*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 15ης Ιουλίου 1987

για τη νέα οριοθέτηση των ενισχυομένων περιοχών στη Δανία από την 1η Ιανουαρίου 1987

(Το κείμενο στη δανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(87/573/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτη πρόταση,

Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 93,

Εκτιμώντας ότι:

Ι

1. Ο δανικός νόμος της 13ης Μαρτίου 1985 (1) προβλέπει τη διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών περιοχών επιλέξιμων για ενίσχυση: τις κατά προτεραιότητα ενισχυόμενες περιοχές, όπου μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση μέχρι το 35 % μεικτό (25 % καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης) και τις κανονικά ενισχυόμενες περιοχές, όπου το ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης είναι 25 % μεικτό (16,9 % καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης).

Οι συγκεκριμένες περιοχές είναι εκείνες που εγκρίθηκαν για περίοδο πέντε ετών με την απόφαση 82/691/ΕΟΚ της Επιτροπής (2).

2. Με την επιστολή της 9ης Οκτωβρίου 1986, η δανική κυβέρνηση κοινοποίησε στην Επιτροπή τη νέα οριοθέτηση των περιοχών περιφερειακής ανάπτυξης για περίοδο πέντε ετών, από την 1η Ιανουαρίου 1987. Η δανική κυβέρνηση, για να κατατάξει περιοχές σε μία από τις δύο κατηγορίες, χρησιμοποίησε την ταξινόμηση όλων των περιοχών της Δανίας από το Δανικό Συμβούλιο Περιφερειακής Ανάπτυξης. Η κατάταξη του συμβουλίου στηρίχθηκε, όπως και το 1981, στη διαίρεση της Δανίας σε ομάδες κοινοτήτων ( «Kommuner») σύμφωνα με το νόμο για τον περιφερειακό και εθνικό προγραμματισμό. Αυτές οι ομάδες, που απαριθμούνται από το 1 έως το 59, περιλαμβάνουν η καθεμία από 1 έως και 16 κοινότητες και ο πληθυσμός τους κυμαίνεται από 11 665 έως 350 789 κατοίκους. Για καθεμία από αυτές υπολογίσθηκε ένας σύνθετος δείκτης που αποτελείται από πέντε στοιχεία: αναλογία του συνολικού πληθυσμού ηλικίας 20 έως 66 ετών την 1η Ιανουαρίου 1985, μέση απασχόληση το 1980-1982-1984 που εκφράζεται με την αναλογία του αριθμού των ασφαλισμένων κατά της ανεργίας, μέσος όρος του φορολογητέου εισοδήματος ανά φορολογούμενο το 1983, και απασχόληση τόσο στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα υπηρεσιών όσο και στη βιομηχανία (εξαιρουμένων των οικοδομικών και κατασκευαστικών επιχειρήσεων, των εξορυκτικών βιομηχανιών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας) τον Νοέμβριο του 1983. Αυτά τα πέντε στοιχεία, πριν να προστεθούν, διορθώθηκαν όσον αφορά τις καθιερωμένες αποκλίσεις τους και έγινε διπλή στάθμιση ως προς την ανεργία και το εισόδημα.

Άλλοι δείκτες προέκυψαν επίσης με την πρόσθεση των πέντε στοιχείων χωρίς διπλή στάθμιση και με διπλή στάθμιση μόνο για την απασχόληση, ώστε να συγκριθούν οι πιθανές αλλαγές στην ταξινόμηση.

Η κατάταξη έδειξε ότι από το 1982 η τάση ήταν θετική στις περισσότερες από τις ενισχυόμενες περιοχές.

Η δανική κυβέρνηση πρότεινε, ως εκ τούτου, να μειωθεί ο καλυπτόμενος πληθυσμός από 24,1 % σε 20,7 % του πληθυσμού της Δανίας. Ο πληθυσμός που κατοικεί στις κατά προτεραιότητα και στις κανονικά ενισχυόμενες περιοχές αντιπροσωπεύει αντίστοιχα το 11,1 % και το 9,6 % του πληθυσμού της Δανίας, ενώ η σημερινή κατανομή αφορά το 15,5 % και το 8,5 %.

3. Η Επιτροπή εξέτασε τόσο τις υπάρχουσες όσο και τις προτεινόμενες περιοχές στο εθνικό και κοινοτικό πλαίσιο σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Από την εξέταση αυτή αποδείχτηκε ότι σε καμία περιφέρεια της Δανίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθως χαμηλό ή ότι υποφέρει από σοβαρή υποαπασχόληση και, ως εκ τούτου, καμία ενίσχυση για τις προτεινόμενες περιοχές δεν μπορεί να γίνει δεκτή σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης.

Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης, δεν δικαιολογείται η συνέχιση της περιφερειακής ενισχύσεως στις κοινότητες Spoettrup στην κομητεία ( «Amtskommune») του Viborg, Egvad, Holmsland, Fingkoebing και Skjern στην κομητεία του Ringkoebing.

