Απόφαση της Επιτροπής

της 10ης Οκτωβρίου 2001

σε διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 81 της συνθήκης ΕΚ

(Υπόθεση COMP/36.264 - Mercedes-Benz)

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 3028]

(Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2002/758/EK)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό αριθ. 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτος κανονισμός εφαρμογής για τα άρθρα 85 και 86 της συνθήκης(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/1999(2), και ιδίως το άρθρο 3, το άρθρο 15 παράγραφος 2 και το άρθρο 16 παράγραφος 1,

την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 1999, να κινήσει τη διαδικασία στην εν λόγω υπόθεση,

Αφού έδωσε την ευκαιρία στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση, κατά το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού αριθ. 17 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2842/98 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1998, σχετικά με την ακρόαση σε ορισμένες διαδικασίες βάσει των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης ΕΚ(3), να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί των αιτιάσεων, τις οποίες έλαβε υπόψη της η Επιτροπή,

Αφού ζήτησε τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων,

Έχοντας γνώση της τελικής έκθεσης του αρμοδίου για την ακρόαση,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

1.1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Η Επιτροπή ελάμβανε από τις αρχές του 1995 επιστολές καταναλωτών, με τις οποίες διατύπωναν παράπονα για περιορισμούς στην εξαγωγή καινούργιων αυτοκινήτων του σήματος Mercedes-Benz από επιχειρήσεις του ομίλου Daimler-Benz AG σε διάφορα κράτη μέλη. Η Επιτροπή διέθετε με τον τρόπο αυτό ενδείξεις για το ότι οι επιχειρήσεις του ομίλου Daimler-Benz προβαίνουν σε στεγανοποίηση της αγοράς, πράξη που αποτελεί παράβαση του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

(2) Στις 4 Δεκεμβρίου 1996 η Επιτροπή εξέδωσε αποφάσεις σχετικά με τη διεξαγωγή εκ των υστέρων ελέγχων σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού αριθ. 17. Οι έλεγχοι διενεργήθηκαν στις 11 και 12 Δεκεμβρίου 1996 στις ακόλουθες επιχειρήσεις:

- Γερμανία: Daimler-Benz AG, Στουτγάρδη· Mercedes-Benz AG, Στουτγάρδη·

- Βέλγιο: Mercedes-Benz Belgium SA/NV· Van Steen SA/NV, Mechelen·

- Κάτω Χώρες: Mercedes-Benz Nederland NV, Ουτρέχτη· Autocentrum Pordon BV, Ουτρέχτη· Van Kooy B.V, Hilversum·

- Ισπανία: Mercedes-Benz España SA, Μαδρίτη· Itarsa, Μαδρίτη· Itra S.L., Μαδρίτη.

(3) Στις 21 Οκτωβρίου 1998 η Επιτροπή απηύθυνε αίτημα παροχής πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού αριθ. 17, προς την Daimler-Benz AG, στο οποίο έλαβε απάντηση στις 10 Νοεμβρίου 1998. Στις 15 Ιουνίου 2001 η Επιτροπή απηύθυνε περαιτέρω αίτημα παροχής πληροφοριών προς την DaimlerChrysler AG, στο οποίο έλαβε απάντηση στις 9 Ιουλίου 2001.

(4) Στις 31 Μαρτίου 1999 η Επιτροπή απέστειλε προς την DaimlerChrysler AG, κοινοποίηση των αιτιάσεων.

(5) Η DaimlerChrysler AG, έλαβε θέση επί των αιτιάσεων τόσο γραπτώς, με επιστολή της 14ης Ιουνίου 1999, όσο και προφορικώς, στις 29 Ιουνίου 1999, στο πλαίσιο ακρόασης. Στη συνέχεια υπέβαλε, στις 7 Δεκεμβρίου 1999, γνωμοδότηση του καθηγητή κ. Ulmer, σχετικά με την αξιολόγηση της διανομής αυτοκινήτων μέσω εμπορικών αντιπροσώπων στη Γερμανία, σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 1. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2000 η DaimlerChrysler υπέβαλε μία ακόμα επιστολή ως προς την αξιολόγηση των στοιχείων, η οποία παραπέμπει στην εκτίμηση του Πρωτοδικείου των ΕΚ στην απόφαση της 6ης Ιουλίου 2000, στην υπόθεση T-62/98 Volkswagen/Επιτροπής (Συλλογή, 2000, ΙΙ-2707).

(6) Η παρούσα απόφαση βασίζεται στα έγγραφα που συγκεντρώθηκαν κατά τους ελέγχους, στις απαντήσεις που παρασχέθηκαν στα αιτήματα παροχής πληροφοριών και στις παρατηρήσεις της DaimlerChrysler AG.

1.2. ΟΙ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΤΟΥΣ

1.2.1. DAIMLERCHRYSLER AG

(7) Η Daimler-Benz AG συγχωνεύτηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1998 με την DaimlerChrysler AG με βάση το "Business combination agreement" της 7ης Μαΐου 1998. Με τον τρόπο αυτό η DaimlerChrysler AG κατέστη νόμιμη διάδοχος της Daimler-Benz AG. Όλα τα δικαιώματα, περιουσιακά στοιχεία, οφειλές και υποχρεώσεις της τελευταίας, μεταβιβάστηκαν, κατά συνέπεια, σύμφωνα με το άρθρο 20, σημείο 1, του νόμου περί μετατροπής της νομικής μορφής επιχειρήσεων (UmwG)(4), στην DaimlerChrysler AG(5). Ο παγκόσμιος κύκλος εργασιών της DaimlerChrysler ανερχόταν το 2000 σε 162384 δισ. ευρώ, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανερχόταν σε 50348 δισ. ευρώ.

(8) Με παγκόσμιες πωλήσεις 1052742 επιβατικών αυτοκινήτων του σήματος Mercedes-Benz επιτεύχθηκε το 2000 κύκλος εργασιών ύψους 43133 δισ. ευρώ. Στην ΕΕ πωλήθηκαν το 2000, 666198 επιβατικά οχήματα Mercedes-Benz και κατά συνέπεια ο κύκλος εργασιών ανήλθε σε 25050 δισ. ευρώ(6).

1.2.2. DAIMLER-BENZ AG ΚΑΙ MERCEDES-BENZ AG

(9) Η Daimler-Benz AG ήταν μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 1998 η ελέγχουσα εταιρεία του ομίλου Daimler-Benz. Ο όμιλος αυτός δραστηριοποιείτο παγκοσμίως με θυγατρικές εταιρείες στους τομείς κατασκευής και διανομής αυτοκινήτων, ηλεκτρονικής τεχνολογίας αυτοκινήτων, σιδηροδρομικών οχημάτων, ντιζελοκινητήρων, αεροδιαστημικής τεχνολογίας, καθώς και αμυντικών συστημάτων, παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, πρακτόρευσης ασφαλειών, τεχνολογίας της πληροφορίας, τηλεπικοινωνιών, εμπορίου και υπηρεσιών διαχείρισης ακινήτων.

(10) Ο ενοποιημένος κύκλος εργασιών του ομίλου Daimler-Benz AG σε παγκόσμιο επίπεδο, ανήλθε το 1997 σε ποσό 64963 εκατ. ecu και ο κύκλος εργασιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε 37995 εκατ. ecu. Ο παγκόσμιος κύκλος εργασιών του ομίλου στα επιβατικά αυτοκίνητα ανήλθε το 1997 σε 21955 εκατ. ecu.

(11) Η κατασκευή και διανομή επιβατικών αυτοκινήτων και οχημάτων επαγγελματικής χρήσης υπό το σήμα της Mercedes-Benz διενεργείτο έως το 1989 μέσω της Daimler-Benz AG, και των θυγατρικών της εταιρειών. Από το 1989 έως τις 26 Μαΐου 1997, η κατασκευή των επιβατικών αυτοκινήτων γινόταν από τη θυγατρική εταιρεία της Daimler-Benz AG, Mercedes-Benz AG. Στη Γερμανία η διανομή γινόταν απευθείας από την Mercedes-Benz AG. Στο Βέλγιο και την Ισπανία η διανομή γινόταν μέσω των θυγατρικών εταιρειών της Daimler-Benz AG, Mercedes-Benz Belgium SA/NV και Mercedes-Benz España SA.

(12) Η Mercedes-Benz AG μεταβιβάστηκε στις 26 Μαΐου 1997, κατόπιν συγχώνευσης, στην Daimler-Benz AG. Η Mercedes-Benz από την ημερομηνία αυτή είναι ο αρμόδιος για την εμπορία αυτοκινήτων, επιχειρηματικός τομέας εντός της Daimler-Benz AG, σήμερα DaimlerChrysler AG. Για λόγους απλούστευσης, εφεξής θα γίνεται λόγος για την "Mercedes-Benz", ανεξάρτητα εάν πρόκειται για την Daimler-Benz AG (έως το 1989), την Mercedes-Benz AG (έως το 1997), την Daimler-Benz AG (1997/98) ή την DaimlerChrysler AG (από το 1998).

(13) Ο κύκλος εργασιών στα επιβατικά αυτοκίνητα Mercedes-Benz, συμπεριλαμβανομένων και των πωλήσεων προς το προσωπικό της εταιρείας, ανήλθε στην Γερμανία το 2000 σε 15494 δισ. ευρώ(7).

(14) Η αγορά επιβατικών αυτοκινήτων στη Γερμανία, έχει ως ακολούθως(8):

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(15) Η διανομή(9) των επιβατικών αυτοκινήτων Mercedes-Benz διενεργείται στη Γερμανία κατ' ουσίαν μέσω 43 (1996), 41 (1998) και 35 (2000) υπαγομένων στον όμιλο υποκαταστημάτων, μέσω 237 (1996), 208 (1998) και 110 (2000) αντιπροσώπων (που αποκαλούνται και συμβεβλημένα μέρη), οι οποίοι σύμφωνα με το γερμανικό εμπορικό δίκαιο υπέχουν θέση εμπορικού αντιπροσώπου με τη μορφή ενός μεσολαβητή εμπορικής συναλλαγής [άρθρο 84 παράγραφος 1 πρώτη φράση πρώτη περίπτωση εμπορικός κώδικας (HGB)], καθώς και μέσω τριών παραγγελιοδόχων (αποκαλούμενοι αντιπρόσωποι χονδρικής)(10), εκ των οποίων ένας αποτελεί επιχείρηση του ομίλου Mercedes-Benz(11). Οι αντιπρόσωποι χονδρικής δραστηριοποιούνται στην αγορά με τη δική τους επωνυμία, έναντι όμως της Mercedes-Benz είναι εξομοιωμένοι με τους άλλους αντιπροσώπους(12). Δεδομένου ότι οι συμβάσεις των αντιπροσώπων χονδρικής είναι ως προς το περιεχόμενο απόλυτα όμοιες με αυτές των αντιπροσώπων, οι ακόλουθες απόψεις ως προς τους αντιπροσώπους ισχύουν αντιστοίχως και για τους μη ανήκοντες στον όμιλο αντιπροσώπους χονδρικής, εφόσον δεν σημειώνεται κάτι διαφορετικό. Επιπλέον, στη Γερμανία υπάρχουν περίπου 500 συμβεβλημένα συνεργεία. Τα συνεργεία αυτά μπορούν να μεσολαβούν ως εμπορικοί αντιπρόσωποι, ως δευτερεύουσα δραστηριότητα, σύμφωνα με το άρθρο 92 β του εμπορικού κώδικα, στις πωλήσεις καινούργιων αυτοκινήτων προς τον αρμόδιο για την περιοχή τους αντιπρόσωπο ή το αρμόδιο υποκατάστημα της Mercedes-Benz.

Από τα πωληθέντα στη Γερμανία επιβατικά αυτοκίνητα Mercedes-Benz, και λαμβάνοντας το μέσο όρο της περιόδου 1996 έως 2000, πωλήθηκαν [...] % μέσω υποκαταστημάτων της Mercedes-Benz και περίπου [...] % μέσω των λειτουργούντων ως εμπορικοί εκπρόσωποι συμβεβλημένων μερών (στο εξής: "αντιπρόσωποι"). Τα ποσοστά αυτά, προκύπτουν ακόμα και στην περίπτωση που το ύψος των πωλήσεων των καινούργιων αυτοκινήτων, που διενεργούνται μέσω των εν λόγω επιχειρήσεων διανομής, δεν είναι απόλυτα σαφές(13). Οι πωλήσεις/κύκλος εργασιών των γερμανικών συμβεβλημένων συνεργείων, τα οποία μεσολαβούν στη σύναψη συμβάσεων πώλησης καινούργιων αυτοκινήτων είτε για λογαριασμό υποκαταστήματος είτε για λογαριασμό αντιπροσώπου, περιλαμβάνονται στα προαναφερθέντα ποσοστά και αντιπροσωπεύουν συνολικά περίπου [...] %.

(16) Οι Γερμανοί αντιπρόσωποι (κύρια επαγγελματική δραστηριότητα) της Mercedes-Benz, αναλαμβάνουν σύμφωνα με τη σύμβαση αντιπροσωπείας(14) μία σειρά κινδύνων, οι οποίοι είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τη διαμεσολάβησή τους κατά τη σύναψη συμβάσεων πώλησης καινούργιων επιβατικών αυτοκινήτων. Οι κίνδυνοι αυτοί αναφέρονται διεξοδικά στην αιτιολογική σκέψη 153 και επόμενες της παρούσας απόφασης.

1.2.3. MERCEDES-BENZ BELGIUM SA/NV

(17) Η Mercedes-Benz Belgium SA/NV (στο εξής: MBBel) ήταν θυγατρική της Daimler-Benz Holding Belgium S.A., η οποία με τη σειρά της ήταν υπό τον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο της Daimler-Benz AG. Σε κάποια χρονική στιγμή η MBBel, η οποία δεν γνωστοποιήθηκε, κατέστη πλήρης (100 %) θυγατρική εταιρεία της Daimler-Benz AG. Στις 21 Δεκεμβρίου 1998 η MBBel περιήλθε εξ ολοκλήρου στην DaimlerChrysler AG.

(18)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(19) Το δίκτυο διανομής επιβατικών αυτοκινήτων στο Βέλγιο αποτελείται αφενός από τον εισαγωγέα, την MBBel, η οποία κατά την υπό εξέταση περίοδο πωλούσε και η ίδια καινούργια αυτοκίνητα μέσω δύο υποκαταστημάτων(15), και αφετέρου από περίπου 45 διανομείς(16). Πέραν αυτών, στο Βέλγιο υπάρχουν περίπου 44 πρακτορεία/συνεργεία. Τα τελευταία, μεσολαβούν επίσης και στη σύναψη συμβάσεων πώλησης καινούργιων αυτοκινήτων.

1.2.4. MERCEDES-BENZ ESPAÑA SA

(20) Η Mercedes-Benz España SA (στο εξής: MBE) αποτελεί 100 % θυγατρική εταιρεία της ισπανικής εταιρείας χαρτοφυλακίου Daimler-Benz España, SA, θυγατρικής κατά 99,88 % της Daimler-Benz AG. Στις 21 Δεκεμβρίου 1998 η εν λόγω εταιρεία χαρτοφυλακίου περιήλθε εξ ολοκλήρου στην DaimlerChrysler AG. Η MBE λειτουργεί εργοστάσιο κατασκευής αμαξωμάτων και συναρμολόγησης ημιφορτηγών και οχημάτων της V-Klasse (επιβατικών αυτοκινήτων μεγάλου χώρου), κατασκευής κινητήρων και διαφορικών, καθώς και εξαρτημάτων αξόνων για ημιφορτηγά, ενώ ασχολείται και με τη διανομή αυτοκινήτων Mercedes-Benz και προϊόντων της Daimler-Benz.

(21) Η διανομή επιβατικών αυτοκινήτων, πραγματοποιείται στην Ισπανία μέσω τριών υποκαταστημάτων της MBE, καθώς και περίπου 70 διανομέων. Επιπλέον, στην Ισπανία υπάρχουν συμβεβλημένα συνεργεία(17), τα οποία ωστόσο δεν πωλούν αυτοκίνητα, αλλά απλώς μεσολαβούν στη σύναψη συμβάσεων πώλησης.

(22)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

1.3. ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΙΚΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

(23) Η αγορά επιβατικών αυτοκινήτων μπορεί να διαιρεθεί σε μία πλειάδα κατηγοριών. Καθοριστικοί παράγοντες είναι η τιμή πώλησης και το μήκος του αυτοκινήτου. Άλλοι παράγοντες, όπως το μέγεθος του κινητήρα, η ποιότητα, καθώς και το γόητρο διαδραματίζουν σχετικά μικρότερο ρόλο στην ταξινόμηση των αυτοκινήτων στις διάφορες κατηγορίες. Συνήθως διακρίνονται οι ακόλουθες κατηγορίες: A: μίνι, B: μικρά, Γ: μεσαία, Δ: μεγάλα μεσαία, E: μεγάλα, ΣΤ: πολυτελείας, Ζ: οχήματα πολλαπλών χρήσεων και σπορ αυτοκίνητα, ενώ η κατηγορία Ζ έχει και περαιτέρω υποδιαιρέσεις. Στους πίνακες που ακολουθούν αναφέρονται τα ποσοστά της Mercedes-Benz στην Κοινότητα και στα κράτη μέλη, με βάση τον αριθμό των πωληθέντων αυτοκινήτων. Υπάρχουν πολλές και σοβαρές ενδείξεις ότι στην περίπτωση υπολογισμού των ποσοστών με βάση τις τιμές πώλησης των αυτοκινήτων, το μερίδιο της Mercedes-Benz, η οποία κατά κύριο λόγο προσφέρει ακριβά αυτοκίνητα, θα ήταν ακόμα υψηλότερο.

(24)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(25)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(26)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(27)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(28)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(29)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

1.4. ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΣΕ ΕΠΙΒΑΤΙΚΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ MERCEDES-BENZ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ Η ΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

1.4.1. ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΙΜΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ

(30) Η Επιτροπή δημοσιεύει δύο φορές το χρόνο κατάσταση που περιλαμβάνει τις τιμές των αυτοκινήτων στην Κοινότητα(18). Τα στοιχεία διατίθενται από τους κατασκευαστές. Ένας από τους στόχους που επιδιώκει η Επιτροπή με τη δημοσίευση αυτών των καταστάσεων συνίσταται στην αύξηση της διαφάνειας των τιμών. Οι τελικοί καταναλωτές θα πρέπει να διευκολύνονται ως προς τη δυνατότητά τους να αγοράσουν το αυτοκίνητο της επιλογής τους στο κράτος μέλος με την πλέον συμφέρουσα τιμή και λοιπούς όρους αγοράς. Η Επιτροπή αντιθέτως δεν επιδιώκει να επιβάλει εξομοίωση των τιμών στο εσωτερικό της Κοινότητας. Αυτό που επιδιώκει πολύ περισσότερο είναι, μέσω της μεγαλύτερης διαφάνειας των τιμών, να αναπτυχθούν δυνάμεις στην αγορά, οι οποίες θα οδηγήσουν στον περιορισμό των τιμολογιακών διαφορών.

