ΣΥΝΟΨΗ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΧ

Απαιτήσεις που ισχύουν για τις δομές προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής (συναρμόζονται στο εμπρόσθιο μέρος των ελκυστήρων με μικρό μετατρόχιο)

Α. ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

1. Οι απαιτήσεις της Ένωσης που ισχύουν για τις δομές προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής (συναρμόζονται στο εμπρόσθιο μέρος των ελκυστήρων με μικρό μετατρόχιο) ορίζονται στο σημείο Β.

2. Οι δοκιμές μπορούν να εκτελούνται σύμφωνα με τις διαδικασίες των στατικών ή εναλλακτικά των δυναμικών δοκιμών που ορίζονται στα τμήματα Β1 και Β2. Οι δύο μέθοδοι θεωρούνται ισοδύναμες.

3. Πέραν των απαιτήσεων που ορίζονται στο σημείο 2, πληρούνται και οι απαιτήσεις για τις επιδόσεις των πτυσσόμενων δομών ROPS όπως ορίζονται στο τμήμα Β3 κατωτέρω.

4. Στο τμήμα Β4 ορίζεται το πρόγραμμα υπολογιστή με τη βοήθεια του οποίου προσδιορίζονται οι διαδοχικές ή οι διακεκομμένες ανατροπές ενός οχήματος στις εικονικές δοκιμές.

B. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ (ΣΥΝΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΕΜΠΡΟΣΘΙΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ ΜΕ ΜΙΚΡΟ ΜΕΤΑΤΡΟΧΙΟ)(1)

1. Ορισμοί

1.1 [Δεν ισχύει]

1.2. Δομή προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής (ROPS)

Ως δομή προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής (θάλαμος ή πλαίσιο προστασίας), εφεξής καλούμενη «δομή προστασίας», νοείται η δομή που στερεώνεται στον ελκυστήρα με βασικό σκοπό την αποφυγή ή τον περιορισμό των κινδύνων για τον οδηγό λόγω ανατροπής του ελκυστήρα στη διάρκεια φυσιολογικής λειτουργίας.

Η δομή προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής χαρακτηρίζεται από την εξασφάλιση ενός αρκετά μεγάλου χώρου, ως ζώνης απελευθέρωσης, για να προστατεύει τον οδηγό όταν κάθεται είτε εντός του ωφέλιμου χώρου της δομής είτε εντός ενός χώρου που περιβάλλεται από διαδοχικές ευθείες γραμμές οι οποίες εκτείνονται από τις εξωτερικές άκρες της δομής έως οποιοδήποτε σημείο του ελκυστήρα μπορεί να έρθει σε επαφή με επίπεδο έδαφος στηρίζοντας τον ελκυστήρα στη θέση αυτή σε περίπτωση ανατροπής.

1.3. Μετατρόχιο

1.3.1. Αρχικός ορισμός: διάμεσο επίπεδο του τροχού

Το διάμεσο επίπεδο του τροχού απέχει κατά ίσες αποστάσεις από τα δύο επίπεδα τα οποία περιλαμβάνουν την περίμετρο των σώτρων από τα εξωτερικά τους άκρα.

1.3.2. Ορισμός του μετατροχίου

Το κατακόρυφο επίπεδο που διέρχεται από τον άξονα του τροχού και τέμνει το διάμεσο επίπεδο κατά μήκος μιας ευθείας η οποία σε ένα σημείο εφάπτεται στην επιφάνεια στήριξης. Εάν Α και Β είναι τα δύο σημεία τα οποία οριοθετούν τους τροχούς στον ίδιο άξονα του ελκυστήρα, τότε το πλάτος μετατροχίου είναι η απόσταση μεταξύ των σημείων Α και Β. Το μετατρόχιο μπορεί ως εκ τούτου να προσδιοριστεί και για τους εμπρόσθιους και για τους οπίσθιους τροχούς. Αν υπάρχουν διπλοί τροχοί, το μετατρόχιο είναι η απόσταση μεταξύ δύο επιπέδων, καθένα από τα οποία είναι το διάμεσο επίπεδο κάθε ζεύγους τροχών.

1.3.3. Επιπρόσθετος ορισμός: διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα

Υπολογίζοντας τις ακραίες θέσεις των σημείων Α και Β για τον οπίσθιο άξονα του ελκυστήρα, βρίσκεται η μέγιστη δυνατή τιμή για το μετατρόχιο. Το κατακόρυφο επίπεδο κάθετο προς το μέσο της γραμμής ΑΒ είναι το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα.

1.4. Μεταξόνιο

Η απόσταση μεταξύ των κατακόρυφων επιπέδων τα οποία διέρχονται μέσω των δύο γραμμών ΑΒ που περιγράφονται ανωτέρω, ένα για τους μπροστινούς τροχούς και ένα για τους οπίσθιους τροχούς.

1.5. Καθορισμός του ενδεικτικού σημείου του καθίσματος· θέση του καθίσματος και ρύθμιση για δοκιμή

1.5.1. Ενδεικτικό σημείο καθίσματος (SIP)(2)

Το ενδεικτικό σημείο καθίσματος καθορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5353:1995.

1.5.2. Θέση καθίσματος και ρύθμιση για δοκιμή

1.5.2.1. αν η θέση καθίσματος είναι ρυθμιζόμενη, το κάθισμα πρέπει να ρυθμίζεται στην πλέον οπίσθια θέση·

1.5.2.2. αν η κλίση του ερεισίνωτου είναι ρυθμιζόμενη, πρέπει να ρυθμίζεται στη μεσαία θέση·

1.5.2.3. αν το κάθισμα είναι εφοδιασμένο με σύστημα ανάρτησης, η ανάρτηση σταθεροποιείται στη μέση θέση, εκτός εάν αυτό αντιβαίνει ρητά στις οδηγίες του κατασκευαστή του καθίσματος·

1.5.2.4. αν η θέση του καθίσματος είναι ρυθμιζόμενη μόνο κατά μήκος και καθ' ύψος, ο διαμήκης άξονας που διέρχεται από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος είναι παράλληλος προς το διάμηκες κατακόρυφο επίπεδο του ελκυστήρα που διέρχεται από το κέντρο του πηδαλίου, με επιτρεπόμενη πλευρική απόκλιση 100 mm.

1.6. Ζώνη απελευθέρωσης

1.6.1. Κατακόρυφο επίπεδο και γραμμή αναφοράς

Η ζώνη απελευθέρωσης (σχήμα 6.1) καθορίζεται με βάση ένα κατακόρυφο επίπεδο αναφοράς και μια γραμμή αναφοράς:

1.6.1.1. Το επίπεδο αναφοράς είναι ένα κάθετο επίπεδο το οποίο είναι συνήθως διάμηκες προς τον ελκυστήρα και διέρχεται μέσω του ενδεικτικού σημείου του καθίσματος και του κέντρου του πηδαλίου. Συνήθως, το επίπεδο αναφοράς συμπίπτει με το διάμηκες διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα. Αυτό το επίπεδο αναφοράς θεωρείται ότι κινείται οριζοντίως μαζί με το κάθισμα και το πηδάλιο κατά τη φόρτιση, αλλά παραμένει κάθετο στον ελκυστήρα ή στη βάση της δομής προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής.

1.6.1.2. Η γραμμή αναφοράς είναι η γραμμή εντός του επιπέδου αναφοράς η οποία διέρχεται μέσω σημείου το οποίο βρίσκεται 140 + ah προς τα πίσω και 90 – av κάτω από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος και το πρώτο σημείο επί της στεφάνης του πηδαλίου στο οποίο τέμνεται όταν έρχεται σε οριζόντια θέση.

1.6.2. Καθορισμός της ζώνης απελευθέρωσης στους ελκυστήρες με μη περιστρεφόμενο κάθισμα

Η ζώνη απελευθέρωσης στους ελκυστήρες με μη περιστρεφόμενο κάθισμα προσδιορίζεται στα σημεία 1.6.2.1 έως 1.6.2.11 κατωτέρω και περιβάλλεται από τα ακόλουθα επίπεδα, ενώ ο ελκυστήρας βρίσκεται σε οριζόντια επιφάνεια, το κάθισμα ρυθμίζεται και τοποθετείται σύμφωνα με τα σημεία 1.5.2.1 έως 1.5.2.4(3), και το πηδάλιο, εφόσον είναι ρυθμιζόμενο, ρυθμίζεται στη μεσαία θέση για καθήμενο οδηγό:

1.6.2.1. δύο κατακόρυφα επίπεδα που βρίσκονται σε απόσταση 250 mm εκατέρωθεν του επιπέδου αναφοράς και εξέχουν κατά 300 mm πάνω από το επίπεδο το οποίο περιγράφεται στο σημείο 1.6.2.8 κατωτέρω και κατά μήκος τουλάχιστον 550 mm μπροστά από το κατακόρυφο επίπεδο που είναι κάθετο στο επίπεδο αναφοράς και διέρχεται σε απόσταση (210 – ah ) mm μπροστά από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος·

1.6.2.2. δύο κατακόρυφα επίπεδα που βρίσκονται σε απόσταση 200 mm εκατέρωθεν του επιπέδου αναφοράς και εξέχουν κατά 300 mm πάνω από το επίπεδο το οποίο περιγράφεται στο σημείο 1.6.2.8 κατωτέρω και κατά μήκος από την επιφάνεια η οποία περιγράφεται στο σημείο 1.6.2.11 κατωτέρω έως το κατακόρυφο επίπεδο που είναι κάθετο στο επίπεδο αναφοράς και διέρχεται σε απόσταση (210 – ah ) mm μπροστά από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος·

1.6.2.3. ένα κεκλιμένο επίπεδο κάθετο στο επίπεδο αναφοράς, σε παράλληλη διάταξη με τη γραμμή αναφοράς και σε απόσταση 400 mm πάνω από αυτή, το οποίο εξέχει προς τα πίσω έως το σημείο στο οποίο τέμνει το κατακόρυφο επίπεδο που είναι κάθετο στο επίπεδο αναφοράς και διέρχεται από σημείο σε απόσταση (140 + ah ) mm προς τα πίσω από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος·

1.6.2.4. ένα κεκλιμένο επίπεδο, το οποίο είναι κάθετο προς το επίπεδο αναφοράς, τέμνει το περιγραφόμενο στο σημείο 1.6.2.3 ανωτέρω επίπεδο στην ακρότατη οπίσθια θέση του και καταλήγει στην κορυφή της ράχης του καθίσματος·

1.6.2.5. ένα κατακόρυφο επίπεδο κάθετο προς το επίπεδο αναφοράς που διέρχεται τουλάχιστον 40 mm μπροστά από το πηδάλιο και τουλάχιστον 760 – ah μπροστά από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος·

1.6.2.6. μια κυλινδρική επιφάνεια κάθετη στο επίπεδο αναφοράς με ακτίνα 150 mm που εφάπτεται στα σημεία 1.6.2.3 και 1.6.2.5 ανωτέρω·

1.6.2.7. δύο παράλληλα κεκλιμένα επίπεδα που διέρχονται από τα ανώτερα άκρα των περιγραφόμενων στο σημείο 1.6.2.1 ανωτέρω επιπέδων με το κεκλιμένο επίπεδο στην πλευρά όπου εφαρμόζεται το φορτίο σε απόσταση το λιγότερο 100 mm από το επίπεδο αναφοράς πάνω από τη ζώνη απελευθέρωσης·

1.6.2.8. ένα οριζόντιο επίπεδο που διέρχεται από σημείο 90 – av κάτω από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος·

1.6.2.9. δύο τμήματα του κατακόρυφου επιπέδου που είναι κάθετο προς το επίπεδο αναφοράς και διέρχεται σε απόσταση 210 – ah μπροστά από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος, ενώ και τα δύο αυτά ημιεπίπεδα συνδέουν αντίστοιχα τα οπίσθια άκρα των επιπέδων που ορίζονται στο σημείο 1.6.2.1 ανωτέρω με τα πλέον εμπρόσθια άκρα των επιπέδων που ορίζονται στο σημείο 1.6.2.2·

1.6.2.10. δύο τμήματα του οριζόντιου επιπέδου που διέρχεται σε απόσταση 300 mm πάνω από το επίπεδο που περιγράφεται στο σημείο 1.6.2.8 ανωτέρω, ενώ και τα δύο αυτά ημιεπίπεδα συνδέουν αντίστοιχα τα ανώτατα άκρα των κατακόρυφων επιπέδων που ορίζονται στο σημείο 1.6.2.2 και τα κατώτατα άκρα των κεκλιμένων επιπέδων που ορίζονται στο σημείο 1.6.2.7 ανωτέρω·

1.6.2.11. μια επιφάνεια, καμπύλη αν είναι αναγκαίο, της οποίας η γενέτειρα είναι κάθετη προς το επίπεδο αναφοράς και καταλήγει στο πίσω μέρος της ράχης του καθίσματος.

1.6.3. Καθορισμός της ζώνης απελευθέρωσης στους ελκυστήρες με περιστρεφόμενη θέση οδηγού

Στους ελκυστήρες με περιστρεφόμενη θέση οδηγού (περιστρεφόμενο κάθισμα και πηδάλιο), η ζώνη απελευθέρωσης είναι ο ωφέλιμος χώρος των δύο ζωνών απελευθέρωσης που οριοθετούνται από τις δύο διαφορετικές θέσεις του πηδαλίου και του καθίσματος. Όσον αφορά την εκάστοτε θέση του πηδαλίου και του καθίσματος. η ζώνη απελευθέρωσης καθορίζεται αντίστοιχα με βάση τα σημεία 1.6.1 και 1.6.2 ανωτέρω για τη θέση του οδηγού σε κανονική θέση και με βάση τα σημεία 1.6.1. και 1.6.2 του παραρτήματος X για τη θέση του οδηγού σε ανάστροφη θέση (βλέπε σχήμα 6.2).

1.6.4. Προαιρετικά καθίσματα

1.6.4.1. Αν πρόκειται για ελκυστήρες που μπορούν να εξοπλισθούν με προαιρετικά καθίσματα, κατά τη διάρκεια των δοκιμών χρησιμοποιείται ο ωφέλιμος χώρος που προκύπτει από τον συνδυασμό των ενδεικτικών σημείων του καθίσματος για το σύνολο των επιλογών που προτείνονται για το κάθισμα. Η δομή προστασίας δεν εισχωρεί στο εσωτερικό της μεγαλύτερης ζώνης απελευθέρωσης που αντιστοιχεί στα διάφορα ενδεικτικά σημεία του καθίσματος.

1.6.4.2. Αν μετά τη διενέργεια της δοκιμής, προσφερθεί νέα δυνατότητα ρύθμισης του καθίσματος, εξακριβώνεται κατά πόσον η ζώνη απελευθέρωσης γύρω από το νέο ενδεικτικό σημείο του καθίσματος (SIP) βρίσκεται στο εσωτερικό του ωφέλιμου χώρου που προβλέπεται ανωτέρω. Εάν όχι, πρέπει να πραγματοποιηθεί νέα δοκιμή.

1.6.4.3. Το προαιρετικό κάθισμα δεν περιλαμβάνει κάθισμα για άτομο πέραν του οδηγού και από το οποίο ο ελκυστήρας είναι αδύνατο να ελεγχθεί. Το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος δεν καθορίζεται επειδή ο προσδιορισμός της ζώνης απελευθέρωσης συναρτάται με το κάθισμα του οδηγού.

1.7. Μάζα

1.7.1. Ανερμάτιστη μάζα/μάζα χωρίς φορτίο

Η μάζα του ελκυστήρα χωρίς προαιρετικά εξαρτήματα αλλά μαζί με το νερό ψύξης, τα λιπαντικά, τα καύσιμα, τα εργαλεία και τη δομή προστασίας. Δεν λαμβάνονται υπόψη τα προαιρετικά εμπρόσθια ή οπίσθια βάρη, το έρμα των ελαστικών, τα όργανα και ο εξοπλισμός που συναρμόζονται στο όχημα ή όποιο άλλο μηχανικό μέρος·

1.7.2. Μέγιστη Επιτρεπόμενη Μάζα

Η μέγιστη μάζα του ελκυστήρα που είναι τεχνικά αποδεκτή σύμφωνα με τη δήλωση του κατασκευαστή και δηλώνεται στην πινακίδα αναγνώρισης του οχήματος και/ή στο εγχειρίδιο του χειριστή·

1.7.3. Μάζα αναφοράς

Η μάζα που επιλέγεται από τον κατασκευαστή και χρησιμοποιείται σε μαθηματικούς τύπους για τον υπολογισμό του ύψους πτώσης του κρουστικού εκκρεμούς, της παρεχόμενης ενέργειας και των δυνάμεων σύνθλιψης που χρησιμοποιούνται στις δοκιμές. Δεν πρέπει να είναι μικρότερη από την ανερμάτιστη μάζα και πρέπει να είναι επαρκής ώστε να διασφαλίζεται ότι ο λόγος της μάζας δεν υπερβαίνει το 1,75 (βλέπε ενότητα 1.7.4 και 2.1.3)·

1.7.4. Λόγος Μάζας

Ο λόγος δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερος του 1,75.

1.8. Ανοχή επί των μετρήσεων

Γραμμική διάσταση: ± 3 mm εκτός από: - - παραμόρφωση ελαστικών: ± 1 mm - - παραμόρφωση της δομής κατά τη διάρκεια οριζόντιων φορτίσεων: ± 1 mm - - ύψος πτώσης του κρουστικού εκκρεμούς: ± 1 mm Μάζες: ± 0,2 % (του αισθητήρα πλήρους κλίμακας) Δυνάμεις: ± 0,1 % (του αισθητήρα πλήρους κλίμακας) Γωνίες: ± 0,1°

1.9. Σύμβολα

ah (mm) Ήμισυ της οριζόντιας ρύθμισης του καθίσματος av (mm) Ήμισυ της κατακόρυφης ρύθμισης του καθίσματος B (mm) Ελάχιστο συνολικό πλάτος του ελκυστήρα· Bb (mm) Μέγιστο εξωτερικό πλάτος της δομής προστασίας· D (mm) Παραμόρφωση της δομής προστασίας στο σημείο πρόσκρουσης (δυναμικές δοκιμές) ή στο σημείο, και κατά τη διεύθυνση, εφαρμογής της φόρτισης (στατικές δοκιμές)· D' (mm) Παραμόρφωση της δομής προστασίας για την υπολογιζόμενη απαιτούμενη ενέργεια· Ea (J) Απορροφώμενη ενέργεια παραμόρφωσης στο σημείο όπου απομακρύνεται το φορτίο. Ζώνη που εγγράφεται στο εσωτερικό της καμπύλης FD· Ei (J) Απορροφώμενη ενέργεια παραμόρφωσης. Ζώνη που βρίσκεται κάτω από την καμπύλη F-D· E'i (J) Απορροφώμενη ενέργεια παραμόρφωσης μετά την εφαρμογή της πρόσθετης φόρτισης εφόσον παρουσιασθούν θραύσεις ή ρωγμές· E''i (J) Απορροφώμενη ενέργεια παραμόρφωσης κατά τη δοκιμή υπερφόρτισης σε περίπτωση που το φορτίο απομακρυνθεί πριν από την έναρξη της δοκιμής υπερφόρτισης. Ζώνη που βρίσκεται κάτω από την καμπύλη F-D· Eil (J) Παρεχόμενη ενέργεια προς απορρόφηση κατά τη διάρκεια εφαρμογής της διαμήκους φόρτισης· Eis (J) Παρεχόμενη ενέργεια προς απορρόφηση κατά τη διάρκεια εφαρμογής της πλευρικής φόρτισης· F (N) Στατική δύναμη φόρτισης· F' (N) Δύναμη φόρτισης για την υπολογιζόμενη απαιτούμενη ενέργεια, η οποία αντιστοιχεί στο E'i· F-D Διάγραμμα δύναμης/παραμόρφωσης· Fi (N) Ασκούμενη δύναμη σε οπίσθιο σταθερό στοιχείο· Fmax (N) Μέγιστη στατική δύναμη φόρτισης κατά τη διάρκεια της φόρτισης, εξαιρουμένης της υπερφόρτισης· Fv (N) Κατακόρυφη δύναμη σύνθλιψης· H (mm) Ύψος πτώσης κρουστικού εκκρεμούς (δυναμικές δοκιμές)· H’ (mm) Ύψος πτώσης κρουστικού εκκρεμούς για επιπρόσθετη δοκιμή (δυναμικές δοκιμές)· Ι (kg.m2) Ροπή αδράνειας αναφοράς του ελκυστήρα περί της κεντρικής γραμμής των όπισθεν τροχών, ανεξαρτήτως της μάζας των τροχών αυτών· L (mm) Μεταξόνιο αναφοράς του ελκυστήρα· M (kg) Μάζα αναφοράς του ελκυστήρα κατά τις δοκιμές αντοχής.