Η Επιτροπή εξέφρασε επίσης αντιρρήσεις όσον αφορά την κατάταξη των ακόλουθων ομάδων κοινοτήτων στην κατηγορία των κατά προτεραιότητα περιοχών αντί στην κατηγορία των κανονικά ενισχυόμενων περιοχών, με το συνεπαγόμενο υψηλότερο ανώτατο όριο ενίσχυσης: πρόκειται για τις ομάδες αριθ. 52, 53, 57, 47, 46, 45, 34 και τις κοινότητες Hoejer και Toender στην Soenderjyland.

Αντιτάχθηκε επίσης στην ανακατάταξη στην ανώτερη βαθμίδα της ομάδας κοινοτήτων με τον αριθμό 21 στη Soenderjyland, που ανήκαν προηγουμένως στις κανονικά ενισχυόμενες περιοχές.

Στη συνεδρίασή της, της 3ης Δεκεμβρίου 1986, η Επιτροπή αποφάσισε, λοιπόν, να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης όσον αφορά αυτά τα προτεινόμενα μέτρα.

Η Επιτροπή ενημέρωσε σχετικά τη δανική κυβέρνηση με επιστολή στις 10 Δεκεμβρίου 1986 και τις κυβερνήσεις των άλλων κρατών μελών με επιστολές στις 12 Μαρτίου 1987, ζητώντας από αυτές να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

Σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης, ανακοίνωση προς τους λοιπούς ενδιαφερόμενους δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Μαρτίου 1987.

ΙΙ

Η δανική κυβέρνηση υπέβαλε τις παρατηρήσεις της με επιστολή στις 23 Φεβρουαρίου 1987 και κατά τη διάρκεια συσκέψεων που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των δανικών αρχών και της Επιτροπής, στις 19 Μαΐου και την 1η Ιουνίου 1987.

Τα επιχειρήματα της δανικής κυβέρνησης μπορούν να διαιρεθούν σε δύο κατηγορίες: γενικά επιχειρήματα και επιχειρήματα που αφορούν τις περιοχές για τις οποίες εξέφρασε επιφυλάξεις η Επιτροπή.

Το πρώτο γενικό επιχείρημα είναι ότι η Δανία προβλέπει περιφερειακή ενίσχυση για μειωμένο ποσοστό του πληθυσμού της, έχει χαμηλότερο κατά κεφαλή προϋπολογισμό ενίσχυσης και υποστηρίζει επίσης μικρότερο ποσοστό των συνολικών επενδύσεων - από τις οποίες η μεγάλη πλειοψηφία διατίθεται για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις - απ' ότι οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος.

Η δανική κυβέρνηση τόνισε επίσης ότι η περαιτέρω μείωση των ενισχύσεων στη Δανία ενδέχεται να δημιουργήσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, στο μέτρο που οι γειτονικές σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία χορηγούν υψηλότερες ενισχύσεις.

Άσκησε, εξάλλου, κριτική σε διάφορα σημεία της μεθόδου που χρησιμοποίησε η Επιτροπή κατά την εξέταση στην οποία προέβη.

Η δανική κυβέρνηση ζήτησε επιπλέον να μάθει για ποιο λόγο η Επιτροπή απέρριψε τρεις από τους δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν από το δανικό περιφερειακό συμβούλιο.

Όσον αφορά τις περιοχές των οποίων η κατάταξη σε κατά προτεραιότητα και κανονικά ενισχυόμενες περιοχές αμφισβητήθηκε από την Επιτροπή, έγινε η ακόλουθη κριτική. Παρά το γεγονός ότι η δανική κυβέρνηση πρότεινε την υποβάθμιση τεσσάρων κοινοτήτων του Noerdjyland για να ληφθεί υπόψη η βελτίωση της κατάστασής τους, η Επιτροπή ζήτησε την υποβάθμιση έντεκα ακόμα κοινοτήτων, παραγνωρίζοντας τη σχετική τους θέση σε σύγκριση με το υπόλοιπο της χώρας και την περιφερειακή τους θέση. Επιπλέον, η δανική κυβέρνηση πρότεινε να χορηγηθεί ενίσχυση ύψους 25 % σε καθαρό ισοδύναμο χορήγησης μόνον σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις σ' αυτές τις έντεκα κοινότητες.

Στην κομητεία τοου Viborg, η Επιτροπή ζητώντας τον αποκλεισμό της κοινότητας του Spoettrup, δεν έλαβε υπόψη τους γεωγραφικούς και διαρθρωτικούς δεσμούς αυτής με την εγκεκριμένη γειτονική ομάδα κοινοτήτων. Η ίδια κριτική ασκήθηκε όσον αφορά τον αιτούμενο υποβιβασμό της ομάδας αριθ. 47, που συνορεύει με ενισχυόμενη ομάδα στο Noerdjyland, η οποία έχει εγκριθεί και παρουσιάζει παρόμοια χαρακτηριστικά.

