ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Δημοκρατίας της Φινλανδίας για την έκδοση κανονισμού του Συμβουλίου περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, που υποβλήθηκε στις 26 Μαΐου 1999

(1999/C 221/06)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 61 στοιχείο γ) και το άρθρο 67 παράγραφος 1,

την πρωτοβουλία της Γερμανίας και της Φινλανδίας,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως στόχο τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης,

(2) η καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς απαιτεί τη βελτίωση και την επιτάχυνση των διαδικασιών αφερεγγυότητας που έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις και για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι αναγκαία η έκδοση του παρόντος κανονισμού,

(3) ο εν λόγω στόχος εμπίπτει στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις κατά την έννοια του άρθρου 65 της συνθήκης,

(4) οι δραστηριότητες των επιχειρήσεων έχουν αυξανόμενες διασυνοριακές επιπτώσεις και κατά συνέπεια η λειτουργία τους ρυθμίζεται όλο και περισσότερο από κανόνες του κοινοτικού δικαίου· εφόσον και οι πτωχεύσεις επιχειρήσεων επηρεάζουν την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, απαιτείται να υπάρξει κοινοτική νομοθετική πράξη που θα παρέχει τη δυνατότητα συντονισμού των ληπτέων μέτρων σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία του αφερέγγυου οφειλέτη,

(5) για την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς απαιτείται να μην υπάρχουν κίνητρα για τα μέρη να μεταφέρουν τα περιουσιακά τους στοιχεία ή τις νομικές διαφορές τους από ένα κράτος σε άλλο επιδιώκοντας να βελτιώσουν τη νομική τους θέση ("forum shopping"),

(6) κατά συνέπεια, οι στόχοι αυτοί δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν κατά ικανοποιητικό τρόπο σε εθνικό επίπεδο και επομένως δικαιολογείται να υπάρξει σχετική δράση σε κοινοτικό επίπεδο,

(7) σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, ο κανονισμός περιορίζεται σε διατάξεις που διέπουν την αρμοδιότητα για την έναρξη διαδικασιών αφερεγγυότητας και τις δικαστικές αποφάσεις που απορρέουν άμεσα από τις διαδικασίες αφερεγγυότητας και έχουν στενή σχέση με αυτές· επί πλέον, ο κανονισμός περιλαμβάνει διατάξεις για την αναγνώριση αυτών των δικαστικών αποφάσεων και του εφαρμοστέου δικαίου, οι οποίες επίσης ανταποκρίνονται στην προαναφερόμενη αρχή,

(8) οι διαδικασίες αφερεγγυότητας σχετικά με την εκκαθάριση των υπό πτώχευση εταιρειών ή άλλων νομικών προσώπων, οι δικαστικοί διακανονισμοί, οι πτωχευτικοί συμβιβασμοί και οι ανάλογες διαδικασίες εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης των Βρυξελλών του 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία(3) και την εκτέλεση αποφάσεων επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων, όπως τροποποιήθηκε από τις συμβάσεις προσχώρησης στη σύμβαση αυτή(4),

(9) για να επιτευχθεί ο στόχος της βελτίωσης και της επιτάχυνσης των διαδικασιών αφερεγγυότητας που έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις επιβάλλεται οι διατάξεις για τη δικαιοδοσία, την αναγνώριση και το εφαρμοστέο δίκαιο στον τομέα αυτό να συμπεριληφθούν σε κοινοτική νομοθετική πράξη δεσμευτική και άμεσα εφαρμόσιμη στα κράτη μέλη,

(10) ο κανονισμός εφαρμόζεται αδιακρίτως σε όλες τις διαδικασίες, ανεξάρτητα από το αν ο οφειλέτης είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο, έμπορος ή ιδιώτης· οι διαδικασίες αφερεγγυότητας που αφορούν ασφαλιστικές επιχειρήσεις, πιστωτικά ιδρύματα, εταιρείες επενδύσεων που κατέχουν κεφάλαια ή κινητές αξίες τρίτων, καθώς και οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού· οι επιχειρήσεις αυτές δεν καλύπτονται από τον κανονισμό λόγω του ότι υπόκειται σε ειδικό καθεστώς και επειδή οι εθνικές αρχές ελέγχου διαθέτουν, μέχρις ενός βαθμού, ιδιαίτερα ευρείες εξουσίες παρέμβασης,

(11) ο κανονισμός παραδέχεται το γεγονός ότι, ως αποτέλεσμα των σημαντικών διαφορών που υπάρχουν όσον αφορά το εμπράγματο δίκαιο των κρατών μελών, δεν είναι δυνατόν να καθιερωθεί μια ενιαία διαδικασία αφερεγγυότητας για ολόκληρη την Κοινότητα· για τον λόγο αυτό, η άνευ εξαιρέσεων εφαρμογή του δικαίου του κράτους έναρξης της διαδικασίας θα οδηγούσε συχνά σε δυσκολίες· αυτό ισχύει ιδίως για τα δικαιώματα ασφαλείας, τα οποία διαφέρουν σημαντικά στα κράτη μέλη· η προνομιακή μεταχείριση την οποία διεκδικούν οι διάφοροι πιστωτές είναι επίσης εν μέρει πολύ διαφορετική· ο κανονισμός επιχειρεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση αυτή με δύο τρόπους: προβλέπει αφενός ειδικές συνδετικές έννοιες σε ορισμένες περιπτώσεις ιδιαίτερα σημαντικών δικαιωμάτων και νομικών καταστάσεων (π.χ. εμπράγματα δικαιώματα και συμβάσεις εργασίας) και επιτρέπει αφετέρου, παράλληλα με την κύρια διαδικασία αφερεγγυότητας γενικής εφαρμογής, την εφαρμογή εθνικών διαδικασιών που αφορούν μόνο τα περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στο κράτος έναρξης της διαδικασίας,

(12) ο παραλληλισμός μεταξύ των κύριων διαδικασιών αφερεγγυότητας - που αναγνωρίζονται σε άλλα κράτη μέλη - και των δευτερευουσών διαδικασιών - που παρέχουν τη δυνατότητα στους πιστωτές άλλων κρατών μελών να προσφεύγουν σε ένα τοπικό νομικό μέσο για την εξασφάλιση των συμφερόντων τους - επιτρέπει την αποφυγή ενός υπερβολικά άκαμπτου συγκεντρωτισμού· η ύπαρξη υποχρεωτικών κανόνων συντονισμού με την κύρια διαδικασία εγγυάται την απαραίτητη ενιαία αντιμετώπιση στην Κοινότητα,

(13) η διαδικασία αφερεγγυότητας μπορεί να αρχίζει στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται το κέντρο των κύριων συμφερόντων του οφειλέτη· η κύρια διαδικασία αφερεγγυότητας έχει καθολική εμβέλεια, αποσκοπεί στο να συμπεριλάβει όλα τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη σε παγκόσμιο επίπεδο και απευθύνεται σε όλους τους πιστωτές όπου κι αν βρίσκονται· ως κέντρο των κύριων συμφερόντων ορίζεται ο τόπος με τον οποίο διατηρεί ο οφειλέτης τις στενότερες σχέσεις σε τακτική βάση, εκεί όπου επικεντρώνονται τα διάφορα επιχειρηματικά του συμφέροντα και στον οποίο βρίσκεται συνήθως ο κύριος όγκος των περιουσιακών του στοιχείων· ο τόπος αυτός είναι επίσης ευρέως γνωστός στους πιστωτές,

(14) οι κανόνες αρμοδιότητας που περιέχονται στον παρόντα κανονισμό καθορίζουν μόνο τη διεθνή αρμοδιότητα, δηλαδή προσδιορίζουν το κράτος μέλος ενώπιον των δικαστηρίων του οποίου μπορεί να αρχίσει μια διαδικασία αφερεγγυότητας· η εδαφική αρμοδιότητα εντός του συγκεκριμένου κράτους μέλους καθορίζεται από την εθνική νομοθεσία του κράτους αυτού,

(15) ο κανόνας της διεθνούς αρμοδιότητας του άρθρου 3 παράγραφος 1, παρέχει την εξουσία στο δικαστήριο που είναι αρμόδιο για την έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας να διατάξει προσωρινά και προστατευτικά μέτρα από τη στιγμή της υποβολής της αίτησης για την έναρξη διαδικασίας· τα συντηρητικά μέτρα που επιβάλλονται τόσο πριν από όσο και μετά την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την εξασφάλιση της αποτελεσματικότητάς της· ο κανονισμός προβλέπει δύο σχετικές δυνατότητες: αφενός, το αρμόδιο για την κύρια διαδικασία δικαστήριο μπορεί να διατάξει προσωρινά συντηρητικά μέτρα και για περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στο εξωτερικό· τα μέτρα αυτά επιβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο· αφετέρου, ο προσωρινός σύνδικος που ορίστηκε πριν από την έναρξη της κύριας διαδικασίας μπορεί, στο κράτος μέλος όπου υπάρχει εγκατάσταση του οφειλέτη και στο οποίο επιθυμεί την έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας, να ζητήσει τη λήψη των συντηρητικών μέτρων που προβλέπονται από τη νομοθεσία του κράτους αυτού (άρθρο 38),

