Απόφαση της Επιτροπής

της 30ής Οκτωβρίου 2002

σχετικά με κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία στο διυλιστήριο Leuna 2000

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό E(2002) 4038]

(Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2003/281/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους(1) σύμφωνα με τα προαναφερθέντα άρθρα και έχοντας υπόψη τις εν λόγω παρατηρήσεις,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Με επιστολή της 19ης Αυγούστου 1997, που καταχωρήθηκε υπό τον αριθ. SG (97) D/7156, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Γερμανία για την απόφασή της, της 23ης Ιουλίου 1997, να κινήσει τη διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ για την ενίσχυση που χορήγησε στο διυλιστήριο Leuna 2000 στη Σαξονία-Άνχαλτ.

(2) Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(2). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν παρατηρήσεις σχετικά με την παραπάνω ενίσχυση.

(3) Έλαβε παρατηρήσεις από τέσσερις ενδιαφερόμενους, τις οποίες κοινοποίησε στις 6 Μαρτίου 1998 στη Γερμανία, προκειμένου να της δοθεί η δυνατότητα να εκφράσει την άποψή της. Η Γερμανία διατύπωσε σχετικά τις παρατηρήσεις της με επιστολές της 8ης Απριλίου και της 15ης Μαΐου 1998.

(4) Στις 17 Φεβρουαρίου 1999 η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει από τη Γερμανία την παροχή συγκεκριμένων πληροφοριών.

(5) Στις 19 Αυγούστου 1997, 4 Φεβρουαρίου 1998, 6 Μαρτίου 1998, 7 Απριλίου 1998, 26 Μαΐου 1998, 29 Μαΐου 1998, 23 Ιουνίου 1998, 15 Ιουλίου 1998, 29 Ιουλίου 1998, 16 Σεπτεμβρίου 1998, 17 Σεπτεμβρίου 1998, 28 Ιανουαρίου 1999, 17 Μαρτίου 1999, 22 Μαρτίου 1999, 29 Απριλίου 1999, 15 Μαΐου 1999, 29 Ιουνίου 1999, 31 Οκτωβρίου 2000 και 27 Νοεμβρίου 2000 η Επιτροπή απέστειλε επιστολές στη γερμανική κυβέρνηση.

(6) Στις 31 Ιουλίου 1998, 16 Σεπτεμβρίου 1998, 23 Σεπτεμβρίου 1998, 4 Ιανουαρίου 1999, 15 Ιανουαρίου 1999, 4 Φεβρουαρίου 1999, 24 Φεβρουαρίου 1999, 13 Οκτωβρίου 1999, 21 Ιανουαρίου 2002 και 11 Απριλίου 2002 η Επιτροπή απέστειλε επιστολές στην Elf.

(7) Η Επιτροπή έλαβε επιστολές της Γερμανίας στις 5 Σεπτεμβρίου 1997, 18 Σεπτεμβρίου 1997, 6 Νοεμβρίου 1997, 11 Φεβρουαρίου 1998, 9 Μαρτίου 1998, 8 Απριλίου 1998, 24 Απριλίου 1998, 15 Μαΐου 1998, 19 Αυγούστου 1998, 4 Νοεμβρίου 1998, 20 Δεκεμβρίου 1998, 15 Δεκεμβρίου 1998, 16 Ιανουαρίου 1999, 27 Ιανουαρίου 1999, 8 Μαρτίου 1999, 9 Μαρτίου 1999, 16 Μαρτίου 1999, 16 Απριλίου 1999, 27 Απριλίου 1999, 10 Μαΐου 1999, 31 Μαΐου 1999, 2 Ιουνίου 1999, 10 Ιουνίου 1999, 26 Ιουνίου 1999, 2 Ιουλίου 1999, 28 Σεπτεμβρίου 1999, 6 Νοεμβρίου 2001, 22 Φεβρουαρίου 2002 και 17 Ιουλίου 2002.

(8) Από την Elf και τους εκπροσώπους της ελήφθησαν επιστολές στις 31 Ιουλίου 1998, 24 Αυγούστου 1998, 12 Νοεμβρίου 1998, 1 Δεκεμβρίου 1998, 11 Δεκεμβρίου 1998, 5 Ιανουαρίου 1999, 26 Ιανουαρίου 1999, 27 Ιανουαρίου 1999, 3 Ιουνίου 1999, 7 Ιουνίου 1999, 18 Οκτωβρίου 2000, 26 Νοεμβρίου 2001, 12 Δεκεμβρίου 2001, 18 Δεκεμβρίου 2001, 30 Ιανουαρίου 2002, 22 Απριλίου 2002 και 28 Μαΐου 2002.

(9) Επιπλέον, έλαβαν χώρα διάφορες διαβουλεύσεις μεταξύ της Επιτροπής και των εμπλεκομένων επιχειρήσεων.

II. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

(10) Η Mitteldeutsche Erdöl-Raffinerie GmbH Leuna (Mider) έχει σήμερα στη Leuna (Spergau) ικανότητα διύλισης 10 εκατ. τόνων αργού πετρελαίου ετησίως. Το αργό πετρέλαιο μεταφέρεται με αγωγό απ' ευθείας από τη Ρωσία ή/και το Rostock ή/και το Danzig. Σύμφωνα με πληροφορίες της επιχείρησης, το διυλιστήριο απασχολεί 2550 άτομα. Τα βασικότερα προϊόντα είναι η βενζίνη, το πετρέλαιο κίνησης, το πετρέλαιο θέρμανσης, η κηροζίνη και η μεθανόλη.

