Απόφαση της Επιτροπής

της 5ης Μαρτίου 2003

σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που η Ιταλική Δημοκρατία προτίθεται να χορηγήσει για τη διεθνοποίηση επιχειρήσεων

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 650]

(Tο κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2003/519/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του άρθρου 88 της συνθήκης(1),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Οι ιταλικές αρχές, με επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της 10ης Μαΐου 2001, που πρωτοκολλήθηκε στην Επιτροπή στις 14 Μαΐου 2001, με αριθμό αναφοράς A/33813, κοινοποίησαν το εν λόγω καθεστώς ενίσχυσης, βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης.

(2) Η Επιτροπή με επιστολή της της 15ης Ιανουαρίου 2002, με αριθμό αναφοράς SG (2002) D/228170, ενημέρωσε την Ιταλική Δημοκρατία για την απόφασή της να κινήσει κατά του εν λόγω καθεστώτος τη διαδικασία βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης.

(3) Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία αυτή δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(2). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

(4) Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις σχετικά με το καθεστώς ούτε από μέρους του κράτους μέλους ούτε από μέρους των ενδιαφερομένων. Η μόνη επιστολή που απέστειλαν οι ιταλικές αρχές ήταν στις 10 Ιανουαρίου 2003 και αφορούσε μόνο μια άποψη της κίνησης διαδικασίας (για την ακρίβεια το σημείο 38 που αφορά το καθεστώς περί ήσσονος σημασίας).

2. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

2.1. Tίτλος και νομική βάση

(5) Οι ενισχύσεις θα χορηγούνταν στην περιφέρεια της Σικελίας βάσει του καθεστώτος που προβλέπεται στο άρθρο 26 του περιφερειακού νόμου αριθ. 32 της 23ης Δεκεμβρίου 2000, περί διατάξεων ενεργοποίησης του ΠΠΠ 2000-2006(3) (περιφερειακός νόμος αριθ. 32/2000) και στο διάταγμα της 22ας Ιουνίου 2001(4). Τα άρθρα 13 και 15 του περιφερειακού νόμου αριθ. 32/2000 περιλαμβάνουν γενικές διατάξεις που εφαρμόζονται στο καθεστώς αυτό. Το άρθρο 198 του ιδίου νόμου περιλαμβάνει διάταξη ανασταλτική της ενεργοποίησης του συγκεκριμένου μέτρου μέχρι την λήψη της απόφασης από μέρους της Επιτροπής αφού πρώτα ολοκληρωθεί η διαδικασία κοινοποίησης.

2.2. Στόχος του καθεστώτος

(6) Το καθεστώς έχει ως στόχο να διευκολύνει την διεθνοποίηση της περιφερειακής οικονομίας μέσω της χορήγησης ενισχύσεων σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, μεμονωμένες οι ενώσεις επιχειρήσεων, κοινοπραξίες ή κοινοπρακτικές επιχειρήσεις, συγκροτηθείσες από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που λειτουργούν στην περιφέρεια της Σικελίας.

2.3. Θέμα

(7) Για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων, το συγκεκριμένο καθεστώς προβλέπει τις ακόλουθες διευκολύνσεις:

- συνεισφορές στις επενδυτικές δαπάνες για την εκτέλεση του σχεδίου με σκοπό την εξασφάλιση σταθερής παρουσίας σε μια ή περισσότερες αγορές της αλλοδαπής (εκθεσιακά κέντρα, αίθουσες εκθέσεων, γραφεία αντιπροσωπείας),

- συνεισφορές για τη δημιουργία και την εκκίνηση της λειτουργίας συμπράξεων μεταξύ μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων με σκοπό την ενεργοποίηση σχεδίων συνεργασίας στο πλαίσιο δραστηριοτήτων προώθησης διεθνούς σημασίας.

(8) Το διάταγμα της 22ας Ιουνίου 2001, προβλέπει άλλες ενισχύσεις που πρόκειται ακόμα να χορηγηθούν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας(5).

(9) Για τις ενισχύσεις που αναφέρονται στο σημείο 7, πρώτη περίπτωση, της παρούσας απόφασης, το διάταγμα της 22ας Ιουνίου 2001 προβλέπει την επιλεξιμότητα των δαπανών που εντάσσονται στον ορισμό της επένδυσης -συμπεριλαμβανομένων και των άυλων επενδύσεων- που αναφέρεται στην κοινοτική νομοθεσία. Στο διάταγμα προσδιορίζεται ότι πρόκειται για δαπάνες για την αγορά ή μίσθωση χώρων, δαπάνες για την αγορά εξοπλισμού, καθώς και δαπάνες για άυλες επενδύσεις. Στο έντυπο που απεστάλη ως συνοδευτικό της κοινοποίησης (πριν πραγματοποιηθούν οι τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια της ερευνητικής διαδικασίας), οι ιταλικές αρχές ανέφεραν μεταξύ των άυλων επενδύσεων την πιστοποίηση της ποιότητας, την προστασία του περιβάλλοντος, την τεχνολογική καινοτομία και την αγορά προγραμμάτων ηλεκτρονικής διαχείρισης. Ο καθορισμός της άυλης επένδυσης προσδιορίζεται στο άρθρο 13 του περιφερειακού νόμου αριθ. 32/2000. Στο ίδιο αυτό άρθρο προβλέπονται επίσης τα ακόλουθα:

- οι δαπάνες για άυλες επενδύσεις και για μελέτες και παροχή συμβουλών δεν μπορεί να υπερβούν το 25 % των επιλέξιμων δαπανών,

- αποκλείονται οι επενδύσεις αντικατάστασης,

- ο δικαιούχος πρέπει να αναλάβει την υποχρέωση να διατηρήσει την επένδυση για πενταετή χρονική περίοδο,

- οι ενισχύσεις για άυλες επενδύσεις χορηγούνται υπό τη προϋπόθεση ότι ο δικαιούχος αναλαμβάνει την υποχρέωση να τις εκμεταλλευτεί αποκλειστικά στις δικές· του εγκαταστάσεις για πενταετή χρονική περίοδο,

- οι αιτήσεις ενίσχυσης υποβάλλονται πριν από την έναρξη εκτέλεσης του σχεδίου.

