσχυσης υπέρ της επιχείρησης ώστε να διασφαλιστεί η τήρηση των ορίων υπέρ της ενίσχυσης που τίθενται για τη συγκεκριμένη περιοχή και αναλόγως του μεγέθους της ενδιαφερόμενης επιχείρησης,

- να διευκρινιστούν οι κανόνες σώρευσης για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των ρυθμίσεων της Επιτροπής σχετικά με το θέμα αυτό,

- να προβλεφθεί η δυνατότητα επέκτασης της γεωγραφικής περιοχής για την οποία προβλέπονται τα εν λόγω μέτρα ή άλλα τα οποία πρέπει να προσδιοριστούν, για λόγους περιφερειακής ανάπτυξης, προς άλλες προβληματικές περιοχές οι οποίες δεν καλύπτονται από το νόμο για το Mezzogiorno. Οι περιοχές αυτές θα πρέπει να προσδιοριστούν.

Ορισμένες αιτήσεις για την παροχή ενισχύσεων που εκκρεμούσαν ήδη κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 363 της 14ης Αυγούστου 1992 θα ρυθμιστούν με μεταβατικές διατάξεις και θα επιτραπεί να εφαρμοστεί στις περιπτώσεις των εν λόγω αιτήσεων το σύστημα ενισχύσεων που εγκρίθηκε με απόφαση 88/318/ΕΟΚ.

IV (7) Τα μέτρα επαναχρηματοδότησης των ιταλικών αρχών, η φύση των οποίων εξετάσθηκε από την Επιτροπή στην απόφαση 88/318/ΕΟΚ, αποτελούν - για τους λόγους που αναφέρονται στην προαναφερθείσα απόφαση και που ισχύουν πλήρως στην περίπτωση αυτή - ενισχύσεις δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ. Κατά συνέπεια απαγορεύονται. Η επαναχρηματοδότησή τους μπορεί να θεωρηθεί συμβιβάσιμη προς την κοινή αγορά μόνον στην περίπτωση που μπορούν να εμπέσουν στην ευεργετική διάταξη μιας από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο ίδιο άρθρο.

Παρότι στην απόφαση της Επιτροπής της 2ας Μαρτίου 1988 θεωρήθηκε ότι τα εν λόγω μέτρα μπορούν να εμπέσουν στην ευεργετική διάταξη μιας παρέκκλισης λόγω του στόχου της περιφερειακής ανάπτυξης, η έλλειψη κοινοποιήσεων σχετικά με τη συγκεκριμένη εφαρμογή τους, ιδίως όσον αφορά τις ενισχύσεις υπέρ της λειτουργίας όπως επίσης και τις φορολογικές ενισχύσεις, εμποδίζει την Επιτροπή να αξιολογήσει τα στρεβλωτικά αποτελέσματα της επαναχρηματοδότησης ενός συστήματος που κατέστη μη διαφανές και κατά συνέπεια να κηρύξει την εν λόγω επαναχρηματοδότηση συμβιβάσιμη προς την κοινή αγορά.

(8) Πάντως, η αξιολόγηση θα ήταν διαφορετική εάν το σύστημα των ενισχύσεων που προβλέφθηκαν στο νόμο αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986 εφαρμοζόταν κατά εντελώς διαφορετικό τρόπο σε σχέση με το παρελθόν, ιδίως όσον αφορά την ενίσχυση μιας ριζοσπαστικότερης αναμόρφωσης των παρεμβάσεων στο Mezzogiorno, που πρέπει να πραγματοποιηθεί μετά τη λήξη της ισχύος του νόμου, σύμφωνα με τις αρχές που απορρέουν από τις τροποποιήσεις αυτές.

