ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΑΧΕΙΑΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ «RAPEX» ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ ΠΟΥ ΘΕΣΠΙΣΤΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 12 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2001/95/ΕΚ (ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ

ΜΕΡΟΣ Ι

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ

1. Πεδίο εφαρμογής, στόχοι και επικαιροποίησης

1.1. Πεδίο εφαρμογής

Οι «κατευθυντήριες γραμμές για τη διαχείριση του συστήματος ταχείας ανταλλαγής πληροφοριών (RAPEX) της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θεσπίστηκε δυνάμει του άρθρου 12 της οδηγίας 2001/95/ΕΚ για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων» (οι «κατευθυντήριες γραμμές») εγκρίνονται από την Επιτροπή (1) σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 και το παράρτημα ΙΙ σημείο 8 της οδηγίας 2001/95/ΕΚ (η «ΟΓΑΠ»). Η Επιτροπή επικουρείται από μια συμβουλευτική επιτροπή αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών της ΕΕ και θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της ΟΓΑΠ.

Το σημείο 8 του παραρτήματος ΙI της ΟΓΑΠ αναφέρει ότι: «Η Επιτροπή εκπονεί και ενημερώνει τακτικά, με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη διαχείριση του RAPEX από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη.»

Το άρθρο 11 της ΟΓΑΠ ορίζει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνονται και τα οποία περιορίζουν τη διάθεση προϊόντων στην αγορά, ή επιβάλλουν την απόσυρση ή την ανάκλησή τους, εφόσον η κοινοποίηση αυτή δεν εμπίπτει στον τύπο κοινοποίησης που προβλέπει το άρθρο 12 της ΟΓΑΠ ούτε σε οποιαδήποτε άλλη κοινοποίηση δυνάμει ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας.

Το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, προβλέπει ότι, όταν ένα κράτος μέλος λαμβάνει ή προτίθεται να λάβει μέτρο το οποίο προλαμβάνει, περιορίζει ή επιβάλλει συγκεκριμένους όρους όσον αφορά την εμπορική διάθεση και χρήση των προϊόντων που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια και άλλο σχετικό δημόσιο συμφέρον των τελικών χρηστών, πρέπει να κοινοποιεί το εν λόγω μέτρο στην Επιτροπή μέσω του RAPEX.

Το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να καθιστούν διαθέσιμες στην Επιτροπή τις πληροφορίες που διαθέτουν, και που δεν προβλέπονται ήδη δυνάμει του άρθρου 22, σχετικά με προϊόντα που παρουσιάζουν (λιγότερο σοβαρή) επικινδυνότητα.

Το άρθρο 16 της ΟΓΑΠ προβλέπει την υποχρέωση των κρατών μελών και της Επιτροπής να καθιστούν προσιτές στο κοινό πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους που παρουσιάζουν προϊόντα για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών. Ως εκ τούτου, θα ήταν σκόπιμο όλες οι πληροφορίες σχετικά με μέτρα που θεσπίζονται σε σχέση με προϊόντα που εγκυμονούν κίνδυνο, εφόσον διακυβεύεται η ασφάλεια προϊόντων, να περιέχονται στο σύστημα που προορίζεται γι' αυτό τον σκοπό. Επομένως, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να παρέχουν στο RAPEX τα μέτρα που θεσπίζονται σε σχέση με προϊόντα που εγκυμονούν κίνδυνο και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ΟΓΑΠ ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008. Οι πληροφορίες μπορούν να παρασχεθούν απευθείας στο RAPEX. Σε περίπτωση που οι πληροφορίες πρέπει να κοινοποιηθούν σε άλλο πληροφοριακό σύστημα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008 (2), το κράτος μέλος μπορεί να δημιουργήσει μια κοινοποίηση RAPEX από το ίδιο το πληροφοριακό σύστημα (βλ. μέρος II, κεφάλαια 1. 2 η) και 2.2 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών).

Ενώ η ΟΓΑΠ ισχύει μόνο για καταναλωτικά προϊόντα που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 765/2008 ισχύει για τα καταναλωτικά προϊόντα αλλά και τα επαγγελματικά προϊόντα που καλύπτονται από τη νομοθεσία εναρμόνισης της ΕΕ (όπως ορισμένα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και εξοπλισμός πλοίων). Καλύπτει επίσης ένα ευρύτερο πεδίο κινδύνων, επιπλέον αυτών που σχετίζονται με την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών, όπως κινδύνους σχετικούς με την ασφάλεια και περιβαλλοντικούς κινδύνους. Ως εκ τούτου, ο κίνδυνος μπορεί να αφορά όχι μόνο καταναλωτές, αλλά και, όταν ισχύει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 765/2008, άλλους «τελικούς χρήστες».

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση επικινδυνότητας του προσαρτήματος 6 στο μέρος III αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των κατευθυντήριων γραμμών RAPEX. Είναι τα μέσα που επιτρέπουν τον καθορισμό του επιπέδου επικινδυνότητας ενός προϊόντος και ως εκ τούτου βοηθούν στον προσδιορισμό των μέτρων που πρέπει να θεσπιστούν.

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση επικινδυνότητας αναφέρονται στο επίπεδο επικινδυνότητας, καθώς και στους πιθανούς τραυματισμούς που προκαλεί ένα μεμονωμένο προϊόν. Η εκτίμηση επικινδυνότητας ενός μεμονωμένου προϊόντος πρέπει να συνοδεύεται από ορθή διαχείριση επικινδυνότητας. Για παράδειγμα, το επίπεδο επικινδυνότητας μιας ελαττωματικής οικιακής ηλεκτρικής συσκευής που εγκυμονεί κίνδυνο πυρκαγιάς ενδέχεται να είναι μόνο «χαμηλό», που σημαίνει ότι η πιθανότητα μια μεμονωμένη συσκευή να προκαλέσει θανατηφόρο πυρκαγιά κατά τη διάρκεια ζωής της είναι μικρότερη από μία στο εκατομμύριο. Παρόλα αυτά, αν διατεθούν στην αγορά εκατομμύρια ελαττωματικές συσκευές, είναι σχεδόν αναπόφευκτο ότι θα συμβούν θανατηφόρες πυρκαγιές, αν δεν ληφθούν κατάλληλα μέτρα.

Τα κράτη μέλη (3), οι υποψήφιες χώρες, κράτη της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ), καθώς επίσης και άλλες χώρες μη μέλη της ΕΕ και διεθνείς οργανισμοί που τους έχει χορηγηθεί πρόσβαση στο RAPEX (με τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 12 παράγραφος 4 της ΟΓΑΠ) συμμετέχουν στο σύστημα σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στην ΟΓΑΠ και στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές (4).

1.2. Στόχοι

Οι στόχοι αυτών των κατευθυντήριων γραμμών είναι:

α) η ορθολογική οργάνωση των διαδικασιών για τους μηχανισμούς κοινοποίησης·

β) ο ορισμός των κριτηρίων κοινοποίησης για τους μηχανισμούς κοινοποίησης·

γ) ο προσδιορισμός του περιεχομένου των κοινοποιήσεων και των συμπληρωματικών κοινοποιήσεων που αποστέλλονται μέσω του μηχανισμού κοινοποίησης, ειδικά όσον αφορά τα στοιχεία που απαιτούνται και τα μορφότυπα που θα χρησιμοποιούνται·

δ) η θέσπιση δραστηριοτήτων παρακολούθησης που θα πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη μετά την παραλαβή μιας κοινοποίησης και το είδος πληροφοριών που θα πρέπει να παρέχονται·

ε) η περιγραφή του χειρισμού των κινητοποιήσεων και των συμπληρωματικών κοινοποιήσεων από την Επιτροπή·

στ) ο ορισμός προθεσμιών για τους διάφορους τύπους ενεργειών που αναλαμβάνονται βάσει των μηχανισμών κοινοποίησης·

ζ) ο προσδιορισμός των πρακτικών και τεχνικών ρυθμίσεων που απαιτούνται σε επίπεδο Επιτροπής και κρατών μελών, ώστε οι μηχανισμοί κοινοποίησης να εφαρμόζονται αποτελεσματικά και αποδοτικά· και και

η) η καθιέρωση μεθόδων εκτίμησης της επικινδυνότητας και, ειδικότερα, κριτηρίων για τον εντοπισμό των σοβαρών κινδύνων.

1.3. Επικαιροποίηση

Οι κατευθυντήριες γραμμές θα επικαιροποιούνται τακτικά από την Επιτροπή σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία, με βάση την εμπειρία και τις νέες εξελίξεις στον τομέα της ασφάλειας των προϊόντων.

2. Αποδέκτες των κατευθυντήριων γραμμών

Οι κατευθυντήριες γραμμές απευθύνονται σε όλες τις αρχές των κρατών μελών που δραστηριοποιούνται στην ασφάλεια των προϊόντων και που συμμετέχουν στο δίκτυο RAPEX, συμπεριλαμβανομένων των αρχών εποπτείας της αγοράς που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των προϊόντων με τις απαιτήσεις ασφάλειας και των αρχών που είναι υπεύθυνες για τη διενέργεια ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα.

3. Προϊόντα

3.1. Προϊόντα που καλύπτονται από τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές

Οι κατευθυντήριες γραμμές καλύπτουν δύο ομάδες προϊόντων: τα προϊόντα που καλύπτονται από την ΟΓΑΠ και τα προϊόντα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008.

3.1.1. Προϊόντα που καλύπτονται από την ΟΓΑΠ

Σύμφωνα με τον άρθρο 2 στοιχείο α) της ΟΓΑΠ, τα καταναλωτικά προϊόντα για τον σκοπό αυτών των κατευθυντήριων γραμμών είναι:

α) «προϊόντα που προορίζονται για τους καταναλωτές»— προϊόντα που σχεδιάζονται και κατασκευάζονται για τους καταναλωτές και διατίθενται σε αυτούς·

β) «προϊόντα που μπορούν να εισέλθουν στην αγορά καταναλωτών» (5) — προϊόντα που σχεδιάζονται και κατασκευάζονται για επαγγελματίες, τα οποία είναι πιθανόν, εντούτοις, υπό ευλόγως προβλέψιμες συνθήκες, να χρησιμοποιηθούν από καταναλωτές. Αυτά είναι προϊόντα που παράγονται για επαγγελματίες αλλά τίθενται στη διάθεση των καταναλωτών, οι οποίοι μπορούν να τα αγοράσουν και να τα χρησιμοποιήσουν χωρίς οποιαδήποτε ειδική γνώση ή κατάρτιση, π.χ. ένα δράπανο, ένας γωνιακός τροχός και μια πριονοκορδέλα που σχεδιάζονται και παράγονται για επαγγελματίες, αλλά διατίθενται και στην αγορά (δηλαδή οι καταναλωτές μπορούν εύκολα να τα αγοράσουν στα καταστήματα και να τα χρησιμοποιήσουν μόνοι τους χωρίς οποιαδήποτε ειδική κατάρτιση).

Και οι δύο κατηγορίες προϊόντων, δηλαδή και τα προϊόντα που προορίζονται για τους καταναλωτές και τα προϊόντα που μπορούν να εισέλθουν στην αγορά καταναλωτών, δύνανται να διατεθούν στους καταναλωτές δωρεάν, να αγοραστούν από τους καταναλωτές και να παρασχεθούν στους καταναλωτές στο πλαίσιο μιας υπηρεσίας. Και οι τρεις περιπτώσεις καλύπτονται από το RAPEX.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 στοιχείο α) της ΟΓΑΠ, τα προϊόντα που παρέχονται στους καταναλωτές στο πλαίσιο μιας υπηρεσίας πρέπει να θεωρείται ότι περιλαμβάνουν:

α) προϊόντα που παρέχονται στους καταναλωτές τα οποία παίρνουν μαζί τους και τα χρησιμοποιούν εκτός των εγκαταστάσεων κάποιου φορέα παροχής υπηρεσιών, όπως αυτοκίνητα και χλοοκοπτικές μηχανές που νοικιάζονται ή μισθώνονται μακροχρόνια από καταστήματα ενοικίασης, και μελάνια και εμφυτεύματα δερματοστιξιών (που δεν είναι ταξινομημένα ως ιατροτεχνολογικά προϊόντα) τα οποία εμφυτεύονται κάτω από το δέρμα ενός καταναλωτή από έναν φορέα παροχής υπηρεσιών·

β) προϊόντα που χρησιμοποιούνται στις εγκαταστάσεις ενός φορέα παροχής υπηρεσιών, υπό τον όρο ότι οι ίδιοι οι καταναλωτές ενεργοποιούν ένα προϊόν (π.χ. θέτουν σε κίνηση το μηχάνημα, έχουν την επιλογή διακοπής της λειτουργίας του και μεταβάλλουν τη λειτουργία του με αλλαγή της θέσης ή της έντασής του κατά τη διάρκεια της χρήσης). Τα κρεβάτια μαυρίσματος που χρησιμοποιούνται στα σολάριουμ και στα κέντρα γυμναστικής αποτελούν παραδείγματα τέτοιων προϊόντων. Η χρήση των προϊόντων από τους καταναλωτές πρέπει να είναι ενεργητική και συνεπάγεται σημαντικό βαθμό ελέγχου από μέρους τους. Η απλή παθητική χρήση, όπως η χρήση σαμπουάν από ένα πρόσωπο του οποίου τα μαλλιά λούζονται από έναν κομμωτή ή η χρήση ενός λεωφορείου από τους επιβάτες του, δεν θεωρείται χρήση από τους καταναλωτές.

3.1.2. Προϊόντα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008

Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, προϊόντα για τον σκοπό του RAPEX πρέπει να θεωρούνται τα προϊόντα σύμφωνα με το πεδίο εφαρμογής και τους ορισμούς που περιέχονται στο άρθρο 15 του ίδιου κανονισμού είτε προορίζονται για καταναλωτές είτε για επαγγελματίες χρήστες.

3.2. Προϊόντα που δεν καλύπτονται από τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές

Οι κατευθυντήριες γραμμές δεν καλύπτουν:

α) Προϊόντα που καλύπτονται από συγκεκριμένους και ισοδύναμους μηχανισμούς κοινοποίησης που θεσπίζονται από άλλη νομοθεσία της ΕΕ, ιδίως: i) τρόφιμα, ζωοτροφές και άλλα προϊόντα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6)· ii) φάρμακα που καλύπτονται από την οδηγία 2001/83/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), και την οδηγία 2001/82/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8)· iii) ιατροτεχνολογικά προϊόντα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/745 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9)· iv) ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα που καλύπτονται από την οδηγία 90/385/ΕΟΚ του Συμβουλίου (10).

β) Προϊόντα που δεν καλύπτονται από τον ορισμό του «προϊόντος», όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) της ΟΓΑΠ, ιδίως: i) μεταχειρισμένα προϊόντα ή προϊόντα που διατίθενται ως αντίκες ή ως προϊόντα που πρέπει να επισκευαστούν ή να ανασκευαστούν πριν από τη χρήση τους, εφόσον ο προμηθευτής ενημερώνει σωστά περί αυτού το πρόσωπο στο οποίο προμηθεύει το προϊόν [άρθρο 2 στοιχείο α) του ΟΓΑΠ]· ii) εξοπλισμός τον οποίο χρησιμοποιεί ή χειρίζεται ένας φορέας παροχής επαγγελματικών υπηρεσιών για την παροχή μιας υπηρεσίας, π.χ. εξοπλισμός στον οποίο οι καταναλωτές επιβαίνουν ή με τον οποίον ταξιδεύουν και εξοπλισμός ο οποίος χρησιμοποιείται από έναν φορέα παροχής υπηρεσιών και όχι από τον καταναλωτή (αιτιολογική σκέψη 9 του ΟΓΑΠ)·

γ) Προϊόντα που δεν εμπίπτουν στον ορισμό του προϊόντος όπως περιέχεται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008.

4. Μέτρα

4.1. Τύποι μέτρων

Τα προληπτικά και περιοριστικά μέτρα μπορούν να ληφθούν σε σχέση με προϊόντα που εγκυμονούν κίνδυνο είτε κατόπιν πρωτοβουλίας του οικονομικού φορέα που τα διέθεσε και/ή τα διένειμε στην αγορά («προαιρετικά μέτρα») ή κατόπιν εντολής μιας αρχής ενός κράτους μέλους αρμόδιας για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των προϊόντων προς τις απαιτήσεις ασφάλειας («υποχρεωτικά μέτρα»).

Όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές, τα υποχρεωτικά μέτρα και τα προαιρετικά μέτρα ορίζονται ως εξής:

α) Υποχρεωτικά μέτρα: μέτρα που εγκρίνονται ή που αποφασίζεται να εγκριθούν από τις αρχές κρατών μελών, συχνά υπό μορφή διοικητικής απόφασης, τα οποία υποχρεώνουν έναν οικονομικό φορέα να λάβει προληπτικά, διορθωτικά ή περιοριστικά μέτρα σε σχέση με ένα συγκεκριμένο προϊόν που διέθεσαν στην αγορά.

