*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 8ης Ιουλίου 1981

περί των ενισχύσεων για την διατήρηση του γεωργικού εισοδήματος του 1980 που χορηγούνται από την γαλλική κυβέρνηση

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(81/601/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχωρήσεως της Ελλάδος, και ιδίως τα άρθρα 23 και 24, καθώς και τις διατάξεις που αντιστοιχούν σε άλλους κανονισμούς περί κοινής οργανώσεως αγοράς για τα γεωργικά προϊόντα,

αφού ορίσει προηγουμένως, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, στους ενδιαφερομένους προθεσμία για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές (2),

Εκτιμώντας:

Ι

ότι, με τηλέτυπο της Μονίμου Αντιπροσωπείας παρά τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες την 14η Φεβρουαρίου 1981, που έφθασε στην Επιτροπή την ίδια ημέρα, η κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας ενημέρωσε την Επιτροπή, κατόπιν αιτήσεως της τελευταίας, βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης, για ένα ορισμένο αριθμό ενισχύσεων που αποφασίσθηκαν κατά τη διάσκεψη γεωργίας του 1980· ότι, μεταξύ των μέτρων αυτών αναφερόταν η χορήγηση εξαιρετικής αποζημιώσεως στους γεωργούς βάσει της διατηρήσεως των εισοδημάτων τους, η οποία απετέλεσε αντικείμενο του διατάγματος αριθ. 81-59 της 26ης Ιανουαρίου 1981 και μιας υπουργικής αποφάσεως της ίδιας ημέρας·

ότι η εξαιρετική βοήθεια παρουσιάζεται υπό μορφή αποζημιώσεως που υπολογίζεται επί των εισπράξεων που πραγματοποιήθηκαν το 1980 βάσει των πωλήσεων ορισμένων γεωργικών παραγωγών με λόγο:

- 3 % για τα ζώα κρεατοπαραγωγής και για τα ζώα που προορίζονται για την αλαντοποιία στο όριο οροφής 15 000 φράγκων ανά εκμετάλλευση,

- 1 % στο όριο οροφής 5 000 φράγκων ανά εκμετάλλευση για το γάλα, τα αυγά, τα πουλερικά, τους λαγούς και άλλα κτηνοτροφικά προϊόντα, για τις παραγωγές φυτικών προϊόντων και των σπόρων τους με εξαίρεση την παραγωγή των ξύλων, τεύτλων, ελαιωδών, πρωτεϊνούχων και των σπόρων τους και των σιτηρών άλλων από τον αραβόσιτο και το σόργο, για τους οροθετημένους οίνους ανωτέρας ποιότητος και για τους επιτραπέζιους οίνους·

ότι οι βοήθειες που περιγράφονται ανωτέρω υπάγονται στα άρθρα 92 και 94 της συνθήκης δυνάμει των ειδικών άρθρων των κοινών οργανώσεων αγοράς, εξαιρουμένων ορισμένων προϊόντων (κρέας ίππων αλκοόλη, γεώμηλα εκτός αυτών που προορίζονται για αλευροποιία, νωπός ανανάς), για τα οποία ισχύει μόνο το άρθρο 93 παράγραφος 1 και 3 πρώτη πρόταση·

ότι η Επιτροπή, μετά από πρώτη εξέταση, εφ' οσον θεώρησε ότι οι βοήθειες αυτές δεν ήταν σύμφωνες με την κοινή αγορά κατά τους όρους του άρθρου 92 της συνθήκης, στις 25 Φεβρουαρίου 1981, άρχισε εναντίον τους διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης καί, βάσει αυτού, έδωσε στους ενδιαφερομένους προθεσμία για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους ·

ΙΙ

ότι η γαλλική κυβέρνηση, στην απάντησή της που απηύθυνε στην Επιτροπή στις 17 Μαρτίου 1981, υπογράμμισε ότι τα μέτρα έχουν αποκλειστικά κοινωνικό στόχο που συνίσταται στην αντιμετώπιση της απώλειας του εισοδήματος των γεωργών και στην εξασφάλιση ισοτιμίας των εισοδημάτων με τους άλλους κλάδους που έχουν επωφεληθεί από τα ειδικά μέτρα ιδίως από την αύξηση του ελάχιστου εγγυημένου διεπαγγελματικού μισθού· ότι, σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, θα επρόκειτο για μέτρο καθαρά εσωτερικό κοινωνικής και οικονομικής αντισταθμίσεως· ότι, εκ του γεγονότος αυτού και λαμβανομένης υπόψη της διαμορφώσεως του, η βοήθεια δεν θα είχε επίπτωση στην ανταγωνιστικότητα των γάλλων παραγωγών και δεν θα υπήρχε κίνδυνος να νοθεύσει τον ανταγωνισμό · ότι το μέτρο αυτό θα μπορούσε, ως εκ

