*****

ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 28ης Φεβρουαρίου 1985

προς τη γαλλική κυβέρνηση κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 954/79 του Συμβουλίου σχετικά με την επικύρωση από τα κράτη μέλη της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τον κώδικα συμπεριφοράς των conferences τακτικών γραμμών ή της προσχωρήσεως των κρατών μελών στη σύμβαση

(85/185/ΕΟΚ)

1. Με επιστολή της 21ης Νοεμβρίου 1984, και κατά τις συνομιλίες που είχε στις 20 Δεκεμβρίου 1984 με τις υπηρεσίες της Επιτροπής, η μόνιμη γαλλική αντιπροσωπεία στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες κοινοποίησε στην Επιτροπή, στα πλαίσια της διαδικασίας διαβουλεύσεων που προβλέπει το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 954/79 του Συμβουλίου σχετικά με την επικύρωση από τα κράτη μέλη της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τον κώδικα συμπεριφοράς των conferences τακτικών γραμμών ή της προσχωρήσεως των κρατών μελών στη σύμβαση (1), τα ακόλουθα έγγραφα:

α) ένα σχέδιο νόμου με το οποίο επιτρέπεται η έγκριση της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών περί του κώδικος συμπεριφοράς των conferences τακτικών γραμμών και την αιτιολογική έκθεση·

β) ένα σχέδιο νόμου σχετικά με την επικύρωση της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών περί του κώδικος συμπεριφοράς των conferences τακτικών γραμμών και την αιτιολογική έκθεση.

2. Από τη μελέτη των εν λόγω εγγράφων προκύπτουν οι ακόλουθες παρατηρήσεις:

α) σχέδιο νόμου του σημείου 1 στοιχείο α): δεν υπάρχουν παρατηρήσεις

β) σχέδιο νόμου του σημείου 1 στοιχείο β):

Το άρθρο 1 του νομοσχεδίου θα πρέπει να εφαρμοστεί κατά τρόπο ώστε να λαμβάνεται πλήρως υπόψη το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 954/79/ΕΟΚ, και ιδιαίτερα οι επιφυλάξεις, πράγμα που η γαλλική κυβέρνηση προτίθεται να κάνει, όπως αναφέρει και στην αιτιολογική έκθεση.

Το άρθρο 3 του νομοσχεδίου απαιτεί από τις εταιρείες, μεταξύ των κριτηρίων συμμετοχής στις εμπορικές διαπραγματεύσεις για πρόσβασή τους σε μια συγκεκριμένη conference, να κάνουν χρήση, κατά κανόνα και κατά κύριο λόγο, πλοίων με γαλλική σημαία. Σύμφωνα με τις εξηγήσεις που έδωσε η γαλλική διοίκηση, το εθνικό δίκαιο επιτρέπει στους αλλοδαπούς να συμμετέχουν στο εταιρικό κεφάλαιο της εταιρείας μέχρι 100 % και, κατά συνέπεια, με βάση κυρίως τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 1974 και της 21ης Ιουνίου 1974 που εκδόθηκαν αντίστοιχα για τις υποθέσεις 167/73 και 2/74, αυτή η διάταξη του νομοσχεδίου δεν έρχεται σε αντίφαση με τις διατάξεις που αφορούν το δικαίωμα εγκατάστασης.

Το άρθρο 4 του νομοσχεδίου προβλέπει τα κριτήρια για τη ρύθμιση των διαφορών μεταξύ των μερών σε περίπτωση αποτυχίας των εμπορικών διαπραγματεύσεων.

Τα κριτήρια αυτά περιλαμβάνουν εκείνα που προβλέπονται στα πρακτικά της συνόδου του Συμβουλίου όπου ψηφίστηκε ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 954/79.

