*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 551/85 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 1ης Μαρτίου 1985

περί καθορισμού των λεπτομερειών εφαρμογής για τις εισαγωγές ορύζης καταγωγής των κρατών Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού ή των υπερποντίων χωρών και εδαφών

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 486/85 του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 1985 σχετικά με το καθεστώς που εφαρμόζεται στα γεωργικά προϊόντα και σε ορισμένα εμπορεύματα τα οποία προκύπτουν από μεταποίηση γεωργικών προϊόντων προέλευσης κρατών ΑΚΕ ή υπερποντίων χωρών και εδαφών (1), και ιδίως το άρθρο 22,

τον κανονισμό αριθ. 129 του Συμβουλίου σχετικά με την αξία της λογιστικής μονάδας και των τιμών συναλλάγματος που πρέπει να εφαρμόζονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2543/73 (3), και ιδίως το άρθρο 3,

τη γνώμη της Νομισματικής Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 486/85 προβλέπει ότι η εισφορά, που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1418/76 του Συμβουλίου (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1025/84 (5), μειώνεται κατά ένα ποσό που ανέρχεται σε 50 % της εν λόγω εισφοράς, και κατά ένα κατ' αποκοπή στοιχείο το οποίο διαφέρει ανάλογα με το βαθμό κατεργασίας της ορύζης, εφόσον έχει εισπραχθεί αντίστοιχος φόρος κατά την εξαγωγή από τη σχετική τρίτη χώρα·

ότι ο φόρος κατά την εξαγωγή μπορεί να εισπραχθεί κατά τρόπο ακριβή μόνον αν είναι γνωστή η εισφορά η οποία θα εφαρμοστεί κατά την εισαγωγή στην Κοινότητα· ότι, για το σκοπό αυτό, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ο καθορισμός της εισφοράς κατά την εισαγωγή, πράγμα το οποίο θα επιτρέψει στον εμπορευόμενο να γνωρίζει το ποσό το οποίο θα αφαιρεθεί από την εισφορά και, κατά συνέπεια, το ποσό το οποίο πρέπει να εισπραχθεί κατά την εξαγωγή·

ότι είναι σκόπιμο να εξασφαλιστεί ότι έχει πραγματικά εισπραχθεί στη χώρα εξαγωγής το ποσό του φόρου κατά την εξαγωγή που αντιστοιχεί στη μείωση της εφαρμοζόμενης εισφοράς·

ότι πρέπει να προβλεφθούν τα κατάλληλα διοικητικά μέτρα, προκειμένου να εξασφαλιστεί η μη υπέρβαση των καθορισμένων ποσοτήτων·

ότι, προκειμένου να μπορέσει η Επιτροπή να εφαρμόσει, ενδεχομένως, το άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 486/85, είναι απαραίτητο να προβλεφθεί η ημερήσια ανακοίνωση στην Επιτροπή εκ μέρους των κρατών μελών των ποσοτήτων για τις οποίες έχουν υποβληθεί αιτήσεις πιστοποιητικών εισαγωγής ορύζης προέλευσης κρατών ΑΚΕ και υπερποντίων χωρών και εδαφών·

ότι, κατ' εφαρμογή του άρθρου 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 486/85, οι εισφορές δεν εφαρμόζονται στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα μέχρι τις 30 Ιουνίου 1985 και ότι είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η πληροφόρηση της Επιτροπής σχετικά με τις ποσότητες ορύζης που εισάγονται στα διαμερίσματα αυτά·

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διχείρισης Σιτηρών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Τα ποσά των εισφορών που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 486/85 καθορίζονται κάθε εβδομάδα από την Επιτροπή, βάσει των εισφορών που έχουν καθορισθεί σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1418/76.

Άρθρο 2

1. Οι διατάξεις του άρθρου 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 486/85 εφαρμόζονται μόνον στις εισαγωγές ορύζης για τις οποίες το ποσό του φόρου κατά την εξαγωγή, που αντιστοιχεί στη διαφορά ανάμεσα στην εισφορά που εφαρμόζεται κατά την εισαγωγή ορύζης προέλευσης τρίτων χωρών και στα ποσά που αναφέρονται στο άρθρο 1, έχει εισπραχθεί από τη χώρα εξαγωγής.

2. Για να αποδειχθεί ότι εισπράχθηκε το ποσό, οι τελωνειακές αρχές της χώρας εξαγωγής θέτουν μία από τις ακόλουθες μνείες στο τμήμα «παρατηρήσεις» του πιστοποιητικού κυκλοφορίας των εμπορευμάτων EUR 1:

1.2 // «Saerafgift, der opkraeves ved eksport af ris», // // «Bei der Ausfuhr von Reis erhobene Sonderabsgabe», // // «Ειδικός φόρος που εισπράττεται

κατά την εξαγωγή ορύζης», // // «Special charge collected on export of rice», // (Ποσό σε εθνικό

νόμισμα) // «Taxe speciale percue a l'exportation du riz», // // «Tassa speciale riscossa all'esportazione del riso», // // «Bij de uitvoer van de rijst opgelegde bijzondere heffing». //

(Υπογραφή και σφραγίδα του γραφείου)

3. Σε περίπτωση κατά την οποία ο φόρος που εισπράττεται από τη χώρα εξαγωγής είναι κατώτερος από τη μείωση που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 486/85, η μείωση περιορίζεται στο ποσό που εισπράχθηκε.

