C 403/1

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

της 24ης Σεπτεμβρίου 2020

σχετικά με την ταυτοποίηση νομικών οντοτήτων

(ΕΣΣΚ/2020/12)

(2020/C 403/01)

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (1), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχεία α), β), δ) και στ) και τα άρθρα 16 έως 18,

Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΕΣΚ/2011/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (2), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο ε) και τα άρθρα 18 έως 20,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η παγκόσμια οικονομία στηρίζεται σε ένα περίπλοκο, στενά διασυνδεδεμένο και εξαιρετικά σύνθετο δίκτυο χρηματοοικονομικών συναλλαγών που προκύπτουν από έναν τεράστιο αριθμό διασυνοριακών συμβάσεων με παγκόσμιες συνέπειες. Εκτός από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, μέρος του δικτύου αυτού αποτελούν και οντότητες με διασυνδέσεις μεταξύ τους αλλά και με τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Η διάρρηξη έστω και ενός σημαντικού κόμβου του δικτύου είναι ικανή να προκαλέσει την κατάρρευση μεγάλων τμημάτων του συνόλου και να επιφέρει τεράστιες παγκόσμιες επιπτώσεις. Για τον περιορισμό της μετάδοσης μιας κρίσης η σαφής ταυτοποίηση των επιμέρους οντοτήτων και των διασυνδέσεών τους είναι βασική προϋπόθεση για τον σχεδιασμό ενός αξιόπιστου χάρτη του παγκόσμιου οικονομικού και χρηματοπιστωτικού τοπίου.

(2) Η μετάδοση της χρηματοπιστωτικής κρίσης οφείλεται στη διασύνδεση χρηματοοικονομικών και μη χρηματοοικονομικών οντοτήτων μέσω των χρηματοοικονομικών συναλλαγών και των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων. Η άμεση έκθεση λόγω της σύνδεσης χρηματοοικονομικών και μη χρηματοοικονομικών τομέων, καθώς και η έμμεση έκθεση όταν οντότητες αποτελούν μέρος του ίδιου ομίλου, έχουν ως συνέπεια τη δημιουργία διαύλων μετάδοσης της κρίσης. Η εξάπλωση της μετάδοσης μεταξύ χρηματοοικονομικών και μη χρηματοοικονομικών οντοτήτων μπορεί να είναι αμφίδρομη και καταδεικνύεται με πιο δραματικό τρόπο κατά τη διάρκεια των κρίσεων. Συνεπώς, μια χρηματοπιστωτική κρίση μπορεί να εξαπλωθεί από τον χρηματοοικονομικό προς τον μη χρηματοοικονομικό τομέα, όπως κατέδειξε η κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers το 2006, ενώ μια οικονομική κρίση μπορεί να εξαπλωθεί από τον μη χρηματοοικονομικό προς τον χρηματοοικονομικό τομέα, για παράδειγμα λόγω υπερβολικής δανειακής επιβάρυνσης των μη χρηματοοικονομικών οντοτήτων ή σοβαρής κρίσης από την πλευρά της προσφοράς ή της ζήτησης. Οι οικονομικές και χρηματοπιστωτικές επιπτώσεις της κρίσης που προκάλεσε η πανδημία της νόσου του κορονοϊού (COVID-19) αποτελούν παράδειγμα της στενής αλληλεπίδρασης μεταξύ των μη χρηματοοικονομικών και χρηματοοικονομικών τομέων. Ως εκ τούτου, για τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας είναι εξίσου σημαντικό, εκτός από την ορθή ταυτοποίηση των χρηματοοικονομικών οντοτήτων, να καθίσταται δυνατή και η ορθή ταυτοποίηση των μη χρηματοοικονομικών οντοτήτων.