(9) Αντίθετα, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποφανθεί σχετικά με το συμβιβάσιμο προς την κοινή αγορά μιας ενδεχόμενης επέκτασης της παρέμβασης προς περιοχές οι οποίες δεν προβλέπονται στο νόμο για το Mezzogiorno, χωρίς να προηγηθεί ακριβής προσδιορισμός των εν λόγω περιοχών. Κατά συνέπεια εναπόκειται στην ιταλική κυβέρνηση να προβλέψει, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, την έγκαιρη κοινοποίηση στην Επιτροπή λεπτομερούς σχεδίου σχετικά με την εν λόγω επέκταση, ώστε να μπορέσει να υποβάλει τις παρατηρήσεις της πριν από την εφαρμογή των μέτρων των μέτρων των οποίων ζητείται η έγκριση.

V (10) Βάσει αυτής της προοπτικής και με την επιφύλαξη σχετικά με την επέκταση της γεωγραφικής περιοχής για τη χορήγηση ενισχύσεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι γενικές κατευθύνσεις που απορρέουν τόσο από το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 415 της 22ας Οκτωβρίου 1992 όσο και οι παρατηρήσεις της ιταλικής κυβέρνησης δύνανται να καταστήσουν το σύστημα συμβιβάσιμο προς την κοινή αγορά, παρά την έλλειψη διαφάνειας του παρελθόντος, με την προϋπόθεση ότι οι αναμενόμενες διευκρινίσεις θα πραγματοποιηθούν υπό αξιόπιστους και επαληθεύσιμους όρους. Η έκδοση του νόμου μετατροπής του διατάγματος και άλλων ενδεχόμενων νομοθετικών μέτρων, καθώς και των αποφάσεων της CIPI και της CIPE αποτελούν τα κατάλληλα μέσα για τις διευκρινίσεις αυτές.

Είναι προφανές ότι σε ένα τέτοιο πλαίσιο οι ενισχύσεις υπέρ επιχειρήσεων δεν θα χορηγηθούν παρά στις επαρχίες που μπορούν ακόμη να επωφεληθούν της εφαρμογής του νόμου για το Mezzogiorno τηρουμένων των προθεσμιών που τέθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 2ας Μαρτίου 1988. Στο σημείο αυτό πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι ενισχύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 της απόφασης 88/318/ΕΟΚ μπορούν να χορηγηθούν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992 και ότι η χορήγηση ενισχύσεων προς τις περιοχές που προβλέπονται στο άρθρο 4 της απόφασης αυτής σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί πέραν της 30ής Δεκεμβρίου 1990. Πρέπει επίσης να υπογραμμίσουμε ότι το άρθρο 9 της απόφασης της 2ας Μαρτίου 1988 σχετικά με τους τομεακούς αποκλεισμούς και περιορισμούς, καθώς και όλες οι διατάξεις της προαναφερθείσας απόφασης η οποία δεν θίγεται με την παρούσα απόφαση, εξακολουθούν να εφαρμόζονται.

(11) Όσον αφορά τις ενισχύσεις υπέρ παραγωγικών επενδύσεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι, λαμβανομένων υπόψη των ποσοστών έντασης που χορηγούνται στις περιοχές της Κοινότητας, η κοινωνικοοικονομική κατάσταση των οποίων είναι αντίστοιχη προς τις περιοχές του Mezzogiorno, μπορούν να θεωρηθούν συμβάσιμα προς την κοινή αγορά, σε συνάρτηση με την διαφορετική οικονομική κατάσταση των τριών ζωνών στις οποίες χωρίζεται το Mezzogiorno, κατ' εφαρμογήν των διατάξεων του σημείου 1 της απόφασης 88/318/ΕΟΚ, τα εξής ανώτατα όρια έντασης:

- στη ζώνη Α, 65 % καθαρού ισοδύναμου επιδότησης (ΚΙΕ) για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, όπως ορίζονται στους κοινοτικούς κανόνες σχετικά με τις ενισχύσεις υπέρ των ΜΜΕ που εκδόθηκε από την Επιτροπή στις 20 Μαΐου 1992 (3) και 50 % ΚΙΕ για τις λοιπές επιχειρήσεις-

- στη ζώνη Β, 55 % ΚΙΕ για τις ΜΜΕ που ανταποκρίνονται στις προαναφερθείσες προδιαγραφές και 40 % ΚΙΕ για τις λοιπές επιχειρήσεις-

- στη ζώνη Γ, 40 % ΚΙΕ για τις ΜΜΕ που ανταποκρίνονται στις προαναφερθείσες προδιαγραφές και 25 % ΚΙΕ για τις λοιπές επιχειρήσεις.