Η Επιτροπή όταν εναντιώθηκε στη συνέχιση των οκτών επί του παρόντος ενισχυομένων κοινοτήτων στην κομητεία του Ringkoebing, δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι αυτές οι κοινότητες συμπεριλήφθηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3638/85 του Συμβουλίου (1), πρόγραμμα της αλιείας χωρίς ποσοστώσεις, καθώς και το γεγονός ότι η δανική κυβέρνηση, αν στερηθεί της ενίσχυσης, θα αντιμετωπίσει δυσκολίες όσον αφορά τη συμμετοχή της στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Όσον αφορά το Soenderjyland, η Επιτροπή παραγνώρισε το υψηλό επίπεδο της γερμανικής περιοχής του Flensburg αντιτιθέμενη στην αναγνώριση του καθεστώτος προτεραιότητας των μεθοριακών κοινοτήτων Hoejer και Toender και την επιδείνωση της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης στην περιοχή του Gram, για την ανακατάταξη της οποίας σε κατά προτεραιότητα ενισχυόμενη περιοχή προέβαλε αντιρρήσεις.

ΙΙΙ

Κανένα άλλο κράτος μέλος δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση της Επιτροπής για υποβολή παρατηρήσεων. Από τους λοιπούς ενδιαφερόμενους, πλην των κρατών μελών, η δανική κομητεία του Storstroem υπέβαλε τις παρατηρήσεις της με επιστολή της 22ας Απριλίου 1987 μετά την ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Μαρτίου 1987. Εξέφρασε την άποψη ότι το σύνολο του Lolland, καθώς και τα Falster και Moen, πρέπει να καταστούν περιοχές προτεραιότητας.

IV

1. Η ενίσχυση για επενδύσεις στον βιομηχανικό τομέα και στον τομέα των υπηρεσιών που προβλέπεται από το δανικό νόμο περιφερειακής ανάπτυξης της 13ης Μαρτίου 1985 εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης.

Η ενίσχυση χορηγείται σε επιχειρήσεις που προβαίνουν σε επιλέξιμες επενδύσεις σε ενισχυόμενες περιοχές. Η ενίσχυση ευνοεί τις επιχειρήσεις αυτές στο μέτρο που δεν χορηγείται η ίδια ενίσχυση σε παρόμοιες επενδύσεις εκτός των περιοχών αυτών.

Η ενίσχυση που προβλέπεται από το δανικό νόμο περιφερειακής ανάπτυξης νοθεύει τον ανταγωνισμό επειδή βελτιώνει αισθητά την απόδοση της επένδυσης του δικαιούχου σε σύγκριση με ανταγωνιστές που δεν έχουν λάβει τέτοια ενίσχυση. Οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μπορούν να εκτιμηθούν. Η ενίσχυση μπορεί να ανέλθει στο 16,9 %, 20 % ή 25 % καθαρού ισοδύναμου επιχορήγησης. Η μείωση του κόστους επένδυσης με τέτοια περιθώρια καθιστά τις επενδύσεις τεχνητά πιο προσοδοφόρες για την ενισχυόμενη επιχείρηση, σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές της που δεν λαμβάνουν ενίσχυση.

Το γεγονός ότι η ενίσχυση παρακινεί τις επιχειρήσεις να επιλέξουν άλλο τόπο εγκατάστασης, αποτελεί επίσης στρέβλωση του ανταγωνισμού που εμπίπτει στο άρθρο 92 παράγραφος 1, επειδή η καθιέρωση συστήματος που εξασφαλίζει ότι δεν νοθεύεται ο ανταγωνισμός στην κοινή αγορά (άρθρο 3 στοιχείο στ) της συνθήκης), συνεπάγεται ότι οι επιχειρήσεις μπορούν να αποφασίσουν αυτόνομα σχετικά με τον τόπο εγκατάστασής τους και ότι η επιλογή τους δεν πρέπει, ως εκ τούτου, να υπαγορεύεται ή να κατευθύνεται από οικονομικά κίνητρα.

Η συγκεκριμένη ενίσχυση επηρεάζει, εξάλλου, το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Παρά το γεγονός ότι κατά την εκτίμηση της εφαρμογής ενός γενικού συστήματος ενισχύσεων, όπως είναι ο νόμος περιφερειακής ανάπτυξης, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί επακριβώς ποιες είναι οι αγορές των δικαιούχων, δεδομένου ότι δεν είναι γνωστοί οι πιθανοί δικαιούχοι, έχει αποδειχθεί από την προηγούμενη εμπειρία ότι τουλάχιστον μερικές από τις ενισχυόμενες επιχειρήσεις θα ασχοληθούν με το ενδοκοινοτικό εμπόριο. Επιπλέον, το ενδοκοινοτικό εμπόριο επηρεάζεται επίσης όταν η ενίσχυση ευνοεί την εθνική παραγωγή εις βάρος των εισαγωγών από τα άλλα κράτη μέλη.

Όπως αποδείχθηκε ανωτέρω, η ενίσχυση αυξάνει την αποδοτικότητα των ενισχυόμενων επιχειρήσεων σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές τους. Στην περίπτωση που πρόκειται για το ενδοκοινοτικό εμπόριο, πρέπει να θεωρηθεί ότι και αυτό επηρεάζεται από την ενίσχυση.

Το εμπόριο επηρεάζεται επίσης από την επίδραση που ασκεί η ενίσχυση στις αποφάσεις για την εγκατάσταση των ενισχυόμενων επιχειρήσεων. Όταν, για παράδειγμα, μια επιχείρηση μεταφέρεται από ένα κράτος μέλος σε κάποιο άλλο, τόσο η μεταφορά της επιχείρησης όσο και η παραγωγή στη νέα εγκατάσταση και οι πωλήσεις μεταβάλλουν τα εμπορικά ρεύματα μεταξύ κρατών μελών.