(16) η έναρξη ανεξάρτητης εδαφικής διαδικασίας μπορεί να ζητηθεί μόνο από τους τοπικούς πιστωτές και τους πιστωτές της τοπικής εγκατάστασης του οφειλέτη, ή στις περιπτώσεις που η νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο έχει το κέντρο των συμφερόντων του ο οφειλέτης δεν επιτρέπει την έναρξη κύριας διαδικασίας· αυτός ο περιορισμός της εφαρμογής της ανεξάρτητης τοπικής διαδικασίας αποβλέπει στη χρησιμοποίησή της μόνο όταν είναι απολύτως αναγκαία,

(17) ενδέχεται να υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη είναι ιδιαίτερα περίπλοκα ώστε να μην είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν ως σύνολο, ή περιπτώσεις στις οποίες οι διαφορές των νομικών συστημάτων είναι τόσο σημαντικές που να προκύπτουν δυσκολίες από την επέκταση των συνεπειών της νομοθεσίας του κράτους έναρξης της διαδικασίας στα άλλα κράτη όπου βρίσκονται τα περιουσιακά στοιχεία· για τον σκοπό αυτό ο σύνδικος της κύριας διαδικασίας μπορεί να ζητήσει την έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας όταν αυτό απαιτείται για την αποτελεσματική διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων,

(18) οι κύριες διαδικασίες και οι ανεξάρτητες εδαφικές διαδικασίες δεν μπορούν να συμβάλλουν στην αποτελεσματική εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων παρά μόνο εάν οι παράλληλες αυτές διαδικασίες είναι συντονισμένες· βασική προϋπόθεση για τον σκοπό αυτό είναι να υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ των διαφόρων συνδίκων, ιδίως με την επαρκή ανταλλαγή πληροφοριών· για να εξασφαλιστεί ο δεσπόζων ρόλος της κύριας διαδικασίας, ο σύνδικος της διαδικασίας αυτής διαθέτει διάφορες δυνατότητες παρέμβασης στις δευτερεύουσες διαδικασίες· μπορεί, παραδείγματος χάριν, να ζητήσει την έναρξη μιας τέτοιας διαδικασίας, να προτείνει ένα πρόγραμμα εξυγίανσης ή έναν πτωχευτικό συμβιβασμό, ή να ζητήσει την αναστολή της εκκαθάρισης των περιουσιακών στοιχείων στη δευτερεύουσα διαδικασία,

(19) κάθε πιστωτής, όπου και αν κατοικεί στην Κοινότητα, έχει το δικαίωμα να αναγγείλει τις απαιτήσεις του σε κάθε διαδικασία αφερεγγυότητας που διεξάγεται στην Κοινότητα και αφορά τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη· αυτό ισχύει επίσης για τις φορολογικές αρχές και για τους οργανισμούς κοινωνικών ασφαλίσεων· ωστόσο, προκειμένου να υπάρχει ισότητα μεταχείρισης των πιστωτών, πρέπει να συντονίζεται η κατανομή του προϊόντος της εκκαθάρισης· ο κάθε πιστωτής μπορεί μεν πράγματι να παρακρατεί ό,τι του εκδικάζεται στα πλαίσια μιας διαδικασίας αφερεγγυότητας, δεν μπορεί όμως να συμμετέχει στην κατανομή περιουσιακών στοιχείων σε άλλη διαδικασία εάν δεν έχουν λάβει οι άλλοι πιστωτές της ίδιας σειράς ένα ποσοστιαία ανάλογο μερίδιο· ότι πρέπει επομένως να καταρτίζεται στην Κοινότητα ενοποιημένος πίνακας μεριδίων,

(20) ο κανονισμός προβλέπει την άμεση αναγνώριση των αποφάσεων που αφορούν την έναρξη, διεξαγωγή και περάτωση των διαδικασιών αφερεγγυότητας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του, καθώς και των αποφάσεων που συνδέονται άμεσα με αυτές τις διαδικασίες αφερεγγυότητας· η αυτόματη αναγνώριση συνεπάγεται κατά συνέπεια την επέκταση σε όλα τα άλλα κράτη μέλη των επιπτώσεων της διαδικασίας αυτής σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους έναρξής της· η αναγνώριση των αποφάσεων των δικαστηρίων των κρατών μελών πρέπει να βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης· για το σκοπό αυτό, οι λόγοι μη αναγνώρισης περιορίζονται στους απολύτως αναγκαίους· πρέπει επίσης να επιλύεται σύμφωνα με την αρχή αυτή η σύγκρουση που προκύπτει στην περίπτωση που οι δικαστικές αρχές δύο κρατών μελών θεωρούν ότι είναι αρμόδιες για την έναρξη της κύριας διαδικασίας· πρέπει να αναγνωρίζεται σε όλα τα άλλα κράτη μέλη η απόφαση του δικαστηρίου που προβαίνει πρώτο στην έναρξη διαδικασίας, χωρίς να έχουν τα άλλα κράτη μέλη τη δυνατότητα να υποβάλουν την απόφαση αυτή σε έλεγχο,

(21) ο κανονισμός, στα θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του, καθορίζει ενιαίους κανόνες για τη σύγκρουση των νομοθεσιών οι οποίοι αντικαθιστούν - στα πλαίσια του πεδίου εφαρμογής τους - τις εθνικές διατάξεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου· στον παρόντα κανονισμό ο όρος "εφαρμοστέο δίκαιο" παραπέμπει στο εσωτερικό δίκαιο του κράτους μέλους, εξαιρέσει των διατάξεων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου· εκτός εάν υπάρχει αντίθετη διάταξη, εφαρμόζεται η νομοθεσία του κράτους μέλους έναρξης της διαδικασίας (lex concursus)· ο κανόνας αυτός για τη σύγκρουση των νομοθεσιών εφαρμόζεται τόσο στην κύρια διαδικασία όσο και στις τοπικές διαδικασίες· ο lex concursus καθορίζει όλα τα αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας, τόσο τα διαδικαστικά όσο και τα ουσιαστικά, επί των ενεχόμενων προσώπων και έννομων σχέσεων· ο νόμος αυτός διέπει όλους τους όρους έναρξης, διεξαγωγής και περάτωσης της διαδικασίας αφερεγγυότητας,

(22) η αυτόματη αναγνώριση μιας διαδικασίας αφερεγγυότητας στην οποία εφαρμόζεται κανονικά το δίκαιο του κράτους έναρξης της διαδικασίας μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες δυνάμει των οποίων διεξάγονται κανονικά οι συναλλαγές στα άλλα κράτη μέλη· για να προστατευθούν οι θεμιτές προσδοκίες και η ασφάλεια των συναλλαγών στα άλλη κράτη μέλη εκτός αυτού της έναρξης της διαδικασίας, ο παρών κανονισμός προβλέπει ορισμένες εξαιρέσεις από τον γενικό κανόνα των άρθρων 5 έως 15 του κανονισμού,

(23) είναι ιδιαίτερα αναγκαίο να προβλεφθούν για τα εμπράγματα δικαιώματα ειδικές συνδετικές έννοιες που θα παρεκκλίνουν από τη νομοθεσία του κράτους έναρξης της διαδικασίας, δεδομένου ότι τα δικαιώματα αυτά ενέχουν σημαντικό ρόλο στη χορήγηση πιστώσεων· η αιτιολόγηση, η ισχύς και η εμβέλεια ενός τέτοιου εμπράγματου δικαιώματος καθορίζονται κανονικά δυνάμει της νομοθεσίας του τόπου τοποθεσίας του πράγματος· ο κάτοχος του εμπράγματου δικαιώματος μπορεί επομένως να αξιώσει περαιτέρω τον διαχωρισμό της εγγύησης από τα περιουσιακά στοιχεία· εάν, δυνάμει του δικαίου του κράτους τοποθεσίας του πράγματος, η διαδικασία αφερεγγυότητας αφορά επίσης εμπράγματα δικαιώματα, ο σύνδικος μπορεί να ζητήσει την έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας στην περίπτωση που ο οφειλέτης διαθέτει εγκατάσταση στο κράτος αυτό· εάν δεν έχει αρχίσει μια τέτοια εδαφική διαδικασία αφερεγγυότητας, το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο υπόκειται σε καθολική πτωχευτική απαλλοτρίωση στα πλαίσια της κύριας διαδικασίας, ούτως ώστε σε περίπτωση διάθεσης του αντικειμένου ασφαλείας, το πλεόνασμα από το προϊόν της πώλησης επιστρέφεται στα περιουσιακά στοιχεία,