(3) Μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι, όπως τα παγκόσμια συστημικώς σημαντικά ιδρύματα (G-SII), έχουν εξαιρετικά περίπλοκες νομικές μορφές που συγκεντρώνουν σειρά υποχρεώσεων, ορισμένες εκ των οποίων έχουν μεγάλο όγκο. Τα G-SII διαθέτουν συνήθως σημαντικό αριθμό θυγατρικών και/ή διεθνών υποκαταστημάτων και αλληλεπιδρούν με διάφορους σημαντικούς αντισυμβαλλομένους. Η κατάρρευση ενός ή περισσοτέρων G-SII θα έχει σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα πολλών χωρών και στην παγκόσμια οικονομία γενικότερα. Διάφορες πολιτικές έχουν τεθεί σε εφαρμογή με σκοπό να μειωθεί η πιθανότητα κατάρρευσης των G-SII και να περιοριστούν οι συνέπειές της. Ο τελευταίος αυτός σκοπός θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω της βελτίωσης του παγκόσμιου πλαισίου ανάκαμψης και των μέτρων εξυγίανσης. Όσο πιο περίπλοκη είναι η νομική μορφή του ομίλου τόσο μεγαλύτερα είναι το κόστος και το χρονικό διάστημα που απαιτούνται για την ανάκαμψη και την εξυγίανσή του. Συνεπώς, έχει καίρια σημασία για τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας η ταυτοποίηση αυτών των ομίλων, καθώς και των νομικών οντοτήτων και της γενικότερης διάρθρωσής τους.

(4) Το 2012 οι ηγέτες της ομάδας των 20 (G20) ενέκριναν τις συστάσεις του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΣΧΣ) όσον αφορά το πλαίσιο ανάπτυξης ενός παγκόσμιου συστήματος αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας (LEI) για συμβαλλόμενους σε χρηματοοικονομικές συναλλαγές και τάχθηκαν υπέρ της έγκρισης του LEI σε παγκόσμιο επίπεδο με σκοπό τη στήριξη των αρχών και των συμμετεχόντων στην αγορά για την ταυτοποίηση και διαχείριση του χρηματοπιστωτικού κινδύνου (3). Από την εισαγωγή του το σύστημα LEI έχει υιοθετηθεί από οντότητες άνω του ενός εκατομμυρίου σε περισσότερες από 200 χώρες. Η χρησιμοποίηση ενός μοναδικού, αποκλειστικού και παγκόσμιου αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας αύξησε τις ικανότητες των αρχών να αξιολογούν τους συστημικούς και αναπτυσσόμενους κινδύνους και να λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα. Συγκεκριμένα, η σαφής ταυτοποίηση των συμβαλλόμενων μερών σε ένα δίκτυο παγκόσμιων χρηματοοικονομικών συμβάσεων που υποβάλλονται σε ηλεκτρονική επεξεργασία υψηλής ταχύτητας επιτρέπει στις αρχές, κάνοντας χρήση των υφιστάμενων τεχνολογιών, να αναλύουν τη διασύνδεση, να ταυτοποιούν τις πιθανές αλυσίδες μετάδοσης της κρίσης και να παρακολουθούν την κατάχρηση της αγοράς για σκοπούς χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Επιπλέον, ο LEI έχει καταστεί κρίσιμη παράμετρος για τη σύνδεση υφιστάμενων βάσεων δεδομένων που συλλέγουν αναλυτικές πληροφορίες όσον αφορά τις οντότητες από διάφορες πηγές.

(5) Το 2017 οι ηγέτες της ομάδας των 20 (G20) επιδοκίμασαν τις συστάσεις για την προώθηση της χρήσης κοινών αναγνωριστικών κωδικών και, ιδίως, του LEI όσον αφορά τις οντότητες (4). Ωστόσο, σε θεματικό έλεγχο της εφαρμογής του συστήματος LEI το 2019 το ΣΧΣ απαρίθμησε σειρά προκλήσεων που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το σύστημα αυτό (5). Μεταξύ αυτών των προκλήσεων αναφέρονται το χαμηλό ποσοστό υιοθέτησης του LEI από οντότητες εκτός των αγορών κινητών αξιών και εξωχρηματιστηριακών παραγώγων, οι εφάπαξ μαζικές εκδόσεις μετά την έγκριση κανονισμών της Ένωσης, όπως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) (κοινώς αναφερόμενος ως «κανονισμός EMIR») και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 600/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) (κοινώς αναφερόμενος ως «κανονισμός MiFIR»), χωρίς όμως να παρατηρείται συνεχιζόμενη αύξηση με την πάροδο του χρόνου, το ανεπαρκές επίπεδο εκούσιας υιοθέτησης του LEI και η περιορισμένη υιοθέτησή του από μη χρηματοοικονομικές οντότητες. Επιπλέον, μολονότι οι περισσότερες μητρικές οντότητες των ομίλων G-SII διαθέτουν LEI, η κάλυψη δεν επεκτείνεται γενικώς σε όλες τις θυγατρικές και τα υποκαταστήματά τους διεθνώς ή για όλους τους αντισυμβαλλομένους.

