ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 14ης Μαρτίου 1995 για τις ενισχύσεις που χορηγεί η Ιταλία (Sardegna) στο γεωργικό τομέα (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (95/366/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3290/94 (2), και ιδίως το άρθρο 24 αυτού,

αφού έταξε προθεσμία στους ενδιαφερόμενους για να της υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης (3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Ι

Με επιστολή στις 1 Σεπτεμβρίου 1992, η οποία καταχωρήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1992, η μόνιμη ιταλική αντιπροσωπεία στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες κοινοποίησε στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης, τον περιφερειακό νόμο (Sardegna) αριθ. 17/92.

Ο εν λόγω περιφερειακός νόμος τέθηκε σε ισχύ και τα μέτρα ενίσχυσης που προβλέπονται σε αυτόν εφαρμόσθηκαν πριν μπορέσει η Επιτροπή να αποφανθεί σχετικά. Επιπλέον, ορισμένες διατάξεις του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 θέτουν σε εφαρμογή προηγούμενες νομοθετικές διατάξεις που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο κοινοποίησης δυνάμει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης. Η εξέταση της Επιτροπής αφορούσε, όπου ήταν ανάγκη, και αυτές τις διατάξεις.

Τα μέτρα ενίσχυσης που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι τα ακόλουθα:

Άρθρο 1 του νόμου 17/92

Η περιφερειακή διοίκηση χορηγεί επιδοτήσεις, υπό μορφή μείωσης του επιτοκίου που εφαρμόζεται σε δάνεια, τα οποία συνάπτονται από τα μέλη των συνεταιρισμών στον τομέα της μεταποίησης και της εμπορίας των γεωργικών προϊόντων ή ενώσεων αυτών, προκειμένου να αποκτήσουν συμμετοχή στο εταιρικό κεφάλαιο αυτών των οργανισμών. Η εφαρμογή του μέτρου περιορίσθηκε το 1992. Προϋπολογισμός: 3 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες.

Καθώς δεν προβλέπεται κανένας περιορισμός ως προς τη χρησιμοποίηση νέων πόρων (που αντιπροσωπεύονται από την αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου) από τους προαναφερθέντες συνεταιρισμούς ή ενώσεις, η χρηματοδότηση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για να χρηματοδοτηθούν μελλοντικές επενδύσεις ή για την εξυγίανση των επιχειρήσεων με τρόπους οι οποίοι είναι σύμφωνοι με τα κριτήρια που υιοθέτησε η Επιτροπή σε θέματα ενισχύσεων προς τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσκολίες [κριτήρια που επαναλήφθηκαν στην επιστολή με την οποία η Επιτροπή ανακοίνωσε στην ιταλική κυβέρνηση την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης (4)], αλλά επίσης για να χρηματοδοτηθούν τα έξοδα λειτουργίας τους.

Άρθρο 3 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92, άρθρο 6 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 άρθρο 40 του περιφερειακού νόμου αριθ. 14/81 και άρθρο 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86

Τα προαναφερθέντα άρθρα προβλέπουν ένα σύστημα δημόσιας παρέμβασης για την μετατροπή του παθητικού των γεωργικών συναιτερισμών [μέτρα α) έως ε)] και μία μεμονωμένη περίπτωση εξυγίανσης [μέτρο στ)].

α) Το άρθρο 40 του νόμου αριθ. 14/81 ιδρύει ένα «περιφερειακό ταμείο για τη μετατροπή του παθητικού των γεωργικών συναιτερισμών». Αυτό το ταμείο, σύμφωνα με τις ιδρυτικές διατάξεις, παρεμβαίνει με τη χορήγηση δανείων με μειωμένο επιτόκιο διάρκειας δέκα ετών προς τους εν λόγω συνεταιρισμούς προκειμένου να καλύψουν το παθητικό τους.

β) Το άρθρο 57 του νόμου αριθ. 44/86 προβλέπει τη χορήγηση περιφερειακών χρηματοδοτήσεων στους συνεταιρισμούς που προκύπτουν από ενσωμάτωση άλλων συνεταιρισμών. Οι ενισχύσεις αυτές προορίζονται για την απόσβεση των χρεών των ενσωματωθέντων συνεταιριμών. Το ίδιο άρθρο προβλέπει επίσης ότι τέτοιου είδους χρηματοδοτήσεις μπορούν να χορηγηθούν στους συνεταιρισμούς που αποφασίζουν την παύση της δραστηριότητάς τους λόγω της ανεπάρκειας των εισφορών εκ μέρους των μελών.

γ) Το άρθρο 3 παράγραφος 3 του νόμου αριθ. 17/92 προβλέπει τη χρησιμοποίηση των πόρων του εν λόγω ταμείου προκειμένου να καλυφθεί η απώλεια εισοδήματος που προκαλεί η παραίτηση εκ μέρους της δημόσιας διοίκησης των πιστώσεων που έχει έναντι συνεταιρισμών στους οποίους εφαρμόζονται τα άρθρα 40 του νόμου 14/81 και 57 του νόμου 44/86 (δηλαδή συνεταιριμοί υπό εκκαθάριση ή ενσωματωθέντες).

δ) Οι πόροι του ίδιου ταμείου χρησιμοποιούνται, δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 4 του νόμου αριθ. 17/92, για τη χρηματοδότηση ενός προγράμματος «ανακεφαλαιοποίησης» των συνεταιρισμών που, σύμφωνα με το περιφερειακό νομοθετικό κείμενο, «βρίσκονται σε κατάσταση προσωρινής χρηματοοικονομικής ανισορροπίας αλλά έχουν αποδεδειγμένες δυνατότητες οικονομικής ανάκαμψης».