(24) εάν σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έναρξης της διαδικασίας δεν επιτρέπεται ο συμψηφισμός, ο πιστωτής έχει ωστόσο δικαίωμα συμψηφισμού εφόσον αυτός προβλέπεται δυνάμει της νομοθεσίας που εφαρμόζεται στην απαίτηση του αφερέγγυου οφειλέτη· ο συμψηφισμός καθίσταται με τον τρόπο αυτό εγγύηση που διέπεται από νομοθεσία την οποία μπορεί να επικαλεσθεί ο πιστωτής τη στιγμή της γένεσης της οφειλής,

(25) υπάρχει επίσης ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας των συστημάτων πληρωμών και των χρηματοοικονομικών αγορών· ότι αυτό ισχύει για τους συμψηφισμούς και τις εκκαθαρίσεις που προβλέπονται σε αυτά τα συστήματα καθώς και στην εκχώρηση τίτλων και στις ασφάλειες που έχουν συσταθεί για τις συναλλαγές αυτές, σύμφωνα ιδίως με τις διατάξεις της οδηγίας 98/26/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων(5)· μόνο το δίκαιο που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο σύστημα ή στη συγκεκριμένη αγορά πρέπει να εφαρμόζεται και στις συναλλαγές αυτές· η διάταξη αυτή αποσκοπεί στο να αποφευχθεί οποιαδήποτε τροποποίηση των μηχανισμών διακανονισμού και εκκαθάρισης των συναλλαγών που προβλέπονται στα συστήματα πληρωμών ή διακανονισμού ή στις χρηματοοικονομικές αγορές, σε περίπτωση αφερεγγυότητας ενός των μερών της συναλλαγής· όσον αφορά ορισμένες από τις περιπτώσεις αυτές, η οδηγία 98/26/ΕΚ περιέχει ιδιαίτερες διατάξεις που αντικαθιστούν του γενικούς κανόνες του κανονισμού,

(26) για τους σκοπούς της προστασίας των εργαζομένων και των σχέσεων εργασίας, οι επιπτώσεις της διαδικασίας αφερεγγυότητας στη συνέχιση ή διακοπή των σχέσεων εργασίας και στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις του κάθε μέρους που απορρέουν από τις σχέσεις αυτές πρέπει να καθορίζονται από το δίκαιο που διέπει τη σύμβαση δυνάμει των γενικών κανόνων σύγκρουσης των νομοθεσιών· άλλα ζητήματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας, όπως π.χ. το αν οι απαιτήσεις των εργαζομένων είναι εγγυημένες με κάποιο προνόμιο και ποια είναι η ενδεχόμενη σειρά του προνομίου αυτού, επιλύονται σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους έναρξης της διαδικασίας,

(27) προς το συμφέρον των συναλλαγών, πρέπει, κατόπιν αιτήματος του συνδίκου, να δημοσιεύεται στα άλλα κράτη μέλη το βασικό περιεχόμενο της απόφασης για την έναρξη της διαδικασίας· στην περίπτωση που υπάρχει εγκατάσταση στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους, μπορεί να επιβάλλεται η υποχρεωτική δημοσίευση· και στις δύο περιπτώσεις, η δημοσίευση δεν αποτελεί ωστόσο προϋπόθεση για την αναγνώριση της διαδικασίας που διεξάγεται σε άλλο κράτος μέλος,

(28) σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποια από τα ενεχόμενα πρόσωπα ενδέχεται να μην έχουν ενημερωθεί για την έναρξη της διαδικασίας και να ενεργούν καλή τη πίστει κατά τρόπο αντίθετο προς αυτόν που επιβάλλουν οι νέες περιστάσεις· προκειμένου να προστατευτούν τα πρόσωπα αυτά τα οποία, αγνοώντας την έναρξη διαδικασίας σε άλλο κράτος μέλος, εκτελούν μια υποχρέωση προς όφελος του οφειλέτη ενώ θα έπρεπε να εκτελεστεί προς όφελος του συνδίκου της διαδικασίας σε άλλο κράτος μέλος, ο κανονισμός προβλέπει τον απελευθερωτικό χαρακτήρα αυτής της εκτέλεσης ή πληρωμής,

(29) ο κανονισμός περιλαμβάνει παραρτήματα που αφορούν την οργάνωση των διαδικασιών αφερεγγυότητας σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών· το Συμβούλιο επιφυλάσσεται του δικαιώματός του να τροποποιήσει τα παραρτήματα αυτά ώστε να ληφθούν υπόψη οι τυχόν τροποποιήσεις του εσωτερικού δικαίου των κρατών μελών,

(30) σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας που επισυνάπτεται, από τη συνθήκη του Άμστερνταμ, στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τα εν λόγω κράτη μέλη δεν συμμετέχουν στην έκδοση του παρόντος κανονισμού· κατά συνέπεια, ο παρών κανονισμός δεν δεσμεύει ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο ούτε την Ιρλανδία και δεν ισχύει έναντι αυτών, εκτός εάν τα εν λόγω κράτη μέλη ασκήσουν τα δικαιώματά τους που προβλέπονται στα άρθρα 3 και 4 του προωτοκόλλου αυτού,

(31) σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας που επισυνάπτεται στη συνθήκη του Άμστερνταμ, στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το εν λόγω κράτος μέλος δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού· κατά συνέπεια, ο παρών κανονισμός δεν δεσμεύει τη Δανία και δεν ισχύει έναντι αυτής, εκτός εάν το εν λόγω κράτος μέλος πληροφορήσει το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 7 του πρωτοκόλλου ότι δεν επιθυμεί πλέον να κάνει χρήση του πρωτοκόλλου αυτού, εν όλω ή εν μέρει,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός ισχύει για όλες τις συλλογικές διαδικασίες οι οποίες προϋποθέτουν την αφερεγγυότητα του οφειλέτη, συνεπάγονται τη μερική ή ολική πτωχευτική του απαλλοτρίωση και το διορισμό συνδίκου.

2. Ο παρών κανονισμός δεν ισχύει για τις διαδικασίες αφερεγγυότητας που αφορούν τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και τα πιστωτικά ιδρύματα, τις επιχειρήσεις επενδύσεων τις παρέχουσες υπηρεσίες που συνεπάγονται κατοχή κεφαλαίων ή κινητών αξιών τρίτων, καθώς και τους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:

α) Ως "διαδικασίες αφερεγγυότητας" νοούνται οι συλλογικές διαδικασίες οι εμπίπτουσες στο άρθρο 1 παράγραφος 1, και απαριθμούμενες στα παράρτημα Α, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του παρόντος κανονισμού.

β) Ως "σύνδικος" νοείται κάθε πρόσωπο ή όργανο αρμόδιο να διοικεί ή να εκκαθαρίζει την πτωχευτική περιουσία ή να επιβλέπει τη διαχείριση των υποθέσεων του οφειλέτη. Τα εν λόγω πρόσωπα ή όργανα απαριθμούνται στο παράρτημα Γ που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του παρόντος κανονισμού.

γ) Ως "διαδικασία εκκαθάρισης" νοείται μια διαδικασία αφερεγγυότητας, κατά την έννοια του στοιχείου α), η οποία οδηγεί στην εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, περιλαμβάνει δε και τον πτωχευτικό συμβιβασμό και όσα μέτρα τερματίζουν την αφερεγγυότητα του οφειλέτη, καθώς και τον τερματισμό λόγω ανεπάρκειας ενεργητικού. Οι διαδικασίες αυτές απαριθμούνται στο παράρτημα Β το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του παρόντος κανονισμού.

δ) Ως "δικαστήριο" νοείται δικαστική ή άλλη αρμόδια αρχή κράτους μέλους νομιμοποιούμενη να κηρύσσει την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας ή να λαμβάνει αποφάσεις κατά τη διάρκειά της.

ε) Ως "απόφαση" περί έναρξης διαδικασίας αφερεγγυότητας ή περί διορισμού συνδίκου νοείται η απόφαση δικαστηρίου νομιμοποιούμενου κατά το δίκαιο συμβαλλόμενου κράτους να κηρύσσει την έναρξη τέτοιας διαδικασίας ή να διορίζει σύνδικο.

στ) Ως "χρόνος ενάρξεως της διαδικασίας" νοείται το χρονικό σημείο κατά το οποίο αρχίζει να παράγει αποτελέσματα η περί ενάρξεως απόφαση, είτε υπόκειται σε ένδικα μέσα είτε όχι.

ζ) Ως "κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται ένα περιουσιακό στοιχείο" νοείται:

- αν πρόκειται για πράγμα, το κράτος μέλος στο οποίο όντως ευρίσκεται το πράγμα,

- αν πρόκειται για πράγμα ή δικαίωμα που ο κύριος ή ο δικαιούχος υποχρεούται να εγγράψει σε δημόσιο βιβλίο, το κράτος μέλος στο οποίο τηρείται το βιβλίο,

- αν πρόκειται για απαίτηση, το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του τρίτου οφειλέτη, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.

