Αριθ. C 212/2 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 8. 88 
Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μέθοδο εφαρμογής του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχεία 
α) και γ) στις περιφερειακές ενισχύσεις 
(88/C 212/02) 
Στις 21 Δεκεμβρίου 1978, η Επιτροπή ενημέρωσε τα κράτη 
μέλη σχετικά με τις αρχές τις οποίες επρόκειτο να εφαρ­
μόσει, σύμφωνα με τις εξουσίες που ανατίθενται στην Επι­
τροπή βάσει του άρθρου 92 και επ. της συνθήκης ΕΟΚ, στα 
συστήματα περιφερειακών ενισχύσεων που ισχύουν ή πρό­
κειται να ισχύσουν στις περιφέρειες της Κοινότητας. Οι 
αρχές αυτές διατυπώθηκαν υπό μορφή ανακοινώσεως, η 
οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα, των Ευρω­
παϊκών Κοινοτήτων {χ). Η ανακοίνωση αυτή αναδιατυπώνει 
ορισμένες από τις ήδη Θεσπισμένες αρχές που διέπουν το 
συντονισμό (2) και τροποποιεί και συμπληρώνει τις μεθό­
δους εφαρμογής τους, συμπεριλαμβανομένης και της κοινής 
μεθόδου υπολογισμού του ύψους των ενισχύσεων. 
Στην ανακοίνωση της του 1979, η Επιτροπή θέσπισε ορι­
σμένα διαφοροποιημένα ανώτατα όρια ενισχύσεως για διά­
φορες κατηγορίες περιφερειών, με σκοπό να αποφευχθούν 
οι απόπειρες των κρατών μελών να αυξηθούν τα επίπεδα 
των ενισχύσεων μετά την κατάργηση των τελωνειακών και 
εμπορικών φραγμών εντός της Κοινότητας. Η περιφερειακή 
ενίσχυση πρέπει εξ ορισμού να χορηγείται επιλεκτικά. 
Πολλές περιοχές της Κοινότητας δεν χρειάζονται περιφε­
ρειακή ενίσχυση. Οι περιφέρειες οι οποίες αποδεικνύεται ότι 
χρειάζονται ενίσχυση θα πρέπει να ενισχύονται ανάλογα με 
τη σοβαρότητα των περιφερειακών ανισορροπιών που αντι­
μετωπίζουν. Στόχος των ανωτάτων ορίων που θεσπίζονται 
στην ανακοίνωση είναι να αντικατοπτρίζουν τη φύση και τη 
σοβαρότητα των περιφερειακών προβλημάτων στο σύνολο 
της Κοινότητας. Με βάση τα στοιχεία αυτά, τα κράτη μέλη 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα προτεινόμενα επίπεδα 
περιφερειακής ενίσχυσης πολλές φορές σε χαμηλότερα επί­
πεδα και, στη συνέχεια, η Επιτροπή τα εγκρίνει ή τα τροπο­
ποιεί με τις αποφάσεις της, σύμφωνα με τα άρθρα 92 και 93. 
Στο άρθρο 92 παράγραφος 3 προβλέπονται δύο ξεχωριστές 
περιπτώσεις να θεωρήσει η Επιτροπή την περιφερειακή ενί­
σχυση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά — τα στοιχεία α) 
και γ) του άρθρου 92 παράγραφος 3, που ισχύουν για διαφο­
ρετικά επίπεδα περιφερειακής καθυστέρησης. Η Επιτροπή 
ενέκρινε το 1983 μια μέθοδο για την εφαρμογή του άρθρου 
92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) το 1983, την οποία έχει χρησι­
μοποιήσει για όλες τις αποφάσεις που έχει λάβει από τότε. 
Σπανίως έχει γίνει επίκληση του άρθρου 92 παράγραφος 3 
στοιχείο α) κατά το παρελθόν. Ωστόσο, οι διαδοχικές διευ­
ρύνσεις της Κοινότητας επέκτειναν το φάσμα των περιφε­
ρειακών ανισοτήτων και κατέστησαν αναγκαία την ανά­
πτυξη νέων μέσων εφαρμογής της περιφερειακής πολιτικής 
για τον έλεγχο της περιφερειακής ενίσχυσης. Συγχρόνως το 
άρθρο 130 της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης δίνει νέα ώθηση 
για μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική συνοχή 
(') ΕΕ αριθ. C 31 της 3. 2. 1979. 
(2) Ανακοινώσεις της 26ης Φεβρουαρίου 1975 και 23ης Ιουνίου 1971. και προβλέπει ότι η Κοινότητα Θα επιδιώξει τη μείωση των 
διαφορών μεταξύ των διαφόρων περιοχών καθώς και της 
καθυστέρησης των λιγότερο ευνοημένων περιφερειών. Για 
να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες αυτές, η Επιτροπή υιοθέ­
τησε το 1987 μια μέθοδο για την εφαρμογή του άρθρου 92 
παράγραφος 3 στοιχείο α) στις εθνικές περιφερειακές ενι­
σχύσεις. 
Για να υπάρξει μεγαλύτερη σαφήνεια και διαφάνεια των 
αποφάσεων που έχει λάβει τα άρθρα 92 και 93 όσον αφορά 
τα εθνικά συστήματα περιφερειακών ενισχύσεων, η Επι­
τροπή αποφάσισε, με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοι­
νοβουλίου, να δημοσιεύσει τις μεθόδους αξιολογήσεως που 
χρησιμοποιεί. Οι μέθοδοι αυτές περιγράφονται παρακάτω. 
Ι 
Μέθοδος εφαρμογής του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο 
α) στις εθνικές περιφερειακές ενισχύσεις 
Το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) προβλέπει ότι οι ενι­
σχύσεις για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης 
περιοχών στις οποίες το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθιστα 
χαμηλό ή στις οποίες υπάρχει σοβαρή υποαπασχόληση μπο­
ρούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά. 
Ι. Αρχές που διέπουν τη μέ&οδο 
Για την εφαρμογή του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο α), 
η Επιτροπή βασίζει τις αποφάσεις της σε μια μέθοδο για την 
αξιολόγηση του σχετικού επιπέδου ανάπτυξης διαφόρων 
περιφερειών σε σύγκριση με τον κοινοτικό μέσο όρο. Η 
μέθοδος βασίζεται στις ακόλουθες αρχές: 
— η κοινωνικοοικονομική κατάσταση των περιφερειών, 
στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοι­
χείο α) αξιολογείται κυρίως με βάση το κατά κεφαλήν 
ΑΕΠ/πρότυπα αγοραστικής δύναμης με χρησιμοποίηση 
του κοινοτικού δείκτη για την περιφέρεια" 
— οι περιφέρειες αξιολογούνται βάσει των γεωγραφικών 
μονάδων επιπέδου III της NUTS (3) · 
— το σχετικό επίπεδο περιφερειακής ανάπτυξης συγκρίνεται 
με τον κοινοτικό μέσο όρο · 
— οι περιφέρειες που καλύπτονται από το άρθρο 92 παρά­
γραφος 3 στοιχείο α) είναι εκείνες στις οποίες το μεγαλύ­
τερο μέρος των περιφερειών επιπέδου III, που αποτελούν 
τμήμα περιφερείας επιπέδου II, έχουν δείκτη ΑΕΠ/προ-
τύπων αγοραστικής δύναμης 75 ή χαμηλότερο, πράγμα 
που υποδηλώνει ασυνήθιστα χαμηλό βιοτικό επίπεδο και 
σοβαρό πρόβλημα υποαπασχόλησης. 