(11) Η προκειμένη περίπτωση ανάγεται στις αποφάσεις της Επιτροπής της 30ής Ιουνίου 1993 (υποθέσεις N 109/93 και NN 11/93)(3) και της 25ης Οκτωβρίου 1994 (υπόθεση N 543/94). Οι αποφάσεις αφορούσαν πακέτο ενισχύσεων, καταβλητέων στην Treuhandanstalt, το παλιό ανατολικογερμανικό ίδρυμα ιδιωτικοποιήσεων και προκάτοχο του Bundesanstalt für vereinigungsbedingte Sonderaufgaben (BvS). Οι ενισχύσεις θα χορηγούνταν στην Elf(4)/Mider στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης και αναδιάρθρωσης των διυλιστηρίων Zeitz/Leuna και του δικτύου πρατηρίων υγρών καυσίμων Minol. Το 1992 η Elf ίδρυσε τη θυγατρική εταιρεία Mider, στην οποία είχε το 100 % του μετοχικού κεφαλαίου, για να κατασκευάσει το νέο διυλιστήριο Leuna 2000.

(12) Η ιδιωτικοποίηση και η κατασκευή των νέων εγκαταστάσεων περιλαμβάνονταν στο σχέδιο αναδιάρθρωσης των παλιών χημικών εγκαταστάσεων της Leuna. Με την απόφασή της, τον Ιούνιο του 1993, η Επιτροπή αποφάσισε, μεταξύ άλλων, να μην προβάλει αντιρρήσεις στην επενδυτική ενίσχυση ύψους 749,3 εκατ. ευρώ [1465,5 εκατ. γερμανικά μάρκα (DEM)] Για την κατασκευή του νέου διυλιστηρίου. Τον Νοέμβριο του 1994 η Επιτροπή ενέκρινε πρόσθετη ενίσχυση ύψους 102,3 εκατ. ευρώ (200 εκατ. DEM) για άλλες επενδύσεις ύψους 20,5 εκατ. ευρώ (40 εκατ. DEM).

(13) Οι περισσότερες ενισχύσεις χορηγήθηκαν βάσει εγκεκριμένων από την Επιτροπή προγραμμάτων περιφερειακών ενισχύσεων. Αρχικά εκτιμήθηκε ότι η επένδυση για την κατασκευή του νέου διυλιστηρίου θα ανερχόταν σε 2301 εκατ. ευρώ (4500 εκατ. DEM), οπότε προέκυπτε ακαθάριστη ένταση ενίσχυσης ύψους 32,56 %. Οι εγκεκριμένες επενδυτικές ενισχύσεις ανέρχονταν συνολικά σε 769,7 εκατ. ευρώ (1505,5 εκατ. DEM) με συνολικό όγκο επενδύσεων 2403,1 εκατ. ευρώ (4700 εκατ. DEM). Η ακαθάριστη ένταση ενίσχυσης του συνολικού επενδυτικού σχεδίου ανερχόταν σε 32 %, ήταν δηλαδή μικρότερη από το ανώτατο όριο ενίσχυσης του 35 % που επιτρεπόταν για μεγάλες εταιρείες στα νέα ομόσπονδα κράτη.

(14) Το σημαντικότερο μέρος όλου του σχεδίου ήταν η κατασκευή των εγκαταστάσεων του διυλιστηρίου. Για το σκοπό αυτό η Mider σύναψε με την κοινοπραξία Thyssen-Lurgi-Technip joint venture TLT, σύμβαση κατασκευής στην οποία συμφωνήθηκε μια σταθερή τιμή για την παράδοση "με το κλειδί στο χέρι", τη λεγόμενη κατ' αποκοπήν σύμβαση EPC ("lump-sum turnkey EPC(5) contract"). Για την κατασκευή της εγκατάστασης συμφωνήθηκε με την κοινοπραξία TLT το ποσό των 1692,4 εκατ. ευρώ (3310 εκατ. DEM). Οι υπόλοιπες δαπάνες αφορούσαν την προετοιμασία του σχεδίου, την αναγκαία υποδομή και τις δαπάνες για τη λειτουργία της εγκατάστασης.

(15) Το 1997, η Γερμανία, στο πλαίσιο της υποχρέωσής της να παρακολουθεί το έργο, διαβίβασε στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με μελέτη που εκπόνησε το 1996 η εταιρεία συμβούλων Solomon Associates Ltd για λογαριασμό του BvS. Με την εν λόγω έκθεση θα καθοριζόταν η τιμή αγοράς των μετοχών του νέου διυλιστηρίου. Σε "μνημόνιο συνεννόησης" της 30ής Απριλίου 1994 η Elf/Mider παραχωρούσε στο BvS δικαίωμα αγοράς μετοχών της Mider, για να μπορέσει το BvS να συμμετάσχει στο σχέδιο κατόπιν επιθυμίας της Elf/Mider(6).

(16) Η μελέτη της Solomon κατέληξε αρχικά στο συμπέρασμα ότι οι δαπάνες που ανέφερε η Elf και στις οποίες βασίζονταν οι αποφάσεις της Επιτροπής ήταν αρκετά μεγαλύτερες από τις συνήθεις δαπάνες κατασκευής παρόμοιων εγκαταστάσεων. Η Solomon υπολόγισε τις δαπάνες στηριζόμενη σε στατιστική μέθοδο για υποθετική εγκατάσταση.

(17) Στην έκθεση της Solomon, οι συνήθεις δαπάνες για σύμβαση EPC υπολογίζονταν σε 1207 εκατ. ευρώ (2400 εκατ. DEM). Η διαφορά μεταξύ του ποσού που εκτιμούσε η Solomon και των δαπανών που υπολογίζονταν βάσει της σύμβασης EPC ανερχόταν σε 340 εκατ. ευρώ (665 εκατ. DEM), λαμβάνοντας υπόψη τις προσαρμογές που πραγματοποίησε η Solomon(7).

III. ΛΟΓΟΙ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 88 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2

(18) Όταν η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, εξέφρασε αμφιβολίες για την εκτέλεση των αρχικών αποφάσεών της και για τις πληροφορίες στις οποίες είχαν στηριχθεί οι εν λόγω αποφάσεις έγκρισης. Κατά συνέπεια, εξέφρασε αμφιβολίες και για τη νομιμότητα των ενισχύσεων. Η Επιτροπή θεώρησε, ιδίως, ότι οι πληροφορίες που της διαβίβασε η Γερμανία δεν ήταν επαρκείς για να άρει τις αμφιβολίες της όσον αφορά τις πραγματικές δαπάνες κατασκευής του Leuna 2000 και τους πόρους που επένδυσε πραγματικά η Elf/Mider(8).

