ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2046/97 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 13ης Οκτωβρίου 1997 για τη συνεργασία Βορρά-Νότου στην καταπολέμηση των ναρκωτικών και της τοξικομανίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 Χ,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 189 Γ της συνθήκης (2),

Εκτιμώντας:

ότι οι επιπτώσεις μιας οικονομίας που βασίζεται στην παραγωγή ναρκωτικών - ή αποκομίζει σημαντικά έσοδα από την παραγωγή αυτή - στις δομές μιας αναπτυσσόμενης κοινωνίας, εμποδίζουν την αρμονική ένταξη της χώρας στην παγκόσμια οικονομία 7

ότι η εξάρθρωση της κοινωνίας λόγω της κατανάλωσης ναρκωτικών και της συναφούς βιομηχανίας στις αναπτυσσόμενες χώρες βλάπτει τη σταθερή κοινωνική ανάπτυξη και την υλοποίηση των στόχων της κοινοτικής πολιτικής στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη, όπως ορίζονται στο άρθρο 130 Υ της συνθήκης 7

ότι, στα πλαίσια της καταπολέμησης της προσφοράς ναρκωτικών, προέχει να μειωθεί δραστικά η ένδεια στον Νότο και να παρασχεθεί στον πληθυσμό μια νόμιμη εναλλακτική λύση, αντί της πρακτικής των παράνομων καλλιεργειών 7

ότι πρέπει να παρασχεθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες, εφόσον το ζητήσουν, μια θεσμική ενίσχυση για να μπορέσουν να καταπολεμήσουν αποτελεσματικά τα ναρκωτικά 7

ότι η Επιτροπή υπέβαλε, στην ανακοίνωσή της, της 23ης Ιουνίου 1994, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο τους προσανατολισμούς της όσον αφορά σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών (1995-1999), και ιδίως σε διεθνές επίπεδο 7

ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατύπωσε τις απόψεις του επί των προσανατολισμών αυτών στη γνώμη της 15ης Ιουνίου 1995 που αφορά την εν λόγω ανακοίνωση 7

ότι η τέταρτη συμφωνία ΑΚΕ-ΕΟΚ της Λομέ και οι συμφωνίες συνεργασίας, σύνδεσης και εταιρικής σχέσης που έχουν συναφθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα με τις αναπτυσσόμενες χώρες, περιέχουν ρήτρες σχετικά με τη συνεργασία για την καταπολέμηση της κατάχρησης και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών, τον έλεγχο του εμπορίου των πρόδρομων ουσιών, των χημικών προϊόντων και των ψυχοτρόπων ουσιών και σχετικά με την ανταλλαγή κατάλληλων πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων όσον αφορά τη νομιμοποίηση κεφαλαίων που προέρχονται από παράνομες δραστηριότητες και έχοντας υπόψη τη σχέση μεταξύ της καταπολέμησης των ναρκωτικών και της τοξικομανίας και των στόχων της συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και των αναπτυσσόμενων εταίρων της 7

ότι η παγκόσμια προσχώρηση στην ενιαία σύμβαση για τα ναρκωτικά του 1961, στη σύμβαση αυτή όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο του 1972, στη σύμβαση του 1971 για τις ψυχότροπες ουσίες και στη σύμβαση του 1988 κατά του λαθρεμπορίου ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, καθώς και η συστηματική εφαρμογή, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, των συνθηκών αυτών, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της διεθνούς στρατηγικής καταπολέμησης της κατάχρησης και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών 7

ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι μέρος της σύμβασης του 1988, βάσει ιδίως του άρθρου 12, και έχει υιοθετήσει κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τον έλεγχο του εμπορίου και των πρόδρομων ουσιών βάσει των συστάσεων της ομάδας δράσης σχετικά με τις πρόδρομες χημικές ουσίες (CATF) που δημιουργήθηκε από την Ομάδα των 7 και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 1989, η συνολική αποτελεσματικότητα της οποίας θα αυξηθεί με την υιοθέτηση του κατάλληλου νομικού πλαισίου και μηχανισμών σε άλλες περιοχές του κόσμου 7

ότι η αποτελεσματική καταπολέμηση των ναρκωτικών πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα κατά της νομιμοποίησης των προσόδων από το εμπόριο ναρκωτικών, όπως είναι η υιοθέτηση του κατάλληλου νομικού πλαισίου και μηχανισμών στις ενεχόμενες χώρες 7

ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να τύχουν του απαραίτητου σεβασμού κατά την εφαρμογή των μέτρων βάσει του παρόντος κανονισμού 7

ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας συνυπέγραψαν την πολιτική δήλωση και το συνολικό πρόγραμμα δράσης που υιοθέτησε η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών με την ευκαιρία της 17ης ειδικής συνόδου της 7

ότι ένα ποσό δημοσιονομικής αναφοράς, κατά την έννοια του σημείου 2 της δήλωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 6ης Μαρτίου 1995, εγγράφεται στον παρόντα κανονισμό για την περίοδο 1998-2000, χωρίς να θίγονται οι εξουσίες της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής όπως καθορίζονται από τη συνθήκη,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Στο πλαίσιο της συνεργασίας για την ανάπτυξη και λαμβάνοντας υπόψη τις επιζήμιες συνέπειες που έχει για την αναπτυξιακή προσπάθεια η παραγωγή, το εμπόριο και η κατανάλωση ναρκωτικών, η Κοινότητα πραγματοποιεί ενέργειες συνεργασίας για την καταπολέμηση των ναρκωτικών και της τοξικομανίας στις αναπτυσσόμενες χώρες, κατά προτεραιότητα στις χώρες όπου η πολιτική βούληση για την καταπολέμηση της χρήσης ναρκωτικών έχει εκφρασθεί ρητώς στο υψηλότερο επίπεδο. Ένδειξη της βούλησης αυτής είναι, μεταξύ άλλων, η κύρωση της ενιαίας σύμβασης του 1961 όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο του 1972, η σύμβαση του 1971 και η σύμβαση του 1988. Η πολιτική δέσμευση των αναπτυσσόμενων χωρών οφείλει να συγκεκριμενοποιηθεί, μεταξύ άλλων, μέσω της εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας κατά της νομιμοποίησης προσόδων από παράνομα ναρκωτικά.

Άρθρο 2

Η δυνάμει του παρόντος κανονισμού παρεχόμενη βοήθεια συμπληρώνει και ενισχύει την παρεχόμενη δυνάμει άλλων πράξεων περί αναπτυξιακής συνεργασίας.

Άρθρο 3

Η Κοινότητα υποστηρίζει κατά προτεραιότητα, μετά από αίτηση χώρας εταίρου, την εκπόνηση ενός εθνικού προγράμματος για τον έλεγχο των ναρκωτικών σε στενή διαβούλευση με το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το διεθνή έλεγχο των ναρκωτικών. Το πρόγραμμα προσδιορίζει τους στόχους, τις στρατηγικές και τις προτεραιότητες της καταπολέμησης των ναρκωτικών, καθώς και τις ανάγκες όσον αφορά τους πόρους κάθε είδους (συμπεριλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών) και προσφέρει έτσι μια ολοκληρωμένη πολυθεματική και πολυτομεακή προσέγγιση που μεγιστοποιεί την αποτελεσματικότητα των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου των ναρκωτικών και της διεθνούς βοήθειας.

Η πρόληψη της τοξικομανίας και η μείωση της ζήτησης πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συνεκτικής πολιτικής, που να περιλαμβάνει την εκπαίδευση και την αντικειμενική πληροφόρηση για τις συνέπειες της τοξικομανίας και να απευθύνεται κατά προτεραιότητα στους νέους.

Η κοινοτική συνεργασία γίνεται σε ένα κλίμα διαλόγου, λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες πολιτιστικές διαφορές που επηρεάζουν τη συνειδητοποίηση των προβλημάτων που συνδέονται με τα ναρκωτικά. Ο διάλογος αυτός είναι κρίσιμος για την κοινωνική και πολιτική βιωσιμότητα των στρατηγικών καταπολέμησης των ναρκωτικών.

Άρθρο 4

Η Κοινότητα - κατά προτίμηση στο πλαίσιο στρατηγικής καθοριζομένης από τα εθνικά προγράμματα - θα ενισχύσει επίσης ειδικές δράσεις ικανές να παραγάγουν μετρήσιμες συνέπειες (να έχουν δηλαδή πραγματικά και απτά αποτελέσματα εντός συγκεκριμένης προθεσμίας) στους ακόλουθους τομείς:

- ανάπτυξη της θεσμικής ικανότητας, ιδίως για:

- την εφαρμογή των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου των ναρκωτικών εκ μέρους των αναπτυσσόμενων χωρών,

- την εφαρμογή συμφωνιών μεταξύ της Κοινότητας και ορισμένων αναπτυσσομένων χωρών, ιδίως στον τομέα της καταπολέμησης της παράνομης χρήσης των προδρόμων ουσιών και της νομιμοποίησης των προσόδων από παράνομες δραστηριότητες,

