ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 11ης Νοεμβρίου 1998

σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Γερμανία υπέρ της ESF Elbestahlwerk Feralpi GmbΗ, Riesa, Σαξονία

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1998) 3556]

(Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(1999/580/ΕΚΑΧ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα,

την απόφαση αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικών κανόνων για τις ενισχύσεις προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα(1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 5,

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο, και έλαβε υπόψη τις εν λόγω παρατηρήσεις,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I

Στις 18 Νοεμβρίου 1997 η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 6 παράγραφος 4 της απόφασης αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ (στο εξής "κώδικας ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα") όσον αφορά τη χορήγηση ορισμένων επιχορηγήσεων εκ μέρους της Γερμανίας στη χαλυβουργική επιχείρηση-ΕΚΑΧ ESF Elbestahlwerk Feralpi GmbΗ, στη Riesa/Σαξονία (στο εξής "ESF"). Με επιστολή της 2ας Δεκεμβρίου 1997, η Γερμανία ενημερώθηκε για την απόφαση και κλήθηκε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός ενός μηνός. Με τη δημοσίευση της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(2), οι ενδιαφερόμενοι κλήθηκαν επίσης να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

Με επιστολή της 6ης Ιανουαρίου 1998, η Γερμανία ζήτησε μια πρώτη παράταση της προθεσμίας για την απάντηση έως τις 5 Φεβρουαρίου 1998 και με επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 1998 νέα παράταση έως τις 27 Φεβρουαρίου 1998. Με επιστολή της 23ης Φεβρουαρίου 1998, η Επιτροπή ενέκρινε την αίτηση αυτή, επεσήμανε ωστόσο ότι δεν μπορεί να χορηγηθεί νέα παράταση. Με επιστολή της 3ης Μαρτίου 1998 (η οποία καταχωρίστηκε στις 5 Μαρτίου 1998) η Γερμανία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της σχετικά με τις σημαντικές πτυχές της κίνησης της διαδικασίας. Πρόσθετες παρατηρήσεις υποβλήθηκαν με επιστολή της 19ης Μαρτίου 1998.

Στις 17 Μαρτίου 1998, η Επιτροπή έλαβε τις παρατηρήσεις μιας εθνικής χαλυβουργικής ένωσης τις οποίες διαβίβασε στη Γερμανία με επιστολή της 1ης Απριλίου 1998, από την οποία ζήτησε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της μέχρι τις 17 Απριλίου 1998. Με επιστολή της 25ης Μαρτίου 1998, η Γερμανία υπέβαλε πρόσθετες παρατηρήσεις σχετικά με την κίνηση της διαδικασίας, και με επιστολή της 22ας Απριλίου 1998 υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με τη θέση της προαναφερόμενης χαλυβουργικής ένωσης.

Με επιστολή της 24ης Απριλίου 1998, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Γερμανία όσον αφορά την προσωρινή της θέση σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της συνθήκης ΕΚΑΧ. Με επιστολή της 6ης Μαΐου 1998 (που καταχωρίστηκε στις 8 Μαΐου 1998), η Γερμανία απάντησε επί του θέματος.

II

Τον Μάρτιο του 1993, η Επιτροπή ενέκρινε, σύμφωνα με το άρθρο 5 τρίτη περίπτωση της απόφασης αριθ. 3855/91/ΕΚΑΧ(3) (πέμπτος κώδικας ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα), τη χορήγηση περιφερειακών επενδυτικών ενισχύσεων ύψους 85 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων υπέρ της ESF(4). Η Επιτροπή ενέκρινε μια επενδυτική επιχορήγηση ύψους 19,55 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, μια επενδυτική πριμοδότηση ύψους 5,3 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, ένα δάνειο ΕRΡ για την προστασία του περιβάλλοντος ύψους 6,215 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων και μια κρατική εγγύηση για την κάλυψη δανείου συνολικού ύψους 60,8 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Τον Ιανουάριο του 1995, εγκρίθηκε πρόσθετη ενίσχυση για περαιτέρω επενδύσεις ύψους 51 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων(5). Η έγκριση αυτή αφορούσε επενδυτική επιχορήγηση ύψους 11,73 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, επενδυτική πριμοδότηση ύψους 4,98 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων και εγγύηση για την κάλυψη δανείου ύψους 23,975 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων.

Κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, η Γερμανία ανακοίνωσε πριν από την κίνηση της παρούσας διαδικασίας ότι από το εγκριθέν ποσό της εγγύησης ύψους 60,8 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων (ενίσχυση Ν 351/92) χρησιμοποιήθηκαν 7,2 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα και από το εγκριθέν ποσό της εγγύησης ύψους 23,975 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων (ενίσχυση Ν 673/94) χρησιμοποιήθηκαν 4,8 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα για πιστώσεις κεφαλαίων κίνησης και ότι το ποσό της τελευταία προαναφερόμενης εγγύησης αυξήθηκε κατά 25000 γερμανικά μάρκα σε 24 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα.

Το 1995 καταβλήθηκε μια πρόσθετη, μη κοινοποιηθείσα επενδυτική επιχορήγηση, ύψους 9,35714 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Επιπλέον, η ESF έλαβε επενδυτική πριμοδότηση ύψους 1,236 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Το 1997 χορηγήθηκε κρατική εγγύηση για την κάλυψη πιστώσεων κεφαλαίων κίνησης ύψους 12 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Επιπλέον, εγκρίθηκε η χορήγηση πρόσθετης κρατικής εγγύησης για την κάλυψη επενδυτικού δανείου ύψους 18,2 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Τα έγγραφα της εγγύησης διαβιβάστηκαν στις τράπεζες με τον όρο να χορηγηθεί η εγγύηση μόνο μετά την έγκριση της Επιτροπής.

Με επιστολή της 25ης Μαρτίου 1998, η Γερμανία πληροφόρησε την Επιτροπή ότι μια πρόσθετη επενδυτική επιχορήγηση ύψους 1,35586 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, η οποία με επιστολή της 13ης Οκτωβρίου 1997 είχε ανακοινωθεί απλώς ως προβλεπόμενη αύξηση της ενίσχυσης (συνεπεία της αύξησης των επενδυτικών δαπανών) στην πραγματικότητα την εποχή εκείνη είχε ήδη καταβληθεί.

Ο ακόλουθος πίνακας παρέχει μια συνοπτική εικόνα των προαναφερόμενων ποσών:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

ΙΙΙ

Η Γερμανία υποστηρίζει ότι μολονότι ένα μέρος των επιλέξιμων επενδύσεων που πραγματοποιήθηκαν μέσω της μη κοινοποιηθείσας επενδυτικής επιχορήγησης και της επενδυτικής πριμοδότησης ύψους 11,949 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων συνδέεται με τις επιλέξιμες επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν με τη χορήγηση των ενισχύσεων Ν 351/92 και Ν 673/94, αφορά ωστόσο δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συνθήκης ΕΚΑΧ. Κατά συνέπεια, επιθυμεί να μειωθεί η ένταση των ενισχύσεων για το εν λόγω σχέδιο στο ανώτατο επιτρεπόμενο όριο 23 % σύμφωνα με το καθεστώς περιφερειακών ενισχύσεων που ίσχυε το 1994 και να επιστραφεί η διαφορά.

Η Γερμανία θα απαιτήσει εξάλλου ένα πρόσθετο ποσό που σχετίζεται με το επενδυτικό σχέδιο του 1995, το οποίο θεωρεί ότι αφορούσε την παραγωγή της επιχείρησης που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της συνθήκης ΕΚΑΧ.

Η διάκριση που πραγματοποιεί η Γερμανία μεταξύ των τομέων ΕΚΑΧ και μη ΕΚΑΧ βασίζεται σε έκθεση του καθηγητή Hensel του πανεπιστημίου Montan (Montanuniversität) του Freiberg, Σαξονία, του οποίου τα συμπεράσματα στηρίζονται κυρίως στην πεποίθηση ότι από τη θερμοκρασία του υλικού που αποτελεί αντικείμενο επεξεργασίας στις διαφορετικές εγκαταστάσεις καθορίζεται εάν η παραγωγή εμπίπτει ή όχι στη συνθήκη ΕΚΑΧ. Η ψυχρή έλαση του χάλυβα δεν εμπίπτει επομένως στο πεδίο εφαρμογής στη συνθήκης ΕΚΑΧ. Κατά συνέπεια, η ευθυγράμμιση επιμήκων προϊόντων θερμής έλασης θεωρείται επίσης ως δραστηριότητα που δεν εμπίπτει στη συνθήκη ΕΚΑΧ.

