Απόφαση της Επιτροπής

της 14ης Δεκεμβρίου 1999

βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου για την επιβολή προστίμου ένεκα της υποβολής ανακριβών και πλαστών πληροφοριών στο πλαίσιο κοινοποίησης καθώς και ανακριβών πληροφοριών σε απάντηση αιτήσεων για την υποβολή πληροφοριών

(Υπόθεση ΙV/M.1610 - Deutsche Post/trans-o-flex)

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 4502]

(Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2001/271/ΕK)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1310/97(2), και ιδίως το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο β) και το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) πρώτη περίπτωση,

Αφού κάλεσε την Deutsche Post (Γερμανικά Ταχυδρομεία) να υποβάλει τυχόν παρατηρήσεις επί των αιτιάσεων της Επιτροπής,

Αφού έλαβε τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων(3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ι. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

(1) Από έρευνες που διενήργησε η Επιτροπή προέκυψε ότι η Deutsche Post AG (στο εξής: "Deutsche Post", στο πλαίσιο κοινοποίησης που υπέβαλε στις 4 Φεβρουαρίου 1999 σχετικά με την υπόθεση ΙV/M.1447 - Deutsche Post/trans-o-flex, έδωσε ανακριβείς και πλαστές πληροφορίες σχετικά με την απόκτηση του ελέγχου επί της εταιρείας trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH (στο εξής: "trans-o-flex"). Πέραν αυτού, η Deutsche Post υπέβαλε ορισμένες ανακριβείς πληροφορίες και σε απάντηση αιτήσεων της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων της 23ης Φεβρουαρίου 1999 (αριθ. πρωτ. 1999), της 26ης Μαρτίου 1999 (αριθ. πρωτ. 3359) και της 22ας Απριλίου 1999 (αριθ. πρωτ. 4350).

(2) Οι ενέργειες αυτές της Deutsche Post στοιχειοθετούν παράβαση του άρθρου 14 παράγραφος 1 στοιχείο β) και του άρθρου 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου (στο εξής: "ο κανονισμός για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων").

(3) Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εκτιμά ότι πρέπει να επιβληθεί στην Deutsche Post πρόστιμο για αμφότερες τις περιπτώσεις.

ΙΙ. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΙV/M.1147 - DEUTSCHE POST/TRANS-O-FLEX

(4) Στις 4 Φεβρουαρίου 1999 η Deutsche Post κοινοποίησε στην Επιτροπή την εξαγορά του 50,4 % του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex από την εταιρεία Ιndustrial Information GmbH (στο εξής: "Industrial Information") ως συγκέντρωση κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων.

(5) Κατά την άποψη της Deutsche Post, η προτεινόμενη εξαγορά της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου αποτελεί μεταβολή διαρθρωτικού χαρακτήρα, με την οποία η ίδια αποκτά τον αποκλειστικό έλεγχο επί της trans-o-flex. Στην κοινοποίηση που υπέβαλε, η Deutsche Post αναφέρει ότι για τη λήψη σημαντικών αποφάσεων από τα διοικητικά όργανα της trans-o-flex απαιτείται απλή πλειοψηφία και ότι η εξαγορά της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου είναι αναγκαία για την εξασφάλιση της απλής αυτής πλειοψηφίας από μέρους της Deutsche Post.

(6) Η Επιτροπή αποφάσισε στις 4 Μαρτίου 1999, βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων και βάσει του άρθρου 57 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, να κινήσει διαδικασία για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Στις 5 Μαΐου 1999 η Deutsche Post "απέσυρε" την κοινοποίηση. Ο λόγος τον οποίο επικαλέστηκε η Deutsche Post για την ανάκληση της κοινοποίησης ήταν ότι σκόπευε να προβεί στην καταγγελία των συμβάσεων επί των οποίων ερείδετο η κοινοποιηθείσα συναλλαγή. Η καταγγελία πραγματοποιήθηκε πράγματι στις 7 Μαΐου 1999 και ακολούθησε η περάτωση της διαδικασίας λόγω κατάργησης του αντικειμένου της.

ΙΙΙ. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ ΙV/M.1610 - DEUTSCHE POST/TRANS-O-FLEX

(7) Οι διευκρινίσεις που περιλαμβάνονταν στην κοινοποίηση την οποία υπέβαλε η Deutsche Post με σκοπό την αξιολόγηση της επίμαχης συναλλαγής δημιουργούσαν αρκετές σοβαρές απορίες. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή ζήτησε επανειλημμένως από την Deutsche Post και από άλλους μετασχόντες στη συναλλαγή του 1997 να της διαθέσουν ορισμένα πληροφοριακά στοιχεία, προκειμένου να αποσαφηνίσει τα σχετικά πραγματικά περιστατικά. Οι έρευνες αυτές της Επιτροπής απέφεραν τα εξής:

(8) Η Deutsche Post παρέβη τις υποχρεώσεις πληροφόρησης τις οποίες υπείχε βάσει του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, τόσο με την κοινοποίηση που υπέβαλε, όσο και με τις απαντήσεις της στις αιτήσεις για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων της Επιτροπής. Ειδικότερα, η κοινοποίηση περιείχε ανακριβείς και πλαστές πληροφορίες σχετικά με τα ζητήματα που έχουν αποφασιστική σημασία προκειμένου να εξακριβωθεί κατά πόσον η κοινοποιηθείσα το 1999 συναλλαγή επέφερε αλλαγή του καθεστώτος ελέγχου μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων. Αλλά ανακριβείς πληροφορίες για το συγκεκριμένο θέμα περιείχαν και οι απαντήσεις της Deutsche Post στις αιτήσεις της Επιτροπής για την παροχή πληροφοριακών στοιχείων, μερικές από τις οποίες μάλιστα εδόθησαν μόνον έπειτα από επανειλημμένη υπόμνηση. Πολλά από τα ζητήματα που η Επιτροπή διατύπωνε στις αιτήσεις της για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων διευκρινίστηκαν τελικά χάρη στις έρευνες τις ίδιας της Επιτροπής.

(9) Οι ανακριβείς και πλαστές πληροφορίες που παρέσχε η Deutsche Post αφορούν τις περιστάσεις υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η συναλλαγή του 1997. Αντίθετα από ό,τι η Deutsche Post υποστηρίζει στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, η γνώση όλων των περιστάσεων υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η εν λόγω συναλλαγή έχει καίρια σημασία για την αξιολόγηση της συναλλαγής που κοινοποιήθηκε το 1999. Για να θεωρηθεί ότι δεδομένη πράξη αποτελεί συγκέντρωση κατά την έννοια του άρθρου 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων και ότι κατά συνέπεια η Επιτροπή είναι αρμόδια να την κρίνει, πρέπει οπωσδήποτε η εν λόγω πράξη να επιφέρει μεταβολή του καθεστώτος ελέγχου. Αν υποτεθεί ότι το 1997 η Deutsche Post απέκτησε ήδη τον έλεγχο επί της trans-o-flex, τότε το καθεστώς ελέγχου της trans-o-flex δεν μπορούσε πλέον να υποστεί μεταβολή με την εξαγορά το 1999 εκ μέρους της Deutsche Post της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της εν λόγω εταιρείας. Για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό, πρέπει οπωσδήποτε να διευκρινισθούν όλες οι περιστάσεις υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η συναλλαγή του 1997.

(10) Μόνο χάρη στις έρευνες που διενήργησε πληροφορήθηκε η Επιτροπή ορισμένα γεγονότα τα οποία παρέχουν σοβαρές ενδείξεις για το ότι η Deutsche Post είχε ενδεχομένως αποκτήσει από το 1997 τον έλεγχο επί της trans-o-flex. Τα γεγονότα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το 1997 η Deutsche Post δεν απέκτησε απλώς μειοψηφική συμμετοχή στο κεφάλαιο της εταιρείας Ηanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH, München (στο εξής: "Hanna 95") και, μέσω αυτής, στο κεφάλαιο της trans-o-flex AG, δηλαδή ότι ήταν από τότε σε θέση να τις ελέγχει. Η απόκτηση του ελέγχου αποδεικνύεται από τις συνθήκες υπό τις οποίες αποκτήθηκε η συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας Ηanna 95 το έτος 1997, από τη χρονική αλληλουχία των επιμέρους συναλλαγών, καθώς και από τις περιστάσεις και τη μορφή των διαφόρων συναλλαγών που συνδέονταν με την αγορά των συγκεκριμένων μετοχών.

(11) Τα πορίσματα των ερευνών βασίζονται στις απαντήσεις τρίτων οι οποίοι είχαν μετάσχει στην επίμαχη συναλλαγή και από τους οποίους η Επιτροπή είχε ζητήσει να της υποβάλουν πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με την υπόθεση. Επίσης βασίζονται στη μελέτη των πρακτικών των συνεδριάσεων των εποπτικών και διοικητικών οργάνων της Deutsche Post και της trans-o-flex, τα οποία οι εν λόγω δύο εταιρείες διαβίβασαν κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής. Ακόμη, τα πορίσματα αυτά βασίζονται στις απαντήσεις της Deutsche Post, ιδιαίτερα σε εκείνη που η εν λόγω εταιρεία παρέσχε αποκρινόμενη σε υπομνηστική επιστολή της Επιτροπής της 22ας Απριλίου 1999, με την οποία ζητείτο η διευκρίνιση μιας σειράς ζητημάτων. Σημειωτέον ότι η διευκρίνιση των ίδιων ζητημάτων είχε ήδη ζητηθεί από την Deutsche Post με τις αιτήσεις της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων της 23ης Φεβρουαρίου 1999 και της 26ης Μαρτίου 1999.

(12) Σχετικά με το θέμα αυτό, επισημαίνεται ότι εν τω μεταξύ και η ομοσπονδιακή αρχή ανταγωνισμού της Γερμανίας έχει κινήσει διοικητική διαδικασία με αριθμό Β9-88/99 σχετικά με τη συναλλαγή του 1997.

Β. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Ι. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ

(13) Στην κοινοποίηση της 4ης Φεβρουαρίου 1999 η Deutsche Post διευκρινίζει τα εξής αναφορικά με την κοινοποιηθείσα συγκέντρωση:

(14)

"Η Deutsche Post σχεδιάζει να αγοράσει από την Ιndustrial Information, που εδρεύει στη Ζυρίχη, το 50,4 % του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex GmbH που αυτή κατέχει, ούτως ώστε να αποκτήσει τον αποκλειστικό έλεγχο επί της trans-o-flex, δεδομένου ότι η Deutsche Post αγόρασε ήδη τον Ιούνιο του 1997 το 24,8 % του μετοχικού κεφαλαίου της εν λόγω εταιρείας.

Το ιστορικό της σχεδιαζόμενης συγκέντρωσης έχει ως εξής:

Στις 21 Νοεμβρίου 1995, η Ηanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH, με έδρα το Μόναχο, συνήψε σύμβαση με αντικείμενο την αγορά του συνόλου των κοινών μετοχών της trans-o-flex AG (δηλαδή 1 εκατομμύριο μετοχές) από την Franz Haniel & Cie. GmbH, με έδρα το Ντούιζμπουργκ, με ισχύ από τις 30 Δεκεμβρίου 1995. Η ονομαστική αξία εκάστης μετοχής ήταν 50 γερμανικά μάρκα.

Η Ηanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH, όπως ακριβώς και η Ιndustrial Information GmbH, ήταν εικονική επιχείρηση και δεν ασκούσε καμία ουσιαστική δραστηριότητα. Ιδιοκτήτης της ήταν η δικηγορική εταιρεία Oppenhoff & Rädler. Οι μετοχές της Ηanna 95 GmbH είχαν αγορασθεί από διάφορους ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι το 1997 θέλησαν να εκποιήσουν την πλειοψηφία των μετοχών της Ηanna 95 τις οποίες κατείχαν. Οι ίδιοι πίστευαν ότι πιθανότεροι αγοραστές των μετοχών ήταν η ολλανδική και η γερμανική επιχείρηση ταχυδρομείων. Επιθυμούσαν μάλιστα να πουλήσουν τα τρία τέταρτα τουλάχιστον των μετοχών διά μιας, με άμεση καταβολή της συμφωνηθείσας τιμής πώλησης. Λόγω του καθεστώτος που ίσχυε τότε όσον αφορά το ύψος του κύκλου εργασιών, αρμόδια να κρίνει την τυχόν εξαγορά των μετοχών της Ηanna 95 από την Deutsche Post ήταν η γερμανική ομοσπονδιακή αρχή ανταγωνισμού (Bundeskartellamt). Συγχρόνως, η πράξη θα έπρεπε να κοινοποιηθεί στις αρχές ανταγωνισμού και άλλων κρατών μελών της ΕΕ όπου ανέπτυσσε δραστηριότητα η trans-o-flex. Υπό τις συνθήκες αυτές, θα χρειάζονταν αρκετοί μήνες για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση στην Deutsche Post της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Οι πωλητές δεν ήταν διατεθειμένοι να χάσουν τόσο χρόνο. Ωστόσο, ήταν διατεθειμένοι να μεταβιβάσουν στην Deutsche Post τη μειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου, η οποία δεν θα της παρείχε δυνατότητα ελέγχου, υπό την προϋπόθεση ότι θα καθίστατο δυνατή η εξεύρεση κάποιου άλλου επενδυτή που να είναι σε θέση να συμπράξει για την άμεση ολοκλήρωση της πράξης. Έπρεπε συνεπώς να εξευρεθεί ένας επενδυτής του οποίου ο κύκλος εργασιών, συμπεριλαμβανομένου εκείνου της trans-o-flex, να μην υπερβαίνει το όριο των 2 δισεκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, πέραν του οποίου είναι υποχρεωτική, με βάση τη γερμανική νομοθεσία περί ανταγωνισμού, η εκ των προτέρων κοινοποίηση της εκάστοτε συγκέντρωσης. Ο [κ. R](4), κάτοικος Βαρκελώνης, ήταν διατεθειμένος να αγοράσει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, διότι πίστευε ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να αποκομίσει εύλογο κέρδος από τη μεταγενέστερη μεταπώληση των μετοχών. Στο πλαίσιο αυτό, το 50,4 % των μετοχών της Ηanna 95 αγοράστηκε από την εταιρεία Ιndustrial Information, η οποία εν τω μεταξύ είχε περιέλθει στην κυριότητα του [κ. R](5)."

(15) Στο σημείο αυτό η κοινοποίηση παραπέμπει σε ένα έγγραφο το οποίο είναι συνημμένο σε αυτήν ως παράρτημα 5. Πρόκειται για τη σύμβαση που συνήφθη μεταξύ των πωλητών και της Ιndustrial Information στις 10 Ιουλίου 1997 με αντικείμενο τη μεταβίβαση του 50,4 % του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Ο αγοραστής, δηλαδή η Ιndustrial Information, εκπροσωπήθηκε από τον [κ. H](6), ο οποίος είναι και ο συνήγορος της Deutsche Post στην παρούσα υπόθεση.

(16) Στην κοινοποίηση αναφέρονται ακόμη τα εξής: "Δυνάμει σύμβασης συγχώνευσης, η οποία συνήφθη στις 26 Σεπτεμβρίου 1997 (παράρτημα 6), η trans-o-flex Schnell-Lieferdienst AG απορροφήθηκε από τη Ηanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH. Στη συνέχεια, η Ηanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH μετονομάστηκε σε trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH."

(17) Η κοινοποίηση περιέχει ως παράρτημα 6 σύμβαση συναφθείσα στις 25 Σεπτεμβρίου 1997 μεταξύ της Ηanna 95 GmbH και της trans-o-flex AG η οποία περιεβλήθη το συμβολαιογραφικό τύπο και αφορά την απορρόφηση της Ηanna 95 GmbH από την trans-o-flex AG. Η εν λόγω σύμβαση τελούσε υπό τον ανασταλτικό όρο ότι θα εγκρινόταν από τα διορισμένα όργανα αμφοτέρων εταιρειών. Πλην όμως, δεν έχουν προσκομισθεί στοιχεία που να αποδεικνύουν την εκπλήρωση του εν λόγω όρου.

(18) Στην κοινοποίηση αναφέρονται επίσης τα ακόλουθα: "Η trans-o-flex GmbH ελέγχεται πλήρως από την Ιndustrial Information, δεδομένου ότι όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία, και η Ιndustrial Information κατέχει την πλειοψηφία (50,4 %) του μετοχικού κεφαλαίου. (Για τις λεπτομέρειες σας παραπέμπω στην επιστολή μου της 22ας Ιανουαρίου 1999 προς την κ. [αναγράφεται το όνομα μιας υπαλλήλου της Επιτροπής] (παράρτημα 6α). Στην ίδια επιστολή επισυνάπτεται το καταστατικό της trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH. Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 6, για το σύνολο των αποφάσεων που αφορούν την εταιρεία απαιτείται απλή πλειοψηφία. Όλες οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται από τη γενική συνέλευση των μετόχων, διότι η εκπροσώπηση στο εποπτικό συμβούλιο της εταιρείας είναι ισομερής, με αποτέλεσμα το όργανο αυτό να είναι αρμόδιο μόνο για τις ενέργειες που προβλέπονται ως υποχρεωτικές από τον νόμο). Ο [κ. R](7) ασκεί παγίως τα δικαιώματα που έχει ως μέτοχος".

