ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου για τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες μια οικονομική δραστηριότητα θεωρείται ότι συμβάλλει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και για τον προσδιορισμό του κατά πόσον αυτή η οικονομική δραστηριότητα δεν επιβαρύνει σημαντικά οποιονδήποτε από τους άλλους περιβαλλοντικούς στόχους

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Δασοκομία 16

1.1. Δάσωση 16

1.2. Αποκατάσταση και ανανέωση δασών, συμπεριλαμβανομένης της αναδάσωσης και της φυσικής αναγέννησης των δασών έπειτα από ακραίο φαινόμενο 21

1.3. Διαχείριση δασών 27

1.4. Δασοκομία διατήρησης 32

2. Δραστηριότητες προστασίας και αποκατάστασης του περιβάλλοντος 37

2.1. Αποκατάσταση υγροτόπων 37

3. Μεταποίηση 40

3.1. Παραγωγή τεχνολογιών ανανεώσιμης ενέργειας 40

3.2. Κατασκευή εξοπλισμού για την παραγωγή και τη χρήση υδρογόνου 41

3.3. Παραγωγή τεχνολογιών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών για τις μεταφορές 42

3.4. Κατασκευή μπαταριών 45

3.5. Κατασκευή εξοπλισμού ενεργειακής απόδοσης για κτίρια 46

3.6. Παραγωγή άλλων τεχνολογιών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών 48

3.7. Παραγωγή τσιμέντου 49

3.8. Παραγωγή αλουμινίου 50

3.9. Παραγωγή σιδήρου και χάλυβα 51

3.10. Παραγωγή υδρογόνου 53

3.11. Παραγωγή αιθάλης 54

3.12. Παραγωγή σόδας 55

3.13. Παραγωγή χλωρίου 56

3.14. Παραγωγή οργανικών βασικών χημικών ουσιών 57

3.15. Παραγωγή άνυδρης αμμωνίας 59

3.16. Παραγωγή νιτρικού οξέος 60

3.17. Παραγωγή πλαστικών σε πρωτογενείς μορφές 61

4. Ενέργεια 62

4.1. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με χρήση ηλιακής φωτοβολταϊκής τεχνολογίας 62

4.2. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με τη χρήση τεχνολογίας συγκεντρωτικών κατόπτρων (CSP) 63

4.3. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από αιολική ενέργεια 63

4.4. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τεχνολογίες ωκεάνιας ενέργειας 64

4.5. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από υδροηλεκτρική ενέργεια 65

4.6. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από γεωθερμική ενέργεια 68

4.7. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμα μη ορυκτά αέρια και υγρά καύσιμα 69

4.8. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από βιοενέργεια 70

4.9. Μεταφορά και διανομή ηλεκτρικής ενέργειας 72

4.10. Αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας 75

4.11. Αποθήκευση θερμικής ενέργειας 76

4.12. Αποθήκευση υδρογόνου 77

4.13. Παραγωγή βιοαερίου και βιοκαυσίμων για χρήση στις μεταφορές, καθώς και βιορευστών 77

4.14. Δίκτυα μεταφοράς και διανομής για αέρια από ανανεώσιμες πηγές και αέρια χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών 79

4.15. Διανομή τηλεθέρμανσης/τηλεψύξης 79

4.16. Εγκατάσταση και λειτουργία ηλεκτρικών αντλιών θερμότητας 80

4.17. Συμπαραγωγή θερμότητας/ψύξης και ηλεκτρικής ενέργειας από ηλιακή ενέργεια 81

4.18. Συμπαραγωγή θερμότητας/ψύξης και ηλεκτρικής ενέργειας από γεωθερμική ενέργεια 82

4.19. Συμπαραγωγή θερμότητας/ψύξης και ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμα μη ορυκτά αέρια και υγρά καύσιμα 83

4.20. Συμπαραγωγή θερμότητας/ψύξης και ηλεκτρικής ενέργειας από βιοενέργεια 84

4.21. Παραγωγή θερμότητας/ψύξης από ηλιακή θερμική ενέργεια 85

4.22. Παραγωγή θερμότητας/ψύξης από γεωθερμική ενέργεια 86

4.23. Παραγωγή θερμότητας/ψύξης από ανανεώσιμα μη ορυκτά αέρια και υγρά καύσιμα 87

4.24. Παραγωγή θερμότητας/ψύξης από βιοενέργεια 88

4.25. Παραγωγή θερμότητας/ψύξης με χρήση απορριπτόμενης θερμότητας 89

5. Παροχή νερού, επεξεργασία λυμάτων, διαχείριση αποβλήτων και εξυγίανση 90

5.1. Κατασκευή, επέκταση και λειτουργία συστημάτων συλλογής, επεξεργασίας και παροχής νερού 90

5.2. Ανακαίνιση συστημάτων συλλογής, επεξεργασίας και παροχής νερού 91

5.3. Κατασκευή, επέκταση και λειτουργία συστημάτων συλλογής και επεξεργασίας λυμάτων 92

5.4. Ανακαίνιση συστημάτων συλλογής και επεξεργασίας λυμάτων 93

5.5. Συλλογή και μεταφορά μη επικίνδυνων αποβλήτων σε κλάσματα διαχωρισμένα στην πηγή 95

5.6. Αναερόβια χώνευση ιλύος καθαρισμού λυμάτων 95

5.7. Αναερόβια χώνευση βιολογικών αποβλήτων 96

5.8. Κομποστοποίηση βιολογικών αποβλήτων 97

5.9. Ανάκτηση υλικών από μη επικίνδυνα απόβλητα 98

5.10. Δέσμευση και χρήση αερίων χώρων υγειονομικής ταφής 99

5.11. Μεταφορά CO 2 100

5.12. Υπόγεια μόνιμη γεωλογική αποθήκευση CO 2 100

6. Μεταφορές 101

6.1. Υπεραστικές σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών 101

6.2. Σιδηροδρομικές μεταφορές εμπορευμάτων 102

6.3. Αστικές και προαστιακές μεταφορές, οδικές μεταφορές επιβατών 103

6.4. Λειτουργία μηχανικών κατασκευών ατομικής κινητικότητας, εμπορευματικές μεταφορές με ποδήλατο 104

6.5. Μεταφορές με μοτοσικλέτες, επιβατικά αυτοκίνητα και ελαφρά εμπορικά οχήματα 105

6.6. Υπηρεσίες οδικών μεταφορών εμπορευμάτων 107

6.7. Εσωτερικές πλωτές μεταφορές επιβατών 108

6.8. Εσωτερικές πλωτές μεταφορές εμπορευμάτων 109

6.9. Εκσυγχρονισμός εσωτερικών πλωτών μεταφορών επιβατών και εμπορευμάτων 110

6.10. Θαλάσσιες και ακτοπλοϊκές μεταφορές εμπορευμάτων, πλοία για λιμενικές εργασίες και επικουρικές δραστηριότητες 111

6.11. Θαλάσσιες και ακτοπλοϊκές μεταφορές επιβατών 114

6.12. Εκσυγχρονισμός θαλάσσιων και ακτοπλοϊκών μεταφορών εμπορευμάτων και επιβατών 116

6.13. Υποδομές ατομικής κινητικότητας, εμπορευματικών μεταφορών με ποδήλατο 117

6.14. Υποδομές σιδηροδρομικών μεταφορών 119

6.15. Υποδομές που διευκολύνουν τις οδικές μεταφορές και τις δημόσιες μεταφορές χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών 120

6.16. Υποδομές που διευκολύνουν τις θαλάσσιες μεταφορές χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών 121

6.17. Αερολιμενικές υποδομές χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών 123

7. Κατασκευαστικές και κτηματομεσιτικές δραστηριότητες 124

7.1. Κατασκευή νέων κτιρίων 124

7.2. Ανακαίνιση υφιστάμενων κτιρίων 126

7.3. Εγκατάσταση, συντήρηση και επισκευή εξοπλισμού ενεργειακής απόδοσης 128

7.4. Εγκατάσταση, συντήρηση και επισκευή σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων σε κτίρια (και θέσεις στάθμευσης προσαρτημένες σε κτίρια) 129

7.5. Εγκατάσταση, συντήρηση και επισκευή οργάνων και συσκευών μέτρησης, ρύθμισης και ελέγχου της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων 130

7.6. Εγκατάσταση, συντήρηση και επισκευή τεχνολογιών ανανεώσιμης ενέργειας 131

7.7. Απόκτηση και ιδιοκτησία κτιρίων 132

8. Πληροφόρηση και επικοινωνία 132

8.1. Επεξεργασία δεδομένων, φιλοξενία και συναφείς δραστηριότητες 132

8.2. Λύσεις που βασίζονται στα δεδομένα για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου 134

9. Επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες 135

9.1. Έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία κοντά στην αγορά 135

9.2. Έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία για άμεση δέσμευση του CO 2 από τον αέρα 137

9.3. Επαγγελματικές υπηρεσίες που σχετίζονται με την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων 138

Προσάρτημα A Γενικά κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή 140

Προσάρτημα Β Γενικά κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» στη βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων 142

Προσάρτημα Γ Γενικά κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» στην πρόληψη και τον έλεγχο της ρύπανσης όσον αφορά τη χρήση και την παρουσία χημικών ουσιών 143

Προσάρτημα Δ Γενικά κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» στην προστασία και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων 144

Προσάρτημα Ε Τεχνικές προδιαγραφές για τις συσκευές νερού 145

1. ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ

1.1. Δάσωση

Περιγραφή της δραστηριότητας

Δημιουργία δάσους μέσω φύτευσης, σκόπιμης σποράς ή φυσικής αναγέννησης σε εκτάσεις που, μέχρι τότε, είχαν διαφορετική χρήση γης ή δεν χρησιμοποιούνταν. Η δάσωση συνεπάγεται τον μετασχηματισμό της χρήσης της γης από μη δασική έκταση σε δασική έκταση, σύμφωνα με τον ορισμό του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών («FAO») (1) για τη δάσωση, όπου ως δάσος νοείται έκταση που αντιστοιχεί στον ορισμό του δάσους όπως καθορίζεται στην εθνική νομοθεσία ή, εάν δεν υπάρχει τέτοιος ορισμός, είναι σύμφωνη με τον ορισμό του FAO για το δάσος (2). Η δάσωση μπορεί να καλύπτει παλαιότερη δάσωση, εφόσον πραγματοποιείται κατά την περίοδο μεταξύ της φύτευσης των δέντρων και της χρονικής στιγμής κατά την οποία η χρήση της γης αναγνωρίζεται ως δασική έκταση.

Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας θα μπορούσαν να συνδεθούν με τον κωδικό NACE A2, σύμφωνα με τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006. Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας περιορίζονται στους κωδικούς NACE II 02.10, δηλαδή δασοκομία και άλλες δασοκομικές δραστηριότητες, 02.20, δηλαδή υλοτομία, 02.30, δηλαδή συλλογή προϊόντων αυτοφυών φυτών μη ξυλώδους μορφής, και 02.40, δηλαδή υποστηρικτικές προς τη δασοκομία υπηρεσίες.