Το εν λόγω πρόγραμμα εφαρμόσθηκε με απόφαση της Giunta Regionale (η περιφερειακή εκτελεστική εξουσία) στις 27 Οκτωβρίου 1992, που κατένειμε τη δημόσια χρηματοδότηση (10 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες) μεταξύ των κάτωθι:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ε) Ένα ανάλογο πρόγραμμα με αυτό του στοιχείου δ) προβλέπεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 3 του νόμου αριθ. 17/92 για την εξυγίανση δύο ενώσεων παραγωγών των οποίων η χρηματοοικονομική ανισορροπία έχει προκληθεί από την αφερεγγυότητα των αγοραστών των προϊόντων που έχουν θέσει σε εμπορία οι ενώσεις. Οι δύο ενώσεις είναι:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

στ) Το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 17/92 προβλέπει μία έκτακτη ενίσχυση που χορηγείται στην CON.SAR.CO.RI (μία κοινοπραξία μεταξύ συνεταιρισμών που ασχολείται με την πώληση προϊόντων για τη γεωργία και γεωργικών προϊόντων) υπό μορφή μίας εφάπαξ επιδότησης 2 200 000 ιταλικών λιρών. Η ενίσχυση προορίζεται για να αντιμετωπισθεί η χρηματοοικονομική ανισορροπία της κοινοπραξίας που προκλήθηκε από την πτώχευση ορισμένων από τους συνεταιρισμούς οι οποίοι την αποτελούν και από την αφερεγγυότητα άλλων από αυτούς.

Όλα αυτά τα μέτρα εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κριτηρίων που έχει υιοθετήσει η Επιτροπή κατά την αξιολόγηση των ενισχύσεων προς τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Πράγματι, αν και με διαφορετικούς τρόπους, έχουν ως αποτέλεσμα την απόσβεση των χρεών των δικαιούχων συνεταιρισμών.

Κανένας όρος δεν επιβάλλεται από τις περιφερειακές αρχές ως προς την προέλευση αυτών των χρεών: επομένως, είναι αδύνατο να επαληθευθεί η τήρηση των προαναφερθέντων κριτηρίων με βάση τις πληροφορίες που παρέχουν οι ιταλικές αρχές. Η κατάσταση χρηματοοικονομικής ανισορροπίας που αποτελεί το μόνο «όρο» των εν λόγω παρεμβάσεων θα μπορούσε επομένως να έχει προκύψει απλώς από τη διαχείριση της επιχείρησης. Σε αυτή την τελευταία υπόθεση, η δημόσια παρέμβαση έχει τα ίδια στρεβλωτικά αποτελέσματα με κάθε ενίσχυση στη λειτουργία.

Το γεγονός ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι διακαιούχοι των ενισχύσεων είναι επιχειρήσεις που έχουν παύσει τη δραστηριότητά τους, δεν είναι σε θέση να ακυρώσει αυτό το στρεβλωτικό αποτέλεσμα.

Πράγματι, στο πρακτικό επίπεδο, το οικονομικό πλεονέκτημα της ενίσχυσης απλώς μεταφέρεται στις περιπτώσεις αυτές υπέρ των μελών των συνεταιρισμών ή/και των υποκειμένων που τους έχουν χρηματοδοτήσει και, από γενικότερη άποψη, η ύπαρξη διατάξεων όπως αυτή του άρθρου 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86 (που εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση παύσης της δραστηριότητας ενός συνεταιρισμού) καταλήγει στο αποτέλεσμα να ακυρώνει εκ των προτέρων τη χρηματοοικονομική ευθύνη που είναι εγγενής στον επιχειρηματικό κίνδυνο των εκμεταλλεύσεων που συνενώνονται στο πλαίσιο του συνεταιρισμού.

Άρθρο 4 του νόμου αριθ. 17/92 και άρθρο 11 του νόμου αριθ. 6/92

Το άρθρο 4 του νόμου αριθ. 17/92 επεκτείνει στον τομέα των αιγών το ευεργέτημα που προβλέπεται για τον τομέα των προβάτων στο άρθρο 11 του περιφερειακού νόμου αριθ. 6/92. Πρόκειται για μία έκτακτη ενίσχυση που χορηγείται μετά την κρίση που έπληξε αυτούς τους τομείς και προορίζεται να καλύψει ένα μέρος των δαπανών που επιβάρυναν τους παραγωγούς και τους μεταποιητές πρόβειου και αίγειου γάλακτος. Το μέτρο εφαρμόσθηκε μόνο σε σχέση με την παραγωγή της περιόδου εμπορίας 1990/91. Το ποσό της ενίσχυσης καθορίστηκε σε 170 ιταλικές λίρες ανά λίτρο γάλακτος. Συνολική δαπάνη: 29 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες.

Αυτά τα μέτρα αποτελούν ενισχύσεις στη λειτουργία που δεν μπορούν να έχουν διαρκή αποτελέσματα επί των ενδιαφερομένων διαρθρώσεων, εφόσον το αποτέλεσμά τους (συμπλήρωμα εισοδήματος) εξαλείφεται μαζί με τα ίδια τα μέτρα. Επιπλέον, συνιστούν παραβίαση των κανόνων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 804/68, και ιδιαίτερα στο άρθρο 24 αυτού, που απαγορεύει τη χορήγηση κάθε ενίσχυσης της οποίας το ποσό συνδέεται με τις τιμές και τις ποσότητες του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων .

Άρθρο 7 του νόμου 17/92 και άρθρο 8 του νόμου 17/92

α) Άρθρο 7 νόμος 17/92 Η περιφερειακή διοίκηση προορίζει 900 εκατομμύρια ιταλικές λίρες για την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας των ενώσεων παραγωγών κατά τα έτη 1990 και 1991 (άρθρο 7 του νόμου 17/92). Η διατύπωση της διάταξης δεν επιτρέπει να προσδιορισθούν οι τρόποι εφαρμογής του μέτρου.

