*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2641/84 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 17ης Σεπτεμβρίου 1984

για την ενίσχυση της κοινής εμπορικής πολιτικής, ιδίως στον τομέα της άμυνας κατά των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 113,

τις ρυθμίσεις για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, καθώς και τις ρυθμίσεις που έχουν θεσπιστεί βάσει του άρθρου 235 της συνθήκης και εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων, και ιδίως τις διατάξεις που επιτρέπουν παρέκκλιση από τη γενική αρχή της αντικατάστασης όλων των ποσοτικών περιορισμών ή των μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος με τα μέτρα που προβλέπονται από τους κανονισμούς αυτούς και μόνο,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Εκτιμώντας:

ότι η κοινή εμπορική πολιτική πρέπει να βασίζεται σε ομοιόμορφες αρχές, ιδίως όσον αφορά την εμπορική άμυνα· ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2176/84 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1984 περί της άμυνας κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (3) και τα καθεστώτα εισαγωγών που έχουν θεσπιστεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 288/82 (4), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 899/83 (5), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82 (6) και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/82 (7), όπως τροποποιήθηκε από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 35/83 (8) και (ΕΟΚ) αριθ. 101/84 (9), αποτελούν τα σημαντικά στοιχεία της πολιτικής αυτής·

ότι, υπό το φως της εμπειρίας που έχει αποκτηθεί και των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουνίου του 1982, το οποίο θεώρησε ότι είχαν πάρα πολύ μεγάλη σημασία η σθεναρή υπεράσπιση των δικαίων συμφερόντων της Κοινότητας στους κατάλληλους φορείς, και ιδίως στη ΓΣΔΕ, και η καταβολή των αναγκαίων προσπαθειών, ώστε κατά τη διεξαγωγή της εμπορικής πολιτικής της η Κοινότητα να ενεργεί με την ίδια ταχύτητα και αποτελεσματικότητα που ενεργούν οι εμπορικοί της εταίροι, θεωρήθηκε απαραίτητο να ενισχυθεί η κοινή εμπορική πολιτική, ιδίως στους τομείς που δεν καλύπτονται από το σύνολο των ρυθμίσεων που έχουν εκδοθεί·

ότι, για το σκοπό αυτό, είναι σκόπιμο να παρασχεθούν στην Κοινότητα οι διαδικασίες που θα της επιτρέψουν:

- να αντιμετωπίσει κάθε αθέμιτη εμπορική πρακτική και να εξαλείψει τη ζημία που προκύπτει απ' αυτή,

- να εξασφαλίσει την πλήρη άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας απέναντι στις εμπορικές πρακτικές των τρίτων χωρών·

ότι πρέπει, ιδιαίτερα, να επιτραπεί στην Κοινότητα να εξαλείψει τη ζημία που προκύπτει από τις πρακτικές τρίτων χωρών, ο αθέμιτος χαρακτήρας των οποίων εκδηλώνεται από το γεγονός ότι είναι ασυμβίβαστες, στον τομέα του διεθνούς εμπορίου, είτε με το διεθνές δίκαιο είτε με τους γενικά αποδεκτούς κανόνες·

ότι τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο των διαδικασιών αυτών δεν θα πρέπει, εντούτοις, να προδικάσουν άλλα μέτρα σε περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, τα οποία μπορούν να θεσπιστούν κατά τρόπο άμεσο σύμφωνα με το άρθρο 113 της συνθήκης·

ότι η Κοινότητα πρέπει να ενεργεί τηρώντας τις διεθνείς υποχρεώσεις της και, όταν οι υποχρεώσεις αυτές προέρχονται από συμφωνίες, να διατηρεί την ισορροπία των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που οι συμφωνίες αυτές επιδιώκουν να θεσπίσουν·

ότι πρέπει να επιβεβαιωθεί, με την καθιέρωση τυπικής διαδικασίας καταγγελίας, το δικαίωμα της κοινοτικής βιομηχανίας να φέρει ενώπιον της Επιτροπής κάθε καταγγελία που έχει στόχο τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των τρίτων χωρών·

ότι πρέπει, για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, να καθιερωθεί συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής και, για το σκοπό αυτό, να οργανωθούν διαβουλεύσεις στα πλαίσια μιας συμβουλευτικής επιτροπής·