(3) Ονοματολογία των εδαφικών μονάδων για στατιστικούς λόγους. 
Στην Κοινότητα των Δώδεκα υπάρχουν 822 περιφέρειες επιπέδου 
III NUTS. 
1^^ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. ^1^3 
Ημέθοδοςι^άνει χρήση του ι^ατά κεφαλήν ΑΕϋ, που υπολο^ 
γίζεται βάσει των προτύπων αγοραστικής δΰναμης^ το 
μέτροαυτόβασίζεταισεσυγ^ριση τωντιμωνστα ι^ράτη 
μέλη γιατο ίδιο δείγμαπροίόντων ι^αιυπηρεσιων. Ετσι 
μπορεί να μετρηθεί το βιοτικό επίπεδο ι^ατά τρόπο ώστε να 
λαμβάνονται υπόφη οι διαφορές στο κόστος ζωής ανάμεσα 
στα διάφορα ι^ράτη μέλη. 
^υποαπασχόληση αφορά όλους όσοι δεν έχουν πλήρη απα 
σχόληση. συνήθως, όπου υπάρχει υι^ηλό ποσοστό υποαπα^ 
σχόλησης,ηπαραγωγή είναι χαμηλή, πράγμα που στη συνέ^ 
χεια αντανακλάται στα στοιχεία για το ΑΕϋ.^τις περιοχές 
που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αυτό^^υρίως γεωργικές 
περιοχές με μη αναπτυγμένη βιομηχανία βασηήπεριορι 
σμένες δραστηριότητες στον τομέα των υπηρεσιών^ οι 
στατιστικές γιατην ανεργία δεν αποτελούν ικανοποιητικό 
δείκτη της υποαπασχόλησης λόγω του γενικά χαμηλού επι­
πέδου της τεχνολογίαςστηβιομηχανι^ήυποδομή^αιτου 
περιορισμένου φάσματος των δραστηριοτήτων στον τομέα 
των υπηρεσιών, υπάρχει υι^ηλή ένταση εργασίας στην παρα^ 
γωγιι^ή διαδικασία. Ετσι μπορεί να υπάρχει σημαντικό 
ποσοστό υποαπασχόλησης που να μη διαφαίνεται στα στοι­
χεία για την ανεργία. 
Η βασηοή γεωγραφία μονάδαπουχρησιμοποιείταιστην 
ανάλυοτηείναιηπεριφέρεια επιπέδου ΗΙ^Ιστόσογιανα 
διαπιστωθείηεπιλε^ιμότητα της περιοχής βάσει του άρθρου 
^παράγραφος^στοιχείοα^ γίνεται αναφορά στη μεγαλυ 
τερη περιφέρεια ^επίπεδοΗ^. Ετσι λαμβάνονταιυπόι^η οι 
περιπτωσειςτωνπεριφερειωνεπιπέδου ^Η που διαφέρουν 
εμφανώς από τις παρακείμενες περιφέρειες. Εάν μια περιφέ 
ρεια που είναι σε σχετικά ι^αλή κατάσταση βρίσκεται εντός 
μιας καθυστερημένης περιοχής μπορεί να καλυφθεί από το 
άρθρο^παράγραφος]στοιχείοα^, με την προϋπόθεση το 
μεγαλύτερο μέροςτωνπεριφερειωνεπιπέδου ΙΗ που βρί­
σκονται στην αντίστοιχη περιφέρεια επιπέδουΗνα πληροί 
τους όρους που απαιτεί το κατώτατο όριο ΑΕϋ. ωστόσο, θα 
εξαιρείται μια πιο καθυστερημένη περιφέρεια εάν δεν πλη 
ρουταιοόρος αυτός. 
^το^^^^^^επισυνάπτεται κατάλογος τωνπεριφερειων 
οι οποίες επιλέχτηκαν με αυτή τη μέθοδο. Οπως φαίνεται 
από τον κατάλογο, οι περιφέρειες αυτές βρίσκονται κυρίως 
στη νότια ι^αι δυτική περιφέρεια της Κοινότητας. 
Ε^τός από τις περιφέρειες που επιλέγονται με τη μέθοδο που 
ε^ηγείταιπαραπάνω,προστέθη^ανστον ι^ατάλογοα^όμη 
δυο περιφέρειες, λόγω των ιδιαίτερα οξυμένων προβλημάτων 
τους. Μία είναιη Βόρεια Ιρλανδία, λόγω της ιδιαίτερα 
δύσκολης καταστάσεως της. ϋ άλλη είναι η περιφέρεια 
Ι^τι^Ι,ηοποία, παρότι συνορεύει με πιο ανεπτυγμένες περί 
φέρειες,ιοαθωςι^αι περιφέρειες του άρθρου^παράγραφος 
^στοιχείο α^, είναι μια από τις πιο υποανάπτυκτες περιοχές 
της Ισπανίας ι^αι επιπλέον είναι πολΰαραιο^ατοιιοτμένη^αι 
εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γεωργία. συμφωνά με τις αρχές συντονισμού που θεσπίστηκαν το 
1^7^, η ανωτάτη επιτρεπόμενη ένταση ενίσχυσης αντί 
στοιχεί σε ποσοστό 7^^της αρχικής επένδυσης σε καθαρό 
ισοδύναμο επιχορήγησης, συνεπώς, αποφασίστηκε να θεσπι­
στεί ωςανωτατο όριο ενισχΰσεωςπου θα ισχΰειγιατις 
περιφέρειεςτουάρθρου^παράγραφος^ στοιχείο α^το 
ποσοστό7ό^ σε καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης. 
συμφωνά με τις αρχές συντονισμούς, τα ανώτατα όρια ενι^ 
σχΰσεωςπρέπειναπροσαρμόζονται ανάλογα με τη φΰση, 
την έντασηήτον επείγοντα χαρακτήρα των περιφερειακών 
προβλημάτων, ^αρότιόλεςοιπεριφέρειεςτουαρθρου^ 
παράγραφος^στοιχείοα^ αντιμετωπίζουν σοβαρά περιφε 
ρειαι^ά προβλήματα σε σχέση με τα ι^οινοτι^ά πρότυπα, 
μπορεί να υπάρχουν σημαντικές διαφορές στο βιοτικό επί 
πεδο^αι την υποαπασχόληση μεταξύ περιφερειών του ιδίου 
κράτους μέλους. 
Κατάσυνέπεια,η Επιτροπή θαχρησιμοποιήσειτη διαι^ρι-
τι^ή της ευχέρεια να ζητήσει διαφοροποίηση ι^ατά περιφέ­
ρειες του ΰφους ενισχύσεων ι^άτω από 7^^σε καθαρό ισο^ 
δυναμό επιχορήγησης.Ιοανωτατο όριο ενισχύσεως για ένα 
σύστημα περιφερειακών ενισχύσεων θα είναι το υφηλότερο 
όριο που θα κοινοποιεί το κράτος μέλος στην Επιτροπή 
συμφωνά με το άρθρο^παράγραφος^αι θα εγ^ρίνειη 
Επιτροπή ι^ατά τη λήι^η της σχετιι^ής απόφασης, συμφωνά 
μεταάρθρο^ι^αι^Ι 
β. ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ 
Οιπεριφερεια^έςενισχυσειςστην Κοινότητα μπορούν να 
υπαχθούν σε δυο ι^ατηγορίες^ ενισχύσεις που συνδέονται με 
αρχικές επενδΰσειςήτη δημιουργία θέσεων απασχολήσεως 
ι^αι διαρκείς ενισχύσεις, που έχουν σ^οπό να εξομαλύνουν 
ειδι^άήμόνιμα προβλήματα ^λειτουργικές ενισχύσεις^. 