β) Άρθρο 8 νόμος 17/92 Το άρθρο αυτό προβλέπει τη δημιουργία ενός ταμείου ύψους 500 εκατομμυρίων ιταλικών λιρών που τίθεται στη διάθεση του Colvas (consorzio latte vaccino sardo - κοινοπραξία αγελαδινού γάλακτος) για τις δαπάνες που απορρέουν από την κατά το καταστατικό δραστηριότητά του.

Η Επιτροπή θεώρησε ότι αυτές οι ενισχύσεις αποτελούν επίσης ενισχύσεις στη λειτουργία που δε μπορούν να έχουν διαρκή αποτελέσματα για τους ενδιαφερόμενους τομείς λόγω του γεγονότος ότι οι πόροι του ταμείου μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για τη χρηματοδότηση επενδύσεων αλλά επίσης «. . . για κάθε διαχειριστική ανάγκη . . .».

ΙΙ

1. Με την επιστολή SG(94) D/3934 στις 22 Μαρτίου 1994, που απηύθυνε στην ιταλική κυβέρνηση, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι είχε αποφασίσει να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης κατά των ενισχύσεων που προβλέπονται στον περιφερειακό νόμο αριθ. 17/92 της περιοχής Sardegna στα άρθρα 1, 3, 4, 6, 7 και 8, καθώς και κατά των ενισχύσεων που προβλέπονται στα άρθρα 40 του περιφερειακού νόμου αριθ. 14/81, 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86 και 11 του περιφερειακού νόμου αριθ. 6/92.

2. Με αυτή την επιστολή, η Επιτροπή πληροφόρησε τις ιταλικές αρχές ότι θεωρούσε πως αυτές οι ενισχύσεις έχουν χαρακτήρα ενισχύσεων στη λειτουργία αντίθετων προς την πάγια σταθερή πρακτική της Επιτροπής σε θέματα εφαρμογής των άρθρων 92 έως 94 της συνθήκης.

Κατά συνέπεια, μπορούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό και να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης, χωρίς να μπορούν να τύχουν καμία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου αυτού.

Επιπλέον, το μέτρο που προβλέπεται στα άρθρα 4 του νόμου αριθ. 17/92 και 11 του νόμου αριθ. 6/92 συνιστά παράβαση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68, και ιδιαίτερα του άρθρου 24 αυτού, που απαγορεύει τη χορήγηση οποιασδήποτε ενίσχυσης της οποίας το ποσό συνδέεται με τις τιμές και τις ποσότητες του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων .

3. Η Επιτροπή, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, έταξε προθεσμία στην ιταλική κυβέρνηση να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της.

Η Επιτροπή έταξε επίσης προθεσμία στα άλλα κράτη μέλη και στους άλλους ενδιαφερόμενους να της υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

ΙΙΙ

1. Η ιταλική κυβέρνηση, με τέλεξ στις 5 και στις 31 Ιανουαρίου 1995 και με τέλεφαξ στις 11 Ιανουαρίου 1995, υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με τα μέτρα που περιγράφονται ανωτέρω.

i) Όσον αφορά το άρθρο 1 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92, οι ιταλικές αρχές πληροφορούν την Επιτροπή ότι τα μέτρα που προβλέπονται σε αυτό δεν εφαρμόσθηκαν και ότι είναι πρόθυμες να τροποποιήσουν το εν λόγω νομοθετικό κείμενο. Επιπλέον υποστηρίζουν ότι η γενική διατύπωση αυτού του άρθρου (όπως εξάλλου και η διατύπωση του άρθρου 8) δεν αποτελούσαν αφεαυτές παραβίαση των κοινοτικών κανόνων σε θέματα κρατικών ενισχύσεων. Αυτή η παραβίαση δεν θα διαπιστωνόταν παρά μόνο εάν, συγκεκριμένα, τα μέτρα χρησιμοποιούνταν για τη χρηματοδότηση του κόστους διαχείρισης των δικαιούχων επιχειρήσεων.

ii) Όσον αφορά το άρθρο 40 του περιφερειακού νόμου αριθ. 14/81 και το άρθρο 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86, οι ιταλικές αρχές επαναλαμβάνουν τις απόψεις που αναφέρονται ανωτέρω στο σημείο i) σχετικά με το γενικό χαρακτήρα της διάταξης και την προθυμία τους για νομοθετική τροποποίηση. Επιπλέον, επισημαίνουν ότι:

- οι πόροι του ταμείου που δημιουργήθηκε με το άρθρο 40 του περιφερειακού νόμου αριθ. 14/81 χρησιμοποιούνται στο εξής για τη χρηματοδότηση των ενισχύσεων που προβλέπονται στο άρθρο 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86,

- έπειτα από τις παρατηρήσεις που διατύπωσε η Επιτροπή με την ευκαιρία της έναρξης της διαδικασίας, η χρησιμοποίηση του εν λόγω ταμείου περιορίσθηκε, με την απόφαση της περιφερειακής εκτελεστικής εξουσίας (delibera della Giunta) αριθ. 18/15 στις 21 Ιουνίου 1994, για την απόσβεση των χρεών των συνεταιρισμών που αποφασίζουν αυτόβουλα την παύση της δραστηριότητάς τους και για τη χορήγηση δανείων με μειωμένο επιτόκιο στους γεωργικούς συνεταιρισμούς προκειμένου «να επαναχρηματοδοτήσουν το κόστος με το οποίο επιβαρύνονται-χωρίς τη χορήγηση δημόσιων χρηματοδοτήσεων-για την πραγματοποίηση εργασιών και έργων ή/και την αγορά μηχανών και εργαλείων, τηρώντας τα όρια εντατικότητας που επιτρέπονται από την ΕΟΚ» ή για «να αντιμετωπίσουν οικονομικές/χρηματοοικονομικές ανισορροπίες που μπορούν να αποδοθούν σε θεομηνίες ή σε εξαιρετικά κλιματολογικά γεγονόντα».