β) Προαιρετικά μέτρα:

i) προληπτικά και περιοριστικά μέτρα που υιοθετούνται σε εθελοντική βάση από έναν οικονομικό φορέα, δηλαδή χωρίς καμία παρέμβαση αρχής ενός κράτους μέλους·

ii) συστάσεις και συμφωνίες με οικονομικούς φορείς στις αντίστοιχες δραστηριότητές τους οι οποίες συνάπτονται με αρχές κρατών μελών. Εδώ περιλαμβάνονται οι συμφωνίες που δεν είναι σε γραπτή μορφή και οδηγούν σε προληπτικά ή περιοριστικά μέτρα που λαμβάνονται από τους οικονομικούς φορείς στις αντίστοιχες δραστηριότητές τους σε σχέση με προϊόντα που εμφανίζουν σοβαρό κίνδυνο και τα οποία έχουν διαθέσει οι ίδιοι στην αγορά.

4.2. Κατηγορίες μέτρων

Το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) έως στοιχείο στ) της ΟΓΑΠ παρέχει έναν κατάλογο των διαφορετικών κατηγοριών μέτρων που μπορούν να κοινοποιηθούν μέσω του RAPEX όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις κοινοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων μέτρων:

α) επισήμανσης ενός προϊόντος με τις κατάλληλες προειδοποιήσεις ως προς τον κίνδυνο ή τους κινδύνους που μπορεί να παρουσιάζει·

β) υπαγωγής της εμπορίας ενός προϊόντος σε προϋποθέσεις·

γ) προειδοποίησης των καταναλωτών και των τελικών χρηστών για τους κινδύνους που θα μπορούσε να εγκυμονεί ένα προϊόν·

δ) προσωρινής απαγόρευσης της προμήθειας, της πρότασης προμήθειας ή της έκθεσης του προϊόντος·

ε) απαγόρευσης της εμπορίας ενός προϊόντος και θέσπισης των απαραίτητων συνοδευτικών μέτρων, δηλαδή μέτρων που απαιτούνται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με την απαγόρευση·

στ) απόσυρσης ενός προϊόντος από την αγορά·

ζ) ανάκλησης ενός προϊόντος από τους καταναλωτές·

η) καταστροφής ενός αποσυρθέντος ή ανακληθέντος προϊόντος.

Όσον αφορά το RAPEX, ο όρος «απόσυρση» χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τα μέτρα που στοχεύουν στην παρεμπόδιση της διανομής, της έκθεσης και της προσφοράς προς διάθεση ενός προϊόντος που θέτει σε κίνδυνο τους καταναλωτές ή άλλους τελικούς χρήστες, ενώ ο όρος «ανάκληση» χρησιμοποιείται μόνο για τα μέτρα που στοχεύουν στην επίτευξη της επιστροφής ενός τέτοιου προϊόντος που έχει τεθεί ήδη στη διάθεση των καταναλωτών ή άλλων τελικών χρηστών από έναν παραγωγό ή διανομέα.

4.3. Απαιτήσεις των μέτρων

Δυνάμει του άρθρου 12 παράγραφος 1 της ΟΓΑΠ και του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 σχετικά με τους σοβαρούς κινδύνους, πρέπει να κοινοποιούνται στο RAPEX τόσο τα υποχρεωτικά όσο και τα προαιρετικά μέτρα.

Τα προληπτικά ή περιοριστικά μέτρα που λαμβάνονται με πρωτοβουλία ενός οικονομικού φορέα, δηλ. χωρίς την παρέμβαση μιας αρχής κράτους μέλους για ένα προϊόν που αποτελεί σοβαρό κίνδυνο και τα σχετικά προληπτικά ή περιοριστικά μέτρα που δρομολογούνται με πρωτοβουλία ενός οικονομικού φορέα πρέπει να κοινοποιούνται αμέσως στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, όπως υποδεικνύεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 της ΟΓΑΠ και στο άρθρο 22 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008.

Όλες οι κατηγορίες προληπτικών και περιοριστικών μέτρων που λαμβάνονται σε σχέση με την εμπορία και χρήση καταναλωτικών προϊόντων που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών ή, στην περίπτωση προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008, που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια ή άλλο σχετικό δημόσιο συμφέρον των τελικών χρηστών, υπόκεινται στην υποχρέωση κοινοποίησης μέσω RAPEX.

4.4. Εξαίρεση των γενικά εφαρμοστέων υποχρεωτικών μέτρων

Γενικά εφαρμοστέες πράξεις που εγκρίνονται σε εθνικό επίπεδο και στοχεύουν στην παρεμπόδιση ή τον περιορισμό της εμπορίας και της χρήσης α) γενικά περιγραφόμενης-ων κατηγορίας/-ών καταναλωτικών προϊόντων λόγω του σοβαρού κινδύνου που συνεπάγονται για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών δεν πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή μέσω της εφαρμογής RAPEX. Όλα τα παρόμοια εθνικά μέτρα που ισχύουν μόνο για γενικά καθορισμένες κατηγορίες προϊόντων, όπως όλα τα προϊόντα γενικά ή όλα τα προϊόντα που εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό - και όχι (κατηγορίες από) προϊόντα που προσδιορίζονται συγκεκριμένα από το εμπορικό σήμα, τη συγκεκριμένη εμφάνιση, τον παραγωγό, τον έμπορο, το όνομα ή τον αριθμό του τύπου κ.λπ. - κοινοποιούνται στην Επιτροπή στο πλαίσιο της οδηγίας 2015/1535/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).

5. Επίπεδα επικινδυνότητας

5.1. Σοβαρή επικινδυνότητα

Πριν μια αρχή ενός κράτους μέλους αποφασίσει να υποβάλει μια κοινοποίηση RAPEX, διενεργεί πάντα κατάλληλη εκτίμηση επικινδυνότητας [βλ. μέρος III προσάρτημα 6 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών ή τη συμπληρωματική γενική μεθοδολογία εκτίμησης επικινδυνότητας της ΕΕ για προϊόντα που καλύπτονται από τον (ΕΚ) αριθ. 765/2008 (12)] προκειμένου να αξιολογήσει αν το προϊόν προς κοινοποίηση θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών ή, στην περίπτωση των προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) 765/2008, θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια ή άλλο δημόσιο συμφέρον (για παράδειγμα, την ασφάλεια ή το περιβάλλον) των τελικών χρηστών, και άρα αν πληρούται ένα κριτήριο κοινοποίησης RAPEX.

5.2. Λιγότερο σοβαρός κίνδυνος

Οι κοινοποιήσεις που αποστέλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 της ΟΓΑΠ ή το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 θεωρούνται γενικά κοινοποιήσεις για προϊόντα που εγκυμονούν λιγότερο σοβαρό κίνδυνο. Οι κοινοποιήσεις τέτοιων προϊόντων, σε αντίθεση με τις κοινοποιήσεις για προϊόντα που παρουσιάζουν σοβαρό κίνδυνο, δεν περιλαμβάνουν απαραίτητα υποχρέωση για δραστηριότητες παρακολούθησης από άλλα κράτη μέλη εκτός αν απαιτείται από τη φύση του προϊόντος ή του κινδύνου (βλ. μέρος II κεφάλαιο 3.4.6.1).

5.3. Μέθοδος εκτίμησης επικινδυνότητας

Το μέρος III, προσάρτημα 6 αυτών των κατευθυντηρίων γραμμών καθορίζει μια μέθοδο εκτίμησης επικινδυνότητας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τις αρχές των κρατών μελών για να εκτιμήσουν το επίπεδο των κινδύνων που παρουσιάζουν τα καταναλωτικά προϊόντα για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών και για να αποφασίσουν εάν μια κοινοποίηση RAPEX είναι απαραίτητη. Επίσης, ενδέχεται να χρειαστεί να συμβουλευτείτε τη συμπληρωματική γενική μεθοδολογία εκτίμησης επικινδυνότητας της ΕΕ όπως αναφέρεται στο κεφάλαιο 5.1. σε περίπτωση που το συγκεκριμένο προϊόν καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008.

Στον ιστότοπο του RAPEX και στην εφαρμογή του RAPEX διατίθεται συγκεκριμένο εργαλείο («RAG» ή κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση επικινδυνότητας (13)) για τη διενέργεια εκτιμήσεων επικινδυνότητας, το οποίο λαμβάνει υπόψη τις αρχές που προβλέπονται στο προσάρτημα 6.

5.4. Αρχή αρμόδια για την εκτίμηση επικινδυνότητας

Η εκτίμηση επικινδυνότητας πραγματοποιείται ή ελέγχεται πάντα από την αρχή του κράτους μέλους που είτε πραγματοποίησε τον έλεγχο και έλαβε τα κατάλληλα μέτρα είτε παρακολούθησε την εθελοντική δράση που ελήφθη από οικονομικό φορέα για ένα προϊόν που θέτει κίνδυνο.

Οποιαδήποτε ασαφή ζητήματα διευκρινίζονται από το σημείο επαφής RAPEX (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1) σε συνεργασία με την αρμόδια αρχή προτού διαβιβαστεί μια κοινοποίηση μέσω της εφαρμογής RAPEX.

6. Διασυνοριακές επιπτώσεις

6.1. Διεθνές συμβάν

Σύμφωνα με το άρθρο 12 της ΟΓΑΠ και το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, ένα κράτος μέλος υποβάλλει κοινοποίηση RAPEX μόνο εάν θεωρεί ότι οι επιπτώσεις του κινδύνου ή των κινδύνων που προκαλούνται από ένα προϊόν υπερβαίνουν ή μπορούν να υπερβούν τα όρια της επικράτειας του κράτους μέλους («διασυνοριακές επιπτώσεις» ή «διεθνές συμβάν»)

Με βάση την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων στην εσωτερική αγορά και το γεγονός ότι τα προϊόντα εισάγονται στην ΕΕ μέσω διαφόρων διαύλων διανομής και ότι ορισμένοι καταναλωτές αγοράζουν προϊόντα κατά τη διάρκεια παραμονής τους στο εξωτερικό και μέσω του διαδικτύου, οι εθνικές αρχές ενθαρρύνονται να ερμηνεύουν το κριτήριο των διασυνοριακών επιπτώσεων με αρκετά ευρεία έννοια. Επομένως, κοινοποίηση δυνάμει του άρθρου 12 της ΟΓΑΠ ή του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 υποβάλλεται όταν:

α) δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ένα επικίνδυνο προϊόν που εγκυμονεί κίνδυνο έχει πωληθεί σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη της ΕΕ, ή

β) δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ένα προϊόν που εγκυμονεί κίνδυνο έχει πωληθεί μέσω του διαδικτύου, ή

γ) το προϊόν προέρχεται από μια τρίτη χώρα και είναι πιθανό να έχει εισαχθεί στην ΕΕ μέσω πολλαπλών διαύλων διανομής.

6.2. Τοπικό συμβάν

Τα μέτρα που εγκρίνονται σε σχέση με ένα προϊόν που συνεπάγεται σοβαρό κίνδυνο ο οποίος μπορεί να έχει μόνο τοπικό αποτέλεσμα («τοπικό συμβάν») δεν κοινοποιούνται δυνάμει του άρθρου 12 της ΟΓΑΠ. Αυτό ισχύει σε περιπτώσεις όπου μια αρχή ενός κράτους μέλους έχει συγκεκριμένους και ισχυρούς λόγους να αποκλείει την πιθανότητα ένα προϊόν να έχει διατεθεί και/ή να διατεθεί (με οποιαδήποτε μέσα) σε άλλα κράτη μέλη, π.χ. μέτρα που λαμβάνονται όσον αφορά ένα τοπικό προϊόν που κατασκευάζεται και διανέμεται μόνο σε ένα κράτος μέλος. Στην αξιολόγησή τους, οι αρχές του κράτους μέλους πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη την πιθανότητα ένα προϊόν να πωληθεί διαδικτυακά ή μέσω νεοεμφανιζόμενων διαύλων διανομής.

Η κοινοποίηση που αφορά προϊόν που εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένου τοπικού συμβάντος, απαιτείται να υποβάλλεται στην Επιτροπή μόνο εφόσον περιλαμβάνει πληροφορίες για την ασφάλεια προϊόντων που πιθανόν να ενδιαφέρουν τα κράτη μέλη, ειδικά αν έρχονται ως απόκριση σε έναν νέο τύπο κινδύνου που δεν έχει κοινοποιηθεί ακόμα, έναν νέο τύπο κινδύνου που προκύπτει από συνδυασμό προϊόντων ή έναν νέο τύπο ή κατηγορία προϊόντων.

Η κοινοποίηση αυτή πρέπει να υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 11 σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο της ΟΓΑΠ.

ΜΕΡΟΣ II

ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΑΧΕΙΑΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ (RAPEX) ΤΗΣ ΕΕ ΠΟΥ ΘΕΣΠΙΣΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 12 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

1. Εισαγωγή

1.1. Στόχοι του RAPEX

Το άρθρο 12 της ΟΓΑΠ θεσπίζει ένα Σύστημα Ταχείας Ανταλλαγής Πληροφοριών («RAPEX») της ΕΕ.

Το RAPEX διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον τομέα της ασφάλειας προϊόντων. Συμπληρώνει άλλες δράσεις που λαμβάνονται τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να διασφαλίσει υψηλό επίπεδο ασφάλειας προϊόντων στην ΕΕ.

Τα στοιχεία RAPEX συμβάλλουν:

α) στην πρόληψη και τον περιορισμό διάθεσης επικίνδυνων προϊόντων·

β) στον έλεγχο της αποτελεσματικότητας και της συνοχής της εποπτείας της αγοράς και των εποπτικών δραστηριοτήτων από τις αρχές των κρατών μελών·

γ) στον προσδιορισμό των αναγκών και στην παροχή μιας βάσης για την ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ· και

δ) στη συνεκτική επιβολή των απαιτήσεων την ΕΕ για την ασφάλεια των προϊόντων και κατά συνέπεια συμβάλλουν στην απρόσκοπτη λειτουργία της ενιαίας αγοράς.

1.2. Συστατικά μέρη του RAPEX

Το RAPEX συντίθεται από διάφορα συμπληρωματικά συστατικά μέρη, τα οποία έχουν καίρια σημασία για την αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία του. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι:

α) το νομικό πλαίσιο το οποίο ρυθμίζει τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος (δηλ. η ΟΓΑΠ και οι κατευθυντήριες γραμμές)·

β) η διαδικτυακή εφαρμογή («η εφαρμογή RAPEX»), η οποία επιτρέπει στα κράτη μέλη και την Επιτροπή να ανταλλάσσουν πληροφορίες γρήγορα μέσω μιας διαδικτυακής πλατφόρμας·

γ) το δίκτυο σημείων επαφής RAPEX, το οποίο αποτελείται από τα ενιαία σημεία επαφής RAPEX που είναι αρμόδια για τη λειτουργία του RAPEX σε όλα τα κράτη μέλη (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)·

δ) τα εθνικά δίκτυα RAPEX που υπάρχουν σε όλα τα κράτη μέλη, τα οποία περιλαμβάνουν το σημείο επαφής RAPEX (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1) και όλες τις αρχές που εμπλέκονται στην εγγύηση της ασφάλειας προϊόντων·

ε) η ομάδα RAPEX της Επιτροπής στο αρμόδιο για την ΟΓΑΠ τμήμα, η οποία εξετάζει και επικυρώνει τα έγγραφα που υποβάλλονται μέσω της εφαρμογής RAPEX, και συντηρεί και εξασφαλίζει τη σωστή λειτουργία του RAPEX·

στ) ο δικτυακός τόπος RAPEX (14), ο οποίος παρέχει τις περιλήψεις των κοινοποιήσεων RAPEX, καθώς και εβδομαδιαίες ενημερώσεις·

ζ) οι δημοσιεύσεις RAPEX, όπως οι στατιστικές RAPEX, οι ετήσιες εκθέσεις RAPEX και το λοιπό διαφημιστικό υλικό· και

η) η διεπαφή μεταξύ RAPEX και συστήματος πληροφόρησης και επικοινωνίας για την εποπτεία της αγοράς (ICSMS), η οποία αποτελεί έναν σύνδεσμο ανάμεσα στα δύο συστήματα που διευκολύνει την κωδικοποίηση των κοινοποιήσεων RAPEX βάσει δεδομένων έρευνας που είναι ήδη διαθέσιμα στο ICSMS. Με τη συμπλήρωση των κατάλληλων πεδίων στο ICSMS, μπορεί να υποβληθεί αυτόματα κοινοποίηση RAPEX.

2. Κριτήρια κοινοποίησης

Το RAPEX ισχύει για μέτρα τα οποία προλαμβάνουν, περιορίζουν ή επιβάλλουν συγκεκριμένους όρους όσον αφορά την εμπορική διάθεση και χρήση των προϊόντων που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών ή, στην περίπτωση των προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008, για μέτρα τα οποία προλαμβάνουν, περιορίζουν ή επιβάλλουν συγκεκριμένους όρους όσον αφορά την εμπορική διάθεση και χρήση των προϊόντων που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια ή άλλο σχετικό δημόσιο συμφέρον (για παράδειγμα, σχετικά με την ασφάλεια ή το περιβάλλον) των τελικών χρηστών.