Αόγω των σοβαρών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι περι­
φέρειες του άρθρου^παράγραφος^στοιχείοα^, οι ενισχΰ-
σεις που συνδέονται με αρχικές επενδύσεις ενδέχεται να μην 
είναι^ατάλληλεςήεπαρ^είςγιατην προσέλευση επενδΰ 
σεων στην περιφέρειαή για την ανάπτυξη τηςεγχωριας 
οικονομικής δραστηριότητας. Οιεταιρείεςπου έχουν την 
έδρατους στις περιφέρειεςαυτέςαντιμετωπίζουν συνήθως 
επιπρόσθετες δαπάνες λόγω μη εύνοιας θέσης ι^αι ελλιπούς 
υποδομής, πράγμα που ενδεχομένως υπονομεύει μονίμως 
την ανταγωνιστικότητα τους.νπό ορισμένες προϋποθέσεις, 
οι λειτουργικές ενισχΰσειςμποροΰν να έχουνθετιι^ήσυμ 
βολή στα φτωχότερα τμήματα της Κοινότητας. Κατά πρώτο 
λόγο, ορισμένες περιφέρειες μπορεί να αντιμετωπίζουν τόσο 
σοβαρά οι^ονομιι^ά προβλήματα, ι^αθως ι^αι προβλήματα 
υποδομής, που α^όμα^αιηδιατήρηση του σημερινού επι­
πέδου επενδύσεων να καθίσταται ε^αιρετι^ά δύσκολη, ^τα 
αρχικά στάδια ανάπτυζης,ηδιατήρηση του σημερινού επι­
πέδου επενδύσεων, ίσως σε βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρό­
θεσμη βάση, αποτελεί ίσως απαραίτητη προϋπόθεση για την 
ενθάρρυνση νέων επενδύσεων, που θα συμβάλουν με τη 
σειρά τους στην ανάπτυξη της περιφέρειας, ^ε πολλές από 
^^^.(^τ^^^,^^ίο^. 
Αριθ. C 212/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 8. 88 
τις περιφέρειες του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) δεν 
υπάρχει ανεπτυγμένος βιομηχανικός ιστός. Οι περισσότερες 
επιχειρήσεις είναι πολύ μικρές, λειτουργούν σε παραδοσια­
κούς τομείς της οικονομίας και δεν μπορούν να επεκταθούν 
εάν δεν τους δοθούν εξωγενή κίνητρα. Σε ένα δύσκολο περι­
βάλλον ίσως να δικαιολογείται η θέσπιση ορισμένων 
μορφών ενισχύσεων, όπως είναι οι ενισχύσεις εμπορίας, 
ώστε να μπορέσουν οι επιχειρήσεις των περιφερειών αυτών 
να συμμετάσχουν ουσιαστικά στην εσωτερική αγορά της 
Κοινότητας, τόσο ως παραγωγοί όσο και ως καταναλωτές. 
Χωρίς τις ενισχύσεις, οι επιχειρήσεις αυτές δεν θα μπορέ­
σουν να επωφεληθούν από τις ευκαιρίες που προσφέρει η 
εσωτερική αγορά. Κατά δεύτερο λόγο, ορισμένες περιφέ­
ρειες αντιμετωπίζουν διαρθρωτικά προβλήματα, π.χ. λόγω 
απομακρυσμένης γεωγραφικής θέσης, τόσο σοβαρά, ώστε 
να είναι σχεδόν αξεπέραστα. Για παράδειγμα, οι νησιωτικές 
περιοχές της περιφέρειας βρίσκονται μονίμως σε μειονε­
κτική θέση από πλευράς κόστους όσον αφορά το εμπόριο, 
λόγω των επιπρόσθετων δαπανών μεταφοράς. Το ίδιο ισχύει 
για τις δαπάνες επικοινωνίας. Οι λειτουργικές ενισχύσεις 
αυτού του είδους μπορούν να δημιουργήσουν στενότερες 
επαφές μεταξύ των λιγότερο ανεπτυγμένων περιφερειακών 
και των κεντρικών περιφερειών, και έτσι να προωθήσουν τη 
γενικότερη οικονομική ολοκλήρωση της Κοινότητας. Η 
Κοινότητα μπορεί, σε αναγνώριση των ειδικών δυσκολιών 
που αντιμετωπίζουν οι περιοχές αυτές, να επιτρέπει, κατά 
παρέκκλιση, ορισμένες λειτουργικές ενισχύσεις στις περιφέ­
ρειες του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) υπό τους 
εξής όρους: 
— η ενίσχυση να είναι περιορισμένης χρονικής διάρκειας 
και να χορηγείται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να συμβάλει 
στην κάλυψη των διαρθρωτικών μειονεκτημάτων των 
επιχειρήσεων που βρίσκονται στις περιφέρειες του 
άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο α), 
— η ενίσχυση να χορηγείται έτσι ώστε να προωθείται η 
συνεχής και εξισορροπημένη ανάπτυξη της οικονομικής 
δραστηριότητας και να μην προκαλείται πλεονασματική 
παραγωγική δυναμικότητα σε ορισμένους κλάδους σε 
κοινοτικό επίπεδο, τέτοια ώστε το συνεπακόλουθο κοι­
νοτικό κλαδικό πρόβλημα να είναι σοβαρότερο από το 
αρχικό περιφερειακό πρόβλημα* για το ζήτημα αυτό θα 
πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια προσέγγιση κατά κλάδο 
και ιδίως θα πρέπει να τηρηθούν οι κανόνες, οδηγίες και 
κατευθύνσεις της Κοινότητας που ισχύουν για ορισμέ­
νους κλάδους της βιομηχανίας (χάλυβας, ναυπηγεία συν­
θετικές ίνες, κλωστοϋφαντουργικά και έτοιμα ενδύματα) 
και γεωργίας, καθώς και για ορισμένες βιομηχανικές επι­
χειρήσεις μεταποιήσεως γεωργικών προϊόντων, 
— οι παρεχόμενες ενισχύσεις να μην παραβιάζουν τους 
συγκεκριμένους κανόνες που ισχύουν για την ενίσχυση 
προβληματικών επιχειρήσεων, 
— να αποστέλλεται ετήσια έκθεση στην Επιτροπή σχετικά 
με την εφαρμογή τους, στην οποία θα παρουσιάζονται οι 
συνολικές δαπάνες (ή η απώλεια εσόδων, σε περίπτωση 
φορολογικών απαλλαγών και μειώσεων των εισφορών 
κοινωνικής ασφάλισης κατά μορφή ενίσχυσης, καθώς 
και οι τομείς τους οποίους αφορούν οι ενισχύσεις, 
— να εξαιρούνται οι ενισχύσεις που έχουν σκοπό την προ­
ώθηση των εξαγωγών προς άλλα κράτη μέλη. II 
Μέθοδος εφαρμογής του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο 
γ) στις εθνικές περιφερειακές ενισχύσεις 
Στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ), προβλέπεται ότι οι 
ενισχύσεις που έχουν στόχο να συμβάλλουν στην ανάπτυξη 
ορισμένων οικονομικών περιοχών, στις περιπτώσεις που η 
βοήθεια αυτή δεν επηρεάζει αρνητικά τους όρους του εμπο­
ρίου σε βαθμό που να αντίκειται στο κοινό συμφέρον μπο­
ρούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά. 
