Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 985/2003 του Συμβουλίου

της 5ης Ιουνίου 2003

για τροποποίηση των μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1334/1999 στις εισαγωγές οξειδίου του μαγνησίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας(1) (εφεξής, "βασικός κανονισμός"), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 3,

την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Α. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Ισχύοντα μέτρα

(1) Τον Ιούνιο του 1999, το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1334/1999(2), επέβαλε οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές οξειδίου του μαγνησίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ("ΛΔΚ"). Οι δασμοί έλαβαν τη μορφή ελάχιστης τιμής εισαγωγής ("ΕΤΕ").

2. Έναρξη της διαδικασίας

(2) Στις 13 Ιουνίου 2002, η Επιτροπή ανήγγειλε, με ανακοίνωση ("Ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας") που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(3), την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές οξειδίου του μαγνησίου στην Κοινότητα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού.

(3) Η διαδικασία επανεξέτασης κινήθηκε με πρωτοβουλία της Επιτροπής προκειμένου να εξεταστεί η καταλληλότητα της μορφής των ισχυόντων μέτρων. Με τα ισχύοντα μέτρα υπό μορφή ΕΤΕ δεν γίνεται διαφοροποίηση μεταξύ των πωλήσεων που πραγματοποιούνται στα συνδεδεμένα μέρη και των πωλήσεων που πραγματοποιούνται στα μη συνδεδεμένα μέρη, ή μεταξύ των άμεσων πωλήσεων στην Κοινότητα και των έμμεσων πωλήσεων, τουτέστιν, των πωλήσεων που δεν πραγματοποιούνται απευθείας από έναν εξαγωγέα της υπό εξέταση χώρας σε έναν εισαγωγέα στην Κοινότητα. Αυτή η έλλειψη διαφοροποίησης μεταξύ των διάφορων τύπων πωλήσεων οδηγεί ενδεχομένως σε προβλήματα καταστρατήγησης. Πράγματι, τα μέρη θα μπορούσαν να ορίσουν την τιμή εισαγωγής σε τεχνητά υψηλά επίπεδα κατά την είσοδο στην Κοινότητα, προκειμένου να αποφύγουν την πληρωμή των δασμών αντιντάμπινγκ. Αυτό το τεχνητά υψηλό επίπεδο είναι δυνατό να επιτευχθεί μέσω συμφωνίας μεταξύ των συνδεδεμένων μερών ή επειδή η τιμή διογκώθηκε λόγω των διαδοχικών πωλήσεων πριν από τον εκτελωνισμό.

(4) Συνεπώς, τα ισχύοντα μέτρα δεν θεωρούνται επαρκή για την εξουδετέρωση του ζημιογόνου ντάμπινγκ.

(5) Επιπλέον, τα ισχύοντα μέτρα δεν αντιμετωπίζουν τις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα εισαγόμενα εμπορεύματα έχουν υποστεί ζημίες πριν από τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι, εφόσον τα μέτρα δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο όριο για την εξουδετέρωση της ζημίας, πρέπει να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα μείωσης της αξίας στην περίπτωση που τα εμπορεύματα έχουν υποστεί ζημία πριν από τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα.

3. Έρευνα

(6) Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα τους παραγωγούς-εξαγωγείς, τους εισαγωγείς, τους χρήστες που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται και τις ενώσεις τους, τους αντιπροσώπους της υπό εξέταση χώρας εξαγωγής και τους κοινοτικούς παραγωγούς σχετικά με την έναρξη της διαδικασίας.

(7) Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τη δυνατότητα να υποβάλουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν να γίνουν δεκτά σε ακρόαση εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας.

(8) Ένα Εμπορικό Επιμελητήριο στην υπό εξέταση χώρα, καθώς και μία ένωση κοινοτικών παραγωγών και κοινοτικών εισαγωγέων/εμπόρων γνωστοποίησαν γραπτώς τις απόψεις τους. Δεκτά σε ακρόαση έγιναν όλα τα μέρη που το ζήτησαν εντός της καθορισθείσας προθεσμίας και τα οποία απέδειξαν ότι η ακρόασή τους επιβάλλεται ένεκα ειδικών λόγων.

