*****

ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 10ης Αυγούστου 1984

προς τη γαλλική κυβέρνηση σχετικά με το θέμα του σχεδίου διατάγματος για τις οδικές μεταφορές επιβατών

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(84/436/ΕΟΚ)

Σύμφωνα με το άρθρο 1 της απόφασης του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1962 (1), που καθορίζει διαδικασία εξέτασης και προηγούμενης διαβούλευσης για σχέδιο νομοθετικές, διοικητικές και κανονιστικές διατάξεις που εξετάζουν τα κράτη μέλη στον τομέα των μεταφορών, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 73/402/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 1973 (2), η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε στην Επιτροπή, με επιστολή της μόνιμης αντιπροσωπείας της στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, της 10ης Ιουλίου 1984, σχέδιο διατάγματος για τις οδικές μεταφορές επιβατών.

Η επιστολή της μόνιμης αντιπροσωπείας έφθασε στην Επιτροπή στις 16 Ιουλίου 1984 και, σύμφωνα με το άρθρο 1 της προαναφερθείσας απόφασης του Συμβουλίου, ανακοινώθηκε επίσης στα άλλα κράτη μέλη.

Με επιστολή της 20ής Ιουλίου 1984, προς τη γενική διεύθυνση μεταφορών, η εν λόγω μόνιμη αντιπροσωπεία ζήτησε την εφαρμογή της επείγουσας διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 της απόφασης του Συμβουλίου. Η επιστολή αυτή έφθασε στη γενική διεύθυνση μεταφορών στις 24 Ιουλίου 1984.

Με πρωτοβουλία της Επιτροπής, στις 26 Ιουλίου 1984 έγινε στις Βρυξέλλες συνεδρίαση για την ανταλλαγή πληροφοριών με τη γαλλική κυβέρνηση. Κατά τη συνεδρίαση αυτή, οι αντιπρόσωποι της γαλλικής κυβέρνησης υπέβαλαν στις υπηρεσίες της Επιτροπής σχέδιο διατάγματος ουσιατικά τροποποιημένο σε σχέση με το σχέδιο που είχε αποσταλεί δι' αλληλογραφίας στις 10 Ιουλίου 1984.

Κανένα κράτος μέλος δεν ζήτησε διαβουλεύσεις και η Επιτροπή δεν κρίνει σκόπιμο να γίνουν διαβουλεύσεις με όλα τα κράτη μέλη για το θέμα των εν λόγω διατάξεων.

Με βάση το άρθρο 2 παράγραφος 1 της απόφασης του Συμβουλίου, η Επιτροπή διατυπώνει την ακόλουθη γνώμη:

1. Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι, σύμφωνα με τη γαλλική κυβέρνηση, το σχέδιο διατάγματος έχει σκοπό να θεσπίσει τις απαραίτητες διατάξεις για την εφαρμογή των άρθρων 7, 27 και 29 του νόμου αριθ. 82-1153 της 30ής Δεκεμβρίου 1982, για τον προσανατολισμό στις εσωτερικές μεταφορές, για του οποίου το σχέδιο η Επιτροπή γνωμοδότησε στις 15 Δεκεμβρίου 1982 (3). Η Επιτροπή σημειώνει ότι το σχέδιο διατάγματος αφορά μόνο τις οδικές μεταφορές επιβατών στο εσωτερικό της Γαλλίας με την εξαίρεση της περιοχής της νήσου της Γαλλίας (περιοχή Παρισιού), δεδομένου ότι για την εφαρμογή του εν λόγω νόμου στην περιοχή αυτή θα εκδοθούν ειδικές νομοθετικές διατάξεις στο άμεσα προσεχές μέλλον.

Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι τα εξεταζόμενα μέτρα εφαρμογής από το σχέδιο διατάγματος αφορούν:

- τον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένη η εγγραφή στα μητρώα των επιχειρήσεων που ασκούν δραστηριότητα οδικής μεταφοράς επιβατών,

- τον καθορισμό και την οργάνωση των διαφόρων τύπων οδικών μεταφορών επιβατών, και

- τους όρους πρόσβασης στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών στον τομέα των εθνικών μεταφορών.