1. Αρχές πον διέπουν τη μέθοδο 
Για την εφαρμογή του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) 
η Επιτροπή βασίζει τις αποφάσεις της σε μια μέθοδο που 
δίνει τη δυνατότητα να εξεταστεί η κοινωνικοοικονομική 
κατάσταση της περιοχής, τόσο σε σχέση με τις υπόλοιπες 
περιφέρειες του κράτους μέλους όσο και με την Κοινότητα. 
Έτσι η Επιτροπή μπορεί να διαπιστώσει, με γνώμονα το 
συμφέρον της Κοινότητας, αν υπάρχει σημαντική περιφε­
ρειακή ανισότητα και, αν ναι, να εξουσιοδοτεί το ενδιαφε­
ρόμενο κράτος μέλος, άσχετα από το επίπεδο οικονομικής 
ανάπτυξης, να ακολουθήσει μια περιφερειακή πολιτική σε 
εθνικό επίπεδο. Οι αποφάσεις της Επιτροπής βασίζονται 
στις εξής αρχές: 
— οι περιφέρειες αξιολογούνται με βάση τη γεωγραφική 
μονάδα NUTS επιπέδου III (μπορεί να χρησιμοποιηθεί 
μικρότερη μονάδα σε αιτιολογημένες εξαιρετικές περι­
πτώσεις), 
— στο πρώτο στάδιο της ανάλυσης η κοινωνικοοικονομική 
κατάσταση της περιοχής εξετάζεται με βάση δύο εναλλα­
κτικά κριτήρια: κατά κεφαλή ακαθάριστο εγχώριο 
προϊόν (ΑΕΠ) ή ακαθάριστη προστιθέμενη αξία σε τιμές 
συντελεστών και διαρθρωτική ανεργία, 
— ένα δεύτερο στάδιο ανάλυσης, που αφορά άλλους σχετι­
κούς δείκτες, ολοκληρώνει το πρώτο. 
2. Πρώτο στάδιο ανάλυσης 
Η κοινωνικοοικονομική κατάσταση μιας περιφέρειας αξιο­
λογείται με βάση ορισμένα κατώτατα όρια τα οποία υπολο­
γίζονται σε δύο στάδια. Το πρώτο αφορά τις ανισότητες 
εντός του κράτους μέλους, ενώ στο δεύτερο γίνεται προσαρ­
μογή αυτής της διαφοράς ώστε να λαμβάνεται υπόψη η 
κατάσταση εκείνων των κρατών μελών που έχουν μεγαλύ­
τερο επίπεδο ανάπτυξης σε σύγκριση με την υπόλοιπη Κοι­
νότητα. 
Δεδομένου ότι μπορεί να εγκριθεί η χορήγηση ενισχύσεως 
μόνο σε περιπτώσεις που η ενίσχυση αυτή ευνοεί την ανά­
πτυξη ορισμένων οικονομικών περιοχών, αυτό σημαίνει ότι 
η περιφέρεια θα πρέπει σε σύγκριση με το υπόλοιπο έδαφος 
του κράτους μέλους να παρουσιάζει κάποια καθυστέρηση, 
δηλαδή θα πρέπει να υπάρχει ένα ελάχιστο όριο αρνητικής 
περιφερειακής ανισότητας εντός του κράτους μέλους, 
άσχετα από τη θέση του κράτους μέλους της Κοινότητας. 
Αυτό το ελάχιστο όριο περιφερειακής ανισότητας θεωρείται 
ότι πληρούται αν: 
— το εισόδημα, υπολογιζόμενο ως κατά κεφαλήν ΑΕΠ/ 
ΑΠΑ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν/ακαθάριστη προστι­
θέμενη αξία) είναι τουλάχιστον κατά 15 °/ο χαμηλότερο, 
ή/και 
Ρ18,^ Επίσημη Εφημερία των Ευρωπαϊκών κοινοτήτων Αριθ,^Ι2^ 
^η διαρθρωτική ανεργία είναι τουλάχιστον κατά 10^ 
μεγαλύτερη από το μέσο όρο του κράτους μέλους. 
^ε άλλα λόγια ανοοείκτηςΑΕΙΙ^ΑΙΙΑ μιας περιφέρειας 
οεν υπερβαίνει το όριο του^ηκαιανοοείκτης της οιαρ^ 
θρωτικης ανεργίας οεν είναι χαμηλότερος απόΙΙΟ,^αι στις 
ουοπεριπτωσειςο^είκτης για το κράτος μέλος είναι 100. 
Ρια τη διαρθρωτικά ανεργία έχει καθοριστεί ένα πιο ελα^ 
στικόόριο^ λόγω της ανάγκης να μειωθείηανεργία, 
^υγχρόνως^ οι ενισχύσεις μπορούν να εγκριθούν μόνο εάν 
οεν επηρεάζουν αρνητικά τιςσυνθηκες του εμπορίου^ σε 
βαθμό που να αντίκειται προς το κοινό συμφέρον. Επειδή 
αύξηση των διάφορων που υπάρχουν ανάμεσα στις περιφέ^ 
ρειες και το χαμηλό επίπεοο ανάπτυξης των λιγότερο ευνοη 
μένων περιφερειών αντίκεινται προς το κοινό συμφέρον^η 
Επιτροπή όρισε ότιγια να χορηγηθεί ενίσχυση σε περιφέ^ 
ρειες κρατών μελων^για τα οποίαο^είκτης φανερώνει πιο 
ευνοϊκά κατάσταση απότο μέσοόροτης Κοινότητας^οι 
περιφερειακές ανισότητες αυτών των περιφερειών σε σχέση 
με τον εθνικό μέσο όρο θα πρέπει αντίστοιχα να είναι μέγα 
λυτερες, 
συνεπώς είναι απαραίτητο να προσ^ιοριστείησχετικη^ θέση 
των κρατών μελών εντός της Κοινότητας,Ρια τον υπολο^ 
γισμότηςθέσηςαυτης χρησιμοποιούνται ^υο ευρωπαϊκοί 
οείκτες για κάθε κράτος μέλος. Οι δείκτες αυτοί εκφράζουν 
τη θέση του κράτους μέλους όσον αφορά το εισόδημα και 
τη διαρθρωτικά ανεργία ως ποσοστό του αντίστοιχου κοινό 
τικοΰ μέσου όρου. Οι δείκτες υπολογίζονται ως μέσες αξίες 
πενταετούς περιόοου και ενημερώνονται ετησίως. Κατά τη 
οεΰτερη φάση ο ευρωπαϊκός ^είκτηςχρησιμοποιείταιγια 
την προσαρμογή του αντίστοιχου βασικού ελάχιστου ορίου 
για κάθε κράτος μέλος που βρίσκεται σε καλύτερη θέση από 
το μέσο όρο της Κοινότητας^ συμφωνά με τη σχετική θέση 
του εντός της Κοινότητας^ με χρησιμοποίηση του ακό 
λουθου τύπους 
(. . , ^ βασικό κατώτατο όριο ^ 100^ 
βασικόκατωτατοόριο^ ^ωπαϊκόςοείκτης ^ 
^^τροποποιημένο κατώτατο όριο. 