2. Πεδίο εφαρμογής

2.1. Το παρόν παράρτημα εφαρμόζεται σε ελκυστήρες που εμφανίζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: 2.1.1. απόσταση από το έδαφος μετρούμενη από το κατώτερο σημείο που βρίσκεται κάτω από τον εμπρόσθιο ή τον οπίσθιο άξονα λαμβάνοντας υπόψη και το διαφορικό, μικρότερη από 600 mm· 2.1.2. ελάχιστο σταθερό ή μεταβλητό πλάτος μετατροχίου ενός άξονα μικρότερο από 1 150 mm με ελαστικά μεγαλύτερων διαστάσεων. Επειδή εννοείται ότι το πλάτος μετατροχίου του άξονα που φέρει τα μεγαλύτερα ελαστικά πρέπει να ρυθμίζεται το πολύ μέχρι 1 150 mm, το πλάτος μετατροχίου του άλλου άξονα πρέπει να μπορεί να ρυθμίζεται έτσι ώστε τα εξωτερικά άκρα των ελαστικών με το μικρότερο πλάτος να μην ξεπερνούν τα εξωτερικά άκρα των ελαστικών του άλλου άξονα. Όταν οι δύο άξονες φέρουν σώτρα (ζάντες) και ελαστικά με ίδιες διαστάσεις, το σταθερό ή ρυθμιζόμενο πλάτος μετατροχίου των δύο αξόνων πρέπει να είναι μικρότερο από 1 150 mm· 2.1.3. μάζα άνω των 400 kg αλλά κάτω των 3 500 kg που αντιστοιχεί στη μάζα του ελκυστήρα χωρίς φορτίο, περιλαμβανομένης της δομής προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής και των ελαστικών του μεγαλύτερου μεγέθους που συνιστά ο κατασκευαστής. Η μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα δεν υπερβαίνει τα 5 250 kg και ο λόγος μάζας (μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα/μάζα αναφοράς) δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερος από 1,75· 2.1.4. διαθέτει δομές προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής με δύο στύλους, οι οποίες στερεώνονται μόνο στο εμπρόσθιο μέρος του ενδεικτικού σημείου του καθίσματος και χαρακτηρίζονται από μικρή ζώνη απελευθέρωσης λόγω του σχήματος του ελκυστήρα, και για αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν συνιστάται σε καμία περίπτωση να αποτρέπεται η πρόσβαση στη θέση του οδηγού, αλλά οι δομές αυτές (πτυσσόμενες η όχι) είναι χρήσιμες επειδή ακριβώς είναι εύκολες στη χρήση.

2.2. Αναγνωρίζεται ότι ενδέχεται να υπάρχουν σχέδια ελκυστήρων, παραδείγματος χάρη ειδικά δασοκομικά μηχανήματα, όπως μεταφορικά μηχανήματα και μετατοπιστές, για τα οποία το παρόν παράρτημα δεν ισχύει.

B1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΤΑΤΙΚΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ

3. Κανόνες και οδηγίες

3.1. Προκαταρκτικές συνθήκες δοκιμών αντοχής

3.1.1. Ολοκλήρωση δύο προκαταρκτικών δοκιμών

Η δομή προστασίας μπορεί να υποβληθεί σε δοκιμές αντοχής μόνο εάν έχουν ολοκληρωθεί επιτυχώς τόσο η δοκιμή πλευρικής σταθερότητας όσο και η δοκιμή ασυνεχούς ανατροπής (βλέπε διάγραμμα ροής στο σχήμα 6.3).

3.1.2. Προετοιμασία για τις προκαταρκτικές δοκιμές

3.1.2.1. Ο ελκυστήρας πρέπει να εφοδιάζεται με τη δομή προστασίας σε θέση ασφαλείας.

3.1.2.2. Ο ελκυστήρας πρέπει να εξοπλιστεί με ελαστικά της μέγιστης διαμέτρου που καθορίζει ο κατασκευαστής και του ελάχιστου πάχους στεφάνης που ταιριάζει στη διάμετρο αυτή. Τα ελαστικά δεν περιέχουν υγρό έρμα και φουσκώνονται στην πίεση που συνιστάται για τις εργασίες στους αγρούς.

3.1.2.3. Οι οπίσθιοι τροχοί ρυθμίζονται στο στενότερο πλάτος μετατροχίου· οι εμπρόσθιοι τροχοί ρυθμίζονται με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια στο ίδιο πλάτος μετατροχίου. Αν υπάρχουν δύο δυνατότητες ρύθμισης του μετατροχίου που αποκλίνουν εξίσου από τη στενότερη ρύθμιση του μετατροχίου των οπισθίων τροχών, επιλέγεται η ρύθμιση που παρέχει το μεγαλύτερο μετατρόχιο για τους εμπρόσθιους τροχούς.

3.1.2.4. Πληρούνται οι δεξαμενές υγρών των ελκυστήρων ή αντικαθίστανται τα υγρά από ισοδύναμη μάζα τοποθετημένη στα αντίστοιχα σημεία.

3.1.2.5. Όλες οι προσαρτήσεις που χρησιμοποιούνται στις σειρές παραγωγής στερεώνονται στον ελκυστήρα στην κανονική θέση.

3.1.3. Δοκιμή πλευρικής σταθερότητας

3.1.3.1. Ο ελκυστήρας, αφού προετοιμασθεί σύμφωνα με τα ανωτέρω, τοποθετείται σε ένα οριζόντιο επίπεδο με τρόπο ώστε ο στροφέας του εμπρόσθιού του άξονα ή, στην περίπτωση αρθρωτού ελκυστήρα, ο οριζόντιος στροφέας που βρίσκεται μεταξύ των δύο αξόνων, να μπορεί να κινείται ελεύθερα.

3.1.3.2. Με τη βοήθεια γρύλου ή πολύσπαστου δίνεται κλίση στο τμήμα του ελκυστήρα που συνδέεται σταθερά με τον άξονα ο οποίος φέρει περισσότερο από το 50 % του βάρους του ελκυστήρα, μετρώντας παράλληλα συνεχώς τη γωνία κλίσης. Η γωνία αυτή πρέπει να είναι τουλάχιστον 38° τη στιγμή κατά την οποία ο ελκυστήρας βρίσκεται σε ασταθή ισορροπία με τους δύο τροχούς στο έδαφος. Η δοκιμή πραγματοποιείται μία φορά με το τιμόνι γυρισμένο όλο δεξιά και μία φορά με το τιμόνι γυρισμένο όλο αριστερά.

3.1.4. Δοκιμή ασυνεχούς ανατροπής

3.1.4.1. Γενικές παρατηρήσεις

Σκοπός της δοκιμής είναι να εξακριβωθεί κατά πόσο μια δομή που είναι στερεωμένη στον ελκυστήρα και έχει σχεδιασθεί για να προστατεύει τον οδηγό του, είναι σε θέση να αποτρέψει αποτελεσματικά τις συνεχείς ανατροπές ενός ελκυστήρα σε περίπτωση πλευρικής ανατροπής του σε πρανές με κλίση 1/1,5 (σχήμα 6.4).

Οι ασυνεχείς ανατροπές αποδεικνύονται με μία από τις δύο μεθόδους δοκιμών που περιγράφονται στα σημεία 3.1.4.2 και 3.1.4.3.

3.1.4.2. Πρακτική επίδειξη ασυνεχούς ανατροπής μέσω της δοκιμής ανατροπής

3.1.4.2.1. Η δοκιμή ανατροπής πρέπει να πραγματοποιηθεί σε πειραματικό κεκλιμένο επίπεδο με μήκος τουλάχιστον 4 μέτρα (βλέπε σχήμα 6.4). Η επιφάνεια πρέπει να φέρει επίστρωση πάχους 18 cm από υλικό το οποίο, σύμφωνα με τα πρότυπα ASAE S313.3 FEB1999 και ASAE EP542 FEB1999 σχετικά με τον μετρητή διείσδυσης εδάφους, έχει δείκτη διείσδυσης κώνου ίσο με: ή

3.1.4.2.2. Ο ελκυστήρας (αφού προετοιμασθεί σύμφωνα με το σημείο 3.1.2) αποκτά πλευρική κλίση με μηδενική αρχική ταχύτητα. Για τον σκοπό αυτό, τοποθετείται στην κορυφή του πρανούς με τέτοιο τρόπο ώστε οι τροχοί που βρίσκονται προς την πλευρά της κατωφέρειας να ακουμπούν στο πρανές και το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα να είναι παράλληλο με τις ισοϋψείς καμπύλες του πρανούς. Αφού ο ελκυστήρας προσκρούσει στην επιφάνεια του πρανούς, μπορεί να ανασηκωθεί από την εν λόγω επιφάνεια περιστρεφόμενος γύρω από το άνω γωνιακό άκρο της δομής προστασίας, χωρίς όμως να ανατραπεί. Πρέπει δε να ξαναπέσει με την ίδια πλευρά με την οποία προσέκρουσε στο πρανές.

3.1.4.3. Μαθηματική επίδειξη ασυνεχούς ανατροπής

3.1.4.3.1. Προκειμένου να υπολογισθούν οι τιμές που επιτρέπουν την αποφυγή διαδοχικών ανατροπών πρέπει να προσδιορισθούν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά δεδομένα σχετικά με τον ελκυστήρα (βλέπε σχήμα 6.5): B0 (m) Πλάτος των ελαστικών των οπίσθιων τροχών· B6 (m) Πλάτος της δομής προστασίας μεταξύ των σημείων πρόσκρουσης στα δεξιά και τα αριστερά· B7 (m) Πλάτος του καλύμματος της μηχανής (καπό)· D0 (rad) Γωνία ταλάντωσης του εμπρόσθιου άξονα από τη θέση μηδέν έως το τέρμα· D2 (m) Ύψος των εμπρόσθιων ελαστικών υπό πλήρη φόρτιση του άξονα· D3 (m) Ύψος των οπίσθιων ελαστικών υπό πλήρη φόρτιση του άξονα· H0 (m) Ύψος του στροφέα του εμπρόσθιου άξονα· H1 (m) Ύψος του κέντρου βαρύτητας· H6 (m) Ύψος στο σημείο πρόσκρουσης· H7 (m) Ύψος του καλύμματος της μηχανής (καπό)· L2 (m) Οριζόντια απόσταση μεταξύ του κέντρου βάρους και του εμπρόσθιου άξονα· L3 (m) Οριζόντια απόσταση μεταξύ του κέντρου βάρους και του οπίσθιου άξονα· L6 (m) Οριζόντια απόσταση μεταξύ του κέντρου βάρους και του εμπρόσθιου σημείου τομής της δομής προστασίας (σημειώνεται αρνητικό πρόσημο στην περίπτωση που το εν λόγω εμπρόσθιο σημείο βρίσκεται μπροστά από το κέντρο βάρους)· L7 (m) Οριζόντια απόσταση μεταξύ του κέντρου βάρους και της εμπρόσθιας γωνίας του καλύμματος της μηχανής (καπό)· Mc (kg) Μάζα του ελκυστήρα που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό· Q (kgm2) Ροπή αδράνειας της μάζας στο επίπεδο του διαμήκη άξονα που διέρχεται από το κέντρο βάρους· S (m) Πλάτος μετατροχίου του οπίσθιου άξονα. Το σύνολο του πλάτους του μετατροχίου (S) και των ελαστικών (B0) πρέπει να είναι μεγαλύτερο από το πλάτος B6 της δομής προστασίας.

3.1.4.3.2. Οι υπολογισμοί πραγματοποιούνται με βάση τις ακόλουθες απλοποιητικές παραδοχές: 3.1.4.3.2.1. ο ελκυστήρας ακίνητος ανατρέπεται στο πρανές που έχει κλίση 1/1,5 με ταλαντευόμενο εμπρόσθιο άξονα τη στιγμή που το κέντρο βάρους θα βρεθεί κατακόρυφα πάνω από τον άξονα περιστροφής· 3.1.4.3.2.2. ο άξονας περιστροφής είναι παράλληλος με τον διαμήκη άξονα του ελκυστήρα και διέρχεται από το κέντρο των επιφανειών επαφής των εμπρόσθιων και οπισθίων τροχών που βρίσκονται στην κατωφέρεια· 3.1.4.3.2.3. ο ελκυστήρας δεν ολισθαίνει στο πρανές· 3.1.4.3.2.4. η πρόσκρουση με το κεκλιμένο επίπεδο είναι ημιελαστική, με συντελεστή ελαστικότητας: 3.1.4.3.2.5. το βάθος διείσδυσης στο κεκλιμένο επίπεδο και η παραμόρφωση της δομής προστασίας δίνουν συνολικά: 3.1.4.3.2.6. στο κεκλιμένο επίπεδο δεν διεισδύουν άλλα μηχανικά μέρη του ελκυστήρα.

3.1.4.3.3. Το πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή [BASIC(4)] για τον υπολογισμό των διαδοχικών ή διακεκομμένων ανατροπών ενός πλευρικά ανατρεπόμενου ελκυστήρα με μικρό μετατρόχιο και δομή προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής προσαρμοσμένη στο εμπρόσθιο μέρος παρουσιάζεται στο τμήμα B4 με τα παραδείγματα 6.1 έως 6.11.

3.1.5. Μέθοδοι μέτρησης

3.1.5.1. Οριζόντιες αποστάσεις μεταξύ του κέντρου βάρους και των οπίσθιων (L3) ή εμπρόσθιων (L2) αξόνων

Η απόσταση μεταξύ των οπίσθιων και των εμπρόσθιων αξόνων εκατέρωθεν του ελκυστήρα υπολογίζεται προκειμένου να εξακριβωθεί η απουσία γωνίας κατεύθυνσης.

Οι αποστάσεις μεταξύ του κέντρου βάρους και του οπίσθιου άξονα (L3) ή του εμπρόσθιου άξονα (L2) υπολογίζονται από την κατανομή μάζας του ελκυστήρα μεταξύ των οπίσθιων και των εμπρόσθιων τροχών.

3.1.5.2. Ύψος οπίσθιων (D3) και εμπρόσθιων (D2) ελαστικών

Υπολογίζεται η απόσταση από το υψηλότερο σημείο του ελαστικού έως το επίπεδο έδαφος (σχήμα 6.5), και η ίδια μέθοδος χρησιμοποιείται για τα εμπρόσθια και τα οπίσθια ελαστικά.

3.1.5.3. Οριζόντια απόσταση μεταξύ του κέντρου βάρους και του εμπρόσθιου σημείου τομής της δομής προστασίας (L6)

Υπολογίζεται η απόσταση μεταξύ του κέντρου βάρους και του εμπρόσθιου σημείου τομής της δομής προστασίας (βλέπε σχήματα 6.6.α, 6.6.β και 6.6.γ). Εάν η δομή προστασίας βρίσκεται μπροστά από το επίπεδο του κέντρου βάρους, σημειώνεται αρνητικό πρόσημο μπροστά από την καταγεγραμμένη μέτρηση (– L6).

3.1.5.4. Πλάτος της δομής προστασίας (B6)

Υπολογίζεται η απόσταση μεταξύ των σημείων πρόσκρουσης στα αριστερά και δεξιά των δύο κατακόρυφων στύλων της δομής.

Το σημείο πρόσκρουσης οριοθετείται από το επίπεδο που εφάπτεται στη δομή προστασίας και διέρχεται από τη γραμμή που διαγράφεται από τα εξώτερα άκρα της κορυφής των εμπρόσθιων και των οπίσθιων ελαστικών (βλέπε σχήμα 6.7).

3.1.5.5. Ύψος της δομής προστασίας (H6)

Υπολογίζεται η κατακόρυφη απόσταση από το σημείο πρόσκρουσης της δομής έως το επίπεδο έδαφος.

3.1.5.6. Ύψος του καλύμματος (καπό) της μηχανής (H7)

Υπολογίζεται η κατακόρυφη απόσταση από το σημείο πρόσκρουσης του καλύμματος της μηχανής έως το επίπεδο έδαφος.

Το σημείο πρόσκρουσης καθορίζεται από το επίπεδο που εφάπτεται στο κάλυμμα της μηχανής και στη δομή προστασίας και διέρχεται από τα εξώτερα της κορυφής των εμπρόσθιων ελαστικών (βλέπε σχήμα 6.7). Η μέτρηση πραγματοποιείται και στις δύο πλευρές του καλύμματος της μηχανής.

3.1.5.7. Πλάτος του καλύμματος (καπό) της μηχανής (B7)

Υπολογίζεται η απόσταση μεταξύ των δύο σημείων πρόσκρουσης του καλύμματος της μηχανής, όπως περιγράφεται ανωτέρω.

3.1.5.8. Οριζόντια απόσταση μεταξύ του κέντρου βάρους και της εμπρόσθιας γωνίας του καλύμματος της μηχανής (L7)·

Υπολογίζεται η απόσταση από το σημείο πρόσκρουσης του καλύμματος της μηχανής, όπως περιγράφεται ανωτέρω, έως το κέντρο βαρύτητας.

3.1.5.9. Ύψος του στροφέα του εμπρόσθιου άξονα (H0)

Η κατακόρυφη απόσταση μεταξύ του κέντρου του στροφέα του εμπρόσθιου άξονα έως το κέντρο του άξονα των εμπρόσθιων ελαστικών (H01) περιλαμβάνεται στην τεχνική έκθεση του κατασκευαστή και ελέγχεται.

Υπολογίζεται η κατακόρυφη απόσταση από το κέντρο του άξονα των εμπρόσθιων ελαστικών έως το επίπεδο έδαφος (H02) (σχήμα 6.8).

Το ύψος του στροφέα του εμπρόσθιου άξονα (H0) είναι το σύνολο των δύο προηγούμενων τιμών.

3.1.5.10. Πλάτος μετατροχίου του οπίσθιου άξονα (S).

Υπολογίζεται το ελάχιστο πλάτος μετατροχίου του οπίσθιου άξονα με ελαστικά με τη μεγαλύτερη διάμετρο, όπως ορίζει ο κατασκευαστής (σχήμα 6.9).

