ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 11ης Ιουλίου 1994 για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας (94/480/ΕΚ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 103 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Νομισματικής Επιτροπής,

τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 24ης και 25ης Ιουνίου 1994,

ΣΥΝΙΣΤΑ:

Το άρθρο 103 της συνθήκης αποτελεί το πλαίσιο για το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών κατά τη διάρκεια του δευτέρου σταδίου της πορείας προς την οικονομική και νομισματική ένωση. Οι γενικοί προσανατολισμοί οικονομικής πολιτικής που υιοθετούνται σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, λειτουργούν ως βάση αναφοράς για την άσκηση των οικονομικών πολιτικών τόσο σε επίπεδο Κοινότητας όσο και στο επίπεδο των κρατών μελών.

Η Κοινότητα βαδίζει σήμερα προς την οικονομική ανάκαμψη. Ο βασικός ρόλος της οικονομικής πολιτικής θα είναι η διατήρηση και ενίσχυση της ανάκαμψης αυτής κατά τα επόμενα τρίμηνα, και η εξασφάλιση της δημιουργίας των συνθηκών εκείνων που θα επιτρέψουν την έντονη αύξηση της απασχόλησης. Επιπλέον, η μεγέθυνση πρέπει να είναι διατηρήσιμη και να λαμβάνει δεόντως υπόψη το περιβάλλον. Προκειμένου να διατηρηθεί η ανάκαμψη, θα πρέπει να συνεχιστεί η πρόοδος προς τη σταθερότητα των τιμών και να δημιουργηθούν κατά συνέπεια οι προϋποθέσεις για χαμηλά επιτόκια. Η δημοσιονομική πολιτική θα παίξει ουσιαστικό ρόλο στο θέμα αυτό, με τη διαμόρφωση διατηρήσιμων δημοσιονομικών θέσεων και πάλι, καθώς και με τη συμβολή της στην απαραίτητη αύξηση της εθνικής αποταμίευσης. Εξίσου σημαντική θα είναι και η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων διαρθρωτικής προσαρμογής που έχουν ήδη αρχίσει. Η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης θα πρέπει να αποτελέσει κίνητρο για την αύξηση των προσπαθειών στους δύο αυτούς τομείς και να μην οδηγήσει σε εφησυχασμό και μείωση της αποφασιστικότητας. Τα σφάλματα του προηγούμενου οικονομικού κύκλου δεν πρέπει να επαναληφθούν.

Η παρούσα δέσμη κατευθύνσεων οικονομικής πολιτικής αποτελεί πιο συγκεκριμένα ανάπτυξη εκείνων που είχαν θεσπιστεί τον προηγούμενο Δεκέμβριο, για να ληφθούν υπόψη οι οικονομικές προοπτικές και η συγκεκριμένη κατάσταση των κρατών μελών. Η εφαρμογή τους θα συμβάλει στην βελτίωση του σημερινού πλέγματος μέτρων οικονομικής πολιτικής, ενισχύοντας τη δημοσιονομική προσαρμογή, τη συνέχιση της μισθολογικής συγκράτησης και την άμβλυνση του σταθεροποιητικού ρόλου της νομισματικής πολιτικής. Η Κοινότητα μπορεί να επανέλθει σε διατηρήσιμους ρυθμούς μεγέθυνσης και δημιουργίας θέσεων απασχόλησης εάν βελτιωθεί το μείγμα οικονομικής πολιτικής με την περαιτέρω υποχώρηση των πληθωριστικών προσδοκιών και την πρόοδο της δημοσιονομικής προσαρμογής καθώς και εάν εφαρμοστούν αποτελεσματικές ενέργειες διαρθρωτικής προσαρμογής. Κάτω από τις συνθήκες αυτές, θα πρέπει να καταστεί εφικτή η σταθεροποίηση της ανεργίας κατά το 1995 και στη συνέχεια η πτωτική της τάση.