Η Γερμανία υποστηρίζει ότι οι ενισχύσεις υπέρ επιχειρήσεων που εμπίπτουν στη συνθήκη ΕΚΑΧ δεν πρέπει να εκτιμώνται σύμφωνα με μοναδικό κριτήριο τις διατάξεις που εφαρμόζονται στον εν λόγω τομέα, δηλαδή τον κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα αυτό, οι οποίες δεν μπορούσαν να προβλεφθούν κατά τη σύνταξη της συνθήκης ΕΚΑΧ, θα είχαν ως αποτέλεσμα, λόγω της ζήτησης, μια μεγαλύτερη αλληλεπίδραση της παραγωγής ΕΚΑΧ και της παραγωγής μη ΕΚΑΧ. Οι επενδύσεις επιχειρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 80 της συνθήκης ΕΚΑΧ θα έπρεπε, επομένως, να μπορούν να λαμβάνονται υπόψη, σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ, για τη χορήγηση ενισχύσεων.

Όσον αφορά τις εγγυήσεις που εγκρίθηκαν με τους αριθμούς ενισχύσεων Ν 351/92 και Ν 673/94, η Γερμανία θεωρεί ότι η μερική χρησιμοποίησή τους για τη χρηματοδότηση των πιστώσεων κεφαλαίων κίνησης εγκρίθηκε από την Επιτροπή. Ως προς αυτό, οι γερμανικές αρχές αναφέρονται σε τηλεομοιοτυπία της 17ης Δεκεμβρίου 1992 που απεστάλη σε υπάλληλο της ΓΔ IV αρμόδιο για την υπόθεση Ν 351/92, στην οποία αναφερόταν ότι από την κατά 80 % εγγύηση καλής εκτέλεσης, 18 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη των ζημιών που σημειώθηκαν κατά την υλοποίηση των επενδύσεων και των ληξιπρόθεσμων τόκων. Η Γερμανία επισημαίνει επίσης επιστολή της 26ης Σεπτεμβρίου 1994 που αφορά την ενίσχυση Ν 673/94, στην οποία αναφέρεται ότι από το συνολικό ποσό της εγγύησης 4,8 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων χορηγήθηκαν για πιστώσεις κεφαλαίων κίνησης "4,8 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα για κεφάλαια κίνησης"). Το γεγονός ότι η Επιτροπή ενέκρινε τις εν λόγω εγγυήσεις ως επενδυτικές ενισχύσεις δεν σημαίνει ότι απαγορεύθηκε ο προβλεφθείς και κοινοποιηθείς σκοπός χρησιμοποίησης, δεδομένου ότι η Επιτροπή μπορεί μόνο να θέτει όρους ή να επιβάλλει τροποποιήσεις όταν κινεί τη διαδικασία όσον αφορά ένα κοινοποιηθέν σχέδιο ενισχύσεων. Η Γερμανία θεωρεί συνεπώς τις εγγυήσεις αυτές ως εγκριθείσες ενισχύσεις σύμφωνα με την κοινοποίηση, μολονότι στις δύο τελικές αποφάσεις χαρακτηρίζονται ως επενδυτικές ενισχύσεις.

Από τη μη κοινοποιηθείσα εγγύηση για την κάλυψη ποσού 12 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, η Γερμανία επιθυμεί - σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της όσον αφορά την επενδυτική επιχορήγηση και την επενδυτική πριμοδότηση - να της επιστραφεί ένα ποσό, το οποίο, κατά την άποψή της, χορηγήθηκε για επενδύσεις που εμπίπτουν στη συνθήκη ΕΚΑΧ.