iii) Κατά συνέπεια, όσον αφορά το άρθρο 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86, οι ιταλικές αρχές πληροφορούν την Επιτροπή για το γεγονός ότι, μετά τις παρατηρήσεις που διατύπωσε αυτή, οι συγχωνεύσεις με ενσωμάτωση αποκλείσθηκαν από την χορήγηση ενισχύσεων εξυγίανσης υπέρ των ενσωματωθέντων συνεταιρισμών. Είναι διατεθειμένες να ακυρώσουν τη διάταξη.

iv) Όσον αφορά τα άρθρα 3 και 6 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92, οι ιταλικές αρχές διευκρινίζουν ότι τα εν λόγω μέτρα εγκρίθηκαν σε συνέχεια καταστάσεων κρίσης που προκλήθηκαν από μια μακρά περίοδο ξηρασίας ή από την αφερεγγυότητα των πελατών ορισμένων συνεταιρισμών.

v) Όσον αφορά το άρθρο 4 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 και το άρθρο 11 του περιφερειακού νόμου αριθ. 6/92, η ιταλική κυβέρνηση πληροφορεί την Επιτροπή ότι η χορήγηση της ενίσχυσης αναστάλθηκε έπειτα από την έναρξη της διαδικασίας, που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης, από την Επιτροπή. Επιπλέον, η ιταλική κυβέρνηση επιθυμεί να διευκρινίσει ότι το εν λόγω μέτρο εγκρίθηκε για να αποκατασταθεί η κατάσταση κρίσης που προκλήθηκε στον τομέα προβάτων-αιγών από μια μακρά περίοδο ξηρασίας.

vi) Όσον αφορά την ενίσχυση που προβλέπεται στο άρθρο 7 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 (ενίσχυση στις ενώσεις παραγωγών), η ιταλική κυβέρνηση διευκρινίζει ότι αυτές οι ενισχύσεις, αν και αυτό δεν προκύπτει από το κείμενο του προαναφερθέντος άρθρου 7, χορηγούνται κατ' εφαρμογή του περιφερειακού νόμου αριθ. 15/83 για την εκτέλεση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1360/78 και καταβάλλονται με βάση τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 2083/80 και (EOK) αριθ. 2084/80.

2. Παρατηρήσεις υπέβαλε και η Confindustria-Associazione dell'Industria della Sardegna (στο εξής Confindustria).

3. Οι παρατηρήσεις της Confindustria επιδιώκουν να τονίσουν τα ακόλουθα στοιχεία:

- τα μέτρα ενίσχυσης που προβλέπονται στον περιφερειακό νόμο αριθ. 17/92 αποτελούν έκφραση της σταθερής πολιτικής της περιφέρειας Sardegna υπέρ των γεωργικών συνεταιρισμών. Αυτή η πολιτική εφαρμόζεται πέρα από κάθε οικονομική λογική χρηματοδοτώντας τη διατήρηση στην αγορά επιχειρήσεων που βρίσκονται σε καταστροφική κατάσταση. Αυτή η προσέγγιση έχει αρνητικά αποτελέσματα αφενός για τον ίδιο το συνεταιριστικό τομέα, εφόσον διαρκώς τονώνεται τεχνητά με τακτικές χορηγήσεις δημόσιου χρήματος, και αφετέρου για τις εκμεταλλεύσεις που δεν συνενώνονται υπό μορφή συνεταιρισμών οι οποίες πρέπει να αντιμετωπίσουν συνθήκες ανταγωνισμού νοθευμένες από τις δημόσιες παρεμβάσεις - ο μόνος στόχος των εν λόγω ενισχύσεων είναι να καλύψουν το παθητικό των συνεταιρισμών ώστε να διατηρηθούν εν ζωή: η δημόσια παρέμβαση δεν συνδέεται με την πραγματοποίηση επενδύσεων ούτε με άλλους όρους χορήγησης.

IV

1. Όσον αφορά τις ενισχύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 [αναχρηματοδότηση των ενισχύσεων στις ενώσεις παραγωγών που προβλέπονται από τον περιφερειακό νόμο αριθ. 15/83 κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1360/78], δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπονται από το νόμο αριθ. 15/83 δεν δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο αξιολόγησης δυνάμει των άρθρων 92, 93 και 94 της συνθήκης, η διαδικασία που κίνησε η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 93 παράγραφος 2 κατά του μέτρου αναχρηματοδότησης (άρθρο 7 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92) καθίσταται άνευ αντικειμένου.

2. Όσον αφορά τις άλλες διατάξεις τις οποίες αφορά η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης, δηλαδή τα άρθρα 1, 3, 4, 6 και 8 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 και τα άρθρα 40 του περιφερειακού νόμου αριθ. 14/81, 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86 και 11 του περιφερειακού νόμου αριθ. 6/92, επιβάλλονται οι ακόλουθες παρατηρήσεις:

Η ιταλική κυβέρνηση παρέλειψε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης, πρώτο με τη μη κοινοποίηση των εν λόγω μέτρων ενίσχυσης υπό μορφή σχεδίου και δεύτερο με την εκτέλεσή τους, χωρίς η Επιτροπή να μπορέσει να αποφανθεί σχετικά.

