*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 389/82 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 15ης Φεβρουαρίου 1982

περί ομάδων παραγωγών και των ενώσεών τους στον τομέα του βάμβακος

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,

την πράξη προσχωρήσεως του 1979, και ιδίως την παράγραφο 9 του πρωτοκόλλου αριθ. 4,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),

Εκτιμώντας:

ότι κατά το ως άνω πρωτόκολλο, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η αγορά με τη βελτίωση των διαρθρώσεων σε επίπεδο προσφοράς και διαθέσεως στην αγορά, το καθεστώς ενισχύσεως στην παραγωγή πρέπει να συμπληρωθεί με ενισχύσεις υπέρ των ομάδων παραγωγών και των ενώσεών τους:

- οι οποίες συνιστώνται με πρωτοβουλία των ίδιων των παραγωγών,

- οι οποίες προσφέρουν επαρκή εγγύηση όσον αφορά τη διάρκεια και την αποτελεσματικότητα της δράσεώς τους,

- οι οποίες αναγνωρίζονται από το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος·

ότι στο εν λόγω πρωτόκολλο προβλέπεται επίσης ότι εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Συμβουλίου η θέσπιση των γενικών κανόνων του προαναφερθέντος καθεστώτος κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής·

ότι ενδείκνυται, κατ' αρχήν, να καθορισθούν λεπτομερείς όροι αναγνωρίσεως ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι ομάδες και οι ενώσεις θα ανταποκρίνονται, ιδίως όσον αφορά τη διάρκεια και την αποτελεσματικότητα της δράσεώς τους, στις απαιτήσεις που καθορίζονται από το εν λόγω πρωτόκολλο· ότι, για το σκοπό αυτό, οι όροι αυτοί πρέπει να περιλαμβάνουν κυρίως την ολική συγκέντρωση της προσφοράς και ένα ικανοποιητικό έλεγχο της παραγωγής και της διαθέσεως στην αγορά καθώς και διατάξεις που είναι απαραίτητες προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι οι ομάδες και οι ενώσεις θα συγκροτούνται κατά τρόπο αρκετά σταθερό και θα εμφανίζουν επαρκή οικονομική δραστηριότητα·

ότι πρέπει, επιπλέον, να καθορισθεί η φύση και το ύψος των ενισχύσεων που θα χορηγούνται στις ομάδες και στις ενώσεις· ότι η χορήγηση ενισχύσεων για την κάλυψη των δαπανών συστάσεως και διοικητικής λειτουργίας τους για τα τρία πρώτα έτη καθώς και ενισχύσεων στις επενδύσεις που είναι απαραίτητες για την άσκηση των δραστηριοτήτων τους κυρίως για την προσφορά και τη διάθεση στην αγορά μπορεί να αποτελέσει το κατάλληλο κίνητρο για τη δημιουργία ομάδων και ενώσεων που να ανταποκρίνονται στις απαιτούμενες προϋποθέσεις· ότι πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η χορήγηση των προαναφερθεισών ενισχύσεων προκειμένου να εξασφαλισθεί η εφαρμογή του σχεδιαζόμενου καθεστώτος σε όλες τις περιοχές της Κοινότητας στις οποίες θεωρείται αναγκαίο·

ότι, όσον αφορά τις ενισχύσεις συστάσεως και διοικητικής λειτουργίας, η ενίσχυση που χορηγείται στις ενώσεις πρέπει να περιοριστεί σε ένα ανώτατο συνολικό ποσό για να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι κάθε μία ομάδα που προσχωρεί έχει ήδη τύχει ή εξακολουθεί να τυγχάνει ενισχύσεων συστάσεως και διοικητικής λειτουργίας· ότι πρέπει επιπλέον να καθορισθεί δεόντως και με ακρίβεια το επίπεδο των ενισχύσεων που πρόκειται να χορηγηθούν στις οργανώσεις που υπήρχαν προ της θεσπίσεως του προβλεπομένου καθεστώτος καθώς και το επίπεδο των ενισχύσεων που πρέπει να χορηγείται σε περίπτωση συγχωνεύσεως οργανώσεων που ήδη πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις·