Οι παρόντες γενικοί προσανατολισμοί, που εγκρίθηκαν βάσει του άρθρου 103 παράγραφος 2 της συνθήκης, θα αποτελέσουν το πλαίσιο αναφοράς για την άσκηση των οικονομικών πολιτικών στην Κοινότητα και τα κράτη μέλη. Επιβεβαιώνουν τους στόχους που προσδιορίστηκαν στους γενικούς προσανατολισμούς του Δεκεμβρίου 1993 σχετικά με τη σημαντική αύξηση της απασχόλησης κατά τα επόμενα έτη και τη μείωση του σημερινού υψηλού επιπέδου ανεργίας. Οι παρόντες γενικοί προσανατολισμοί επιβεβαιώνουν τη μεσοπρόθεσμη στρατηγική του προηγούμενου Δεκεμβρίου, δηλαδή την επάνοδο της κοινοτικής οικονομίας σε ρυθμούς ισχυρότερης και διαρκούς μεγένθυσης με την παράλληλη δημιουργία περισσότερων θέσεων απασχόλησης.

Σταθερότητα τιμών και συναλλαγματικών ισοτιμιών

Η ευνοϊκή εξέλιξη των τιμών που σημειώθηκε το προηγούμενο έτος και η πρόοδος που αναμένεται για το 1994 και 1995 θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την επάνοδο σε συνθήκες διατηρήσιμης και μη πληθωριστικής μεγέθυνσης βραχυπρόθεσμα. Οι μακροοικονομικές και δημοσιονομικές πολιτικές θα πρέπει να στοχεύουν σταθερά προς την εξασφάλιση της σταθερότητας των τιμών, η οποία θα πρέπει να αποτελέσει τον κανόνα στην Κοινότητα. Η επιστροφή και η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών απαιτεί οι μισθολογικές και δημοσιονομικές τάσεις να συμβαδίζουν με το στόχο αυτό. Στα περισσότερα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτευχθεί ποσοστό πληθωρισμού το οποίο δεν υπερβαίνει το 2 έως 3 % το αργότερο έως το 1996, ως ένα βήμα προς τη σταθερότητα των τιμών στην Κοινότητα.

Η δέσμευση διατήρησης του πληθωρισμού σε χαμηλά επίπεδα εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από τον τρόπο άσκησης των μακροοικονομικών και διαρθρωτικών πολιτικών. Τα μέχρι στιγμής επιτευχθέντα αποτελέσματα αντανακλούν επίσης τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και τις επιπτώσεις της πολιτικής ανταγωνισμού. Για την περαιτέρω μείωση των πληθωριστικών πιέσεων και προσδοκιών, είναι αναγκαίο όλες οι πολιτικές να είναι προβλέψιμες, αξιόπιστες και διαχρονικά συνεπείς. Η επιτυχία στον εν λόγω τομέα θα συμβάλει στην επίτευξη χαμηλότερων επιτοκίων. Η σταθερότητα των τιμών αποτελεί επίσης απαραίτητο συστατικό της σταθερότητας των συναλλαγματικών ισοτιμιών μεταξύ των κρατών μελών. Αλλά και αντίστροφα, η σταθερότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών, όταν στηρίζεται σε υγιείς βάσεις, μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη σταθερότητας των τιμών.

Τα κράτη μέλη τα οποία έχουν ήδη επιτύχει ρυθμούς πληθωρισμού, όπως αντικατοπτρίζονται στους δείκτες τιμών καταναλωτού που κυμαίνονται στο φάσμα που προτάθηκε στους γενικούς προσανατολισμούς, είναι το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στις περισσότερες από τις χώρες αυτές, οι μισθοί εξελίχθηκαν κατά τρόπο συμβατό με τη σταθερότητα των τιμών. Τα εν λόγω κράτη θα πρέπει να εδραιώσουν τα οφέλη από τη μείωση του πληθωρισμού και να συνεχίσουν τις συνετές πολιτικές τους που είναι απαραίτητες για την εξασφάλιση της σταθερότητας των τιμών, μεσοπρόθεσμα.

Ο πληθωρισμός στα άλλα κράτη μέλη θα πρέπει να μειωθεί περαιτέρω για να εισέλθει εντός του ορίου που καθορίζουν οι γενικοί προσανατολισμοί. Είναι σημαντικό, καθώς οι οικονομίες τους εισέρχονται στο στάδιο της ανάκαμψης, οι πιθανές ετεροχρονισμένες επιπτώσεις παλαιότερων υποτιμήσεων να μη θέσουν σε κίνδυνο τη σταθερότητα των τιμών. Σε όλες τις χώρες απαιτούνται πρόσθετες προσπάθειες προκειμένου να μειωθεί αφενός ο πληθωρισμός και να διατηρηθεί αφετέρου μεσοπρόθεσμα η σταθερότητα των τιμών.