Αυτές οι παραλείψεις προκαλούν μια ιδιαίτερα σοβαρή κατάσταση εφόσον, όπως η Επιτροπή είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει κατά την εξέτασή της, ορισμένες διατάξεις του νόμου αριθ. 17/92 αποτελούν απλώς εφαρμογή άλλων νομοθετικών διατάξεων που είχαν εγκριθεί στο παρελθόν και που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο κοινοποίησης δυνάμει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Επιπλέον, οι ενισχύσεις που προβλέπονται στις εν λόγω διατάξεις δεν συμβιβάζονται, ως προς την ουσία και για τους λόγους που αναπτύσσονται στη συνέχεια, με την κοινή αγορά με βάση το άρθρο 92 της συνθήκης.

3. Όσον αφορά τα επιχειρήματα που πρόβαλε η ιταλική κυβέρνηση, η Επιτροπή διευκρινίζει τα ακόλουθα:

i) ως προς το επιχείρημα που πρόβαλε η ιταλική κυβέρνηση, σύμφωνα με το οποίο η εντελώς γενική διατύπωση μίας εθνικής διάταξης που προβλέπει ενισχύσεις δεν επιτρέπει να θεωρηθεί ότι αυτές οι ενισχύσεις δεν συμβιβάζονται με τις διατάξεις της συνθήκης σε θέματα κρατικών ενισχύσεων παρά μόνο κατά την εφαρμογή των ίδιων των μέτρων, αρκεί εδώ να υπενθυμιστεί ότι το σύστημα ελέγχου των εθνικών ενισχύσεων που θεσπίζεται από τη συνθήκη ΕΚ στηρίζεται στην υποχρέωση των κρατών μελών να κοινοποιούν στην Επιτροπή έγκαιρα, ώστε αυτή να μπορεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, κάθε σχέδιο ενίσχυσης που επιδιώκει να δημιουργήσει ή να τροποποιήσει ενισχύσεις. Όπως υπενθύμισε η Επιτροπή στην επιστολή της προς τα κράτη μέλη SG(89) D/5521 της 27ης Απριλίου 1989, «[. . . ] Η Επιτροπή θεωρεί ότι τα κράτη μέλη δεν τηρούν την υποχρέωσή τους για κοινοποίηση όταν η εκτέλεση μίας ενίσχυσης έχει αρχίσει. Ως εκτέλεση θεωρεί όχι την πράξη χορήγησης της ενίσχυσης στους αποδέκτες, αλλά την προηγούμενη πράξη δημιουργίας ή εκτέλεσης της ενίσχυσης στο νομοθετικό επίπεδο σύμφωνα με τους συνταγματικούς κανόνες του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Μια ενίσχυση πρέπει να θεωρείται ότι εκτελείται κατ' αυτό τον τρόπο από τη στιγμή κατά την οποία έχει δημιουργηθεί ο νομοθετικός μηχανισμός που επιτρέπει τη χορήγησή της, χωρίς άλλη διατύπωση. [. . . ].».

ii) ο περιορισμός της εφαρμογής των ενισχύσεων εξυγίανσης που προβλέπονται στο άρθρο 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86 (χρηματοδοτούμενες από το ταμείο που δημιουργήθηκε από το άρθρο 40 του περιφερειακού νόμου αριθ. 14/81) στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην απόφαση της περιφερειακής Giunta αριθ. 18/15 στις 21 Ιουνίου 1994 δεν μπορεί να καταστήσει τις εν λόγω ενισχύσεις συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά.

Πράγματι:

- η απόφαση της Giunta ελήφθη μόλις στις 21 Ιουνίου 1994. Επομένως, από χρονική άποψη, ο περιορισμός που προβλέπει δε θα μπορούσε να τροποποιήσει, μόνο εκ του γεγονότος αυτού, την αξιολόγηση των εν λόγω ενισχύσεων για την περίοδο που εκτείνεται από τη θέση σε ισχύ των υπό αμφισβήτηση διατάξεων μέχρι την έγκρισή της,

- εν πάση περιπτώσει, από ουσιαστική άποψη, η τροποποίηση/περιορισμός των ενισχύσεων που έχει εισαχθεί δε θα ήταν σε θέση να διασφαλίσει τη συμβατότητα με την κοινή αγορά των ενισχύσεων που τροποποιούνται κατ' αυτό τον τρόπο, εφόσον:

- καμία τροποποίηση δεν εγκρίθηκε σε σχέση με τις ενισχύσεις προς τους συνεταιρισμούς που προβαίνουν αυτόβουλα στην παύση της δραστηριότητάς τους,

- οι όροι για τη χορήγηση των ενισχύσεων (οι οποίοι επομένως συνεχίζουν να εφαρμόζονται) στις άλλες περιπτώσεις έγιναν πιο περιοριστικοί. Ωστόσο, δεν αντιστοιχούν ακόμη στους όρους που απαιτούνται από την Επιτροπή στο πλαίσιο της εξέτασης εθνικών ενισχύσεων αυτού του τύπου [όροι που επαναλαμβάνονται στην επιστολή με την οποία η Επιτροπή ανακοίνωσε στην ιταλική κυβέρνηση την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης] (1).

iii) οι ιταλικές αρχές επικαλέσθηκαν το επιχείρημα μίας ενδεχόμενης δικαιολόγησης ορισμένων ενισχύσεων ως ενισχύσεων που χορηγούνται έπειτα από μια θεομηνία, ήδη κατά την αλληλογραφία που πραγματοποιήθηκε μεταξύ αυτών και της Επιτροπής πριν την απόφαση για την έναρξη της διαδικασίας.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτό το γεγονός, η Επιτροπή, υπενθυμίζοντας στις ιταλικές αρχές τα κριτήρια που έχει υιοθετήσει για την αξιολόγηση των ενισχύσεων αυτού του τύπου, ζήτησαν την κοινοποίηση των πληροφοριών σχετικά με τις εν λόγω ενισχύσεις που θα επέτρεπαν να διαπιστωθεί η τήρηση αυτών των κριτηρίων (τέλεξ της Επιτροπής στις 27 Μαΐου 1993) και, κατά συνέπεια, τη δυνατότητα να θεωρηθούν οι ενισχύσεις σύμφωνες με την κοινή αγορά, δυνάμει της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 2 στοιχείο β) της συνθήκης, ως επιστροφή απωλειών που συνδέονται με ζημίες τις οποίες υπέστησαν οι κτηνοτρόφοι λόγω εξαιρετικών κλιματολογικών γεγονότων.