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου

Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής 1. Σχέδιο δάσωσης και επακόλουθο σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο 1.1. Η περιοχή στην οποία λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα καλύπτεται από σχέδιο δάσωσης διάρκειας τουλάχιστον πέντε ετών, ή της ελάχιστης περιόδου που προβλέπεται στην εθνική νομοθεσία, το οποίο καταρτίστηκε πριν από την έναρξη της δραστηριότητας και επικαιροποιείται συνεχώς, έως ότου η περιοχή αυτή να αντιστοιχεί στον ορισμό του δάσους που καθορίζεται στην εθνική νομοθεσία ή, εάν δεν υπάρχει τέτοιος ορισμός, να είναι σύμφωνη με τον ορισμό του FAO για το δάσος. Το σχέδιο δάσωσης περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που απαιτούνται από την εθνική νομοθεσία όσον αφορά την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της δάσωσης. 1.2 Κατά προτίμηση μέσω του σχεδίου δάσωσης ή, εάν λείπουν πληροφορίες, μέσω οποιουδήποτε άλλου εγγράφου, παρέχονται λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα στοιχεία: α) περιγραφή της περιοχής σύμφωνα με την καταχώρισή της στο κτηματολόγιο· β) προετοιμασία τοποθεσίας και επιπτώσεις της στα προϋπάρχοντα αποθέματα άνθρακα, συμπεριλαμβανομένων των εδαφών και της υπέργειας βιομάζας, με σκοπό την προστασία εδαφών με υψηλά αποθέματα άνθρακα (3)· γ) στόχοι διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών περιορισμών· δ) γενικές στρατηγικές και δραστηριότητες που έχουν σχεδιαστεί για την επίτευξη των στόχων διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των αναμενόμενων δραστηριοτήτων καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου του δάσους· ε) ορισμός του πλαισίου του δασικού οικοτόπου, συμπεριλαμβανομένων των κύριων υφιστάμενων και προβλεπόμενων ειδών δασικών δέντρων, καθώς και της έκτασης και της κατανομής τους· στ) δασοσυστάδες, οδοί, δικαιώματα διέλευσης και άλλη πρόσβαση του κοινού, φυσικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των πλωτών οδών, περιοχές που υπόκεινται σε νομικούς και άλλους περιορισμούς· ζ) μέτρα που εφαρμόζονται για την επίτευξη και τη διατήρηση της καλής κατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων· η) συνεκτίμηση κοινωνικών ζητημάτων (μεταξύ άλλων, διατήρηση του τοπίου, διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία)· θ) αξιολόγηση των κινδύνων που σχετίζονται με τα δάση, συμπεριλαμβανομένων των δασικών πυρκαγιών, και της εμφάνισης εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών, με στόχο την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο των κινδύνων, και εφαρμογή μέτρων για τη διασφάλιση της προστασίας και της προσαρμογής έναντι εναπομενόντων κινδύνων· ι) αξιολόγηση του αντικτύπου στην επισιτιστική ασφάλεια· ια) όλα τα κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» σχετικά με τη δάσωση. 1.3. Όταν η περιοχή καθίσταται δάσος, μετά το σχέδιο δάσωσης ακολουθεί επακόλουθο σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο, όπως ορίζεται στην εθνική νομοθεσία ή, όταν η εθνική νομοθεσία δεν ορίζει σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο, όπως αναφέρεται στον ορισμό του FAO για τη «δασική περιοχή με μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης δασών» (4). Το σχέδιο διαχείρισης δασών ή το ισοδύναμο μέσο καλύπτει περίοδο 10 ετών και άνω και επικαιροποιείται συνεχώς. 1.4 Παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα στοιχεία τα οποία δεν έχουν ήδη τεκμηριωθεί στο σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο σύστημα: α) στόχοι διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών περιορισμών (5)· β) γενικές στρατηγικές και δραστηριότητες που έχουν σχεδιαστεί για την επίτευξη των στόχων διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των αναμενόμενων δραστηριοτήτων καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου του δάσους· γ) ορισμός του πλαισίου του δασικού οικοτόπου, συμπεριλαμβανομένων των κύριων υφιστάμενων και προβλεπόμενων ειδών δασικών δέντρων, καθώς και της έκτασης και της κατανομής τους· δ) ορισμός της περιοχής σύμφωνα με την καταχώρισή της στο κτηματολόγιο· ε) δασοσυστάδες, οδοί, δικαιώματα διέλευσης και άλλη πρόσβαση του κοινού, φυσικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των πλωτών οδών, περιοχές που υπόκεινται σε νομικούς και άλλους περιορισμούς· στ) μέτρα που εφαρμόζονται για τη διατήρηση της καλής κατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων· ζ) συνεκτίμηση κοινωνικών ζητημάτων (μεταξύ άλλων, διατήρηση του τοπίου, διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία)· η) αξιολόγηση των κινδύνων που σχετίζονται με τα δάση, συμπεριλαμβανομένων των δασικών πυρκαγιών, και της εμφάνισης εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών, με στόχο την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο των κινδύνων, και εφαρμογή μέτρων για τη διασφάλιση της προστασίας και της προσαρμογής έναντι εναπομενόντων κινδύνων· θ) όλα τα κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» σχετικά με τη διαχείριση των δασών. 1.5. Η δραστηριότητα ακολουθεί τις βέλτιστες πρακτικές δάσωσης που προβλέπονται στην εθνική νομοθεσία ή, εάν δεν έχουν καθοριστεί τέτοιες βέλτιστες πρακτικές δάσωσης στην εθνική νομοθεσία, η δραστηριότητα πληροί ένα από τα ακόλουθα κριτήρια: α) η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 807/2014 της Επιτροπής (6)· β) η δραστηριότητα ακολουθεί τις «Πανευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές για τη δάσωση και την αναδάσωση με ιδιαίτερη έμφαση στις διατάξεις της UNFCCC» (7). 1.6. Η δραστηριότητα δεν συνεπάγεται την υποβάθμιση εκτάσεων με υψηλά αποθέματα άνθρακα (8). 1.7. Τα εφαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης που συνδέεται με τη δραστηριότητα πληροί τις απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας και νομιμότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 995/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9). 1.8. Το σχέδιο δάσωσης και το επακόλουθο σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο προβλέπουν παρακολούθηση η οποία διασφαλίζει την ορθότητα των πληροφοριών που περιέχονται στο σχέδιο, ιδίως όσον αφορά τα δεδομένα που αφορούν την οικεία περιοχή. 2. Ανάλυση κλιματικών οφελών 2.1. Για περιοχές που πληρούν τις απαιτήσεις σε επίπεδο δασικής περιοχής εφοδιασμού ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή η ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) τα μακροπρόθεσμα κλιματικά οφέλη θεωρείται ότι αποδεικνύονται μέσω απόδειξης της εναρμόνισης με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. 2.2. Για περιοχές που δεν πληρούν τις απαιτήσεις σε επίπεδο δασικής περιοχής εφοδιασμού ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή η ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) το προβλεπόμενο μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου της δραστηριότητας είναι χαμηλότερο από το μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου που προβλέπεται για το βασικό σενάριο, που αναφέρεται στο σημείο 2.2, όπου η έννοια του μακροπρόθεσμου αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταξύ των 100 ετών και της διάρκειας ενός ολόκληρου κύκλου του δάσους. 2.3. Ο υπολογισμός των κλιματικών οφελών πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου (10). Η ανάλυση κλιματικών οφελών βασίζεται σε διαφανείς, ακριβείς, συνεπείς, πλήρεις και συγκρίσιμες πληροφορίες, καλύπτει όλες τις δεξαμενές άνθρακα που επηρεάζονται από τη δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένων της υπέργειας βιομάζας, της υπόγειας βιομάζας, των νεκρών ξύλων, των απορριμμάτων και του εδάφους, βασίζεται στις πιο συντηρητικές παραδοχές για τους υπολογισμούς και περιλαμβάνει κατάλληλες εκτιμήσεις σχετικά με τους κινδύνους αστάθειας και αναστροφών της δέσμευσης άνθρακα, τον κίνδυνο κορεσμού και τον κίνδυνο διαρροής. β) οι συνήθεις πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών συγκομιδής, είναι μία από τις ακόλουθες: i) οι πρακτικές διαχείρισης, όπως καταγράφονται στην τελευταία έκδοση του σχεδίου διαχείρισης δασών ή ισοδύναμου μέσου πριν από την έναρξη της δραστηριότητας, εάν υπάρχουν· ii) οι πλέον πρόσφατες συνήθεις πρακτικές πριν από την έναρξη της δραστηριότητας· iii) οι πρακτικές που αντιστοιχούν σε σύστημα διαχείρισης το οποίο διασφαλίζει τη διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή την ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. γ) η ευκρίνεια της ανάλυσης είναι ανάλογη με το μέγεθος της σχετικής περιοχής και χρησιμοποιούνται τιμές που αφορούν ειδικά τη σχετική περιοχή. δ) οι εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές, όπως σε προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς και ασθένειες, σε δασικές πυρκαγιές, στον άνεμο, σε ζημιές από θύελλες, και οι οποίες επηρεάζουν την περιοχή και προκαλούν χαμηλές επιδόσεις, δεν οδηγούν σε μη συμμόρφωση με τον κανονισμό (ΕΕ) 2020/852, υπό την προϋπόθεση ότι η ανάλυση κλιματικών οφελών είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου όσον αφορά τις εκπομπές και απορροφήσεις λόγω φυσικών διαταραχών. 2.4. Οι δασικές εκμεταλλεύσεις κάτω των 13 εκταρίων δεν απαιτείται να διενεργούν ανάλυση κλιματικών οφελών. 3. Εγγύηση μονιμότητας 3.1. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο χαρακτηρισμός της περιοχής στην οποία λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα ως δάσους διασφαλίζεται με ένα από τα ακόλουθα μέτρα: α) η περιοχή ταξινομείται στις μόνιμες δασικές εκτάσεις, όπως ορίζονται από τον FAO (11)· β) η περιοχή ταξινομείται ως προστατευόμενη περιοχή· γ) η περιοχή αποτελεί αντικείμενο νομικής ή συμβατικής εγγύησης με την οποία διασφαλίζεται ότι θα παραμείνει δάσος. 3.2. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται ότι οι μελλοντικές επικαιροποιήσεις του σχεδίου δάσωσης και του επακόλουθου σχεδίου διαχείρισης δασών ή ισοδύναμου μέσου, πέραν της χρηματοδοτούμενης δραστηριότητας, θα εξακολουθήσουν να αποσκοπούν στα κλιματικά οφέλη που καθορίζονται στο σημείο 2. Επιπλέον, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται να αντισταθμίσει τυχόν μείωση των κλιματικών οφελών που καθορίζονται στο σημείο 2 με ισοδύναμα κλιματικά οφέλη που προκύπτουν από την εκτέλεση δραστηριότητας η οποία αντιστοιχεί σε μία από τις δασοκομικές δραστηριότητες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. 4. Έλεγχος Εντός δύο ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και στη συνέχεια ανά δεκαετία, η συμμόρφωση της δραστηριότητας με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και με τα κριτήρια της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» επαληθεύεται από έναν από τους ακόλουθους φορείς: α) τις σχετικές εθνικές αρμόδιες αρχές· β) ανεξάρτητο τρίτο φορέα πιστοποίησης, κατόπιν αιτήματος των εθνικών αρχών ή του φορέα της δραστηριότητας. Προκειμένου να μειωθεί το κόστος, οι έλεγχοι μπορούν να πραγματοποιούνται μαζί με οποιαδήποτε πιστοποίηση των δασών, πιστοποίηση του κλίματος ή άλλον έλεγχο. Ο ανεξάρτητος τρίτος φορέας πιστοποίησης δεν πρέπει να έχει σύγκρουση συμφερόντων με τον ιδιοκτήτη ή τον χρηματοδότη, ούτε να εμπλέκεται στην ανάπτυξη ή την εκτέλεση της δραστηριότητας. 5. Ομαδική αξιολόγηση Η συμμόρφωση με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» μπορεί να ελέγχεται: α) στο επίπεδο της δασικής περιοχής εφοδιασμού (12), όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 30) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001· β) στο επίπεδο ομάδας εκμεταλλεύσεων που είναι επαρκώς ομοιογενής ώστε να μπορεί να αξιολογηθεί ο κίνδυνος που συνδέεται με την αειφορία της δασικής δραστηριότητας, υπό την προϋπόθεση ότι όλες αυτές οι εκμεταλλεύσεις διατηρούν σταθερή σχέση μεταξύ τους και συμμετέχουν στη δραστηριότητα, καθώς και ότι η ομάδα αυτών των εκμεταλλεύσεων παραμένει ίδια για όλους τους μεταγενέστερους ελέγχους. Μη πρόκληση σημαντικής επιβάρυνσης 2) Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. 3) Βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. Στις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1.2. στοιχείο ια) περιλαμβάνονται διατάξεις για τη συμμόρφωση με τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. 4) Μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία Άνευ αντικειμένου. 5) Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης Μειώνεται η χρήση φυτοφαρμάκων και προτιμώνται εναλλακτικές προσεγγίσεις ή τεχνικές, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν μη χημικές εναλλακτικές λύσεις αντί των φυτοφαρμάκων, σύμφωνα με την οδηγία 2009/128/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), με εξαίρεση τις περιπτώσεις στις οποίες η χρήση φυτοφαρμάκων είναι απαραίτητη για τον έλεγχο των εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών. Στο πλαίσιο της δραστηριότητας ελαχιστοποιείται η χρήση λιπασμάτων και δεν χρησιμοποιείται κοπριά. Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/1009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) ή τους εθνικούς κανόνες για τα λιπάσματα ή τα βελτιωτικά εδάφους για γεωργική χρήση. Λαμβάνονται επαρκώς τεκμηριωμένα και επαληθεύσιμα μέτρα για την αποφυγή της χρήσης δραστικών συστατικών τα οποία περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Α του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1021 (15) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16), στη σύμβαση του Ρότερνταμ σχετικά με τη διαδικασία συναίνεσης μετά από ενημέρωση όσον αφορά ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο (17), στη σύμβαση της Μιναμάτα για τον υδράργυρο (18), στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος (19), καθώς και δραστικών συστατικών τα οποία ταξινομούνται ως κατηγορίας Ια («εξαιρετικά επικίνδυνα») ή Ιβ («λίαν επικίνδυνα») στη συνιστώμενη από την ΠΟΥ ταξινόμηση φυτοφαρμάκων με βάση την επικινδυνότητα (20). Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τη σχετική εθνική νομοθεσία για τα δραστικά συστατικά. Αποτρέπεται η ρύπανση των υδάτων και του εδάφους και λαμβάνονται μέτρα καθαρισμού, όταν προκύπτει ρύπανση. 6) Προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων Σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί από την αρμόδια εθνική αρχή ως περιοχές διατήρησης ή σε προστατευόμενους οικοτόπους, η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τους στόχους διατήρησης για τις συγκεκριμένες περιοχές. Δεν γίνεται μετατροπή οικοτόπων που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην απώλεια βιοποικιλότητας ή έχουν υψηλή αξία διατήρησης, ή περιοχών που έχουν τεθεί υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας για την αποκατάσταση των εν λόγω οικοτόπων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Στις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1.2 στοιχείο ια) (Σχέδιο δάσωσης) και στο σημείο 1.4 στοιχείο θ) (Σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο σύστημα) περιλαμβάνονται διατάξεις για τη διατήρηση και, ενδεχομένως, την ενίσχυση της βιοποικιλότητας σύμφωνα με τις εθνικές και τοπικές διατάξεις, όπου συμπεριλαμβάνονται τα εξής: α) διασφάλιση της καλής κατάστασης διατήρησης του οικοτόπου και των ειδών, διατήρηση χαρακτηριστικών ειδών οικοτόπων· β) αποκλεισμός της χρήσης ή ελευθέρωσης χωροκατακτητικών ξένων ειδών· γ) αποκλεισμός της χρήσης μη αυτόχθονων ειδών, εκτός εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι: i) η χρήση του δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού οδηγεί σε ευνοϊκές και κατάλληλες συνθήκες οικοσυστήματος (όπως το κλίμα, τα εδαφολογικά κριτήρια και η ζώνη βλάστησης, η ανθεκτικότητα σε δασικές πυρκαγιές)· ii) τα αυτόχθονα είδη που υπάρχουν επί του παρόντος στην τοποθεσία δεν είναι πλέον προσαρμοσμένα στις προβλεπόμενες κλιματικές και εδαφοϋδρολογικές συνθήκες· δ) διασφάλιση της διατήρησης και της βελτίωσης της φυσικής, χημικής και βιολογικής ποιότητας του εδάφους· ε) προώθηση πρακτικών φιλικών προς τη βιοποικιλότητα, οι οποίες ενισχύουν τις φυσικές διεργασίες των δασών· στ) αποκλεισμός της μετατροπής οικοσυστημάτων υψηλής βιοποικιλότητας σε οικοσυστήματα μικρότερης βιοποικιλότητας· ζ) διασφάλιση της ποικιλομορφίας των συναφών οικοτόπων και ειδών που συνδέονται με το δάσος· η) διασφάλιση της ποικιλομορφίας των δομών δασοσυστάδων και διατήρηση ή ενίσχυση των δασοσυστάδων ώριμου σταδίου και του νεκρού ξύλου.