τούτου να ωφελείται της παρεκκλίσεως που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 υπό β της συνθήκης· ότι η γαλλική κυβέρνηση υπογραμμίζει, εξάλλου, ότι τα εν λόγω μέτρα έχουν ισοδύναμα αποτελέσματα στις διατάξεις δημοσιονομικού χαρακτήρα που πραγματοποιούνται σε άλλα Κράτη μέλη προς αποφυγή παρόμοιων ανισοτήτων, δηλαδή η κατ' αποκοπή επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας σε ποσοστά καθαρά ανώτερα από τα γαλλικά·

ότι πολλά Κράτη μέλη καθώς και άλλοι ενδιαφερόμενοι ανακοίνωσαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή· ότι θεωρείται από όλους ότι το γαλλικό μέτρο νοθεύει τον ανταγωνισμό και θίγει τις συναλλαγές μεταξύ Κρατών μελών κατά το αντίθετο μέτρο προς το κοινό συμφέρον και ότι δεν θα έπρεπε να μπορεί να ωφελείται από μία εκ των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3·

ΙΙΙ

ότι η βοήθεια για τη διατήρηση του γεωργικού εισοδήματος καταβάλλεται σε συνάρτηση των εισπράξεων που πραγματοποιήθηκαν βάσει των πωλήσεων των σχετικών προϊόντων· ότι αποδεικνύεται εκ του γεγονότος αυτού ότι αντιστρατεύεται με τις διατάξεις των κοινών οργανώσεων αγοράς που αφορούν διαδοχικά· ότι πράγματι κατά τους όρους του άρθρου 24 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων «απαγορεύονται οι ενισχύσεις, το ύψος των οποίων καθορίζεται σε συνάρτηση με την τιμή ή την ποσότητα των προϊόντων» που υπάγονται στον κανονισμό αυτό· ότι η Επιτροπή θεωρεί ότι το προαναφερόμενο άρθρο 24 παράγραφος 1 δεν κάνει τίποτα άλλο από το να επιβεβαιώνει τον έναν από τους περιορισμούς της εξουσίας των Κρατών μελών να επεμβαίνουν άμεσα στην λειτουργία των κοινών οργανώσεων αγορών που περιλαμβάνουν ένα σύστημα κοινής τιμής που υπάγονται στο εξής στην απόλυτη αρμοδιότητα της Κοινότητος· ότι η αρχή αυτή καθιερώθηκε από τη σταθερή νομολογία του Δικαστηρίου, ιδίως από την απόφαση που βγήκε στις 23 Ιανουαρίου 1975 στην υπόθεση 51/74 (1)· ότι η απόφαση αυτή υπογραμμίζει κατά γενικό τρόπο ότι, από τη στιγμή που η Κοινότητα έχει υιοθετήσει ρύθμιση περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς σε καθορισμένο τομέα, τα Κράτη μέλη οφείλουν να απέχουν από κάθε μέτρο που από τη φύση του θα ηδύνατο να παρεκκλίνει από αυτή τη θίξη, και ότι, για το λόγο αυτό, πρέπει να παρατηρούν όχι μόνον τις γρήγορες διατάξεις, αλλά επίσης το σκοπό και στους στόχους της ρυθμίσεως αυτής (2)·

IV

ότι, καθιερώνοντας βοήθεια για τη διατήρηση του γεωργικού εισοδήματος, η γαλλική κυβέρνηση αγνόησε την αρχή σύμφωνα με την οποία τα Κράτη μέλη δεν έχουν την εξουσία να αποφασίζουν μόνα τους για τα εισοδήματα των γεωργών στα πλαίσια μιας οργανώσεως αγοράς· ότι συνάγεται, πράγματι, ότι το Συμβούλιο, κατά τη δημιουργία των κοινών οργανώσεων και τον καθορισμό των τιμών των γεωργικών προϊόντων, λαμβάνει υπόψη τους διάφορους στόχους και στοιχεία της κοινής πολιτικής που διατυπώνονται στο άρθρο 39 της συνθήκης·

ότι είναι εμφανές ότι, δεδομένης της ποικιλίας των στόχων αυτών, καθορίζονται προτεραιότητες· ότι ένα Κράτος μέλος δεν μπορεί να διορθώνει μόνο του χωρίς να αμφισβητεί τις επιλογές που αποφασίσθηκαν στο κοινοτικό επίπεδο και χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσει διαταραχές που θα έθιγαν τις συναλλαγές μεταξύ των Κρατών