(9) Η Επιτροπή αναζήτησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε απαραίτητες προκειμένου να προσδιοριστεί η καταλληλότητα των ισχυόντων μέτρων.

Β. ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΑ ΜΕΡΗ

(10) Όταν πραγματοποιούν εξαγωγές σε συνδεδεμένες εταιρείες στην Κοινότητα, οι εξαγωγείς που υπόκεινται στα μέτρα είναι σε θέση να τιμολογούν τα εμπορεύματα σε τιμή ανώτερη της ΕΤΕ, και στη συνέχεια να αντισταθμίζουν την τιμή αυτή μετά τις τελωνειακές διατυπώσεις. Το γεγονός αυτό μπορεί να καταστήσει αναποτελεσματική την ΕΤΕ, δεδομένου ότι θα μπορούσε να σημάνει ότι το υπό εξέταση προϊόν εξακολουθεί να εξάγεται στην Κοινότητα όντως με τιμή χαμηλότερη της ΕΤΕ. Ως εκ τούτου, θα μπορούσαν να προκύψουν τιμές επαναπώλησης στην Κοινότητα που εμποδίζουν το μέτρο να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, τουτέστιν την εξάλειψη των ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ.

(11) Αν, ωστόσο, οι πωλήσεις που πραγματοποιούν εξαγωγείς από τη ΛΔΚ σε συνδεδεμένους εισαγωγείς στην Κοινότητα υπόκεινταν σε κατ' αξία δασμό, θα μειωνόταν σημαντικά ο κίνδυνος διαφυγής δασμών μεταξύ συνδεδεμένων μερών και θα είναι ευκολότερα ανιχνεύσιμος κάθε ενδεχόμενος αθέμιτος χειρισμός των τιμών. Πράγματι, ένας κατ' αξία δασμός θα μπορούσε να υπολογιστεί σε σχέση με την αξία βάσει των ισχυόντων κανόνων για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων που εισήχθησαν στην Κοινότητα, όπως ορίζεται στον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα(4). Για τις συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ μη συνδεδεμένων μερών, ο κοινοτικός τελωνειακός κώδικας ορίζει ότι η αξία, για δασμολογικούς σκοπούς, των εισαγόμενων αγαθών είναι κανονικά η συναλλακτική αξία. Για να γίνει αποδεκτή από το τελωνείο μια συναλλακτική αξία μεταξύ συνδεδεμένων μερών, ο εξαγωγέας πρέπει να αποδείξει ότι η αξία αυτή προσεγγίζει κατά πολύ μια από τις συναλλακτικές αξίες που ορίζονται στο άρθρο 30 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα. Αποτελεί μέρος της καθημερινής ρουτίνας των τελωνειακών αρχών η ανίχνευση ενδεχόμενων υπερβολικά χαμηλών συναλλακτικών αξιών που έχουν καθοριστεί με τον τρόπο αυτό. Πράγματι, αν οι τελωνειακές αρχές ανιχνεύσουν τεχνητά χαμηλή τιμή μεταβίβασης μεταξύ των συνδεδεμένων μερών, τότε υπολογίζουν μία νέα, υψηλότερη, δασμολογητέα αξία. Η κοινοτική τελωνειακή νομοθεσία(5) περιέχει αναλυτικό ορισμό των "συνδεδεμένων μερών" για δασμολογικούς σκοπούς. Αποτελεί, κατά συνέπεια, μέρος της καθημερινής ρουτίνας των τελωνειακών αρχών να αποφασίζουν κατά πόσο μία συναλλαγή πραγματοποιείται μεταξύ συνδεδεμένων μερών, και ως εκ τούτου οι τελωνειακές αρχές είναι καλά εξοπλισμένες για να προσδιορίζουν το καθεστώς των μερών που εμπορεύονται το υπό εξέταση προϊόν. Έτσι, στην περίπτωση που εφαρμοστεί κατ' αξία δασμός, οι τελωνειακές αρχές θα είναι σε θέση να εντοπίσουν κάθε δήλωση παράτυπης αξίας μεταξύ συνδεδεμένων μερών, καθιστώντας με τον τρόπο αυτό δυσχερέστερη κάθε καταστρατήγηση.