ότι, όσον αφορά τις ενισχύσεις στις επενδύσεις, πρέπει να προβλεφθεί ότι αφορούν διαρθρώσεις που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν από τις ομάδες, από τις ενώσεις ή από κοινού από τα μέλη τους· ότι πρέπει επιπλέον, να εξασφαλισθεί ότι θα συμβάλουν στη συστηματική βελτίωση των υφισταμένων διαρθρώσεων· ότι είναι σκόπιμο, κατά συνέπεια, να προβλεφθεί ότι οι ενισχύσεις αυτές χορηγούνται στα πλαίσια προγραμμάτων που περιλαμβάνουν λεπτομερή ανάλυση της καταστάσεως του τομέα και της σχεδιαζόμενης βελτιώσεως, καταρτίζονται από τα Κράτη μέλη και εγκρίνονται από την Επιτροπή στα πλαίσια διαδικασίας που θα εξασφαλίζει

στενή συνεργασία μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής· ότι η συνεργασία αυτή μπορεί να εξασφαλισθεί με τρόπο ικανοποιητικό στα πλαίσια της Μόνιμης Επιτροπής Γεωργικών Διαρθρώσεων που συνεστήθη με το άρθρο 1 της αποφάσεως του Συμβουλίου της 4ης Δεκεμβρίου 1962 περί του συντονισμού των πολιτικών των γεωργικών διαρθρώσεων (1)·

ότι προκειμένου οι κοινοτικές δαπάνες, που συνδέονται με την εφαρμογή του υπό μελέτη καθεστώτος, να υποβληθούν σε χρηματοδοτικούς κανόνες και σε κατάλληλες διαδικασίες πρέπει στον τομέα αυτό με τον ειδικό γεωργικό χαρακτήρα, να τύχουν εφαρμογής οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3509/80 (3)·

ότι πρέπει να καθορισθεί η σχεδιαζόμενη διάρκεια καθώς και το προβλεπόμενο κόστος της κοινοτικής παρεμβάσεως· ότι διάρκεια πέντε ετών και προβλεπόμενο κόστος 14 εκατομμύρια ECU μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στη βελτίωση της διαρθρώσεως της προσφοράς βάμβακος και στην προσαρμογή της παραγωγής του προϊόντος αυτού στις απαιτήσεις της αγοράς·

ότι η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να ελέγχει αν οι θεσπιζόμενες από τα Κράτη μέλη διατάξεις για την εφαρμογή του υπό μελέτη καθεστώτος τηρούν τους όρους του· ότι πρέπει επιπλέον να είναι σε θέση να αξιολογεί κάθε χρόνο τα πρακτικά αποτελέσματα της εφαρμογής του αναφερθέντος καθεστώτος,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ Ι

Διατάξεις για τη σύσταση και τα καθήκοντα των ομάδων παραγωγών και των ενώσεών τους καθώς και για τις ενισχύσεις που τους χορηγούνται για το ξεκίνημά τους

Άρθρο 1

1. Ομάδα παραγωγών, κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοείται κάθε οργάνωση παραγωγών βάμβακος σε μάζες, της κλάσεως 55.01 του Κοινού Δασμολογίου, η οποία συνεστήθη με την πρωτοβουλία των ίδιων των παραγωγών με σκοπό κυρίως:

- την προώθηση της συγκεντρώσεως της προσφοράς,

- την προσαρμογή της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς,

και η οποία έχει αναγνωρισθεί από το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 2.

2. Ένωση, κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοείται κάθε οργάνωση αποτελούμενη από ομάδες παραγωγών, η οποία επιδιώκει τους ίδιους σκοπούς με τις τελευταίες και η οποία έχει αναγνωρισθεί από το Κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 2.

