*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1152/90 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 27ης Απριλίου 1990

για την καθιέρωση ειδικού καθεστώτος ενισχύσεως υπέρ των μικρών παραγωγών βάμβακος

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1964/87 του Συμβουλίου της 2ας Ιουλίου 1987 περί προσαρμογής του καθεστώτος που καθιερώθηκε για το βαμβάκι με το πρωτόκολλο αριθ. 4 που προσαρτάται στην πράξη προσχώρησης της Ελλάδας (1), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),

Εκτιμώντας:

ότι το καθεστώς της ενισχύσεως που καθιερώθηκε για το βαμβάκι από το πρωτόκολλο αριθ. 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1964/87, προβλέπει ότι το ποσό της ενισχύσεως για το βαμβάκι μειώνεται όταν η παραγωγή υπερβαίνει τη μέγιστη εγγυημένη ποσότητα που καθορίζεται για τη συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας· ότι αυτό το καθεστώς μειώσεως της ενισχύσεως οδήγησε, κατά τις προηγούμενες περιόδους, σε μείωση των εισοδημάτων των γεωργών, και ιδίως εκείνων που καλλιεργούν με βαμβάκι περιορισμένη έκταση· ότι, για να αμβλυνθούν τα αποτελέσματα αυτής της μειώσεως γι' αυτή την τελευταία κατηγορία παραγωγών, πρέπει να στηριχθεί το εισόδημά τους με τη χορήγηση κατ' αποκοπήν ενισχύσεως ανά εκτάριο·

ότι πρέπει να καθοριστεί το ποσό της ενισχύσεως για τους μικρούς παραγωγούς βάμβακος σε επίπεδο που θα επιτρέπει να αντισταθμιστεί το συμπληρωματικό κόστος της συλλογής με το χέρι ·

ότι οι δαπάνες σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεως για τους μικρούς παραγωγούς δεν πρέπει να υπερβούν ένα καθορισμένο ανώτατο όριο· ότι, γι' αυτό, πρέπει να καθοριστεί η μέγιστη εγγυημένη έκταση, η υπέρβαση της οποίας συνεπάγεται μείωση της ενισχύσεως· ότι αυτή η μέγιστη εγγυημένη έκταση πρέπει να ισούται με το μέσο όρο των εκτάσεων που καλλιεργήθηκαν από τους μικρούς παραγωγούς κατά τη διάρκεια των ετών 1987 και 1988·

ότι, μεριμνώντας για καλή διαχείριση, πρέπει να προβλεφθεί ο ορισμός του μικρού παραγωγού·

ότι, για να διευκολυνθεί η εφαρμογή των προβλεπόμενων διατάξεων, πρέπει να προβλεφθεί η διαδικασία που θα καθορίζει στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στα πλαίσια μιας επιτροπής διαχειρίσεως·

ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1964/87, το Συμβούλιο θα αποφασίσει την ενδεχόμενη προσαρμογή του καθεστώτος της ενισχύσεως που καθιερώθηκε από το πρωτόκολλο αριθ. 4 πριν από την περίοδο εμπορίας 1992/93· ότι, αναμένοντας την απόφαση αυτή, ενδείκνυται να περιοριστεί η διάρκεια του καθεστώτος της ενισχύσεως που καθιερώθηκε από τον παρόντα κανονισμό μέχρι την περίοδο εμπορίας 1991/92,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Καθιερώνεται καθεστώς ενισχύσεως υπέρ των μικρών παραγωγών βάμβακος.

Άρθρο 2

Το καθεστώς ενισχύσεως του άρθρου 1 εφαρμόζεται για τις περιόδους εμπορίας 1989/90, 1990/91 και 1991/92.

Άρθρο 3

1. Η ενίσχυση που προβλέπει ο παρών κανονισμός καθορίζεται, για καθεμία των τριών περιόδων εμπορίας, σε 250 Ecu ανά εκτάριο σπαρθείσης και συγκομισθείσης εκτάσεως. Εντούτοις, στην περίπτωση κατά την οποία οι εκτάσεις που καλλιεργούνται με βαμβάκι από μικρούς παραγωγούς, όπως ορίζονται στο άρθρο 4, υπερβαίνουν μια μέγιστη εγγυημένη κοινοτική έκταση, το ποσό της ενισχύσεως μειώνεται για την εν λόγω περίοδο σε συνάρτηση με τη διαπιστούμενη υπέρβαση.

2. Η μέγιστη εγγυημένη κοινοτική έκταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 καθορίζεται για τις εν λόγω τρεις περιόδους εμπορίας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου

12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1970 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του λινού και της κάνναβης (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3995/87 της Επιτροπής (2). Η έκταση αυτή ισούται με τον μέσο όρο των εκτάσεων που είχαν αφιερώσει οι μικροί παραγωγοί στο βαμβάκι κατά τα έτη 1987 και 1988.

Άρθρο 4

Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοείται ως μικρός παραγωγός ο παραγωγός βάμβακος που αφιέρωσε στην καλλιέργεια αυτή, κατά τη διάρκεια των ετών 1989, 1990 και 1991, έκταση όχι μεγαλύτερη από 2,5 εκτάρια και ο οποίος κατέθεσε δήλωση των σπαρθεισών εκτάσεων, σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1201/89 της Επιτροπής (3), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2733/89 (4), και αίτηση ενισχύσεως πριν από την ημερομηνία που θα καθοριστεί.

Άρθρο 5

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να μη χορηγήσουν την ενίσχυση για ποσά μικρότερα από ένα ελάχιστο όριο που καθορίζουν.

2. Το ποσό της ενισχύσεως μετατρέπεται σε εθνικό νόμισμα με τη γεωργική ισοτιμία που ισχύει την πρώτη ημέρα της περιόδου εμπορίας για την οποία οφείλεται το ποσό αυτό.

Άρθρο 6

Η ενίσχυση που προβλέπει ο παρών κανονισμός θεωρείται ως μέτρο παρεμβάσεως που προορίζεται για τη ρύθμιση των γεωργικών αγορών, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 σχετικά με τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2048/88 (6).

Άρθρο 7

1. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται από την Επιτροπή με τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70.

2. Σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 1, η Επιτροπή διαπιστώνει οποιαδήποτε υπέρβαση της μέγιστης εγγυημένης εκτάσεως και καθορίζει την ανάλογη μείωση του ποσού της ενισχύσεως.

Άρθρο 8

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ανακοινώνουν αμοιβαία τα αναγκαία στοιχεία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Τα στοιχεία αυτά καθορίζονται με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70. Οι λεπτομέρειες ανακοινώσεως και η διάδοση των στοιχείων αυτών θεσπίζονται με την ίδια διαδικασία.

Άρθρο 9

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Σεπτεμβρίου 1989.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 27 Απριλίου 1990.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

M. O'KENNEDY

(1) ΕΕ αριθ. L 184 της 3. 7. 1987, σ. 14.

(2) ΕΕ αριθ. C 96 της 17. 4. 1990.

(3) ΕΕ αριθ. C 112 της 7. 5. 1990.

(1) ΕΕ αριθ. L 146 της 4. 7. 1970, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1987, σ. 34.

(3) ΕΕ αριθ. L 123 της 4. 5. 1989, σ. 23.

(4) ΕΕ αριθ. L 263 της 9. 9. 1989, σ. 15.

(5) ΕΕ αριθ. L 94 της 28. 4. 1970, σ. 13.

(6) ΕΕ αριθ. L 185 της 15. 7. 1988, σ. 1.