(31) Με βάση τους εν λόγω πίνακες τιμών, οι διαφορές τιμών μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών, για τα πλέον δημοφιλή μοντέλα (η τιμή προ φόρου στο κράτος με την πιο συμφέρουσα τιμή ισοδυναμεί με 100) έχει ως εξής:

(32)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(33)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(34)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

1.4.2. ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΣΕ ΕΠΙΒΑΤΙΚΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ MERCEDES-BENZ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

1.4.2.1. Γερμανία

(35) Από τα ευρεθέντα στους ελέγχους έγγραφα, προκύπτει ότι κατά τα έτη 1995 και 1996 πωλήθηκε ένας μεγάλος αριθμός από καινούργια, και ίσης αξίας με τα καινούργια, αυτοκίνητα, απευθείας από τα γερμανικά υποκαταστήματα Mercedes ή μέσω των γερμανών εμπορικών αντιπροσώπων σε μη ανήκοντες στο επίσημο δίκτυο διανομής, ανεξάρτητους διανομείς και σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και σε τελικούς καταναλωτές, ιδίως από το Βέλγιο και την Ισπανία.

(36) Από τη Γερμανία παραδόθηκαν το έτος 1992 συνολικά [...], το 1993 συνολικά [...], το 1994 συνολικά [...], το 1995 συνολικά [...](19) και κατά τους 6 πρώτους μήνες του έτους 1996 συνολικά [...] καινούργια αυτοκίνητα Mercedes στο Βέλγιο(20). Τα αυτοκίνητα αυτά δεν παραδόθηκαν στο Βέλγιο μέσω του επίσημου εισαγωγέα MBBel, αλλά πωλήθηκαν από τα γερμανικά υποκαταστήματα/αντιπροσώπους σε Βέλγους τελικούς καταναλωτές ή παράλληλους διανομείς. Οι εκτεταμένες παράλληλες εισαγωγές, τις οποίες η MBBel το 1996 χαρακτηρίζει ως "αποτρόπαιο τέρας, το οποίο αναστήθηκε και αποσπά εκ νέου το 15 % της βελγικής αγοράς"(21), αποδίδονται από την MBBel και τους βελγικούς διανομείς στα ακόλουθα περιστατικά:

(37) Κατά την άποψη της MBBel, που διατυπώθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1995, υπεύθυνη για το εκτεταμένο παράλληλο εμπόριο είναι η τιμολογιακή πολιτική της Mercedes-Benz στο Βέλγιο, με δείκτη 103, έναντι της Γερμανίας, με δείκτη 100. Αυτό οδηγεί σε μία διαφορά τιμών ύψους +- 7 % έναντι της παράλληλης αγοράς στο Βέλγιο(22). Οι διαφορές τιμών θεωρήθηκαν και κατά το παρελθόν ως αίτιο για το παράλληλο εμπόριο: ήδη το 1992 η MBBel επισήμανε στη Mercedes-Benz, ότι ο προγραμματισμός πωλήσεων της Mercedes-Benz για τη βελγική αγορά δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί, εάν δεν εξασφαλιζόταν ο δραστικός περιορισμός της γκρίζας αγοράς με την εξίσωση των τιμών. Η MBBel θεωρούσε ότι "αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με έναν περαιτέρω υποχρεωτικό εναρμονισμό των τιμών, ώστε η διαφορά των ημεδαπών τιμών για όλους τους τύπους, συμπεριλαμβανομένου και του ειδικού εξοπλισμού, έναντι των αντιστοίχων της Γερμανίας, να περιοριστεί μέχρι το 2 %"(23). Πέρα από τις διαφορές τιμών, στην εκτεταμένη αλληλογραφία μεταξύ MBBel και Mercedes-Benz κατονομάζονται και περαιτέρω αιτίες για το αυξημένο παράλληλο εμπόριο καινούργιων αυτοκινήτων, ειδικότερα της κατηγορίας W 210 (καινούργια Ε-Klasse), όπου η MBBel κάνει λόγο για "μία εισβολή W 210 προελεύσεως Γερμανίας". Αιτία για αυτό είναι σύμφωνα με την άποψη της MBBel, το ότι ορισμένα υποκαταστήματα της Mercedes δεν μπορούν πλέον να πωλήσουν τα μοντέλα W 124 (παλαιά Ε-Klasse) και τα προσφέρουν σε ένα συνολικό πακέτο με το καινούργιο W 210, με έκπτωση 30 % για το W 124 και 10 % για το W 210. Επίσης, οι βέλγοι διανομείς της γκρίζας αγοράς είχαν αποθέματα του μοντέλου W 210 και ήταν σε θέση να κάνουν παραδόσεις εντός έξι έως οκτώ εβδομάδων, τη στιγμή που οι προθεσμίες παράδοσης της επίσημης βελγικής οργάνωσης διανομής υπερέβαιναν τις 18 εβδομάδες(24). Τον Απρίλιο 1996 η κατάσταση όσον αφορά το μοντέλο W 210 κατά την εκτίμηση της MBBel επιδεινώθηκε περισσότερο: για το αυτοκίνητο αυτό, το βελγικό δίκτυο διανομής είχε προθεσμίες παράδοσης έξι μηνών, ενώ οι διανομείς της παράλληλης αγοράς ήταν σε θέση να παραδίδουν αυτοκίνητα με τον εκάστοτε ζητούμενο εξοπλισμό εντός τεσσάρων εβδομάδων. Αυτό εξηγεί πως μεταξύ Ιουνίου 1995 και τελών Μαρτίου 1996 παραδόθηκαν συνολικά 411 W 210 στο Βέλγιο από το γερμανικό δίκτυο διανομής(25).

(38) Παράπονα διατύπωσε και η ένωση βέλγων διανομέων Mercedes για τις "εδώ και χρόνια εμφανιζόμενες βλαβερές και παρασιτικές επιπτώσεις της παράλληλης αγοράς στο Βέλγιο". Στο σχέδιο της επιστολής, την οποία η MBBel διαβίβασε στη Mercedes-Benz στις 25 Ιανουαρίου 1993, τονίζεται πως είναι απογοητευτικό το γεγονός ότι το έτος 1992 παραδόθηκαν στο Βέλγιο και πάλι 2000 οχήματα, εκ των οποίων τα 800 από το γερμανικό δίκτυο διανομής. Η Mercedes-Benz καλείται να εξετάσει εάν από την πλευρά του γερμανικού δικτύου διανομής έχουν ληφθεί τα μέτρα για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του βελγικού δικτύου διανομέων. Η ένωση βέλγων διανομέων διαμαρτυρήθηκε με πολλές επιστολές της προς την MBBel για τις πολυάριθμες γκρίζες εισαγωγές, καθώς και για το γεγονός ότι οι προθεσμίες παράδοσης στους διανομείς της Mercedes, εξαιτίας των περιορισμένων ποσοστώσεων έφθαναν τους δώδεκα μήνες, κάτι που ωφελούσε τους "κυνηγούς της γκρίζας αγοράς". Αυτές οι προθεσμίες παράδοσης ήταν πολύ μεγαλύτερες από ότι στη Γερμανία. Επιπλέον οι παράλληλοι εισαγωγείς μπορούσαν να "κομπάζουν" με αφορμή τη δυνατότητα διάθεσης ενός νέου μοντέλου (στην περίπτωση αυτή επρόκειτο για το Mercedes 300 S D), το οποίο δεν είχαν καν παραλάβει όλοι οι βέλγοι διανομείς(26).

(39) Πρέπει να υποθέσει κανείς ότι αυτές οι συνθήκες αποτελούν και την αιτία για το ότι γερμανοί πελάτες αγόραζαν καινούργια αυτοκίνητα στη Γερμανία και τα μεταπωλούσαν αμέσως στο Βέλγιο. Αυτό προκύπτει και από μία πλειάδα επιστολών από τα έτη 1995 και 1996, που αφορούν αυτοκίνητα που πωλήθηκαν στη Γερμανία και έλαβαν άδεια κυκλοφορίας στο Βέλγιο(27). Στην περίπτωση εκείνη επρόκειτο εν μέρει για πελάτες, οι οποίοι μεταπώλησαν ένα μόνον αυτοκίνητο, και εν μέρει για πελάτες οι οποίοι μεταπωλούσαν αυτοκίνητα στο Βέλγιο σε τακτική βάση(28). Όσον αφορά τα οχήματα, επρόκειτο βέβαια εν μέρει για αυτοκίνητα επίδειξης. Στις έρευνες αυτές, ωστόσο, αποκαλύφθηκαν και ορισμένες πωλήσεις προς τελικούς καταναλωτές(29).

(40) Υποκαταστήματα της Mercedes στη Γερμανία πώλησαν επίσης καινούργια αυτοκίνητα και σε iσπανούς τελικούς καταναλωτές. Σύμφωνα με στοιχεία της MBE αυτό έγινε το 1994 σε "αρκετές περιπτώσεις", οι οποίες ήταν γνωστές στη Mercedes-Benz, με όρους τους οποίους το ισπανικό δίκτυο διανομής αδυνατούσε να προσφέρει(30). Καινούργια αυτοκίνητα παραδόθηκαν και τα επόμενα χρόνια απευθείας σε ισπανούς τελικούς καταναλωτές, όπως για παράδειγμα το 1996 ένα Ε 50 AMG μέσω του υποκαταστήματος Μονάχου(31) και αυτοκίνητα Mercedes E 300 D μέσω του αντιπροσώπου της Mercedes-Benz, Hirschvogel(32).

(41) Σε επιστολή προς τον ισπανό διανομέα Ιtra SL, της 2ας Σεπτεμβρίου 1996(33), η MBE εκφράζει τη λύπη της για το ότι το υποκατάστημα Βερολίνου της Mercedes-Benz προσέφερε στην εφημερίδα Εl País, την ισπανική ημερήσια εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία, αυτοκίνητα στην Ισπανία, έχοντας μάλιστα εγκαταστήσει και μία "export-service hotline" (γραμμή άμεσης επικοινωνίας για θέματα εξαγωγών), όπου είναι δυνατή η επικοινωνία στα ισπανικά.

(42) Γενικά η MBE θεωρεί ότι το 85 % των αυτοκινήτων που εισάγονται παράλληλα στην Ισπανία προέρχονται από τη Γερμανία(34). Για τις εισαγωγές νέων αυτοκινήτων στην Ισπανία (βλέπε επίσης σχετικά τα αναφερόμενα στην αιτιολογική σκέψη 52), αυτή η εκτίμηση θα σήμαινε ότι στην Ισπανία εισήχθησαν παράλληλα από τη Γερμανία το 1993 περίπου [...], το 1994 περίπου [...], το 1995 περίπου [...] και τους πρώτους 10 μήνες του έτους 1996 περίπου [...] καινούργια αυτοκίνητα.

1.4.2.2. Βέλγιο

(43) Σύμφωνα με τα διαθέσιμα έγγραφα, ο αριθμός των εξαγωγών αυτοκινήτων προς τη Γερμανία ήταν μικρός. Το 1996, για παράδειγμα, εμφανίστηκε σε έναν παράλληλο διανομέα στο Sörup ένα Mercedes 290 TD Kombi, το οποίο πωλήθηκε από το Βέλγιο στη Γερμανία(35). Ήδη το 1993 είχαν έλθει δύο Mercedes 190 D από το Βέλγιο στη Γερμανία(36). Η DaimlerChrysler(37) δεν αποκλείει να παραδόθηκαν ακόμη περισσότερα αυτοκίνητα στη Γερμανία.

(44) Εκτός αυτού, παραδίδονταν αυτοκίνητα από το Βέλγιο στην Ισπανία. Η Garage Etoile στην Wavre, για παράδειγμα, κατά τους πρώτους επτά μήνες του έτους 1995, παρέδωσε τουλάχιστον δέκα αυτοκίνητα, σύμφωνα με δικά της στοιχεία, σε Ισπανούς τελικούς καταναλωτές(38).

(45) Όπως προαναφέρθηκε, στο Βέλγιο εισήχθη ένας μεγάλος αριθμός καινούργιων αυτοκινήτων. Για το θέμα αυτό η MBBel ετοίμαζε σε μηνιαία βάση καταλόγους, στους οποίους καταγράφονταν τα παράλληλα εισαχθέντα αυτοκίνητα με ονοματεπώνυμο κατόχου, διεύθυνση, τύπο, αριθμό πλαισίου και χώρα προέλευσης(39). Σε χωριστό κατάλογο κατέγραφε μέσω ποιας επιχείρησης διανομής στη Γερμανία, και για τις υπόλοιπες χώρες, από ποιο κράτος παραδόθηκε αυτοκίνητο στο Βέλγιο. Το έτος 1995, για παράδειγμα, ήταν 1314 οχήματα, εκ των οποίων 599 προέρχονταν από τη Γερμανία, 327 από την Ιταλία, 119 από τις Κάτω Χώρες, 105 από τη Γαλλία, 97 από το Λουξεμβούργο, 6 από την Ισπανία και από 2 από Αυστρία και Σουηδία(40). Κατά τους πρώτους έξι μήνες του έτους 1996 εισήχθησαν συνολικά 1003 καινούργια αυτοκίνητα στο Βέλγιο, εκ των οποίων 827 από τη Γερμανία, 120 από την Ιταλία, 83 από τις Κάτω Χώρες, 102 από τη Γαλλία, 45 από το Λουξεμβούργο, 2 από την Ισπανία και ένα αυτοκίνητο από την Αυστρία(41). Η DaimlerChrysler(42) επιβεβαιώνει τα στοιχεία αυτά. Τα στοιχεία τεκμηρίωναν με εντυπωσιακό τρόπο την έκταση της δραστηριότητας των περίπου 45, δραστηριοποιούμενων στο Βέλγιο, μη εξουσιοδοτημένων μεταπωλητών οι οποίοι εμπορεύοντο καινούργια αυτοκίνητα Mercedes-Benz.

(46) Από τα εν λόγω έγγραφα προκύπτει ότι από τις Κάτω Χώρες παραδίδονταν σε συνεχή βάση καινούργια αυτοκίνητα στο Βέλγιο. Κατά τους πρώτους έξι μήνες του έτους 1996 ήταν [...], το 1995 [...], το 1994 [...], το 1993 [...] και το 1992 [...] αυτοκίνητα(43).

(47) Αιτία τούτου είναι το γεγονός ότι οι τιμές στο Βέλγιο είναι περίπου 3 % έως 6 % υψηλότερες σε σχέση με τις Κάτω Χώρες(44).

1.4.2.3. Ισπανία

(48) Η MBE συμπεριέλαβε σε μία κατάσταση όλα τα αυτοκίνητα που εξήχθησαν το 1994 και το 1995 στο εξωτερικό, ενώ για το 1995 υπήρχαν μάλιστα στοιχεία για τις από τους διανομείς δηλωθείσες (78 αυτοκίνητα) και μη δηλωθείσες (67 αυτοκίνητα) εξαγωγές. Το έτος 1995 (1994) εξήχθησαν, σύμφωνα με την παραπάνω κατάσταση, 145 (243) αυτοκίνητα, εκ των οποίων 51 (169) στην Πορτογαλία. Το 1995 εξήχθησαν επιπλέον 76 αυτοκίνητα στις Κάτω Χώρες, 10 στην Αυστρία και 2 στη Γαλλία(45).

(49) Μετά την έναρξη του ελέγχου στις 11 Δεκεμβρίου 1996, ο ισπανός διανομέας της Mercedes, Louzao, γνωστοποίησε με φαξ της 11ης Δεκεμβρίου 1996(46) στην MBE, ότι πώλησε συνολικά οκτώ αυτοκίνητα σε Πορτογάλους τελικούς καταναλωτές. Ο Ισπανός διανομέας της Mercedes, Garza Automoción, γνωστοποίησε επίσης με φαξ της 11ης Δεκεμβρίου 1996 στην MBE, την πώληση τεσσάρων αυτοκινήτων στην Πορτογαλία(47). Στο τέλος της επιστολής αυτής, ο διανομέας εξηγεί ότι κατά κανένα τρόπο η Mercedes-Benz δεν έθεσε περιορισμούς σε τέτοιου είδους συναλλαγές.

(50) Πέραν αυτού, το 1995 παραδόθηκαν από την Ισπανία στο Βέλγιο συνολικά 6 καινούργια αυτοκίνητα, το 1994 συνολικά 13, και το 1993 και 1992 από ένα καινούργιο αυτοκίνητο.

(51) Για την αποσαφήνιση της μεγάλης σημασίας των παράλληλων εισαγωγών αυτοκινήτων στην Ισπανία, η MBE(48) κατέγραψε για την περιοχή του Cádiz και για τους πρώτους εννέα μήνες του έτους 1996, τον αριθμό νέων αδειών κυκλοφορίας. Σύμφωνα με την καταγραφή αυτή, ενεγράφησαν στο μητρώο κυκλοφορίας του Cádiz:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(52) Σύμφωνα με έγγραφα που βρέθηκαν κατά τον έλεγχο, από τον Ιανουάριο του 1993 έως τον Οκτώβριο του 1996, πωλήθηκε στην Ισπανία ο ακόλουθος αριθμός καινούργιων αυτοκινήτων σήματος Mercedes(49):

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

(53) Γενικά η MBE θεωρεί ότι το 85 % των παράλληλα εισαχθέντων στην Ισπανία αυτοκινήτων, προέρχεται από τη Γερμανία(50). Από τα έγγραφα δεν προκύπτει η χώρα προέλευσης των υπόλοιπων αυτοκινήτων.