2. Η Επιτροπή εκτιμά ότι είναι επιθυμητό να επωφεληθεί η γαλλική κυβέρνηση από την ευκαιρία για να ευθυγραμμίσει τους εθνικούς ορισμούς των τακτικών και έκτακτων γραμμών με τους ορισμούς που έχουν θεσπιστεί σε κοινοτικό επίπεδο για τις διεθνείς οδικές μεταφορές μεταξύ των κρατών μελών που προβλέπονται στον κανονισμό αριθ. 117/66/ΕΟΚ (4).

Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της ότι οι διατάξεις του κανονισμού για την εκμετάλλευση που αναφέρονται στο άρθρο 8 του διατάγματος αριθ. 49-1473 της 14ης Νοεμβρίου 1949, του οποίου προβλέπεται η κατάργηση, θα περιληφθούν στις συμβάσεις οι οποίες θα γίνουν με τις δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις που διεξάγουν τις τακτικές γραμμές και τις γραμμές κατά παραγγελία.

3. Όσον αφορά τους όρους πρόσβασης στο επάγγελμα, η Επιτροπή διατυπώνει τις ακόλουθες παρατηρήσεις και συστάσεις σχετικά με την οδηγία 74/562/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Νοεμβρίου 1974 για την πρόσβαση στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών, στον τομέα των εθνικών και διεθνών μεταφορών (5):

α) Το άρθρο 2 του σχεδίου διατάγματος σε σχέση με τα άρθρα 5 και 13 εξαιρεί από την εγγραφή στο μητρώο επιχειρήσεων δημόσιων οδικών μεταφορών επιβατών, και κατά συνέπεια από τους όρους πρόσβασης στο επάγγελμα, τις εταιρείες μεταφοράς που έχουν μόνο οικονομική αυτονομία και δεν έχουν νομική προσωπικότητα, και οι οποίες δημιουργούνται από τους τοπικούς συνεταιρισμούς. Η εξαίρεση αυτή είναι αντίθετη με τις διατάξεις του άρθρου 1 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 74/562/ΕΟΚ που υποβάλλει στους όρους πρόσβασης στο επάγγελμα «κάθε οργανισμό που υπάγεται στην κρατική εξουσία, είτε έχει δική του νομική προσωπικότητα είτε εξαρτάται από αρχή που έχει νομική προσωπικότητα».

Η Επιτροπή ζητά από τη γαλλική κυβέρνηση να τροποποιήσει το άρθρο 2 του σχεδίου της έτσι ώστε να γίνει σύμφωνο με την οδηγία 74/562/ΕΟΚ.

β) Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της το άρθρο 7 στοιχείο α) του σχεδίου διατάγματος που μειώνει τον κατάλογο των διπλωμάτων τα οποία απαλλάσσουν τον κάτοχο από την υποχρέωση απόδειξης της επαγγελματικής ικανότητας, που απαριθμούνται στο διϋπουργικό διάταγμα της 31ης Δεκεμβρίου 1977, και περιορίζει την απαλλαγή αυτή για τα διπλώματα ιδρύματος που παρέχει διδασκαλία στον τομέα των μεταφορών και είναι εξουσιοδοτημένο με διϋπουργικό διάταγμα.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι η τροποποίηση αυτή είναι στο πνεύμα της οδηγίας 74/562/ΕΟΚ. Εντούτοις, θα μπορέσει να αποφανθεί οριστικά για το συμβιβαστό του άρθρου 7 του σχεδίου διατάγματος μόνο όταν δει τα σχέδια των εκτελεστικών διαταγμάτων που εξήγγειλε η γαλλική κυβέρνηση.

Η Επιτροπή ζητά από τη γαλλική κυβέρνηση να της ανακοινώσει στο δέοντα χρόνο τα εν λόγω σχέδια διαταγμάτων.