3.1.5.11. Πλάτος των ελαστικών των οπισθίων τροχών (B0)

Υπολογίζεται η απόσταση μεταξύ των εξωτερικών και των εσωτερικών κατακόρυφων επιπέδων στο άνω τμήμα οπίσθιου ελαστικού (σχήμα 6.9).

3.1.5.12. Γωνία ταλάντωσης του εμπρόσθιου άξονα (D0)

Υπολογίζεται και στις δύο πλευρές του άξονα η μεγαλύτερη γωνία η οποία καθορίζεται από την ταλάντωση του εμπρόσθιου άξονα από την οριζόντια θέση έως τη μέγιστη παραμόρφωση, λαμβάνοντας υπόψη τυχόν αποσβεστήρες τελικής κρούσης. Χρησιμοποιείται η μέτρηση της μέγιστης γωνίας.

3.1.5.13. Μάζα του ελκυστήρα

Η μάζα του ελκυστήρα καθορίζεται σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στην ενότητα 1.7.1.

3.2. Συνθήκες δοκιμών αντοχής των δομών προστασίας και της στερέωσής τους σε ελκυστήρες

3.2.1. Γενικές απαιτήσεις

3.2.1.1. Σκοπός των δοκιμών

Στις δοκιμές που διενεργούνται με τη βοήθεια ειδικών διατάξεων πραγματοποιείται προσομοίωση των φορτίσεων που ασκούνται στη δομή προστασίας σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρα. Οι δοκιμές αυτές επιτρέπουν να παρατηρηθεί η αντοχή της δομής προστασίας και των σημείων στήριξής της πάνω στον ελκυστήρα, καθώς και κάθε τμήματος του ελκυστήρα που μεταδίδει το φορτίο δοκιμής.

3.2.1.2. Μέθοδοι δοκιμής

Οι δοκιμές μπορούν να εκτελούνται σύμφωνα με τη στατική μέθοδο ή τη δυναμική μέθοδο (βλέπε παράρτημα Α). Οι δύο μέθοδοι θεωρούνται ισοδύναμες.

3.2.1.3. Γενικοί κανόνες που ισχύουν για την προετοιμασία των δοκιμών

3.2.1.3.1. Η δομή προστασίας πρέπει να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές των σειρών παραγωγής. Στερεώνεται σύμφωνα με τη συνιστώμενη από τον κατασκευαστή μέθοδο σε έναν από τους ελκυστήρες για τους οποίους έχει σχεδιαστεί. Σημείωση: Στη στατική δοκιμή αντοχής δεν είναι απαραίτητο να συμμετάσχει ένας πλήρως εξοπλισμένος ελκυστήρας· ωστόσο, η δομή προστασίας και τα τμήματα του ελκυστήρα στα οποία η δομή είναι στερεωμένη συγκροτούν ένα λειτουργικό σύνολο το οποίο εφεξής καλείται «κατασκευή».

3.2.1.3.2. Τόσο στη στατική όσο και στη δυναμική δοκιμή, ο συναρμολογημένος ελκυστήρας (ή η κατασκευή), πρέπει να είναι εξοπλισμένος με όλα τα μηχανικά μέρη των σειρών παραγωγής που μπορούν να επηρεάζουν την αντοχή της δομής προστασίας ή που μπορεί να είναι απαραίτητα στη δοκιμή της αντοχής. Τα μηχανικά μέρη που μπορούν να αποτελέσουν κίνδυνο για το εσωτερικό της ζώνης απελευθέρωσης πρέπει επίσης να προσαρμοστούν στον ελκυστήρα (ή την κατασκευή) κατά τέτοιον τρόπο ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν πληρούνται οι απαιτήσεις των προϋποθέσεων έγκρισης του σημείου 3.2.3. Όλα τα μηχανικά μέρη του ελκυστήρα ή της δομής προστασίας, συμπεριλαμβανομένων των δομών προστασίας κατά της κακοκαιρίας, πρέπει να παρέχονται η να παρουσιάζονται σε σχέδια.

3.2.1.3.3. Στις δοκιμές της αντοχής πρέπει να αφαιρούνται όλα τα τοιχώματα και τα αποσπώμενα μη δομικά στοιχεία ώστε να μην συμβάλουν στην αντοχή της δομής προστασίας.

3.2.1.3.4. Η ρύθμιση του πλάτους του μετατροχίου είναι τέτοια ώστε, κατά το μέτρο του δυνατού, η δομή προστασίας να μην υποστηρίζεται από τα ελαστικά κατά τη διάρκεια των δοκιμών της αντοχής. Αν οι εν λόγω δοκιμές εκτελούνται σύμφωνα με τη στατική μέθοδο, μπορούν να αφαιρούνται και οι τροχοί.

3.2.2. Δοκιμές

3.2.2.1. Σειρά δοκιμών σύμφωνα με τη στατική διαδικασία

Η σειρά των δοκιμών, με την επιφύλαξη των πρόσθετων δοκιμών που αναφέρονται στα τμήματα 3.3.1.6 και 3.3.1.7 είναι η ακόλουθη:

1) φόρτιση στο οπίσθιο μέρος της δομής (βλέπε σημείο 3.3. 1.1)·

2) δοκιμή οπίσθιας σύνθλιψης (βλέπε σημείο 3.3.1.4)·

3) φόρτιση στο εμπρόσθιο μέρος της δομής (βλέπε σημείο 3.3. 1.2)·

4) φόρτιση πλευρικά της δομής (βλέπε σημείο 3.3.1.3)·

5) σύνθλιψη στο εμπρόσθιο μέρος της δομής (βλέπε σημείο 3.3.1.5).

3.2.2.2. Γενικές απαιτήσεις

3.2.2.2.1. Αν κατά τη διεξαγωγή της δοκιμής, κάποιο στοιχείο του εξοπλισμού αγκύρωσης του ελκυστήρα διαρραγεί ή μετατοπιστεί, η δοκιμή επαναλαμβάνεται.

3.2.2.2 2. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, δεν επιτρέπονται επιδιορθώσεις ούτε αναπροσαρμογές του ελκυστήρα ή της δομής προστασίας.

3.2.2.2.3. Το κιβώτιο ταχυτήτων του ελκυστήρα βρίσκεται στο νεκρό σημείο και οι πέδες είναι ελεύθερες κατά τη διάρκεια των δοκιμών.

3.2.2.2.4. Αν ο ελκυστήρας είναι εφοδιασμένος με σύστημα ανάρτησης μεταξύ του αμαξώματος και των τροχών, το σύστημα απομονώνεται κατά τη διάρκεια των δοκιμών.

3.2.2.2.5. Η πλευρά που επιλέγεται για την εφαρμογή του πρώτου φορτίου στο οπίσθιο τμήμα της δομής είναι αυτή που, κατά την άποψη των αρμοδίων για τις δοκιμές αρχών, θα δημιουργήσει τις δυσμενέστερες συνθήκες για τη δομή κατά τη διάρκεια των διαδοχικών φορτίσεων. Η πλευρική φόρτιση και η οπίσθια φόρτιση πραγματοποιούνται εκατέρωθεν του διαμήκους διάμεσου επιπέδου της δομής προστασίας. Η εμπρόσθια φόρτιση πραγματοποιείται στην ίδια πλευρά του διαμήκους διάμεσου επιπέδου της δομής προστασίας με την πλευρική πρόσκρουση ή φόρτιση.

3.2.3. Προϋποθέσεις έγκρισης

3.2.3.1. Μια δομή προστασίας θεωρείται ότι ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές αντοχής, αν πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

3.2.3.1.1. Μετά από κάθε τμήμα της δοκιμής δεν παρουσιάζει ρωγμές ή σχισμές κατά την έννοια του σημείου 3.3.2.1 ή

3.2.3.1.2. Αν κατά τη διάρκεια κάποιας δοκιμής εμφανιστούν σημαντικές ρωγμές ή σχισμές, ακριβώς μετά την πρόσκρουση που προκάλεσε την εμφάνιση αυτών των ρωγμών ή σχισμών πρέπει να διενεργείται πρόσθετη δοκιμή σύμφωνα με την ενότητα 3.3.1.7·

3.2.3.1.3. κατά τη διάρκεια των δοκιμών εκτός της δοκιμής υπερφόρτισης, κανένα τμήμα της δομής προστασίας δεν πρέπει να εισέρχεται εντός της ζώνης απελευθέρωσης όπως ορίζεται στο σημείο 1.6·

3.2.3.1.4. κατά τη διάρκεια των δοκιμών εκτός της δοκιμής υπερφόρτισης, όλα τα τμήματα της ζώνης απελευθέρωσης ασφαλίζονται από τη δομή προστασίας σύμφωνα με το σημείο 3.3.2.2·

3.2.3.1.5. κατά τη διάρκεια των δοκιμών, η δομή προστασίας δεν πρέπει να ασκεί κανέναν περιορισμό στη δομή του καθίσματος·

3.2.3.1.6. η ελαστική παραμόρφωση που μετράται σύμφωνα με το σημείο 3.3.2.4 είναι μικρότερη από 250 mm.

3.2.3.2. Δεν υπάρχουν άλλα εξαρτήματα που παρουσιάζουν κίνδυνο για τον οδηγό. Δεν υπάρχει προεξέχον τμήμα ή εξάρτημα που θα μπορούσε να τραυματίσει τον οδηγό σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρα ή οποιοδήποτε τμήμα ή εξάρτημα που θα μπορούσε να τον παγιδεύσει —π.χ. δεσμεύοντας την κνήμη ή το πόδι του— εξαιτίας των παραμορφώσεων της δομής.

3.2.4. [Δεν ισχύει]

3.2.5. Συσκευή δοκιμής και εξοπλισμός

3.2.5.1. Διάταξη στατικής δοκιμής

3.2.5.1.1. Η διάταξη στατικής δοκιμής πρέπει να είναι σχεδιασμένη κατά τέτοιον τρόπο ώστε να διευκολύνει την εφαρμογή ωθήσεων ή φορτίσεων στη δομή προστασίας.

3.2.5.1.2. Πρέπει να λαμβάνεται πρόνοια ώστε το φορτίο να είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο, κάθετα προς τη διεύθυνση της φόρτισης και κατά μήκος πέδιλου μήκους ίσου με ένα από τα πολλαπλάσια του 50, μεταξύ 250 και 700 mm. Η κατακόρυφη διάσταση της επιφάνειας της συμπαγούς δοκού είναι 150 mm. Τα άκρα της δοκού που βρίσκονται σε επαφή με τη δομή προστασίας είναι καμπύλα με μέγιστη ακτίνα 50 mm.

3.2.5.1.3. Το υποστήριγμα μπορεί να προσαρμόζεται σε κάθε γωνία σε σχέση με τη διεύθυνση της φόρτισης, ώστε να είναι σε θέση να ακολουθεί τις γωνιακές διακυμάνσεις της επιφάνειας της δομής προστασίας που φέρει το φορτίο όσο η δομή παραμορφώνεται.

3.2.5.1.4. Διεύθυνση της δύναμης (απόκλιση από την οριζόντια και την κατακόρυφη): — κατά την έναρξη της δοκιμής υπό μηδενική φόρτιση: ± 2°· — κατά τη διάρκεια της δοκιμής υπό φόρτιση: 10° πάνω και 20° κάτω από την οριζόντια. Οι διακυμάνσεις αυτές πρέπει να διατηρούνται στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο.

3.2.5.1.5. Ο ρυθμός παραμόρφωσης είναι αρκετά χαμηλός, μικρότερος από 5 mm/s, ώστε σε κάθε χρονική στιγμή η φόρτιση να μπορεί να θεωρείται στατική.

3.2.5.2. Συσκευή μέτρησης της ενέργειας του απορροφάται από τη δομή προστασίας

3.2.5.2.1. Χαράζεται η καμπύλη δύναμης-παραμόρφωσης προκειμένου να υπολογιστεί η ενέργεια που απορροφάται από τη δομή προστασίας. Δεν είναι απαραίτητο να μετράται η δύναμη και η παραμόρφωση στο σημείο της δομής στο οποίο εφαρμόζεται το φορτίο· ωστόσο, η δύναμη και η παραμόρφωση μετρούνται ταυτόχρονα και συγγραμμικά.

3.2.5.2.2. Το σημείο στο οποίο θα γίνουν οι μετρήσεις της παραμόρφωσης επιλέγεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να λαμβάνεται υπόψη μόνο η ενέργεια που απορροφάται από τη δομή και/ή η παραμόρφωση ορισμένων τμημάτων του ελκυστήρα. Η απορροφώμενη ενέργεια λόγω παραμόρφωσης και/ή μετατόπισης των αγκυρώσεων είναι αμελητέα.

3.2.5.3. Τρόποι αγκύρωσης του ελκυστήρα στο έδαφος

3.2.5.3.1. Σε όλες τις εικονιζόμενες περιπτώσεις πρέπει να στερεώνονται σταθερά σε πλάκα μεγάλης αντοχής που βρίσκεται κοντά στη διάταξη δοκιμών σιδηροτροχιές αγκύρωσης που παρουσιάζουν το κατάλληλο άνοιγμα και καλύπτουν την επιφάνεια που απαιτείται για την αγκύρωση του ελκυστήρα.

3.2.5.3.2. Ο ελκυστήρας πρέπει να αγκυρώνεται στις σιδηροτροχιές με κάθε κατάλληλο τρόπο (πλάκες, σφήνες, καλώδια, υποστηρίγματα κ.λπ.), ούτως ώστε να μη μετακινείται κατά τη διάρκεια των δοκιμών. Κατά τη διεξαγωγή των δοκιμών ελέγχεται η ακινησία του ελκυστήρα με τη χρήση των προβλεπόμενων διατάξεων μέτρησης μήκους. Αν ο ελκυστήρας μετακινηθεί, πρέπει να επαναληφθεί ολόκληρη η δοκιμή, εκτός αν το σύστημα μέτρησης των παραμορφώσεων που χρησιμοποιείται για τη χάραξη της καμπύλης δύναμης-παραμόρφωσης είναι συνδεδεμένο με τον ελκυστήρα.

3.2.5.4. Διάταξη σύνθλιψης

Μια διάταξη, όπως αυτή που απεικονίζεται στο σχήμα 6.10, έχει τη δυνατότητα να ασκεί κατιούσα δύναμη σε δομή προστασίας με μια σκληρή δοκό πλάτους περίπου 250 mm που συνδέεται στον μηχανισμό εφαρμογής του φορτίου μέσω σταυρωτών αρθρώσεων. Πρέπει να παρέχονται υποστηρίγματα κάτω από τους άξονες ώστε τα ελαστικά του ελκυστήρα να μην υπόκεινται στη δύναμη σύνθλιψης.

3.2.5.5. Άλλες συσκευές μέτρησης

Απαιτούνται επίσης οι ακόλουθες συσκευές μέτρησης:

3.2.5.5.1. Συσκευή μέτρησης των ελαστικών παραμορφώσεων (διαφορά μεταξύ της μέγιστης στιγμιαίας παραμόρφωσης και της μόνιμης παραμόρφωσης, βλέπε σχήμα 6.11).

3.2.5.5.2. Συσκευή με τη βοήθεια της οποίας ελέγχεται ότι η δομή προστασίας δεν έχει εισέλθει στη ζώνη απελευθέρωσης και ότι η τελευταία εξακολουθεί να προστατεύεται από τη δομή κατά τη διάρκεια της δοκιμής (βλέπε τμήμα 3.3.2.2).

3.3. Διαδικασία στατικής δοκιμής

3.3.1. Δοκιμές φόρτισης και σύνθλιψης

3.3.1.1. Οπίσθια φόρτιση

3.3.1.1.1. Το φορτίο εφαρμόζεται οριζόντια σε κατακόρυφο επίπεδο παράλληλα προς το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα. Το σημείο εφαρμογής του φορτίου βρίσκεται στο τμήμα της δομής προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής που είναι πιθανότερο να προσκρούσει πρώτο στο έδαφος σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρα προς τα πίσω, συνήθως στο ανώτερο άκρο. Το κατακόρυφο επίπεδο στο οποίο εφαρμόζεται το φορτίο βρίσκεται σε απόσταση ίση με το 1/6 του πλάτους της άνω πλευράς της δομής προστασίας, στο εσωτερικό κατακόρυφου επιπέδου που είναι παράλληλο προς το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα και διέρχεται από το ανώτερο άκρο της κορυφής της δομής προστασίας. Αν στο σημείο αυτό η δομή προστασίας σχηματίζει καμπύλη ή προεξέχει, προστίθενται γωνίες που να επιτρέπουν την εφαρμογή του φορτίου στο σημείο, χωρίς με τον τρόπο αυτόν να αυξάνεται η αντοχή της δομής.

3.3.1.1.2. Η κατασκευή αγκυρώνεται στο έδαφος, όπως περιγράφεται στο σημείο 3.2.6.3.

3.3.1.1.3. Η ενέργεια που απορροφάται από τη δομή προστασίας κατά τη διάρκεια της δοκιμής είναι τουλάχιστον:

3.3.1.1.4. Στους ελκυστήρες με περιστρεφόμενη θέση οδηγού (περιστρεφόμενο κάθισμα και τιμόνι), ισχύει ο ίδιος τύπος.

3.3.1.2. Εμπρόσθια φόρτιση

3.3.1.2.1. Το φορτίο εφαρμόζεται οριζόντια σε κατακόρυφο επίπεδο παράλληλα προς το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα και βρίσκεται σε απόσταση ίση με το 1/6 του πλάτους της άνω πλευράς της δομής προστασίας, στο εσωτερικό κατακόρυφου επιπέδου που είναι παράλληλο προς το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα και διέρχεται από το ανώτερο άκρο της κορυφής της δομής προστασίας. Το σημείο εφαρμογής του φορτίου βρίσκεται στο τμήμα της δομής προστασίας που είναι πιθανότερο να προσκρούσει πρώτο στο έδαφος σε περίπτωση πλευρικής ανατροπής του ελκυστήρα κινουμένου προς τα εμπρός, συνήθως στο ανώτερο άκρο. Αν στο σημείο αυτό η δομή προστασίας σχηματίζει καμπύλη ή προεξέχει, προστίθενται γωνίες που να επιτρέπουν την εφαρμογή του φορτίου στο σημείο, χωρίς με τον τρόπο αυτόν να αυξάνεται η αντοχή της δομής.

3.3.1.2.2. Η κατασκευή αγκυρώνεται στο έδαφος, όπως περιγράφεται στο σημείο 3.2.5.3.

3.3.1.2.3. Η ενέργεια που απορροφάται από τη δομή προστασίας κατά τη διάρκεια της δοκιμής είναι τουλάχιστον:

3.3.1.2.4. Στους ελκυστήρες με περιστρεφόμενη θέση οδηγού (περιστρεφόμενο κάθισμα και πηδάλιο), η απορροφώμενη ενέργεια είναι η μεγαλύτερη δυνατή τιμή που προκύπτει από τον ανωτέρω μαθηματικό τύπο ή από τους παρακάτω επιλεγμένους μαθηματικούς τύπους: ή

3.3.1.3. Πλευρική φόρτιση

3.3.1.3.1. Η πλευρική φόρτιση εφαρμόζεται οριζόντια, σε κατακόρυφο επίπεδο κάθετο προς το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα. Το σημείο εφαρμογής του φορτίου βρίσκεται στο τμήμα της δομής προστασίας που είναι πιθανότερο να προσκρούσει πρώτο στο έδαφος σε περίπτωση πλευρικής ανατροπής του ελκυστήρα, συνήθως στο ανώτερο άκρο.