(10) Όσον αφορά τις ενισχύσεις που αναφέρονται στο σημείο 7 δεύτερη περίπτωση της παρούσας απόφασης, το διάταγμα της 22ας Ιουνίου 2001 ορίζει ότι είναι επιλέξιμο το σύνολο των δαπανών που αφορούν τη σύσταση της κοινοπραξίας καθώς και εκείνες που αφορούν την εκκίνηση και λειτουργία, για πενταετή χρονική περίοδο. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις πρόκειται για δαπάνες που αφορούν συμβολαιογραφικά έξοδα για τη σύσταση της κοινοπραξίας καθώς και γενικά έξοδα και έξοδα προσωπικού που συνδέονται άμεσα, όσον αφορά την εκκίνηση και τη λειτουργία, με την καλή έκβαση της πρωτοβουλίας. Οι προσδιοριζόμενες δαπάνες είναι οι ακόλουθες:

- κόστος προσωπικού και εισφορές,

- μισθώματα ακινήτων για τις δραστηριότητες των συμπράξεων ή των ενώσεων,

- αγορά, και μέσω χρηματοδοτικής μίσθωσης, κινητών αγαθών (εγκαταστάσεων και εξοπλισμών),

- προώθηση και διαφήμιση προϊόντων των επιχειρήσεων συμπράξεων και των υπηρεσιών που παρέχει η σύμπραξη.

(11) Ελλείψει διευκρινίσεων από μέρους των ιταλικών αρχών, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει κατά λεπτομερέστερο τρόπο τις παρεμβάσεις και τις επιλέξιμες δαπάνες που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 8 έως 10.

2.4. Πιστώσεις και διάρκεια του καθεστώτος

(12) Η διάρκεια του καθεστώτος καθορίζεται από την ενδεχόμενη έναρξη ισχύος μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας κοινοποίησης στις 31 Δεκεμβρίου 2006. Οι ετήσιες πιστώσεις δεν προσδιορίζονται σαφώς. Στο έντυπο της κοινοποίησης που απεστάλη με την επιστολή της 26ης Σεπτεμβρίου 2001, οι ιταλικές αρχές ανέφεραν πιστώσεις "... ποσού 98 δισεκατομμυρίων λιρών Ιταλίας περίπου ευρώ για το καθεστώς ενισχύσεων που αναφέρεται στα άρθρα 26 έως 36 και 39 του περιφερειακού νόμου αριθ. 32/2000 ...". Η Επιτροπή συνάγει ότι το ποσό εκφράζεται σε λίρες Ιταλίας. Εξάλλου η συγκεκριμένη κοινοποίηση αφορά μόνο το καθεστώς ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 26 του εν λόγω νόμου. Το άρθρο αυτό προβλέπει στο εδάφιο 2 πίστωση όχι ανώτερη των 120 εκατομμυρίων λιρών Ιταλίας.

2.5. Δικαιούχοι

(13) Μπορούν να τύχουν του καθεστώτος οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, μεμονωμένες ή ενώσεις αυτών. Εξάλλου είναι επιλέξιμες οι κοινοπραξίες και οι κοινοπρακτικές εταιρίες, ακόμα και υπό μορφή συνεταιρισμού, που έχουν συσταθεί από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Οι δικαιούχοι πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο επιχειρήσεων που τηρεί το εμπορικό επιμελητήριο και σε περίπτωση βιοτεχνικών επιχειρήσεων, στο μητρώο των βιοτεχνικών επιχειρήσεων. Για τον ορισμό των ΜΜΕ, οι διατάξεις του καθεστώτος παραπέμπουν στις κοινοτικές διατάξεις. Οι ιταλικές αρχές δεν προσδιόρισαν ωστόσο εάν πρόκειται για ΜΜΕ σύμφωνα με ορισμό που αναφέρεται στο σύσταση 96/280/ΕΚ της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 1996(6). Υπάρχουν αμφιβολίες και όσον αφορά τον ορισμό των ΜΜΕ που χαρακτηρίζει τις κοινοπραξίες και τις κοινοπρακτικές εταιρίες.

(14) Στην αρχική κοινοποίηση, το έντυπο κοινοποίησης απέκλειε την εφαρμογή του συγκεκριμένου καθεστώτος σε δραστηριότητες που αφορούσαν την παραγωγή, τη μεταποίηση και την εμπορία προϊόντων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της συνθήκης ΕΚ, καθώς και στους τομείς των μεταφορών, της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, της ναυπηγικής, των συνθετικών υλών και της αυτοκινητοβιομηχανίας. Στο άρθρο 15 του περιφερειακού νόμου 32/2000 προβλέπεται ωστόσο ότι οι διατάξεις που αφορούν ενισχύσεις που περιλαμβάνονται στον ίδιο νόμο εφαρμόζονται στους προαναφερθέντες τομείς. Στα τελευταία έγγραφα που αποστάλησαν, καθώς και στο έντυπο ανακοίνωσης που αφορά τις τροποποιηθείσες διατάξεις δεν προσδιορίζεται πλέον εάν οι προαναφερθέντες τομείς αποκλείονται. Εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες και για το εάν αποκλείονται ή όχι προβληματικές επιχειρήσεις(7)και οι ενισχύσεις για την οικονομική αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων αυτών. Το ίδιο ισχύει για ενδεχόμενες επενδύσεις σε σταθερό κεφάλαιο που πραγματοποιούνται υπό τη μορφή αγοράς εγκαταστάσεων που έχουν κλείσει ή που θα είχαν κλείσει εάν δεν βοηθούνταν. Τα αντιφατικά αυτά στοιχεία δεν παρέχουν δυνατότητα προσδιορισμού του κατά πόσον το καθεστώς εφαρμόζεται ή όχι στους προαναφερθέντες τομείς, επιχειρήσεις και εγκαταστάσεις.