Αεοομένου ότιη κατάσταση κάθε περιφέρειαςεξετάζεται 
κατά πρώτο λόγο σε εθνικό πλαίσιο^οτΰπος αυτός ελατ 
τωνει τη σημασία του ευρωπαϊκού ^είκτη,Οσοκαλΰτερηη 
κατάσταση του κράτους μέλους σε σύγκριση με τον κοινό 
τικό μέσο όρο^ τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναιηκαθυστέ 
ρήση μιας περιφέρειας σε σύγκριση με το υπόλοιπο τμήμα 
του κράτους μέλους για να ^ικαιολογείταιηχορηγηση της 
ενίσχυσης. 
Τα κατώτατα όρια που ίσχυαν την Ιη Νοεμβρίου 19^7 
παρουσιάζονται στο ^^^^^^ Το ,^^^τ^ 
περιλαμβάνει κατάλογο των περιφερειών που έχουν εγκριθεί 
για περιφερειακές ενισχύσεις συμφωνά με το άρθρο 92 
παράγραφος^στοιχείογ^ μαζί με το ανώτατο ΰφοςενισχΰ 
σεως που ενέκρινεηΕπιτροπη για τις εν λόγω περιφέρειες. Ρια να μην είναι υπερβολικά αυστηρό το ελάχιστο όριο 
^ιαρθρωτικηςανεργίας^ καθορίζεται ανώτατο όριοανισό 
τητας που αντιστοιχεί σε δείκτη Ρ^ό,Αυτόοιευκολΰνειτη 
χορήγηση ενίσχυσης σε περιφέρειες με πολΰ δύσκολη κατά 
στάση όσον αφορά την ανεργία σε εθνικό επίπεοο^ ακόμα 
και ανηκατάσταση αυτή οεν είναι τόσο αρνητική σε κοινού 
τικό πλαίσιο, Αε^ομένου ότι ποικίλλει λιγότερο το ελάχιστο 
όριο για το ΑΕΙΙ^ΑΙΙΑ^οεν κρίθηκε αναγκαίο να καθορι 
στεί ανώτατο όριο ανισότητας, 
Τοπρωτοστάοιο της ανάλυσης που σκιαγραφήθηκε πάρα 
πάνω^ επιτρέπει μια βασική εξέταση της κοινωνικοοικονο 
μικης κατάστασης της περιφέρειας σε εθνικό και κοινοτικό 
πλαίσιο^ όσον αφορά την ανεργία και το εισόδημα, ωστόσο 
μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλοι οικονομικοί οείκτες 
για να ^οθεί σαφέστερη εικόνατης κοινωνικοοικονομικής 
κατάστασης μιας οεοομένης περιφέρειας, ^υνεπως^ το να 
πληρούται το κατώτατο όριο κατά το πρώτο στάδιο οεν 
εξασφαλίζει τη χορήγηση ενίσχυσης σε μια περιφέρεια,Ιο 
πρώτο στάδιο της ανάλυσης πρέπει να συμπληρώνεται από 
ένα δεύτερο στάδιο που επιτρέπει να ληφθούν υπόφη άλλοι 
σημαντικοί ^είκτες^ μεβάση ταοιαθέσιμα κοινοτικά και 
εθνικά στατιστικά στοιχεία, ^τους δείκτες αυτούς μπορούν 
ναπεριλαμβάνονταιοιτάσειςκαιη^ιάρθρωσητηςανερ^ 
γίας^η^ημιουργίανέωνθέσεωναπασχόλησης^ηκαθαρη 
μετανάστευση^η^ημογραφικηπίεση^ηπυκνότητατουπλη 
θυσμοΰ^το ποσοστό του ενεργού πληθυσμοΰ^ηπαραγωγι-
κότητα^η^ιάρθρωση της οικονομικής ^ραστηριότητας^ει^ 
κότεραησημασία των τομέων που βρίσκονται σε παρακμής 
οιεπεν^ΰσεις^ηγεωγραφικηθέση καιτοπογραφίακαιη 
υποδομή, ^πόορισμένεςσυνθηκες^ καιι^ίωςγιαπεριφέ 
ρειες που πλησιάζουν τα ελάχιστα όριατα οποία εφαρμό 
ζονται στο πρώτο στάοιο της ανάλυσης^ ενοέχεται να απο 
δειχτεί κατά τη δεύτερη φάση ότι συντρέχουν επαρκείς 
λόγοιγιατη χορήγηση ενισχύσεων ακόμακαι σε περιφέ 
ρειες που ^εν πληρούν τα ελάχιστα όρια που καθορίστηκαν 
κατά το πρώτο στάδιο, 
^.^^^^^^^^^^ 
Ια διαφοροποιημένα ανώτατα όρια ενισχύσεων καθορί 
ζονται συμφωνά με την αρχή που διατυπώνεται στο σημείο 
9στοιχείο^των άρχων συντονισμού ^,^αρχη αυτή προ 
βλέπει ότι το ΰφος της ενίσχυσης πρέπει να προσαρμόζεται 
ανάλογα μετο εί^ος^τηνέντασηη τονεπείγονταχαρα 
κτηρατων περιφερειακών προβλημάτων^όπως επιδιώκεται 
με τα διάφορα ανώτατα όρια που καθορίζονται στο σημείο 
2των άρχων συντονισμοΰ^2^ 30^, 
^την πράξη τα ανώτατα όρια που εγκρίνειηΕπιτροπη όταν 
λαμβάνει αποφάσεις βάσει των άρθρων 92 και 93 είναι 
συχνά χαμηλότερα^και πολλές φορές αρκετά χαμηλότερα^ 
απότα προαναφερόμενα ανώτατα όρια. 
^^^^(^τη^^^7^ 
Αριθ. 0 212/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 8. 88 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι 
Κατάλογος των περιφερειών του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) 
ΕΛΛΑΔΑ 
ΙΡΛΑΝΔΙΑ 
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 
ΓΑΛΛΙΑ: 
ΙΤΑΛΙΑ: 
ΙΣΠΑΝΙΑ· Το σύνολο του εδάφους αυτών των 
κρατών μελών 
Υπερπόντια διαμερίσματα 
ΟΙαΒηα 
Βίΐ5ΐ1ΐ03ΐα 
διαίια 
Ρα§1ΐ3 
€3ΓΠρ3ΠΙ3 
Μο1ι$ε 
53Γ(1εξη3 
Αβηιζζι 
Εχικπικίιιπι 
Αη(1α1υαα 
035ΐι1ΐ3-ί3 Μ3ηεΗ3 
03ΐΐΟ3 0ιΐ3άε1ουρε 
0αγ3ηε 
Μ3Πΐηιςιιε 
Κ,έιιηιοη 
Κε§§ιο άι 0313&Π3 
Οοχεηζα 
0313ΠΖ3ΓΟ 
Ροιεηζ3 
Μ%ίεΓ3 
Α&πξεηω 
Εηηα 
Ρ3ΐεητιο 
Μεχχιηα 
ΪΓ3ρ3Π1 
€3ΐΐ3Π155εΐ13 
0313Π13 
Κ3§α$3 
8ΐΓ30α$3 
Βπη(1ΐ5ΐ 
Εεοοε 
ΡθΒ%13 
Βαη 
Τ3Γ3ΠΙΟ 
Νιροΐι 
Βεηενεηω 
Ανεΐΐιηο 
δαΙεΓηο 
€35εΛ3 
€31ΠρθΙ)3550 
Ιδειηια 
ΝυοΓο 
Οπ5ΐ3ηο 
€3ξΙΐ3Π 
83553Π 
ΤεΓ3ΓΠΟ 
ΙΆςαιΐ3 
Ρε503Γ3 
ΟΗιεπ 
Β3(ΐ3)ΟΖ 
θ3οεΓε? 