ότι πρέπει να προσδιοριστούν με σαφή τρόπο οι διαδικαστικοί κανόνες που θα τηρούνται κατά τη διάρκεια της εξέτασης, και ιδίως τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των κοινοτικών αρχών και των ενδιαφερόμενων μερών, καθώς και οι όροι σύμφωνα με τους οποίους τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες και μπορούν να ζητούν να ενημερώνονται για τα κύρια πραγματικά γεγονότα και τις εκτιμήσεις που προκύπτουν από την εξεταστική διαδικασία·

ότι η Κοινότητα, κατά την άσκηση της εμπορικής άμυνας, πρέπει να διαθέτει μία διαδικασία λήψεως αποφάσεων η οποία να επιτρέπει γρήγορες και αποτελεσματικές ενέργειες,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Στόχοι

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τις διαδικασίες στον τομέα της εμπορικής πολιτικής που έχουν ως αντικείμενο, στα πλαίσια των διεθνών υποχρεώσεων και διαδικασιών:

α) την αντιμετώπιση κάθε αθέμιτης εμπορικής πρακτικής με σκοπό την εξάλειψη της ζημίας που προκύπτει·

β) την εξασφάλιση της πλήρους άσκησης των δικαιωμάτων της Κοινότητας απέναντι στις εμπορικές πρακτικές των τρίτων χωρών.

Άρθρο 2

Ορισμοί

1. Ως αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοούνται όλες οι πρακτικές τρίτων χωρών που είναι ασυμβίβαστες, στον τομέα του διεθνούς εμπορίου, είτε με το διεθνές δίκαιο είτε με τους γενικά αποδεκτούς κανόνες.

2. Ως δικαιώματα της Κοινότητας, κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοούνται τα δικαιώματα που η Κοινότητα μπορεί να προβάλλει, σε θέματα διεθνούς εμπορίου, δυνάμει είτε του διεθνούς δικαίου είτε των γενικά αποδεκτών κανόνων.

3. Ως ζημία, κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοείται κάθε σημαντική ζημία που προκαλείται ή υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σε παραγωγή της Κοινότητας.

4. Ως παραγωγή της Κοινότητας νοείται το σύνολο των κοινοτικών παραγωγών

- προϊόντων ίδιων ή ομοειδών προς το προϊόν που αποτελεί αντικείμενο αθέμιτης πρακτικής ή προϊόντων άμεσα ανταγωνιστικών με αυτό, ή

- που είναι καταναλωτές ή μεταποιητές του προϊόντος που αποτελεί αντικείμενο αθέμιτης πρακτικής

ή το σύνολο των παραγωγών το άθροισμα της παραγωγής των οποίων αποτελεί μείζον τμήμα της συνολικής κοινοτικής παραγωγής των αντίστοιχων προϊόντων· ωστόσο:

α) όταν οι παραγωγοί συνδέονται με τους εξαγωγείς ή τους εισαγωγείς ή όταν εισάγουν οι ίδιοι το προϊόν που θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο αθέμιτων πρακτικών, η έκφραση «παραγωγή της Κοινότητας» μπορεί να ερμηνευθεί ως αναφερόμενη στους υπόλοιπους παραγωγούς·

β) σε ειδικές περιπτώσεις, είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι οι παραγωγοί μιας περιφέρειας της Κοινότητας αντιπροσωπεύουν μια συγκεκριμένη παραγωγή της Κοινότητας, εάν το άθροισμα της παραγωγής τους αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του εν λόγω προϊόντος στο κράτος μέλος ή στα κράτη μέλη όπου ευρίσκεται η περιφέρεια αυτή, εφόσον,

i) στην περίπτωση που η αθέμιτη πρακτική αφορά τις εισαγωγές της Κοινότητας, το αποτέλεσμα των εισαγωγών αυτών συγκεντρώνεται σ' αυτό το κράτος μέλος ή αυτά τα κράτη μέλη,

ii) στην περίπτωση που η αθέμιτη πρακτική αφορά τις εξαγωγές της Κοινότητας προς τρίτη χώρα, σημαντικό τμήμα της παραγωγής των παραγωγών αυτών εξάγεται προς τη συγκεκριμένη τρίτη χώρα.

Άρθρο 3

Καταγγελία εξ ονόματος των κοινοτικών παραγωγών

1. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, καθώς και κάθε ένωση χωρίς νομική προσωπικότητα που ενεργεί εξ ονόματος μιας παραγωγής της Κοινότητας για την οποία θεωρείται ότι έχει υποστεί ζημία από αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, μπορεί να προβεί σε έγγραφη καταγγελία.