(12) Θα πρέπει να καταβάλλεται δασμός βάσει του ποσού της συναλλακτικής αξίας. Στην περίπτωση που τα μέρη μειώσουν την συναλλακτική αξία, το γεγονός αυτό θα έχει συνέπειες στις επόμενες επανεξετάσεις, περιλαμβανομένων και των ερευνών κατά των απορροφήσεων, δεδομένου ότι οι χαμηλές αυτές συναλλακτικές αξίες θα ληφθούν ως βάση για τον προσδιορισμό της νέας τιμής εξαγωγής, με το ενδεχόμενο της αύξησης του περιθωρίου ντάμπινγκ. Στο πλαίσιο αυτό, στην περίπτωση ενός κατ' αξία δασμού, οι (χαμηλές) συναλλακτικές αξίες αποδεικνύονται από τα σχετικά έγγραφα μεταφοράς.

(13) Τέλος, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, στην περίπτωση της ΕΤΕ, τα συνδεδεμένα μέρη έχουν σημαντικότερα κίνητρα να προβούν σε αθέμιτο χειρισμό των τιμών. Πράγματι, στην περίπτωση της ΕΤΕ, οι αθέμιτοι χειρισμοί της τιμής θα οδηγούσαν ενδεχομένως στην πλήρη αποφυγή του δασμούς αντιντάμπινγκ. Στην περίπτωση του κατ' αξία δασμού, αντίθετα, οι ενδεχόμενοι αθέμιτοι χειρισμοί της τιμής θα οδηγήσουν μόνο σε χαμηλότερο δασμό, δεδομένου ότι ο δασμός υπολογίζεται ως ποσοστό της επιβληθείσας τιμής, οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή. Ο κίνδυνος αθέμιτου χειρισμού είναι κατά συνέπεια υψηλότερος όταν ισχύει η ΕΤΕ παρά όταν εφαρμόζεται κατ' αξία δασμός.

(14) Οι κοινοτικοί παραγωγοί ζήτησαν να μην μεταβληθεί η μορφή των μέτρων όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων εισαγωγέων. Υποστήριξαν ότι υπάρχει κίνδυνος οι εθνικές τελωνειακές αρχές να μην προσδιορίζουν ορθά το καθεστώς των συνδεδεμένων εισαγωγέων. Κατά συνέπεια, εικάζεται ότι οι μη συνδεδεμένοι εισαγωγείς ενδεχομένως προσπαθούσαν να θεωρηθούν ως συνδεδεμένα μέρη, επωφελούμενοι με τον τρόπο αυτό, αδικαιολόγητα, από τον κατ' αξία δασμό αντί της ΕΤΕ. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, οι τελωνειακές αρχές είναι σε θέση να προσδιορίζουν το καθεστώς των εμπλεκόμενων μερών. Επιπλέον, ανεξάρτητα από τη μορφή του, δηλαδή αν πρόκειται για ελάχιστη τιμή εισαγωγής ή για κατ' αξία δασμό, το αποτέλεσμα του δασμού είναι ένα και το αυτό, τουτέστιν, η εξουδετέρωση των επιπτώσεων του ζημιογόνου ντάμπινγκ. Για τους λόγους αυτούς, ακόμη και στην απίθανη περίπτωση που οι εισαγωγείς προσπαθούσαν, εσφαλμένα, να θεωρηθούν ως συνδεδεμένα μέρη, ο δασμός θα εξακολουθήσει να έχει το ίδιο αποτέλεσμα, αλλά θεωρείται ότι θα μειωθεί ο συνολικός κίνδυνος καταστρατήγησης.