(19) Στην επιστολή της 22ας Ιανουαρίου 1999 που επισυνάπτεται στην κοινοποίηση ως παράρτημα 6α, ο συνήγορος της Deutsche Post [κ. H](8) εκθέτει κατά παρόμοιο αλλά αναλυτικότερο τρόπο το ιστορικό της πράξης που κοινοποιήθηκε ως συγκέντρωση. Επισημαίνει ότι ανεπίσημες επαφές με την ομοσπονδιακή αρχή ανταγωνισμού είχαν καταστήσει φανερό ότι η εν λόγω αρχή μάλλον θα χρειαζόταν αρκετό χρόνο για να αποφασίσει επί του θέματος. Εντούτοις, επειδή οι πωλητές των μετοχών ήθελαν οπωσδήποτε να ολοκληρωθεί σύντομα η μεταβίβαση, ο μόνος τρόπος με τον οποίον η Deutsche Post θα μπορούσε να συναγωνισθεί επιτυχώς τα ολλανδικά ταχυδρομεία ήταν η ταχεία σύναψη οριστικής συμφωνίας. Βάσει της λογικής αυτής, ο [κ. H](9) εισηγήθηκε τα εξής: η Deutsche Post θα αποκτούσε απλώς τη μειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex, η οποία δεν θα της παρείχε τη δυνατότητα να ελέγχει την εν λόγω εταιρεία, και παράλληλα θα έπρεπε να εξεύρει κάποιον άλλον επενδυτή ο οποίος θα αγόραζε την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95 και, μέσω αυτής, της trans-o-flex AG. Ο επενδυτής αυτός ευρέθη πράγματι στο πρόσωπο του [κ. R](10). Ο [κ. R](11) είναι βιομήχανος και ζει στην Ισπανία, κατέχει δε συμμετοχή σε ισπανική επιχείρηση αλουμινίου. Ο [κ. R](12) φέρεται να επέμεινε στον πλήρη διαχωρισμό της εν λόγω πράξης από τις δραστηριότητες της προαναφερθείσας ισπανικής επιχείρησης. Λόγω της στενότητας χρόνου, ο [κ. H](13) πρότεινε στον [κ. R](14) να αγοράσει αυτός ο τελευταίος την ελβετική εταιρεία Ιndustrial Information, η οποία ήταν εταιρεία προπέτασμα και ανήκε κατά κυριότητα στη δικηγορική εταιρεία του [κ. H](15), και τούτο επειδή δεν υπήρχε χρόνος για τη σύσταση νέας εταιρείας. Η χρησιμοποίηση εταιρειών που χρησιμοποιούνται ως προπέτασμα αποτελεί κοινή πρακτική μεταξύ των δικηγόρων. Ο [κ. R](16) συμφώνησε με τη μεθόδευση αυτή, και το ίδιο έπραξαν και οι πωλητές των μετοχών μόλις εξασφαλίστηκε η χρηματοδότηση της καταβολής του τιμήματος.

(20) Στην επιστολή της 22ας Ιανουαρίου 1999 επισημαίνεται επίσης ότι τόσο η εξαγορά μειοψηφικής συμμετοχής από την Deutsche Post όσο και η εξαγορά πλειοψηφικής συμμετοχής από την Ιndustrial Information πραγματοποιήθηκαν την ίδια μέρα, ήτοι στις 10 Ιουλίου 1997. Οι υπόλοιπες μετοχές, που αντιπροσώπευαν ποσοστό 24,8 % του μετοχικού κεφαλαίου, ανήκαν εξ αδιαιρέτου στους [κ. A](17) και [κ. Sch](18). Υποτίθεται ότι ήταν σαφές εξαρχής ότι η Deutsche Post θα αποκτούσε απλώς τη μειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95, η οποία δεν της παρείχε τη δυνατότητα να ελέγχει την εν λόγω εταιρεία. Τα δικαιώματα που απέρρεαν από αυτή τη μειοψηφική συμμετοχή δεν θα παρείχαν στην Deutsche Post την ευχέρεια να επηρεάζει τις στρατηγικού χαρακτήρα αποφάσεις της trans-o-flex, ούτε την τρέχουσα διαχείρισή της.

(21) Σχετικά με το θέμα αυτό, ο [κ. H](19) παραπέμπει στο συνημμένο καταστατικό της trans-o-flex GmbH και διατυπώνει το συμπέρασμα ότι η Ιndustrial Information ασκούσε αποκλειστικό έλεγχο επί της trans-o-flex. Επειδή ήταν σαφές ότι η Ιndustrial Information θα διατηρούσε τις μετοχές της trans-o-flex μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα και ότι ο [κ. R](20) θα επιχειρούσε να τις πουλήσει για να αποκομίσει με τον τρόπο αυτό εύλογο κέρδος, η Deutsche Post και η Ιndustrial Information συμφώνησαν μεταξύ τους ένα δικαίωμα πώλησης βάσει του οποίου η Deutsche Post ήταν υποχρεωμένη να αγοράσει τις μετοχές της trans-o-flex μόλις η Ιndustrial Information θα εξέφραζε την επιθυμία για την πώλησή τους. Στο εν λόγω δικαίωμα πώλησης δεν αντιστοιχούσε ανάλογο δικαίωμα αγοράς της Deutsche Post, γεγονός που σήμαινε ότι η Ιndustrial Information ήταν εντελώς ελεύθερη να αποφασίσει για τον χρόνο πώλησης των μετοχών.

(22) Το εταιρικό καταστατικό που επισυνάπτεται στη ρηθείσα επιστολή χρονολογείται από τις 27 Αυγούστου 1998 και αναφέρεται στην trans-o-flex GmbH.

ΙΙ. ΤΑ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ

1. Ιστορικό της συναλλαγής του 1997

(23) Η Deutsche Post ενδιαφερόταν ήδη από τον Ιούλιο του 1997 για την απόκτηση του ελέγχου επί της trans-o-flex. Με βάση τα στοιχεία που παρατίθενται στο τμήμα B.I και που διαλαμβάνονταν στην κοινοποίηση της Deutsche Post, την εποχή εκείνη η Deutsche Post θα χρειαζόταν αρκετούς μήνες για να αποκτήσει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου, λόγω του ότι θα ήταν υποχρεωμένη να κοινοποιήσει την πράξη στην ομοσπονδιακή αρχή ανταγωνισμού της Γερμανίας αλλά και στις αρχές ανταγωνισμού αρκετών ακόμη κρατών μελών. Οι πωλητές των μετοχών δεν σκόπευαν να περιμένουν τόσο πολύ και ήταν διατεθειμένοι να πουλήσουν τις μετοχές σε άλλους ενδιαφερόμενους. Για την εξαγορά της trans-o-flex είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον τα ολλανδικά ταχυδρομεία.

(24) Οι πωλητές ήθελαν μεν να εκποιήσουν τα τρία τέταρτα τουλάχιστον των μετοχών της trans-o-flex αλλά δέχονταν να πουλήσουν στην Deutsche Post τη μειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου (24,8 %), υπό την προϋπόθεση όμως ότι η Deutsche Post θα φρόντιζε για την εξεύρεση ενός επενδυτή ο οποίος θα αγόραζε τις υπόλοιπες μετοχές. Πράγματι, η Deutsche Post ανέθεσε στο δικηγόρο της [κ. H](21) την εξεύρεση ενός τέτοιου επενδυτή. Η πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου (50,4 %) μεταβιβάστηκε στην Ιndustrial Information, μία εικονική εταιρεία την οποία ήλεγχε ο [κ. H](22), με αποτέλεσμα στις 10 Ιουλίου 1997 να καταστεί δυνατή η πώληση του 75,2 % συνολικά των μετοχών της trans-o-flex. Έντεκα ημέρες αργότερα, η Ιndustrial Information μεταβίβασε με τη σειρά της τις μετοχές που είχε αγοράσει στον [κ. R](23). Η Deutsche Post αρκέστηκε στην απόκτηση μειοψηφικής συμμετοχής μόνο και μόνο επειδή η όλη μεθόδευση της παρείχε τη βεβαιότητα ότι θα μπορούσε να αποκτήσει μεταγενέστερα την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου.

2. Συναλλαγές πραγματοποιηθείσες στις 10 Ιουλίου 1997

(25) Στις 10 Ιουλίου 1997 μεταβιβάστηκε στην Deutsche Post η μειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Την ίδια ημέρα η Ιndustrial Information αγόρασε την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της ίδιας εταιρείας και συγχρόνως συνήφθη μια σειρά από συμφωνίες οι οποίες σχετίζονταν με τις συγκεκριμένες συναλλαγές.

α) Η εξαγορά της μειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου από μέρους της Deutsche Post

(26) Η σύμβαση αγοράς που η Deutsche Post υπέβαλε την 1η Μαρτίου 1999 σε απάντηση αίτησης της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Deutsche Post αγόρασε στις 10 Ιουλίου 1997 τη μειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex. Η σύμβαση πώλησης της 10ης Ιουλίου 1997 μεταξύ των ιδιοκτητών των μετοχών και της αγοράστριας εταιρείας αφορούσε τη μεταβίβαση του 24,8 % του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Η Deutsche Post κατέβαλε ως τίμημα για τις μετοχές αυτές της Ηanna 95 το ποσό των [αντιστοιχεί ανά μετοχή στην τιμή αγοράς που καταβλήθηκε από την Ιndustrial Information, αιτιολογική σκέψη 30](24) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων.

(27) Οι πωλητές ήταν στο σύνολό τους ιδιώτες επενδυτές οι οποίοι είχαν αγοράσει όλες τις μετοχές της trans-o-flex το 1995 από την εταιρεία Franz Haniel & Cie. GmbH (στο εξής: "Haniel") με τη διαμεσολάβηση της Ηanna 95. Το 1997, οι επενδυτές αυτοί επιθυμούσαν να απαλλαγούν από την πλειοψηφία των μετοχών της Ηanna 95 που κατείχαν, καθώς και από τις μετοχές της μοναδικής θυγατρικής της εν λόγω εταιρείας, δηλαδή της trans-o-flex.

(28) Οι μετοχές αγοράστηκαν από την εταιρεία Deutsche Post Express und Transport GmbH, η οποία είναι θυγατρική της Deutsche Post και συνεστήθη την 1η Ιουλίου 1997 ως εταιρεία επενδύσεων χαρτοφυλακίου, όπως προκύπτει από το συνημμένο στην κοινοποίηση εταιρικό πρακτικό.

(29) Με την εξαγορά της μειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95 GmbH, η Deutsche Post αποκτούσε εμμέσως αντίστοιχη συμμετοχή στην εταιρεία trans-o-flex AG, η οποία ανήκε εξ ολοκλήρου στη Ηanna 95.

β) Η εξαγορά της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου από την Ιndustrial Information

(30) Από τη σύμβαση που έχει επισυναφθεί στην κοινοποίηση προκύπτει ότι στις 10 Ιουλίου 1997 οι πωλητές των μετοχών της Ηanna 95 συνήψαν σύμβαση με την ελβετική εταιρεία Ιndustrial Information η οποία αφορούσε τη μεταβίβαση του 50,4 % του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95 έναντι του ποσού των [αντιστοιχεί στο δάνειο, αιτιολογική σκέψη 45](25) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων.

(31) Η Ιndustrial Information εκπροσωπήθηκε για τη συναλλαγή αυτή από τον δικηγόρο της Deutsche Post [κ. H](26). Η Επιτροπή ζήτησε και έλαβε αντίγραφο καταχώρισης στο μητρώο εταιρειών της Ζυρίχης από την οποία προκύπτει ότι η Ιndustrial Information ήταν ελβετική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία τον καιρό εκείνο ελεγχόταν από τον [κ. H](27), που ήταν ιδιοκτήτης της κατά τα δύο τρίτα. Ο [κ. G](28), ο οποίος διηύθυνε την Ιndustrial Information και ήταν το μόνο πρόσωπο που νομιμοποιείτο να δικαιοπρακτεί εξ ονόματός της, κατείχε το υπόλοιπο ένα τρίτο των μετοχών της Ιndustrial Information.

(32) Με βάση τα στοιχεία που έχει διαθέσει η Deutsche Post, το υπόλοιπο 24,8 % του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95 παρέμεινε υπό την κυριότητα δύο [ή τριών με βάση σχετική σύμβαση για τη σύσταση κοινοπραξίας(29) εκ των επενδυτών που επεδίωκαν να πουλήσουν τις μετοχές τους. Επρόκειτο για τους [κ. Sch](30) και [κ. A](31) (του ομίλου [A](32). Έχει προβλεφθεί ρύθμιση(33) βάσει της οποίας οι εν λόγω δύο μέτοχοι είναι υποχρεωμένοι να ασκούν από κοινού τα δικαιώματα ψήφου που απορρέουν από τις μετοχές τους.

(33) Επειδή η Ηanna 95 ήταν ιδιοκτήτρια του συνόλου των μετοχών της trans-o-flex, η εξαγορά από μέρους της Ιndustrial Information της εν λόγω συμμετοχής στη Ηanna 95 της εξασφάλιζε εμμέσως την κατοχή του 50,4 % του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex.

γ) Η συμφωνία για τη σύσταση κοινοπραξίας

(34) Στις 10 Ιουλίου 1997 η Ιndustrial Information, η Deutsche Post και οι ενδιαφερόμενοι για την πώληση των μετοχών της Ηanna 95 συνήψαν σύμβαση κληθείσα "συμφωνία για τη σύσταση κοινοπραξίας" ("Konsortialvereinbarung") και η οποία, μεταξύ άλλων ρυθμίσεων, προβλέπει και τα της εκπροσώπησης στα διοικητικά και εποπτικά όργανα των εταιρειών Ηanna 95 και trans-o-flex. Η συμφωνία περιλαμβάνει λεπτομερείς ρυθμίσεις για τον αριθμό των εδρών στα εποπτικά συμβούλια που αναλογεί στους διάφορους μετόχους. Η Deutsche Post διαβίβασε τη σύμβαση αυτή στην Επιτροπή μόλις στις 27 Απριλίου 1999, αποκρινόμενη σε υπομνηστική επιστολή της Επιτροπής της 22ας Απριλίου 1999 με την οποία της υπενθυμιζόταν η αίτηση της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων, με ημερομηνία 26 Μαρτίου 1999. Στην επιστολή της με ημερομηνία 6 Απριλίου 1999, η Deutsche Post, απαντώντας στο ερώτημα της Επιτροπής περί της ύπαρξης συμφωνίας για την κατανομή των εδρών του διοικητικού και εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex, διευκρίνιζε ότι οι λεπτομέρειες σχετικά με την εκπροσώπηση στο εποπτικό συμβούλιο της trans-o-flex δεν είχαν αποτυπωθεί σε γραπτό κείμενο. Στην ίδια επιστολή, η Deutsche Post απέφευγε να απαντήσει σε ανάλογο ερώτημα το οποίο είχε διατυπωθεί σε σχέση με το διοικητικό συμβούλιο της ίδιας εταιρείας.

(35) Βάσει της συμφωνίας για τη σύσταση κοινοπραξίας, η διοίκηση της Ηanna 95 θα διευρυνόταν. Συγχρόνως, οι έδρες στο διοικητικό συμβούλιο της trans-o-flex θα ανακατανέμονταν βάσει συμφωνίας μεταξύ των μερών. Ο όμιλος [A](34) θα αποκτούσε το δικαίωμα να διορίζει τουλάχιστον ένα από τα τέσσερα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, υπό την προϋπόθεση όμως ότι δεν θα μειωνόταν ο αριθμός των μελών του.

(36) Κατ' εφαρμογή των διατάξεων του γερμανικού νόμου περί συναπόφασης (Mitbestimmungsgesetz), το εποπτικό συμβούλιο της trans-o-flex έπρεπε να είναι δωδεκαμελές, αλλά αποφασίστηκε η διεύρυνσή του σε 16 μέλη(35)· από πλευράς μετόχων, ο όμιλος [A](36) και η Deutsche Post δικαιούνταν να διορίσουν από δύο μέλη του εποπτικού συμβουλίου, ενώ η Ιndustrial Information δικαιούτο να διορίσει τέσσερα μέλη.

(37) Η συμφωνία περιλαμβάνει ακόμη ρυθμίσεις για την κεφαλαιοποίηση της trans-o-flex AG. Μία από αυτές είναι ότι η αναλογία των ιδίων κεφαλαίων της εταιρείας πρέπει να διατηρείται στο [...](37) %. Κάθε αύξηση κεφαλαίου προϋποθέτει έγκριση από το 80 % των μετόχων. Ωστόσο, αρκεί έγκριση από το 75 % των μετόχων για την έναρξη, την εξαγορά ή την αποποίηση δραστηριοτήτων, με εξαίρεση την εξαγορά δραστηριοτήτων που δεν καλύπτουν το σχετικό κόστος.

