ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 7ης Οκτωβρίου 1997 σχετικά με τη διατύπωση, την εφαρμογή και την επιβολή της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον (97/C 321/01)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τη δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δουβλίνου, στις 25 και 26 Ιουνίου 1990, για τις περιβαλλοντικές επιταγές όπου οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων τόνισαν μεταξύ άλλων ότι η κοινοτική νομοθεσία για το περιβάλλον θα είναι αποτελεσματική μόνο εφόσον εφαρμόζεται και επιβάλλεται πλήρως από τα κράτη μέλη και επανέλαβαν τη δέσμευσή τους προς το σκοπό αυτό,

το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 1993 όσον αφορά την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας (1) και το γενικό στόχο της απλούστευσης της κοινοτικής νομοθεσίας,

το ψήφισμα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στα πλαίσια του Συμβουλίου της 1ης Φεβρουαρίου 1993 σχετικά με ένα κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής και δράσεως για το περιβάλλον και τη σταθερή ανάπτυξη, εφεξής καλούμενο πέμπτο πρόγραμμα περιβαλλοντικής δράσης (2), και τη σχετική πρόταση της Επιτροπής για την αναθεώρησή του,

την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον της 5ης Νοεμβρίου 1996,

Σημειώνοντας το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Μαΐου 1997 για την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον,

Εκτιμώντας:

ότι η διάσκεψη των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, στη δήλωσή της (αριθ. 19), για τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου τόνισε ότι κάθε κράτος μέλος πρέπει να μεταφέρει πλήρως και πιστώς στο εθνικό του δίκαιο τις κοινοτικές οδηγίες που του απευθύνονται εντός των προθεσμιών που αυτές τάσσουν και - ενώ αναγνώρισαν ότι εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να καθορίζει τον καλύτερο τρόπο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου ανάλογα με τους δικούς του θεσμούς του κοινοτικού δικαίου, το δικό του νομικό σύστημα και τις άλλες ιδιαίτερες συνθήκες του, στα πλαίσια ωστόσο του άρθρου 189 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας - θεώρησαν περαιτέρω ότι είναι θέμα ζωτικής σημασίας, για την καλή λειτουργία της Κοινότητας, να καταλήγουν τα μέτρα που λαμβάνονται στα διάφορα κράτη μέλη στην εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου με αποτελεσματικότητα και αυστηρότητα ισοδύναμη με την αποτελεσματικότητα και αυστηρότητα της εφαρμογής του οικείου εθνικού δικαίου 7

ότι η Κοινότητα χρειάζεται να αναπτύξει περαιτέρω νομοθεσία για την αντιμετώπιση των μεγαλυτέρων προβλημάτων του περιβάλλοντος ενώ, παράλληλα, να εστιάσει τις προσπάθειές της στην ενίσχυση και τη σταθεροποίηση της εφαρμογής του ισχύοντος «κοινοτικού κεκτημένου», συνεκτιμώντας επίσης τις τρέχουσες τάσεις, πρακτικές και αντιμετωπίσεις των προβλημάτων 7

ότι το δίκτυο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την εφαρμογή και την επιβολή του δικαίου του περιβάλλοντος (IMPEL), όσον αφορά το κεφάλαιο 9 του πέμπτου προγράμματος περιβαλλοντικής δράσης, έχει διαδραματίσει ως τώρα χρήσιμο ρόλο ως άτυπο δίκτυο για την καλύτερη εφαρμογή, επιθεώρηση και επιβολή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, με ιδιαίτερη έμφαση στα ζητήματα βιομηχανικής ρύπανσης 7

ότι η εφαρμογή και η επιβολή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας μέσω της κατανομής των ευθυνών αποτελεί ένα από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά της κοινοτικής πολιτικής για το περιβάλλον 7

ότι η επικουρικότητα αποτελεί θεμελιώδη γενική αρχή της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας όπως ορίζεται στο άρθρο 3 Β της συνθήκης 7