η) Ως "εγκατάσταση" νοείται ο τόπος όπου ο οφειλέτης ασκεί οποιαδήποτε μη προσωρινή οικονομική δραστηριότητα, στην οποία χρησιμοποιεί τον ανθρώπινο παράγοντα αλλά και περιουσιακά στοιχεία.

Άρθρο 3

Διεθνής δικαιοδοσία

1. Αρμόδια για την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας είναι τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του οφειλέτη. Για τις εταιρείες και τα νομικά πρόσωπα τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι κέντρο των κυρίων συμφερόντων είναι ο τόπος της καταστατικής έδρας.

2. Όταν το κέντρο των κύριων συμφερόντων του οφειλέτη ευρίσκεται σε κράτος μέλος, τα δικαστήρια άλλου κράτους μέλους είναι αρμόδια για την έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας, κατ' αυτού, μόνον εάν έχει εκεί εγκατάσταση. Η διαδικασία αυτή παράγει αποτελέσματα μόνο έναντι των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη που βρίσκονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

3. Όταν αρχίσει διαδικασία αφερεγγυότητας, κατ' εφαρμογήν της παραγράφου 1, τυχόν μεταγενέστερες διαδικασίες αφερεγγυότητας που αρχίζουν κατ' εφαρμογήν της παραγράφου 2, είναι δευτερεύουσες, και συνιστούν υποχρεωτικώς διαδικασίες εκκαθάρισης.

4. Τοπική διαδικασία αφερεγγυότητας βάσει της παραγράφου 2 χωρεί πριν από την έναρξη μιας κύριας διαδικασίας αφερεγγυότητας σύμφωνα με την παράγραφο 1 μόνον:

α) όταν είναι αδύνατο να αρχίσει διαδικασία αφερεγγυότητας κατά την παράγραφο 1 ως εκ των προϋποθέσεων που θέτει η νομοθεσία του κράτους μέλους όπου βρίσκεται το κέντρο των κύριων συμφερόντων του οφειλέτη, ή

β) όταν την έναρξη της τοπικής διαδικασίας αφερεγγυότητας ζητά πιστωτής του οποίου η κατοικία, η συνήθης διαμονή ή η έδρα ευρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η συγκεκριμένη εγκατάσταση, ή πιστωτής του οποίου η απαίτηση εγεννήθη κατά την εκμετάλλευση της εγκατάστασης αυτής.

Άρθρο 4

Εφαρμοστέο δίκαιο

1. Εάν ο παρών κανονισμός δεν ορίζει άλλως, δίκαιο εφαρμοστέο στη διαδικασία αφερεγγυότητας και στα αποτελέσματά της είναι το δίκαιο του κράτους μέλους έναρξης της διαδικασίας, κατωτέρω καλουμένου "κράτος έναρξης".

2. Το δίκαιο του κράτους έναρξης ρυθμίζει τις προϋποθέσεις έναρξης, τη διεξαγωγή και την περάτωση της διαδικασίας αφερεγγυότητας. Βάσει του δικαίου αυτού ορίζονται συγκεκριμένα:

α) οι οφειλέτες που, ως εκ της ιδιότητάς τους, έχουν πτωχευτική ικανότητα,

β) η πτωχευτική και η μεταπτωχευτική περιουσία,

γ) οι εξουσίες του οφειλέτη και οι εξουσίες του συνδίκου,

δ) οι προϋποθέσεις συμψηφισμού,

ε) τα αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί των υφισταμένων συμβάσεων στις οποίες ο οφειλέτης είναι συμβαλλόμενο μέρος,

στ) τα αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί των ατομικών διώξεων, εκτός αν υφίσταται εκκρεμοδικία,

ζ) οι πτωχευτικές και οι μεταπτωχευτικές απαιτήσεις,

η) οι κανόνες αναγγελίας, εξέλεγξης και τελικής επαλήθευσης των πιστώσεων,

θ) οι κανόνες διανομής του προϊόντος της ρευστοποιήσεως των περιουσιακών στοιχείων, η κατάταξη των απαιτήσεων και τα δικαιώματα των πιστωτών οι οποίοι ικανοποιήθηκαν εν μέρει μετά την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας, βάσει εμπραγμάτου δικαιώματος ή δια συμψηφισμού,

ι) οι προϋποθέσεις και τα αποτελέσματα της περατώσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας ιδίως δια πτωχευτικού συμβιβασμού,

ια) τα δικαιώματα των πιστωτών μετά την περάτωση της διαδικασίας αφερεγγυότητας,

ιβ) ο καταλογισμός των εξόδων και δαπανών της διαδικασίας αφερεγγυότητας,

ιγ) οι κανόνες που άπτονται της ακυρότητας, ακυρωσίας ή του ανενεργού των επιβλαβών για όλους τους πιστωτές δικαιοπραξιών.

Άρθρο 5

Εμπράγματα δικαιώματα τρίτων

1. Η έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας δεν θίγει εμπράγματα δικαιώματα πιστωτών ή τρίτων επι πραγμάτων ή ασωμάτων αντικειμένων, κινητών ή ακινήτων ανηκόντων στον οφειλέτη και ευρισκόμενων σε άλλο κράτος μέλος κατά την έναρξη της διαδικασίας.

2. Εμπράγματα δικαιώματα κατά την έννοια της παραγράφου 1 είναι:

α) το δικαίωμα απευθείας ή μέσω τρίτου διάθεσης πράγματος και ικανοποίησης από το τίμημα ή τις προσόδους του, ιδίως δυνάμει ενεχύρου ή υποθήκης,

β) το αποκλειστικό δικαίωμα είσπραξης μιας απαιτήσεως, και δη το δικαίωμα το οποίο είναι ασφαλισμένο είτε με ενέχυρο, αντικείμενο του οποίου είναι η απαίτηση, είτε με εκχώρηση ασφαλείας,

γ) το δικαίωμα διεκδίκησης του πράγματος εις χείρας οποιουδήποτε κατέχοντος ή καρπουμένου και επιστροφής του στον διεκδικούντα,

δ) το εμπράγματο δικαίωμα καρπώσεως πράγματος.

3. Εξομοιώνεται προς εμπράγματο δικαίωμα το δικαίωμα το εγγεγραμμένο σε δημόσιο βιβλίο και αντιτάξιμο έναντι τρίτων, δια του οποίου είναι δυνατή η απόκτηση εμπραγμάτου δικαιώματος κατά την έννοια της παραγράφου 1.

4. Ο κανόνας της παραγράφου 1 δεν κωλύει τις κατ' άρθρο 4 παράγραφο 2 στοιχείο ιγ) αγωγές αναγνώρισης της ακυρότητας ή ακυρώσεως ή κήρυξης του ανενεργού της δικαιοπραξίας.

Άρθρο 6

Συμψηφισμός

1. Η έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας δεν θίγει το δικαίωμα του πιστωτή να προτείνει συμψηφισμό απαιτήσεώς του προς την αντίστοιχη απαίτηση του οφειλέτη, εφόσον ο εν λόγω συμψηφισμός επιτρέπεται από το δίκαιο που διέπει την απαίτηση του αφερέγγυου οφειλέτη.

2. Ο κανόνας της παραγράφου 1 δεν κωλύει τις αγωγές για αναγνώριση της ακυρότητας, ακύρωση ή κήρυξη του ανενεργού της δικαιοπραξίας κατά το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο ιγ).

Άρθρο 7

Επιφύλαξη κυριότητας

1. Η έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας κατά του αγοραστή πράγματος δεν θίγει τα δικαιώματα του πωλητή που απορρέουν από επιφύλαξη κυριότητας, εάν, κατά την έναρξη της διαδικασίας, το πράγμα ευρίσκεται σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους έναρξης.

2. Η έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας κατά του πωλητή πράγματος, μετά την παράδοση του πράγματος, δεν αποτελεί λόγο λύσεως ή καταγγελίας της πωλήσεως ούτε κωλύει τον αγοραστή να αποκτήσει την κυριότητα του πωληθέντος, εάν κατά την έναρξη της διαδικασίας, το πράγμα ευρίσκεται σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους έναρξης.

3. Ο κανόνας των παραγράφων 1 και 2 δεν κωλύει τις αγωγές για αναγνώριση της ακυρότητας, ακύρωση ή κήρυξη του ανενεργού της δικαιοπραξίας κατά το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο ιγ).

Άρθρο 8

Σύμβαση με αντικείμενο ακίνητο

Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί συμβάσεως παρεχούσης δικαίωμα κτήσεως και καρπώσεως ακινήτου διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο ευρίσκεται το ακίνητο.

Άρθρο 9

Συστήματα πληρωμής και χρηματαγορές

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 5, τα αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των συμμετεχόντων σε σύστημα πληρωμών ή διακανονισμού ή σε οργανωμένη αγορά διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους το διέπον το σύστημα ή την αγορά.