(19) Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι μέχρι τότε διαβιβασθείσες πληροφορίες δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν την απόκλιση της εκτίμησης της Elf όσον αφορά το ύψος της επένδυσης από την τιμή που είχε υπολογίσει η Solomon.

(20) Μια υπερβολικά υψηλή εκτίμηση των δαπανών της επιλέξιμης επένδυσης θα μπορούσε να οδηγήσει στον καθορισμό ποσού ενίσχυσης που θα υπερέβαινε το ελάχιστο αναγκαίο για την εκτέλεση του σχεδίου. Αυτό θα αντέκειτο στη βασική αρχή της αναγκαιότητας της ενίσχυσης.

(21) Εκτός τούτου, ενδέχεται να σημειωθεί υπέρβαση της έντασης ενίσχυσης που επιτρέπεται στην εν λόγω περιοχή για τις επενδυτικές ενισχύσεις. Σε περίπτωση που η Επιτροπή διαπίστωνε ότι έγινε καταχρηστική εφαρμογή της ενίσχυσης θα ήταν υποχρεωμένη, σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, να λάβει την απόφαση ότι το οικείο κράτος μέλος οφείλει να ακυρώσει ή να τροποποιήσει την εν λόγω ενίσχυση σε προθεσμία που καθορίζει αυτή.

IV. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ

(22) Μετά την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας, η Επιτροπή έλαβε τις παρατηρήσεις τεσσάρων ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης και της Elf/Mider.

(23) Κάποιος ανταγωνιστής από τον τομέα ορυκτών πόρων επέστησε την προσοχή στις αρνητικές συνέπειες του σχεδίου Leuna για τον ανταγωνισμό στον τομέα της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Παρατηρήσεις απέστειλε και το Ηνωμένο Βασίλειο το οποίο εξέφραζε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο υπέρβασης του ανωτάτου ορίου των περιφερειακών ενισχύσεων. Εκτός τούτου, επεσήμανε τις αρνητικές συνέπειες της ενίσχυσης στον ανταγωνισμό στον τομέα της πετρελαϊκής βιομηχανίας και στους βρετανούς ανταγωνιστές, λαμβανομένης ιδιαίτερα υπόψη της ευρωπαϊκής ικανότητας διύλισης. Επιπλέον, ελήφθη επιστολή κοινοπραξίας δύο ρωσικών επιχειρήσεων που ενδιαφέρονταν να αγοράσουν μετοχές της Mider και οι οποίες αρνούνται τη διαπίστωση που περιλαμβάνεται στην απόφαση για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας ότι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη συμμετοχή. Δήλωσαν ότι η κοινοπραξία ήταν διατεθειμένη να καταβάλει τιμή αντίστοιχη εκείνης που θα κατέβαλε τη BvS για τις μετοχές της Mider σύμφωνα με το δικαίωμα αγοράς.

(24) Οι παρατηρήσεις της Elf/Mider αφορούν διαδικαστικές πτυχές της κίνησης της διαδικασίας και θέματα νομικής φύσης. Σχετικά με τη διαδικασία, η Elf/Mider δήλωσε ότι η αρμοδιότητα της Επιτροπής στα υφιστάμενα καθεστώτα ενισχύσεων περιορίζεται στον έλεγχο τήρησης των αρχικών αποφάσεων. Η επανεξέταση δεν θα έπρεπε να συνεπάγεται την πλήρη εξέταση εκ νέου των υφιστάμενων μέτρων ενίσχυσης και του συμβιβάσιμού τους με την κοινή αγορά. Επιπλέον, η κίνηση της διαδικασίας έρευνας στην προκειμένη περίπτωση δεν δικαιολογείται κατά την άποψη της Elf/Mider, επειδή αναφέρεται κατά κύριο λόγο στην έκθεση Solomon. Η εν λόγω έκθεση, ωστόσο, εξυπηρετεί άλλο σκοπό, και συγκεκριμένα την αξιολόγηση των μετοχών που θα αποκτούσε ενδεχομένως η BvS. Η προσέγγιση της Solomon συνίστατο στην υποκειμενική αξιολόγηση του ερωτήματος κατά πόσον οι δαπάνες κατασκευής ήταν δικαιολογημένες ή εύλογες, αν ληφθεί ως βάση τι θα επένδυε μια άλλη πετρελαϊκή επιχείρηση. Η αξιολόγηση, συνεπώς, έγινε χωρίς αναφορά στις πραγματικές δαπάνες της Mider και το αποτέλεσμά της υπολείπεται αυτών. Η τελευταία διαδικαστική παρατήρηση αναφέρεται στο κείμενο της απόφασης της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2· η αντίστοιχη ανακοίνωση της Επιτροπής είναι ασαφής και εν μέρει αντιφατική.

(25) Στις παρατηρήσεις νομικής φύσης το θέμα για την Elf/Mider είναι να αποδειχθεί ότι οι πληροφορίες στις οποίες βασίζονταν οι αρχικές αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για το διυλιστήριο Leuna 2000 ήταν ορθές και οι επενδύσεις έγιναν, όπως σχεδιάσθηκαν· επιπλέον, ότι η διαχείριση των προγραμμάτων περιφερειακών ενισχύσεων έγινε σύμφωνα με τους κανονισμούς και ότι δεν υπήρξε υπέρβαση του ποσού της ενίσχυσης και της έντασης ενίσχυσης που ενέκρινε η Επιτροπή.

(26) Η Elf/Mider δηλώνει, επίσης, ότι οι όροι για το δικαίωμα αγοράς μετοχών της Mider που περιέχονταν στο "μνημόνιο συνεννόησης" του 1994 δεν θα μπορούσαν να είναι αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Το δικαίωμα αγοράς είναι ήδη μέρος της συμφωνίας συμβιβασμού της 30ής Δεκεμβρίου 1997 μεταξύ Elf και BvS. Η συμφωνία συμβιβασμού είναι αντικείμενο άλλης διαδικασίας ενίσχυσης (Ν 94/88). Συνεπώς, θέματα που έχουν σχέση με το "μνημόνιο συνεννόησης" και το δικαίωμα αγοράς είναι άνευ ενδιαφέροντος για την παρούσα διαδικασία.

V. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

(27) Η Γερμανία διαβίβασε στοιχεία για τις πραγματικές δαπάνες κατασκευής και διευκρινίσεις για τη δικαιολόγηση πρόσθετων δαπανών. Εκτός τούτου, η Γερμανία δήλωσε ότι η σταθερή, κατ' αποκοπήν τιμή ήταν δικαιολογημένη, καθόσον το διυλιστήριο έπρεπε να κατασκευασθεί μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και να ληφθούν υπόψη απρόβλεπτοι παράγοντες.

VI. ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

(28) Στην πορεία της έρευνάς της η Επιτροπή ανέθεσε τη διεξαγωγή ανεξάρτητης μελέτης για την επανεξέταση των δαπανών κατασκευής του διυλιστηρίου. Για την εκπόνηση της μελέτης αυτής η Επιτροπή επέλεξε τον Ιούλιο του 1998 την Parpinelli Tecnon από το Μιλάνο, μια επιχείρηση του ομίλου Tecnon Consulting. Οι εξωτερικοί αυτοί σύμβουλοι έπρεπε να ελέγξουν κατά πόσον η ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία για την κατασκευή του πετροχημικού διυλιστηρίου στη Leuna είχε χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τις αποφάσεις της Επιτροπής. Η μελέτη της Tecnon έπρεπε να επικεντρωθεί σε δύο βασικά θέματα. Πρώτον, στον προσδιορισμό της αξίας του διυλιστηρίου και της σύμβασης κατασκευής μεταξύ της Elf/Mider και της κοινοπραξίας TLT. Δεύτερον, στον έλεγχο των πραγματικών πληρωμών του όλου σχεδίου και στη σύγκρισή τους με το αρχικό σχέδιο που ήταν η βάση της απόφασης της Επιτροπής.

(29) Τον Ιανουάριο του 1999 η Tecnon υπέβαλε προσωρινή έκθεση. Η μελέτη επιβεβαίωσε ότι οι επιλέξιμες συνολικές δαπάνες του επενδυτικού σχεδίου ανέρχονταν σε 2403,1 εκατ. ευρώ (4700 εκατ. DEM)(9) περίπου, όπως προβλεπόταν στις αρχικές αποφάσεις της Επιτροπής. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονταν 1730,7 εκατ. ευρώ (3385 εκατ. DEM) για την κοινοπραξία TLT, στην οποία η Elf/Mider είχε αναθέσει την κατασκευή του διυλιστηρίου βάσει της σύμβασης EPC για την παράδοση με το κλειδί στο χέρι.

(30) Η Tecnon απόκτησε πλήρη πρόσβαση στα λογιστικά και χρηματοοικονομικά στοιχεία της Elf/Mider που αναφέρονταν στην κατασκευή του Leuna 2000. Αντίθετα, η Tecnon δεν είχε καμιά πρόσβαση στα έγγραφα της TLT και τα υπόλοιπα στοιχεία που δεν είχαν άμεση σχέση με την έρευνα.

(31) Επειδή, συνεπώς, η Tecnon δεν διέθετε πληροφορίες για τις "vendor bids" και τους λογαριασμούς των υπεργολάβων, η εταιρεία προσδιόρισε την αγοραία τιμή της σύμβασης EPC και της επένδυσης με τη βοήθεια δικών της στοιχείων για άλλα διυλιστήρια. Η Tecnon δήλωσε ότι η μέθοδος αυτή αντιστοιχεί κατά βάση με εκείνη που χρησιμοποίησε η Solomon στην εκτίμηση της σύμβασης EPC, αλλά στην προκειμένη περίπτωση είχε προσαρμοσθεί στην ειδική εγκατάσταση.

(32) Σύμφωνα με την εκτίμηση με βάση τα στοιχεία που διέθετε η Tecnon, τα ποσά που κατέβαλε η Elf/Mider βάσει της σύμβασης EPC και άλλων εντολών στην TLT ήταν κατά 700 εκατ. DEM μεγαλύτερα της αγοραίας αξίας αντίστοιχων υλικών και υπηρεσιών. Αυτό συμφωνούσε με την εκτίμηση της Solomon. Ωστόσο, όσον αφορά τις πληρωμές της Elf/Mider, η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αναφερόμενα ποσά είχαν καταβληθεί πράγματι σύμφωνα με τα υπάρχοντα έγγραφα. Εκτός τούτου, διαπιστώθηκε ότι οι προμηθευτές έλαβαν τα ποσά που προβλέφθηκαν και ότι οι επενδύσεις ήταν σύμφωνες με την τροποποιηθείσα το 1994 σύμβαση της TLT. Επιπλέον, η Tecnon κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συμβατικές τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια της κατασκευής μπορούσαν να θεωρηθούν φυσιολογικές για έργο αυτού του είδους και μεγέθους.

(33) Η Γερμανία και η Elf/Mider αντέκρουσαν τα συμπεράσματα της μελέτης και τη μέθοδο στην οποία βασίσθηκε. Η βασικότερη αντίρρησή τους ήταν ότι η έκθεση, όπως και η έκθεση της Solomon(10), στηρίζεται σε εκτιμήσεις της αγοραίας αξίας και όχι στις πραγματικές δαπάνες κατασκευής του διυλιστηρίου. Στη μελέτη, ειδικότερα, δεν λαμβάνονταν υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες του σχεδίου Leuna 2000. Ασκήθηκε κριτική για την εκτίμηση της αγοραίας αξίας, την ακρίβεια της ανάλυσης και το γεγονός ότι δεν ελήφθησαν υπόψη ένα σωρό ιδιαίτερες πτυχές που δικαιολογούν το πρόσθετο κόστος. Σ' αυτές συμπεριλαμβάνονταν οι αυστηρότερες περιβαλλοντικές προδιαγραφές που ισχύουν για την Elf/Mider, οι συνθήκες της παλιάς εγκατάστασης στη Leuna και άλλες μη προβλεφθείσες δαπάνες.

