Απόφαση της Επιτροπής

της 30ής Οκτωβρίου 2002

σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ιταλία στην επιχείρηση Industrie Navali Meccaniche Affini Spa (INMA)

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2002) 4039]

(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2003/55/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

Έχοντας καλέσει τους ενδιαφερομένους να παρουσιάσουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα προαναφερόμενα άρθρα(1), και έχοντας λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις που της διαβιβάστηκαν,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Στις 20 Ιουλίου 1999, με την έκδοση αρνητικής τελικής απόφασης με την οποία ζητούσε την ανάκτηση της εν λόγω ενίσχυσης(2), η Επιτροπή περάτωσε τη διαδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και την οποία είχε κινήσει στις 19 Ιανουαρίου 1999 σχετικά με την ενίσχυση που είχε χορηγηθεί από την Ιταλία στα ναυπηγεία Industrie Navali Meccaniche Affini Spa (στο εξής "INMA"). Μετά από την προσφυγή του δικαιούχου, στις 26 Φεβρουαρίου 2002, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την τελική απόφαση της Επιτροπής(3). Με επιστολή της 31ης Ιουλίου 2002, η Ιταλία γνωστοποίησε συμπληρωματικές πληροφορίες.

II. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

(2) Η εταιρεία INMA, που βρίσκεται στη La Spezia, είχε αρχικά λάβει από την Ιταλία χρηματοδοτική ενίσχυση υπό μορφή εγγυήσεων και αντισταθμίσεων απωλειών, μέσω της δημόσιας ελέγχουσας εταιρείας Italia Investimenti Spa (στο εξής "Itainvest"), η οποία είναι επίσης η μοναδική μέτοχος της INMA.

(3) Μεταξύ του 1987 και του 1998, η INMA είχε λάβει πολλές επιχορηγήσεις που της είχαν χορηγηθεί από τον υπουργό εμπορικής ναυτιλίας και, εν συνεχεία, από τον υπουργό μεταφορών και ναυσιπλοας, επί τη βάσει των ιταλικών νόμων αριθ. 599/82, αριθ. 111/85, αριθ. 234/89 και αριθ. 132/94. Μεταξύ του 1996 και του 1998, η Itainvest είχε παράσχει στην INMA ορισμένες εγγυήσεις, ιδίως εγγυήσεις καλής εκτέλεσης σύμβασης εργολαβίας, που αφορούσαν σκάφη τα οποία είχαν παραγγείλει οι εφοπλιστικές εταιρείες Stolt Nielsen, Tirrenia, Pugliola και Corsica Ferries. Κατά το πέρας της χρήσης 1996, οι απώλειες της INMA ανέρχονταν σε 21,4 δισεκατ. ιταλικές λίρες (ITL). Η συνέλευση των μετόχων της 13ης Νοεμβρίου 1997 είχε αποφασίσει να καλύψει αυτές τις απώλειες, αφενός, χάρη στα αποθέματα της επιχείρησης για ποσό 4,68 δισεκατ. ITL και, αφετέρου, με την παροχή κεφαλαίων της Itainvest ύψους 16,7 δισεκατ. ITL. Η συνέλευση των μετόχων της 24ης Μαρτίου 1998 είχε διαπιστώσει ότι οι λογαριασμοί της INMA, οι οποίοι είχαν κλείσει στις 30 Νοεμβρίου 1997, εμφάνιζαν ήδη απώλειες 81,89 δισεκατ. ITL. Η Itainvest είχε καλύψει αυτές τις απώλειες. Κατά τη διάρκεια της συνέλευσης των μετόχων της 23ης Ιουνίου 1998, οι λογαριασμοί της INMA εμφάνιζαν, για τη χρήση 1997, συνολικές απώλειες 103,7 δισεκατ. ITL. Η Itainvest κάλυψε το υπόλοιπο που δεν συμπεριλαμβανόταν στο ποσό το οποίο ήδη είχε καλυφθεί για αυτή τη χρήση, δηλαδή 21,81 δισεκατ. ITL.