2.6. Μορφή και ένταση της ενίσχυσης

(15) Το καθεστώς προβλέπει την χορήγηση ενισχύσεων υπό μορφή επιδοτήσεων.

(16) Για τη συνεισφορά στο επενδυτικό κόστος για την εκτέλεση ολοκληρωμένων σχεδίων και μια σταθερή παρουσία σε μια από τις αγορές της αλλοδαπής (εκθεσιακά κέντρα, αίθουσες εκθέσεων, γραφεία αντιπροσωπείας), οι μέγιστες εντάσεις που προβλέπονται ανέρχονται σε 35 % σε ΚΙΕ, προσαυξημένο κατά 15 ποσοστιαίες μονάδες σε ΑΙΕ.

(17) Για τις συνεισφορές στην σύσταση και εκκίνηση κοινοπραξιών μεταξύ μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων για την ενεργοποίηση σχεδίων συνεργασίας στο πλαίσιο δραστηριοτήτων προώθησης διεθνούς σημασίας, το μέτρο προβλέπει σταδιακά μειούμενη ένταση για τα πρώτα 5 έτη μέχρι 70 %, 60 %, 50 %, 40 % και 30 %.

3. ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΣΕ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 88 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ

(18) Οι αμφιβολίες που διατύπωσε η Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας που κινήθηκε βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης αφορούν δύο ειδικές πτυχές: τις ενισχύσεις διεθνοποίησης και τις ενισχύσεις λειτουργίας.

(19) Όσον αφορά τις ενισχύσεις διεθνοποίησης, κατά την προκαταρκτική τους αξιολόγηση και βάσει των διαθέσιμων στοιχείων η Επιτροπή είχε, μεταξύ άλλων, επισημάνει τα ακόλουθα σημεία(8):

- οι προβλεπόμενες από το καθεστώς ενισχύσεις φαίνεται όντως να έχουν σχέση με τη σύσταση και τη λειτουργία δικτύου διανομής ή με άλλες τρέχουσες δαπάνες που αφορούν εξαγωγικές δραστηριότητες, πράγμα που συμβιβάζεται με την κοινή αγορά [βλέπε ειδικότερα τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 70/2001 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις(9)],

- ακόμα και αν υποτεθεί ότι οι συγκεκριμένες ενισχύσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν επενδυτικές ενισχύσεις, η Επιτροπή είχε θεωρήσει ότι οι περιφερειακές παρεκκλίσεις βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) δεν θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν στη συγκεκριμένη περίπτωση. Οι περιφερειακές ενισχύσεις μπορούν ουσιαστικά να εφαρμοσθούν μόνο σε επενδύσεις που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό των επιλέξιμων περιφερειών. Οι ιταλικές αρχές θεωρούσαν ότι μπορούσαν να εφαρμόσουν τις εντάσεις που προβλέπονται για την περιφέρεια της Σικελίας, ως περιφέρειας επιλέξιμης για την εφαρμογή της παρέκκλισης του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α), του ιταλικού χάρτη ενισχύσεων περιφερειακού σκοπού(10), πλην όμως το εν θέματι μέτρο αφορά την υλοποίηση σχεδίων εκτός της περιφέρειας αυτής.

(20) Όσον αφορά τις ενισχύσεις λειτουργίας, κατά την προκαταρκτική αξιολόγηση και βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών η Επιτροπή είχε μεταξύ άλλων επισημάνει τα ακόλουθα σημεία(11):

- το εν λόγω μέτρο, περιορισμένο χρονικά, εφαρμόζεται μέχρι τα τέλη του 2006, και προβλέπει προοδευτικά μειούμενα ανώτατα όρια έντασης,

- ωστόσο οι ιταλικές αρχές δεν είχαν αποδείξει την αναλογική σχέση των ενισχύσεων λειτουργίας με τα μειονεκτήματα την αντιστάθμιση των οποίων έχουν αυτές ως στόχο. Επίσης δεν είχαν παράσχει πληροφορίες ώστε να μπορεί να προσδιοριστεί η φύση των περιφερειακών μειονεκτημάτων προς αντιστάθμιση. Ούτε είχαν περιγράψει ούτε αξιολογήσει ποσοτικά το μέγεθος ούτε αποδείξει ότι οι ενισχύσεις αυτές δικαιολογούνται λόγω της συμβολής τους στην περιφερειακή ανάπτυξη,

- εξάλλου θα πρέπει να αποκλεισθούν οι ενισχύσεις της λειτουργίας που προορίζονται να ενθαρρύνουν τις εξαγωγές προς κράτη μέλη(12).