(34) Η Επιτροπή είχε, όπως και παλαιότερα, σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά την αξιοπιστία και την πληρότητα των πληροφοριών που διαβίβασε η Γερμανία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έκθεσης των εμπειρογνωμόνων, δεδομένου ότι η τιμή που έπρεπε να καταβάλει η Elf/Mider για την κατασκευή του διυλιστηρίου ήταν υπερτιμημένη, η ενίσχυση δεν περιορίστηκε στο ελάχιστο αναγκαίο ύψος. Εκτός τούτου, η Επιτροπή ήταν πεπεισμένη ότι δεν είχαν υποβληθεί σημαντικά έγγραφα. Για να μπορέσει η Επιτροπή να κρίνει κατά τρόπο αναμφισβήτητο εάν έγινε κατάχρηση της ενίσχυσης χρειαζόταν να έχει πρόσβαση στα οικονομικά και στα σχετικά με την αγορά έγγραφα της TLT, ιδιαίτερα δε στις "vendor bids" και στους πραγματικούς λογαριασμούς των υπεργολάβων.

(35) Γι' αυτό και με απόφαση της 17ης Φεβρουαρίου 1999 η Επιτροπή κάλεσε τη Γερμανία να της διαβιβάσει τις "vendor bids" που έλαβε η TLT κατά την περίοδο επεξεργασίας της σύμβασης EPC και χρησιμοποίησε για να καθορίσει την τιμή της. Επιπλέον, η Γερμανία κλήθηκε να προσκομίσει αποδείξεις για τις τιμές που κατέβαλε η TLT για ορισμένες εργασίες σε υπεργολάβους και να υποβάλει τους αντίστοιχους λογαριασμούς. Πέραν τούτων θα έπρεπε να διαβιβασθούν λεπτομερείς καταστάσεις δαπανών και συμβάσεις της TLT.

(36) Η TLT δήλωσε πρόθυμη να διαθέσει τα εν λόγω έγγραφα. Η Tecnon πραγματοποίησε συμπληρωματική μελέτη, στην οποία επεξεργάστηκε και ανέλυσε το πρόσθετο υλικό. Σύμφωνα με την άποψη των συμβούλων τα υποβληθέντα έγγραφα ήταν πλήρη και είχαν διαβιβασθεί όλα τα στοιχεία που αναφέρονταν στη διαταγή παροχής πληροφοριών. Με βάση τις νέες πληροφορίες της TLT η Tecnon υπέβαλε τον Αύγουστο του 1999 την τελική μορφή της έκθεσής της.

(37) Σ' αυτήν η Tecnon διαπίστωσε ότι η διαφορά του υπολογιζόμενου κόστους, ύψους 357,9 εκατ. ευρώ (700 εκατ. DEM), θεωρήθηκε αξιόπιστη και δικαιολογούνταν προφανώς από τις ιδιαιτερότητες της εγκατάστασης στη Leuna. Οι πρόσθετες δαπάνες ύψους 400 εκατ. DEM που προέκυψαν από τις αυξημένες ανάγκες υλικών και κατασκευών επαληθεύθηκαν κυρίως με τη βοήθεια οικονομικών στοιχείων που είχαν ελεγχθεί(11). Οι εν λόγω δαπάνες εξηγούνται από την πολυδάπανη κατασκευή της υποδομής που οφειλόταν σε πάρα πολλούς παράγοντες, όπως, μεταξύ άλλων, τις γερμανικές προδιαγραφές και ιδιαίτερα τις προδιαγραφές για την προστασία του περιβάλλοντος. Οι δαπάνες αυτές έγιναν πραγματικά και συνδέονται με συμβάσεις που συνήφθησαν με τρίτους, τους υπεργολάβους, βάσει προσφορών σε μια δίκαια αγορά προσανατολισμένη στον ανταγωνισμό. Οι υψηλότερες τεχνικές δαπάνες, ύψους 100 εκατ. DEM, μπορούν να δικαιολογηθούν με τα υψηλότερα ωρομίσθια σε σύγκριση με τα εσωτερικά στοιχεία της Tecnon. Λαμβανομένης υπόψη της προσανατολισμένης στον ανταγωνισμό δομής της κοινοπραξίας TLT, η Tecnon δεν είχε κανένα λόγο να αμφιβάλει για τα ωρομίσθια της TLT. Ο επιμερισμός των εσόδων στους τρεις εταίρους της κοινοπραξίας καθορίσθηκε κατά τρόπο ώστε η Technip και η Lurgi να έχουν έσοδα από την παροχή τεχνικών υπηρεσιών, ενώ το μερίδιο της Thyssen αντιστοιχούσε κυρίως σε ποσοστά του καθαρού κέρδους. Για το λόγο αυτό η Thyssen είχε έννομο συμφέρον να επανεξετάσει τις πραγματικές τεχνικές δαπάνες. Πρόσθετες τεχνικές δαπάνες ύψους 300 εκατ. DEM οφείλονται σε υπερβάσεις δαπανών. Με τη βοήθεια της ανάλυσής της η Tecnon θεώρησε βάσιμη την προσέγγιση της TLT. Οι υπερβάσεις δαπανών οφείλονταν σε διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων ήταν και η υποτίμηση των επιπτώσεων των νέων προδιαγραφών για τις πιέσεις των σωληνώσεων, της πολυπλοκότητας των συστημάτων, της αλλαγής προσωπικού στη Mider και πάρα πολλών πτωχεύσεων προμηθευτών.

