ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 12ης Νοεμβρίου 1974 περί προσβάσεως στο επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών οδικών μεταφορών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 75,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Εκτιμώντας:

ότι η οργάνωση της αγοράς των μεταφορών είναι ένα από τα αναγκαία στοιχεία για την εφαρμογή της κοινής πολιτικής μεταφορών που προβλέπεται στη συνθήκη-

ότι η λήψη μέτρων που αποβλέπουν στο συντονισμό των όρων για την πρόσβαση στο επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών είναι δυνατό να ευνοήσει την πραγματική άσκηση του δικαιώματος εγκαταστάσεως-

ότι προέχει να προβλεφθεί η καθιέρωση κοινών κανόνων για την πρόσβαση στο επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών οδικών μεταφορών, για να εξασφαλισθεί άνοδος της επαγγελματικής στάθμης των μεταφορέων και ότι η άνοδος αυτή δύναται να συμβάλλει στην εξυγίανση της αγοράς, στη βελτίωση της ποιότητος της παρεχόμενης υπηρεσίας προς το συμφέρον των χρησιμοποιούντων τις μεταφορές και της οικονομίας στο σύνολό της, καθώς και σε μεγαλύτερη οδική ασφάλεια-

ότι κατά συνέπεια οι κανόνες σχετικά με την πρόσβαση στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών πρέπει να αναφέρονται στην αξιοπιστία, στην οικονομική επιφάνεια και στην επαγγελματική ικανότητα του μεταφορέα-

ότι εν τούτοις δεν είναι αναγκαίο να περιληφθούν σε αυτούς τους κοινούς κανόνες ορισμένες κατηγορίες μεταφορών οι οποίες είναι περιορισμένης οικονομικής σημασίας-

ότι πρέπει να θεσπισθούν μεταβατικές διατάξεις που να επιτρέπουν στα Κράτη μέλη να προσαρμόσουν την εθνική τους νομοθεσία στους κανόνες της Κοινότητος-

ότι η εναρμόνιση των όρων για την εφαρμογή των κοινών κανόνων καθιστά αναγκαία την καθιέρωση διαδικασίας κοινοτικών διαβουλεύσεων για τα εθνικά μέτρα που πρέπει σχετικά να ληφθούν,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

1. Η πρόσβαση στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών διέπεται από τις διατάξεις τις οποίες εκδίδουν τα Κράτη μέλη σύμφωνα με τους κοινούς κανόνες της παρούσας οδηγίας.

2. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας ως "επάγγελμα οδικού μεταφορέα επιβατών" νοείται η δραστηριότης κάθε φυσικού προσώπου ή κάθε επιχειρήσεως που εκτελεί επιβατικές μεταφορές για το κοινό ή για ορισμένες κατηγορίες επιβατών, με οχήματα τα οποία κατασκευάσθηκαν και εξοπλίσθηκαν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σε θέση να μεταφέρουν περισσότερα από εννέα άτομα-συμπεριλαμβανομένου και του οδηγού-και τα οποία προορίζονται για το σκοπό αυτόν, έναντι κομίστρου το οποίο καταβάλλεται από το μεταφερόμενο ή το διοργανωτή της μεταφοράς.

Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας νοείται ως "επιχείρηση" κάθε οργανισμός ή ένωση προσώπων με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, είτε έχει είτε δεν έχει κερδοσκοπικό σκοπό, καθώς και κάθε δημόσιος οργανισμός που έχει δική του νομική προσωπικότητα ή που εξαρτάται από αρχή η οποία έχει νομική προσωπικότητα.

3. Τα Κράτη μέλη δύνανται, κατόπιν διαβουλεύσεως με την Επιτροπή, να εξαιρούν από την εφαρμογή του συνόλου ή μέρους των διατάξεων της παρούσας οδηγίας τα φυσικά πρόσωπα ή τις επιχειρήσεις που εκτελούν αποκλειστικά ορισμένες οδικές επιβατικές μεταφορές για μη εμπορικούς σκοπούς, ή των οποίων η κυρία δραστηριότης δεν είναι οι οδικές επιβατικές μεταφορές, αν αυτή η μεταφορική τους δραστηριότης έχει μικρή μόνο επίπτωση στην αγορά μεταφορών.

Άρθρο 2

1. Τα φυσικά πρόσωπα ή οι επιχειρήσεις οι οποίες επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών οφείλουν:

α) να παρέχουν εχέγγυα αξιοπιστίας-

β) να διαθέτουν την κατάλληλη οικονομική επιφάνεια-

γ) να πληρούν την προϋπόθεση επαγγελματικής ικανότητος.

Αν ο αιτών είναι φυσικό πρόσωπο που δεν πληροί την προϋπόθεση που προβλέπεται στην περίπτωση γ), οι αρμόδιες αρχές δύνανται παρ' όλα αυτά να του επιτρέψουν να ασκήσει το επάγγελμα του μεταφορέα υπό την προϋπόθεση ότι θα υποδείξει στις αρχές αυτές άλλο πρόσωπο το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις περιπτώσεις α) και γ) και το οποίο διευθύνει πραγματικά και μόνιμα τις δραστηριότητες μεταφοράς της επιχειρήσεως.