γ) Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της τις δηλώσεις που έκανε η γαλλική κυβέρνηση κατά τη συνεδρίαση ανταλλαγής πληροφοριών στις 26 Ιουλίου 1984, σύμφωνα με τις οποίες οι όροι εντιμότητας και γενικής οικονομικής επιφάνειας θα παραμείνουν όπως και σήμερα, χωρίς να συνδέονται με τον όρο της επαγγλεματικής ικανότητας, και θα συνεχίσουν να διέπονται από το νόμο της 30ής Αυγούστου 1947 για την εξυγίανση των εμπορικών και βιομηχανικών επαγγελμάτων και το νόμο της 22ας Οκτωβρίου 1940 σχετικά με τους χρηματικούς διακανονισμούς με επιταγές και λογιστικές μεταβιβάσεις.

δ) Η Επιτροπή λαμβάνει επίσης υπόψη της ότι, σύμφωνα με τις δηλώσεις της γαλλικής κυβέρνησης, η υποχρέωση της αιτιολόγησης των αποφάσεων απόρριψης μιας αίτησης για την πρόσβαση στο επάγγελμα και τα μέσα προσφυγής ενταντίον των αποφάσεων αυτών, κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 74/562/ΕΟΚ, διέπονται από το νόμο της 11ης Ιουλίου 1979 και το διάταγμα της 28ης Νοεμβρίου 1983 σχετικά με την αιτιολόγηση των διοικητικών πράξεων και τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ της διοίκησης και του κοινού.

ε) Όσον αφορά το άρθρο 12 του σχεδίου διατάγματος, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της τις δηλώσεις της γαλλικής κυβέρνησης, κατά τη συνεδρίαση για την ανταλλαγή πληροφοριών που έγινε στις 26 Ιουλίου 1984, σύμφωνα με τις οποίες το δεύτερο και τρίτο εδάφιο του εν λόγω άρθρου 12 θα καταργηθούν.

στ) Ορίζοντας στο άρθρο 37 στοιχείο α) σαν ιδιωτικές γραμμές « τις μεταφορές του προσωπικού τους, που οργανώνονται από δημόσιο συνεταιρισμό ή από επιχείρηση, για τις δικές τους ανάγκες λειτουργίας», το σχέδιο διατάγματος φαίνεται ότι εξαιρεί, από τους όρους πρόσβασης στο επάγγελμα του επαγγελματία μεταφορέα, όποιον θα εκτελούσε τις μεταφορές αυτές. Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της τις δηλώσεις της γαλλικής κυβέρνησης σύμφωνα με τις οποίες οι επαγγελματίες μεταφορείς που θα εκτελούν τις γραμμές αυτές θα υπόκεινται στους όρους πρόσβασης.

Για να αποφευχθεί κάθε ασάφεια, η Επιτροπή θα επιθυμούσε να διατυπωθεί από τη γαλλική κυβέρνηση με σαφήνεια το σημείο αυτό στο άρθρο 37 στοιχείο α).

ζ) Η Επιτροπή εφιστά την προσοχή της γαλλικής κυβέρνησης στη διαφορά μεταχείρισης μεταξύ των εσωτερικών και διεθνών μεταφορέων, καθώς και μεταξύ των εσωτερικών μεταφορέων και των μεταφορέων της νήσου της Γαλλίας (Ile-de-France), που θα μπορούσε να προκύψει στο θέμα της πρόσβασης στο επάγγελμα εξαιτίας του άρθρου 52 του σχεδίου διατάγματος.

4. Η Επιτροπή πληροφορεί τα άλλα κράτη μέλη για την παρούσα σύσταση.

Βρυξέλλες, 10 Αυγούστου 1984.

Για την Επιτροπή

Γεώργιος ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΗΣ

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. 23 της 3. 4. 1962, σ. 720/62.

(2) ΕΕ αριθ. L 347 της 17. 12. 1972, σ. 48.

(3) ΕΕ αριθ. L 361 της 22. 12. 1982, σ. 27.

(4) ΕΕ αριθ. 147 της 9. 8. 1966, σ. 2688/66.

(5) ΕΕ αριθ. L 308 της 19. 11. 1974, σ. 23.