ΟηηΆάί 
€θΓ(1θΙ)3 
δενι!ΐ3 
Αΐηιεπ3 
Μ3ΐ3§3 
ΟάαΊζ 
ΗυεΙΥ3 
Α1Β3εειε 
€υεη€3 
ΤοΙεάο 
Ου<1*1 Κε3ΐ 
0ϋ3(ΐ3ΐ3)3Γ3 
ΟΓεηχε 
Ροηιενε^ 
1\ΐξθ 
1.3 €θΓυη3 
12. 8. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. € 212/7 
Οίδΐιΐΐϋ και Ιχόη 
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ· ΜϋΓ013 
Τεηιεί 
Οευι» και ΜεΙιΙΙ» 
Βόρεια Ιρλανδία ΖαπιοΓα 
Ανιΐί 
5α1αηιαηε3 
$οπ& 
Ιχοη 
Ρ3ΐεηεΐ3 
ναΐΐαάοΐκΐ 
5εξονΐ3 
ΒυΓξο: 
ίαδ ΡϊΙπΐ3$ 
Τεηεπίε 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II 
Κατώτατα όρια που χρησιμοποιούσε η Επιτροπή την 1η Οκτωβρίου 1987 
Βέλγιο 
Γαλλία 
Κάτω Χώρες 
Δανία 
Γερμανία 
Ηνωμένο Βασίλειο 
Ιταλία 
Ιρλανδία 
Λουξεμβούργο 
Ελλάδα 
Ισπανία 
Πορτογαλία ΑΕΠ/ΑΠΑ 
κατά κεφαλή 
82 
77 
79 
73 
74 
83 
85 
85 
77 
85 
85 
85 Διαρθρωτική 
ανεργία 
110 
118 
110 
121 
136 
110 
116 
110 
145 
128 
110 
125 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III 
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΧΕΙ ΕΓΚΡΙΘΕΙ Η ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΣΥΜ­
ΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 92 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3 ΣΤΟΙΧΕΙΟ γ) ΤΗΝ 1η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1987 
Σημείωση: Εφόσον δεν υπάρχει άλλη ένδειξη, τα ανώτατα όρια ένταξης των ενισχύσεων δίνονται σε ακαθάριστο, 
για τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία και σε καθαρό για το Βέλγιο, τη 
Δανία, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο 
1. ΓΑΛΛΙΑ 
Α. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 25 °/ο ή 50 000 ΡΡ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως 
Οζει^ε, Οαηίδΐ, Αικίε, ΙοζέΓε, ΡνΓέηέεδ-ΟπεηΐίΐΙεχ, Ηαυιε-ΟθΓ5ε, Οοπε άυ δυά, τμήματα των περιφερειών 
Απ1εηηε$, Νοπ3, Ραϊ-άε-ΟδΙίυ, ΜευηΗε-ει-Μθ5ε11ε, Μευ$ε, Μο$ε1Ιε, Υο5ξε$, Β3$-ΚΗιη, Ηίυΐ-ΚΗιη, Ι,οίΓε-ΑιΙίΐη-
ιιςυε, €όιε$-()υ-ΝθΓ(1, ΡιηυιεΎε, Ι11ε-ει-νι1αιηε, ΜοώιΗαη, ΟΚαΓεηιε-Μ^πΐιπιε, ΡχΓεηεε$-Αιΐ3ηΐιςυε$, Απε§ε, 
ΑνενΓοη, 1οι, Ταπί, Οοπ-έζε, Ηίΐιίε-Υιεηηε, ΑηΙέοΗε, ΙοίΓε, ΑΠιεΓ, Η»υΐε-ίοΐΓε, Ραγ-άε-ϋόιτιε, Οζτά, Ηεπιυΐι 
Αριθ. 0 212/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 8. 88 
Β. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 17 ο/ο ή 35 000 ΡΡ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως 
ΟζΙνίάοΒ, ΜΑΐκΗε, Μαιπε-ει-ΙοίΓε, Μανεηηε, νεικίέε, ΟΊιακηΐβ, Οευχ-δένΓε$, Υιεηπε, ϋοκίοςηε, ίαηιίεχ, Ιοί-ει-
Ο&τοηηε, Οε«, Η&υιε$-ΡγΓέηεε$, Ταπι-ει-ΟαΓοηηε, τμήματα των περιφερειών Ατ(1εηηε$, Ηαυίε-Μαπιε, Αι$ηε, 
δοιτιπιε, δειηε-Μ&πΐιιηε, ΟΗετ, Ιη&ε, ΟΓηε, Νοκί, Ρ&$-()ε-€&ΐ3ΐ5, ΜευπΗε-ει-Μθ5ε11ε, Μευ$ε, ΜοδεΙΙε, Υο$βε:, 
Ηαυί-ΙΙΗιη, Ηίΐυιε-δαδηε, ίοίΓε-ΑιΙ&ηιιςυε, €όιε$-άυ-ΝθΓ(1, Ριηι$ιέΎε, ΙΙΙε-ει-ΥιΙ&ιηε, ΜοώιΗ&η, ΟΗδΓεηιε-Μαπιιιηε, 
ΟίΓοηΗε, ΡγΓ6ηέε5-Αΐ1αηΐιςιιε5, Απέ§ε, ΑνεχΓοη, Ηαυιε-ΟαΓοηηε, Ιοι, Ταπί, ΟοΓΓέζε, Η&υΐε-Υιεηηε, ΑτάέοΗε, ΙοίΓε, 
ΑΙΙιεΓ, Ηίυιε-ΙοίΓε, Ρυγ-()ε-ΏόΓηε, Ο,&τά, Ηέταιιΐι, ΒοιιοΗε5-(1υ-Κ.Ηόηε, Υ&Γ 
2 ΙΤΑΛΙΑ (') 
Α. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 15 ο/ο (μέχρι 31.12.1987) 
Τμήματα των περιοχών Τοσκάνης, Μ&ΓοΗε, υΊτιΒη», Ιαζιο 
Β. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 8 °/ο 
Τμήματα των περιοχών Ριεπιοπιε, ΥαΙΙε ά'Αο$α, Ιιςιιπίΐ, ΙοιπΒίηΙια, ΪΓεπίιηο-Αίιο Αάίξε, Υεηειο, ΡπυΙι-Υεηεζιι 
Οιιιΐι», Ειτιιΐΐί-Κοηιαβηα 
Γ Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 7 ο/ο 
Τμήματα των περιοχών Το$ο%η%, Μίΐ-οΗε, υπώπ», Ιαζιο, Ριεπιοπιε, Υ&ΙΙε ά'Αο$η, Ιιςυπα, ΙΧ>ΓΠΟ&Γ<1Ι&, ΤΓεηπηο-
Αΐιο Α(Ιΐξε, Υεηεω, ΡπυΙι-Υεπεζΐ3 Οιυΐια, Επιι1ια-Κ.οπΐ2£η3 
3. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ 