Άρθρο 2

1. Τα Κράτη μέλη αναγνωρίζουν τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις τους, συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων που ήδη υπάρχουν κατά το χρόνο ενάρξεως ισχύος του παρόντος κανονισμού, οι οποίες υποβάλλουν σχετική αίτηση και πληρούν τις κατωτέρω προϋποθέσεις:

α) προβλέπουν στο καταστατικό τους την υποχρέωση για τους παραγωγούς που είναι μέλη των ομάδων και για τις ομάδες που είναι μέλη της ενώσεως:

- να παρέχουν, σχετικά με τη συγκομιδή και τα διαθέσιμά τους, τις πληροφορίες που τους ζητούνται από την ομάδα ή την ένωση,

- να εφαρμόζουν, όσον αφορά την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά, τους κανόνες που έχουν υιοθετηθεί αντίστοιχα από την ομάδα ή την ένωση,

- να διαθέτουν στην αγορά το σύνολο της παραγωγής τους μέσω της ομάδας ή της ενώσεως.

Ωστόσο:

- η τελευταία αυτή υποχρέωση δεν εφαρμόζεται για το τμήμα της παραγωγής για το οποίο οι παραγωγοί έχουν συνάψει συμβάσεις πωλήσεως ή έχουν αναλάβει υποχρέωση διαθέσεώς του πριν από την είσοδό τους στην ομάδα, εφ' οσον η εν λόγω ομάδα είχε ενημερωθεί, πριν από την είσοδό τους, για την έκταση και τη διάρκεια των κατ' αυτόν τον τρόπο αναληφθεισών υποχρεώσεων,

- η ομάδα ή η ένωση μπορεί να εξουσιοδοτεί τα μέλη της να πραγματοποιούν μόνα τους, σε συμβατική βάση, τη διάθεση στην αγορά ενός μέρους της παραγωγής σύμφωνα με κανόνες που καθορίζουν και των οποίων ελέγχουν την εφαρμογή·

β) έχουν επαρκή οικονομική δραστηριότητα. Για το σκοπό αυτό πρέπει:

- οι μεν ομάδες να αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον 10 παραγωγούς, οι δε ενώσεις τουλάχιστον 50 ομάδες,

- οι μεν ομάδες να ελέγχουν ετήσια ποσότητα παραγωγής μη εκκοκισμένου βάμβακος τουλάχιστον 175 τόνων βάμβακος, οι δε ενώσεις τουλάχιστον 10 000 τόνων.

Εν τούτοις, κατά παρέκκλιση των διατάξεων αυτών:

- οι ομάδες παραγωγών οι συνιστώμενες στη Σικελία πρέπει να ελέγχουν ετήσια ποσότητα παραγωγής μη εκκοκισμένου βάμβακος τουλάχιστον 100 τόνων,

- οι ενώσεις οι συνιστώμενες στην Ιταλία πρέπει να αντιπροσωπεύουν τις ομάδες παραγωγών που υπάρχουν σε κάθε περιοχή παραγωγής,

- οι ενώσεις οι συνιστώμενες στην ηπειρωτική δυτική και στη βορειοανατολική Ελλάδα μπορούν, με σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής, να αντιπροσωπεύουν τις ομάδες παραγωγών που υπάρχουν σε επίπεδο κάθε μιας από τις περιοχές αυτές, εάν, λόγω δυσχερειών μετακινήσεως που οφείλονται στην κατάσταση του δικτύου των μέσων συγκοινωνιών, δεν εξασφαλίζεται διαφορετικά η καλή λειτουργία των ενώσεων αυτών·

γ) έχουν νομική προσωπικότητα ή επαρκή ικανότητα δικαίου για να είναι, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, υποκείμενα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων·

δ) περιλαμβάνουν στο καταστατικό τους διατάξεις που εξασφαλίζουν ότι τα μέλη μιας ομάδας ή ενώσεως, που επιθυμούν να αποχωρήσουν έχουν τη δυνατότητα να το πράξουν:

- υστερα από τριετή τουλάχιστον συμμετοχή τους στην ομάδα ή την ένωση μετά την αναγνώρισή τους, και

- υπό τον όρο ότι κοινοποιούν την πρόθεσή τους εγγράφως στην ομάδα ή την ένωση τουλάχιστον δώδεκα μήνες πριν από την αποχώρησή τους.

Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των εθνικών νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων που αποσκοπούν στην προστασία, σε καθορισμένες περιπτώσεις, της ομάδας, της ενώσεως ή των πιστωτών τους έναντι των οικονομικών συνεπειών που θα μπορούσαν να προκύψουν από την αποχώρηση ενός μέλους ή στην παρεμπόδιση της αποχωρήσεως ενός μέλους κατά τη διάρκεια της οικονομικής χρήσεως·

ε) τηρούν χωριστά λογιστικά βιβλία για τις δραστηριότητες για τις οποίες αναγνωρίζονται. Αυτά τα λογιστικά βιβλία καθώς και αυτά που σχετίζονται με τις άλλες δραστηριότητες της ομάδας ή της ενώσεως έχουν σκοπό κυρίως να επιτρέπουν τον υπολογισμό των ενισχύσεων που προβλέπονται στο άρθρο 4 καθώς και την εξακρίβωση της χρησιμοποιήσεως αυτών των ενισχύσεων καθώς και εκείνων που προβλέπονται στο άρθρο 5·

στ) δεν κατέχουν δεσπόζουσα θέση στη κοινή αγορά·

ζ) αποκλείουν, όσον αφορά το σύνολο των δραστηριοτήτων τους, κάθε διάκριση μεταξύ των παραγωγών η οποία αντιβαίνει στη λειτουργία της κοινής αγοράς και στην επίτευξη των γενικών στόχων της συνθήκης και ιδίως κάθε διάκριση που έχει σχέση με την ιθαγένεια ή τον τόπο εγκαταστάσεως.

2. Η διάθεση στη αγορά, κατά την έννοια της παραγράφου 1 περίπτωση α, καλύπτει τις ακόλουθες δραστηριότητες σχετικά με το προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 1:

- συγκέντρωση προσφοράς,

- προετοιμασία για πώληση,

- προσφορά σε αγοράζοντες χονδρικώς.

Άρθρο 3

1. Τα Κράτη μέλη:

- αποφασίζουν για την αναγνώριση εντός προθεσμίας τριών μηνών από της καταθέσεως της αιτήσεως,

- ανακοινώνουν, εντός προθεσμίας δύο μηνών, στην Επιτροπή κάθε απόφαση χορηγήσεως, αρνήσεως ή ανακλήσεως της αναγνωρίσεως.

2. Η αναγνώριση μιας ομάδας παραγωγών ή ενώσεως ανακαλείται:

α) εάν δεν πληρώθηκαν ή δεν πληρούνται πλέον οι όροι αναγνωρίσεως που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό·

β) εάν βασίζεται σε εσφαλμένα στοιχεία·

γ) εάν η ομάδα ή η ένωση εξασφάλισε την αναγνώριση με αντικανονικά μέσα·

δ) στην περίπτωση που η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και τις εναρμονισμένες πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 3.

Στην περίπτωση που προβλέπεται στο σημείο γ, η ανάκληση της αναγνωρίσεως έχει αναδρομική ισχύ και οι ενισχύσεις που έχουν χορηγηθεί δυνάμει του άρθρου 4 και 5 επανακτώνται.

3. Στην περίπτωση που η Επιτροπή διαπιστώνει, ότι το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις ή τις εναρμονισμένες πρακτικές:

- με τις οποίες παραγωγοί που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση συγκροτούν ομάδα που πληροί τους όρους του παρόντος κανονισμού ή ομάδες συγκροτούν ένωση που πληροί τους όρους του παρόντος κανονισμού,

- η με τις οποίες θεσπίζονται ή εκτελούνται οι κοινοί κανόνες του άρθρου 2 παράγραφος 1 σημείο α δεύτερη περίπτωση,

η σχετικά με αυτές λαμβανομένη απόφαση εφαρμόζεται μόνο από της ημερομηνίας της διαπιστώσεως.

Άρθρο 4

1. Τα ενδιαφερόμενα Κράτη μέλη χορηγούν στις ομάδες και ενώσεις, κατά τη διάρκεια τριών ετών από της ημερομηνίας της αναγνωρίσεώς τους, ενισχύσεις για να ενθαρρύνουν τη σύστασή τους και να διευκολύνουν τη διοικητική λειτουργία τους. Το ποσό των ενισχύσεων αυτών είναι δυνατόν να καταβάλλεται κατά τη διάρκεια περιόδου πέντε ετών.