2. Η καταγγελία πρέπει να περιλαμβάνει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ως προς την ύπαρξη αθέμιτων εμπορικών πρακτικών και τη ζημία που προκύπτει από αυτές. Η ζημία πρέπει να αποδεικνύεται βάσει των στοιχείων που ορίζονται στο άρθρο 8. 3. Η καταγγελία απευθύνεται στην Επιτροπή, η οποία διαβιβάζει αντίγραφο στα κράτη μέλη.

4. Η καταγγελία μπορεί να αποσυρθεί, οπότε η διαδικασία μπορεί να περατωθεί, εκτός αν η περάτωση αυτή δεν είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας.

5. Όταν προκύπτει, μετά από διαβούλευση, ότι η καταγγελία δεν περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ώστε να δικαιολογείται η έναρξη έρευνας, ο καταγγέλλων ενημερώνεται σχετικά.

Άρθρο 4

Προσφυγή κράτους μέλους

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν από την Επιτροπή να κινήσει τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 1.

2. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία για τη θεμελίωση των αιτήσεών τους. Όταν καταγγέλλονται αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, πρέπει να αποδεικνύεται η ύπαρξή τους, καθώς και η ύπαρξη της ζημίας που προκύπτει από αυτές, βάσει των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 8.

3. Η Επιτροπή ενημερώνει αμέσως τα άλλα κράτη μέλη για τις αιτήσεις αυτές.

4. Αν, μετά τις σχετικές διαβουλεύσεις, προκύψει ότι η αίτηση δεν περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ώστε να δικαιολογείται η διενέργεια έρευνας, το κράτος μέλος ενημερώνεται σχετικά.

Άρθρο 5

Διαδικασία διαβουλεύσεων

1. Για τις διαβουλεύσεις στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού, συνιστάται Συμβουλευτική Επιτροπή, αποκαλούμενη στο εξής « επιτροπή», η οποία αποτελείται από εκπροσώπους κάθε κράτους μέλους υπό την προεδρία ενός εκπροσώπου της Επιτροπής.

2. Οι διαβουλεύσεις μπορούν να αρχίσουν είτε μετά από αίτηση κράτους μέλους είτε με πρωτοβουλία της Επιτροπής. Ο πρόεδρος της επιτροπής ανακοινώνει στα κράτη μέλη, το συντομότερο δυνατόν, όλα τα χρήσιμα πληροφοριακά στοιχεία που έχει στη διάθεσή του.

3. Η επιτροπή συνέρχεται μετά από πρόσκληση του προέδρου της.

4. Σε περίπτωση ανάγκης, οι διαβουλεύσεις μπορούν να γίνουν εγγράφως. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή ενημερώνει εγγράφως τα κράτη μέλη τα οποία, σε προθεσμία οκτώ εργάσιμων ημερών από την ενημέρωσή τους, μπορούν να εκφράσουν τη γνώμη τους εγγράφως ή να ζητήσουν προφορικές διαβουλεύσεις.

Άρθρο 6

Κοινοτική εξεταστική διαδικασία

1. Όταν, μετά τις διαβουλεύσεις, η Επιτροπή κρίνει ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ώστε να δικαιολογείται η έναρξη εξεταστικής διαδικασίας και ότι αυτό είναι απαραίτητο για το συμφέρον της Κοινότητας, ενεργεί ως εξής:

α) αναγγέλλει την έναρξη μιας εξεταστικής διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· η αναγγελία αυτή αναφέρει το προϊόν και τις σχετικές χώρες, παρέχει περίληψη των πληροφοριών που έχουν ληφθεί και διευκρινίζει ότι κάθε χρήσιμη πληφορορία πρέπει να γνωστοποιείται στην Επιτροπή· καθορίζει την προθεσμία μέσα στην οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να γνωστοποιήσουν εγγράφως τις απόψεις τους και να ζητήσουν ακρόαση από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 5·

β) ειδοποιεί επίσημα τους εκπροσώπους της χώρας ή των χωρών που αποτελούν αντικείμενο της διαδικασίας. Με τις χώρες αυτές μπορεί, ενδεχομένως, να γίνουν διαβουλεύσεις·

γ) διεξάγει την εξέταση σε κοινοτικό επίπεδο, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

2. α) Ενδεχομένως, και ιδίως σε περίπτωση που καταγγέλλονται αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, η Επιτροπή αναζητεί κάθε πληροφορία που κρίνει απαραίτητη και προσπαθεί να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες αυτές από τους εισαγωγείς, εμπόρους, αντιπροσώπους, παραγωγούς, εμπορικές ενώσεις και οργανώσεις, με την επιφύλαξη ότι συμφωνούν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις ή οργανώσεις.