Οι αντιπληθωριστικές προσπάθειες θα πρέπει να ενισχυθούν στην Ελλάδα. Μια θεμελιώδης προϋπόθεση για την περαιτέρω κάμψη του πληθωρισμού και την επίτευξη της σταθερότητας των τιμών στην Ελλάδα είναι η διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών. Θα πρέπει να συνεχιστεί η εφαρμογή αξιόπιστης πολιτικής δημοσιονομικών προσαρμογών η οποία θα αποθαρρύνει τις πληθωριστικές προσδοκίες και θα στηρίξει την εξωτερική σταθερότητα της δραχμής.

Όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίσουν ώστε οι πολιτικές τους να συμβαδίζουν αλλά και να στηρίζουν το στόχο της σταθερότητας των συναλλαγματικών ισοτιμιών στην Κοινότητα. Οι ενέργειες αυτές είναι απαραίτητες για να μπορέσουν να αποκομισθούν στο ακέραιο τα οφέλη της προόδου στην οικονομική ολοκλήρωση.

Υγιής δημοσιονομική κατάσταση

Όπως προτάθηκε στο πλαίσιο των γενικών προσανατολισμών οικονομικής πολιτικής του Δεκεμβρίου 1993, η δημοσιονομική πολιτική από το 1995 και μετά θα πρέπει να δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ενίσχυση των επενδύσεων και της ανάπτυξης. Η πρώτη προτεραιότητα θα αφορά την ανάκτηση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα πρέπει να κινούνται με βάση το ποσοστό αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ, όπως ορίζεται στη συνθήκη. Οι παρούσες προβλέψεις δείχνουν ότι, ενώ οι προοπτικές για τον περιορισμό των ελλειμάτων στο ανώτερο όριο του 3 % του ΑΕΠ μέχρι το 1996/97, ίσως είναι τώρα περισσότερο ευνοϊκές, η επίτευξη του δεν θα είναι δυνατή χωρίς αποφασιστική δέσμευση δημοσιονομικής προσαρμογής. Σε κοινοτικό επίπεδο, πρέπει να τηρηθούν τα όρια περί κοινοτικών δαπανών και εσόδων που συμφωνήθηκαν στο Συμβούλιο του Εδιμβούργου.

Η επιδείνωση της κατάστασης των δημοσίων οικονομικών που παρατηρήθηκε από το 1990 οδήγησε σε ανησυχητικές δημοσιονομικές θέσεις στα περισσότερα κράτη μέλη, και ανακύπτει επιτακτική ανάγκη επανόδου στην πορεία των συνεχών μειώσεων των δημοσιονομικών ανισορροπιών. Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης απαιτεί, παράλληλα με τη συνέχιση των προσπαθειών ανάκαμψης, την εφαρμογή μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης βάσει των προγραμμάτων σύγκλισης και, σε περίπτωση αποκλίσεων, τη λήψη συμπληρωματικών μέτρων που θα εξασφαλίσουν την επίτευξη των στόχων για το 1994 και μετά. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν όσα περιθώρια ελιγμών δημιουργούνται λόγω τυχόν υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης ή χαμηλότερων επιτοκίων σε σχέση με τις δημοσιονομικές προβλέψεις, για την επιτάχυνση του ρυθμού εξυγίανσης. Είναι ανάγκη να αξιοποιηθεί η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης για να αντιστραφεί εκ θεμελίων η πορεία των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που παρατηρείται από τις αρχές της δεκαετίας. Με τον τρόπο αυτό θα ενισχυθεί η προσήλωση των αρχών στη δημοσιονομική εξυγίανση, καθώς και η αξιοπιστία των ενεργειών τους.

Η δημοσιονομική πολιτική μπορεί να συμβάλει σε σημαντικό βαθμό στη μεγένθυση και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και αυτό όχι μόνο με την επιδίωξη του πρωταρχικού στόχου της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Επιπλέον, μπορεί να βοηθήσει με τον επαναπροσανατολισμό των φορολογικών εσόδων και δαπανών για τη στήριξη βιώσιμων δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων όπως επίσης και άλλων δαπανών, ικανών να οδηγήσουν σε εντονότερους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης. Συγχρόνως, και όπου απαιτείται, τα κράτη μέλη θα πρέπει να τροποποιήσουν τις φορολογικές τους διαρθρώσεις με τρόπο που να ευνοεί τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και να ωφελεί το περιβάλλον.

