*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 8ης Δεκεμβρίου 1986

για τη χορήγηση ορισμένων εθνικών ενισχύσεων στον τομέα του οίνου στην Ιταλία μετά από τη σοβαρή κρίση που πλήττει αυτόν τον τομέα λόγω της υπόθεσης της λεγόμενης «του οίνου με μεθανόλη »

(86/603/ΕΟΚ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο,

το αίτημα που υπέβαλε η κυβέρνηση της Ιταλικής Δημοκρατίας στις 17 Νοεμβρίου 1986,

Εκτιμώντας:

ότι τα άρθρα 92, 93 και 94 της συνθήκης που αφορούν τις εθνικές ενισχύσεις εφαρμόζονται βάσει του άρθρου 59 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 337/79 του Συμβουλίου της 5ης Φεβρουαρίου 1979 περί κοινής οργανώσεως της αμπελοοινικής αγοράς (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3805/85 (2), στην παραγωγή και την εμπορία των αμπελοοινικών προϊόντων που αναφέρονται στον εν λόγω κανονισμό·

ότι ορισμένες δόλιες δράσεις που αφορούν έναν μικρό αριθμό παραγωγών ιταλικών οίνων και που συνίστανται στην προσθήκη μεθανόλης σε ορισμένους οίνους που παράγονται στην Ιταλία, δημιούργησαν κλίμα δυσπιστίας στους καταναλωτές για τους ιταλικούς οίνους εν γένει·

ότι τα μέτρα που έλαβε η ιταλική κυβέρνηση για την καταπολέμηση των δόλιων αυτών δράσεων απεδείχθηκαν αποτελεσματικά για την εξασφάλιση της καλής ποιότητας των ιταλικών οίνων, αλλά δεν απέδωσαν άμεσο αποτέλεσμα όσον αφορά τους καταναλωτές·

ότι η δυσπιστία των καταναλωτών είχε ως συνέπεια πολύ σημαντική μείωση των πωλήσεων των ιταλικών οίνων τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στις αγορές εξαγωγής, πράγμα που προκάλεσε αφύσικη και ευρύτατη συσσώρευση αποθεμάτων απώλητων οίνων·

ότι η ιταλική κυβέρνηση, αντιμετωπίζοντας αυτήν την αντικανονική και αιφνίδια ρήξη των υπαρχόντων όρων ισορροπίας στην αγορά των εν λόγω οίνων, εξέτασε το ενδεχόμενο, στις 28 Ιουλίου 1986, να χορηγήσει ορισμένες εθνικές ενισχύσεις για την απόσταξη ή την αποθεματοποίηση ορισμένων τύπων οίνων, ώστε να αποφευχθούν τα ολέθρια αποτελέσματα για τα εισοδήματα των παραγωγών ιταλικών οίνων, των οποίων η μεγάλη πλειοψηφία δεν είχε καμία ανάμειξη στην απάτη αυτή·

ότι η ιταλική κυβέρνηση γνωστοποίησε, στις 11 Σεπτεμβρίου 1986, ένα σχέδιο εθνικών ενισχύσεων στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης·

ότι η Επιτροπή έκρινε ότι οι σχεδιαζόμενες εθνικές ενισχύσεις δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά και, ιδίως, δεν συμβιβάζονται με την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 337/79·

ότι η εν λόγω απάτη έχει χαρακτήρα αντικανονικό, εγκληματικό και ξένο προς την κανονική λειτουργία της αγοράς των ιταλικών οίνων και ότι προκάλεσε σοβαρές διαταραχές στην αγορά αυτή·

ότι, κατά συνέπεια, συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που επιτρέπουν να θεωρηθούν οι εν λόγω εθνικές ενισχύσεις, κατά παρέκκλιση και μόνο στο βαθμό και για την περίοδο που απαιτούνται για την ανόρθωση της κατάστασης έλλειψης ισορροπίας που προκλήθηκε από την απάτη, ως συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

1. Οι ακόλουθες εθνικές ενισχύσεις στην απόσταξη, που χορηγεί η ιταλική κυβέρνηση στον αμπελοοινικό τομέα, θεωρούνται συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1986:

- ενίσχυση στην απόσταξη μέγιστης ποσότητας 2,5 εκατομμυρίων εκατολίτρων επιτραπέζιου οίνου, στην τιμή των 3 750 ιταλικών λιρών ανά βαθμό και ανά εκατόλιτρο,

- ενίσχυση στην απόσταξη μέγιστης ποσότητας 170 000 εκατολίτρων λευκών επιτραπέζιων οίνων, που λαμβάνονται με απενταξη των οίνων Moscato d'Asti D.O.C., στην τιμή των 13 260 ιταλικών λιρών ανά βαθμό και ανά εκατόλιτρο.

2. Η ακόλουθη εθνική ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση που χορηγεί η ιταλική κυβέρνηση στον αμπελοοινικό τομέα, θεωρείται συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά μέχρι τις 10 Απριλίου 1987:

- ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση των οίνων v.q.p.r.d. που παρήχθησαν κατά την περίοδο 1985/86, ύψους 30 ιταλικών λιρών ανά ημέρα και ανά εκατόλιτρο.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 8 Δεκεμβρίου 1986.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

M. JOPLING

(1) ΕΕ αριθ. L 54 της 5. 3. 1979, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 367 της 31. 12. 1985, σ. 39.