2. Η παράγραφος 1 δεν κωλύει την έγερση αγωγής για αναγνώριση της ακυρότητας, ακύρωση ή κήρυξη του ανενεργού πληρωμών ή δικαιοπραξιών βάσει του δικαίου το οποίο διέπει το συγκεκριμένο σύστημα πληρωμών ή την χρηματαγορά.

Άρθρο 10

Σύμβαση εργασίας

Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί συμβάσεως εργασίας και επί της σχέσεως εργασίας διέπονται αποκλειστικώς από το δίκαιο του κράτους μέλους το διέπον τη σύμβαση εργασίας.

Άρθρο 11

Αποτελέσματα επί των δικαιωμάτων που υπόκεινται σε καταχώριση

Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας τα σχετικά με δικαιώματα του οφειλέτη επί ακινήτου, πλοίου ή αεροσκάφους, τα οποία χρήζουν καταχωρίσεως σε δημόσιο βιβλίο, διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους το οποίο επιτάσσει την τήρηση του βιβλίου.

Άρθρο 12

Κοινοτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και κοινοτικό σήμα

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ένα κοινοτικό σήμα, ένα κοινοτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ή κάθε ανάλογο δικαίωμα προβλεπόμενο εκ του κοινοτικού δικαίου δύνανται να περιληφθούν μόνο σε διαδικασία του άρθρου 3 παράγραφος 1.

Άρθρο 13

Επιβλαβείς πράξεις

Ο κανόνας του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχείο ιγ) δεν ισχύει εάν αυτός ο οποίος επωφελήθη πράξεως επιβλαβούς για το σύνολο των πιστωτών αποδείξει ότι:

- η πράξη αυτή διέπεται από το δίκαιο κράτους μέλους άλλου από το κράτος έναρξης, και ότι

- το δίκαιο αυτό δεν παρέχει στη συγκεκριμένη περίπτωση κανένα μέσο προσβολής της πράξης αυτής.

Άρθρο 14

Προστασία του αποκτώντος τρίτου

Εάν ο οφειλέτης, μετά την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας, διαθέσει εξ επαχθούς αιτίας,

- ακίνητο,

- πλοίο ή αεροσκάφος εγγραφόμενο υποχρεωτικά σε δημόσιο βιβλίο, ή

- κινητές αξίες, των οποίων προϋπόθεση ύπαρξης είναι η εγγραφή σε δημόσιο βιβλίο προβλεπόμενο εκ του νόμου,

το κύρος της δικαιοπραξίας διέπεται από το δίκαιο του κράτους στο οποίο ευρίσκεται το ακίνητο ή το οποίο επιτάσσει την τήρηση του βιβλίου.

Άρθρο 15

Αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί εκκρεμών δικών

Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί εκκρεμούς δίκης με αντικείμενο πράγμα ή δικαίωμα της πτωχευτικής περιουσίας διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο υφίσταται η εκκρεμοδικία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ

Άρθρο 16

Βασική αρχή

1. Η κήρυξη της έναρξης μιας διαδικασίας αφερεγγυότητας από τα κατ' άρθρο 3 αρμόδια δικαστήρια κράτους μέλους, αναγνωρίζεται στο έδαφος όλων των άλλων κρατών μελών μόλις αρχίσει να παράγει τα αποτελέσματά της στο κράτος έναρξης.

Το αυτό ισχύει και αν, ως εκ της ιδιότητας του οφειλέτη, είναι αδύνατη στα υπόλοιπα κράτη μέλη η κατ' αυτού έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας.

2. Η αναγνώριση μιας διαδικασίας του άρθρου 3 παράγραφος 1 δεν εμποδίζει την έναρξη διαδικασίας του άρθρου 3 παράγραφος 2 από δικαστήριο άλλου κράτους μέλους. Στην περίπτωση αυτή, η τελευταία αυτή διαδικασία είναι δευτερεύουσα κατά την έννοια του κεφαλαίου III.

Άρθρο 17

Αποτελέσματα της αναγνώρισης

1. Η απόφαση έναρξης διαδικασίας του άρθρου 3 παράγραφος 1 παράγει άνευ ετέρου σε κάθε άλλο κράτος μέλος τα αποτελέσματα που ορίζει το δίκαιο του κράτους έναρξης, εφόσον ο παρών κανονισμός δεν προβλέπει άλλως και δεν έχει κινηθεί στο κράτος αυτό καμμία άλλη διαδικασία του άρθρου 3 παράγραφος 2.

2. Τα αποτελέσματα διαδικασίας του άρθρου 3 παράγραφος 2 δεν αμφισβητούνται στα άλλα κράτη μέλη. Τυχόν περιορισμοί των δικαιωμάτων των πιστωτών απορρέοντες από αυτή τη διαδικασία, και δη αναστολή πληρωμών ή άφεση χρέους, καθόσον αφορά περιουσιακά στοιχεία ευρισκόμενα σε άλλο κράτος μέλος, αντιτάσσονται μόνον στους συγκατατεθέντες πιστωτές.

Άρθρο 18

Εξουσίες του συνδίκου

1. Ο σύνδικος ο οριζόμενος από δικαστήριο αρμόδιο βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 δικαιούται να ασκεί εντός άλλου κράτους μέλους όλες τις εξουσίες που του απονέμει το δίκαιο του κράτους ενάρξεως, εφόσον δεν έχει κηρυχθεί σ' αυτό η έναρξη άλλης διαδικασίας ή δεν έχει ληφθεί άλλο αντίθετο συντηρητικό μέτρο λόγω υποβολής αιτήσεως ενάρξεως διαδικασίας αφερεγγυότητας στο εν λόγω άλλο κράτος. Δικαιούται μεταξύ άλλων, και επιφυλασσομένων των άρθρων 5 και 7, να μεταφέρει τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη εκτός του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκονται.

2. Ο σύνδικος ο διορισθείς από δικαστήριο αρμόδιο βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 2 δικαιούται, εντός των άλλων κρατών μελών, να επικαλείται δικαστικώς ή εξωδίκως, το γεγονός ότι, μετά την έναρξη της διαδικασίας, κινητά περιουσιακά στοιχεία μεταφέρθηκαν από το κράτος έναρξης στο συγκεκριμένο άλλο κράτος μέλος. Δικαιούται επίσης να ασκεί αγωγές πτωχευτικής ανάκλησης προς όφελος των πιστωτών.

3. Κατά την άσκηση των εξουσιών του, ο σύνδικος τηρεί τους νόμους του κράτους μέλους στο οποίο προτίθεται να ενεργήσει, και δη τις διαδικασίες ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων. Οι εξουσίες του συνδίκου δεν περιλαμβάνουν δικαίωμα χρήσης μέσων καταναγκασμού ούτε δικαίωμα επίλυσης διαφορών.

Άρθρο 19

Απόδειξη του διορισμού του συνδίκου

Ο διορισμός του συνδίκου αποδεικνύεται με την προσκόμιση επικυρωμένου αντιγράφου της απόφασης διορισμού ή με οποιαδήποτε άλλη βεβαίωση του αρμόδιου δικαστηρίου.

Το κράτος μέλος στο οποίο ο σύνδικος προτίθεται να ενεργήσει δικαιούται να του ζητήσει μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του. Άλλη νομιμοποίηση ή ανάλογη διατύπωση δεν απαιτείται.

Άρθρο 20

Απόδοση και καταλογισμός

1. Ο πιστωτής ο οποίος, μετά την έναρξη διαδικασίας του άρθρου 3 παράγραφος 1, ικανοποίησε καθ' οποιονδήποτε τρόπο, και δη μέσω αναγκαστικής εκτελέσεως, εν όλω ή εν μέρει την απαίτησή του με περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη ευρισκόμενα σε άλλο κράτος μέλος, οφείλει να αποδώσει ότι έλαβε στο σύνδικο, επιφυλασσομένων των άρθρων 5 και 7.

2. Προς εξασφάλιση ίσης μεταχείρισης των πιστωτών, ο πιστωτής ο οποίος, στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας, ικανοποίησε μέρος της απαίτησής του, δεν συμμετέχει στις διανομές τις πραγματοποιούμενες στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας μέχρις ότου οι πιστωτές της αυτής τάξεως ή κατηγορίας λάβουν ισοδύναμο μέρος στο πλαίσιο της άλλης διαδικασίας.

Άρθρο 21

Δημοσιότητα

1. Το ουσιαστικό περιεχόμενο της αποφάσεως περί ενάρξεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας και της τυχόν αποφάσεως διορισμού συνδίκου δημοσιεύονται κατ' αίτηση του συνδίκου σε όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις ισχύουσες στο καθένα διατυπώσεις δημοσιότητας. Στη δημοσίευση αναφέρεται επίσης το όνομα του συνδίκου καθώς και ο εφαρμοσθείς κανόνας αρμοδιότητας, δηλαδή το άρθρο 3 παράγραφος 1 ή το άρθρο 3 παράγραφος 2.