2.1 Υποχρεωτική συμμετοχή στο RAPEX: Άρθρο 12 της ΟΓΑΠ και άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008

Δυνάμει της ΟΓΑΠ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, η συμμετοχή των κρατών μελών στο RAPEX είναι υποχρεωτική. Σύμφωνα με το άρθρο 12 της ΟΓΑΠ και το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, τα κράτη μέλη έχουν νομική υποχρέωση να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή και τα υποχρεωτικά και τα προαιρετικά μέτρα όταν πληρούνται τα τέσσερα ακόλουθα κριτήρια κοινοποίησης:

α) το προϊόν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ΟΓΑΠ ή στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008·

β) το προϊόν υπόκειται σε μέτρα που προλαμβάνουν, περιορίζουν ή επιβάλλουν συγκεκριμένους όρους όσον αφορά την πιθανή εμπορική διάθεση ή χρήση του («προληπτικά και περιοριστικά μέτρα»)·

γ) το προϊόν θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών ή, στην περίπτωση των προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) 765/2008, και άλλο σχετικό δημόσιο συμφέρων των τελικών χρηστών·

δ) δεν αποκλείεται η επίπτωση του σοβαρού κινδύνου στην υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών ή, στην περίπτωση των προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) 765/2008, και επίσης σε άλλο σχετικό δημόσιο συμφέρων των τελικών χρηστών, να υπερβαίνει τα όρια της επικράτειας του κοινοποιούντος κράτους μέλους.

2.2. Μη υποχρεωτική συμμετοχή στο RAPEX: άρθρο 11 της ΟΓΑΠ και άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008

Σύμφωνα με το άρθρο 11 της ΟΓΑΠ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνουν και τα οποία περιορίζουν τη διάθεση προϊόντων στην αγορά, ή επιβάλλουν την απόσυρση ή την ανάκλησή τους, εφόσον η κοινοποίηση αυτή δεν απαιτείται δυνάμει του άρθρου 12 ούτε πρόκειται για οποιαδήποτε άλλη κοινοποίηση ορίζεται σε ειδική κοινοτική νομοθεσία.

Για σκοπούς απλοποίησης και οφέλη σε αποδοτικότητα, τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να χρησιμοποιήσουν την εφαρμογή RAPEX για να κοινοποιήσουν μέτρα τα οποία λήφθηκαν σε σχέση με προϊόντα τα οποία δεν θα απαιτούνταν για την υποβολή κοινοποίησης βάσει του άρθρου 12 σύμφωνα με τους όρους που περιγράφονται στο παρόν.

Όταν πληρούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια κοινοποίησης, τα κράτη μέλη έχουν νομική υποχρέωση να προβούν σε κοινοποίηση προς την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 11 της ΟΓΑΠ:

α) το εν λόγω προϊόν είναι καταναλωτικό προϊόν·

β) υπόκειται σε περιοριστικά μέτρα που εγκρίνονται από τις εθνικές αρχές (υποχρεωτικά μέτρα)·

γ) θέτει σε λιγότερο σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών και οι επιπτώσεις του οποίου μπορούν να υπερβούν ή υπερβαίνουν τα όρια της επικράτειας ενός κράτους μέλους ή θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών και οι επιπτώσεις του οποίου δεν υπερβαίνουν ή δεν μπορούν να υπερβούν την εδαφική του επικράτεια, παρόλα αυτά τα μέτρα που εγκρίθηκαν περιλαμβάνουν πληροφορίες για την ασφάλεια προϊόντων που πιθανόν να ενδιαφέρουν άλλα κράτη μέλη (15)·

δ) Τα μέτρα που εγκρίνονται δεν χρειάζεται να κοινοποιούνται με οποιαδήποτε άλλη διαδικασία κοινοποίησης έχει θεσπιστεί από την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Παρά το γεγονός ότι το άρθρο 11 της ΟΓΑΠ δεν περιέχει ρητή υποχρέωση κοινοποίησης των προαιρετικών μέτρων που εγκρίθηκαν σε σχέση με προϊόντα που εγκυμονούν λιγότερο σοβαρό κίνδυνο, το άρθρο 16 της ΟΓΑΠ απαιτεί από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να καθιστούν διαθέσιμες τις πληροφορίες που αφορούν κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών. Ως εκ τούτου, για σκοπούς συνοχής στο σύστημα κοινοποίησης και για την αποτελεσματική υλοποίηση των υποχρεώσεων και των κρατών μελών και της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 16 της ΟΓΑΠ, συνιστάται στα κράτη μέλη να κοινοποιούν στο RAPEX και προαιρετικά μέτρα που εγκρίνονται από τους παραγωγούς και διανομείς σε σχέση με προϊόντα που εγκυμονούν λιγότερο σοβαρή επικινδυνότητα.

Σύμφωνα με το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τις πληροφορίες που διαθέτουν, και που δεν προβλέπονται ήδη δυνάμει του άρθρου 22, σχετικά με προϊόντα που παρουσιάζουν (λιγότερο σοβαρή) επικινδυνότητα. Σε αντίθεση με το άρθρο 22 του κανονισμού αυτού, το άρθρο 23 δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να υποβάλλουν κοινοποίηση στο RAPEX με αυτές τις πληροφορίες. Το άρθρο 16 της ΟΓΑΠ υποχρεώνει, παρόλα αυτά, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δημοσιεύουν τις πληροφορίες που ενδεχομένως διαθέτουν σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών. Για σκοπούς συνοχής και για την αποτελεσματική εκτέλεση των υποχρεώσεων που περιέχονται στο άρθρο 16 της ΟΓΑΠ, η πιο ρεαλιστική λύση θα μπορούσε να είναι να περιέχει το RAPEX όλα τα μέτρα που εγκρίνονται σε σχέση με προϊόντα που παρουσιάζουν σοβαρούς και λιγότερο σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών και για τα προϊόντα της ΟΓΑΠ και για τα προϊόντα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008 και, στην τελευταία περίπτωση, και για άλλο σχετικό δημόσιο συμφέρον των τελικών χρηστών. Ως εκ τούτου, όταν τα μέτρα εγκρίνονται και παρέχονται μέσω ICSMS σύμφωνα με το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να κοινοποιούν τις πληροφορίες αυτές στο RAPEX. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με υποβολή ξεχωριστής κοινοποίησης στο RAPEX είτε μέσω του ICSMS.

Ένας σύνδεσμος μεταξύ των δύο συστημάτων διευκολύνει την κωδικοποίηση κοινοποιήσεων βάσει δεδομένων έρευνας που είναι ήδη διαθέσιμα στο ICSMS [βλ. μέρος II, κεφάλαιο 1.2 η)].

Είδος κινδύνου

Προϊόν που καλύπτεται από την ΟΓΑΠ

Προϊόν που καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) 765/2008

Εγκριθέν μέτρo

Διασυνοριακές επιπτώσεις

Ανεπαρκείς πληροφορίες ταυτοποίησης

Πληροοφρίες σχετικά με νέο κίνδυνο

ΕΙΔΟΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ

Σοβαρός κίνδυνο

Άρθρο 12 της ΟΓΑΠ

Άρθρο 11 της ΟΓΑΠ

Άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008

Αδιακρίτως

Για πληροφορίες

Αδιακρίτως

Πληροφορίες στο ICSMS

ενθαρύννεται η κοινοποίηση RAPEX

Λιγότερο σοβαρός κίνδυνος

Υποχρεωτικά μέτρα

Άρθρο 11 της ΟΓΑΠ

Προαιρετικά μέτρα

Για πληροφορίες

Άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008

ενθαρύννεται η κοινοποίηση RAPEX

Εκκρεμεί

Για πληροφορίες (κατά περίπτωση)

Το μέρος III προσάρτημα 3 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών περιλαμβάνει ένα σύστημα κοινοποίησης το οποίο παρέχει περαιτέρω διευκρινίσεις για τα κριτήρια κοινοποίησης που αναφέρονται στο μέρος II κεφάλαιο 2 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών.

3. Κοινοποιήσεις

3.1. Τύποι κοινοποίησης

3.1.1. Κοινοποιήσεις

Οι αρχές των κρατών μελών απαιτείται να υποβάλλουν κοινοποίηση στο σύστημα RAPEX στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) όταν πληρούνται όλα τα κριτήρια κοινοποίησης RAPEX που καθορίζονται στο άρθρο 12 της ΟΓΑΠ (16), ένα κράτος μέλος συντάσσει και υποβάλλει στην Επιτροπή κοινοποίηση RAPEX που ταξινομείται στην εφαρμογή RAPEX ως «κοινοποίηση του άρθρου 12»

β) όταν πληρούνται όλα τα κριτήρια κοινοποίησης RAPEX και, επιπλέον, ένα προϊόν αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο και/ή έχουν συμβεί θανατηφόρα ατυχήματα, και σε άλλες περιπτώσεις όπου μια κοινοποίηση RAPEX απαιτεί την ανάληψη επείγουσας δράσης από όλα τα κράτη μέλη, το κοινοποιούν κράτος μέλος συντάσσει και υποβάλλει στην Επιτροπή μια κοινοποίηση RAPEX που ταξινομείται στην εφαρμογή RAPEX ως «κοινοποίηση που απαιτεί την ανάληψη επείγουσας δράσης»

γ) όταν πληρούνται όλα τα κριτήρια κοινοποίησης RAPEX που καθορίζονται στο άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 (17), ένα κράτος μέλος συντάσσει και υποβάλλει στην Επιτροπή κοινοποίηση RAPEX που ταξινομείται στην εφαρμογή RAPEX ως «κοινοποίηση του άρθρου 22»

Όταν πληρούνται όλα τα κριτήρια κοινοποίησης που καθορίζονται στο άρθρο 11 της ΟΓΑΠ (18), ένα κράτος μέλος συντάσσει και υποβάλλει στην Επιτροπή κοινοποίηση η οποία, όταν κοινοποιείται μέσω RAPEX, ταξινομείται ως «κοινοποίηση του άρθρου 11».

Επιπρόσθετα, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να υποβάλλουν κοινοποίηση, όταν πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 (19).

Με βάση το ανωτέρω αναφερόμενο σκεπτικό στο μέρος II κεφάλαιο 2, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να συντάσσουν και να υποβάλλουν στην Επιτροπή, είτε άμεσα είτε έμμεσα, κοινοποίηση η οποία ταξινομείται στο RAPEX ως «κοινοποίηση του άρθρου 23» όταν πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπονται στο ίδιο άρθρο.

Πριν από την αποστολή κοινοποίησης στην Επιτροπή, το σημείο επαφής RAPEX του κοινοποιούντος κράτους μέλους ελέγχει ότι πληρούνται όλα τα κριτήρια κοινοποίησης.

3.1.2. Κοινοποιήσεις για ενημέρωση

Αν δεν πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές για τις κοινοποιήσεις που αναφέρονται στο μέρος II κεφάλαια 2.1 και 2.2 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών, το σημείο επαφής RAPEX (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1) δύναται να επιλέξει να χρησιμοποιήσει την εφαρμογή RAPEX για να στείλει τις σχετικές πληροφορίες για ενημερωτικούς σκοπούς. Τέτοιες κοινοποιήσεις διαβιβάζονται μέσω RAPEX ως «κοινοποιήσεις για ενημέρωση» και μπορούν να σταλούν στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) Όταν όλα τα κριτήρια κοινοποίησης RAPEX που καθορίζονται στο άρθρο 12 της ΟΓΑΠ ή στο άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 πληρούνται, αλλά μια κοινοποίηση δεν περιέχει όλες τις πληροφορίες (κυρίως ως προς την ταυτοποίηση του προϊόντος και τους διαύλους διανομής του) οι οποίες είναι απαραίτητες για τα άλλα κράτη μέλη ώστε να δώσουν συνέχεια (20) σε μια τέτοια κοινοποίηση. Μια κοινοποίηση από την οποία λείπει η ονομασία, το εμπορικό σήμα και η εικόνα του προϊόντος και συνεπώς το κοινοποιημένο προϊόν δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί σωστά και δεν μπορεί να διακριθεί από άλλα προϊόντα της ίδιας κατηγορίας ή του ίδιου τύπου που διατίθενται στην αγορά, αποτελεί παράδειγμα κοινοποίησης που μπορεί να διαβιβαστεί μέσω της εφαρμογής RAPEX ως «κοινοποίηση για ενημέρωση». Η εκτίμηση ως προς το εάν μια κοινοποίηση περιέχει επαρκείς πληροφορίες ώστε άλλα κράτη μέλη να δώσουν συνέχεια γίνεται πάντα κατά περίπτωση.

β) Όταν ένα κράτος μέλος γνωρίζει ότι ένα καταναλωτικό προϊόν που διατίθεται στην αγορά της ΕΕ παρουσιάζει σοβαρό κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών ή, στην περίπτωση προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008, γνωρίζει ότι ένα καταναλωτικό ή επαγγελματικό προϊόν θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια ή άλλο σχετικό δημόσιο συμφέρον των τελικών χρηστών, αλλά δεν έχουν ακόμη ληφθεί προληπτικά και περιοριστικά μέτρα από τον παραγωγό ή το διανομέα ή δεν έχουν ακόμη εγκριθεί ή δεν έχει ακόμη αποφασιστεί να εγκριθούν από αρχή ενός κράτους μέλους. Εάν πληροφορίες για ένα τέτοιο προϊόν διανέμονται μέσω της εφαρμογής RAPEX προτού ληφθούν τα μέτρα, το κοινοποιούν κράτος μέλος ενημερώνει στη συνέχεια την Επιτροπή (το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο εντός των προθεσμιών που ορίζονται στο προσάρτημα 4 αυτών των κατευθυντηρίων γραμμών) για την τελική απόφαση που λαμβάνεται όσον αφορά το κοινοποιημένο προϊόν (κυρίως, ποιος τύπος προληπτικών ή περιοριστικών μέτρων λήφθηκε ή γιατί δεν λήφθηκαν τέτοια μέτρα). Όταν το κράτος μέλος λαμβάνει μέτρα σε μεταγενέστερη φάση, ενημερώνει την Επιτροπή, η οποία θα επικαιροποιήσει την κοινοποίηση κατ' εφαρμογή του άρθρου 12 της ΟΓΑΠ ή του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008.

γ) Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να κοινοποιήσει τα προληπτικά και περιοριστικά μέτρα που λαμβάνονται σε σχέση με ένα καταναλωτικό προϊόν το οποίο θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών μόνο σε τοπικό επίπεδο («τοπικό συμβάν»). Εάν, εντούτοις, όπως εξηγείται στο μέρος Ι, κεφάλαιο 3.6.2, μια κοινοποίηση για «τοπικό συμβάν» περιλαμβάνει πληροφορίες για την ασφάλεια προϊόντων που πιθανόν να ενδιαφέρουν άλλα κράτη μέλη, πρέπει να σταλεί σαν να ήταν κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 11 της ΟΓΑΠ.

δ) Όταν μια κοινοποίηση αφορά ένα προϊόν του οποίου κάποιες πτυχές ασφάλειας (ειδικά το επίπεδο επικινδυνότητας στο οποίο εκτίθεται η υγεία και η ασφάλεια των καταναλωτών) αποτελούν αντικείμενο συζήτησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να εξασφαλιστεί κοινή προσέγγιση μεταξύ των κρατών μελών ως προς την εκτίμηση επικινδυνότητας και/ή την επιβολή τήρησης των κανόνων (21).

ε) Όταν μια απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί με τη βεβαιότητα ότι πληρούνται ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια κοινοποίησης, αλλά μια κοινοποίηση περιλαμβάνει πληροφορίες για την ασφάλεια προϊόντων που πιθανόν να ενδιαφέρουν άλλα κράτη μέλη.

Κατά την αποστολή μιας «κοινοποίησης για ενημέρωση», το σημείο επαφής RAPEX (βλ. μέρος ΙΙ, κεφάλαιο 5.1) δηλώνει σαφώς τους λόγους για τους οποίους ενήργησε με τον τρόπο αυτό.

3.2. Περιεχόμενο των κοινοποιήσεων

3.2.1. Πεδίο εφαρμογής των στοιχείων

Οι κοινοποιήσεις που στέλνονται στην Επιτροπή μέσω της εφαρμογής RAPEX περιλαμβάνουν τους ακόλουθους τύπους στοιχείων:

α) Πληροφορίες που επιτρέπουν την ταυτοποίηση του κοινοποιημένου προϊόντος, δηλαδή κατηγορία προϊόντος, ονομασία προϊόντος, εμπορικό σήμα, αριθμός μοντέλου και/ή τύπου, γραμμωτό κώδικα, αριθμός παρτίδας ή αύξων αριθμός, τελωνειακός κωδικός, περιγραφή του προϊόντος και της συσκευασίας του συνοδευόμενα από εικόνες που παρουσιάζουν το προϊόν, τη συσκευασία και τις ετικέτες του. Η λεπτομερής και ακριβής ταυτοποίηση προϊόντων αποτελεί βασικό στοιχείο για την εποπτεία της αγοράς και την επιβολή της τήρησης των κανόνων, δεδομένου ότι επιτρέπει στις εθνικές αρχές να ταυτοποιήσουν το κοινοποιούμενο προϊόν, ώστε να το διαχωρίζουν από άλλα προϊόντα του ίδιου ή παρόμοιου τύπου ή παρόμοιας κατηγορίας που διατίθενται στην αγορά, καθώς και για να το εντοπίσουν στην αγορά και να λάβουν ή να συμφωνήσουν σχετικά με τα κατάλληλα μέτρα.