β) Σε περίπτωση ανάγκης και εφόσον μέσα σε εύλογη προθεσμία δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση εκ μέρους των κυβερνήσεων των ενδιαφερόμενων χωρών που έχουν επίσημα ειδοποιηθεί, η Επιτροπή ενεργεί έρευνες στο έδαφος των τρίτων χωρών.

γ) Η Επιτροπή επικουρείται στην έρευνά της από υπαλλήλους του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου γίνονται οι εξακριβώσεις, εφόσον το κράτος αυτό έχει εκφράσει σχετική επιθυμία.

3. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή, μετά από αίτησή της και σύμφωνα με τον τρόπο που αυτή προσδιορίζει, όλες τις απαραίτητες για την έρευνα πληροφορίες.

4. α) Οι καταγγέλλοντες, οι ενδιαφερόμενοι εξαγωγείς και εισαγωγείς, καθώς και οι αντιπρόσωποι της ή των κυριότερων ενδιαφερόμενων χωρών εξαγωγής ή εισαγωγής μπορούν να λαμβάνουν γνώση όλων των πληροφοριών που έχουν δοθεί στην Επιτροπή εκτός των εσωτερικών εγγράφων της Επιτροπής και των διοικητικών υπηρεσιών, εφόσον οι πληφορορίες αυτές έχουν σχέση με την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, δεν είναι εμπιστευτικές κατά την έννοια του άρθρου 7 και χρησιμοποιούνται από την Επιτροπή στην εξεταστική διαδικασία. Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα απευθύνουν αιτιολογημένη έγγραφη αίτηση στην Επιτροπή αναφέροντας τις ζητούμενες πληροφορίες. β) Οι καταγγέλλοντες, οι ενδιαφερόμενοι εξαγωγείς και εισαγωγείς και οι αντιπρόσωποι της ή των κυριότερων ενδιαφερόμενων χωρών εξαγωγής ή εισαγωγής μπορούν να ζητούν να ενημερώνονται για τα κυριότερα πραγματικά περιστατικά και εκτιμήσεις που προκύπτουν από την εξεταστική διαδικασία.

5. Η Επιτροπή μπορεί να ακούσει τα ενδιαφερόμενα μέρη. Οφείλει να ακούσει τα ενδιαφερόμενα μέρη εφόσον το έχουν ζητήσει εγγράφως, μέσα στην προθεσμία που έχει οριστεί στην αναγγελία που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και εφόσον αποδεικνύουν ότι είναι πράγματι τα κατεξοχήν ενδιαφερόμενα από το αποτέλεσμα της διαδικασίας μέρη.

6. Επιπλέον, για να καταστεί δυνατή η αντιπαράθεση των απόψεων και των τυχόν αντιρρήσεων, η Επιτροπή, μετά από αίτηση, δίνει στα κατεξοχήν ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία να συναντηθούν. Παρέχοντας την ευκαιρία αυτή, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις επιθυμίες των μερών, καθώς και την ανάγκη διαφύλαξης του εμπιστευτικού χαρακτήρα των πληροφοριών. Η παρουσία των μερών στις συναντήσεις δεν είναι υποχρεωτική, η δε απουσία τους δεν επιβαρύνει τη θέση τους.

7. Όταν οι πληροφορίες που έχουν ζητηθεί από την Επιτροπή δνε παρέχονται σε εύλογη προθεσμία ή όταν η έρευνα εμποδίζεται κατά τρόπο σημαντικό, μπορούν να συναχθούν συμπεράσματα βάσει των διαθέσιμων στοιχείων.

8. Η Επιτροπή αποφασίζει, όσο το δυνατό συντομότερα, για την έναρξη κοινοτικής εξεταστικής διαδικασίας, μετά από κάθε καταγγελία ή αίτηση που υποβάλλεται σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 4, και μέσα σε 45 ημέρες μετά την προσφυγή. Η προθεσμία αυτή, σε ειδικές περιστάσεις, μπορεί να παραταθεί σε 60 ημέρες.