2. Ωστόσο, η υποχρεωτική δημοσίευση δύναται να επιβληθεί από κάθε κράτος μέλος στο οποίο ο οφειλέτης διαθέτει εγκατάσταση. Στην περίπτωση αυτή, ο σύνδικος ή κάθε αρμόδια προς τούτο αρχή του κράτους μέλους έναρξης της διαδικασίας του άρθρου 3 παράγραφος 1 λαμβάνει τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη δημοσίευση αυτή.

Άρθρο 22

Εγγραφή σε δημόσιο βιβλίο

1. Η απόφαση περί ενάρξεως διαδικασίας του άρθρου 3 παράγραφος 1 καταχωρίζεται κατ' αίτηση του συνδίκου στα βιβλία μεταγραφών, στα μητρώα των εμπόρων και σε οποιοδήποτε άλλο δημόσιο βιβλίο τηρούμενο στα άλλα κράτη μέλη.

2. Πάντως, κάθε κράτος μέλος μπορεί να προβλέπει την υποχρεωτική εγγραφή. Στην περίπτωση αυτή, ο σύνδικος ή άλλη προς τούτο εξουσιοδοτημένη αρχή στο κράτος μέλος στο οποίο άρχισε η διαδικασία του άρθρου 3 παράγραφος 1 δέον να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την εγγραφή αυτή.

Άρθρο 23

Έξοδα

Τα έξοδα των βάσει των άρθρων 21 και 22 δημοσιεύσεων και καταχωρίσεων θεωρούνται έξοδα και δαπάνες της διαδικασίας.

Άρθρο 24

Παροχή υπέρ του οφειλέτη

1. Ο προβαίνων εντός κράτους μέλους σε εκπλήρωση παροχής προς οφειλέτη υποκείμενο σε διαδικασία αφερεγγυότητας η οποία άρχισε σε άλλο κράτος μέλος, και όχι προς το σύνδικο της διαδικασίας αυτής, ελευθερώνεται, εάν αγνοούσε την έναρξη της διαδικασίας.

2. Μέχρις αποδείξεως του εναντίου, η άγνοια τεκμαίρεται εφόσον η εκπλήρωση της παροχής, έλαβε χώρα πριν από τις κατ' άρθρο 21 διατυπώσεις δημοσιότητας. Εάν έλαβε χώρα μετά τις διατυπώσεις αυτές, τεκμαίρεται μέχρις αποδείξεως του εναντίου ότι το εκπληρώσας, τελούσε εν γνώσει της έναρξης της διαδικασίας.

Άρθρο 25

Αναγνώριση και εκτελεστό άλλων αποφάσεων

1. Οι αποφάσεις για τη διεξαγωγή και την περάτωση διαδικασίας αφερεγγυότητας οι εκδιδόμενες από δικαστήριο του οποίου η απόφαση περί ενάρξεως της διαδικασίας αναγνωρίζεται σύμφωνα με το άρθρο 16, καθώς και ο πτωχευτικός συμβιβασμός που εγκρίνεται από το δικαστήριο αυτό, αναγνωρίζονται επίσης άνευ ετέρου. Οι αποφάσεις αυτές εκτελούνται σύμφωνα με τα άρθρα 31 έως 51, εξαιρέσει του άρθρου 34 παράγραφος 2, της σύμβασης των Βρυξελλών για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων όπως τροποποιήθηκε από τις συμβάσεις προσχώρησης στη σύμβαση αυτή.

Ο ανωτέρω κανόνας ισχύει για τις αποφάσεις που αποτελούν άμεση απόρροια της διαδικασίας αφερεγγυότητας και εντάσσονται απ' ευθείας σ' αυτήν, και αν ακόμη εκδοθούν από άλλο δικαστήριο.

Ο ανωτέρω κανόνας ισχύει επίσης για τις αποφάσεις συντηρητικών μέτρων που λαμβάνονται μετά από την αίτηση έναρξης μιας διαδικασίας αφερεγγυότητας.

2. Η αναγνώριση και η εκτέλεση των λοιπών αποφάσεων πλην αυτών της παραγράφου 1 διέπονται από τη σύμβαση της παραγράφου 1 εφ' όσον τυγχάνει εφαρμογής.

3. Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται σε αναγνώριση ή εκτέλεση αποφάσεως εκδοθείσας σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο, εάν συνεπάγεται περιορισμό της ατομικής ελευθερίας ή του ταχυδρομικού απορρήτου.

Άρθρο 26

Δημόσια τάξη

Οποιοδήποτε κράτος μέλος δικαιούται να αρνηθεί την αναγνώριση διαδικασίας αφερεγγυότητας που άρχισε σε άλλο κράτος μέλος ή την εκτέλεση απόφασης ληφθείσας στο πλαίσιο τέτοιας διαδικασίας, εάν η αναγνώριση ή εκτέλεση πρόκειται να παράγει αποτελέσματα προδήλως αντίθετα προς τη δημόσια τάξη αυτού, και δη τις θεμελιώδεις αρχές και τα δικαιώματα ή ελευθερίες του ατόμου που κατοχυρώνονται συνταγματικώς.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ

Άρθρο 27

Έναρξη

Η έναρξη διαδικασίας του άρθρου 3 παράγραφος 1 με απόφαση δικαστηρίου κράτους μέλους αναγνωριζόμενη σε άλλο κράτος μέλος (κύρια διαδικασία), καθιστά δυνατή την έναρξη, στο δεύτερο κράτος, τα δικαστήρια του οποίου έχουν αρμοδιότητα βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 2, δευτερεύουσας διαδικασίας αφερεγγυότητας, χωρίς να εξετάζεται η αφερεγγυότητα ή μη του οφειλέτη και στο κράτος αυτό. Η διαδικασία αυτή είναι μία των διαδικασιών του παραρτήματος Β, παράγει δε αποτελέσματα μόνο επί των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη των ευρισκόμενων στο κράτος αυτό.

Άρθρο 28

Εφαρμοστέο δίκαιο

Τη δευτερεύουσα διαδικασία διέπει το δίκαιο του κράτους μέλους όπου άρχισε η δευτερεύουσα διαδικασία, εκτός αν άλλως ορίζει ο παρών κανονισμός.

Άρθρο 29

Ενεργητική νομιμοποίηση

Την έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας δικαιούται να ζητήσει:

α) ο σύνδικος κύριας διαδικασίας,

β) το πρόσωπο ή η αρχή που νομιμοποιείται να ζητήσει την έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας βάσει του δικαίου του κράτους μέλους στο οποίο ζητείται η έναρξη της δευτερεύουσας διαδικασίας.

Άρθρο 30

Προκαταβολή εξόδων και δαπανών

Όταν το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο ζητείται η έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας απαιτεί να έχει ο οφειλέτης ενεργητικό επαρκές για την ολική ή μερική κάλυψη των εξόδων και δαπανών της διαδικασίας, το επιληφθέν της αιτήσεως δικαστήριο δικαιούται να επιβάλει στον αιτούντα προκαταβολή εξόδων ή σύσταση ανάλογης εγγυήσεως.

Άρθρο 31

Καθήκον συνεργασίας και ενημέρωσης

1. Επιφυλασσομένων των κανόνων περιορισμού της ανακοίνωσης πληροφοριών, ο σύνδικος της κύριας διαδικασίας και οι σύνδικοι των δευτερευουσών διαδικασιών υπέχουν υποχρέωση αμοιβαίας ενημέρωσης. Ανακοινώνουν αμελλητί ό,τι είναι δυνατόν να αποβεί χρήσιμο στην άλλη διαδικασία, όπως την πορεία της αναγγελίας και εξέλεγξης των απαιτήσεων και τα μέτρα που αποσκοπούν στην περάτωση της διαδικασίας.

2. Επιφυλασσομένων των κανόνων που ισχύουν για εκάστη διαδικασία, ο σύνδικος της κύριας διαδικασίας και οι σύνδικοι των δευτερευουσών διαδικασιών υποχρεούνται να συνεργάζονται.

3. Ο σύνδικος δευτερεύουσας διαδικασίας οφείλει να παράσχει εγκαίρως στο σύνδικο της κύριας διαδικασίας τη δυνατότητα να υποβάλει προτάσεις σχετικά με την εκκαθάριση ή άλλη χρήση του ενεργητικού της δευτερεύουσας διαδικασίας.

Άρθρο 32

Άσκηση των δικαιωμάτων των πιστωτών

1. Ο πιστωτής δικαιούται να αναγγείλει την απαίτησή του στην κύρια ή σε οποιαδήποτε δευτερεύουσα διαδικασία.

2. Οι σύνδικοι της κυρίας και των δευτερευουσών διαδικασιών αναγγέλλουν στις άλλες διαδικασίες τις απαιτήσεις οι οποίες έχουν αναγγελθεί στη διαδικασία των οποίων είναι αντιστοίχως σύνδικοι, εφόσον η αναγγελία είναι επωφελής για τους πιστωτές που εκπροσωπούν, και επιφυλασσομένου του δικαιώματος του κάθε πιστωτή να αντιταχθεί στην αναγγελία ή να την αποσύρει, εφ' όσον το εφαρμοστέο δίκαιο το επιτρέπει.