ότι οι διαφορές που υφίστανται μεταξύ των περιοχών της Κοινότητας, όσον αφορά τις περιβαλλοντικές και λοιπές συνθήκες, πρέπει να λαμβάνονται δεόντος υπόψη κατά την εκπόνηση νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 130 Ρ παράγραφος 2 της συνθήκης και ότι οι διαφορές μεταξύ των νομικών και διοικητικών συστημάτων και πρακτικών των κρατών μελών, θα πρέπει να λαμβάνονται περισσότερο υπόψη 7

ότι η ανοικτή πολιτική και η πρόσβαση στην πληροφόρηση είναι σημαντικά μέσα για να εξασφαλισθεί η συμμετοχή των πολιτών, των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) και των άλλων ενδιαφερόμενων φορέων στον τομέα που καλύπτει το παρόν ψήφισμα 7

ότι απαιτούνται αυξημένες προσπάθειες όλων των συντελεστών στους διάφορους κρίκους της νομοθετικής αλυσίδας για την καλύτερη διατύπωση, εφαρμογή και επιβολή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας,

1. ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ για την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον και την ΘΕΩΡΕΙ χρήσιμη πρωτοβουλία για την προώθηση και βελτίωση της αποτελεσματικής και ομαλής εφαρμογής και επιβολής της νομοθεσίας για το περιβάλλον σε όλη την Κοινότητα,

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

2. ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι η προστασία του περιβάλλοντος συνεπάγεται ιδιαίτερες προκλήσεις οι οποίες την καθιστούν κατά πολλούς τρόπους διαφορετική από άλλα πεδία της πολιτικής και της νομοθεσίας, και ότι αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τη διατύπωση, την εφαρμογή και την επιβολή της νομοθεσίας για το περιβάλλον,

3. ΤΟΝΙΖΕΙ ότι η προστασία του περιβάλλοντος θα πρέπει να συνυπολογίζει μεταξύ άλλων: τις περιβαλλοντικές συνιστώσες (ατμόσφαιρα, ύδατα, έδαφος) και τους ζώντες οργανισμούς (άνθρωπος, χλωρίδα και πανίδα) καθώς και τις σχέσεις μεταξύ τους 7 τις συνεχώς μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές καταστάσεις, την πρόοδο των επιστημονικών γνώσεων και τις στενές σχέσεις της προστασίας του περιβάλλοντος με μια περίπλοκη και αναπτυσσόμενη τεχνολογία 7 το μεγάλο αριθμό των ενεχομένων δημόσεων και ιδιωτικών φορέων 7 τις αρμοδιότητες για τη μεταφορά και την πρακτική εφαρμογή της νομοθεσίας οι οποίες περιέρχονται και κατανέμονται μεταξύ διαφόρων επιπέδων της δημόσιας διοίκησης και τελευταίο, αλλά όχι πλέον ασήμαντο γεγονός, ότι το περιβάλλον αποτελεί κοινό αγαθό το οποίο συχνά δεν συνδέεται με ιδιωτικά συμφέροντα,

4. ΘΕΩΡΕΙ ότι αυτά τα χαρακτηριστικά και οι περιστάσεις καίτοι δεν αφορούν αποκλειστικά την προστασία του περιβάλλοντος βοηθούν στο να εξηγήσουν γιατί η εφαρμογή και επιβολή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και ειδικότερα της κοινοτικής, είναι τόσο περίπλοκες και όχι πάντα ικανοποιητικές και γιατί απαιτούν ιδιαίτερες προσπάθειες από όλους τους σχετικούς συντελεστές προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που ορίζει η περιβαλλοντική νομοθεσία,

ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΔΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

5. ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή να συμβουλεύεται τους κυριότερους σχετιζόμενους φορείς στους οποίους περιλαμβάνονται και αυτοί που ενδέχεται να συμμετάσχουν, σε εθνικό επίπεδο και εντός της Επιτροπής, στη μεταφορά και την πρακτική εφαρμογή, σε ένα αρχικό στάδιο και για συγκεκριμένες προτάσεις νομοθετημάτων, προκειμένου να διευκολύνονται όχι μόνο οι περαιτέρω συζητήσεις αλλά και η εφαρμογή και επιβολή της νομοθεσίας.

