ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 15ης Μαρτίου 1999

σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, 1999 - 2002

(1999/C 124/02)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών(1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2,

τη σύσταση της Επιτροπής,

Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

Στις 15 Μαρτίου 1999, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, που καλύπτει την περίοδο 1999 - 2002. Από τυπική άποψη, το Συμβούλιο σημειώνει ότι οι γαλλικές αρχές παρουσίασαν το "Programme pluriannuel de finances publiques" ως πρόγραμμα σταθερότητας. Το Συμβούλιο παρατηρεί ότι ο στόχος του προγράμματος είναι η περαιτέρω μείωση του ελλείμματος και του ευρύτερου δημόσιου τομέα και η εξασφάλιση της έναρξης μείωσης του δείκτη του χρέους και η διατήρησή του κάτω από την τιμή αναφοράς του 60 % του ΑΕγχΠ. Επιπλέον, το Συμβούλιο θεωρεί ότι, το πρόγραμμα είναι σύμφωνο με τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικών πολιτικών.

Το πρόγραμμα σταθερότητας παρουσιάζει δύο μακροοικονομικά σενάρια για την περίοδο 1999 - 2002. Βάσει του ευνοϊκού σεναρίου, ο ρυθμός αύξησης του ΑΕγχΠ θα ανέλθει σε 3 %, κατά μέσο όρο, για την περίοδο 2000 - 2002, από 2,7 % που είναι η πρόβλεψη για το 1999. Σύμφωνα με ένα περισσότερο συντηρητικό σενάριο, ο ρυθμός αύξησης προσαρμόζεται προς τα κάτω σε 2,4 % για το 1999 και σε 2,5 %, κατά μέσο όρο, για την περίοδο 2000 - 2002. Το έλλειμμα του ευρύτερου δημόσιου τομέα προβλέπεται να μειωθεί στο τέλος του 2002 σε 0,8 % του ΑεγχΠ, με βάση το ευνοϊκό σενάριο, και σε 1,2 %, με βάση το συντηρητικό σενάριο. Ο δείκτης του χρέους αναμένεται να μειωθεί σε 57,1 % ή 53,8 % του ΑΕγχΠ, ανάλογα με τα εναλλακτικά σεμινάρια.

Το Συμβούλιο θεωρεί ότι, η μακροοικονομική επίδοση της γαλλικής οικονομίας, κατά τα πρόσφατα έτη, που χαρακτηρίζεται από υγιή βασικά οικονομικά μεγέθη, ισχυρή εγχώρια ζήτηση σε ένα πλαίσιο σταθερότητας τιμών και φθίνουσα ανεργία, ενισχύει τις δυνατότητες της οικονομίας να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος σταθερότητας. Το Συμβούλιο παρατηρεί ότι, το πιο συντηρητικό μακροοικονομικό σενάριο παρουσιάζει ρεαλιστικές υποθέσεις όσον αφορά την αύξηση του ΑΕγχΠ, πλησίον του δυνητικού ρυθμού ανάπτυξης και των προηγούμενων επιδόσεων. Οι προοπτικές για την αύξηση του ΑΕγχΠ που βασίζονται στο ευνοϊκό σενάριο μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν το ανώτατο όριο της κλίμακας των προοπτικών για τους ρυθμούς ανάπτυξης.

Το Συμβούλιο επιδοκιμάζει το γεγονός ότι, η μείωση του δημόσιου ελλείμματος, κατά την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα σταθερότητας, αποδίδεται εξ ολοκλήρου στην αναμενόμενη μείωση των δημοσίων δαπανών· η προσέγγιση αυτή αντιμετωπίζει το πρόβλημα του πολύ υψηλού επιπέδου δημοσίων δαπανών στη Γαλλία, ιδιαίτερα δε των τρεχουσών πρωτογενών δαπανών. Επιπλέον, το Συμβούλιο χαιρετίζει τη θέσπιση κανόνα για τη συγκράτηση των πραγματικών δημοσίων δαπανών επί των οποίων θα βασιστεί η δημοσιονομική εξυγίανση· ετήσια αύξηση 1 % σε πραγματικές τιμές είναι το ανώτατο όριο που καθορίζεται για το σύνολο των δαπανών του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ενώ οι δαπάνες της κεντρικής διοίκησης περιορίζονται σε 0,3 % και οι δαπάνες κοινωνικής ασφάλισης και τοπικής αυτοδιοίκησης σε 1,5 %. Για να είναι επιτυχής, μια στρατηγική που βασίζεται σε ανώτατα όρια δαπανών, απαιτεί ένα αποτελεσματικό σύστημα συγκράτησης των τιμών μόλις γίνει αντιληπτή τυχόν ολίσθηση.

