ΟΔΗΓΙΑ 98/58/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 20ής Ιουλίου 1998 σχετικά με την προστασία των ζώων στα εκτροφεία

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΟΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),

Εκτιμώντας:

ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν επικυρώσει την ευρωπαϊκή σύμβαση περί της προστασίας των ζώων στα εκτροφεία (ονομαζόμενη στο εξής «σύμβαση») 7 ότι και η Κοινότητα ενέκρινε τη σύμβαση αυτή με την απόφαση 78/923/ΕΟΚ (4) και έχει καταθέσει το έγγραφο έγκρισής της 7

ότι η Κοινότητα, ως συμβαλλόμενο μέρος, υποχρεούται να υλοποιήσει τις αρχές που διακηρύσσονται στη σύμβαση 7

ότι οι αρχές αυτές περιλαμβάνουν την παροχή στέγης, τροφής, νερού και φροντίδας ανάλογα με τις φυσιολογικές και ηθολογικές ανάγκες των ζώων και σύμφωνα με την κτηθείσα πείρα και τις επιστημονικές γνώσεις 7

ότι είναι επίσης σκόπιμο, η Κοινότητα να μεριμνήσει για την ενιαία εφαρμογή της σύμβασης και των συστάσεων οι οποίες θεσπίζονται δυνάμει της σύμβασης αυτής, και να θεσπίσει ειδικούς κανόνες για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας 7

ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του, της 20ής Φεβρουαρίου 1987, για την πολιτική προστασίας των ζώων (5), κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις κοινοτικών κανόνων για τις γενικές πτυχές της εκτροφής ζώων 7

ότι η δήλωση (αριθ. 24) που προσαρτάται στην Τελική Πράξη της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ενωση καλεί τα ευρωπαϊκά όργανα και τα κράτη μέλη να λαμβάνουν πλήρως υπόψη τις επιταγές της προστασίας των ζώων, κατά την εκπόνηση και την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας, ιδίως στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής 7

ότι οι διαφορές που μπορούν να στρεβλώσουν τους όρους ανταγωνισμού είναι αντίθετες προς την καλή λειτουργία της οργάνωσης της αγοράς των ζώων 7

ότι, συνεπώς, είναι αναγκαίο να θεσπισθούν στοιχειώδεις κοινοί κανόνες για την προστασία των ζώων στα εκτροφεία, ώστε να εξασφαλισθεί η ορθολογική ανάπτυξη της παραγωγής και να διευκολυνθεί η οργάνωση της αγοράς των ζώων 7 ότι, προς τούτο, ενδείκνυται, να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις για την καλή διαβίωση των ζώων που διατυπώνονται ήδη στους κοινοτικούς κανόνες 7

ότι θα πρέπει να εξετασθούν συγκριτικά οι εφαρμοστέες διατάξεις για την καλή διαβίωση των ζώων στην Κοινότητα και σε ορισμένες τρίτες χώρες, και να αξιολογηθούν προκειμένου να καθοριστεί η φύση των μελλοντικών κοινοτικών πρωτοβουλιών με στόχο την κατάργηση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

1. Η παρούσα οδηγία καθορίζει στοιχειώδεις κανόνες για την προστασία των ζώων στα εκτροφεία.

2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται:

α) στα ζώα που ζουν στο φυσικό περιβάλλον 7

β) στα ζώα που προορίζονται να συμμετάσχουν σε αγώνες, επιδείξεις, πολιτιστικές ή αθλητικές εκδηλώσεις ή δραστηριότητες 7

γ) στα πειραματόζωα ή τα ζώα εργαστηριακών δοκιμών 7

δ) στα ασπόνδυλα.

3. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των ειδικών κοινοτικών κανόνων που διατυπώνονται αλλού, και ιδίως των οδηγιών 88/166/ΕΟΚ (6), 91/629/ΕΟΚ (7) και 91/630/ΕΟΚ (8), οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν.

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1. «ζώο»: κάθε ζώο (συμπεριλαμβανομένων των ιχθύων, των ερπετών και των αμφιβίων) που εκτρέφεται ή κατέχεται για την παραγωγή τροφίμων, ερίου, δέρματος ή γούνας ή για άλλους σκοπούς γεωργικής εκμετάλλευσης,

2. «κύριος ή κάτοχος»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για ή επιφορτισμένο με τα ζώα μονίμως ή προσωρινώς,

3. «αρμόδια αρχή»: η αρμόδια αρχή κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 6, της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τους κτηνιατρικούς και ζωοτεχνικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο ορισμένων ζώντων ζώων και προϊόντων με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (9).