β) Πληροφορίες με τις οποίες διαπιστώνεται η καταγωγή του προϊόντος, δηλαδή χώρα προέλευσης, επωνυμία, διεύθυνση και στοιχεία επαφής, όπως αριθμός τηλεφώνου και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, των κατασκευαστών και των εξαγωγέων. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη παρέχουν όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες ως προς κατασκευαστές και εξαγωγείς που βρίσκονται σε τρίτες χώρες οι οποίες συνεργάζονται στενά με την ΕΕ στο θέμα της ασφάλειας προϊόντων. Τα ακόλουθα έγγραφα πρέπει επίσης να επισυνάπτονται στο έντυπο όταν είναι διαθέσιμα: αντίγραφα παραγγελιών, συμβάσεων πωλήσεων, τιμολογίων, φορτωτικών, τελωνειακών διασαφήσεων κ.λπ. Τα έγγραφα αυτά θα πρέπει να διαβιβάζονται σε μορφή pdf ή σε οποιαδήποτε άλλη μορφή είναι αποδεκτή από την εφαρμογή. Αναλυτικές πληροφορίες για τους παραγωγούς τρίτων χωρών επιτρέπουν στην Επιτροπή να προαγάγει αποτελεσματικότερη επιβολή της τήρησης των κανόνων στις εν λόγω χώρες και βοηθούν στη μείωση του αριθμού των προϊόντων που θέτουν σε κίνδυνο τους καταναλωτές και εξάγονται στην ΕΕ.

γ) Όπου αυτό είναι δυνατό, πληροφορίες σχετικά με το ακριβές σημείο στο οποίο διατέθηκε το προϊόν (μεγάλο κατάστημα, τοπικό κατάστημα ή αγορά, διαδίκτυο, κ.λπ.)

δ) Πληροφορίες ως προς τις απαιτήσεις ασφάλειας που ισχύουν για το κοινοποιούμενο προϊόν, συμπεριλαμβανομένων του αριθμού αναφοράς και των τίτλων των εφαρμοστέων νομοθετικών πράξεων και των προτύπων.

ε) Περιγραφή του κινδύνου που παρουσιάζει το κοινοποιούμενο προϊόν, συμπεριλαμβανομένης περιγραφής των εργαστηριακών αποτελεσμάτων ή των οπτικών δοκιμών, των εκθέσεων δοκιμών και των πιστοποιητικών που αποδεικνύουν τη μη συμμόρφωση του κοινοποιούμενου προϊόντος προς τις απαιτήσεις ασφάλειας, μιας πλήρους εκτίμησης επικινδυνότητας με συμπεράσματα και πληροφορίες σχετικά με γνωστά ατυχήματα ή συμβάντα (βλέπε μέρος I κεφάλαιο 3.3.1 αυτών των κατευθυντηρίων γραμμών).

στ) Πληροφορίες για τις αλυσίδες εφοδιασμού του κοινοποιημένου προϊόντος στα κράτη μέλη και, ειδικότερα, πληροφορίες για τις χώρες προορισμού και πληροφορίες σχετικά με τους εισαγωγείς, καθώς επίσης και, εάν είναι διαθέσιμες, πληροφορίες για τους διανομείς του κοινοποιημένου προϊόντος στην Ευρώπη.

ζ) Πληροφορίες για τα ληφθέντα μέτρα, ειδικότερα τον τύπο (υποχρεωτικό ή προαιρετικό), την κατηγορία (π.χ. απόσυρση από την αγορά, ανάκληση από τους καταναλωτές), το πεδίο εφαρμογής (π.χ. εθνικό, τοπικό), την ημερομηνία έναρξης ισχύος και τη διάρκεια του μέτρου (π.χ. μόνιμη, προσωρινή).

η) Πληροφορίες για το κατά πόσον μια κοινοποίηση, μέρος της και/ή προσαρτήματα αυτής καλύπτονται από καθεστώς εμπιστευτικότητας. Τα αιτήματα για εμπιστευτικότητα συνοδεύονται πάντα από αιτιολόγηση όπου δηλώνονται σαφώς οι λόγοι διατύπωσης ενός τέτοιου αιτήματος.

θ) Πληροφορίες σχετικά με το αν το προϊόν είναι πλαστό, όπου είναι διαθέσιμες. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα παράσχει στα κράτη μέλη κάθε ειδικό εργαλείο διαθέσιμο σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να διευκολύνει τον εντοπισμό πλαστών προϊόντων.

ι) Πληροφορίες για ατυχήματα που αναφέρθηκαν σχετικά με το προϊόν, που να αναφέρουν, όπου αυτό είναι δυνατό, τα αίτια του ατυχήματος (κίνδυνος που σχετίζεται με τη χρήση που έκανε ο χρήστης ή εγγενής κίνδυνος του προϊόντος).

ια) Συμπληρωματικές πληροφορίες για το αν η κοινοποίηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο συντονισμένης δραστηριότητας επιβολής σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

ιβ) Πληροφορίες για το αν οι αρχές ενός κράτους μέλους εξετάζουν την αποστολή άλλων κοινοποιήσεων για το ίδιο προϊόν ή παρόμοια προϊόντα. Αυτό θα πρέπει να αναφέρεται στην αρχική κοινοποίηση.

Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να αναζητούν και να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τις αλυσίδες εφοδιασμού του κοινοποιημένου προϊόντος στις εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης χώρες που συνεργάζονται στενά με την ΕΕ στον τομέα της ασφάλειας προϊόντων.

3.2.2. Πληρότητα των στοιχείων

Οι κοινοποιήσεις πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πληρέστερες. Τα στοιχεία που θα περιέχονται στην κοινοποίηση αναφέρονται στο προσάρτημα 1 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών και περιλαμβάνονται στην εφαρμογή RAPEX. Όλα τα πεδία του υποδείγματος κοινοποίησης πρέπει να συμπληρωθούν με τα ζητούμενα στοιχεία. Όπου οι απαραίτητες πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες τη στιγμή υποβολής μιας κοινοποίησης, αυτό αναφέρεται σαφώς και επεξηγείται πάνω στο έντυπο από το κράτος μέλος που υποβάλλει την κοινοποίηση. Μόλις οι ελλείπουσες πληροφορίες καταστούν διαθέσιμες, το κοινοποιούν κράτος μέλος συμπληρώνει την κοινοποίησή του. Η επικαιροποιημένη κοινοποίηση εξετάζεται από την Επιτροπή πριν επικυρωθεί και διανεμηθεί μέσω του συστήματος.

Τα σημεία επαφής RAPEX παρέχουν σε όλες τις εθνικές αρχές που συμμετέχουν στο δίκτυο RAPEX οδηγίες για το είδος των στοιχείων που απαιτούνται για τη συμπλήρωση της κοινοποίησης. Αυτό βοηθά να διασφαλιστεί ότι οι πληροφορίες που παρέχονται από αυτές τις αρχές προς το σημείο επαφής RAPEX είναι σωστές και πλήρεις (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1).

Όταν μέρος των πληροφοριών που απαιτούνται από τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές δεν είναι ακόμα διαθέσιμο, τα κράτη μέλη θα πρέπει εντούτοις να συμμορφώνονται με τις προθεσμίες που έχουν θεσπιστεί και να μην καθυστερούν την αποστολή κοινοποίησης RAPEX για ένα προϊόν που εγκυμονεί θανάσιμο κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών ή άλλων τελικών χρηστών και/ή όταν μια κοινοποίηση RAPEX απαιτεί ανάληψη επείγουσας δράσης από τα κράτη μέλη.

Πριν υποβάλει μια κοινοποίηση, το σημείο επαφής ελέγχει (για να αποφευχθεί οποιαδήποτε άσκοπη επανάληψη) κατά πόσον το εν λόγω προϊόν δεν έχει δηλωθεί ήδη μέσω της εφαρμογής RAPEX από άλλο κράτος μέλος. Εάν το προϊόν έχει ήδη δηλωθεί, αντί για τη δημιουργία μιας νέας κοινοποίησης, το σημείο επαφής υποβάλλει μια συμπληρωματική κοινοποίηση στην υπάρχουσα κοινοποίηση και παρέχει οποιεσδήποτε πρόσθετες πληροφορίες που μπορούν να είναι ενδεδειγμένες για τις αρχές σε άλλα κράτη μέλη, όπως πρόσθετους αριθμούς αναγνώρισης οχημάτων, λεπτομερή κατάλογο εισαγωγέων και διανομέων, πρόσθετες εκθέσεις δοκιμών κ.λπ. (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

3.2.3. Επικαιροποίηση δεδομένων

Το κοινοποιούν κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή (το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο εντός των προθεσμιών που ορίζονται στο προσάρτημα 4 αυτών των κατευθυντηρίων γραμμών) αναφορικά με οποιεσδήποτε εξελίξεις που απαιτούν μεταβολές σε μια κοινοποίηση που διαβιβάζεται μέσω της εφαρμογής RAPEX. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιεσδήποτε αλλαγές (π.χ. μετά από δικαστική απόφαση κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας ένστασης) ως προς την κατάσταση των κοινοποιηθέντων μέτρων, την εκτίμηση επικινδυνότητας και τις νέες αποφάσεις σχετικά με την εμπιστευτικότητα.

Η Επιτροπή εξετάζει τις πληροφορίες που παρέχονται από το κοινοποιούν κράτος μέλος και επικαιροποιεί τις αντίστοιχες πληροφορίες στην εφαρμογή RAPEX και στον δικτυακό τόπο RAPEX, όπου είναι απαραίτητο.

3.2.4. Ευθύνη ως προς τις διαβιβαζόμενες πληροφορίες

Η ευθύνη για τις παρεχόμενες πληροφορίες ανήκει στο κοινοποιούν κράτος μέλος (22).

Το κοινοποιούν κράτος μέλος και η αρμόδια εθνική αρχή εξασφαλίζουν ότι όλα τα στοιχεία που παρέχονται μέσω της εφαρμογής RAPEX είναι ακριβή, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε σύγχυση με παρόμοια προϊόντα της ίδιας κατηγορίας ή του αυτού τύπου που διατίθενται στην αγορά της ΕΕ.

Η αρχή ή οι αρχές που εμπλέκονται στη διαδικασία κοινοποίησης (π.χ. για την εκτέλεση της εκτίμησης επικινδυνότητας του κοινοποιούμενου προϊόντος ή για την παροχή πληροφοριών ως προς τους διαύλους διανομής) φέρουν την ευθύνη για τις πληροφορίες που παρέχονται μέσω της εφαρμογής RAPEX. Το σημείο επαφής RAPEX ελέγχει και επικυρώνει όλες τις κοινοποιήσεις που παραλαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές πριν τις διαβιβάσει στην Επιτροπή. (βλ. επίσης μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

Οποιαδήποτε μέτρα λαμβάνονται από την Επιτροπή, όπως η εξέταση των κοινοποιήσεων, η επικύρωση και η διανομή τους μέσω της εφαρμογής RAPEX και η ανάρτηση τους στον δικτυακό τόπο RAPEX, δεν συνεπάγονται οποιαδήποτε ανάληψη ευθύνης για τις διαβιβασθείσες πληροφορίες, την οποία εξακολουθεί να φέρει το κοινοποιούν κράτος μέλος.

3.3. Δρώντες και ρόλοι που εμπλέκονται στη διαδικασία κοινοποίησης

Τα μέρη που εμπλέκονται στη διαδικασία κοινοποίησης και οι αρμοδιότητές τους είναι τα ακόλουθα:

3.3.1. Οικονομικοί φορείς

Οι οικονομικοί φορείς δεν εμπλέκονται άμεσα στην υποβολή κοινοποιήσεων στην εφαρμογή RAPEX.

Παρόλα αυτά, στην περίπτωση ενός προϊόντος που εγκυμονεί κίνδυνο, οι οικονομικοί φορείς ενημερώνουν αμέσως τις αρμόδιες αρχές σε όλα τα κράτη μέλη στα οποία διατέθηκε το προϊόν. Οι όροι και οι λεπτομέρειες για την παροχή αυτών των πληροφοριών καθορίζονται στο παράρτημα I της ΟΓΑΠ.

Τις πληροφορίες αυτές θα χειρίζεται το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο κοινοποιών παραγωγός/διανομέας («κύριο κράτος μέλος»).

Η διαβίβαση πληροφοριών για προϊόντα που εγκυμονούν κίνδυνο μπορεί να υποβληθεί από οικονομικούς φορείς μέσω της «Πύλης προειδοποίησης επιχειρήσεων για την ασφάλεια προϊόντων» («Product Safety Business Alert Gateway»), εργαλείο διαθέσιμο στον δικτυακό τόπο RAPEX (βλ. μέρος II κεφάλαιο 5.3.2). Οι οικονομικοί φορείς θα πρέπει να περιλαμβάνουν αναλυτική περιγραφή της επικινδυνότητας του προϊόντος και μπορούν να χρησιμοποιήσουν το «RAG tool» («εργαλείο RAG») που είναι διαθέσιμο γι' αυτόν τον σκοπό (βλ. μέρος I κεφάλαιο 5.3).

Οι εκτιμήσεις επικινδυνότητας που διενεργούνται από οικονομικούς φορείς δεν είναι δεσμευτικές για τις αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τη διενέργεια δικής τους εκτίμησης επικινδυνότητας. Είναι επομένως δυνατό μια αρχή ενός κράτους μέλους να καταλήξει σε διαφορετικό συμπέρασμα σχετικά με την εκτίμηση επικινδυνότητας που παρέχεται σε μια προειδοποίηση μέσω της «Business Gateway» («Πύλης επιχειρήσεων»).

3.3.2. Αρχές των κρατών μελών

Οι αρχές των κρατών μελών ειδοποιούν την Επιτροπή μέσω της εφαρμογής RAPEX και για τα υποχρεωτικά και για τα προαιρετικά μέτρα που λαμβάνονται στη δική τους επικράτεια σε σχέση με τα προϊόντα που εγκυμονούν κίνδυνο.

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους ρόλους για τη δημιουργία, υποβολή και παρακολούθηση των κοινοποιήσεων στο RAPEX.

3.3.3. Αρχές υπεύθυνες για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων

Τα μέτρα που θεσπίζονται από τις αρμόδιες για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων αρχές και τα οποία εμποδίζουν την εμπορία στην ΕΕ ενός καταναλωτικού προϊόντος που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών (π.χ. αποφάσεις για τη διακοπή της εισαγωγής στα σύνορα της ΕΕ) πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή μέσω της εφαρμογής RAPEX με τον ίδιο τρόπο όπως τα μέτρα που θεσπίζονται από τις αρχές εποπτείας της αγοράς με τα οποία περιορίζεται η εμπορία ή η χρήση ενός προϊόντος.

3.3.4. Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η Επιτροπή δύναται να ενημερώνει τα εθνικά σημεία επαφής RAPEX (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1) σχετικά με τα προϊόντα που παρουσιάζουν σοβαρούς κινδύνους και εισάγονται ή εξάγονται από την Κοινότητα και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (23).

Η Επιτροπή μπορεί να διαβιβάσει πληροφορίες στα κράτη μέλη σχετικά με τα προϊόντα από χώρα καταγωγής εντός ΕΕ και εκτός ΕΕ που εγκυμονούν κίνδυνο και τα οποία, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, είναι πιθανό να βρίσκονται στην αγορά της ΕΕ. Αυτό αφορά κυρίως πληροφορίες που η Επιτροπή λαμβάνει από τρίτες χώρες, διεθνείς οργανισμούς, επιχειρήσεις ή άλλα συστήματα ταχείας προειδοποίησης.

Οι πληροφορίες αυτές μπορεί να κυκλοφορήσουν μεταξύ των κρατών μελών με διαφορετικά μέσα από την εφαρμογή RAPEX.

3.4. Ροή εργασιών

3.4.1. Δημιουργία κοινοποίησης

3.4.1.1. Από εθνική αρχή

Σύμφωνα με τις εθνικές ρυθμίσεις, οι διάφορες εθνικές αρχές που εμπλέκονται στη διαδικασία RAPEX (τοπικές/περιφερειακές αρχές εποπτείας της αγοράς, αρχές ελέγχου στα εξωτερικά σύνορα, κ.λπ.) μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν κοινοποίηση.

3.4.1.2. Από την Επιτροπή

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η Επιτροπή μπορεί να δημιουργήσει κοινοποίηση, όπως εξηγείται στο σημείο 3.3.4.

3.4.2. Υποβολή των κοινοποιήσεων στην Επιτροπή

Το εθνικό σημείο επαφής RAPEX είναι αρμόδιο για την υποβολή όλων των κοινοποιήσεων προς επικύρωση από την Επιτροπή. (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

3.4.3. Εξέταση των κοινοποιήσεων από την Επιτροπή

Η Επιτροπή ελέγχει όλες τις κοινοποιήσεις που παραλαμβάνονται μέσω της εφαρμογής RAPEX πριν τις διαβιβάσει στα κράτη μέλη, ώστε να εξασφαλίσει ότι είναι ορθές και πλήρεις.