3.3.1.3.2. Η κατασκευή αγκυρώνεται στο έδαφος, όπως περιγράφεται στο σημείο 3.2.5.3.

3.3.1.3.3. Η ενέργεια που απορροφάται από τη δομή προστασίας κατά τη διάρκεια της δοκιμής είναι τουλάχιστον:

3.3.1.3.4. Στους ελκυστήρες με περιστρεφόμενη θέση οδηγού (περιστρεφόμενο κάθισμα και πηδάλιο), η απορροφώμενη ενέργεια είναι η μεγαλύτερη δυνατή τιμή που προκύπτει από τον ανωτέρω μαθηματικό τύπο ή από τον παρακάτω μαθηματικό τύπο:

3.3.1.4. Οπίσθια σύνθλιψη

Η δοκός τοποθετείται πάνω στο (στα) πλέον οπίσθιο(-α) δομικό(-ά) τμήμα(-τα) και η συνισταμένη των δυνάμεων σύνθλιψης βρίσκεται στο μέσο επίπεδο του ελκυστήρα. Ασκείται δύναμη Fv, όπου:

Η δύναμη Fv ασκείται επί πέντε δευτερόλεπτα μετά την παύση κάθε ορατής παραμόρφωσης της δομής προστασίας.

Αν το πίσω μέρος της οροφής της δομής προστασίας δεν μπορεί να αντέξει όλη τη δύναμη σύνθλιψης, τότε η δύναμη αυτή ασκείται μέχρις ότου η οροφή παραμορφωθεί τόσο ώστε να συμπίπτει με το επίπεδο που ενώνει το ανώτερο τμήμα της δομής προστασίας με το οπίσθιο τμήμα του ελκυστήρα που είναι ικανό να αντέξει το βάρος του ελκυστήρα σε περίπτωση ανατροπής.

Η δύναμη τότε αφαιρείται και η δοκός επαναφέρεται υπεράνω του σημείου της δομής προστασίας που μπορεί να αντέξει τον ελκυστήρα πλήρως ανεστραμμένο. Στο σημείο αυτό η δύναμη σύνθλιψης Fv ασκείται εκ νέου.

3.3.1.5. Εμπρόσθια σύνθλιψη

Η δοκός τοποθετείται στο (στα) πλέον εμπρόσθιο(-α) δομικό(-ά) τμήμα(-τα) και η συνισταμένη των δυνάμεων σύνθλιψης βρίσκεται στο μέσο επίπεδο του ελκυστήρα. Ασκείται δύναμη Fv, όπου:

Η δύναμη Fv ασκείται επί πέντε δευτερόλεπτα μετά την παύση κάθε ορατής παραμόρφωσης της δομής προστασίας.

Εάν το εμπρόσθιο μέρος της οροφής της δομής προστασίας δεν μπορεί να αντέξει όλη τη δύναμη σύνθλιψης, τότε η δύναμη αυτή ασκείται μέχρις ότου η οροφή παραμορφωθεί τόσο ώστε να συμπίπτει με το επίπεδο που ενώνει το ανώτερο τμήμα της δομής προστασίας με το εμπρόσθιο τμήμα του ελκυστήρα που μπορεί να αντέξει το βάρος του ελκυστήρα σε περίπτωση ανατροπής.

Η δύναμη τότε αφαιρείται και η δοκός επαναφέρεται υπεράνω του σημείου της δομής προστασίας που μπορεί να αντέξει τον ελκυστήρα πλήρως ανεστραμμένο. Στο σημείο αυτό η δύναμη σύνθλιψης Fv ασκείται εκ νέου.

3.3.1.6. Συμπληρωματική δοκιμή υπερφόρτισης (σχήματα 6.14 έως 6.16)

Εφόσον η δύναμη μειώνεται άνω του 3 % κατά το τελευταίο 5 % της παραμόρφωσης που προκύπτει όταν η απαιτούμενη ενέργεια απορροφάται από τη δομή προστασίας (βλέπε σχήμα 6.15), διενεργείται δοκιμή υπερφόρτισης.

Η δοκιμή της υπερφόρτισης συνίσταται στη βαθμιαία αύξηση του οριζόντιου φορτίου με αυξήσεις που αντιστοιχούν στο 5 % της αρχικά απαιτούμενης ενέργειας, μέχρι μεγίστου ποσοστού 20 % της προστιθέμενης ενέργειας (βλέπε σχήμα 6.16).

Η δοκιμή υπερφόρτισης είναι ικανοποιητική, αν μετά από κάθε αύξηση 5, 10 ή 15 % της απαιτούμενης ενέργειας, η δύναμη μειώνεται λιγότερο από 3 % για αύξηση 5 % και εφόσον η δύναμη είναι μεγαλύτερη από 0,8 Fmax.

Η δοκιμή υπερφόρτισης είναι ικανοποιητική, αν μετά την απορρόφηση του 20 % της προστιθέμενης ενέργειας από τη δομή, η δύναμη είναι μεγαλύτερη από 0,8 Fmax.

Οι επιπλέον ρωγμές ή σχισμές και/ή η εισχώρηση εντός της ζώνης απελευθέρωσης ή η απουσία προστασίας της ζώνης ως επακόλουθο της ελαστικής παραμόρφωσης, επιτρέπονται κατά τη διάρκεια της δοκιμής υπερφόρτισης. Ωστόσο, μετά την παύση της φόρτισης, η δομή δεν εισχωρεί στη ζώνη απελευθέρωσης και η ζώνη είναι πλήρως προστατευμένη.

3.3.1.7. Συμπληρωματικές δοκιμές σύνθλιψης

Αν κατά τη διάρκεια δοκιμής σύνθλιψης εμφανιστούν μη αμελητέες ρωγμές ή σχισμές τότε, αμέσως μετά τη δοκιμή σύνθλιψης που προκάλεσε τις ρωγμές ή σχισμές, διεξάγεται δεύτερη παρόμοια δοκιμή σύνθλιψης, αλλά με δύναμη ίση προς 1,2 Fv.

3.3.2. Μετρήσεις προς εκτέλεση

3.3.2.1. Θραύσεις και ρωγμές

Μετά από κάθε δοκιμή, όλα τα δομικά τμήματα, οι αρμοί και τα συστήματα στερέωσης εξετάζονται οπτικά για θραύσεις ή ρωγμές αλλά οι μικρές ρωγμές στα επουσιώδη στοιχεία δεν λαμβάνονται υπόψη.

3.3.2.2. Εισχώρηση στη ζώνη απελευθέρωσης

Κατά τη διάρκεια κάθε δοκιμής εξακριβώνεται αν κάποιο τμήμα της δομής προστασίας έχει εισχωρήσει εντός της ζώνης απελευθέρωσης, όπως αυτή ορίζεται στο σημείο 1.6 ανωτέρω.

Επιπλέον, εξακριβώνεται εάν κάποιο τμήμα της ζώνης απελευθέρωσης βρίσκεται έξω από τον ωφέλιμο χώρο της δομής προστασίας. Προς τον σκοπό αυτό, θεωρείται ως έξω από τον ωφέλιμο χώρο της δομής, κάθε τμήμα του χώρου αυτού το οποίο θα έλθει σε επαφή με το επίπεδο έδαφος, αν ο ελκυστήρας ανατραπεί προς την πλευρά στην οποία εφαρμόζεται το δοκιμαστικό φορτίο. Για να εκτιμηθεί αυτή η κατάσταση, η ρύθμιση των εμπρόσθιων και των οπίσθιων ελαστικών και του πλάτους του μετατροχίου είναι η μικρότερη τυποποιημένη ρύθμιση που ορίζει ο κατασκευαστής.

3.3.2.3. Δοκιμές σε οπίσθιο σταθερό στοιχείο

Εάν ο ελκυστήρας είναι εξοπλισμένος με κάποιο σταθερό στοιχείο, μεταλλικό περίβλημα ή οποιοδήποτε άλλο στερεό στοιχείο στο πίσω μέρος του καθίσματος του οδηγού, το στοιχείο αυτό θεωρείται ότι αποτελεί σημείο στήριξης σε περίπτωση πλευρικής ή οπίσθιας ανατροπής. Αυτό το σταθερό στοιχείο πίσω από το κάθισμα του οδηγού, χωρίς να παραβιάσει τη ζώνη απελευθέρωσης ή να εισέλθει σε αυτή, είναι ικανό να αντέξει κατιούσα δύναμη Fi, όπου:

η οποία ασκείται κάθετα προς την κορυφή του αμαξώματος εντός του κεντρικού επιπέδου του ελκυστήρα. Η αρχική γωνία άσκησης της δύναμης είναι 40°, υπολογιζόμενη από παράλληλη προς το έδαφος θέση, όπως φαίνεται στο σχήμα 6.12. Το ελάχιστο πλάτος αυτού του σταθερού τμήματος είναι 500 mm (βλέπε σχήμα 6.13).

Επιπλέον, είναι επαρκώς στέρεο και καλά στερεωμένο στο πίσω μέρος του ελκυστήρα.

3.3.2.4. Ελαστική παραμόρφωση υπό πλευρική φόρτιση

Η ελαστική παραμόρφωση υπολογίζεται (810 + av ) mm πάνω από το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος, στο κατακόρυφο επίπεδο εντός του οποίου εφαρμόζεται το φορτίο. Για τη μέτρηση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε συσκευή παρόμοια με τη συσκευή που απεικονίζεται στο σχήμα 6.11.

3.3.2.5. Μόνιμη παραμόρφωση

Μετά τη δοκιμή της τελικής σύνθλιψης καταγράφεται η μόνιμη παραμόρφωση της δομής προστασίας. Για τον σκοπό αυτό, πριν από την έναρξη της δοκιμής, σημειώνεται η θέση των κύριων τμημάτων της δομής προστασίας σε σχέση προς το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος.

3.4. Επέκταση σε άλλους τύπους ελκυστήρων

3.4.1. [Δεν ισχύει]

3.4.2. Τεχνική επέκταση

Σε περίπτωση τεχνικών τροποποιήσεων στον ελκυστήρα, στη δομή προστασίας ή στη μέθοδο στερέωσης της δομής προστασίας στον ελκυστήρα, το κέντρο δοκιμών το οποίο πραγματοποίησε την αρχική δοκιμή μπορεί να συντάξει «έκθεση τεχνικής επέκτασης», εάν ο ελκυστήρας και η δομή προστασίας έχουν υποβληθεί επιτυχώς στις προκαταρκτικές δοκιμές πλευρικής σταθερότητας και ασυνεχούς ανατροπής όπως ορίζεται στα σημεία 3.1.3 και 3.1.4 και αν το οπίσθιο στερεό στοιχείο όπως περιγράφεται στην παράγραφο 3.3.2.3, όταν τοποθετήθηκε, είχε υποβληθεί σε δοκιμές σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται στην παρούσα παράγραφο (εκτός από το σημείο 3.4.2.2.4) στις ακόλουθες περιπτώσεις:

3.4.2.1. Επέκταση των αποτελεσμάτων δομικών δοκιμών σε άλλους τύπους ελκυστήρων

Οι δοκιμές πρόσκρουσης ή φόρτισης και σύνθλιψης δεν είναι απαραίτητο να διενεργούνται σε κάθε τύπο ελκυστήρα εφόσον η δομή προστασίας και ο ελκυστήρας συμμορφώνονται με τους όρους που αναφέρονται στα σημεία 3.4.2.1.1 έως 3.4.2.1.5 κατωτέρω.

3.4.2.1.1. Η δομή (συμπεριλαμβανομένου του οπίσθιου στέρεου στοιχείου) είναι πανομοιότυπη με τη δομή που έχει υποβληθεί σε δοκιμή·

3.4.2.1.2. Η απαιτούμενη ενέργεια δεν υπερβαίνει περισσότερο από 5 τοις εκατό την ενέργεια που είχε υπολογιστεί για την αρχική δοκιμή·

3.4.2.1.3. Η μέθοδος στερέωσης και τα μηχανικά μέρη του ελκυστήρα επί των οποίων πραγματοποιείται η στερέωση δεν διαφέρουν·

3.4.2.1.4. Κάθε μηχανικό μέρος, όπως οι προφυλακτήρες ιλύος και το κάλυμμα του κινητήρα, που μπορεί να στηρίζει τη δομή προστασίας είναι πανομοιότυπο·

3.4.2.1.5. Η θέση και οι κρίσιμες διαστάσεις του καθίσματος εντός της δομής προστασίας και η σχετική θέση της δομής προστασίας στον ελκυστήρα εξασφαλίζουν την παραμονή της ζώνης απελευθέρωσης εντός της προστασίας της παραμορφωμένης δομής σε όλη τη διάρκεια των δοκιμών (αυτό ελέγχεται χρησιμοποιώντας την ίδια αναφορά ζώνης απελευθέρωσης με την έκθεση της αρχικής δοκιμής: σημείο αναφοράς του καθίσματος [SRP-Seat Reference Point ] ή ενδεικτικό σημείο του καθίσματος [SIP-Seat Index Point ], αντιστοίχως).

3.4.2.2. Επέκταση των αποτελεσμάτων δομικών δοκιμών σε τροποποιημένους τύπους της δομής προστασίας

Η διαδικασία αυτή πρέπει να ακολουθείται όταν δεν πληρούνται οι διατάξεις της παραγράφου 3.4.2.1, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όταν η μέθοδος στερέωσης της δομής προστασίας στον ελκυστήρα δεν διατηρεί την ίδια αρχή (π.χ. αντικατάσταση ελαστικών υποστηριγμάτων από διάταξη ανάρτησης):

3.4.2.2.1. Τροποποιήσεις οι οποίες δεν έχουν αντίκτυπο στα αποτελέσματα της αρχικής δοκιμής (π.χ. στερέωση της πλάκας στήριξης ενός εξαρτήματος με συγκόλληση σε μη σημαντική θέση της δομής), προσθήκη καθισμάτων με διαφορετικό ενδεικτικό σημείο καθίσματος (SIP) εντός της δομής προστασίας [έλεγχος όσον αφορά τη διατήρηση της (των) νέας(-ων) ζώνης (ζωνών) απελευθέρωσης εντός του χώρου προστασίας της παραμορφωμένης δομής σε όλη τη διάρκεια των δοκιμών].

3.4.2.2.2. Τροποποιήσεις οι οποίες έχουν πιθανό αντίκτυπο στα αποτελέσματα της αρχικής δοκιμής χωρίς να αμφισβητείται η δυνατότητα έγκρισης της δομής προστασίας (π.χ. τροποποίηση ενός μηχανικού μέρους της δομής, τροποποίηση της μεθόδου στερέωσης της δομής προστασίας επί του ελκυστήρα). Μπορεί επίσης να διενεργηθεί δοκιμή επικύρωσης και τα αποτελέσματα της δοκιμής θα συμπεριληφθούν στην έκθεση επέκτασης. Για αυτόν τον τύπο επέκτασης, έχουν καθοριστεί τα ακόλουθα όρια: 3.4.2.2.2.1. μπορούν να πραγματοποιηθούν μέχρι 5 επεκτάσεις χωρίς δοκιμή επικύρωσης· 3.4.2.2.2.2. τα αποτελέσματα της δοκιμής επικύρωσης θα καταστούν αποδεκτά για την επέκταση εάν πληρούνται όλοι οι όροι έγκρισης του παρόντος παραρτήματος και: — εάν η παραμόρφωση που μετράται μετά από κάθε δοκιμή πρόσκρουσης δεν διαφέρει από την παραμόρφωση που μετράται μετά από κάθε δοκιμή πρόσκρουσης στην έκθεση της αρχικής δοκιμής περισσότερο από ± 7 % (σε περίπτωση δυναμικής δοκιμής)· — εάν η δύναμη που μετράται όταν το απαιτούμενο επίπεδο ενέργειας έχει επιτευχθεί στις διάφορες δοκιμές οριζόντιας φόρτισης δεν διαφέρει περισσότερο από ± 7 % από τη δύναμη που μετράται όταν η απαιτούμενη ενέργεια έχει επιτευχθεί στην αρχική δοκιμή, και η παραμόρφωση που μετράται(4) όταν έχει επιτευχθεί το απαιτούμενο επίπεδο ενέργειας στις διάφορες δοκιμές οριζόντιας φόρτισης δεν διαφέρει περισσότερο από ± 7 % από την παραμόρφωση που μετράται όταν η απαιτούμενη ενέργεια έχει επιτευχθεί στην αρχική δοκιμή (σε περίπτωση στατικής δοκιμής). 3.4.2.2.2.3. Σε μια ενιαία έκθεση επέκτασης μπορεί να συμπεριληφθούν περισσότερες από μία τροποποιήσεις στη δομή προστασίας, εάν αντιπροσωπεύουν διαφορετικές επιλογές της ίδιας δομής προστασίας, αλλά μόνο μία δοκιμή επικύρωσης είναι αποδεκτή στο πλαίσιο μιας ενιαίας έκθεσης επέκτασης. Οι επιλογές που δεν υποβάλλονται σε δοκιμή περιγράφονται σε ειδική ενότητα της έκθεσης επέκτασης.

3.4.2.2.3. Ο κατασκευαστής δηλώνει αύξηση της μάζας αναφοράς μιας δομής προστασίας που έχει ήδη υποβληθεί σε δοκιμή. Εάν ο κατασκευαστής επιθυμεί να διατηρήσει τον ίδιο αριθμό έγκρισης, είναι δυνατόν να εκδώσει έκθεση επέκτασης μετά τη διεξαγωγή δοκιμής επικύρωσης (τα όρια ± 7 % που καθορίζονται στο σημείο 3.4.2.2.2.2 δεν ισχύουν σε αυτήν την περίπτωση).

3.4.2.2.4. Τροποποίηση του οπίσθιου στερεού στοιχείου ή προσθήκη νέου οπίσθιου στερεού στοιχείου. Πρέπει να ελέγχεται ότι η ζώνη απελευθέρωσης παραμένει εντός του χώρου προστασίας της παραμορφωμένης δομής στη διάρκεια όλων των δοκιμών με το νέο ή το τροποποιημένο οπίσθιο στερεό στοιχείο. Απαιτείται η επικύρωση του οπίσθιου στερεού στοιχείου που συνίσταται στη δοκιμή του σημείου 3.3.2.3 και τα αποτελέσματα της δοκιμής συμπεριλαμβάνονται στην έκθεση επέκτασης.

3.5. [Δεν ισχύει]

3.6. Απόδοση των δομών προστασίας σε χαμηλές θερμοκρασίες

3.6.1. Εάν δηλώνεται ότι η δομή προστασίας διαθέτει ιδιότητες αντοχής στην ευθραυστότητα λόγω χαμηλών θερμοκρασιών, ο κατασκευαστής παρέχει λεπτομέρειες που συμπεριλαμβάνονται στην έκθεση.

3.6.2. Οι ακόλουθες απαιτήσεις και διαδικασίες αποσκοπούν στην εξασφάλιση αντοχής και ανθεκτικότητας σε πλήρη θραύση όταν επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες. Συνιστάται η τήρηση των ακόλουθων ελάχιστων απαιτήσεων υλικού κατά την αξιολόγηση της καταλληλότητας της δομής προστασίας σε χαμηλές θερμοκρασίας λειτουργίας στις χώρες στις οποίες χρειάζεται αυτή η επιπρόσθετη προστασία λειτουργίας.