(38) Η Tecnon διαπίστωσε ότι αποδείχθηκε επαρκώς πως η διαφορά μεταξύ των αναφερόμενων αριθμητικών στοιχείων και της εκτίμησης της Tecnon ήταν μέσα στα περιθώρια ακριβείας της ανάλυσής της, του ± 20 %, και οφειλόταν σε πρόσθετες δαπάνες που δεν προβλέφθηκαν από την TLT στην κατάρτιση του προϋπολογισμού. Οι εν λόγω δαπάνες είναι δύσκολο να προσδιορισθούν χωρίς άμεση γνώση των διαπραγματεύσεων μεταξύ των εργοληπτών και των τοπικών, περιφερειακών και ομοσπονδιακών αρχών κατά τη φάση της κατασκευής. Η Tecnon μπόρεσε να επιβεβαιώσει ότι οι αυξημένες δαπάνες που ήλεγξε έγιναν πραγματικά από την TLT. Η Tecnon επιβεβαίωσε ακόμη ότι το κέρδος που ανέμενε η TLT από το έργο αυτό, λαμβανομένων υπόψη των κινδύνων που ανέλαβε η κοινοπραξία, δεν ήταν υπερβολικά μεγάλο.

VII. ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

(39) Στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας θα έπρεπε να αναφερθούν και δύο αποφάσεις της Επιτροπής που αναφέρονται επίσης στο σχέδιο Leuna 2000. Η πρώτη είναι η απόφαση της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 1997(12), σχετικά με την μη παράταση του καθεστώτος φορολογικής πριμοδότησης των επενδύσεων για επενδύσεις στα νέα ομόσπονδα κράτη μέλη, κατ' εφαρμογήν του φορολογικού νόμου του 1996 (C 28/96). Ο εν λόγω νόμος αποτελούσε τη νομική βάση για τη χορήγηση επενδυτικού κινήτρου ύψους 184,1 εκατ. ευρώ (360 εκατ. DEM), που θα κάλυπτε το 8 % των επενδυτικών δαπανών του διυλιστηρίου. Βάσει της απόφασης αυτής η ενίσχυση που είχε χορηγηθεί ήδη στην Elf/Mider ήταν παράνομη και δεν συμβιβαζόταν με την κοινή αγορά. Οι επενδυτές επέστρεψαν στο μεταξύ την ενίσχυση που είχαν λάβει. Η Elf/Mider προσέφυγε στο Πρωτοδικείο για αναίρεση της εν λόγω απόφασης (υπόθεση T-9/98). Το Πρωτοδικείο ακύρωσε στις 22 Νοεμβρίου 2001(13) την απόφαση της Επιτροπής στο βαθμό που αφορούσε τη θέση της ενάγουσας. Η Επιτροπή θα εξετάσει χωριστά τις επιπτώσεις της εν λόγω απόφασης του Πρωτοδικείου. Η απόφαση, ωστόσο, δεν θα έχει ως αποτέλεσμα να λάβει η Elf/Mider πρόσθετες ενισχύσεις (βλέπε σχετικά τις παραγράφους 31 και 37 της απόφασης στην υπόθεση Τ-9/98).

(40) Στην υπόθεση N 94/98, μια άλλη περίπτωση που έχει σχέση με την προκειμένη υπόθεση, η Επιτροπή ενέκρινε, με απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 2000, συμφωνία συμβιβασμού που συνήφθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1997 μεταξύ του BvS, του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας-Άνχαλτ και της Elf/Mider. Με αυτή η Γερμανία αποδεχόταν την απαίτηση καταβολής αποζημίωσης ύψους 184,1 εκατ. ευρώ (360 εκατ. DEM) στην Elf/Mider. Με τη συμβολή του BvS θα εξοφλούνταν ιδίως απαίτηση που προέκυψε από τη μη τήρηση του μνημονίου συνεννόησης για το δικαίωμα αγοράς που συνήφθηκε μεταξύ των δύο συμβαλλομένων μερών στις 30 Απριλίου 1994. Εκτός τούτου, η εν λόγω συμφωνία συμβιβασμού προέβλεπε κατηγορηματικά ότι η Elf/Mider θα έπρεπε να επιστρέψει στο BvS τους πόρους που υπερέβαιναν το ποσό των 184,1 εκατ. ευρώ (360 εκατ. DEM) και που ενδεχομένως να χορηγήθηκαν ως επενδυτικό κίνητρο ύψους 8 %.

(41) Κατά την άποψη της Επιτροπής το ποσό των 122,7 εκατ. ευρώ (240 εκατ. DEM) που έπρεπε να καταβάλει το BvS δεν συνιστούσε ενίσχυση. Το υπόλοιπο ποσό ύψους 61,4 εκατ. ευρώ (120 εκατ. DEM) που έπρεπε να καταβληθεί από το ομόσπονδο κράτος της Σαξονίας-Άνχαλτ ως αποζημίωση για την αναίρεση του επενδυτικού κινήτρου σύμφωνα με το νόμο για τα επενδυτικά κίνητρα θεωρούνταν ενίσχυση. Στην απόφασή της, ωστόσο, η Επιτροπή δήλωνε ότι η εν λόγω ενίσχυση συμβιβαζόταν με τους κοινοτικούς κανόνες ενισχύσεων. Η Γερμανία υποχρεώθηκε να καταβάλει το ποσό αυτό όχι απευθείας στον δικαιούχο, αλλά σε ειδικό λογαριασμό (δεσμευμένο λογαριασμό), όπου τα χρήματα θα παρέμεναν μέχρι την οριστική απόφαση στην προκειμένη υπόθεση.

VIII. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

(42) Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβίβασε η Γερμανία, οι επιλέξιμες επενδυτικές δαπάνες του διυλιστηρίου ανέρχονταν σε 2403,1 εκατ. ευρώ (4,700 εκατ. DEM) συνολικά. Οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής ήλεγξαν τα στοιχεία αυτά και δεν βρήκαν ενδείξεις ότι οι επιλέξιμες δαπάνες ήταν υπερβολικού ύψους. Το ποσό επιβεβαιώθηκε, επιπλέον, και από έκθεση των αρχών του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας-Άνχαλτ ("έλεγχος χρήσης"). Οι επενδυτικές ενισχύσεις ανέρχονταν αρχικά σε 769,7 εκατ. ευρώ (1505,5 εκατ. DEM). Η ένταση ενίσχυσης του έργου ήταν 32 % και συνεπώς μικρότερη από το ανώτατο όριο του 35 %. Για το έργο δεν διατέθηκαν πόροι από το διαρθρωτικό ταμείο της ΕΚ.

(43) Το ύψος της ενίσχυσης για την κατασκευή του διυλιστηρίου ανέρχεται μέχρι σήμερα σε 585,7 εκατ. ευρώ (1145,5 εκατ. DEM). Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο ποσό που ενέκρινε αρχικά η Επιτροπή, αφαιρουμένων των 360 εκατ. DEM, τα οποία έπρεπε να αφαιρεθούν λόγω της αρνητικής απόφασης σχετικά με το νόμο για τα επενδυτικά κίνητρα. Αν προστίθενταν σ' αυτά και τα 61,4 εκατ. ευρώ (120 εκατ. DEM) που δεσμεύθηκαν στον ειδικό λογαριασμό στη συνέχεια της απόφασης για τη συμφωνία συμβιβασμού, το ποσό της ενίσχυσης που διατέθηκε για το έργο θα ήταν 647 εκατ. ευρώ (1265,5 εκατ. DEM).

(44) Επειδή οι επιλέξιμες επενδυτικές δαπάνες του έργου ανέρχονται σε 2403,1 εκατ. ευρώ (4700 εκατ. DEM) και η ενίσχυση είναι 647 εκατ. ευρώ (1265,5 εκατ. DEM), η ένταση ενίσχυσης ανερχόταν σε 26,9 %(14). Βάσει των πληροφοριών που έχει η Επιτροπή και μετά από τον έλεγχό τους η ένταση ενίσχυσης στο εν λόγω έργο ήταν σαφώς μικρότερη του ανωτάτου ορίου του 35 % που επιτρεπόταν για την περιοχή της Σαξονίας-Άνχαλτ. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς αυτούς θα σημειωνόταν υπέρβαση του ανωτάτου ορίου ενίσχυσης μόνον αν από τις έρευνες της Επιτροπής προέκυπτε ότι οι δαπάνες κατασκευής του διυλιστηρίου είχαν υπερτιμηθεί κατά περισσότερα από 554,4 εκατ. ευρώ (1084,3 εκατ. DEM)(15).

(45) Το εν λόγω ποσό των 554,4 εκατ. ευρώ είναι σαφώς μεγαλύτερο των ενδεχομένως υπερτιμημένων δαπανών ύψους 357,9 εκατ. ευρώ (700 εκατ. DEM) που αναφέρονταν στην προσωρινή έκθεση της Tecnon. Εκτός τούτου, είναι σαφώς μεγαλύτερο από τη διαφορά που αναφέρεται στη μελέτη της Solomon, η οποία αποτέλεσε τη βάση αυτής της έρευνας. Τα αποτελέσματα της τελικής έκθεσης της Tecnon, που βασίζονται στα πραγματικά δεδομένα της επιχείρησης, δεν έδειξαν υπερτίμηση των δαπανών.

(46) Εκτός τούτου, διαπιστώθηκε ότι οι αναφερόμενες δαπάνες ήταν δικαιολογημένες και αντιστοιχούσαν στα πραγματικά καταβληθέντα και πιστοποιούμενα από την Elf/Mider ποσά. Επίσης, δικαστικοί και κοινοβουλευτικοί έλεγχοι που έγιναν στη Γερμανία για τις δαπάνες του διυλιστηρίου Leuna 2000 δεν έφεραν στο φως λανθασμένα κοστολογικά στοιχεία ούτε και καταχρηστική χρήση των κρατικών ενισχύσεων. Επίσης, και στην έκθεση της κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής για τις "Κομματικές εισφορές" δεν διαπιστώθηκε κατάχρηση σχετικά με την κατασκευή του διυλιστηρίου.

(47) Όσον αφορά την έκθεση Solomon, στόχος της ήταν να προσδιορισθεί η αγοραία αξία των μετοχών για την ενδεχόμενη πώληση τους στο BvS. Η εν λόγω αξιολόγηση δεν θα έπρεπε να είναι εκτίμηση των πραγματικών δαπανών κατασκευής του διυλιστηρίου. Αυτή βασιζόταν σε εκτίμηση και όχι στα πραγματικά στοιχεία της επιχείρησης. Αν και οι συνεργάτες της Tecnon διέθεταν λεπτομερή στοιχεία για το διυλιστήριο της Leuna από την Elf/Mider, η προσωρινή τους έκθεση βασιζόταν και πάλι σε εκτιμήσεις, επειδή δεν είχαν τα στοιχεία της αγοράς που χρησιμοποίησε η κοινοπραξία TLT για τον καθορισμό της τιμής. Μόλις η Tecnon απόκτησε πρόσβαση στα στοιχεία αυτά, η διαφορά μεταξύ της πρώτης ανάλυσης και των πραγματικών δαπανών στις οποίες στηριζόταν η σύμβαση EPC ήταν δικαιολογημένη. Η Tecnon κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διαφορά των δύο υπολογισμών των δαπανών ήταν εύλογη και δικαιολογούνταν βάσει των περιθωρίων ακριβείας της έκθεσης.

(48) Όσον αφορά τις παρατηρήσεις τρίτων για την κίνηση της διαδικασίας η Επιτροπή διαπιστώνει πως δεν υπάρχουν ενδείξεις για τη χορήγηση ενισχύσεων πέραν του αρχικά εγκριθέντος ύψους. Όπως αναφέρθηκε, η ένταση ενίσχυσης είναι σαφώς μικρότερη του επιτρεπόμενου ανώτατου ορίου. Οι όροι του δικαιώματος αγοράς του BvS εξετάσθηκαν χωριστά στην απόφαση για τη συμφωνία συμβιβασμού το 2000.