3.4.3.1. Ορθότητα

Κατά την αξιολόγηση της ορθότητας μιας κοινοποίησης, η Επιτροπή ελέγχει ειδικότερα ότι:

α) η κοινοποίηση πληροί όλες τις σχετικές απαιτήσεις που ορίζονται στην ΟΓΑΠ ή στο άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 και στις κατευθυντήριες γραμμές·

β) το κοινοποιημένο προϊόν δεν έχει ήδη κοινοποιηθεί (για να αποφευχθεί κάθε άσκοπη επανάληψη, συμπεριλαμβανομένης κοινοποίησης μεταξύ των ICSMS και RAPEX)·

γ) η κοινοποίηση που υποβάλλεται προς επικύρωση από το κοινοποιούν κράτος μέλος ταξινομείται σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στο μέρος II κεφάλαιο 2 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών·

δ) οι πληροφορίες που παρέχονται, συμπεριλαμβανομένης της εκτίμησης επικινδυνότητας λαμβάνουν δεόντως υπόψη την ισχύουσα νομοθεσία και τα σχετικά πρότυπα·

ε) εφαρμόστηκε η ορθή διαδικασία κοινοποίησης.

3.4.3.2. Πληρότητα

Μόλις επιβεβαιωθεί ότι μια κοινοποίηση είναι ορθή, η Επιτροπή ελέγχει αν είναι πλήρης. Τα κεφάλαια 3.2.1 και 3.2.2 του μέρους ΙΙ αυτών των κατευθυντήριων γραμμών λειτουργούν ως σημείο αναφοράς. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στα μέρη μιας κοινοποίησης που αφορούν την ταυτοποίηση του προϊόντος, την περιγραφή του κινδύνου, τα μέτρα, την ιχνηλασιμότητα και τους διαύλους διανομής.

Η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να διενεργήσει εκτίμηση επικινδυνότητας του προϊόντος, αλλά μόνο να ελέγξει ότι η κοινοποίηση περιλαμβάνει κατάλληλη εκτίμηση επικινδυνότητας που περιέχει όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο μέρος II κεφάλαιο 3.2.1 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών (με τις εξαιρέσεις που αναφέρονται στο σημείο 3.4.3.3). Βλ. επίσης μέρος I κεφάλαιο 5.1 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών.

3.4.3.3. Επικύρωση των κοινοποιήσεων χωρίς αναλυτική εκτίμηση επικινδυνότητας.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν εκτίμηση επικινδυνότητας για κάθε κοινοποίηση, αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται να επικυρώνει κοινοποιήσεις που υποβάλλονται χωρίς αναλυτική και ξεχωριστή εκτίμηση επικινδυνότητας:

α) Κοινοποιήσεις προϊόντων που εγκυμονούν χημικούς κινδύνους

Το επίπεδο επικινδυνότητας ενός προϊόντος μπορεί να θεωρείται σοβαρό αν περιέχει χημική ουσία που είναι είτε απαγορευμένη είτε σε συγκέντρωση άνω του ορίου που έχει θεσπίσει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ως εκ τούτου, σε περιπτώσεις όπου λαμβάνονται μέτρα σε σχέση με προϊόντα που περιέχουν μια χημική ουσία που υπόκειται σε περιορισμό που αναφέρεται σε ευρωπαϊκή νομοθεσία, μπορεί να υποβληθεί κοινοποίηση χωρίς αναλυτική εκτίμηση επικινδυνότητας.

β) Κοινοποιήσεις καλλυντικών προϊόντων

Επικύρωση κοινοποιήσεων που δεν περιλαμβάνουν αναλυτική εκτίμηση επικινδυνότητας μπορεί επίσης να γίνει για καλλυντικά προϊόντα που περιέχουν απαγορευμένες ή περιορισμένες ουσίες, οι οποίες συνοδεύονται από γνωμοδότηση επιστημονικής επιτροπής της ΕΕ η οποία υποστηρίζει ότι η εν λόγω παρουσία ουσιών άνω των θεσπισμένων ορίων θέτει σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών. Για τον συγκεκριμένο τομέα προϊόντων, ενδέχεται να χρειαστεί να εξεταστούν άλλοι παράγοντες (π.χ. συγκέντρωση ή χρόνος έκθεσης).

Παρόλα αυτά, αν λήφθηκαν μέτρα σε σχέση με προϊόν που περιέχει μη εξουσιοδοτημένες χημικές ουσίες για τις οποίες δεν έχει εκδοθεί επιστημονική γνωμοδότηση που να επιβεβαιώνει ότι το προϊόν εγκυμονεί κίνδυνο, μπορεί να απαιτηθεί κατάλληλη εκτίμηση επικινδυνότητας με ανάλυση κατά περίπτωση για να αποδειχτεί ότι το προϊόν παρουσιάζει σοβαρή ή λιγότερο σοβαρή επικινδυνότητα. Σε περιπτώσεις όπου η εκτίμηση επικινδυνότητας είναι απαραίτητη, αν δεν παρασχεθεί τέτοια εκτίμηση επικινδυνότητας, οι περιπτώσεις αυτές επικυρώνονται μόνο «για ενημέρωση» στο RAPEX.

Όσον αφορά τα προϊόντα που υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα από τις αρχές εποπτείας της αγοράς βάσει της παρουσίας χημικής ουσίας που αναφέρεται στον κατάλογο συστατικών και υπόκειται σε περιορισμούς που περιέχονται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία και για τα οποία δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα εκτίμησης της επικινδυνότητας, οι κοινοποιήσεις πρέπει να αξιολογούνται κατά περίπτωση. Σε περίπτωση όπου η εκτίμηση επικινδυνότητας είναι απαραίτητη, αν δεν παρασχεθεί τέτοια εκτίμηση επικινδυνότητας, οι περιπτώσεις αυτές επικυρώνονται μόνο «για ενημέρωση» στο RAPEX.

γ) Κοινοποίηση άλλων προϊόντων

Όταν υπάρχουν καλά τεκμηριωμένα στοιχεία ότι ορισμένα χαρακτηριστικά ορισμένων προϊόντων οδηγούν σταθερά σε συγκεκριμένο κίνδυνο και επίπεδο επικινδυνότητας (π.χ. η παρουσία κορδονιών στο κεφάλι, το λαιμό ή το άνω μέρος του στήθους σε ρούχα που προορίζονται για μικρά παιδιά συνεπάγεται πάντα σοβαρό κίνδυνο), δεν απαιτείται περαιτέρω εκτίμηση επικινδυνότητας για το συγκεκριμένο προϊόν.

3.4.3.4. Αιτήματα για συμπληρωματικές πληροφορίες

Εάν, κατά τη διάρκεια της εξέτασης, η Επιτροπή έχει ερωτήσεις σχετικά με μια κοινοποίηση, μπορεί να αναστείλει την επικύρωση της κοινοποίησης και να ζητήσει από το κοινοποιούν κράτος μέλος πρόσθετες πληροφορίες ή διευκρινίσεις. Αυτές οι πρόσθετες πληροφορίες παρέχονται από το κοινοποιούν κράτος μέλος έως την προθεσμία που διευκρινίζεται στο αίτημα της Επιτροπής για πληροφορίες.

3.4.3.5. Έρευνα

Όπου είναι απαραίτητο, η Επιτροπή μπορεί να διεξαγάγει έρευνα για να αξιολογήσει την ασφάλεια ενός προϊόντος. Αυτή η έρευνα μπορεί να διεξαχθεί ειδικότερα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την επικινδυνότητα του προϊόντος που κοινοποιείται μέσω της εφαρμογής RAPEX. Αυτές οι αμφιβολίες μπορούν είτε να προκύψουν κατά τη διάρκεια της εξέτασης μιας κοινοποίησης από την Επιτροπή είτε να τεθούν υπόψη της Επιτροπής από ένα κράτος μέλος (π.χ. μέσω μιας συμπληρωματικής κοινοποίησης) είτε από τρίτο μέρος (π.χ. έναν παραγωγό).

Στο πλαίσιο τέτοιων ερευνών, η Επιτροπή μπορεί, ειδικότερα:

α) να ζητήσει από οποιοδήποτε κράτος μέλος να παράσχει πληροφορίες ή διευκρινίσεις·

β) να ζητήσει ανεξάρτητη εκτίμηση επικινδυνότητας και εκτέλεση ανεξάρτητης δοκιμής (εργαστηριακής ή οπτικής) του υπό έρευνα προϊόντος·

γ) να συμβουλευτεί τις επιστημονικές επιτροπές, το Κοινό Κέντρο Ερευνών ή οποιοδήποτε άλλο ίδρυμα που ειδικεύεται στην ασφάλεια των καταναλωτικών προϊόντων·

δ) να συγκαλέσει συνεδριάσεις της επιτροπής ΟΓΑΠ, του δικτύου ασφάλειας καταναλωτή και/ή των σημείων επαφής RAPEX, καθώς επίσης και να συμβουλευτεί τις σχετικές ομάδες εργασίας για να συζητήσει τις εξελίξεις σε μια έρευνα.

Όταν μια έρευνα αφορά προϊόν που κοινοποιείται μέσω της εφαρμογής RAPEX, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή να αναστείλει την επικύρωση μιας κοινοποίησης ή, όταν μια τέτοια κοινοποίηση έχει ήδη επικυρωθεί και διανεμηθεί μέσω της εφαρμογής RAPEX, να άρει προσωρινά την επισκόπηση που δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο του RAPEX. Ύστερα από έρευνα και ανάλογα με την έκβασή της, η Επιτροπή (κατόπιν διαβούλευσης με το κοινοποιούν κράτος μέλος, όπου είναι απαραίτητο) μπορεί ειδικότερα να επικυρώσει και να διανείμει μέσω της εφαρμογής RAPEX την κοινοποίηση που είχε προηγουμένως ανασταλεί, να επαναφέρει την επικυρωμένη κοινοποίηση στην εφαρμογή RAPEX (με τυχόν αλλαγές) ή να αποσύρει μόνιμα την κοινοποίηση από το RAPEX.

Η Επιτροπή ενημερώνει όλα τα κράτη μέλη ως προς τα ακόλουθα:

α) την απόφασή της να προβεί σε έρευνα, δηλώνοντας σαφώς τους λόγους για τη λήψη της εν λόγω απόφασης·

β) την απόφασή της να κλείσει μια έρευνα, υποβάλλοντας τα συμπεράσματά της και τις αλλαγές στη/στις διερευνηθείσα/-ες κοινοποίηση/-εις (εφόσον υπάρχουν)·

γ) όλες τις σχετικές εξελίξεις που προέκυψαν κατά τη διάρκεια μιας έρευνας.

3.4.4. Επικύρωση και διανομή κοινοποιήσεων

Η Επιτροπή επικυρώνει και διανέμει μέσω της εφαρμογής RAPEX, εντός των προθεσμιών που ορίζονται στο προσάρτημα 5 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών, όλες τις κοινοποιήσεις που αξιολογούνται ως ορθές και πλήρεις κατά τη διάρκεια της εξέτασης.

Όταν, κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης, αίτημα για πρόσθετες πληροφορίες ή διευκρινίσεις σταλεί στο κοινοποιούν κράτος μέλος (ακολουθούμενο από υπενθύμιση, εάν είναι απαραίτητο), η Επιτροπή μπορεί να πάρει τις ακόλουθες αποφάσεις:

α) όταν οι ζητούμενες πρόσθετες πληροφορίες ή διευκρινίσεις έχουν παρασχεθεί, η Επιτροπή επανεξετάζει την κοινοποίηση και την επικυρώνει με την αλλαγμένη ταξινόμηση, όπου είναι απαραίτητο (π.χ. από «Κοινοποίηση για ενημέρωση» σε «Κοινοποίηση του άρθρου 12») ή την θέτει σε αναμονή μέχρι να γίνει περαιτέρω διευκρίνιση·

β) όταν οι ζητούμενες πρόσθετες πληροφορίες ή διευκρινίσεις δεν έχουν παρασχεθεί εντός μιας ορισμένης προθεσμίας ή είναι ανεπαρκείς, η Επιτροπή λαμβάνει μια απόφαση βάσει των πληροφοριών που παρέχονται και, ανάλογα με τις περιστάσεις, μπορεί είτε να την επικυρώσει αφού αλλάξει την ταξινόμηση (π.χ. από «Κοινοποίηση άρθρου 12» σε «Κοινοποίηση για ενημέρωση») είτε να αποφασίσει να μην την επικυρώσει.

Μόλις συμφωνηθεί μια κοινή προσέγγιση ως προς την εκτίμηση επικινδυνότητας και/ή την επιβολή τήρησης των κανόνων μεταξύ των κρατών μελών, ανάλογα με τις περιστάσεις και τις απόψεις των κρατών μελών, η Επιτροπή μπορεί να προχωρήσει σε μία από τις ακόλουθες ενέργειες:

α) να διατηρήσει τις σχετικές κοινοποιήσεις στην εφαρμογή RAPEX·

β) να αλλάξει τον χαρακτηρισμό των κοινοποιήσεων που αποθηκεύονται στην εφαρμογή RAPEX·

γ) να αποσύρει κοινοποιήσεις από το RAPEX (24).

3.4.5. Δημοσίευση κοινοποιήσεων

3.4.5.1. Κοινοποίηση των πληροφοριών κατά γενικό κανόνα

Το κοινό έχει το δικαίωμα να ενημερώνεται για τα προϊόντα που εγκυμονούν κίνδυνο. Για να εκπληρώσει αυτή την υποχρέωση, η Επιτροπή δημοσιεύει επισκοπήσεις νέων κοινοποιήσεων στον δικτυακό τόπο του RAPEX (25).

Για λόγους εξωτερικής επικοινωνίας, ο δικτυακός τόπος RAPEX θα λάβει στο μέλλον την ονομασία «Safety Check».

Τα κράτη μέλη επίσης παρέχουν στο κοινό πληροφορίες στις εθνικές γλώσσες σχετικά με τα προϊόντα που συνιστούν σοβαρό κίνδυνο για τους καταναλωτές και ως προς τα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση του εν λόγω κινδύνου. Τέτοιες πληροφορίες μπορούν να διανεμηθούν μέσω του διαδικτύου, με έντυπα, ηλεκτρονικά μέσα κ.λπ.

Οι πληροφορίες που τίθενται στη διάθεση του κοινού είναι περίληψη μιας κοινοποίησης και περιλαμβάνουν τα στοιχεία τα οποία επιτρέπουν την ταυτοποίηση του προϊόντος, καθώς και πληροφορίες ως προς τους κινδύνους και τα μέτρα που λαμβάνονται για να αποτρέψουν ή να περιορίσουν τους εν λόγω κινδύνους. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να δημοσιοποιήσουν άλλα στοιχεία των κοινοποιήσεων, μόνο όταν αυτές οι πληροφορίες, λόγω της φύσης τους, δεν είναι εμπιστευτικές (επαγγελματικό απόρρητο) και δεν χρήζουν προστασίας.

Οι ακόλουθες κοινοποιήσεις καθίστανται διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του RAPEX, σε εκπλήρωση των απαιτήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 16 της ΟΓΑΠ:

α) κοινοποιήσεις που υποβάλλονται και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 12 της ΟΓΑΠ·

β) κοινοποιήσεις που υποβάλλονται και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008·

γ) κοινοποιήσεις που υποβάλλονται και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 11 της ΟΓΑΠ για προϊόντα που παρουσιάζουν λιγότερο σοβαρό κίνδυνο, η διασυνοριακή επίπτωση του οποίου έχει επίσης αναγνωριστεί. Όπως προβλέπει το κεφάλαιο 3.4, η διασυνοριακή επίπτωση καθορίζει αν μια τέτοια περίπτωση είναι προς κοινοποίηση δυνάμει του άρθρου 11·

δ) κοινοποιήσεις που υποβάλλονται και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 σχετικά με προϊόντα που παρουσιάζουν λιγότερο σοβαρούς κινδύνους και ανεξάρτητα από το αν τα μέτρα που λήφθηκαν ήταν υποχρεωτικά ή προαιρετικά (26)·

ε) κοινοποιήσεις που υποβάλλονται για ενημέρωση μόνο αν το κοινοποιούν κράτος μέλος το ζητήσει επιλέγοντας το συγκεκριμένο πλαίσιο στο RAPEX, ειδικά όταν εγκρίνονται προαιρετικά μέτρα και τα συγκεκριμένα προϊόντα έχουν ταυτοποιηθεί επαρκώς. Η δημοσίευση αυτών των κοινοποιήσεων μπορεί να χρειαστεί παρακολούθηση για σκοπούς εξασφάλισης κατάλληλης διαχείρισης κινδύνου.