3.6.2.1. Μπουλόνια και παξιμάδια που χρησιμοποιούνται για τη στερέωση της δομής προστασίας στον ελκυστήρα και τη σύνδεση δομικών τμημάτων της δομής προστασίας διαθέτουν κατάλληλες και ελεγμένες ιδιότητες αντοχής σε χαμηλές θερμοκρασίες.

3.6.2.2. Όλα τα ηλεκτρόδια συγκόλλησης τα οποία χρησιμοποιούνται στην κατασκευή τμημάτων και βάσεων στήριξης της δομής είναι συμβατά με το υλικό της δομής προστασίας όπως αναφέρεται στο σημείο 3.6.2.3 κατωτέρω.

3.6.2.3. Προϊόντα από χάλυβα για δομικά τμήματα της δομής προστασίας είναι από υλικό ελεγμένης αντοχής το οποίο παρουσιάζει ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά την ενέργεια πρόσκρουσης κατά Charpy V-Notch σύμφωνα με τον πίνακα 6.1. Η ποιότητα του χάλυβα καθορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 630:1995.

Χάλυβας με ελασματοποιημένη πυκνότητα μικρότερη από 2,5 mm και με περιεκτικότητα άνθρακα μικρότερη από 0,2 τοις εκατό θεωρείται ότι πληροί αυτήν την απαίτηση.

Τα δομικά τμήματα της δομής προστασίας από υλικά εκτός του χάλυβα έχουν ισοδύναμη αντοχή στην πρόσκρουση όταν επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες.

3.6.2.4. Όταν ελέγχονται οι απαιτήσεις ενέργειας πρόσκρουσης κατά Charpy V-Notch, το μέγεθος των δειγμάτων δεν είναι μικρότερο από το μεγαλύτερο από τα μεγέθη που αναφέρονται στον πίνακα 6.1, και που θα επιτρέπει το υλικό.

3.6.2.5. Οι δοκιμές Charpy V-Notch διενεργούνται σύμφωνα με τη διαδικασία του ASTM A 370-1979, με εξαίρεση τα μεγέθη δειγμάτων τα οποία συμφωνούν με τις διαστάσεις που παρουσιάζονται στον πίνακα 6.1.

3.6.2.6. Εναλλακτικές επιλογές έναντι αυτής της διαδικασίας είναι η χρήση καθησυχασμένου ή ημικαθησυχασμένου χάλυβα, για την οποία παρατίθεται σαφής διάταξη. Η ποιότητα του χάλυβα καθορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 630:1995, Amd 1:2003.

3.6.2.7. Τα δείγματα πρέπει να είναι διαμήκη και να λαμβάνονται από επίπεδα μέρη, κυλινδρικά ή δομικά τμήματα πριν τη διαμόρφωση ή τη συγκόλληση για χρήση στη δομή προστασίας. Τα δείγματα από κυλινδρικά ή δομικά τμήματα λαμβάνονται από το μέσο της πλευράς με τις μεγαλύτερες διαστάσεις και δεν περιλαμβάνουν πλάκες στήριξης.

Πίνακας 6.1

Ελάχιστες τιμές ενέργειας πρόσκρουσης Charpy V-notch

Μέγεθος δείγματος Ενέργεια στους Ενέργεια στους – 30 °C – 20 °C mm J J (2) 10 × 10 (1) 11 27,5 10 × 9 10 25 10 × 8 9,5 24 10 × 7,5 (1) 9,5 24 10 × 7 9 22,5 10 × 6,7 8,5 21 10 × 6 8 20 10 × 5 (1) 7,5 19 10 × 4 7 17,5 10 × 3,5 6 15 10 × 3 6 15 10 × 2,5 (1) 5,5 14

3.7. [Δεν ισχύει]

Σχήμα 6.1

Ζώνη απελευθέρωσης

(Διαστάσεις σε mm)

Σχήμα 6.1.α Πλάγια όψη Τομή διά μέσου του επιπέδου αναφοράς Σχήμα 6.1.β Πίσω όψη Σχήμα 6.1.γ Κάτοψη

1— Γραμμή αναφοράς

2— Ενδεικτικό σημείο του καθίσματος

3— Επίπεδο αναφοράς

Σχήμα 6.2

Ζώνη απελευθέρωσης σε ελκυστήρες με περιστρεφόμενο κάθισμα και πηδάλιο

Σχήμα 6.3

Διάγραμμα ροής με δεδομένα που προσδιορίζουν τις διαδοχικές ανατροπές ενός πλευρικά ανατρεπόμενου ελκυστήρα στο εμπρόσθιο μέρος του οποίου είναι στερεωμένη η δομή προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής (ROPS)

Εκδοχή B1: Σημείο προστασίας της δομής ROPS πίσω από σημείο ασταθούς διαμήκους ισορροπίας

Εκδοχή B2: Σημείο πρόσκρουσης της δομής ROPS κοντά σε σημείο ασταθούς διαμήκους ισορροπίας

Εκδοχή B3: Σημείο πρόσκρουσης της δομής ROPS μπροστά από σημείο ασταθούς διαμήκους ισορροπίας

Σχήμα 6.4

Διάταξη δοκιμής χαρακτηριστικών που δεν επιτρέπουν την ανατροπή σε κλίση 1 / 1,5

Σχήμα 6.5

Στοιχεία που απαιτούνται για να υπολογιστεί η ανατροπή ενός ελκυστήρα ο οποίος ανατρέπεται σε τρισδιάστατο επίπεδο

Σχήματα 6.6.α, 6.6.β, 6.6.γ

Οριζόντια απόσταση μεταξύ του κέντρου βάρους και του εμπρόσθιου σημείου τομής της δομής προστασίας (L6)

Σχήμα 6.7

Καθορισμός των σημείων πρόσκρουσης για τον υπολογισμό του πλάτους της δομής προστασίας (B6) και του ύψους του καλύμματος της μηχανής (H7)

Σχήμα 6.8

Ύψος του στροφέα του εμπρόσθιου άξονα (H0)

Σχήμα 6.9

Πλάτος του οπίσθιου μετατροχίου (S) και πλάτος των ελαστικών των οπίσθιων τροχών (B0)

Σχήμα 6.10

Παράδειγμα διάταξης σύνθλιψης του ελκυστήρα

Σχήμα 6.11

Παράδειγμα διάταξης μέτρησης ελαστικών παραμορφώσεων

1— Μόνιμη παραμόρφωση

2— Ελαστική παραμόρφωση

3— Ολική παραμόρφωση (μόνιμη συν ελαστική)

Σχήμα 6.12

Προσομοίωση γραμμής αναφοράς

Σχήμα 6.13

Ελάχιστο πάχος του οπίσθιου σταθερού στοιχείου

Σχήμα 6.14

Καμπύλη δύναμης/παραμόρφωσης

Δεν απαιτείται δοκιμή υπερφόρτισης

Παρατηρήσεις:

1. Σημείο εφαρμογής της Fa σε σχέση με την 0,95 D'.

2. Δεν απαιτείται δοκιμή υπερφόρτισης αφού Fa ≤ 1,03 F'.

Σχήμα 6.15

Καμπύλη δύναμης/παραμόρφωσης

Απαιτείται δοκιμή υπερφόρτισης

Παρατηρήσεις:

1. Σημείο εφαρμογής της Fa σε σχέση με την 0,95 D'.

2. Απαιτείται δοκιμή υπερφόρτισης αφού Fa > 1,03 F'.

3. Ικανοποιητική επίδοση της δοκιμής υπερφόρτισης αφού Fb > 0,97 F' και Fb > 0,8 F max.

Σχήμα 6.16

Καμπύλη δύναμης/παραμόρφωσης

Συνέχιση της δοκιμής υπερφόρτισης

Παρατηρήσεις:

1. Σημείο εφαρμογής της Fa σε σχέση με την 0,95 D'.

2. Απαιτείται δοκιμή υπερφόρτισης αφού Fa > 1,03 F'.

3. Fb < 0,97 F' επομένως απαιτείται επιπλέον υπερφόρτιση.

4. Fc < 0,97 Fb επομένως απαιτείται επιπλέον υπερφόρτιση.

5. Fd < 0,97 Fc επομένως απαιτείται επιπλέον υπερφόρτιση.

6. Ικανοποιητική απόδοση στη δοκιμή υπερφόρτισης, εάν Fe > 0,8 F max.

7. Αποτυχία σε οποιοδήποτε στάδιο όταν η φόρτιση είναι μικρότερη από 0,8 F max.

Β2. ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ «ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ» ΔΟΚΙΜΗΣ

Στο παρόν τμήμα παρουσιάζεται η διαδικασία δυναμικής δοκιμής ως εναλλακτική επιλογή έναντι της διαδικασίας στατικής δοκιμής που παρουσιάζεται στο τμήμα Β1.

4. Κανόνες και οδηγίες

4.1. Προκαταρκτικές συνθήκες δοκιμών αντοχής

Βλέπε συνθήκες που αναφέρονται για τις στατικές δοκιμές.

4.2. Συνθήκες δοκιμών αντοχής των δομών προστασίας και της στερέωσής τους σε ελκυστήρες

4.2.1. Γενικές απαιτήσεις

Βλέπε απαιτήσεις που αναφέρονται για τις στατικές δοκιμές.

4.2.2. Δοκιμές

4.2.2.1. Σειρά δοκιμών σύμφωνα με τη δυναμική διαδικασία

Η σειρά των δοκιμών, με την επιφύλαξη των πρόσθετων δοκιμών που αναφέρονται στα τμήματα 4.3.1.6 και 4.3.1.7 είναι η ακόλουθη:

1) πρόσκρουση στο οπίσθιο μέρος της δομής (βλέπε σημείο 4.3.1.1)·

2) δοκιμή οπίσθιας σύνθλιψης (βλέπε σημείο 4.3.1.4)·

3) πρόσκρουση στο εμπρόσθιο μέρος της δομής (βλέπε σημείο 4.3.1.2)·

4) πρόσκρουση πλευρικά της δομής (βλέπε σημείο 4.3.1.3)·

5) σύνθλιψη στο εμπρόσθιο μέρος της δομής (βλέπε σημείο 4.3.1.5).

4.2.2.2. Γενικές απαιτήσεις

4.2.2.2.1. Αν κατά τη διεξαγωγή της δοκιμής, κάποιο στοιχείο του εξοπλισμού αγκύρωσης του ελκυστήρα διαρραγεί ή μετατοπιστεί, η δοκιμή επαναλαμβάνεται.

4.2.2.2 2. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, δεν επιτρέπονται επιδιορθώσεις ούτε αναπροσαρμογές του ελκυστήρα ή της δομής προστασίας.

4.2.2.2.3. Το κιβώτιο ταχυτήτων του ελκυστήρα βρίσκεται στο νεκρό σημείο και οι πέδες είναι ελεύθερες κατά τη διάρκεια των δοκιμών.

4.2.2.2.4. Αν ο ελκυστήρας είναι εφοδιασμένος με σύστημα ανάρτησης μεταξύ του αμαξώματος και των τροχών, το σύστημα απομονώνεται κατά τη διάρκεια των δοκιμών.

4.2.2.2.5. Η πλευρά που επιλέγεται για την εφαρμογή της πρώτης πρόσκρουσης στο οπίσθιο τμήμα της δομής είναι αυτή που, κατά την άποψη των αρμοδίων για τις δοκιμές αρχών, θα δημιουργήσει τις δυσμενέστερες συνθήκες για τη δομή κατά τη διάρκεια των διαδοχικών προσκρούσεων ή φορτίσεων. Η πλευρική πρόσκρουση και η οπίσθια πρόσκρουση πραγματοποιούνται εκατέρωθεν του διαμήκους διάμεσου επιπέδου της δομής προστασίας. Η εμπρόσθια πρόσκρουση πραγματοποιείται στην ίδια πλευρά του διαμήκους διάμεσου επιπέδου της δομής προστασίας με την πλευρική πρόσκρουση.

4.2.3. Προϋποθέσεις έγκρισης

4.2.3.1. Μια δομή προστασίας θεωρείται ότι ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές αντοχής, αν πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

4.2.3.1.1. Μετά από κάθε τμήμα της δοκιμής δεν παρουσιάζει ρωγμές ή σχισμές κατά την έννοια του σημείου 4.3.2.1 ή

4.2.3.1.2. Αν κατά τη διάρκεια κάποιας δοκιμής εμφανιστούν σημαντικές ρωγμές ή σχισμές, ακριβώς μετά τη δοκιμή πρόσκρουσης ή σύνθλιψης που προκάλεσε την εμφάνιση αυτών των ρωγμών ή σχισμών πρέπει να διενεργείται πρόσθετη δοκιμή σύμφωνα με τις ενότητες 4.3.1.6 ή 4.3.1.7·

4.2.3.1.3. κατά τη διάρκεια των δοκιμών εκτός της δοκιμής υπερφόρτισης, κανένα τμήμα της δομής προστασίας δεν πρέπει να εισέρχεται εντός της ζώνης απελευθέρωσης όπως ορίζεται στο σημείο 1.6·

4.2.3.1.4. κατά τη διάρκεια των δοκιμών εκτός της δοκιμής υπερφόρτισης, όλα τα τμήματα της ζώνης απελευθέρωσης ασφαλίζονται από τη δομή προστασίας σύμφωνα με το σημείο 4.3.2.2·

4.2.3.1.5. κατά τη διάρκεια των δοκιμών, η δομή προστασίας δεν πρέπει να ασκεί κανέναν περιορισμό στη δομή του καθίσματος·

4.2.3.1.6. η ελαστική παραμόρφωση που μετράται σύμφωνα με το σημείο 4.3.2.4 είναι μικρότερη από 250 mm.

4.2.3.2. Δεν υπάρχουν άλλα εξαρτήματα που παρουσιάζουν κίνδυνο για τον οδηγό. Δεν υπάρχει προεξέχον τμήμα ή εξάρτημα που θα μπορούσε να τραυματίσει τον οδηγό σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρα ή οποιοδήποτε τμήμα ή εξάρτημα που θα μπορούσε να τον παγιδεύσει —π.χ. δεσμεύοντας την κνήμη ή το πόδι του— εξαιτίας των παραμορφώσεων της δομής.

4.2.4. [Δεν ισχύει]

4.2.5. Συσκευές και εξοπλισμός για τις δυναμικές δοκιμές

4.2.5.1. Κρουστικό εκκρεμές

4.2.5.1.1. Ένα κρουστικό εκκρεμές αναρτάται μέσω δύο αλυσίδων ή καλωδίων από στροφείς που βρίσκονται σε απόσταση τουλάχιστον 6 m από το έδαφος. Πρέπει να παρέχονται μέσα για την ανεξάρτητη ρύθμιση του ύψους ανάρτησης και της γωνίας μεταξύ του εκκρεμούς και των αλυσίδων ή των καλωδίων.

4.2.5.1.2. Η μάζα του χρησιμοποιούμενου κρουστικού εκκρεμούς είναι 2 000 ± 20 kg, εξαιρουμένης της μάζας των αλυσίδων ή των καλωδίων, η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 kg. Το μήκος των πλευρών της όψης πρόσκρουσης πρέπει να είναι 680 ± 20 mm (βλέπε σχήμα 6.26). Το χρησιμοποιούμενο εκκρεμές γεμίζεται κατά τέτοιον τρόπο, ώστε η θέση του κέντρου βάρους του να παραμένει σταθερή και να συμπίπτει με το γεωμετρικό κέντρο βάρους του παραλληλεπιπέδου.

4.2.5.1.3. Το παραλληλεπίπεδο πρέπει να είναι συνδεδεμένο με το σύστημα που το έλκει προς τα πίσω μέσω ενός μηχανισμού στιγμιαίας απελευθέρωσης, ο οποίος είναι κατά τέτοιο τρόπο σχεδιασμένος και τοποθετημένος, ώστε να επιτρέπει την αποδέσμευση του βάρους του εκκρεμούς χωρίς να προκαλείται ταλάντωση του παραλληλεπιπέδου σε σχέση με τον οριζόντιο άξονά του που είναι κάθετος στο επίπεδο ταλάντωσης του εκκρεμούς.

4.2.5.2. Υποστηρίγματα του εκκρεμούς

Οι στροφείς του εκκρεμούς στερεώνονται σταθερά, έτσι ώστε η μετατόπισή τους προς οποιαδήποτε κατεύθυνση να μην υπερβαίνει το 1 % του ύψους πτώσης.

4.2.5.3. Αγκυρώσεις

4.2.5.3.1. Σιδηροτροχιές αγκύρωσης, που παρουσιάζουν το κατάλληλο άνοιγμα και καλύπτουν την επιφάνεια που απαιτείται για την αγκύρωση του ελκυστήρα, σε όλες τις εικονιζόμενες περιπτώσεις (βλέπε σχήματα 6.23, 6.24 και 6.25), πρέπει να στερεώνονται σταθερά σε πλάκα μεγάλης αντοχής που βρίσκεται κάτω από το εκκρεμές.

4.2.5.3.2. Ο ελκυστήρας αγκυρώνεται στις σιδηροτροχιές με καλώδιο 6 × 19 κυκλικών κλώνων, ινώδους πυρήνα, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 2408:2004 και ονομαστικής διαμέτρου 13 mm. Οι μεταλλικοί κλώνοι πρέπει να έχουν ανώτατο όριο αντοχής σε τάνυση 1 770 MPa.

4.2.5.3.3. Ο κεντρικός στροφέας αρθρωτού ελκυστήρα συγκρατείται και αγκυρώνεται στο έδαφος όπως προβλέπεται σε όλες τις δοκιμές. Στη δοκιμή πλευρικής πρόσκρουσης, ο στροφέας συγκρατείται επίσης πλευρικά από την αντίθετη πλευρά της πρόσκρουσης. Οι εμπρόσθιοι και οπίσθιοι τροχοί δεν βρίσκονται αναγκαστικά στην ίδια ευθεία, εφόσον αυτό διευκολύνει την κατάλληλη τοποθέτηση των καλωδίων.

4.2.5.4. Σφήνα για τον τροχό και δοκός

4.2.5.4.1. Ως σφήνα για τους τροχούς κατά τη διάρκεια των δοκιμών πρόσκρουσης χρησιμοποιείται δοκός από μαλακό ξύλο διατομής 150 × 150 mm (βλέπε σχήματα 6.27, 6.28 και 6.29).

4.2.5.4.2. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών πλευρικής πρόσκρουσης, δοκός από μαλακό ξύλο στερεώνεται στο έδαφος για να συγκρατήσει το σώτρο του τροχού στην αντίθετη πλευρά από αυτήν που δέχεται την πρόσκρουση (βλέπει σχήμα 6.29).

4.2.5.5. Σφήνες και καλώδια αγκύρωσης για αρθρωτούς ελκυστήρες

4.2.5.5.1. Στους αρθρωτούς ελκυστήρες χρησιμοποιούνται συμπληρωματικές σφήνες και καλώδια αγκύρωσης. Ο σκοπός τους είναι να εξασφαλίσουν στο τμήμα του ελκυστήρα που φέρει τη δομή προστασίας ακαμψία ανάλογη με εκείνη ενός μη αρθρωτού ελκυστήρα.

4.2.5.5.2. Το τμήμα 4.3.1 περιλαμβάνει περισσότερες λεπτομέρειες για τις δοκιμές πρόσκρουσης και σύνθλιψης.