9. Μετά το τέλος της εξέτασης, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποβάλλει στην επιτροπή έκθεση. Η έκθεση αυτή πρέπει κανονικά να υποβληθεί μέσα σε πέντε μήνες από την αναγγελία της έναρξης της διαδικασίας, εκτός εάν η έρευνα παρουσιάζει δυσκολίες που επιβάλλουν στην Επιτροπή να παρατείνει την προθεσμία αυτή σε επτά μήνες.

Άρθρο 7

Εμπιστευτική μεταχείριση

1. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται, κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, μπορούν να χρησιμοποιούνται μόνο για το σκοπό που έχουν ζητηθεί.

2. α) Το Συμβούλιο, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, καθώς και οι υπάλληλοί τους δεν κοινολογούν, εκτός αν υπάρχει ρητή εξουσιοδότηση από το μέρος που τις παρέχει, τις πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα τις οποίες έχουν συλλέξει κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή εκείνες που έχουν παρασχεθεί εμπιστευτικά από ένα μέρος σε μια εξεταστική διαδικασία.

β) Σε κάθε αίτηση για εμπιστευτική μεταχείριση αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους η πληροφορία είναι εμπιστευτική και συνοδεύεται από μη εμπιστευτική περίληψη της πληροφορίας ή έκθεση των λόγων για τους οποίους η πληροφορία δεν μπορεί να δοθεί περιληπτικά.

3. Μια πληροφορία θεωρείται, συνήθως, ως εμπιστευτική αν η κοινολόγησή της είναι δυνατό να επιφέρει αισθητά δυσμενείς συνέπειες γι' αυτόν που την παρέχει ή γι' αυτόν από τον οποίο πηγάζει η πληροφορία αυτή.

4. Πάντως, όταν είναι φανερό ότι μια αίτηση για εμπιστευτική μεταχείριση δεν είναι δικαιολογημένη ή όταν ο παρέχων την πληροφορία δεν θέλει ούτε να γίνει δημόσια γνωστή ούτε να επιτρέψει την κοινολόγησή της, είτε σε γενικές γραμμές είτε περιληπτικά, είναι δυνατόν η εν λόγω πληροφορία να μη ληφθεί υπόψη.

5. Το παρόν άρθρο δεν αντιτίθεται στην κοινολόγηση γενικών πληροφοριών από τις αρχές της Κοινότητας και, ιδιαίτερα, στην κοινολόγηση των λόγων στους οποίους στηρίζονται οι αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει του παρόντος κανονισμού. Για την κοινολόγηση αυτή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το νόμιμο συμφέρον των ενδιαφερόμενων μερών για τη μη αποκάλυψη των επαγγελματικών απορρήτων τους.

Άρθρο 8

Εξέταση της ζημίας

1. Η εξέταση της ζημίας πρέπει να περιλαμβάνει, ιδίως, τα ακόλουθα στοιχεία:

α) τον αντίστοιχο όγκο των σχετικών κοινοτικών εισαγωγών ή εξαγωγών, ιδίως όταν αυξάνονται ή μειώνονται σημαντικά, είτε σε απόλυτη αξία είτε σε σχέση με την παραγωγή ή την κατανάλωση στην οικεία αγορά·

β) τις τιμές των ανταγωνιστών των κοινοτικών παραγωγών, ιδίως για να προσδιοριστεί αν υπήρξε, στην Κοινότητα ή στις τρίτες αγορές, αισθητή υποτίμηση έναντι των τιμών των κοινοτικών παραγωγών·

γ) τις προκαλούμενες επιπτώσεις στην παραγωγή της Κοινότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4, βάσει των όσων προκύπτουν από τις τάσεις ορισμένων οικονομικών παραγόντων, όπως:

- της παραγωγής,

- της χρησιμοποίησης του παραγωγικού δυναμικού,

- των αποθεμάτων,

- των πωλήσεων, Π του μεριδίου της αγοράς,

- των τιμών (δηλαδή της συμπίεσης των τιμών ή της παρεμπόδισης των αυξήσεων των τιμών που θα είχαν κανονικά επέλθει),

- των κερδών,

- της αποδοτικότητας των κεφαλαίων,

- των επενδύσεων,

- της απασχόλησης.