1.5. ΟΡΟΙ ΓΙΑ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΕΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΟΧΗΜΑΤΩΝ

(54) Στο κεφάλαιο αυτό θα παρουσιαστούν οι όροι που χρησιμοποιούνται για το χαρακτηρισμό της πώλησης αυτοκινήτων σε αλλοδαπούς πελάτες, και μάλιστα σε μεταπωλητές και τελικούς καταναλωτές, τους οποίους χρησιμοποιεί ο όμιλος Mercedes-Benz στα υπηρεσιακά σημειώματα που αποστέλλει προς συνεργαζόμενους διανομείς ή προς το σύνολο του δικτύου διανομής ενός κράτους μέλους. Από έγγραφα που συγκεντρώθηκαν στο πλαίσιο των ελέγχων, προκύπτει ότι όσον αφορά τις συναλλαγές αυτές, υπήρχαν τρεις διαφορετικοί όροι: γκρίζα αγορά, παράλληλη αγορά, και παράδοση. Όσον αφορά τις πωλήσεις σε αλλοδαπούς πελάτες προερχόμενους από ένα κράτος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ), στα έγγραφα χρησιμοποιείται επίσης ο όρος "πελάτες από άλλες χώρες"(51).

1.5.1. ΟΡΟΣ ΓΚΡΙΖΑ ΑΓΟΡΑ

(55) Σε εισήγηση του κ. E. Herzog της 17ης Φεβρουαρίου 1989(52) στο πλαίσιο της συνεδρίασης του GBP (εμπορικός τομέας επιβατικών αυτοκινήτων), προσδιορίζεται ο όρος δραστηριότητες στη γκρίζα αγορά. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα ακόλουθα: "Κατά την αντίληψή μας οι δραστηριότητες στη γκρίζα αγορά χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι ανεξάρτητοι πωλητές (λέω συνειδητά πωλητές και όχι διανομείς, καθώς στην περίπτωση αυτή μπορεί κάλλιστα να πρόκειται και για ιδιώτες: ένας διπλωμάτης, αλλά και κάποιος μικρός προμηθευτής εξασφαλίζει ένα όχι ευκαταφρόνητο συμπληρωματικό εισόδημα, με δεδομένη μάλιστα την ύφεση στην πορεία της οικονομίας), από το ότι ανεξάρτητοι πωλητές, λοιπόν, πωλούν στο εξωτερικό αυτοκίνητα εκτός του επισήμου δικτύου διανομέων του κατασκευαστή για την επίτευξη κέρδους. Το τμήμα της αγοράς που αποσπούν αυτοί οι πωλητές, αποτελεί τη 'γκρίζα αγορά'"(53). Στην εισήγηση παρουσιάζονται επιπλέον οι αιτίες για τη γκρίζα αγορά (διαφορές στις τιμές και στη διαθεσιμότητα), το μέγεθος της γκρίζας αγοράς, που ανέρχεται περίπου στις 30000 μονάδες, εκ των οποίων 14000 αφορούν στην Ιταλία και 8000 στην Ιαπωνία· επίσης, επισημαίνεται και το εξής: στην πλευρά των προμηθευτών "κυριαρχεί κατηγορηματικά η VOI(54) με συμπτωματικά επίσης περίπου 22000 μονάδες ετησίως". Τέλος, στην ομιλία του κ. Herzog γίνεται και μία αξιολόγηση με βάση την πολιτική της διανομής και τονίζεται ότι "η αυστηρή απαγόρευση των συναλλαγών γκρίζας αγοράς οποιουδήποτε είδους, με την απειλή επιβολής ευρύτερων κυρώσεων δεν μου φαίνεται ούτε εφικτή, ούτε και αρμόζουσα: αφενός θα έπρεπε κάθε περίπτωση να αποδειχτεί τεκμηριωμένα, πράγμα το οποίο κατά κανόνα θα απαιτούσε αστυνομικές ενέργειες. Αφετέρου, λαμβάνοντας ακριβώς υπόψη την τρέχουσα κατάσταση εξάντλησης της παραγωγικής μας ικανότητας, θα πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα σε μία πανευρωπαϊκή λεπτή εξισορρόπηση των δεδομένων (κωδικός εναρμόνιση τιμών). Αυτό που μπορούμε εμείς πολύ δύσκολα να επηρεάσουμε είναι η περίπτωση κατά την οποία μεμονωμένα άτομα εμφανίζονται ως 'αχυράνθρωποι' αγνοώντας τη δομή της οργάνωσής μας, ως ενδιάμεσοι δηλαδή αγοραστές. Στην περίπτωση αυτή είμαστε κατά κανόνα υποχρεωμένοι να προμηθεύσουμε. Μπορούμε να αρνηθούμε την παράδοση μόνο εάν στο πλαίσιο συνήθως χρονοβόρων ερευνών εξασφαλίσουμε την απόδειξη ότι στην περίπτωση του συγκεκριμένου αγοραστή πρόκειται για έναν μεταπωλητή. Σε αντίθεση με το παρελθόν, η προστασία των προσωπικών δεδομένων, μας θέτει εδώ πολύ στενά περιθώρια".

(56) Σε εσωτερική επιστολή του τμήματος VP/VEV1(55) προς τον κ. Rau, σχετικά με τις συζητήσεις για τη γκρίζα αγορά στο Βέλγιο στις 26 Ιουνίου 1992, αναφέρεται ότι συζητήθηκαν και οι πωλήσεις προς τελικούς καταναλωτές. Στο πλαίσιο αυτών των συζητήσεων διαπιστώθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η MBNL(56) πώλησε αυτοκίνητα σε ολλανδούς τελικούς καταναλωτές, οι οποίοι κατοικούν στο Βέλγιο. Επιπλέον, στη συζήτηση αυτή διαπιστώθηκε ότι ο διανομέας της Mercedes-Benz στο Λουξεμβούργο, η εταιρεία Meris, πώλησε αυτοκίνητα σε διαμεθοριακούς εργαζόμενους, οι οποίοι εργάζονται στο Λουξεμβούργο, σε υπαλλήλους εργαζόμενους σε ευρωπαϊκές υπηρεσίες με δύο τόπους διαμονής και σε εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων με έδρα το Λουξεμβούργο και τις Βρυξέλες(57).

(57) Σε ένα εσωτερικό υπηρεσιακό σημείωμα της 16ης Ιανουαρίου 1996(58) ο Dr. Schütz του νομικού τμήματος της Mercedes-Benz AG, σημειώνει ότι στο πλαίσιο της μελέτης των φακέλων του VP/M2 "(απλώς) παρατήρησα ότι ο όρος γκρίζα αγορά χρησιμοποιείται χωρίς ιδιαίτερα επικριτική χροιά και επίσης δεν γίνεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ ελεύθερων μεταπωλητών και τελικών καταναλωτών". Στο τέλος του σημειώματος, ωστόσο, τονίζεται ότι "στις χώρες παράδοσης, και ιδιαίτερα στην Ιταλία, στις σχετικές εγκύκλιες επιστολές και οδηγίες, γίνεται προσεκτικός διαχωρισμός μεταξύ ελεύθερων μεταπωλητών και τελικών καταναλωτών".

(58) Η διαπίστωση ότι στον όμιλο Mercedes-Benz δεν γινόταν πάντοτε σαφής διαχωρισμός μεταξύ πωλήσεων προς μεταπωλητές και πωλήσεων προς τελικούς καταναλωτές, προκύπτει, σύμφωνα με το σκεπτικό της Επιτροπής, και από το ακόλουθο: Αφενός, σε δύο σχεδόν όμοιου περιεχομένου χειρόγραφα υπηρεσιακά σημειώματα(59) του κ. Stolberg του τμήματος VP/EM1 της Mercedes-Benz προς την MBBel, γίνεται διαχωρισμός μεταξύ συναλλαγών γκρίζας αγοράς και λοιπών συναλλαγών με τελικούς καταναλωτές: στο πρώτο υπηρεσιακό σημείωμα της 14ης Μαΐου 1995, η MBBel καλείται να εξετάσει "εάν ένα αυτοκίνητο που εισήχθη παράλληλα στην Ισπανία αποτελεί ενδεχομένως 'συναλλαγή γκρίζας αγοράς' από την πλευρά διανομέων MB στη Wavre". Στο δεύτερο υπηρεσιακό σημείωμα της 3ης Ιουλίου 1995 ζητείται από την MBBel να εξετάσει, στην περίπτωση του συνημμένου στο πρώτο υπηρεσιακό σημείωμα "εάν πρόκειται καθαρά για συναλλαγές τουριστών ή όντως για 'επανεξαγωγές γκρίζας αγοράς'. Με τον τρόπο αυτό ίσως έχετε τη δυνατότητα να κλείσετε ένα κανάλι της γκρίζας αγοράς, το οποίο δεν έχει ενδεχομένως ακόμη αποκαλυφθεί". Η επιλογή των λέξεων σε αμφότερες τις επιστολές υποδηλώνει ότι έγινε διάκριση μεταξύ "συναλλαγών γκρίζας αγοράς" και άλλων συναλλαγών με τελικούς καταναλωτές. Ωστόσο, σε μία επιστολή της MBBel προς τον κ. Roth της Mercedes-Benz, της 19ης Ιουλίου 1995, που αφορούσε την πώληση ενός μεταχειρισμένου Mercedes στη Γερμανία προς ένα μέλος του ομίλου Ροταριανών στο Βέλγιο, δηλαδή μία συναλλαγή με έναν τελικό καταναλωτή, στο θέμα της επιστολής αυτής η συναλλαγή χαρακτηρίζεται ως "grey import"(60).

(59) Συμπερασματικά, διαπιστώνουμε από τα παραπάνω ότι ο όρος "γκρίζα αγορά" χρησιμοποιείτο στον όμιλο Mercedes-Benz, αφενός, για το χαρακτηρισμό των πωλήσεων προς μη εξουσιοδοτημένους μεταπωλητές και, αφετέρου, για τον χαρακτηρισμό των διασυνοριακών συναλλαγών και με τελικούς καταναλωτές. Σε κάθε περίπτωση, στο μέτρο που η έννοια αυτή χρησιμοποιείτο με τον τρόπο αυτόν, έπεται ότι για την Mercedes επρόκειτο και για συναλλαγές με τελικούς καταναλωτές.

(60) Ως προς τον όρο "γκρίζα αγορά", μάλιστα, η DaimlerChrysler υποστηρίζει ότι στην οργάνωση της Mercedes-Benz δεν υπήρχε κάποια ενιαία ορολογία και κάποιοι δεσμευτικοί ορισμοί όρων. Ο όρος, κατά τα λεγόμενά τους, έχει στα επιμέρους έγγραφα, πότε μία στενότερη και πότε μία ευρύτερη έννοια. Η αβεβαιότητα ως προς την ορολογία επιτεινόταν επιπλέον από τη χρήση διαφόρων γλωσσών. Η σημασία αυτού του όρου μπορεί να διαπιστωθεί μόνο από τη συνολική θεώρηση και συνάρτηση των εγγράφων, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη την όλη πορεία των πραγμάτων. Έτσι, λοιπόν, ο όρος "γκρίζα αγορά" χρησιμοποιήθηκε για τον χαρακτηρισμό πωλήσεων σε μεταπωλητές ή σε συνάρτηση με τη διαλεύκανση διασυνοριακών συναλλαγών, στην περίπτωση των οποίων δεν γνώριζε κανείς εάν ήταν "λευκές" (επιτρεπόμενες) ή "μαύρες" (ανεπίτρεπτες)(61). Επίσης, ο όρος δεν χρησιμοποιούνταν στις χώρες που προμήθευαν, για τις οποίες αποκλειστικά είχε σημασία, αλλά μόνο στις χώρες αποδέκτες, αυτό σημαίνει εκεί όπου δεν γνώριζε κανείς εάν επρόκειτο για μία επιτρεπόμενη ή ανεπίτρεπτη συναλλαγή. Από πλευράς ανταγωνισμού, εκείνο ωστόσο που έχει αποκλειστικά σημασία, είναι ποιοι όροι χρησιμοποιούνταν στην προμηθεύτρια χώρα.

(61) Το τελευταίο επιχείρημα δεν είναι αποδεκτό. Στην επιστολή της 14ης Σεπτεμβρίου 1994(62) η Mercedes-Benz επιβεβαιώνει, "φυσικά είμαστε απολύτως διατεθειμένοι να ακολουθήσουμε όλες τις ενδείξεις οι οποίες συνάδουν με επαγγελματικές συναλλαγές γκρίζας αγοράς"· αυτό σημαίνει ότι ο όρος γκρίζα αγορά χρησιμοποιείται στην περίπτωση αυτή στην προμηθεύτρια χώρα για τον χαρακτηρισμό πωλήσεων προς ανεξάρτητους μεταπωλητές. Στην τηλετυπία της Mercedes-Benz προς την MBE της 29ης Ιουλίου 1994(63), ο όρος "εισαγωγή γκρίζας αγοράς" χρησιμοποιείται αντιθέτως για τον χαρακτηρισμό δύο αγοραπωλησιών αυτοκινήτων με τον ποδοσφαιριστή R.. Η πρώτη αφορούσε ένα Mercedes 600 SEC, το οποίο πωλήθηκε στον πελάτη αυτόν από την Mercedes-Benz στη Γερμανία με παράδοση στο εργοστάσιο, ενώ στην περίπτωση του δεύτερου αυτοκινήτου επρόκειτο για ένα μεταχειρισμένο SL 600, το οποίο μεταπωλήθηκε στον ποδοσφαιριστή αυτό από ένα γερμανό πελάτη, ο οποίος το χρησιμοποιούσε στον δεύτερο τόπο διαμονής του, την Ισπανία. Τα έγγραφα αυτά επιβεβαιώνουν ότι ο όρος "γκρίζα αγορά" χρησιμοποιείτο και στις προμηθεύτριες χώρες (το Mercedes 600 SEC πωλήθηκε στη Γερμανία σε ισπανό πελάτη) από την ίδια την Mercedes-Benz, για το χαρακτηρισμό διασυνοριακών συναλλαγών με τελικούς καταναλωτές.

1.5.2. ΟΡΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

(62) Σε πολλά έγγραφα η διασυνοριακή πώληση αυτοκινήτων χαρακτηρίζεται ως "παραδόσεις" ή "παραδόσεις αυτοκινήτων"(64), στη χώρα εισαγωγής. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται στο πλαίσιο των ερευνών για την κατάληξη των αυτοκινήτων, τα οποία παραδόθηκαν στη Γερμανία ή σε άλλο κράτος μέλος σε αλλοδαπούς τελικούς καταναλωτές, σε μη εξουσιοδοτημένους μεταπωλητές ή σε ημεδαπούς τελικούς καταναλωτές, οι οποίοι στη συνέχεια πώλησαν το αυτοκίνητο στο εξωτερικό (οι αποκαλούμενες μεταβιβάσεις πελατών)(65). Στην κατάσταση "Παραδόσεις αυτοκινήτων στο Βέλγιο, Σεπτέμβριος 1995"(66), γνωστοποιείται για τις επιμέρους περιοχές/υποκαταστήματα, πόσα καινούργια αυτοκίνητα και πόσες παραδόσεις αυτοκινήτων επίδειξης πραγματοποιήθηκαν προς "πελάτες από άλλες χώρες" καθώς και στη "γκρίζα αγορά", κατά τους πρώτους εννέα μήνες του έτους 1995. Αυτή η ορολογία χρησιμοποιήθηκε σε ένα υπηρεσιακό σημείωμα της Region Süd VP προς το τμήμα MBVD(67)/VP της Mercedes-Benz AG από τις 23 Απριλίου 1996. Στο υπηρεσιακό σημείωμα με τον τίτλο "Παραδόσεις αυτοκινήτων W 210 στο Βέλγιο κατά τους μήνες Ιανουάριο/Φεβρουάριο 1996", επισημαίνεται ότι όσον αφορά τις παραδόσεις αυτοκινήτων από την Region Süd στο Βέλγιο, πρόκειται κατά τα 2/3 για μεταβιβάσεις πελατών και κατά 1/3 περίπου για παραδόσεις αυτοκινήτων επίδειξης, για τα οποία είχε παρέλθει ο χρόνος διατήρησης. Στη συνέχεια αναφέρεται: "Μόνο τέσσερα αυτοκίνητα πωλήθηκαν συνολικά σε 'πελάτες από άλλες χώρες' απευθείας στο Βέλγιο"(68).

(63) Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι με τον όρο της "παράδοσης" χαρακτηρίζοντο όλα τα είδη διασυνοριακών συναλλαγών, συμπεριλαμβανομένων και των πωλήσεων σε αλλοδαπούς τελικούς καταναλωτές από μία χώρα του ΕΟΧ, τους αποκαλούμενους "πελάτες από άλλες χώρες" (βλέπε σχετικά τα αναφερόμενα στην αιτιολογική σκέψη 68).

(64) Στην υποβολή παρατηρήσεων επί των αιτιάσεων(69), η DaimlerChrysler επιβεβαιώνει ότι ο όρος αυτός χρησιμοποιείτο αδιακρίτως για όλες τις μορφές διασυνοριακού εμπορίου.

1.5.3. ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

(65) Ο όρος της παράλληλης εισαγωγής χρησιμοποιείται για παράδειγμα σε ένα πληροφοριακό σημείωμα σχετικό με τη διαδικασία επιβολής προστίμου από την πλευρά της Επιτροπής στην υπόθεση ΙV/35.733-VW, η οποία μεταξύ άλλων αφορούσε στο ότι οι Volkswagen και Αudi απαγόρευσαν στους ιταλούς διανομείς τους να πωλούν καινούργια αυτοκίνητα σε τελικούς καταναλωτές, προερχόμενους από άλλα κράτη μέλη. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης και σε μία επιστολή της MBBel προς την MBF(70) σε συνάρτηση με την πώληση αυτοκινήτων από γάλλους διανομείς σε βέλγους πελάτες(71).

(66) Ο όρος παράλληλη εισαγωγή χρησιμοποιείται σύμφωνα με τα παραπάνω από τις επιχειρήσεις του ομίλου Mercedes-Benz τουλάχιστον και για το χαρακτηρισμό διασυνοριακών συναλλαγών με τελικούς καταναλωτές.

(67) Στην υποβολή παρατηρήσεων επί των αιτιάσεων(72), η DaimlerChrysler επιβεβαιώνει ότι ο όρος αυτός χρησιμοποιείτο αδιακρίτως για όλες τις μορφές διασυνοριακού εμπορίου.

1.5.4. "ΠΕΛΑΤΕΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ"

(68) Σε ένα εσωτερικό έγγραφο του νομικού τμήματος της Daimler-Benz προς το τμήμα PR/P της 8ης Αυγούστου 1995(73), συντάχθηκε για ένα "επίσημο έγγραφο" ένα κείμενο στο οποίο αναφέρεται ότι στην περίπτωση των "πελατών από άλλες χώρες" πρόκειται για αλλοδαπούς πελάτες προερχόμενους από τον ΕΟΧ, οι οποίοι με δική τους πρωτοβουλία απευθύνονται σε έναν διανομέα. Από την επιστολή της Mercedes-Benz AG της 23ης Οκτωβρίου 1992 προς την MBNl(74), καθώς επίσης και από την εγκύκλιο αριθ. 76/92 της 9ης Νοεμβρίου 1992(75), προκύπτει ότι ο όρος "πελάτες από άλλες χώρες" χρησιμοποιείτο για περιπτώσεις διασυνοριακών πωλήσεων προς τελικούς καταναλωτές από άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας.

1.5.5. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

(69) Κατά συνέπεια διαπιστώνεται ότι οι όροι παραδόσεις και παράλληλες εισαγωγές χρησιμοποιούντο εντός του ομίλου Mercedes-Benz για το χαρακτηρισμό των πωλήσεων προς όλες τις κατηγορίες αλλοδαπών πελατών, δηλαδή για το χαρακτηρισμό πωλήσεων προς μη ανήκοντες στο δίκτυο διανομείς, προς μη εξουσιοδοτημένους μεταπωλητές αλλά επίσης και προς τελικούς καταναλωτές. Η έννοια της γκρίζας αγοράς μπορεί να είχε επίσης την ευρύτερη αυτή έννοια. Σε αντιδιαστολή με τα παραπάνω, ο όρος "πελάτες από άλλες χώρες" χρησιμοποιήθηκε προφανώς μόνο σε συνάρτηση με την πώληση αυτοκινήτων σε ξένους προς τη συμφωνημένη περιοχή τελικούς καταναλωτές προερχόμενους από άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας και του ΕΟΧ.

1.6. ΤΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

1.6.1. ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ (ΓΕΡΜΑΝΙΑ)

1.6.1.1. Σύσταση προς τους Γερμανούς συμβεβλημένους διανομείς να μην πωλούν σε πελάτες εκτός της συμφωνημένης περιοχής τους

(70) Από έγγραφα που διαθέτει η Επιτροπή, προκύπτει ότι στην Mercedes-Benz υπήρχε εδώ και πολύ καιρό μία τάση για τον περιορισμό του παράλληλου εμπορίου.

(71) Ήδη σε ένα υπόμνημα του τμήματος VOI/VNM της 28ης Οκτωβρίου 1985, με θέμα "Πωλήσεις αυτοκινήτων με δεξί τιμόνι στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας"(76), λαμβάνεται θέση επί μίας παρατηρήσεως του νομικού τμήματος. Στο υπόμνημα αυτό αναφέρεται:

"Δεδομένου ότι δεν μας επιτρέπεται να απαγορεύσουμε στα συμβαλλόμενα μέρη μας να πωλούν αυτοκίνητα με δεξί τιμόνι διεύθυνσης σε Βρετανούς 'πελάτες από άλλες χώρες', δεν θα πρέπει να απευθύνουμε σχετική επίσημη απαγόρευση προς τα υποκαταστήματά μας. Ωστόσο, θα πρέπει να επισημάνουμε με σαφήνεια στα υποκαταστήματα και στα συμβαλλόμενα μέρη, ότι έχουν μεν το δικαίωμα, όχι όμως και την υποχρέωση να μεσολαβούν στη σύναψη σύμβασης πώλησης, καθώς και να πωλούν αυτοκίνητα με δεξί τιμόνι. Πέραν αυτού, πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι, σε τελική ανάλυση, είναι προς το συμφέρον κάθε υποκαταστήματος και συμβεβλημένου διανομέα να εξυπηρετεί από την ποσόστωσή του αποκλειστικά πελάτες και ενδιαφερόμενους από τη δική του συμφωνημένη περιοχή. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ιδιαίτερα τα ακόλουθα σημεία:

- ποιότητα εξυπηρέτησης,

- δυναμικό συνεργείου και

- διείσδυση αγοράς.

Εφόσον από την πλευρά του νομικού τμήματος δεν υφίστανται αντιρρήσεις, οι συστάσεις αυτές πρέπει να αποσταλούν γραπτώς, ειδάλλως θα πρέπει να χρησιμεύσουν προς τούτο οι επερχόμενες συναντήσεις με τους προϊστάμενους υποκαταστημάτων, τμημάτων πώλησης και περιφερειών.

Klein Dr. Fahr"

(72) Στο μνημόνιο συνομιλίας της 28ης Ιουλίου 1995(77) του τμήματος MBVD(78), με θέμα τη σύναψη συμβάσεων για αυτοκίνητα επίδειξης υπό τον τίτλο "Σύναψη συμβάσεων για αυτοκίνητα επίδειξης" αναφέρεται ότι "υφίστανται σαφείς κανόνες ως προς την υποχρέωση ότι μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις επιτρέπεται η πώληση πριν την παρέλευση του χρόνου διατήρησης και, στην περίπτωση αυτή, μόνον στη συμφωνημένη περιοχή. Αυτός ο κανόνας θα πρέπει να ακολουθείται αυστηρότατα. Στις περιπτώσεις εξαιρέσεων θα πρέπει να ισχύουν οι κανόνες που αφορούν στις συναλλαγές σε καινούργια αυτοκίνητα". Αυτό το μνημόνιο αποδεικνύει ότι ακόμη και πριν από την 28η Ιουλίου 1995 υπήρχε ένας σαφής κανόνας για τη διανομή στη Γερμανία, σύμφωνα με την οποία επιτρεπόταν η πώληση αυτοκινήτων επίδειξης πριν την παρέλευση του χρόνου διατήρησης και, κατ' εξαίρεση, καινούργιων αυτοκινήτων μόνο στην συμφωνημένη περιοχή του εκάστοτε διανομέα.

(73) Το ακόλουθο γεγονός επιβεβαιώνει ότι η Mercedes-Benz παρεμπόδιζε άμεσα την πώληση καινούργιων αυτοκινήτων σε τελικούς καταναλωτές από άλλα κράτη μέλη ήδη σε πρώιμο στάδιο, τουλάχιστον σε μεμονωμένες περιπτώσεις: στο φαξ της Mercedes-Benz, Region West, της 10ης Νοεμβρίου 1995, αναφέρθηκε στο τμήμα MBVD/VP της Mercedes-Benz AG μία πώληση αυτοκινήτου από τον αντιπρόσωπο της Mercedes-Benz στο Trierer, Hess, προς έναν βέλγο "πελάτη από άλλη χώρα", δηλαδή σε τελικό καταναλωτή(79). Παρακάτω αναφέρεται στο ίδιο φαξ: "Η αρμόδια για την περιοχή διεύθυνση θα ζητήσει από την εταιρεία Ηess να σταματήσει την πρακτική αυτή στο μέλλον".

(74) Σαφής αρνητική θέση έναντι της πώλησης καινούργιων αυτοκινήτων προς αλλοδαπούς πελάτες, εκφράζεται και στην επιστολή της Mercedes-Benz AG, οργανισμός διανομής Γερμανίας, Region West, της 17ης Νοεμβρίου 1995(80), προς τον αντιπρόσωπο της Mercedes-Benz στο Trierer, Hess. Αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εμπορικές συναλλαγές στο Βέλγιο

Αξιότιμοι κύριοι,

τα κεντρικά γραφεία μάς πληροφόρησαν ότι τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους παραδόθηκε ένα αυτοκίνητο τύπου Ε 300 D (W 210) από την εταιρεία σας σε βέλγο υπήκοο με τόπο διαμονής το Βέλγιο.

Η περίπτωση αφορά στον αριθμό παραγγελίας 05 231 05231.

Είμαστε αναγκασμένοι να διαφωνήσουμε κατηγορηματικά με την άποψή σας, την οποία ο κ. Premm εξέφρασε ήδη τηλεφωνικώς, ότι δηλαδή επρόκειτο για μία εμπορική συναλλαγή με 'πελάτες από άλλες χώρες'.

Ο όρος 'πελάτες από άλλες χώρες' είναι με σαφήνεια ορισμένος για τον τομέα του MBVD, όχι όμως και για άλλα κράτη. Για άτομα από άλλα κράτη εξακολουθεί να προβλέπεται η σύμβαση για τουρίστες, όταν πρόκειται για ένα καινούργιο αυτοκίνητο.

Σας καλούμε να εφαρμόσετε αυτόν τον τρόπο χειρισμού.

Σε ότι αφορά ιδιαίτερα το W 210 ο από μέρους σας χειρισμός μας εξέπληξε, δεδομένου ότι πάντοτε υποστηρίζατε ότι διαθέτατε πολύ λίγα αυτοκίνητα για τους πελάτες της περιοχή σας.

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Mercedes-Benz Aktiengesellschaft

Region West - Γραφείο Mannheim

Niedorff Scheele"

(75) Η υπόδειξη που περιέχεται στην επιστολή αυτή, αντί του προβλεπόμενου για την πώληση καινούργιων αυτοκινήτων προς πελάτες από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κανόνα για "πελάτες από άλλες χώρες", να χρησιμοποιείται ο αποκαλούμενος κανόνας για τουρίστες, στην ουσία σημαίνει την παρεμβολή ενός σημαντικού εμποδίου στην πώληση αυτοκινήτων προς πελάτες από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από μία εγκύκλιο της Mercedes AG προς το σύνολο του γερμανικού δικτύου διανομής το 1985(81), προκύπτει ότι ένας τουρίστας πρέπει να δώσει προσωπικά εντολή αγοράς ενός καινούργιου αυτοκινήτου και ότι πρέπει επίσης να παραλάβει αυτοπροσώπως το αυτοκίνητο που παρήγγειλε. Επίσης, στις συναλλαγές αυτές αφαιρείτε μία προμήθεια εξυπηρέτησης πελατών μετά την πώληση ύψους 3 %(82), από τον αντιπρόσωπο ή το υποκατάστημα που διενεργεί την πώληση. Για πελάτες από την Ευρωπαϊκή Ένωση ισχύει αντιστοίχως ο πολύ βολικότερος κανόνας σχετικά με τους "πελάτες από άλλες χώρες" (βλέπε παραπάνω την αιτιολογική σκέψη 68): Μπορείτε να παραγγείλετε και να παραλάβετε ένα αυτοκίνητο μέσω ενός γραπτώς εξουσιοδοτημένου μεσάζοντος. Επίσης, στην περίπτωση αυτή δεν πρέπει να αφαιρεθεί προμήθεια εξυπηρέτησης πελατών μετά την πώληση από τον αντιπρόσωπο/υποκατάστημα που διενεργεί την πώληση, εάν ένα αυτοκίνητο έρθει εντός έξι μηνών από την πώληση στη συμφωνημένη περιοχή ενός άλλου διανομέα.

(76) Η DaimlerChrysler διευκρίνισε στις παρατηρήσεις που υπέβαλε επί των αιτιάσεων(83), ότι η οδηγία, στην περίπτωση πώλησης σε τελικούς καταναλωτές από άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας, να χρησιμοποιείται ο κανόνας σχετικά με τους τουρίστες αντί του κανόνα σχετικά με τους "πελάτες από άλλες χώρες", δεν ήταν ενδεδειγμένη.

(77) Σε ένα φαξ της Mercedes-Benz AG, Region West, της 24ης Νοεμβρίου 1995, προς το τμήμα MBVD/VP, γνωστοποιούνται σχετικά με την πώληση ενός άλλου καινούργιου αυτοκινήτου μέσω της εταιρείας Ηess, στο Trier, προς έναν βέλγο, τα ακόλουθα: "Πρόκειται κατηγορηματικά για μία οδηγική συμπεριφορά (σημείωση της Επιτροπής: το ορθό θα πρέπει να είναι 'εσφαλμένη συμπεριφορά') της αντιπροσωπείας Ηess στο Trier. Το αυτοκίνητο παραδόθηκε απευθείας σε έναν βέλγο. Συνημμένη θα βρείτε μία επιστολή της Region West προς τη διεύθυνση πωλήσεων της εταιρείας Ηess, στην οποία για μία ακόμα φορά εξηγούνται στην εταιρεία Ηess χωρίς κανένα περιθώριο παρερμηνείας οι κανόνες του παιχνιδιού"(84). Στον έλεγχο δεν βρέθηκε το συνημμένο αυτό έγγραφο. Στην αιτιολογική σκέψη 74 έγινε ήδη λόγος για μία παρόμοια προειδοποιητική επιστολή της Region West της 17ης Νοεμβρίου 1995 προς την εταιρεία Ηess, η οποία ωστόσο αφορούσε σε άλλη εμπορική συναλλαγή με βέλγο πελάτη.

(78) Στις 6 Φεβρουαρίου 1996 η Mercedes-Benz αποφάσισε σχετικά να ζητήσει από όλους ανεξαιρέτως τους συμβεβλημένους διανομείς στη Γερμανία, να μην προβαίνουν σε πωλήσεις εκτός της συμφωνημένης περιοχής τους. Με το υπηρεσιακό σημείωμα του τμήματος MBVD/VP της Mercedes-Benz AG, που συνέταξαν οι κκ. Panka και Dr. Fahr, στις 6 Φεβρουαρίου 1996, το οποίο απευθυνόταν σε προϊσταμένους υποκαταστημάτων/ιδιοκτήτες/γενικούς διευθυντές, αντιπροσώπους/αντιπροσώπους χονδρικής, κοινοποιήθηκαν τα ακόλουθα σε ολόκληρο το γερμανικό δίκτυο διανομής(85):

"Αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι,

η ζήτηση για τη σειρά W 210 κινείται από την εισαγωγή του μοντέλου στην αγορά σε υψηλό και σταθερό επίπεδο. Το 1995 να καταχωρούσαμε 390 παραγγελίες ανά εργάσιμη ημέρα για τη νέα Ε-Klasse. Στο τρέχον έτος έχουμε ξεκινήσει καλά με 326 παραγγελίες ανά εργάσιμη ημέρα.

Διεθνώς παρουσιάζεται παρόμοια εικόνα, με συνέπεια, ιδιαίτερα στο πρώτο εξάμηνο του 1996, να διαθέτουμε σημαντικά περιορισμένη παραγωγή και να παρουσιάζονται ορισμένα έντονα προβλήματα με το χρόνο παράδοσης.

Λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα αυτά, θεωρούμε ότι δεν επιτρέπεται οι επιχειρήσεις λιανικής, κατά την πώληση της καταμερισμένης σε αυτές παραγωγής της σειράς W 210, να μην επικεντρώνουν τις δραστηριότητές τους αποκλειστικά στη δική τους περιοχή, και ο ανταγωνισμός τους όσον αφορά την πελατεία να περιστρέφεται γύρω από την τιμή και τους όρους πώλησης και όχι ως προς την απόδοση.

Για τον λόγο αυτόν σας παρακαλούμε να θεωρήσετε τις τιμές που καθορίστηκαν στο πλαίσιο των συμφωνιών για τους στόχους του 1996 ως δεσμευτικές και για τις αποφάσεις που λαμβάνετε στο πλαίσιο των καθημερινών δραστηριοτήτων σας.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι με τη συνεπή εφαρμογή της πολιτικής αυτής, θα καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά τον εσωτερικό ανταγωνισμό όχι μόνο ως προς τη σειρά W 210, αλλά και ως προς άλλες σειρές. Για τον λόγο αυτό υπολογίζουμε στην ανεπιφύλακτη υποστήριξή σας.

Όσον αφορά τη σειρά W 210, θα θέλαμε επίσης να σας ευαισθητοποιήσουμε ως προς τις αυξανόμενες δραστηριότητες μεταπώλησης. Ήδη το περασμένο έτος κατεγράφησαν γκρίζες εξαγωγές, ιδιαίτερα προς το Βέλγιο και την Τουρκία, οι οποίες ενόχλησαν ιδιαιτέρως τους εκεί διανομείς, επειδή οι ίδιοι διαθέτουν ιδιαίτερα περιορισμένο μερίδιο στην παραγωγή αυτοκινήτων της σειράς W 210. Το ίδιο συμβαίνει και κατά το τρέχον έτος. Για τον λόγο αυτό σας παρακαλούμε να καταβάλετε κάθε προσπάθεια για τη διακοπή των συναλλαγών με μεταπωλητές, ιδίως ως προς τη σειρά W 210. Επιφυλασσόμεθα, στην περίπτωση προφανών παραβιάσεων της απαγόρευσης της προμήθειας μεταπωλητών, να περιορίσουμε τον αριθμό των αναλογούντων αυτοκινήτων W 210 των επιχειρήσεων λιανικής, κατά τον αριθμό των τεμαχίων, που παραδόθηκαν μέσω μεταπωλητών στο εξωτερικό και τα οποία θα έπρεπε να είχαν αναγνωριστεί ως περιπτώσεις μεταπώλησης, εάν κατεβάλετο από πλευράς σας η δέουσα προσπάθεια.

Θα ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητικό, εάν όλες οι επιχειρήσεις μπορέσουν να διατηρήσουν χωρίς περιορισμό το ποσοστό της παραγωγής που τους κατανέμεται. Από πλευράς μας, όμως, δεν θα διστάσουμε να ακυρώσουμε τον προγραμματισμό που αφορά στα αυτοκίνητα της σειράς W 210, εάν αντιληφθούμε ότι η ικανότητα απορρόφησης των επιμέρους περιοχών δεν δικαιολογεί το κατανεμηθέν μερίδιο παραγωγής. Είναι αποκλειστικά στα χέρια σας να μην αφήσετε να συμβεί αυτό.

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Mercedes Benz Aktiengesellschaft

Panka Dr. Fahr"

(79) Η DaimlerChrysler υποστηρίζει σχετικά ότι οι πρώτες πέντε παράγραφοι αυτού του υπηρεσιακού σημειώματος, το οποίο απευθυνόταν αποκλειστικά στο γερμανικό δίκτυο διανομής, αφορούσε μόνο τον ανταγωνισμό εντός Γερμανίας. Μόλις η έκτη παράγραφος αναφέρεται στις δραστηριότητες μεταπώλησης, μεταξύ άλλων, και στο Βέλγιο. Η εμπεριεχόμενη στην τελευταία παράγραφο εντολή της διακοπής τέτοιου είδους πωλήσεων, καθώς και η απειλή της ανάκλησης του προγραμματισμού για τα αυτοκίνητα της σειράς W 210, στην περίπτωση που η καταμερισθείσα παραγωγή δεν θεμελιώνεται από την ικανότητα απορρόφησης των επιμέρους συμφωνημένων περιοχών, αφορά σε δραστηριότητες μεταπώλησης και κατά συνέπεια δεν μπορούν να διατυπωθούν επιφυλάξεις ως προς αυτήν(86).