(15) Βάσει των ανωτέρω, συνάγεται επίσης το συμπέρασμα ότι αν οι πωλήσεις που πραγματοποιούν εξαγωγείς εγκατεστημένοι στην ΛΔΚ σε συνδεδεμένα μέρη στην Κοινότητα υπόκεινται σε κατ' αξία δασμό, οι κίνδυνοι καταστρατήγησης του δασμού θα μειωθούν κατά πολύ. Κατά συνέπεια, απορρίπτεται το αίτημα των κοινοτικών παραγωγών να μην μεταβληθεί η μορφή των μέτρων για τους συνδεδεμένους εισαγωγείς.

(16) Οι κοινοτικοί παραγωγοί προέβαλαν επίσης το επιχείρημα ότι ο καθορισμός της τιμής στο διατακτικό του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1334/1999 "καθαρή, ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα" εξακολουθεί να παρέχει στον εισαγωγέα τη δυνατότητα εκτελωνισμού των εμπορευμάτων στην αποθήκη του τελικού πελάτη, περιλαμβανομένων όλων των δαπανών υλικοτεχνικής υποστήριξης που προκύπτουν από το στάδιο "CIF, ελεύθερο" μέχρι το "ελεύθερο στον τελικό πελάτη" και ότι κατά συνέπεια η τιμή εισαγωγής ενδέχεται να είναι τεχνητά υψηλή. Κατά συνέπεια, ζητήθηκε η αλλαγή της διατύπωσης σε "ελεύθερο σε κοινοτικό λιμένα".

(17) Ωστόσο, η δασμολογητέα αξία που υπολογίστηκε βάσει του ορισμού "καθαρή, ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα" περιλαμβάνει μόνο το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης των εισαγόμενων προϊόντων και τα έξοδα φόρτωσης και διεκπεραίωσης που συνδέονται με τη μεταφορά των εισαγόμενων εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας. Κατά συνέπεια, το κόστος που προκύπτει μετά την εισαγωγή από τα σύνορα στον τελικό πελάτη δεν περιλαμβάνεται, και ως εκ τούτου το αίτημα απορρίπτεται ως αβάσιμο.

(18) Ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής υποστήριξε επίσης ότι για να αποφευχθεί η απορρόφηση των μέτρων, η μορφή των μέτρων πρέπει να συνίσταται σε διπλό δασμό, τουτέστιν μία ΕΤΕ ή κατ' αξία δασμό, ανάλογα με το ποιό είναι υψηλότερο, προκειμένου να αποφευχθεί ενδεχόμενη καταστρατήγηση των τιμών. Το επιχείρημα δεν τεκμηριώθηκε και κατά συνέπεια απορρίπτεται.

(19) Ένα Εμπορικό Επιμελητήριο, τέλος, υποστήριξε ότι κάθε συναλλαγή που πραγματοποιείται με τιμή επιπέδου ΕΤΕ ή ανώτερο, πιστεύεται ότι επαρκεί για την εξουδετέρωση της ζημίας, ανεξάρτητα από το εάν η συναλλαγή αυτή προορίζεται για συνδεδεμένο ή μη συνδεδεμένο μέρος. Αν εφαρμοστεί κατ αξία δασμός σε τιμή επιπέδου ΕΤΕ ή ανώτερο, η προστασία θα υπερβεί το όριο που είναι αναγκαίο για την εξουδετέρωση της ζημίας.