2. Όταν καταγγέλλεται απειλή ζημίας, η Επιτροπή εξετάζει, επίσης, το κατά πόσο προβλέπεται σαφώς ότι μια συγκεκριμένη κατάσταση είναι δυνατόν να μετατραπεί σε πραγματική ζημία. Σχετικά, μπορούν να ληφθούν υπόψη παράγοντες όπως:

α) το ποσοστό αύξησης των εξαγωγών προς την αγορά όπου υπάρχει ο ανταγωνισμός προς τα κοινοτικά προϊόντα·

β) η εξαγωγική δυναμικότητα της χώρας καταγωγής ή εξαγωγής, όπως υπάρχει ήδη ή θα υπάρξει στο προβλεπτό μέλλον, και η πιθανότητα οι εξαγωγές που θα προκύψουν από τη δυναμικότητα αυτή να προοριστούν για την αγορά η οποία αναφέρεται στο στοιχείο α).

3. Οι ζημίες που προκαλούνται από άλλους παράγοντες, οι οποίοι, μεμονωμένοι ή συνδυασμένοι, ασκούν επίσης δυσμενή επιρροή στην παραγωγή της Κοινότητας, δεν πρέπει να αποδίδονται στις εν λόγω πρακτικές.

Άρθρο 9

Περάτωση της διαδικασίας

1. Όταν προκύπτει από την εξεταστική διαδικασία ότι καμία ενέργεια δεν είναι αναγκαία για το συμφέρον της Κοινότητας, αποφασίζεται περάτωση της διαδικασίας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12.

2. α) Η περάτωση της διαδικασίας μπορεί επίσης να αποφασιστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11, εάν, στο τέλος της εξεταστικής διαδικασίας, η ενδιαφερόμενη ή οι ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες λάβουν μέτρα τα οποία κρίνονται ικανοποιητικά.

β) Η Επιτροπή ελέγχει την εφαρμογή των μέτρων αυτών, ενδεχομένως βάσει πληροφοριών που παρέχονται περιοδικά. Τις πληροφορίες αυτές μπορεί να τις ζητήσει από τις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες και να τις ελέγξει, εάν είναι απαραίτητο.

γ) Εάν τα μέτρα της τρίτης χώρας ή των τρίτων χωρών ακυρωθούν ή ανασταλούν ή εφαρμοστούν κατ' ακατάλληλο τρόπο, ή εάν η Επιτροπή έχει λόγους να το πιστεύει, ή, τέλος, εάν αίτηση ενημέρωσης την οποία διατυπώνει η Επιτροπή δυνάμει των διατάξεων του στοιχείου β) δεν ικανοποιηθεί, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη και, εφόσον το επιβάλλουν και το δικαιολογούν τα αποτελέσματα της εξέτασης και τα νέα διαθέσιμα πραγματικά περιστατικά, λαμβάνονται μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 11.

Άρθρο 10

Θέσπιση μέτρων εμπορικής πολιτικής

1. Εάν προκύπτει από την εξεταστική διαδικασία ότι μια ενέργεια είναι απαραίτητη προς το συμφέρον της Κοινότητας για:

α) την αντιμετώπιση κάθε αθέμιτης εμπορικής πρακτικής με στόχο την εξάλειψη της ζημίας που θα προκύπτει απ' αυτήν·

β) την εξασφάλιση της πλήρους άσκησης των δικαιωμάτων της Κοινότητας απέναντι στις εμπορικές πρακτικές των τρίτων χωρών,

αποφασίζονται τα κατάλληλα μέτρα σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11.

2. Εάν οι διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας της επιβάλλουν προηγούμενη διεξαγωγή διεθνούς διαδικασίας διαβουλεύσεων ή διακανονισμού των διαφορών, τα μέτρα που αναφέρει η παράγραφος 3 αποφασίζονται μόνο μετά τη λήξη της διαδικασίας αυτής και λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματά της.

3. Μπορούν να ληφθούν όλα τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που δεν αντιβαίνουν προς τις υπάρχουσες διεθνείς υποχρεώσεις και διαδικασίες, και ιδίως:

α) αναστολή ή ανάκληση κάθε άδειας που έχει χορηγηθεί ύστερα από διαπραγματεύσεις εμπορικής πολιτικής·

β) αύξηση των ισχυόντων δασμών ή επιβολή κάθε άλλης επιβάρυνσης κατά την εισαγωγή·

γ) επιβολή ποσοτικών περιορισμών ή κάθε άλλου μέτρου που τροποποιεί τους όρους εισαγωγής ή εξαγωγής ή που επηρεάζει κατ' άλλο τρόπο τις συναλλαγές με την οικεία τρίτη χώρα.