IX. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

(49) Από τις διαβιβασθείσες πληροφορίες και στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας έρευνας της Επιτροπής δεν προέκυψαν ενδείξεις για καταχρηστική εφαρμογή ενισχύσεων. Δεν κατέστη δυνατόν να αποδειχθεί ότι οι επιλέξιμες δαπάνες ήταν υπερτιμημένες ή ότι χορηγήθηκαν ενισχύσεις πέραν του ύψους που αναφερόταν στις αρχικές αποφάσεις για την έγκριση του επενδυτικού σχεδίου Leuna 2000. Συνεπώς, αίρονται οι αμφιβολίες της Επιτροπής όσον αφορά το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης που χορηγήθηκε στην Elf/Mider με το άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 61 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και, ως εκ τούτου, η διαδικασία να μπορεί να περατωθεί.

(50) Όπως αναφέρθηκε ήδη στην απόφαση για τη συμφωνία συμβιβασμού, η Επιτροπή δεν θα προβάλλει αντιρρήσεις στην πληρωμή του ποσού των 61,4 εκατ. ευρώ (120 εκατ. DEM)(16) που βρίσκεται σήμερα δεσμευμένο σε ειδικό λογαριασμό. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας αυτής ποσά που υπερβαίνουν τα 184,1 εκατ. ευρώ (360 εκατ. DEM) πρέπει να επιστραφούν στο BvS.

(51) Η απόφαση της Επιτροπής να περατώσει τη διαδικασία έρευνας, υπόκειται βεβαίως στον όρο ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να την κινήσει και πάλι, εφόσον γνωστοποιηθούν νέα στοιχεία που αντίκεινται στα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία σε σχέση με την κατασκευή του διυλιστηρίου Leuna 2000 και αποτέλεσε αντικείμενο των αποφάσεων της Επιτροπής N 109/93, NN 11/93 και N 543/94 συμβιβάζεται με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ. Συνεπώς, εγκρίνεται η πλήρης εφαρμογή των μέτρων ενίσχυσης ύψους 647 εκατ. ευρώ (1265,5 εκατ. DEM). Σ' αυτά περιλαμβάνεται και το ποσό των 61,4 εκατ. ευρώ (120 εκατ. DEM) που εγκρίθηκε στην απόφαση για τη συμφωνία συμβιβασμού (N 94/98).

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Βρυξέλλες, 30 Οκτωβρίου 2002.

Για την Επιτροπή

Mario Monti

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ C 394 της 30.12.1997, σ. 14.

(2) Βλέπε υποσημείωση 1.

(3) ΕΕ C 214 της 7.8.1993.

(4) Η Elf αποτελεί στο μεταξύ τμήμα της Total Fina Elf SA.

(5) Engineering, Planning and Construction: τεχνική μελέτη και κατασκευή.

(6) Το "Μνημόνιο συνεννόησης" και το αντίστοιχο δικαίωμα αγοράς ήταν αντικείμενο της απόφασης της Επιτροπής, της 2ας Φεβρουαρίου 2000, σχετικά με τη λεγόμενη "συμφωνία συμβιβασμού" (N 94/98) μεταξύ της BvS, του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας-Άνχαλτ και της Elf/Mider. Σ' αυτή γίνεται αναφορά στο κεφάλαιο VII της παρούσας απόφασης.

(7) Στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας η Επιτροπή ανέφερε ποσό 460,2 εκατ. ευρώ (900 εκατ. DEM). Δεν έλαβε βεβαίως υπόψη τις προσαρμογές της Solomon, οι οποίες ανέρχονταν σε 235 εκατ. DEM και περιόριζαν την απόκλιση.

(8) Στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας η Επιτροπή ζήτησε πληροφορίες και για τη σύμβαση σχετικά με το δικαίωμα αγοράς, η οποία θα εξεταζόταν αργότερα.

(9) Οι πραγματικές συνολικές δαπάνες ανήλθαν σε 2607,6 εκατ. ευρώ (5100 εκατ. DEM) συνολικά, συμπεριλαμβανομένων και των τόκων κατασκευής.

(10) Τον Νοέμβριο του 1998 η Solomon υπέβαλε δεύτερη έκδοση της έκθεσης που της ανέθεσε να συντάξει η BvS. Σ' αυτήν το εκτιμώμενο ποσό διορθώθηκε προς τα πάνω και η διαφορά μεταξύ της Solomon και της TLT ανερχόταν πλέον σε 181,5 εκατ. ευρώ (355 εκατ. DEM) αντί των 340,1 εκατ. ευρώ (665 εκατ. DEM) που ήταν προηγουμένως.

(11) Διαπιστώθηκε ότι ανεξάρτητοι ελεγκτές είχαν ελέγξει τα χρηματοοικονομικά μεγέθη και τις καταστάσεις δαπανών. Οι εκθέσεις τους υποβλήθηκαν. Για παράδειγμα, η Επιτροπή είχε πρόσβαση στις επικυρωμένες καταστάσεις δαπανών της KPMG.

(12) ΕΕ L 73 της 12.3.1998, σ. 38.

(13) Mitteldeutsche Erdöl-Raffinerie κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001, σ. II-3367.

(14) Η Elf/Mider ισχυρίσθηκε ότι το εν λόγω ποσοστό μειώθηκε στο 22 έως 24,3 % λόγω αλλαγών στον χρηματοοικονομικό και κατασκευαστικό σχεδιασμό του έργου.

(15) Ο εν λόγω υπολογισμός στηρίχθηκε στη διαφορά μεταξύ του 35 % των 4700 εκατ. DEM (1645 εκατ.) και του ποσού των 1265,5 εκατ. DEM που χορηγήθηκε πραγματικά. Η διαφορά των δύο αυτών ποσών (379,5 εκατ. DEM) είναι το ποσό της ενίσχυσης που θα μπορούσε θεωρητικά να χορηγηθεί ακόμη, αν ετηρείτο ένταση ενίσχυσης ύψους 35 %. Αντιστοιχεί σε επιλέξιμη επένδυση ύψους 1084,3 εκατ. DEM.

(16) Συν τους αντίστοιχους τόκους.