(4) Στις 6 Νοεμβρίου 1998, η INMA κηρύχθηκε υπό πτώχευση και επετράπη στον εκκαθαριστή να ολοκληρώσει τις παραγγελίες στο ναυπηγείο που εκκρεμούσαν. Εν συνεχεία, οι παραγγελίες αυτές εκτελέστηκαν και τα σκάφη παραδόθηκαν στους αντίστοιχους εφοπλιστές. Μετά από την πτώχευση του ναυπηγείου, δεν εμφανίστηκαν νέες παραγγελίες. Ως εκ τούτου, μετά από την παράδοση του τελευταίου σκάφους, το ναυπηγείο έπαψε να ασκεί οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα.

(5) Η κρατική ενίσχυση την οποία η Επιτροπή έκρινε παράνομη με την αρνητική απόφαση της 20ής Ιουλίου 1999, είχε εγγραφεί στην πτωχευτική περιουσία. Εκτός από τις διοικητικές δαπάνες που συνδέονταν με τη διαδικασία της πτώχευσης, η Itainvest, η οποία είχε αρχικά χορηγήσει την ενίσχυση, είναι ο μοναδικός πιστωτής στο πλαίσιο της πτώχευσης.

(6) Στις 12 Οκτωβρίου 1999, μετά από δημοσίευση πρόσκλησης για εκδήλωση ενδιαφέροντος για την αγορά των ναυπηγείων σε πέντε ιταλικές εφημερίδες, καθώς επίσης και στον ειδικευμένο ευρωπαϊκό Τύπο, μεταξύ των οποίων συγκαταλεγόταν η Lloyds List, ο εκκαθαριστής πούλησε την INMA στον όμιλο Rimorchiatori Panfilo & C Srl (ναυπηγεία San Marco), ο οποίος είχε παρουσιάσει τη μεγαλύτερη προσφορά. Η τιμή που πληρώθηκε για τις δραστηριότητες της INMA ανήλθε σε 8 εκατ. ευρώ, ποσό το οποίο υπερέβαινε κατά πολύ την αξία των 1,1 εκατ. ευρώ που είχε εκτιμηθεί από τον ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα. Εν συνεχεία, στις 17 Νοεμβρίου 2000, η INMA διαγράφηκε από το δημόσιο μητρώο των ναυπηγείων.

III. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

(7) Η Επιτροπή παρατηρεί ότι ο δικαιούχος της ενίσχυσης έθεσε πέρας σε όλες τις δραστηριότητές του. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας πτώχευσης της εταιρείας στο πλαίσιο της οποίας ο οργανισμός που είχε χορηγήσει την ενίσχυση, δηλαδή η Itainvest, ήταν ο μοναδικός πραγματικός πιστωτής, καθώς επίσης και ο μοναδικός μέτοχος του οφειλέτη, ζητήθηκε η ανάκτηση όλων των δυνητικά ασυμβίβαστων ενισχύσεων.

(8) Κατά συνέπεια, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι έχουν εξαλειφθεί όλες οι δυνητικές στρεβλώσεις ανταγωνισμού που ήταν απόρροια του μέτρου το οποίο είχε εφαρμοστεί από την Ιταλία υπέρ της INMA.

(9) Επομένως, η επίσημη διαδικασία έρευνας η οποία προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης έχει καταστεί άνευ αντικειμένου όσον αφορά το εν λόγω μέτρο,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ

Άρθρο 1

Έχει περατωθεί η διαδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης και η οποία είχε κινηθεί στις 19 Ιανουαρίου 1999 κατά της επιχείρησης Industrie Navali Meccaniche Affini SpA.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 30 Οκτωβρίου 2002.

Για την Επιτροπή

Mario Monti

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ C 63 της 5.3.1999, σ. 2.

(2) ΕΕ L 83 της 4.4.2000, σ. 21.

(3) Υπόθεση T-323/99, Συλλογή 2002, σ. IΙ-545.