ότι, ως εκ τούτου, οι οικονομικές και κοινωνικές αποδείξεις που προτείνονται από τη γαλλική κυβέρνηση δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη· ότι, πράγματι, η κατάσταση των γάλλων γεωργών δεν μπορεί να εκτιμηθεί αποκλειστικά έναντι των άλλων κοινωνικοεπαγγελματικών κατηγοριών επί εθνικού επιπέδου αλλά πρέπει να εκτιμηθεί λαμβανομένης υπόψη της καταστάσεως των άλλων γεωργών της Κοινότητος· ότι η βελτίωση του εισοδήματος που προκύπτει από τις βοήθειες που παρουσιάζονται ως συμπλήρωμα τιμών, παρά τη σχετικά αδύνατη επίπτωση για το δικαιούχο, είναι, εν τούτοις, σε θέση να βελτιώσουν τις συνθήκες παραγωγής και τις δυνατότητες διαθέσεως των γαλλικών προϊόντων σε σχέση με τα άλλα Κράτη μέλη· ότι, επί πλέον, η κοινωνική άποψη του μέτρου δεν φαίνεται πλήρως ασφαλής εκ του γεγονότος ότι η βοήθεια χορηγείται σε κάθε παραγωγή και σε κάθε εκμετάλλευση ανεξάρτητα της οικονομικής της καταστάσεως· ότι, τελικά, όσον αφορά την αναφορά στο χαρακτήρα της αντισταθμίσεως που γίνεται για την εφαρμογή των ποσοστών επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας που είναι διαφορετικά μεταξύ των Κρατών μελών, το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη για την εκτίμηση της βοήθειας· ότι, αν πραγματικά, στο πλαίσιο της έκτης οδηγίας επί του θέματος, η γαλλική κυβέρνηση μπορεί να καθορίσει τα κατ' αποκοπή ποσοστά επιστροφής αρκετά χαμηλά για να ωθήσουν τους γεωργούς να επιλέξουν για το κοινονικό καθεστώς του φόρου προστιθεμένης αξίας, δεν μπορεί αντίθετα σε καμμία περίπτωση να τροποποιήσει την επιλογή του με τη χορήγηση βοηθείας·

V

ότι από τα προηγούμενα προκύπτει ότι η χορήγηση της βοήθειας, που αποφασίσθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση, είναι σε θέση να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ Κρατών μελών και να νοθεύσει ή να απειλήσει να νοθεύσει τον ανταγωνισμό κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι το άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ προβλέπει το ασυμβίβαστο της αρχής με την κοινή αγορά των ενισχύσεων που πληρούν τα κριτήρια που αναφέρει· ότι οι παρεκκλίσεις στο ασυμβίβαστο αυτό που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου καθορίζουν τους στόχους που αποβλέπονται για το συμφέρον της Κοινότητος και όχι μόνον γι' αυτό των ειδικών τομέων της εθνικής οικονομίας· ότι οι παρεκκλίσεις αυτές πρέπει να ερμηνευθούν σοβαρά κατά την

aeεξέταση κάθε προγράμματος βοήθειας με περιφερειακή ή για κάθε τομέα σκοπιμότητα ή κάθε ατομικής περιπτώσεως εφαρμογής των καθεστώτων γενικών βοηθειών· ότι δεν μπορούν ιδίως να χορηγούνται παρά μόνο στις περιπτώσεις όπου η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει ότι η βοήθεια είναι αναγκαία για την πραγματοποίηση ενός από τους στόχους που προβλέπονται στις διατάξεις αυτές·

ότι η χορήγηση του ευεργετήματος των εν λόγω παρεκκλίσεων σε ενισχύσεις για τις οποίες δεν προβλέπεται τούτο ως αντάλλαγμα θα είχε σαν αποτέλεσμα την πρόκληση διαταραχών στις συναλλαγές μεταξύ των Κρατών μελών και την στρέβλωση του ανταγωνισμού χωρίς να υπάρχει αιτιολόγηση όσον αφορά το κοινοτικό συμφέρον και συνεπώς την δημιουργία πλεονεκτημάτων σε ορισμένα Κράτη μέλη χωρίς να υπάρχει σχετική υποχρέωση·

ότι στην περίπτωση είδους, το καθεστώς βοήθειας δεν επιτρέπει την διαπίστωση υπάρξεως ενός τέτοιου ανταλλάγματος·