IV

Η επιχείρηση ESF παράγει προϊόντα που περιέχονται στο παράρτημα της συνθήκης ΕΚΑΧ και επομένως εμπίπτει στο άρθρο 80 της εν λόγω συνθήκης. Τα χρηματοοικονομικά μέτρα υπέρ χαλυβουργικών επιχειρήσεων ΕΚΑΧ πρέπει να κοινοποιούνται σύμφωνα με τον κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, και δεν επιτρέπεται να χορηγούνται χωρίς την έγκριση της Επιτροπής.

Τα προαναφερόμενα μέτρα που έλαβε η Γερμανία υπέρ της ESF συνιστούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ και του άρθρου 1 του κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα.

Στον κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα δεν γίνεται διάκριση των ενισχύσεων για την μερική χρηματοδότηση των επενδύσεων σε πάγια περιουσιακά στοιχεία μιας επιχείρησης ΕΚΑΧ, που, σε περίπτωση χωριστής εκτίμησης, δεν συνδέονται κατ' ανάγκη άμεσα με την παραγωγή των προϊόντων τα οποία απαριθμούνται στο παράρτημα της συνθήκης. Το άρθρο 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ απαγορεύει τη χορήγηση ενισχύσεων υπέρ των επιχειρήσεων ΕΚΑΧ· δεν αφορά τις ενισχύσεις που προορίζονται για την μερική χρηματοδότηση εγκαταστάσεων που συνδέονται άμεσα με την παραγωγή προϊόντων ΕΚΑΧ. Κατά συνέπεια, περιλαμβάνει τις ενισχύσεις υπέρ ορισμένων επενδύσεων που μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για δραστηριότητες οι οποίες δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συνθήκης ΕΚΑΧ, εάν χορηγούνται σε επιχειρήσεις ΕΚΑΧ και δεν υφίσταται σαφής διάκριση μεταξύ δραστηριοτήτων ΕΚΑΧ και μη ΕΚΑΧ.

Στην προκειμένη περίπτωση, η ενίσχυση, η οποία σύμφωνα με την άποψη της Γερμανίας δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της συνθήκης ΕΚΑΧ, συνδέεται με την επένδυση σε εγκαταστάσεις ευθυγράμμισης. Όσον αφορά την ευθυγράμμιση των προϊόντων του χάλυβα, πρόκειται για μια τεχνολογία βάσει της οποίας βελτιώνεται η ποιότητα του χονδροσύρματος που έχει υποστεί θερμή έλαση, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι τεχνικές ιδιαιτερότητες του κατασκευαστικού τομέα. Το τελικό προϊόν (χονδρόσυρμα που έχει υποστεί ευθυγράμμιση) αποτελεί προϊόν ΕΚΑΧ σύμφωνα με το παράρτημα Ι της συνθήκης ΕΚΑΧ και εμπίπτει στον κωδικό αυτής 4400 "χονδρόσυρμα", καθώς και στον ΚΑ - κωδικός 7213, ο οποίος αφορά προϊόντα ΕΚΑΧ. Επομένως, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό το επιχείρημα της Γερμανίας, σύμφωνα με το οποίο η ευθυγράμμιση των προϊόντων χάλυβα δεν συνδέεται με την παραγωγή προϊόντων ΕΚΑΧ.

Ορισμένες επιχειρήσεις, όπως για παράδειγμα τα "Stahl-Servicecenter" (κέντρα υπηρεσιών χαλυβουργίας), που δεν εμπίπτουν στο άρθρο 80 της συνθήκης ΕΚΑΧ, χρησιμοποιούν πράγματι εγκαταστάσεις ευθυγράμμισης για την επεξεργασία του χονδροσύρματος που δεν έχει υποστεί ευθυγράμμιση από επιχειρήσεις ΕΚΑΧ, χωρίς να εμπίπτουν λόγω αυτής της δραστηριότητας στην εν λόγω συνθήκη. Κατά συνέπεια, στην περίπτωση των εν λόγω επιχειρήσεων, οι ενισχύσεις για τη μερική κάλυψη των δαπανών επενδύσεων που πραγματοποιούνται σε εγκαταστάσεις ευθυγράμμισης θα εξετάζονταν σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ και θα θεωρούνταν ενδεχομένως ως περιφερειακές επενδυτικές ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι οι επενδύσεις των επιχειρήσεων ΕΚΑΧ σε εγκαταστάσεις οι οποίες πληρούν επίσης τις απαιτήσεις των επιχειρήσεων μη ΕΚΑΧ, πρέπει να εκτιμώνται καταρχήν σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ. Η απαγόρευση χορήγησης ενισχύσεων που ορίζει το άρθρο 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ πρέπει να διασφαλίζει έναν υγιή ανταγωνισμό μεταξύ επιχειρήσεων που κατασκευάζουν προϊόντα ΕΚΑΧ. Οι επιχειρήσεις αυτές μπορούν κατά κανόνα, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, να λαμβάνουν επενδυτικές ενισχύσεις μόνον εφόσον οι δραστηριότητες που ασκούνται χάρη στις χρηματοδοτούμενες εγκαταστάσεις διακρίνονται πλήρως από τις λοιπές δραστηριότητες ΕΚΑΧ.

Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η άποψη της Γερμανίας σύμφωνα με την οποία οι ενισχύσεις για τις προαναφερόμενες επενδύσεις πρέπει να εξεταστούν σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ. Οι ενισχύσεις αυτές πρέπει, αντίθετα, να εξετασθούν βάσει της συνθήκης ΕΚΑΧ και του κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Δεδομένου ότι πρόκειται για γενικές επενδυτικές ενισχύσεις, οι οποίες δεν συνδέονται με την έρευνα και την ανάπτυξη ή την προστασία του περιβάλλοντος, δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με τον κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Επίσης, δεν πρόκειται για ενισχύσεις που αφορούν το κλείσιμο εργοστασίου ή για ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 5 του πέμπτου ή σήμερα ισχύοντος κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Η παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 5 του πέμπτου κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα για την ανατολική Γερμανία ίσχυε μόνο μέχρι το τέλος του 1994, ενώ οι ενισχύσεις χορηγήθηκαν αργότερα.

Η επενδυτική επιχορήγηση ύψους 10,713 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, η επενδυτική πριμοδότηση ύψους 1,236 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων και η εγγύηση για την κάλυψη ποσού 12,0 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων δεν μπορούν επομένως να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά και πρέπει να επιστραφούν.

Η Γερμανία θεωρεί ότι η χρησιμοποίηση μέρους των εγγυήσεων που εγκρίθηκαν ως επενδυτικές ενισχύσεις για πιστώσεις κεφαλαίων κίνησης έγινε αποδεκτή, δεδομένου ότι η Επιτροπή είχε ενημερωθεί σχετικά πριν από την έγκριση. Στην πρώτη περίπτωση (Ν 673/94), οι πληροφορίες περιέχονταν σε ένα διάγραμμα το οποίο απεστάλη με τηλεομοιοτυπία στον υπάλληλο της ΓΔ IV που ήταν αρμόδιος για την υπόθεση. Στην δεύτερη περίπτωση, οι πληροφορίες συνάγονταν από τη διατύπωση "για κεφάλαια κίνησης". Οι τελικές αποφάσεις της Επιτροπής δεν αναφέρονται στην προβλεπόμενη χρησιμοποίηση μέρους των εγγυήσεων για την κάλυψη των πιστώσεων κεφαλαίων κίνησης. Κατά συνέπεια, ήταν προφανές για τη Γερμανία ότι η Επιτροπή δεν είχε εγκρίνει καμία γενική ενίσχυση λειτουργίας υπέρ μιας επιχείρησης ΕΚΑΧ, η οποία δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με τη συνθήκη ΕΚΑΧ ή τον κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα.

Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η Επιτροπή ενέκρινε ενισχύσεις ρητά για συγκεκριμένο σκοπό που είχε αρχικά κοινοποιηθεί, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν δικαιούται να χρησιμοποιήσει τα ποσά που αναφέρονται στην απόφαση για άλλο σκοπό, προβάλλοντας απλώς το επιχείρημα ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να συμπεράνει την πρόθεσή του από προηγούμενες ανακοινώσεις. Μια απόφαση για την έγκριση ενισχύσεων δεν αφορά μόνο το ποσό και τη μορφή του υπό εξέταση μέτρου· ο σκοπός χρησιμοποίησης για τον οποίο εγκρίθηκε ρητά η ενίσχυση πρέπει επίσης να θεωρηθεί ως αναπόσπαστο μέρος αυτής της απόφασης. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από τις σχετικές διατάξεις του κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, σύμφωνα με τον οποίο οι ενισχύσεις μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά λόγω του σκοπού για τον οποίο χορηγήθηκαν και όχι λόγω του ύψους τους ή της μορφής τους. Το ίδιο ισχύει για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚ, η οποία στο άρθρο 92 παράγραφοι 2 και 3 αναφέρει ενισχύσεις για συγκεκριμένους σκοπούς, οι οποίες είτε εξαιρούνται από τη γενική απαγόρευση χορήγησης ενισχύσεων που περιέχεται στην παράγραφο 1 είτε μπορούν να τύχουν παρέκκλισης.