1.2. Αποκατάσταση και ανανέωση δασών, συμπεριλαμβανομένης της αναδάσωσης και της φυσικής αναγέννησης των δασών έπειτα από ακραίο φαινόμενο

Περιγραφή της δραστηριότητας

Αποκατάσταση και ανανέωση δασών όπως ορίζονται στην εθνική νομοθεσία. Εάν η εθνική νομοθεσία δεν περιέχει τέτοιον ορισμό, η αποκατάσταση και ανανέωση αντιστοιχεί σε ορισμό για τον οποίο υπάρχει ευρεία συμφωνία στην επιστημονική βιβλιογραφία που έχει αξιολογηθεί από ομοτίμους για συγκεκριμένες χώρες, ή σε ορισμό που είναι σύμφωνος με την έννοια που αποδίδει ο FAO στην ανανέωση δασών (21), ή σε ορισμό που είναι σύμφωνος με έναν από τους ορισμούς της οικολογικής αποκατάστασης (22) που εφαρμόζεται στο δάσος, ή στην αποκατάσταση των δασών (23) βάσει της σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα (24). Στις οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας περιλαμβάνονται επίσης δασικές δραστηριότητες που είναι σύμφωνες με τον ορισμό του FAO για την «αναδάσωση» (25) και το «φυσικό αναγεννώμενο δάσος» (26) έπειτα από ακραίο φαινόμενο, όπου το ακραίο φαινόμενο ορίζεται στην εθνική νομοθεσία και, εάν η εθνική νομοθεσία δεν περιέχει τέτοιον ορισμό, είναι σύμφωνο με τον ορισμό της IPCC για το ακραίο καιρικό φαινόμενο (27)· ή έπειτα από δασική πυρκαγιά, όπου η δασική πυρκαγιά ορίζεται στην εθνική νομοθεσία και, εάν η εθνική νομοθεσία δεν περιέχει τέτοιον ορισμό, όπως ορίζεται στο ευρωπαϊκό γλωσσάριο για τις δασικές πυρκαγιές (28).

Οι δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας δεν συνεπάγονται αλλαγή της χρήσης της γης και εκτελούνται σε υποβαθμισμένη έκταση που αντιστοιχεί στον ορισμό του δάσους όπως καθορίζεται στην εθνική νομοθεσία, ή, εάν δεν υπάρχει τέτοιος ορισμός, σύμφωνα με τον ορισμό του FAO για το δάσος (29).

Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας θα μπορούσαν να συνδεθούν με τον κωδικό NACE A2, σύμφωνα με τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006. Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας περιορίζονται στους κωδικούς NACE II 02.10, δηλαδή δασοκομία και άλλες δασοκομικές δραστηριότητες, 02.20, δηλαδή υλοτομία, 02.30, δηλαδή συλλογή προϊόντων αυτοφυών φυτών μη ξυλώδους μορφής, και 02.40, δηλαδή υποστηρικτικές προς τη δασοκομία υπηρεσίες.

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου

Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής 1. Σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο 1.1. Η δραστηριότητα λαμβάνει χώρα σε περιοχή που υπόκειται σε σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο, όπως ορίζεται στην εθνική νομοθεσία ή, όταν η εθνική νομοθεσία δεν ορίζει σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο, όπως αναφέρεται στον ορισμό του FAO για τη «δασική περιοχή με μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης δασών» (30). Το σχέδιο διαχείρισης δασών ή το ισοδύναμο μέσο καλύπτει περίοδο 10 ετών και άνω και επικαιροποιείται συνεχώς. 1.2. Παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα στοιχεία τα οποία δεν έχουν ήδη τεκμηριωθεί στο σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο σύστημα: α) στόχοι διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών περιορισμών (31)· β) γενικές στρατηγικές και δραστηριότητες που έχουν σχεδιαστεί για την επίτευξη των στόχων διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των αναμενόμενων δραστηριοτήτων καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου του δάσους· γ) ορισμός του πλαισίου του δασικού οικοτόπου, συμπεριλαμβανομένων των κύριων υφιστάμενων και προβλεπόμενων ειδών δασικών δέντρων, καθώς και της έκτασης και της κατανομής τους· δ) ορισμός της περιοχής σύμφωνα με την καταχώρισή της στο κτηματολόγιο· ε) δασοσυστάδες, οδοί, δικαιώματα διέλευσης και άλλη πρόσβαση του κοινού, φυσικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των πλωτών οδών, περιοχές που υπόκεινται σε νομικούς και άλλους περιορισμούς· στ) μέτρα που εφαρμόζονται για τη διατήρηση της καλής κατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων· ζ) συνεκτίμηση κοινωνικών ζητημάτων (μεταξύ άλλων, διατήρηση του τοπίου, διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία)· η) αξιολόγηση των κινδύνων που σχετίζονται με τα δάση, συμπεριλαμβανομένων των δασικών πυρκαγιών, και της εμφάνισης εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών, με στόχο την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο των κινδύνων, και εφαρμογή μέτρων για τη διασφάλιση της προστασίας και της προσαρμογής έναντι εναπομενόντων κινδύνων· θ) όλα τα κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» σχετικά με τη διαχείριση των δασών. 1.3. Η βιωσιμότητα των συστημάτων διαχείρισης δασών, όπως τεκμηριώνεται στο σχέδιο που αναφέρεται στο σημείο 1.1, διασφαλίζεται με επιλογή της πιο φιλόδοξης από τις ακόλουθες προσεγγίσεις: α) η διαχείριση των δασών ανταποκρίνεται στον ισχύοντα εθνικό ορισμό της βιώσιμης διαχείρισης των δασών· β) η διαχείριση των δασών ανταποκρίνεται στον ορισμό (32) της Forest Europe για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών και τηρεί τις πανευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές σε επιχειρησιακό επίπεδο για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών (33)· γ) το εφαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης πληροί τα κριτήρια αειφορίας των δασών που καθορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφος 6 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 και, από την ημερομηνία εφαρμογής της, είναι σύμφωνο με την εκτελεστική πράξη σχετικά με επιχειρησιακές κατευθύνσεις για την ενέργεια από δασική βιομάζα, που θα εκδοθεί βάσει του άρθρου 29 παράγραφος 8 της εν λόγω οδηγίας. 1.4. Η δραστηριότητα δεν συνεπάγεται την υποβάθμιση εκτάσεων με υψηλά αποθέματα άνθρακα (34). 1.5. Το εφαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης που συνδέεται με τη δραστηριότητα πληροί τις απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας και νομιμότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 995/2010. 1.6. Το σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο προβλέπει παρακολούθηση η οποία διασφαλίζει την ορθότητα των πληροφοριών που περιέχονται στο σχέδιο, ιδίως όσον αφορά τα δεδομένα που αφορούν την οικεία περιοχή. 2. Ανάλυση κλιματικών οφελών 2.1. Για περιοχές που πληρούν τις απαιτήσεις σε επίπεδο δασικής περιοχής εφοδιασμού ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή η ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) τα μακροπρόθεσμα κλιματικά οφέλη θεωρείται ότι αποδεικνύονται μέσω απόδειξης της εναρμόνισης με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. 2.2. Για περιοχές που δεν πληρούν τις απαιτήσεις σε επίπεδο δασικής περιοχής εφοδιασμού ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή η ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) το προβλεπόμενο μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου της δραστηριότητας είναι χαμηλότερο από το μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου που προβλέπεται για το βασικό σενάριο, που αναφέρεται στο σημείο 2.2, όπου η έννοια του μακροπρόθεσμου αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταξύ των 100 ετών και της διάρκειας ενός ολόκληρου κύκλου του δάσους. 2.3. Ο υπολογισμός των κλιματικών οφελών πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου (35). Η ανάλυση κλιματικών οφελών βασίζεται σε διαφανείς, ακριβείς, συνεπείς, πλήρεις και συγκρίσιμες πληροφορίες, καλύπτει όλες τις δεξαμενές άνθρακα που επηρεάζονται από τη δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένων της υπέργειας βιομάζας, της υπόγειας βιομάζας, των νεκρών ξύλων, των απορριμμάτων και του εδάφους, βασίζεται στις πιο συντηρητικές παραδοχές για τους υπολογισμούς και περιλαμβάνει κατάλληλες εκτιμήσεις σχετικά με τους κινδύνους αστάθειας και αναστροφών της δέσμευσης άνθρακα, τον κίνδυνο κορεσμού και τον κίνδυνο διαρροής. β) οι συνήθεις πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών συγκομιδής, είναι μία από τις ακόλουθες: i) οι πρακτικές διαχείρισης, όπως καταγράφονται στην τελευταία έκδοση του σχεδίου διαχείρισης δασών ή ισοδύναμου μέσου πριν από την έναρξη της δραστηριότητας, εάν υπάρχουν· ii) οι πλέον πρόσφατες συνήθεις πρακτικές πριν από την έναρξη της δραστηριότητας· iii) οι πρακτικές που αντιστοιχούν σε σύστημα διαχείρισης το οποίο διασφαλίζει τη διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή την ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. α) η ευκρίνεια της ανάλυσης είναι ανάλογη με το μέγεθος της σχετικής περιοχής και χρησιμοποιούνται τιμές που αφορούν ειδικά τη σχετική περιοχή. β) οι εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές, όπως σε προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς και ασθένειες, σε δασικές πυρκαγιές, στον άνεμο, σε ζημιές από θύελλες, και οι οποίες επηρεάζουν την περιοχή και προκαλούν χαμηλές επιδόσεις, δεν οδηγούν σε μη συμμόρφωση με τον κανονισμό (ΕΕ) 2020/852, υπό την προϋπόθεση ότι η ανάλυση κλιματικών οφελών είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου όσον αφορά τις εκπομπές και απορροφήσεις λόγω φυσικών διαταραχών. 2.4. Οι δασικές εκμεταλλεύσεις κάτω των 13 εκταρίων δεν απαιτείται να διενεργούν ανάλυση κλιματικών οφελών. 3. Εγγύηση μονιμότητας 3.1. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο χαρακτηρισμός της περιοχής στην οποία λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα ως δάσους διασφαλίζεται με ένα από τα ακόλουθα μέτρα: α) η περιοχή ταξινομείται στις μόνιμες δασικές εκτάσεις, όπως ορίζονται από τον FAO (36)· β) η περιοχή ταξινομείται ως προστατευόμενη περιοχή· γ) η περιοχή αποτελεί αντικείμενο νομικής ή συμβατικής εγγύησης με την οποία διασφαλίζεται ότι θα παραμείνει δάσος. 3.2. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται ότι οι μελλοντικές επικαιροποιήσεις του σχεδίου διαχείρισης δασών ή ισοδύναμου μέσου, πέραν της χρηματοδοτούμενης δραστηριότητας, θα εξακολουθήσουν να αποσκοπούν στα κλιματικά οφέλη που καθορίζονται στο σημείο 2. Επιπλέον, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται να αντισταθμίσει τυχόν μείωση των κλιματικών οφελών που καθορίζονται στο σημείο 2 με ισοδύναμα κλιματικά οφέλη που προκύπτουν από την εκτέλεση δραστηριότητας η οποία αντιστοιχεί σε μία από τις δασοκομικές δραστηριότητες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. 4. Έλεγχος Εντός δύο ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και στη συνέχεια ανά δεκαετία, η συμμόρφωση της δραστηριότητας με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και με τα κριτήρια της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» επαληθεύεται από έναν από τους ακόλουθους φορείς: α) τις σχετικές εθνικές αρμόδιες αρχές· β) ανεξάρτητο τρίτο φορέα πιστοποίησης, κατόπιν αιτήματος των εθνικών αρχών ή του φορέα της δραστηριότητας. Προκειμένου να μειωθεί το κόστος, οι έλεγχοι μπορούν να πραγματοποιούνται μαζί με οποιαδήποτε πιστοποίηση των δασών, πιστοποίηση του κλίματος ή άλλον έλεγχο. Ο ανεξάρτητος τρίτος φορέας πιστοποίησης δεν πρέπει να έχει σύγκρουση συμφερόντων με τον ιδιοκτήτη ή τον χρηματοδότη, ούτε να εμπλέκεται στην ανάπτυξη ή την εκτέλεση της δραστηριότητας. 5. Ομαδική αξιολόγηση Η συμμόρφωση με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» μπορεί να ελέγχεται: α) στο επίπεδο της δασικής περιοχής εφοδιασμού (37), όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 30) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001· β) στο επίπεδο ομάδας εκμεταλλεύσεων που είναι επαρκώς ομοιογενής ώστε να μπορεί να αξιολογηθεί ο κίνδυνος που συνδέεται με την αειφορία της δασικής δραστηριότητας, υπό την προϋπόθεση ότι όλες αυτές οι εκμεταλλεύσεις διατηρούν σταθερή σχέση μεταξύ τους και συμμετέχουν στη δραστηριότητα, καθώς και ότι η ομάδα αυτών των εκμεταλλεύσεων παραμένει ίδια για όλους τους μεταγενέστερους ελέγχους. Μη πρόκληση σημαντικής επιβάρυνσης 2) Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. 3) Βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. Στις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1.2. στοιχείο θ) περιλαμβάνονται διατάξεις για τη συμμόρφωση με τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. 4) Μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία Η αλλαγή που επέρχεται σε επίπεδο δασοκομίας από τη δραστηριότητα στην περιοχή που καλύπτεται από τη δραστηριότητα δεν είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της βιώσιμης προσφοράς πρωτογενούς δασικής βιομάζας κατάλληλης για την κατασκευή προϊόντων ξυλείας με δυνατότητες μακροπρόθεσμης κυκλικότητας. Το κριτήριο αυτό μπορεί να αποδειχθεί μέσω της ανάλυσης κλιματικών οφελών που αναφέρεται στο σημείο 2). 5) Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης Μειώνεται η χρήση φυτοφαρμάκων και προτιμώνται εναλλακτικές προσεγγίσεις ή τεχνικές, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν μη χημικές εναλλακτικές λύσεις αντί των φυτοφαρμάκων, σύμφωνα με την οδηγία 2009/128/ΕΚ, με εξαίρεση τις περιπτώσεις στις οποίες η χρήση φυτοφαρμάκων είναι απαραίτητη για τον έλεγχο των εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών. Στο πλαίσιο της δραστηριότητας ελαχιστοποιείται η χρήση λιπασμάτων και δεν χρησιμοποιείται κοπριά. Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/1009 ή τους εθνικούς κανόνες για τα λιπάσματα ή τα βελτιωτικά εδάφους για γεωργική χρήση. Λαμβάνονται επαρκώς τεκμηριωμένα και επαληθεύσιμα μέτρα για την αποφυγή της χρήσης δραστικών συστατικών τα οποία περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Α του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1021 (38), στη σύμβαση του Ρότερνταμ σχετικά με τη διαδικασία συναίνεσης μετά από ενημέρωση όσον αφορά ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο, στη σύμβαση της Μιναμάτα για τον υδράργυρο, στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, καθώς και δραστικών συστατικών τα οποία ταξινομούνται ως κατηγορίας Ια («εξαιρετικά επικίνδυνα») ή Ιβ («λίαν επικίνδυνα») στη συνιστώμενη από την ΠΟΥ ταξινόμηση φυτοφαρμάκων με βάση την επικινδυνότητα. Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τη σχετική εθνική νομοθεσία για τα δραστικά συστατικά. Αποτρέπεται η ρύπανση των υδάτων και του εδάφους και λαμβάνονται μέτρα καθαρισμού, όταν προκύπτει ρύπανση. 6) Προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων Σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί από την αρμόδια εθνική αρχή ως περιοχές διατήρησης ή σε προστατευόμενους οικοτόπους, η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τους στόχους διατήρησης για τις συγκεκριμένες περιοχές. Δεν γίνεται μετατροπή οικοτόπων που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην απώλεια βιοποικιλότητας ή έχουν υψηλή αξία διατήρησης, ή περιοχών που έχουν τεθεί υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας για την αποκατάσταση των εν λόγω οικοτόπων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Στις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1.2 στοιχείο θ) περιλαμβάνονται διατάξεις για τη διατήρηση και, ενδεχομένως, την ενίσχυση της βιοποικιλότητας σύμφωνα με τις εθνικές και τοπικές διατάξεις, όπου συμπεριλαμβάνονται τα εξής: α) διασφάλιση της καλής κατάστασης διατήρησης του οικοτόπου και των ειδών, διατήρηση χαρακτηριστικών ειδών οικοτόπων· β) αποκλεισμός της χρήσης ή ελευθέρωσης χωροκατακτητικών ξένων ειδών· γ) αποκλεισμός της χρήσης μη αυτόχθονων ειδών, εκτός εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι: i) η χρήση του δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού οδηγεί σε ευνοϊκές και κατάλληλες συνθήκες οικοσυστήματος (όπως το κλίμα, τα εδαφολογικά κριτήρια και η ζώνη βλάστησης, η ανθεκτικότητα σε δασικές πυρκαγιές)· ii) τα αυτόχθονα είδη που υπάρχουν επί του παρόντος στην τοποθεσία δεν είναι πλέον προσαρμοσμένα στις προβλεπόμενες κλιματικές και εδαφοϋδρολογικές συνθήκες· δ) διασφάλιση της διατήρησης και της βελτίωσης της φυσικής, χημικής και βιολογικής ποιότητας του εδάφους· ε) προώθηση πρακτικών φιλικών προς τη βιοποικιλότητα, οι οποίες ενισχύουν τις φυσικές διεργασίες των δασών· στ) αποκλεισμός της μετατροπής οικοσυστημάτων υψηλής βιοποικιλότητας σε οικοσυστήματα μικρότερης βιοποικιλότητας· ζ) διασφάλιση της ποικιλομορφίας των συναφών οικοτόπων και ειδών που συνδέονται με το δάσος· η) διασφάλιση της ποικιλομορφίας των δομών δασοσυστάδων και διατήρηση ή ενίσχυση των δασοσυστάδων ώριμου σταδίου και του νεκρού ξύλου.