Παράλληλα με την οικονομική ανάκαμψη προέχει να συνεχιστεί η δημοσιονομική εξυγίανση. Οι προϋπολογισμοί για το 1995 θα πρέπει να αποτελέσουν σαφή επιβεβαίωση της επιχειρούμενης δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Στα κράτη μέλη στα οποία οι πληρωμές τόκων καταλαμβάνουν σημαντικό μέρος του προϋπολογισμού και όπου ο δείκτης συνολικής δανειακής επιβάρυνσης και υψηλός είναι και συνεχίζει να αυξάνεται (Βέλγιο, Ελλάδα και Ιταλία), θα πρέπει να αναληφθούν αποφασιστικές προσπάθειες για τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, κυρίως μέσω της συγκράτησης των πρωτογενών τρεχουσών δαπανών. Από τις χώρες οι οποίες έχουν προγράμματα σύγκλισης, το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία, η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο οφείλουν να εξακολουθήσουν με αποφασιστικότητα τα προγράμματα της δημοσιονομικής προσαρμογής που έχουν ήδη αναγγελθεί ή τεθεί σε εφαρμογή. Η Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο θα πρέπει να εξακολουθήσουν να σημειώνουν πρόοδο.

Για την Ελλάδα, έχει καίρια σημασία να επιδειχθεί αποφασιστικότητα ώστε να επιτευχθεί δημοσιονομική προσαρμογή με αξιόπιστες πολιτικές σε πολυετές πλαίσιο. Οι πολιτικές που αποσκοπούν ειδικότερα στην ενίσχυση της είσπραξης φόρων και στον περιορισμό των δαπανών πρέπει να γίνουν σύντομα πράξη.

Στην Ιταλία, μετά την πρόοδο που σημειώθηκε το 1993, είναι απαραίτητο να ενισχυθούν οι προσπάθειες μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής προσαρμογής.

Στην Ισπανία, η απότομη επιδείνωση της δημοσιονομικής κατάστασης, η οποία σημειώθηκε το 1993, καθιστά αναγκαία τη θέσπιση ενός πολυετούς προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης και την ως εκ τούτου προσαρμογή του προγράμματος σύγκλισης του 1992, όπως έχει ήδη αναγγείλει η κυβέρνηση.

Σε ορισμένα κράτη μέλη, οι σημαντικές βελτιώσεις στο θέμα των φόρων (για παράδειγμα, απλοποίηση του φορολογικού συστήματος, αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της φοροδιαφυγής κ.λπ.) αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για τη δημοσιονομική προσαρμογή, ενώ σε ορισμένες άλλες χώρες θα πρέπει να συνεχιστεί και η προσπάθεια συγκράτησης των πιέσεων που ασκούν οι τρέχουσες δαπάνες, περιλαμβανομένων και εκείνων για την κοινωνική ασφάλιση.

Μία δυναμικότερη κοινοτική οικονομία

Όλα τα κράτη μέλη πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για τη βελτίωση της λειτουργίας των οικονομιών τους σύμφωνα με τις κατευθύνσεις που τέθηκαν στη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής για "την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση" και, ειδικότερα, στο σχέδιο δράσης που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το Δεκέμβριο 1993.

Τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι οικονομίες τους θα επωφεληθούν πλήρως από τα πλεονεκτήματα της εσωτερικής αγοράς και του διεθνούς εμπορίου. Οι κοινοτικές επιχειρήσεις, και ειδικότερα οι ΜΜΕ, πρέπει να ενθαρρυνθούν για να βελτιώσουν την οργάνωσή τους, τις προσπάθειές τους στον τομέα έρευνας και ανάπτυξης και τη γνώση τους όσον αφορά τις ανακύπτουσες δυνατότητες, ιδιαίτερα στις περισσότερο δυναμικές παγκόσμιες αγορές. Θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στη βελτίωση του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος εντός του οποίου λειτουργούν οι επιχειρήσεις αυτές. Η ιδιωτικοποίηση, στο βαθμό που τα κράτη μέλη την κρίνουν συμβατή με τους στόχους τους, θα μπορεί να συμβάλλει ακόμα περισσότερο στην πρόοδο που έχει ήδη πραγματοποιηθεί προς την κατεύθυνση αυτή.