(38) Το καταστατικό της Ηanna 95, το οποίο χρονολογείται από τις 22 Δεκεμβρίου 1995 και από τις 28 Φεβρουαρίου 1996 και το οποίο βάσει της συμφωνίας για τη σύσταση κοινοπραξίας εξακολουθεί να ισχύει, δεν έχει διαβιβασθεί στην Επιτροπή.

δ) Η συμφωνία προαίρεσης

(39) Στις 10 Ιουλίου 1997 η Deutsche Post και η Ιndustrial Information συνήψαν σύμβαση αποκληθείσα "συμφωνία προαίρεσης", αντίγραφο της οποίας εστάλη στην Επιτροπή από την Deutsche Post την 1η Μαρτίου 1999 σε απάντηση αίτησης για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων. Η συμφωνία προβλέπει ότι η Deutsche Post θα ήταν υποχρεωμένη να αγοράσει τις μετοχές της trans-o-flex που είχε υπό την κυριότητά της η Ιndustrial Information εάν αυτή η τελευταία της το ζητούσε στις 31 Ιουλίου 1997. Η τιμή αγοράς θα υπολογιζόταν με βάση την τιμή που η Ιndustrial Information θα είχε καταβάλει για να αποκτήσει τις μετοχές της trans-o-flex συν τα σχετικά έξοδα στα οποία θα είχε υποβληθεί η Ιndustrial Information μείον τα τυχόν κέρδη που θα είχε αποκομίσει από τις μετοχές. Η συμφωνία αυτή ίσχυε ανεξάρτητα από την αξία της κάθε μετοχής.

(40) Σε περίπτωση που η Ιndustrial Information αποφάσιζε να πουλήσει τις μετοχές σε κάποιον τρίτο, η Deutsche Post είχε το δικαίωμα να ερωτηθεί πρώτη αυτή αν ενδιαφερόταν για την αγορά των μετοχών· αν απαντούσε καταφατικά, θα αγόραζε τις μετοχές έναντι της τιμής που είχε συμφωνηθεί για την περίπτωση άσκησης του δικαιώματος προαίρεσης της Ιndustrial Information.

(41) Η σύμβαση προβλέπει επίσης ότι η Ιndustrial Information δεν έφερε καμία ευθύνη και δεν υπείχε καμία υποχρέωση σε σχέση με τη διοίκηση της Ηanna 95.

(42) Στις 10 Ιουλίου 1998 συνήφθη νέα συμφωνία προαίρεσης μεταξύ της Deutsche Post και της Ιndustrial Information, η οποία διέφερε από την πρώτη ως προς τον χρόνο άσκησης του δικαιώματος προαίρεσης. Πιο συγκεκριμένα, η νέα συμφωνία προέβλεπε ότι το εν λόγω δικαίωμα μπορούσε πλέον να ασκηθεί μέχρι και τις 30 Ιουνίου 1999.

(43) Στις 23 Δεκεμβρίου 1998 συνήφθη ακόμη μία συμφωνία μεταξύ της Deutsche Post και της Ιndustrial Information, η οποία ήταν συμπληρωματική σε σχέση με την προαναφερθείσα συμφωνία προαίρεσης. Με αυτήν, το συμφωνηθέν τίμημα της πώλησης αυξανόταν κατά [αντιστοιχεί στο ποσό της αύξησης κεφαλαίου, αιτιολογική σκέψη 82](38) εκατομμύρια γερμανικά μάρκα. Το επιπλέον αυτό ποσό θα δαπανάτο από την Ιndustrial Information με σκοπό την αύξηση των αποθεματικών κεφαλαίων της trans-o-flex στις 30 Δεκεμβρίου 1998(39).

(44) Σύμφωνα με την κοινοποίηση που υπέβαλε η Deutsche Post (παράρτημα 6α), το δικαίωμα πώλησης συμφωνήθηκε προκειμένου να εξασφαλισθεί η θέση του [κ. R](40), ο οποίος με τον τρόπο αυτό μπορούσε να πουλήσει τις μετοχές του στην Deutsche Post ανά πάσα στιγμή, αποκομίζοντας εύλογο κέρδος(41). Ωστόσο, στην επιστολή της Deutsche Post με ημερομηνία 1 Μαρτίου 1999 καθώς και στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων αναφέρεται ότι η συμφωνία προαίρεσης χρησίμευε ως εγγύηση έναντι της τράπεζας που επρόκειτο να χρηματοδοτήσει την εξαγορά της συμμετοχής στη Ηanna 95. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται από την ανάλυση όλων των συναφών συμφωνιών(44).

ε) Η χρηματοδότηση της αγοράς των μετοχών από την Ιndustrial Information

(45) Στις 10 Ιουλίου 1997 η ελβετική τράπεζα Julius Bär + Co AG (στο εξής: "Julius Bär Bank") χορήγησε στην Ιndustrial Information πιστωτικό όριο ύψους [αντιστοιχεί στην τιμή αγοράς, αιτιολογική σκέψη 30](45) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων με σκοπό τη χρηματοδότηση της εξαγοράς του 50,4 % του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Στις 22 Απριλίου 1999, σε απάντηση αίτησης για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων, η Επιτροπή έλαβε από την Ιndustrial Information την έγγραφη επιβεβαίωση της εν λόγω συμφωνίας από πλευράς Julius Bär Bank.

(46) Ως εγγύηση, η Julius Bär Bank συνήψε στις 15 Ιουλίου 1997 σύμβαση με την Ιndustrial Information βάσει της οποίας αποκτούσε ενέχυρο επί των μετοχών της Ηanna 95 που κατείχε η Ιndustrial Information. Η Deutsche Post διέθεσε στην Επιτροπή την εν λόγω σύμβαση την 1η Μαρτίου 1999, σε απάντηση αίτησης για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων. Η περιβληθείσα το συμβολαιογραφικό τύπο σύμβαση υπεγράφη από τον [κ. H](46) υπό την ιδιότητά του ως αντιπροσώπου της Ιndustrial Information και ως αντιπροσώπου άνευ πληρεξουσιότητας της Julius Bär Bank. Με δήλωση εκχώρησης της 10ης Ιουλίου 1997, την οποία η Deutsche Post υπέβαλε στην Επιτροπή την 1η Μαρτίου 1999, η Ιndustrial Information εκχώρησε επιπλέον τα δικαιώματά της βάσει της συμφωνίας προαίρεσης στην Julius Bär Bank. Σε αντίθεση με όσα η Deutsche Post αναφέρει στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, δεν υπήρξε συμφωνία για την αποδέσμευση της Ιndustrial Information από τις υποχρεώσεις τις οποίες υπείχε έναντι της Deutsche Post. Η Ιndustrial Information ανέλαβε επίσης την υποχρέωση να προβεί σε αύξηση του κεφαλαίου της εταιρείας κατά [το ποσό είναι σύμφωνο με τα ποσά που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 43 και 82](47) εκατομμύρια ελβετικά φράγκα τουλάχιστον.

στ) Εγγύηση καταβολής

(47) Αντιστοίχως, στις 10 Ιουλίου 1997 η Deutsche Post ανέλαβε υπέρ της Ηanna 95 εγγύηση καταβολής ύψους [αντιστοιχεί στην τιμή αγοράς που η Ηanna 95 χρέωσε στη Ηaniel, αιτιολογικές σκέψεις 49 και 50](48) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Το σχετικό έγγραφο, το οποίο σημειωτέον δεν είναι υπογεγραμμένο, εστάλη από την Deutsche Post στην Επιτροπή την 1η Μαρτίου 1999 σε απάντηση αίτησης της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων, με ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου 1999, και υποτίθεται ότι αποτελούσε μέρος της σύμβασης για την εξαγορά από μέρους της Deutsche Post της μειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Στο υπόμνημα της Deutsche Post με ημερομηνία 1 Μαρτίου 1999 δεν υπάρχει καμία αναφορά στην εν λόγω εγγύηση καταβολής. Στην αίτηση για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων διατυπώνονταν ορισμένα ερωτήματα σε σχέση με την πιθανή παροχή βοήθειας από την Deutsche Post προς την trans-o-flex, την Ιndustrial Information ή κάποιους μετόχους των εν λόγω επιχειρήσεων, π.χ. με την παραίτηση από απαιτήσεις ή την ανάληψη υποχρεώσεων, αλλά στο υπόμνημα της Deutsche Post δηλώνεται ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

(48) Οι ακόλουθοι λόγοι υπαγόρευσαν την εγγύηση καταβολής τους οποίους επιβεβαίωσε στην Επιτροπή η trans-o-flex με δήλωσή της τής 26ης Απριλίου 1999. Η Deutsche Post εξέθεσε τους ίδιους περίπου λόγους, αν και με λιγότερο διεξοδικό τρόπο, στις 27 Απριλίου 1999, σε απάντησή της προς νέα αίτηση της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων, της 22ας Απριλίου 1999, η οποία αφορούσε την αίτηση για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων με ημερομηνία 26 Μαρτίου 1999. Τόσο εκεί όσο και στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, η Deutsche Post παραπέμπει στη σύμβαση για την αγορά του 24,8 % του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95, την οποία υπέβαλε την 1η Μαρτίου 1999. Παρόλα αυτά, στη σύμβαση δεν γίνεται καμία αναφορά στα πραγματικά περιστατικά που περιγράφονται κατωτέρω.

(49) Το 1995 η Ηanna 95 παραχώρησε ως ενέχυρο στη Ηaniel το σύνολο των κοινών μετοχών της trans-o-flex. Η Ηaniel, η οποία είχε εκποιήσει τις μετοχές της trans-o-flex στη Ηanna 95, αποκτούσε με τον τρόπο αυτό μιαν εμπράγματη ασφάλεια για την καταβολή του τιμήματος της πώλησης, το οποίο ανερχόταν σε [αντιστοιχεί στο ποσό της εγγύησης καταβολής, αιτιολογική σκέψη 47, και στο ποσό για την καταβολή του τιμήματος που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 50](49) εκατομμύρια γερμανικά μάρκα και έπρεπε να εξοφληθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2007. Σε σχέση με την εξαγορά από την Deutsche Post της μειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex, οι Ηaniel και Ηanna 95 συνήψαν στις 10 Ιουλίου 1997 συμφωνία η οποία ήταν συμπληρωματική σε σχέση με τη σύμβαση πώλησης και σύστασης ενεχύρου της 21ης Νοεμβρίου 1995(50) και προέβλεπε ότι το τίμημα της πώλησης θα καταβάλλετο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1997, με ταυτόχρονη άρση του ενεχύρου που είχε συσταθεί επί των μετοχών της trans-o-flex. Η εγγύηση καταβολής της Deutsche Post χρησίμευε ως ασφάλεια για την εξόφληση του εν λόγω τιμήματος. Οι περιστάσεις υπό τις οποίες η Deutsche Post προσκόμισε τη συμπληρωματική συμφωνία είναι ίδιες με εκείνες υπό τις οποίες γνωστοποιήθηκε η εγγύηση καταβολής και οι οποίες περιγράφονται στα προηγούμενα στοιχεία της παρούσας ενότητας.

ζ) Το δάνειο προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων έναντι της Ηaniel

(50) Η Deutsche Post έθεσε στις 30 Σεπτεμβρίου 1997 στην διάθεση της Ηanna 95 δάνειο ύψους [το ποσό ισούται με εκείνο που αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 86, 164 και 167 για την εξόφληση των υποχρεώσεων της Ηanna 95 έναντι της Ηaniel](51) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων (καταβλητέο σε δύο δόσεις, ύψους [αντιστοιχεί στην τιμή αγοράς που αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 49 και 50 και στην εγγύηση στην αιτιολογική σκέψη 47](52) εκατομμυρίων και [17 % του προαναφερθέντος ποσού](53) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων με επιτόκιο [< 5 %](54). Συμφωνήθηκε ότι τα [αντιστοιχεί στην τιμή αγοράς που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 49 και στην εγγύηση καταβολής της αιτιολογικής σκέψης 47](55) εκατομμύρια γερμανικά μάρκα θα χρησιμοποιούνταν για την καταβολή του τιμήματος που η Ηanna 95 όφειλε στη Ηaniel για την αγορά των μετοχών, ενώ τα υπόλοιπα [17 % του προαναφερθέντος ποσού](56) εκατομμύρια γερμανικά μάρκα θα χρησιμοποιούνταν για την αποπληρωμή του δανείου που οι μέτοχοι είχαν χορηγήσει στη Ηanna 95.

(51) Στις 27 Απριλίου 1999, απαντώντας σε επιστολή προς υπόμνηση της αίτησης της Επιτροπής της 26ης Μαρτίου 1999 για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων, η Deutsche Post έστειλε στην Επιτροπή επιστολή η οποία απευθυνόταν στη Ηanna 95 και χρονολογείτο από τις 13 Οκτωβρίου 1997. Στην επιστολή αυτή επιβεβαιώνεται η συμφωνία χορήγησης δανείου. Στην παλαιότερη απάντησή της της 30ής Μαρτίου 1999, η Deutsche Post μνημονεύει απλώς ένα δάνειο ύψους [αντιστοιχεί στο ύψος του δανείου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 50 συν το ποσό της χρησιμοποιηθείσας πίστωσης που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 83](57) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων για το οποίο δεν αναφέρονται περισσότερες λεπτομέρειες και το οποίο επρόκειτο να χορηγήσει στην trans-o-flex με σκοπό την εξόφληση υφιστάμενων υποχρεώσεων. Το επιτόκιο που θα ίσχυε για το δάνειο αυτό θα ήταν κατώτερο από το σύνηθες επιτόκιο της αγοράς. Η επιστολή της 30ής Μαρτίου 1999 αποτελούσε ομοίως απάντηση σε υπομνηστική επιστολή της Επιτροπής με την οποία ζητούνταν ορισμένες διευκρινίσεις σε σχέση με την αίτηση της 23ης Φεβρουαρίου 1999 για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων. Σε αυτήν την τελευταία διατυπώνονταν κάποια ερωτήματα σχετικά με το ενδεχόμενο παροχής βοήθειας από μέρους της Deutsche Post [βλέπε παραπάνω σημείο Β.ΙΙ.2.στ.)]. Στην επιστολή της με ημερομηνία 1 Μαρτίου 1999, η Deutsche Post απαντούσε αποφατικά στα ερωτήματα αυτά, χωρίς όμως να παρέχει περισσότερες εξηγήσεις [βλέπε παραπάνω σημείο Β.ΙΙ.2.στ.)].

3. Μεταβολές στο πλαίσιο της Ιndustrial Information

α) Χορήγηση γενικής πληρεξουσιότητας στον [κ. H](58)

(52) Στις 11 Ιουλίου 1997, η Ιndustrial Information χορήγησε στον [κ. H](59) γενική πληρεξουσιότητα, προκειμένου αυτός να μπορεί να την εκπροσωπεί σε όλες ανεξαιρέτως τις δικαιοπραξίες που την αφορούσαν. Σημειώνεται ότι ο εν λόγω κύριος είναι δικηγόρος της Deutsche Post και ότι τον καιρό εκείνο ήλεγχε την Ιndustrial Information(60). Η πράξη για τη χορήγηση της πληρεξουσιότητας υπεγράφη από τον [κ. G](61) υπό την ιδιότητά του ως διευθύνοντα συμβούλου της Ιndustrial Information.

(53) Η Επιτροπή πληροφορήθηκε την ύπαρξη της εν λόγω γενικής πληρεξουσιότητας στις 7 Μαΐου 1999. Η Deutsche Post δεν προσεκόμισε το σχετικό έγγραφο παρά μόνο κατά τον χρόνο διαβίβασης των συμβάσεων για την ακύρωση της κοινοποιηθείσας συναλλαγής. Το έγγραφο αυτό δεν περιλαμβανόταν στην αρχική κοινοποίηση.

β) Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και τροποποίηση του καταστατικού

(54) Στις 14 Ιουλίου 1997, μετά την εξαγορά της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex από την Ιndustrial Information, ο [κ. G](62) μεταβίβασε τις μετοχές της Ιndustrial Information που κατείχε στον [κ. H](63). Ωστόσο, εξακολούθησε να είναι διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, με αποκλειστική εξουσία να δικαιοπρακτεί εξ ονόματός της.

(55) Στη συνέχεια, την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 14 Ιουλίου 1997, η Ιndustrial Information προέβη σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου και σε τροποποίηση του καταστατικού της.

(56) Μέχρι τότε, το μετοχικό κεφάλαιο της Ιndustrial Information ανερχόταν σε 21000 ελβετικά φράγκα, εκ των οποίων τα 14000 ελβετικά φράγκα κατείχε ο [κ. H](64) και τα 7000 ελβετικά φράγκα ο [κ. G](65). Ο [κ. G](66) ήταν επίσης μοναδικός διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, με αποκλειστική εξουσία να δικαιοπρακτεί εξ ονόματός της.