(21) Η Επιτροπή στην απόφασή της είχε εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με το συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά δύο άλλων ειδικών σημείων που προκύπτουν από ορισμένες διατάξεις του καθεστώτος(13):

- το μέτρο προβλέπει ότι οι δικαιούχες επιχειρήσεις πρέπει να είναι εγγεγραμμένες στο μητρώο επιχειρήσεων που τηρούν τα εμπορικά επιμελητήρια και όταν πρόκειται για βιοτεχνικές επιχειρήσεις στο μητρώο βιοτεχνικών επιχειρήσεων. Η διάταξη αυτή μπορεί να αποτελέσει παράβαση στους κοινοτικούς κανόνες όσον αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης και την αρχή της μη διάκρισης λόγω ιθαγένειας (άρθρο 12 της συνθήκης ΕΚ),

- όσον αφορά τις ενισχύσεις των οποίων τη χορήγηση προβλέπει το διάταγμα της 22ας Ιουνίου 2001, βάσει του κανόνα περί ήσσονος σημασίας, η Επιτροπή είχε επισημάνει ότι στη διάταξη του άρθρου 15 εδάφιο 3 στο τέλος, του περιφερειακού νόμου αριθ. 32/2000, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εν λόγω κοινοποίησης δεν φαίνεται ότι λαμβάνεται υπόψη η τριετής περίοδος βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001(14). Όντως, βάσει της διάταξης αυτής του περιφερειακού νόμου οι δικαιούχοι πρέπει να δηλώνουν τις ενισχύσεις που λαμβάνουν ως ήσσονος σημασίας, από 1η Ιανουαρίου 2000 και μετά. Η περίοδος αναφοράς στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού μπορεί ωστόσο να αλλάξει όπως προκύπτει από το πέμπτο στοιχείο του αιτιολογικού του εν λόγω κανονισμού.

4. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ

(22) Οι ιταλικές αρχές δεν υπέβαλαν παρατηρήσεις σχετικά με το σχέδιο καθεστώτος ενίσχυσης.

(23) Οι ιταλικές αρχές παρόλα αυτά απέστειλαν διευκρινίσεις που αφορούν την διάταξη σχετικά με το καθεστώς ήσσονος σημασίας, δηλαδή όσον αφορά τις αμφιβολίες που διατύπωσε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 38 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας.

(24) Οι ιταλικές αρχές με την προαναφερθείσα επιστολή τους προσδιόρισαν ότι δεν έχει παρασχεθεί καμία ενίσχυση και ότι κατά το πέρας της διοικητικής διαδικασίας εξέτασης των αιτήσεων ενίσχυσης, η περιφερειακή διοίκηση θα καταβάλει τις ενισχύσεις σύμφωνα με τις υποδείξεις που περιλαμβάνονται στο σημείο 38 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας και σχετικά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 69/2001(15). Οι ιταλικές αρχές προσδιόρισαν επίσης ότι η διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο 15 εδάφιο 3 στο τέλος, του περιφερειακού νόμου αριθ. 32/2000, δεν προβλέπει την χορήγηση ενισχύσεων βάσει του καθεστώς περί ήσσονος σημασίας, αλλά περιορίζεται στη δημιουργία μιας περιφερειακής βάσης δεδομένων.

5. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

5.1. Αξιολόγηση της ύπαρξης ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87παράγραφος 1 της συνθήκης

(25) Για να αξιολογηθεί αν το συγκεκριμένο μέτρο αποτελεί ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης θα πρέπει να καθορισθεί το κατά πόσο παρέχει πλεονέκτημα στους δικαιούχους, εάν το πλεονέκτημα αυτό προέρχεται από κρατικούς πόρους, εάν τα συγκεκριμένα μέτρα νοθεύουν τον ανταγωνισμό και εάν μπορεί να έχουν επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.

(26) Το πρώτο συστατικό στοιχείο του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης είναι η δυνατότητα το μέτρο να παρέχει πλεονεκτήματα σε ορισμένους ειδικούς δικαιούχους. Θα πρέπει ωστόσο να καθορισθεί, από τη μια πλευρά, κατά πόσον οι δικαιούχοι επιχειρήσεις αποκομίζουν οικονομικά πλεονεκτήματα που δεν θα είχαν αποκομίσει υπό κανονικές συνθήκες αγοράς, ή δεν επιβαρύνονται με κόστος το οποίο κανονικά θα επιβάρυνε τους ίδιους οικονομικούς πόρους της επιχείρησης και από την άλλη πλευρά, εάν το πλεονέκτημα αυτό παρέχεται σε συγκεκριμένη κατηγορία επιχειρήσεων. Η χορήγηση επιδοτήσεων και συνεισφορών στα έξοδα διαχείρισης των επιχειρήσεων που λειτουργούν στην περιφέρεια της Σικελίας παρέχει οικονομικά πλεονεκτήματα για τους δικαιούχους δεδομένου ότι μειώνουν το κόστος εκτέλεσης των σχεδίων που είναι επιλέξιμα για την ενίσχυση και τα τρέχοντα έξοδα που κανονικά θα έπρεπε να επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις. Το συγκεκριμένο μέτρο αφορά μόνο τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που λειτουργούν στην περιφέρεια της Σικελίας, οι οποίες αποκομίζουν πλεονεκτήματα από τη στιγμή που οι ενισχύσεις δεν χορηγούνται σε επιχειρήσεις που βρίσκονται εκτός αυτής της ζώνης ούτε σε επιχειρήσεις στο εσωτερικό της ζώνης αυτής οι οποίες όμως δεν είναι μικρές ή μεσαίες, κοινοπραξίες ή κοινοπρακτικές εταιρείες.

(27) Βάσει του δεύτερου όρου εφαρμογής του άρθρου 87 οι ενισχύσεις πρέπει να χορηγηθούν από το κράτος και να καταλογισθούν στους κρατικούς πόρους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ύπαρξη κρατικών πόρων αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το μέτρο στηρίζεται όντως από τον δημόσιο προϋπολογισμό της περιφέρειας.

(28) Βάσει του τρίτου όρου εφαρμογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης η ενίσχυση μάλλον νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό. Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα μέτρα απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό δεδομένου ότι ενισχύουν την οικονομική θέση και τις δυνατότητες δράσης των δικαιούχων επιχειρήσεων σε σχέση με τις ανταγωνίστριές τους οι οποίες δεν τυγχάνουν των πλεονεκτημάτων αυτών.

