ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

Απαιτήσεις για εξαρτήματα και συστήματα υδρογόνου τα οποία σχεδιάστηκαν για να χρησιμοποιήσουν υγρό υδρογόνο και για την εγκατάσταση τους σε υδρογονοκίνητα οχήματα

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το παρόν παράρτημα ορίζει απαιτήσεις για και τις διαδικασίες δοκιμών για εξαρτήματα και συστήματα υδρογόνου τα οποία σχεδιάστηκαν για να χρησιμοποιούν υγρό υδρογόνο και για την εγκατάστασή τους σε υδρογονοκίνητα οχήματα.

2. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

2.1. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται σε ένα κατασκευαστικό στοιχείο ή σύστημα υδρογόνου θα πρέπει να είναι συμβατά με το υδρογόνο στην υγρή ή/και στην αέρια κατάστασή του, σύμφωνα με την ενότητα 4.11 του μέρους 3.

ΜΕΡΟΣ 1

Απαιτήσεις για την εγκατάσταση κατασκευαστικών στοιχείων και συστημάτων υδρογόνου τα οποία σχεδιάστηκαν για να χρησιμοποιούν υγρό υδρογονο σε υδρογονοκίνητα οχήματα

1. Γενικές απαιτήσεις

1.1. Όλα τα κατασκευαστικά στοιχεία και τα συστήματα υδρογόνου θα πρέπει να εγκατασταθούν στο όχημα και να συνδεθούν σύμφωνα με τη βέλτιστη πρακτική.

1.2. Το σύστημα/τα συστήματα υδρογόνου δεν θα πρέπει να παρουσιάσουν άλλες διαρροές εκτός από την εξάτμιση στη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP), δηλαδή να παραμείνουν απαλλαγμένα από φυσαλίδες αν χρησιμοποιούν σπρέι ανίχνευσης διαρροών.

1.3. Οι θερμοκρασίες λειτουργίας πρέπει να είναι:

Διαμέρισμα κινητήρα εσωτερικής καύσης Εγκατεστημένο (Όλοι οι τύποι συστημάτων πρόωσης) –40 °C ως + 120 °C –40 °C ως +85 °C

1.4. Πρέπει να ληφθούν τα κατάλληλα αυτόματα μέτρα σε συντονισμό με το σταθμό ανεφοδιασμού, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι δεν πρόκειται να σημειωθεί ανεξέλεγκτη απελευθέρωση υδρογόνου κατά τη διαδικασία πλήρωσης.

1.5. Σε περίπτωση διαρροής ή διαφυγής υδρογόνου δεν θα πρέπει να καταστεί δυνατή η συσσώρευσή του σε περιορισμένους ή ημιπεριορισμένους χώρους του οχήματος.

2. Εγκατάσταση της δεξαμενής υδρογόνου σε ένα όχημα

2.1. Η δεξαμενή μπορεί να ενσωματωθεί στο σχέδιο του οχήματος, προκειμένου να παράσχει συμπληρωματικές λειτουργίες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η δεξαμενή θα πρέπει να σχεδιαστεί ώστε να εκπληρώνει τις ολοκληρωμένες προϋποθέσεις λειτουργίας και τις προϋποθέσεις της δεξαμενής που ορίζονται στο μέρος 2.

2.2. Όταν το όχημα είναι έτοιμο για να χρησιμοποιήσει το χαμηλότερο μέρος της δεξαμενής υδρογόνου δεν θα πρέπει να μειωθεί η απόσταση του οχήματος από το έδαφος. Αυτό δεν ισχύει αν η δεξαμενή υδρογόνου προστατεύεται επαρκώς εμπρός και στα πλάγια, και αν κανένα μέρος της δεξαμενής υδρογόνου δεν βρίσκεται χαμηλότερα από αυτή την προστατευτική δομή.

Η δεξαμενή/οι δεξαμενές υδρογόνου, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων ασφαλίσεων που είναι προσαρτημένες σε αυτές πρέπει να τοποθετηθούν και να στερεωθούν ώστε οι επερχόμενες επιταχύνσεις να μπορέσουν να απορροφηθούν χωρίς να σπάσουν τη στερέωση ούτε και να χαλαρώσουν οι δεξαμενές (αποδεικνύεται με δοκιμή ή υπολογισμό). Η χρησιμοποιούμενη μάζα θα πρέπει να είναι αντιπροσωπευτική μιας πλήρως εξοπλισμένης και γεμάτης δεξαμενής ή συγκροτήματος δεξαμενών.

Όχημα κατηγοριών M1 και N1:

α) 20 g στην κατεύθυνση μετατόπισης

β) 8 g οριζοντίως καθέτως επί της κατεύθυνσης μετατόπισης

Οχήματα των κατηγοριών Μ2 και Ν2:

α) 10 g στην κατεύθυνση μετατόπισης

β) 5 g οριζοντίως καθέτως επί της κατεύθυνσης μετατόπισης

Οχήματα των κατηγοριών M3 και N3:

α) 6,6 g στην κατεύθυνση μετατόπισης·

β) 5 g οριζοντίως καθέτως επί της κατεύθυνσης μετατόπισης

2.4. Οι διατάξεις της ενότητας 2.3 δεν θα ισχύουν αν το όχημα εγκριθεί σύμφωνα με τις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 96/27/EΚ (1) και 96/79/EΚ (2).

3. Εξαρτήματα που τοποθετούνται στη δεξαμενή υδρογόνου

3.1. Αυτόματες βαλβίδες αποκλεισμού ή βαλβίδες αντεπιστροφής

3.1.1. Οι αυτόματες βαλβίδες αποκλεισμού θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την ενότητα 6 του παραρτήματος VI του κανονισμού (EΚ) αριθ. 79/2009, με εξαίρεση ως προς το σύστημα διαχείρισης εξατμίσεων και θα πρέπει να είναι κλειστές και αδρανείς.

3.1.2. Οι συνδέσεις και οι υποδοχείς ανεφοδιασμού θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την ενότητα 4 του παραρτήματος VI του κανονισμού (EΚ) αριθ. 79/2009.

3.1.3. Σε περίπτωση που η δεξαμενή μετατοπιστεί, η πρώτη διάταξη απομόνωσης και, αν υπάρχει, η σωλήνα που τη συνδέει με τη δεξαμενή θα προστατεύονται κατά τρόπο τέτοιο που η λειτουργία αποκλεισμού να παραμένει λειτουργική και η σύνδεση μεταξύ της διάταξης και της δεξαμενής να μην είναι δυνατό να διακοπεί.

3.1.4. Οι αυτόματες βαλβίδες θα είναι κλειστές και αδρανείς (ασφαλείς έναντι βλάβης).

3.1.5. Όταν απενεργοποιηθεί κάποιο άλλο σύστημα μετατροπής υδρογόνου, ανεξάρτητα από τη θέση του διακόπτη ενεργοποίησης, η παροχή καυσίμου προς το αντίστοιχο σύστημα μετατροπής θα παραμείνει απενεργοποιημένη μέχρι να χρειαστεί να ανοίξει το σύστημα μετατροπής υδρογόνου.

3.2. Ανακουφιστικές διατάξεις:

3.2.1. Οι ενεργοποιούμενες δια της πίεσης ανακουφιστικές διατάξεις θα πρέπει να προσαρμοστούν στη δεξαμενή/στις δεξαμενές υδρογόνου κατά τρόπο τέτοιο που να απελευθερώνουν σε μια σωλήνα ατμοσφαιρικής εξόδου εκτός του οχήματος. Δεν θα πρέπει να απελευθερώνουν επάνω σε μια πηγή θερμότητας, όπως η εξάτμιση. Επιπλέον, θα πρέπει να απελευθερώνουν έτσι που το υδρογόνο να μην μπορεί να εισέλθει εντός του οχήματος ή/και να συσσωρευτεί σε κλειστό χώρο. Επίσης, η πρώτη ανακουφιστική διάταξη δεν θα πρέπει να απελευθερώνει σε μερικώς περιορισμένο χώρο. Σε περίπτωση που η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη είναι ένας διαρρηγμένος δίσκος και αν είναι εγκατεστημένη στην εσωτερική δεξαμενή, απαιτείται ένας κατάλληλος εξαεριστήρας στο εξωτερικό περίβλημα.

3.2.2. Στην περίπτωση των εσωτερικών δεξαμενών, το φυσιολογικό εύρος λειτουργίας της πίεσης της εσωτερικής δεξαμενής είναι από 0 MPa ως την καθορισμένη πίεση της κύριας ανακουφιστικής διάταξης, η οποία είναι χαμηλότερη ή ίση με τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) της εσωτερικής δεξαμενής.

Στην περίπτωση των χαλύβδινων εσωτερικών δεξαμενών, το κατώτατο όριο του ανεπίτρεπτου εύρους σφάλματος αντιστοιχεί σε πίεση υψηλότερη από 136 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) της εσωτερικής δεξαμενής αν χρησιμοποιείται μια βαλβίδα ασφαλείας ως δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη. Στην περίπτωση των χαλύβδινων εσωτερικών δεξαμενών, το κατώτατο όριο του ανεπίτρεπτου εύρους σφάλματος αντιστοιχεί σε πίεση υψηλότερη από 150 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) της εσωτερικής δεξαμενής αν χρησιμοποιείται διερρηγμένος δίσκος ως δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη. Για τα υπόλοιπα υλικά πρέπει να εφαρμόζεται ίσο επίπεδο ασφάλειας. Το ανεπίτρεπτο εύρος σφάλματος θα πρέπει να είναι η πίεση στην οποία η πλαστική παραμόρφωση ή η διάρρηξη της εσωτερικής δεξαμενής σημειώνεται όπως παρουσιάζεται στο σχήμα 3.2.

Σχήμα 3.2.

Εύρη χαλύβδινης εσωτερικής δεξαμενής

3.3. Αεροστεγές περίβλημα της δεξαμενής/των δεξαμενών υδρογόνου.

3.3.1. Όλες οι μη συγκολλημένες συνδέσεις κατασκευαστικών στοιχείων μεταφοράς υδρογόνου και τα κατασκευαστικά στοιχεία υδρογόνου που μπορούν να παρουσιάσουν διαρροές, τα οποία είναι τοποθετημένα στην καμπίνα επιβατών ή αποσκευών ή σε άλλο μη αεριζόμενο διαμέρισμα, θα πρέπει να περικλείονται σε αεροστεγές περίβλημα.

3.3.2. Το αεροστεγές περίβλημα πρέπει να εξαερίζεται στην ατμόσφαιρα.

3.3.3. Το άνοιγμα εξαερισμού του αεροστεγούς περιβλήματος θα πρέπει να βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του περιβλήματος και δεν θα πρέπει να απελευθερώνει σε πηγή θερμότητας, π.χ. στην εξάτμιση. Επιπλέον, θα πρέπει να απελευθερώνει έτσι που το υδρογόνο να μην μπορεί να εισέλθει εντός του οχήματος ή/και να συσσωρευτεί σε περιορισμένο ή μερικώς περιορισμένο χώρο.

3.3.4. Δεν θα πρέπει να υπάρχουν απροστάτευτες πηγές ανάφλεξης εντός του αεροστεγούς περιβλήματος.

