*****

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 18ης Ιουλίου 1990

για την κατάργηση των συστάσεων για τα μέτρα εμπορικής πολιτικής έναντι των εισαγωγών άνθρακα από τις τρίτες χώρες στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας

(90/443/ΕΚΑΧ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως το άρθρο 74,

Εκτιμώντας:

Ι

Ότι με σύσταση της Ανωτάτης Αρχής στις 28 Ιανουαρίου 1959 προς τις κυβερνήσεις των χωρών μελών της Κοινότητας για τα μέτρα εμπορικής πολιτικής έναντι των εισαγωγών άνθρακα από τρίτες χώρες (1), η Ανωτάτη Αρχή συνέστησε στην κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας να επιβάλει προσωρινά στις εισαγωγές άνθρακα με προέλευση τις τρίτες χώρες δασμό που να μην υπερβαίνει τα 20 γερμανικά μάρκα ανά τόνο, στο μέτρο που οι εισαγωγές αυτές υπερβαίνουν μια ποσόστωση με μηδενικό δασμό 5 εκατομμυρίων τόνων.

Επέτρεψε επίσης στην κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας να ασκήσει έλεγχο καταγωγής στο μέτρο που αυτό είναι αναγκαίο για την εφαρμογή του συνιστώμενου μέτρου.

Τέλος, συνέστησε στις κυβέρνησεις των υπολοίπων κρατών μελών να θεσπίσουν, εφόσον είναι αναγκαίο, τις κατάλληλες διατάξεις για να επιτρέψουν την εφαρμογή των μέτρων που συνιστώνται στην κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Η σύσταση αυτή διατυπώθηκε λαμβάνοντας υπόψη:

- ότι οι επιχειρήσεις άνθρακα της Κοινότητας αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα διάθεσης των προϊόντων τους,

- ότι η κατάσταση αυτή ήταν ιδιαίτερα έντονη στο έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας όπου εισαγόταν άνθρακας από τις τρίτες χώρες σε ποσότητες σχετικά αυξημένες και με όρους που οι εισαγωγές αυτές απειλούσαν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στην παραγωγή άνθρακα στην κοινή αγορά, θέτοντας ιδίως σε κίνδυνο τη συνέχεια της απασχόλησης,

- τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που έλαβε η κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν επέτρεπαν από μόνα τους, να αντιμετωπισθεί η κατάσταση αυτή.

Με τις συστάσεις της 3ης Νοεμβρίου 1959 (2), της 3ης Νοεμβρίου 1960 (3), της 13ης Δεκεμβρίου 1961 (4) και της 30ής Οκτωβρίου 1962 (5), η Ανωτάτη Αρχή είχε εγκρίνει μέτρα που αφορούσαν αντίστοιχα τα έτη 1960, 1961, 1962 και 1963.

Όσον αφορά τα επόμενα χρόνια, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διαπίστωσε ότι οι προαναφερόμενες συστάσεις θα μπορούν να εξακολουθούν να αποτελούν νόμιμη βάση για θέσπιση εθνικής ρύθμισης με βάση την οποία θα μπορεί να εισπράττεται διαφοροποιημένος δασμός για το λιθάνθρακα καταγωγής μιας τρίτης χώρας που εισάγεται αφού τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία σ' ένα άλλο κράτος μέλος (6).

ΙΙ

Ότι μετά την έγκριση των συστάσεων που αναφέρονται ανωτέρω, οι όροι που δικαιολόγησαν την τελωνειακή προστασία του εδάφους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας έχουν εξελιχθεί σημαντικά τόσο στο επίπεδο των συναλλαγών όσο και όσον αφορά τα κοινοτικά μέτρα υπέρ της βιομηχανίας άνθρακα της Κοινότητας.