(29) Βάσει του τέταρτου όρου εφαρμογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης η ενίσχυση πρέπει να επηρεάζει ή να μπορεί να επηρεάσει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές. Σχετικά με το θέμα αυτό παρατηρείται ότι το καθεστώς αφορά την διεθνοποίηση της περιφερειακής οικονομίας και περιέχει μέτρα που έχουν ως στόχο ακριβώς να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις στην υλοποίηση του στόχου αυτού. Κατά συνέπεια, το συγκεκριμένο καθεστώς ενισχύσεων αφορά επιχειρήσεις που ασκούν τη δραστηριότητά τους σε τομείς που εκτίθενται στον διεθνή ανταγωνισμό. Ως εκ τούτου, θα μπορούσε να λεχθεί, εξ ορισμού, ότι το καθεστώς αφορά τους οικονομικούς φορείς που συμμετέχουν στις διεθνείς συναλλαγές.

(30) Για τους προαναφερθέντες λόγους, η Επιτροπή κρίνει ότι το συγκεκριμένο μέτρο προβλέπει καθεστώς ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης και ως εκ τούτου μπορεί να θεωρηθεί συμβιβάσιμο μετην κοινή αγορά μόνο εάν μπορεί να τύχει μιας από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στην ίδια τη συνθήκη.

5.2. Νομιμότητα του καθεστώτος

(31) Δεδομένου ότι το μέτρο δεν έχει ακόμα αρχίσει να ισχύει βάσει της ανασταλτικής ρήτρας (άρθρο 198 του περιφερειακού νόμου αριθ. 32/2000), η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι ιταλικές αρχές έχουν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις κοινοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης.

5.3. Εφαρμόσιμη παρέκκλιση

(32) Η Επιτροπή αφού εξετάσει τη φύση της κρατικής ενίσχυσης που προβλέπουν τα συγκεκριμένα μέτρα, βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης θα πρέπει να εξετάσει εάν αυτά μπορούν να κριθούν συμβιβάσιμα με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 87 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης.

(33) Όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στη συνθήκη, η Επιτροπή κρίνει ότι στις συγκεκριμένες ενισχύσεις δεν μπορεί να εφαρμοστούν οι παρεκκλίσεις του άρθρου 87 παράγραφος 2 της συνθήκης δεδομένου ότι δεν πρόκειται για ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 2 στοιχείο α), ούτε για ενισχύσεις που έχουν ως στόχο την επανόρθωση ζημιών που προκαλούνται από θεομηνίες ή άλλα έκτακτα γεγονότα κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 2 στοιχείο β) ούτε για ενισχύσεις που εντάσσονται σε ότι προβλέπεται στο άρθρο 87 παράγραφος 2 στοιχείο γ). Για προφανείς λόγους δεν είναι δυνατό να εφαρμοστούν ούτε οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχεία β) και δ). Η Επιτροπή πρέπει ωστόσο να εξετάσει κατά πόσο μπορούν να εφαρμοστούν στο συγκεκριμένο καθεστώς οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ).

5.4. Αξιολόγηση του συμβιβάσιμου της ενίσχυσης και επιφυλάξεις της Επιτροπής

(34) Στην απόφαση κίνησης της επίσημης ερευνητικής διαδικασίας, η Επιτροπή έκρινε ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό μορφή συνεισφορών στο επενδυτικό κόστος για την εκτέλεση σχεδίων που έχουν ως στόχο τη σταθερή παρουσία σε μια ή περισσότερες αγορές της αλλοδαπής (εκθεσιακά κέντρα, αίθουσες εκθέσεων γραφεία αντιπροσωπείας)(16)αφορούν ειδικότερα δραστηριότητες που συνδέονται με τις εξαγωγές. Όντως, οι ενισχύσεις αυτές φαίνεται ότι συνδέονται με την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία δικτύου διανομής και με άλλα τρέχοντα έξοδα εγγενή της δραστηριότητας των εξαγωγών. Οι ενισχύσεις κατά την εξαγωγή δεν συμβιβάζονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 70/2001(17). Επισημαίνεται ότι η Επιτροπή ήταν αντίθετη στις ενισχύσεις κατά την εισαγωγή(18). Στην έβδομη έκθεση για την πολιτική ανταγωνισμού (1977), στο σημείο 242, η Επιτροπή είχε αναφέρει ότι οι ενισχύσεις κατά τις εξαγωγές που εφαρμόζονται στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές "δεν μπορούν να τύχουν καμίας παρέκκλισης ανεξάρτητα από την έντασή τους, μορφή, αιτιολογία ή στόχο". Βέβαια, διαπιστώνεται ότι η επίσημη ερευνητική διαδικασία δεν παρέσχε τη δυνατότητα απάλειψης των αμφιβολιών της Επιτροπής και ότι δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ότι το συγκεκριμένο γεγονός αποτελεί ενίσχυση κατά την εξαγωγή ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά. Βέβαια τα έξοδα για μελέτες και συμβουλευτικές υπηρεσίες μπορεί να συμβιβάζονται βάσει των όρων που προβλέπονται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001. Ωστόσο, ελλείψει ειδικής ανάληψης υποχρέωσης από μέρους του κράτους μέλους και σαφέστερων διευκρινίσεων και προσδιορισμών, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εγκρίνει τις ενισχύσεις αυτές. Όσον αφορά την ειδική αυτή πτυχή, η Ιταλία είναι ακόμη ελεύθερη να εφαρμόσει το μέτρο στο πλαίσιο του κανονισμού εξαίρεσης και τηρουμένων των όρων που προβλέπονται σ' αυτόν.