- μείωση της ζήτησης, ιδίως με την ανάλυση της τοπικής κοινωνίας, την εγκαθίδρυση μηχανισμών ελέγχου του εμπορίου και της κατανάλωσης ναρκωτικών, και ψυχοτρόπων ουσιών, τη θεραπεία και επανεξέταση των τοξικομανών, όπως επίσης και τη μείωση των κινδύνων. Οι δράσεις αυτές πρέπει να εγγράφονται στο πλαίσιο των πολιτικών για την υγεία και την εκπαίδευση, την ανάπτυξη, την καταπολέμηση της φτώχειας και του οικονομικού και κοινωνικού αποκλεισμού,

- προώθηση πρότυπων σχεδίων εναλλακτικής ανάπτυξης, η οποία ορίζεται ως η διαδικασία με την οποία καταπολεμάται και εξαλείφεται η παραγωγή παράνομων ναρκωτικών, με τη λήψη των κατάλληλων μέτρων αγροτικής ανάπτυξης στο πλαίσιο μιας διαρκούς εθνικής οικονομικής ανάπτυξης. Τα σχέδια αυτά περιλαμβάνουν οικονομικά και κοινωνικά μέτρα που συνεκτιμούν τους παράγοντες που συμβάλλουν στην παράνομη παραγωγή, καθώς και μέτρα τα οποία μπορούν να διευκολύνουν μια καλύτερη χρησιμοποίηση των εμπορικών προτιμήσεων. Στα πλαίσια αυτά, θα εξεταστεί συστηματικά εάν είναι δυνατή η προσφυγή σε άλλα χρηματοδοτικά μέσα της Κοινότητας (φερ' ειπείν ALA) και στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης για τα σχέδια εναλλακτικής ανάπτυξης,

- χρηματοδότηση σπουδών, σεμιναρίων, φόρουμ για την ανταλλαγή εμπειριών στους προαναφερόμενους τομείς.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη συμμετοχή του τοπικού πληθυσμού και των ειδικών ομάδων στον καθορισμό, το σχεδιασμό και τη διεξαγωγή των δράσεων.

Η Κοινότητα υποστηρίζει μόνον εκείνα τα σχέδια στα πλαίσια των οποίων ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εξασφαλισμένος.

Άρθρο 5

Οι επιλέξιμοι για χρηματοδοτική στήριξη εταίροι της συνεργασίας, δυνάμει του παρόντος κανονισμού, είναι περιφερειακοί και διεθνείς οργανισμοί, ιδιαίτερα το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το διεθνή έλεγχο των ναρκωτικών (UNDCP) τοπικές μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) και ΜΚΟ με έδρα κράτη μέλη, εθνικές και επαρχιακές υπηρεσίες και οργανισμοί και υπηρεσίες και οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, οργανισμοί βασιζόμενοι στις τοπικές κοινότητες, ιδρύματα, καθώς και δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς.

Άρθρο 6

1. Στα μέτρα που πρέπει να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο των δράσεων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4 περιλαμβάνονται οι μελέτες, η παροχή τεχνικής βοήθειας, η κατάρτιση ή ανάλογες υπηρεσίες, οι προμήθειες και τα έργα, οι διαχειριστικοί έλεγχοι και οι αποστολές αξιολόγησης και παρακολούθησης.

2. Ανάλογα με τις ανάγκες των συγκεκριμένων δράσεων, η κοινοτική χρηματοδότηση μπορεί να καλύπτει τόσο επενδυτικές δαπάνες, με εξαίρεση την αγορά ακινήτων, όσο και δαπάνες λειτουργίας, σε συνάλλαγμα ή σε τοπικό νόμισμα. Ωστόσο, με εξαίρεση τα προγράμματα κατάρτισης, οι δαπάνες λειτουργίας μπορούν γενικά να καλύπτονται μόνο στην αρχική τους φάση και με φθίνοντα τρόπο.

3. Για κάθε δράση συνεργασίας επιδιώκεται μια χρηματοδοτική συνεισφορά των εταίρων που ορίζονται στο άρθρο 5, εντός των δυνατοτήτων των ενδιαφερομένων μερών και ανάλογα με το χαρακτήρα κάθε δράσης.

4. Μια χρηματοδοτική συνεισφορά των τοπικών εταίρων, ειδικότερα όσον αφορά τις δαπάνες λειτουργίας, επιδιώκεται κατά προτεραιότητα στην περίπτωση των σχεδίων που στοχεύουν στην έναρξη μακροχρόνιων δραστηριοτήτων, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα των σχεδίων αυτών και μετά τη λήξη της κοινοτικής χρηματοδότησης.

5. Μπορεί να εξετάζεται και η δυνατότητα συγχρηματοδότησης από άλλες πηγές, ιδίως τα κράτη μέλη.

