*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 10ης Αυγούστου 1982

περί διακανονισμού της διαφοράς μεταξύ του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και της Γαλλικής Δημοκρατίας σχετικά με την ανανέωση της εγκρίσεως ορισμένων ειδικών τακτικών γραμμών

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(82/595/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 517/72 του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 1972 σχετικά με τη θέσπιση των κοινών κανόνων για τις τακτικές και ειδικές τακτικές γραμμές με πούλμαν και λεωφορεία μεταξύ των Κρατών μελών (1), καλούμενος στο εξής « κανονισμός», και ιδίως το άρθρο 14,

Εκτιμώντας:

ότι από το 1970 η εταιρία μεταφορών Sarl, Societe des Anciens Etablissements Autocars Emile Frisch, με έδρα το Λουξεμβούργο, 5, rue Jules Fischer, εκτελεί για τη βιομηχανία κεραμοποιίας Sarl, Villeroy και Boch, με έδρα το Λουξεμβούργο, 330, rue de Rollingergrund, τα δρομολόγια για τη συλλογή του προσωπικού που κατοικεί στη συνοριακή γαλλική περιοχή· ότι έχουν δημιουργηθεί τρείς ειδικές τακτικές γραμμές που λειτουργούν καθημερινά από τη Δευτέρα έως την Παρασκευή, δύο το 1970 και τρίτη από το 1974 · ότι από το 1976 λειτουργεί ειδική τακτική γραμμή τα Σάββατα· ότι στις 6 Σεπτεμβρίου 1974 οι επιχειρήσεις Frisch και Villeroy και Boch συνήψαν σύμβαση αορίστου διαρκείας για τη μεταφορά των γάλλων εργατών της τελευταίας· ότι η Villeroy και Boch συμμετέχει κατά ένα μέρος στα έξοδα μετακινήσεως των εργατών της που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες της Frisch·

ότι από το 1976 η γαλλική επιχείρηση μεταφορών Sarl, Schioccet, με έδρα την Boulange (Γαλλία), 27, rue de Ludelange, εκμεταλλεύεται τακτική γραμμή (μη ειδική) της οποίας το δρομολόγιο συμπίπτει κατά μέρος με το δρομολόγιο της γραμμής της Frisch·

ότι στις 21 Ιανουαρίου 1977 δόθηκαν, σύμφωνα με τον κανονισμό, στην επιχείρηση Frisch εγκρίσεις για την εκμετάλλευση των γραμμών αυτών· ότι οι εν λόγω εγκρίσεις ίσχυαν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1978·

ότι η Frisch υπέβαλε, στις 22 Νοεμβρίου 1978, αιτήσεις για την ανανέωση των εγκρίσεων αυτών· ότι η Frisch ανανέωσε τις αιτήσεις αυτές στις 20 Δεκεμβρίου 1979·

ότι, παρά τη χορήγηση προσωρινών εγκρίσεων, με ισχύ από τις 24 Οκτωβρίου 1979 μέχρι τις 31 Μαρτίου 1980, καμιά οριστική απόφαση δεν ελήφθη από τα ενδιαφερόμενα Κράτη για τις αιτήσεις ανανεώσεως που υπέβαλε η Frisch·

ότι κατά τις περιόδους από 1η Ιανουαρίου μέχρι 23 Οκτωβρίου 1979 και από την 1η Απριλίου 1980 μέχρι και σήμερα η Frisch συνέχισε την εκμετάλλευση των γραμμών παρά την απουσία εγκρίσεων ·

ότι, λαμβανομένης υπόψη της αρνήσεως της Γαλλίας να συμφωνήσει για την ανανέωση των εγκρίσεων, το Λουξεμβούργο προσέφυγε στην Επιτροπή για να αποφασίσει για την τύχη των αιτήσεων που υπέβαλε η Frisch για την ανανέωση των εγκρίσεων·