3.3.5. Τυχόν σύστημα σύνδεσης και δίοδοι στο σώμα του αυτοκινήτου για τον εξαερισμό του αεροστεγούς περιβλήματος θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον την ίδια επιφάνεια διατομής με το σωλήνα της ανακουφιστικής διάταξης.

3.3.6. Το περίβλημα αυτό για τις δοκιμές θα πρέπει να είναι ερμητικά στεγανό και αεροστεγές σε πίεση 0,5 kPa, δηλαδή χωρίς φυσαλίδες για 1 λεπτό και χωρίς καμία μόνιμη παραμόρφωση.

3.3.7. Τυχόν σύστημα σύνδεσης θα πρέπει να στερεώνεται με συνδετήρες ή άλλα μέσα, με το αεροστεγές περίβλημα και τη δίοδο, για να εξασφαλιστεί ο σχηματισμός αεροστεγούς σύνδεσης.

4. Άκαμπτοι και εύκαμπτοι σωλήνες καυσίμου

4.1. Οι άκαμπτοι σωλήνες καυσίμου θα πρέπει να στερεωθούν έτσι που να μην εκτίθενται σε διάβρωση, κρίσιμους κραδασμούς ή/και άλλες καταπονήσεις.

4.2. Οι εύκαμπτοι σωλήνες καυσίμου θα πρέπει να στερεώνονται έτσι που να μην υπόκεινται τάσεις στρέψης, να αποφεύγονται οι τριβές και να μην είναι δυνατή η σύνθλιψή τους υπό φυσιολογική χρήση.

4.3. Στα σημεία στερέωσης, οι σωλήνες καυσίμου, είτε εύκαμπτοι είτε άκαμπτοι, θα πρέπει να τοποθετηθούν κατά τρόπο που να μην είναι δυνατή η επαφή μέταλλο με μέταλλο, προκειμένου να αποτραπεί η γαλβανική διάβρωση και η χασματοδιάβρωση.

4.4. Οι εύκαμπτοι και οι άκαμπτοι σωλήνες καυσίμου θα πρέπει να καθοδηγούνται έτσι ώστε να ελαχιστοποιείται εύλογα η έκθεση σε τυχαίες ζημίες, π.χ. λόγω τοποθέτησης ή μετακίνησης αποσκευών ή φορτίων ή εκτός του οχήματος, π.χ. λόγω ανώμαλου εδάφους ή αναταράξεων του οχήματος κ.λπ.

4.5. Κατά την διείσδυση στο σώμα του οχήματος ή σε άλλα κατασκευαστικά στοιχεία υδρογόνου, οι σωλήνες καυσίμου πρέπει να στερεώνονται με ροδέλες ή άλλο προστατευτικό υλικό.

5. Συνδετήρες ή συνδέσεις αερίου μεταξύ των κατασκευαστικών στοιχείων

5.1. Οι σωλήνες από ανοξείδωτο χάλυβα θα πρέπει να ενωθούν μόνο με συνδετήρες από ανοξείδωτο χάλυβα.

5.2. Οι αριθμοί συνδετήρων θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μικρότεροι.

5.3. Τυχόν συνδέσεις θα πρέπει να γίνονται σε περιοχές όπου είναι δυνατή η πρόσβαση για έλεγχο και δοκιμές διαρροών.

5.4. Σε μια καμπίνα επιβατών ή σε κλειστό διαμέρισμα αποσκευών, οι σωλήνες καυσίμου δεν θα πρέπει να παραμένουν περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται.

6. Σύνδεση ανεφοδιασμού ή υποδοχέας

6.1. Η σύνδεση ανεφοδιασμού ή ο υποδοχέας πρέπει να ασφαλίζονται έναντι κακής προσαρμογής και να προστατεύεται από ακαθαρσίες και νερό. Θα πρέπει να είναι ασφαλής από σφάλματα χειρισμού.

6.2. Η σύνδεση ή ο υποδοχέας ανεφοδιασμού δεν θα πρέπει να εγκατασταθεί στο διαμέρισμα του κινητήρα, στην καμπίνα των επιβατών ή σε οποιοδήποτε άλλο διαμέρισμα χωρίς εξαερισμό.

6.3. Ο σωλήνας ανεφοδιασμού θα πρέπει να είναι ασφαλής στη δεξαμενή, όπως περιγράφεται στην ενότητα 3.1.1.

6.4. Η σύνδεση ή ο υποδοχέας ανεφοδιασμού θα πρέπει να διαθέτει μια διάταξη απομόνωσης σύμφωνα με την ενότητα 3.1.2.

6.5. Θα πρέπει να εξασφαλιστεί ότι το σύστημα πρόωσης δεν μπορεί να λειτουργήσει και ότι το όχημα δεν μπορεί να μετακινηθεί ενόσω η σύνδεση ή ο υποδοχέας ανεφοδιασμού είναι συνδεδεμένος με το σταθμό πληρώσεως.

7. Ηλεκτρική εγκατάσταση

7.1. Τα ηλεκτρικά κατασκευαστικά στοιχεία του συστήματος υδρογόνου θα πρέπει να προστατεύονται από τα υπερβολικά φορτία.

7.2. Οι συνδέσεις παροχής ισχύος θα πρέπει να είναι στεγανές εναντίον της εισόδου υδρογόνου όταν υπάρχουν κατασκευαστικά στοιχεία υδρογόνου ή όταν είναι πιθανό να υπάρχουν διαρροές υδρογόνου.

8. Εξάτμιση υπό φυσιολογικές συνθήκες

8.1. Τα εξατμιζόμενα αέρια θα καθίστανται αβλαβή χάρη σε ένα σύστημα διαχείρισης των εξατμίσεων.

8.2. Το σύστημα διαχείρισης εξατμίσεων θα πρέπει να σχεδιαστεί κατά τρόπο που να αποδέχεται το ποσοστό εξατμίσεων της δεξαμενής/των δεξαμενών υπό φυσιολογικές συνθήκες λειτουργίας.

8.3. Κατά την έναρξη λειτουργίας και κατά τη λειτουργία του οχήματος, θα πρέπει να ενεργοποιηθεί ένα σύστημα προειδοποιήσεων, το οποίο να ειδοποιεί τον οδηγό σε περίπτωση βλάβης του συστήματος διαχείρισης εξατμίσεων.

9. Άλλες απαιτήσεις

9.1. Όλες οι ανακουφιστικές διατάξεις και οι σωλήνες εξαερισμού θα πρέπει να προστατεύονται από ενέργειες βανδάλων, στο μέτρο του δυνατού.

9.2. Η καμπίνα επιβατών, το διαμέρισμα των αποσκευών και όλα τα κατασκευαστικά στοιχεία του οχήματος με σημασία για την ασφάλεια (π.χ. το σύστημα πέδησης, η ηλεκτρική μόνωση) θα πρέπει να προστατεύονται από τις ανεπιθύμητες επιπτώσεις της θερμοκρασίας, λόγω του κρυογονικού καυσίμου. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη τυχόν διαρροή του κρυογονικού καυσίμου κατά την αξιολόγηση της προστασίας που απαιτείται.

9.3. Τα εύφλεκτα υλικά που χρησιμοποιούνται στο όχημα θα πρέπει να προστατεύονται από τον υγροποιημένο αέρα που ενδέχεται να προκαλέσει συμπυκνώσεις σε μη μονωμένα στοιχεία του συστήματος καυσίμου.

9.4. Τυχόν βλάβη του κυκλώματος θέρμανσης του εναλλάκτη θερμότητας δεν θα πρέπει να προκαλέσει διαρροή από το σύστημα υδρογόνου.

10. Συστήματα με όργανα ασφαλείας

10.1. Τα συστήματα με όργανα ασφαλείας θα πρέπει να είναι ασφαλή έναντι βλάβης, πλεονάζουσας ασφάλειας ή αυτοπαρακολούθησης.

10.2. Αν τα συστήματα με όργανα ασφαλείας σύμφωνα με την ενότητα 10.1. είναι ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλή έναντι βλάβης ή αυτοπαρακολούθησης, θα πρέπει να ισχύουν οι ειδικές απαιτήσεις του παραρτήματος VI του παρόντος κανονισμού.

11. Απαιτήσεις ελέγχου του συστήματος υδρογόνου

11.1. Κάθε σύστημα υδρογόνου θα πρέπει να ελέγχεται τουλάχιστον κάθε 48 μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης της λειτουργίας του, καθώς και κατά κάθε νέα εγκατάσταση.

11.2. Ο έλεγχος θα πρέπει να πραγματοποιηθεί από μια τεχνική υπηρεσία, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή, που ορίζονται στο μέρος 3 του παραρτήματος Ι.

ΜΕΡΟΣ 2

Απαιτήσεις για δεξαμενές υδρογόνου που είναι σχεδιασμένες να χρησιμοποιούν υγρό υδρογόνο

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στο παράρτημα αυτό ορίζονται οι απαιτήσεις και οι διαδικασίες δοκιμής για τις δεξαμενές υδρογόνου που σχεδιάστηκαν για να χρησιμοποιούν υγρό υδρογόνο.

2. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

2.1. Ο έλεγχος του σχεδίου της δεξαμενής με υπολογισμό πρέπει να γίνεται σύμφωνα με το πρότυπο EN 1251-2. The design validation of the container by calculation shall be done in accordance with EN 1251-2.

2.2. Μηχανικές καταπονήσεις

Τα μέρη της δεξαμενής θα πρέπει να αντέχουν στις παρακάτω μηχανικές καταπονήσεις:

2.2.1. Εσωτερική δεξαμενή

2.2.1.1. Πίεση δοκιμής:

Η εσωτερική δεξαμενή θα πρέπει να αντέχει στην πίεση δοκιμής Ptest:

Ptest = 1,3 (MAWP +0,1 MPa)

όπου MAWP είναι η μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας της εσωτερικής δεξαμενής σε MPa

2.2.1.2. Εξωτερική πίεση

Αν είναι εφικτή μια ρύθμιση λειτουργίας της εσωτερικής δεξαμενής και ο εξοπλισμός της υπό κενό, η εσωτερική δεξαμενή και ο εξοπλισμός της θα πρέπει να αντέχουν σε εξωτερική πίεση 0,1 MPa.

2.2.2. Εξωτερικό περίβλημα

2.2.2.1. Το εξωτερικό περίβλημα θα πρέπει να αντέχει στη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP), η οποία είναι η καθορισμένη πίεση της διάταξης ασφαλείας της.

2.2.2.2. Το εξωτερικό περίβλημα θα πρέπει να αντέχει εξωτερική πίεση 0,1 MPa.