Σε περίπτωση που η Επιτροπή εγκρίνει ενισχύσεις για συγκεκριμένο σκοπό, που δεν αντιστοιχεί στον σκοπό που πρόβαλε το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η ενίσχυση θεωρείται ως μη εγκριθείσα, δηλαδή μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν έλαβε σχετική απόφαση. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος μπορεί να πληροφορήσει την Επιτροπή ότι θα επικαλεστεί τις αρχές της απόφασης του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 11ης Δεκεμβρίου 1973 στην υπόθεση 120/73 (Lorenz)(6), η οποία μπορεί να εφαρμοστεί στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚΑΧ σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 του πέμπτου κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα ή και το άρθρο 6 παράγραφος 6 του σήμερα ισχύοντος κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Βάσει των εν λόγω διατάξεων, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόσει τα σχεδιαζόμενα μέτρα ενίσχυσης μετά τη λήξη μιας συγκεκριμένης προθεσμίας, εφόσον έχει ενημερώσει προηγουμένως την Επιτροπή για την πρόθεσή του.

Διαπιστώνεται ότι η Γερμανία δεν είχε ενημερώσει στην προκειμένη περίπτωση την Επιτροπή για την πρόθεσή της να χορηγήσει την μη εγκριθείσα ενίσχυση. Πράγματι, η Γερμανία κοινοποίησε τη χορήγηση γενικών ενισχύσεων λειτουργίας υπέρ μιας χαλυβουργικής επιχείρησης ΕΚΑΧ, οι οποίες δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με τον κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, και υλοποίησε το κοινοποιηθέν σχέδιό της, χωρίς να ενημερώσει την Επιτροπή, μολονότι γνώριζε ότι η Επιτροπή δεν θα ενέκρινε εύκολα ενισχύσεις λειτουργίας αντίθετες με τις ευρέως γνωστές αρχές. Επιπλέον, η "αρχή Lorenz" εφαρμόζεται σύμφωνα με τον πέμπτο κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα όπως και σύμφωνα με τον επί του παρόντος ισχύοντα κώδικα μόνο στο πλαίσιο του άρθρου 6 παράγραφος 1, που αφορά την κοινοποίηση των ενισχύσεων που περιέχονται στα άρθρα 2 έως 5 του εν λόγω κώδικα (ενισχύσεις για έρευνα και ανάπτυξη, προστασία του περιβάλλοντος και κλείσιμο επιχείρησης). Δεδομένου ότι οι ενισχύσεις λειτουργίας δεν εμπίπτουν στα άρθρα αυτά, η "αρχή Lorenz" δεv εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση.

Κατά συνέπεια, οι εγγυήσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη των πιστώσεων κεφαλαίων κίνησης θεωρούνται ως μη εγκριθείσες. Η Γερμανία δεν είχε το δικαίωμα να καταβάλει τις εν λόγω ενισχύσεις, δεδομένου ότι δεν τήρησε τη διαδικασία του άρθρου 6 παράγραφος 5 του τότε ισχύοντος πέμπτου κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Η ίδια διαδικασία εφαρμόζεται εξάλλου στο πλαίσιο του επί του παρόντος ισχύοντος κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (άρθρο 6 παράγραφος 6). Οι εγγυήσεις για την κάλυψη των πιστώσεων κεφαλαίων κίνησης ύψους 7,2 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων και 4,8 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων πρέπει επομένως να επιστραφούν.