ότι το Λουξεμβούργο εκτιμά ότι οι εγκρίσεις για τις γραμμές της Frisch πρέπει να ανανεωθούν δεδομένου, κυρίως, του ότι οι γραμμές αυτές πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 8 του κανονισμού, του ότι οι γραμμές αυτές είναι προγενέστερες των γραμμών της Schiocchet και του ότι η παρατυπία της Frisch δεν δικαιολογεί την άρνηση της ανανεώσεως των εγκρίσεων·

ότι η Γαλλία σαν λόγους για την αντίθεσή της στις ανανεώσεις προβάλλει ότι η εξυπηρέτηση της κυκλοφορίας που γίνεται από την Frisch θα μπορούσε να γίνεται από τη γαλλική επιχείρηση Schiocchet· ότι τα δρομολόγια των γραμμών της Frisch και της Schiocchet επικαλύπτονται, ότι ο ανταγωνισμός φαλκιδεύεται λόγω της παρεμβάσεως της Villeroy και Boch στα έξοδα μεταφοράς για τους εργάτες που χρησιμοποιούν τις γραμμές της Frisch και όχι για αυτούς που χρησιμοποιούν τις γραμμές της Schiocchet, και ότι η Frisch διέπραξε παρατυπία προσθέτοντας χωρίς προηγούμενη έγκριση πέντε σημεία επιβιβάσεως στο δρομολόγιο μιας από τις γραμμές της (που καλείται στο εξής η γραμμή Audun)·

ότι οι τρείς καθημερινές γραμμές και η εβδομαδιαία γραμμή της Frisch δημιουργήθηκαν υπό κανονικές συνθήκες και δεν αμφισβητήθηκαν κατά τη δημιουργία τους· ότι, επί πλέον, στις 21 Ιανουαρίου 1977 κάθε μία απ' αυτές εγκρίθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό και αυτό με τη σαφή και άνευ επιφυλάξεων συμφωνία των δύο ενδιαφερομένων κρατών·

ότι η εξυπηρέτηση της κυκλοφορίας για την οποία υπέβαλε αιτήσεις η Frisch δεν εξασφαλιζόταν, ούτε κατά τη δημιουργία των γραμμών, ούτε κατά τη χορήγηση των εγκρίσεων το 1977, ούτε κατά την υποβολή αιτήσεων για ανανέωση των εγκρίσεων το 1978 και 1979, και συνεχίζει να μην εξασφαλίζεται και μέχρι σήμερα με ικανοποιητικό τρόπο τόσο από ποιοτικής όσο και από ποσοτικής πλευράς, από τις υφιστάμενες γραμμές μεταφοράς επιβατών· ότι οι ειδικές τακτικές γραμμές της Frisch ανταποκρίνονται στις σημερινές ειδικές μεταφορικές ανάγκες, (120 εργάτες χρησιμοποιούν τις γραμμές αυτές) και τις προβλεπόμενες· ότι, κατά συνέπεια, οι γραμμές της Frisch πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 8 του κανονισμού·

οι το γεγονός ότι η εξυπηρέτηση της κυκλοφορίας που καλύπτει η Frisch θα μπορούσε, μέσω τροποποιήσεως του δρομολογίου και υπό όρους εκμεταλλεύσιμους από την Schiocchet, να εξασφαλίζεται από την τελευταία δεν είναι καθοριστικό· ότι οι δυνατότητες οργανώσεως αντιστοίχου γραμμής μπορούν, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού, να ληφθούν υπόψη όταν πρόκειται για επιχειρηματίες που ήδη έχουν τη δραστηρίοτητά τους στις ενδιαφερόμενες ζώνες· ότι, όσον αφορά το σημείο αυτό, πρέπει πάντα να σημειώνεται ότι η δημιουργία και η εκμετάλλευση των γραμμών από την Frisch προηγείται της δραστηριότητας της Schiocchet·