Πράγματι, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με την πάγια πρακτική, εξαιρετικά κλιματολογικά γεγονότα δεν μπορούν να εξομοιωθούν με θεομηνίες κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 2 στοιχείο β) της συνθήκης παρά μόνο υπό ορισμένους όρους, με σκοπό να διασφαλισθεί, ιδίως ότι επωφελούνται από την ενίσχυση/επιστροφή μόνο οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις που έχουν υποστεί ζημίες σε ένα βαθμό ανώτερο από αυτόν τον οποίο οφείλουν κανονικά να αναλαμβάνουν ως φυσικό κίνδυνο της γεωργικής επιχείρησης. Για το σκοπό αυτό, απαιτείται η υπέρβαση ενός κατώτατου ορίου έντασης των απωλειών που υφίσταται κάθε εκμετάλλευση (30 % της κανονικής ακαθάριστης παραγωγής της - 20 % στις μειονεκτικές περιοχές).

Η ιταλική κυβέρνηση δεν παρέσχε (και η Επιτροπή δε μπόρεσε να εντοπίσει) κανένα στοιχείο με σκοπό να αποδειχθεί ότι αυτοί οι όροι πληρούνται στην προκειμένη περίπτωση.

Λαμβάνοντας υπόψη τα προηγούμενα, οι αιτιολογίες που πρόβαλε η ιταλική κυβέρνηση δεν είναι δυνατό να γίνουν δεκτές από την Επιτροπή.

Ως προς τη βούληση που εκδήλωσαν οι ιταλικές αρχές να τροποποιήσουν την εν λόγω περιφερειακή νομοθεσία, η Επιτροπή τη σημειώνει και διαβεβαιώνει ότι είναι πρόθυμη να παράσχει την αναγκαία συνδρομή για την εφαρμογή του άρθρου 2 της παρούσας απόφασης.

V

Οι εν λόγω ενισχύσεις, ως ενισχύσεις στη λειτουργία των γεωργικών επιχειρήσεων, έχουν ως συνέπεια να μειώνουν την τιμή κόστους των δικαιούχων γεωργικών επιχειρήσεων και επομένως να ευνοούν τη διάθεση των προϊόντων που παράγουν ή/και θέτουν σε εμπορία αυτές.

Συνεπώς, βελτιώνουν την οικονομική κατάσταση των δικαιούχων επιχειρήσεων σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους που δεν λαμβάνουν αυτή τη βοήθεια.

Σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης, δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, στο βαθμό που επηρεάζουν τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών, οι ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους υπό οποιαδήποτε μορφή, οι οποίες νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό ευνοώντας ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένες παραγωγές.

Καθώς τα εν λόγω μέτρα έχουν «οριζόντιο» χαρακτήρα, με την έννοια ότι δεν αφορούν ένα μόνο τομέα της γεωργικής παραγωγής, όλα τα γεωργικά προϊόντα μπορούν να υπαχθούν στις εν λόγω ενισχύσεις.

Επομένως, αυτά τα μέτρα είναι σε θέση να επηρεάσουν τις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων μεταξύ κρατών μελών (των οποίων η νομισματική αξία, όσον αφορά την Ιταλία, ανήλθε το 1993 (1) περίπου σε 13 800 εκατομμύρια Ecu για τις εισαγωγές και περίπου σε 6 800 εκατομμύρια Ecu για τις εξαγωγές), εφόσον αυτές οι συναλλαγές επηρεάζονται όταν ενισχύσεις ευνοούν την εθνική παραγωγή εις βάρος των εισαγωγών από άλλα κράτη μέλη.

Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, οι εν λόγω ενισχύσεις πρέπει να θεωρηθούν ως κρατικές ενισχύσεις που πληρούν τα κριτήρια τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης.

VI

Το άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης προβλέπει ότι οι ενισχύσεις που ανταποκρίνονται στα κριτήρια τα οποία διατυπώνει δεν συμφωνούν καταρχήν με την κοινή αγορά.

Οι παρεκκλίσεις από την συμβατότητα αυτή οι οποίες προβλέπονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 92 δεν δύνανται, προφανώς, να εφαρμοσθούν στις εν λόγω ενισχύσεις.

Αυτές που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου διευκρινίζουν ότι οι επιδιωκόμενοι στόχοι πρέπει να επιδιώκονται προς το συμφέρον της Κοινότητας και όχι μόνο των ιδιαίτερων τομέων της εθνικής οικονομίας.

Αυτές οι παρεκκλίσεις (για τις οποίες επιβάλλεται μια αυστηρή ερμηνεία) δεν μπορούν, ιδίως, να παραχωρηθούν παρά μόνο σε περίπτωση που η Επιτροπή μπορεί να διαπιστώσει ότι οι ενισχύσεις είναι αναγκαίες για την πραγματοποίηση ενός από τους στόχους που αναφέρονται στις διατάξεις αυτές. Η παραχώρηση του οφέλους των εν λόγω παρεκκλίσεων σε ενισχύσεις που δεν συνεπάγονται ένα τέτοιο αντάλλαγμα θα σήμαινε προσβολή κατά των συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών και στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που στερούνται δικαιολόγησης από την σκοπιά του κοινοτικού συμφέροντος και, συνεπακόλουθα, ανάρμοστα πλεονεκτήματα για τις εκμεταλλεύσεις ορισμένων κρατών μελών.