(35) Στο πλαίσιο του προκαταρκτικού σχεδίου εξέτασης, οι ιταλικές αρχές είχαν αντιταχθεί στον ορισμό των ενισχύσεων κατά την εξαγωγή και είχαν παρατηρήσει ότι τα μέτρα δεν συνδέονται άμεσα με την εξαγωγή προϊόντων, ούτε με την σύσταση και λειτουργία δικτύων διανομής και εμπορίας. Ωστόσο δεν είχαν παράσχει κανένα στοιχείο ικανό να δικαιολογήσει αυτούς τους ισχυρισμούς. Περιορίστηκαν αντίθετα στο να παρατηρήσουν ότι οι ενισχύσεις θα είχαν ευεργετική επίδραση στην περιφερειακή ανάπτυξη της Σικελίας και ότι το συγκεκριμένο μέτρο μπορούσε να ορισθεί ως ενίσχυση περιφερειακού σκοπού. Οι ιταλικές αρχές είχαν εξάλλου δηλώσει ότι διατίθεντο να αποκλείσουν από τις ενισχύσεις κάθε δομή που συνίστατο σε αποθήκες ή άλλους χώρους αποθήκευσης, κέντρα διανομής εμπορευμάτων και οτιδήποτε μπορούσε να αφορά την εμπορία και διανομή. Ωστόσο, στην απόφαση κίνησης της επίσημης ερευνητικής διαδικασίας, η Επιτροπή είχε επίσης διατυπώσει αμφιβολίες όσον αφορά τον ορισμό της επένδυσης, κατά την έννοια του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001, των παρεμβάσεων που προβλέπονταν στο συγκεκριμένο μέτρο. Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι αμφιβολίες που είχε διαπιστώσει η Επιτροπή δεν απαλείφθηκαν και ότι ο ορισμός της ενίσχυσης κατά την εξαγωγή ή της ενίσχυσης για επενδύσεις εξακολουθεί να είναι ασαφής.

(36) Στην απόφαση κίνησης της επίσημης ερευνητικής διαδικασίας, η Επιτροπή είχε επίσης υποστηρίξει ότι, ακόμα και αν υποτεθεί ότι οι ενισχύσεις μπορούσαν να θεωρηθούν επενδυτικές, οι περιφερειακές παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ), δεν θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην περίπτωση αυτή. Όμως οι παρεκκλίσεις αυτές μπορούν να εφαρμοστούν μόνο σε επενδύσεις που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό των επιλέξιμων περιφερειών. Είναι γεγονός ότι στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001 προβλέπεται ότι: "ενισχύσεις για επενδύσεις ..., εντός ή εκτός της Κοινότητας συμβιβάζονται με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3 της συνθήκης ...". Ο εν λόγω κανονισμός εφαρμόζεται ως εκ τούτου και στις επενδύσεις που πραγματοποιούνται στην αλλοδαπή. Ωστόσο, θα πρέπει να ικανοποιούνται όλοι οι προβλεπόμενοι όροι. Ειδικότερα το άρθρο 4 παράγραφος 2 προβλέπει ότι η ακαθάριστη ένταση της ενίσχυσης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 15 % για τις μικρές επιχειρήσεις και το 7,5 % για τις μεσαίες. Μόνο όταν η επένδυση πραγματοποιείται σε βοηθούμενη περιφέρεια η μέση ενίσχυση μπορεί, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 3, να φθάσει το μέγιστο όριο των επενδυτικών ενισχύσεων περιφερειακού σκοπού. Συνεπάγεται ότι τα μέγιστα όρια ενίσχυσης που προβλέπονται για την περιφέρεια της Σικελίας μπορούν να εφαρμοστούν μόνο όταν η επένδυση πραγματοποιείται στην ίδια την περιφέρεια της Σικελίας. Οι ιταλικές αρχές υποστήριζαν αντίθετα ότι μπορούσαν να εφαρμόσουν τις ενισχύσεις που προβλέπονται για την περιφέρεια της Σικελίας, ως περιφέρεια στην οποία μπορεί να εφαρμοστεί παρέκκλιση του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α), του ιταλικού χάρτη ενισχύσεων περιφερειακού σκοπού, πλην όμως το συγκεκριμένο μέτρο αφορά την υλοποίηση δομών εκτός της περιφέρειας αυτής. Κατά την επίσημη ερευνητική διαδικασία, οι ιταλικές αρχές είχαν περιοριστεί να παράσχουν συζητήσιμες ερμηνείες των διατάξεων του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001, με σκοπό να υποστηρίξουν την δυνατότητα εφαρμογής των μέγιστων ορίων έντασης που προβλέπονται για την περιφέρεια της Σικελίας. Ωστόσο θα πρέπει να διαπιστωθεί ότι επίσημη ερευνητική διαδικασία δεν απάλειψε τις αμφιβολίες της Επιτροπής και δεν μπορεί να αποκλεισθεί το γεγονός ότι το συγκεκριμένο καθεστώς αποτελεί επενδυτική ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

(37) Στην απόφαση κίνησης της επίσημης ερευνητικής διαδικασίας, η Επιτροπή είχε επισημάνει ότι οι χορηγούμενες ενισχύσεις υπό μορφή συνεισφοράς για την σύσταση και εκκίνηση της λειτουργίας κοινοπραξιών μεταξύ μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων για την εκτέλεση σχεδίων συνεργασίας στο πλαίσιο δραστηριοτήτων προώθησης διεθνούς σημασίας(19) δεν πληρούσαν τους όρους του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001. Η Επιτροπή είχε προσδιορίσει εξάλλου ότι, κατά τη γνώμη της, οι ενισχύσεις αυτές αποτελούσαν, ως εκ τούτου, ενισχύσεις λειτουργίας. Βέβαια, η αγορά κινητών αγαθών αποτελεί κόστος επιλέξιμο για ενισχύσεις σε παραγωγικές επενδύσεις, ακόμα και όταν αυτές πραγματοποιούνται εκτός Κοινότητας, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται όλοι οι άλλοι όροι που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 70/2001. Ελλείψει ειδικής ανάληψης υποχρέωσης από μέρους του κράτους μέλους και σαφέστερων διευκρινίσεων και προσδιορισμών, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εγκρίνει τις ενισχύσεις για την αγορά ακίνητων αγαθών για παραγωγικές επενδύσεις. Όσον αφορά την ειδική αυτή πτυχή, η Ιταλία εξακολουθεί να είναι ελεύθερη να εκτελέσει το μέτρο στο πλαίσιο του κανονισμού εξαίρεσης και τηρουμένων των όρων που αυτός ορίζει. Θα πρέπει ωστόσο να πληρούνται όλοι οι όροι που καθορίζει ο εν λόγω κανονισμός. Πρόκειται, π.χ. για την τήρηση των εντάσεων ενίσχυσης(20), σχετικά με τις οποίες η Επιτροπή έχει ήδη αποφανθεί(21).