(12) Λαμβανομένης υπόψη της εμπειρίας του παρελθόντος, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι εντάσεις των ενισχύσεων υπέρ της έρευνας θα πρέπει ακόμη και εκείνες να μειωθούν και κατ' εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων σχετικά με τις ενισχύσεις στον τομέα της έρευνας (4) να κατανεμηθούν σε συνάρτηση με το επίπεδο της έρευνας και το μέγεθος της επιχείρησης. Στο πλαίσιο της προοπτικής αυτής είναι συμβιβάσιμα προς την κοινή αγορά ακαθάριστα όρια ενίσχυσης της τάξεως του:

- 60 % για τον τομέα της βασικής έρευνας και 35 % για τον τομέα της εφαρμοσμένης έρευνας για τις ΜΜΕ, όπως ορίζονται στους κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις υπέρ των ΜΜΕ,

- 50 % για τον τομέα της βασικής έρευνας και 25 % για τον τομέα της εφαρμοσμένης έρευνας για τις λοιπές επιχειρήσεις.

(13) Όσον αφορά τις φορολογικές ενισχύσεις, η Επιτροπή θεωρεί ότι η τροποποίηση του συστήματος με την έννοια της μετατροπής τους σε φορολογικές πιστώσεις που ορίζονται εκ των προτέρων σε συνάρτηση με την επένδυση της αποδέκτριας των ενισχύσεων επιχειρήσεως και λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό του καθαρού ισοδύναμου επιχορήγησης για την τήρηση των ορίων έντασης που αναφέρονται παραπάνω, δύναται να προσδώσει στις εν λόγω ενισχύσεις διαφάνεια και υπό τους προαναφερθέντες όρους να τις καταστήσει συμβιβάσιμες προς την κοινή αγορά.

Η έκδοση διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θα τροποποιούν προς την κατεύθυνση αυτή το σύστημα των φορολογικών ενισχύσεων πρέπει προφανώς να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατό και το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992. Οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να υπόκεινται σε όλες τις αιτήσεις για τη χορήγηση ενισχύσεων που υπόκεινται στην παρούσα απόφαση, με εξαίρεση εκείνες που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 5 της παρούσας απόφασης.

(14) Όσον αφορά τους κανόνες σχετικά με τη σώρευση, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι οι όροι του συμβιβάσιμου που διέπουν το θέμα αυτό γνωστοποιήθηκαν στα κράτη μέλη ιδίως μέσω της ανακοίνωσης της 21ης Δεκεμβρίου 1978 σχετικά με τα καθεστώτα περιφερειακών ενισχύσεων (5) και με την ανακοίνωση σχετικά με τη σώρευση ενισχύσεων ποικίλων στόχων (6).

Κατά συνέπεια, η τήρηση των κανόνων αυτών εκ μέρους των ιταλικών αρχών αποτελεί προϋπόθεση για το συμβιβάσιμο προς την κοινή αγορά των υπό εξέταση ενισχύσεων.