4.2.5.6. Πίεση και παραμόρφωση των ελαστικών

4.2.5.6.1. Τα ελαστικά του ελκυστήρα δεν περιέχουν υγρό έρμα και φουσκώνονται στην πίεση που συνιστάται από τον κατασκευαστή για τις εργασίες στους αγρούς.

4.2.5.6.2. Τα καλώδια τεντώνονται σε κάθε περίπτωση ώστε τα ελαστικά να υποβάλλονται σε παραμόρφωση ίση με 12 τοις εκατό του ύψους του τοιχώματος του ελαστικού (απόσταση μεταξύ του εδάφους και του χαμηλότερου σημείου του σώτρου) πριν από την τάνυση.

4.2.5.7. Διάταξη σύνθλιψης

Μια διάταξη, όπως αυτή που απεικονίζεται στο σχήμα 6.10, έχει τη δυνατότητα να ασκεί κατιούσα δύναμη σε δομή προστασίας με μια σκληρή δοκό πλάτους περίπου 250 mm που συνδέεται στον μηχανισμό εφαρμογής του φορτίου μέσω σταυρωτών αρθρώσεων. Προβλέπονται υποστηρίγματα κάτω από τους άξονες ώστε τα ελαστικά του ελκυστήρα να μην υπόκεινται στη δύναμη σύνθλιψης.

4.2.5.8. Συσκευές μέτρησης

Απαιτούνται οι ακόλουθες συσκευές μέτρησης:

4.2.5.8.1. διάταξη μέτρησης των ελαστικών παραμορφώσεων (διαφορά μεταξύ της μέγιστης στιγμιαίας παραμόρφωσης και της μόνιμης παραμόρφωσης, βλέπε σχήμα 6.11).

4.2.5.8.2. διάταξη με τη βοήθεια της οποίας ελέγχεται ότι η δομή προστασίας δεν έχει εισέλθει στη ζώνη απελευθέρωσης και ότι η τελευταία εξακολουθεί να προστατεύεται από τη δομή κατά τη διάρκεια της δοκιμής (βλέπε τμήμα 4.3.2.2).

4.3. Διαδικασία δυναμικής δοκιμής

4.3.1. Δοκιμές πρόσκρουσης και σύνθλιψης

4.3.1.1. Οπίσθια πρόσκρουση

4.3.1.1.1. Η θέση του ελκυστήρα σε σχέση με το κρουστικό εκκρεμές είναι τέτοια ώστε το εκκρεμές να πλήττει τη δομή προστασίας τη στιγμή κατά την οποία η όψη πρόσκρουσης του εκκρεμούς και οι αλυσίδες ή τα καλώδιά του σχηματίζουν με το κατακόρυφο επίπεδο Α γωνία ίση προς M/100, με μέγιστη τιμή 20°, εκτός αν η δομή προστασίας στο σημείο επαφής σχηματίζει κατά τη διάρκεια της παραμόρφωσης μεγαλύτερη γωνία με το κατακόρυφο επίπεδο. Στην περίπτωση αυτή, η όψη πρόσκρουσης του εκκρεμούς και η δομή προστασίας καθίστανται με τη βοήθεια πρόσθετης ρυθμιστικής διάταξης παράλληλες με το σημείο πρόσκρουσης τη στιγμή της μέγιστης παραμόρφωσης, ενώ οι αλυσίδες ή τα καλώδια παραμένουν πάντα στη γωνία που ορίζεται ανωτέρω. Το ύψος ανάρτησης του εκκρεμούς ρυθμίζεται και, αν είναι αναγκαίο, λαμβάνονται μέτρα για να αποφεύγεται η περιστροφή του εκκρεμούς γύρω από το σημείο πρόσκρουσης. Το σημείο πρόσκρουσης βρίσκεται στο τμήμα της δομής προστασίας που είναι πιθανότερο να προσκρούσει πρώτο στο έδαφος, σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρα προς τα πίσω, συνήθως στο ανώτερο άκρο. Η θέση του κέντρου βάρους του εκκρεμούς βρίσκεται σε απόσταση ίση με το 1/6 του πλάτους της άνω πλευράς της δομής προστασίας, στο εσωτερικό κατακόρυφου επιπέδου που είναι παράλληλο προς το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα και διέρχεται από το ανώτερο άκρο της κορυφής της δομής προστασίας. Αν στο σημείο αυτό η δομή προστασίας σχηματίζει καμπύλη ή προεξέχει, τότε πρέπει να προστεθούν γωνίες ώστε η πρόσκρουση να πραγματοποιηθεί στο συγκεκριμένο σημείο, χωρίς με τον τρόπο αυτό να αυξάνεται η αντοχή της δομής.

4.3.1.1.2. Ο ελκυστήρας αγκυρώνεται στο έδαφος με τη βοήθεια τεσσάρων καλωδίων, ένα σε κάθε άκρο των δύο αξόνων, τα οποία διατάσσονται σύμφωνα με το σχήμα 6.27. Τα εμπρόσθια και οπίσθια σημεία αγκύρωσης βρίσκονται σε τέτοια απόσταση ώστε τα καλώδια να σχηματίζουν με το έδαφος γωνία μικρότερη των 30 μοιρών. Τα οπίσθια σημεία αγκύρωσης διατάσσονται άλλωστε κατά τέτοιο τρόπο ώστε το σημείο τομής των δύο καλωδίων να βρίσκεται στο κατακόρυφο επίπεδο εντός του οποίου μετακινείται το κέντρο βάρους του εκκρεμούς. Τα καλώδια τείνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε τα ελαστικά να υφίστανται τις παραμορφώσεις που αναφέρονται στο σημείο 4.2.5.6.2. Με τα καλώδια τεντωμένα, η σφήνα στερέωσης τοποθετείται μπροστά από τους οπίσθιους τροχούς, πιέζεται προς αυτούς και στη συνέχεια στερεώνεται στο έδαφος.

4.3.1.1.3. Αν ο ελκυστήρας είναι αρθρωτός, το σημείο άρθρωσης συγκρατείται επίσης από ξύλινη δοκό, διατομής τουλάχιστον 100 mm, σταθερά αγκυρωμένη στο έδαφος.

4.3.1.1.4. Το κρουστικό εκκρεμές σύρεται προς τα πίσω κατά τρόπο ώστε το ύψος του κέντρου βάρους του που υπερβαίνει το ύψος το οποίο θα έχει στο σημείο πρόσκρουσης να δίνεται από έναν από τους δύο ακόλουθους μαθηματικούς τύπους ο οποίος επιλέγεται ανάλογα με τη μάζα αναφοράς της κατασκευής που υποβάλλεται στις δοκιμές: για ελκυστήρες με μάζα αναφοράς μικρότερη από 2 000 kg· για ελκυστήρες με μάζα αναφοράς μεγαλύτερη από 2 000 kg. Στη συνέχεια ελευθερώνεται το κρουστικό εκκρεμές και πλήττει τη δομή προστασίας.

4.3.1.1.5. Για τους ελκυστήρες με περιστρεφόμενη θέση οδηγού (περιστρεφόμενο κάθισμα και τιμόνι), ισχύουν οι ίδιοι μαθηματικοί τύποι.

4.3.1.2. Εμπρόσθια πρόσκρουση

4.3.1.2.1. Η θέση του ελκυστήρα σε σχέση με το κρουστικό εκκρεμές είναι τέτοια ώστε το εκκρεμές να πλήττει τη δομή προστασίας τη στιγμή κατά την οποία η όψη πρόσκρουσης του εκκρεμούς και οι αλυσίδες ή τα καλώδιά του σχηματίζουν με το κατακόρυφο επίπεδο γωνία ίση προς M/100, με μέγιστη τιμή 20°, εκτός αν η δομή προστασίας στο σημείο επαφής σχηματίζει κατά τη διάρκεια της παραμόρφωσης μεγαλύτερη γωνία με το κατακόρυφο επίπεδο. Στην περίπτωση αυτή, η όψη πρόσκρουσης του εκκρεμούς και η δομή προστασίας καθίστανται με τη βοήθεια πρόσθετης ρυθμιστικής διάταξης παράλληλες με το σημείο πρόσκρουσης τη στιγμή της μέγιστης παραμόρφωσης, ενώ οι αλυσίδες ή τα καλώδια παραμένουν πάντα στη γωνία που ορίζεται ανωτέρω. Το ύψος ανάρτησης του κρουστικού εκκρεμούς ρυθμίζεται και, αν είναι αναγκαίο, λαμβάνονται μέτρα για να αποφεύγεται η περιστροφή του εκκρεμούς γύρω από το σημείο της πρόσκρουσης. Το σημείο της πρόσκρουσης βρίσκεται στο τμήμα της δομής προστασίας που είναι πιθανότερο να προσκρούσει πρώτο στο έδαφος σε περίπτωση πλευρικής ανατροπής του ελκυστήρα κινουμένου προς τα εμπρός, συνήθως στο ανώτερο άκρο. Η θέση του κέντρου βάρους του εκκρεμούς βρίσκεται σε απόσταση ίση με το 1/6 του πλάτους της άνω πλευράς της δομής προστασίας, στο εσωτερικό κατακόρυφου επιπέδου που είναι παράλληλο προς το διάμεσο επίπεδο του ελκυστήρα και διέρχεται από το ανώτερο άκρο της κορυφής της δομής προστασίας. Αν στο σημείο αυτό η δομή προστασίας σχηματίζει καμπύλη ή προεξέχει, τότε πρέπει να προστεθούν γωνίες ώστε η πρόσκρουση να πραγματοποιηθεί στο συγκεκριμένο σημείο, χωρίς με τον τρόπο αυτό να αυξάνεται η αντοχή της δομής.

4.3.1.2.2. Ο ελκυστήρας αγκυρώνεται στο έδαφος με τη βοήθεια τεσσάρων καλωδίων, ένα σε κάθε άκρο των δύο αξόνων, τα οποία διατάσσονται σύμφωνα με το σχήμα 6.28. Τα εμπρόσθια και οπίσθια σημεία αγκύρωσης βρίσκονται σε τέτοια απόσταση ώστε τα καλώδια να σχηματίζουν με το έδαφος γωνία μικρότερη των 30 μοιρών. Επιπλέον, τα οπίσθια σημεία αγκύρωσης διατάσσονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε το σημείο τομής των δύο καλωδίων να βρίσκεται στο κατακόρυφο επίπεδο εντός του οποίου μετακινείται το κέντρο βάρους του εκκρεμούς. Τα καλώδια τείνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε τα ελαστικά να υφίστανται τις παραμορφώσεις που αναφέρονται στο σημείο 4.2.5.6.2. Με τα καλώδια τεντωμένα, η σφήνα στερέωσης είναι πίσω από τους οπίσθιους τροχούς, πιέζεται προς αυτούς και στη συνέχεια στερεώνεται στο έδαφος.

4.3.1.2.3. Αν ο ελκυστήρας είναι αρθρωτός, το σημείο άρθρωσης συγκρατείται επίσης από ξύλινη δοκό, διατομής τουλάχιστον 100 mm, σταθερά αγκυρωμένη στο έδαφος.

4.3.1.2.4. Το κρουστικό εκκρεμές σύρεται προς τα πίσω κατά τρόπο ώστε το ύψος του κέντρου βάρους του που υπερβαίνει το ύψος το οποίο θα έχει στο σημείο πρόσκρουσης να δίνεται από έναν από τους δύο ακόλουθους μαθηματικούς τύπους ο οποίος επιλέγεται ανάλογα με τη μάζα αναφοράς της κατασκευής που υποβάλλεται στις δοκιμές: για ελκυστήρα με μάζα αναφοράς μικρότερη από 2 000 kg· για ελκυστήρα με μάζα αναφοράς μεγαλύτερη από 2 000 kg. Στη συνέχεια ελευθερώνεται το κρουστικό εκκρεμές και πλήττει τη δομή προστασίας.

4.3.1.2.5. Στους ελκυστήρες με περιστρεφόμενη θέση οδηγού (περιστρεφόμενο κάθισμα και πηδάλιο), το ύψος είναι η μεγαλύτερη δυνατή τιμή που προκύπτει τόσο από τους μαθηματικούς τύπους που εφαρμόζονται ανωτέρω όσο και από τον μαθηματικό τύπο που ακολουθεί: ή

4.3.1.3. Πλευρική πρόσκρουση

4.3.1.3.1. Η θέση του ελκυστήρα σε σχέση με το κρουστικό εκκρεμές είναι τέτοια ώστε το εκκρεμές να πλήττει τη δομή προστασίας τη στιγμή κατά την οποία η όψη πρόσκρουσης του εκκρεμούς και οι αλυσίδες ή τα καλώδιά του έχουν κατακόρυφη διάταξη, εκτός αν η δομή προστασίας, στο σημείο επαφής σχηματίζει κατά τη διάρκεια της παραμόρφωσης μικρότερη γωνία από 20° με το κατακόρυφο επίπεδο. Στην περίπτωση αυτή, η όψη πρόσκρουσης του εκκρεμούς και η δομή προστασίας καθίστανται με τη βοήθεια πρόσθετης ρυθμιστικής διάταξης παράλληλες στο σημείο πρόσκρουσης τη στιγμή της μέγιστης παραμόρφωσης, ενώ οι αλυσίδες ή τα καλώδια παραμένουν πάντα κατακόρυφα κατά την πρόσκρουση. Το ύψος ανάρτησης του εκκρεμούς ρυθμίζεται και, αν είναι αναγκαίο, λαμβάνονται μέτρα για να αποφεύγεται η περιστροφή του εκκρεμούς γύρω από το σημείο της πρόσκρουσης. Το σημείο της πρόσκρουσης είναι το τμήμα της δομής προστασίας που είναι πιθανότερο να προσκρούσει πρώτο στο έδαφος σε περίπτωση πλευρικής ανατροπής του ελκυστήρα.

4.3.1.3.2. Οι τροχοί του ελκυστήρα οι οποίοι βρίσκονται στην πλευρά που θα δεχθεί την πρόσκρουση αγκυρώνονται στο έδαφος με τη βοήθεια καλωδίων που διέρχονται πάνω από τα αντίστοιχα άκρα του εμπρόσθιου και οπίσθιου άξονα. Τα καλώδια τείνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε τα ελαστικά που βρίσκονται στην πλευρά της πρόσκρουσης, να υφίστανται τις παραμορφώσεις που αναφέρονται στο σημείο 4.2.5.6.2. Με τα καλώδια τεντωμένα, η σφήνα στερέωσης τοποθετείται στο έδαφος σε επαφή με τους τροχούς που βρίσκονται στην απέναντι πλευρά από την πλευρά που θα δεχθεί την πρόσκρουση και στη συνέχεια στερεώνεται στο έδαφος. Ίσως είναι αναγκαία η χρησιμοποίηση δύο δοκών ή σφηνών στερέωσης, στην περίπτωση που οι εξωτερικές πλευρές των εμπρόσθιων και οπίσθιων ελαστικών δεν βρίσκονται στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο. Όπως δείχνει το σχήμα 6.29, η σφήνα πιέζεται στη συνέχεια σταθερά προς το σώτρο του υποβαλλόμενου στη μεγαλύτερη φόρτιση τροχού που βρίσκεται απέναντι από το σημείο της πρόσκρουσης και στη συνέχεια στερεώνεται στη βάση της. Το μήκος της δοκού επιλέγεται κατά τρόπο ώστε αυτή να σχηματίζει γωνία 30 ± 3° με το έδαφος, όταν εφάπτεται στο σώτρο του τροχού. Επιπλέον, αν είναι δυνατόν, το πάχος της πρέπει να είναι 20 έως 25 φορές μικρότερο από το μήκος της και 2 έως 3 φορές μικρότερο από το πλάτος της. Τα άκρα των δοκών είναι διαμορφωμένα και στα δύο άκρα τους σύμφωνα με τις λεπτομέρειες στο σχήμα 6.29.

4.3.1.3.3. Αν ο ελκυστήρας είναι αρθρωτός, το σημείο άρθρωσης συγκρατείται επίσης από ξύλινη δοκό διατομής τουλάχιστον 100 mm που υποστηρίζεται πλευρικά από μια συσκευή παρόμοια με τη δοκό που εφάπτεται στον οπίσθιο τροχό όπως αναφέρεται στο σημείο 4.3.1.3.2. Το σημείο άρθρωσης αγκυρώνεται στη συνέχεια σταθερά στο έδαφος.

4.3.1.3.4. Το κρουστικό εκκρεμές σύρεται προς τα πίσω κατά τρόπο ώστε το ύψος του κέντρου βάρους του που υπερβαίνει το ύψος το οποίο θα έχει στο σημείο πρόσκρουσης να δίνεται από έναν από τους δύο ακόλουθους μαθηματικούς τύπους ο οποίος επιλέγεται ανάλογα με τη μάζα αναφοράς της κατασκευής που υποβάλλεται στις δοκιμές: για ελκυστήρα με μάζα αναφοράς μικρότερη από 2 000 kg· για ελκυστήρα με μάζα αναφοράς μεγαλύτερη από 2 000 kg.

4.3.1.3.5. Στους ελκυστήρες με περιστρεφόμενα μέρη, το ύψος είναι η μεγαλύτερη δυνατή τιμή που προκύπτει από τους μαθηματικούς τύπους που εφαρμόζονται ανωτέρω και κατωτέρω: για ελκυστήρα με μάζα αναφοράς μικρότερη από 2 000 kg· για ελκυστήρα με μάζα αναφοράς μεγαλύτερη από 2 000 kg. Στη συνέχεια ελευθερώνεται το κρουστικό εκκρεμές και πλήττει τη δομή προστασίας.

4.3.1.4. Οπίσθια σύνθλιψη

Όλες οι διατάξεις είναι πανομοιότυπες με εκείνες που αναφέρονται στο σημείο 3.3.1.4 του μέρους Β1.

4.3.1.5. Εμπρόσθια σύνθλιψη

Όλες οι διατάξεις είναι πανομοιότυπες με εκείνες που αναφέρονται στο σημείο 3.3.1.5 του μέρους Β1.

4.3.1.6. Συμπληρωματικές δοκιμές πρόσκρουσης

Αν κατά τη διάρκεια δοκιμής πρόσκρουσης εμφανιστούν μη αμελητέες ρωγμές ή σχισμές τότε διεξάγεται δεύτερη παρόμοια δοκιμή πρόσκρουσης αλλά με ύψος πτώσης:

αμέσως μετά τις δοκιμές πρόσκρουσης που προκάλεσαν αυτές τις ρωγμές ή σχισμές, όπου «α» είναι ο λόγος της μόνιμης παραμόρφωσης (Dp) προς την ελαστική παραμόρφωση (De):

που μετρούνται στο σημείο της πρόσκρουσης. Η πρόσθετη μόνιμη παραμόρφωση λόγω της δεύτερης πρόσκρουσης δεν υπερβαίνει το 30 % της μόνιμης παραμόρφωσης που οφείλεται στην πρώτη πρόσκρουση.

Για να μπορεί να γίνεται η πρόσθετη δοκιμή, σε όλες τις δοκιμές πρόσκρουσης πρέπει να μετράται η ελαστική παραμόρφωση.