3. Οι σύνδικοι κύριας ή δευτερεύουσας διαδικασίας δικαιούνται να συμμετέχουν ως πιστωτές σε άλλη διαδικασία, μεταξύ άλλων, λαμβάνοντας μέρος στη συνέλευση των πιστωτών.

Άρθρο 33

Αναστολή της εκκαθάρισης

1. Το δικαστήριο που κήρυξε την έναρξη της δευτερεύουσας διαδικασίας αναστέλλει εν όλω ή εν μέρει την εκκαθάριση κατόπιν αιτήσεως του συνδίκου της κύριας διαδικασίας. Το επιληφθέν δικαστήριο δικαιούται να ζητήσει από τον σύνδικο της κύριας διαδικασίας τη λήψη παντός πρόσφορου μέτρου προστασίας των συμφερόντων των πιστωτών της δευτερεύουσας διαδικασίας και ορισμένων ομάδων πιστωτών. Η αίτηση του συνδίκου της κυρίας διαδικασίας απορρίπτεται μόνον εάν προδήλως δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πιστωτών της κύριας διαδικασίας. Η αναστολή διατάσσεται για τρεις μήνες το πολύ, είναι δε δυνατή η παράταση ή η ανανέωσή της για ίσο χρονικό διάστημα.

2. Το δικαστήριο της παραγράφου 1 τερματίζει την αναστολή της εκκαθάρισης:

- αιτήσει του συνδίκου της κύριας διαδικασίας,

- αυτεπαγγέλτως, εάν το ζητήσει πιστωτής ή ο σύνδικος της δευτερεύουσας διαδικασίας, εφόσον την αναστολή δεν δικαιολογεί πλέον το συμφέρον των πιστωτών της κύριας ή της δευτερεύουσας διαδικασίας.

Άρθρο 34

Μέτρα περάτωσης της διαδικασίας αφερεγγυότητας

1. Εάν το δίκαιο που διέπει τη δευτερεύουσα διαδικασία επιτρέπει περάτωσή της χωρίς εκκαθάριση αλλά μέσω σχεδίου εξυγίανσης ή συμβιβασμού ή άλλου ανάλογου μέτρου, ο σύνδικος της κύριας διαδικασίας δικαιούται να υποβάλει σχετική πρόταση.

Η κατ' αυτόν τον τρόπο περάτωση της διαδικασίας καθίσταται οριστική μόνον κατόπιν συμφωνίας του συνδίκου της κύριας διαδικασίας ή, αν ο σύνδικος δε συμφωνεί, εφόσον το προταθέν μέτρο δεν θίγει οικονομικώς τους πιστωτές της κύριας διαδικασίας.

2. Περιορισμοί των δικαιωμάτων των πιστωτών, όπως αναστολή πληρωμής ή άφεση χρέους, απορρέοντες από μέτρο προταθέν σύμφωνα με την παράγραφο 1 σε δευτερεύουσα διαδικασία, δεν παράγουν αποτελέσματα επί των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη που δεν αποτελούν αντικείμενο της εν λόγω διαδικασίας, εκτός εάν συγκατατεθούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι πιστωτές.

3. Διαρκούσης της κατ' άρθρο 33 αναστολής της εκκαθάρισης, μόνον ο σύνδικος της κύριας διαδικασίας, ή ο οφειλέτης με τη συγκατάθεση του συνδίκου, δικαιούται να προτείνει μέτρα σύμφωνα με την παράγραφο 1 στο πλαίσιο της δευτερεύουσας διαδικασίας. Άλλη πρόταση λήψεως τέτοιου μέτρου δεν υποβάλλεται σε ψηφοφορία ούτε εγκρίνεται.

Άρθρο 35

Υπόλοιπο ενεργητικού της δευτερεύουσας διαδικασίας

Εάν με την εκκαθάριση του ενεργητικού της δευτερεύουσας διαδικασίας ικανοποιηθούν όλες οι απαιτήσεις που έγιναν δεκτές κατ' αυτήν, ο σύνδικος της εν λόγω διαδικασίας μεταβιβάζει αμελλητί το υπόλοιπο ενεργητικού στο σύνδικο της κύριας διαδικασίας.

Άρθρο 36

Μεταγενέστερη έναρξη της κύριας διαδικασίας

Όταν αρχίζει διαδικασία αφερεγγυότητας του άρθρου 3 παράγραφος 1, ενώ έχει ήδη αρχίσει, σε άλλο κράτος μέλος, διαδικασία του άρθρου 3 παράγραφος 2, η προγενέστερη διαδικασία διέπεται από τα άρθρα 31 έως 35, εφόσον η εξέλιξή της επιτρέπει την εφαρμογή αυτών των άρθρων.

Άρθρο 37

Περάτωση και μετατροπή της προγενέστερης διαδικασίας

Εάν ο σύνδικός της κρίνει ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των πιστωτών της κυρίας διαδικασίας δικαιούται να ζητήσει τη μετατροπή μιας προγενέστερης διαδικασίας του παραρτήματος A κινηθείσας σε άλλο κράτος μέλος, σε διαδικασία εκκαθάρισης.

Το κατ' άρθρο 3 παράγραφος 2 αρμόδιο δικαστήριο διατάσσει μετατροπή σε μία από τις διαδικασίες του παραρτήματος B.

Άρθρο 38

Συντηρητικά μέτρα

Ο προσωρινός σύνδικος ο διοριζόμενος από δικαστήριο κράτους μέλους αρμόδιο βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1, με σκοπό τη συντήρηση της περιουσίας του οφειλέτη, δικαιούται να ζητήσει, για το διάστημα από την κατάθεση της αιτήσεως ενάρξεως διαδικασίας αφερεγγυότητας μέχρι την έκδοση της σχετικής απόφασης, τη λήψη οποιουδήποτε μέτρου συντήρησης και προστασίας της περιουσίας του οφειλέτη που ευρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, κατά το δίκαιο του κράτους αυτού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΤΟΥΣ

Άρθρο 39

Δικαίωμα αναγγελίας των απαιτήσεων

Οι πιστωτές οι έχοντες συνήθη διαμονή ή κατοικία ή έδρα σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος έναρξης, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών αρχών και των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών, δικαιούνται να αναγγέλλουν εγγράφως τις απαιτήσεις τους, στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητας.

Άρθρο 40

Υποχρέωση ενημέρωσης των πιστωτών

1. Μόλις αρχίσει η διαδικασία αφερεγγυότητας σε κράτος μέλος, το αρμόδιο δικαστήριο του κράτους αυτού ή ο σύνδικος που έχει διορισθεί απ' το δικαστήριο αυτό ενημερώνει αμελλητί τους πιστωτές που είναι γνωστοί και έχουν στα άλλα κράτη μέλη τη συνήθη διαμονή τους, κατοικία ή έδρα.

2. Η ενημέρωση αυτή γίνεται με την αποστολή προς έκαστο πιστωτή, σημειώματος το οποίο περιέχει τις δέουσες πληροφορίες, ιδίως όσον αφορά τις τηρητέες προθεσμίες και τις συνέπειες του εκπροθέσμου, τις αρχές προς τις οποίες διενεργείται αναγγελία των απαιτήσεων και τα λοιπά ληπτέα μέτρα. Το σημείωμα αυτό αναφέρει επίσης κατά πόσον πρέπει να αναγγείλουν την απαίτησή τους οι προνομιούχοι ή ενέγγυοι πιστωτές.

Άρθρο 41

Περιεχόμενο της αναγγελίας απαιτήσεως

Ο πιστωτής επισυνάπτει τυχόν αντίγραφο των αποδεικτικών και αναφέρει το είδος της απαιτήσεως, το χρόνο της γένεσής της, το ύψος της καθώς και το αν έχει ή μη προνομιούχο χαρακτήρα ή εμπράγματη ασφάλεια, εάν υφίσταται επιφύλαξη κυριότητας, και τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία συνιστούν αντικείμενο της τυχόν ασφάλειας.

Άρθρο 42

Γλώσσες

1. Η κατά το άρθρο 40 ενημέρωση των δανειστών πραγματοποιείται στην(-ις) επίσημη(-ες) γλώσσα(-ες) του κράτους έναρξης. Χρησιμοποιείται προς τούτο έντυπο που φέρει σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον τίτλο "Πρόσκληση για αναγγελία απαιτήσεως. Προσοχή στις προθεσμίες".

2. Ο πιστωτής ο οποίος έχει τη συνήθη διαμονή ή την κατοικία ή την έδρα του σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους έναρξης δικαιούται να αναγγείλει την απαίτησή του στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους αυτού, οπότε η αναγγελία της απαιτήσεώς του πρέπει τουλάχιστον να φέρει τον τίτλο "αναγγελία απαιτήσεως" στην ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους έναρξης. Μπορεί επίσης να υποχρεωθεί να προσκομίσει μετάφραση της αναγγελίας στη γλώσσα αυτή.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 43

Χρονική ισχύς

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στις διαδικασίες αφερεγγυότητας που άρχισαν μετά την έναρξη ισχύος του. Οι πράξεις του οφειλέτη πριν την έναρξη ισχύος εξακολουθούν να διέπονται από το εφαρμοστέο τη στιγμή που διενεργήθηκαν δίκαιο.