6. Η Επιτροπή διασφαλίζει ότι θα τονίζεται ο κοινοτικός χαρακτήρας της βοήθειας που χορηγείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

7. Για να επιτευχθούν οι στόχοι της συνοχής και της συμπληρωματικότητας που προβλέπονται από τη συνθήκη και με σκοπό να εξασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα για το σύνολο των δράσεων, η Επιτροπή λαμβάνει όλα τα αναγκαία συντονιστικά μέτρα, και συγκεκριμένα:

α) ένα σύστημα ανταλλαγής και συστηματικής ανάλυσης πληροφοριών σχετικά με τις δράσεις που χρηματοδοτούνται ή προτείνεται να χρηματοδοτηθούν από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη 7

β) επιτόπου συντονισμό της εφαρμογής των δράσεων, διά τακτικών συνεδριάσεων και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αντιπροσώπων της Επιτροπής και των κρατών μελών στη δικαιούχο χώρα.

8. Προκειμένου να επιτευχθούν τα καλύτερα αποτελέσματα σε συνολικό και σε εθνικό επίπεδο, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, λαμβάνει οποιαδήποτε πρωτοβουλία αναγκαία για τον ορθό συντονισμό και τη στενή συνεργασία με τις δικαιούχους χώρες, καθώς και με τους χρηματοδότες και άλλους ενδιαφερόμενους διεθνείς οργανισμούς, ιδίως αυτούς του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, και ειδικότερα το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το διεθνή έλεγχο των ναρκωτικών (UNDCP).

Άρθρο 7

Η βάσει του παρόντος κανονισμού χρηματοδοτική στήριξη λαμβάνει τη μορφή μη επιστρεπτέων ενισχύσεων.

Άρθρο 8

Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για την εφαρμογή του παρόντος προγράμματος, για την περίοδο 1998-2000, ανέρχεται σε 30 εκατομμύρια Ecu.

Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εντός των ορίων των δημοσιονομικών προοπτικών.

Άρθρο 9

1. Η Επιτροπή φέρει την ευθύνη για την αξιολόγηση, την έγκριση και τη διαχείριση των δράσεων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με τις ισχύουσες δημοσιονομικές και άλλες διαδικασίες, και ιδίως εκείνες που καθορίζονται στο δημοσιονομικό κανονισμό ο οποίος εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Η αξιολόγηση των σχεδίων και προγραμμάτων λαμβάνει υπόψη:

- την αποτελεσματικότητα και τη βιωσιμότητα των δράσεων,

- τις πολιτιστικές και κοινωνικές πτυχές, την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων, και το περιβάλλον,

- τη θεσμική ανάπτυξη που είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων των σχεδίων,

- την πείρα από δράσεις του ιδίου τύπου.

3. Οι αποφάσεις σχετικά με μη επιστρεπτέες ενισχύσεις άνω των 2 εκατομμυρίων Ecu ανά δράση χρηματοδοτούμενη δυνάμει του παρόντος κανονισμού, καθώς και για κάθε μεταβολή που συνεπάγεται την υπέρβαση σε ποσοστό μεγαλύτερο από 20 % του ποσού που είχε συμφωνηθεί αρχικά για την εκάστοτε δράση, λαμβάνονται με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 10.

Η Επιτροπή ενημερώνει συνοπτικά την επιτροπή του άρθρου 10 για τις αποφάσεις χρηματοδότησης τις οποίες προτίθεται να λάβει σχετικά με τα σχέδια και προγράμματα των οποίων το ύψος δεν υπερβαίνει τα 2 εκατομμύρια Ecu. Η ενημέρωση αυτή είναι διαθέσιμη το αργότερο μια εβδομάδα πριν από τη λήψη της απόφασης.

4. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει, χωρίς να προσφεύγει στη γνώμη της επιτροπής του άρθρου 10, τις συμπληρωματικές αναλήψεις υποχρεώσεων που είναι αναγκαίες για την κάλυψη των υπερβάσεων οι οποίες αναμένονται ή οι οποίες σημειώνονται στα πλαίσια των δράσεων αυτών, εφόσον η υπέρβαση είναι μικρότερη ή ίση προς το 20 % της αρχικής ανάληψης υποχρέωσης που καθορίζεται στην απόφαση χρηματοδότησης.