4.3.1.7. Συμπληρωματικές δοκιμές σύνθλιψης

Αν κατά τη διάρκεια δοκιμής σύνθλιψης εμφανιστούν μη αμελητέες ρωγμές ή σχισμές τότε, αμέσως μετά τη δοκιμή σύνθλιψης που προκάλεσε αυτές τις ρωγμές ή σχισμές, διεξάγεται δεύτερη παρόμοια δοκιμή σύνθλιψης, αλλά με δύναμη ίση προς 1,2 Fv.

4.3.2. Μετρήσεις προς εκτέλεση

4.3.2.1. Θραύσεις και ρωγμές

Μετά από κάθε δοκιμή, όλα τα δομικά τμήματα, οι αρμοί και τα συστήματα στερέωσης εξετάζονται οπτικά για θραύσεις ή ρωγμές αλλά οι μικρές ρωγμές στα επουσιώδη στοιχεία δεν λαμβάνονται υπόψη.

Δεν λαμβάνονται υπόψη τυχόν σχισμές που οφείλονται στα άκρα του εκκρεμούς.

4.3.2.2. Εισχώρηση στη ζώνη απελευθέρωσης

Κατά τη διάρκεια κάθε δοκιμής εξακριβώνεται εάν κάποιο τμήμα της δομής προστασίας έχει εισχωρήσει εντός μιας ζώνης απελευθέρωσης γύρω από το κάθισμα του οδηγού, όπως αυτή ορίζεται στο σημείο 1.6.

Επιπλέον, εξακριβώνεται εάν κάποιο τμήμα της ζώνης απελευθέρωσης βρίσκεται έξω από τον ωφέλιμο χώρο της δομής προστασίας. Προς τον σκοπό αυτό, θεωρείται ως έξω από τον ωφέλιμο χώρο της δομής κάθε τμήμα του χώρου αυτού το οποίο θα έλθει σε επαφή με το επίπεδο έδαφος, αν ο ελκυστήρας ανατραπεί προς την πλευρά στην οποία εφαρμόζεται το δοκιμαστικό φορτίο. Για να εκτιμηθεί αυτή η κατάσταση, η ρύθμιση των εμπρόσθιων και των οπίσθιων ελαστικών και του πλάτους του μετατροχίου είναι η μικρότερη τυποποιημένη ρύθμιση που ορίζει ο κατασκευαστής.

4.3.2.3. Δοκιμές σε οπίσθιο σταθερό στοιχείο

Εάν ο ελκυστήρας είναι εξοπλισμένος με κάποιο σταθερό στοιχείο, μεταλλικό περίβλημα ή οποιοδήποτε άλλο στερεό στοιχείο στο πίσω μέρος του καθίσματος του οδηγού, το στοιχείο αυτό θεωρείται ότι αποτελεί σημείο στήριξης σε περίπτωση πλευρικής ή οπίσθιας ανατροπής. Αυτό το σταθερό στοιχείο πίσω από το κάθισμα του οδηγού χωρίς να παραβιάσει τη ζώνη απελευθέρωσης ή να εισέλθει σε αυτή, είναι ικανό να αντέξει κατιούσα δύναμη Fi, όπου:

η οποία ασκείται κάθετα προς την κορυφή του αμαξώματος εντός του κεντρικού επιπέδου του ελκυστήρα. Η αρχική γωνία άσκησης της δύναμης είναι 40°, υπολογιζόμενη από παράλληλη προς το έδαφος θέση, όπως φαίνεται στο σχήμα 6.12. Το ελάχιστο πλάτος αυτού του σταθερού τμήματος είναι 500 mm (βλέπε σχήμα 6.13).

Επιπλέον, είναι επαρκώς στέρεο και καλά στερεωμένο στο πίσω μέρος του ελκυστήρα.

4.3.2.4. Ελαστική παραμόρφωση (υπό πλευρική πρόσκρουση)

Η ελαστική παραμόρφωση υπολογίζεται (810 + av ) mm πάνω από το σημείο αναφοράς, εντός του κατακόρυφου επιπέδου που διέρχεται από το σημείο πρόσκρουσης. Για τη μέτρηση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί συσκευή η οποία είναι παρόμοια με αυτήν η οποία απεικονίζεται στο σχήμα 6.11.

4.3.2.5. Μόνιμη παραμόρφωση

Μετά τη δοκιμή της τελικής σύνθλιψης καταγράφεται η μόνιμη παραμόρφωση της δομής προστασίας. Για τον σκοπό αυτό, πριν από την έναρξη της δοκιμής σημειώνεται η θέση των κύριων τμημάτων της δομής προστασίας σε σχέση προς το ενδεικτικό σημείο του καθίσματος.

4.4. Επέκταση σε άλλους τύπους ελκυστήρων

Όλες οι διατάξεις είναι πανομοιότυπες με εκείνες που αναφέρονται στο σημείο 3.4 του τμήματος Β1 του παρόντος παραρτήματος.

4.5. [Δεν ισχύει]

4.6. Απόδοση των δομών προστασίας σε χαμηλές θερμοκρασίες

Όλες οι διατάξεις είναι πανομοιότυπες με εκείνες που αναφέρονται στο σημείο 3.6 του τμήματος Β1 του παρόντος παραρτήματος.

4.7. [Δεν ισχύει]

Σχήμα 6.26

Κρουστικό εκκρεμές με τις αλυσίδες ή τα καλώδια ανάρτησής του

Σχήμα 6.27

Παράδειγμα αγκύρωσης ελκυστήρα (οπίσθια πρόσκρουση)

Σχήμα 6.28

Παράδειγμα αγκύρωσης ελκυστήρα (εμπρόσθια πρόσκρουση)

Σχήμα 6.29

Παράδειγμα αγκύρωσης ελκυστήρα (πλευρική πρόσκρουση)

B3. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΠΤΥΣΣΟΜΕΝΩΝ ROPS

5.1. Πεδίο εφαρμογής

Με την παρούσα διαδικασία ορίζονται ελάχιστες απαιτήσεις για τις επιδόσεις και τις δοκιμές των πτυσσόμενων ROPS που τοποθετούνται στο εμπρόσθιο μέρος

5.2. Επεξήγηση όρων που χρησιμοποιούνται στις δοκιμές επιδόσεων:

5.2.1. χειροκίνητη πτυσσόμενη ROPS είναι η δομή προστασίας δύο στύλων που τοποθετείται στο εμπρόσθιο μέρος του οχήματος και μπορεί να ανέβει ή να κατέβει χειροκίνητα απευθείας από τον χειριστή (με ή χωρίς μερική υποβοήθηση).

5.2.2. αυτόματη πτυσσόμενη ROPS είναι η δομή προστασίας δύο στύλων που τοποθετείται στο εμπρόσθιο μέρος του οχήματος και διαθέτει πλήρως υποβοηθούμενους μηχανισμούς ανόδου/καθόδου.

5.2.3. σύστημα ασφάλισης είναι ο ενσωματωμένος μηχανισμός με τη βοήθεια του οποίου ασφαλίζεται η ROPS, χειροκίνητα ή αυτόματα, στις θέσεις ανόδου/καθόδου.

5.2.4. ως περιοχή λαβής ορίζεται από τον κατασκευαστή το τμήμα της ROPS και/ή η πρόσθετη χειρολαβή που ενσωματώνεται στη ROPS, στην οποία ο χειριστής έχει τη δυνατότητα να εκτελεί τις διαδικασίες ανόδου/καθόδου.

5.2.5. προσπελάσιμο μέρος της περιοχής λαβής νοείται η περιοχή στην οποία η ROPS διευθύνεται από τον χειριστή κατά τη διάρκεια των διαδικασιών ανόδου/καθόδου. Η περιοχή αυτή ορίζεται σε σχέση με το γεωμετρικό κέντρο των εγκάρσιων τμημάτων της περιοχής αφής.

5.2.6. σημείο σύνθλιψης είναι κάθε επικίνδυνο σημείο στο οποίο μετακινούνται τμήματα είτε σε σχέση με τον μεταξύ τους άξονα είτε σε σχέση με σταθερά τμήματα, κατά τρόπον ώστε να δημιουργείται κίνδυνος σύνθλιψης για τα άτομα ή για ορισμένα μέρη του σώματός τους.

5.2.7. σημείο κοπής νοείται κάθε επικίνδυνο σημείο στο οποίο κινούνται τμήματα κατά μήκος του μεταξύ τους άξονα ή κατά μήκος άλλων τμημάτων, κατά τρόπον ώστε να δημιουργείται κίνδυνος σύνθλιψης ή κοπής για άτομα ή ορισμένα μέρη του σώματός τους.

5.3. Χειροκίνητη πτυσσόμενη ROPS

5.3.1. Προκαταρκτικές συνθήκες δοκιμής

Ο χειροκίνητος έλεγχος πραγματοποιείται από έναν όρθιο χειριστή μέσω ενός ή περισσοτέρων σημείων αφής στην περιοχή αφής της προστατευτικής ράβδου. Η περιοχή αυτή πρέπει να σχεδιάζεται χωρίς τραχείες άκρες, τραχείες γωνίες και σκληρές επιφάνειες που θα μπορούσαν να προξενήσουν τον τραυματισμό του χειριστή.

Η περιοχή αφής προσδιορίζεται με σαφήνεια και δεν μεταβάλλεται (σχήμα 6.20).

Η περιοχή αυτή θα μπορούσε να βρίσκεται και στις δύο πλευρές του ελκυστήρα και θα μπορούσε να αποτελεί δομικό τμήμα της προστατευτικής ράβδου ή των συμπληρωματικών χειρολαβών. Σε αυτήν την περιοχή αφής, η χειροκίνητη άνοδος και κάθοδος της προστατευτικής ράβδου δεν δημιουργεί κινδύνους σύνθλιψης, κοπής ή ανεξέλεγκτων κινήσεων στον χειριστή (συμπληρωματική απαίτηση).

Καθορίζονται τρεις προσπελάσιμες ζώνες με διαφορετικές ποσότητες επιτρεπόμενης δύναμης σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο του εδάφους και τα κατακόρυφα επίπεδα που εφάπτονται στα εξώτερα μέρη του ελκυστήρα, οι οποίες οριοθετούν τη θέση ή τη μετατόπιση του χειριστή (εικόνα 6.21).

Ζώνη Ι: ζώνη άνεσης

Ζώνη ΙΙ: προσπελάσιμη ζώνη χωρίς εμπρόσθια κλίση του σώματος

Ζώνη ΙΙ: προσπελάσιμη ζώνη με εμπρόσθια κλίση του σώματος

Η θέση και οι κινήσεις του χειριστή περιορίζονται από εμπόδια. Τα εμπόδια αυτά είναι μέρη του ελκυστήρα που οριοθετούνται από κατακόρυφα επίπεδα τα οποία εφάπτονται στις εξωτερικές άκρες του εμποδίου.

Αν ο χειριστής χρειάζεται να μετακινήσει τα πόδια του κατά τη διάρκεια του χειροκίνητου χειρισμού της προστατευτικής ράβδου, η μετατόπισή του επιτρέπεται εντός ενός επιπέδου που είναι παράλληλο προς τη διαδρομή της προστατευτικής ράβδου ή εντός ενός μόνο επιπλέον επιπέδου που είναι παράλληλο προς το προηγούμενο προκειμένου να παρακάμψει το εμπόδιο. Η συνολική μετατόπιση θεωρείται συνδυασμός ευθειών γραμμών παράλληλων και κάθετων προς την τροχιά της προστατευτικής ράβδου. Η κάθετη μετατόπιση είναι αποδεκτή εφόσον ο χειριστής πλησιάσει περισσότερο στην προστατευτική ράβδο. Η προσπελάσιμη περιοχή θεωρείται ο ωφέλιμος χώρος των διαφορετικών προσπελάσιμων ζωνών (εικόνα 6.22).

Ο ελκυστήρας πρέπει να εξοπλιστεί με ελαστικά της μέγιστης διαμέτρου που καθορίζει ο κατασκευαστής και του ελάχιστου πάχους στεφάνης που ταιριάζει στη διάμετρο αυτή. Τα ελαστικά πρέπει να φουσκώνονται στην πίεση που συνιστάται για τις εργασίες στους αγρούς.

Οι οπίσθιοι τροχοί ρυθμίζονται στο στενότερο πλάτος μετατροχίου· οι εμπρόσθιοι τροχοί ρυθμίζονται με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια στο ίδιο πλάτος μετατροχίου. Αν υπάρχουν δύο δυνατότητες ρύθμισης του μετατροχίου που αποκλίνουν εξίσου από τη στενότερη ρύθμιση του μετατροχίου των οπισθίων τροχών, επιλέγεται η ρύθμιση που παρέχει το μεγαλύτερο μετατρόχιο για τους εμπρόσθιους τροχούς.

5.3.2. Διαδικασία δοκιμής

Σκοπός της δοκιμής είναι η μέτρηση της δύναμης που απαιτείται για την άνοδο ή την κάθοδο της προστατευτικής ράβδου. Η δοκιμή πραγματοποιείται σε στατική κατάσταση: δεν υπάρχει αρχική μετακίνηση της προστατευτικής ράβδου. Κάθε μέτρηση της δύναμης που απαιτείται για την άνοδο ή την κάθοδο της προστατευτικής ράβδου πραγματοποιείται σε κατεύθυνση που εφάπτεται στην τροχιά της προστατευτικής ράβδου και διέρχεται από το γεωμετρικό κέντρο των εγκάρσιων τμημάτων της περιοχής αφής.

Η περιοχή αφής θεωρείται προσπελάσιμη όταν βρίσκεται εντός των προσπελάσιμων ζωνών ή του ωφέλιμου χώρου των διαφόρων προσπελάσιμων ζωνών (σχήμα 6.23).

Η δύναμη που απαιτείται για την άνοδο και την κάθοδο της προστατευτικής ράβδου υπολογίζεται σε διαφορετικά σημεία που βρίσκονται εντός του προσπελάσιμου τμήματος της περιοχής αφής (σχήμα 6.24).

Η πρώτη μέτρηση πραγματοποιείται στο άκρο του προσπελάσιμου τμήματος της περιοχής αφής όταν η ράβδος προστασίας είναι πλήρως κατεβασμένη (σημείο Α). Η δεύτερη εξαρτάται από τη θέση του σημείου Α μετά την περιστροφή της προστατευτικής ράβδου μέχρι την κορυφή του προσπελάσιμου τμήματος της περιοχής αφής (σημείο Α').

Αν στη δεύτερη μέτρηση η προστατευτική ράβδος δεν είναι πλήρως ανασηκωμένη, μετράται ένα πρόσθετο σημείο στο άκρο του προσπελάσιμου τμήματος της περιοχής αφής όταν η προστατευτική ράβδος είναι πλήρως ανασηκωμένη (σημείο Β).

Αν μεταξύ των δύο μετρήσεων η τροχιά του πρώτου σημείου διέρχεται από το όριο μεταξύ της ζώνης Ι και της ζώνης ΙΙ πραγματοποιείται μέτρηση σε αυτό το σημείο διέλευσης (σημείο Α'').

Προκειμένου να μετρηθεί η δύναμη στα απαιτούμενα σημεία, είναι δυνατόν είτε να μετρηθεί απευθείας η τιμή είτε να μετρηθεί η ροπή που απαιτείται για την άνοδο ή την κάθοδο της προστατευτικής ράβδου προκειμένου να υπολογιστεί η δύναμη.

5.3.3. Προϋπόθεση αποδοχής

5.3.3.1. Προβλεπόμενη δύναμη

Η δύναμη που είναι αποδεκτή για την ενεργοποίηση της ROPS εξαρτάται από την προσπελάσιμη ζώνη όπως φαίνεται στον πίνακα 6.2.

Πίνακας 6.2

Επιτρεπόμενες δυνάμεις

Ζώνη Ι ΙΙ ΙΙΙ Αποδεκτή δύναμη (N) 100 75 50

Επιτρέπεται η αύξηση αυτών των αποδεκτών δυνάμεων σε ποσοστό που δεν υπερβαίνει το 25 % όταν η προστατευτική ράβδος είναι πλήρως κατεβασμένη και πλήρως ανασηκωμένη.

Επιτρέπεται η αύξηση αυτών των αποδεκτών δυνάμεων σε ποσοστό που δεν υπερβαίνει το 50 % στη διαδικασία καθόδου.

5.3.3.2. Πρόσθετη απαίτηση

Η χειροκίνητη άνοδος και κάθοδος της προστατευτικής ράβδου δεν δημιουργεί κινδύνους σύνθλιψης, κοπής ή ανεξέλεγκτης κίνησης για τον χειριστή.

Το σημείο σύνθλιψης δεν θεωρείται επικίνδυνο για τα χέρια του χειριστή εάν στην περιοχή αφής οι αποστάσεις ασφαλείας μεταξύ της προστατευτικής ράβδου και των σταθερών μερών του ελκυστήρα δεν είναι μικρότερες από 100 mm για το χέρι, τον καρπό, τη γροθιά και μικρότερες από 25 mm για το δάχτυλο (ISO 13854:1996). Οι αποστάσεις ασφαλείας ελέγχονται σε σχέση με τον τρόπο χειρισμού που προβλέπεται από τον κατασκευαστή στον εγχειρίδιο του χειριστή.

5.4. Χειροκίνητο σύστημα ασφάλισης

Η ενσωματωμένη διάταξη που ασφαλίζει τη δομή ROPS στη θέση ανόδου/καθόδου πρέπει να είναι ειδικά σχεδιασμένη ώστε:

— να τη χειρίζεται ένας όρθιος χειριστής και να βρίσκεται σε μια από τις προσπελάσιμες ζώνες·

— να είναι ερμητικά απομονωμένη από τη ROPS (παραδείγματος χάρη με ενσωματωμένους πείρους ως πείροι ασφάλισης ή με πείρους συγκράτησης)·

— να αποφεύγεται οποιαδήποτε σύγχυση κατά τη διαδικασία της ασφάλισης (επισημαίνεται η σωστή θέση των πείρων)·

— να αποφεύγεται ή ακούσια απομάκρυνση ή απώλεια μερών.

Αν οι συσκευές που χρησιμοποιούνται για την ασφάλιση της ROPS στη θέση ανόδου/καθόδου είναι πείροι, ενσωματώνονται ή αφαιρούνται κατά βούληση. Αν για την ενέργεια αυτή πρέπει να ασκηθεί δύναμη στην προστατευτική ράβδο, πληρούνται οι απαιτήσεις των σημείων Α και Β (βλέπε σημείο 5.3).

Όσον αφορά όλες τις λοιπές διατάξεις ασφάλισης, κατασκευάζονται σύμφωνα με μια εργονομική προσέγγιση όσον αφορά το σχήμα και τη δύναμη για να αποφεύγονται ειδικότερα κίνδυνοι σύνθλιψης ή κοπής.

5.5. Προκαταρκτική δοκιμή αυτόματου συστήματος ασφάλισης

Πριν από τη δοκιμή αντοχής της ROPS, υποβάλλεται σε δοκιμή το αυτόματο σύστημα ασφάλισης που είναι ενσωματωμένο στη χειροκίνητη πτυσσόμενη ROPS.

Η προστατευτική ράβδος ανασηκώνεται στην κατακόρυφη θέση και επαναφέρεται στη θέση καθόδου. Οι ενέργειες αυτές αντιστοιχούν σε έναν κύκλο. Ολοκληρώνονται 500 κύκλοι.

