Απόφαση αριθ. 129 της 17ης Οκτωβρίου 1985 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 77, 78 και 79 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και του άρθρου 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) ii) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 ( 86/C 141/07 )



Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 141 της 07/06/1986 σ. 0007



APOFASH ariq. 129 thw 17hw Oktvbrνoy 1985 sxetikα me thn efarmog´h tvn αrqrvn 77, 78 kai 79 parαgrafow 3 toy kanonismo´y (EOK) ariq. 1408/71 kai toy αrqroy 10 parαgrafow 1 stoixeνo b) ii) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (86//C 141/07) Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝΈχοντας υπόψη το άρθρο 81 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 σύμφωνα με το οποίο είναι επιφορτισμένη να χειρίζεται όλα τα διοικητικά θέματα ή θέματα ερμηνείας που δημιουργούνται από τις διατάξεις των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και μεταγενεστέρων 7Επειδή η απόφαση αριθ. 122 της 20ής Απριλίου 1983 πρέπει να τροποποιηθεί λαμβανομένης υπόψη της απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο για την υπόθεση 320/82 7Επειδή το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καλούμενο στο εξής «το Δικαστήριο», με απόφασή του, που εκδόθηκε στις 12 Ιουνίου 1980, για την υπόθεση 733/79, αποφαίνεται ότι:«Το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο β) i) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 πρέπει να ερμηνευτεί με την έννοια ότι το δικαίωμα οικογενειακών παροχών σε βάρος του κράτους στο έδαφος του οποίου διαμένει συνήθως ο δικαιούχος σύνταξης αναπηρίας, δεν αναιρεί το δικαίωμα πιο αυξημένων οικογενειακών παροχών, που είχε θεμελιωθεί προηγουμένως σε βάρος άλλου κράτους μέλους.Όταν το ποσό των οικογενειακών παροχών που εισπράττονται πράγματι στο κράτος μέλος της συνήθους διαμονής είναι κατώτερο από αυτό των παροχών που προβλέπονται από τη νομοθεσία του άλλου κράτους μέλους, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα, σε βάρος του αρμόδιου φορέα του κράτους αυτού, σε ένα συμπλήρωμα παροχών ίσο με τη διαφορά μεταξύ των δύο ποσών» 7Επειδή το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφασή του, που εκδόθηκε στις 9 Ιουλίου 1980, για την υπόθεση 807/79, αποφαίνεται ότι:«Το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο β) i), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 πρέπει να ερμηνευτεί με την έννοια ότι το δικαίωμα για παροχές σε βάρος του κράτους, στο έδαφος του οποίου διαμένει συνήθως το ορφανό στο οποίο έχουν χορηγηθεί, δεν αναιρεί το δικαίωμα για υψηλότερες παροχές που είχε θεμελιωθεί προηγουμένως δυνάμει μόνο της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους. Όταν το ποσό των παροχών που εισπράττονται πράγματι στο κράτος μέλος της συνήθους διαμονής είναι κατώτερο από αυτό των παροχών που προβλέπονται βάσει μόνο της νομοθεσίας του άλλου κράτους μέλους, το ορφανό έχει δικαίωμα, σε βάρος του αρμόδιου φορέα του τελευταίου αυτού κράτους, για ένα συμπλήρωμα παροχών ίσο με τη διαφορά μεταξύ των δύο ποσών» 7Επειδή το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφασή του, που εκδόθηκε στις 6 Μαρτίου 1979, για την υπόθεση 100/78, αποφαίνεται ότι:«1. Κατά την έννοια του άρθρου 79 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, η κατάργηση του δικαιώματος οικογενειακών επιδομάτων για τα παιδιά τα συντηρούμενα από τον πατέρα, ο οποίος είναι συνταξιούχος δυνάμει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, δεν εφαρμόζεται αν η μητέρα δεν απέκτησε πράγματι το δικαίωμα για τα ίδια αυτά