5. Σε κάθε συμφωνία η σύμβαση χρηματοδότησης η οποία συνάπτεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού προβλέπεται ότι η Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο μπορούν να διενεργούν επιτόπου έλεγχο, σύμφωνα με τις συνήθεις διαδικασίες που έχει θεσπίσει η Επιτροπή στο πλαίσιο της εν ισχύι νομοθεσίας, ιδίως του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

6. Όταν, στο πλαίσιο μιας δράσης, συνάπτεται συμφωνία χρηματοδότησης μεταξύ της Κοινότητας και της δικαιούχου χώρας, η συμφωνία προβλέπει ότι η πληρωμή των φόρων, δασμών και άλλων επιβαρύνσεων δεν καλύπτεται από την Κοινότητα.

7. Η συμμετοχή σε προσκλήσεις για υποβολή προσφορών και σε συμβάσεις είναι ανοικτή επί ίσοις όροις σε όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα των κρατών μελών και της δικαιούχου χώρας, ενώ είναι δυνατό να επεκταθεί και σε άλλες αναπτυσσόμενες χώρες.

8. Οι προμήθειες πρέπει να έχουν καταγωγή κράτη μέλη, τη δικαιούχο χώρα ή άλλη αναπτυσσόμενη χώρα. Σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, είναι δυνατό να έχουν καταγωγή και άλλες χώρες.

9. Ιδιαίτερη προσοχή θα δίνεται:

- στην επιδίωξη, κατά την κατάρτιση των σχεδίων, καλής σχέσης κόστους/αποτελεσματικότητας και μακρόπνοου αντίκτυπου,

- στο σαφή ορισμό και στην παρακολούθηση της επίτευξης των στόχων και των δεικτών υλοποίησης για όλα τα σχέδια.

Άρθρο 10

1. Η Επιτροπή επικουρείται από τη γεωγραφικώς καθοριζόμενη επιτροπή την αρμόδια για την ανάπτυξη.

2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των ληπτέων μέτρων. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό εντός προθεσμίας που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρός της σε συνάρτηση με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη δίνεται με την πλειοψηφία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο ύστερα από πρόταση της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή οι ψήφοι των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.

Η Επιτροπή θεσπίζει τα σχεδιαζόμενα μέτρα όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.

Όταν τα σχεδιαζόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει, χωρίς καθυστέρηση, στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.

Αν, μετά τη λήξη της προθεσμίας 3 μηνών από την υποβολή της πρότασης στο Συμβούλιο, το Συμβούλιο δεν έχει αποφασίσει, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή.

3. Μία φορά κατ' έτος, στο πλαίσιο κοινής συνεδρίασης των επιτροπών του άρθρου 11 παράγραφος 1, ανταλλάσσονται απόψεις με βάση παρουσίαση, εκ μέρους του αντιπροσώπου της Επιτροπής, των γενικών κατευθύνσεων των δράσεων που θα εκτελεσθούν κατά το επόμενο έτος.

Άρθρο 11

1. Κατά τη λήξη κάθε οικονομικού έτους, η Επιτροπή υποβάλλει ετήσια έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο η οποία περιλαμβάνει συνοπτική παρουσίαση των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια του έτους, καθώς και αξιολόγηση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους.

Η συνοπτική παρουσίαση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, πληροφορίες για τους φορείς με τους οποίους έχουν συναφθεί συμβάσεις.

2. Η Επιτροπή πραγματοποιεί τακτικά αξιολόγηση των δράσεων που χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα προκειμένου να διαπιστωθεί αν οι στόχοι των δράσεων επετεύχθησαν και να δοθούν κατευθυντήριες γραμμές για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των μελλοντικών δράσεων. Η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 10 συνοπτική παρουσίαση των αξιολογήσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να εξεταστούν από την επιτροπή αυτή. Οι εκθέσεις αξιολόγησης είναι στη διάθεση των κρατών μελών.

3. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη το αργότερο εντός μηνός μετά την απόφασή της, σχετικά με τις εγκριθείσες δράσεις και σχέδια, αναφέροντας το κόστος, τη φύση τους, τη δικαιούχο χώρα και τους εταίρους.

Άρθρο 12

1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο συνολική αξιολόγηση των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν από την Κοινότητα δυνάμει του παρόντος κανονισμού, ενδεχομένως προτάσεις για το μέλλον του κανονισμού, και, εφόσον απαιτείται, προτάσεις γιά τροποποίηση ή λήξη της ισχύος του.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Λουξεμβούργο, 13 Οκτωβρίου 1997.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

J.-C. JUNCKER

(1) ΕΕ C 242 της 19. 9. 1995, σ. 8.

(2) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 19ης Απριλίου 1996 (ΕΕ C 141 της 13. 5. 1996, σ. 252), κοινή θέση του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 1996 (ΕΕ C 6 της 9. 1. 1997, σ. 1) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ C 115 της 14. 4. 1997 σ. 127).