1.3. Διαχείριση δασών

Περιγραφή της δραστηριότητας

Η διαχείριση δασών όπως ορίζεται στην εθνική νομοθεσία. Εάν η εθνική νομοθεσία δεν περιέχει τέτοιον ορισμό, η διαχείριση των δασών αντιστοιχεί σε οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα προκύπτει από σύστημα που εφαρμόζεται σε δάσος το οποίο επηρεάζει τις οικολογικές, οικονομικές ή κοινωνικές λειτουργίες του δάσους. Η διαχείριση δασών δεν συνεπάγεται αλλαγή της χρήσης της γης και εκτελείται σε έκταση που αντιστοιχεί στον ορισμό του δάσους όπως καθορίζεται στην εθνική νομοθεσία, ή, εάν δεν υπάρχει τέτοιος ορισμός, είναι σύμφωνη με τον ορισμό του FAO για το δάσος (39).

Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας θα μπορούσαν να συνδεθούν με τον κωδικό NACE A2, σύμφωνα με τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006. Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας περιορίζονται στους κωδικούς NACE II 02.10, δηλαδή δασοκομία και άλλες δασοκομικές δραστηριότητες, 02.20, δηλαδή υλοτομία, 02.30, δηλαδή συλλογή προϊόντων αυτοφυών φυτών μη ξυλώδους μορφής, και 02.40, δηλαδή υποστηρικτικές προς τη δασοκομία υπηρεσίες.