2. Το ύψος των ενισχύσεων που χορηγούνται στις ομάδες παραγωγών για το πρώτο, δεύτερο και τρίτο έτος αντίστοιχα:

α) ισούται κατ' ανώτατο όριο με 3, 2 και 1 % της αξίας των προϊόντων:

- που προέρχονται από τις ομάδες παραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1,

- τα οποία αφορά η αναγνώριση και τα οποία διατίθενται στην αγορά·

β) δεν μπορεί ωστόσο να υπερβαίνει το 60, 40 και 20 % των πραγματικών δαπανών συστάσεως και διοικητικής λειτουργίας τους. 3. Το ποσό των ενισχύσεων που χορηγείται στις ενώσεις:

α) ισούται κατ' ανώτατο όριο με 60, 40 και 20 % των πραγματικών δαπανών συστάσεως και διοικητικής λειτουργίας τους για το πρώτο, δεύτερο και τρίτο έτος αντίστοιχα·

β) δεν μπορεί, ωστόσο να υπερβαίνει το συνολικό ποσό των 50 000 ECU.

4. Η αξία των προϊόντων της παραγράφου 2 περίπτωση α υπολογίζεται κατ' αποκοπή για κάθε έτος βάσει:

- της ετήσιας ποσότητας που διατίθεται στη αγορά σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγρος 1 σημείο α τρίτη περίπτωση,

- του μέσου όρου των τιμών που επιτυγχάνει ο παραγωγός.

5. Οι πραγματικές δαπάνες συστάσεως και διοικητικής λειτουργίας, κατά την έννοια των παραγράφων 2 περίπτωση β και 3 περίπτωση α, καθορίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό ΕΟΚ αριθ. 2084/80 (1).

6. Οι προβλεπόμενες από το παρόν άρθρο ενισχύσεις χορηγούνται:

α) στις ομάδες και στις ενώσεις που συνεστήθησαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, μόνο στο μέτρο των συμπληρωματικών δαπανών που απαιτήθηκαν για την προσαρμογή τους στις απαιτήσεις του άρθρου 2·

β) στις ομάδες και στις ενώσεις που σχηματίζονται από προϋπάρχουσες οργανώσεις οι οποίες πληρούν ήδη τους όρους του παρόντος κανονισμού μόνο:

- αν προκύπτουν από συγχώνευση που να τους επιτρέπει να επιτύχουν καλύτερα τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 1,

- στο μέτρο των δαπανών που συνεπάγεται η σύστασή τους (δαπάνες σχετικές με τις προπαρασκευαστικές εργασίες και την κατάρτιση της συστατικής πράξεως και του καταστατικού).

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

Ενισχύσεις στις επενδύσεις που μπορούν να χορηγηθούν στις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις τους

Άρθρο 5

1. Προκειμένου να συμβάλουν στη βελτίωση των διαρθρώσεων σε επίπεδο προσφοράς και διαθέσεως στην αγορά και στην τυποποίηση και βελτίωση της ποιότητας, στα Κράτη μέλη χορηγούν στις ομάδες παραγωγών και ενώσεις, που έχουν συσταθεί βάσει του άρθρου 2, ενισχύσεις στις επενδύσεις:

α) που είναι απαραίτητες:

- για την εφαρμογή των κοινών κανόνων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο α δεύτερη περίπτωση,

- για τη διάθεση στην αγορά που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο α τρίτη περίπτωση:

και που αφορούν κυρίως τη συγκομιδή, την εκκόκκιση, την αποθήκευση και τη συσκευασία·

β) που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν από την ομάδα ή την ένωση ή από κοινού από τα μέλη τους·

γ) που εγγράφονται στα προγράμματα που εγκρίνονται σύμφωνα με το άρθρο 8.

2. Οι ενισχύσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 είναι ίσες κατ' ανώτατο όριο προς το 50 % του κόστους της πραγματοποιούμενης επενδύσεως.