Α. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 20 ο/ο (καθαρό) 
Νΐ]ΐπεξεη, Ζακίοοδί-ϋτεπιπε, ΟεΙίζΐ)! Τμήματα των περιοχών Οο$ι-Οοηιη§εη, Ζηιά-Ώπώητξ 
Β. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 25 ο/ο 
Ονεπξ ΟΓοηιπβεη, Τνεηιε, Ηείπιοηοΐ, Ιε1γ$ι«1, Τι1ΒυΓ§, Οεη ΒοδοΗ, Μ&ΜίηεΗι, ΥαΙκεηοιίΓξ και διίΐϊπΐ Τμήματα 
των περιοχών Οο$ι-€Γοηιηξεη, Νοοκί-Ρπΰίΐ&ηά, Ζυιάοο$ι-Ρπε$Ι&η(Ι 
Γ Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 15 ο/ο 
ΑτηΗεπι και ΖυκΙνε$ι-Ρπε$1&η(Ι Τμήματα των περιοχών ΝοοκΡίιπώιΐΓβ, Νοοκί-Ρπεϊίαικί, Ζυι6οο$ι-Ρπε$Ι&η(1, 
Νοοπί-Ονεπ^εΐ 
4 ΒΕΛΓΙΟ 
Α Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 20 ο/ο ή 3 500 ΕΟΈ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως με ανώτατο 
όριο 25 ο/ο 
Ηα$$ε1ι, Μ%&5εικ, ΤοηξεΓεη, ίιέ^ε, Οπαπετοι και Μοη$ Τμήματα των περιοχών δοΐβηιε;, ΤΗαιη 
Β Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 15 ο/ο ή 2 500 Ε€Ό ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως με ανώτατο 
όριο 20 ο/ο 
ΤιίΓηΗοαΐ, Οικ$πιυΐ(1ε, ΥειίΓηε, ΙερεΓ, Βα5ΐο§ηε, ΜαιχΗε-εη-Ραπιεηηε, ΝειιίεΗαιε^ιι, Οιηαηΐ, ΡΗιΙιρρενιΙΙε, Ατίοη και 
Υιποη Τμήματα των περιφερειών ΤΗυιη, Ηιιχ, ΥεΓνιεη, Ν&ωιΐΓ 
5 ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ 
Α Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 25 ο/ο 
Τμήματα των περιφερειών Ε5οη-5υ.ι·-Αΐζειιε, Οαρείΐεη 
(') Από την 1η Ιανουαρίου 1988, όλες σχεδόν οι περιφερειακές ενισχύσεις στην Κεντρική και Βόρεια Ιταλία καταργήθηκαν 
12. 8. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ο 212/9 
Β. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 20 ο/ο 
Τμήματα των περιφερειών Ε$εΗ-5ΐΐΓ-Α1ζΜΐΰ, α&ρΕίΙκη 
Γ Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 17,5 ο/ο 
6. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ 
Α. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 75 ο/ο ή 10 000 ΕΟΙΙ ανά δημιουργούμενη θέση απασχόλησης 
(για εταιρείες με δέκα υπαλλήλους το πολύ και όπου η πάγια επένδυση δεν υπερβαίνει τις 600 000 Ε€Ό) 
δΗείΙαικΙ Ι$1αηά$, Οώπεχ ΒΙ&ηά;, ΤΗυοο, ΨιεΚ, διηΗεΗίΐηοΙ, Ιην^οκίοη αηά Οιηξν&ΙΙ, δΐιχε ζηά ΨεΜεΓ Κθ55, 
Ιηνεπιε$$, ΡοΓΓΰδ αηά ΠρρεΓ Μεταχ, ΒαάεηοεΗ, ΙοεΗίίΒεΓ, Ψε$ιεΓΠ Ι$1ε5, ΟΒαη, Ι$\χγ/Μιά Ατξγ\\, ϋιιηοοη αηά Βιιιε, 
€&ΓπρΒεΙΙιονη 
Β. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 30 ο/ο ή 5 500 ΕΟυ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως με ανώτατο 
όριο 40 ο/ο 
Αγγλία 
ϋνεφοοΐ, Ψκΐηε; ΖΛΑ ΚυηεοΓη, Ψι§&η αηά δι Ηε1εη$, ΨΐΓΓ%1 &ηά ΟΗεδίεΓ, ΨθΓΚιη§ιοη, ΒυΗορ Αυείίΐαηά, Ηαπίε-
ροοΐ, Μι<1(1ΐ€$Ι)Γ0ΐι§Η, Νενεα5ΐ1ε-ιιροη-Τγηε, δουΐΗ Τγηε$ΐ(Ιε, διοε1αοη-οη-Τεε5, δυηάεΗ&ηά, ΚοιΗεΓΗαπι αη(1 ΜεχΒο-
Γθΐα§Η, δευηΐΗοφε, ΨΗιών, €οώγ, ΡαΙπιοϋΐΗ, Ηεΐχίοη, Νετνςιυγ, Ρεηζαηεε &ηά δι Υνεχ, ΚεάηιιΗ ζηά ΟίΐιηΒοΓηε 
Σκωτία. 
ΑτΒΓοαίΗ, ΒαιΗ^αίε, Ουπιηοείί αη<1 δίηςυΗαι-, ΟαπιΒαηοπ, ϋυικίεε, ΟΊ3Χ£ον, Οεεηοείί, ΙΓνιηε, ΚιΙπιαΓποεΙί, ]_ζηζΑ-
δΗίΓΟ 
Ουαλία: 
ΑΒεΓά&Γε, €&Γ(Ιΐβ&η, ΕΒΒν Υ&Ιε αηά ΑΒεΓςανεηηχ, Ρΐιηΐ αηά ΚΗγ1, ΗοΙχΒε&ά, ΕαπιρείεΓ 3ηά ΑΒεηεΓοη, ΜεηΗ/Γ αηά 
ΚΒ/Γηπεχ, ΝειιΗ &ηά Ροπ ΤδΙΒοι, Ροηΐγρπ<1 αηά ΚΗοικΙίΙα, δουΐΗ ΡειτιΒΓοΙ^εχΗίΓε, ΨΓεχΗ&ιη 
Γ. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 20 ο/ο ή 3 500 ΕΟΙΙ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως με ανώτατο 
όριο 25 ο/ο 
Αγγλία: 
Αεεπηξίοη &πά Κο$$επ(1&Ιε, ΒΙαεκΒιιπι, Βοΐΐοπ &ηά Βυιγ, Τμήμα του ΜαηεΗεχιεΓ, ΟΙαΉαιτι, ΚοεΒά&Ιε, Ό^ώτίξίοη, 
ΟιίΓΗ&Γη, ΜοφεΐΗ ζηά Α$Ηιη§ΐοη, Βαπυΐεχ, Βτζάίοτά, Οοηε&:ιεΓ, Οππι$Βγ, Ηαΐΐ, δΗείίιεΙά, ΒιππιηςΗαπι, Οονεηΐιγ 
αηά Ηιηεκίεχ, ΟυάΙεχ ζηά δ^ηάνεΙΙ, ΚκΙάεπηιηδίεΓ, Τείίοκί αηά ΒπάςηοηΗ, Ψα1$α11, ΨοΙνεΓίαιηρίοη, ΟίΐηίΒοΓοιιςΗ, 