επιδόματα δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους από το γεγονός ότι ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα ή, εν πάσει περιπτώσει, γιατί οι προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η απονομή στη μητέρα του δικαιώματος να λαμβάνει τα επιδόματα, δεν έχουν συμπληρωθεί.2. Το άρθρο 79 παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεται παρά μόνο μέχρι του ποσού που πραγματικά εισπράττεται, λόγω της άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητας.» 7Επειδή το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κονοτήτων με απόφασή του, που εκδόθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1983, για την υπόθεση 320/82, αποφαίνεται ότι:«Τα άρθρα 77 και 78 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 πρέπει να ερμηνευθούν με την έννοια ότι το δικαίωμα χορήγησης σύνταξης ορφανού, που γεννάται δυνάμει της νομοθεσίας του αρμόδιου κράτους μέλους σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, δεν αναιρεί, όταν ο αποθανών πατέρας είχε υπαχθεί στις νομοθεσίες περισσότερων κρατών μελών, το δικαίωμα για υψηλότερες παροχές ορφανού, δυνάμει μόνο της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους. Όταν το ποσό των παροχών που έχει πράγματι εισπραχθεί στο πρώτο κράτος μέλος είναι κατώτερο από το ποσό των παροχών που προβλέπονται από τη νομοθεσία μόνο του άλλου κράτους μέλους, το ορφανό έχει δικαίωμα, σε βάρος του αρμόδιου φορέα του τελευταίου αυτού κράτους, για συμπλήρωμα ίσο με τη διαφορά μεταξύ των δύο ποσών» 7Επειδή η σώρευση παροχών μπορεί να προκύπτει από την επέλευση γεγονότος που οδηγεί, βάσει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, στη θεμελίωση δικαιώματος παροχών για συντηρούμενα παιδιά συνταξιούχων ή για ορφανά που επωφελούνται ήδη από δικαιώματα παροχών βάσει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους 7 επειδή το ίδιο συμβαίνει και με την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας, με τη γένεση δικαιώματος σύνταξης στο κράτος της συνήθους διαμονής ή με την αλλαγή της συνήθους διαμονής του συνταξιούχου ή των ορφανών 7Επειδή η σώρευση παροχών μπορεί επίσης να προέρχεται από γεγονός που δημιουργεί δικαίωμα παροχών δυνάμει της νομοθεσίας κράτους μέλους σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 77 και 78 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και παροχών δυνάμει μόνο της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους 7Επειδή, εξάλλου, η σώρευση παροχών που οφείλονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 77 ή του άρθρου 78 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/77 και παροχών ή οικογενειακών επιδομάτων που οφείλονται από άλλη πηγή διέπεται αφενός από το άρθρο 79 παράγραφος 3 του κανονισμού αυτού, όταν το δικαίωμα παροχών ή οικογενειακών επιδομάτων απορρέει από την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας, και αφετέρου από το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) ii) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72, όταν το δικαίωμα παροχών ή οικογενειακών επιδομάτων δεν υπόκειται σε όρους ασφάλισης ή απασχόλησης 7 επειδή οι κανόνες που ορίζονται από τις διατάξεις αυτές είναι στην ουσία οι ίδιοι 7 επειδή, επομένως, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή του άρθρου 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) ii), που προαναφέρθηκε η ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο στο άρθρο 79 παράγραφος 3, που επίσης προαναφέρθηκε 7Επειδή, για την εφαρμογή των αποφάσεων του Δικαστηρίου στο πλαίσιο των άρθρων 77, 78 και 79 