(57) Στις 14 Ιουλίου 1999, σε έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της Ιndustrial Information υπό την προεδρία του [κ. H](67), αποφασίστηκε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου από 21000 ελβετικά φράγκα σε 2000000 ελβετικά φράγκα. Για το σκοπό αυτό, η συμμετοχή στο κεφάλαιο του [κ. H](68) αυξήθηκε σε 1999000 ελβετικά φράγκα, ενώ παράλληλα προσχώρησε στην εταιρεία ο [κ. T](69), εισφέροντας στο μετοχικό της κεφάλαιο το ποσό των 1000 ελβετικών φράγκων. Τόσο ο [κ. H](70) όσο και ο [κ. T](71) ανέλαβαν έκαστος την υποχρέωση να καταβάλουν τη συμμετοχή τους στο κεφάλαιο.

(58) Οι [κ. H](72) και [κ. T](73) ανέλαβαν και αυτοί διευθυντικά καθήκοντα στην Ιndustrial Information από κοινού με τον [κ. G](74). Οποιοιδήποτε δύο από τους τρεις διευθύνοντες συμβούλους μπορούσαν συμπράττοντες να δεσμεύουν δικαιοπρακτικώς την εταιρεία.

(59) Στις 6 Απριλίου 1999 διετέθησαν στην Επιτροπή από τον [κ. H](75) τα έγγραφα που αποδεικνύουν τις προαναφερθείσες νομικές πράξεις σε απάντηση αίτησης της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων με ημερομηνία 26 Μαρτίου 1999.

(60) Στην επιστολή του της 6ης Απριλίου 1999, ο [κ. T](76) εξηγούσε ότι προσχώρησε στην Ιndustrial Information παρακινηθείς από τον [κ. R](77). Αυτός ο τελευταίος δεν ήταν τον καιρό εκείνο μέτοχος της Ιndustrial Information.

γ) Η προσχώρηση του [κ. R](78) στην Ιndustrial Information

(61) Στο πρόσωπο του [κ. R](79) ο [κ. H](80) είχε εξεύρει έναν επενδυτή ο οποίος ήταν διατεθειμένος να αγοράσει το 50,4 % του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Σύμφωνα με την κοινοποίηση της Deutsche Post, ο [κ. R](81) αγόρασε την εν λόγω πλειοψηφική συμμετοχή αποβλέποντας στην πραγματοποίηση εύλογου κέρδους με τη μεταγενέστερη πώλησή της. Σύμφωνα πάντα με την Deutsche Post, ο κύκλος εργασιών των επενδύσεων του [κ. R](82) δεν ξεπερνούσε τα 2 δισεκατομμύρια γερμανικά μάρκα, περιλαμβανομένης της trans-o-flex. Με βάση τη γερμανική νομοθεσία ανταγωνισμού, αν ο κύκλος εργασιών του υπερέβαινε τούτο το όριο, η συναλλαγή θα έπρεπε υποχρεωτικά να είχε κοινοποιηθεί στην ομοσπονδιακή αρχή ανταγωνισμού.

(62) Ο [κ. R](83) προσχώρησε στην Ιndustrial Information έντεκα ημέρες μετά την εξαγορά από την εν λόγω εταιρεία της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Με βάση συμφωνία της 21ης Ιουλίου 1999, ο [κ. R](84) ανέλαβε τη συμμετοχή του [κ. H](85), ύψους 1999000 ελβετικών φράγκων. Η σχετική σύμβαση υπεβλήθη από τον [κ. H](86) στην Επιτροπή στις 6 Απριλίου 1999, σε απάντηση αίτησης αυτής της τελευταίας για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων με ημερομηνία 26 Μαρτίου 1999.

(63) Η Επιτροπή ζήτησε και έλαβε αντίγραφο της σχετικής καταχώρισης στο μητρώο εταιρειών της Ζυρίχης. Από την καταχώρηση προκύπτει ότι ο [κ. H](87) αποχώρησε από την Ιndustrial Information όχι μόνο ως μέτοχος αλλά και ως διευθύνων σύμβουλος. Παρόλα αυτά, ο [κ. R](88) ούτε διευθυντικά καθήκοντα ανέλαβε ούτε του ανετέθη η εξουσία να δικαιοπρακτεί εξ ονόματος της εταιρείας.

(64) Το τίμημα εξαγοράς της συμμετοχής στο κεφάλαιο ήταν [αντιστοιχεί στο ποσό της αύξησης της συμμετοχής του [κ. H](89) στο κεφάλαιο, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 57 ή σε περίπου 4 % του ποσού που πληρώθηκε από την Deutsche Post για τη συμμετοχή της κατά 24,8 % στη Ηanna 95, βάσει της αιτιολογικής σκέψης 26](90) ελβετικά φράγκα. Ο [κ. H](91), στην επιστολή του της 6ης Απριλίου 1999, αναφέρει ότι ο [κ. R](92) έλαβε δάνειο από την εταιρεία West-Treuhand GmbH με σκοπό την εξόφληση του τιμήματος αυτού. Σημειωτέον ότι μοναδικός μέτοχος της δανειοδότριας εταιρείας είναι η [κ. H](93), σύζυγος του [κ. H](94). Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έλαβε κανένα έγγραφο το οποίο να αποδεικνύει την εκδοχή αυτή.

4. Η trans-o-flex μετά την προσχώρηση της Deutsche Post και της Ιndustrial Information

α) Η σύμβαση συγχώνευσης

(65) Κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής, το ειρηνοδικείο (Amtsgericht) του Μανχάιμ έστειλε στην Επιτροπή αντίγραφο της σύμβασης συγχώνευσης την οποία συνήψαν μεταξύ τους στις 27 Αυγούστου 1998 οι εταιρείες Ηanna 95 Beteiligungs-Verwaltungs GmbH και trans-o-flex Schnell-Lieferdienst AG. Η συγχώνευση αυτή καταχωρίστηκε στο σχετικό μητρώο εταιρειών. Η σύμβαση προέβλεπε την εκκαθάριση της trans-o-flex AG, ενώ από το μητρώο εταιρειών προκύπτει ότι η Ηanna 95 μετονομάστηκε σε "trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH".

(66) Από το μητρώο εταιρειών προκύπτει επίσης ότι στις 3 Ιουλίου 1997 καταχωρίστηκε μνεία σύμφωνα με την οποία διευθύνοντες σύμβουλοι της εταιρείας Ηanna 95 ήταν οι [κ. A](95) και [κ. B](96), οι οποίοι διατήρησαν την ιδιότητά τους αυτή μέχρι τη συγχώνευση. Ο [κ. B](97) είναι υπάλληλος της Deutsche Post και εκπροσώπησε την εν λόγω εταιρεία καθώς και τη θυγατρική της Deutsche Post Express und Transport GmbH κατά την εξαγορά της μειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της Ηanna 95. Επίσης απάντησε για λογαριασμό τους στις αιτήσεις για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων που η Επιτροπή είχε απευθύνει στις 22 Απριλίου 1999 και στις 26 Απριλίου 1999. Μετά τη συγχώνευση, οι [κ. P](98), [κ. L](99) και [κ. B](100) ανέλαβαν επίσης διευθυντικά καθήκοντα στην εταιρεία.

(67) Ωστόσο, στην κοινοποίηση που υπεβλήθη στην Επιτροπή αναφερόταν ότι η trans-o-flex AG απορροφήθηκε από τη Ηanna 95 GmbH και μάλιστα ότι αυτό συνέβη στις 26 Σεπτεμβρίου 1997, δηλαδή έναν χρόνο πριν από τον πραγματικό χρόνο υλοποίησης της συγχώνευσης. Προς απόδειξη του γεγονότος αυτού υπεβλήθη στην Επιτροπή σύμβαση η οποία είχε περιβληθεί το συμβολαιογραφικό τύπο και χρονολογείτο από τις 25 Σεπτεμβρίου 1997. Η εν λόγω σύμβαση προέβλεπε στην πραγματικότητα την απορρόφηση της Ηanna 95 GmbH από την trans-o-flex AG.

(68) Η Επιτροπή πληροφορήθηκε τότε μόνο ότι η σύμβαση περί της συγχώνευσης μεταξύ της Ηanna 95 GmbH και της trans-o-flex AG είχε συναφθεί έναν χρόνο αργότερα (δηλαδή στις 25 Σεπτεμβρίου 1998) όταν έλαβε επιστολή της trans-o-flex με ημερομηνία 26 Απριλίου 1999. Προηγουμένως, η trans-o-flex είχε απευθύνει στην Επιτροπή επιστολή με ημερομηνία 29 Μαρτίου 1999 στην οποία είχε επισυνάψει τα πρακτικά των συνεδριάσεων του διοικητικού συμβουλίου της καθώς και των γενικών συνελεύσεων των μετόχων. Αν μελετήσει κανείς τα έγγραφα αυτά διαπιστώνει ότι οι εταιρείες Ηanna 95 και trans-o-flex AG συνήψαν πράγματι το φθινόπωρο του 1997 σύμβαση για την απορρόφηση της Ηanna 95 GmbH από την trans-o-flex AG. Από τα πρακτικά της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της trans-o-flex, που πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαΐου 1998, προκύπτει ότι η εν λόγω σύμβαση εγκρίθηκε από τη γενική συνέλευση των μετόχων της trans-o-flex στις 25 Σεπτεμβρίου 1997. Όμως, η έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της trans-o-flex, που πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαΐου 1998, ανέτρεψε την απόφαση αυτή και αντ' αυτής ενέκρινε σύμβαση η οποία προέβλεπε την απορρόφηση της trans-o-flex από τη Ηanna 95.

(69) Η Deutsche Post δεν ανέφερε σε καμία από τις επιστολές της τις μεταβολές των πραγματικών δεδομένων που περιγράφονται ανωτέρω. Τις επεσήμανε για πρώτη φορά στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, στην οποία επιβεβαίωνε την ακρίβεια των πραγματικών περιστατικών που είχαν προκύψει από τις έρευνες της Επιτροπής.

β) Αλλαγές σε επίπεδο διοίκησης

(70) Μετά την είσοδο των νέων μετόχων στην trans-o-flex AG, επήλθαν αλλαγές στη διοίκηση της εταιρείας. Στις 11 Ιουλίου 1997, δηλαδή μία μέρα μετά την αγορά μετοχών της trans-o-flex από μέρους της Ιndustrial Information και της Deutsche Post ο [κ. E](101), εκπρόσωπος του διοικητικού συμβουλίου της trans-o-flex AG, υπέβαλε την παραίτησή του. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από έγγραφα που η Deutsche Post διαβίβασε στις 30 Μαρτίου 1999 σε απάντηση υπομνηστικής επιστολής της Επιτροπής με ημερομηνία 26 Μαρτίου 1999.

(71) Υφίστανται κάποιες αντιφάσεις όσον αφορά το ιστορικό της παραίτησης αυτής. Στην επιστολή της με ημερομηνία 1 Μαρτίου 1999 καθώς και στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, η Deutsche Post αναφέρει ότι υπήρχαν ορισμένες διαφωνίες με το εποπτικό συμβούλιο της εταιρείας. Ωστόσο, σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίασης του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex της 11ης Ιουλίου 1997, είχε αναγνωρισθεί στην Deutsche Post το δικαίωμα να διορίζει ένα πρόσωπο της εμπιστοσύνης της ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Ο [κ. E](102) επρόκειτο να παραιτηθεί από τα καθήκοντά του. Ο [κ. P](103) προτάθηκε ως νέο μέλος του διοικητικού συμβουλίου και εκπρόσωπός του. Η αναγόρευσή του στις θέσεις αυτές αποφασίστηκε κατά τη συνεδρίαση του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex στις 28 Ιουλίου 1997.

(72) Στα έγγραφα που διαβιβάστηκαν από την Deutsche Post στις 30 Μαρτίου 1999 αναφέρεται ότι ο [κ. P](104) κατέστη μέλος του διοικητικού συμβουλίου της trans-o-flex στις 28 Ιουλίου 1997. Ο διορισμός του ως εκπροσώπου του διοικητικού συμβουλίου της trans-o-flex AG έγινε βάσει συμβάσεως εργασίας η οποία υπεγράφη στις 3 Μαρτίου 1998 αλλά ίσχυσε αναδρομικά από τις 28 Ιουλίου 1997. Μετά την απορρόφηση της trans-o-flex AG από τη Ηanna 95 GmbH και μέχρι σήμερα, ο [κ. P](105) εξακολούθησε να διοικεί την trans-o-flex GmbH. Είναι διευθύνων σύμβουλος της trans-o-flex GmbH και εκπρόσωπος της διοίκησης της εταιρείας. Αυτό το τελευταίο προκύπτει από την κοινοποίηση της 4ης Φεβρουαρίου 1999. Όπως προκύπτει από το έγγραφο υλικό που η Deutsche Post διαβίβασε στις 30 Μαρτίου 1999, εκτός από τον [κ. P](106), την trans-o-flex GmbH διοικούν οι [κ. Br](107) και [κ. L](108) οι οποίοι παλαιότερα ήταν μέλη του διοικητικού συμβουλίου της trans-o-flex AG.

(73) Πριν ακόμη από τον διορισμό του, ο [κ. P](109) διατηρούσε στενές σχέσεις με την Deutsche Post. Σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται την επιστολή του με ημερομηνία 6 Απριλίου 1999, βολιδοσκοπήθηκε για τη θέση από τον [κ. Bl](110), ο οποίος μεταγενέστερα (στις 15 Σεπτεμβρίου 1997), κατέστη και ο ίδιος μέλος του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex. Οι [κ. P](111) και [κ. Bl](112) είναι μέτοχοι της LBMG (Logistik Management-Beteiligungs GmbH), στην οποία συμμετέχει και η Deutsche Post κατά 24,8 %. Πριν εργασθεί για την trans-o-flex, ο [κ. P](113) εργαζόταν για την εταιρεία TNT Netlog, την οποία είχε συστήσει ο ίδιος. Τον καιρό εκείνο, μοναδικός πελάτης της εν λόγω εταιρείας ήταν η Deutsche Post.

γ) Σύνθεση του εποπτικού συμβουλίου

(74) Με βάση τη συμφωνία για τη σύσταση κοινοπραξίας της 10ης Ιουλίου 1997 για την οποία γίνεται λόγος πιο πάνω στο σημείο Β.ΙΙ.2.γ), η Ιndustrial Information δικαιούται να διορίζει τα τέσσερα από τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex AG, ενώ η Deutsche Post και ο όμιλος [Sch](114)/[A](115) μπορούν να διορίζουν από δύο μέλη. Η ρύθμιση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα υπόλοιπα οκτώ μέλη του εποπτικού συμβουλίου τα οποία προβλέπονται από τη συμφωνία για τη σύσταση κοινοπραξίας είναι εκπρόσωποι των εργαζομένων. Ωστόσο, το συμπέρασμα αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί από τα μέρη. Στην κοινοποίησή της, η Deutsche Post αναφέρει απλώς ότι η εκπροσώπηση στο εποπτικό συμβούλιο της trans-o-flex είναι ισομερής.

(75) Στις 15 Σεπτεμβρίου 1997 ανετέθη στους [κ. Bl](116) και [κ. D](117) να εκπροσωπούν την Deutsche Post στο εποπτικό συμβούλιο της trans-o-flex AG. Η Ιndustrial Information άσκησε για πρώτη φορά το δικαίωμά της να διορίζει μέλη του εποπτικού συμβουλίου στις 27 Αυγούστου 1998. Αλλά ακόμη και τότε το άσκησε εν μέρει, υπό την έννοια ότι διόρισε μόνο τον [κ. Bo](118) ενώ είχε το δικαίωμα να διορίζει τέσσερα από τα μέλη του συμβουλίου. Το γεγονός αυτό προκύπτει από τα διαλαμβανόμενα σε επιστολή του [κ. A](119) με ημερομηνία 3 Μαρτίου 1999 και επιβεβαιώνεται από το σημείο 3 των πρακτικών της συνεδρίασης του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex AG που πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιουλίου 1997. Τα εν λόγω πρακτικά, μαζί με τα πρακτικά άλλων συνεδριάσεων του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex εστάλησαν από την Deutsche Post σε απάντηση αίτησης της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων της 1ης Μαρτίου 1999. Εκεί αναφέρεται ότι στην Deutsche Post έχει παραχωρηθεί το δικαίωμα να διορίζει δύο από τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου και ότι εξ αυτού του λόγου όφειλαν να αποχωρήσουν από το συμβούλιο δύο από τα μέλη που διορίζονταν από τους μετόχους. Δεν ετέθη θέμα για τα τέσσερα μέλη του εποπτικού συμβουλίου τα οποία, με βάση τη συμφωνία για τη σύσταση κοινοπραξίας, διορίζονται από την Ιndustrial Information.