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου

Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής 1. Σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο 1.1. Η δραστηριότητα λαμβάνει χώρα σε περιοχή που υπόκειται σε σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο, όπως ορίζεται στην εθνική νομοθεσία ή, όταν η εθνική νομοθεσία δεν ορίζει σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο, όπως αναφέρεται στον ορισμό του FAO για τη «δασική περιοχή με μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης δασών» (40). Το σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο καλύπτει περίοδο 10 ετών και άνω και επικαιροποιείται συνεχώς. 1.2. Παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα στοιχεία τα οποία δεν έχουν ήδη τεκμηριωθεί στο σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο σύστημα: α) στόχοι διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών περιορισμών (41)· β) γενικές στρατηγικές και δραστηριότητες που έχουν σχεδιαστεί για την επίτευξη των στόχων διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των αναμενόμενων δραστηριοτήτων καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου του δάσους· γ) ορισμός του πλαισίου του δασικού οικοτόπου, συμπεριλαμβανομένων των κύριων υφιστάμενων και προβλεπόμενων ειδών δασικών δέντρων, καθώς και της έκτασης και της κατανομής τους· δ) ορισμός της περιοχής σύμφωνα με την καταχώρισή της στο κτηματολόγιο· ε) δασοσυστάδες, οδοί, δικαιώματα διέλευσης και άλλη πρόσβαση του κοινού, φυσικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των πλωτών οδών, περιοχές που υπόκεινται σε νομικούς και άλλους περιορισμούς· στ) μέτρα που εφαρμόζονται για τη διατήρηση της καλής κατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων· ζ) συνεκτίμηση κοινωνικών ζητημάτων (μεταξύ άλλων, διατήρηση του τοπίου, διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία)· η) αξιολόγηση των κινδύνων που σχετίζονται με τα δάση, συμπεριλαμβανομένων των δασικών πυρκαγιών, και της εμφάνισης εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών, με στόχο την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο των κινδύνων, και εφαρμογή μέτρων για τη διασφάλιση της προστασίας και της προσαρμογής έναντι εναπομενόντων κινδύνων· θ) όλα τα κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» σχετικά με τη διαχείριση των δασών. 1.3. Η βιωσιμότητα των συστημάτων διαχείρισης δασών, όπως τεκμηριώνεται στο σχέδιο που αναφέρεται στο σημείο 1.1, διασφαλίζεται με επιλογή της πιο φιλόδοξης από τις ακόλουθες προσεγγίσεις: α) η διαχείριση των δασών ανταποκρίνεται στον ισχύοντα εθνικό ορισμό της βιώσιμης διαχείρισης των δασών· β) η διαχείριση των δασών ανταποκρίνεται στον ορισμό (42) της Forest Europe για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών και τηρεί τις πανευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές σε επιχειρησιακό επίπεδο για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών (43)· γ) το εφαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης πληροί τα κριτήρια αειφορίας των δασών που καθορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφος 6 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 και, από την ημερομηνία εφαρμογής της, είναι σύμφωνο με την εκτελεστική πράξη σχετικά με επιχειρησιακές κατευθύνσεις για την ενέργεια από δασική βιομάζα, που θα εκδοθεί βάσει του άρθρου 29 παράγραφος 8 της εν λόγω οδηγίας. 1.4. Η δραστηριότητα δεν συνεπάγεται την υποβάθμιση εκτάσεων με υψηλά αποθέματα άνθρακα (44). 1.5. Το εφαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης που συνδέεται με τη δραστηριότητα πληροί τις απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας και νομιμότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 995/2010. 1.6. Το σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο προβλέπει παρακολούθηση η οποία διασφαλίζει την ορθότητα των πληροφοριών που περιέχονται στο σχέδιο, ιδίως όσον αφορά τα δεδομένα που αφορούν την οικεία περιοχή. 2. Ανάλυση κλιματικών οφελών 2.1. Για περιοχές που πληρούν τις απαιτήσεις σε επίπεδο δασικής περιοχής εφοδιασμού ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή η ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) τα μακροπρόθεσμα κλιματικά οφέλη θεωρείται ότι αποδεικνύονται μέσω απόδειξης της εναρμόνισης με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. 2.2. Για περιοχές που δεν πληρούν τις απαιτήσεις σε επίπεδο δασικής περιοχής εφοδιασμού ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή η ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) το προβλεπόμενο μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου της δραστηριότητας είναι χαμηλότερο από το μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου που προβλέπεται για το βασικό σενάριο, που αναφέρεται στο σημείο 2.2, όπου η έννοια του μακροπρόθεσμου αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταξύ των 100 ετών και της διάρκειας ενός ολόκληρου κύκλου του δάσους. 2.3. Ο υπολογισμός των κλιματικών οφελών πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου (45). Η ανάλυση κλιματικών οφελών βασίζεται σε διαφανείς, ακριβείς, συνεπείς, πλήρεις και συγκρίσιμες πληροφορίες, καλύπτει όλες τις δεξαμενές άνθρακα που επηρεάζονται από τη δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένων της υπέργειας βιομάζας, της υπόγειας βιομάζας, των νεκρών ξύλων, των απορριμμάτων και του εδάφους, βασίζεται στις πιο συντηρητικές παραδοχές για τους υπολογισμούς και περιλαμβάνει κατάλληλες εκτιμήσεις σχετικά με τους κινδύνους αστάθειας και αναστροφών της δέσμευσης άνθρακα, τον κίνδυνο κορεσμού και τον κίνδυνο διαρροής. β) οι συνήθεις πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών συγκομιδής, είναι μία από τις ακόλουθες: i) οι πρακτικές διαχείρισης, όπως καταγράφονται στην τελευταία έκδοση του σχεδίου διαχείρισης δασών ή ισοδύναμου μέσου πριν από την έναρξη της δραστηριότητας, εάν υπάρχουν· ii) οι πλέον πρόσφατες συνήθεις πρακτικές πριν από την έναρξη της δραστηριότητας· iii) οι πρακτικές που αντιστοιχούν σε σύστημα διαχείρισης το οποίο διασφαλίζει τη διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή την ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. γ) η ευκρίνεια της ανάλυσης είναι ανάλογη με το μέγεθος της σχετικής περιοχής και χρησιμοποιούνται τιμές που αφορούν ειδικά τη σχετική περιοχή. δ) οι εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές, όπως σε προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς και ασθένειες, σε δασικές πυρκαγιές, στον άνεμο, σε ζημιές από θύελλες, και οι οποίες επηρεάζουν την περιοχή και προκαλούν χαμηλές επιδόσεις, δεν οδηγούν σε μη συμμόρφωση με τον κανονισμό (ΕΕ) 2020/852, υπό την προϋπόθεση ότι η ανάλυση κλιματικών οφελών είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου όσον αφορά τις εκπομπές και απορροφήσεις λόγω φυσικών διαταραχών. 2.4. Οι δασικές εκμεταλλεύσεις κάτω των 13 εκταρίων δεν απαιτείται να διενεργούν ανάλυση κλιματικών οφελών. 3. Εγγύηση μονιμότητας 3.1. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο χαρακτηρισμός της περιοχής στην οποία λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα ως δάσους διασφαλίζεται με ένα από τα ακόλουθα μέτρα: α) η περιοχή ταξινομείται στις μόνιμες δασικές εκτάσεις, όπως ορίζονται από τον FAO (46)· β) η περιοχή ταξινομείται ως προστατευόμενη περιοχή· γ) η περιοχή αποτελεί αντικείμενο νομικής ή συμβατικής εγγύησης με την οποία διασφαλίζεται ότι θα παραμείνει δάσος. 3.2. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται ότι οι μελλοντικές επικαιροποιήσεις του σχεδίου διαχείρισης δασών ή ισοδύναμου μέσου, πέραν της χρηματοδοτούμενης δραστηριότητας, θα εξακολουθήσουν να αποσκοπούν στα κλιματικά οφέλη που καθορίζονται στο σημείο 2. Επιπλέον, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται να αντισταθμίσει τυχόν μείωση των κλιματικών οφελών που καθορίζονται στο σημείο 2 με ισοδύναμα κλιματικά οφέλη που προκύπτουν από την εκτέλεση δραστηριότητας η οποία αντιστοιχεί σε μία από τις δασοκομικές δραστηριότητες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. 4. Έλεγχος Εντός δύο ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και στη συνέχεια ανά δεκαετία, η συμμόρφωση της δραστηριότητας με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και με τα κριτήρια της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» επαληθεύεται από έναν από τους ακόλουθους φορείς: α) τις σχετικές εθνικές αρμόδιες αρχές· β) ανεξάρτητο τρίτο φορέα πιστοποίησης, κατόπιν αιτήματος των εθνικών αρχών ή του φορέα της δραστηριότητας. Προκειμένου να μειωθεί το κόστος, οι έλεγχοι μπορούν να πραγματοποιούνται μαζί με οποιαδήποτε πιστοποίηση των δασών, πιστοποίηση του κλίματος ή άλλον έλεγχο. Ο ανεξάρτητος τρίτος φορέας πιστοποίησης δεν πρέπει να έχει σύγκρουση συμφερόντων με τον ιδιοκτήτη ή τον χρηματοδότη, ούτε να εμπλέκεται στην ανάπτυξη ή την εκτέλεση της δραστηριότητας. 5. Ομαδική αξιολόγηση Η συμμόρφωση με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» μπορεί να ελέγχεται: α) στο επίπεδο της δασικής περιοχής εφοδιασμού (47), όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 30) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001· β) στο επίπεδο ομάδας εκμεταλλεύσεων που είναι επαρκώς ομοιογενής ώστε να μπορεί να αξιολογηθεί ο κίνδυνος που συνδέεται με την αειφορία της δασικής δραστηριότητας, υπό την προϋπόθεση ότι όλες αυτές οι εκμεταλλεύσεις διατηρούν σταθερή σχέση μεταξύ τους και συμμετέχουν στη δραστηριότητα, καθώς και ότι η ομάδα αυτών των εκμεταλλεύσεων παραμένει ίδια για όλους τους μεταγενέστερους ελέγχους. Μη πρόκληση σημαντικής επιβάρυνσης 2) Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. 3) Βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. Στις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1.2. στοιχείο θ) περιλαμβάνονται διατάξεις για τη συμμόρφωση με τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. 4) Μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία Η αλλαγή που επέρχεται σε επίπεδο δασοκομίας από τη δραστηριότητα στην περιοχή που καλύπτεται από τη δραστηριότητα δεν είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της βιώσιμης προσφοράς πρωτογενούς δασικής βιομάζας κατάλληλης για την κατασκευή προϊόντων ξυλείας με δυνατότητες μακροπρόθεσμης κυκλικότητας. Το κριτήριο αυτό μπορεί να αποδειχθεί μέσω της ανάλυσης κλιματικών οφελών που αναφέρεται στο σημείο 2). 5) Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης Μειώνεται η χρήση φυτοφαρμάκων και προτιμώνται εναλλακτικές προσεγγίσεις ή τεχνικές, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν μη χημικές εναλλακτικές λύσεις αντί των φυτοφαρμάκων, σύμφωνα με την οδηγία 2009/128/ΕΚ, με εξαίρεση τις περιπτώσεις στις οποίες η χρήση φυτοφαρμάκων είναι απαραίτητη για τον έλεγχο των εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών. Στο πλαίσιο της δραστηριότητας ελαχιστοποιείται η χρήση λιπασμάτων και δεν χρησιμοποιείται κοπριά. Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/1009 ή τους εθνικούς κανόνες για τα λιπάσματα ή τα βελτιωτικά εδάφους για γεωργική χρήση. Λαμβάνονται επαρκώς τεκμηριωμένα και επαληθεύσιμα μέτρα για την αποφυγή της χρήσης δραστικών συστατικών τα οποία περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Α του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1021 (48), στη σύμβαση του Ρότερνταμ σχετικά με τη διαδικασία συναίνεσης μετά από ενημέρωση όσον αφορά ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο, στη σύμβαση της Μιναμάτα για τον υδράργυρο, στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, καθώς και δραστικών συστατικών τα οποία ταξινομούνται ως κατηγορίας Ια («εξαιρετικά επικίνδυνα») ή Ιβ («λίαν επικίνδυνα») στη συνιστώμενη από την ΠΟΥ ταξινόμηση φυτοφαρμάκων με βάση την επικινδυνότητα (49). Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τη σχετική εθνική νομοθεσία για τα δραστικά συστατικά. Αποτρέπεται η ρύπανση των υδάτων και του εδάφους και λαμβάνονται μέτρα καθαρισμού, όταν προκύπτει ρύπανση. 6) Προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων Σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί από την αρμόδια εθνική αρχή ως περιοχές διατήρησης ή σε προστατευόμενους οικοτόπους, η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τους στόχους διατήρησης για τις συγκεκριμένες περιοχές. Δεν γίνεται μετατροπή οικοτόπων που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην απώλεια βιοποικιλότητας ή έχουν υψηλή αξία διατήρησης, ή περιοχών που έχουν τεθεί υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας για την αποκατάσταση των εν λόγω οικοτόπων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Στις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1.2 στοιχείο θ) περιλαμβάνονται διατάξεις για τη διατήρηση και, ενδεχομένως, την ενίσχυση της βιοποικιλότητας σύμφωνα με τις εθνικές και τοπικές διατάξεις, όπου συμπεριλαμβάνονται τα εξής: α) διασφάλιση της καλής κατάστασης διατήρησης του οικοτόπου και των ειδών, διατήρηση χαρακτηριστικών ειδών οικοτόπων· β) αποκλεισμός της χρήσης ή ελευθέρωσης χωροκατακτητικών ξένων ειδών· γ) αποκλεισμός της χρήσης μη αυτόχθονων ειδών, εκτός εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι: i) η χρήση του δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού οδηγεί σε ευνοϊκές και κατάλληλες συνθήκες οικοσυστήματος (όπως το κλίμα, τα εδαφολογικά κριτήρια και η ζώνη βλάστησης, η ανθεκτικότητα σε δασικές πυρκαγιές)· ii) τα αυτόχθονα είδη που υπάρχουν επί του παρόντος στην τοποθεσία δεν είναι πλέον προσαρμοσμένα στις προβλεπόμενες κλιματικές και εδαφοϋδρολογικές συνθήκες· δ) διασφάλιση της διατήρησης και της βελτίωσης της φυσικής, χημικής και βιολογικής ποιότητας του εδάφους· ε) προώθηση πρακτικών φιλικών προς τη βιοποικιλότητα, οι οποίες ενισχύουν τις φυσικές διεργασίες των δασών· στ) αποκλεισμός της μετατροπής οικοσυστημάτων υψηλής βιοποικιλότητας σε οικοσυστήματα μικρότερης βιοποικιλότητας· ζ) διασφάλιση της ποικιλομορφίας των συναφών οικοτόπων και ειδών που συνδέονται με το δάσος· η) διασφάλιση της ποικιλομορφίας των δομών δασοσυστάδων και διατήρηση ή ενίσχυση των δασοσυστάδων ώριμου σταδίου και του νεκρού ξύλου.

1.4. Δασοκομία διατήρησης

Περιγραφή της δραστηριότητας

Δραστηριότητες διαχείρισης δασών με στόχο τη διατήρηση ενός ή περισσότερων οικοτόπων ή ειδών. Η δασοκομία διατήρησης δεν συνεπάγεται αλλαγή της κατηγορίας γης και εκτελείται σε έκταση που αντιστοιχεί στον ορισμό του δάσους όπως καθορίζεται στην εθνική νομοθεσία, ή, εάν δεν υπάρχει τέτοιος ορισμός, είναι σύμφωνη με τον ορισμό του FAO για το δάσος (50).

Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας θα μπορούσαν να συνδεθούν με τον κωδικό NACE A2, σύμφωνα με τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006. Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας περιορίζονται στους κωδικούς NACE II 02.10, δηλαδή δασοκομία και άλλες δασοκομικές δραστηριότητες, 02.20, δηλαδή υλοτομία, 02.30, δηλαδή συλλογή προϊόντων αυτοφυών φυτών μη ξυλώδους μορφής, και 02.40, δηλαδή υποστηρικτικές προς τη δασοκομία υπηρεσίες.