(6) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) είναι αρμόδιο για τη μακροπροληπτική εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος εντός της Ένωσης. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του το ΕΣΣΚ πρέπει να συμβάλλει στη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και στον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων στην εσωτερική αγορά και την πραγματική οικονομία. Για τους σκοπούς αυτούς έχουν ύψιστη σημασία η διαθεσιμότητα και η ευρεία θέσπιση ενός μοναδικού κωδικού αναγνώρισης για την αναμφισβήτητη ταυτοποίηση οντοτήτων που πραγματοποιούν χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Το προαναφερόμενο χαμηλό ποσοστό υιοθέτησης του LEI συνιστά παράγοντα που μπορεί να πλήξει την αξιοπιστία της ανάλυσης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, καθιστώντας δυσχερή την ακριβή εκτίμηση και τη σύγκριση των κινδύνων σε επίπεδο εθνικών αγορών. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν τυχόν κενά στη θέσπιση του LEI.

(7) Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να συμβάλει, σύμφωνα με την αποστολή του ΕΣΣΚ, στην πρόληψη και τον περιορισμό των συστημικών κινδύνων για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Ένωση, καθιερώνοντας τη συστηματική χρήση του LEI από οντότητες που διενεργούν χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού η παρούσα σύσταση επιδιώκει τη θέσπιση ενός ενωσιακού νομικού πλαισίου που θα καθιστά δυνατές τη μοναδική ταυτοποίηση νομικών οντοτήτων που διενεργούν χρηματοοικονομικές συναλλαγές μέσω του LEI και τη συστηματικότερη χρήση του στο πλαίσιο των υποχρεώσεων γνωστοποίησης και υποβολής στοιχείων για εποπτικούς σκοπούς. Λαμβάνοντας υπόψη το χρονοδιάγραμμα θέσπισης ενός τέτοιου ενωσιακού πλαισίου, το ΕΣΣΚ συνιστά στις οικείες αρχές να εντείνουν και να συστηματοποιήσουν τις προσπάθειές τους για την προώθηση της υιοθέτησης και χρήσης του LEI, αξιοποιώντας προς τούτο τις διάφορες κανονιστικές ή εποπτικές εξουσίες που τους παρέχει το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο.

(8) Στόχος της παρούσας σύστασης είναι πρωτίστως να διασφαλιστεί η απόκτηση και διατήρηση LEI από κάθε νομική οντότητα που είναι εγκατεστημένη στην Ένωση και μετέχει σε χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Η θέσπιση του LEI στην Ένωση υπαγορεύθηκε κυρίως από ρυθμιστικές απαιτήσεις που επέβαλε η νομοθεσία, όπως ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 600/2014, ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/2365 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 909/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9). Οι εν λόγω απαιτήσεις εφαρμόζονται σε οντότητες που μετέχουν σε συναλλαγές εξωχρηματιστηριακών παραγώγων, συναλλαγές παραγώγων και άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων διαπραγματεύσιμων σε τόπους διαπραγμάτευσης και συναλλαγές χρηματοδότησης τίτλων, καθώς και σε εκδότες τίτλων. Ακόμη, η χρήση του LEI απαιτείται ή συνιστάται και βάσει άλλων νομοθετικών και μη πράξεων, όπως είναι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), ο οποίος εφαρμόζεται σε πιστωτικά ή χρηματοδοτικά ιδρύματα, η σύσταση της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΤΑ) για τη χρήση του αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας (11) και οι κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (ΕΑΑΕΣ) σχετικά με τη χρήση του αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας (12). Εντούτοις, καμία ομοιόμορφη προσέγγιση δεν ακολουθείται στο σύνολο των αγορών, ενώ η χρήση του LEI επί του παρόντος δεν συμπεριλαμβάνει μη χρηματοπιστωτικούς τομείς, με συνέπεια η κάλυψή του να είναι κατακερματισμένη και να εξαιρούνται σημαντικοί τομείς. Η θέσπιση ενός ενωσιακού νομικού πλαισίου για τη ρύθμιση της χρήσης του LEI θα επέτρεπε τη συνεπή εφαρμογή του σε όλους τους τομείς της οικονομίας, μεγιστοποιώντας έτσι τα οφέλη από τη χρήση του. Παράλληλα, και έως ότου θεσπιστεί αυτό το πλαίσιο, θα πρέπει οι μεν εποπτευόμενες οντότητες στην Ένωση να ενθαρρύνονται να αποκτήσουν LEI, οι δε εποπτικές αρχές τους να απαιτούν από εκείνες να διαθέτουν κωδικό LEI στο μέτρο που το επιτρέπει ο νόμος.