2.2.3. Εξωτερικά υποστηρίγματα

Τα εξωτερικά υποστηρίγματα της γεμάτης δεξαμενής θα πρέπει να αντέχουν στις επιταχύνσεις που αναφέρονται στην ενότητα 2.3 του μέρους 1 χωρίς να σημειώνονται ρωγμές, οπότε η επιτρεπόμενη καταπόνηση των στοιχείων υποστήριξης που υπολογίζεται σύμφωνα με το μοντέλο γραμμικής καταπόνησης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα:

0,5 Rm

2.2.4. Εσωτερικά υποστηρίγματα

Τα εσωτερικά υποστηρίγματα της γεμάτης δεξαμενής θα πρέπει να αντέχουν στις επιταχύνσεις που αναφέρονται στην ενότητα 2.3 του μέρους 1 χωρίς να σημειώνονται ρωγμές, οπότε η επιτρεπόμενη καταπόνηση των στοιχείων υποστήριξης που υπολογίζεται σύμφωνα με το μοντέλο γραμμικής καταπόνησης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το:

0,5 Rm

2.2.5. Οι απαιτήσεις των ενοτήτων 2.2.3. και 2.2.4. δεν ισχύουν αν μπορεί να αποδειχθεί ότι η δεξαμενή μπορεί να υποστηρίξει τις επιταχύνσεις που αναφέρονται στην ενότητα 2.3 του μέρους 1 χωρίς καμία διαρροή στην εσωτερική δεξαμενή και όλους τους διάφορους σωλήνες ανάντη των αυτόματων διατάξεων ασφαλείας, των βαλβίδων αποκλεισμού ή/και αντεπιστροφής.

2.2.6. Οι αποδείξεις των διαστάσεων των υποστηριγμάτων της δεξαμενής μπορεί να γίνει είτε με υπολογισμό είτε με πείραμα.

2.3. Θερμοκρασία σχεδίου

2.3.1. Εσωτερική δεξαμενή και εξωτερικό περίβλημα

Η θερμοκρασία σχεδίου της εσωτερικής δεξαμενής και του εξωτερικού περιβλήματος θα πρέπει να είναι 20 °C.

2.3.2. Λοιπός εξοπλισμός

Για όλο τον υπόλοιπο εξοπλισμό ο οποίος δεν αναφέρεται στην ενότητα 2.3.1. η θερμοκρασία σχεδίου είναι η κατώτατη σε σχέση με την ανώτατη δυνατή θερμοκρασία λειτουργίας που ορίζεται στην ενότητα 1.3. του μέρους 1.

2.3.3. Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι θερμικές καταπονήσεις συνθηκών λειτουργίας, όπως κατά την πλήρωση, την εκκένωση ή την ψύξη.

2.4. Χημική συμβατότητα

2.4.1. Τα υλικά και ο εξοπλισμός της δεξαμενής θα πρέπει να είναι συμβατά με:

α) υδρογόνο, αν τα στοιχεία έρθουν σε επαφή με αυτό·

β) την ατμόσφαιρα, αν τα στοιχεία έρθουν σε επαφή με αυτήν·

γ) τυχόν άλλα μέσα με τα οποία συνδέονται τα εξαρτήματα (π.χ. ψυκτικό κ.λπ.).

3. ΥΛΙΚΑ

3.1. Τα υλικά θα πρέπει να συντίθενται, να κατασκευάζονται και να υπόκεινται σε περαιτέρω επεξεργασία κατά τρόπο που:

α) τα τελικά προϊόντα να επιδεικνύουν τις απαραίτητες μηχανικές ιδιότητες·

β) τα τελικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για τα κατασκευαστικά στοιχεία υπό πίεση και που έρχονται σε επαφή με το υδρογόνο να αντέχουν στις θερμικές, χημικές και μηχανικές καταπονήσεις στις οποίες ενδέχεται να υποβληθούν. Ειδικά, τα υλικά των στοιχείων που έρχονται σε επαφή με τις κρυογονικές θερμοκρασίες θα πρέπει να είναι συμβατά με τις κρυογονικές θερμοκρασίες, σύμφωνα με το EN 1252-1.

3.2. Χαρακτηριστικά

3.2.1. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται σε χαμηλές θερμοκρασίες θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις σκληρότητας του EN 1252-1. Για τα μη μεταλλικά υλικά, θα πρέπει να ελέγχεται η καταλληλότητα χρήσης υπό χαμηλές θερμοκρασίες μέσω πειραματικής μεθόδου, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες λειτουργίας.

3.2.2. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για το εξωτερικό περίβλημα θα πρέπει να εγγυηθούν την ακεραιότητα του συστήματος μόνωσης και η επιμήκυνσή τους κατά την θραύση σε δοκιμή εφελκυσμού θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 12 % σε θερμοκρασία υγρού αζώτου.

3.2.3. Δεν είναι απαραίτητο να οριστεί επιτρεπόμενο όριο διάβρωσης για την εσωτερική δεξαμενή. Δεν είναι απαραίτητος ο καθορισμός επιτρεπόμενου ορίου διάβρωσης σε άλλες επιφάνειες, αν προστατεύονται επαρκώς ενάντια στη διάβρωση.

3.3. Πιστοποιητικά και αποδεικτικά των χαρακτηριστικών των υλικών

3.3.1. Τα υλικά πλήρωσης θα πρέπει να είναι συμβατά με το αρχικό υλικό, προκειμένου να σχηματίζουν συγκολλήσεις με ιδιότητες αντίστοιχες εκείνων που ορίζονται για το αρχικό υλικό για όλες τις θερμοκρασίες υπό τις οποίες ενδέχεται να λειτουργεί το υλικό.

3.3.2. Ο κατασκευαστής θα πρέπει να λάβει και να υποβάλει πιστοποιητικά χημικής ανάλυσης χυτού υλικού και μηχανικών ιδιοτήτων του υλικού όσον αφορά τους χάλυβες ή άλλα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εξαρτημάτων που υποβάλλονται σε πίεση. Σε περίπτωση που το πιστοποιητικό αφορά μεταλλικά υλικά, θα πρέπει να είναι τουλάχιστον τύπου 3.1 σύμφωνα με το EN 10204 ή ισάξιο. Σε περίπτωση μη μεταλλικών υλικών, το πιστοποιητικό πρέπει να είναι ισάξιου τύπου.

3.3.3. Η τεχνική υπηρεσία μπορεί να πραγματοποιήσει αναλύσεις και εξετάσεις. Οι εν λόγω εξετάσεις θα διεξαχθούν είτε βάσει δειγμάτων που θα ληφθούν από τα υλικά, όπως παρέχονται στον κατασκευαστή της δεξαμενής είτε βάσει των ολοκληρωμένων δεξαμενών.

3.3.4. Ο κατασκευαστής θα πρέπει να θέσει στη διάθεση της τεχνικής υπηρεσίας τα αποτελέσματα των μεταλλουργικών και μηχανικών δοκιμών και αναλύσεων αρχικών υλικών και υλικών πλήρωσης, που πραγματοποιούνται στις συγκολλήσεις συνδέσεων.

3.3.5. Τα φύλλα υλικών θα πρέπει να φέρουν τουλάχιστον:

— σήμα του κατασκευαστή,

— τον αριθμό ταυτοποίησης·υλικού,

— αριθμό παρτίδας,

— σήμα του ελεγκτή.

3.4. Υπολογισμός σχεδίου

3.4.1. Διατάξεις όσον αφορά την εσωτερική δεξαμενή:

Το σχέδιο της εσωτερικής δεξαμενής πρέπει να συμμορφώνεται με τους κανόνες σχεδίου του EN 1251-2.

3.4.2. Διατάξεις όσον αφορά το εξωτερικό περίβλημα:

Το σχέδιο του εξωτερικού περιβλήματος πρέπει να συμμορφώνεται με τους κανόνες σχεδίου του EN 1251-2.

3.4.3. Ισχύουν οι γενικές ανοχές βάσει του ISΟ 2768 -1.

4. ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΞΑΜΕΝΗΣ

4.1. Οι κατασκευαστές των συγκολλημένων δεξαμενών θα πρέπει να έχουν σε λειτουργία ένα σύστημα ποιότητας συγκόλλησης, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις ποιότητας για τη συγκόλληση σύμφωνα με το EN 729-2:1994 ή το EN 729-3:1994.

4.2. Η διαδικασία συγκόλλησης πρέπει να φέρει την έγκριση της τεχνικής υπηρεσίας, σύμφωνα με τα EN 288-3:1992/A1:1997, EN 288-4:1992/A1:1997 και EN 288-8:1995.

4.3. Οι συγκολλητές πρέπει να φέρουν την έγκριση της τεχνικής υπηρεσίας, σύμφωνα με τα EN 287-1:1992/A1:1997, EN 287-2:1992/A1:1997 και οι αυτόματοι συγκολλητές σύμφωνα με το EN 1418:1997.

4.4. Οι διαδικασίες κατασκευής (π.χ. σχηματισμός και θερμική επεξεργασία, συγκόλληση) θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το EN 1251-2.

4.5. Οι επιθεωρήσεις και η δοκιμή της λειτουργίας του εσωτερικού σωλήνα ανάμεσα στην εσωτερική δεξαμενή και στο εξωτερικό περίβλημα: όλες οι συγκολλημένες συνδέσεις των σωλήνων θα υπόκεινται σε 100 % μη καταστρεπτικό έλεγχο, όποτε είναι δυνατό με ακτινολογικό έλεγχο, ή με έλεγχο υπερήχων, έλεγχο με διεισδυτικά υγρά, δοκιμή διαρροής ηλίου κ.λπ.

4.6. Πρέπει να ελαττωθεί ο αριθμός των συνδέσεων. Δεν θα επιτρέπεται να γίνονται συνδέσεις στο διάκενο ανάμεσα στην εσωτερική δεξαμενή και το εξωτερικό περίβλημα, εκτός αν είναι συγκολλημένα ή κολλημένα μεταξύ τους.

4.7. Ο εξοπλισμός της δεξαμενής θα πρέπει να στερεωθεί κατά τρόπο που το σύστημα και τα εξαρτήματά τους να είναι αεροστεγή με σωστό και ασφαλή τρόπο.

4.8. Η δεξαμενή θα πρέπει να καθαριστεί και να στεγνωθεί πριν από τη λειτουργία σύμφωνα με το EN 12300.

5. ΛΟΙΠΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

5.1. Προστασία του εξωτερικού περιβλήματος

Το εξωτερικό περίβλημα θα πρέπει να προστατεύεται μέσω μιας διάταξης που δεν επιτρέπει στο εξωτερικό περίβλημα να σκάσει ή στην εσωτερική δεξαμενή να καταρρεύσει.

5.2. Διατάξεις όσον αφορά τη μόνωση

5.2.1. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να σχηματιστεί πάγος στο εξωτερικό τοίχωμα της δεξαμενής υπό φυσιολογικές συνθήκες λειτουργίας. Στο χώρο του ανακουφιστικού σωλήνα, ο σχηματισμός πάγου επιτρέπεται στο εξωτερικό μέρος του σωλήνα.

5.3. Δείκτης στάθμης

5.3.1. Ένας αισθητήρας μέτρησης στην καμπίνα του οδηγού θα υποδεικνύει τη στάθμη του υγρού στη δεξαμενή με ακρίβεια +/- 10 %.

5.3.2. Σε περίπτωση που το σύστημα συμπεριλαμβάνει πλωτήρα, αυτός θα υπόκειται σε εξωτερική πίεση υψηλότερη από τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) της εσωτερικής δεξαμενής με ελάχιστο συντελεστή ασφαλείας 2 όσον αφορά τα κριτήρια βλάβης στη συναρμογή.