ΒοΗιηιη αηά ϋ$1«3κ1, Βυάε, Οηάεήοτά &ηά Κο$$-οη-Ψγε, ΡΙχπιουΐΗ 
Σκωτία· 
Α/Γ, ΑΠοδ, Β&άεηοεΗ, ΟδίτιρΒεΙΙΐονη, ϋαηίεπηίιηε, Ουηοοη &ηά Βυιε, Ρ&ΙΚίΓΐί, ΡθΓΓε$, ΟίΓναη, ΙηνεΓςοΓάοη ιηά 
ϋιη^αΙΙ, ΚιΑε&Ιάχ, ίοεΚαΒεΓ, Νενιοη διεν&π, δ^νε αηεΐ Ψε$ιεΓ Κθ55, διεν&ΠΓν, δΐΓ&ηΓ3εΓ, δυΐΗεΗ&ηά, ΨεκιεΓη 
Ι$Ι«, Ψιεκ 
Οναλλία-
Β&ηξΟΓ &η(Ι ΟαεπιαιτΌη, Βπ(1§εη(1, €Άΐάιίί, ΡυΗςυ^, Η&νεΓΪθΓ(1νε$ι, ΕΙ&ηεΙΙι, Νενροη, Ροηΐ/ροοΙ ζηά ΰνπιΒηη, 
ΡοηΗπΐ3(1οε αηά Ρίε5ΐιηιο§, ΡνΐΙΗεΙι, δν^ηχεα 
Δ Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 11 ο/ο εφόσον η ενίσχυση δεν υπερβαίνει τα 100 000 Ε€Ό 
Αστικές περιοχές των. Ηαεκηεν, Ιίΐιηςιοη, ΙίπιΒειΗ, ΒΓεηι, Ηαπιπιεκπιιΐΐι ζηά ΡυΙΒ&ιη, 1εεά$, ΙειεεδίεΓ, Νοιιιη-
§Ηαπι, Το\νεΓ Ηαηιίευ, Ψ&η(1$\νοΓΐΒ, ΒιίΓηΙεχ, Ε&Ιιηβ, ΟΓεεηνιεΗ, Ηαπηςεχ, Ιενι$Ηαπι, ΝετνΗαπι, δουιΒν&ΓΚ 
Ε. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 7,5 ο/ο ή 3 500 ΕΟΌ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως με ανώτατο 
όριο 11 ο/ο 
Διοικητικές περιφέρειες των €εΓεάΐξΐοη, Μειποπηγάά, ΒΓεεΙ^οηε^, Μοηίξοιηειγ, Κ&άηοΓ 
7 ΔΑΝΙΑ 
Α. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 25 ο/ο ή 4 500 ΕΟΙΙ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως με ανώτατο 
όριο 30 ο/ο 
ΒΟΓΠΗΟΙΙΏ, ΡεΓοε, 5ΪΙΤΙ5Ο και άλλα νησιά 
Αριθ. € 212/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 8. 88 
Β. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 20 ο/ο ή 2 500 Ε€υ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως με ανώτατο 
όριο 25 ο/ο 
Τμήματα των περιφερειών δβηάεπχΐΐίΐηα1, Ιοίΐίΐηά, Ρνη και Ι&ηξεί&ηά 
Γ. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 17 ο/ο ή 3 000 ΕΟΙΙ ανά δημιουργούμενη θέση απασχολήσεως με ανώτατο 
όριο 22 ο/ο 
Τμήματα των περιφερειών ΝοΓφνΙΙαηά, νώθΓ§, Κιηξ^οιηξ, ΚιΒε, δοπίΐεηχΐΐαη^, Αατ[\\ι$ 
8. ΙΣΠΑΝΙΑ 
Α. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 45 ο/ο 
Τμήματα των περιφερειών Μ&άπά, Α5ΐυπα5 
Β. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 30 °/ο 
€&πι&οπ& Τμήματα των περιφερειών Αΐιοαηιε, Οα$ΐε11όη, ν&Ιεηα%, Α5ΐιιηα5, Ζ&Γ»£ΟΖ», νιζο&γ&, ΑΙ&ν& 
Γ. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 20 °/ο 
Τμήματα των περιφερειών Ουιρύζοοα, Ζ<ιπΐ£θζα, νιζαγΛ, Λίαν*, ΗυείΟΣΐ, Ν&\ζπ&, Β&ΓοεΙοη& 
9. ΓΕΡΜΑΝΙΑ (')(2) 
Α. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 23 °/ο 
ΑιηΙ)€Γ£, δοΚναη(1θΓί 
Β Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 18 °/ο 
ΗεκΙε-ΜεΙοίοΓΤ, ΟιιχΗανεη, ΒτεΓπεΓΗ&νεη, 'ΨιΙΗεΙπιχΚανεη, ΕπκΙεη-ΙεεΓ, ΑηιπιεΓίαηά-ΟΙορρεηΒιΐΓζ, ΟΙάεηουτξ, 
Μερρεη, ΝοηίΗοΓη, Ιιη§εη, ΟείωοΙΗΙεπίξο, δίειηίυη, ΑΗ%υ$, ΒοοΗοΙι, ΚΙενε-ΕπιιηεποΗ, ΚεοΚΙιπβΗ&ιι^εη, Βπίοη, 
ΑΙ$ίεΙ(1-ΖιεξεηΗ&ιη, Οιυη, Ιά&Γ-Οοεπιειη, (Γ-οοΚειτι-ΖεΙΙ, ΤπεΓ, ΒιώιΐΓ^-Ρηιπι, 5&&Γ0ΓυαΚεη, ΚοώεηουΓξ ο ά Τ, ΡΙΓ-
ιη&5εη$, ΝοΓο'ίπεδΙαηο', διηυοιηβ, Ρ&$$&ιι Τμήματα της περιοχής Ιαηάαυ ι ά ΡΡ 
Γ. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 15 ο/ο 
δαάε-ΒΓεωείΎοάε, 5γ1ςε, ϋπίεπνεχει·, ΒΓεπιεπ, ΚοιεηουΓξ/Ψυπίίηε, Ραΐΐιηςίκκιεί, Οηί$ώζϊι ΏιερΗοΙζ-ΥεαΗω, 
ΝιεηουΓξ-5οΗ3ΐΐΓηοιΐΓξ, Ηαιηείη, Οοεδίεΐά, Ώυι$οιΐΓβ-ΟοεΓΗ&ιι$εη, ΒοεΗαιτι, Οοηιηιιη(ϋιιάιηβΗ&ιι$εη, 5οε$ι, Β&ά 
Κτευζη^οΗ, ΑΙζεχ-Ψοηη:, ΨειβεηοιίΓξ ιη Β&χεΓΠ, Νουιτι&ΓΚι ι ά Οοεψ^Ιζ, ΝοΓοΊιη&εη, ΙιζεΗοε, δοΐιαυ, Ηοίζ-
ιηιηάεη-, ΗΟΧΙΟΓ, Νευ^αάι ζ ά 5%%Ιε, Β&ιτιοεΓξ, Ψειάεη ι ά Οοεφ&Ιζ, Κε§εη5ουι·§ Τμήματα της περιφέρειας 
ΟϊΠίώι-υχΙί 
Δ. Ανώτατο όριο έντασης της ενίσχυσης 12 ο/ο 
ΡΙεη$ΒιΐΓξ-5οΗΙε5νΐξ, ίιιηεΒιΐΓ§, ΟεξξεηαΌ^ 
(') Η ΖοηεηΓ3η(1§ε1>ιει, το Βερολίνο (Δυτικό) και τα συστήματα περιφερειακών ενισχύσεων δεν περιλαμβάνονται στον πίνακα αυτό 
(2) Από την 1η Ιανουαρίου 1988