Στο πλαίσιο αυτό, ΚΑΛΕΙ επίσης την Επιτροπή να δώσει, στην εν λόγω διαδικασία διαβουλεύσεων, τη δέουσα προσοχή στη γλωσσική ποικιλότητα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έτσι ώστε να εξασφαλίζεται αποτελεσματική και άνευ διακρίσεων συμμετοχή των κυριότερων σχετιζόμενων φορέων.

ΚΑΛΕΙ τα κράτη μέλη να διεξάγουν ανάλογες διαπραγματεύσεις με τους κυριότερους φορείς που συμμετέχουν σε όλα τα νομοπαρασκευαστικά στάδια, στη μεταφορά, και στην πρακτική εφαρμογή της νομοθεσίας,

6. ΘΕΩΡΕΙ ότι η διαφάνεια κατά τη διαμόρφωση της πολιτικής και τη διατύπωση προτάσεων θα πρέπει επίσης να βελτιωθεί με άλλα μέσα και, προς τούτο, ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή, να ενημερώνει τακτικώς τα άλλα όργανα και κράτη μέλη, με τον δέοντα τρόπο, για την προπαρασκευαστική εργασία της και, στο πλαίσιο αυτό, να κοινοποιεί μελέτες και συναφή τεκμηρίωση,

7. ΖΗΤΑ από την Επιτροπή να παράσχει, στις αιτιολογικές εκθέσεις των προτάσεών της λεπτομερέστερες πληροφορίες για:

- το πεδίο εφαρμογής τους,

- την επιλογή του τύπου νομοθεσίας,

- τη νομική βάση και άλλες νομικές πτυχές,

- την προτεινόμενη προθεσμία για την έναρξη ισχύος,

- τις πρακτικές και άλλες πλευρές της υλοποίησης και επιβολής τους από τα κράτη μέλη,

- τις πιθανές ωφέλειες και ζημίες που θα προέκυπταν από την ανάληψη ή από την μη ανάληψη δράσης,

- τη συμβατότητα του προτεινόμενου μέτρου με την υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία,

- τη συνολική στρατηγική όπου εμφανίζεται σαφώς το προς επίλυση πρόβλημα,

- την εφαρμογή των αρχών που διακηρύσσονται στο άρθρο 3 Β της συνθήκης,

8. ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕΙ ότι, θα πρέπει να καταβληθεί μεγαλύτερη προσπάθεια ώστε τα κείμενα που προκύπτουν από τα διάφορα κοινοτικά νομοπαρασκευαστικά στάδια να μην είναι ασκόπως ασαφή ή περίπλοκα, για να περιορίζονται τα προβλήματα μεταφοράς και πρακτικής εφαρμογής τα οποία οδηγούν σε ατελή ή ανομοιόμορφη εφαρμογή στις διάφορες περιοχές της Κοινότητας,

9. ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ τη σημασία της συνοχής του όλου συστήματος της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον 7 προς τούτο, ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή να μελετήσει τη συνολική συνοχή της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον και να προτείνει στο Συμβούλιο βελτιώσεις, που είναι δυνατό να επέλθουν χωρίς να μειωθεί το επίπεδο της προστασίας του περιβάλλοντος. Εν προκειμένω πρέπει να συνεκτιμώνται οι διασυνδέσεις μεταξύ των περιβαλλοντικών συνιστωσών,

10. ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή να βελτιώσει τη συνοχή της κοινοτικής νομοθεσίας χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων, οδηγίες-πλαίσιο και κωδικοποίηση ή ενοποίηση της νομοθεσίας. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι εργασίες των επιτροπών που συστάθηκαν δυνάμει οδηγιών του Συμβουλίου και ειδικότερα των επιφορτισμένων με την προσαρμογή και εκτέλεση της κοινοτικής νομοθεσίας. Η νομοθεσία σε άλλους κοινοτικούς τομείς θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη.