Αν ο αιτών είναι επιχείρηση, ένα από τα φυσικά πρόσωπα τα οποία διευθύνουν πραγματικά και μόνιμα τις δραστηριότητες μεταφοράς της επιχειρήσεως πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις περιπτώσεις α) και γ). Τα Κράτη μέλη δύνανται επίσης να απαιτούν όπως και άλλα πρόσωπα στην επιχείρηση πληρούν την προϋπόθεση που προβλέπεται στην περίπτωση α).

2. Μέχρι να επιτευχθεί συντονισμός, κάθε Κράτος μέλος καθορίζει τις προϋποθέσεις αξιοπιστίας τις οποίες πρέπει να πληροί ο αιτών και ενδεχομένως τα φυσικά πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

3. Η κατάλληλη οικονομική επιφάνεια συνίσταται στην ύπαρξη των αναγκαίων οικονομικών πόρων που εξασφαλίζουν την έναρξη της λειτουργίας και την καλή διαχείρηση της επιχειρήσεως. Μέχρι να επιτευχθεί συντονισμός, κάθε Κράτος μέλος καθορίζει τις διατάξεις και τις μεθόδους αποδείξεως που είναι δυνατό να ορισθούν για το σκοπό αυτόν.

4. Η προϋπόθεση επαγγελματικής ικανότητος συνίσταται στην κατοχή γνώσεων στα θέματα που αναφέρονται στον πίνακα του παραρτήματος, οι οποίες βεβαιώθηκαν από την αρχή ή το όργανο που ορίσθηκε για το σκοπό αυτόν από κάθε Κράτος μέλος. Οι αναγκαίες γνώσεις αποκτώνται είτε με την παρακολούθηση κύκλου μαθημάτων είτε με την πρακτική εμπειρία σε επιχείρηση μεταφορών, ή με συνδυασμό και των δύο. Τα Κράτη μέλη δύνανται να εξαιρέσουν από την εφαρμογή αυτών των διατάξεων τους κατόχους ορισμένων διπλωμάτων ανωτέρας ή επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, η κατοχή των οποίων συνεπάγεται άρτια γνώση των αντικειμένων που αναφέρονται στον πίνακα του παραρτήματος.

Η κατοχή πιστοποιητικού που εκδίδεται από την αρχή ή το όργανο που αναφέρεται στο προηγούμενο εδάφιο αποτελεί απόδειξη επαγγελματικής ικανότητος.

Άρθρο 3

1. Τα Κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους βάσει των οποίων, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2 παράγραφος 1, μία επιχείρηση οδικών επιβατικών μεταφορών δύναται να λειτουργήσει προσωρινά, για μια περίοδο ενός έτους το πολύ, η οποία δύναται να παραταθεί σε ειδικές περιπτώσεις δεόντως αιτιολογημένες για άλλους έξι μήνες κατ' ανώτατο όριο, ήτοι σε περίπτωση θανάτου ή φυσικής ή δικαιοπρακτικής ανικανότητος του φυσικού προσώπου που ασκεί τη δραστηριότητα του μεταφορέα ή του φυσικού προσώπου το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 περιπτώσεις α) και γ).

2. Οι αρμόδιες αρχές των Κρατών μελών δύνανται εν τούτοις, κατ' εξαίρεση και σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, να επιτρέψουν οριστικά σε πρόσωπο που δεν πληροί την προϋπόθεση της επαγγελματικής ικανότητος η οποία αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 περίπτωση γ) να προβαίνει στην εκμετάλλευση της επιχειρήσεως μεταφορών υπό τον όρο ότι το πρόσωπο αυτό έχει πρακτική εμπειρία τριών τουλάχιστον ετών στην τρέχουσα διαχείριση της επιχειρήσεως.

Άρθρο 4

1. Τα φυσικά πρόσωπα και οι επιχειρήσεις που αποδεικνύουν ότι προ της 1ης Ιανουαρίου 1978 τους είχε επιτραπεί, βάσει της εθνικής νομοθεσίας Κράτους μέλους, να ασκούν το επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών στον τομέα των εσωτερικών και/ή των διεθνών οδικών μεταφορών απαλλάσσονται από την υποχρέωση να αποδείξουν ότι πληρούν κατά περίπτωση τις προϋποθέσεις των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 2.

2. Εν τούτοις τα φυσικά πρόσωπα τα οποία μετά την 31η Δεκεμβρίου 1974 και προ της 1ης Ιανουαρίου 1978:

- θα έχουν την άδεια να ασκούν το επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών χωρίς να έχουν, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, αποδείξει την επαγγελματική τους ικανότητα- ή

- θα έχουν ορισθεί για να διευθύνουν πραγματικά και μόνιμα τις δραστηριότητες μεταφορών μιας επιχειρήσεως,

πρέπει να πληρούν προ της 1ης Ιανουαρίου 1980 την προϋπόθεση επαγγελματικής ικανότητος που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 εδάφιο τρίτο.