5.4. Μέγιστη στάθμη πλήρωσης

5.4.1. Θα πρέπει να προβλέπεται ένα σύστημα για την αποτροπή της υπερβολικής πλήρωσης της δεξαμενής. Το σύστημα αυτό μπορεί να λειτουργεί σε συνεργασία με το σταθμό ανεφοδιασμού. Το σύστημα αυτό θα φέρει μόνιμο σήμα, το οποίο θα δηλώνει τον τύπο δεξαμενής για τον οποίο σχεδιάστηκε και, ανάλογα με την περίπτωση, και με τη θέση και τον προσανατολισμό τοποθέτησης.

5.4.2. Η διαδικασία πλήρωσης δεν θα πρέπει να προκαλέσει την ενεργοποίηση οποιασδήποτε ανακουφιστικής διάταξης, ανεξάρτητα από την πάροδο χρόνου κατά τη διάρκεια/μετά τη διαδικασία πλήρωσης. Η διαδικασία πλήρωσης δεν θα πρέπει να επιφέρει συνθήκες λειτουργίας για τις οποίες δεν είναι σχεδιασμένο το BMS (σύστημα διαχείρισης εξατμίσεων) και τις οποίες επομένως δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει.

5.5. Σήμανση

Εκτός από το σήμα έγκρισης ΕΚ τύπου κατασκευαστικών στοιχείων, που ορίζεται στο μέρος 3 του παραρτήματος ΙΙ, κάθε δεξαμενή θα πρέπει επίσης να φέρει σήμα, όπου να αναγράφονται ευκρινώς τα παρακάτω στοιχεία:

5.5.1.1. Εσωτερικό δοχείο:

α) το όνομα του κατασκευαστή του εσωτερικού δοχείου καθώς και τη διεύθυνσή του·

β) ο αύξων αριθμός.

5.5.1.2. Εξωτερικό περίβλημα:

α) το σήμα «Υγρό υδρογόνο»·

β) απαγόρευση επιπλέον συγκόλλησης, απόξεσης και σφράγισης·

γ) ο επιτρεπόμενος προσανατολισμός του δοχείου στο όχημα·

δ) μια επιγραφή ταυτότητας με τις παρακάτω πληροφορίες: i) όνομα του κατασκευαστή· ii) αύξων αριθμός· iii) όγκος νερού σε λίτρα· iv) Μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) [MPa]· v) έτος και μήνας κατασκευής (π.χ. 2009/01)· vi) φάσμα θερμοκρασιών λειτουργίας·

η επιγραφή ταυτότητας πρέπει να είναι ευανάγνωστη κατά την τοποθέτησή της.

5.5.2. Η μέθοδος σήμανσης δεν θα πρέπει να προκαλεί εντοπισμένες κορυφώσεις καταπόνησης στη δομή του εσωτερικού δοχείου ή του εξωτερικού περιβλήματος.

5.6. Ανοίγματα επισκόπησης

Δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν ανοίγματα επισκόπησης στο εσωτερικό, ούτε και στο εξωτερικό περίβλημα.

6. ΔΟΚΙΜΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΙ

6.1. Δοκιμές και έλεγχοι για την έγκριση

Για την έγκριση, η τεχνική υπηρεσία θα πρέπει να πραγματοποιεί τις δοκιμές και τους ελέγχους που αναφέρονται στις ενότητες από 6.3.1. ως 6.3.6. σε δυο δείγματα δεξαμενών. Τα δείγματα θα παρασχεθούν στην κατάσταση εφαρμογής που απαιτείται για τους ελέγχους. Για την έγκριση, δείγματα της δεξαμενής θα πρέπει να υποβληθούν στις δοκιμές σύμφωνα με τις ενότητες 6.3.7. ως 6.3.9. και θα πρέπει να είναι παρόντες οι υπεύθυνοι της τεχνικής υπηρεσίας.

6.2. Δοκιμές και έλεγχοι κατά την παραγωγή

Οι δοκιμές και οι έλεγχοι σύμφωνα με τις ενότητες 6.3.1. ως 6.3.6. θα πρέπει να πραγματοποιούνται σε κάθε δεξαμενή.

6.3. Διαδικασίες δοκιμής

6.3.1. Δοκιμή πίεσης.

6.3.1.1. Το εσωτερικό δοχείο και οι σωληνώσεις που βρίσκονται ανάμεσα στο εσωτερικό δοχείο και το εξωτερικό περίβλημα θα πρέπει να αντέχουν σε μια δοκιμή εσωτερικής πίεσης σε θερμοκρασία δωματίου από οποιοδήποτε μέσο, σύμφωνα με τις παρακάτω απαιτήσεις.

Η πίεση δοκιμής ptest θα πρέπει να είναι:

Ptest = 1.3 (MAWP +0,1 MPa)

όπου MAWP είναι η μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας της εσωτερικής δεξαμενής σε MPa.

6.3.1.2. Η δοκιμή πίεσης πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν από την τοποθέτηση του εξωτερικού περιβλήματος.

6.3.1.3. Η πίεση στο εσωτερικό δοχείο θα πρέπει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό, μέχρι να επιτευχθεί η πίεση δοκιμής.

6.3.1.4. Το εσωτερικό δοχείο πρέπει να παραμείνει υπό την πίεση δοκιμής επί τουλάχιστον 10 λεπτά, προκειμένου να καθοριστεί το ότι η πίεση δεν μειώνεται.

6.3.1.5. Μετά τη δοκιμή, το εσωτερικό δοχείο δεν πρέπει να παρουσιάσει τυχόν ενδείξεις ορατής μόνιμης παραμόρφωσης ή ορατών διαρροών.

6.3.1.6. Οποιοδήποτε δοκιμαζόμενο εσωτερικό δοχείο το οποίο δεν θα περάσει τη δοκιμή λόγω μόνιμης παραμόρφωσης θα πρέπει να απορρίπτεται και δεν θα πρέπει να επισκευάζεται.

6.3.1.7. Οποιοδήποτε δοκιμαζόμενο εσωτερικό δοχείο το οποίο δεν θα περάσει τη δοκιμή λόγω διαρροής μπορεί να γίνει αποδεκτό μετά από επισκευή και επανέλεγχο.

6.3.1.8. Σε περίπτωση υδραυλικής δοκιμής, μόλις ολοκληρωθεί η εν λόγω δοκιμή, η δεξαμενή θα πρέπει να εκκενωθεί και να στεγνώσει μέχρι το σημείο δρόσου εντός της δεξαμενής να είναι –40 °C σύμφωνα με το EN 12300.

6.3.1.9. Θα καταρτιστεί έκθεση δοκιμής και στο εσωτερικό δοχείο, αν γίνει αποδεκτό, θα τοποθετηθεί σήμα των διευθύνσεων ελέγχου.

6.3.2. Δοκιμή διαρροών.

Μετά από την τελική συναρμολόγηση, η δεξαμενή υδρογόνου θα πρέπει να ελεγχθεί για διαρροές με μείγμα αερίων, το οποίο να περιέχει τουλάχιστον 10 % ήλιο.

6.3.3. Έλεγχος διαστάσεων.

Πρέπει να επιβεβαιωθεί ότι υπάρχουν οι παρακάτω διαστάσεις:

— για κυλινδρικές δεξαμενές, καμπυλότητα του εσωτερικού δοχείου σύμφωνα με το EN 1251-2:2000, 5.4,

— απόκλιση από την ευθεία γραμμή του εσωτερικού και εξωτερικού περιβλήματος, σύμφωνα με το EN 1251-2, 5.4.

6.3.4. Καταστρεπτικές και μη καταστρεπτικές δοκιμές των ραφών συγκόλλησης

Οι δοκιμές πρέπει να γίνουν σύμφωνα με το ΕΝ 1251-2.

6.3.5. Οπτικός έλεγχος

Οι ραφές συγκόλλησης και η εσωτερική και η εξωτερική επιφάνεια του εσωτερικού και εξωτερικού περιβλήματος της δεξαμενής θα πρέπει να υποβληθούν σε οπτικό έλεγχο. Οι επιφάνειες δεν θα πρέπει να παρουσιάσουν τυχόν κρίσιμες ζημίες ή σφάλματα.

6.3.6. Σήμανση

Η σήμανση θα πρέπει να ελέγχεται σύμφωνα με την ενότητα 5.5.

6.3.7. Δοκιμή διάρρηξης

Η δοκιμή διάρρηξης θα πρέπει να πραγματοποιηθεί επί δείγματος του εσωτερικού δοχείου το οποίο δεν είναι ενσωματωμένο στο εξωτερικό του περίβλημα και το οποίο δεν είναι μονωμένο.

6.3.7.1. Κριτήρια

6.3.7.1.1. Η πίεση διάρρηξης θα πρέπει τουλάχιστον να ισούται με την πίεση διάρρηξης που χρησιμοποιείται για τους μηχανικούς υπολογισμούς. Για δοχεία από χάλυβα, η πίεση αυτή είναι:

α) είτε η μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) (σε MPa) πλέον 0,1 MPa επί 3,25·

β) είτε η μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) (σε MPa) πλέον 0,1 MPa επί 1,5 και επί Rm/Rp, όπου Rm είναι η ελάχιστη οριακή αντοχή σε εφελκυσμό και Rp είναι η ελάχιστη αντοχή θραύσης.

6.3.7.1.2. Οι δεξαμενές υδρογόνου που κατασκευάζονται από άλλα υλικά, εκτός από χάλυβα, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι έχουν τις ίδιες ασφαλείς επιδόσεις με τις δεξαμενές που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στα σημεία 6.3.7.1.1 και 6.3.7.1.2.

6.3.7.2. Διαδικασία

6.3.7.2.1. Το υπό δοκιμή δοχείο θα πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικό του σχεδίου και της κατασκευής του προς πιστοποίηση τύπου.

6.3.7.2.2. Η δοκιμή που θα γίνει θα είναι υδραυλική δοκιμή.

6.3.7.2.3. Ο σωλήνας και οι αγωγοί μπορούν να τροποποιηθούν ώστε να καταστεί δυνατή η δοκιμή (καθαρισμός νεκρού όγκου, εισαγωγή του υγρού, κλείσιμο μη χρησιμοποιούμενων σωληνώσεων κ.λπ.)

6.3.7.2.4. Το δοχείο πρέπει να πληρωθεί με νερό. Η πίεση θα πρέπει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό που να μην υπερβαίνει τα 0,5 MPa/λεπτό, μέχρι τη διάρρηξη. Όταν επιτευχθεί η μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP), θα πρέπει να υπάρξει περίοδος αναμονής τουλάχιστον δέκα λεπτών υπό σταθερή πίεση, έτσι ώστε να ελεγχθεί η παραμόρφωση του δοχείου.

6.3.7.2.5. Ένα σύστημα θα πρέπει να μπορεί να ελέγξει για πιθανές παραμορφώσεις.

6.3.7.2.6. Η πίεση θα πρέπει να καταγράφεται ή να σημειώνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής.