(76) Σε ό,τι αφορά την ακριβή ταυτότητα των προσώπων που απάρτιζαν το εποπτικό συμβούλιο, η Deutsche Post υπέβαλε απλώς στις 30 Μαρτίου 1999 κατάλογο με τα ονόματα των μελών του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex AG, όπου αναγράφονται επίσης οι ημερομηνίες έναρξης και λήξης της θητείας εκάστου μέλους. Ο [κ. R](120) στην επιστολή του της 6ης Απριλίου 1999 αναφέρει ότι ο [κ. Bo](121) ήταν αυτός που η Ιndustrial Information διόρισε στο εποπτικό συμβούλιο. Η αναφορά αυτή, σε συνδυασμό με τον προαναφερθέντα κατάλογο, οδηγεί εμμέσως στο συμπέρασμα ότι τα δύο μέλη του συμβουλίου που διορίστηκαν στις 15 Σεπτεμβρίου 1997, δηλαδή οι [κ. Bl](122) και [κ. D](123), πρέπει να προτάθηκαν από την Deutsche Post.

(77) Τα στοιχεία που έχουν υποβληθεί στην Επιτροπή δεν περιλαμβάνουν αναλυτικό κατάλογο με τα ονόματα των τωρινών μελών του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex GmbH και με διευκρίνιση του από ποιον διορίστηκε έκαστο μέλος. Σε απάντηση ερωτημάτων που της ετέθησαν σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα, η Deutsche Post διαβίβασε τον κατάλογο που μνημονεύεται στην αιτιολογική σκέψη 76 και ο οποίος καλύπτει το χρονικό διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 1985 μέχρι την προσχώρηση του [κ. Bo](124) στις 27 Αυγούστου 1998, δηλαδή πριν από τη σύναψη της σύμβασης συγχώνευσης. Κατά συνέπεια, ο κατάλογος αυτός δεν μπορεί παρά να αναφέρεται στην εταιρεία trans-o-flex AG, η οποία δεν υφίσταται πλέον σήμερα. (Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κατάλογος περιλαμβάνει δώδεκα μόνο μέλη, ενώ η σύμβαση για τη σύσταση κοινοπραξίας προέβλεπε την αύξηση του αριθμού των μελών σε δεκαέξι).

(78) Η Deutsche Post δεν έχει διευκρινίσει μέχρι ποιου σημείου η σύνθεση του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex AG συμπίπτει με εκείνη του αντίστοιχου συμβουλίου της trans-o-flex GmbH. Η Deutsche Post διατείνεται απλώς στις επιστολές της με ημερομηνία 6 Απριλίου 1999 και 27 Απριλίου 1999 ότι η τρέχουσα σύνθεση του εποπτικού συμβουλίου συμφωνήθηκε προφορικώς μεταξύ της Ιndustrial Information και των μειοψηφούντων μετόχων της εταιρείας. Το γεγονός ότι η σύνθεση του εποπτικού συμβουλίου δεν είχε μεταβληθεί από την τελευταία ημερομηνία που μνημονεύεται στον υποβληθέντα από την Deutsche Post κατάλογο, δηλαδή από τις 27 Αυγούστου 1998, μέχρι την παροχή των σχετικών πληροφοριών δεν διευκρινίστηκε στην Επιτροπή από πλευράς Deutsche Post παρά μόνο όταν αυτή η τελευταία απάντησε στην κοινοποίηση αιτιάσεων.

δ) Άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου στη γενική συνέλευση των μετόχων

(79) Η κοινοποίηση της Deutsche Post της 4ης Φεβρουαρίου 1999, το συνημμένο σε αυτήν εταιρικό καταστατικό καθώς και οι διαδικαστικοί κανόνες που οφείλει να εφαρμόζει η διοίκηση της εταιρείας, τους οποίους η trans-o-flex διαβίβασε στις 31 Μαρτίου 1999, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η δραστηριότητα της trans-o-flex GmbH τελεί υπό τον έλεγχο της γενικής συνέλευσης των μετόχων. Οι αποφάσεις των μετόχων λαμβάνονται καταρχήν με απλή πλειοψηφία των ψηφισάντων. Οι [κ. R](125) και [κ. T](126), στις επιστολές τους της 6ης Απριλίου 1999, αλλά και ο [κ. G](127), στην επιστολή του της 26ης Απριλίου 1999, αναφέρουν ότι ο [κ. H](128) εκπροσώπησε τον πλειοψηφούντα μέτοχο της trans-o-flex GmbH. Τούτο επιβεβαιώνεται από την Deutsche Post στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων. Σε απάντηση υπομνηστικής επιστολής της Επιτροπής, ο [κ. G](129) απέστειλε επιστολή με ημερομηνία 26 Απριλίου 1999 στην οποία διευκρινίζει ότι η ανάθεση των καθηκόντων εκπροσώπου στον [κ. H](130) έγινε από τον [κ. R](131). Παρόλα αυτά, ο [κ. H](132) διέθετε ήδη γενική πληρεξουσιότητα πριν ακόμη προσχωρήσει ο [κ. R](133) στην Ιndustrial Information(134).

(80) Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμο να επισημανθεί ότι οι ρηθείσες πληροφορίες που παρείχαν η Deutsche Post και οι λοιποί ερωτηθέντες ενδιαφερόμενοι αφορούν την άσκηση των δικαιωμάτων ελέγχου επί της trans-o-flex. Το γεγονός ότι η trans-o-flex AG απορροφήθηκε από τη Ηanna 95 GmbH έναν χρόνο μετά την ημερομηνία που μνημονεύεται στην κοινοποίηση κατέστη γνωστό από την trans-o-flex GmbH στην Επιτροπή μόλις κατά το πέρας των ερευνών της Επιτροπής. Εντούτοις, σε αντίθεση με όσα η Deutsche Post υποστηρίζει στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, το ζήτημα που έχει καθοριστική σημασία για το χρονικό διάστημα πριν από την πραγματοποίηση της εν λόγω συγχώνευσης είναι ποιος ήλεγχε τη Ηanna 95 GmbH και όχι ποιος ήλεγχε την trans-o-flex AG. Η Deutsche Post δεν έχει προσκομίσει κανένα στοιχείο σχετικά με τον έλεγχο επί της Ηanna 95 GmbH. Το συγκεκριμένο ζήτημα δεν αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας, διότι από τα στοιχεία που διέθεσε η Deutsche Post προέκυπτε ότι στερείτο σημασίας. Ειδικότερα, σύμφωνα με την κοινοποίηση η συγχώνευση υλοποιήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1997, δηλαδή αμέσως μετά τις συναλλαγές της 10ης Ιουλίου 1997. Παρόλα αυτά, οι εταιρείες Ηanna 95 GmbH και trans-o-flex GmbH ταυτίζονται. Τα μνημονευόμενα στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη της παρούσας ενότητας έγγραφα σχετικά με την trans-o-flex GmbH δεν οδηγούν σε κανένα συμπέρασμα σχετικά με την Ηanna 95 GmbH, δεδομένου ότι χρονολογούνται μόλις από τις 27 Αυγούστου 1998 και εντεύθεν. Ο ισχυρισμός ότι το καθεστώς ελέγχου της τότε Ηanna 95 GmbH (νυν trans-o-flex GmbH) δεν υπέστη καμία μεταβολή εξαιτίας της συγχώνευσης δεν προεβλήθη από την Deutsche Post στην Επιτροπή παρά μόνο με την απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, και μάλιστα χωρίς να προσκομίζονται έγγραφα που να τον αποδεικνύουν. Εξάλλου, η επιστολή της Deutsche Post της 31ης Μαρτίου 1999 περιελάμβανε έγγραφο αποδεικτικό υλικό σχετικά με τις εξουσίες των θεσμικών οργάνων της trans-o-flex AG, αλλά δεν περιείχε κανένα στοιχείο σχετικά με το καθεστώς ελέγχου της Ηanna 95 GmbH, μοναδικής ιδιοκτήτριας της trans-o-flex AG. Πέραν αυτού, τα υπόψη έγγραφα χρονολογούνται από τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1998, με αποτέλεσμα να μην παρέχουν καμία ένδειξη για το χρόνο απόκτησης της μειοψηφικής συμμετοχής.

ε) Αύξηση κεφαλαίου

(81) Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην επιστολή της Deutsche Post με ημερομηνία 27 Απριλίου 1999, η γενική συνέλευση των μετόχων της trans-o-flex GmbH αποφάσισε στις 23 Δεκεμβρίου 1998 την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το θέμα, η Deutsche Post παραπέμπει την Επιτροπή στο συνημμένο κείμενο απόφασης των μετόχων. Πλην όμως, η εν λόγω απόφαση φέρει την υπογραφή μόνο των μετόχων [κ. A](135) και [κ. Sch](136), ενώ λείπει η υπογραφή της Ιndustrial Information και της Deutsche Post.

(82) Το κείμενο της εν λόγω απόφασης των μετόχων προβλέπει ότι η Ιndustrial Information θα πραγματοποιούσε εισφορά σε μετρητά, ύψους [αντιστοιχεί στο ποσό της συμπληρωματικής συμφωνίας σχετικά με τη συμφωνία προαίρεσης σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 43](137) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Το ποσό αυτό ισούται με εκείνο κατά το οποίο αυξήθηκε το τίμημα αγοράς βάσει της συμφωνίας προαίρεσης μεταξύ της Ιndustrial Information και της Deutsche Post. Η εν λόγω αύξηση του τιμήματος είχε αποφασισθεί με συμπληρωματική συμφωνία της ίδιας ημέρας [βλέπε παραπάνω σημείο Β.ΙΙ.2.δ.)]. Πριν από την υποβολή της απάντησής της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, η Deutsche Post είχε αποφύγει να καταστήσει γνωστό στην Επιτροπή ότι η συγκεκριμένη αύξηση κεφαλαίου είχε χρηματοδοτηθεί από την Julius Bδr Bank και ότι για το σκοπό αυτό είχε απαιτηθεί αντίστοιχη αύξηση του ποσού της εγγύησης που είχε παράσχει η Deutsche Post.

στ) Χορήγηση δανείου στην trans-o-flex

(83) Στην επιστολή της με ημερομηνία 27 Απριλίου 1999, η οποία εστάλη σε απάντηση υπομνηστικής επιστολής της Επιτροπής της 22ας Απριλίου 1999, η Deutsche Post υποστηρίζει ότι είχε χορηγήσει στην trans-o-flex πιστωτικό όριο ύψους [το ποσό αυτό είναι διπλάσιο από εκείνο της επόμενης πρότασης](138) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Από το συνολικό αυτό ποσό, η trans-o-flex δανείστηκε πράγματι [το ποσό αυτό ισούται με το ήμισυ της χορηγηθείσας πίστωσης, βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 51](139) εκατομμύρια γερμανικά μάρκα. Η Deutsche Post παρέπεμπε επίσης στη σχετική σύμβαση δανείου, την οποία η trans-o-flex είχε διαβιβάσει ως προσάρτημα στην επιστολή της με ημερομηνία 29 Μαρτίου 1999.

(84) Η εν λόγω σύμβαση, η οποία συνήφθη στις 7 Ιανουαρίου 1998, προέβλεπε ότι η Deutsche Post θα χορηγούσε στην trans-o-flex πιστωτικό όριο ύψους [το ποσό αυτό ισούται με το πρώτο ποσό που αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 83](140) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, το οποίο θα ίσχυε αναδρομικά από 1ης Σεπτεμβρίου 1997. Το πιστωτικό όριο θα παρέμενε ανοικτό επί ένα έτος, και η ισχύς του θα ανανεωνόταν αυτοδικαίως με την επιφύλαξη της καταγγελίας του. Το επιτόκιο θα καθοριζόταν με βάση το επιτόκιο FIBOR (διατραπεζικό προσφερόμενο επιτόκιο Φρανκφούρτης), προσαυξημένο κατά [< 1 %](141) ετησίως. Σκοπός του πιστωτικού ορίου ήταν η χρηματοδότηση της τρέχουσας λειτουργίας της επιχείρησης, γεγονός που προκύπτει και από την επιστολή της trans-o-flex της 26ης Απριλίου 1999.

(85) Η εν λόγω σύμβαση διαβιβάστηκε από την trans-o-flex στις 29 Μαρτίου 1999, σε απάντηση υπομνηστικής επιστολής της Επιτροπής. Στη σχετική συνοδευτική επιστολή αναφέρεται πως πρόκειται για τη σύμβαση βάσει της οποίας η Deutsche Post χορήγησε στην trans-o-flex δάνειο ύψους [το ποσό αυτό ισούται με εκείνο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 51, και αποτελείται από το δάνειο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 50 και το χρησιμοποιηθέν ποσό της πίστωσης που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 83](142) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Επισημαίνεται ακόμη ότι η χορήγηση του συγκεκριμένου δανείου συμφωνήθηκε διότι οι όροι που προσέφερε η Deutsche Post ήταν σαφώς καλύτεροι από τους όρους που οι τράπεζες προσέφεραν μέχρι τότε στην trans-o-flex. Η εξήγηση αυτή συνάδει με την εξήγηση που η Deutsche Post παραθέτει στην επιστολή της με ημερομηνία 30 Μαρτίου 1999, η οποία εστάλη σε απάντηση υπομνηστικής επιστολής.

(86) Επειδή τα ποσά που μνημονεύονταν στις επιστολές της Deutsche Post και της trans-o-flex δεν συνέπιπταν με εκείνα που αναγράφονταν στην προσκομισθείσα σύμβαση, η Επιτροπή έστειλε στις 22 Απριλίου 1999 υπομνηστικές επιστολές στην Deutsche Post και την trans-o-flex καλώντας τις να της παράσχουν τα πληροφοριακά στοιχεία που τους είχε ήδη ζητήσει. Η Deutsche Post δεν διευκρίνισε τους ακριβείς όρους χορήγησης του δανείου της προς την trans-o-flex παρά μόνο στις 27 Απριλίου 1999, στην απάντησή της προς την υπομνηστική επιστολή της Επιτροπής. Επρόκειτο, καταρχάς, για το δάνειο ύψους [το ποσό αυτό ισούται με το δάνειο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 50 καθώς και με το χρέος της Ηanna 95 στη Ηaniel που αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 164 και 167](143) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων για το οποίο έχει ήδη γίνει λόγος στο σημείο Β.ΙΙ.2.ζ) και το οποίο αποσκοπούσε στην εκπλήρωση υποχρεώσεων της Ηanna 95, ιδίως έναντι της Ηaniel. Τα υπόλοιπα [το ποσό αυτό αντιστοιχεί στη χρησιμοποιηθείσα πίστωση, βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 83, 142 και 167 για τη χρηματοδότηση της τρέχουσας λειτουργίας της επιχείρησης](144) εκατομμύρια γερμανικά μάρκα είχαν ληφθεί ως δάνειο στο πλαίσιο του προαναφερθέντος πιστωτικού ορίου ύψους [το ποσό αυτό ισούται με την πίστωση για τη χρηματοδότηση της τρέχουσας λειτουργίας της επιχείρησης, βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 83, 84, 86 και 142](145) εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων.

5. Η πώληση των μετοχών από την Ιndustrial Information στην Deutsche Post

(87) Στις 12 Φεβρουαρίου 1999 συνήφθη μεταξύ της Ιndustrial Information και της Deutsche Post Express und Transport GmbH σύμβαση με αντικείμενο την πώληση της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex. Το τίμημα της πώλησης ήταν [το ποσό αυτό αντιστοιχεί στην τιμή αγοράς που καταβλήθηκε από την Ιndustrial Information σύμφωνα με την παράγραφο 30, συν το ποσό της αύξησης κεφαλαίου που αναφέρεται στην παράγραφο 82 ή το ποσό που προσδιορίζεται στη συμπληρωματική συμφωνία για τη συμφωνία προαίρεσης σύμφωνα με την παράγραφο 43, συν 5 % της συνολικής τιμής πώλησης](146) εκατομμύρια γερμανικά μάρκα. Η σύμβαση αυτή διαβιβάστηκε στην Επιτροπή από την Deutsche Post με επιστολή του [κ. H](147) της 16ης Φεβρουαρίου 1999.

(88) Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι [κ. R](148) και [κ. T](149) στις επιστολές τους της 6ης Απριλίου 1999, η πώληση πραγματοποιήθηκε έπειτα από ανεπίσημες διαβουλεύσεις και χωρίς να ασκηθεί το δικαίωμα πώλησης. Κατά τον [κ. R](150), η άσκηση του εν λόγω δικαιώματος δεν ήταν αναγκαία, δεδομένου ότι ο [κ. H](151) του είχε γνωστοποιήσει το ενδιαφέρον της Deutsche Post, ενώ ο ίδιος, δηλαδή ο [κ. R](152), είχε δηλώσει ότι ήταν διατεθειμένος να πουλήσει τις μετοχές που κατείχε στην Deutsche Post.