Η ίδια προϋπόθεση απαιτείται για την περίπτωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 εδάφιο τρίτο.

Άρθρο 5

1. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές των Κρατών μελών δυνάμει των μέτρων που θεσπίσθηκαν βάσει της παρούσας οδηγίας και οι οποίες συνεπάγονται την απόρριψη αιτήσεως για άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος του οδικού μεταφορέα επιβατών πρέπει να είναι αιτιολογημένες.

2. Τα Κράτη μέλη φροντίζουν ώστε οι αρμόδιες αρχές να μπορούν να αφαιρούν την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του οδικού μεταφορέα επιβατών όταν διαπιστώνουν ότι δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις των διατάξεων του άρθρου 2 παράγραφος 1 περιπτώσεις α), β) ή γ), με επιφύλαξη να προβλέπουν ενδεχομένως εύλογη προθεσμία για την πρόσληψη αντικαταστάτου.

3. Τα Κράτη μέλη εξασφαλίζουν στα φυσικά πρόσωπα ή στις επιχειρήσεις που αναφέρονται στη παρούσα οδηγία τη δυνατότητα να προασπίζουν τα συμφέροντά τους με κάθε πρόσφορο μέσο έναντι των αποφάσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.

Άρθρο 6

1. Τα Κράτη μέλη, κατόπιν διαβουλεύσεως με την Επιτροπή και προ της 1ης Ιανουαρίου 1977, λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, και ιδίως του άρθρου 2 παράγραφος 4.

2. Τα Κράτη μέλη φροντίζουν ώστε η πρώτη δοκιμασία για την εξακρίβωση των γνώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 να λάβει χώρα προ της 1ης Ιανουαρίου 1978.

Άρθρο 7

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 12 Νοεμβρίου 1974.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. SAUNAGNARGUES

(1) ΕΕ αριθ. Α 17 της 12.2.1969, σ. 6.

(2) EΕ αριθ. Α 26 της 28.2.1969, σ. 8.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 2 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4

Οι γνώσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τη διαπίστωση της επαγγελματικής ικανότητος πρέπει να αναφέρονται τουλάχιστον στα θέματα του παρόντος καταλόγου. Πρέπει να περιγράφονται λεπτομερώς και να έχουν καθορισθεί ή εγκριθεί από τις αρμόδιες εθνικές αρχές. Πρέπει να είναι αφομοιώσεις από πρόσωπα των οποίων η μόρφωση αντιστοιχεί στο επίπεδο αποφοίτου της υποχρεωτικής εκπαιδεύσεως.

Α. ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

1. Δίκαιο

Στοιχεία αστικού, εμπορικού, κοινωνικού και φορολογικού δικαίου των οποίων η γνώση είναι αναγκαία για την άσκηση του επαγγέλματος και τα οποία αναφέρονται ιδίως:

- στις συμβάσεις γενικά-

- στις συμβάσεις μεταφοράς και ιδιαίτερα στην ευθύνη του μεταφορέα (φύση και όρια)-

- στις εμπορικές εταιρίες-

- στα εμπορικά βιβλία-

- στη νομοθεσία που διέπει τους όρους εργασίας και την κοινωνική ασφάλιση-

- στα φορολογικά συστήματα.

2. Εμπορική και οικονομική διαχείριση της επιχειρήσεως

- τρόποι πληρωμής και χρηματοδοτήσεως-

- υπολογισμός των εξόδων διαχειρίσεως-

- καθεστώς των τιμολογίων, των κομίστρων και των όρων μεταφοράς-

- εμπορική λογιστική-

- ασφαλίσεις-

- τιμολόγια-

πρακτορεία ταξειδίων.

3. Ρύθμιση των υπηρεσιών οδικών επιβατικών μεταφορών

- δημιουργία υπηρεσιών μεταφοράς και κατάρτιση σχεδίων μεταφοράς-

- όροι εκτελέσεως επιβατικών μεταφορών-

- διατάξεις σχετικές με την πρόσβαση στο επάγγελμα και την άσκησή του-

- έγγραφα μεταφοράς.

4. Τεχνικές προδιαγραφές και τεχνική εκμετάλλευση

- επιλογή των οχημάτων-

- παραλαβή και εγγραφή των οχημάτων-

- προδιαγραφές συντηρήσεως των οχημάτων.

5. Οδική ασφάλεια

- νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που εφαρμόζονται στην κυκλοφορία-

- κυκλοφοριακή ασφάλεια-

- οδική γεωγραφία-

- πρόληψη ατυχημάτων και μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται σε περίπτωση ατυχήματος.