Εν προκειμένω, οι συνθήκες χορήγησης των εν λόγω ενισχύσεων δεν επιτρέπουν να διαπιστωθεί η ύπαρξη ενός τέτοιου ανταλλάγματος. Πράγματι, η ιταλική κυβέρνηση δεν έδωσε, ούτε η Επιτροπή διέγνωσε, οποιαδήποτε δικαιολόγηση που να επιτρέπει να διαπιστωθεί ότι οι εν λόγω ενισχύσεις πληρούν τους όρους που απαιτούνται για την εφαρμογή μιας από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Δεν πρόκειται για μέτρα με προορισμό την προώθηση της πραγματοποίησης ενός σημαντικού σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο β), πολύ περισσότερο που, με τις συνέπειες που μπορούν να έχουν στις συναλλαγές, οι ενισχύσεις αυτές αντιβαίνουν προς το κοινό συμφέρον.

Ούτε πρόκειται για μέτρα που επιδιώκουν να άρουν μια σοβαρή διαταραχή της οικονομίας του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους κατά έννοια της ίδιας αυτής διάταξης.

Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) που αφορούν τις ενισχύσεις με προορισμό να ευνοήσουν ή να διευκολύνουν την οικονομική ανάπτυξη ορισμένων περιοχών ή ορισμένων δραστηριοτήτων, πρέπει να τονισθεί ότι οι εν λόγω ενισχύσεις, με το χαρακτήρα τους ως ενισχύσεων στη λειτουργία, δεν μπορούν να βελτιώσουν με διαρκή τρόπο τις συνθήκες στις οποίες βρίσκονται οι αποδέκτες. Με άλλα λόγια, οι ενισχύσεις αυτές δεν έχουν καμία επίπτωση στη διαρθρωτική κατάσταση των αποδεκτών, εφόσον οι συνέπειές τους εξαλείφονται με την παύση της χορήγησής τους.

Συνεπώς, οι ενισχύσεις αυτές δεν δύνανται να τύχουν καμία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 92 της συνθήκης.

Επιπλέον, όσον αφορά την ενίσχυση που προβλέπεται για τους παραγωγούς πρόβειου και αίγειου γάλακτος (άρθρο 4 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 και άρθρο 11 του περιφερειακού νόμου αριθ. 6/92), πρέπει να θεωρηθεί ότι αυτή η ενίσχυση αφορά προϊόν που υπάγεται σε κοινή οργάνωση της αγοράς και ότι υπάρχουν όρια στην εξουσία των κρατών μελών να παρεμβαίνουν στη λειτουργία μιας τέτοιας οργάνωσης που περιλαμβάνει ιδίως ένα κοινό σύστημα τιμών, το οποίο υπάγεται στο εξής στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας, και τη ρητή απαγόρευση κάθε ενίσχυσης που χορηγείται λόγω των παραγομένων ποσοτήτων.

Οι κοινές οργανώσεις της αγοράς πρέπει να θεωρηθούν πλήρη και εξαντλητικά συστήματα που αποκλείουν κάθε εξουσία των κρατών μελών να εγκρίνουν μέτρα που μπορούν να παρεκκλίνουν από αυτές ή να αποτελέσουν παραβίασή τους.

Η εν λόγω ενίσχυση πρέπει συνεπώς να θεωρηθεί ότι αποτελεί παράβαση των κοινοτικών ρυθμίσεων. Επομένως, δεν θα μπορούσε να γίνει επίκληση καμίας από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 92.

Συνεπώς, οι εν λόγω ενισχύσεις δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά.

VII

Τα περιφερειακά μέτρα που αναφέρονται στον τίτλο Ι ανωτέρω (με εξαίρεση αυτά που προβλέπονται στο άρθρο 7 του περιφερειακού νόμου αριθ.17/92) θα έπρεπε να κοινοποιηθούν στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης. Δεδομένου ότι η ιταλική κυβέρνηση παρέλειψε να το πράξει, η Επιτροπή δεν μπόρεσε να αποφανθεί για τις προβλεπόμενες ενισχύσεις πριν την εκτέλεσή τους. Κατά συνέπεια, αυτές οι ενισχύσεις είναι παράνομες από πλευράς κοινοτικού δικαίου από τη στιγμή της χορήγησής τους, εφόσον δεν τηρήθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Σχετικά με αυτό θα έπρεπε να υπενθυμισθεί ότι, λόγω του αναγκαστικού χαρακτήρα των κανόνων διαδικασίας που ορίζονται στο άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης, του οποίου το άμεσο αποτέλεσμα αναγνώρισε το Δικαστήριο με τις αποφάσεις που εξέδωσε (μεταξύ άλλων) στις 19 Ιουνίου 1973 στην υπόθεση 77/72 (1) και στις 21 Νοεμβρίου 1991 στην υπόθεση 354/90 (2), δεν είναι δυνατό να αρθεί εκ των υστέρων ο παράνομος χαρακτήρας της εν λόγω ενίσχυσης.

Επιπλέον, σε περίπτωση ασυμβατότητας των ενισχύσεων με την κοινή αγορά, η Επιτροπή μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα που της παρέχει η απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 1973 στην υπόθεση 70/72 (3), η οποία επιβεβαιώθηκε με τις αποφάσεις της 24ης Φεβρουαρίου 1987 στην υπόθεση C-310/85 (4) και της 20ής Σεπτεμβρίου 1990 στην υπόθεση C-5/89 (5), και να υποχρεώσει κάθε κράτος μέλος να ανακτήσει από τους αποδέκτες το ποσό κάθε ενίσχυσης της οποίας η χορήγηση είναι παράνομη.