(80) Ως προς την επισήμανση της DaimlerChrysler, ότι το κείμενο στην έκτη παράγραφο ("Σε συνάρτηση ... δέουσα προσπάθεια.") αφορά συναλλαγές με μεταπωλητές, η Επιτροπή δεν προβάλλει αντίρρηση (βλέπε αιτιολογική σκέψη 82, παράγραφο 4, των αιτιάσεων).

(81) Η Επιτροπή, όμως, δεν δύναται να συμφωνήσει με την ερμηνεία της DaimlerChrysler: Στη δεύτερη παράγραφο του σημειώματος, επισημαίνεται η ζήτηση για το W 210 "διεθνώς" και όχι π.χ. η πορεία των πωλήσεων στη Γερμανία. Η τρίτη παράγραφος του σημειώματος συνδέεται με τη διαπίστωση αυτή ("Λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα αυτά, θεωρούμε απαράδεκτο ...") και ζητά από τους συμβαλλόμενους διανομής στη Γερμανία να επικεντρωθούν στη δική τους περιοχή και να μην προσελκύουν με πιο συμφέροντες όρους πελάτες εκτός της δικής τους συμφωνημένης περιοχής. Και στην τέταρτη παράγραφο, επίσης, επισημαίνεται ότι συμφωνίες σχετικά με τους στόχους(87), δηλαδή οι συμφωνίες που αφορούν στα οχήματα που θα πρέπει να πωληθούν μέσω των υποκαταστημάτων στη συμφωνημένη περιοχή τους, θα πρέπει να καθορίζουν τις καθημερινές εμπορικές συναλλαγές. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να εξασφαλιστεί, όπως αναφέρεται στην πέμπτη παράγραφο ότι "θα καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά τον εσωτερικό ανταγωνισμό όχι μόνο ως προς τη σειρά W 210, αλλά και ως προς άλλες σειρές". Με το κείμενο των πρώτων πέντε παραγράφων του σημειώματος, κατά συνέπεια, επισημαίνεται στους συμβαλλόμενους διανομείς στη Γερμανία να περιοριστούν στη δική τους συμφωνημένη περιοχή. Αυτό έχει αναπόφευκτα ως συνέπεια ότι τους επιβάλλεται επίσης να πωλούν αυτοκίνητα της σειράς W 210, αλλά και των άλλων σειρών, μόνο σε πελάτες προερχόμενους από τη δική τους συμφωνημένη περιοχή και όχι σε πελάτες από άλλες περιοχές του εσωτερικού ή του εξωτερικού. Το αναφερόμενο στην αιτιολογική σκέψη 84 έγγραφο της 26ης Φεβρουαρίου 1996 το επιβεβαιώνει.

(82) Και η έβδομη παράγραφος αυτού του σημειώματος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συνδεθεί μόνο με την έκτη παράγραφο, στην οποία επικρίνονται οι δοσοληψίες με μεταπωλητές, κάτι στο οποίο η Επιτροπή δεν προβάλει αντίρρηση.

(83) Στην τελευταία παράγραφο, μάλιστα, απειλείται γενικά, η ακύρωση του προγραμματισμού κατανομής της παραγωγής του W 210 σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η ικανότητα απορρόφησης των επιμέρους περιοχών δεν δικαιολογεί τον αριθμό αυτοκινήτων W 210 που αναλογεί στον εκάστοτε αντιπρόσωπο από την παραγωγή. Η παράγραφος αυτή δεν αναφέρεται ούτε ως προς τη διατύπωση, ούτε ως προς το περιεχόμενό της αποκλειστικά στις αναφερόμενες στην έκτη παράγραφο συναλλαγές με μεταπωλητές, αλλά σε όλα τα προηγούμενα αναφερθέντα, δηλαδή και στις παραγράφους ένα έως πέντε, στις οποίες ζητείται από τους συμβαλλόμενους διανομείς να επικεντρωθούν στη συμφωνημένη τους περιοχή και να πωλήσουν εκεί τα αυτοκίνητα όλων των σειρών που τους καταμερίζονται. Έτσι, το υπηρεσιακό σημείωμα εμπεριέχει τουλάχιστον και την παρότρυνση ότι οι συμβαλλόμενοι διανομείς, για να αποφύγουν τη μείωση του εφοδιασμού τους με καινούργια αυτοκίνητα της σειράς W 210, θα πρέπει να πωλούν στη συμφωνημένη περιοχή, δηλαδή να μην πωλούν σε πελάτες οι οποίοι δεν έχουν τόπο διαμονής ή έδρα επιχείρησης στη συμφωνημένη περιοχή του συμβαλλόμενου διανομέα. Το παρακάτω έγγραφο, το οποίο αναφέρεται ρητά στο (αναφερόμενο στην αιτιολογική σκέψη 78) υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Φεβρουαρίου 1996, επιβεβαιώνει το σκεπτικό της Επιτροπής.

(84) Στα πρακτικά του συνεδρίου LVP(88) της 26ης Φεβρουαρίου 1996, τονίστηκε για μία ακόμα φορά η σημασία της συμμόρφωσης προς εν λόγω υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Φεβρουαρίου 1996: Στα πρακτικά αναφέρονται τα ακόλουθα, στο σημείο TOP 4γ) "Παραδόσεις στο Βέλγιο":

"Ο κύριος Bruhn μοιράζει τον κατάλογο των παραδόσεων με προορισμό το Βέλγιο τον Ιανουάριο 96 (περισσότερες από 100 μονάδες W 210) και ενημερώνει σχετικά με την επιθυμία να δοθούν 200 μονάδες W 210 στην MB Bel για τη μείωση των χρόνων παράδοσης. Στην περίπτωση που επιτευχθεί η μείωση, θα γίνει ο επιμερισμός στις περιοχές, σύμφωνα με την έκθεση της MBBel. Η περιφερειακή διεύθυνση επιμερίζει τις μειώσεις στα εκάστοτε ΝDL (σημείωση της Επιτροπής: υποκαταστήματα).

Για μία ακόμα φορά τονίστηκε κατηγορηματικά η αναγκαιότητα της τήρησης των αναφερόμενων στο υπηρεσιακό σημείωμα των κυρίων Panka/Dr. Fahr"

(89).

(85) Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 63, ο όρος "παράδοση" περιλαμβάνει όλα τα είδη διασυνοριακών πωλήσεων, περιλαμβανομένων των πωλήσεων σε τελικούς καταναλωτές. Σε ένα υπηρεσιακό σημείωμα του τμήματος MBVD/RNP της 15ης Μαρτίου 1996 προς όλους τους VLP (προϊστάμενους τμημάτων διανομής επιβατικών αυτοκινήτων) και GBL-P (περιφερειακούς διευθυντές διανομής επιβατικών αυτοκινήτων) της Region Nord με τα υποκαταστήματα Bielefeld, Braunschweig, Βρέμη, Dortmund, Emden, Αμβούργου, Ανοβέρου, Kassel, Κίελου και Lübeck(90), σημειώνεται στο παράρτημα (τίτλος παραρτήματος: "Ταξινομήσεις γκρίζας αγοράς (καινούργια αυτοκίνητα) παραδόσεις στο Βέλγιο 2/96") ότι εκ νέου παραδόθηκαν στο Βέλγιο συνολικά 23 αυτοκίνητα τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1996. Ακολούθως αναφέρεται:

"Σας ζητούμε για μία ακόμη φορά επισταμένως να κάνετε οτιδήποτε περνά από το χέρι σας για την αποτροπή τέτοιου είδους παραδόσεων. Σε περίπτωση που μελλοντικώς διαπιστωθούν ευθύνες για παραδόσεις μέσω υποκαταστημάτων της Region Nord, οι παραβάσεις αυτές θα τιμωρηθούν αυστηρά."

(86) Παρόλο που το υπηρεσιακό σημείωμα αυτό απευθύνεται μόνο στα υποκαταστήματα της Region Nord, από τη διατύπωση προκύπτει ότι δεν θα πρέπει να παρεμποδιστούν οι εμπορικές συναλλαγές των υποκαταστημάτων μόνον με το Βέλγιο, κάτι για το οποίο δεν θα υπήρχε αντίρρηση από πλευράς νομοθεσίας για τις δεσπόζουσες θέσεις, καθώς στην περίπτωση αυτή πρόκειται για μία εσωτερική διαδικασία του ομίλου. Αντίθετα από τη φράση "ευθύνες για παραδόσεις μέσω υποκαταστημάτων της Region Nord", προκύπτει ότι τα υποκαταστήματα θα έπρεπε να διακόψουν και τις εμπορικές συναλλαγές των συμβεβλημένων διανομέων/αντιπροσώπων με όλους τους βέλγους πελάτες, δηλαδή και με βέλγους τελικούς καταναλωτές.

(87) Τη δυνατότητα αυτή την έχουν τα υποκαταστήματα, καθώς οι παραγγελίες των πελατών για ένα καινούργιο αυτοκίνητο, που απευθύνονται προς τους συμβεβλημένους διανομείς/αντιπροσώπους, υποβάλλονται υποχρεωτικά από τους τελευταίους στα υποκαταστήματα, τα οποία τις ελέγχουν και τις επιβεβαιώνουν αποστέλλοντας στον αγοραστή μία επιβεβαίωση της παραγγελίας(91). Το υπηρεσιακό σημείωμα επικεντρώνεται σε αυτές τις επιβεβαιώσεις παραγγελίας που αποστέλλονται από τα υποκαταστήματα και θέλει να πετύχει να μην επιβεβαιώνονται οι υποβαλλόμενες από τους αντιπροσώπους παραγγελίες αλλοδαπών τελικών καταναλωτών (των αποκαλούμενων "πελατών από άλλες χώρες") από τα υποκαταστήματα.

(88) Αυτό δεν αμφισβητείται ούτε από την DaimlerChrysler στην υποβολή παρατηρήσεων επί των αιτιάσεων(92). Η εταιρεία, ωστόσο, σημειώνει ότι με τον όρο "παραδόσεις", ο οποίος χρησιμοποιείται αδιακρίτως σε αμφότερα τα έγγραφα, νοούνται μόνο οι πωλήσεις σε μεταπωλητές. Και στο υπηρεσιακό σημείωμα προς τα υποκαταστήματα της Region Nord λόγος γινόταν μόνο για πωλήσεις προς βέλγους μεταπωλητές. Τα υποκαταστήματα αυτά, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, εφοδίαζαν σε μεγάλη έκταση βέλγους μεταπωλητές. Δεν υπήρχε κανένας λόγος για λήψη των οποιωνδήποτε μέτρων εναντίον των πωλήσεων σε τελικούς καταναλωτές.

(89) Η Επιτροπή επισημαίνει σχετικά ότι στο συνέδριο LVP της 26ης Φεβρουαρίου 1996, γίνεται αναφορά στο υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Φεβρουαρίου 1996 (βλέπε την παραπάνω αιτιολογική σκέψη 84) προς το γερμανικό δίκτυο διανομής. Όπως παρουσιάζεται παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 81, το υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Φεβρουαρίου 1996, που ανέφερε ότι "επαναλαμβάνεται για ακόμα μια φορά ... η αναγκαιότητα της τήρησής τους", κάλυπτε κάθε είδους διασυνοριακές εμπορικές συναλλαγές. Η σημασία του σημειώματος της 6ης Φεβρουαρίου 1996 τονίζεται κατά συνέπεια για μία ακόμα φορά με την σύσταση της 26ης Φεβρουαρίου 1996.

(90) Επίσης, η σύσταση που εμπεριέχεται στο υπηρεσιακό σημείωμα της 15ης Μαρτίου 1996 για "αποφυγή παραδόσεων στο Βέλγιο", σημαίνει ότι έπρεπε να διακοπεί κάθε είδους εμπορική συναλλαγή με την αλλοδαπή. Το ερώτημα, εάν υφίστατο ή όχι κάποιος συγκεκριμένος λόγος για μία τέτοιου είδους αίτηση, δεν είναι ουσιώδες για την ερμηνεία του περιεχομένου ενός τέτοιου σημειώματος. Το τελευταίο απευθυνόταν σε ένα μεγάλο κύκλο αποδεκτών, στους οποίους το παρασκήνιο πίσω από το εν λόγω υπηρεσιακό σημείωμα ήταν, χωρίς αμφιβολία, γνωστό. Επίσης, το υπηρεσιακό σημείωμα δεν περιέχει καμία εξήγηση σχετικά με το παρασκήνιο αυτό, ούτε διευκρινίζει ρητά αν με τη διατύπωση παραδόσεις στο Βέλγιο εννοούνταν μόνο οι πωλήσεις σε ανεξάρτητους μεταπωλητές.

(91) Κατά την άποψη της Επιτροπής, ένα υπηρεσιακό σημείωμα, το οποίο στρέφεται κατά του εφοδιασμού ανεξάρτητων μεταπωλητών, θα πρέπει να είναι διατυπωμένο ρητά και καθαρά. Μόνον έτσι μπορεί ο αποδέκτης του αμέσως και με την απαιτούμενη σαφήνεια να γνωρίζει αν πρέπει να σταματήσει αμέσως και τι του επιτρέπεται να κάνει. Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη ότι ακόμη και η DaimlerChrysler(93) ξεκαθαρίζει ότι υπήρχε πιθανότητα, τα μέτρα τα οποία στρέφονταν κατά των πωλήσεων προς μεταπωλητές, ως προς τη διατύπωσή τους "να υπερέβησαν το στόχο τους" και σε κάθε περίπτωση εκ των υστέρων να μπορούν να ερμηνεύονται ότι περιελάμβαναν και τις επιτρεπόμενες πωλήσεις προς τελικούς καταναλωτές.

(92) Από τα διαθέσιμα έγγραφα προκύπτει, περαιτέρω, ότι η Mercedes-Benz επανέλαβε πολλές φορές τις στρεφόμενες εναντίον των παράλληλων εξαγωγών οδηγίες προς τους γερμανούς αντιπροσώπους, μέσω συστάσεων προς το γερμανικό δίκτυο διανομής, συμπεριλαμβανομένων και των αντιπροσώπων, να αποφεύγεται κατά το δυνατόν ο "εσωτερικός ανταγωνισμός" μεταξύ των συμβεβλημένων διανομέων.

Έτσι, στο υπηρεσιακό σημείωμα (βλέπε την παραπάνω αιτιολογική σκέψη 78) της Mercedes-Benz AG, τμήμα MBVD/VP της 6ης Φεβρουαρίου 1996(94), το οποίο παρατίθεται αυτούσιο, προς προϊστάμενους υποκαταστημάτων/ιδιοκτήτες/γενικούς διευθυντές αντιπροσώπους/αντιπροσώπους χονδρικής, τους επισημαίνεται ότι "είναι απαράδεκτο να μην συγκεντρώνουν οι λιανικές επιχειρήσεις τις προσπάθειές τους στη δική τους συμφωνημένη περιοχή, και ο ανταγωνισμός για την πελατεία να περιστρέφεται γύρω από την τιμή και τους όρους πώλησης και όχι γύρω από την απόδοση". Στη συνέχεια αναφέρεται στο υπηρεσιακό σημείωμα: "Είμαστε πεπεισμένοι ότι με τη συνεπή εφαρμογή της πολιτικής αυτής, θα καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά τον εσωτερικό ανταγωνισμό όχι μόνο ως προς τη σειρά W 210, αλλά και ως προς άλλες σειρές. Για τον λόγο αυτό υπολογίζουμε στην ανεπιφύλακτη υποστήριξή σας".

(93) Στον προαναφερθέντα, στην αιτιολογική σκέψη 72, κανόνα σχετικά με τη σύναψη συμβάσεων πώλησης αυτοκινήτων επίδειξης, αναφέρεται επιστολή του BVMB eV (Ομοσπονδιακή Ένωση Αντιπροσώπων Mercedes-Benz AG) της 26ης Ιουνίου 1996(95) προς την Mercedes-Benz AG. Σε αυτήν, σε συνάρτηση με την πώληση ενός αυτοκινήτου επίδειξης S 500 με έκπτωση 31,5 % (όπου σε παρόμοιες περιπτώσεις χορηγούνται κατά τα φαινόμενα εκπτώσεις έως και 38 %) μέσω του υποκαταστήματος Regensburg προς έναν πελάτη από τη συμφωνημένη περιοχή ενός αντιπροσώπου Mercedes, επισημαίνονται τα ακόλουθα: τέτοιου είδους εκπτώσεις περιορίζουν ή εξαλείφουν τις δυνατότητες των αντιπροσώπων να χρησιμοποιούν αυτοκίνητα S-Klasse ως εταιρικά αυτοκίνητα ή αυτοκίνητα επίδειξης. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα, αυτό επηρεάζει επίσης τις δυνατότητες της σύναψης συμφωνιών πώλησης στην ίδια συμφωνημένη περιοχή. Προς όφελος της σφαιρικής προβολής και παρουσίασης της S-Klasse και της εξ αυτών συνεπαγόμενης διασφάλισης των πωλήσεων, ζητείται από τη Mercedes-Benz AG "να δραστηριοποιηθεί ενεργητικά για την τήρηση των συμφωνηθέντων 'κανόνων του παιχνιδιού' ούτως ώστε να υποχωρήσει το φαινόμενο του εσωτερικού ανταγωνισμού στο σύνολο του δικτύου λιανικής".

Στη συνέχεια αναφέρεται στην επιστολή:

"Θέλουμε για μία ακόμα φορά να τονίσουμε ότι η επιτροπή των αντιπροσώπων υποστήριζε πάντοτε τη λήψη μέτρων για τον περιορισμό του εσωτερικού ανταγωνισμού και τη δρομολόγηση των κατάλληλων ενεργειών έναντι των επιχειρήσεων λιανικής, ανεξάρτητα εάν πρόκειται για ΝDL (σημείωση της Επιτροπής: υποκαταστήματα) ή αντιπροσώπους οι οποίοι έχουν άλλους στόχους και ασκώντας εκτοπιστικό ανταγωνισμό υποσκάπτουν από οικονομικής πλευράς το δικαίωμα αποκλειστικής διανομής."