Η Κοινότητα, από την πλευρά της, θα συνεχίσει να εφαρμόζει τα σημεία εκείνα του σχεδίου δράσης τα οποία εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της (π.χ. διευρωπαϊκά δίκτυα, διατήρηση ενός ανοικτού εμπορικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της αυστηρής εφαρμογής των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις και τον ανταγωνισμό, βελτίωση των προσπαθειών έρευνας και ανάπτυξης κ.λπ.). Οι συνδυασμένες προσπάθειες των κρατών μελών και της Κοινότητας θα αυξήσουν το δυναμισμό και την ανταγωνιστικότητα της κοινοτικής οικονομίας.

Διαρθρωτικά μέτρα για τη δημιουργία περισσότερων θέσεων απασχόλησης

Οι διαρθρωτικές πολιτικές πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η ανάπτυξη δημιουργεί περισσότερες και καλύτερες θέσεις απασχόλησης. Θα πρέπει επίσης να εφοδιαστεί το εργατικό δυναμικό με τα απαραίτητα εκείνα προσόντα που απαιτούν οι θέσεις αυτές απασχόλησης, καθώς επίσης και με τη δυνατότητα προσαρμογής στις αλλαγές. Οι προτεραιότητες περιλαμβάνουν:

- Βελτίωση της κατάρτισης και εκπαίδευσης, οι οποίες πρέπει να επικεντρωθούν στην εξασφάλιση της αντιστοιχίας μεταξύ ικανοτήτων και νέων θέσεων απασχόλησης που θα καταστούν διαθέσιμες. Το κεντρικό σημείο της προσπάθειας αυτής θα είναι η προώθηση μιας νέας στάσης απέναντι στην ισορροπία μεταξύ εργασίας, κατάρτισης και ελευθέρου χρόνου. Αυτό συνεπάγεται:

- καλύτερη βασική εκπαίδευση, ειδικότερα επίλυση προβλημάτων και προσαρμοστικότητα,

- διευκόλυνση της μετάβασης από τη σχολική εκπαίδευση στην εργασιακή απασχόληση,

- συμμετοχή του εργοδότη,

- συνεχή κατάρτηση.

- Περισσότερο ευέλικτες αγορές, ιδίως εργασίας και νομοθεσία. Αυτό σημαίνει την εκ νέου θεώρηση όλου του φάσματος των τομέων που επηρεάζουν τη λειτουργία της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της εργατικής νομοθεσίας, της φορολογίας, της πολιτικής για την κοινωνική ασφάλιση, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ότι:

- η επίτευξη των στόχων δικαιοσύνης δεν επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία των αγορών εργασίας,

- η εργατική νομοθεσία, οι στεγαστικές ρυθμίσεις ή άλλου είδους πολιτικές δεν αποτελούν περιορισμό για την κινητικότητα των εργαζομένων,

- πρόκειται να εξαλειφθούν τα εμπόδια για ένα περισσότερο ευέλικτο ωράριο απασχόλησης.

- Την ανάληψη περισσότερο ενεργών πολιτικών όσον αφορά την αγορά εργασίας. Οι πολιτικές αυτές πρέπει να απευθύνονται σε συγκεκριμένες ομάδες (μακροχρόνιοι και νέοι άνεργοι), για την αντιμετώπιση του προβλήματος του αποκλεισμού και την αποφυγή της μελλοντικής εμφάνισης πληθωριστικών πιέσεων.

- Την πλήρη εκμετάλλευση της δυνατότητας δημιουργίας θέσεων απασχόλησης από τις ΜΜΕ.

- Την προώθηση μέτρων φιλευθεροποίησης σε προστατευόμενους τομείς της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένων, ενδεχομένως, των ελευθερίων επαγγελμάτων.

- Την βελτίωση της χρησιμοποίησης της εργασίας ως συντελεστού παραγωγής με τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους, ιδιαίτερα επί των χαμηλόμισθων οι οποίοι θίγονται σε μεγαλύτερο βαθμό. Σε αρκετά κράτη μέλη, σχεδιάζονται ή εφαρμόζονται ήδη μέτρα για τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους της απασχόλησης όσον αφορά ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων, ειδικότερα των χαμηλόμισθων και των νέων. Τα μέτρα αυτά πρέπει να εφαρμοστούν με αποφασιστικότητα, χωρίς να αντιβαίνουν στο στόχο της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

- Την εξασφάλιση ότι το περιβαλλοντικό κόστος αντικατοπτρίζεται καλύτερα μέσων των τιμών σε όλη την οικονομία και τη διατήρηση της αρχής σύμφωνα με την οποία "ο ρυπαίνων πληρώνει".