(9) Για την αποφυγή πρόσθετης οικονομικής επιβάρυνσης θα πρέπει να ισχύει η αρχή της αναλογικότητας. Για παράδειγμα, το ενωσιακό δίκαιο θα μπορεί να απαλλάσσει από την υποχρέωση απόκτησης LEI μικρότερες οντότητες που δεν αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου ομίλου ή να μην τις επιβαρύνει με το σχετικό κόστος. Δεδομένου ότι οι μέθοδοι ταυτοποίησης νομικών οντοτήτων διαφέρουν μεταξύ έννομων τάξεων, έχει ουσιώδη σημασία η αντιμετώπιση των ζητημάτων κόστους του LEI στη βάση μιας αναλογικής προσέγγισης. Στην Ένωση υπάρχουν εθνικοί και άλλοι κωδικοί αναγνώρισης οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την κάλυψη ειδικών αναγκών. Για παράδειγμα, ο ευρωπαϊκός μοναδικός κωδικός αναγνώρισης (European Unique Identifier - EUID) χρησιμοποιείται στο σύστημα διασύνδεσης μητρώων επιχειρήσεων (Business Registers Interconnection System) για τη διασφάλιση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των μητρώων επιχειρήσεων των κρατών μελών. Εντούτοις, ως διεθνής κωδικός αναγνώρισης που επιδιώκει παγκόσμια κάλυψη και αφορά ένα ευρύ φάσμα αιτήσεων, ο LEI είναι ο πλέον κατάλληλος για σκοπούς παρακολούθησης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ενόψει των σημαντικών διασυνδέσεων μεταξύ οντοτήτων εγκατεστημένων στην Ένωση και σε τρίτες χώρες. Το ΕΣΣΚ θεωρεί ότι τα μητρώα επιχειρήσεων ανά την Ένωση θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο στην απόδοση LEI, παράλληλα με τους εθνικούς κωδικούς αναγνώρισης και τους EUID.

(10) Από τότε που εισήχθη ο LEI, τόσο οι εθνικές εποπτικές αρχές όσο και οι ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές (ΕΕΑ) τον προωθούν σθεναρά, όπως και τη χρήση του αναφορικά με τις απαιτήσεις παροχής στοιχείων. Πάντως, το πεδίο αυτό παρουσιάζει κενά. Συνεπώς, ένας δεύτερος στόχος της σύστασης είναι συνίσταται στη διασφάλιση της συστηματικής και ολοκληρωμένης χρήσης του LEI για την ταυτοποίηση οντοτήτων κατά την παροχή χρηματοοικονομικών στοιχείων. Πρώτον, αν η κατοχή LEI καταστεί υποχρεωτική για τις οντότητες που υπόκεινται σε υποχρεώσεις παροχής στοιχείων, οι αρχές θα είναι σε θέση να τις ταυτοποιούν με μοναδικό τρόπο σε όλο το φάσμα των διαφορετικών πλαισίων παροχής στοιχείων. Δεύτερον, ο LEI θα πρέπει να χρησιμοποιείται με πιο συστηματικό και ολοκληρωμένο τρόπο για την ταυτοποίηση άλλων οντοτήτων για τις οποίες επίσης υποχρεούται να υποβάλλει πληροφορίες η οντότητα που παρέχει στοιχεία. Αυτές οι άλλες οντότητες περιλαμβάνουν, ενδεικτικά, εκδότες χρηματοπιστωτικών μέσων, αντισυμβαλλόμενους χρηματοοικονομικών συναλλαγών και οικείες οντότητες.