Η ενίσχυση που προβλέπεται από το δανικό νόμο περιφερειακής ανάπτυξης εμπίπτει, ως εκ τούτου, στην απαγόρευση του άρθρου 92 παράγραφος 1.

2. Δεδομένου ότι η νέα οριοθέτηση των ενισχυόμενων περιοχών στη Δανία αφορά τις περιφερειακές ενισχύσεις, η Επιτροπή μπορεί να κάνει δεκτές μόνον εκείνες τις περιφέρειες που μπορούν να υπαχθούν στις εξαιρέσεις από την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ). Οι διατάξεις αυτές προβλέπουν ότι οι ενισχύσεις πρέπει να εξυπηρετούν μάλλον ειδικούς κοινοτικούς στόχους και όχι απλά τα συμφέροντα του κράτους μέλους ή του δικαιούχου της ενίσχυσης. Οι εξαιρέσεις πρέπει να εφαρμόζονται με φειδώ όταν εξετάζονται συστήματα ενισχύσεων ή ατομικές περιπτώσεις χορήγησης ενίσχυσης.

Συγκεκριμένα, οι εξαιρέσεις πρέπει να εφαρμόζονται μόνον όταν η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι οι δυνάμεις της αγοράς και μόνον δεν επαρκούν για να παρακινήσουν τους δικαιούχους της ενίσχυσης να συμπεριφέρονται κατά τρόπο που να εξυπηρετεί έναν από τους στόχους που αναφέρονται στις ρήτρες εξαίρεσης.

Η επίκληση των εξαιρέσεων σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει τέτοια αιτιώδης σχέση, θα κατέληγε στο να επηρεάζεται το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών και να νοθεύεται ο ανταγωνισμός χωρίς να προκύπτει κανένα αντισταθμιστικό όφελος για την Κοινότητα.

Η Επιτροπή, όταν εφαρμόζει τις προαναφερόμενες αρχές κατά την εξέταση των συστημάτων περιφερειακών ενισχύσεων, πρέπει να είναι βέβαιη ότι οι εν λόγω περιφέρειες αντιμετωπίζουν προβλήματα που είναι αρκετά σοβαρά, σε σύγκριση με την κατάσταση που επικρατεί στην υπόλοιπη Κοινότητα, ώστε να δικαιολογείται η χορήγηση ενίσχυσης στο προτεινόμενο ύψος. Η εξέταση πρέπει να αποδεικνύει ότι η ενίσχυση είναι απαραίτητη για να επιτευχθούν οι στόχοι που αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) ή γ). Όταν αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί, πρέπει να θεωρηθεί ότι η ενίσχυση δεν εξυπηρετεί τους στόχους που αναφέρονται στις ρήτρες εξαίρεσης αλλά ευνοεί απλώς τα ιδιωτικά συμφέροντα του δικαιούχου, αποδέκτη της ενίσχυσης.

3. Η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) εφαρμόζεται σε ενισχύσεις που ευνοούν την οικονομική ανάπτυξη των περιοχών όπου το επίπεδο ζωής είναι χαμηλό ή υπάρχει σοβαρή υποαπασχόληση.

Όταν η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 κατά της νέας οριοθέτησης των δανικών ενισχυόμενων περιοχών σύμφωνα με το νόνο περιφερειακής ανάπτυξης, έλαβε υπόψη ότι η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη Δανία σε εθνικό ή περιφερει ακό επίπεδο, δικαιολογούσε την εφαρμογή της παραγράφου 3 στοιχείο α) του εν λόγω άρθρου. Η Επιτροπή εξέφρασε αυτή την άποψη στο παράρτημα της επιστολής της προς τη δανική κυβέρνηση της 10ης Δεκεμβρίου 1986.

Αυτή η άποψη στηρίχθηκε στο κατά κεφαλή ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Δανίας κατά την περίοδο 1981-1984, που αυξήθηκε με ταχύτερο ρυθμό από την υπόλοιπη Κοινότητα, ώστε το χαμηλότερο κατά κεφαλή ακαθάριστο εγχώριο προϊόν όλων των δανικών περιοχών του επιπέδου ΙΙΙ να είναι σήμερα ανώτερο από τον κοινοτικό μέσο όρο κατά περισσότερο από 20 %. Αυτά τα σχετικά στοιχεία συνεχίζουν να ισχύουν ακόμα και αν ληφθούν υπόψη οι διαφορές της αγοραστικής δύναμης. Από την άλλη πλευρά, ο υψηλότερος δείκτης ανεργίας για όλες τις δανικές περιοχές του επιπέδου ΙΙΙ ήταν μόνο κατά 15 % υψηλότερος του κοινοτικού μέσου όρου, και η ανεργία μειώνεται επί του παρόντος στη Δανία.

Οι διαπιστώσεις αυτές επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι ούτε στο σύνολο της Δανίας, ούτε στις επιμέρους περιοχές τις οποίες αφορά η παρούσα απόφαση, το επίπεδο ζωής δεν είναι ασυνήθως χαμηλό και δεν παρατηρείται σοβαρή υποαπασχόληση.