Άρθρο 44

Σχέσεις με συμβάσεις

1. Μετά την έναρξη ισχύος του, ο παρών κανονισμός αντικαθιστά ως προς το ουσιαστικό πεδίο εφαρμογής του, στις σχέσεις μεταξύ κρατών μελών, τις συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ δύο ή περισσοτέρων συμβαλλομένων κρατών, και ιδίως:

- τη σύμβαση μεταξύ του Βελγίου και της Γαλλίας περί της δικαστικής αρμοδιότητας, της ισχύος και της εκτελέσεως δικαστικών αποφάσεων, διαιτητικών αποφάσεων και δημοσίων εγγράφων, που υπεγράφη στο Παρίσι, στις 8 Ιουλίου 1899,

- τη σύμβαση μεταξύ Βελγίου και Αυστρίας περί πτωχεύσεως, πτωχευτικού συμβιβασμού και αναστολής πληρωμών (με το πρόσθετο πρωτόκολλο της 13ης Ιουνίου 1973), που υπεγράφη στις Βρυξέλλες, στις 16 Ιουλίου 1969,

- τη σύμβαση μεταξύ του Βελγίου και των Κάτω Χωρών περί της δικαστικής αρμοδιότητας, της πτωχεύσεως και της ισχύος της εκτελέσεως, δικαστικών αποφάσεων, διαιτητικών αποφάσεων και δημοσίων εγγράφων, που υπεγράφη στις Βρυξέλλες, στις 28 Μαρτίου 1925,

- τη συνθήκη μεταξύ Γερμανίας και Αυστρίας περί πτωχεύσεως και πτωχευτικού συμβιβασμού που υπεγράφη στη Βιέννη, στις 25 Μαΐου 1979,

- τη σύμβαση μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων στον τομέα της πτώχευσης, που υπεγράφη στη Βιέννη, στις 27 Φεβρουαρίου 1979,

- τη σύμβαση μεταξύ της Γαλλίας και της Ιταλίας περί της εκτελέσεως αποφάσεων επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων, που υπεγράφη στη Ρώμη, στις 3 Ιουνίου 1930,

- τη σύμβαση μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας περί πτωχεύσεως και πτωχευτικού συμβιβασμού που υπεγράφη στη Ρώμη, στις 12 Ιουλίου 1977,

- τη σύμβαση και το πρωτόκολλο μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βασιλείου του Βελγίου περί αμοιβαίας εκτελέσεως αποφάσεων επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων, που υπεγράφησαν στις Βρυξέλλες, στις 2 Μαΐου 1934,

- την περί πτωχεύσεως σύμβαση μεταξύ Δανίας, Φινλανδίας, Νορβηγίας, Σουηδίας και Ισλανδίας που υπεγράφη στην Κοπεγχάγη στις 11 Νοεμβρίου 1933,

- την ευρωπαϊκή σύμβαση περί ορισμένων πτωχευτικών ζητημάτων που υπεγράφη στην Κωνσταντινούπολη, στις 5 Ιουνίου 1990.

2. Οι συμβάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συνεχίζουν να παράγουν αποτελέσματα κατά το μέτρο που αφορούν διαδικασίες που άρχισαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

3. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται:

- σε κάθε κράτος μέλος κατά το μέτρο που είναι ασυμβίβαστος με υποχρεώσεις σε πτωχευτικές υποθέσεις που προκύπτουν από σύμβαση η οποία έχει συναφθεί από το κράτος αυτό με μία ή περισσότερες τρίτες χώρες πριν από την έναρξη ισχύος αυτού του κανονισμού.

Άρθρο 45

Τροποποίηση παραρτημάτων

Τα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού μπορούν να τροποποιηθούν με απόφαση του Συμβουλίου.

Άρθρο 46

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις ...

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις ...

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) Γνώμη που δόθηκε στις ... (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

(2) Γνώμη που δόθηκε στις ... (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

(3) ΕΕ L 299 της 31.12.1972, σ. 32.

(4) ΕΕ L 204 της 2.8.1975, σ. 28.

ΕΕ L 304 της 30.10.1978, σ. 1.

ΕΕ L 388 της 31.12.1982, σ. 1.

ΕΕ L 285 της 3.10.1989, σ. 1.

ΕΕ C 15 της 15.1.1997, σ. 1.

(5) ΕΕ L 166 της 11.6.1998, σ. 45.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α

ΒΕΛΓΙΟ

- La faillite/Het faillissement

- Concordat judiciaire/Het gerechtelijk akkoord

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

- Das Konkursverfahren

- Das gerichtliche Vergleichsverfahren

- Das Gesamtvollstreckungsverfahren

- Das Insolvenzverfahren

ΕΛΛΑΣ

- Πτώχευση

- Η ειδική εκκαθάριση

- Η προσωρινή διαχείριση εταιρίας. Η διοίκηση και η διαχείριση των πιστωτών

- Η υπαγωγή επιχείρησης υπό επίτροπο με σκοπό τη σύναψη συμφωνίας με τους πιστωτές

ΙΣΠΑΝΙΑ

- Concurso de acreedores

- Quiebra

- Suspensión de pagos

ΓΑΛΛΙΑ

- Liquidation judiciaire

- Redressement judiciaire avec nomination d'un administrateur

ΙΤΑΛΙΑ

- Fallimento

- Concordato preventivo

- Liquidazione coatta amministrativa

- Amministrazione straordinaria

- Amministrazione controllata

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

- Faillite

- Gestion contrôlée

- Concordat préventif de faillite (par abandon d'actif)

- Régime spécial de liquidation du notariat

ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ

- Het faillissement

- De surséance van betaling

ΑΥΣΤΡΙΑ

- Das Konkursverfahren

- Das Ausgleichsverfahren

- Das Vorverfahren

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

- O processo de falência

- Os processos especiais de recuperação de empresa, ou seja:

- A concordata

- O acordo de credores

- A reestruturação financeira

- A gestão controlada

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

- Konkurssi/konkurs

- Yrityssaneeraus/företagssanering

ΣΟΥΗΔΙΑ

- Konkurs

- Offentligt ackord

- Företagsrekonstruktion

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β

ΒΕΛΓΙΟ

- La faillite/Het faillissement

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

- Das Konkursverfahren

- Das Gesamtvollstreckungsverfahren

- Das Insolvenzverfahren

ΕΛΛΑΣ

- Πτώχευση

- Η ειδική εκκαθάριση

ΙΣΠΑΝΙΑ

- Concurso de acreedores

- Quiebra

- Suspensión de pagos basada en la insolvencia definitiva

ΓΑΛΛΙΑ

- Liquidation judiciaire

ΙΤΑΛΙΑ

- Fallimento

- Liquidazione coatta amministrativa

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

- Faillite

- Régime spécial de liquidation du notariat

ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ

- Het faillissement

ΑΥΣΤΡΙΑ

- Das Konkursverfahren

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

- O processo de falência

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

- Konkurssi/konkurs

ΣΟΥΗΔΙΑ

- Konkurs

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ

ΒΕΛΓΙΟ

- Le curateur/de curator

- Le juge délégué/de rechter-commissaris

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

- Konkursverwalter

- Vergleichsverwalter

- Sachwalter (nach der Vergleichsordnung)

- Verwalter

- Insolvenzverwalter

- Sachwalter (nach der Insolvenzordnung)

- Treuhänder

ΕΛΛΑΣ

- Σύνδικος

- Ο προσωρινός διαχειριστής. Η διοικούσα επιτροπή των πιστωτών

- Ο ειδικός εκκαθαριστής

- Ο επίτροπος

ΙΣΠΑΝΙΑ

- Depositario-administrador

- Interventor o interventores

- Síndicos

- Comisario

ΓΑΛΛΙΑ

- Représentant des créanciers

- Mandataire liquidateur

- Administrateur judiciaire

- Commissaire à l'exécution de plan

ΙΤΑΛΙΑ

- Curatore

- Commissario liquidatore

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

- Le curateur

- Le commissaire

- Le liquidateur

- Le conseil de gérance de la section d'assainissement du notariat

ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ

- De curator in het faillissement

- De bewindvoerder in de surséance van betaling

ΑΥΣΤΡΙΑ

- Masseverwalter

- Ausgleichsverwalter

- Sachwalter

- Treuhänder

- Besonderer Verwalter

- Vorläufiger Verwalter

- das Konkursgericht

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

- Gestor judicial

- Liquidatário judicial

- Comissão de Credores

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

- Pesänhoitaja/boförvaltare

- Selvittäjä/utredare

ΣΟΥΗΔΙΑ

- Förvaltare

- God man

- Rekonstruktör