(11) Μια οντότητα για την οποία πρέπει να παρέχονται στοιχεία ενδέχεται να μη διαθέτει LEI. Αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα, στην περίπτωση οντότητας εγκατεστημένης στην Ένωση που απαλλάσσεται από τη σχετική υποχρέωση σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας ή οντότητας εγκατεστημένης σε τρίτη χώρα που δεν έχει αποκτήσει LEI. Διάφοροι νόμοι έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή προκειμένου να περιοριστεί η πρόσβαση οντοτήτων που δεν διαθέτουν LEI σε χρηματοπιστωτικές αγορές στην Ένωση. Ο γνωστός κανόνας «καμία συναλλαγή χωρίς LEI» («no LEI, no trade») που απορρέει από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014 είναι καθοριστικής σημασίας για τη θέσπιση του LEI στην Ένωση, δεδομένου του ότι η κατοχή LEI τίθεται ως προϋπόθεση πρόσβασης στις αγορές της Ένωσης (13). Σε περιπτώσεις όπου η έλλειψη LEI δεν δικαιολογείται, το ΕΣΣΚ ενθαρρύνει τους αποδέκτες της παρούσας σύστασης να υιοθετήσουν προσέγγιση παρόμοια με τον κανόνα «καμία συναλλαγή χωρίς LEI», όπου αυτό ενδείκνυται.

(12) Από τότε που εισήχθη ο LEI, οι εθνικές στατιστικές αρχές, οι εθνικές εποπτικές αρχές και οι ΕΕΑ τον προωθούν, όπως και τη χρήση του επίσης στο πλαίσιο των υποχρεώσεων γνωστοποίησης. Ο LEI χρησιμοποιείται οικειοθελώς ή υποχρεωτικά σε ορισμένα δημόσια αρχεία, στη δημοσίευση των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων και σε άλλες υποχρεωτικές ή προαιρετικές γνωστοποιήσεις στοιχείων. Εντούτοις, η χρήση του δεν γίνεται συστηματικά, καθώς η εφαρμογή του δεν επιβάλλεται σε όλες τις περιπτώσεις, ούτε βάσει του ενωσιακού ούτε βάσει του εθνικού δικαίου. Προκειμένου να συμβάλουν στην επίτευξη του τρίτου στόχου της παρούσας σύστασης, ήτοι στην ευαισθητοποίηση και την προώθηση της χρήσης του συστήματος LEI από το ευρύ κοινό και στη διευκόλυνση της πρόσβασης του κοινού σε εταιρικές πληροφορίες μέσω της χρήσης του συστήματος αυτού, οι οικείες αρχές θα πρέπει να ενισχύσουν και να συστηματοποιήσουν περαιτέρω τις αναφορές στον LEI στο πλαίσιο της γνωστοποίησης πληροφοριών σχετικών με τις οντότητες.

(13) Η παρούσα σύσταση εκπονήθηκε λαμβανομένων υπόψη των εν εξελίξει διεθνών και ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών στον τομέα, συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, των προτάσεων του ΣΧΣ στην ανωτέρω θεματική εξέταση που διεξήγαγε το 2019 για την εφαρμογή του LEI.

(14) Η παρούσα σύσταση δεν θίγει τις εντολές νομισματικής πολιτικής των κεντρικών τραπεζών στην Ένωση.