4. Η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) εφαρμόζεται σε ενισχύσεις που διευκολύνουν την ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών περιοχών χωρίς ταυτόχρονα να επηρεάζουν τους όρους των συναλλαγών σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον.

Οι μόνες περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να θεωρηθεί ότι η επίπτωση της περιφερειακής ενίσχυσης στις συναλλαγές δεν αντιτίθεται προς το κοινό συμφέρον, είναι εκείνες όπου μπορεί να αποδειχθεί ότι η ενισχυόμενη περιοχή αντιμετωπίζει δυσκολίες ιδιαίτερα σοβαρές σε σχέση με το σύνολο της Κοινότητας, ότι χωρίς την ενίσχυση αυτή οι δυνάμεις της αγοράς δεν θα μπορούσαν να εξαλείψουν αυτές τις δυσκολίες και ότι η χορήγηση της ενίχυσης δεν νοθεύει υπερβολικά τον ανταγωνισμό σε ορισμένους τομείς.

Η Επιτροπή, ως εκ τούτου, όταν προβαίνει στην εξέταση του κατά πόσον συμβιβάζεται η περιφερειακή ενίσχυση με το άρθρο 93 παράγραφος 3 στοιχείο γ), πρέπει να λάβει υπόψη τόσο τις σοβαρές ανισότητες που υφίστανται μεταξύ των περιφερειών της ίδιας χώρας όσο και την κοινωνική και οικονομική κατάσταση στις συγκεκριμένες περιφέρειες σε σύγκριση με την υπόλοιπη Κοινότητα.

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1), η Επιτροπή διαθέτει διακριτική εξουσία, η άσκηση της οποίας περιλαμβάνει και τις οικονομικές και κοινωνικές εκτιμήσεις που μπορούν να γίνουν σε κοινοτικό πλαίσιο.

Για να εξασφαλισθεί ότι αυτή η εκτίμηση σε κοινοτικό πλαίσιο είναι συστηματική και αντικειμενική, η Επιτροπή ανέπτυξε μια μέθοδο καθορισμού, για όλα τα κράτη μέλη, γενικών κατωφλίων διαρθρωτικής ανεργίας και κατά κεφαλή ακαθάριστου εγχωρίου προϊόντος, πέραν των οποίων η περιφερειακή ενίσχυση μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι παραδεκτή. Σύμφωνα με αυτή την μέθοδο, τα κατώφλια που εφαρμόζονται για συγκεκριμένο κράτος μέλος προσαρμόζονται ανάλογα με τη σχετική θέση σε σύγκριση με τον κοινοτικό μέσο όρο. Τα κατώφλια αυτά είναι, ως εκ τούτου, περιοριστικότερα για τα περισσότερα ανεπτυγμένα κράτη μέλη. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, η μέθοδος δεν περιορίζει σε μεγαλύτερη έκταση την ευχέρεια των κρατών μελών να επιδιώκουν τους δικούς τους στόχους περιφερειακής πολιτικής.

Με βάση αυτή τη μέθοδο, τα ισχύοντα κατώφλια, πέραν των οποίων περιφέρειες (επίπεδο ΙΙΙ σύμφωνα με την ονοματολία εδαφικών μονάδων της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) στη Δανία θεωρούνται καταρχήν επιλέξιμες για ενίσχυση, είναι ένα κατά κεφαλή ακαθάριστο προϊόν κατώτερο από 73 % του εθνικού μέσου όρου ή μια μέση κλίμακα ανεργίας υψηλότερη από 110 % του εθνικού μέσου όρου. Οι δανικές αρχές ενημερώθηκαν σχετικά με τη μέθοδο αυτή με σημείωμα της 8ης Ιουλίου 1986.

Το συμπέρασμα που προέκυψε από την εφαρμογή αυτών των κατωφλίων ήταν ότι καμία κομητεία δεν έχει ποσοστό κατά κεφαλή ακαθάριστου εγχωρίου προϊόντος κατώτερο από το 73 % του εθνικού μέσου όρου και ότι οι κομητεία Storstroem (δείκτης 113), Fyn (δείκτης 115) και Nordjylland (δείκτης 128) έχουν ποσοστό ανεργίας ανώτερο από το κατώφλιο του 110.

Σε μια δεύτερη φάση, η Επιτροπή εξέτασε, με βάση τους δείκτες των ομάδων κοινοτήτων που χρησιμοποιούνται από τη δανική κυβέρνηση, κατά πόσο στο εσωτερικό των κομητειών (επίπεδο ΙΙΙ σύμφωνα με την ονοματολογία εδαφικών μονάδων της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) διαπιστώνονταν σοβαρές ανισότητες που δικαιολογούσαν χωριστή εκτίμηση ορισμένων τμημάτων των περιφερειών αυτών. Για το σκοπό αυτό, οι ομάδες κοινοτήτων που χρησιμοποιήθηκαν στο δανικό σχέδιο εξετάσθηκαν με βάση τα στοιχεία σχετικά με την ανεργία για τα έτη 1981 έως 1985, τον συνολικό πληθυσμό, το κατά κεφαλή φορολογητέο εισόδημα το 1983, την πυκνότητα του πληθυσμού το ίδιο έτος, την καθαρή μετανάστευση, την απασχόληση στον πρωτογενή τομέα και ορισμένα γεωγραφικά χαρακτηριστικά, όπως νησιώτικες και παραμεθόριες περιοχές.