Άρθρο 3

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διατάξεις ώστε οι κύριοι ή κάτοχοι να λαμβάνουν όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα για να εξασφαλίσουν την καλή διαβίωση των ζώων τους και προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τα εν λόγω ζώα δεν υφίστανται κανένα περιττό πόνο, ταλαιπωρία ή βλάβη.

Άρθρο 4

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι συνθήκες εκτροφής ή κατοχής των ζώων (πλην των ιχθύων, των ερπετών και των αμφιβίων), λαμβανομένου υπόψη του είδους τους και του βαθμού ανάπτυξης, προσαρμογής και εξημέρωσης, και των φυσιολογικών και ηθολογικών αναγκών τους σύμφωνα με την κτηθείσα πείρα και τις επιστημονικές γνώσεις, να είναι σύμφωνες με τις προβλεπόμενες διατάξεις του παραρτήματος.

Άρθρο 5

1. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο τις προτάσεις που είναι απαραίτητες για την ενιαία εφαρμογή της ευρωπαϊκής σύμβασης περί της προστασίας των ζώων στα εκτροφεία και, βάσει επιστημονικής αξιολόγησης, τυχόν συστάσεις οι οποίες θεσπίζονται δυνάμει της σύμβασης αυτής, καθώς και άλλους ειδικούς κανόνες.

2. Επιπλέον, ανά πενταετία και για πρώτη φορά εντός πέντε ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή, βάσει της εμπειρίας που αποκτήθηκε από την έναρξη εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, και, ειδικότερα, όσον αφορά τις διατάξεις μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, και την τεχνική και επιστημονική πρόοδο, υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση και, ενδεχομένως, κατάλληλες προτάσεις που λαμβάνουν υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης αυτής.

3. Το Συμβούλιο αποφαίνεται με ειδική πλειοψηφία σχετικά με αυτές τις προτάσεις.

Άρθρο 6

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες διατάξεις για τη διεξαγωγή επιθεωρήσεων από την αρμόδια αρχή κατά τρόπο που να εξασφαλίζει την τήρηση των διατάξεων της παρούσας οδηγίας. Οι επιθεωρήσεις αυτές μπορούν να διεξάγονται επ' ευκαιρία ελέγχων για άλλους σκοπούς.

2. Από την ημερομηνία που θα καθοριστεί σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 3, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση για τις επιθεωρήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η Επιτροπή υποβάλλει περίληψη των εκθέσεων αυτών στη μόνιμη κτηνιατρική επιτροπή.

3. Η Επιτροπή, πριν από την 1η Ιουλίου 1999, σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 9, υποβάλλει προτάσεις για την εναρμόνιση:

α) των επιθεωρήσεων που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 1 7

β) της μορφής, του περιεχομένου και της συχνότητας υποβολής των εκθέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 7

1. Όταν είναι απαραίτητο για την ενιαία εφαρμογή των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας, οι κτηνιατρικοί εμπειρογνώμονες της Επιτροπής μπορούν, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές:

α) να εξακριβώνουν ότι τα κράτη μέλη συμμορφώνονται προς τις εν λόγω απαιτήσεις 7

β) να προβαίνουν σε επιτόπιους ελέγχους ώστε να βεβαιώνονται ότι οι επιθεωρήσεις διεξάγονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

2. Το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου διεξάγεται επιθεώρηση παρέχει στους κτηνιατρικούς εμπειρογνώμονες της Επιτροπής κάθε βοήθεια που απαιτείται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Τα αποτελέσματα των διεξαγομένων ελέγχων πρέπει να συζητούνται με την αρμόδια αρχή του συγκεκριμένου κράτους μέλους πριν συνταχθεί και κυκλοφορήσει η τελική έκθεση.

3. Η αρμόδια αρχή του συγκεκριμένου κράτους μέλους λαμβάνει τα μέτρα που τυχόν θα αποδειχθούν απαραίτητα προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα του ελέγχου αυτού.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου εγκρίνονται, εάν χρειασθεί, με τη διαδικασία του άρθρου 9.

Άρθρο 8

1. Πριν από τις 30 Ιουνίου 1999, η Επιτροπή υποβάλει στο Συμβούλιο έκθεση που αφορά:

- τη σύγκριση μεταξύ των εφαρμοστέων διατάξεων για την καλή διαβίωση των ζώων στην Κοινότητα και στις τρίτες χώρες που προμηθεύουν την Κοινότητα,

- το πεδίο για την επίτευξη ευρύτερης διεθνούς αποδοχής των αρχών καλής διαβίωσης των ζώων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και

- την έκταση στην οποία οι στόχοι της Κοινότητας σε σχέση με την καλή διαβίωση των ζώων μπορούν να υπονομεύονται λόγω του ανταγωνισμού από τρίτες χώρες οι οποίες δεν εφαρμόζουν ισοδύναμα πρότυπα.