(89) Στις 7 Μαΐου 1999, η ρηθείσα σύμβαση πώλησης ελύθη με σύμβαση ενώπιον συμβολαιογράφου η οποία συνήφθη μεταξύ, αφενός, της Ιndustrial Information, εκπροσωπηθείσας από τον [κ. H](153) επί τη βάσει του γενικού πληρεξουσίου της 11 Ιουλίου 1997, και, αφετέρου, της Deutsche Post Express und Transport GmbH, εκπροσωπηθείσας από τη διοίκηση της εταιρείας.

Γ. ΝΟΜΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

(90) Οι έρευνες που διεξήγαγε η Επιτροπή κατέδειξαν ότι η Deutsche Post, τόσο στην κοινοποίηση που υπέβαλε όσο και στην απάντησή της στις αιτήσεις της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων, δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών τις οποίες υπείχε βάσει του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Αρκετά κρίσιμα πραγματικά περιστατικά τα οποία είχαν μείζονα σημασία για τη διαλεύκανση του θέματος της απόκτησης από μέρους της Deutsche Post του ελέγχου επί της trans-o-flex μέσω της κοινοποιηθείσας το 1999 συναλλαγής κατέστη δυνατό να διευκρινισθούν μόνο χάρη στις ίδιες τις έρευνες της Επιτροπής. Τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά παρουσιάζονταν στην κοινοποίηση κατά τρόπο ανακριβή ή παραπλανητικό. Αλλά και οι απαντήσεις της Deutsche Post στις αιτήσεις για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων περιλαμβάνουν ορισμένες πληροφορίες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

(91) Με τον τρόπο αυτό κατέστη δυσκολότερη η προσπάθεια της Επιτροπής να διαλευκάνει πλήρως το θέμα της απόκτησης από μέρους της Deutsche Post του ελέγχου επί της trans-o-flex μέσω της συναλλαγής που της κοινοποιήθηκε το 1999. Αντίθετα από ό,τι η Deutsche Post υποστηρίζει στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, η αντίρρηση της Επιτροπής δεν έγκειται στο ότι η Deutsche Post αξιολόγησε εσφαλμένα τη μεταβολή του καθεστώτος ελέγχου, αλλά στο ότι δεν παρέσχε στην Επιτροπή όλα τα πληροφοριακά στοιχεία που θα της επέτρεπαν να διαμορφώσει ιδίαν άποψη επί του θέματος.

Ι. ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ DEUTSCHE POST

(92) Η Deutsche Post όφειλε να περιλάβει στην κοινοποίηση που υπέβαλε τις πληροφορίες που προβλέπει το έντυπο CO. Αντίθετα από ό,τι η Deutsche Post υποστηρίζει στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, η συγκεκριμένη υποχρέωση παροχής πληροφοριών δεν περιορίζεται στις περιστάσεις που έχουν άμεση σχέση με την κοινοποιηθείσα συναλλαγή του 1999, αλλά εκτείνεται στο σύνολο των πραγματικών περιστατικών που έχουν σημασία προκειμένου να απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσον έχουμε να κάνουμε με συγκέντρωση κατά την έννοια του άρθρου 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Εν προκειμένω, στα εν λόγω πραγματικά περιστατικά συγκαταλέγονται και όσα σχετίζονται με τη συναλλαγή του 1997. Για να γίνει δεκτό ότι υπήρξε απόκτηση ελέγχου και επομένως συγκέντρωση το 1999, πρέπει οπωσδήποτε να αποδειχθεί με βάση τα υπόψη πραγματικά περιστατικά ότι με την προαναφερθείσα συναλλαγή δεν περιήλθε στην Deutsche Post ο αποκλειστικός έλεγχος επί της trans-o-flex.

(93) Σκοπός των προβλεπόμενων υποχρεώσεων παροχής πληροφοριών είναι να μπορέσει η Επιτροπή να συγκεντρώσει όλα τα πληροφοριακά στοιχεία που χρειάζεται για να αποφανθεί για την εκάστοτε κοινοποιηθείσα συγκέντρωση εντός των προθεσμιών που καθορίζονται στον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να αξιολογήσει την κοινοποιηθείσα πράξη υπό το πρίσμα της νομοθεσίας ανταγωνισμού, αλλά επιπλέον πρέπει να μπορεί να κρίνει κατά πόσον η πράξη εμπίπτει πράγματι στην αρμοδιότητά της. Οι προθεσμίες που προβλέπει ο νόμος είναι τέτοιες ώστε να διαταράσσεται στον ελάχιστο δυνατό βαθμό το οικονομικό γίγνεσθαι. Λόγω ακριβώς των περιορισμών που συνεπάγονται οι προβλεπόμενες προθεσμίες, έχει ιδιαίτερη σημασία η λήψη μέριμνας από τα μέρη για την υποβολή κατά τρόπο πλήρη, ορθό και εμπεριστατωμένο των πληροφοριών που πρέπει οπωσδήποτε να παρέχονται σύμφωνα με τον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Η τήρηση της αρχής αυτής εξασφαλίζεται με την απειλή επιβολής προστίμου σε περίπτωση παραβίασης των υποχρεώσεων παροχής πληροφοριών. Η εν λόγω αρχή έχει καθοριστική σημασία για την άσκηση των ελεγκτικών εξουσιών της Επιτροπής και, ως εκ τούτου, τα μέρη που κοινοποιούν μια σχεδιαζόμενη συγκέντρωση οφείλουν να υποβάλλουν ακριβή και πλήρη πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με αυτήν. Πρόστιμο μπορεί να επιβληθεί ανεξάρτητα από το κατά πόσον η παραβίαση των υποχρεώσεων παροχής πληροφοριών είναι ικανή να οδηγήσει την Επιτροπή σε εσφαλμένα συμπεράσματα για την κοινοποιηθείσα συγκέντρωση.

(94) Στην κοινοποίηση, η Deutsche Post περιέγραφε τη συναλλαγή του 1997. Ωστόσο, παρείχε σε σχέση με αυτήν μόνο πληροφοριακά στοιχεία τα οποία τεκμηρίωναν την άποψή της ότι η κοινοποιηθείσα συναλλαγή θα επέτρεπε στην Deutsche Post να αποκτήσει τον έλεγχο επί της trans-o-flex. Αντίθετα, αποσιωπούσε όλα τα πληροφοριακά στοιχεία και τα πραγματικά περιστατικά που έθεταν εν αμφιβόλω τη βασιμότητα της άποψης αυτής. Προς επίρρωση της παρουσίασης των δεδομένων της υπόθεσης με τον τρόπο που την εξυπηρετούσε, η Deutsche Post παρέθετε και μια σειρά ανακριβών πληροφοριακών στοιχείων.

(95) Παρόμοια είναι η εικόνα που προκύπτει από την ανάλυση των απαντήσεων της Deutsche Post στις αιτήσεις για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων, και ειδικότερα στα ερωτήματα που της ετέθησαν αναφορικά με το θέμα της απόκτησης ελέγχου. Και στις απαντήσεις αυτές διαλαμβάνονται ανακριβείς πληροφορίες οι οποίες συνηγορούν υπέρ της άποψης της Deutsche Post περί απόκτησης του ελέγχου. Πρόκειται για τις απαντήσεις σε ερωτήματα που αναφέρονταν στη σύνθεση του διοικητικού και του εποπτικού συμβουλίου της trans-o-flex, καθώς και στα κεφάλαια που η Deutsche Post εισέφερε στη Ηanna 95/trans-o-flex. Η αποκατάσταση μερικών εκ των εν λόγω ανακριβών πληροφοριών κατέστη δυνατή μόνο αφού η Επιτροπή απέστειλε επανειλημμένες υπομνηστικές επιστολές και έπειτα από μελέτη του περιεχομένου εγγράφων εσωτερικής χρήσης τα οποία είχαν ζητηθεί από την Επιτροπή εν τω μεταξύ.

ΙΙ. Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ DEUTSCHE POST ΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1999

(96) Στην Deutsche Post εστάλη κοινοποίηση αιτιάσεων με την οποία η εταιρεία καλείτο να διατυπώσει τις απόψεις της επί των ζητημάτων που έθετε η Επιτροπή.

(97) Στην απάντησή της με ημερομηνία 13 Σεπτεμβρίου 1999, η Deutsche Post δεν αμφισβητούσε τα πραγματικά περιστατικά που είχαν εξακριβωθεί μέσω των ερευνών της Επιτροπής. Απεναντίας, παραδεχόταν ότι οι διαπιστώσεις της Επιτροπής ήσαν στο σύνολό τους ορθές.

(98) Εντούτοις, η Deutsche Post διατεινόταν ότι στην κοινοποίησή της εξέθετε με ακρίβεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά, όπως αυτά είχαν στις αρχές του 1999. Ισχυριζόταν ακόμη ότι το έντυπο CO δεν την υποχρέωνε να περιγράψει τις περιστάσεις υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η συναλλαγή του 1997. Υποστήριζε μάλιστα ότι υπέρ της άποψης αυτής είχε ταχθεί και η Επιτροπή. Σε περίπτωση πάλι που η Επιτροπή θεωρούσε πράγματι υποχρεωτική την υποβολή των συγκεκριμένων πληροφοριακών στοιχείων, η Deutsche Post διαφωνούσε με την αξιολόγηση στην οποία στηριζόταν η στάση της Επιτροπής και υποστήριζε ότι δεν ευσταθούσε η κατηγορία περί ανακριβούς ή παραπλανητικής παρουσίασης των πραγματικών περιστατικών.

(99) Η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσον αποκτήθηκε ο έλεγχος το 1997 έχει καίρια σημασία για την αξιολόγηση της συναλλαγής που κοινοποιήθηκε το 1999. Για τον λόγο αυτό, οι περιστάσεις υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η συναλλαγή του 1997 έπρεπε να είχαν συμπεριληφθεί στην κοινοποίηση. Αυτό το γνώριζε η Deutsche Post, γι' αυτό και περιέγραψε πράγματι τις περιστάσεις αυτές στην κοινοποίησή της, μόνο που παρέσχε ανακριβή και πλαστά στοιχεία.

(100) Η υποχρέωση παράθεσης των συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών υφίσταται ανεξάρτητα από το κατά πόσον η Επιτροπή επεσήμανε πράγματι την υποχρέωση αυτή στα μέρη που υπέβαλαν την κοινοποίηση. Στην παρούσα υπόθεση, ωστόσο, τα στοιχεία που πιστοποιούσαν την πιθανότητα απόκτησης ελέγχου το 1997 ήταν τόσο σαφή ώστε, αντίθετα από ό,τι η Deutsche Post υποστηρίζει στην απάντησή της, η Επιτροπή είχε ήδη επισημάνει στην Deutsche Post τον Ιανουάριο του 1999, δηλαδή πριν από την υποβολή της κοινοποίησης, ότι η κοινοποίηση έπρεπε οπωσδήποτε να περιλαμβάνει εμπεριστατωμένη περιγραφή των συγκεκριμένων επιμέρους πραγματικών περιστατικών. Η επισήμανση αυτή έγινε ιδίως στο πλαίσιο των προκαταρκτικών διαβουλεύσεων με αντικείμενο την κοινοποίηση της σχεδιαζόμενης από την Deutsche Post εξαγοράς της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex στις 2 Φεβρουαρίου 1999.

(101) Η υποχρέωση της Deutsche Post να παραθέσει τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά ισχύει ανεξάρτητα από τα συμπεράσματα που θα μπορούσαν να προκύψουν από αυτά γύρω από το κατά πόσον η Deutsche Post απέκτησε πράγματι τον έλεγχο επί της trans-o-flex το 1997. Για τον λόγο αυτό, δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός της Deutsche Post ότι η κοινοποίηση ήταν πλήρης επειδή τάχα η υποχρέωση κοινοποίησης αφορούσε αποκλειστικά και μόνο τις λεπτομέρειες της συναλλαγής του 1999.

(102) Αλλά ούτε μία μεταγενέστερη μεταβολή των συνθηκών μπορεί να αναιρέσει την τυχόν επισύρουσα πρόστιμο παραβίαση της υποχρέωσης παροχής πληροφοριών. Κατά την ακροαματική διαδικασία η Deutsche Post υποστήριξε ότι η παρούσα διαδικασία στερείται νομικής βάσης, διότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να εκδώσει απόφαση επί τη βάσει των πληροφοριακών στοιχείων που της διέθεσε η Deutsche Post. Το στοιχείο αυτό σημαίνει με τη σειρά του ότι δεν χωρούσε εφαρμογή του άρθρου 14 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Επί του προκειμένου, η Deutsche Post αφενός επικαλείται την ακύρωση της κοινοποιηθείσας συναλλαγής, η οποία συνεπάγετο την περάτωση της διαδικασίας κοινοποίησης, και, αφετέρου, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν ήταν αρμόδια να κρίνει την απόκτηση ελέγχου το έτος 1997.

(103) Η Deutsche Post κοινοποίησε στην Επιτροπή την εξαγορά από μέρους της τής πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της trans-o-flex κατά τα προβλεπόμενα στον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Τα πληροφοριακά στοιχεία που διελάμβανε η κοινοποίηση διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή προκειμένου να γίνει η προπαρασκευή για την έκδοση απόφασης όπως προβλέπει ο κανονισμός. Αν υποτεθεί ότι η κοινοποίηση περιλαμβάνει ανακριβή και πλαστά πληροφοριακά στοιχεία, το γεγονός αυτό αποτελεί από μόνο του παραβίαση της προβλεπόμενης από τον κανονισμό περί συγκεντρώσεων υποχρέωσης παροχής πληροφοριών. Μία τέτοια παραβίαση δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί μόνο και μόνο επειδή η σχετική διαδικασία δεν οδήγησε στην έκδοση απόφασης. Αφ' ης στιγμής έχει εξακριβωθεί παραβίαση της υποχρέωσης παροχής πληροφοριών, είναι δυνατή η κίνηση διαδικασίας για την επιβολή προστίμου, χωρίς να έχει σημασία το κατά πόσον έχει ήδη υποβληθεί κοινοποίηση η οποία ενδέχεται να οδηγήσει στην έκδοση απόφασης.

(104) Το επιχείρημα της Deutsche Post ότι η συναλλαγή του 1997 δεν ενέπιπτε στην αρμοδιότητα της Επιτροπής αντικρούεται με τις παρατηρήσεις που διατυπώνονται πιο πάνω, όπου εξηγείται ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η συναλλαγή του 1997 έχουν σημασία για την αξιολόγηση του καθεστώτος ελέγχου σε συνάρτηση με τη συναλλαγή που κοινοποιήθηκε το 1999.

(105) Στις παρατηρήσεις που περιλαμβάνει η απάντηση της Deutsche Post, αυτή η τελευταία επικαλείται και ορισμένα άλλα επιχειρήματα τα οποία, όμως, δεν ευσταθούν.

(106) Για να αντικρούσει την κατηγορία που της προσάπτεται ότι παρέβη την υποχρέωση παροχής πληροφοριών, η Deutsche Post προβάλλει τη δική της αξιολόγηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών, η οποία επιβεβαιώνει την άποψή της περί της απόκτησης ελέγχου. Παρά το γεγονός ότι η Deutsche Post νομιμοποιείται να προβάλλει την άποψη αυτή, οι υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών που προβλέπει ο κανονισμός για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων εξακολουθούν να ισχύουν. Οι υποχρεώσεις αυτές ισχύουν αντικειμενικά, δηλαδή ανεξάρτητα από τα συμπεράσματα που ενδεχομένως θα προκύψουν με βάση τα παρασχετέα πληροφοριακά στοιχεία. Η υποχρέωση ενημέρωσης καλύπτει το σύνολο των στοιχείων που αναφέρονται σε πραγματικά περιστατικά και προσδιορίζονται στον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Τα μέρη που υποβάλλουν μία κοινοποίηση δεν έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν τα πραγματικά περιστατικά για τα οποία θα υποβάλουν στοιχεία, στηριζόμενα στη δική τους υποκειμενική ερμηνεία των εν λόγω πραγματικών περιστατικών. Κάθε τέτοια επιλεκτική παροχή πληροφοριακών στοιχείων στοιχειοθετεί παραβίαση της υποχρέωσης παροχής πληροφοριών που προβλέπει ο νόμος.

(107) Σε σχέση με τις απαντήσεις στις αιτήσεις της Επιτροπής για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων, η Deutsche Post, αποκρινόμενη στην κοινοποίηση αιτιάσεων, ισχυρίζεται επίσης ότι απάντησε με ακρίβεια και πληρότητα σε όλα τα ερωτήματα που της είχε υποβάλει η Επιτροπή. Και στην περίπτωση αυτή, η Deutsche Post επιβεβαιώνει τη βασιμότητα των πραγματικών περιστατικών που αποδείχτηκαν από τις έρευνες της Επιτροπής.