Στην κομητεία Nordjylland, η Επιτροπή διέκρινε το βορειανατολικό τμήμα που καλύπτει τις ομάδες αριθ. 52, 53 και 57 και τη νήσο Laesoe (αριθ. 54). Στην κομητεία Viborg, η Επιτροπή συγκέντρωσε τις τρεις βόρειες ομάδες (αριθ. 45, 46 και 47). Στην κοινότητα Ringkoebing, η ομάδα 34 εξετάστηκε χωριστά, όπως και η νήσος Samsoe στην κομητεία AArhus. Οι δύο βόρειες ομάδες αυτής της κομητείας (αριθ. 40 και 41) εξετάστηκαν μαζί. Στο δυτικό τμήμα του Soenderjulland, η Επιτροπή συγκέντρωσε τις ομάδες αριθ. 21, 23, 24 και 28. Στην κομητεία Fyn, η Επιτροπή εξέτασε τις τρεις προτεινόμενες ομάδες χωριστά επειδή δεν αποτελούν γεωγραφική ενότητα. Στην κομητεία Storstroem, το ανατολικό και δυτικό Lolland εξετάσθηκαν επίσης χωριστά για να ληφθούν υπόψη οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις του κλεισίματος των ναυπηγείων Naksov στην τελευταία αυτή κοινότητα.

Όσον αφορά το προτεινόμενο ύψος ενίσχυσης, η Επιτροπή έκρινε ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά το ανώτατο όριο ενίσχυσης που χορηγείται όταν η ανεργία είναι πάρα πολύ υψηλή. Αυτό παρακίνησε την Επιτροπή να μην εγείρει αντιρρήσεις ως προς το προτεινόμενο ύψος ενισχύσεως στις ομάδες κοινοτήτων αριθ. 54, 34, 20, 17, 16 και 12, στην περιφέρεια που αποτελείται από τις ομάδες αριθ. 55, 56, 57 και 59 και στην περιοχή που καλύπτει τις ομάδες αριθ. 40 και 41. Λαμβάνοντας υπόψη την αυξανόμενη ανεργία του δυτικού Lolland - ομάδα αριθ. 11 - η περιοχή αυτή κρίθηκε ότι αποτελεί κατά προτεραιότητα ενισχυόμενη περιοχή.

Τα νησιά Bornholm και Samsoe εγκρίθηκαν βάσει των ειδικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν σαν νησιά και, επιπλέον, όσον αφορά το δεύτερο, έχοντας επίσης υπόψη τα αρνητικά υπόλοιπου μετανάστευσης.

Η Επιτροπή δεν αντιτάχθηκε επίσης στη χορήγηση ενίσχυσης στο δυτικό τμήμα του Soenderjylland, ομάδες αριθ. 21, 23, 24 και 28, παρά το γεγονός ότι ο δείκτης ανεργίας του ήταν κατώτερος από το προαναφερόμενο κατώφλιο. Η Επιτροπή ενέκρινε την περιφέρεια αυτή λόγω της έλξης που ασκούν στους επενδυτές οι ενισχυόμενες περιοχές στη Γερμανία (κυρίως στην περιοχή Flegsburg), όπου προσφέρεται η σχετικά υψηλή ενίσχυση του προγράμματος των παραμεθορίων ανατολικών περιοχών.

5. Πάντως, η Επιτροπή δε μπορεί να δικαιολογήσει τη διατήρηση του καθεστώτος των κατά προτεραιότητα ενισχυομένων περιοχών για τις ομάδες αριθ. 52, 53 και 57 στην κομητεία Nordjylland, 45, 46 και 47 στην κομητεία Viboro, 34 στην κομητεία Ringkoebing, μια κοινότητα στην ομάδα αριθ. 48 και ομάδα αριθ. 37, και κυρίως λόγω της σχετικά χαμηλής ανεργίας τους. Η αναβάθμιση της ομάδας αριθ. 21 στην κομητεία Sonderjylland δεν μπορεί επίσης να γίνει δεκτή.

Η δανική κυβέρνηση θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τη σχετική θέση της περιοχής Nordjylland, σε σύγκριση με την υπόλοιπη χώρα, όταν ήγειρε αντιρρήσεις για ορισμένες κοινότητες της κατά προτεραιότητα ενισχυόμενης περιοχής.

Όμως, οι αντιρρήσεις της Επιτροπής στηρίχθηκαν στη διαφορά που υπάρχει στη σχετική θέση του βορειοανατολικού τμήματος και του νοτιοδυτικού τμήματος της κομητείας σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο. Επιπλέον, ο περιορισμός της χορήγησης ενίσχυσης με την πιο υψηλή ένταση (25 % καθαρό ισοδύναμο επιδότησης) σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν εξασφαλίζει το γεγονός ότι δεν επηρεάζονται οι όροι των συναλλαγών. Η χορήγηση περιφερειακής ενίσχυσης σε τέτοιες επιχειρήσεις πρέπει να δικαιολογείται και για περιφερειακούς λόγους.