Η διαδικασία αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί χειροκίνητα ή με τη χρήση εξωτερικής ενέργειας (υδραυλικά, πνευματικά ή ηλεκτρικά συστήματα). Και στις δύο περιπτώσεις, η δύναμη ασκείται εντός ενός επιπέδου που είναι παράλληλο προς την τροχιά της προστατευτικής ράβδου και διέρχεται από την επιφάνεια αφής, ενώ η γωνιακή ταχύτητα της προστατευτικής ράβδου είναι σχεδόν σταθερή και δεν υπερβαίνει τα 20 deg/s.

Μετά τους 500 κύκλους, η δύναμη που ασκείται όταν η προστατευτική ράβδος βρίσκεται ανασηκωμένη δεν υπερβαίνει σε ποσοστό άνω του 50 % την επιτρεπόμενη δύναμη (πίνακας 6.2).

Η απασφάλιση της προστατευτικής ράβδου πραγματοποιείται με βάση το εγχειρίδιο του χειριστή.

Μετά την ολοκλήρωση των 500 κύκλων, το σύστημα ασφάλισης δεν επισκευάζεται ούτε αναπροσαρμόζεται.

Σημείωση 1: Η προκαταρκτική δοκιμή μπορεί να εφαρμοστεί και σε αυτόματα πτυσσόμενα συστήματα ROPS. Η δοκιμή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν τη δοκιμή αντοχής της ROPS.

Σημείωση 2: Η προκαταρκτική δοκιμή μπορεί να εκτελεστεί από τον κατασκευαστή. Σε αυτήν την περίπτωση, ο κατασκευαστής προσκομίζει στο κέντρο δοκιμής πιστοποιητικό στο οποίο αναφέρεται ότι η δοκιμή πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τη διαδικασία δοκιμών και ότι μετά την ολοκλήρωση των 500 κύκλων το σύστημα ασφάλισης δεν επισκευάστηκε ούτε αναπροσαρμόστηκε. Το κέντρο δοκιμής ελέγχει την απόδοση της διάταξης με έναν κύκλο ανασηκώνοντας τη ράβδο στη θέση ανόδου και επαναφέροντάς την στη συνέχεια στη θέση καθόδου.

Σχήμα 6.20

Θέση αφής

Σχήμα 6.21

Προσπελάσιμες ζώνες

(Διαστάσεις σε mm)

Σχήμα 6.22

Ωφέλιμος χώρος των προσπελάσιμων ζωνών

(Διαστάσεις σε mm)

Σχήμα 6.23

Προσπελάσιμο τμήμα της περιοχής αφής

Σχήμα 6.24

Σημεία στα οποία η προβλεπόμενη δύναμη μετράται

B4. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΙΚΟΝΙΚΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ

Πρόγραμμα υπολογιστή(3) (BASIC) με τη βοήθεια του οποίου υπολογίζονται οι διαδοχικές ή διακεκομμένες ανατροπές ελκυστήρα με μικρό μετατρόχιο που ανατρέπεται προς τα πλάγια και διαθέτει δομή προστασίας κατά των κινδύνων ανατροπής (ROPS) στερεωμένη στο εμπρόσθιο μέρος του καθίσματος του οδηγού

Προκαταρκτικό σημείωμα:

Το παρακάτω πρόγραμμα ισχύει για τις μεθόδους υπολογισμού του προγράμματος. Η παρουσίαση του προτεινόμενου τυπωμένου κειμένου (αγγλική γλώσσα και διάταξη) είναι ενδεικτική· ο χρήστης θα προσαρμόσει το πρόγραμμα στις διαθέσιμες επιλογές εκτύπωσης και σε άλλες ειδικές απαιτήσεις του κέντρου ελέγχου.

10 CLS

20 REM REFERENCE OF THE PROGRAM COD6ABAS.BAS 08/02/96

30 FOR I = 1 TO 10: LOCATE I, 1, 0: NEXT I

40 COLOR 14, 8, 4

50 PRINT "************************************************************************************"

60 PRINT "* CALCULATION FOR DETERMINING THE NON-CONTINUOUS ROLLING BEHAVIOUR *"

70 PRINT "*OF A LATERAL OVERTURNING NARROW TRACTOR WITH A ROLL-OVER PROTECTIVE *"

80 PRINT "* STRUCTURE MOUNTED IN FRONT OF THE DRIVER'S SEAT *"

90 PRINT "************************************************************************************"

100 A$ = INKEY$: IF A$ = "" THEN 100

110 COLOR 10, 1, 4

120 DIM F(25), C(25), CAMPO$(25), LON(25), B$(25), C$(25), X(6, 7), Y(6, 7), Z(6, 7)

130 DATA 6,10,10,14,14,17,19,21,11,11,12,12,13,13,14,14,15,15,16,16,17,17,18,18,19

140 DATA 54,8,47,8,47,12,8,12,29,71,29,71,29,71,29,71,29,71,29,71,29,71,29,71,29

150 DATA 12,30,31,30,31,25,25,25,9,9,9,9,9,9,9,9,9,9,9,9,9,9,9,9,9

160 FOR I = 1 TO 25: READ F(I): NEXT

170 FOR I = 1 TO 25: READ C(I): NEXT

180 FOR I = 1 TO 25: READ LON(I): NEXT

190 CLS

200 FOR I = 1 TO 5: LOCATE I, 1, 0: NEXT I

210 PRINT "In case of misprint, push on the enter key up to the last field"

220 PRINT :LOCATE 6, 44: PRINT " TEST NR: ": PRINT

230 LOCATE 8, 29: PRINT " FRONT MOUNTED- PROTECTIVE STRUCTURE:": PRINT

240 PRINT " MAKE: ": LOCATE 10, 40: PRINT " TYPE: ": PRINT

250 LOCATE 12, 29: PRINT " TRACTOR :": PRINT: PRINT " MAKE:"

260 LOCATE 14, 40: PRINT " TYPE: ": PRINT: PRINT

270 PRINT " LOCATION: ": PRINT

280 PRINT " DATE: ": PRINT: PRINT " ENGINEER:"

290 NC = 1: GOSUB 4400

300 PRINT: PRINT: PRINT " In case of misprint, it is possible to acquire the data again"

310 PRINT: INPUT " Do you wish to acquire again the data ? (Y/N)"; Z$

320 IF Z$ = "Y" OR Z$ = "y" THEN 190

330 IF Z$ = "N" OR Z$ = "n" THEN 340

340 FOR I=1 TO 3:LPRINT: NEXT: LPRINT; " TEST NR: "; TAB(10); CAMPO$(1)

350 LPRINT: LPRINT TAB(24); " FRONT MOUNTED PROTECTIVE STRUCTURE:"

360 LL = LEN(CAMPO$(2) + CAMPO$(3))

370 LPRINT TAB(36 - LL / 2); CAMPO$(2) + " - " + CAMPO$(3): LPRINT

380 LPRINT TAB(32); " OF THE NARROW TRACTOR": LL = LEN(CAMPO$(4) + CAMPO$(5))

390 LPRINT TAB(36 - LL / 2); CAMPO$(4) + " - " + CAMPO$(5): LPRINT

400 CLS

410 PRINT "In case of mistype, push on the enter key up to the last field"

420 PRINT

430 FOR I = 1 TO 7: LOCATE I, 1, 0: NEXT

440 LOCATE 8, 1: PRINT " CHARACTERISTIC UNITS:"

450 LOCATE 8, 29: PRINT "LINEAR (m): MASS (kg):MOMENT OF INERTIA (kg×m2):"

460 LOCATE 9, 1: PRINT " ANGLE (radian)"

470 LPRINT: PRINT

480 PRINT "HEIGHT OF COG H1=": LOCATE 11, 29: PRINT " "

490 LOCATE 11, 40: PRINT "H. DIST. COG-REAR AXLE L3="

500 LOCATE 11, 71: PRINT " "

510 PRINT "H. DIST. COG-FRT AXLE L2=": LOCATE 12, 29: PRINT " "

520 LOCATE 12, 40: PRINT "HEIGHT OF THE REAR TYRES D3="

530 LOCATE 12, 71: PRINT " "

540 PRINT "HEIGHT OF THE FRT TYRES D2=": LOCATE 13, 29: PRINT " "

550 LOCATE 13, 40: PRINT "OVERALL HEIGHT(PT IMPACT) H6="

560 LOCATE 13, 71: PRINT " "

570 PRINT "H.DIST.COG-LEAD.PT INTER.L6=": LOCATE 14, 29: PRINT " "

580 LOCATE 14, 40: PRINT "PROTECTIVE STRUCT. WIDTH B6="

590 LOCATE 14, 71: PRINT " "

600 PRINT "HEIGHT OF THE ENG.B. H7=": LOCATE 15, 29: PRINT " "

605 LOCATE 15, 40: PRINT "WIDTH OF THE ENG. B. B7="

610 LOCATE 15, 71: PRINT " "

615 PRINT "H.DIST.COG-FRT COR.ENG.B.L7=": LOCATE 16, 29: PRINT " "

620 LOCATE 16, 40: PRINT "HEIGHT FRT AXLE PIVOT PT H0="

630 LOCATE 16, 71: PRINT " "

640 PRINT "REAR TRACK WIDTH S =": LOCATE 17, 29: PRINT " "

650 LOCATE 17, 40: PRINT "REAR TYRE WIDTH B0="

660 LOCATE 17, 71: PRINT " "

670 PRINT "FRT AXLE SWING ANGLE D0=": LOCATE 18, 29: PRINT " "

680 LOCATE 18, 40: PRINT "TRACTOR MASS Mc ="

690 LOCATE 18, 71: PRINT " "

700 PRINT "MOMENT OF INERTIA Q =": LOCATE 19, 29: PRINT " "

710 LOCATE 19, 40: PRINT " "

720 LOCATE 19, 71: PRINT " ": PRINT: PRINT

730 H1 = 0: L3 = 0: L2 = 0: D3 = 0: D2 = 0: H6 = 0: L6 = 0: B6 = 0

740 H7 = 0: B7 = 0: L7 = 0: H0 = 0: S = 0: B0 = 0: D = 0: Mc = 0: Q = 0

750 NC = 9: GOSUB 4400

760 FOR I = 1 TO 3: PRINT "": NEXT

770 H1 = VAL(CAMPO$(9)): L3 = VAL(CAMPO$(10)): L2 = VAL(CAMPO$(11))

780 D3 = VAL(CAMPO$(12)): D2 = VAL(CAMPO$(13)): H6 = VAL(CAMPO$(14))

790 L6 = VAL(CAMPO$(15)): B6 = VAL(CAMPO$(16)): H7 = VAL(CAMPO$(17))

800 B7 = VAL(CAMPO$(18)): L7 = VAL(CAMPO$(19)): H0 = VAL(CAMPO$(20))

810 S = VAL(CAMPO$(21)): B0 = VAL(CAMPO$(22)): D0 = VAL(CAMPO$(23))

820 Mc = VAL(CAMPO$(24)): Q = VAL(CAMPO$(25)): PRINT: PRINT

830 PRINT "In case of mistype, it is possible to acquire again the data": PRINT

840 INPUT " Do you wish to acquire again the data ? (Y/N)"; X$

850 IF X$ = "Y" OR X$ = "y" THEN 400

860 IF X$ = "n" OR X$ = "N" THEN 870

870 FOR I = 1 TO 3: LPRINT: NEXT

880 LPRINT TAB(20); "CHARACTERISTIC UNITS :": LOCATE 8, 29

890 LPRINT "LINEAR (m): MASS (kg): MOMENT OF INERTIA (kg×m2): ANGLE (radian)"

900 LPRINT

910 LPRINT "HEIGHT OF THE COG H1=";

920 LPRINT USING "####.####"; H1;

930 LPRINT TAB(40); "H. DIST. COG-REAR AXLE L3=";

940 LPRINT USING "####.####"; L3

950 LPRINT "H.DIST. COG-FRT AXLE L2=";

960 LPRINT USING "####.####"; L2;

970 LPRINT TAB(40); "HEIGHT OF THE REAR TYRES D3=";

975 LPRINT USING "####.####"; D3

980 LPRINT "HEIGHT OF THE FRT TYRES D2=";

990 LPRINT USING "####.####"; D2;

1000 LPRINT TAB(40); "OVERALL HEIGHT(PT IMPACT)H6=";

1010 LPRINT USING "####.####"; H6

1020 LPRINT "H.DIST.COG-LEAD PT INTER.L6=";

1030 LPRINT USING "####.####"; L6;

1040 LPRINT TAB(40); "PROTECTIVE STRUCT. WIDTH B6=";

1050 LPRINT USING "####.####"; B6

1060 LPRINT "HEIGHT OF THE ENG.B. H7=";

1070 LPRINT USING "####.####"; H7;

1080 LPRINT TAB(40); "WIDTH OF THE ENG. B. B7=";

1090 LPRINT USING "####.####"; B7

1100 LPRINT "H.DIST.COG-FRT COR.ENG.B.L7=";

1110 LPRINT USING "####.####"; L7;

1120 LPRINT TAB(40); "HEIGHT FRT AXLE PIVOT PT H0=";

1130 LPRINT USING "####.####"; H0

1140 LPRINT "REAR TRACK WIDTH S =";

1150 LPRINT USING "####.####"; S;

1160 LPRINT TAB(40); "REAR TYRE WIDTH B0=";

1170 LPRINT USING "####.####"; B0

1180 LPRINT "FRT AXLE SWING ANGLE D0=";

1185 LPRINT USING "####.####"; D0;

1190 LPRINT TAB(40); "TRACTOR MASS Mc = ";

1200 LPRINT USING "####.###"; Mc

1210 LPRINT "MOMENT OF INERTIA Q =";

1215 LPRINT USING "####.####"; Q

1220 FOR I = 1 TO 10: LPRINT: NEXT

1230 A0 = .588: U = .2: T = .2: GOSUB 4860

1240 REM * THE SIGN OF L6 IS MINUS IF THE POINT LIES IN FRONT

1250 REM * OF THE PLANE OF THE CENTRE OF GRAVITY.

1260 IF B6 > S + B0 THEN 3715

1265 IF B7 > S + B0 THEN 3715

1270 G = 9.8

1280 REM ***************************************************************************

1290 REM *B2 VERSION (POINT OF IMPACT OF THE ROPS NEAR OF EQUILIBRIUM POINT)*

1300 REM ***************************************************************************

1310 B = B6: H = H6

1320 REM POSITION OF CENTER OF GRAVITY IN TILTED POSITION

1330 R2 = SQR(H1 * H1 + L3 * L3)

1340 C1 = ATN(H1 / L3)

1350 L0 = L3 + L2

1360 L9 = ATN(H0 / L0)

1370 H9 = R2 * SIN(C1 - L9)

1380 W1 = H9 / TAN(C1 - L9)

1390 W2 = SQR(H0 * H0 + L0 * L0): S1 = S / 2

1400 F1 = ATN(S1 / W2)

1410 W3 = (W2 - W1) * SIN(F1)

1420 W4 = ATN(H9 / W3)

1430 W5 = SQR(H9 * H9 + W3 * W3) * SIN(W4 + D0)

1440 W6 = W3 - SQR(W3 * W3 + H9 * H9) * COS(W4 + D0)

1450 W7 = W1 + W6 * SIN(F1)

1460 W8 = ATN(W5 / W7)

1470 W9 = SIN(W8 + L9) * SQR(W5 * W5 + W7 * W7)

1480 W0 = SQR(W9 * W9 + (S1 - W6 * COS(F1)) ^ 2)

1490 G1 = SQR(((S + B0) / 2) ^ 2 + H1 * H1)

1500 G2 = ATN(2 * H1 / (S + B0))

1510 G3 = W0 - G1 * COS(A0 + G2)

1520 O0 = SQR(2 * Mc * G * G3 / (Q + Mc * (W0 + G1) * (W0 + G1) / 4))

1530 F2 = ATN(((D3 - D2) / L0) / (1 - ((D3 - D2) / (2 * L3 + 2 * L2)) ^ 2))

1540 L8 = -TAN(F2) * (H - H1)

1550 REM COORDINATES IN POSITION 1

1560 X(1, 1) = H1

1570 X(1, 2) = 0: X(1, 3) = 0

1580 X(1, 4) = (1 + COS(F2)) * D2 / 2

1590 X(1, 5) = (1 + COS(F2)) * D3 / 2

1600 X(1, 6) = H

1610 X(1, 7) = H7

1620 Y(1, 1) = 0

1630 Y(1, 2) = L2

1640 Y(1, 3) = -L3

1650 Y(1, 4) = L2 + SIN(F2) * D2 / 2

1660 Y(1, 5) = -L3 + SIN(F2) * D3 / 2

1670 Y(1, 6) = -L6

1680 Y(1, 7) = L7

1690 Z(1, 1) = (S + B0) / 2

1700 Z(1, 2) = 0: Z(1, 3) = 0: Z(1, 4) = 0: Z(1, 5) = 0

1710 Z(1, 6) = (S + B0) / 2 - B / 2

1720 Z(1, 7) = (S + B0) / 2 - B7 / 2

1730 O1 = 0: O2 = 0: O3 = 0: O4 = 0: O5 = 0: O6 = 0: O7 = 0: O8 = 0: O9 = 0

1740 K1 = Y(1, 4) * TAN(F2) + X(1, 4)

1750 K2 = X(1, 1)

1760 K3 = Z(1, 1)

1770 K4 = K1 - X(1, 1): DD1 = Q + Mc * K3 * K3 + Mc * K4 * K4

1780 O1 = (Q + Mc * K3 * K3 - U * Mc * K4 * K4 - (1 + U) * Mc * K2 * K4) * O0 / DD1

1790 REMTRANSFORMATION OF THE COORDINATES FROM THE POSITION 1 TO 2

1800 FOR K = 1 TO 7 STEP 1

1810 X(2, K) = COS(F2) * (X(1, K) - H1) + SIN(F2) * Y(1, K) - K4 * COS(F2)

1820 Y(2, K) = Y(1, K) * COS(F2) - (X(1, K) - H1) * SIN(F2)

1830 Z(2, K) = Z(1, K)

1840 NEXT K

1850 O2 = O1 * COS(F2)

1860 A2 = ATN(TAN(A0) / SQR(1 + (TAN(F2)) ^ 2 / (COS(A0)) ^ 2))

1870 C2 = ATN(Z(2, 6) / X(2, 6))

1880 T2 = T

1890 V0 = SQR(X(2, 6) ^ 2 + Z(2, 6) ^ 2)

1900 E1 = T2 / V0

1910 E2 = (V0 * Y(2, 4)) / (Y(2, 4) - Y(2, 6))

1920 T3 = E1 * E2

1930 E4 = SQR(X(2, 1) * X(2, 1) + Z(2, 1) * Z(2, 1))

1940 V6 = ATN(X(2, 1) / Z(2, 1))

1950 REMROTATION OF THE TRACTOR FROM THE POSITION 2 TO 3

1960 FOR K = 1 TO 7 STEP 1

1970 IF Z(2, K) = 0 THEN 2000

1980 E3 = ATN(X(2, K) / Z(2, K))

1990 GOTO 2010

2000 E3 = -3.14159 / 2

2010 X(3, K) = SQR(X(2, K) * X(2, K) + Z(2, K) * Z(2, K)) * SIN(E3 + C2 + E1)

2020 Y(3, K) = Y(2, K)

2030 Z(3, K) = SQR(X(2, K) ^ 2 + Z(2, K) ^ 2) * COS(E3 + C2 + E1)

2040 NEXT K

2050 IF Z(3, 7) < 0 THEN 3680

2060 Z(3, 6) = 0

2070 Q3 = Q *