3.4.5.2. Εξαιρέσεις από τον γενικό κανόνα

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δεν θα πρέπει να δημοσιοποιούν κάθε πληροφορία για ένα κοινοποιούμενο προϊόν μέσω της εφαρμογής RAPEX αν αυτή η δημοσιοποίηση υποβαθμίζει την προστασία των δικαστικών διαδικασιών, των δραστηριοτήτων παρακολούθησης και έρευνας ή του επαγγελματικού απορρήτου, με εξαίρεση πληροφορίες που σχετίζονται με τις ιδιότητες ασφαλείας των προϊόντων που πρέπει να δημοσιευτούν αν οι περιστάσεις το απαιτούν για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών ή, στην περίπτωση των προϊόντων που καλύπτονται από το κανονισμό (ΕΚ) 765/2008, και για την προστασία άλλου σχετικού δημόσιου συμφέροντος των τελικών χρηστών (27).

3.4.5.3. Αιτήματα εμπιστευτικότητας

Ένα κοινοποιούν κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει την εμπιστευτικότητα σε μια κοινοποίηση. Ένα τέτοιο αίτημα προσδιορίζει επακριβώς το/τα μέρος/-η της κοινοποίησης που πρέπει να παραμείνει/-ουν εμπιστευτικό/-ά.

Επιπλέον, κάθε αίτημα για εμπιστευτικότητα συνοδεύεται από αιτιολόγηση όπου δηλώνονται σαφώς οι λόγοι (28).

Τα αιτήματα για εμπιστευτικότητα υπόκεινται σε εξέταση από την Επιτροπή. Η Επιτροπή ελέγχει κατά πόσον το αίτημα είναι πλήρες (δηλ. αν υποδεικνύει ποια μέρη της κοινοποίησης καλύπτονται από εμπιστευτικότητα και αν περιέχει αιτιολόγηση) και δικαιολογημένο (δηλ. αν συμφωνεί με τις διατάξεις της ΟΓΑΠ και αυτών των κατευθυντήριων γραμμών). Η απόφαση ως προς την εγκυρότητα του αιτήματος λαμβάνεται από την Επιτροπή αφού συμβουλευτεί το αντίστοιχο σημείο επαφής RAPEX. (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

3.4.5.4. Διεκπεραίωση των κοινοποιήσεων που καλύπτονται από εμπιστευτικότητα

Το άρθρο 16 παράγραφος 2 της ΟΓΑΠ αναφέρει ότι η προστασία του επαγγελματικού απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας δεν εμποδίζει τη διαβίβαση χρήσιμων πληροφοριών στις αρμόδιες αρχές με σκοπό τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των δραστηριοτήτων ελέγχου και εποπτείας της αγοράς. Οι κοινοποιήσεις που καλύπτονται μερικώς ή πλήρως από εμπιστευτικότητα εξετάζονται από την Επιτροπή και, αφού επικυρωθούν και διανεμηθούν μέσω της εφαρμογής RAPEX, υπόκεινται στις συνηθισμένες δραστηριότητες παρακολούθησης από τα κράτη μέλη. Η εμπιστευτικότητα μιας κοινοποίησης ή μερών αυτής δεν εμποδίζει τη διεκπεραίωση και διαβίβασή της μέσω της εφαρμογής RAPEX στις αρμόδιες εθνικές αρχές.

Η μόνη σημαντική διαφορά στη διεκπεραίωση και τις διαδικασίες παρακολούθησης είναι ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δεν πρέπει να δημοσιοποιούν κανένα εμπιστευτικό μέρος μιας κοινοποίησης. Αυτά τα μέρη πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικά και, ως εκ τούτου, δεν πρέπει να δημοσιευτούν με οποιαδήποτε μορφή. Οι αρχές κρατών μελών που λαμβάνουν εμπιστευτικές πληροφορίες μέσω της εφαρμογής RAPEX εξασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες αυτές προστατεύονται κατά την εκτέλεση των δραστηριοτήτων τους.

3.4.5.5. Απόσυρση του αιτήματος για εμπιστευτικότητα

Το κοινοποιούν κράτος μέλος αποσύρει το αίτημά του για εμπιστευτικότητα αμέσως μόλις η αρχή στο εν λόγω κράτος μέλος ενημερωθεί ότι η αιτιολόγηση για το σχετικό αίτημα δεν ισχύει πλέον και ενημερώνει την Επιτροπή ανάλογα. Η Επιτροπή ενημερώνει όλα τα κράτη μέλη για την άρση της εμπιστευτικότητας μετά την παραλαβή ενός τέτοιου αιτήματος από το κοινοποιούν κράτος μέλος.

Μια κοινοποίηση που δεν καλύπτεται πλέον από πλήρη ή μερική εμπιστευτικότητα δημοσιοποιείται σύμφωνα με τους «γενικούς κανόνες» που ισχύουν για τη δημοσιοποίηση των κοινοποιήσεων και καθορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.

3.4.6. Παρακολούθηση των κοινοποιήσεων

3.4.6.1. Παρακολούθηση των διαφόρων τύπων κοινοποιήσεων

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν κατάλληλη παρακολούθηση των «κοινοποιήσεων του άρθρου 12», των «κοινοποιήσεων του άρθρου 12 που απαιτούν την ανάληψη επείγουσας δράσης», των κοινοποιήσεων δυνάμει του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 και των πληροφοριών για προϊόντα που εγκυμονούν κίνδυνο και αποστέλλονται στην Επιτροπή (κεφάλαιο 3.3.4) το συντομότερο δυνατό και το αργότερο μέχρι τις προθεσμίες που ορίζονται στο προσάρτημα 4 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών.

Οι κοινοποιήσεις για ενημέρωση, καθώς και οι κοινοποιήσεις δυνάμει του άρθρου 11 της ΟΓΑΠ και οι κοινοποιήσεις δυνάμει του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 (κοινοποίηση για λιγότερο σοβαρούς κινδύνους) δεν απαιτούν καμία συγκεκριμένη δραστηριότητα παρακολούθησης. Αυτές οι κοινοποιήσεις συχνά δεν περιέχουν τα στοιχεία που απαιτούνται για την αποτελεσματική και επαρκή επιβολή των κανόνων όσον αφορά το κοινοποιούμενο προϊόν (π.χ. το κοινοποιούμενο προϊόν και/ή τα μέτρα δεν προσδιορίζονται επαρκώς) ή το επίπεδο επικινδυνότητας δεν θεωρείται σοβαρό.

Παρόλο που δεν υπάρχει συγκεκριμένη ανάγκη παρακολούθησης στις αναφερόμενες περιπτώσεις, εξακολουθεί να είναι σημαντικό να επαληθεύουν τα κράτη μέλη αν διαφωνούν με το χαρακτηρισμό του κινδύνου ως λιγότερο σοβαρού ώστε ενδεχομένως τελικά να παρακολουθήσουν τις πληροφορίες μιας διαφορετικής εκτίμησης επικινδυνότητας. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εξασφαλίζουν την παρακολούθηση αυτών των κοινοποιήσεων όταν το κοινοποιούμενο προϊόν είναι πιθανό να έχει διατεθεί στους καταναλωτές στην αγορά τους και τα στοιχεία ταυτοποίησης των προϊόντων επιτρέπουν τη λήψη μέτρων.

3.4.6.2. Σκοποί των δραστηριοτήτων παρακολούθησης

Μετά την παραλαβή μιας κοινοποίησης, ένα κράτος μέλος εξετάζει τις πληροφορίες που παρέχονται στην κοινοποίηση και λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου:

α) να διαπιστώσει αν το προϊόν έχει διατεθεί στο εμπόριο στην επικράτειά του·

β) να εκτιμήσει ποια προληπτικά ή περιοριστικά μέτρα πρέπει να ληφθούν όσον αφορά το κοινοποιημένο προϊόν που βρίσκεται στην αγορά του, λαμβάνοντας υπόψη τα μέτρα που λαμβάνονται από το κοινοποιούν κράτος μέλος και οποιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν διαφορετικούς τύπους μέτρων ή τη μη ανάληψη δράσης·

γ) να προβεί σε πρόσθετη εκτίμηση επικινδυνότητας και δοκιμή του κοινοποιούμενου προϊόντος, εάν είναι απαραίτητο·

δ) να συλλέξει οποιεσδήποτε πρόσθετες πληροφορίες που μπορούν να είναι χρήσιμες σε άλλα κράτη μέλη (π.χ. πληροφορίες για διαύλους διανομής του κοινοποιημένου προϊόντος σε άλλα κράτη μέλη).

3.4.6.3. Τεχνικές παρακολούθησης

Για να εξασφαλιστεί επαρκής και αποτελεσματική παρακολούθηση, πρέπει να υιοθετηθούν από τις εθνικές αρχές οι βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά τις τεχνικές παρακολούθησης, που περιλαμβάνουν:

α) Ελέγχους στην αγορά

Οι εθνικές αρχές οργανώνουν τακτικούς (προγραμματισμένους και δειγματοληπτικούς) ελέγχους στην αγορά, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν τα καταναλωτικά προϊόντα που κοινοποιούνται μέσω της εφαρμογής RAPEX έχουν τεθεί στη διάθεση των καταναλωτών. Όταν το κράτος μέλος αναφέρεται ως χώρα προορισμού, εκτελούνται ενισχυμένοι έλεγχοι στην αγορά, ιδίως με επικοινωνία με τον οικονομικό φορέα ή τους οικονομικούς φορείς που αναφέρονται στην κοινοποίηση.

β) Συνεργασία με επιχειρηματικές ενώσεις

Οι εθνικές αρχές παρέχουν, κατά περίπτωση, στις επιχειρηματικές ενώσεις επισκοπήσεις των πιο πρόσφατων κοινοποιήσεων και ερευνούν εάν οποιαδήποτε από τα κοινοποιούμενα προϊόντα παρήχθησαν ή διανεμήθηκαν από τα μέλη τους. Οι εθνικές αρχές παρέχουν στις επιχειρήσεις μόνο τις περιλήψεις των κοινοποιήσεων, όπως τις εβδομαδιαίες επισκοπήσεις που δημοσιεύονται στον δικτυακό τόπο RAPEX. Ολόκληρες οι κοινοποιήσεις δεν πρέπει να διαβιβάζονται σε τρίτους, δεδομένου ότι ορισμένες πληροφορίες (π.χ. λεπτομέρειες της περιγραφής των κινδύνων ή πληροφορίες για τους διαύλους διανομής) είναι συχνά εμπιστευτικές και πρέπει να προστατεύονται.

γ) Δημοσίευση των στοιχείων RAPEX μέσω του διαδικτύου ή άλλων ηλεκτρονικών και έντυπων μέσων ενημέρωσης

Οι εθνικές αρχές προειδοποιούν τακτικά τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις για καταναλωτικά προϊόντα που έχουν κοινοποιηθεί μέσω της εφαρμογής RAPEX μέσω των δικτυακών τόπων τους και/ή άλλων μέσων, π.χ. παραπέμποντας καταναλωτές και επιχειρήσεις στον δικτυακό τόπο RAPEX. Οι πληροφορίες που δημοσιεύονται κατ' αυτόν τον τρόπο επιτρέπουν στους καταναλωτές να ελέγξουν αν έχουν στην κατοχή τους και χρησιμοποιούν προϊόντα που ενέχουν κίνδυνο και κοινοποιούν συχνά στις αρχές χρήσιμες πληροφορίες.

δ) Διαδικτυακοί έλεγχοι

Οι εθνικές αρχές εκτελούν τακτικά διαδικτυακούς ελέγχους για να προσπαθήσουν να εντοπίσουν αν τα προϊόντα που κοινοποιούνται μέσω του RAPEX είναι διαθέσιμα σε διαδικτυακές αγορές. Οι τεχνικές διαδικτυακού ελέγχου μπορεί να περιλαμβάνουν διαδικτυακή ανίχνευση, εξόρυξη δεδομένων, εξαγωγή δεδομένων κ.λπ.

Οι εθνικές αρχές εφαρμόζουν παράλληλα διάφορες τεχνικές παρακολούθησης και ιδανικά δεν περιορίζουν τις δραστηριότητές τους μόνο σε μία από αυτές.

Το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ένας κατασκευαστής, αντιπρόσωπος ή εισαγωγέας του κοινοποιημένου προϊόντος («κύριο κράτος μέλος») εξασφαλίζει τη δέουσα παρακολούθηση των κοινοποιήσεων που διανέμονται μέσω της εφαρμογής RAPEX. Το «κύριο κράτος μέλος» συχνά διαθέτει καλύτερα νομικά και τεχνικά μέσα για τη λήψη πληροφοριών σχετικά με την κοινοποιούμενη υπόθεση, οι οποίες θα βοηθήσουν άλλα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν αποτελεσματικές δραστηριότητες παρακολούθησης.

3.4.7. Απόσυρση/αφαίρεση κοινοποιήσεων

3.4.7.1. Μόνιμη απόσυρση κοινοποίησης από την εφαρμογή RAPEX

Οι κοινοποιήσεις που διανέμονται μέσω της εφαρμογής RAPEX διατηρούνται στο σύστημα για απεριόριστη χρονική περίοδο. Η Επιτροπή μπορεί, εντούτοις, στις περιπτώσεις που παρουσιάζονται στο παρόν κεφάλαιο, να αποσύρει μόνιμα μια κοινοποίηση από το RAPEX.

3.4.7.1.1. Καταστάσεις όπου είναι δυνατή η απόσυρση μιας κοινοποίησης που έχει υποβληθεί ή επικυρωθεί

α) Υπάρχει απόδειξη ότι ένα ή περισσότερα κριτήρια κοινοποίησης (29) δεν πληρούνται και έτσι μια κοινοποίηση δεν είναι δικαιολογημένη. Αυτό αφορά ειδικότερα περιπτώσεις κατά τις οποίες διαπιστώνεται ότι η αρχική εκτίμηση επικινδυνότητας εκτελέστηκε κατά μη ορθό τρόπο και ότι το κοινοποιούμενο προϊόν δεν συνεπάγεται κίνδυνο. Καλύπτει επίσης τις καταστάσεις όπου ασκήθηκε επιτυχώς προσφυγή κατά των κοινοποιούμενων μέτρων ενώπιον δικαστηρίου ή μέσω άλλων διαδικασιών και τα μέτρα αυτά δεν ισχύουν πλέον.

β) Κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί όσον αφορά ένα προϊόν που κοινοποιήθηκε μέσω της εφαρμογής RAPEX (για ενημέρωση) πριν να αποφασιστεί να εγκριθούν μέτρα ή να αναληφθεί δράση (30).

γ) Ύστερα από συζήτηση σε επίπεδο ΕΕ, τα κράτη μέλη συμφωνούν ότι δεν είναι χρήσιμο να ανταλλαγούν πληροφορίες όσον αφορά ορισμένες πτυχές ασφάλειας που έχουν κοινοποιηθεί μέσω της εφαρμογής RAPEX (31).

δ) Υπάρχει απόδειξη ότι τα προϊόντα που καλύπτονται από μια κοινοποίηση δεν αποτελούν πλέον προϊόν εμπορίας και, επίσης, ότι όλα τα είδη που είχαν διατεθεί έχουν αποσυρθεί ήδη από την αγορά και έχουν ανακληθεί σε όλα τα κράτη μέλη.

Η απόσυρση μιας κοινοποίησης που έχει υποβληθεί ή επικυρωθεί δεν μπορεί να ζητηθεί με βάση το γεγονός ότι το κοινοποιημένο προϊόν υποβλήθηκε στις αλλαγές που απαιτούνταν για την συμμόρφωσή του με όλες τις ισχύουσες απαιτήσεις ασφάλειας, εκτός αν προσκομιστούν αποδείξεις σύμφωνα με τις οποίες όλα τα σχετικά προϊόντα (είδη) που είχαν διατεθεί έχουν αποσυρθεί και ανακληθεί σε όλα τα κράτη μέλη και δεν αποτελούν πλέον αντικείμενο εμπορίας.

3.4.7.1.2. Αίτημα μόνιμης ή προσωρινής απόσυρσης από κράτη μέλη

Η Επιτροπή μπορεί να αποσύρει κοινοποιήσεις από τη RAPEX μόνο κατόπιν αιτήσεως του κοινοποιούντος κράτους μέλους, καθώς το τελευταίο αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη για τις πληροφορίες που διαβιβάζονται μέσω του συστήματος. Άλλα κράτη μέλη, εντούτοις, ενθαρρύνονται να ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιαδήποτε γεγονότα δύνανται να δικαιολογήσουν την απόσυρση.

3.4.7.1.3. Περιεχόμενο της αίτησης μόνιμης ή προσωρινής απόσυρσης

Κάθε αίτημα για απόσυρση πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένο και να συνοδεύεται από όλα τα διαθέσιμα σχετικά δικαιολογητικά έγγραφα. Η Επιτροπή εξετάζει κάθε αίτημα και ελέγχει την αιτιολόγηση και τα δικαιολογητικά έγγραφα ειδικότερα. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες, διευκρινίσεις ή την άποψη του κοινοποιούντος κράτους μέλους ή/και άλλων κρατών μελών πριν λάβει οποιαδήποτε απόφαση.

3.4.7.1.4. Απόφαση απόσυρσης

Εάν, βάσει της παρεχόμενης αιτιολόγησης, η Επιτροπή αποφασίσει να αποσύρει μια κοινοποίηση από το RAPEX, την αφαιρεί από:

α) την εφαρμογή RAPEX (ή την καθιστά κατ' άλλον τρόπο μη ορατή για όλους τους χρήστες του συστήματος)·

β) τον δικτυακό τόπο RAPEX (εάν είναι απαραίτητο).