4. Αν το εισπραχθέν ποσό του φόρου κατά την εξαγωγή είναι εκφρασμένο σε νόμισμα διαφορετικό από αυτό του κράτους μέλους εισαγωγής, η συναλλαγματική τιμή που χρησιμοποιείται προκειμένου να προσδιοριστεί το ποσό του φόρου που πραγματικά εισπράχθηκε είναι η τιμή που σημειώθηκε στην ή στις πλέον αντιπροσωπευτικές αγορές συναλλάγματος του κράτους μέλους αυτού, την ημέρα του προκαθορισμού της εισφοράς.

Άρθρο 3

1. Πέραν των άλλων όρων που προβλέπονται από την κοινοτική ρύθμιση, προκειμένου να τύχουν οι ενδιαφερόμενοι της μειωμένης εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 486/85, η αίτηση του πιστοποιητικού καθώς και το πιστοποιητικό εισαγωγής περιλαμβάνουν:

α) στο χώρο 12, μία από τις ακόλουθες μνείες:

«Reduceret afgift AVS/OLT»,

«Verringerte Abschoepfung AKP/UELG»,

«Μειωμένη εισφορά ΑΚΕ/ΥΧΕ»,

«Reduced levy ACP/OCT»,

«Prelevement reduit ACP/PTOM»,

«Prelievi ridotti ACP/PTOM»,

«Verminderde heffing ACS-staten/LGO»·

β) στο χώρο 14, ένδειξη του κράτους, της χώρας ή του εδάφους προέλευσης του προϊόντος.

Το πιστοποιητικό καθιστά υποχρεωτική την εισαγωγή από τη χώρα προέλευσης που αναφέρεται σ' αυτό. Εξάλλου, η εισφορά κατά την εισαγωγή πρέπει να είναι προκαθορισμένη.

2. Το πιστοποιητικό εισαγωγής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 εκδίδεται την τρίτη εργάσιμη ημέρα μετά την ημέρα κατάθεσης της αίτησης, με την προϋπόθεση ότι δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο αναστολής του προκαθορισμού της εισφοράς εντός της προθεσμίας αυτής ή ότι δεν έχει καλυφθεί η ποσότητα η οποία μπορεί να τύχει της μειωμένης εισφοράς.

Την ημέρα κατά την οποία οι αιτούμενες ποσότητες θα υπερβούν τις ποσότητες για τις οποίες χορηγείται μειωμένη εισφορά, η Επιτροπή καθορίζει ένα ενιαίο ποσοστό μείωσης των αιτούμενων ποσοτήτων.

Άρθρο 4

Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν κάθε μέρα με τέλεξ στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) τις ποσότητες ανά είδος ορύζης οι οποίες έχουν αποτελέσει αντικείμενο αίτησης πιστοποιητικού εισαγωγής προέλευσης κρατών ΑΚΕ και υπερποντίων χωρών και εδαφών, με ένδειξη της χώρας εξαγωγής·

β) τις ποσότητες ανά είδος ορύζης για τις οποίες εκδόθηκε πραγματικά πιστοποιητικό εισαγωγής, με ένδειξη της ημερομηνίας και της χώρας εξαγωγής·

γ) τις ποσότητες ανά είδος ορύζης και ανά διαμέρισμα που εισήχθησαν άνευ εισφοράς στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα·

δ) τις ποσότητες ανά είδος ορύζης για τις οποίες ακυρώθηκαν τα πιστοποιητικά εισαγωγής.

Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να διαβιβάζονται χωριστά από εκείνες που αφορούν τις άλλες αιτήσεις πιστοποιητικών εισαγωγής στον τομέα της ορύζης.

Άρθρο 5

1. Κατά την περίοδο από την 1η Μαρτίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 1985, οι ποσότητες προέλευσης κρατών ΑΚΕ και υπερποντίων χωρών και εδαφών που μπορούν να εισαχθούν στην Κοινότητα ανέρχονται σε 101 666 τόνους αποφλοιωμένης ορύζης που υπάγεται στη διάκριση 10.06 Β Ι β) του Κοινού Δασμολογίου και σε 14 166 τόνους θραυσμάτων ορύζης της διάκρισης 10.06 Β ΙΙΙ του Κοινού Δασμολογίου.

2. Η λογιστική καταγραφή των ποσοτήτων της ορύζης που εισάγονται υπό μορφή διαφορετική από την αποφλοιωμένη όρυζα, πραγματοποιείται επί της αποφλοιωμένης ορύζης βάσει των συντελεστών που αναφέρονται στο άρθρο 1 του κανονισμού αριθ. 467/67/ΕΟΚ (1).

Άρθρο 6

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

Εφαρμόζεται από την 1η Μαρτίου 1985.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 1 Μαρτίου 1985.

Για την Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. L 61 της 1. 3. 1985, σ. 4.

(2) ΕΕ αριθ. 106 της 30. 10. 1962, σ. 2553/62.

(3) ΕΕ αριθ. L 263 της 19. 9. 1973, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 166 της 25. 6. 1976, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 107 της 19. 4. 1984, σ. 13.

(1) ΕΕ αριθ. L 204 της 24. 8. 1967, σ. 1.