Όσον αφορά την εξέλιξη των εισαγωγών άνθρακα στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, πρέπει να διαπιστωθεί ότι ενώ το 1958, το μερίδιο των εισαγωγών με προορισμό την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αντιπροσώπευε 40 % του κοινοτικού συνόλου, το μερίδιο αυτό -υπολογιζόμενο σε σχέση με τις εισαγωγές της Κοινότητας των Έξι- είχε μειωθεί σε 9 % περίπου το 1989. Υπό τις συνθήκες αυτές ο άνθρακας δεν εισάγεται πλέον σε ποσότητες σχετικώς αυξημένες κατά την έννοια του άρθρου 74 σημείο 3 της συνθήκης.

Όσον αφορά τα κοινοτικά μέτρα που θεσπίστηκαν ήδη από το 1965 για να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα της βιομηχανίας λιθάνθρακα, τα μέτρα αυτά καθιέρωσαν αλλεπάλληλα κοινοτικά καθεστώτα παρέμβασης των κρατών μελών υπέρ της βιομηχανίας λιθάνθρακα - αποφάσεις αριθ. 3/65 (1), αριθ. 27/67 (2), αριθ. 3/71 (3), αριθ. 528/76/ΕΚΑΧ (4) και αριθ. 2064/86/ΕΚΑΧ (5).

Τα καθεστώτα ενισχύσεων που καθιερώνονται με τις αποφάσεις αυτές επιτρέπουν ιδίως να δημιουργηθούν οι ευνοϊκές συνθήκες για την προσαρμογή της βιομηχανίας λιθάνθρακα της Κοινότητας στην αγορά ενέργειας. Πράγματι, οι ενισχύσεις που προβλέπονται από τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρηθούν ως σύμφωνες με τη σωστή λειτουργία της κοινής αγοράς εφόσον συνδράμουν ιδίως στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας άνθρακα η οποία συμβάλλει στη μεγαλύτερη ασφάλεια του εφοδιασμού ή στην επίλυση των κοινωνικών ή περιφερειακών προβλημάτων που συνδέονται με τη βιομηχανία άνθρακα.

ΙΙΙ

Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, πρέπει να διαπιστωθεί ότι οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 74 σημείο 3 δεν πληρούνται πλέον.

Δεδομένου του εξαιρετικού χαρακτήρα της παρέκκλισης από τη διάταξη αυτή και έχοντας υπόψη το στόχο του άρθρου 3 στοιχείο στ) της συνθήκης ΕΚΑΧ, η διατήρηση της ισχύος των ανωτέρω αναφερομένων συστάσεων δεν δικαιολογείται πλέον.

Πρέπει, ως εκ τούτου, οι εν λόγω συστάσεις να καταργηθούν από την 1η Ιανουαρίου 1991. Η προθεσμία αυτή είναι αναγκαία για να μπορέσει η κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας να λάβει τα αναγκαία μέτρα,

ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΣΥΣΤΑΣΗ:

Άρθρο 1

Καταργούνται οι συστάσεις της Ανωτάτης Αρχής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα της 28ης Ιανουαρίου 1959, της 3ης Νοεμβρίου 1959, της 3ης Νοεμβρίου 1960, της 13ης Δεκεμβρίου 1961 και της 30ής Οκτωβρίου 1962 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1991.

Άρθρο 2

Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 1990.

Για την Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. 8 της 11. 2. 1959, σ. 197/59.

(2) ΕΕ αριθ. 58 της 14. 11. 1959, σ. 1150/59.

(3) ΕΕ αριθ. 73 της 19. 11. 1960, σ. 1425/60.

(4) ΕΕ αριθ. 82 της 19. 12. 1961, σ. 1600/61.

(5) ΕΕ αριθ. 116 της 12. 11. 1962, σ. 2683/62.

(6) Απόφαση της 28. 6. 1984, υπόθεση 36/83 MABANAFT / Hauptzollamt Emmerich, Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1984, σ. 2527.

(1) ΕΕ αριθ. 31 της 25. 2. 1965, σ. 480/65.

(2) ΕΕ αριθ. 261 της 28. 10. 1967, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 3 της 5. 1. 1971, σ. 7.

(4) ΕΕ αριθ. L 63 της 11. 3. 1976, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 177 της 1. 7. 1986, σ. 1.