Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1999/2002 της Επιτροπής

της 8ης Νοεμβρίου 2002

για λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση ειδικών μέτρων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα προς όφελος των μικρών νησιών του Αιγαίου πελάγους

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1993, για τη θέσπιση ειδικών μέτρων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα προς όφελος των μικρών νησιών του Αιγαίου πελάγους(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 442/2002(2), και ιδίως το άρθρο 9,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93, προβλέπει ειδικά μέτρα, με τη μορφή κατ' αποκοπήν ενίσχυσης ανά εκτάριο, για τη διατήρηση της αμπελοκαλλιέργειας για την παραγωγή οίνων "V.Q.P.R.D.", στις ζώνες παραδοσιακής παραγωγής στα μικρά νησιά του Αιγαίου πελάγους.

(2) Για να χορηγηθεί η κατ' αποκοπή ενίσχυση ανά εκτάριο απαιτείται προηγουμένως ο ενδιαφερόμενος, είτε ομάδα ή οργάνωση παραγωγών να υποβάλλει σχέδιο, δράσης ποιοτικής βελτίωσης των οίνων που παράγονται σύμφωνα με πρόγραμμα εγκεκριμένο από τις αρμόδιες αρχές.

(3) Το άρθρο 1 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93, κατάργησε την ενίσχυση στην παλαίωση των οίνων ποιότητας, επειδή θεώρησε ότι δεν αρμόζει στην κατάσταση στα μικρά νησιά του Αιγαίου πελάγους λόγω της βραχείας περιόδου αποθεματοποίησης.

(4) Πρέπει συνεπώς να προβλεφθούν οι αναγκαίες λεπτομέρειες για τη διαχείριση του καθεστώτος αυτού και για τον έλεγχο των όρων που θεσπίστηκαν από το Συμβούλιο.

(5) Μεριμνώντας για νομική σαφήνεια, πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3112/93 της Επιτροπής(3).

(6) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης των οίνων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 442/2002 του Συμβουλίου.

Άρθρο 2

1. Η κατ' αποκοπή ενίσχυση ανά εκτάριο για τη διατήρηση της αμπελοκαλλιέργειας για την παραγωγή οίνων "V.Q.P.R.D." η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93, χορηγείται κατόπιν υποβολής αιτήσεως εκ μέρους ομάδων ή οργανώσεων παραγωγών για τις εκτάσεις που είναι φυτευμένες με ποικιλίες αμπέλου κατάλληλες για την παραγωγή οίνων "V.Q.P.R.D.".

2. Οι οργανώσεις παραγωγών, είναι αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999. Οι αρμόδιες ελληνικές αρχές καθορίζουν τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι ομάδες παραγωγών για να επωφεληθούν των εν λόγω ενισχύσεων και τα κοινοποιούν στην Επιτροπή.

Άρθρο 3

1. Η αίτηση χορηγήσεως ενισχύσεως ανά εκτάριο υποβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο στην αρμόδια ελληνική αρχή κατά τη διάρκεια της περιόδου που καθορίζεται από την εν λόγω αρχή και το αργότερο την 1η Μαΐου κάθε έτους για την επόμενη αμπελουργική περίοδο. Ωστόσο, για την αμπελουργική περίοδο 2002/03, η αίτηση υποβάλλεται το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2002.

2. Στην αίτηση χορηγήσεως ενισχύσεως πρέπει να περιλαμβάνονται τουλάχιστον οι ακόλουθες ενδείξεις:

α) η διεύθυνση της ομάδας ή της οργάνωσης παραγωγών·

β) οι εκτάσεις που καλλιεργούνται για την παραγωγή οίνων "V.Q.P.R.D.", σε εκτάρια και σε αρ, με τον αριθμό κτηματολογίου των εκτάσεων αυτών ή με στοιχείο το οποίο αναγνωρίζεται ως ισοδύναμο από τον υπεύθυνο για τον έλεγχο των εκτάσεων οργανισμό·

γ) οι ποικιλίες των σταφυλιών που χρησιμοποιήθηκαν·

δ) η εκτίμηση της παραγωγής που μπορεί να συγκομιστεί.

Άρθρο 4

Αφού διαπιστώσει ότι η ομάδα ή η οργάνωση αμπελουργών έχει τηρήσει τη δράση ποιοτικής βελτίωσης των οίνων που παράγονται σύμφωνα με εγκεκριμένο πρόγραμμα, η αρμόδια ελληνική αρχή πληρώνει την ενίσχυση πριν από την 1η Απριλίου της αμπελοοινικής περιόδου για την οποία χορηγήθηκε η ενίσχυση.

Άρθρο 5

Το αργότερο στις 30 Απριλίου, η αρμόδια ελληνική αρχή ανακοινώνει στην Επιτροπή, τις εκτάσεις για τις οποίες έχει υποβληθεί αίτηση ενίσχυσης και για τις οποίες η ενίσχυση έχει όντως καταβληθεί.

Άρθρο 6

1. Η αρμόδια ελληνική αρχή λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλιστεί η τήρηση των όρων στους οποίους υπόκειται η χορήγηση των ενισχύσεων που προβλέπονται στον κανονισμό αυτό.

2. Οι έλεγχοι των αιτήσεων ενισχύσεως πραγματοποιούνται ώστε να διασφαλιστεί η πραγματική εξακρίβωση της τήρησης των απαιτουμένων όρων. Ανάλογα με τη φύση του μέτρου στήριξης, η αρμόδια ελληνική αρχή καθορίζει τη μέθοδο και τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει για τον έλεγχο, καθώς και τους δικαιούχους που θα ελεγχθούν. Σε όλες τις δέουσες περιπτώσεις, η αρμόδια ελληνική αρχή προσφεύγει στο αμπελοκομικό μητρώο καθώς και στο ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου που καθιερώθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92.

3. Οι επαληθεύσεις πραγματοποιούνται με τη διενέργεια διοικητικών και επιτόπιων ελέγχων.

4. Ο διοικητικός έλεγχος είναι λεπτομερής και περιλαμβάνει διασταυρούμενες επαληθεύσεις μεταξύ άλλων, σε όλες τις ενδεικνυόμενες περιπτώσεις, των στοιχείων του ολοκληρωμένου συστήματος διαχειρίσεως και ελέγχου για να αποφευχθεί οποιαδήποτε αδικαιολόγητη διπλή χορήγηση ενισχύσεων.

5. Με βάση ανάλυση των κινδύνων, η εθνική αρχή διενεργεί επιτόπιους ελέγχους με δειγματοληψία επί ενός αριθμού αιτήσεων ενίσχυσης που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον 5 % των επιδοτουμένων εκτάσεων.

6. Η αρμόδια ελληνική αρχή καθορίζει το σύστημα των κυρώσεων που επιβάλλονται σε περίπτωση αθέτησης των ανειλημμένων υποχρεώσεων και παράβασης των σχετικών κανονιστικών διατάξεων και λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο για να διασφαλίσει την εφαρμογή του. Οι κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

7. Εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου(4), περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής.

Άρθρο 7

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3112/93 καταργείται.

Άρθρο 8

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 8 Νοεμβρίου 2002.

Για την Επιτροπή

Franz Fischler

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 184 της 27.7.1993, σ. 1.

(2) ΕΕ L 68 της 12.3.2002, σ. 4.

(3) ΕΕ L 278 της 11.11.1993, σ. 52.

(4) ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 103.