Άρθρο 6

1. Τα προγράμματα αποβλέπουν στην ανάπτυξη και την ορθολογική οργάνωση της παραγωγής και της διαθέσεως του βάμβακος στην αγορά. Καταρτίζονται από τα Κράτη μέλη και καλύπτουν μέρος ή το σύνολο της επικράτειάς τους.

2. Τα προγράμματα περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

α) τον προσδιορισμό της γεωγραφικής περιοχής και των δραστηριοτήτων που αφορούν·

β) την υφιστάμενη κατά την έναρξη κατάσταση και τις τάσεις που αναμένεται να προκύψουν, ιδίως σε ό,τι αφορά:

- την παραγωγή βάμβακος (ποσότητα, έκταση, σπουδαιότητα σε σχέση με τη συνολική παραγωγή, διάθρωση, υπάρχουσα κατάσταση σε επίπεδο εκμηχανήσεως),

- τις δυνατότητες διαθέσεως και τις προοπτικές τους,

- την υπάρχουσα κατάσταση σε επίπεδο προσφοράς, διαθέσεως στην αγορά και προετοιμασίας για πώληση, και ιδίως το δυναμικό των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων (συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων εκκοκκίσεως)·

γ) τις ανάγκες στις οποίες ανταποκρίνεται το πρόγραμμα και τους στόχους που επιδιώκει κυρίως:

- το δυναμικό που πρέπει να επιτευχθεί συνολικά και κατά συγκεκριμένη περιοχή, το οποίο κατανέμεται ανά διαφορετικό τύπο επενδύσεων και κλιμακώνεται διαχρονικά,

- τα προβλεπόμενα κριτήρια αποδόσεως·

δ) τις επιδράσεις του προγράμματος στο εισόδημα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων της εν λόγω γεωγραφικής περιοχής·

ε) τα μέσα για την επίτευξη των στόχων του προγράμματος, ιδίως: συνολικό ποσό επενδύσεων (συμπεριλαμβανομένης της μεθόδου υπολογισμού), διάκριση μεταξύ του ποσού που προορίζεται για τον εκσυχρονισμό και εκείνου που προορίζεται για την ανάπτυξη καθώς και μεταξύ των ποσών που προορίζονται για τους διάφορους τύπους επενδύσεων και τις διάφορες ενδιαφερόμενες περιοχές·

στ) το ποσοστό ενισχύσεως που προβλέπεται από το Κράτος μέλος υπέρ των διαφορετικών τύπων επενδύσεων·

ζ) την προβλεπόμενη προθεσμία για την πραγματοποίηση του προγράμματος η οποία δεν πρέπει να ξεπερνά τα πέντε έτη.

Άρθρο 7

1. Τα προγράμματα καθώς και οι τελικές τους προσαρμογές διαβιβάζονται στην Επιτροπή από το ή τα Κράτη μέλη στο έδαφος των οποίων οφείλουν να εκτελεσθούν.

2. Κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής, το ή τα Κράτη μέλη που ενδιαφέρονται για ένα πρόγραμμα παρέχουν συμπληρωματικά στοιχεία προς εκτίμηση στα πλαίσια των πληροφοριών που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 6.

Άρθρο 8

1. Εντός προθεσμίας έξι μηνών από της ημερομηνίας λήψεως κάθε προγράμματος ή των τροποποιήσεών του, η Επιτροπή αποφασίζει για την έγκρισή του κατά την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 355/77 του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 1977 περί κοινής δράσεως για τη βελτίωση των συνθηκών μεταποιήσεως και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων (1), με την προϋπόθεση ότι παρέχονται όλα τα στοιχεία που προβλέπονται στο άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού.

2. Κατά την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 έγκριση, η Επιτροπή καθορίζει, ενδεχομένως, κατόπιν συμφωνίας με το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος, τα βασικά στοιχεία που πρέπει να αναφέρονται στην έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 14 δεύτερη περίπτωση.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

Χρηματοδοτικές διατάξεις

Άρθρο 9

Τα μέτρα που προβλέπονται στον τίτλο Ι και ΙΙ του παρόντος κανονισμού θεωρούνται ως κοινές ενέργειες κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.