6.3.7.3. Αποτελέσματα

Οι συνθήκες της δοκιμής και η πίεση διάρρηξης θα πρέπει να σημειωθούν σε ένα πιστοποιητικό δοκιμής από τον κατασκευαστή και την τεχνική υπηρεσία.

6.3.8. Δοκιμή πυρκαγιάς

6.3.8.1. Κριτήρια

6.3.8.1.1. Το δοχείο δεν θα πρέπει να διαρρηχθεί και η πίεση εντός του εσωτερικού δοχείου δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το επιτρεπόμενο εύρος σφάλματος του εσωτερικού δοχείου. Στην περίπτωση χαλύβδινων εσωτερικών δοχείων, η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη θα πρέπει να περιορίζει την πίεση εντός του δοχείου σε 136 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου αν χρησιμοποιείται μια βαλβίδα ασφαλείας ως δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη.

Στην περίπτωση χαλύβδινων εσωτερικών δοχείων, η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη θα πρέπει να περιορίζει την πίεση εντός του δοχείου σε 150 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου αν χρησιμοποιείται δίσκος διάρρηξης εκτός της περιοχής κενού ως δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη.

Στην περίπτωση χαλύβδινων εσωτερικών δοχείων, η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη θα πρέπει να περιορίζει την πίεση εντός του δοχείου σε 150 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου συν 0,1 MPa (MAWP +0,1 MPa), αν χρησιμοποιείται δίσκος διάρρηξης εντός της περιοχής κενού ως δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη.

Για τα υπόλοιπα υλικά πρέπει να εφαρμόζεται ισάξιο επίπεδο ασφάλειας.

Η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη δεν θα πρέπει να λειτουργεί κάτω από 110 % της καθορισμένης πίεσης της κύριας ανακουφιστικής διάταξης.

6.3.8.2. Διαδικασία

6.3.8.2.1. Το υπό δοκιμή δοχείο θα πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικό του σχεδίου και της κατασκευής του προς πιστοποίηση τύπου.

6.3.8.2.2. Η κατασκευή του θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί εντελώς και να έχει τοποθετηθεί με όλο του τον εξοπλισμό.

Το δοχείο θα πρέπει να έχει ήδη ψυχθεί και η εσωτερική δεξαμενή θα πρέπει να έχει την ίδια θερμοκρασία με το υγρό υδρογόνο. Το δοχείο θα πρέπει να περιείχε κατά τις προηγούμενες 24 ώρες όγκο υγρού υδρογόνου τουλάχιστον ίσο με το ήμισυ του όγκου νερού του εσωτερικού δοχείου.

6.3.8.2.3.1. Το δοχείο θα πρέπει να είναι γεμάτο με υγρό υδρογόνο ώστε η ποσότητα υγρού υδρογόνου που καταμετράται με το σύστημα καταμέτρησης μάζας να ισούται με το ήμισυ της μέγιστης επιτρεπόμενης ποσότητας που ίσως περιέχει το εσωτερικό δοχείο.

6.3.8.2.3.2. Θα πρέπει να καίει μια φωτιά 0,1 m κάτω από το δοχείο. Το μήκος και το πλάτος της φωτιάς θα πρέπει να υπερβαίνει τις επίπεδες διαστάσεις της δεξαμενής κατά 0,1 m. Η θερμοκρασία της φωτιάς θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 590 °C. Η φωτιά θα πρέπει να εξακολουθήσει να καίει καθόλη τη διάρκεια της δοκιμής.

6.3.8.2.3.3. Η πίεση του δοχείου στην αρχή της δοκιμής θα πρέπει να είναι από 0 MPa ως 0,01 MPa στο σημείο ζέσης του υδρογόνου στο εσωτερικό δοχείο.

6.3.8.2.3.4. Μόλις ανοίξει η διάταξη ασφαλείας, η δοκιμή θα πρέπει να εξακολουθήσει μέχρι να ολοκληρωθεί η διάρρηξη της διάταξης ασφαλείας. Κατά τη δοκιμή, το δοχείο δεν θα πρέπει να διαρρηχθεί και η πίεση εντός του εσωτερικού δοχείου δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το επιτρεπόμενο εύρος σφάλματος του εσωτερικού δοχείου. Εάν πρόκειται για χαλύβδινα εσωτερικά δοχεία, η πίεση δοχείου δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 136 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου. Για τα υπόλοιπα υλικά πρέπει να εφαρμόζεται ισάξιο επίπεδο ασφάλειας.

6.3.8.3. Αποτελέσματα

Οι συνθήκες της δοκιμής και η μέγιστη πίεση που σημειώνεται στο δοχείο κατά τη δοκιμή θα πρέπει να σημειωθούν σε ένα πιστοποιητικό δοκιμής, το οποίο θα φέρει την υπογραφή του κατασκευαστή και της τεχνικής υπηρεσίας.

6.3.9. Δοκιμή ύψιστης στάθμης πλήρωσης

6.3.9.1. Κριτήρια

Κατά τη διάρκεια όλων των δοκιμών που απαιτούνται για την έγκριση, η διαδικασία πλήρωσης δεν θα πρέπει να προκαλέσει την ενεργοποίηση οποιασδήποτε ανακουφιστικής διάταξης, ανεξάρτητα από την πάροδο χρόνου κατά τη διάρκεια/μετά τη διαδικασία πλήρωσης. Η διαδικασία πλήρωσης δεν θα πρέπει να επιφέρει συνθήκες λειτουργίας για τις οποίες δεν είναι σχεδιασμένο το BMS (σύστημα διαχείρισης εξατμίσεων) και τις οποίες επομένως δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει.

6.3.9.2. Διαδικασία

6.3.9.2.1. Το υπό δοκιμή δοχείο θα πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικό του σχεδίου και της κατασκευής του προς πιστοποίηση τύπου.

6.3.9.2.2. Η κατασκευή του θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί εντελώς και να έχει τοποθετηθεί με όλο του τον εξοπλισμό και ειδικά με τον δείκτη στάθμης.

6.3.9.2.3. Το δοχείο θα πρέπει να έχει ήδη ψυχθεί και η εσωτερική δεξαμενή θα πρέπει να έχει την ίδια θερμοκρασία με το υγρό υδρογόνο. Το δοχείο θα πρέπει να περιείχε κατά τις προηγούμενες 24 ώρες όγκο υγρού υδρογόνου τουλάχιστον ίσο με το ήμισυ του όγκου νερού του εσωτερικού δοχείου.

6.3.9.2.4. Η μάζα υδρογόνου ή ο λόγος μάζας / ροής στην είσοδο και την έξοδο του δοχείου θα καταμετρηθεί με ακρίβεια μεγαλύτερη του 1 % της μέγιστης μάζας πλήρωσης της υπό δοκιμή δεξαμενής

6.3.9.2.5. Η δεξαμενή πρέπει να πληρωθεί εντελώς 10 φορές με υγρό υδρογόνο σε ισορροπία με τους ατμούς του. Ανάμεσα σε κάθε πλήρωση θα πρέπει να αδειάζεται τουλάχιστον το ένα τέταρτο του υγρού υδρογόνου του δοχείου.

6.3.9.3. Αποτελέσματα

Οι συνθήκες της δοκιμής και η μέγιστη στάθμη που καταμετρώνται από το επιπλέον σύστημα θα πρέπει να σημειωθούν σε ένα πιστοποιητικό δοκιμής, το οποίο θα φέρει υπογραφή από τον κατασκευαστή και την τεχνική υπηρεσία.

ΜΕΡΟΣ 3

Απαιτήσεις για άλλα κατασκευαστικά στοιχεία υδρογόνου, εκτός από δεξαμενές, που είναι σχεδιασμένα να χρησιμοποιούν υγρό υδρογόνο

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στο παράρτημα αυτό ορίζονται οι απαιτήσεις και οι διαδικασίες δοκιμής για τα κατασκευαστικά στοιχεία υδρογόνου, εκτός από τις δεξαμενές, που σχεδιάστηκαν για να χρησιμοποιούν υγρό υδρογόνο.

2. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

2.1. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται στα κατασκευαστικά στοιχεία υδρογόνου θα πρέπει να είναι συμβατά με το υδρογόνο, σύμφωνα με την ενότητα 4.11.

2.2. Το σύστημα υδρογόνου ανάντη του πρώτου ρυθμιστή πίεσης, εκτός από τη δεξαμενή υδρογόνου, θα πρέπει να έχει μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) ίση με τη μέγιστη πίεση στην οποία υποβάλλεται το κατασκευαστικό στοιχείο, αλλά που να αντιστοιχεί τουλάχιστον σε 1,5 επί την καθορισμένη πίεση της κύριας ανακουφιστικής διάταξης ασφαλείας του εσωτερικού δοχείου και σε συντελεστή ασφαλείας που να ισούται τουλάχιστον με εκείνον της εσωτερικής δεξαμενής.

2.3. Τα κατασκευαστικά στοιχεία κατάντη του ρυθμιστή/των ρυθμιστών πίεσης θα πρέπει να προστατεύεται από την υπερβολική άσκηση πίεσης και θα πρέπει να σχεδιαστεί για τουλάχιστον 1,5 επί την πίεση εξόδου [μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP)] του πρώτου ρυθμιστή πίεσης ανάντη.

2.4. Η μόνωση των κατασκευαστικών στοιχείων θα πρέπει να αποτρέψει την υγροποίηση του αέρα που έρχεται σε επαφή με τις εξωτερικές επιφάνειες, εκτός αν παρέχεται σύστημα για τη συγκέντρωση και την εξάτμιση του υγροποιημένου αέρα. Κατόπιν, τα υλικά των παραπλήσιων κατασκευαστικών στοιχείων θα πρέπει να είναι συμβατά με μια ατμόσφαιρα εμπλουτισμένη με οξυγόνο, σύμφωνα με το EN 1797.

3. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

3.1. Ανακουφιστικές διατάξεις

3.1.1. Ανακουφιστικές διατάξεις για το εσωτερικό δοχείο

3.1.1.1. Η κύρια ανακουφιστική διάταξη για το εσωτερικό δοχείο θα πρέπει να περιορίζει την πίεση εντός του δοχείου σε όχι πάνω από 110 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης εργασίας (MAWP), ακόμα και σε περίπτωση αιφνίδιας απώλειας κενού. Η διάταξη αυτή θα πρέπει να είναι μια βαλβίδα ασφαλείας ή κάτι ισάξιο και θα πρέπει να συνδέεται άμεσα με το αέριο μέρος υπό φυσιολογικές συνθήκες λειτουργίας.