(15) Όσον αφορά την εφαρμογή σε προσωρινή βάση, υπέρ ορισμένων αιτήσεων, του συστήματος ενισχύσεων που εφαρμόστηκε μέχρι τώρα, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η κήρυξη του συμβιβάσιμου ενός καθεστώτος ενισχύσεων αφορά ακόμη και τη σωρευτική διάθεση των πιστώσεων του προϋπολογισμού που προορίζονται για το σκοπό αυτό και ότι απόκειται στο κράτος μέλος που το εφαρμόζει να αποφύγει τη δημιουργία καταστάσεων που θα μπορούσαν να συγκρουστούν με αυτό το χαρακτηρισμό του καθεστώτος. Ενδεχόμενες εσωτερικές καταστάσεις σύγκρουσης σχετικά με τον καθορισμό των πιστώσεων που εγκρίθηκαν θα πρέπει να επιλυθούν βάσει του εσωτερικού δικαίου του κράτους μέλους, η δε Επιτροπή δεν δεσμεύεται να θεωρήσει συμβιβάσιμη προς την κοινή αγορά μία επαναχρηματοδότηση που δεν έχει το χαρακτήρα αυτό. Είναι γεγονός ότι η πρακτική της Επιτροπής συνίσταται σε γενικές γραμμές στο να αντιμετωπίζει θετικά τις επαναχρηματοδοτήσεις (βλέπε σχετικά την ανακοίνωση της Επιτροπής της 2ας Ιουλίου 1992 σχετικά με ορισμένες συνοπτικές διαδικασίες (7), αλλά η αρχή αυτή δεν εφαρμόζεται όταν, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Επιτροπή έχει ενημερώσει εγκαίρως το κράτος μέλος για το γεγονός ότι η μεταγενέστερη έλλειψη διαφάνειας του εν λόγω καθεστώτος δεν μπορεί να επιτρέψει την επαναχρηματοδότησή του.

Πάντως, η Επιτροπή μπορεί να θεωρήσει, ότι, στο πλαίσιο της τροποποίησης των κανόνων εφαρμογής, μια επαναχρηματοδότηση του καθεστώτος που θα περιορίζεται στο αρχικό σύστημα εφαρμογής μπορεί να αιτιολογηθεί, εφόσον αποσκοπεί στο να ενισχύσει πρωτοβουλίες τα αποτελέσματα των οποίων θα συντελέσουν στην ανάπτυξη μιας περιοχής. Στο είδος αυτό μπορούν να ενταχθούν οι πρωτοβουλίες που προβλέπονται σε συμβάσεις προγραμμάτων ή οι πρωτοβουλίες των οποίων έχει ολοκληρωθεί η διοικητική διαδικασία ελέγχου και έγκρισης ή, σε αντίθετη περίπτωση, εάν το ιδιαίτερα προχωρημένο στάδιο της εκτέλεσής τους επιτρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι θα υπάρξουν ευνοϊκά αποτελέσματα στην ανάπτυξη μιας περιοχής τα οποία θα καταστούν αισθητά βραχυπρόθεσμα.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι, στο πλαίσιο αυτής της προοπτικής, μπορεί να θεωρηθεί συμβιβάσιμο προς την κοινή αγορά το γεγονός ότι ένα μέρος του ποσού των 24 000 δισεκατομμυρίων λιρών Ιταλίας της επαναχρηματοδότησης προορίζεται για τη χορήγηση ενισχύσεων, βάσει των κανόνων εφαρμογής του νόμου για το Mezzogiorno, που έγιναν δεκτές με την απόφαση 88/813/ΕΟΚ, υπέρ συγκεκριμένων βιομηχανιών, η αίτηση για τη χορήγηση των οποίων εκκρεμούσε κατά την έναρξη της ισχύος του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 363 της 14ης Αυγούστου 1992. Αυτό το μέρος της επαναχρηματοδότησης δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό των 10 000 δισεκατομμυρίων λιρών Ιταλίας και πρέπει να προοριστεί κατά προτεραιότητα για τις ενισχύσεις υπέρ συμβάσεων προγραμμάτων και σχεδίων για τα οποία η διοικητική διαδικασία εξέτασης και έγκρισης έχει ολοκληρωθεί ή που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο εκτέλεσης, χωρίς να μπορεί το εκατοστιαίο ποσοστό της εκτέλεσης αυτής να είναι κατώτερο του 30 %. Η η Επιτροπή επιφυλάσσεται για την επανεξέταση του συμβιβάσιμου του ποσού αυτού βάσει μιας έκθεσης που θα της υποβάλουν οι ιταλικές αρχές σχετικά με τη χορήγηση των ενισχύσεων αυτών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η επαναχρηματοδότηση, ύψους 24 000 δισεκατομμυρίων λιρών Ιταλίας, των παρεμβάσεων που προβλέπονται στον ιταλικό νόμο αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986, σχετικά με την έκτακτη παρέμβαση για το Mezzogiorno, όπως προβλέπεται στο νομοθετικό διάταγμα αριθ. 14 της 21ης Ιανουαρίου 1992 και τα νομοθετικά διατάγματα που επιφέρουν συμπληρώσεις και τροποποιήσεις στο εν λόγω διάταγμα, εγκρίνεται σύμφωνα με τους όρους που αναφέρονται στα επόμενα άρθρα.