(20) Στο πλαίσιο αυτό, τονίζεται ότι, ανεξάρτητα από τη μορφή του, δηλαδή αν πρόκειται για ελάχιστη τιμή εισαγωγής ή για κατ! αξία δασμό, το αποτέλεσμα του δασμού είναι ένα και το αυτό, τουτέστιν, η εξουδετέρωση των επιπτώσεων του ζημιογόνου ντάμπινγκ. Εξάλλου, δεν προτείνεται να εφαρμοστεί κατ' αξία δασμός παράλληλα με την ΕΤΕ, αλλά αντί της ΕΤΕ. Επιπλέον, όπως τονίστηκε ανωτέρω, οι εξαγωγείς των προϊόντων για τα οποία ισχύουν μέτρα αντιντάμπινγκ, θα μπορούσαν εύκολα να τιμολογούν τα εμπορεύματα σε τεχνητά υψηλή τιμή (τουτέστιν ανώτερη από την ΕΤΕ) όταν εξάγουν σε συνδεδεμένες εταιρείες στην Κοινότητα, και στη συνέχεια να αντισταθμίζουν την τιμή αυτή μετά τις τελωνειακές διατυπώσεις. Με τον τρόπο αυτό θα καθίστατο η ΕΤΕ άνευ σημασίας και οι προκύπτουσες τιμές επαναπώλησης στην Κοινότητα δεν θα μπορούσαν να επωφεληθούν ενδεχομένως από την εφαρμογή του μέτρου. Για τους λόγους αυτούς, και αφού λήφθηκε υπόψη ο κίνδυνος αθέμιτου χειρισμού των τιμών κατά τις πωλήσεις μεταξύ συνδεδεμένων μερών, απορρίπτεται το επιχείρημα που προέβαλε το Εμπορικό Επιμελητήριο.

Γ. ΑΜΕΣΕΣ/ΕΜΜΕΣΕΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΜΗ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ

(21) Όσον αφορά τις πωλήσεις μεταξύ μη συνδεδεμένων μερών, πρέπει να γίνει περαιτέρω διαχωρισμός μεταξύ των άμεσων πωλήσεων (δηλαδή μεταξύ ενός εισαγωγέα στην Κοινότητα και ενός εξαγωγέα στην υπό εξέταση χώρα) και έμμεσων πωλήσεων (δηλαδή που δεν πραγματοποιούνται απευθείας από έναν εξαγωγέα στην υπό εξέταση χώρα σε έναν εισαγωγέα στην Κοινότητα), δεδομένου ότι στην τελευταία περίπτωση υπάρχει ο ίδιος κίνδυνος του αθέμιτου χειρισμού της τιμής.

(22) Ένας εισαγωγέας προέβαλε το επιχείρημα ότι δεν πρέπει να υπάρχει διαφοροποίηση μεταξύ των άμεσων και των έμμεσων πωλήσεων στην Κοινότητα δεδομένου ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε άνιση μεταχείριση των διάφορων εισαγωγέων. Για παράδειγμα, οι εισαγωγείς που αγοράζουν τα προϊόντα τους μέσω εμπόρων σε τρίτες χώρες θα βρεθούν σε μειονεκτική θέση έναντι των εισαγωγέων που αγοράζουν τα προϊόντα από εξαγωγέα στην υπό εξέταση χώρα, ακόμη κι αν όλες οι συμμετέχουσες εταιρείες ήταν μη συνδεδεμένες.

(23) Πρώτον, υπενθυμίζεται ότι οι δύο τύποι δασμού έχουν ως αποτέλεσμα την εξουδετέρωση των αποτελεσμάτων του ζημιογόνου ντάμπινγκ, και κατά συνέπεια αντιπροσωπεύουν το ίδιο επίπεδο δασμού. Επιπλέον, η ανάγκη διαφοροποίησης μεταξύ άμεσων και έμμεσων πωλήσεων υπαγορεύεται και από την ανάγκη περιορισμού του κινδύνου αθέμιτου χειρισμού των τιμών. Πιστεύεται ότι ο κίνδυνος αυτός υπάρχει σε όλες τις περιπτώσεις που οι πωλήσεις δεν πραγματοποιούνται απευθείας από έναν εξαγωγέα εγκατεστημένο στην ΛΔΚ σε μη συνδεδεμένο εισαγωγέα στην Κοινότητα, ως συνέπεια του υψηλότερου αριθμού των συμμετεχόντων μερών και της δυσκολίας που αντιμετωπίζουν οι τελωνειακές αρχές να επαληθεύουν την πλήρη αλυσίδα των γεγονότων όταν οι πωλήσεις πραγματοποιούνται μέσω εμπόρων σε τρίτες χώρες. Η σοβαρότητα των κινδύνων αυτών αποδεικνύεται και από τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου στην ετήσια έκθεσή του για το 2000(6). Λόγω του σοβαρού κινδύνου αθέμιτου χειρισμού των τιμών κατά τις έμμεσες πωλήσεις, που θεωρείται ότι αντισταθμίζει τα ενδεχόμενα μειονεκτήματα των εισαγωγέων που προμηθεύονται εμπορεύματα από τρίτες χώρες, απορρίπτεται το επιχείρημα του εισαγωγέα.