Στην κομητεία Viborg, η Επιτροπή δέχθηκε να συμπεριλάβει την κοινότητα Spoefttrup (ομάδα αριθ. 48) στην παρακείμενη ομάδα αριθ. 46 λόγω των οικονομικών ομοιοτήτων που παρουσιάζουν. Αυτό δικαιολογεί τη χορήγηση περιφερειακής ενίσχυσης στην εν λόγω κοινότητα. Εξάλλου, η διατήρηση των ομάδων αριθ. 45, 46 και 47 στην κατηγορία των περιοχών προτεραιότητας δεν μπορεί να γίνει δεκτή επειδή η περιφέρεια δεν ανήκει σε μια από τις περιοχές με τη μεγαλύτερη ανεργία στη Δανία.

Επιπλέον, η ανεργία μειώθηκε κατά τα τελευταία χρόνια. Λόγω αυτής της τάσης και δεδομένου ότι όλοι οι άλλοι δείκτες είναι ικανοποιητικοί, το επιχείρημα της Δανίας σχετικά με τη γεωγραφική θέση (περιφερειακή θέση) δεν μπορεί να δικαιολογήσει το καθεστώς προτεραιότητας για τη συγκεκριμένη περιοχή. Το αυτό ισχύει για την ομάδα αριθ. 34 στην κομητεία Ringkoebing.

Η δανική κυβέρνηση δήλωσε επίσης ότι η Επιτροπή καθιστά δύσκολη την εφαρμογή του προγράμματος αλιείας χωρίς ποσοστώσεις για την ομάδα αριθ. 37. Η Επιτροπή δέχθηκε, ως εκ τούτου, τη χορήγηση ενισχύσεως στην περιοχή μέχρι ότου παύσει να εφαρμόζεται ο σχετικός κανονισμός του Συμβουλίου.

Όσον αφορά τις κοινότητες Hoejer και Toender στην Soenderjylland, η Επιτροπή έλαβε υπόψη το γεγονός ότι αυτές οι κοινότητες συνορεύουν με μια γερμανική ενισχυόμενη περιοχή, αλλά παρόλα αυτά δεν μπορεί να θεωρηθούν ως περιοχές προτεραιότητας λόγω της σχετικά καλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης των περιφερειών στις οποίες ανήκουν αυτές οι περιοχές. Η Επιτροπή αντιτάχθηκε επίσης στην προτεινόμενη αναβάθμιση της ομάδας αριθ. 21. Αυτή η ομάδα με πληθυσμό μόνο 26 000 κατοίκων δεν μπορεί να εξετασθεί χωριστά από τη γειτονική περιφέρεια του δυτικού Sonderjylland, η οποία έχει τη λιγότερο δυσμενή κοινωνικοοικονομική κατάσταση από όλες τις ενισχυόμενες περιοχές. Γι' αυτό το λόγο η Επιτροπή έκρινε ότι η αναβάθμιση της συγκεκριμένης ομάδας δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.

6. Αν και έχει ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το δανικό σύστημα ενισχύσεων καλύπτει μικρό ποσοστό του πληθυσμού, ότι η Δανία έχει τον χαμηλότερο κατά κεφαλή προϋπολογισμό για ενισχύσεις, στην Κοινότητα, και το χαμηλότερο ποσοστό ενισχύσεων των συνολικών επενδύσεων, η Επιτροπή είναι παρόλα αυτά υποχρεωμένη να εξετάσει αν οι προτεινόμενες περιφέρειες και τα προτεινόμενα επίπεδα ενίσχυσης δικαιολογούνται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3.

Εξάλλου, ούτε η ενίσχυση που χορηγείται στις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) από τα οποία εισάγονται βιομηχανικά αγαθά στην κοινή αγορά χωρίς δασμούς μπορεί να δικαιολογήσει τη χορήγηση περιφερειακής ενίσχυσης στη Δανία σύμφωνα με το άρθρο 92. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει το επίπεδο ενίσχυσης που χορηγείται στις σκανδιναβικές χώρες.

Όσον αφορά τους δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν από τις δανικές αρχές, η Επιτροπή δεν χρησιμοποίησε τρεις από αυτούς, και συγκεκριμένα τη δραστηριότητα στη μεταποιητική βιομηχανία, τη δραστηριότητα στον τομέα των υπηρεσιών και την αναλογία του πληθυσμού ηλικίας 18-66 ετών. Οι δύο πρώτοι δείκτες περιέχονται ήδη σε έναν από τους δείκτες που χρησιμοποίησε η Επιτροπή (απασχόληση στον πρωτογενή τομέα). Ο τρίτος δεν χρησιμοποιήθηκε επειδή δεν έχει άμεση σχέση. 7. Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι δικαιολογημένο να προβλέψει μεταβατική περίοδο δύο ετών για τη μείωση του ανωτάτου ορίου ενίσχυσης στις προαναφερόμενες περιοχές στις κομητείες Nordjylland, Viborg, Ringkoebing και Soenderjylland, και μεταβατική περίοδο τριών ετών, δηλαδή για τη διάρκεια του προγράμματος της αλιείας, χωρίς ποσοστώσεις για την περιοχή στην κομητεία Ringloebing όπου πρόκειται να καταργηθεί η ενίσχυση. Οι αιτήσεις για ενίσχυση των επενδύσεων πρέπει, ως εκ τούτου, να υποβληθούν για τις πρώτες περιοχές μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1988 και για τη δεύτερη μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1989, με τα όρια που εγκρίθηκαν προηγουμένως από την Επιτροπή.