Οι ενισχύσεις δεν μπορούν να χορηγηθούν παρά στο βαθμό που οι διάφορες επαρχίες εξακολουθούν να υπόκεινται στις διατάξεις του νόμου αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986 για τη χορήγηση ενισχύσεων, λαμβανομένων υπόψη των προθεσμιών που προβλέπονται στην απόφαση της Επιτροπής της 2ας Μαρτίου 1988 σχετικά με το συμβιβάσιμο του εν λόγω νόμου.

Αποκλείονται της επαναχρηματοδότησης οι ενισχύσεις για χορήγηση κοινωνικών παροχών που προβλέπονται στο άρθρο 1 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 14 της 21ης Ιανουαρίου 1992.

Άρθρο 2

Η ένταση των ενισχύσεων υπέρ των παραγωγικών επενδύσεων επιχειρήσεων, που εκφράζεται σε καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα εξής ανώτατα όρια:

α) στη ζώνη Α που αναφέρεται στην απόφαση 88/318/ΕΟΚ σχετικά με την έκτακτη παρέμβαση στο Mezzogiorno:

- 65 % για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις όπως ορίζονται στην κοινοτική πειθαρχία για τις ενισχύσεις υπέρ των ΜΜΕ της 20ής Μαΐου 1992,

- 50 % για τις λοιπές επιχειρήσεις-

β) στη ζώνη Β:

- 55 % για τις ΜΜΕ που ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της εν λόγω πειθαρχίας,

- 40 % για τις λοιπές επιχειρήσεις-

γ) στη ζώνη Γ:

- 40 % για τις ΜΜΕ που ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της εν λόγω πειθαρχίας,

- 25 % για τις λοιπές επιχειρήσεις.

Άρθρο 3

Η ένταση των ενισχύσεων υπέρ της έρευνας δεν πρέπει να υπερβαίνει το ανώτατο ακαθάριστο όριο του:

- 60 % για τη βασική έρευνα και 35 % για την εφαρμοσμένη έρευνα για τις ΜΜΕ, όπως ορίζονται στην κοινοτική πειθαρχία για τις ενισχύσεις υπέρ των ΜΜΕ της 20ής Μαΐου 1992,

- 50 % για τη βασική έρευνα και 25 % για την εφαρμοσμένη έρευνα για τις λοιπές επιχειρήσεις.

Άρθρο 4

Οι φορολογικές ενισχύσεις που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 14 του νόμου αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986, καθώς και του άρθρου 102 παράγραφοι 1 και 2 και του άρθρου 105 του προεδρικού διατάγματος αριθ. 218 της 6ης Μαρτίου 1978, πρέπει να μετατραπούν σε φορολογικές πιστώσεις σε συνάρτηση με την επένδυση της κάθε επιχείρησης.

Οι εν λόγω πιστώσεις περιλαμβάνονται στον υπολογισμό του καθαρού ισοδύναμου επιδότησης της συνολικής ενίσχυσης ώστε να διασφαλιστεί η τήρηση των προβλεπόμενων στα άρθρα 2 και 3 ορίων έντασης. Εφόσον, είναι απαραίτητο, οι πιστώσεις αυτές μειώνονται κατά τρόπο ώστε να διατηρείται η συνολική ένταση των ενισχύσεων εντός των προαναφερθέντων ορίων.