(94) Στην απαντητική επιστολή της Mercedes-Benz AG της 22ας Ιουλίου 1996(96) γνωστοποιείται στην BVMB eV, ότι πωλήσεις αυτοκινήτων επίδειξης με υψηλούς ή αυξημένους όρους, πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις και να επικεντρώνονται αποκλειστικά στην ίδια συμφωνημένη περιοχή. "Σε αντίθετη περίπτωση δημιουργείται στην πράξη εσωτερικός ανταγωνισμός, τον οποίο και εμείς απορρίπτουμε και καταπολεμούμε με αποφασιστικότητα, όπως και εσείς. Πιστεύουμε ότι αυτό το έχουμε ήδη αποδείξει πολλές φορές κατά το παρελθόν".

(95) Στην υποβολή παρατηρήσεων επί των αιτιάσεων(97), η DaimlerChrysler ισχυρίζεται ότι οι αναφερόμενοι περιορισμοί αφορούσαν μόνο την ημεδαπή και όχι πωλήσεις στην αλλοδαπή. Κατά συνέπεια, το θέμα αυτό δεν έχει σχέση με τους από την Επιτροπή εξεταζόμενους περιορισμούς των εξαγωγών.

(96) Η Επιτροπή δεν μπορεί να συμφωνήσει με τους παραπάνω ισχυρισμούς. Στόχος της σύστασης προς τους αντιπροσώπους να πωλούν αυτοκίνητα μόνο στη δική τους συμφωνημένη περιοχή, είναι οι πελάτες, οι οποίοι δεν έχουν τον τόπο κατοικίας τους στη συμφωνημένη περιοχή του αντιπροσώπου, δηλαδή και οι αλλοδαποί πελάτες, να μην μπορούν να αποκτήσουν τέτοιου είδους αυτοκίνητα σε συμφέρουσα τιμή· αυτό σημαίνει ότι η Mercedes-Benz θέλει να αποτρέψει την προσέλκυση πελατών με ελκυστικές τιμές και όρους αγοράς, από συμβεβλημένο διανομέα διαφορετικό από εκείνον στην συμφωνημένη περιοχή του οποίου υπάγονται. Όπως προκύπτει από το κείμενο της απαντητικής επιστολής της Mercedes-Benz της 22ας Ιουλίου 1996, ο "εσωτερικός" ανταγωνισμός δεν ήταν αποδεκτός και καταπολεμείτο αποφασιστικά, ενώ το ίδιο επισημαίνεται και στο υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Φεβρουαρίου 1996(98), πέμπτη παράγραφος.

(97) Για να τονίσει ακόμα περισσότερο την παραπάνω περιγραφόμενη αίτηση προς τους γερμανούς συμβαλλόμενους διανομείς, η Mercedes-Benz περιόρισε ή τουλάχιστον απείλησε με περιορισμό και τις παραδόσεις αυτοκινήτων προς τους γερμανικούς συμβαλλόμενους διανομείς, όπως προκύπτει από τα ακόλουθα:

(98) Το υπηρεσιακό σημείωμα της Mercedes-Benz, τμήμα MBVD, της 5ης Μαρτίου 1996(99), προς όλες τις περιφέρειες και LVP έχει ως εξής:

"Μείωση των W 210

προς όφελος της M.B. Βελγίου

Όπως συμφωνήθηκε στο συνέδριο LVP στις 26 Φεβρουαρίου 1996, θα μειωθεί ο αριθμός κατανεμημένων αυτοκινήτων της σειράς W 210 για διάφορα υποκαταστήματα.

Αυτό θα βασισθεί στις παραδόσεις αυτοκινήτων στο Βέλγιο κατά τον Ιανουάριο.

Συνημμένη σας αποστέλλεται κατάσταση σχετικά με τις μειώσεις για τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.

Σε περίπτωση που δεν υποχωρήσουν οι παραδόσεις στο Βέλγιο, οι μειώσεις θα επεκταθούν και στις καινούργιες σειρές."

(99) Στις παρατηρήσεις επί των αιτιάσεων η DaimlerChrysler επισημαίνει ότι το υπηρεσιακό σημείωμα αυτό απευθυνόταν μόνο στα υποκαταστήματα, κάτι το οποίο δεν συνεπάγεται κανένα απολύτως νομικό πρόβλημα(100). Οι παραδόσεις στο Βέλγιο αποτελούσαν σχεδόν χωρίς εξαίρεση πωλήσεις σε μη εξουσιοδοτημένους μεταπωλητές. Οι μειώσεις έγιναν μόνον όσον αφορά τα υποκαταστήματα τα οποία είχαν δοσοληψίες με μεταπωλητές. Μέτρα κατά αντιπροσώπων δεν υπήρξαν, όπως υποστηρίζεται από την Επιτροπή στο σημείο 114 των αιτιάσεων.

(100) Η Επιτροπή επισημαίνει σχετικώς το εξής: το υποκατάστημα Regensburg, όπως αναπτύσσεται στο σημείο 102 των αιτιάσεων, γνωστοποίησε, στο υπηρεσιακό σημείωμα προς την Region Süd της 12ης Μαρτίου 1996, ότι στην περίπτωση του αυτοκινήτου που κατέληξε στο Βέλγιο επρόκειτο για μεταβίβαση από πλευράς ενός γερμανού πελάτη. Ο πελάτης αυτός μέχρι τότε δεν είχε μεταβιβάσει ποτέ του αυτοκίνητο. Το υποκατάστημα για τον λόγο αυτό εναντιώνεται στη μείωση(101). Το έγγραφο αυτό καταδεικνύει το ότι η Mercedes-Benz μείωσε τον αριθμό των καινούργιων αυτοκινήτων με τα οποία θα εφοδίαζε τις αντιπροσωπείες εξαιτίας των εξαγωγών προς το Βέλγιο, συνολικά και μονομιάς, χωρίς να διερευνήσει τις περιστάσεις, όχι μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες αποδεδειγμένα πωλήθηκαν καινούργια αυτοκίνητα σε μεταπωλητές.

(101) Ο ισχυρισμός της DaimlerChrysler, ότι δεν ελήφθησαν μέτρα εις βάρος των αντιπροσώπων(102), δεν ευσταθεί. Εξαιτίας των εμπλεκόμενων συμφερόντων δεν μπορεί να εννοηθεί ότι οι εξαγωγές αυτοκινήτων συνεπάγονταν μειώσεις στα υποκαταστήματα αλλά όχι στους αντιπροσώπους. Τα παρακάτω έγγραφα το επιβεβαιώνουν. Στα έγγραφα που βρέθηκαν στο πλαίσιο του ελέγχου χαρακτηρίζονται ως "υποκαταστήματα" και οι έμποροι χονδρικής Μονάχου (Auto Henne) και Καρλσρούης (Schönperlen), οι οποίοι παρέδωσαν αυτοκίνητα στο Βέλγιο(103). Επιπλέον, από τη σύγκριση των αριθμών παραγγελίας των αυτοκινήτων, τα οποία ο αντιπρόσωπος Ηirschvogel στο Straubing παρέδωσε στο Βέλγιο(104), σε συνάρτηση με τους καταλόγους που ετοίμασε η MBBel, προκύπτει ότι τα αυτοκίνητα της MBBel που παραδόθηκαν από αντιπροσώπους, ήταν καταμερισμένα, με βάση τους αριθμούς παραγγελίας, στα υποκαταστήματα ακόμα και εάν ένα αυτοκίνητο είχε πωληθεί με τη μεσολάβηση ενός συμβεβλημένου διανομέα(105). Το χειρόγραφο σημείωμα του κυρίου Bruhn της 4ης Μαρτίου 1996(106) επισημαίνει, τέλος, ότι έπρεπε να παραδοθούν στο Βέλγιο άλλα 200 αυτοκίνητα W 210, τα οποία θα έπρεπε να αφαιρεθούν από τα υποκαταστήματα (NDL) ή τους συμβεβλημένους διανομείς (VP): "Η μείωση πρέπει να επέλθει μετά από συμφωνία με τον LVP στα ΝDL/VP, τα οποία πραγματοποιούν παραδόσεις στο Βέλγιο!" Κατά συνέπεια, καταρρίπτεται το αντεπιχείρημα της DaimlerChrysler ότι οι μειώσεις αφορούσαν τα υποκαταστήματα και όχι τους αντιπροσώπους.

1.6.1.2. Οδηγία προς τους αντιπροσώπους να απαιτούν προκαταβολή 15 % σε περίπτωση παράλληλων εξαγωγών

(102) Η οδηγία, επίσης, προς τους αντιπροσώπους, στην περίπτωση των παράλληλων εξαγωγών, στις αποκαλούμενες συναλλαγές με "πελάτες από άλλες χώρες" να απαιτούν προκαταβολή ύψους 15 %, αποτελεί ένα μέτρο το οποίο δυσχεραίνει τις επιτρεπόμενες παράλληλες εξαγωγές.

(103) Από την εγκύκλιο της Mercedes-Benz αριθ. 52/85 της 12ης Σεπτεμβρίου 1985, μεταξύ άλλων, προς τους αντιπροσώπους χονδρικής και αντιπροσώπους, καθώς και τα συμβεβλημένα συνεργεία, που αφορούσε στις επιπτώσεις του κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορίες της ΕΚ στον ημεδαπό φορέα διανομής(107), προκύπτει ότι στην περίπτωση εμπορικής συναλλαγής με έναν "πελάτη από άλλη περιοχή" από την Κοινότητα ή τον ΕΟΧ, θα έπρεπε να απαιτείται προκαταβολή 15 % επί της τιμής αγοράς. Αυτό ισχύει για σχεδόν όλες τις συναλλαγές με "πελάτες από άλλες χώρες", όπως προκύπτει από το κείμενο της εγκυκλίου, όπου αναφέρεται:

"...

Σε πελάτες ΕΚ, σύμφωνα με τις νέες συμβάσεις αντιπροσωπείας, και σε συμφωνία με τις διατάξεις του κανονισμού για εξαίρεση κατά κατηγορίες της ΕΚ, ισχύουν οι ακόλουθοι κανόνες:

...

...

Προκαταβολές για συναλλαγές με πελάτες ΕΚ

Όπως συνηθίζεται σήμερα παγκοσμίως σε συναλλαγές με τουρίστες, πρέπει να ζητείται προκαταβολή στις ακόλουθες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων και των πελατών από την ΕΚ:

1. Παραγγελίες με εξοπλισμό διαφορετικό απ' αυτόν της χώρας, εξαιτίας των δυσχερών δυνατοτήτων διάθεσης στην ημεδαπή, στην περίπτωση μη αγοράς από τον πελάτη.

2. Πολλαπλές παραγγελίες ενός πελάτη ΕΚ στο πλαίσιο της επαγγελματικής του ιδιόχρησης.

3. Για αυτοκίνητα με πλούσιο ειδικό εξοπλισμό, τα οποία στην περίπτωση μη πώλησης πιθανότατα θα απαιτήσουν έκπτωση για την πώλησή τους. Αυτό αντιστοιχεί και στην ήδη σήμερα ακολουθούμενη πρακτική ως προς πελάτες ημεδαπής.

4. Επιπλέον, θεωρούμε αναγκαία την προκαταβολή ακόμα και από πελάτες ΕΚ, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο πελάτης παραγγέλνει αυτοκίνητα σε ημεδαπή έκδοση. Αυτό μας φαίνεται ενδεδειγμένο, καθώς μας είναι αναγκαίο να υπάρχει απόδειξη της σοβαρότητας της επιθυμίας ενός αλλοδαπού πελάτη να αγοράσει αυτοκίνητο. Επιπλέον, ανάλογα με τον τόπο κατοικίας του πελάτη στην αλλοδαπή, υφίσταται αυξημένος κίνδυνος σε περίπτωση που εμφανισθούν προβλήματα, π.χ. κατά την παραλαβή του αυτοκινήτου και την πληρωμή του, που θα μπορούσαν να συνεπάγονται εκτενείς διοικητικές διαδικασίες και όχληση για μας.

Σε όλες τις προαναφερόμενες περιπτώσεις, θα πρέπει να απαιτείται προκαταβολή 15 % επί της τιμής αγοράς (αντίστοιχη προς το τέλος μη παραλαβής που περιλαμβάνεται στους όρους πώλησης καινούργιων αυτοκινήτων).

...

Σας παρακαλούμε να ενημερώσετε λεπτομερειακά όλο το προσωπικό πωλήσεων σχετικά με τις νέες οδηγίες. Σε περίπτωση που υπάρξουν πρόσθετες ερωτήσεις, σας παρακαλούμε να απευθυνθείτε οπωσδήποτε σε εμάς."

(104) Η DaimlerChrysler επιβεβαιώνει την ορθότητα των παραπάνω, ως προς το περιεχόμενο της εγκυκλίου, στο σημείο 103 των παρατηρήσεών της(108).

1.6.2. ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΜΙΣΘΩΣΗΣ (ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΙΣΠΑΝΙΑ)

(105) Η γερμανική σύμβαση αντιπροσωπείας της Mercedes-Benz AG στην έκδοση 7/87(109), περιελάμβανε στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ), τον ακόλουθο κανόνα για τη σύναψη συμβάσεων πώλησης αυτοκινήτων με επιχειρήσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης(110):

"Ο αντιπρόσωπος δεν έχει δικαίωμα σύναψης εμπορικών συναλλαγών με

...

δ) επιχειρήσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης, με εξαίρεση τις ακόλουθες περιπτώσεις:

- το αυτοκίνητο προορίζεται για τις ίδιες ανάγκες της επιχείρησης χρηματοδοτικής μίσθωσης,

- το αυτοκίνητο προορίζεται για λήπτη χρηματοδοτικής μίσθωσης (τελικό καταναλωτή) προερχόμενο από τη συμφωνημένη περιοχή,

- μία σύμβαση πώλησης με έναν τελικό καταναλωτή, που ολοκληρώνεται με τη μεσολάβηση του αντιπροσώπου στη συμφωνημένη περιοχή, μετατρέπεται εκ των υστέρων σε χρηματοδοτική μίσθωση,

- ο λήπτης χρηματοδοτικής μίσθωσης απευθύνθηκε από μόνος του προς το ΝDL (σημείωση της Επιτροπής: υποκατάστημα)/τον αντιπρόσωπο."

(106) Στις 6 Αυγούστου 1996 η Mercedes-Benz, τμήμα MBVD/VP, απέστειλε υπηρεσιακό σημείωμα προς τους προϊσταμένους υποκαταστημάτων/ιδιοκτήτες και γενικούς διευθυντές όλων των αντιπροσωπειών, με θέμα τις ξένες εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης(111). Οι ξένες εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης δεν εξαρτώνται από τον όμιλο Daimler-Benz. Το υπηρεσιακό σημείωμα έχει ως εξής:

"Ξένες εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης

Αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι,

δυστυχώς συχνά διαπιστώνουμε ότι ξένες εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης διαδίδουν σε πελάτες και ενδιαφερόμενους προσφορές χρηματοδοτικής μίσθωσης της Mercedes-Benz, οι οποίες ακόμα και σε μεμονωμένη εμπορική συναλλαγή περιλαμβάνουν εκπτώσεις, τις οποίες από πλευράς μας δεν είμαστε διατεθειμένοι να χορηγήσουμε. Διαθέτουμε στοιχεία και συγκεκριμένα παραδείγματα, για το ότι αυτές οι προσφορές χρηματοδοτικής μίσθωσης παρέχονται υπό την προϋπόθεση ότι ο πελάτης δεν θα αγοράσει το αυτοκίνητο μέσω του μεσάζοντα πώλησης, αλλά μέσω της εταιρείας χρηματοδοτικής μίσθωσης.

Η ελκυστικότητα των προσφορών των ξένων εταιρειών χρηματοδοτικής μίσθωσης, κατά συνέπεια, δεν έγκειται στο ότι εκφράζεται μέσα από τους όρους οι οποίοι συμφωνήθηκαν μεταξύ μεσολαβητή πώλησης και πελάτη, ενώ πέραν αυτού, μέσω υψηλών υπολειπόμενων αξιών και χαμηλών ίδιων περιθωρίων κέρδους, συνεπάγονται πλεονεκτήματα έναντι των MBLF ή των επιχειρήσεων χρηματοδοτικής μίσθωσης του ίδιου του αντιπροσώπου. Η ελκυστικότητα αυτή πρέπει να αποδοθεί περισσότερο στο ότι οι ξένες εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης δημιουργούν ένα απόθεμα αυτοκινήτων ή διατηρούν γενικές συμφωνίες παράδοσης με μεσάζοντες πώλησης του δικτύου μας, στο πλαίσιο των οποίων παρέχονται και οι αντίστοιχες εκπτώσεις.

Με τα δεδομένα αυτά, επισημαίνουμε για μία ακόμα φορά ότι ο εφοδιασμός των εταιρειών χρηματοδοτικής μίσθωσης είναι επιτρεπτός μόνο στις ακόλουθες περιπτώσεις:

- το αυτοκίνητο προορίζεται για τις ίδιες ανάγκες της επιχείρησης χρηματοδοτικής μίσθωσης,

- το αυτοκίνητο προορίζεται για έναν λήπτη χρηματοδοτικής μίσθωσης (τελικό καταναλωτή) στη συμφωνημένη περιοχή,

- μία σύμβαση πώλησης, η οποία ολοκληρώνεται μέσω εντολής του ΝDL (υπόδειξη της Επιτροπής: NDL = υποκατάστημα) ή τη μεσολάβηση του αντιπροσώπου, με έναν τελικό καταναλωτή στη συμφωνημένη περιοχή, μετατρέπεται εκ των υστέρων σε συναλλαγή χρηματοδοτικής μίσθωσης,

- ο λήπτης χρηματοδοτικής μίσθωσης απευθύνθηκε από μόνος του προς το ΝDL/τον αντιπρόσωπο.

Στις περιπτώσει που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές, θα χρεώνουμε το πλήρες ποσό της προμήθειας του αυτοκινήτου στο ΝDL ή στον αντιπρόσωπο· πέραν αυτού επιφυλασσόμαστε ως προς τις συνέπειες τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο σύμβασης.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι θα υιοθετήσετε το σκεπτικό μας και ότι θα μας υποστηρίξετε ανεπιφύλακτα στην εφαρμογή του στην αγορά."

(107) Η ισπανική σύμβαση διανομής περιέχει επίσης, τουλάχιστον από την 1η Οκτωβρίου 1996, στο άρθρο 4 στοιχείο δ)(112), έναν αντίστοιχο κανόνα για την πώληση αυτοκινήτων σε ξένες εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης.