ότι πράγματι η γαλλική κυβέρνηση δεν μπόρεσε να δώσει, ούτε η Επιτροπή να αποκαλύψει καμμιά πιστοποίηση που να επιτρέπει να καθορισθεί ότι η εν λόγω βοήθεια πληρεί τους όρους που απαιτούνται για την εφαρμογή της μιας εκ των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι, εμφανώς, δεν πρόκειται για μέτρο που προορίζεται να ευνοήσει την οικονομική ανάπτυξη περιοχών στις οποίες το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθιστα χαμηλό ή στις οποίες επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση, ούτε για μέτρο που προορίζεται να προωθήσει την πραγματοποίηση σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, ούτε ακόμη για μέτρο που τείνει να επανορθώσει μία σοβαρή διαταραχή της οικονομίας του σχετικού Κράτους μέλους και ότι συνεπώς το άρθρο 92 παράγραφος 3 υπό α και β της συνθήκης δεν ισχύει·

ότι, εξάλλου, η εξαιρετική βοήθεια για το εισόδημα των ενδιαφερομένων γεωργών αποτελεί βοήθεια για την λειτουργία δικαιούχων εκμεταλλεύσεων καθαρά συντηρητικού χαρακτήρα· ότι γενικά η Επιτροπή πάντα αντιτίθεται σε τέτοιες βοήθειες, δεδομένου ότι οι βοήθειες αυτές δεν πληρούν οι ίδιες τους όρους που θα τους παρείχαν το δικαίωμα να ωφελούνται της παρεκκλίσεως που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 υπό γ της συνθήκης ΕΟΚ, κατά την έννοια ότι δεν είναι σε θέση να διευκολύνουν την " ανάπτυξη" ετσι όπως προβλέπεται στην διάταξη αυτή·

ότι, εξάλλου, λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής καταστάσεως που είναι ανάλογη μ' αυτήν που γνωρίζουν σήμερα οι γεωργοί όλων των Κρατών μελών, κατάσταση η οποία χαρακτηρίζεται από μία στασιμότητα ή πτώση των εισοδημάτων απέναντι στο κόστος παραγωγής που ευρίσκεται σε δυνατή αύξηση λαμβάνοντας επίσης υπόψη τον ενδοκοινοτικό ανταγωνισμό που είναι αισθητός ή και σοβαρός για τα περισσότερα από τα γεωργικά προϊόντα, η βοήθεια αυτή είναι σε θέση να μεταβάλει τους όρους των συναλλαγών κατά μέτρο αντίθετο από αυτό προς το κοινό συμφέρον·

ότι, συνεπώς, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που θα μπορούσε να βασισθεί η Επιτροπή για να απαλλάξει το προβλεπόμενο μέτρο από το ασυμβίβαστο των βοηθειών και να μπορεί να δικαιούται της διατάξεως παρεκκλίσεως που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 υπό γ της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι, λαμβανομένων υπόψη των προηγουμένων, το μέτρο βοηθείας της γαλλικής κυβερνήσεως δεν πληροί τους όρους που απαιτούνται για να δικαιούται μιας των παρεκκλίσεων του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι, επί πλέον, εστω και αν προβλεπόταν μία παρέκκλιση βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 3, ο χαρακτήρας παραβάσεως που καλύπτει την βοήθεια όσον αφορά τα περισσότερα από τα σχετικά προϊόντα έναντι των εν λόγω οργανώσεων αγοράς αποκλείει την εφαρμογή μιας τέτοιας παρεκκλίσεως,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η βοήθεια για τη διατήρηση του γεωργικού εισοδήματος για το έτος 1980, που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή την 14η Φεβρουαρίου 1981 από την γαλλική κυβέρνηση και έτσι όπως δημοσιεύθηκε στο διάταγμα αριθ. 81-59, είναι, εφ' οσον πρόκειται για προϊόντα που υπάγονται σε οργάνωση αγοράς, ασυμβίβαστη με τις διατάξεις του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ και με τις ενδιαφερόμενες κοινές οργανώσεις αγοράς, και πρέπει κατά συνέπεια να καταργηθεί.

Άρθρο 2

Η γαλλική κυβέρνηση θα ενημερώσει την Επιτροπή σε προθεσμία ενός μηνός από την κοινοποίηση της παρούσας αποφάσεως για τα μέτρα που θα έχουν ληφθεί για τη διασφάλιση της τηρήσεως της παρούσας αποφάσεως.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Γαλλική Δημοκρατία.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 8 Ιουλίου 1981.

Για την 'Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

Gaston THORN

(1) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 13.

(2) ΕΕ αριθ. C 95 της 25. 4. 1981, σ. 2.

(1) Υπόθεση P. J. van der Hulst's Zonen εναντίον Produktschap voor Siergewassen (Συλλογή 1975, σ. 79).

(2) Υπόθεση Toffoli και άλλες περιοχές της Βενετίας (απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 1979, Συλλογή 1979, Προτάσεις του εισαγγελέα, σ. 3320).