Η Επιτροπή ενημερώνει όλα τα κράτη μέλη για την απόσυρση μιας κοινοποίησης μέσω ταχυδρομείου ή μέσω άλλων εξίσου αποτελεσματικών μέσων και επίσης το κοινό, εάν είναι απαραίτητο, με την έκδοση διορθωτικού στον δικτυακό τόπο RAPEX.

3.4.7.2. Προσωρινή αφαίρεση μιας κοινοποίησης από τον δικτυακό τόπο RAPEX

3.4.7.2.1. Καταστάσεις όπου η προσωρινή αφαίρεση είναι δυνατή

Όπου δικαιολογείται, η Επιτροπή μπορεί προσωρινά να αφαιρέσει μια κοινοποίηση από τον δικτυακό τόπο RAPEX, ειδικά όταν το κοινοποιούν κράτος μέλος υποψιάζεται ότι μια εκτίμηση επικινδυνότητας που υποβάλλεται με μια κοινοποίηση έχει εκτελεστεί κατά τρόπο μη ορθό και, συνεπώς, το αναφερόμενο προϊόν ενδέχεται να μην συνεπάγεται κίνδυνο. Μια κοινοποίηση μπορεί να αφαιρεθεί προσωρινά από τον δικτυακό τόπο RAPEX έως ότου διευκρινιστεί κατά πόσον ευσταθεί η εκτίμηση επικινδυνότητας του κοινοποιούμενου προϊόντος.

3.4.7.2.2. Αίτημα προσωρινής αφαίρεσης από κράτος μέλος

Η Επιτροπή μπορεί να αφαιρέσει προσωρινά κοινοποιήσεις από την εφαρμογή RAPEX μόνο κατόπιν αιτήσεως του κοινοποιούντος κράτους μέλους, καθώς το τελευταίο αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη για τις πληροφορίες που διαβιβάζονται μέσω της εφαρμογής. Άλλα κράτη μέλη, εντούτοις, ενθαρρύνονται να ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιαδήποτε γεγονότα δύνανται να δικαιολογήσουν την αφαίρεση.

3.4.7.2.3. Περιεχόμενο της αίτησης προσωρινής αφαίρεσης

Κάθε αίτημα για προσωρινή αφαίρεση πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένο και να συνοδεύεται από όλα τα διαθέσιμα σχετικά δικαιολογητικά έγγραφα. Η Επιτροπή εξετάζει κάθε αίτημα και ελέγχει την αιτιολόγηση και τα δικαιολογητικά έγγραφα ειδικότερα. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες, διευκρινίσεις ή την άποψη του κοινοποιούντος κράτους μέλους ή/και άλλων κρατών μελών πριν λάβει οποιαδήποτε απόφαση.

3.4.7.2.4. Απόφαση αφαίρεσης

Εάν, βάσει της παρεχόμενης αιτιολόγησης, η Επιτροπή αποφασίσει να αφαιρέσει μια κοινοποίηση από τον δικτυακό τόπο RAPEX, ενημερώνει όλα τα κράτη μέλη με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή με άλλα εξίσου αποτελεσματικά μέσα και επίσης το κοινό, εάν είναι απαραίτητο, με την έκδοση διορθωτικού στον δικτυακό τόπο RAPEX.

3.4.7.2.5. Αναδημοσίευση κοινοποίησης που αφαιρέθηκε προσωρινά

Το κοινοποιούν κράτος μέλος ενημερώνει αμέσως την Επιτροπή μόλις οι λόγοι αφαίρεσης μιας κοινοποίησης από τον δικτυακό τόπο RAPEX δεν ισχύουν πλέον. Ειδικότερα, ενημερώνει την Επιτροπή για τα αποτελέσματα οποιασδήποτε νέας εκτίμησης επικινδυνότητας ώστε να επιτρέψει στην Επιτροπή να προσδιορίσει κατά πόσον θα διατηρήσει μια κοινοποίηση στην εφαρμογή RAPEX και θα την αναδημοσιεύσει στον δικτυακό τόπο RAPEX ή θα την αποσύρει μόνιμα από το RAPEX (ύστερα από αίτημα του κοινοποιούντος κράτους μέλους).

Η Επιτροπή μπορεί να αναδημοσιεύσει μια κοινοποίηση στον δικτυακό τόπο RAPEX μετά από αιτιολογημένο αίτημα του κοινοποιούντος κράτους μέλους, αφού θα έχει διευκρινιστεί κατά πόσον ευσταθεί η εκτίμηση επικινδυνότητας.

Η Επιτροπή ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη για την αναδημοσίευση μιας κοινοποίησης στον δικτυακό τόπο RAPEX με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή με άλλα εξίσου αποτελεσματικά μέσα, καθώς επίσης και το κοινό με την αντικατάσταση του διορθωτικού με νέο διορθωτικό στον δικτυακό τόπο RAPEX.

3.4.8. Κοινοποιήσεις παλαιότερες δεκαετίας

Η Επιτροπή θα τοποθετήσει όλες τις κοινοποιήσεις που είναι παλαιότερες δεκαετίας σε ξεχωριστό τμήμα του δικτυακού τόπου RAPEX. Οι κοινοποιήσεις αυτές θα εξακολουθούν να είναι διαθέσιμες για δημόσια διαβούλευση.

3.5. Χρονοδιάγραμμα και προθεσμίες των κοινοποιήσεων

3.5.1. Χρονοδιάγραμμα της κοινοποίησης

Το άρθρο 12 παράγραφος 1 της ΟΓΑΠ και το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 απαιτούν από τα κράτη μέλη να ειδοποιούν αμέσως την Επιτροπή μέσω της εφαρμογής RAPEX για τα προληπτικά και περιοριστικά μέτρα σχετικά με προϊόντα που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους. Αυτή η διάταξη ισχύει τόσο για τα υποχρεωτικά όσο και για τα προαιρετικά μέτρα, αν και το χρονοδιάγραμμα που πρέπει να ακολουθείται για την κοινοποίηση είναι διαφορετικό.

α) Υποχρεωτικά μέτρα

Αυτά τα μέτρα κοινοποιούνται μέσω της εφαρμογής RAPEX αμέσως μετά την έγκρισή τους ή την απόφαση έγκρισής τους, ακόμη και αν ενδέχεται να ασκηθεί ή ασκείται ήδη προσφυγή εναντίον τους σε εθνικό επίπεδο ή εάν υπόκεινται σε απαιτήσεις δημοσίευσης.

Αυτή η προσέγγιση είναι συνεπής με τους σκοπούς του RAPEX, δηλ. την εξασφάλιση της γρήγορης ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής, προκειμένου να αποτραπούν η διάθεση και η χρήση των προϊόντων που συνεπάγονται κίνδυνο.

β) Προαιρετικά μέτρα

Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 της ΟΓΑΠ και το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, οι οικονομικοί φορείς είναι υποχρεωμένοι να ειδοποιούν τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ως προς την εθελοντική δράση και τα μέτρα που λαμβάνονται για την αποτροπή των κινδύνων για τους καταναλωτές που προέρχονται από τα προϊόντα που αυτοί έχουν διαθέσει στην αγορά (ιδανικά με κοινοποίηση της «Business Gateway»). Η αρχή ενός κράτους μέλους που λαμβάνει αυτό το είδος κοινοποίησης χρησιμοποιεί αυτές τις πληροφορίες ως βάση για μια κοινοποίηση (όταν ικανοποιούνται όλα τα κριτήρια κοινοποίησης) και τις στέλνει αμέσως μετά από την παραλαβή της κοινοποίησης της «Business Gateway».

Όπου τα προαιρετικά μέτρα λαμβάνονται υπό μορφή συμφωνίας μεταξύ ενός οικονομικού φορέα και μιας αρχής ενός κράτους μέλους ή βάσει μιας σύστασης που διατυπώνεται από μια αρχή προς έναν παραγωγό ή διανομέα, η κοινοποίηση υποβάλλεται αμέσως μετά τη σύναψη μιας τέτοιας συμφωνίας ή την υιοθέτησης μιας τέτοιας σύστασης.

Για να εξασφαλίσει ενιαία εφαρμογή της υποχρέωσης κοινοποίησης, το μέρος III προσάρτημα 4 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών καθορίζει συγκεκριμένες προθεσμίες για την υποβολή των κοινοποιήσεων στην Επιτροπή μέσω της εφαρμογής RAPEX (32).

3.5.2. Προθεσμίες (33)

Τα κράτη μέλη ειδοποιούν την Επιτροπή για τα προληπτικά και περιοριστικά μέτρα που εγκρίθηκαν το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο εντός των προθεσμιών που ορίζονται στο μέρος III προσάρτημα 4 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών. Οι κατάλληλες ρυθμίσεις ισχύουν σε εθνικό επίπεδο σχετικά με τη μετάδοση πληροφοριών μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την ασφάλεια των προϊόντων και του σημείου επαφής RAPEX, ώστε να εξασφαλιστεί η τήρηση όλων των προθεσμιών. (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

Οι προβλεπόμενες προθεσμίες ισχύουν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε διαδικασία ένστασης ή από οποιεσδήποτε υποχρεώσεις δημοσίευσης.

3.5.3. Καταστάσεις έκτακτης ανάγκης

Όλων των κοινοποιήσεων σχετικά με προϊόντα που εγκυμονούν σοβαρό κίνδυνο και απαιτούν την ανάληψη επείγουσας δράσης προηγείται τηλεφώνημα από το σημείο επαφής RAPEX στον αριθμό κινητού τηλεφώνου της ομάδας RAPEX της Επιτροπής για να διευκολυνθεί η άμεση δράση και η παρακολούθηση. Αυτός ο κανόνας ισχύει ειδικότερα για τις κοινοποιήσεις που διαβιβάζονται κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου ή κατά τις περιόδους διακοπών. (βλ. επίσης μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

4. Δραστηρίοτητες παρακολούθησης

4.1. Ανακοίνωση των δραστηριοτήτων παρακολούθησης

Τα κράτη μέλη ειδοποιούν την Επιτροπή για κάθε εύρημα που προκύπτει μετά τις δραστηριότητες παρακολούθησής τους σχετικά με τις κοινοποιήσεις RAPEX (δηλαδή «κοινοποιήσεις του άρθρου 12» και «κοινοποιήσεις που απαιτούν την ανάληψη επείγουσας δράσης», καθώς και κοινοποιήσεις δυνάμει του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008) και πληροφορίες για προϊόντα που εγκυμονούν κίνδυνο και έχει στείλει η Επιτροπή (κεφάλαιο 3.3.4).

Επιπρόσθετα, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να ειδοποιούν την Επιτροπή για κάθε δραστηριότητα παρακολούθησης σχετικά με κοινοποιήσεις για λιγότερο σοβαρούς κινδύνους και για ενημέρωση.

4.2. Περιεχόμενο των συμπληρωματικών κοινοποιήσεων

4.2.1. Πεδίο εφαρμογής των στοιχείων

Τα ευρήματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης κοινοποιούνται στην Επιτροπή υπό μορφή συμπληρωματικών κοινοποιήσεων. Για την εναρμόνιση του τύπου των πληροφοριών και για τον περιορισμό του φόρτου εργασίας στο ελάχιστο, τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις ειδικότερα στις ακόλουθες καταστάσεις:

α) Εντοπίστηκε κοινοποιημένο προϊόν στην αγορά

Συμπληρωματική κοινοποίηση στέλνεται όταν οι εθνικές αρχές εντοπίζουν το κοινοποιούμενο προϊόν στην αγορά ή στα εξωτερικά σύνορα. Αυτή η συμπληρωματική κοινοποίηση περιέχει τα πλήρη στοιχεία του εν λόγω προϊόντος (π.χ. ονομασία, εμπορικό σήμα, αριθμό τύπου, γραμμωτό κώδικα, αριθμό παρτίδας) συν τις πληροφορίες για τον συνολικό αριθμό ειδών που εντοπίστηκαν στην αγορά. Επιπλέον, κοινοποιούνται οι ακόλουθες λεπτομέρειες των μέτρων που λαμβάνονται: τύπος (υποχρεωτικός ή προαιρετικός), κατηγορία (π.χ. απόσυρση από την αγορά, ανάκληση από τους καταναλωτές), πεδίο (π.χ. εθνικό, τοπικό), ημερομηνία έναρξης ισχύος και διάρκεια (π.χ. μόνιμη, προσωρινή). Εάν το κοινοποιούμενο προϊόν εντοπίστηκε στην αγορά, αλλά δεν ελήφθη κανένα μέτρο, θα πρέπει στη συμπληρωματική κοινοποίηση να δοθούν οι συγκεκριμένοι λόγοι για τους οποίους δικαιολογείται η μη λήψη μέτρου.

Για να μειωθεί η επιβάρυνση των εθνικών αρχών όσον αφορά την πρακτική παρακολούθησής τους, τα κράτη μέλη δεν χρειάζεται να ενημερώνουν την Επιτροπή (εκτός αν η Επιτροπή ζητήσει να ενημερωθεί) για τα συμπεράσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης με συμπληρωματική κοινοποίηση, όταν το κοινοποιημένο προϊόν δεν εντοπίζεται στην αγορά.

β) Διαφορετική εκτίμηση επικινδυνότητας

Συμπληρωματική κοινοποίηση στέλνεται, όταν τα συμπεράσματα μιας εκτίμησης επικινδυνότητας που εκτελείται από αρχή του αντιδρώντος κράτους μέλους διαφέρουν από τα συμπεράσματα που αναφέρονται στην αρχική κοινοποίηση. Αυτή η συμπληρωματική κοινοποίηση περιέχει μια λεπτομερή περιγραφή κινδύνου (συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσμάτων των δοκιμών, μιας εκτίμησης επικινδυνότητας και πληροφοριών για γνωστά ατυχήματα και συμβάντα) που συνοδεύεται από έγγραφα υποστήριξης (εκθέσεις δοκιμής, πιστοποιητικά, κ.λπ.). Επιπλέον, το αντιδρών κράτος μέλος θα πρέπει να αποδείξει ότι η εκτίμηση επικινδυνότητας που υποβλήθηκε με τη συμπληρωματική κοινοποίησή του εκτελέστηκε στο ίδιο προϊόν με αυτό που κοινοποιήθηκε, δηλαδή με το ίδιο εμπορικό σήμα, ονομασία, αριθμό τύπου, αριθμό παρτίδας, καταγωγή κ.λπ.

γ) Συμπληρωματικές πληροφορίες

Συμπληρωματική κοινοποίηση στέλνεται όταν οι εθνικές αρχές συγκεντρώνουν συμπληρωματικές πληροφορίες (κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων παρακολούθησης) που μπορούν να είναι χρήσιμες για την εποπτεία αγοράς και την επιβολή σε άλλα κράτη μέλη.

Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να συλλέξουν πρόσθετες πληροφορίες που μπορούν να είναι χρήσιμες για τις αρχές τόσο σε άλλα κράτη μέλη όσο και σε τρίτες χώρες που συνεργάζονται στενά με την ΕΕ ως προς την ασφάλεια των προϊόντων. Πρόκειται για πληροφορίες που αφορούν την καταγωγή προϊόντων (π.χ. πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής, τον κατασκευαστή και/ή τους εξαγωγείς) και πληροφορίες για τις αλυσίδες εφοδιασμού (π.χ. πληροφορίες για τις χώρες προορισμού, τους εισαγωγείς και τους διανομείς). Η χώρα που εκτελεί τις δραστηριότητες παρακολούθησης επισυνάπτει στην κοινοποίηση παρακολούθησης όλα τα διαθέσιμα δικαιολογητικά έγγραφα, όπως αντίγραφα παραγγελιών, συμβολαίων πώλησης, τιμολογίων, τελωνειακών διασαφήσεων, κ.λπ.

Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να αναφέρουν αν ορισμένες δραστηριότητες παρακολούθησης εκτελέστηκαν παρόλο που το προϊόν δεν εντοπίστηκε στην επικράτειά τους.

4.2.2. Πληρότητα των συμπληρωματικών κοινοποιήσεων

Το σημείο επαφής RAPEX του αντιδρώντος κράτους μέλους, μαζί με την αρμόδια αρχή, εξασφαλίζει ότι όλα τα στοιχεία που παρέχονται στην συμπληρωματική του κοινοποίηση είναι ακριβή και πλήρη και ότι δεν υπάρχει καμία σύγχυση με άλλα παρόμοια προϊόντα που διατίθενται στην αγορά της ΕΕ. (βλ. επίσης μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

Το βασικό υπόδειγμα συμπληρωματικής κοινοποίησης παρέχεται στο μέρος III προσάρτημα 2 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών. Εάν ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες όταν υποβάλλεται μια συμπληρωματική κοινοποίηση, το αντιδρών κράτος μέλος εξηγεί τους σχετικούς λόγους στο έντυπο παρακολούθησης. Μόλις καταστούν διαθέσιμες οι πληροφορίες αυτές, το αντιδρών κράτος μέλος δύναται να ζητήσει την επικαιροποίηση της συμπληρωματικής του κοινοποίησης. Η επικαιροποιημένη συμπληρωματική κοινοποίηση εξετάζεται από την Επιτροπή προτού επικυρωθεί και διανεμηθεί μέσω του συστήματος.