3.1.1.2. Η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη για το εσωτερικό δοχείο θα πρέπει να εγκατασταθεί για να εξασφαλιστεί το ότι η πίεση εντός του δοχείου δεν είναι δυνατό υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να υπερβεί το επιτρεπόμενο εύρος σφάλματος του εσωτερικού δοχείου. Στην περίπτωση χαλύβδινων εσωτερικών δοχείων, η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη θα πρέπει να περιορίζει την πίεση εντός του δοχείου σε 136 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου, αν χρησιμοποιείται μια βαλβίδα ασφαλείας ως δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη. Στην περίπτωση χαλύβδινων εσωτερικών δοχείων, η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη θα πρέπει να περιορίζει την πίεση εντός του δοχείου σε 150 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου αν χρησιμοποιείται δίσκος διάρρηξης εκτός της περιοχής κενού ως δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη. Στην περίπτωση χαλύβδινων εσωτερικών δοχείων, η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη θα πρέπει να περιορίζει την πίεση εντός του δοχείου σε 150 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας συν 0,1 MPa (MAWP + 0,1 MPa) του εσωτερικού δοχείου, αν χρησιμοποιείται δίσκος διάρρηξης εντός της περιοχής κενού ως δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη. Για τα υπόλοιπα υλικά πρέπει να εφαρμόζεται ισάξιο επίπεδο ασφάλειας. Η δευτερεύουσα ανακουφιστική διάταξη δεν θα πρέπει να λειτουργεί κάτω από 110 % της καθορισμένης πίεσης της κύριας ανακουφιστικής διάταξης.

3.1.1.3. Η διαστασιολόγηση των διατάξεων ασφαλείας πρέπει να γίνεται σύμφωνα με το EN 13648-3.

3.1.1.4. Οι δυο διατάξεις που αναφέρονται στις ενότητες 3.1.1.1 και 3.1.1.2 μπορούν να συνδέονται με το εσωτερικό δοχείο μέσω του ίδιου σωλήνα καυσίμου.

3.1.1.5. Η διαβάθμιση των ανακουφιστικών διατάξεων πρέπει να σημειώνεται καθαρά. Η επέμβαση στις διατάξεις πρέπει να αποτρέπεται μέσω σφραγίδας μολύβδου ή ισάξιου συστήματος.

3.1.1.6. Οι ανακουφιστικές βαλβίδες θα πρέπει, μετά από την εκκένωση, να κλείνουν με πίεση τουλάχιστον 90 % της καθορισμένης πίεσης της ανακουφιστικής βαλβίδας. Θα πρέπει να παραμένουν κλειστές σε όλες τις χαμηλότερες πιέσεις.

3.1.1.7. Οι ανακουφιστικές βαλβίδες θα πρέπει να εγκατασταθούν στην περιοχή αερίου κλάσματος του δοχείου υδρογόνου.

3.1.2. Ανακουφιστικές διατάξεις για λοιπά κατασκευαστικά στοιχεία

3.1.2.1. Όταν που υπάρχει κίνδυνος να παγιδευτεί κρυογονικό υγρό ή ατμός ανάμεσα σε δυο στοιχεία του εξοπλισμού μιας σωλήνωσης, πρέπει να προβλέπεται ανακουφιστική διάταξη ή μέτρο που να εξασφαλίζει ισάξιο επίπεδο ασφαλείας.

3.1.2.2. Ανάντη του πρώτου ρυθμιστή πίεσης, η καθορισμένη πίεση της διάταξης ασφαλείας, η οποία αποτρέπει την υπερβολική πίεση, δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) των σωλήνων και δεν θα πρέπει να είναι μικρότερη από 120 % της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας (MAWP) του δοχείου, προκειμένου να αποτραπεί το άνοιγμα των εν λόγω βαλβίδων αντί για τις ανακουφιστικές διατάξεις του εσωτερικού δοχείου.

3.1.2.3. Η διαβάθμιση των ανακουφιστικών διατάξεων ανάντη του ρυθμιστή/των ρυθμιστών πίεσης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) των κατασκευαστικών στοιχείων κατάντη του ρυθμιστή πίεσης.

3.1.2.4. Οι ανακουφιστικές βαλβίδες θα πρέπει, μετά από την εκκένωση, να κλείνουν με πίεση τουλάχιστον 90 % της καθορισμένης πίεσης της ανακουφιστικής βαλβίδας. Θα πρέπει να παραμένουν κλειστές σε όλες τις χαμηλότερες πιέσεις.

3.1.3. Διατάξεις όσον αφορά την έγκριση ανακουφιστικών διατάξεων

3.1.3.1. Το σχέδιο, η κατασκευή και ο έλεγχος των ανακουφιστικών διατάξεων θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τα EN 13648-1 και EN 13648-2.

3.1.3.2. Σε περίπτωση συστήματος εξατμίσεων παράλληλου με την κύρια διάταξη ασφαλείας, η βαλβίδα ασφαλείας θα πρέπει να είναι διάταξη ασφαλείας κατηγορίας Β, διαφορετικά θα πρέπει να είναι διάταξη ασφαλείας κατηγορίας Α, σύμφωνα με το EN 13648.

3.1.3.3. Μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP): 1,5 × μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου ή μέγιστη πίεση στην οποία υποβάλλεται το κατασκευαστικό στοιχείο.

3.1.3.4. Καθορισμένη πίεση

3.1.3.4.1. Κύριες διατάξεις εσωτερικού δοχείου: σύμφωνα με την ενότητα 3.1.1.1.

3.1.3.4.2. Δευτερεύουσες διατάξεις εσωτερικού δοχείου: σύμφωνα με την ενότητα 3.1.1.2.

3.1.3.4.3. Ανακουφιστικές διατάξεις για κατασκευαστικά στοιχεία εκτός από το δοχείο: σύμφωνα με την ενότητα 3.1.2.

3.1.3.5. Θερμοκρασίες σχεδιασμού

3.1.3.5.1. Εξωτερική θερμοκρασία: σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.1.3.5.2. Εσωτερική θερμοκρασία: – 253 °C ως +85 °C.

3.1.3.6. Εφαρμόσιμες διαδικασίες δοκιμής:

Δοκιμή πίεσης ενότητα 4.2 Δοκιμή εξωτερικής διαρροής ενότητα 4.3 Δοκιμή λειτουργίας ενότητα 4.5 Αντοχή διάβρωσης ενότητα 4.6, μόνο για τα μεταλλικά εξαρτήματα, μόνο για τον εξοπλισμό εκτός του αεροστεγούς περιβλήματος Δοκιμή κύκλου θερμοκρασίας ενότητα 4.9, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα

3.1.4. Σωλήνες με ενσωματωμένες ανακουφιστικές διατάξεις

3.1.4.1. Καμία διάταξη απομόνωσης δεν θα πρέπει να εγκατασταθεί ανάμεσα στο προστατευόμενο κατασκευαστικό στοιχείο και στην ανακουφιστική διάταξη.

3.1.4.2. Οι σωλήνες πριν και πίσω από τις ανακουφιστικές διατάξεις δεν θα πρέπει να εμποδίζουν τη λειτουργία τους και θα πρέπει να συμμορφώνονται με τα κριτήρια που ορίζονται στις ενότητες 3.1.1. ως 3.1.3.

3.2. Βαλβίδες

3.2.1. Διατάξεις όσον αφορά την έγκριση των βαλβίδων υδρογόνου

3.2.1.1. Το σχέδιο, η κατασκευή και ο έλεγχος των κρυογονικών βαλβίδων υδρογόνου θα πρέπει να γίνονται σύμφωνα με τα EN 13648-1 και EN 13648-2.

3.2.1.2. Μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP): 1,5 × μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου ή μέγιστη πίεση στην οποία υποβάλλεται η βαλβίδα.

3.2.1.3. Θερμοκρασίες σχεδιασμού

3.2.1.3.1. Εξωτερική θερμοκρασία: σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.2.1.3.2. Εσωτερική θερμοκρασία:

– 253 °C ως +85 °C για βαλβίδες πριν από τον εναλλάκτη θερμότητας

–40 °C ως +85 °C για βαλβίδες μετά τον εναλλάκτη θερμότητας

3.2.1.4. Εφαρμόσιμες διαδικασίες δοκιμής:

Δοκιμή πίεσης ενότητα 4.2. Δοκιμή εξωτερικής διαρροής ενότητα 4.3. Δοκιμή αντοχής ενότητα 4.4. (με 6 000 κύκλους λειτουργίας για τις χειροκίνητες βαλβίδες με 20 000 κύκλους λειτουργίας για τις αυτόματες βαλβίδες) Αντοχή διάβρωσης ενότητα 4.6, μόνο για τα μεταλλικά εξαρτήματα, μόνο για τον εξοπλισμό εκτός του αεροστεγούς περιβλήματος. Αντοχή στην ξηρή θερμότητα ενότητα 4.7, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Γήρανση όζοντος ενότητα 4.8, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή κύκλου θερμοκρασίας ενότητα 4.9, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή διαρροής έδρασης ενότητα 4.12.

3.3. Εναλλάκτες θερμότητας

3.3.1. Ανεξάρτητα από την διάταξη της ενότητας 2.1 η μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του εναλλάκτη θερμότητας θα πρέπει να είναι η ανώτατη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) των διαφόρων κυκλωμάτων.

3.3.2. Τα αέρια εξάτμισης του συστήματος πρόωσης δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιηθούν απευθείας επάνω στον εναλλάκτη θερμότητας.

3.3.3. Ένα σύστημα ασφαλείας θα παρέχεται για να: αποτρέπει βλάβη του εναλλάκτη θερμότητας και για να αποτρέπει τυχόν είσοδο κρυογονικού υγρού ή αερίου στο άλλο κύκλωμα και το σύστημα που βρίσκεται κατάντη του εναλλάκτη, αν δεν έχει σχεδιαστεί για κάτι τέτοιο.

3.3.4. Διατάξεις όσον αφορά την έγκριση των βαλβίδων υδρογόνου

3.3.4.1. Μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP): 1,5 × μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου ή μέγιστη πίεση στην οποία υποβάλλεται το κατασκευαστικό στοιχείο.

3.3.4.2. Θερμοκρασίες σχεδιασμού

3.3.4.2.1. Εξωτερική θερμοκρασία: σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.3.4.2.2. Εσωτερική θερμοκρασία: – 253 °C ως +85 °C.

3.3.4.3. Εφαρμόσιμες διαδικασίες δοκιμής

Δοκιμή πίεσης ενότητα 4.2. Δοκιμή εξωτερικής διαρροής ενότητα 4.3. Αντοχή διάβρωσης ενότητα 4.6, μόνο για μεταλλικά εξαρτήματα. Αντοχή στην ξηρή θερμότητα ενότητα 4.7, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Γήρανση όζοντος ενότητα 4.8, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή κύκλου θερμοκρασίας ενότητα 4.9, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα.

3.3.4.4. Η κατασκευή και η τοποθέτηση του εναλλάκτη θερμότητας θα πρέπει να πιστοποιηθεί σύμφωνα με τις ενότητες 4.3. ως 4.5 του μέρους 2.

3.4. Συνδέσεις ή υποδοχείς ανεφοδιασμού

3.4.1. Οι συνδέσεις ή οι υποδοχείς ανεφοδιασμού θα πρέπει να προστατεύονται από τη μόλυνση.

3.4.2. Διατάξεις όσον αφορά την έγκριση συνδέσεων ή υποδοχέων ανεφοδιασμού

3.4.2.1. Μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP): 1.5 × μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου ή μέγιστη πίεση στην οποία υποβάλλεται το κατασκευαστικό στοιχείο.