(108) Οι κανόνες αυτοί περιλαμβάνονται επίσης και στην καινούργια έκδοση της γερμανικής σύμβασης αντιπροσωπείας της Daimler-Benz AG (έκδοση Ιουλίου 1997), ωστόσο έχουν συμπληρωθεί τα ακόλουθα: ο αντιπρόσωπος επιτρέπεται να συνάψει σύμβαση πώλησης ενός αυτοκινήτου με εταιρεία χρηματοδοτικής μίσθωσης και στην ακόλουθη περίπτωση:

"- η εταιρεία χρηματοδοτικής μίσθωσης απευθύνθηκε από μόνη της σε αντιπρόσωπο για λογαριασμό ενός συγκεκριμένου τελικού καταναλωτή."

(109) Η σύμβαση αντιπροσωπείας χονδρικής περιλαμβάνει στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ), έναν όμοια διατυπωμένο κανόνα(113).

(110) Καταρχήν επισημαίνεται ότι αυτές οι συμβατικές διατάξεις σχετικά με τον εφοδιασμό εταιρειών χρηματοδοτικής μίσθωσης, δεν λαμβάνουν υπόψη αν το αυτοκίνητο, με βάση τις συμβάσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης, τις οποίες χρησιμοποιεί η επιχείρηση χρηματοδοτικής μίσθωσης, μπορεί να αγοραστεί από τον λήπτη χρηματοδοτικής μίσθωσης αμέσως ή μόνο μετά από παρέλευση της διάρκειας ισχύος της σύμβασης.

(111) Οι κανόνες σχετικά με τον εφοδιασμό εταιρειών χρηματοδοτικής μίσθωσης έχουν μεταξύ άλλων ως συνέπεια ότι πρέπει να αποκλείονται οι αποθεματικές παραδόσεις σε εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης. Κατ' αυτόν τον τρόπο αποκλείεται, οι εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης να μπορούν να προσφέρουν βραχυπρόθεσμα σε έναν πελάτη, ο οποίος χρειάζεται ένα αυτοκίνητο με χρηματοδοτική μίσθωση, για το οποίο ήδη έχει γίνει παραγγελία (και έχει ή δεν έχει ήδη παραδοθεί).

(112) Πέραν αυτού, όπως επισημαίνεται με έμφαση και στο υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Αυγούστου 1996, οι κανόνες αυτοί οδηγούν, στο ότι δεν επιτρέπεται η χορήγηση ποσοτικών εκπτώσεων στις εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης, καθώς δεν θεωρούνται οι ίδιες τελικοί καταναλωτές, αλλά οι λήπτες χρηματοδοτικής μίσθωσης της Mercedes-Benz. Κατά συνέπεια, η ποσοτική έκπτωση προσαρμόζεται με βάση τον αριθμό των οχημάτων που έχει ανάγκη ο μεμονωμένος λήπτης χρηματοδοτικής μίσθωσης, αριθμός ο οποίος είναι πολύ μικρότερος από τον αριθμό των αυτοκινήτων που προμηθεύεται μια εταιρεία χρηματοδοτικής μίσθωσης στο πλαίσιο μεμονωμένης εμπορικής συναλλαγής από τη Mercedes-Benz.

1.6.3. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΠΩΛΗΣΗΣ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

(113) Στις 20 Απριλίου 1995 συναντήθηκαν εννέα μέλη της ένωσης διανομέων Mercedes-Benz στο Βέλγιο (Amicale des Concessionnaires Mercedes-Benz) με τη διοίκηση της MBBel, η οποία εκπροσωπούνταν μεταξύ άλλων από τον κ. Dr. Pfahls, διευθύνοντα σύμβουλο/πρόεδρο, τον κ. Uyttenhoven, διευθυντή τομέα επιβατικών αυτοκινήτων, καθώς και οκτώ ακόμη συνεργάτες της διοίκησης της MBBel(114). Στη συνεδρίαση έγινε λόγος για τη "δράση κατά των φθηνών εισαγωγών". Ένας από τους παρευρισκόμενους διανομείς ανέφερε ότι χάρη στη δράση αυτή βελτιώθηκαν οι σχέσεις μεταξύ των διανομέων, ένας άλλος ωστόσο παραπονέθηκε για τις φθηνές εισαγωγές από την πλευρά των υποκαταστημάτων της Mercedes στις Βρυξέλλες. Ως αποτέλεσμα της συνεδρίασης συμφωνήθηκε να γίνουν δοκιμαστικές αγορές ("ghost shopping") από ανεξάρτητο πρακτορείο, έτσι ώστε να ελεγχθεί το ύψος των εκπτώσεων για το W 210. Στην περίπτωση που διαπιστωνόταν έκπτωση μεγαλύτερη του 3 %, θα μειωνόταν ο αριθμός των αναλογούντων αυτοκινήτων έως τα τέλη 1995.(115).

(114) Η DaimlerChrysler ισχυρίζεται σχετικά, ότι στην περίπτωση της δράσης αυτής πρόκειται για πρωτοβουλία των διανομέων. Η MBBel απέκρουε πάντοτε τις προτάσεις της Αmicale για καθορισμό των τιμών πώλησης. Επίσης, όσον αφορά την πρόταση της ανάθεσης σε εξωτερικό πρακτορείο της διενέργειας δοκιμαστικών αγορών, και στην περίπτωση διαπίστωσης εκπτώσεων μεγαλύτερων του 3 %, της μείωσης του αριθμού των αναλογούντων αυτοκινήτων έως τα τέλη 1995, επρόκειτο για πρόταση των διανομέων η οποία δεν εφαρμόστηκε.

(115) Η Επιτροπή επισημαίνει σχετικά τα ακόλουθα: στην εν λόγω συνεδρίαση συμμετείχαν πολλά στελέχη της MBBel, η οποία, όπως αποδεικνύεται από τα πρακτικά διαθέτει υποκαταστήματα στις Βρυξέλλες(116) και στην Αμβέρσα(117) υπό την επωνυμία Mercedes Europa(118). Στα πρακτικά της συνάντησης μεταξύ MBBel και Ένωσης Βέλγων Διανομέων στις 20 Απριλίου 1995, που συντάχθηκαν από τον αρμόδιο για του διανομείς στέλεχος της MBBel(119), κ. Rauw, καταγράφηκε ότι πρέπει να εξουσιοδοτηθεί ένα ανεξάρτητο πρακτορείο για τη διενέργεια δοκιμαστικών αγορών. Επιπλέον, ο κ. Rauw σημείωσε στα πρακτικά ότι στην περίπτωση που διαπιστώνονταν εκπτώσεις μεγαλύτερες του 3 % θα μειωνόταν ο αριθμός των αναλογούντων αυτοκινήτων. Όπως αποδεικνύεται από τα πρακτικά, στη συνάντηση αυτή αποφασίστηκε να εξουσιοδοτηθεί ένα πρακτορείο για τη διενέργεια δοκιμαστικών πωλήσεων. Σε αυτό συναίνεσε και η MBBel που συμμετείχε στη συνάντηση τόσο ως εισαγωγέας όσο και ως ιδιοκτήτρια δύο υποκαταστημάτων, δηλαδή ως επιχείρηση, η οποία στον τομέα αυτό προασπίζει και τα συμφέροντά της ως διανομέας. Η ενεργητική συμμετοχή της Mercedes προκύπτει και από το γεγονός ότι η αναφερόμενη στην απόφαση κύρωση, δηλαδή η μείωση του αριθμού των αναλογούντων καινούργιων αυτοκινήτων, μπορεί να εφαρμοσθεί μόνο από την MBBel ως προμηθεύτρια των διανομέων. Το στοιχείο αυτό συνηγορεί υπέρ του ότι η MBBel ήταν πρόθυμη να υποστηρίξει ενεργά τον καθορισμό αυτό τον τιμών, τον έλεγχο της συμπεριφοράς των τιμών και επίσης την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ενώ σε καμία περίπτωση, όπως εκ των υστέρων ισχυρίζεται η DaimlerChrysler, δεν απέρριψε την εν λόγω δράση.

(116) Οι αντιρρήσεις της DaimlerChrysler, ότι στην περίπτωση αυτή επρόκειτο απλώς για μία πρόταση της ένωσης διανομέων, οπωσδήποτε δεν είναι πειστική. Στα πρακτικά ο κ. Rauw κάνει σαφέστατο διαχωρισμό μεταξύ δηλώσεων των επιμέρους παρόντων ατόμων και αποφάσεων ή πορισμάτων της συνεδρίασης. Στην περίπτωση του συγκεκριμένου αμφισβητούμενου σημείου, δεν σημείωσε ότι επρόκειτο για πρόταση της ένωσης διανομέων. Το ότι τα πρακτικά τηρήθηκαν με μεγάλη ακρίβεια φαίνεται και από τον τρόπο της καταγραφής των δηλώσεων που προηγήθηκαν, στις οποίες έχει σημειωθεί και το ονοματεπώνυμο του εκάστοτε εισηγητή.

(117) Από διάφορα έγγραφα προκύπτει ότι οι δοκιμαστικές αγορές ανήκαν κάλλιστα στις συνήθεις πρακτικές της MBBel και ότι, συνεπώς. η αντίστοιχη ανακοίνωση έπρεπε να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνάντησης των διανομέων της Mercedes στην Αμβέρσα στις 27 Μαρτίου 1996(120), στην οποία έλαβε μέρος και ο Distriktmanager MBBel για την περιοχή Αμβέρσας, Koen Van Hout, πέντε διανομείς της Mercedes της περιοχής της Αμβέρσας και ένας παράλληλος διανομέας, δέχτηκαν την επίσκεψη ενός δοκιμαστικού αγοραστή πριν από τις 27 Μαρτίου 1996. Στο πλαίσιο της επίσκεψης αυτής έγινε έλεγχος στην πολιτική εκπτώσεων από τον οποίο προέκυψε ότι οι διανομείς χορηγούσαν εκπτώσεις ύψους 5 % έως 7 % για το W 210 (Mercedes E 290 TD).

(118) Ένας περαιτέρω έλεγχος της συμπεριφοράς ως προς τις εκπτώσεις, αφορούσε την C-Klasse: στις 26 Νοεμβρίου 1996 δόθηκε από την MBBel εντολή προς την Tokata SA να προβεί σε δοκιμαστικές αγορές και στους 47 βέλγους διανομείς(121). Σκοπός ήταν να διαπιστωθεί η συμπεριφορά ως προς τις εκπτώσεις στα μοντέλα Break 220 Diesel και Break 250 Turbodiesel της C-Klasse. Ο δοκιμαστικός αγοραστής έπρεπε στο πλαίσιο του ελέγχου να προσπαθήσει να εξασφαλίσει τουλάχιστον 7 % έκπτωση, ενώ η προθεσμία παράδοσης δεν είχε καμία σημασία.

(119) Και το ακόλουθο γεγονός απεικονίζει το έντονο ενδιαφέρον της MBBel για συγκρατημένη χορήγηση εκπτώσεων από την πλευρά των βέλγων διανομέων Mercedes. Σε μία δήλωση της 17ης Οκτωβρίου 1995 της MBBel προς την Mercedes-Benz τονίζεται: "κάνουμε ότι μας είναι δυνατόν για να διεκπεραιώσουμε το έργο μας σωστά (παραιτούμαστε από τις εξαγωγές), προσπαθούμε να κρατήσουμε τις μέσες τιμές μας σε υψηλό επίπεδο ..."(122). Μία επιστολή της MBBel προς τον βέλγο διανομέα Ηändler Garage de l'Avenue στο Charleroi της 14ης Μαρτίου 1996(123), αφορούσε σε ένα μοντέλο W 210 της Mercedes, τύπου E 200 που πωλήθηκε κατά τη διάρκεια του Σαλονιού Αυτοκινήτου στις Βρυξέλες. Στην επιστολή αρχικώς επικρίνεται η συμπεριφορά του πωλητή του διανομέα αυτού. Το άτομο αυτό παρουσιάστηκε ως πωλητής για την περιοχή της Νamur, κάτι που παρακίνησε τον πελάτη να αγοράσει το αυτοκίνητο από αυτόν. Όταν στη συνέχεια προέκυψε ότι η σύμβαση πώλησης συνάφθηκε με τον διανομέα του Charleroi, ο πελάτης διαμαρτυρήθηκε στην MBBel. Στην προαναφερόμενη επιστολή η MBBel δεν μέμφεται μόνον αυτό το συμβάν, αλλά το λαμβάνει ως αφορμή για να επισημάνει την έκπτωση 6 % επί της τιμής του καινούργιου αυτοκινήτου. Ως εκ τούτου το λογικό συμπέρασμα είναι ότι η MBBel θεωρεί την έκπτωση αυτή πολύ μεγάλη.

(120) Η DaimlerChrysler επιβεβαιώνει κατά τα λοιπά στις παρατηρήσεις επί των αιτιάσεων(124), ότι η έκπτωση αυτή ήταν πράγματι κατά μέσο όρο υψηλή και ότι ο αρμόδιος διανομέας για την περιοχή της Νamur υποχρεώθηκε να δεχθεί την μειονεκτική αυτή σύμβαση.

Συμπερασματικά, η Επιτροπή θεωρεί ως δεδομένα τα ακόλουθα: στη συνεδρίαση της 20ης Απριλίου 1995, στην οποία έλαβαν μέρος η MBBel και η ένωση βέλγων διανομέων, εκπροσωπούμενη από εννέα αντιπροσώπους(125), αποφασίστηκε η παρακολούθηση της χορήγησης εκπτώσεων από βέλγους διανομείς Mercedes για τη σειρά W 210 με την πραγματοποίηση δοκιμαστικών αγορών. Υψηλότερες του 3 % εκπτώσεις δεν έπρεπε να χορηγούνται και στην αντίθετη περίπτωση θα ακολουθούσε μείωση του αριθμού αναλογούντων αυτοκινήτων(126). Όπως προκύπτει από τα πρακτικά η MBBel συγκατατέθηκε σε αυτόν τον τρόπο χειρισμού, συμπεριλαμβανομένης και της απειλής περί επιβολής κυρώσεων.

2. ΝΟΜΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

2.1. ΑΡΘΡΟ 81, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1

2.1.1. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

2.1.1.1. DaimlerChrysler και οι διανομείς της Mercedes σε Βέλγιο και Ισπανία

(121) Η DaimlerChrysler AG, καθώς και οι προκάτοχοί της, Daimler-Benz AG/Mercedes-Benz AG και οι εταιρείες του ομίλου MBBel, MBNL και MBE αφενός, και οι διανομείς Mercedes-Benz στο Βέλγιο και την Ισπανία, αφετέρου, αποτελούν επιχειρήσεις υπό την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1.

2.1.1.2. Οι αντιπρόσωποι της Mercedes-Benz στη Γερμανία

(122) Η Mercedes-Benz διανέμει επιβατικά αυτοκίνητα στη Γερμανία μέσω δικών της υποκαταστημάτων, καθώς και μέσω εμπορικών αντιπροσώπων υπό τη μορφή μεσολαβητών, υπό την έννοια του άρθρου 84 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο πρώτη περίπτωση του Εμπορικού Κώδικα.

(123) Οι αντιπρόσωποι Mercedes-Benz είναι επιχειρήσεις υπό την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1. Επιχείρηση αποτελεί σε κάθε περίπτωση κάθε νομικό πρόσωπο το οποίο ασκεί ανεξάρτητα μία εμπορική ή οικονομική δραστηριότητα και αναλαμβάνει τους με αυτή συνυφασμένους οικονομικούς κινδύνους(127). Ένας μεσολαβητής θεωρείται, σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 σημείο 7 και άρθρο 84 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο πρώτη περίπτωση του εμπορικού κώδικα, έμπορος ασκών οικονομική δραστηριότητα. Οι μεσολαβητές της Mercedes-Benz ασκούν και αυτοί τη δραστηριότητά τους αυτόνομα. Η DaimlerChrysler συμμερίζεται την άποψη ότι στην περίπτωση των αντιπροσώπων πρόκειται για αυτόνομους ελεύθερους επαγγελματίες(128).

2.1.2. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

(124) Οι μεταξύ Mercedes-Benz και των αντιπροσώπων στη Γερμανία συμβάσεις, αποτελούν συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων. Το ίδιο ισχύει και για τις συμβάσεις διανομής που έχουν συναφθεί μεταξύ της συνδεδεμένης με τη Mercedes-Benz θυγατρικής εταιρείας MBE, αφενός, και των συμβεβλημένων διανομέων της Mercedes-Benz, αφετέρου.

(125) Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι συμβάσεις αντιπροσωπείας ή διανομής μεταξύ των εταιρειών που ανήκουν στον όμιλο Mercedes-Benz, αφενός, και των αντιπροσώπων και διανομέων, αφετέρου, αποτελούν τμήμα ενός αποκλειστικού και επιλεκτικού συστήματος διανομής, οι οποίες ως σχέσεις διαρκούς ενοχής υφίστανται συχνά για πολλές δεκαετίες. Καθώς για παράδειγμα η ανάπτυξη του φάσματος των μοντέλων ή των μεθόδων συντήρησης, αλλά και η ανάπτυξη της στρατηγικής μάρκετινγκ δεν είναι προβλέψιμα κατά τη σύναψη μίας σύμβασης εμπορικής αντιπροσώπευσης ή διανομής, ορισμένοι επιμέρους κανόνες των συμφωνιών αυτών διαμορφώνονται αναγκαστικά βάσει μεταγενέστερων αποφάσεων του κατασκευαστή. Η έγκριση ενός αντιπροσώπου ή διανομέα ως συμβεβλημένου διανομέα, προϋποθέτει ότι κάθε συμβεβλημένος διανομέας συμφωνεί με την κατά την πάροδο του χρόνου μεταβαλλόμενη διανεμητική πολιτική του κατασκευαστή(129). Αυτό ισχύει για αλλαγές στο πρόγραμμα μοντέλων αυτοκινήτων που παραδίδονται στον διανομέα ή αντιπρόσωπο, αλλά και για άλλες αλλαγές της διανεμητικής πολιτικής του κατασκευαστή, οι οποίες έχουν επιπτώσεις στις διανεμητικές δυνατότητες του διανομέα ή αντιπροσώπου και συνήθως γνωστοποιούνται από τον κατασκευαστή στους συμβαλλόμενους διανομείς με εγκυκλίους ή εντολές οι οποίες γίνονται δεκτές ρητά ή σιωπηρά. Για τον λόγο αυτόν, οι εγκύκλιοι και οι εντολές έχουν καταστεί μέρος των συμφωνιών που συνάπτει η Mercedes-Benz με τους αντιπροσώπους της, δεδομένου ότι αποτελούν τμήμα μίας συνεχούς επιχειρηματικής σχέσης η οποία αναπτύσσεται στο πλαίσιο μίας υφιστάμενης γενικής συμφωνίας (σύμβαση αντιπροσωπείας).