(38) Η περιφέρεια της Σικελίας είναι επιλέξιμη για την παρέκκλιση του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης, όπως προκύπτει από τον προαναφερθέντα ιταλικό χάρτη ενισχύσεων περιφερειακού σκοπού.

(39) Βάσει των προσανατολισμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού σκοπού, οι ενισχύσεις που προορίζονται για τη μείωση των τρεχόντων εξόδων των επιχειρήσεων (ενισχύσεις λειτουργίας, κατά κανόνα, απαγορεύονται. Κατ' εξαίρεση μπορούν ωστόσο να χορηγηθούν ενισχύσεις αυτού του είδους στις περιφέρειες στις οποίες εφαρμόζεται η παρέκκλιση του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης εφόσον δικαιολογούνται λόγω της συμβολής τους στην περιφερειακή ανάπτυξη, της φύσης τους και εφόσον το ύψος τους είναι ανάλογο με τα μειονεκτήματα που πρόκειται να αντισταθμίσουν. Είναι θέμα του κράτους μέλους να αποδείξει την ύπαρξη μειονεκτημάτων και να αξιολογήσει τη σημασία τους. Στις ίδιες κατευθύνσεις προσδιορίζεται τέλος ότι οι ενισχύσεις λειτουργίας πρέπει να περιορίζονται χρονικά το δε ποσό τους να μειώνεται σταδιακά(22).

(40) Η Επιτροπή είχε διαπιστώσει ότι το συγκεκριμένο μέτρο προβλέπει χρονικό όριο, δεδομένου ότι εφαρμόζεται μέχρι τα τέλη του 2006, καθώς και ανώτατα όρια έντασης σταδιακά μειούμενα.

(41) Η Επιτροπή είχε ωστόσο παρατηρήσει ότι στο μέτρο δεν προσδιορίζεται κατά πόσον η ένταση εκφράζεται σε καθαρά ή ακαθάριστα ισοδύναμα επένδυσης και ότι το αρχικό ανώτατο όριο του 70 % ήταν μάλλον υψηλό. Οι ιταλικές αρχές δεν είχαν εξάλλου εξηγήσει κατά ποιον τρόπο η ενίσχυση υπ' αυτή τη μορφή και διάρκεια ήταν σε θέση να αντισταθμίσει τη φύση των συγκεκριμένων μειονεκτημάτων ούτε είχαν αποδείξει την αναλογική σχέση των ενισχύσεων λειτουργίας σε σχέση με τα συγκεκριμένα μειονεκτήματα. Ούτε είχαν παράσχει πληροφορίες ικανές να προσδιορίσουν ποια ήταν η φύση των περιφερειακών μειονεκτημάτων προς αντιστάθμιση ούτε είχαν περιγράψει και αξιολογήσει το μέγεθος ούτε αποδείξει ότι οι συγκεκριμένες ενισχύσεις δικαιολογούνταν λόγω της συμβολής τους στην περιφερειακή ανάπτυξη.

(42) Εξάλλου, η Επιτροπή είχε παρατηρήσει ότι θα πρέπει να αποκλεισθούν οι ενισχύσεις λειτουργίας που προορίζονται στην ενθάρρυνση των εξαγωγών προς κράτη μέλη(23).

(43) Διαπιστώνεται ως εκ τούτου ότι η επίσημη ερευνητική διαδικασία δεν απάλειψε τις αμφιβολίες της Επιτροπής και ότι δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο το συγκεκριμένο καθεστώς να αποτελεί ενίσχυση λειτουργίας ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

(44) Η Επιτροπή στην απόφαση κίνησης της επίσημης ερευνητικής διαδικασίας είχε επισημάνει ότι η διάταξη που αφορά την εγγραφή των δικαιούχων επιχειρήσεων στο μητρώο επιχειρήσεων που τηρεί το επιμελητήριο, και στην περίπτωση βιοτεχνικών επιχειρήσεων, στο μητρώο βιοτεχνικών επιχειρήσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει παράβαση των κοινοτικών κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης και την αρχή της μη διάκρισης λόγω ιθαγένειας (άρθρο 12 της συνθήκης). Οι αμφιβολίες αυτές δεν απαλείφθηκαν. Ελλείψει αντιδράσεων και διευκρινίσεων από μέρους της Ιταλικής Δημοκρατίας, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποφανθεί σχετικά με το θέμα αυτό. Ωστόσο δεν είναι αναγκαίο η Επιτροπή να λάβει θέση σχετικά με το θέμα, δεδομένου ότι η επίσημη ερευνητική διαδικασία την οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το συγκεκριμένο καθεστώς ενισχύσεων δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά. Επισημαίνεται ωστόσο, ότι οι ιταλικές αρχές όταν αποφασίσουν να εφαρμόσουν ορισμένα μέτρα βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001, θα πρέπει να τηρήσουν τις διατάξεις της συνθήκης, όπως ήδη αναφέρεται σε προηγούμενα σημεία.