ότι το γεγονός ότι οι γραμμές της Frisch και της Schiocchet επικαλύπτονται εν μέρει δεν είναι επίσης καθοριστικό· ότι η επικάλυψη αυτή πραγματοποιήθηκε άλλωστε μετά από συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών· ότι εφόσον η επικάλυψη δεν ήταν εμπόδιο για τη δημιουργία των γραμμών αυτών, δεν πρέπει, επίσης, να είναι εμπόδιο για την ανανέωση των εγκρίσεων για τις γραμμές αυτές· ότι, άλλωστε, η γραμμή της Schiocchet προορίζεται για «πρόσωπα που εργάζονται στο Λουξεμβούργο σε διάφορες επιχειρήσεις» και τους «κατοίκους της Boulange που επιθυμούν να μεταβούν στο Μεγάλο Δουκάτο» ενώ οι γραμμές της Frisch απευθύνονται αποκλειστικά στους εργάτες της Villeroy και Boch·

ότι υπό τους όρους αυτούς μια μερική επικάλυψη μεταξύ των δρομολογίων των γραμμών της Frisch και της Schiocchet δεν θα έπρεπε να συνεπάγεται την άρνηση της ανανεώσεως των εγκρίσεων·

ότι η παρέμβαση της Villeroy και Boch στα έξοδα μεταφοράς για τους εργάτες που χρησιμοποιούν τις γραμμές της Frisch δεν αποτελεί αυτή καθεαυτή παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού της συνθήκης και ότι δεν προκύπτει από γεγονότα που είναι στη γνώση της Επιτροπής· ότι υπάρχει συμφωνία ή εναρμονισμένη πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 85 της συνθήκης μεταξύ των δύο αυτών επιχειρήσεων, με αντικείμενο ή αποτέλεσμα να εμποδίσουν, να περιορίσουν ή να φαλκιδεύσουν τον ανταγωνισμό στο εσωτερικό της κοινής αγοράς·

ότι η Frisch συνέχισε να εκμεταλλεύεται τις γραμμές μετά τη λήξη της ισχύος των εγκρίσεων· ότι έχοντας, εντούτοις, υποβάλει στον κατάλληλο χρόνο τις αιτήσεις ανανεώσεως, η έλλειψη εγκρίσεων, που αποδίδεται στα ενδιαφερόμενα κράτη που δεν μπόρεσαν να φθάσουν σε από κοινού συμφωνία, δεν μπορεί να αποδωθεί στην Frisch· ότι, επιπλέον, οι αιτήσεις αυτές ανανεώσεως δεν είχαν τυπικά απορριφθεί· ότι, αντίθετα, η Frisch είχε λάβει προσωρινές εγκρίσεις· ότι γνώριζε ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις για διακανονισμό της υποθέσεως· ότι δικαιούτο, κατά συνέπεια, να έχει εμπιστοσύνη για την ανανέωση των διοικητικών πράξεων που την αφορούσαν·

ότι, με εξαίρεση τη γραμμή Audun, η εταιρία Frisch εκτέλεσε τις γραμμές με κανονικό τρόπο σύμφωνα με τις διατάξεις εγκρίσεων · ότι, επιπλέον, οι προϋποθέσεις που διατυπώνονται στο άρθρο 8 του κανονισμού, συνεχίζουν να πληρούνται για δύο καθημερινές γραμμές και την εβδομαδιαία γραμμή των οποίων η εκμετάλλευση ήταν άμεμπτη· ότι, κατά συνέπεια, οι επιχειρήσεις ικανοποιούν τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 11 για την ανανέωση της εγκρίσεώς τους·

ότι δεν ισχύει το ίδιο για τη γραμή Audun δεδομένου ότι η Frisch δεν σεβάστηκε τους όρους που επιβλήθηκαν για την εκμετάλλευση της γραμμής αυτής, προσθέτοντας, χωρίς προηγούμενη έγκριση, τις τοποθεσίες Aumetz, Ludelange, Tressange, Bure και Nondkeil στο προβλεπόμενο δρομολόγιο· ότι με τον τρόπο αυτό η Frisch παρέβη το άρθρο 4 παράγραφος 2 σύμφωνα με το οποίο ο κάτοχος εγκρίσεως δεν μπορεί να επιφέρει καμία τροποποίηση στους όρους στους οποίους υπόκειται η εκμετάλλευση της γραμμής χωρίς προηγούμενη έγκριση·