3.4.2.2. Θερμοκρασίες σχεδιασμού

3.4.2.2.1. Εξωτερική θερμοκρασία: σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.4.2.2.2. Εσωτερική θερμοκρασία: – 253 °C ως 85 °C

3.4.2.3. Εφαρμόσιμες διαδικασίες δοκιμής

Δοκιμή πίεσης ενότητα 4.2. Δοκιμή εξωτερικής διαρροής ενότητα 4.3. Δοκιμή αντοχής ενότητα 4.4. (με 3 000 κύκλους λειτουργίας) Αντοχή διάβρωσης ενότητα 4.6, μόνο για μεταλλικά εξαρτήματα. Αντοχή στην ξηρή θερμότητα ενότητα 4.7, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Γήρανση όζοντος ενότητα 4.8, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή κύκλου θερμοκρασίας ενότητα 4.9, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή διαρροής έδρασης ενότητα 4.12.

3.5. Ρυθμιστές πίεσης

3.5.1. Διατάξεις όσον αφορά την έγκριση ρυθμιστών πίεσης

3.5.1.1. Μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP): 1,5 × μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου ή μέγιστη πίεση στην οποία υποβάλλεται το κατασκευαστικό στοιχείο.

3.5.1.2. Θερμοκρασίες σχεδιασμού

3.5.1.2.1. Εξωτερική θερμοκρασία: σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.5.1.2.2. Εσωτερική θερμοκρασία: τουλάχιστον όπως στην ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.5.1.3. Εφαρμόσιμες διαδικασίες δοκιμής

Δοκιμή πίεσης ενότητα 4.2. Δοκιμή εξωτερικής διαρροής ενότητα 4.3. Δοκιμή αντοχής ενότητα 4.4. (με 20 000 κύκλους λειτουργίας) Αντοχή διάβρωσης ενότητα 4.6, μόνο για τα μεταλλικά εξαρτήματα, μόνο για τον εξοπλισμό εκτός του αεροστεγούς περιβλήματος. Αντοχή στην ξηρή θερμότητα ενότητα 4.7, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Γήρανση όζοντος ενότητα 4.8, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή κύκλου θερμοκρασίας ενότητα 4.9, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή διαρροής έδρασης ενότητα 4.12.

3.6. Αισθητήρες

3.6.1. Διατάξεις όσον αφορά την έγκριση αισθητήρων

3.6.1.1. Μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP): 1,5 × μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου ή μέγιστη πίεση στην οποία υποβάλλεται το κατασκευαστικό στοιχείο.

3.6.1.2. Θερμοκρασίες σχεδιασμού

3.6.1.2.1. Αν λειτουργεί σε θερμοκρασία περιβάλλοντος: σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.6.1.2.2. Αν λειτουργεί σε κρυογονική θερμοκρασία: κατώτατη θερμοκρασία λειτουργίας: – 253 °C, μέγιστη θερμοκρασία: +85 °C ή 120 °C όπως στην ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.6.1.3. Εφαρμόσιμες διαδικασίες δοκιμής

Δοκιμή πίεσης ενότητα 4.2, μόνο για εξοπλισμό σε άμεση επαφή με το υδρογόνο. Δοκιμή εξωτερικής διαρροής ενότητα 4.3, μόνο για εξοπλισμό σε άμεση επαφή με το υδρογόνο. Αντοχή διάβρωσης ενότητα 4.6, μόνο για τα μεταλλικά εξαρτήματα, μόνο για τον εξοπλισμό εκτός του αεροστεγούς περιβλήματος. Αντοχή στην ξηρή θερμότητα ενότητα 4.7. Γήρανση όζοντος ενότητα 4.8, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή κύκλου θερμοκρασίας ενότητα 4.9, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα.

3.7. Εύκαμπτοι σωλήνες καυσίμου

3.7.1. Διατάξεις όσον αφορά την έγκριση εύκαμπτων σωλήνων καυσίμου

3.7.1.1. Το σχέδιο, η κατασκευή και ο έλεγχος των κρυογονικών εύκαμπτων σωλήνων καυσίμου θα πρέπει να συμμορφώνεται με το EN 12434.

3.7.1.2. Μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP): 1,5 × μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του εσωτερικού δοχείου ή μέγιστη πίεση στην οποία υποβάλλεται το κατασκευαστικό στοιχείο.

3.7.1.3. Θερμοκρασίες σχεδιασμού

3.7.1.3.1. Αν λειτουργεί σε θερμοκρασία περιβάλλοντος: σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.7.1.3.2. Αν λειτουργεί σε κρυογονική θερμοκρασία: κατώτατη θερμοκρασία λειτουργίας: – 253 °C, μέγιστη θερμοκρασία: 85 °C ή 120 °C όπως στην ενότητα 1.3 του μέρους 1.

3.7.1.4. Εφαρμόσιμες διαδικασίες δοκιμής

Δοκιμή πίεσης ενότητα 4.2. Δοκιμή εξωτερικής διαρροής ενότητα 4.3. Αντοχή διάβρωσης ενότητα 4.6, μόνο για τα μεταλλικά εξαρτήματα, μόνο για τον εξοπλισμό εκτός του αεροστεγούς περιβλήματος. Αντοχή στην ξηρή θερμότητα ενότητα 4.7, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Γήρανση όζοντος ενότητα 4.8, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Δοκιμή κύκλου θερμοκρασίας ενότητα 4.9, μόνο για μη μεταλλικά εξαρτήματα. Κύκλος πίεσης ενότητα 4.10.

3.8. Διατάξεις όσον αφορά τα ηλεκτρικά κατασκευαστικά στοιχεία του συστήματος υδρογόνου

3.8.1. Για την αποτροπή ηλεκτρικών σπινθήρων:

α) οι ηλεκτρικές διατάξεις που περιέχουν υδρογόνο θα πρέπει να μονωθούν κατά τρόπο που να μην διέρχεται ρεύμα από τα εξαρτήματα που περιέχουν υδρογόνο·

β) το ηλεκτρικό σύστημα της ηλεκτρικής διάταξης θα πρέπει να είναι μονωμένο από το σώμα του οχήματος·

γ) η αντίσταση μόνωσης ηλεκτρικού κυκλώματος (εξαιρούνται οι μπαταρίες και τα στοιχεία καυσίμου), θα πρέπει να υπερβαίνουν το 1 kΩ για κάθε volt ονομαστικής τάσης.

3.8.2. Σε περίπτωση δακτυλίου τροφοδοσίας για την δημιουργία μονωμένης και στεγανής ηλεκτρικής σύνδεσης, η εν λόγω σύνδεση θα πρέπει να είναι ερμητικά στεγανού τύπου.

4. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ

4.1. Γενικές διατάξεις

4.1.1. Οι δοκιμές διαρροής θα πρέπει να πραγματοποιηθούν με πεπιεσμένο αέριο, όπως αέρα ή άζωτο που περιέχει τουλάχιστον 10 % ήλιο.

4.1.2. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί νερό ή άλλο υγρό για να ληφθεί η απαιτούμενη πίεση για τη δοκιμή πίεσης.

4.1.3. Σε όλες τις καταγραφές δοκιμών θα πρέπει να υποδεικνύεται ο τύπος του χρησιμοποιούμενου μέσου δοκιμής, αν υπάρχει.

4.1.4. Η περίοδος δοκιμής για τις δοκιμές διαρροής και πίεσης θα υπερβαίνει κατά τουλάχιστον 3 λεπτά το χρόνο απόκρισης του αισθητήρα.

4.1.5. Όλες οι δοκιμές θα πρέπει να πραγματοποιούνται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, εκτός αν δηλώνεται άλλως.

4.1.6. Τα διάφορα κατασκευαστικά στοιχεία θα πρέπει να στεγνώνονται σωστά πριν από τη δοκιμή διαρροής.

4.2. Δοκιμή πίεσης

4.2.1. Ένα κατασκευαστικό στοιχείο που περιέχει υδρογόνο θα πρέπει να αντέχει χωρίς ορατές ενδείξεις διαρροής ή παραμόρφωσης μια διαδικασία δοκιμής που θα αντιστοιχεί σε 1,5 επί τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας του (MAWP) με φραγμένες τις εξόδους του μέρους υψηλής πίεσης. Κατόπιν, η πίεση θα αυξηθεί από 1,5 μέχρι 3 επί τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP). Το κατασκευαστικό στοιχείο δεν θα παρουσιάσει ορατές ενδείξεις ρωγμών ή διάρρηξης.

4.2.2. Το σύστημα παροχής πίεσης θα διαθέτει μια θετική βαλβίδα αποκλεισμού και έναν αισθητήρα πίεσης, με εύρος πίεσης τουλάχιστον 1,5 επί αλλά όχι μεγαλύτερο από 2 επί την πίεση δοκιμής και η ακρίβεια του αισθητήρα θα πρέπει να είναι 1 % επί του εύρους πίεσης.

4.2.3. Για τα κατασκευαστικά στοιχεία που απαιτούν δοκιμή διαρροής, η εν λόγω δοκιμή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν από τη δοκιμή πίεσης.

4.3. Δοκιμή εξωτερικής διαρροής

4.3.1. Ένα κατασκευαστικό στοιχείο δεν πρέπει να παρουσιάζει διαρροή μέσω συγκολλήσεων του μίσχου ή του κυρίως σώματος ή άλλων συνδέσεων και δεν πρέπει να παρουσιάζει πορώδη χαρακτήρα κατά τη χύτευση όταν ελέγχεται όπως περιγράφεται στην ενότητα 4.4.3 σε οποιαδήποτε πίεση αερίου, από μηδέν ως τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP).

Η δοκιμή θα πρέπει να γίνει στον ίδιο εξοπλισμό υπό τις παρακάτω συνθήκες:

4.3.2.1. σε θερμοκρασία περιβάλλοντος,

4.3.2.2. στην ελάχιστη θερμοκρασία λειτουργίας ή σε θερμοκρασία υγρού αζώτου μετά από επαρκή χρόνο ρύθμισης σε αυτή την θερμοκρασία, προκειμένου να εξασφαλιστεί θερμική σταθερότητα,

4.3.2.3. στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μετά από επαρκή χρόνο ρύθμισης σε αυτή την θερμοκρασία, προκειμένου να εξασφαλιστεί θερμική σταθερότητα.

4.3.3. Κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής, ο υπό δοκιμή εξοπλισμός θα πρέπει να συνδεθεί σε μια πηγή πίεσης αερίου. Μια θετική βαλβίδα αποκλεισμού και ένας αισθητήρας πίεσης, με εύρος πίεσης τουλάχιστον 1,5 επί αλλά όχι μεγαλύτερο από 2 επί την πίεση δοκιμής, θα πρέπει να εγκατασταθούν στη σωλήνωση παροχής πίεσης και η ακρίβεια του αισθητήρα θα πρέπει να είναι 1 % επί του εύρους πίεσης. Ο αισθητήρας πίεσης θα πρέπει να εγκατασταθεί ανάμεσα στην θετική βαλβίδα αποκλεισμού και στο υπό δοκιμή δείγμα.