ΣΗΜΕΙΩΝΕΙ περαιτέρω ότι πρέπει επίσης να εξασφαλίζεται η συνοχή της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον με τα διεθνή νομοθετήματα που αφορούν το περιβάλλον.

ΚΑΛΕΙ τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν, τη συνοχή της νομοθεσίας τους, για το περιβάλλον, και ιδίως τη συμβατότητά της με την κοινοτική νομοθεσία,

ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

11. ΤΟΝΙΖΕΙ την ανάγκη να αντιμετωπιστούν συστηματικότερα συγκεκριμένα προβλήματα σχετικά με τη μεταφορά και την πρακτική εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον. Ως προς τούτο, η ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των κρατών μελών για συγκεκριμένα κοινά προβλήματα αποτελεί σημαντική βάση για να διερευνηθούν πιθανές λύσεις, περιλαμβανομένης, ενδεχομένως, της αναθεώρησης της υφιστάμενης νομοθεσίας.

Εν προκειμένω, το σύστημα εναρμονισμένων εκθέσεων που θεσπίστηκε με την οδηγία 91/692/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1991, για την τυποποίηση και τον εξορθολογισμό των εκθέσεων που αφορούν την εφαρμογή ορισμένων οδηγιών για το περιβάλλον (3) θα πρέπει να βοηθά στην εξέταση των κοινών και ιδιαίτερων προβλημάτων που εγείρονται στα κράτη μέλη κατά τη μεταφορά και εφαρμογή, καθώς και στην ενθάρρυνση της ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των κρατών μελών,

12. ΘΕΩΡΕΙ ότι τα κράτη μέλη, εφαρμόζοντας την κοινοτική νομοθεσία για το περιβάλλον, θα πρέπει να προβλέπουν κατάλληλες κυρώσεις ώστε να εξασφαλίζεται μια πιο ομοιόμορφη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου του περιβάλλοντος. Οι κυρώσεις αυτές, που παραμένουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, θα πρέπει να είναι διαφανείς, αποτρεπτικές, σύμμετρες και να επιβάλλονται πραγματικά. Το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, για την ενιαία και αποτελεσματική εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου και για τις κυρώσεις κατά των παραβάσεών του στον τομέα της εσωτερικής αγοράς (4) θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο αυτό,

13. ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο στις μελλοντικές προτάσεις της για περιβαλλοντικά μέτρα να περιλαμβάνετα, όπου απαιτείται και σε περιπτωσιολογική βάση, διάταξη με την οποία να απαιτείται από τα εθνικά μέτρα εφαρμογής να περιλαμβάνουν δεόντως αποτρεπτικές κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις των οικείων κοινοτικών πράξεων και να λαμβάνεται υπόψη η αρχή της επικουρικότητας,

14. ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή να μεριμνήσει ώστε οι περιβαλλοντικοί στόχοι της Κοινότητας και οι απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου του περιβάλλοντος να ενσωματωθούν πλήρως στους υφιστάμενους κοινοτικούς μηχανισμούς χρηματοοικονομικής στήριξης και στην παρακολούθηση των σχεδίων που χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ακόμη ότι όλα τα σχέδια, είτε χρηματοδοτούνται σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο είτε όχι, πρέπει να συμμορφούνται, μεταξύ άλλων, προς την κοινοτική νομοθεσία για το περιβάλλον,

ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ

15. ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕΙ το γεγονός ότι οι επιθεωρήσεις αποτελούν ουσιώδη προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου της ομοιόμορφης πρακτικής εφαρμογής και επιβολής του δικαίου του περιβάλλοντος σε όλα τα κράτη μέλη,

16. ΣΗΜΕΙΩΝΕΙ ότι στα κράτη μέλη υπάρχουν ήδη διαφορετικά συστήματα και πρακτικές επιθεωρήσεων και ΘΕΩΡΕΙ ότι οι διαφορές αυτές πρέπει να αναγνωριστούν. ΘΕΩΡΕΙ επιπλέον ότι δεν θα πρέπει να αντικατασταθούν από σύστημα επιθεωρήσεων σε κοινοτικό επίπεδο.

ΣΗΜΕΙΩΝΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ότι η ευρύτερη εφαρμογή εθελουσίων συστημάτων διαχείρισης του περιβάλλοντος και λογιστικού ελέγχου σύμφωνα με τον κανονισμό για το κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου θα μπορούσαν να συμβάλουν στην καλύτερη πρακτική εφαρμογή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας μέσω ενισχυμένου αυτοελέγχου και αυτοπαρακολούθησης,

17. ΖΗΤΑ από την Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των υπαρχόντων συστημάτων να προωθήσει για περαιτέρω εξέταση στο Συμβούλιο και ιδίως με βάση τις εργασίες του IMPEL, ελάχιστα κριτήρια ή/και κατευθυντήριες γραμμές για τη διενέργεια επιθεωρήσεων, στο επίπεδο των κρατών μελών και για τους πιθανούς τρόπους με τους οποίους τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να ελέγχουν την εφαρμογή τους στην πράξη με σκοπό την εξασφάλιση της ομοιόμορφης πρακτικής εφαρμογής και επιβολής της νομοθεσίας για το περιβάλλον,

18. ΚΑΛΕΙ τα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν στο κατάλληλο πλαίσιο, μεταξύ άλλων προωθώντας πρωτοβουλίες του δικτύου IMPEL, τη συνεργασία μεταξύ και εντός των κρατών μελών για την καταπολέμηση των σχετικών με το περιβάλλον παράνομων πρακτικών διασυνοριακού χαρακτήρα,

IMPEL

19. ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι το IMPEL, στο οποίο αντιπροσωπεύονται όλα τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, είναι ένα πολύ χρήσιμο άτυπο εργαλείο για τη βελτίωση της εφαρμογής, του ελέγχου και της επιβολής, μεταξύ άλλων μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών και εμπειριών σε διάφορα διοικητικά επίπεδα, καθώς και μέσω κατάρτισης και διεξοδικών συζητήσεων για περιβαλλοντικά ζητήματα και πτυχές σχετικές με την επιβολή,

20. ΘΕΩΡΕΙ ότι το δίκτυο IMPEL θα πρέπει επίσης να διαδραματίσει στο μέλλον σημαντικό ρόλο στις διάφορες φάσεις της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας και μπορεί ειδικότερα να συμβουλεύει - κατόπιν αίτησης ή με δική του πρωτοβουλία - για γενικά ζητήματα εφαρμογής και επιβολής καθώς και για νέα σχέδια προτάσεων κοινοτικής νομοθεσίας, ιδίως όταν απαιτείται εισροή πρακτικών εμπειριών,

21. ΘΕΩΡΕΙ ότι το IMPEL θα μπορούσε να αναπτυχθεί περαιτέρω. Ένας από τους τρόπους θα ήταν να του ζητηθεί να μελετήσει το κατά πόσον θα ήταν σκόπιμο να διευρύνει ή όχι το πεδίο της εντολής του και το επίκεντρο των τρεχουσών εργασιών του.

Η διάρθρωση του IMPEL θα πρέπει να αντανακλά τα κύρια καθήκοντά του σχετικά με τη νομική πολιτική, ζητήματα εφαρμογής και επιβολής της νομοθεσίας καθώς και τεχνικά ζητήματα, πρακτική εφαρμογή, επιθεωρήσεις και διαχείριση του περιβάλλοντος, διατηρώντας συγχρόνως τον άτυπο χαρακτήρα του,

22. ΚΑΛΕΙ τα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν τη σύσταση εθνικών συντονιστικών δικτύων με τη συμμετοχή των κυριότερων αρχών στα διάφορα επίπεδα δημόσιας διοίκησης,