Το σημείο επαφής RAPEX παρέχει σε όλες τις αρχές στο κράτος μέλος του που συμμετέχουν στο δίκτυο RAPEX τις οδηγίες για το εύρος των στοιχείων τα οποία απαιτούνται για την ορθή συμπλήρωση του εντύπου κοινοποίησης παρακολούθησης. Αυτό βοηθά να διασφαλιστεί ότι οι πληροφορίες που παρέχονται από αυτές τις αρχές προς το σημείο επαφής είναι σωστές και πλήρεις. (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

4.2.3. Επικαιροποίηση επικυρωμένων συμπληρωματικών κοινοποιήσεων

Το αντιδρών κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή (το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο εντός των προθεσμιών που ορίζονται στο μέρος III, προσάρτημα 4 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών) ως προς οποιεσδήποτε εξελίξεις που θα μπορούσαν να απαιτήσουν αλλαγές σε μια συμπληρωματική κοινοποίηση που διανέμεται μέσω της εφαρμογής RAPEX. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τις αλλαγές στο καθεστώς των μέτρων που λαμβάνονται ή στην εκτίμηση επικινδυνότητας που υποβάλλεται με την κοινοποίηση παρακολούθησής τους.

Η Επιτροπή εξετάζει τις πληροφορίες που παρέχονται από το αντιδρών κράτος μέλος και, εάν είναι απαραίτητο, επικαιροποιεί τις σχετικές πληροφορίες.

4.2.4. Ευθύνη για τις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις

Την ευθύνη για τις πληροφορίες που παρέχονται στις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις φέρει το κοινοποιούν κράτος μέλος (34).

Η αρχή ή οι αρχές που εμπλέκονται στις δραστηριότητες παρακολούθησης (π.χ. διενεργώντας την εκτίμηση επικινδυνότητας ή εγκρίνοντας περιοριστικά μέτρα) αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις πληροφορίες που παρέχονται στις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις. Το σημείο επαφής RAPEX ελέγχει και επικυρώνει όλες τις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις που συντάσσονται από τις αντίστοιχες αρχές πριν από τη διαβίβασή τους στην Επιτροπή. (βλ. επίσης μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

Οποιεσδήποτε ενέργειες αναλαμβάνονται από την Επιτροπή, όπως η εξέταση και η επικύρωση των συμπληρωματικών κοινοποιήσεων, δεν συνεπάγονται οποιαδήποτε ανάληψη ευθύνης ως προς τις διαβιβασθείσες πληροφορίες, την οποία εξακολουθεί να φέρει το κράτος μέλος που υποβάλλει τη συμπληρωματική κοινοποίηση.

4.2.5. Απόκριση στις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις

Τα κράτη μέλη δύνανται να αποκριθούν σε οποιαδήποτε συμπληρωματική κοινοποίηση σχετικά με την/τις κοινοποίηση/-εις τους, ξεκινώντας συζήτηση στον διαδικτυακό χώρο συνεργασίας που έχει διατεθεί στα κράτη μέλη για την ανταλλαγή πληροφοριών (βλ. μέρος II κεφάλαιο 5.3.2). Έτσι διασφαλίζεται ότι η απόκριση είναι ορατή σε όλα τα μέλη του RAPEX.

4.3. Δρώντες και ρόλοι που εμπλέκονται στις δραστηριότητες παρακολούθησης

Τα μέρη που εμπλέκονται στη διαδικασία της συμπληρωματικής κοινοποίησης και οι αρμοδιότητές τους είναι τα ακόλουθα:

4.3.1. Οικονομικοί φορείς (35)

Οι οικονομικοί φορείς δεν εμπλέκονται άμεσα στην υποβολή συμπληρωματικών κοινοποιήσεων. Παρόλα αυτά, οι οικονομικοί φορείς πρέπει να συνεργάζονται με τις εθνικές αρχές και να τους παρέχουν κάθε πληροφορία που αφορά ένα προϊόν το οποίο αποτελεί αντικείμενο υφιστάμενης κοινοποίησης προκειμένου να διευκολύνουν τη δημιουργία και υποβολή συμπληρωματικών κοινοποιήσεων μέσω της εφαρμογής RAPEX.

4.3.2. Αρχές εποπτείας της αγοράς

Οι αρχές εποπτείας της αγοράς ειδοποιούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω της εφαρμογής RAPEX για κάθε δραστηριότητα παρακολούθησης ή άλλες πληροφορίες σχετικά με κοινοποιήσεις.

4.3.3. Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει και επικυρώνει τις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις σύμφωνα με τις προδιαγραφές που περιλαμβάνονται στο μέρος II κεφάλαιο 4.2.

4.4. Ροή εργασιών

4.4.1. Δημιουργία και υποβολή συμπληρωματικής κοινοποίησης από κράτος μέλος

Το εθνικό σημείο επαφής RAPEX είναι αρμόδιο για την υποβολή συμπληρωματικών κοινοποιήσεων μέσω της εφαρμογής RAPEX. (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

4.4.2. Εξέταση των συμπληρωματικών κοινοποιήσεων από την Επιτροπή

4.4.2.1. Ορθότητα και πληρότητα

Η Επιτροπή ελέγχει όλες τις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις που λαμβάνονται μέσω της εφαρμογής RAPEX πριν επικυρωθούν και διαβιβαστούν στα κράτη μέλη. Αυτοί οι έλεγχοι εστιάζονται στην ορθότητα και την πληρότητα των παρεχόμενων πληροφοριών.

Η Επιτροπή ελέγχει εάν μια συμπληρωματική κοινοποίηση πληροί όλες τις σχετικές απαιτήσεις που καθορίζονται στην ΟΓΑΠ και στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές και εάν εφαρμόστηκε η σωστή διαδικασία. Μόλις επιβεβαιωθεί η ορθότητα μιας συμπληρωματικής κοινοποίησης, η Επιτροπή ελέγχει την πληρότητά της. Το κεφάλαιο 4.2.2 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών χρησιμοποιείται ως σημείο αναφοράς για την εν λόγω εξέταση.

Η Επιτροπή δίνει ιδιαίτερη προσοχή στις κοινοποιήσεις παρακολούθησης που περιέχουν εκτιμήσεις επικινδυνότητας. Ελέγχει, ειδικότερα, κατά πόσον η περιγραφή των κινδύνων είναι πλήρης, σαφής και καλά τεκμηριωμένη, και αν η εκτίμηση επικινδυνότητας αφορά σαφώς το προϊόν που καλύπτεται από μια κοινοποίηση.

4.4.2.2. Αιτήματα για συμπληρωματικές πληροφορίες

Πριν επικυρώσει μια συμπληρωματική κοινοποίηση, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από το αντιδρών κράτος μέλος να παράσχει συμπληρωματικές πληροφορίες ή διευκρίνιση εντός δεδομένης προθεσμίας. Η επικύρωση μιας συμπληρωματικής κοινοποίησης μπορεί να γίνει με την προϋπόθεση λήψης των ζητούμενων στοιχείων.

Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει την άποψη οποιουδήποτε κράτους μέλους και, ειδικότερα, του κοινοποιούντος κράτους μέλους αναφορικά με μια επικυρωμένη συμπληρωματική κοινοποίηση. Το κράτος μέλος υποβάλλει την άποψή του στην Επιτροπή εντός μιας προθεσμίας που ορίζεται από την τελευταία. Επιπλέον, το κοινοποιούν κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή εάν είναι απαραίτητες οποιεσδήποτε αλλαγές στην κοινοποίηση (π.χ. στην εκτίμηση επικινδυνότητας) ή στο καθεστώς της (π.χ. μόνιμη απόσυρση από το σύστημα).

4.4.3. Επικύρωση και διανομή συμπληρωματικών κοινοποιήσεων

Όλες οι συμπληρωματικές κοινοποιήσεις που αξιολογούνται ως ορθές και πλήρεις επικυρώνονται και διανέμονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τις προθεσμίες που ορίζονται στο προσάρτημα 5 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών.

Η Επιτροπή δεν επικυρώνει συμπληρωματικές κοινοποιήσεις που περιέχουν εκτίμηση επικινδυνότητας διαφορετική από αυτήν της κοινοποίησης στην οποία αναφέρονται, εάν η εκτίμηση επικινδυνότητας δεν είναι πλήρης, σαφής και καλά τεκμηριωμένη ή εάν δεν αποδεικνύεται ότι η εκτίμηση επικινδυνότητας έχει σχέση με το προϊόν που αφορά η κοινοποίηση.

4.4.4. Μόνιμη απόσυρση συμπληρωματικής κοινοποίησης από το RAPEX

Οι συμπληρωματικές κοινοποιήσεις που διανέμονται μέσω της εφαρμογής RAPEX διατηρούνται στο σύστημα όσο και η κοινοποίηση την οποία αφορούν. Η Επιτροπή μπορεί να αποσύρει μόνιμα μια επικυρωμένη συμπληρωματική κοινοποίηση από την εφαρμογή RAPEX, εάν η κοινοποίηση την οποία αυτή αφορά έχει αποσυρθεί από το RAPEX (σύμφωνα με το μέρος II, κεφάλαιο 3.4.7.1.1 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών). Επιπλέον, η Επιτροπή μπορεί να αποσύρει μια επικυρωμένη συμπληρωματική κοινοποίηση, όταν αυτή παρέχει ανακριβείς πληροφορίες και, ειδικότερα, όταν:

α) το προϊόν που βρέθηκε στην αγορά από το αντιδρών κράτος μέλος είναι διαφορετικό από το προϊόν που καλύπτεται από την κοινοποίηση·

β) τα μέτρα που εγκρίθηκαν από το αντιδρών κράτος μέλος αμφισβητηθούν επιτυχώς ενώπιον δικαστηρίου ή μέσω άλλων διαδικασιών και στη συνέχεια, αποσυρθούν·

γ) η εκτίμηση επικινδυνότητας που εκτελείται από το αντιδρών κράτος μέλος αποδεικνύεται ότι είναι μη ορθή ή αφορά διαφορετικό προϊόν από αυτό που καλύπτεται από την κοινοποίηση.

Ισχύουν οι διατάξεις των κεφαλαίων 3.4.7.1.2 και 3.4.7.1.3.

Μόλις η Επιτροπή αποφασίσει να αποσύρει μια συμπληρωματική κοινοποίηση, αυτή αφαιρείται από το RAPEX (ή καθίσταται με άλλον τρόπο μη ορατή στους χρήστες του συστήματος).

Η Επιτροπή ενημερώνει όλα τα κράτη μέλη ως προς την απόσυρση μιας συμπληρωματικής κοινοποίησης μέσω του διαδικτυακού χώρου συνεργασίας που αναφέρεται στο μέρος II, κεφάλαιο 5.3.2 ή μέσω άλλων εξίσου αποτελεσματικών μέσων.

4.5. Προθεσμίες υποβολής συμπληρωματικών κοινοποιήσεων

Τα κράτη μέλη υποβάλλουν συμπληρωματικές κοινοποιήσεις στην Επιτροπή το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο εντός των προθεσμιών που ορίζονται στο προσάρτημα 4 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών.

Σε εθνικό επίπεδο θεσπίζονται οι κατάλληλες ρυθμίσεις σχετικά με τη διαβίβαση πληροφοριών μεταξύ όλων των αρμόδιων αρχών και του σημείου επαφής RAPEX για να εξασφαλιστεί η τήρηση των προθεσμιών. (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

Οι προθεσμίες ισχύουν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε διαδικασία ένστασης ή απαιτήσεις για επίσημη δημοσίευση.

4.6. Αιτήματα εμπιστευτικότητας

Ένα αντιδρών κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει την εμπιστευτικότητα στην συμπληρωματική του κοινοποίηση. Αυτά τα αιτήματα σαφώς αναφέρουν ποιο/-α μέρος/-η της συμπληρωματικής κοινοποίησης πρέπει να τηρηθεί/-ούν απόρρητο/-α. Επιπλέον, όλα τα αιτήματα για εμπιστευτικότητα συνοδεύονται από αιτιολόγηση όπου δηλώνονται σαφώς οι λόγοι.

Τα αιτήματα για εμπιστευτικότητα εξετάζονται από την Επιτροπή για να προσδιοριστεί αν είναι δικαιολογημένα (δηλαδή αν είναι σύμφωνα με τις διατάξεις της ΟΓΑΠ και των κατευθυντήριων γραμμών) και πλήρη (δηλαδή αν δηλώνεται ποια μέρη του εντύπου καλύπτουν και εάν περιέχεται σχετική αιτιολόγηση). Η τελική απόφαση σχετικά με την εμπιστευτικότητα λαμβάνεται από την Επιτροπή ύστερα από διαβουλεύσεις με το αρμόδιο σημείο επαφής RAPEX. (βλ. μέρος II, κεφάλαιο 5.1)

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη χειρίζονται τις συμπληρωματικές κοινοποιήσεις που περιέχουν αιτήματα για εμπιστευτικότητα με τον ίδιο τρόπο όπως τις άλλες συμπληρωματικές κοινοποιήσεις. Η εμπιστευτικότητα μιας συμπληρωματικής κοινοποίησης ή μερών αυτής δεν εμποδίζει τη διαβίβασή της μέσω της εφαρμογής RAPEX στις αρμόδιες εθνικές αρχές. Εντούτοις, ούτε η Επιτροπή ούτε τα κράτη μέλη δεν πρέπει να δημοσιοποιούν οποιαδήποτε εμπιστευτικά μέρη μιας συμπληρωματικής κοινοποίησης. Αυτές οι πληροφορίες είναι απόρρητες και επομένως δεν μπορούν να δημοσιευτούν με οποιαδήποτε μορφή.

Το κράτος μέλος που υποβάλλει τη συμπληρωματική κοινοποίηση αποσύρει το αίτημά του για εμπιστευτικότητα αμέσως αφού ενημερωθεί ότι οι λόγοι για το αίτημα αυτό δεν υφίστανται πλέον. Η Επιτροπή ενημερώνει όλα τα κράτη μέλη για την απόσυρση της εμπιστευτικότητας μετά από τη λήψη ενός τέτοιου αιτήματος από το αντιδρών κράτος μέλος.

5. Δίκτυα RAPEX

5.1. Εθνικά σημεία επαφής RAPEX

Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει ένα ενιαίο σημείο επαφής RAPEX για τη λειτουργία του RAPEX σε εθνικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν στο πλαίσιο ποιας εθνικής αρχής θα δημιουργήσουν το σημείο επαφής RAPEX. Κάθε κράτος μέλος οργανώνει επίσης το εθνικό του δίκτυο RAPEX για να εξασφαλίσει την αποδοτική ροή των πληροφοριών μεταξύ του σημείου επαφής RAPEX και των διαφόρων αρχών που συμμετέχουν στο RAPEX (βλ. μέρος I κεφάλαιο 5.4 και μέρος II κεφάλαιο 1.2).

5.1.1. Οργάνωση

Κάθε κράτος μέλος παρέχει στο σημείο επαφής RAPEX τους πόρους και τις πληροφορίες που χρειάζεται για την εκτέλεση των καθηκόντων του και ειδικότερα για την λειτουργία του συστήματος με αποτελεσματική υποστήριξη/απρόσκοπτη εκτέλεση των εργασιών.

Το σημείο επαφής RAPEX διαθέτει χωριστό λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για το RAPEX, που είναι προσβάσιμος από όλους τους υπαλλήλους αυτού του σημείου επαφής (π.χ. rapex@ …). Οι επαγγελματικοί ή ιδιωτικοί λογαριασμοί ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των υπαλλήλων που είναι υπεύθυνοι για το σημείο επαφής RAPEX δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως λογαριασμός ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του σημείου επαφής RAPEX. Το σημείο επαφής RAPEX διαθέτει επίσης αριθμούς τηλεφώνων απευθείας κλήσης μέσω των οποίων μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει μαζί του κατά τη διάρκεια και εκτός των ωρών εργασίας.

5.1.2. Καθήκοντα

Τα κυριότερα καθήκοντα του σημείου επαφής RAPEX είναι:

α) να οργανώνει και να καθοδηγεί τις εργασίες του εθνικού δικτύου RAPEX, σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές·

β) να εκπαιδεύει και να παρέχει συνδρομή σε όλες τις αρχές στο δίκτυο όσον αφορά τη χρήση του RAPEX·

γ) να εξασφαλίζει ότι όλα τα καθήκοντα RAPEX που προκύπτουν από την ΟΓΑΠ και τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές εκτελούνται σωστά, ειδικότερα, ότι όλες οι απαραίτητες πληροφορίες (δηλ. κοινοποιήσεις, συμπληρωματικές κοινοποιήσεις, πρόσθετες πληροφορίες κ.λπ.) παρέχονται στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση·

δ) να διαβιβάζει πληροφορίες μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών αρχών εποπτείας της αγοράς και των αρχών που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων·

ε) να ελέγχει και να επικυρώνει την πληρ