(108) Εξάλλου, η Deutsche Post διαμαρτύρεται ότι τάχα δεν της παρεσχέθη αρκετός χρόνος για να απαντήσει στα ερωτήματα αυτά. Πρέπει να σημειωθεί εν προκειμένω ότι στην Deutsche Post ετάχθη η συνήθης προθεσμία προκειμένου να απαντηθούν οι αιτήσεις για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων. Βραχύτερη προθεσμία ετάχθη μόνο για συγκεκριμένα σκέλη των ερωτημάτων τα οποία είτε δεν είχαν απαντηθεί διόλου είτε δεν είχαν απαντηθεί με πληρότητα και τα οποία διατυπώνονταν σε προηγούμενες αιτήσεις για την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων. Έπειτα, η Deutsche Post δεν άσκησε το δικαίωμα που είχε να ζητήσει από την Επιτροπή για παράταση των προθεσμιών που της είχαν ταχθεί.

(109) Η Deutsche Post ισχυρίζεται επίσης ότι η διατύπωση μερικών από τα ερωτήματα της Επιτροπής ήταν ασαφής και ότι συνεπώς η ίδια δεν ευθύνεται αν απάντησε στα ερωτήματα αυτά κατά τρόπο διαφορετικό από αυτόν που είχε κατά νου η Επιτροπή. Η ερμηνεία από μέρους της Deutsche Post των ερωτημάτων που της έθεσε η Επιτροπή δεν δικαιολογείται ούτε με βάση τη λεκτική διατύπωσή τους ούτε με βάση τις περιστάσεις υπό τις οποίες υποβλήθηκαν τα ερωτήματα, δεδομένου ότι το ζητούμενο ήταν η διευκρίνιση του καθεστώτος ελέγχου. Η μόνη εξήγηση φαίνεται να είναι ότι η Deutsche Post προσπάθησε να μην περιέλθουν σε γνώση της Επιτροπής τα πληροφοριακά στοιχεία που έθεταν εν αμφιβόλω την άποψη της Deutsche Post σχετικά με την απόκτηση του ελέγχου. Στην πραγματικότητα, η Deutsche Post έχει προβάλει τη δική της ερμηνεία για ένα μόνο από τα εν λόγω ερωτήματα, αλλά ακόμη κι αυτή δεν ευσταθεί. Πιο συγκεκριμένα, διατείνεται πως το ερώτημα αναφορικά με τις συμφωνίες μεταξύ των μερών για την κατανομή των εδρών των διοικητικών οργάνων της trans-o-flex περιοριζόταν στην ταυτότητα των προσώπων που είχαν διορισθεί σε αυτά και δεν κάλυπτε τα δικαιώματα διορισμού που αναγνωρίζονταν στους μετόχους [βλέπε παρακάτω σημείο Γ.ΙΙΙ.2.α) 1].

(110) Η Deutsche Post στηρίζει το επιχείρημά της στην έλλειψη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ανακριβούς ή παραπλανητικής παρουσίασης των πραγματικών περιστατικών και της ουσίας της απόφασης της Επιτροπής. Κατ' αυτήν, τα πραγματικά περιστατικά που δεν έγιναν γνωστά στην Επιτροπή δεν θα είχαν οδηγήσει σε διαφορετικό συμπέρασμα σχετικά με την παρούσα υπόθεση.

(111) Η ύπαρξη τέτοιας αιτιώδους συνάφειας δεν είναι απαραίτητη για να θεωρηθεί ότι παραβιάστηκε κατά τρόπο που επισύρει πρόστιμο η υποχρέωση παροχής πληροφοριών. Τα στοιχεία που παρέχονται κατ' εφαρμογή του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων δεν επιτρέπεται να περιλαμβάνουν ανακριβείς και πλαστές πληροφορίες. Η απαίτηση να είναι ακριβή και πλήρη όλα τα πληροφοριακά στοιχεία που είναι παρασχετέα σύμφωνα με τον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων εξυπηρετεί έναν αντικειμενικό στόχο, ο οποίος είναι να μπορέσει η Επιτροπή να λάβει απόφαση επί τη βάσει όλων των συναφών πληροφοριακών στοιχείων, και μάλιστα εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών. Εντούτοις, δεν είναι απαραίτητο οι ανακριβείς και πλαστές πληροφορίες να έχουν οδηγήσει σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

(112) Κατά συνέπεια, δεν ευσταθεί το επιχείρημα της Deutsche Post ότι τάχα δεν ήταν επιβεβλημένη η υποβολή των επίμαχων πληροφοριακών στοιχείων επειδή η Επιτροπή, ακόμη και αν τα γνώριζε, θα είχε καταλήξει στα ίδια συμπεράσματα. Η Deutsche Post στηρίζει τη συλλογιστική αυτή στην άποψη που η ίδια υιοθετεί σε σχέση με την απόκτηση του ελέγχου. Με τον τρόπο αυτό, όμως, παραγνωρίζει ότι ναι μεν δικαιούται να αναπτύσσει μια τέτοια συλλογιστική αλλά παρόλα αυτά τα πληροφοριακά στοιχεία στα οποία στηρίζεται η συλλογιστική πρέπει να γνωστοποιούνται με πληρότητα στην Επιτροπή, ούτως ώστε αυτή να μπορέσει να διαμορφώσει ιδίαν άποψη για το θέμα. Η επιλεκτική υποβολή ορισμένων πληροφοριακών στοιχείων που συνηγορούν υπέρ της ερμηνείας του ίδιου του μέρους που υποβάλλει την κοινοποίηση και η απόκρυψη άλλων στοιχείων που θέτουν εν αμφιβόλω την ίδια ερμηνεία δεν συνάδουν με την υποχρέωση παροχής πληροφοριών που προβλέπει ο κανονισμός για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων.

(113) Η κατηγορία περί παραβίασης της υποχρέωσης παροχής πληροφοριών σύμφωνα με τον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων δεν αναιρείται από το γεγονός και μόνο ότι η Deutsche Post, στην απάντησή της στην κοινοποίηση αιτιάσεων, εδήλωσε ότι τα πραγματικά περιστατικά που εξακριβώθηκαν είναι όντως αληθή. Σκοπός της υποχρέωσης υποβολής πληροφοριών είναι ακριβώς οι πληροφορίες να διαβιβάζονται στην Επιτροπή εξαρχής και όχι μετά τη διεξαγωγή εκτεταμένων και χρονοβόρων ερευνών. Το ίδιο ισχύει για το επιχείρημα ότι η Deutsche Post δεν απέκρυψε τα πραγματικά περιστατικά των οποίων η κοινολόγηση ήταν υποχρεωτική βάσει του κανονισμού. Η μη παράθεση ορισμένων πληροφοριακών στοιχείων στην κοινοποίηση στοιχειοθετεί παραβίαση της υποχρέωσης παροχής πληροφοριών.

(114) Η Deutsche Post υποστηρίζει ότι η Επιτροπή μπορούσε να προμηθευτεί τα μη προσκομισθέντα έγγραφα από πηγές οι οποίες είναι προσιτές στο ευρύ κοινό, π.χ. από το μητρώο των εταιρειών. Εν προκειμένω, η Deutsche Post παραβλέπει το γεγονός ότι οι υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών που προβλέπει ο κανονισμός για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων δεν καλύπτουν μόνο τα πραγματικά περιστατικά που είναι γνωστά μόνο στα μέρη που υποβάλλουν την κοινοποίηση αλλά αφορούν το σύνολο των συναφών πληροφοριακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι προσιτά στο ευρύ κοινό.

(115) Η Deutsche Post διατείνεται ότι μερικές από τις πληροφορίες που η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν συμπεριελήφθησαν μπορούσαν να συναχθούν από τα παραρτήματα της κοινοποίησης. Όπως προκύπτει με σαφήνεια από την πρώτη παράγραφο του σημείου Β του εντύπου CO, η υποχρέωση παροχής πληροφοριών που προβλέπεται σε σχέση με τις κοινοποιήσεις ισχύει πρωτίστως για το κείμενο της ίδιας της κοινοποίησης, στο οποίο πρέπει να έχουν συμπεριληφθεί όλες οι ουσιώδεις πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση. Το κείμενο της κοινοποίησης πρέπει να είναι εμπεριστατωμένο αυτό καθαυτό, ενώ τα παραρτήματά του πρέπει απλώς να χρησιμεύουν για την επεξήγηση ή επίρρωση των πληροφοριών που παρατίθενται στην κυρίως κοινοποίηση. Τα μέρη που υποβάλλουν μια κοινοποίηση δεν δύνανται να ισχυρισθούν ότι εκπλήρωσαν την υποχρέωση παροχής πληροφοριών που υπέχουν με το σκεπτικό ότι έχουν συμπεριλάβει στα παραρτήματα της κοινοποίησης ορισμένα στοιχεία τα οποία απουσιάζουν ολωσδιόλου από την ίδια την κοινοποίηση. Πέραν αυτού, στη συγκεκριμένη περίπτωση που εξετάζουμε, οι κρίσιμες πληροφορίες δεν είναι δυνατό να συναχθούν με πληρότητα από τα παραρτήματα.

(116) Εξάλλου, οι επιμέρους παρατηρήσεις της Deutsche Post σχετικά με τα συγκεκριμένα ζητήματα ως προς τα οποία της προσάπτεται ότι διέθεσε ανακριβή ή πλαστά πληροφοριακά στοιχεία δεν περιέχουν κανένα επιχείρημα το οποίο να αντικρούει τις αιτιάσεις που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Το συγκεκριμένο ζήτημα εξετάζεται με τη δέουσα λεπτομερειακότητα στην εμπεριστατωμένη ανάλυση που ακολουθεί.

ΙΙΙ. ΟΙ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ

1. Άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο β)

α) Το γεγονός της παράβασης

(117) Όπως προκύπτει από τα γεγονότα που παρατέθηκαν ανωτέρω, η Deutsche Post στην κοινοποίησή της τής 4ης Φεβρουαρίου 1999 σχετικά με την αγορά του 50,4 % των μετοχών της trans-o-flex GmbH από την Ιndustrial Information, χορήγησε ανακριβή και πλαστά στοιχεία. Κατά συνέπεια, η Deutsche Post εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 14 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων.

(118) Η Deutsche Post ισχυρίστηκε στην κοινοποίησή της ότι θα αποκτούσε τον έλεγχο της επιχείρησης αυτής μόνο με την κοινοποιηθείσα απόκτηση της πλειοψηφικής συμμετοχής στην trans-o-flex. Επίσης ισχυρίστηκε ότι, κατά την απόκτηση της μειοψηφικής συμμετοχής της στην trans-o-flex στις 10 Ιουλίου 1997, δεν είχε περιέλθει σε αυτήν ο έλεγχος της εν λόγω επιχείρησης.

(119) Τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας και η ανάλυση των αποτελεσμάτων που παρατέθηκαν ανωτέρω, δείχνουν ότι η Deutsche Post είχε ήδη αποκτήσει στις 10 Ιουλίου 1997 τον έλεγχο της trans-o-flex AG.

1. Ανακριβή στοιχεία

(120) Για τη στήριξη των ισχυρισμών της η Deutsche Post παρέθεσε στην κοινοποίησή της μια σειρά ανακριβών στοιχείων.

α) Η συγχώνευση

(121) Αντίθετα με όσα αναφέρονται στην κοινοποίηση, η συγχώνευση της trans-o-flex AG και της Ηanna 95 GmbH δεν έλαβε χώρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1997, αλλά ένα έτος αργότερα, στις 27 Αυγούστου 1998. Το ενδεχόμενο να πρόκειται περί δακτυλογραφικού λάθους κατά τη σύνταξη της κοινοποίησης πρέπει να αποκλειστεί, δεδομένου ότι στην κοινοποίηση είχε προσαρτηθεί ως παράρτημα συμβολαιογραφική πράξη για τη συμφωνία συγχώνευσης των δύο επιχειρήσεων η οποία είχε συναφθεί στις 25 Σεπτεμβρίου 1997. Όπως διαπιστώθηκε εκ των υστέρων κατά τη διάρκεια της έρευνας, η συμφωνία αυτή αντικαταστάθηκε από τη συμφωνία που συνάφθηκε στις 27 Αυγούστου 1998, η οποία πράγματι εφαρμόστηκε. Η Deutsche Post αναγνωρίζει στην απάντησή της ότι η κοινοποιηθείσα συμφωνία δεν ήταν η οριστική συμφωνία που συνάφθηκε από τα μέρη και ισχυρίζεται ότι επρόκειτο περί παραδρομής. Ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι επρόκειτο περί παραδρομής, η κοινοποίηση παραμένει ανακριβής όσον αφορά την ημερομηνία της συγχώνευσης, γεγονός που αναγνωρίζεται και από την ίδια την Deutsche Post στην απάντησή της. Όπως εξηγήσαμε αναλυτικότερα ανωτέρω [σημείο Β.ΙΙ.4.δ)] το γεγονός ότι η συγχώνευση δεν έλαβε χώρα στο πλαίσιο της πράξης του 1997, όπως αναφέρεται στην κοινοποίηση, αλλά ένα έτος αργότερα, έχει αποφασιστική σημασία για τον καθορισμό του χρόνου απόκτησης του ελέγχου.

β) Δυνατότητα πραγματοποίησης κερδών

(122) Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται στην κοινοποίηση, ο [κ. R](154) ανέλαβε μια προσωρινή πλειοψηφική συμμετοχή στην trans-o-flex μέσω της Ιndustrial Information αποσκοπώντας στην πραγματοποίηση κέρδους, με το σκεπτικό ότι επρόκειτο για προσοδοφόρα επένδυση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της έρευνας αποδείχθηκε ότι και αυτός ο ισχυρισμός ήταν ανακριβής: αντίθετα με όσα διατείνεται η Deutsche Post, οι σχετικές συμφωνίες που συνάφθηκαν δεν παρείχαν στον [κ. R](155) καμία προοπτική πραγματοποίησης κερδών με βάση την εξέλιξη της εταιρείας. Όπως προκύπτει από τη συμφωνία για την τιμή αγοράς [σημείο Β.ΙΙ.2.δ)], σε περίπτωση πώλησης προς την Deutsche Post, δεν προβλέπεται κανένα περιθώριο κέρδους για την Ιndustrial Information. Μία ενδεχόμενη αποζημίωση με τη μορφή επιστροφής καταβληθεισών δαπανών, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως κέρδος, αλλά ως αμοιβή για την παροχή υπηρεσίας. Όπως προκύπτει από το δικαίωμα προτίμησης της Deutsche Post σε σχέση με τις ρυθμίσεις για την τιμή αγοράς [σημείο Β.ΙΙ.2.δ)], η Ιndustrial Information δεν μπορεί να αναμένει κέρδη ακόμη και στην περίπτωση πώλησης σε τρίτο.

(123) Σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στη συμφωνία προαίρεσης, η Ιndustrial Information και ο [κ. R](156) δεν έχουν, κατά συνέπεια, οποιοδήποτε οικονομικό συμφέρον. Οικονομικό συμφέρον όσον αφορά τη συμμετοχή της Ιndustrial Information έχει αποκλειστικά η Deutsche Post.

γ) Άσκηση των δικαιωμάτων των μετόχων

(124) Στην κοινοποίηση αναφέρεται επίσης ότι ο [κ. R](157) ασκούσε πάντοτε τα δικαιώματα που είχε ως μέτοχος. Ωστόσο, η έρευνα αποκάλυψε ότι ο [κ. R](158) εμφανίστηκε μόνο για να αγοράσει από τον [κ. H](159) τις μετοχές της Ιndustrial Information, ένδεκα ημέρες μετά τη σύναψη των συμβάσεων σχετικά με την απόκτηση της πλειοψηφικής συμμετοχής. Σε αυτό το στάδιο, ο [κ. H](160) είχε ήδη γενική πληρεξουσιότητα από την Ιndustrial Information, την οποία χρησιμοποίησε για να ασκήσει τα δικαιώματα που είχε ως μέτοχος και να την εκπροσωπήσει στις συναλλαγές της με τρίτους καθώς και στη γενική συνέλευση των μετόχων. Η Deutsche Post ισχυρίζεται στην απάντησή της στην κοινοποίηση των αιτιάσεων ότι έλαβε χώρα ευρεία ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του [κ. R](161) και του [κ. H](162) σχετικά με το θέμα αυτό και δόθηκαν οδηγίες. Ωστόσο η Deutsche Post δεν τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς αυτούς στα στοιχεία που υπέβαλε ούτε χορήγησε αποδεικτικά έγγραφα.

(125) Ο ισχυρισμός ότι ο [κ. R](163) άσκησε τα δικαιώματα που είχε ως μέτοχος είναι σε κάθε περίπτωση ανυπόστατος, δεδομένου ότι, αν μη τι άλλο, υπήρχαν άλλα δικαιώματα μετόχων τα οποία δεν ασκήθηκαν. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητείται από την Deutsche Post. Το δικαίωμα διορισμού τεσσάρων μελών του εποπτικού συμβουλίου ασκήθηκε εν μέρει μόνο, δεδομένου ότι διορίστηκε ένα μόνο από τέσσερα μέλη που θα μπορούσαν να διοριστούν. Επίσης, παρόλο που η Ιndustrial Information είχε πλειοψηφική συμμετοχή στην Ηanna 95 GmbH, στην trans-o-flex AG και στην trans-o-flex GmbH, δεν εκπροσωπήθηκε στη διαχείριση καμίας από αυτές τις εταιρείες.