4. Οι αντίστοιχες αποφάσεις αιτιολογούνται και δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι δημοσιεύσεις αυτές συνεπάγονται, επίσης, την ενημέρωση των χωρών και των μερών που ενέχονται κατά κύριο λόγο.

Άρθρο 11

Μηχανισμός λήψης αποφάσεων

1. Οι αποφάσεις που αναφέρουν τα άρθρα 9 και 10 λαμβάνονται σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις.

2. Εάν πρόκειται για την αντιμετώπιση αθέμιτης εμπορικής πρακτικής κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α):

α) όταν η Κοινότητα ακολουθεί τις επίσημες διεθνείς διαδικασίες διαβούλευσης ή διακανονισμού των διαφορών, οι αποφάσεις για την κίνηση, τη διεξαγωγή και την περάτωση αυτών των διαδικασιών λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 12· β) όταν, ύστερα από μια τέτοια διεθνή διαδικασία, η Κοινότητα πρέπει να αποφασίσει για τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που πρέπει να ληφθούν, το Συμβούλιο αποφασίζει, μετά από πρόταση της Επιτροπής, με ειδική πλειοψηφία, σύμφωνα με το άρθρο 113 της συνθήκης, το αργότερο την τριακοστή ημέρα μετά την υποβολή της πρότασης.

3. Εάν πρόκειται για την πλήρη άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο β), το Συμβούλιο αποφασίζει, μετά από πρόταση της Επιτροπής, με ειδική πλειοψηφία, σύμφωνα με το άρθρο 113 της συνθήκης, το αργότερο την τριακοστή ημέρα μετά την υποβολή της πρότασης.

Άρθρο 12

Στην περίπτωση που γίνεται αναφορά στη διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, το θέμα υποβάλλεται στην επιτροπή από τον πρόεδρό της.

Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο της απόφασης που πρέπει να ληφθεί. Η επιτροπή αποφασίζει μέσα σε προθεσμία που μπορεί να της καθορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με το πόσο επείγει το θέμα.

Η Επιτροπή εκδίδει απόφαση την οποία ανακοινώνει στα κράτη μέλη και η οποία εφαρμόζεται μετά την πάροδο δέκα ημερών, εφόσον κανένα κράτος μέλος δεν υποβάλει το θέμα στο Συμβούλιο κατά τη διάρκεια αυτής της προθεσμίας.

Έπειτα από αίτηση κράτους μέλους, το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία, μπορεί να αναμορφώσει την απόφαση της Επιτροπής.

Η απόφαση της Επιτροπής εφαρμόζεται μετά την πάροδο 30 ημερών από την ημέρα που το θέμα υποβάλλεται στο Συμβούλιο και εφόσον το Συμβούλιο δεν έχει αποφασίσει μέσα σ' αυτήν την προθεσμία.

Άρθρο 13

Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που καλύπτονται από τις ισχύουσες ρυθμίσεις στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής. Εφαρμόζεται συμπληρωματικά με:

- τις ρυθμίσεις για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών και τις σχετικές εκτελεστικές διατάξεις,

- τις ειδικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται βάσει του άρθρου 235 της συνθήκης και εφαρμόζονται για τα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων.

Ο παρών κανονισμός δεν προδικάζει άλλα μέτρα που μπορεί να αποφασιστούν βάσει του άρθρου 113 της συνθήκης.

Άρθρο 14

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 17 Σεπτεμβρίου 1984.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

P. BARRY

(1) ΕΕ αριθ. C 205 της 1. 8. 1983, σ. 2.

(2) ΕΕ αριθ. C 211 της 8. 8. 1983, σ. 24.

(3) ΕΕ αριθ. L 201 της 30. 7. 1984, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 35 της 9. 2. 1982, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 103 της 21. 4. 1983, σ. 1.

(6) ΕΕ αριθ. L 195 της 5. 7. 1982, σ. 1.

(7) ΕΕ αριθ. L 195 της 5. 7. 1982, σ. 21.

(8) ΕΕ αριθ. L 5 της 7. 1. 1983, σ. 12.

(9) ΕΕ αριθ. L 14 της 17. 1. 1984, σ. 7.