Ο αποδέκτης της ενίσχυσης και η πιστοδότρια τράπεζα είχαν τη δυνατότητα και την υποχρέωση να εξετάσουν εάν η ενίσχυση που συνδέεται με την κρατική εγγύηση είχε εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με τον κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Δεδομένου ότι οι τράπεζες προβαίνουν σε διάκριση μεταξύ επενδυτικών πιστώσεων και πιστώσεων κεφαλαίων κίνησης, διότι οι ενδεχόμενες απαιτούμενες εγγυήσεις είναι διαφορετικές, τόσο ο αποδέκτης της ενίσχυσης όσο και η τράπεζα έπρεπε να γνωρίζουν ότι οι εγγυήσεις για την κάλυψη των πιστώσεων κίνησης κεφαλαίων δεν καλύπτονται από την έγκριση της Επιτροπής.

V

Τέλος, η Γερμανία πληροφόρησε την Επιτροπή με επιστολή της 9ης Οκτωβρίου 1998 ότι ένα μέρος (2,54 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα) της επενδυτικής επιχορήγησης ύψους 10,713 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων έχει επιστραφεί. Η ενίσχυση αυτή ανέρχεται επομένως σε 8,173 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα.

Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επενδυτική επιχορήγηση ύψους 8,173 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, η επενδυτική πριμοδότηση ύψους 1,236 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων και η εγγύηση για την κάλυψη ποσού ύψους 12 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων δεν δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με τον κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Οι εγγυήσεις για την κάλυψη πιστώσεων κεφαλαίων κίνησης ύψους 7,2 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων και 4,8 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων δεν εγκρίθηκαν και επομένως δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με τον εν λόγω κώδικα. Οι ενισχύσεις πρέπει επομένως να επιστραφούν,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η επενδυτική επιχορήγηση ύψους 8,173 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, η επενδυτική πριμοδότηση ύψους 1,236 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων και η εγγύηση για την κάλυψη ποσού 12 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων που περιέχει στοιχείο ενίσχυσης, οι οποίες χορηγήθηκαν το 1995 από τη Γερμανία στην επιχείρηση ESF Elbestahlwerk Feralpi GmbH, Riesa, δεν συμβιβάζονται με την απόφαση αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ και την κοινή αγορά άνθρακα και χάλυβα.

Το στοιχείο ενίσχυσης που περιέχεται στις εγγυήσεις που χορηγήθηκαν κατά το τέλος του 1994 για την κάλυψη πιστώσεων κεφαλαίων κίνησης ύψους 7,2 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων και 4,8 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων δεν εγκρίθηκε και δεν συμβιβάζεται με την απόφαση αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ και την κοινή αγορά άνθρακα και χάλυβα.

Άρθρο 2

Η Γερμανία ζητεί την επιστροφή των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν υπέρ της ESF Elbestahlwerk Feralpi GmbH σύμφωνα με τις διατάξεις του γερμανικού δικαίου που εφαρμόζονται κατά την επιστροφή των οφειλομένων στο κράτος ποσών. Προκειμένου να καταργηθεί η ισχύς της ενίσχυσης, η καταβολή των τόκων υπολογίζεται από την ημερομηνία χορήγησης της ενίσχυσης μέχρι την ημερομηνία επιστροφής της, βάσει του επιτοκίου αναφοράς που εφαρμόζεται από την Επιτροπή κατά τη συγκεκριμένη περίοδο για τον υπολογισμό του καθαρού ισοδυνάμου επιχορήγησης των περιφερειακών ενισχύσεων.

Άρθρο 3

Η Γερμανία θα ενημερώσει την Επιτροπή εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που έχει λάβει για να συμμορφωθεί προς αυτή.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Βρυξέλλες, 11 Νοεμβρίου 1998.

Για την Επιτροπή

Karel VAN MIERT

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 338 της 18.12.1996, σ. 42.

(2) ΕΕ C 51 της 18.2.1998, σ. 3.

(3) ΕΕ L 362 της 31.12.1991, σ. 57.

(4) Επιστολή SG(93)D3322, της 1.3.1993.

(5) Επιστολή SG(95)0343, της 13.1.1995.

(6) Συλλογή 1973, σ. 1471.