VIII

Όπως αναφέρεται στον τίτλο VII, η Επιτροπή μπορεί να απαιτήσει από τα κράτη μέλη να υποχρεώσουν τους αποδέκτες των ενισχύσεων οι οποίες χορηγήθηκαν παράνομα να τις επιστρέψουν.

Λαμβάνοντας υπόψη τα προηγούμενα, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στην περιοχή Sardegna κατ' εφαρμογή των διατάξεων που αναφέρονται στον τίτλο Ι ανωτέρω (με εξαίρεση τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 7 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92) πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο επιστροφής.

Η επιστροφή πρέπει να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις διαδικασίες και διατάξεις της ιταλικής νομοθεσίας και ιδίως αυτές που αφορούν τους τόκους υπερημερίας για τις οφειλές προς το κράτος, ενώ οι τόκοι αρχίζουν να τρέχουν από την ημερομηνία της χορήγησης των εν λόγω παράνομων ενισχύσεων [επιστολή της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη SG(91) D/4571].

Αυτή η επιστροφή είναι απαραίτηση για να αποκατασταθεί η προτέρα κατάσταση καταργώντας όλα τα χρηματοδοτικά πλεονεκτήματα τα οποία έλαβαν αδικαιολόγητα οι αποδέκτριες επιχειρήσεις αυτών των ενισχύσεων οι οποίες χορηγήθηκαν καταχρηστικά, από την ημερομηνία καταβολής αυτών των ενισχύσεων.

Η παρούσα απόφαση δεν προδικάζει τα συμπεράσματα που ενδέχεται να συνάγει η Επιτροπή σχετικά με το σχέδιο χρηματοδότησης της κοινής αγροτικής πολιτικής από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Οι ενισχύσεις που προβλέπονται στα άρθρα 1, 3, 4, 6 και 8 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 της περιοχής Sardegna και στα άρθρα 40 του περιφερειακού νόμου αριθ. 14/81, 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86 και 11 του περιφερειακού νόμου αριθ. 6/92 είναι παράνομες, δεδομένου ότι θεσπίστηκαν κατά παράβαση των κανόνων διαδικασίας που ορίζονται στο άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης. Επιπλέον, είναι επίσης ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά κατά τους όρους του άρθρου 92 παράγραφος 1 λόγω του γεγονότος ότι δεν ανταποκρίνονται στους όρους των παρεκκλίσεων που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφοι 2 και 3.

Άρθρο 2

Η Ιταλία υποχρεούται να καταργήσει τις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 ή να τις τροποποιήσει ώστε να τις καταστήσει σύμφωνες με την κοινή αγορά, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 3

1. Εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, η Ιταλία υποχρεούται να απαιτήσει την επιστροφή με εισπράξεις:

- των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν σε: Apoac - S. Sperate, Cantina sociale di Mogoro, Cantina sociale di Santadi, Cantina sociale di Villacidro, Consorzio caseario del Gerrei, Consorzio sardo caseario S. Gavino, Cooperativa allevatori fonnesi (Nuoro), Cooperativa «L'asparago» - Saluri, Cooperativa pastori S. Giovanni, Latteria sociale cooperativa - Meana sardo, Latteria sociale - Santadi, Oleificio cooperativo - Sassari, Organizzazione ortofrutticola oristanese κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 4 του περιφερειακού νόμου (Sardegna) αριθ. 17/92,

- των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν στην «Associazione produttori ovi-caprini » και «Associazione nuorese produttori» κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 5 του περιφερειακού νόμου (Sardegna) αριθ. 17/92,

- των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν στην Con. SAR. Co. Ri. κατ' εφαρμογή του άρθρου 6 του περιφερειακού νόμου (Sardegna) αριθ. 17/92,

- των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν στο Colvas κατ' εφαρμογή του άρθρου 8 του περιφερειακού νόμου (Sardegna) αριθ. 17/92,

- των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν κατ' εφαρμογή των άρθρων: 40 του περιφερειακού νόμου αριθ. 14/91, 57 του περιφερειακού νόμου αριθ. 44/86, 11 του περιφερειακού νόμου αριθ. 6/92 και 4 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92.

2. Δεδομένου ότι οι ενισχύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92 χορηγήθηκαν υπό μορφή απόσβεσης των οφειλών προς το δημόσιο, η απόδοσή τους θα πραγματοποιηθεί με την είσπραξη αυτών των οφειλών.

3. Η είσπραξη θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις διαδικασίες και τις διατάξεις της ιταλικής νομοθεσίας και ιδίως αυτές που αφορούν τους τόκους υπερημερίας που καταβάλλονται για οφειλές προς το κράτος. Τα προς είσπραξη ποσά παράγουν τόκους από την ημερομηνία χορήγησης των εν λόγω παράνομων ενισχύσεων και, όσον αφορά τις ενισχύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του περιφερειακού νόμου αριθ. 17/92, από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστησαν απαιτητές οι οφειλές προς το δημόσιο.

Άρθρο 4

Η Ιταλία πληροφορεί την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, για τα μέτρα που έλαβε προκειμένου να συμμορφωθεί προς αυτή.

Άρθρο 5

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατίας.

Βρυξέλλες, 14 Μαρτίου 1995.

Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. C 159 της 10. 6. 1994.

(1) Πηγή: Eurostat.

(1) Συλλογή 1973, σ. 611.

(2) Συλλογή 1991, σ. 55105.

(3) Συλλογή 1973, σ. 813.

(4) Συλλογή 1987, σ. 901.

(5) Συλλογή 1990, σ. 3437.