Άρθρο 10

1. Η διάρκεια που προβλέπεται για την πραγματοποίηση των κοινών ενεργειών είναι πέντε έτη από της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του παρόντος κανονισμού.

2. Πριν από τη λήξη της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ο παρών κανονισμός θα επανεξετασθεί από το Συμβούλιο κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής και βάσει εκθέσεως της Επιτροπής που θα εμφανίζει τα αποτελέσματα της εφαρμογής του.

3. Το προβλεπόμενο συνολικό κόστος της κοινής ενέργειας που προβλέπεται στον τίτλο Ι και το οποίο επιβαρύνει το Ταμείο, Τμήμα Προσανατολισμού, ανέρχεται σε 2 εκατομμύρια ECU.

4. Το προβλεπόμενο συνολικό κόστος της κοινής ενέργειας που προβλέπεται στον τίτλο ΙΙ και το οποίο επιβαρύνει το Ταμείο, Τμήμα Προσανατολισμού, ανέρχεται σε 12 εκατομμύρια ECU.

5. Το άρθρο 6 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 εφαρμόζεται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 11

1. Οι δαπάνες των Κρατών μελών, στο πλαίσιο των κοινών ενεργειών που προβλέπονται στους τίτλους Ι και ΙΙ είναι επιλέξιμες από το Ταμείο, Τμήμα Προσανατολισμού.

2. Το Ταμείο, Τμήμα Προσανατολισμού, αποδίδει στα Κράτη μέλη το 40 % των επιλέξιμων δαπανών.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παραγράφου 2 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.

Άρθρο 12

1. Οι αιτήσεις αποδόσεως αφορούν δαπάνες που πραγματοποιούνται από τα Κράτη μέλη κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους και υποβάλλονται στην Επιτροπή πριν από την 1η Μαΐου του επόμενου έτους.

2. Η συνδρομή του Ταμείου αποφασίζεται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.

3. Προκαταβολές μπορούν να χορηγηθούν από την Επιτροπή.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.

Άρθρο 13

Ο παρών κανονισμός δεν θίγει το δικαίωμα των Κρατών μελών να λαμβάνουν, στο πλαίσιο των ενισχύσεων που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 2 και 3, συμπληρωματικά μέτρα ενισχύσεως, με όρους ή λεπτομέρειες χορηγήσεως διαφορετικές εκείνων που προβλέπονται σ' αυτόν ή για ποσά μεγαλύτερα των ανωτάτων ορίων που προβλέπονται σ' αυτόν, με την επιφύλαξη ότι τα μέτρα αυτά δεν αντίκεινται στα άρθρα 92, 93 και 94 της συνθήκης.

ΤΙΤΛΟΣ IV

Γενικές διατάξεις

Άρθρο 14

Τα ενδιαφερόμενα Κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή:

- τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις εφαρμογής του παρόντος κανονισμού το αργότερο ένα μήνα μετά τη θέσπισή τους,

- εκθεση των αποτελεσμάτων εφαρμογής του παρόντος κανονισμού κάθε έτος πριν από τις 31 Μαρτίου, και την πρώτη φορά πριν από τις 31 Μαρτίου 1983.

Άρθρο 15

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από της δημοσιεύσεώς του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 15 Φεβρουαρίου 1982.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

P. de KEERSMAEKER

(1) ΕΕ αριθ. C 272 της 24. 10. 1981, σ. 4.

(2) ΕΕ αριθ. C 327 της 14. 12. 1981, σ. 120.

(1) ΕΕ αριθ. 136 της 17. 12. 1962, σ. 2892/62.

(2) ΕΕ αριθ. L 94 της 28. 4. 1970, σ. 13.

(3) ΕΕ αριθ. L 367 της 31. 12. 1980, σ. 87.

(1) ΕΕ αριθ. L 203 της 5. 8. 1980, σ. 9.

(1) ΕΕ αριθ. L 51 της 23. 2. 1977, σ. 1.