(24) Κατά συνέπεια, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι άμεσες πωλήσεις που πραγματοποιούν εξαγωγείς εγκατεστημένοι στην ΛΔΚ προς μη συνδεδεμένο μέρος στην Κοινότητα εξακολουθούν να υπόκεινται στην ΕΤΕ, που διαπιστώθηκε ότι είναι το κατάλληλο μέτρο στην αρχική έρευνα. Ωστόσο, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος αθέμιτου χειρισμού των τιμών, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις θα ισχύει κατ αξία δασμός ύψους 27,1 % όπως είχε καθοριστεί και προηγουμένως(7).

Δ. ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΣΤΕΙ ΖΗΜΙΑ

(25) Το άρθρο 145 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής ορίζει ότι, για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας, πραγματοποιείται αναλογική κατανομή της πράγματι πληρωθείσας ή πληρωτέας τιμής όταν το εμπόρευμα υπέστη ζημία πριν από τη θέση του σε ελεύθερη κυκλοφορία. Κατά συνέπεια, οι κατ αξία δασμοί επί των προϊόντων που υπέστησαν ζημία ακολουθούν τη μείωση της πράγματι πληρωθείσας ή πληρωτέας τιμής όταν το εμπόρευμα υπέστη ζημία, και ο καταβλητέος δασμός μειώνεται αυτόματα.

(26) Στην περίπτωση εμπορευμάτων που έχουν υποστεί ζημία και για τα οποία ισχύει ΕΤΕ, ο καταβλητέος δασμός, τουτέστιν η διαφορά μεταξύ της ΕΤΕ και της καθαρής τιμής, ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα, πριν από τον εκτελωνισμό, δεν προσαρμόζεται αυτόματα προς τα κάτω. Κατά συνέπεια, αν η ίδια ΕΤΕ που εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που δεν έχουν υποστεί ζημία ισχύει και για τα εμπορεύματα που έχουν υποστεί ζημία, τα μέτρα θα μπορούσαν να υπερβαίνουν το όριο που θεωρείται αναγκαίο για την εξουδετέρωση της ζημίας.

(27) Για να αποφευχθεί η κατάσταση που περιγράφηκε ανωτέρω, η ΕΤΕ πρέπει, στην περίπτωση εμπορευμάτων που έχουν υποστεί ζημία, να μειωθεί κατά ποσοστό που αντιστοιχεί στην πράγματι καταβληθείσα ή καταβλητέα τιμή. Οπότε, ο καταβλητέος δασμός θα ισούται με τη διαφορά μεταξύ της μειωμένης ΕΤΕ και της μειωμένης καθαρής τιμής, ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, πριν από τον εκτελωνισμό.

(28) Οι κοινοτικοί παραγωγοί υποστήριξαν ότι για να αποφευχθεί η απάτη, πρέπει ο προσδιορισμός της δασμολογητέας αξίας για τα προϊόντα που έχουν υποστεί ζημία να υπολογίζεται από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα.

(29) Ο υπολογισμός της αξίας των εμπορευμάτων, είτε έχουν υποστεί ζημία είτε όχι, διενεργείται από τις τελωνειακές αρχές σύμφωνα με σαφώς καθορισμένους κανόνες που περιέχονται στον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα. Βάσει αυτών των κανόνων, οι οποίοι εξασφαλίζουν ικανοποιητικό βαθμό αμεροληψίας, πιστεύεται ότι δεν είναι αναγκαία η θέσπιση περαιτέρω ειδικών διατάξεων. Επομένως, το αίτημα απορρίπτεται.