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου

Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής 1. Σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο 1.1. Η δραστηριότητα λαμβάνει χώρα σε περιοχή που υπόκειται σε σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο, όπως ορίζεται στην εθνική νομοθεσία ή, όταν η εθνική νομοθεσία δεν ορίζει σχέδιο διαχείρισης δασών, όπως αναφέρεται στον ορισμό του FAO για τη «δασική περιοχή με μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης δασών» (51). Το σχέδιο διαχείρισης δασών ή το ισοδύναμο μέσο καλύπτει περίοδο 10 ετών και άνω και επικαιροποιείται συνεχώς. 1.2. Παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα στοιχεία τα οποία δεν έχουν ήδη τεκμηριωθεί στο σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο σύστημα: α) στόχοι διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών περιορισμών· β) γενικές στρατηγικές και δραστηριότητες που έχουν σχεδιαστεί για την επίτευξη των στόχων διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των αναμενόμενων δραστηριοτήτων καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου του δάσους· γ) ορισμός του πλαισίου του δασικού οικοτόπου, των κύριων υφιστάμενων και προβλεπόμενων ειδών δασικών δέντρων, καθώς και της έκτασης και της κατανομής τους, σύμφωνα με το πλαίσιο του τοπικού δασικού οικοσυστήματος· δ) ορισμός της περιοχής σύμφωνα με την καταχώρισή της στο κτηματολόγιο· ε) δασοσυστάδες, οδοί, δικαιώματα διέλευσης και άλλη πρόσβαση του κοινού, φυσικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των πλωτών οδών, περιοχές που υπόκεινται σε νομικούς και άλλους περιορισμούς· στ) μέτρα που εφαρμόζονται για τη διατήρηση της καλής κατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων· ζ) συνεκτίμηση κοινωνικών ζητημάτων (μεταξύ άλλων, διατήρηση του τοπίου, διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία)· η) αξιολόγηση των κινδύνων που σχετίζονται με τα δάση, συμπεριλαμβανομένων των δασικών πυρκαγιών, και της εμφάνισης εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών, με στόχο την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο των κινδύνων, και εφαρμογή μέτρων για τη διασφάλιση της προστασίας και της προσαρμογής έναντι εναπομενόντων κινδύνων· θ) όλα τα κριτήρια «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» σχετικά με τη διαχείριση των δασών. 1.3. Το σχέδιο διαχείρισης δασών ή το ισοδύναμο μέσο: α) παρουσιάζει έναν πρωταρχικό καθορισμένο στόχο (52) ο οποίος συνίσταται στην προστασία του εδάφους και των υδάτων (53), στη διατήρηση της βιοποικιλότητας (54) ή στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών (55), βάσει των ορισμών του FAO· β) προωθεί πρακτικές φιλικές προς τη βιοποικιλότητα, οι οποίες ενισχύουν τις φυσικές διεργασίες των δασών· γ) περιλαμβάνει ανάλυση: i) των επιπτώσεων και των πιέσεων στη διατήρηση των οικοτόπων και στην ποικιλομορφία των συναφών οικοτόπων· ii) των συνθηκών υλοτόμησης με ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων στο έδαφος· iii) άλλων δραστηριοτήτων που έχουν αντίκτυπο στους στόχους διατήρησης, όπως η θήρα και η αλιεία, οι γεωργικές, κτηνοτροφικές και δασοκομικές δραστηριότητες, οι βιομηχανικές, εξορυκτικές και εμπορικές δραστηριότητες. 1.4. Η βιωσιμότητα του συστήματος διαχείρισης δασών, όπως τεκμηριώνεται στο σχέδιο που αναφέρεται στο σημείο 1.1, διασφαλίζεται με επιλογή της πιο φιλόδοξης από τις ακόλουθες προσεγγίσεις: α) η διαχείριση των δασών ανταποκρίνεται στον εθνικό ορισμό της βιώσιμης διαχείρισης των δασών, εάν υπάρχει· β) η διαχείριση των δασών ανταποκρίνεται στον ορισμό (56) της Forest Europe για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών και τηρεί τις πανευρωπαϊκές επιχειρησιακές κατευθυντήριες γραμμές για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών (57)· γ) το εφαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης πληροί τα κριτήρια αειφορίας των δασών όπως καθορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφος 6 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 και, από την ημερομηνία εφαρμογής της, είναι σύμφωνο με την εκτελεστική πράξη σχετικά με επιχειρησιακές κατευθύνσεις για την ενέργεια από δασική βιομάζα, που θα εκδοθεί βάσει του άρθρου 29 παράγραφος 8 της εν λόγω οδηγίας. 1.5. Η δραστηριότητα δεν συνεπάγεται την υποβάθμιση εκτάσεων με υψηλά αποθέματα άνθρακα (58). 1.6. Το εφαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης που συνδέεται με τη δραστηριότητα πληροί τις απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας και νομιμότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 995/2010. 1.7. Το σχέδιο διαχείρισης δασών ή ισοδύναμο μέσο προβλέπει παρακολούθηση η οποία διασφαλίζει την ορθότητα των πληροφοριών που περιέχονται στο σχέδιο, ιδίως όσον αφορά τα δεδομένα που αφορούν την οικεία περιοχή. 2. Ανάλυση κλιματικών οφελών 2.1. Για περιοχές που πληρούν τις απαιτήσεις σε επίπεδο δασικής περιοχής εφοδιασμού ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή η ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) τα μακροπρόθεσμα κλιματικά οφέλη θεωρείται ότι αποδεικνύονται μέσω απόδειξης της εναρμόνισης με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. 2.2. Για περιοχές που δεν πληρούν τις απαιτήσεις σε επίπεδο δασικής περιοχής εφοδιασμού ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή η ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) το προβλεπόμενο μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου της δραστηριότητας είναι χαμηλότερο από το μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου που προβλέπεται για το βασικό σενάριο, που αναφέρεται στο σημείο 2.2, όπου η έννοια του μακροπρόθεσμου αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταξύ των 100 ετών και της διάρκειας ενός ολόκληρου κύκλου του δάσους. 2.3. Ο υπολογισμός των κλιματικών οφελών πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου (59). Η ανάλυση κλιματικών οφελών βασίζεται σε διαφανείς, ακριβείς, συνεπείς, πλήρεις και συγκρίσιμες πληροφορίες, καλύπτει όλες τις δεξαμενές άνθρακα που επηρεάζονται από τη δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένων της υπέργειας βιομάζας, της υπόγειας βιομάζας, των νεκρών ξύλων, των απορριμμάτων και του εδάφους, βασίζεται στις πιο συντηρητικές παραδοχές για τους υπολογισμούς και περιλαμβάνει κατάλληλες εκτιμήσεις σχετικά με τους κινδύνους αστάθειας και αναστροφών της δέσμευσης άνθρακα, τον κίνδυνο κορεσμού και τον κίνδυνο διαρροής. β) οι συνήθεις πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών συγκομιδής, είναι μία από τις ακόλουθες: i) οι πρακτικές διαχείρισης, όπως καταγράφονται στην τελευταία έκδοση του σχεδίου διαχείρισης δασών ή ισοδύναμου μέσου πριν από την έναρξη της δραστηριότητας, εάν υπάρχουν· ii) οι πλέον πρόσφατες συνήθεις πρακτικές πριν από την έναρξη της δραστηριότητας· iii) οι πρακτικές που αντιστοιχούν σε σύστημα διαχείρισης το οποίο διασφαλίζει τη διατήρηση των επιπέδων των αποθεμάτων και των καταβοθρών άνθρακα στο δάσος ή την ενίσχυσή τους σε βάθος χρόνου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 29 παράγραφος 7 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. γ) η ευκρίνεια της ανάλυσης είναι ανάλογη με το μέγεθος της σχετικής περιοχής και χρησιμοποιούνται τιμές που αφορούν ειδικά τη σχετική περιοχή. δ) οι εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές, όπως σε προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς και ασθένειες, σε δασικές πυρκαγιές, στον άνεμο, σε ζημιές από θύελλες, και οι οποίες επηρεάζουν την περιοχή και προκαλούν χαμηλές επιδόσεις, δεν οδηγούν σε μη συμμόρφωση με τα κριτήρια του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852, υπό την προϋπόθεση ότι η ανάλυση κλιματικών οφελών είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου όσον αφορά τις εκπομπές και απορροφήσεις λόγω φυσικών διαταραχών. 2.4. Οι δασικές εκμεταλλεύσεις κάτω των 13 εκταρίων δεν απαιτείται να διενεργούν ανάλυση κλιματικών οφελών. 3. Εγγύηση μονιμότητας 3.1. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο χαρακτηρισμός της περιοχής στην οποία λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα ως δάσους διασφαλίζεται με ένα από τα ακόλουθα μέτρα: α) η περιοχή ταξινομείται στις μόνιμες δασικές εκτάσεις, όπως ορίζονται από τον FAO (60)· β) η περιοχή ταξινομείται ως προστατευόμενη περιοχή· γ) η περιοχή αποτελεί αντικείμενο νομικής ή συμβατικής εγγύησης με την οποία διασφαλίζεται ότι θα παραμείνει δάσος. 3.2. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται ότι οι μελλοντικές επικαιροποιήσεις του σχεδίου διαχείρισης δασών ή ισοδύναμου μέσου, πέραν της χρηματοδοτούμενης δραστηριότητας, θα εξακολουθήσουν να αποσκοπούν στα κλιματικά οφέλη που καθορίζονται στο σημείο 2. Επιπλέον, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται να αντισταθμίσει τυχόν μείωση των κλιματικών οφελών που καθορίζονται στο σημείο 2 με ισοδύναμα κλιματικά οφέλη που προκύπτουν από την εκτέλεση δραστηριότητας η οποία αντιστοιχεί σε μία από τις δασοκομικές δραστηριότητες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. 4. Έλεγχος Εντός δύο ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και στη συνέχεια ανά δεκαετία, η συμμόρφωση της δραστηριότητας με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και με τα κριτήρια της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» επαληθεύεται από έναν από τους ακόλουθους φορείς: α) τις σχετικές εθνικές αρμόδιες αρχές· β) ανεξάρτητο τρίτο φορέα πιστοποίησης, κατόπιν αιτήματος των εθνικών αρχών ή του φορέα της δραστηριότητας. Προκειμένου να μειωθεί το κόστος, οι έλεγχοι μπορούν να πραγματοποιούνται μαζί με οποιαδήποτε πιστοποίηση των δασών, πιστοποίηση του κλίματος ή άλλον έλεγχο. Ο ανεξάρτητος τρίτος φορέας πιστοποίησης δεν πρέπει να έχει σύγκρουση συμφερόντων με τον ιδιοκτήτη ή τον χρηματοδότη, ούτε να εμπλέκεται στην ανάπτυξη ή την εκτέλεση της δραστηριότητας. 5. Ομαδική αξιολόγηση Η συμμόρφωση με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» μπορεί να ελέγχεται: α) στο επίπεδο της δασικής περιοχής εφοδιασμού (61), όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 30) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001· β) στο επίπεδο ομάδας δασικών εκμεταλλεύσεων που είναι επαρκώς ομοιογενής ώστε να μπορεί να αξιολογηθεί ο κίνδυνος που συνδέεται με την αειφορία της δασικής δραστηριότητας, υπό την προϋπόθεση ότι όλες αυτές οι εκμεταλλεύσεις διατηρούν σταθερή σχέση μεταξύ τους και συμμετέχουν στη δραστηριότητα, καθώς και ότι η ομάδα αυτών των εκμεταλλεύσεων παραμένει ίδια για όλους τους μεταγενέστερους ελέγχους. Μη πρόκληση σημαντικής επιβάρυνσης 2) Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. 3) Βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. Στις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1.2. στοιχείο θ) περιλαμβάνονται διατάξεις για τη συμμόρφωση με τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. 4) Μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία Η αλλαγή που επέρχεται σε επίπεδο δασοκομίας από τη δραστηριότητα στην περιοχή που καλύπτεται από τη δραστηριότητα δεν είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της βιώσιμης προσφοράς πρωτογενούς δασικής βιομάζας κατάλληλης για την κατασκευή προϊόντων ξυλείας με δυνατότητες μακροπρόθεσμης κυκλικότητας. Το κριτήριο αυτό μπορεί να αποδειχθεί μέσω της ανάλυσης κλιματικών οφελών που αναφέρεται στο σημείο 2). 5) Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης Στο πλαίσιο της δραστηριότητας δεν χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα ούτε λιπάσματα. Λαμβάνονται επαρκώς τεκμηριωμένα και επαληθεύσιμα μέτρα για την αποφυγή της χρήσης δραστικών συστατικών τα οποία περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Α του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1021 (62), στη σύμβαση του Ρότερνταμ σχετικά με τη διαδικασία συναίνεσης μετά από ενημέρωση όσον αφορά ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο, στη σύμβαση της Μιναμάτα για τον υδράργυρο, στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, καθώς και δραστικών συστατικών τα οποία ταξινομούνται ως κατηγορίας Ια («εξαιρετικά επικίνδυνα») ή Ιβ («λίαν επικίνδυνα») στη συνιστώμενη από την ΠΟΥ ταξινόμηση φυτοφαρμάκων με βάση την επικινδυνότητα (63). Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τη σχετική εθνική νομοθεσία για τα δραστικά συστατικά. Αποτρέπεται η ρύπανση των υδάτων και του εδάφους και λαμβάνονται μέτρα καθαρισμού, όταν προκύπτει ρύπανση. 6) Προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων Σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί από την αρμόδια εθνική αρχή ως περιοχές διατήρησης ή σε προστατευόμενους οικοτόπους, η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τους στόχους διατήρησης για τις συγκεκριμένες περιοχές. Δεν γίνεται μετατροπή οικοτόπων που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην απώλεια βιοποικιλότητας ή έχουν υψηλή αξία διατήρησης, ή περιοχών που έχουν τεθεί υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας για την αποκατάσταση των εν λόγω οικοτόπων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Στις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1.2 στοιχείο θ) περιλαμβάνονται διατάξεις για τη διατήρηση και, ενδεχομένως, την ενίσχυση της βιοποικιλότητας σύμφωνα με τις εθνικές και τοπικές διατάξεις, όπου συμπεριλαμβάνονται τα εξής: α) διασφάλιση της καλής κατάστασης διατήρησης του οικοτόπου και των ειδών, διατήρηση χαρακτηριστικών ειδών οικοτόπων· β) αποκλεισμός της χρήσης ή ελευθέρωσης χωροκατακτητικών ξένων ειδών· γ) αποκλεισμός της χρήσης μη αυτόχθονων ειδών, εκτός εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι: i) η χρήση του δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού οδηγεί σε ευνοϊκές και κατάλληλες συνθήκες οικοσυστήματος (όπως το κλίμα, τα εδαφολογικά κριτήρια και η ζώνη βλάστησης, η ανθεκτικότητα σε δασικές πυρκαγιές)· ii) τα αυτόχθονα είδη που υπάρχουν επί του παρόντος στην τοποθεσία δεν είναι πλέον προσαρμοσμένα στις προβλεπόμενες κλιματικές και εδαφοϋδρολογικές συνθήκες· δ) διασφάλιση της διατήρησης και της βελτίωσης της φυσικής, χημικής και βιολογικής ποιότητας του εδάφους· ε) προώθηση πρακτικών φιλικών προς τη βιοποικιλότητα, οι οποίες ενισχύουν τις φυσικές διεργασίες των δασών· στ) αποκλεισμός της μετατροπής οικοσυστημάτων υψηλής βιοποικιλότητας σε οικοσυστήματα μικρότερης βιοποικιλότητας· ζ) διασφάλιση της ποικιλομορφίας των συναφών οικοτόπων και ειδών που συνδέονται με το δάσος· η) διασφάλιση της ποικιλομορφίας των δομών δασοσυστάδων και διατήρηση ή ενίσχυση των δασοσυστάδων ώριμου σταδίου και του νεκρού ξύλου.

2. ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

2.1. Αποκατάσταση υγροτόπων

Περιγραφή της δραστηριότητας

Η αποκατάσταση υγροτόπων αναφέρεται σε οικονομικές δραστηριότητες που προωθούν την επαναφορά στις αρχικές συνθήκες των υγροτόπων και σε οικονομικές δραστηριότητες που βελτιώνουν τις λειτουργίες των υγροτόπων, χωρίς απαραιτήτως να προωθούν την επαναφορά σε συνθήκες προ της διαταραχής, όπου ως υγρότοποι νοούνται εκτάσεις που ανταποκρίνονται στον διεθνή ορισμό του υγροτόπου (64) ή του τυρφώνα (65), όπως παρατίθεται στη Σύμβαση για την προστασία των διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων ιδίως ως υγροβιοτόπων (Σύμβαση του Ραμσάρ) (66). Η οικεία περιοχή ανταποκρίνεται στον ενωσιακό ορισμό των υγροτόπων, όπως προβλέπεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη συνετή χρήση και διατήρηση των υγροτόπων (67).

Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας δεν διαθέτουν συγκεκριμένο κωδικό NACE που να αναφέρεται στη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006, αλλά σχετίζονται με την κατηγορία 6 της στατιστικής ταξινόμησης των δραστηριοτήτων περιβαλλοντικής προστασίας (CEPA) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 691/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (68).

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου

Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής 1. Σχέδιο αποκατάστασης 1.1. Η περιοχή καλύπτεται από σχέδιο αποκατάστασης, το οποίο συνάδει με τις αρχές και τις κατευθυντήριες γραμμές της Σύμβασης του Ραμσάρ για την αποκατάσταση υγροτόπων (69), έως ότου η περιοχή να χαρακτηριστεί υγρότοπος και να καλύπτεται από σχέδιο διαχείρισης υγροτόπων, το οποίο να συνάδει με τις κατευθυντήριες γραμμές της Σύμβασης του Ραμσάρ για τον σχεδιασμό της διαχείρισης των τόπων Ραμσάρ και άλλων υγροτόπων (70). Όσον αφορά τους τυρφώνες, το σχέδιο αποκατάστασης ακολουθεί τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στις σχετικές αποφάσεις της Σύμβασης του Ραμσάρ, συμπεριλαμβανομένης της απόφασης XIII/13. 1.2. Το σχέδιο αποκατάστασης περιλαμβάνει προσεκτική εξέταση των τοπικών υδρολογικών και εδαφολογικών συνθηκών, συμπεριλαμβανομένης της δυναμικής του κορεσμού του εδάφους και της μεταβολής των αερόβιων και αναερόβιων συνθηκών. 1.3. Στο σχέδιο αποκατάστασης εξετάζονται όλα τα κριτήρια μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης που σχετίζονται με τη διαχείριση υγροτόπων. 1.4. Το σχέδιο αποκατάστασης προβλέπει παρακολούθηση η οποία διασφαλίζει την ορθότητα των πληροφοριών που περιέχονται στο σχέδιο, ιδίως όσον αφορά τα δεδομένα που αφορούν την οικεία περιοχή. 2. Ανάλυση κλιματικών οφελών 2.1. Η δραστηριότητα πληροί τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση κλιματικών οφελών καταδεικνύει ότι το καθαρό ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, που παράγονται από τη δραστηριότητα σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας, είναι χαμηλότερο από ένα βασικό σενάριο, το οποίο αντιστοιχεί στο ισοζύγιο των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου σε περίοδο 30 ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και συνδέεται με τις συνήθεις πρακτικές που θα εφαρμόζονταν στην οικεία περιοχή ελλείψει της δραστηριότητας· β) το προβλεπόμενο μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου της δραστηριότητας είναι χαμηλότερο από το μακροπρόθεσμο μέσο ισοζύγιο αερίων του θερμοκηπίου που προβλέπεται για το βασικό σενάριο που αναφέρεται στο σημείο 2.2, όπου η έννοια του μακροπρόθεσμου αντιστοιχεί σε 100 έτη. 2.2. Ο υπολογισμός των κλιματικών οφελών πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια: α) η ανάλυση είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου (71). Ειδικότερα, εάν ο ορισμός των υγροτόπων που χρησιμοποιείται στην εν λόγω ανάλυση διαφέρει από τον ορισμό των υγροτόπων που χρησιμοποιείται στην εθνική απογραφή αερίων του θερμοκηπίου, η ανάλυση περιλαμβάνει προσδιορισμό των διαφόρων κατηγοριών εδαφών που καλύπτονται από τη σχετική περιοχή. Η ανάλυση κλιματικών οφελών βασίζεται σε διαφανείς, ακριβείς, συνεπείς, πλήρεις και συγκρίσιμες πληροφορίες, καλύπτει όλες τις δεξαμενές άνθρακα που επηρεάζονται από τη δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένων της υπέργειας βιομάζας, της υπόγειας βιομάζας, των νεκρών ξύλων, των απορριμμάτων και του εδάφους, βασίζεται στις πιο συντηρητικές παραδοχές για τους υπολογισμούς και περιλαμβάνει κατάλληλες εκτιμήσεις σχετικά με τους κινδύνους αστάθειας και αναστροφών της δέσμευσης άνθρακα, τον κίνδυνο κορεσμού και τον κίνδυνο διαρροής. Όσον αφορά τους παράκτιους υγροτόπους, στην ανάλυση κλιματικών οφελών λαμβάνονται υπόψη οι προβλέψεις για την αναμενόμενη σχετική άνοδο της στάθμης της θάλασσας και το ενδεχόμενο μετανάστευσης των υγροτόπων· β) οι συνήθεις πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών συγκομιδής, είναι μία από τις ακόλουθες: i) οι πρακτικές διαχείρισης, όπως τεκμηριώνονται πριν από την έναρξη της δραστηριότητας, εάν υπάρχουν· ii) οι πλέον πρόσφατες συνήθεις πρακτικές πριν από την έναρξη της δραστηριότητας· γ) η ευκρίνεια της ανάλυσης είναι ανάλογη με το μέγεθος της σχετικής περιοχής και χρησιμοποιούνται τιμές που αφορούν ειδικά τη σχετική περιοχή· δ) οι εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές, όπως σε προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς και ασθένειες, σε πυρκαγιές, στον άνεμο, σε ζημιές από θύελλες, και οι οποίες επηρεάζουν την περιοχή και προκαλούν χαμηλές επιδόσεις, δεν οδηγούν σε μη συμμόρφωση με τα κριτήρια του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852, υπό την προϋπόθεση ότι η ανάλυση κλιματικών οφελών είναι σύμφωνη με το εκδοθέν το 2019 έγγραφο βελτίωσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC, του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου όσον αφορά τις εκπομπές και απορροφήσεις λόγω φυσικών διαταραχών. 4. Εγγύηση μονιμότητας 4.1. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο χαρακτηρισμός της περιοχής στην οποία λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα ως υγροτόπου διασφαλίζεται με ένα από τα ακόλουθα μέτρα: α) έχει οριστεί για την περιοχή ότι θα διατηρηθεί ως υγρότοπος και δεν μπορεί να μετατραπεί σε άλλη χρήση της γης· β) η περιοχή ταξινομείται ως προστατευόμενη περιοχή· γ) η περιοχή αποτελεί αντικείμενο νομικής ή συμβατικής εγγύησης με την οποία διασφαλίζεται ότι θα παραμείνει υγρότοπος. 4.2. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται ότι οι μελλοντικές επικαιροποιήσεις του σχεδίου αποκατάστασης, πέραν της χρηματοδοτούμενης δραστηριότητας, θα εξακολουθήσουν να αποσκοπούν στα κλιματικά οφέλη που καθορίζονται στο σημείο 2. Επιπλέον, ο φορέας της δραστηριότητας δεσμεύεται να αντισταθμίσει τυχόν μείωση των κλιματικών οφελών που καθορίζονται στο σημείο 2 με ισοδύναμα κλιματικά οφέλη που προκύπτουν από την εκτέλεση δραστηριότητας η οποία αντιστοιχεί σε μία από τις δραστηριότητες προστασίας και αποκατάστασης του περιβάλλοντος που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. 5. Έλεγχος Εντός δύο ετών από την έναρξη της δραστηριότητας και στη συνέχεια ανά δεκαετία, η συμμόρφωση της δραστηριότητας με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και με τα κριτήρια της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» επαληθεύεται από έναν από τους ακόλουθους φορείς: α) τις σχετικές εθνικές αρμόδιες αρχές· β) ανεξάρτητο τρίτο φορέα πιστοποίησης, κατόπιν αιτήματος των εθνικών αρχών ή του φορέα της δραστηριότητας. Προκειμένου να μειωθεί το κόστος, οι έλεγχοι μπορούν να πραγματοποιούνται μαζί με οποιαδήποτε πιστοποίηση των δασών, πιστοποίηση του κλίματος ή άλλον έλεγχο. Ο ανεξάρτητος τρίτος φορέας πιστοποίησης δεν πρέπει να έχει σύγκρουση συμφερόντων με τον ιδιοκτήτη ή τον χρηματοδότη, ούτε να εμπλέκεται στην ανάπτυξη ή την εκτέλεση της δραστηριότητας. 6. Ομαδική αξιολόγηση Η συμμόρφωση με τα κριτήρια της σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και της «μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης» μπορεί να ελεγχθεί στο επίπεδο ομάδας εκμεταλλεύσεων που είναι επαρκώς ομοιογενής ώστε να μπορεί να αξιολογηθεί ο κίνδυνος που συνδέεται με την αειφορία της δασικής δραστηριότητας, υπό την προϋπόθεση ότι όλες αυτές οι εκμεταλλεύσεις διατηρούν σταθερή σχέση μεταξύ τους και συμμετέχουν στη δραστηριότητα, καθώς και ότι η ομάδα αυτών των εκμεταλλεύσεων παραμένει ίδια για όλους τους μεταγενέστερους ελέγχους. Μη πρόκληση σημαντικής επιβάρυνσης 2) Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. 3) Βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. 4) Μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία Ελαχιστοποιείται η εξόρυξη τύρφης. 5) Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης Ελαχιστοποιείται η χρήση φυτοφαρμάκων και προτιμώνται εναλλακτικές προσεγγίσεις ή τεχνικές, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν μη χημικές εναλλακτικές λύσεις αντί των φυτοφαρμάκων, σύμφωνα με την οδηγία 2009/128/ΕΚ, με εξαίρεση τις περιπτώσεις στις οποίες η χρήση φυτοφαρμάκων είναι απαραίτητη για τον έλεγχο των εστιών επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών. Στο πλαίσιο της δραστηριότητας ελαχιστοποιείται η χρήση λιπασμάτων και δεν χρησιμοποιείται κοπριά. Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/1009 ή τους εθνικούς κανόνες για τα λιπάσματα ή τα βελτιωτικά εδάφους για γεωργική χρήση. Λαμβάνονται επαρκώς τεκμηριωμένα και επαληθεύσιμα μέτρα για την αποφυγή της χρήσης δραστικών συστατικών τα οποία περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Α του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1021 (72), στη σύμβαση του Ρότερνταμ σχετικά με τη διαδικασία συναίνεσης μετά από ενημέρωση όσον αφορά ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο, στη σύμβαση της Μιναμάτα για τον υδράργυρο, στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, καθώς και δραστικών συστατικών τα οποία ταξινομούνται ως κατηγορίας Ια («εξαιρετικά επικίνδυνα») ή Ιβ («λίαν επικίνδυνα») στη συνιστώμενη από την ΠΟΥ ταξινόμηση φυτοφαρμάκων με βάση την επικινδυνότητα (73). Η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τη σχετική εθνική εκτελεστική νομοθεσία για τα δραστικά συστατικά. Αποτρέπεται η ρύπανση των υδάτων και του εδάφους και λαμβάνονται μέτρα καθαρισμού, όταν προκύπτει ρύπανση. 6) Προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων Σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί από την αρμόδια εθνική αρχή ως περιοχές διατήρησης ή σε προστατευόμενους οικοτόπους, η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με τους στόχους διατήρησης για τις συγκεκριμένες περιοχές. Δεν γίνεται μετατροπή οικοτόπων που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην απώλεια βιοποικιλότητας ή έχουν υψηλή αξία διατήρησης, ή περιοχών που έχουν τεθεί υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας για την αποκατάσταση των εν λόγω οικοτόπων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Το σχέδιο που αναφέρεται στο σημείο 1 (Σχέδιο αποκατάστασης) του παρόντος τμήματος περιλαμβάνει διατάξεις για τη διατήρηση και ενδεχομένως την ενίσχυση της βιοποικιλότητας σύμφωνα με τις εθνικές και τοπικές διατάξεις, όπου συμπεριλαμβάνονται τα εξής: α) διασφάλιση της καλής κατάστασης διατήρησης του οικοτόπου και των ειδών, διατήρηση χαρακτηριστικών ειδών οικοτόπων· β) αποκλεισμός της χρήσης ή ελευθέρωσης χωροκατακτητικών ειδών.

3. ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΗ

3.1. Παραγωγή τεχνολογιών ανανεώσιμης ενέργειας

Περιγραφή της δραστηριότητας

Παραγωγή τεχνολογιών ανανεώσιμης ενέργειας, όπου η ανανεώσιμη ενέργεια ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 1) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001.

Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας θα μπορούσαν να συνδεθούν με διάφορους κωδικούς NACE, ειδικότερα τους κωδικούς Γ25, Γ27 και Γ28, σύμφωνα με τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006.

Μια δραστηριότητα αυτής της κατηγορίας είναι ευνοϊκή δραστηριότητα σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852, εφόσον πληροί τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που καθορίζονται στο παρόν τμήμα.

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου

Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής Στο πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητας παράγονται τεχνολογίες ανανεώσιμης ενέργειας. Μη πρόκληση σημαντικής επιβάρυνσης 2) Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. 3) Βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. 4) Μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία Στο πλαίσιο της δραστηριότητας αξιολογείται η διαθεσιμότητα και, όπου είναι εφικτό, υιοθετούνται τεχνικές που υποστηρίζουν: α) την επαναχρησιμοποίηση και τη χρήση δευτερογενών πρώτων υλών και επαναχρησιμοποιούμενων κατασκευαστικών στοιχείων σε κατασκευαζόμενα προϊόντα· β) τον σχεδιασμό για υψηλή ανθεκτικότητα, ανακυκλωσιμότητα, εύκολη αποσυναρμολόγηση και προσαρμοστικότητα των κατασκευαζόμενων προϊόντων· γ) τη διαχείριση αποβλήτων που δίνει προτεραιότητα στην ανακύκλωση αντί της διάθεσής τους, κατά τη διαδικασία παραγωγής· δ) την παροχή πληροφοριών σχετικά με ουσίες που προκαλούν ανησυχία και την ιχνηλασιμότητα αυτών καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των κατασκευαζόμενων προϊόντων. 5) Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Γ του παρόντος παραρτήματος. 6) Προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Δ του παρόντος παραρτήματος.