(15) Οι συστάσεις του ΕΣΣΚ δημοσιεύονται κατόπιν ενημέρωσης των αποδεκτών τους και αφότου το γενικό συμβούλιο ενημερώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πρόθεσή του να προβεί στη δημοσίευση και του παράσχει τη δυνατότητα να αντιδράσει,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

ΤΜΗΜΑ 1

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Σύσταση Α — Θέσπιση ενωσιακού πλαισίου για τη χρήση του αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας

1. Συνιστάται στην Επιτροπή να προτείνει την ενσωμάτωση στην ενωσιακή νομοθεσία ενός κοινού ενωσιακού νομικού πλαισίου για την ταυτοποίηση νομικών οντοτήτων οι οποίες είναι εγκατεστημένες στην Ένωση και μετέχουν σε χρηματοοικονομικές συναλλαγές, μέσω της χρήσης ενός αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας (LEI), λαμβανομένης δεόντως υπόψη της αρχής της αναλογικότητας και με γνώμονα την ανάγκη αποτροπής ή μετριασμού του συστημικού κινδύνου για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Ένωση, με σκοπό την επίτευξη των στόχων της εσωτερικής αγοράς.

2. Λαμβανομένης δεόντως υπόψη της αρχής της αναλογικότητας, όπως εκφράζεται στη σύσταση Α σημείο 1, συνιστάται στην Επιτροπή να προτείνει τη θέσπιση στην ενωσιακή νομοθεσία, η οποία επιβάλλει στις νομικές οντότητες υποχρέωση υποβολής χρηματοοικονομικών στοιχείων, της υποχρέωσης ταυτοποίησης μέσω LEI: α) της νομικής οντότητας που υπέχει υποχρέωση υποβολής στοιχείων• και β) κάθε άλλης νομικής οντότητας για την οποία πρέπει να υποβάλλονται στοιχεία, εφόσον αυτή διαθέτει LEI.

3. Συνιστάται στην Επιτροπή να προτείνει την ενσωμάτωση στην ενωσιακή νομοθεσία υποχρέωσης των αρχών για ταυτοποίηση μέσω LEI κάθε νομικής οντότητας για την οποία γνωστοποιούν δημοσίως πληροφορίες, εφόσον αυτή διαθέτει LEI, λαμβανομένης δεόντως υπόψη της αρχής της αναλογικότητας, όπως εκφράζεται στη σύσταση Α σημείο 1.

Σύσταση Β — Χρήση του αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας έως την ενδεχόμενη θέσπιση ενωσιακής νομοθεσίας

Έως ότου η Επιτροπή προβεί σε ενέργεια συμμόρφωσης προς τη σύσταση Α και έως ότου τυχόν θεσπισθεί συναφής νομοθεσία της Ένωσης, στο μέτρο που το επιτρέπει ο νόμος και τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας, συνιστάται:

1. στις οικείες αρχές να απαιτούν ή, κατά περίπτωση, να συνεχίσουν να απαιτούν από όλες τις νομικές οντότητες που μετέχουν σε χρηματοοικονομικές συναλλαγές και υπάγονται στην εποπτική αρμοδιότητά τους να διαθέτουν LEI•

2. στις αρχές, κατά την κατάρτιση, επιβολή ή τροποποίηση υποχρεώσεων υποβολής χρηματοπιστωτικών στοιχείων, να περιλαμβάνουν ή, κατά περίπτωση, να συνεχίσουν να περιλαμβάνουν υποχρέωση ταυτοποίησης μέσω LEI: α) της νομικής οντότητας που υπέχει υποχρέωση υποβολής στοιχείων• και β) κάθε άλλης νομικής οντότητας για την οποία πρέπει να υποβάλλονται στοιχεία, εφόσον αυτή διαθέτει LEI•

3. στις αρχές να ταυτοποιούν ή, κατά περίπτωση, να συνεχίσουν να ταυτοποιούν μέσω LEI κάθε νομική οντότητα για την οποία γνωστοποιούν δημοσίως πληροφορίες, εφόσον αυτή διαθέτει LEI.