2. Η έκθεση που αναφέρει η παράγραφος 1 συνοδεύεται από τις αναγκαίες προτάσεις με σκοπό να καταργηθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.

Άρθρο 9

1. Όταν ακολουθείται η διαδικασία του παρόντος άρθρου, το θέμα παραπέμπεται αμελλητί στη μόνιμη κτηνιατρική επιτροπή, που συγκροτήθηκε με την απόφαση 68/361/ΕΟΚ (10), στο εξής καλούμενη «επιτροπή», είτε με πρωτοβουλία του προέδρου της ή κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους.

2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των ληπτέων μέτρων. H επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό εντός προθεσμίας που μπορεί να ορίσει o πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη διατυπώνεται με την πλειοψηφία που ορίζεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης, σχετικά με την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο προτάσει της Επιτροπής. Στο πλαίσιο της επιτροπής, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.

3. α) Η Επιτροπή θεσπίζει τα σχεδιαζόμενα μέτρα εφόσον είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.

β) Εάν τα σχεδιαζόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα ληπτέα μέτρα. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.

Εάν, εντός προθεσμίας τριών μηνών από την ημερομηνία παραπομπής του θέματος, το Συμβούλιο δεν έχει θεσπίσει μέτρα, η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα και τα θέτει αμέσως σε εφαρμογή, εκτός εάν το Συμβούλιο καταψηφίσει τα εν λόγω μέτρα με απλή πλειοψηφία.

Άρθρο 10

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, συμπεριλαμβανομένων των τυχόν κυρώσεων, που απαιτούνται για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1999, εκτός αν το Συμβούλιο αποφασίσει άλλως υπό το πρίσμα της αναφερόμενης στο άρθρο 8 έκθεσης. Ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Ωστόσο, ακόμα και μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1999, τα κράτη μέλη μπορούν, τηρώντας τους γενικούς κανόνες της συνθήκης, να διατηρούν ή να εφαρμόζουν, στο έδαφός τους, διατάξεις για την προστασία των ζώων στα εκτροφεία, αυστηρότερες από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε σχετικό μέτρο προς την κατεύθυνση αυτή.

3. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή το κείμενο των κυριοτέρων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 11

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 12

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 1998.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

W. MOLTERER

(1) ΕΕ C 156 της 23. 6. 1992, σ. 11.

(2) ΕΕ C 337 της 21. 12. 1992, σ. 225.

(3) ΕΕ C 332 της 16. 12. 1992, σ. 22.

(4) ΕΕ L 323 της 17. 11. 1978, σ. 12.

(5) ΕΕ C 76 της 23. 3. 1987, σ. 185.

(6) Οδηγία 88/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 1988, που αφορά την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου στην υπόθεση 131-86 (ακύρωση της οδηγίας 86/113/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 1986, για τον καθορισμό των ελάχιστων προδιαγραφών σχετικά με την προστασία των ωοπαραγωγών ορνίθων που εκτρέφονται σε κλωβοστοιχίες) (ΕΕ L 74 της 19. 3. 1988, σ. 83).

(7) Οδηγία 91/629/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για τη θέσπιση στοιχειωδών κανόνων για την προστασία των μόσχων (ΕΕ L 340 της 11. 12. 1991, σ. 28) 7 οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 97/2/ΕΚ (ΕΕ L 25 της 28. 1. 1997, σ. 24).

(8) Οδηγία 91/630/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για τους στοιχειώδεις κανόνες για την προστασία των χοίρων (ΕΕ L 340 της 11. 12. 1991, σ. 33).

(9) ΕΕ L 224 της 18. 8. 1990, σ. 29 7 οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 92/118/ΕΟΚ (ΕΕ L 62 της 15. 3. 1993, σ. 49).

(10) ΕΕ L 255 της 18. 10. 1968, σ. 23.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Προσωπικό

1. Η φροντίδα των ζώων ανατίθεται σε επαρκή αριθμό προσώπων με κατάλληλες ικανότητες, γνώσεις και επαγγελματικά προσόντα.

Επιθεώρηση

2. Όλα τα ζώα που ζουν περιορισμένα σε συστήματα εκτροφής, όπου η καλή διαβίωσή τους εξαρτάται από τη συχνή ανθρώπινη προσοχή, επιθεωρούνται τουλάχιστον μία φορά την ημέρα. Τα ζώα που εκτρέφονται ή κατέχονται σε άλλα συστήματα, επιθεωρούνται κατά διαστήματα επαρκή για την αποφυγή κάθε ταλαιπωρίας τους.