Σχετικά με το κριτήριο που προβλέπεται στην πρώτη περίπτωση του άρθρου 4 (προσφυγή στη ναύλωση) σε συνδυασμό με την τελευταία περίπτωση του άρθρου 3 (χρήση κατά κανόνα και κατά κύριο λόγο, πλοίων με γαλλική σημαία), παρατηρούμε τα εξής: Ενώ το άρθρο 3 επιτρέπει προσφυγή στη ναύλωση, το κριτήριο που προβλέπεται στην περίπτωση του άρθρου 4 χορηγεί προτίμηση στον εφοπλιστή-πλοιοκτήτη. Από αυτό φαίνεται ότι θα μπορούσαν να προκύψουν προβλήματα διακρίσεων στην ακόλουθη περίπτωση: Μια εταιρεία άλλου κράτους μέλους θα μπορούσε να εγκατασταθεί μέσω πρακτορείου ή υποκαταστήματος στη Γαλλία αλλά για να κάνει χρήση κατά κανόνα και κατά κύριο λόγο της γαλλικής σημαίας, θα πρέπει να εκμεταλεύεται μόνο ναυλωμένα πλοία.

Αυτό θα επέτρεπε, σύμφωνα με το άρθρο 3, στο εν λόγω πρακτορείο ή υποκατάστημα να συμμετέχει στις εμπορικές διαπραγματεύσεις που προβλέπει το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 954/79. Εντούτοις, σε περίπτωση διαφωνίας ενώπιον της διοίκησης, αυτό το ίδιο πρακτορείο ή υποκατάστημα θα βρίσκεται σε μειονεκτική θέση από το ίδιο το γεγονός ότι εκμεταλεύεται ναυλωμένα πλοία, με βάση το κριτήριο που προβλέπεται στην πρώτη περίπτωση του άρθρου 4.

Οι εκπρόσωποι της γαλλικής κυβέρνησης δήλωσαν ότι ήταν δυνατόν να τροποποιήσουν τη διατύπωση του κριτηρίου αυτού κατά τρόπο ώστε να αποκλειστεί αυτή η δυνατότητα διάκρισης έναντι των υπηκόων των κρατών μελών, διάκριση στην οποία δεν αποσκοπούσε το εν λόγω κριτήριο.

Εφόσον γίνει η σχετική τροποποίηση, το πρόβλημα θεωρείται λυμένο.

Όσον αφορά το άρθρο 3, θα ήταν ευχής έργο αν η γαλλική κυβέρνηση τροποποιήσει το άρθρο 3 του νομοσχεδίου της ώστε να μπορέσουν οι εταιρείες τακτικών γραμμών άλλων χωρών μελών του

ΟΟΣΑ να γίνουν δεκτές σαν «εθνική γραμμή», υπό όρο της αμοιβαιότητας.

Όσον αφορά την εξήγηση σχετικά με το άρθρο 3 στην αιτιολογική έκθεση, η Επιτροπή δεν μπορεί να συμμεριστεί τη γνώμη της γαλλικής κυβέρνησης ότι η απαίτηση να έχει το πλοίο την εθνική σημαία εντάσσεται στα πλαίσια της λογικής του κώδικα, αν και ένα μόνο άρθρο -το άρθρο 23 παράγραφος 2- αναφέρεται στην δυνατότητα χρήσης μίας σημαίας. Αντίθετα, το κείμενο του κώδικα φαίνεται ότι βασίζεται μάλλον στην αναγνώριση μιας ενδεχόμενης ανάγκης των αναπτυσσόμενων χωρών να ναυλώνουν πλοία με άλλη σημαία (βλέπε τον ορισμό της εθνικής γραμμής και το άρθρο 2 παράγραφος 11).

3. Κατά συνέπεια, προτείνεται στην Επιτροπή να εγκρίνει το συνημμένο σχέδιο γνωμοδότησης που θα σταλεί στη γαλλική κυβέρνηση, καθώς και το σχέδιο διαβιβαστικής επιστολής της γνωμοδότησης στην εν λόγω κυβέρνηση.

Βρυξέλλες, 28 Φεβρουαρίου 1985.

Για την Επιτροπή

Stanley CLINTON DAVIS

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 121 της 17. 5. 1979, σ. 1.