(45) Όσον αφορά τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι ιταλικές αρχές έχουν διευκρινίσει ότι δεν χορηγήθηκε καμία ενίσχυση και ότι θα συμμορφωθούν με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001(24). Δεδομένου ότι οι ιταλικές αρχές προσδιόρισαν ότι η διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο 15 τρίτο εδάφιο στο τέλος, του περιφερειακού νόμου αριθ. 32/2000, δεν προβλέπει ενισχύσεις βάσει του καθεστώτος περί ήσσονος σημασίας και ότι περιορίζεται στη δημιουργία μιας βάσης περιφερειακών δεδομένων, δεν απαιτείται καμία τροποποίηση της διάταξης αυτής.

6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

(46) Κατά το πέρας της ανάλυσης βάσει της παραγράφου IV της παρούσας απόφασης η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το καθεστώς ενισχύσεων για την διεθνοποίηση επιχειρήσεων της περιφέρειας της Σικελίας δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η κρατική ενίσχυση που προτίθεται να χορηγήσει η Ιταλική Δημοκρατία για την διεθνοποίηση επιχειρήσεων της περιφέρειας της Σικελίας, βάσει του άρθρου 26 του περιφερειακού νόμου της περιφέρειας της Σικελίας αριθ. 32, της 23ης Δεκεμβρίου 2000, και του διατάγματος της 22ας Ιουνίου 2001(25) δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.

Η ενίσχυση αυτή δεν μπορεί ως εκ τούτου να χορηγηθεί.

Άρθρο 2

Η Ιταλική Δημοκρατία εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης ανακοινώνει στην Επιτροπή τα μέτρα που έχει λάβει για να συμμορφωθεί προς αυτήν.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 5 Μαρτίου 2003.

Για την Επιτροπή

Mario Monti

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

(2) ΕΕ C 132 της 4.6.2002, σ. 11.

(3) ΦΕΚ της περιφέρειας της Σικελίας αριθ. 61, της 23ης Δεκεμβρίου 2000.

(4) ΦΕΚ της περιφέρειας της Σικελίας, τμήμα Ι αριθ. 37 της 27ης Ιουλίου 2001.

(5) ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 30.

(6) ΕΕ L 107 της 30.4.1996, σ. 4. Η ίδια σύσταση επαναλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ για τις κρατικές ενισχύσεις σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 33).

(7) Όπως ορίζονται στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (ΕΕ C 288 της 9.10.1999, σ. 2).

(8) Για περισσότερες λεπτομέρειες βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 28 έως 30 της απόφασης (βλέπε υποσημείωση 2).

(9) ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 33.

(10) ΕΕ L 105 της 20.4.2002, σ. 1.

(11) Για περισσότερες λεπτομέρειες βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 31 έως 36 της απόφασης (βλέπε υποσημείωση 2).

(12) Βλέπε σημείο 4.17 των κατευθυντηρίων γραμμών περί κρατικών ενισχύσεων περιφερειακού σκοπού (ΕΕ C 74 της 10.3.1998, σ. 9) όπως τροποποιήθηκε με την ανακοίνωση της Επιτροπής που δημοσιεύθηκε στην ΕΕ C 258 της 9.9.2000, σ. 5.

(13) Για περισσσότερες λεπτομέρειες βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 37 και 38 της παρούσας απόφασης (βλέπε υποσημείωση 2).

(14) Βλέπε υποσημείωση 5.

(15) Αυτόθι.

(16) Βλέπε σημείο 7 πρώτη περίπτωση.

(17) Βλέπε υποσημείωση 9. Βλέπε ειδικότερα το άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο β) και την αιτιολογική σκέψη 16.

(18) Βλέπε την απόφαση 73/263/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1973 περί φορολογικών πλεονεκτημάτων που καθιερώνονται με βάση το άρθρο 34 του γαλλικού νόμου αριθ. 65-566 της 12ης Ιουλίου 1965, καθώς και της εγκυκλίου της 24ης Μαρτίου 1967 που απευθύνεται στις γαλλικές επιχειρήσεις που ιδρύουν εταιρείες στο εξωτερικό (ΕΕ L 253 της 10.9.1973, σ. 10).

(19) Βλέπε σημείο 7 δεύτερη περίπτωση.

(20) Βλέπε αιτιολογική σκέψη 36.

(21) Βλέπε απόφαση της Επιτροπής της 5ης Ιουνίου 1996, σχετικά με σχέδια ενίσχυσης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που αφορούν εγγυήσεις του Κρατιδίου του Βρανδεμβούργου, για επενδυτικά σχέδια στην Πολωνία (ΕΕ L 102 της 19.4.1997, σ. 36)· απόφαση της Επιτροπής της 5ης Ιουνίου 1996 σχετικά με ενισχύσεις που η Αυστριακή Δημοκρατία προτίθεται να χορηγήσει στο πλαίσιο του προγράμματος διεθνοποίησης ΠΔ (ΕΕ L 96 της 11.4.1997, σ. 15)· απόφαση της Επιτροπής της 5ης Ιουνίου 1996 για ενισχύσεις που η Αυστριακή Δημοκρατία προτίθεται να χορηγήσει στο πλαίσιο του προγράμματος ΠΑΕ για την Ανατολική Ευρώπη (ΕΕ L 96 της 11.4.1997, σ. 23).

(22) Σημεία 4.15 έως 4.17 των κατευθυντηρίων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού σκοπού (βλέπε υποσημείωση 22).

(23) Σημείο 4.17 των κατευθυντηρίων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού σκοπού (βλέπε υποσημείωση 12).

(24) Βλέπε υποσημείωση 5.

(25) Βλέπε υποσημείωση 4.