3. Πρέπει να υπάρχει κατάλληλος φωτισμός (σταθερός ή φορητός) ώστε τα ζώα να είναι δυνατόν να επιθεωρούνται διεξοδικά ανά πάσα στιγμή.

4. Σε κάθε ζώο που φαίνεται ασθενές ή τραυματισμένο παρέχονται, χωρίς καθυστέρηση, οι κατάλληλες φροντίδες και, όταν ένα ζώο δεν αντιδρά στις φροντίδες αυτές, λαμβάνεται το συντομότερο δυνατόν η γνώμη κτηνιάτρου. Εάν χρειάζεται, τα ασθενή ή τραυματισμένα ζώα απομονώνονται σε κατάλληλους χώρους σταβλισμού με, κατά περίπτωση, στεγνή αναπαυτική στρωμνή.

Μητρώα

5. Ο κύριος ή κάτοχος των ζώων τηρεί μητρώο στο οποίο αναφέρεται κάθε ιατρική αγωγή καθώς και ο αριθμός θανάτων που διαπιστώνονται σε κάθε επιθεώρηση.

Όταν απαιτείται η καταγραφή ισοδύναμων πληροφοριών για άλλους σκοπούς, οι πληροφορίες αυτές εξυπηρετούν και τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.

6. Τα μητρώα αυτά διατηρούνται επί τρία τουλάχιστον έτη και τίθενται στη διάθεση της αρμόδιας αρχής κατά τη διάρκεια των επιθεωρήσεων ή όποτε ζητηθούν.

Ελευθερία κίνησης

7. Η ελευθερία κίνησης που χρειάζεται κάθε ζώο, ανάλογα με το είδος του και σύμφωνα με την κτηθείσα πείρα και τις επιστημονικές γνώσεις, δεν πρέπει να παρεμποδίζεται έτσι ώστε να προκαλείται περιττή ταλαιπωρία ή τραυματισμός.

Όταν ένα ζώο είναι συνεχώς ή συνήθως προσδεδεμένο, αλυσοδεμένο ή περιορισμένο, πρέπει να διαθέτει τον απαιτούμενο χώρο για τις φυσιολογικές και ηθολογικές του ανάγκες, σύμφωνα με την κτηθείσα πείρα και τις επιστημονικές γνώσεις.

Κτίρια και χώροι σταβλισμού

8. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των χώρων σταβλισμού, ιδίως δε των διαμερισμάτων και του εξοπλισμού με τον οποίο είναι δυνατό να έλθουν σε επαφή τα ζώα, δεν πρέπει να είναι επιβλαβή για τα ζώα και πρέπει να μπορούν να καθαρίζονται και να απολυμαίνονται σχολαστικά.

9. Οι χώροι σταβλισμού και τα σημεία πρόσδεσης των ζώων πρέπει να κατασκευάζονται και να συντηρούνται κατά τρόπον ώστε να μην υπάρχουν αιχμές ή προεξοχές που είναι δυνατόν να τραυματίσουν τα ζώα.

10. Η κυκλοφορία του αέρα, το ποσοστό κονιορτού, η θερμοκρασία, η σχετική υγρασία του αέρα και οι συγκεντρώσεις αερίων, πρέπει να παραμένουν εντός ορίων που δεν βλάπτουν τα ζώα.

11. Τα ζώα που εκτρέφονται εντός κτιρίων δεν πρέπει να παραμένουν ούτε σε συνεχές σκοτάδι, ούτε να εκτίθενται χωρίς κατάλληλη διακοπή σε τεχνητό φωτισμό. Όταν ο φυσικός φωτισμός είναι ανεπαρκής για τις φυσιολογικές και ηθολογικές τους ανάγκες, πρέπει να προβλέπεται κατάλληλος τεχνητός φωτισμός.

Ζώα που δεν εκτρέφονται εντός κτιρίων

12. Τα ζώα που δεν εκτρέφονται εντός κτιρίων πρέπει, στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο και δυνατό, να προστατεύονται από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, τους θηρευτές και τους κινδύνους για την υγεία τους.

Αυτόματος ή μηχανικός εξοπλισμός

13. Κάθε αυτόματος ή μηχανικός εξοπλισμός που είναι αναγκαίος για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων πρέπει να επιθεωρείται τουλάχιστον μια φορά την ημέρα. Όταν διαπιστώνονται βλάβες πρέπει να επανορθώνονται αμέσως ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα για να προστατεύεται η υγεία και η καλή διαβίωση των ζώων.