3.2. Κατασκευή εξοπλισμού για την παραγωγή και τη χρήση υδρογόνου

Περιγραφή της δραστηριότητας

Κατασκευή εξοπλισμού για την παραγωγή και τη χρήση υδρογόνου.

Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας θα μπορούσαν να συνδεθούν με διάφορους κωδικούς NACE, ειδικότερα τους κωδικούς Γ25, Γ27 και Γ28, σύμφωνα με τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006.

Μια οικονομική δραστηριότητα αυτής της κατηγορίας είναι ευνοϊκή δραστηριότητα σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852, εφόσον πληροί τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που καθορίζονται στο παρόν τμήμα.

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου

Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής Στο πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητας κατασκευάζεται εξοπλισμός για την παραγωγή υδρογόνου, που πληροί τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που καθορίζονται στο τμήμα 3.10 του παρόντος παραρτήματος, και εξοπλισμός για τη χρήση υδρογόνου. Μη πρόκληση σημαντικής επιβάρυνσης 2) Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. 3) Βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. 4) Μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία Στο πλαίσιο της δραστηριότητας αξιολογείται η διαθεσιμότητα και, όπου είναι εφικτό, υιοθετούνται τεχνικές που υποστηρίζουν: α) την επαναχρησιμοποίηση και τη χρήση δευτερογενών πρώτων υλών και επαναχρησιμοποιούμενων κατασκευαστικών στοιχείων σε κατασκευαζόμενα προϊόντα· β) τον σχεδιασμό για υψηλή ανθεκτικότητα, ανακυκλωσιμότητα, εύκολη αποσυναρμολόγηση και προσαρμοστικότητα των κατασκευαζόμενων προϊόντων· γ) τη διαχείριση αποβλήτων που δίνει προτεραιότητα στην ανακύκλωση αντί της διάθεσής τους, κατά τη διαδικασία παραγωγής· δ) την παροχή πληροφοριών σχετικά με ουσίες που προκαλούν ανησυχία και την ιχνηλασιμότητα αυτών καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των κατασκευαζόμενων προϊόντων. 5) Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Γ του παρόντος παραρτήματος. 6) Προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Δ του παρόντος παραρτήματος.

3.3. Παραγωγή τεχνολογιών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών για τις μεταφορές

Περιγραφή της δραστηριότητας

Παραγωγή, επισκευή, συντήρηση, μετασκευή, αναπροσαρμογή της χρήσης και αναβάθμιση οχημάτων, τροχαίου υλικού και πλοίων μεταφοράς με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές.

Οι οικονομικές δραστηριότητες αυτής της κατηγορίας θα μπορούσαν να συνδεθούν με διάφορους κωδικούς NACE, ειδικότερα τους κωδικούς Γ29.1, Γ30.1, Γ30.2, Γ30.9, Γ33.15, Γ33.17, σύμφωνα με τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006.

Μια οικονομική δραστηριότητα αυτής της κατηγορίας είναι ευνοϊκή δραστηριότητα σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852, εφόσον πληροί τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που καθορίζονται στο παρόν τμήμα.

Τεχνικά κριτήρια ελέγχου

Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής Στο πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητας κατασκευάζονται, επισκευάζονται, συντηρούνται, μετασκευάζονται (74), αναπροσαρμόζονται ή αναβαθμίζονται: α) αμαξοστοιχίες, επιβατάμαξες και φορτάμαξες οι οποίες έχουν μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής)· β) αμαξοστοιχίες, επιβατάμαξες και φορτάμαξες οι οποίες έχουν μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 από τον αγωγό εξαγωγής, όταν λειτουργούν πάνω σε τροχιά με την αναγκαία υποδομή, και χρησιμοποιούν συμβατικό κινητήρα, όταν δεν υπάρχει τέτοια υποδομή (διπλού συστήματος)· γ) μηχανικές κατασκευές αστικών, προαστιακών και οδικών επιβατικών μεταφορών, όπου οι άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής) των οχημάτων είναι μηδενικές· δ) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, οχήματα που χαρακτηρίζονται ως οχήματα των κατηγοριών Μ2 και Μ3 (75) τα οποία διαθέτουν τύπο αμαξώματος που ταξινομείται ως «CA» (μονώροφο όχημα), «CB» (διώροφο όχημα), «CC» (μονώροφο αρθρωτό όχημα) ή «CD» (διώροφο αρθρωτό όχημα) (76), και πληρούν το πλέον πρόσφατο πρότυπο EURO VI, δηλαδή τόσο τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 595/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (77) και, από την έναρξη ισχύος των τροποποιήσεων του εν λόγω κανονισμού, τις απαιτήσεις αυτών των τροποποιητικών πράξεων, ακόμη και πριν τεθούν σε εφαρμογή, όσο και με το τελευταίο στάδιο του προτύπου Euro VI που καθορίζεται στο παράρτημα Ι προσάρτημα 9 πίνακας 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 582/2011 της Επιτροπής (78), εάν οι διατάξεις που διέπουν αυτό το στάδιο έχουν τεθεί σε ισχύ, αλλά δεν έχουν τεθεί ακόμη σε εφαρμογή για τον συγκεκριμένο τύπο οχήματος (79). Εάν δεν υπάρχει τέτοιο πρότυπο, οι άμεσες εκπομπές CO2 των οχημάτων είναι μηδενικές· ε) μηχανικές κατασκευές ατομικής κινητικότητας, με πρόωση που προέρχεται από τη σωματική δραστηριότητα του χρήστη, από κινητήρα μηδενικών εκπομπών ή από συνδυασμό κινητήρα μηδενικών εκπομπών και σωματικής δραστηριότητας· στ) οχήματα των κατηγοριών M1 και N1 που ταξινομούνται ως ελαφρά οχήματα (80) με: i) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025: ειδικές εκπομπές CO2, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) 2019/631 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (81), χαμηλότερες από 50gCO2/km (ελαφρά οχήματα χαμηλών και μηδενικών εκπομπών)· ii) από την 1η Ιανουαρίου 2026: ειδικές εκπομπές CO2, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) 2019/631, οι οποίες είναι μηδενικές· ζ) οχήματα της κατηγορίας L (82) με εκπομπές CO2 από τον αγωγό εξαγωγής ίσες με 0 g CO2e/km, υπολογιζόμενες σύμφωνα με τη δοκιμή εκπομπών που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 168/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (83)· η) οχήματα των κατηγοριών N2 και N3, και N1 που ταξινομούνται ως βαρέα επαγγελματικά οχήματα, τα οποία δεν προορίζονται ειδικά για τη μεταφορά ορυκτών καυσίμων, με μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έμφορτου οχήματος που δεν υπερβαίνει τους 7,5 τόνους, και τα οποία είναι «βαρέα επαγγελματικά οχήματα μηδενικών εκπομπών», όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 11) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 2019/1242 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (84)· θ) οχήματα των κατηγοριών N2 και N3 που δεν προορίζονται ειδικά για τη μεταφορά ορυκτών καυσίμων, με μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έμφορτου οχήματος άνω των 7,5 τόνων, τα οποία είναι «βαρέα επαγγελματικά οχήματα μηδενικών εκπομπών», όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 11) του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1242, ή «βαρέα επαγγελματικά οχήματα χαμηλών εκπομπών», όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 12) του εν λόγω κανονισμού· ι) πλοία εσωτερικών πλωτών μεταφορών επιβατών τα οποία: i) έχουν μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής)· ii) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, είναι υβριδικά πλοία και πλοία διπλού καυσίμου που χρησιμοποιούν για την κανονική λειτουργία τους, σε ποσοστό τουλάχιστον 50 %, την ενέργειά τους από καύσιμα μηδενικών άμεσων εκπομπών CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής) ή ισχύ από ρευματοδότη· ια) πλοία εσωτερικών πλωτών μεταφορών εμπορευμάτων, που δεν προορίζονται ειδικά για τη μεταφορά ορυκτών καυσίμων, τα οποία: i) έχουν μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής)· ii) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, έχουν άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής) ανά τονοχιλιόμετρο (gCO2/tkm), υπολογιζόμενες (ή εκτιμώμενες σε περίπτωση νέων πλοίων) με χρήση του λειτουργικού δείκτη ενεργειακής απόδοσης (85), οι οποίες είναι κατά 50 % χαμηλότερες από τη μέση τιμή αναφοράς για τις εκπομπές CO2 που ορίζεται για τα βαρέα επαγγελματικά οχήματα (επιμέρους οχημάτων 5-LH) σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1242· ιβ) πλοία θαλάσσιων και ακτοπλοϊκών μεταφορών εμπορευμάτων, πλοία για λιμενικές εργασίες και επικουρικές δραστηριότητες, που δεν προορίζονται ειδικά για τη μεταφορά ορυκτών καυσίμων, τα οποία: i) έχουν μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής)· ii) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, είναι υβριδικά πλοία και πλοία διπλού καυσίμου που χρησιμοποιούν για την κανονική λειτουργία τους στη θάλασσα και στους λιμένες, σε ποσοστό τουλάχιστον 25 %, την ενέργειά τους από καύσιμα μηδενικών άμεσων εκπομπών CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής) ή ισχύ από ρευματοδότη· iii) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, και μόνον εφόσον μπορεί να αποδειχθεί ότι τα πλοία χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την παροχή ακτοπλοϊκών υπηρεσιών και υπηρεσιών θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων σχεδιασμένων με σκοπό να καταστήσουν δυνατή τη στροφή των εμπορευματικών μεταφορών που πραγματοποιούνται επί του παρόντος οδικώς προς τις θαλάσσιες μεταφορές, τα πλοία που έχουν άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής), υπολογιζόμενες με χρήση του δείκτη σχεδιασμού ενεργειακής απόδοσης (EEDI) (86) του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ), κατά 50 % χαμηλότερες από τη μέση τιμή αναφοράς για τις εκπομπές CO2 που ορίζεται για τα βαρέα επαγγελματικά οχήματα (επιμέρους ομάδα οχημάτων 5-LH) σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1242· iv) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, τα πλοία έχουν επιτύχει τιμή δείκτη σχεδιασμού ενεργειακής απόδοσης (EEDI) κατά 10 % χαμηλότερη από τις απαιτήσεις για τον EEDI που ίσχυαν την 1η Απριλίου 2022 (87), εάν τα πλοία μπορούν να λειτουργούν με καύσιμα μηδενικών άμεσων εκπομπών CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής) ή με καύσιμα από ανανεώσιμες πηγές (88)· ιγ) πλοία θαλάσσιων και ακτοπλοϊκών μεταφορών επιβατών, που δεν προορίζονται ειδικά για τη μεταφορά ορυκτών καυσίμων, τα οποία: i) έχουν μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής)· ii) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, είναι υβριδικά πλοία και πλοία διπλού καυσίμου που χρησιμοποιούν για την κανονική λειτουργία τους στη θάλασσα και στους λιμένες, σε ποσοστό τουλάχιστον 25 %, την ενέργειά τους από καύσιμα μηδενικών άμεσων εκπομπών CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής) ή ισχύ από ρευματοδότη· iii) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, τα πλοία έχουν επιτύχει τιμή δείκτη σχεδιασμού ενεργειακής απόδοσης (EEDI) κατά 10 % χαμηλότερη από τις απαιτήσεις για τον EEDI που ίσχυαν την 1η Απριλίου 2022, εάν τα πλοία μπορούν να λειτουργούν με καύσιμα μηδενικών άμεσων εκπομπών CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής) ή με καύσιμα από ανανεώσιμες πηγές (89). Μη πρόκληση σημαντικής επιβάρυνσης 2) Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. 3) Βιώσιμη χρήση και προστασία των υδάτινων και των θαλάσσιων πόρων Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Β του παρόντος παραρτήματος. 4) Μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία Στο πλαίσιο της δραστηριότητας αξιολογείται η διαθεσιμότητα και, όπου είναι εφικτό, υιοθετούνται τεχνικές που υποστηρίζουν: α) την επαναχρησιμοποίηση και τη χρήση δευτερογενών πρώτων υλών και επαναχρησιμοποιούμενων κατασκευαστικών στοιχείων σε κατασκευαζόμενα προϊόντα· β) τον σχεδιασμό για υψηλή ανθεκτικότητα, ανακυκλωσιμότητα, εύκολη αποσυναρμολόγηση και προσαρμοστικότητα των κατασκευαζόμενων προϊόντων· γ) τη διαχείριση αποβλήτων που δίνει προτεραιότητα στην ανακύκλωση αντί της διάθεσής τους, κατά τη διαδικασία παραγωγής· δ) την παροχή πληροφοριών σχετικά με ουσίες που προκαλούν ανησυχία και την ιχνηλασιμότητα αυτών καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των κατασκευαζόμενων προϊόντων. 5) Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης Η δραστηριότητα πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο προσάρτημα Γ του παρόντος παραρτήματος. Κατά περίπτωση, τα οχήματα δεν πε