Το Συμβούλιο εκφράζει την ικανοποίησή του διότι το πρόγραμμα αναγνωρίζει την ανάγκη ενός τέτοιου μηχανισμού. Το Συμβούλιο θεωρεί ότι, η τήρηση των ανωτάτων ορίων δαπανών είναι ουσιαστική για την επίτευξη των στόχων για το δημόσιο έλλειμμα. Το Συμβούλιο καλεί τη γαλλική κυβέρνηση να καθορίσει τρόπους για την αυστηρή τήρηση των κανόνων αυτών, ιδιαίτερα σε περίπτωση που ο πληθωρισμός είναι χαμηλότερος από την εκτίμηση που περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα.

Το Συμβούλιο σημειώνει ότι, το μερίδιο των δημοσίων επενδύσεων στο ΑΕγχΠ είναι πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Θεωρεί, ωστόσο, ότι, η περισσότερο αποφασιστική αναδιάρθρωση των δαπανών για επενδύσεις, θα επιδράσει επωφελώς τόσο στη δυνητική μεγέθυνση όσο και στην ανταγωνιστικότητα, υπό τον όρο ότι δεν θα θέσει σε κίνδυνο τους δημοσιονομικούς στόχους του προγράμματος.

Το Συμβούλιο εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι, παράλληλα με τη δημοσιονομική εξυγίανση, ένας βασικός στόχος του προγράμματος σταθερότητας είναι η μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης, ιδιαίτερα των φόρων επί της εργασίας, με σκοπό την ενίσχυση της απασχόλησης.

Το Συμβούλιο παρατηρεί ότι, το δημοσιονομικό έλλειμμα για το έτος 2002, σύμφωνα και με τα δύο μακροοικονομικά σενάρια, παρέχει ένα περιθώριο ασφάλειας το οποίο επιτρέπει στη Γαλλία, σε περίπτωση μιας συνήθους κυκλικής επιβράδυνσης, να λειτουργήσουν οι αυτόματοι σταθεροποιητές χωρίς μεγάλο κίνδυνο υπέρβασης της τιμής αναφοράς του 3 % του ΑΕγχΠ. Υπό την έννοια αυτή, το Συμβούλιο θεωρεί ότι, η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική κατάσταση στο πρόγραμμα είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Ωστόσο, το Συμβούλιο θεωρεί ότι, το περιθώριο ασφάλειας με βάση τις προοπτικές του προγράμματος σταθερότητας, θα έπρεπε να είναι ευρύτερο, ώστε να αντιμετωπισθούν απρόβλεπτες εξελίξεις κατά τα προσεχή έτη, όπως είναι, π.χ. οι αβέβαιες δημοσιονομικές επιπτώσεις των σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο χαιρετίζει τη δέσμευση των γαλλικών αρχών να ακολουθήσουν όσο το δυνατόν αυστηρότερα το δημοσιονομικό στόχο του προγράμματος, όσον αφορά τις δημόσιες δαπάνες, και να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να αποτρέψουν ή να διορθώσουν τυχόν επιδείνωση της διαδικασίας εξυγίανσης, η οποία εξαγγέλλεται στο πρόγραμμα.

Το Συμβούλιο χαιρετίζει την εισαγωγή μέτρων για τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών απασχόλησης και ενίσχυσης της οικονομικής αποτελεσματικότητας, μέσω της προώθησης της καινοτομίας, της ανάληψης κινδύνων και του εκσυγχρονισμού του δημόσιου τομέα. Ενθαρρύνει τη γαλλική κυβέρνηση να προχωρήσει περαιτέρω στην εφαρμογή των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων ώστε να βελτιωθούν οι επιδόσεις της οικονομίας.

(1) ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.