Όταν η υγεία και η καλή διαβίωση των ζώων εξαρτώνται από σύστημα τεχνητού εξαερισμού, θα πρέπει να προβλέπεται κατάλληλο εφεδρικό σύστημα επαρκούς ανανέωσης του αέρα για τη διασφάλιση της υγείας και της καλής διαβίωσης των ζώων σε περίπτωση βλάβης του συστήματος, και σύστημα συναγερμού το οποίο να προειδοποιεί για τη βλάβη. Το σύστημα συναγερμού πρέπει να ελέγχεται τακτικά.

Σίτιση, πότισμα και χορήγηση άλλων ουσιών

14. Στα ζώα πρέπει να παρέχεται υγιεινή τροφή, κατάλληλη για την ηλικία και το είδος τους, και σε επαρκείς ποσότητες, ώστε να διατηρείται η καλή υγεία τους και να καλύπτονται οι θρεπτικές τους ανάγκες. Σε κανένα ζώο δεν πρέπει να χορηγούνται τροφές ή υγρά κατά τρόπο που μπορεί να προκαλέσει περιττή ταλαιπωρία ή βλάβη, ούτε η τροφή ή τα υγρά αυτά να περιέχουν ουσίες οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν περιττή ταλαιπωρία ή βλάβη.

15. Όλα τα ζώα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε τροφή κατά διαστήματα ανάλογα με τις ανάγκες της φυσιολογίας τους.

16. Όλα τα ζώα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε νερό κατάλληλης ποσότητας και ποιότητας ή να μπορούν να ικανοποιούν τις ανάγκες τους σε υγρά με άλλους τρόπους.

17. Οι εγκαταστάσεις σίτισης και ποτίσματος πρέπει να σχεδιάζονται, να κατασκευάζονται και να τοποθετούνται κατά τρόπον ώστε να περιορίζονται οι κίνδυνοι μόλυνσης της τροφής και του νερού, καθώς και τα αρνητικά αποτελέσματα που θα μπορούσαν να προκύψουν από τον ανταγωνισμό μεταξύ των ζώων.

18. Καμία άλλη ουσία, εκτός από τις ουσίες που χορηγούνται για θεραπευτικούς ή προφυλακτικούς σκοπούς ή στο πλαίσιο ζωοτεχνικής αγωγής, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, στοιχείο γ) της οδηγίας 96/22/ΕΚ (1), δνε χορηγείται στα ζώα, εκτός εάν έχει αποδειχθεί, βάσει επιστημονικών μελετών σχετικών με την καλή διαβίωση των ζώων ή βάσει της πείρας που έχει αποκτηθεί, ότι η ουσία δεν είναι επιβλαβής για την υγεία ή την καλή διαβίωση των ζώων.

Ακρωτηριασμοί

19. Έως ότου θεσπισθούν ειδικές διατάξεις για τους ακρωτηριασμούς σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 5 της οδηγίας, και με την επιφύλαξη της οδηγίας 91/630/ΕΟΚ, οι σχετικές εθνικές διατάξεις εφαρμόζονται τηρουμένων των γενικών κανόνων της συνθήκης.

Μέθοδοι εκτροφής

20. Δεν πρέπει να εφαρμόζονται φυσικές ή τεχνητές μέθοδοι εκτροφής οι οποίες προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν ταλαιπωρία ή βλάβη σε οποιοδήποτε ζώο.

Η παρούσα διάταξη δεν αποκλείει τη χρήση ορισμένων μεθόδων που ενδέχεται να προκαλέσουν ελάχιστη ή στιγμιαία ταλαιπωρία ή τραυματισμό, ή να απαιτήσουν παρέμβαση η οποία δεν είναι πιθανό να προκαλέσει διαρκή βλάβη, εφόσον οι εθνικές διατάξεις τις επιτρέπουν.

21. Κανένα ζώο δεν πρέπει να περιορίζεται σε εκτροφείο εάν δεν είναι δυνατόν να αναμένεται ευλόγως, βάσει του γονοτύπου ή φαινοτύπου του, ότι αυτό δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία ή την καλή διαβίωσή του.

(1) Oδηγία 96/22/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1996, περί απαγορεύσεως της χρησιμοποιήσεως ορισμένων ουσιών με ορμονική ή θυρεοστατική δράση και των β-ανταγωνιστικών ουσιών στη ζωική παραγωγή για κερδοσκοπικούς λόγους (ΕΕ L 125 της 23. 5. 1996, σ. 3).