23. ΘΕΩΡΕΙ, περαιτέρω, ότι το IMPEL, για να είναι σε θέση να εκπληρώνει τις προαναφερθείσες λειτουργίες, χρειάζεται κατάλληλα χρηματοδοτικά μέσα και γραμματεία,

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΜΚΟ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥΣ

24. ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΙ τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και άλλους παράγοντες να αναπτύξουν τις υφιστάμενες και νέες πρωτοβουλίες ώστε να βελτιωθεί η γνώση και η εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου για το περιβάλλον από τους κυριότερους παράγοντες που συμμετέχουν στην πρακτική εφαρμογή και επιβολή στα κράτη μέλη,

25. ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕΙ ότι, προκειμένου οι σχετικές με το περιβάλλον διαφορές να επιλύονται αποτελεσματικότερα (δηλαδή ταχύτερα και φθηνά) και ευκολότερα τόσο για τους πολίτες όσο και για τις εθνικές αρχές, είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να μελετήσουν τη θέσπιση κατάλληλων μηχανισμών, στο ενδεδειγμένο επίπεδο, για την εξέταση των καταγγελιών των πολιτών και των μη κυβερνητικών οργανώσεων για μη συμμόρφωση προς τη νομοθεσία για το περιβάλλον και να παρέχουν πληροφορίες για τις δυνατότητες εξέτασης των καταγγελιών σε επίπεδο κράτους μέλους,

26. ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή να υποβάλει στο Συμβούλιο έκθεση για τους υπάρχοντες διοικητικούς και δικαστικούς μηχανισμούς εξέτασης καταγγελιών των πολιτών και των ΜΚΟ και άλλων ενδιαφερομένων παραγόντων, καθώς και για τα υπάρχοντα συστήματα νομικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης των πολιτών και των ΜΚΟ στη δικαιοσύνη. Η έκθεση θα πρέπει να υποβληθεί πριν την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, στο πλαίσιο της ad hoc ομάδας για τη σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη (ECE), όσον αφορά την πρόσβαση στις πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον και τη δημόσια συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων για το περιβάλλον, στο τέλος του 1997.

ΚΑΛΕΙ ΑΚΟΜΗ την Επιτροπή να αξιολογήσει, με βάση την εν λόγω έκθεση, εάν υπάρχει ανάγκη για τη θέσπιση ελάχιστων κριτηρίων ή κατευθυντηρίων γραμμών όσον αφορά:

- το χειρισμό καταγγελιών τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο και

- την καλύτερη πρόσβαση στα δικαστήρια συμπεριλαμβανομένων των διοικητικών δικαστηρίων, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της επικουρικότητας και τα διαφορετικά νομικά συστήματα των κρατών μελών.

Στο συγκεκριμένο αυτό πλαίσιο, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στην έκβαση των διεξαγόμενων συζητήσεων σχετικά με την πρόσβαση στη δικαιοσύνη στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών,

27. ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή, εκτός από την ετήσια έκθεση για την παρακολούθηση της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας, να υποβάλλει στο Συμβούλιο ετήσια έκθεση για το περιβάλλον που θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, αναλυτικές πληροφορίες για τη μεταφορά και την πρακτική εφαρμογή από τα κράτη μέλη της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον, καθώς και για τις κύριες δραστηριότητες και τα συγκεκριμένα αποτελέσματα του δικτύου IMPEL συμπεριλαμβανομένου του τρέχοντος και του μελλοντικού προγράμματος των εργασιών του, με βάση έκθεση του IMPEL,

28. ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ την υποχρέωση να εξετάζει τακτικά, με βάση τα παραπάνω, την πορεία εφαρμογής και επιβολής του κοινοτικού δικαίου για το περιβάλλον.

(1) ΕΕ C 166 της 17. 6. 1993, σ. 1.

(2) ΕΕ C 138 της 17. 5. 1993, σ. 1.

(3) ΕΕ L 377 της 31. 12. 1991, σ. 48.

(4) ΕΕ C 188 της 22. 7. 1995, σ. 1.