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, είναι πραγματικά ουσιώδες να καθοριστούν οι περιπτώσεις στις οποίες πρέπει να χορηγείται συμπλήρωμα και να οριστούν οι λεπτομέρειες υπολογισμού του καθώς και οι υποχρεώσεις των φορέων 7Συσκεφθείσα σύμφωνα με το άρθρο 80 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:1. Όταν το ποσό των παροχών που αναφέρονται στο άρθρο 77 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, τις οποίες λάμβανε ο δικαιούχος F σύνταξης, που οφείλεται δυνάμει της νομοθεσίας κράτους μέλους στο οποίο είχε τη συνήθη διαμονή του, είναι ανώτερο από το ποσό των παροχών τις οποίες λαμβάνει δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους, το οποίο επίσης οφείλει σύνταξη και στο οποίο μετέφερε την συνήθη διαμονή του, το άρθρο 77 παράγραφος 2 εφαρμόζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 5 της παρούσας απόφασης, κατά τρόπο ώστε το δικαίωμα παροχών δυνάμει της νομοθεσίας του πρώτου κράτους μέλους να διατηρείται, στο μέτρο που το ποσό των παροχών αυτών υπερβαίνει το ποσό των παροχών που πραγματικά εισπράττεται δυνάμει της νομοθεσίας της νέας χώρας συνήθους διαμονής.2. Όταν το ποσό των παροχών που αναφέρονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, οι οποίες χορηγούνται δυνάμει της νομοθεσίας κράτους μέλους για ορφανό που είχε τη συνήθη διαμονή σε αυτό το κράτος, είναι ανώτερο από το ποσό των παροχών που οφείλονται για το ορφανό αυτό δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους στο οποίο μετέφερε τη συνήθη διαμονή του, το άρθρο 78 παράγραφος 2 εφαρμόζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 5 της παρούσας απόφασης, κατά τρόπο ώστε το δικαίωμα παροχών δυνάμει της νομοθεσίας του πρώτου κράτους μέλους να διατηρείται, στο μέτρο που το ποσό των παροχών αυτών υπερβαίνει το ποσό που πραγματικά εισπράτεται δυνάμει της νομοθεσίας της νέας χώρας συνήθους διαμονής.3. Όταν το ποσό των παροχών ορφανών ή παιδιών συντηρούμενων από δικαιούχους συντάξεων, που οφείλονται δυνάμει μόνο της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, είναι ανώτερο από το ποσό των παροχών που οφείλονται δυνάμει της νομοθεσίας άλλου αρμόδιου κράτους μέλους, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 77 και 78 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, το δικαίωμα παροχών δυνάμει της νομοθεσίας του πρώτου κράτους μέλους διατηρείται, σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 5, στο μέτρο που το ποσό των παροχών αυτών υπερβαίνει το ποσό που πραγματικά εισπράττεται δυνάμει της νομοθεσίας του δεύτερου κράτους.4. Το άρθρο 79 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) ii) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 εφαρμόζονται, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 5 της παρούσας απόφασης, κατά τρόπο ώστε το δικαίωμα των παροχών που οφείλονται δυνάμει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, κατ' εφαρμογή του άρθρου 77 παράγραφος 2 ή του άρθρου 78 παράγραφος 2, να αναστέλλεται μόνο μέχρι του ποσού των παροχών ή των οικογενειακών επιδομάτων που πραγματικά εισπράττονται δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους λόγω της άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας.5. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στα σημεία 1, 2, 3 και 4, ο αρμόδιος φορέας του πρώτου κράτους μέλους χορηγεί συμπλήρωμα στις παροχές που χορηγούνται δυνάμει της νομοθεσίας του δεύτερου κράτους μέλους, ίσο με τη διαφορά μεταξύ του ποσού των παροχών το οποίο εισπράττεται πραγματικά δυνάμει της νομοθεσίας του δεύτερου κράτους μέλους και του ποσού των παροχών που οφείλονται δυνάμει της νομοθεσίας του πρώτου κράτους μέλους. Το συμπλήρωμα αυτό προσδιορίζεται αφού ληφθούν υπόψη αποκλειστικά τα παιδιά ή τα ορφανά, για τα οποία είχε θεμελιωθεί δικαίωμα πριν από τη μεταφορά της συνήθους διαμονής, την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας ή τη δημιουργία νέου δικαιώματος παροχών σύμφωνα με τη νομοθεσία δεύτερου κράτους μέλους, ή για τα οποία ένα γεγονός δημιουργεί δικαίωμα παροχών δυνάμει μόνο της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους και, σύμφωνα με τις κοινοτικές διατάξεις, δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους. Το συμπλήρωμα χορηγείται επί όσο διάστημα υπάρχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος παροχών δυνάμει της νομοθεσίας του πρώτου κράτους μέλους. Όταν δεν υπάρχουν πια οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος παροχών δυνάμει της νομοθεσίας του δεύτερου κράτους μέλους, το πρώτο κράτος μέλος καταβάλλει, αντί του συμπληρώματος, ολόκληρο το ποσό των παροχών που οφείλονται ακόμη δυνάμει της νομοθεσίας του.6. Το ποσό του συμπληρώματος προσδιορίζεται, για πρώτη φορά, το αργότερο κατά την εκπνοή περιόδου δώδεκα μηνών μετά τη θεμελίωση του δικαιώματος παροχών στο δεύτερο κράτος μέλος. Στη συνέχεια, ο καθορισμός του συμπληρώματος πραγματοποιείται τουλάχιστον από δώδεκα μήνες σε δώδεκα μήνες. Αν η νομοθεσία κράτους μέλους εξαρτά τη χορήγηση των παροχών από την υποβολή αίτησης, η αίτηση αυτή πρέπει επίσης να υποβάλλεται για τη χορήγηση του συμπληρώματος.7. Ο αρμόδιος φορέας ή οι αρμόδιοι φορείς του δεύτερου κράτους μέλους ανακοινώνουν αμέσως στον αρμόδιο φορέα ή στους αρμόδιους φορείς του πρώτου κράτους μέλους την ημερομηνία κατά την οποία θεμελιώνεται το δικαίωμα δυνάμει της νομοθεσίας που αυτοί εφαρμόζουν, καθώς και τη φύση και το ποσό των παροχών.Κατά την εκπνοή της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 6, ο φορέας ή οι φορείς του δεύτερου κράτους μέλους κοινοποιούν στο φορέα ή στους φορείς του πρώτου κράτους μέλους το ακριβές ποσό των παροχών που χορήγησαν κατά τη διάρκεια της περιόδου που διέρρευσε.8. Αφού καθοριστεί το ποσό του συμπληρώματος, αυτό καταβάλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθεσίας του πρώτου κράτους μέλους και τις διατάξεις των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 σχετικά με τις εν λόγω παροχές.9. Κατά την εκπνοή της περιόδου που αναφέρεται στο σημείο 6, ο φορέας ή οι φορείς του πρώτου κράτους μέλους ενημερώνουν τον δικαιούχο για την απόφαση να εγκρίνουν ή να απορρίψουν τη χορήγηση συμπληρώματος, αναφέροντας:α) το ποσό των παροχών που οφείλονται κατ' εφαρμογή της νομοθεσίας αυτού του κράτους μέλους 7β) το ποσό των παροχών που καταβάλλονται πραγματικά κατ' εφαρμογή της νομοθεσίας του άλλου κράτους μέλους 7γ) ενδεχομένως, το ποσό του συμπληρώματος.10. Ο συντελεστής μετατροπής που πρέπει να εφαρμοστεί για τη σύγκριση των ποσών των παροχών του σημείου 9, είναι ο συντελεστής που εφαρμόζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 3 του άρθρου 107 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72.Για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, οι φορείς χρησιμοποιούν τα έντυπα που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή των κεφαλαίων 7 και 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, προσθέτοντας ενδεχομένως κάθε άλλη πληροφορία που κρίνεται χρήσιμη από τον ένα ή τον άλλο των ενδιαφερόμενων φορέων.11. Η παρούσα απόφαση, που αντικαθιστά την απόφαση αριθ. 122 της 20ής Απριλίου 1983, θα δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Ο Πρόεδροςτης Διοικητικής ΕπιτροπήςG. SCHROEDER