Οι εθνικές διατάξεις εφαρμογής του παρόντος άρθρου πρέπει να εκδοθούν το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992. Οι εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται επί όλων των αιτήσεων για τη χορήγηση ενισχύσεων βάσει της παρούσας απόφασης, εξαιρουμένων εκείνων που προβλέπονται στο άρθρο 5.

Άρθρο 5

Ποσό ύψους 10 000 δισεκατομμυρίων λιρών Ιταλίας, περιλαμβανομένων εντός των 24 000 δισεκατομμυρίων που προβλέπονται στο άρθρο 1, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τις αιτήσεις χορήγησης ενισχύσεων που εκκρεμούσαν ενώπιον των ιταλικών αρχών κατά την έναρξη της ισχύος του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 363 της 14ης Αυγούστου 1992, κατ' εφαρμογήν της απόφασης της Επιτροπής της 2ας Μαρτίου 1988 σχετικά με το συμβιβάσιμο του νόμου για το Mezzogiorno, μη περιλαμβανομένων των διατάξεων τνω άρθρων 2 και 3 της παρούσας απόφασης.

Το ποσό αυτό προορίζεται κατά προτεραιότητα για τη χρηματοδότηση συμβάσεων προγραμμάτων και σχεδίων, η διοικητική διαδικασία εξέτασης και έγκρισης των οποίων έχει ολοκληρωθεί ή σε αντίθετη περίπτωση που βρίσκονται σε προωθημένο στάδιο εκτέλεσης, ενώ το εκατοστιαίο ποσοστό εκτέλεσης δεν μπορεί να είναι κατώτερο του 30 %.

Η ιταλική κυβέρνηση οφείλει να υποβάλει στην Επιτροπή, πριν από την 1η Ιουλίου 1993, λεπτομερή γραπτή έκθεση σχετικά με τη χορήγηση του εν λόγω ποσού και η Επιτροπή επιφυλάσσεται για να χορηγήσει την έγκρισή της.

Άρθρο 6

Οι ατομικές αποφάσεις εκχώρησης των ενισχύσεων πρέπει να εκδοθούν εκ μέρους των ιταλικών αρχών μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1993.

Η παρούσα απόφαση δεν αφορά την επαναχρηματοδότηση των ενισχύσεων για τη χορήγηση κοινωνικών παροχών που προβλέπονται στις διατάξεις του νόμου αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986, που αποτελεί αντικείμενο χωριστής εξέτασης.

Οι διατάξεις της απόφασης 88/318/ΕΟΚ, σχετικά με το συμβιβάσιμο του νόμου αριθ. 64 της 1ης Μαρτίου 1986, εξακολουθούν να εφαρμόζονται, στο βαθμό που το περιεχόμενό τους δεν θίγεται από την παρούσα απόφαση.

Άρθρο 7

Η Ιταλία κοινοποιεί στην Επιτροπή, μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 1993, τα μέτρα που θα έχει εκδώσει για τη συμμόρφωσή της προς την παρούσα απόφαση.

Άρθρο 8

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 9 Δεκεμβρίου 1992.

Για την Επιτροπή

Leon BRITTAN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. L 143 της 10. 6. 1988, σ. 37.

(2) ΕΕ αριθ. C 240 της 19. 9. 1992, σ. 7.

(3) ΕΕ αριθ. C 213 της 19. 8. 1992, σ. 2.

(4) ΕΕ αριθ. C 83 της 11. 4. 1986, σ. 2.

(5) ΕΕ αριθ. C 31 της 3. 2. 1979, σ. 9.

(6) ΕΕ αριθ. C 3 της 5. 1. 1985, σ. 2.

(7) ΕΕ αριθ. C 213 της 19. 8. 1992, σ. 10.