8. Η Επιτροπή, για να μπορέσει να ελέγξει αν η ενίσχυση που πρόκειται να χορηγηθεί στο μέλλον σύμφωνα με το εν λόγω καθεστώς τηρεί τα εγκεκριμένα όρια, θεωρεί απαραίτητη την υποβολή ετήσιας έκθεσης όπου αναφέρονται, μεταξύ άλλων, το συνολικό ποσό των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν, η αξία των ενισχυόμενων επενδύσεων και ο αριθμός των ενισχύσεων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η χορήγηση ενίσχυσης στις κοινότητες Viborg, Egvad, Holmsland, Ringkoebing και Skjern στην κομητεία Ringkoebing κρίνεται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 92 παραγράφος 1 της συνθήκης. Η Δανία οφείλει να παύσει να χορηγεί αυτή την ενίσχυση από την 1η Ιανουαρίου 1990. Οι αιτήσεις ενίσχυσης που υποβάλλονται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1989 μπορούν να λαμβάνονται υπόψη μετά την ημερομηνία αυτή σύμφωνα με τις διατάξεις του δανικού νόμου της 13ης Μαρτίου 1985.

Άρθρο 2

Η χορήγηση ενίσχυσης για επενδάσεις επιχειρήσεων στις κοινότητες Hirtshals, Hjoerring, Loekeen-Vra, Sindal, Skagen, Dronninglund, Hals, Nibe, Sejloflod, Skoerping και AAbybro στην κομητεία Nordjylland, Hanstholm, Sydthy, Thisted, Morsoe, Sallingsud, Sundsoere, Moeldrup και AAlestrup στην κομητεία Viborg, Lemvig, Tyboroen, Harbooere, Thyholm και Mljborg-Vemb στην κομητεία Ringkoebing, και Hoejer και Toender στην κομητεία του Soenderjylland, κρίνεται ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης, στο μέτρο που η έντασή της παραμένει κατώτερη του 17 % σε καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης. Η Δανία οφείλει να παύσει τη χορήγηση ενίσχυσης με υψηλότερη ένταση από την 1η Ιανουαρίου 1989. Οι αιτήσεις ενίσχυσης που υποβάλλονται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1988 μπορούν να λαμβάνονται υπόψη μετά την ημερομηνία αυτή.

Άρθρο 3

Στις κοινότητες Gram, Noerre, Ringstrup και Roedding στην κομητεία Soenderjylland, η χορήγηση ενίσχυσης με ένταση 17 % σε καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης ή περισσότερο κρίνεται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της τήρησης των κοινοτικών κανόνων και ρυθμίσεων που εφαρμόζονται για το συνδυασμό διαφόρων μορφών ενισχύσεως, που χορηγούνται σε βιομηχανικά οργανωμένες αγροτικές επιχειρήσεις ή σε ορισμένους τομείς της βιομηχανίας, της γεωργίας και της αλιείας.

Άρθρο 5

Η Δανία πρέπει, κάθε χρόνο πριν από το τέλος Ιουνίου, να υποβάλει στην Επιτροπή έκθεση που περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με το συνολικό ποσό των περιφερειακών ενισχύσεων που χορηγήθηκαν, την αξία των ενισχυομένων επενδύσεων και τον αριθμό των χορηγηθεισών ενισχύσεων. Αυτές οι πληροφορίες πρέπει να δίνονται ανά περιφέρεια (επίπεδο ΙΙΙ σύμφωνα με την ονοματολογία εδαφικών μονάδων της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) και ανά τομέα (ταξινόμηση κατά κλάδους με διψήφιους αριθμούς της Γενικής Ονοματολογίας των Οικονομικών Δραστηριοτήτων στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων). Επιπλέον, η Επιτροπή εξετάζει κατά διαστήματα ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις.

Άρθρο 6

Η Δανία ενημερώνει την Επιτροπή, σε δύο μήνες από την ημερομηνία κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, για τα μέτρα που έλαβε προκειμένου να συμμορφωθεί με αυτή.

Άρθρο 7

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Δανίας.

Βρυξέλλες, 15 Ιουλίου 1987.

Για την Επιτροπή

Peter SUTHERLAND

Μέλος της Επιτροπής

(1) Εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 20 Φεβρουαρίου 1985.

(2) ΕΕ αριθ. L 290 της 14. 10. 1982, σ. 39.

(1) ΕΕ αριθ. L 350 της 27. 12. 1985, σ. 17.

(1) Υπόθεση 730/79 Philip Morris, Holland B.V. κατά Επιτροπής (1980), συλλογή ΔΕΚ 1980, G 2671, σημείο 24 του αιτιολογικού.