(126) Η ίδια η DaimlerChrysler θεωρεί ότι οι απευθυνόμενες προς τους συμβαλλόμενους διανομείς εγκύκλιοι έχουν καταστεί μέρος των συμβάσεων διανομής. Αυτό προκύπτει από τα ακόλουθα: σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 των συμβάσεων εμπορικής αντιπροσωπείας(130) και της σύμβασης αντιπροσωπείας χονδρικής(131) στις εκδόσεις Ιουλίου 1997, δεν θα πρέπει να πωλούνται αυθεντικά ανταλλακτικά εξαρτήματα σε μεταπωλητές, οι οποίοι έχουν την έδρα τους εκτός της συμφωνημένης περιοχής του αντιπροσώπου, ακόμα και εάν τα εν λόγω ανταλλακτικά εξαρτήματα απαιτούνται για την επισκευή ή συντήρηση αυτοκινήτων. Τη διατύπωση αυτή επέκρινε η Επιτροπή στις αιτιάσεις της 31ης Μαρτίου 1999(132).

(127) Η DaimlerChrysler γνωστοποίησε σχετικά(133), ότι η δυνατότητα παρερμηνείας της ρήτρας αυτής αναγνωρίστηκε ήδη από το 1988. Για το λόγο αυτό με την επιστολή της 10ης Οκτωβρίου 1988 προς τους γερμανούς αντιπροσώπους και την επιστολή της 31ης Αυγούστου 1988 προς τους γενικούς αντιπροσώπους, διευκρινίσθηκε ότι η διατύπωση στη σύμβαση ήταν δυνατό να παρερμηνευθεί και ότι επιτρεπόταν η παράδοση πρωτότυπων ανταλλακτικών εξαρτημάτων σε όλους τους μεταπωλητές εντός της Κοινότητας και των συνδεδεμένων κρατών. Με τον τρόπο αυτό, δημιουργήθηκε μία αντίστοιχη κατάσταση με αυτήν του άρθρου 3 σημείο 10 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επιτροπής της 12ης Δεκεμβρίου 1984 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων(134) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής, πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων(135) μέσω της αποστολής των αναφερόμενων επιστολών προς το γερμανικό δίκτυο διανομής.

(128) Η Επιτροπή συμφωνεί με αυτή την επιχειρηματολογία και θεωρεί ότι μέσω των παραπάνω επιστολών, από πλευράς ουσιαστικού δικαίου διαμορφώθηκε μία συμβατή με το άρθρο 81 παράγραφος 1, διαρκής κατάσταση από τη στιγμή που οι επιχειρήσεις διανομής παρέλαβαν την εγκύκλιο.

(129) Το ότι εγκύκλιοι και εντολές καθίστανται τμήμα των συμβατικών σχέσεων, προκύπτει επίσης από το γεγονός ότι η παράβλεψή τους, όπως αποδείχθηκε, μπορεί να έχει ως συνέπεια σοβαρές κυρώσεις έως και τη μείωση του εφοδιασμού με καινούργια αυτοκίνητα.

(130) Λαμβάνοντας υπόψη τις βασικές αυτές αρχές, όλοι οι τρόποι συμπεριφοράς τους οποίους αφορά η παρούσα υπόθεση πρέπει να αντιμετωπιστούν ως συμφωνίες, όπως παρουσιάζεται διεξοδικότερα παρακάτω.

2.1.2.1. Παρεμπόδιση εξαγωγών (Γερμανία)

(131) Το απευθυνόμενο και προς τους γερμανούς αντιπροσώπους υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Φεβρουαρίου 1996, με τη σύσταση να επικεντρωθούν στη δική τους συμφωνημένη περιοχή και να μην πωλούν αυτοκίνητα σε πελάτες που δεν ανήκουν στη συμφωνημένη περιοχή τους, εάν δεν ήθελαν να θέσουν σε κίνδυνο τον καταμερισμό των αυτοκινήτων (βλέπε παραπάνω αιτιολογική σκέψη 78), η οποία επαναλήφθηκε στην ουσία για μία ακόμα φορά με το υπηρεσιακό σημείωμα της 15ης Μαρτίου 1996 για τον τομέα της Region Nord και συμπληρώθηκε με την απειλή ότι οι παραβάσεις "θα τιμωρηθούν αυστηρά" (βλέπε παραπάνω αιτιολογική σκέψη 85), καθώς και οι διάφορες οδηγίες ότι θα έπρεπε να αποφευχθεί ο εσωτερικός ανταγωνισμός, συγκεκριμενοποιούν την πολιτική διανομής στη Γερμανία, με την οποία οι αντιπρόσωποι συμφώνησαν ήδη κατά τη σύναψη της σύμβασης αντιπροσωπείας τους. Αυτά τα σημειώματα έχουν καταστεί για το λόγο αυτό μέρος των συμφωνιών μεταξύ Mercedes-Benz και αντιπροσώπων.

(132) Η Mercedes-Benz, στην επιστολή της τής 22ας Ιουλίου 1996 προς την ομοσπονδιακή ένωση αντιπροσώπων της Mercedes-Benz AG, δεν έλαβε θέση μόνο ως προς τις πωλήσεις αυτοκινήτων επίδειξης. Επιβεβαίωσε επίσης ότι "δημιουργείται στην πράξη εσωτερικός ανταγωνισμός, τον οποίο και εμείς απορρίπτουμε και καταπολεμούμε με αποφασιστικότητα, όπως και εσείς. Πιστεύουμε ότι αυτό το έχουμε ήδη αποδείξει πολλές φορές κατά το παρελθόν" (βλέπε παραπάνω αιτιολογική σκέψη 94). Η επιστολή αυτή επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές την κοινοποιηθείσα στις 6 Φεβρουαρίου 1996 πρόθεση της εξάλειψης του "εσωτερικού ανταγωνισμού". Η επιστολή αυτή ανανεώνει τη συμφωνία της ημερομηνίας εκείνης, τουλάχιστον έναντι εκείνων των αντιπροσώπων, οι οποίοι έλαβαν γνώση αυτής.

(133) Το γεγονός ότι σύμφωνα με την εγκύκλιο 52/85 της 12ης Σεπτεμβρίου 1985 (βλέπε παραπάνω αιτιολογική σκέψη 103), η οποία μεταξύ άλλων απευθυνόταν στις αντιπροσωπείες, στα υποκαταστήματα, τους αντιπρόσωπους χονδρικής και αντιπροσώπους στη Γερμανία, σε όλες ουσιαστικά τις περιπτώσεις συναλλαγών με "πελάτες από άλλες χώρες" θα έπρεπε να απαιτείται προκαταβολή ύψους 15 %, συγκεκριμενοποιούσε την εμπορική πολιτική στον τομέα της πώλησης αυτοκινήτων σε τελικούς καταναλωτές από άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας. Ο κανόνας αυτός αποτελεί κατά συνέπεια τμήμα των συμβάσεων μεταξύ Mercedes-Benz και γερμανών αντιπροσώπων.

(134) Αυτό προκύπτει επίσης από την τέταρτη παράγραφο της εγκυκλίου. Εκεί επισημαίνονται διεξοδικά οι μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 τροποποιηθέντες όροι παράδοσης για παράλληλες εξαγωγές στην Κοινότητα, οι οποίοι υιοθετήθηκαν στις συμβάσεις αντιπροσωπείας και παρουσιάζονται για μία ακόμα φορά στην εγκύκλιο. Σε αυτήν αναφέρονται τα εξής: "Ως προς τους πελάτες ΕΚ, ισχύουν, βάσει των νέων συμβάσεων αντιπροσωπείας και σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού περί απαλλαγής κατά κατηγορίες της ΕΚ, οι ακόλουθοι κανόνες: ...". Αμέσως μετά την παράθεση των νέων συμφωνιών στη σύμβαση αντιπροσωπείας, επισημαίνεται η αναγκαιότητα καταβολής μιας προκαταβολής ύψους 15 % επί της τιμής αγοράς. Τέλος, από την προτελευταία πρόταση της εγκυκλίου, προκύπτει ότι, κατά την άποψη της Mercedes-Benz, το περιεχόμενό της καθίσταται δεσμευτικό μέρος των συμφωνιών διανομής, καθώς εκεί γνωστοποιείται ότι όσον αφορά το περιεχόμενο των σημειώσεων επρόκειτο για "διατάξεις". Η πρόταση αυτή έχει ως εξής: "Σας παρακαλούμε να ενημερώσετε διεξοδικά την ομάδα σας πωλήσεων σχετικά με τις νέες διατάξεις".

(135) Η DaimlerChrysler είναι της άποψης ότι τα υπόψη μέτρα ήταν μονομερή και δεν αποτελούσαν μέρος των συμφωνιών διανομής μεταξύ Mercedes-Benz και των συμβαλλομένων μερών. Επίσης, δεν μπορούσαν να ενσωματωθούν στις συμβάσεις διανομής, επειδή θα έρχονταν σε αντίφαση με τους κανόνες στις συμβάσεις(136). Επίσης, η Mercedes-Benz δεν επιφυλάχτηκε του δικαιώματός της για αλλαγή της σύμβασης διανομής με μονομερείς δηλώσεις. Σε αυτό το σημείο διαφέρει, κατά τους ισχυρισμούς της, η προκείμενη περίπτωση από τη σύμβαση διανομής η οποία κατέστη αντικείμενο διαφοράς στην υπόθεση Ford/Επιτροπή(137). Στη σύμβαση διανομής της Ford, ο κατασκευαστής αυτός επιφυλάχθηκε ρητά του δικαιώματός του να προσδιορίζει τα προς παράδοση μοντέλα αυτοκινήτων. Η Mercedes-Benz, αντιθέτως, δεν επιφυλάχτηκε του δικαιώματος αυτού.

(136) Το Πρωτοδικείο των ΕΚ, στην απόφασή του στη νομική υπόθεση "Volkswagen" αποσαφήνισε, υπό ρητή αναφορά των αποφάσεων στις υποθέσεις "Ford" και "BMW", ότι οι προς συμβατικούς διανομείς απευθυνόμενες συστάσεις του κατασκευαστή, συνιστούν ήδη συμφωνία από τη στιγμή που "(έχουν ως σκοπό), να επηρεάσουν τους συμβεβλημένους διανομείς κατά την εκπλήρωση της σύμβασης με (τον κατασκευαστή ή εισαγωγέα)"(138). Στην προκειμένη περίπτωση η προϋπόθεση αυτή επληρούτο απολύτως. Ως εκ τούτου δεν έχει σημασία αν η σύμβαση περιείχε ειδική ρήτρα, την οποία αφορούσε η επίμαχη σύσταση της Mercedes-Benz ή αν η εν λόγω σύσταση ερχόταν σε αντίφαση με άλλη ρήτρα.

(137) Οι συμβάσεις αντιπροσωπείας της Mercedes-Benz, ωστόσο, περιλαμβάνουν κανόνα βάσει του οποίου οι οδηγίες είναι δεσμευτικές για τους αντιπροσώπους: στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της σύμβασης αντιπροσωπείας(139) και της σύμβασης αντιπροσωπείας χονδρικής(140), αναφέρεται, σύμφωνα με τα παραπάνω, ότι ο αντιπρόσωπος είναι υποχρεωμένος "να συνάπτει" τις εμπορικές συναλλαγές για αυτοκίνητα, με βάση τις από τη Mercedes-Benz εκάστοτε καθοριζόμενες τιμές "σύμφωνα με τις οδηγίες της". Βάσει των συμβατικών αυτών διατάξεων, διαμορφώθηκαν από τη Mercedes-Benz, όπως προκύπτει και από τα σημειώματα που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 78, 103 και 106, καινούργια δικαιώματα(141) και υποχρεώσεις(142) για τους συμβεβλημένους διανομείς και με τον τρόπο αυτό συμπληρώθηκε η σύμβαση αντιπροσωπείας. Στις συμβάσεις αντιπροσωπείας της Mercedes-Benz, κατά συνέπεια, όπως και στις συμβάσεις αντιπροσωπείας της Ford, προβλέπεται ρητά η προσαρμογή της σύμβασης στις μεταβολές των δεδομένων με την έκδοση εγκυκλίων και οδηγιών από την πλευρά του κατασκευαστή ή του εισαγωγέα.

2.1.2.2. Περιορισμοί ως προς τον εφοδιασμό εταιρειών χρηματοδοτικής μίσθωσης (Γερμανία και Ισπανία)

(138) Η απαγόρευση του εφοδιασμού εταιρειών χρηματοδοτικής μίσθωσης, εφόσον δεν υπάρχει κάποιος λήπτης χρηματοδοτικής μίσθωσης, περιλαμβάνεται στις συμβάσεις αντιπροσωπείας [άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ)](143) και στις ισπανικές συμβάσεις εμπορίας [άρθρο 4 στοιχείο δ)](144), και αποτελεί κατά συνέπεια τμήμα των συμφωνιών μεταξύ Mercedes-Benz και των συμβαλλόμενων διανομέων της. Το υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Αυγούστου 1996 υπενθυμίζει μία ακόμα φορά τις συμφωνίες αυτές στους γερμανούς αντιπροσώπους. Η εγκύκλιος περιλαμβάνει, εκτός αυτού, στην προτελευταία παράγραφο την ακόλουθη φράση "Στις περιπτώσεις στις οποίες δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις αυτές, θα χρεώσουμε εκ νέου την προμήθεια αυτοκινήτου του ΝDL (σημείωση της Επιτροπής: υποκαταστήματος) ή και του αντιπροσώπου στο πλήρες ύψος της και πέραν αυτού θα επιφυλαχθούμε του δικαιώματος για προσωπικές ή και συμβατικές νομικές συνέπειες".(Η υπογράμμιση είναι μεταγενέστερη). Η απειλή με συμβατικές νομικές συνέπειες, επιβεβαιώνει ότι και η εγκύκλιος αυτή είχε καταστεί μέρος των συμβατικών σχέσεων και ότι δεν ήταν δυνατή π.χ. μία μονομερής και κατά συνέπεια μη δεσμευτική αίτηση για αλλαγή των εμπορικών πρακτικών, μεταξύ άλλων, των αντιπροσώπων.

2.1.2.3. Καθορισμός των τιμών πώλησης στο Βέλγιο

(139) Στις 20 Απριλίου 1995 συναντήθηκαν εννέα εκπρόσωποι της ένωσης βέλγων διανομέων της Mercedes-Benz με τη διοίκηση της MBBel και συζήτησαν σχετικά με τη "δράση κατά των φθηνών εισαγωγών" (βλέπε παραπάνω αιτιολογική σκέψη 113). Στο πλαίσιο της συνάντησης αυτής, η πλευρά των διανομέων εμφανίσθηκε ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα της δράσης. Μέσω αυτής βελτιώθηκαν, σύμφωνα με τα αναφερθέντα, οι σχέσεις μεταξύ διανομέων. Από την παρατήρηση αυτή προκύπτει ότι η διενέργεια της δράσης αυτής είχε συμφωνηθεί σε μία προγενέστερη χρονική στιγμή. Στη συνεδρίαση της 20ής Απριλίου 1995, η MBBel προσχώρησε στη συμφωνία αυτή και συμφωνήθηκε ένα μέγιστο ποσοστό έκπτωσης ύψους 3 %. Για την περαιτέρω επιβολή της δράσης, συμφωνήθηκε ότι θα έπρεπε να γίνει έλεγχος της συμπεριφοράς ως προς τις εκπτώσεις στη νέα Ε-Klasse, στο μοντέλο W 210, μέσω ενός δοκιμαστικού αγοραστή, καθώς και ότι στην περίπτωση μεγαλύτερης από 3 % έκπτωσης θα μειωνόταν ο αριθμός των αναλογούντων στον διανομέα αυτοκινήτων έως τα τέλη 1995.

(140) Η ληφθείσα στις 20 Απριλίου 1995 απόφαση, αποτελεί μία συμφωνία μεταξύ MBBel και των διανομέων που εκπροσωπούν την ένωση διανομέων.

(141) Στην περίπτωση αυτή, η MBBel εμφανίστηκε τόσο ως ανταγωνιστής των διανομέων, δηλαδή ως διαχειριστής δύο υποκαταστημάτων, αλλά και ως προμηθευτής των διανομέων. Στην τελευταία αναφερόμενη κάθετη πλευρά του ζητήματος, βρισκόταν σαφώς το επίκεντρο της συμφωνίας, κάτι που αποσαφηνίζεται μέσα από πολλά στοιχεία. Στη συνάντηση η MBBel εκπροσωπείτο, αφενός, από διοικητικά στελέχη ενώ, αφετέρου, συμφώνησε να υποστηρίξει και να επιβάλει την αποσκοπούσα στη μείωση των εκπτώσεων πολιτική, ενδεχομένως και μέσω της μείωσης των παραδόσεων αυτοκινήτων προς όλους τους διανομείς (και όχι μόνο προς τα εννέα, στη συνάντηση παρευρισκόμενα, μέλη της ένωσης). Υπό την ίδια έννοια κινήθηκε και η επιβεβαίωση της MBBel στις 17 Οκτωβρίου 1995 έναντι της Mercedes-Benz AG (βλέπε παραπάνω αιτιολογική σκέψη 119 "... προσπαθούμε να κρατήσουμε τις μέσες τιμές μας σε υψηλό επίπεδο").

(142) Οι ρητές αυτές συμφωνίες συνδέουν επίσης όλους τους βέλγους διανομείς πέραν της την ιδιότητάς τους ως παραλήπτες αυτοκινήτων Mercedes-Benz, και ως ανταγωνιστές των υποκαταστημάτων της MBBel.

2.1.3. ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

2.1.3.1. Ορισμός της αγοράς

2.1.3.1.1. Σχετική αγορά προϊόντος

(143) Τα διαπιστωθέντα στην προκειμένη περίπτωση μέτρα αφορούν το λιανικό εμπόριο επιβατικών αυτοκινήτων Mercedes.

(144) Ως ευρύτερη σχετική αγορά προϊόντος θα μπορούσε να ληφθεί η αγορά κάθε είδους επιβατικών αυτοκινήτων. Με τον τρόπο αυτό η σχετική αγορά θα εκτεινόταν από τα αυτοκίνητα μίνι μέχρι τα αυτοκίνητα πολυτελείας και τα σπορ αυτοκίνητα. Αυτό δ