ΤΜΗΜΑ 2

ΕΦΑΡΜΟΓΗ

1. Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

α) ως «οικείες αρχές» νοούνται: i) οι εθνικές αρμόδιες ή εποπτικές αρχές, όπως ορίζονται στις πράξεις της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16)· ii) η ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 (17)· iii) εντεταλμένες αρχές σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου 4 του τίτλου VII της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) ή του άρθρου 458 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· iv) μακροπροληπτικές αρχές επί των οποίων έχουν εφαρμογή οι στόχοι, ρυθμίσεις, τα καθήκοντα, οι εξουσίες, τα μέσα, οι απαιτήσεις λογοδοσίας και τα λοιπά χαρακτηριστικά που καθορίζονται στη σύσταση ΕΣΣΚ/2011/3 (19)· v) αρχές εξυγίανσης που ορίζονται από κράτη μέλη δυνάμει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20)·

β) ως «αρχές» νοούνται: i) οι οικείες αρχές· ii) η ΕΑΤ· iii) η ΕΑΑΕΣ· iv) η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών· v) το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης·

γ) ως «αναγνωριστικός κωδικός νομικής οντότητας (LEI)» νοείται εικοσαψήφιος αλφαριθμητικός κωδικός αναφοράς o οποίος καθιστά δυνατή τη μοναδική ταυτοποίηση νομικά διακριτών οντοτήτων που διενεργούν χρηματοοικονομικές συναλλαγές και συναφών δεδομένων αναφοράς και ο οποίος εκδίδεται βάσει του προτύπου ISO 17442 του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης•

δ) ως «νομική οντότητα» νοείται κάθε οντότητα επιλέξιμη για την απόκτηση LEI σύμφωνα με το πρότυπο ISO17442 και τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιλεξιμότητα αυτή, όπως δημοσιεύονται από τη ρυθμιστική επιτροπή εποπτείας (Regulatory Oversight Committee - ROC) για το παγκόσμιο σύστημα αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας (Global Legal Entity Identifier System - GLEIS)

ε) ως «χρηματοοικονομική συναλλαγή» νοείται η καθαρή απόκτηση χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων ή η καθαρή ανάληψη υποχρεώσεων για κάθε είδος χρηματοοικονομικού μέσου, σύμφωνα με την παράγραφο 1.66 στοιχείο γ’ του παραρτήματος Α του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21).

2. Κριτήριο εφαρμογής

Για τους σκοπούς εφαρμογής της σύστασης θα πρέπει να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η αρχή της αναλογικότητας, σε συνάρτηση με τον επιδιωκόμενο στόχο και το περιεχόμενο κάθε σύστασης.

3. Χρονοδιάγραμμα ενεργειών προς εφαρμογή των συστάσεων

Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, οι αποδέκτες καλούνται να υποβάλουν έκθεση σχετικά με τις ενέργειες στις οποίες προβαίνουν για σκοπούς εφαρμογής της παρούσας σύστασης ή να τεκμηριώνουν επαρκώς τυχόν αδράνειά τους, σύμφωνα με τα ακόλουθα χρονοδιαγράμματα:

1. Σύσταση Α Έως τις 30 Ιουνίου 2023 η Επιτροπή καλείται να διαβιβάσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στο ΕΣΣΚ έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της σύστασης Α.

2. Σύσταση Β Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021 οι αποδέκτες της σύστασης Β καλούνται να διαβιβάσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο ΕΣΣΚ έκθεση σχετικά με τη εφαρμογή της σύστασης Β.

4. Παρακολούθηση και αξιολόγηση

1. Η Γραμματεία του ΕΣΣΚ: α) συνδράμει τους αποδέκτες, διασφαλίζοντας τον συντονισμό της παροχής στοιχείων, παρέχοντάς τους τα σχετικά υποδείγματα και εξειδικεύοντας, όπου είναι απαραίτητο, τη διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα ενεργειών προς εφαρμογή των συστάσεων, με σκοπό τον περιορισμό της επιβάρυνσης των αποδεκτών από την υποβολή στοιχείων· β) ελέγχει τις ενέργειες στις οποίες προβαίνουν οι αποδέκτες προς εφαρμογή των συστάσεων, τους συνδράμει εφόσον το ζητούν και υποβάλλει σχετικές εκθέσεις στο γενικό συμβούλιο μέσω της διευθύνουσας επιτροπής.