δ) Δικαίωμα άσκησης του δικαιώματος πώλησης

(126) Στην κοινοποίηση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η απόφαση για το πότε θα πωλείτο η πλειοψηφική συμμετοχή στην trans-o-flex εναπόκειτο αποκλειστικά στην Ιndustrial Information, και ότι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο η Deutsche Post χορήγησε δικαίωμα πώλησης (put-option) στην Ιndustrial Information. Εντούτοις, όπως η Deutsche Post επιβεβαίωσε ρητά στην απάντησή της στην κοινοποίηση των αιτιάσεων, το δικαίωμα πώλησης χρησίμευε ως εξασφάλιση για την τράπεζα δανειοδότησης, προς την οποία μεταβιβάστηκαν τα δικαιώματα πώλησης. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η Ιndustrial Information παραιτήθηκε από το δικαίωμα πώλησης το οποίο της παρείχε κατ' αποκλειστικότητα το δικαίωμα να καθορίσει το χρόνο πώλησης στην Deutsche Post των μετοχών της στην trans-o-flex. Κατά συνέπεια, ο σχετικός ισχυρισμός που υπάρχει στην κοινοποίηση είναι ανακριβής.

2. Πλαστά στοιχεία

(127) Εκτός από τις προαναφερθείσες ανακριβείς πληροφορίες, η Deutsche Post παρέσχε επίσης στην κοινοποίησή της ένα μεγάλο αριθμό πλαστών στοιχείων για να στηρίξει τον ισχυρισμό της ότι η Ιndustrial Information, και όχι η Deutsche Post, απέκτησε το 1997 τον έλεγχο της trans-o-flex. Η Deutsche Post παραπλάνησε την Επιτροπή παραλείποντας να αναφέρει μια σειρά γεγονότων τα οποία θα επέτρεπαν να συναχθούν συμπεράσματα σχετικά με την απόκτηση του ελέγχου εκ μέρους της Deutsche Post το 1999. Η απόκτηση του ελέγχου εκ μέρους της Deutsche Post το 1999 θα ήταν δυνατή μόνο εάν δεν είχε ήδη αποκτήσει τον αποκλειστικό έλεγχο το 1997. Συνεπώς, θα έπρεπε να είχαν αναφερθεί στην κοινοποίηση όλα τα γεγονότα που θα είχαν επιτρέψει στην Επιτροπή να εκτιμήσει τη διάρθρωση του ελέγχου που είχε προκύψει από την πράξη του 1997.

(128) Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού(164), και ιδίως την παράγραφο 2.1 του εντύπου CO, η Deutsche Post όφειλε να παράσχει τα στοιχεία αυτά στην κοινοποίησή της. Με βάση τα στοιχεία που χορηγούνται στο πλαίσιο μιας κοινοποιηθείσας πράξης, η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να κρίνει κατά πόσο η εν λόγω πράξη συνιστά πράγματι συγκέντρωση κατά την έννοια του άρθρου 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Η εκτίμηση της Επιτροπής δεν μπορεί να υποκατασταθεί από την εκτίμηση του μέρους που υποβάλλει την κοινοποίηση, η οποία βασίζεται σε στοιχεία που έχει επιλέξει για να στηρίξει την άποψή του. Παραλείποντας να χορηγήσει τις πληροφορίες που ήταν απαραίτητες για την εκτίμηση της απόκτησης του ελέγχου, η Deutsche Post στρέβλωσε τα πραγματικά περιστατικά. Αντίθετα με όσα διατείνεται η Deutsche Post στην απάντησή της στην κοινοποίηση των αιτιάσεων, οι παραλείψεις αυτές μπορεί να οδηγήσουν σε παραπλανητική παρουσίαση των γεγονότων. Για μια πλήρη και μη παραπλανητική παρουσίαση των γεγονότων σχετικά με την απόκτηση του ελέγχου, η κοινοποίηση θα έπρεπε να περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες.

α) Έλεγχος της Ιndustrial Information από τον [κ. H](165) κατά το χρόνο της πράξης του 1997

(129) Όταν αγοράστηκαν οι μετοχές της Ηanna 95, ο [κ. H](166) είχε τον έλεγχο της Ιndustrial Information. Η Deutsche Post είχε πράγματι ενημερώσει την Επιτροπή ότι η Ιndustrial Information ήταν αδρανής επιχείρηση που ανήκε στον [κ. H](167). Ωστόσο, σύμφωνα με την κοινοποίηση της Deutsche Post, ο [κ. R](168) εξαγόρασε πρώτα την Ιndustrial Information προκειμένου να αποκτήσει την πλειοψηφία των μετοχών στην trans-o-flex(169). Πράγματι, όλες οι συναλλαγές που συνδέονταν με την απόκτηση των μετοχών της trans-o-flex έλαβαν χώρα όταν ο [κ. H](171) είχε ακόμη τον έλεγχο της Ιndustrial Information. Τα γεγονότα αυτά είναι σημαντικά για την εκτίμηση της κατάστασης σχετικά με τον έλεγχο και, συνεπώς, έπρεπε να είχαν εκτεθεί.

β) Γενική πληρεξουσιότητα

(130) Στις 11 Ιουλίου 1997, μία ημέρα μετά την απόκτηση της πλειοψηφικής συμμετοχής στη Ηanna 95 από την Ιndustrial Information και τη στιγμή που, ως μέτοχος πλειοψηφίας, δεν είχε οποιαδήποτε ανάγκη πληρεξουσιότητας, δόθηκε στον [κ. H](172) γενική πληρεξουσιότητα για την Ιndustrial Information, βάσει της οποίας εξακολουθεί να εκπροσωπεί μέχρι σήμερα την Ιndustrial Information. Η πληροφορία αυτή είναι σημαντική για την εκτίμηση των σχέσεων ελέγχου και θα έπρεπε να είχε χορηγηθεί, δεδομένου ότι αυτή η εξουσιοδότηση μπορεί να θεωρηθεί ως προπαρασκευαστική ενέργεια για τη είσοδο ενός μετόχου πλειοψηφίας, που δεν θα ασκήσει ο ίδιος καμία επιρροή.

γ) Χρόνος εισόδου του [κ. R](173)

(131) Ο [κ. R](174) ανέλαβε την Ιndustrial Information μόνο ένδεκα ημέρες μετά την ολοκλήρωση όλων των συναλλαγών για την αγορά της trans-o-flex. Και πάλι πρόκειται για παράγοντα αποφασιστικής σημασίας όσον αφορά την εκτίμηση των συνθηκών απόκτησης του ελέγχου, ο οποίος δεν αναφέρεται στην κοινοποίηση. Αν όντως ο μόνος λόγος για αυτή την καθυστερημένη είσοδο του [κ. R](175) είναι, όπως είχε αρχικά ισχυριστεί η Deutsche Post στην απάντησή της στην κοινοποίηση των αιτιάσεων, ότι ο [κ. R](176) κωλυόταν λόγω άλλων υποχρεώσεων, το γεγονός αυτό θα έπρεπε να είχε επισημανθεί στην κοινοποίηση. Το στοιχείο αυτό θα είχε ληφθεί υπόψη από την Επιτροπή στο πλαίσιο της αξιολόγησής της. Το γεγονός παραμένει ότι υπήρχε υποχρέωση αναφοράς της πληροφορίας αυτής.

δ) Επίπεδο της τιμής αγοράς για την Ιndustrial Information

(132) Ο [κ. R](177) κατέβαλε μόνο την ονομαστική αξία των μετοχών της Ιndustrial Information. Αυτή ανταποκρίνεται σε περίπου 2 % της αξίας των μετοχών της Ηanna 95/trans-o-flex που αγοράστηκαν από την Ιndustrial Information [βλέπε ανωτέρω σημείο Β.ΙΙ.3.γ)]. Και αυτά τα γεγονότα έπρεπε να είχαν επισημανθεί στην κοινοποίηση δεδομένου ότι έχουν αποφασιστική σημασία για την εκτίμηση των συνθηκών απόκτησης του ελέγχου, ιδίως σε συνδυασμό με τα άλλα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν από την Επιτροπή, όταν το πρόσωπο που χαρακτηρίζεται ως επενδυτής, ο [κ. R](178), καταβάλλει ένα μικρό μόνο μέρος της πραγματικής αξίας για την επένδυση.

ε) Συμφωνία σύστασης κοινοπραξίας

(133) Η συμφωνία σύστασης κοινοπραξίας έπρεπε να είχε διαβιβαστεί και επεξηγηθεί. Περιλαμβάνει ρυθμίσεις για τη σύνθεση των διευθυντικών οργάνων της Ηanna 95 και της trans-o-flex AG και, συνεπώς, είναι σημαντική για την εκτίμηση της διάρθρωσης του ελέγχου. Αυτό ισχύει ακόμη και στην περίπτωση που, όπως ισχυρίζεται η Deutsche Post στην απάντησή της στην κοινοποίηση των αιτιάσεων, η συμφωνία κοινοπραξίας επαναλαμβάνει απλώς για τυπικούς λόγους τις σχετικές διατάξεις του καταστατικού, γεγονός το οποίο θα έπρεπε να τεθεί στην κρίση της Επιτροπής. Επιπλέον, το επιχείρημα της Deutsche Post στερείται περιεχομένου, δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκε στην Επιτροπή ούτε το καταστατικό της Ηanna 95 ούτε της trans-o-flex AG.

στ) Η συμφωνία προαίρεσης

(134) Η συμφωνία προαίρεσης θα έπρεπε να είχε αναλυθεί πλήρως και να είχε επισυναφθεί ως παράρτημα. Στην κοινοποίηση δεν γίνεται λόγος για τη ρήτρα τιμής, το δικαίωμα προαίρεσης της Deutsche Post, ούτε για την απαλλαγή της Ιndustrial Information από οποιαδήποτε ευθύνη και υποχρέωση όσον αφορά τη διαχείριση της Ηanna 95, παράγοντες αποφασιστικής σημασίας για την εκτίμηση της διάρθρωσης του ελέγχου. Οι διατάξεις που υπάρχουν στη συμφωνία αυτή δείχνουν ότι η Deutsche Post φέρει τον οικονομικό κίνδυνο για τις μετοχές της trans-o-flex που αγοράστηκαν από την Ιndustrial Information [σημείο Γ.ΙΙΙ.1.α) 1. β)]. Συνεπώς, η συμφωνία προαίρεσης έχει καθοριστική σημασία για την εκτίμηση της χρονικής στιγμής κατά την οποία αποκτήθηκε ο έλεγχος.

(135) Στην απάντησή της στην κοινοποίηση των αιτιάσεων, η Deutsche Post ισχυρίζεται ότι η συμφωνία προαίρεσης δεν είχε ιδιαίτερη σημασία στο προκείμενο πλαίσιο. Η συμφωνία αυτή δεν παρείχε δικαιώματα ούτε επέβαλλε υποχρεώσεις στην Ιndustrial Information, δεδομένου ότι αυτά είχαν μεταβιβαστεί στην τράπεζα μέσω της καθολικής διαδοχής των δικαιωμάτων. Κατά συνέπεια, η Ιndustrial Information ήταν ελεύθερη να διαπραγματευτεί εκ νέου την πώληση και τους όρους που συνδέονταν με αυτήν. Αυτό είχε όντως συμβεί όταν συνάφθηκε η συμφωνία αγοράς με την Deutsche Post το 1999, πράγμα που σημαίνει ότι πραγματοποίηση κέρδους δεν ήταν απλώς δυνατή, αλλά επιτεύχθηκε και στην πραγματικότητα.

(136) Ωστόσο, η διατύπωση της συμφωνίας προαίρεσης σε συνδυασμό με τη δήλωση εκχώρησης και η επιστολή της τράπεζας δανειοδότησης της 10ης Ιουλίου 1997, καταδεικνύουν ότι αντικείμενο της εκχώρησης προς την τράπεζα ήταν η άσκηση των δικαιωμάτων που απέρρεαν από το δικαίωμα πώλησης της Ιndustrial Information. Η δήλωση εκχώρησης δεν καθιστά δυνατή την απαλλαγή από τις υποχρεώσεις ενός μέρους έναντι τρίτων. Το γεγονός παραμένει ότι η συμφωνία περί της τιμής αγοράς και το δικαίωμα προτίμησης της Deutsche Post απέκλειαν τη δυνατότητα κέρδους για την Ιndustrial Information και εξακολουθούν να ισχύουν τα συμπεράσματα που διατυπώθηκαν ανωτέρω σχετικά με την απόκτηση του ελέγχου. Το γεγονός, όπως ισχυρίζεται η Deutsche Post στην απάντησή της στην κοινοποίηση των αιτιάσεων, ότι συνάφθηκε συμφωνία δύο έτη αργότερα, για την οποία, κατά την Deutsche Post, οι διαπραγματεύσεις έγιναν ανεξάρτητα από τις συμφωνίες αυτές, δεν έχει καθοριστική σημασία στο πλαίσιο αυτό. Καθοριστική σημασία έχει το γεγονός ότι η Ιndustrial Information, στο πλαίσιο της απόκτησης της πλειοψηφικής συμμετοχής στην trans-o-flex το 1997, είχε συνάψει συμφωνία προαίρεσης με την Deutsche Post βάσει της οποίας καθοριζόταν μία τιμή αγοράς που δεν μπορούσε να μεταβληθεί μονομερώς. Η συμφωνία αυτή δεν προέβλεπε δυνατότητα κέρδους για την Ιndustrial Information.

(137) Συνεπώς, το περιεχόμενο της συμφωνίας προαίρεσης έχει καθοριστική σημασία εν προκειμένω και, αντίθετα με τους ισχυρισμούς της Deutsche Post στην απάντησή της στην κοινοποίηση των αιτιάσεων, θα έπρεπε να είχε εκτεθεί στην κοινοποίηση. Στο πλαίσιο αυτό, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που αναφέρει η Deutsche Post στην απάντησή της, πρέπει να σημειωθεί ότι η συμφωνία προαίρεσης δεν καλυπτόταν από την κοινοποίηση, αλλά διαβιβάστηκε στην Επιτροπή μόνο όταν ζητήθηκε μέσω μιας επίσημης αίτησης παροχής πληροφοριών.

ζ) Χρηματοδότηση της συμμετοχής της Ιndustrial Information στην trans-o-flex

(138) Η κοινοποίηση έπρεπε να περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τη χρηματοδότηση της πλειοψηφικής συμμετοχής που απέκτησε η Ιndustrial Information στη Ηanna 95 μέσω της Julius Bδr Bank, συμπεριλαμβανομένων των εγγυήσεων που δόθηκαν στην εν λόγω τράπεζα. Τα στοιχεία αυτά έχουν αποφασιστική σημασία για την εκτίμηση των συνθηκών απόκτησης του ελέγχου, δεδομένου ότι οι απαραίτητες εγγυήσεις για τις πιστώσεις χορηγήθηκαν αποκλειστικά από την Deutsche Post, που ήταν ο μέτοχος μειοψηφίας. Στην τράπεζα που χορήγησε τις πιστώσεις μεταβιβάστηκαν τα δικαιώματα πώλησης που ανήκαν στην Ιndustrial Information και δόθηκαν ως ενέχυρο οι μετοχές της trans-o-flex που ανήκαν στην Ιndustrial Information [βλέπε ανωτέρω σημείο Β.ΙΙ.2.ε)]. Οι εγγυήσεις αυτές, σε συνδυασμό με τη συμφωνία τιμής αγοράς για την άσκηση του δικαιώματος πώλησης [βλέπε ανωτέρω σημείο Β.ΙΙ.2.δ)], παρείχαν στην τράπεζα την εξασφάλιση ότι θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ανακτήσει πλήρως το κεφάλαιο που είχε διαθέσει από την οικονομικά ισχυρή Deutsche Post.

η) Εγγύηση πληρωμής

(139) Η εγγύηση πληρωμής που δόθηκε από την Deutsche Post υπέρ της Ηanna 95, οι ειδικές περιστάσεις που οδήγησαν σε αυτήν την ενέργεια και οι επιμέρους λόγοι θα έπρεπε να είχαν εκτεθεί στην κοινοποίηση. Τούτο δεν σημαίνει μόνο την πώληση της trans-o-flex από την Ηaniel το 1995, που είχε αναφερθεί στην κοινοποίηση, αλλά και τα άλλα γεγονότα που περιλαμβάνονται στο σημείο Β.ΙΙ.2.στ), και ιδίως το γεγονός ότι, όταν συνάφθηκαν οι συμβάσεις στις 10 Ιουλίου 1997, υπήρχε δικαίωμα ενεχυρίασης υπέρ της Ηaniel για τις μετοχές της trans-o-flex. Σκοπός της χορηγηθείσας εγγύησης ήταν να αποτραπεί η άσκηση αυτού του δικαιώματο