(30) Ελλείψει τεκμηριωμένων επιχειρημάτων από τα ενδιαφερόμενα μέρη, συνάγεται το συμπέρασμα ότι στην περίπτωση εμπορευμάτων που υπέστησαν ζημία πριν από τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο καταβλητέος δασμός πρέπει να ισούται προς τη διαφορά μεταξύ της μειωμένης ελάχιστης τιμής εισαγωγής και της μειωμένης, καθαρής τιμής, ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα, πριν από τον εκτελωνισμό,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1334/1999 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"2. To ποσό του δασμού αντιντάμπινγκ:

α) συνίσταται στη διαφορά μεταξύ της ελάχιστης τιμής εισαγωγής των 112 EUR ανά τόνο και της καθαρής τιμής, ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα, πριν την επιβολή δασμού, σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η τελευταία αυτή:

- είναι χαμηλότερη από την ελάχιστη τιμή εισαγωγής και

- έχει καθοριστεί βάσει τιμολογίου που εκδόθηκε από εξαγωγέα εγκατεστημένο στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας απευθείας σε μη συνδεδεμένο μέρος στην Κοινότητα (πρόσθετος κωδικός Taric Α420)·

β) είναι μηδενικό, εφόσον η καθαρή τιμή, ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα, πριν την επιβολή δασμού, έχει καθοριστεί βάσει τιμολογίου εκδοθέντος από εξαγωγέα εγκατεστημένο στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας απευθείας σε μη συνδεδεμένο μέρος στην Κοινότητα και ίσο ή υψηλότερο από την ελάχιστη τιμή εισαγωγής των 112 EUR ανά τόνο (πρόσθετος κωδικός Taric Α420)·

γ) ισούται με κατ' αξία δασμό 27,1 % σε όλες τις άλλες περιπτώσεις που δεν εμπίπτουν στα ανωτέρω στοιχεία α) και β) (πρόσθετος κωδικός Taric Α999).

Σε περίπτωση που ο δασμός αντιντάμπινγκ καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο α) του άρθρου 1 και τα εμπορεύματα έχουν υποστεί ζημία πριν από τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία και, επομένως, η καταβλητέα ή καταβληθείσα τιμή υπολογίζεται κατ' αναλογία για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας, σύμφωνα με το άρθρο 145 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, η ελάχιστη τιμή εισαγωγής που καθορίζεται ανωτέρω μειώνεται κατά ποσοστό που αντιστοιχεί στον κατ' αναλογία υπολογισμό της πράγματι καταβληθείσας ή καταβλητέας τιμής. Οπότε, ο καταβλητέος δασμός ισούται με τη διαφορά μεταξύ της μειωμένης ελάχιστης τιμής εισαγωγής και της μειωμένης καθαρής τιμής, ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, πριν από τον εκτελωνισμό."

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επoμένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Λουξεμβούργο, 5 Ιουνίου 2003.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Μ. Στρατάκης

(1) ΕΕ L 56 της 6.3.1996, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1972/2002 (ΕΕ L 305 της 7.11.2002, σ. 1).

(2) ΕΕ L 159 της 25.6.1999, σ. 1.

(3) ΕΕ C 140 της 13.6.2002, σ. 6.

(4) ΕΕ L 302 της 19.10.1992, σ. 1.

(5) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕL 253 της 11.10.1993, σ. 1), κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 444/2002 (ΕΕ L 68 της 12.3.2002, σ. 11).

(6) ΕΕ C 359 της 15.12.2001, σ. 1, αιτιολογικές σκέψεις 1.31 και 1.35.

(7) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1473/93 του Συμβουλίου (ΕΕ L 145 της 17.6.1993, σ. 1).