4.3.4. Κατά τη δοκιμή, το δείγμα πρέπει να εξεταστεί για διαρροή, με επιφανειοδραστικό παράγοντα που να μην σχηματίζει φυσαλίδες ή που να καταμετράται με βαθμό διαρροής μικρότερο από 10 cm3/ώρα.

4.4. Δοκιμή αντοχής

4.4.1. Ένα κατασκευαστικό στοιχείο υδρογόνου θα πρέπει να μπορεί να συμμορφωθεί με τις ισχύουσες απαιτήσεις της δοκιμής διαρροής, σύμφωνα με τις ενότητες 4.3 και 4.12., αφού υποβληθεί στον αριθμό κύκλων λειτουργίας που καθορίζεται για το κατασκευαστικό στοιχείο στις ενότητες 3.1 -3,7 του μέρους 3.

4.4.2. Οι κατάλληλες δοκιμές εξωτερικής διαρροής και διαρροής έδρασης, όπως περιγράφονται στις ενότητες 4.3 και 4.12 θα πρέπει να διενεργηθούν αμέσως μετά τη δοκιμή αντοχής.

4.4.3. Το κατασκευαστικό στοιχείο θα πρέπει να συνδεθεί με ασφάλεια σε μια πηγή ξηρού αέρα ή αζώτου υπό πίεση και να υποβληθεί στον αριθμό κύκλων που καθορίζεται για το συγκεκριμένο κατασκευαστικό στοιχείο στις ενότητες 3.1 -3,7 του μέρους 3. Ένας κύκλος θα πρέπει να αποτελείται από ένα άνοιγμα και ένα κλείσιμο του κατασκευαστικού στοιχείου για περίοδο που να μην υπερβαίνει τα 10 ± 2 δευτερόλεπτα.

4.4.4. Το κατασκευαστικό στοιχείο θα πρέπει να λειτουργήσει για το 96 % του αριθμού των καθοριζόμενων κύκλων σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και υπό την πίεση MAWP του στοιχείου. Κατά τον κύκλο απενεργοποίησης, η πίεση κατάντη του υποστηρίγματος θα πρέπει να αφεθεί να πέσει στο 50 % της MAWP του στοιχείου.

4.4.5. Το κατασκευαστικό στοιχείο θα πρέπει να λειτουργεί για το 2 % επί του συνόλου των κύκλων στη μέγιστη θερμοκρασία υλικών (σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1) μετά από επαρκή χρόνο προσαρμογής σε αυτή τη θερμοκρασία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η θερμική σταθερότητα και σε MAWP. Το κατασκευαστικό στοιχείο θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις ενότητες 4.3 και 4.12 στην κατάλληλη μέγιστη θερμοκρασία υλικού (σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1) με την ολοκλήρωση των κύκλων υψηλής θερμοκρασίας.

4.4.6. Το κατασκευαστικό στοιχείο θα πρέπει να λειτουργεί για το 2 % επί του συνόλου των κύκλων στην ελάχιστη θερμοκρασία υλικών (σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1), όχι όμως σε μικρότερη θερμοκρασία από εκείνη του υγρού αζώτου μετά από επαρκή χρόνο προσαρμογής σε αυτή τη θερμοκρασία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η θερμική σταθερότητα και στην MAWP του κατασκευαστικού στοιχείου. Το κατασκευαστικό στοιχείο θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις ενότητες 4.3 και 4.12 στην κατάλληλη ελάχιστη θερμοκρασία υλικού (σύμφωνα με την ενότητα 1.3 του μέρους 1) με την ολοκλήρωση των κύκλων χαμηλής θερμοκρασίας.

4.5. Δοκιμή λειτουργίας

4.5.1. Η δοκιμή λειτουργίας θα πρέπει να διεξαχθεί σύμφωνα με το EN 13648-1 ή το EN 13648 2. Ισχύουν οι ιδιαίτερες απαιτήσεις του προτύπου.

4.6. Δοκιμή αντοχής διάβρωσης

4.6.1. Τα μεταλλικά κατασκευαστικά στοιχεία υδρογόνου θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις δοκιμές διαρροής που αναφέρονται στις ενότητες 4.3 και 4.12 αφού πρώτα υποβληθούν σε δοκιμή διάρκειας 144 ωρών με αλατούχα ομίχλη, σύμφωνα με το ISO 9227, με κλειστές όλες τις συνδέσεις.

4.6.2. Ένα μεταλλικό στοιχείο υδρογόνου από χαλκό ή ορείχαλκο θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις δοκιμές διαρροής που αναφέρονται στις ενότητες 4.3 και 4.12 αφού πρώτα υποβληθούν σε δοκιμή διάρκειας 24 ωρών με εμβάπτιση σε αμμωνία, σύμφωνα με το ISO 6957, με κλειστές όλες τις συνδέσεις.

4.7. Δοκιμή αντοχής σε θερμό αέρα

Η δοκιμή θα πρέπει να διεξαχθεί σύμφωνα με το ISO 188. Το υπό δοκιμή τεμάχιο θα πρέπει να εκτεθεί σε αέρα σε θερμοκρασία που να ισούται με τη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας για 168 ώρες. Η αλλαγή στην τάση εφελκυσμού δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το +25 %. Η αλλαγή στην μέγιστη επιμήκυνση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις παρακάτω τιμές:

— μέγιστη αύξηση 10 %,

— μέγιστη μείωση 30 %.

4.8. Δοκιμή γήρανσης όζοντος

4.8.1. Η δοκιμή θα πρέπει να συμμορφώνεται με το ISO 1431-1. Το υπό δοκιμή τεμάχιο, το οποίο θα καταπονηθεί με επιμήκυνση 20 %, θα πρέπει να εκτεθεί σε αέρα σε 40 °C με πυκνότητα όζοντος 50 μερών ανά εκατό εκατομμύρια επί 120 ώρες.

4.8.2. Το υπό δοκιμή τεμάχιο δεν επιτρέπεται να παρουσιάσει ρωγμές.

4.9. Δοκιμή κύκλου θερμοκρασίας

Ένα μη μεταλλικό εξάρτημα που περιέχει υδρογόνο θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις δοκιμές διαρροής που αναφέρονται στις ενότητες 4.3 και 4.12 αφού πρώτα υπεβλήθησαν σε κύκλο θερμοκρασίας 96 ωρών από την ελάχιστη θερμοκρασία λειτουργίας ως τη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας με χρόνο κύκλου 120 λεπτά, υπό μέγιστη επιτρεπτή πίεση λειτουργίας (MAWP).

4.10. Δοκιμή κύκλου πίεσης

4.10.1. Κάθε εύκαμπτος σωλήνας καυσίμου θα πρέπει να είναι σε θέση να συμμορφώνεται με τις ισχύουσες απαιτήσεις των δοκιμών διαρροής που αναφέρονται στην ενότητα 4.3., αφού πρώτα υποβληθεί σε 6 000 κύκλους πίεσης.

4.10.2. Η πίεση θα πρέπει να αλλάζει από ατμοσφαιρική πίεση στη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP) του δοχείου σε λιγότερα από πέντε δευτερόλεπτα, και θα πρέπει να μειωθεί σε ατμοσφαιρική πίεση σε λιγότερα από πέντε δευτερόλεπτα.

4.10.3. Η κατάλληλη δοκιμή για εξωτερική διαρροή, όπως αναφέρεται στην ενότητα 4.3, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί άμεσα μετά από τη δοκιμή αντοχής.

4.11. Δοκιμή συμβατοτητασ υδρογονου

4.11.1. Η συμβατότητα με τη χρήση υδρογόνου θα πρέπει να αποδεικνύεται σύμφωνα με το ISO 11114-4.

4.11.2. Τα υλικά των κατασκευαστικών στοιχείων που έρχονται σε επαφή με τις κρυογονικές θερμοκρασίες θα πρέπει να είναι συμβατά με τις κρυογονικές θερμοκρασίες, σύμφωνα με το EN 1252-1.

4.12. Δοκιμή διαρροής έδρασης

4.12.1. Οι δοκιμές διαρροής έδρασης θα πρέπει να διεξαχθούν σε δείγματα τα οποία έχουν προηγουμένως υποβληθεί στη δοκιμή εξωτερικής διαρροής που αναφέρεται στην ενότητα 4.3.

4.12.2. Οι δοκιμές διαρροής έδρασης θα πρέπει να πραγματοποιηθούν με ενωμένη την είσοδο του δείγματος βαλβίδας σε μια πηγή πίεσης αερίου, με τη βαλβίδα σε κλειστή θέση και με την είσοδο ανοιχτή. Μια θετική βαλβίδα αποκλεισμού και ένας αισθητήρας πίεσης, με εύρος πίεσης τουλάχιστον 1,5 επί αλλά όχι μεγαλύτερο από 2 επί την πίεση δοκιμής, θα πρέπει να εγκατασταθούν στη σωλήνωση παροχής πίεσης και η ακρίβεια του αισθητήρα θα πρέπει να είναι 1 % επί του εύρους πίεσης. Ο αισθητήρας πίεσης θα πρέπει να εγκατασταθεί ανάμεσα στην θετική βαλβίδα αποκλεισμού και στο υπό δοκιμή δείγμα. Όταν η εφαρμοζόμενη πίεση δοκιμής αντιστοιχεί στη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση εργασίας (MAWP), οι επιθεωρήσεις για διαρροή πρέπει να γίνονται με την ανοιχτή βαλβίδα βυθισμένη σε νερό ή με ένα μετρητή ροής εγκατεστημένο στην πλευρά εισόδου της υπό δοκιμή βαλβίδας. Ο μετρητής ροής θα πρέπει να μπορεί να παρέχει ενδείξεις για μέγιστα επιτρεπόμενα επίπεδα διαρροής βάσει του χρησιμοποιούμενου υγρού της δοκιμής, με ακρίβεια +/-1 %.

4.12.3. Η έδραση μιας βαλβίδας αποκλεισμού, στην κλειστή θέση, δεν θα πρέπει να παρουσιάζει διαρροή σε βαθμό που να υπερβαίνει τα 10 cm3/ώρα σε οποιαδήποτε πίεση αερίου από 0 ως τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας (MAWP).

4.12.4. Μια βαλβίδα αντεπιστροφής, όταν βρίσκεται στην κλειστή θέση, δεν θα πρέπει να παρουσιάζει διαρροή όταν υποβάλλεται σε οποιαδήποτε αεροστατική πίεση από 50 kPa και τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας της (MAWP).

4.12.5. Οι βαλβίδες αντεπιστροφής, αν χρησιμοποιούνται ως διάταξη ασφαλείας ή ως συνδέσεις ή υποδοχείς ανεφοδιασμού δεν θα πρέπει να παρουσιάζουν διαρροές σε βαθμό που να υπερβαίνει τα 10 cm3/ώρα κατά τη δοκιμή.

4.12.6. Οι ανακουφιστικές διατάξεις δεν θα πρέπει να παρουσιάζουν διαρροή σε βαθμό που να υπερβαίνει τα 10 cm3/ώρα υπό οποιαδήποτε πίεση αερίου από 0 μέχρι την καθορισμένη πίεση μείον 10 %.

(1) ΕΕ L 169 της 8.7.1996, σ. 1.

(2) ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σ. 7.