ότι, εντούτοις, η ανωμαλία αυτή δεν άρχισε παρά το 1978, δηλαδή μερικούς μήνες πριν από την εκπνοή της εγκρίσεως μεταφοράς· ότι η τροποποίηση του δρομολογίου ανταποκρινόταν στην εξέλιξη της αγοράς και ζητήθηκε από την Villeroy και Boch· ότι στην αίτηση ανανεώσεως η Frisch ζήτησε τροποποίηση του δρομολογίου ώστε να συμπεριλάβει τις τέσσερις επίμαχες τοποθεσίες, πράγμα που δείχνει την καλή πίστη της· ότι, δεδομένου ότι η γραμμή Audun πληροί τους όρους του άρθρου 20 του κανονισμού, η Γαλλία και το Λουξεμβούργο θα μπορούσαν να παρεκκλίνουν από το άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού, πράγμα που θα επέτρεπε στην Frisch να τροποποιήσει τους όρους στους οποίους υπόκειται η εκμετάλλευση της γραμμής χωρίς την προηγούμενη έγκριση των δύο κρατών· ότι ακόμη και η αρμόδια αρχή δεν θεώρησε την ανωμαλία αυτή σαν σοβαρή παράβαση δεδομένου ότι συμφώνησε για την ενσωμάτωση των πέντε επιμάχων τοποθεσιών στις προσωρινές εγκρίσεις που δόθηκαν στην Fricsh για την περίοδο από 24 Οκτωβρίου 1979 έως 31 Μαρτίου 1980· ότι με του όρους αυτούς η παρατυπία που διέπραξε η Frisch είναι μειωμένης σημασίας· ότι σε σχέση με τον ασήμαντο χαρακτήρα της παραβάσεως η άρνηση ανανεώσεως της εγκρίσεως για την εκμετάλλευση της γραμμής Audun φαίνεται υπερβολική·

ότι, όμως, εφόσον έγινε μια παρατυπία πρέπει να αποκλεισθούν από τα δρομολόγιο της γραμμής Audun τα πέντε σημεία φορτώσεως για τα οποία διαπιστώθηκε η παρατυπία αυτή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Οι εγκρίσεις μεταφοράς που η Sarl, Societe des Anciens Etablissements Autocars Emile Frisch, με έδρα το Λουξεμβούργο, 5, rue Jules Fischer, ζήτησε την ανανέωσή τους στις 20 Δεκεμβρίου 1980, ανανεώνονται για την εκμετάλλευση των παρακάτω τακτικών ειδικών γραμμών:

1. Errouville, Grusnes, Cantebonne, Villerupt, Esch-sur-Alzette, Luxembourg.

2. Audun-le Tiche, Otange, Rumelnge, Tetange, Kayl, Dudelange, Bettembourg, Luxembourg.

3. Longwy, Gouraincourt, Longlaville, Rodange, Petange, Differdange, Soleuvre, Esch-sur-Alzette, Schifflange, Luxembourg,

για πέντε δρομολόγια με επιστροφή καθημερινά από τη Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή.

4. Schifflange, Belvaux, Esch-sur-Alzette, Audun-le-Tiche, Villrupt, Cantebonne, Errouville, Grusnes, Aumetz, Ottange, Rumelange, Tetange, Kayl, Dudelange, Bettembourg, Luxembourg,

για ένα δρομολόγιο με επιστροφή κάθε Σάββατο.

Η χρήση των γραμμών κρατείται για τους εργάτες της Sarl, Villeroy και Boch, με έδρα το Λουξεμβούργο, 330, rue de Rollingergrund, που εφοδιάζονται με έναν τίτλο μεταφοράς που εκδίδεται από τον εργοδότη.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργο και στην Γαλλική Δημοκρατία.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 10 Αυγούστου 1982.

Για την 'Επιτροπή

Giorgios CONTOGEORGIS

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 67 της 20. 3. 1972, σ. 19.