*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 23ης Μαρτίου 1990

με την οποία επιτρέπεται στο Λουξεμβούργο να μην λαμβάνει υπόψη ορισμένες κατηγορίες δραστηριοτήτων και να χρησιμοποιεί κατά προσέγγιση εκτιμήσεις κατά τον υπολογισμό της βάσης των ιδίων πόρων που προέρχονται από το φόρο επί της προστιθέμενης αξίας

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(90/178/Ευρατόμ, ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1553/89 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1989 για το ομοιόμορφο οριστικό καθεστώς είσπραξης των ιδίων πόρων που προέρχονται από το φόρο επί της προστιθέμενης αξίας (1), και ιδίως το άρθρο 13,

Εκτιμώντας:

ότι η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 2892/77 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1977 σχετικά με τους ιδίους πόρους που προέρχονται από το φόρο επί της προστιθέμενης αξίας για την εφαρμογή της απόφασης της 21ης Απριλίου 1970 σχετικά με την αντικατάσταση των χρηματικών συνεισφορών των κρατών μελών από τους ιδίους πόρους των Κοινοτήτων (2), έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1988 και ότι οι εγκρίσεις που χορηγήθηκαν κατ' εφαρμογή του άρθρου 13 πρέπει να αναθεωρηθούν από την 1η Ιανουαρίου 1989 κατ' εφαρμογή του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1553/89·

ότι, κατ' εφαρμογή του άρθρου 28 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους επί του κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ενιαία φορολογική βάση (3), που στο εξής ονομάζεται «έκτη οδηγία», όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 84/386/ΕΟΚ (4), τα κράτη μέλη μπορούν να συνεχίσουν να απαλλάσσουν ή να φορολογούν ορισμένες δραστηριότητες και ότι οι δραστηριότητες αυτές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό της βάσης των πόρων ΦΠΑ·

ότι, δεδομένου ότι το Λουξεμβούργο δεν είναι σε θέση να προβεί σε ακριβή υπολογισμό της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ για τέσσερις κατηγορίες δραστηριοτήτων που αναφέρονται στα παραρτήματα Ε και ΣΤ της έκτης οδηγίας και ότι ο υπολογισμός αυτός θα μπορούσε να προκαλέσει φόρτο διοικητικής εργασίας αδικαιολόγητο σε σχέση με τις επιπτώσεις των εν λόγω δραστηριοτήτων στη συνολική βάση των πόρων ΦΠΑ του συγκεκριμένου κράτους μέλους, πρέπει να του επιτραπεί να μην τις λαμβάνει υπόψη κατά τον υπολογισμό της βάσης ΦΠΑ·

ότι, δεδομένου ότι το Λουξεμβούργο είναι σε θέση να προβεί σε υπολογισμό χρησιμοποιώντας κατά προσέγγιση εκτιμήσεις για τρεις κατηγορίες δραστηριοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΣΤ της έκτης οδηγίας, πρέπει να του επιτραπεί να υπολογίζει τη βάση ΦΠΑ χρησιμοποιώντας κατά προσέγγιση εκτιμήσεις·

ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή Ιδίων Πόρων ενέκρινε την έκθεση η οποία περιλαμβάνει τις γνώμες των μελών της σχετικά με την παρούσα απόφαση,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Για τον υπολογισμό της βάσης των πόρων που προέρχονται από το φόρο προστιθέμενης αξίας, από την 1η Ιανουαρίου 1989 επιτρέπεται στο Λουξεμβούργο να μην λαμβάνει υπόψη τις ακόλουθες κατηγορίες δραστηριοτήτων οι οποίες παρατίθενται στα παραρτήματα Ε και ΣΤ της έκτης οδηγίας:

1. Δραστηριότητες που ορίζονται στο άρθρο 13 σημείο Α παράγραφος 1 στοιχείο στ) της έκτης οδηγίας, άλλες από αυτές των ομάδων ιατρικού ή παραϊατρικού χαρακτήρα (παράρτημα Ε σημείο 3).

2. Παροχές υπηρεσιών των πρακτορείων ταξιδίων που ενεργούν επ' ονόματι και για λογαριασμό του ταξιδιώτη, για ταξίδια που πραγματοποιούνται εκτός της Κοινότητας (παράρτημα Ε πρώην σημείο 15).

3. Είσπραξη δικαιωμάτων εισόδου σε αθλητικές εκδηλώσεις (παράρτημα ΣΤ σημείο 1).

4. Διαχείριση πιστώσεων και ενεγγύων πιστώσεων από πρόσωπο ή οργανισμό εκτός εκείνου που χορήγησε την πίστωση (παράρτημα ΣΤ σημείο 13).

Άρθρο 2

Για τον υπολογισμό της βάσης των πόρων που προέρχονται από το φόρο προστιθέμενης αξίας, από την 1η Ιανουαρίου 1989 επιτρέπεται στο Λουξεμβούργο να υπολογίζει, χρησιμοποιώντας κατά προσέγγιση εκτιμήσεις, τη βάση για τις ακόλουθες κατηγορίες δραστηριοτήτων οι οποίες παρατίθενται στο παράρτημα Ε της έκτης οδηγίας:

1. Παροχές υπηρεσιών και παραδόσεις αγαθών παρεπόμενες προς τις παροχές αυτές, οι οποίες πραγματοποιούνται από τις δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών (παράρτημα ΣΤ σημείο 5).

2. Παροχή ύδατος από οργανισμούς δημοσίου δικαίου (παράρτημα ΣΤ σημείο 12).

3. Παροχή μεταφοράς, μόνο για το εθνικό τμήμα των διεθνών μεταφορών (παράρτημα ΣΤ πρώην σημείο 17).

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου.

Βρυξέλλες, 23 Μαρτίου 1990.

Για την Επιτροπή

Peter SCHMIDHUBER

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 155 της 7. 6. 1989, σ. 9.

(2) ΕΕ αριθ. L 336 της 27. 12. 1977, σ. 8.

(3) ΕΕ αριθ. L 145 της 13. 6. 1977, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 208 της 3. 9. 1984, σ. 58.