- Τις μισθολογικές πολιτικές, οι οποίες εκτός από το ότι πρέπει να είναι σύμφωνες με τους στόχους από πλευράς πληθωρισμού, θα πρέπει να συμβάλλουν στη δημιουργία ευνοϊκότερων συνθηκών για μεγαλύτερες επενδύσεις και αυξημένη απασχόληση. Δεδομένης της σημερινής υψηλής ανεργίας στην Κοινότητα, οι τυχόν πραγματικές μισθολογικές αυξήσεις πρέπει να είναι μικρότερες από τις αυξήσεις της παραγωγικότητας- οι σημερινές τάσεις δείχνουν ότι αυτό ήδη συμβαίνει στην Κοινότητα. Τα μέτρα πολιτικής που θα ληφθούν πρέπει να εξασφαλίσουν ότι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε οι παρούσες τάσεις να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι μισθολογικές αυξήσεις θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις μεταβολές της προσφοράς και ζήτησης μεταξύ των τομέων και των διαφόρων περιοχών της Ένωσης. Σε ορισμένους τομείς της οικονομίας, η ανάγκη διατήρησης ή δημιουργίας θέσεων απασχόλησης ενδέχεται να απαιτήσει βραχυπρόθεσμα μείωση των πραγματικών μισθών.

Η μισθολογική συγκράτηση πρέπει να διατηρηθεί σε όλα τα κράτη μέλη. Αυτό είναι ιδιαίτερα αναγκαίο δεδομένης της επερχόμενης ανάκαμψης. Οι μισθολογικές συμβάσεις που υπογράφονται στα κράτη μέλη πρέπει να είναι συμβατές με τις προτάσεις των γενικών προσανατολισμών και θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως μέσο διατήρησης της μισθολογικής συγκράτησης, μεσοπρόθεσμα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις περιπτώσεις στις οποίες η ανεργία προβλέπεται να μειωθεί. Η μισθολογική συγκράτηση θα συμβάλει στην παγίωση των οφελών αυτών για την αγορά εργασίας και θα δημιουργήσει τις συνθήκες εκείνες για περαιτέρω αύξηση της απασχόλησης μεσοπρόθεσμα.

Στα κράτη μέλη, ιδίως δε σε όσα ενδέχεται να αυξηθεί φέτος η ανεργία, σχεδιάζονται ή τίθενται σε εφαρμογή διάφορα μέτρα για την ενίσχυση των ευκαιριών απασχόλησης και τη συγκράτηση της επιδείνωσης της κατάστασης στην αγορά εργασίας. Όποια και να είναι η αποτελεσματικότητα των μέτρων αυτών για τη δημιουργία απασχόλησης, βραχυπρόθεσμα, είναι σημαντικό οι πολιτικές αυτές να συνεχιστούν ενεργά και να ενισχυθεί η συμβολή τους στη δημιουργία περισσότερων θέσεων απασχόλησης. Με την πρόοδο της ανάκαμψης, τα οφέλη από τις πολιτικές αυτές πρόκειται να καταστούν αισθητά.

Η Λευκή Βίβλος της Επιτροπής έχει συμβάλει στην ενίσχυση του διαλόγου όσον αφορά την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση σε αρκετές χώρες. Πολλά κράτη μέλη έχουν λάβει μέτρα τα οποία είναι σύμφωνα με την στρατηγική που προτείνεται στη Λευκή Βίβλο, όπως εκτίθεται στην έκθεση της επιτροπής οικονομικής πολιτικής προς το Συμβούλιο Ecofin. Όπως όμως διευκρινίζει η εν λόγω έκθεση, πρέπει να καταβληθούν ακόμα μεγάλες προσπάθειες για τη βελτίωση της κατάστασης από πλευράς απασχόλησης, καθώς και για την αποτελεσματικότητα των ευρωπαϊκών αγορών εργασίας.

Βρυξέλλες, 11 Ιουλίου 1994.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Th. WAIGEL