2. Το γενικό συμβούλιο θα αξιολογήσει τις ενέργειες των αποδεκτών και τους λόγους τυχόν αδράνειάς τους, δυνάμενο κατά περίπτωση να κρίνει αν αυτοί δεν έχουν τηρήσει την παρούσα σύσταση ή δεν έχουν αιτιολογήσει επαρκώς την αδράνειά τους.

Φρανκφούρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020. Ο Προϊστάμενος της Γραμματείας του ΕΣΣΚ, εξ ονόματος του Γενικού Συμβουλίου του ΕΣΣΚ Francesco MAZZAFERRO

(1) ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

(2) ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

(3) Βλ. έγγραφο με τίτλο «G20 Leaders’ Declaration», διαθέσιμο στον δικτυακό τόπο της G20 https://g20.org/en/g20/Documents/2012-Mexico-Leaders-Declaration0619-loscabos.pdf

(4) Βλ. έγγραφο με τίτλο «Annex to G20 Leaders’ Declaration: G20 Hamburg Action Plan», διαθέσιμο στον δικτυακό τόπο της G20 https://www.g20germany.de/Content/DE/_Anlagen/G7_G20/2017-g20-hamburg-action-plan-en___blob=publicationFile&v=4.pdf

(5) Βλ. έγγραφο με τίτλο «Thematic Review on Implementation of the Legal Entity Identifier», διαθέσιμο στον δικτυακό τόπο του ΣΧΣ https://www.fsb.org/wp-content/uploads/P280519-2.pdf

(6) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (ΕΕ L 201 της 27.7.2012, σ. 1).

(7) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 600/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 84).

(8) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/2365 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, περί διαφάνειας των συναλλαγών χρηματοδότησης τίτλων και επαναχρησιμοποίησης, και περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 337 της 23.12.2015, σ. 1).

(9) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 909/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με τη βελτίωση του διακανονισμού αξιογράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κεντρικά αποθετήρια τίτλων και την τροποποίηση των οδηγιών 98/26/ΕΚ και 2014/65/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 (ΕΕ L 257 της 28.8.2014, σ. 1).

(10) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ.575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).

(11) Σύσταση για τη χρήση του αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας (Legal Entity Identifier - LEI) (EBA/REC/2014/01), διαθέσιμη στον δικτυακό τόπο της ΕΑΤ https://eba.europa.eu/regulation-and-policy/supervisory-reporting/consultation-paper-draft-recommendation-on-the-use-of-legal-entity-identifier-lei-

(12) Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη χρήση του αναγνωριστικού κωδικού νομικής οντότητας (LEI) ((EIOPA-BoS-14-026), διαθέσιμη στον δικτυακό τόπο της ΕΑΚΑΑ https://eba.europa.eu/regulation-and-policy/supervisory-reporting/consultation-paper-draft-recommendation-on-the-use-of-legal-entity-identifier-lei-

(13) Βλ. άρθρο 13 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/590 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2016, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 600/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για την αναφορά των συναλλαγών στις αρμόδιες αρχές (ΕΕ L 87 της 31.3.2017, σ. 449) κατά το οποίο «Η επιχείρηση επενδύσεων δεν παρέχει υπηρεσία η οποία ενεργοποιεί την υποχρέωση να υποβάλει αναφορά συναλλαγής για συναλλαγή που πραγματοποιείται για λογαριασμό πελάτη ο οποίος είναι επιλέξιμος για τον αναγνωριστικό κωδικό νομικής οντότητας, πριν λάβει τον εν λόγω αναγνωριστικό κωδικό νομικής οντότητας από τον πελάτη».

(14) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/78/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 12).

(15) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/79/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 48).

(16) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/77/ΕΚ (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 84).

(17) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 287 της 29.10.2013, σ. 63).

(18) Οδηγία 2013/36/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338).

(19) Σύσταση ΕΣΣΚ/2011/3 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 22ας Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την μακροπροληπτική αρμοδιότητα των εθνικών αρχών (ΕΕ C 41 της 14.2.2012, σ. 1).

(20) Οδηγία 2014/59/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 190).

(21) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 174 της 26.6.2013, σ. 1).