*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2726/90 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 17ης Σεπτεμβρίου 1990

περί κοινοτικής διαμετακόμισης

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100Α,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),

Εκτιμώντας:

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 222/77 του Συμβουλίου (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 474/90 (5), θεσπίζει καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης που εφαρμόζεται καταρχήν σε όλες τις μεταφορές εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας και σκοπός του οποίου είναι η διευκόλυνση της μεταφοράς αυτών των εμπορευμάτων, με περιορισμό των διατυπώσεων και των ελέγχων μόνο στα σημεία αναχώρησης και προορισμού και με μείωση στο ελάχιστο το απαραίτητο των διοικητικών παρεμβάσεων, ιδίως κατά τη διέλευση των εσωτερικών συνόρων·

ότι το καθεστώς της τελωνειακής διαμετακόμισης περιλαμβάνει διαδικασία εξωτερικής διαμετακόμισης που εφαρμόζεται στην κυκλοφορία εμπορευμάτων τρίτων χωρών που δεν έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα και διαδικασία εσωτερικής διαμετακόμισης για την κυκλοφορία εμπορευμάτων κοινοτικής καταγωγής ή εμπορευμάτων που βρίσκονται σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα·

ότι το άρθρο 8Α της συνθήκης ΕΟΚ προβλέπει την προοδευτική εγκαθίδρυση, κατά τη διάρκεια χρονικής περιόδου η οποία λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1992, της εσωτερικής αγοράς, η οποία περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται, μεταξύ άλλων, η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων·

ότι η εφαρμογή της εν λόγω διάταξης συνεπάγεται την κατάργηση όλων των ελέγχων και όλων των διατυπώσεων ως προς τα κοινοτικά εμπορεύματα που κυκλοφορούν στο εσωτερικό της Κοινότητας και, ως εκ τούτου τείνει, καταρχήν, να καταστήσει άνευ αντικειμένου τη διαδικασία της εσωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης· ότι κρίνεται, ωστόσο, σκόπιμο, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στην Κοινότητα, να διατηρηθεί η εν λόγω διαδικασία, όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητας των Δέκα και αυτών των δύο κρατών, καθώς και μεταξύ των δύο αυτών κρατών, σε περιπτώσεις εμπορευμάτων για τα οποία δεν ισχύει η πλήρης κατάργηση δασμών ή άλλων μέτρων που προβλέπονται από την πράξη προσχώρησης·

ότι η κατάσταση αυτή δεν θίγει την εφαρμογή ορισμένων ειδικών μέτρων τα οποία ρητώς προβλέπονται ή πρόκειται να προβλεφθούν, ενόψει, ιδίως, της εισαγωγής του καθεστώτος αλληλοσύνδεσης των τελωνειακών αποταμιεύσεων όσον αφορά τους ειδικούς φόρους καταναλώσεως·

ότι η κυκλοφορία εμπορευμάτων τρίτων χωρών που δεν έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα εξακολουθεί να υποβάλλεται σε τελωνειακές υποχρεώσεις που διασφαλίζουν τον κανονικό τους προορισμό και την ενδεχόμενη είσπραξη των δασμών στους οποίους αυτά υπόκεινται, και ότι, συνεπώς, η διαδικασία εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης εξακολουθεί να εφαρμόζεται πλήρως ως προς αυτά·

ότι πρέπει να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην Κοινότητα και να προβλεφθεί, για το σκοπό αυτό, κοινοτική διαδικασία που επιτρέπει τη θέσπιση των σχετικών κανόνων εφαρμογής μέσα στις κατάλληλες προθεσμίες· ότι είναι ανάγκη να οργανωθεί, μέσω επιτροπής, η στενή και αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής σ' αυτόν τον τομέα·

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 222/77 έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα· ότι είναι, ως εκ τούτου σκόπιμο, επ' ευκαιρία της αναδιάρθρωσης του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης, να πραγματοποιηθεί η ανασύνταξη των σχετικών ρυθμίσεων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ Ι

ΓΕΝΙΚΑ

Άρθρο 1

Θεσπίζεται καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης εφαρμοστέο στις περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4 κατά την κυκλοφορία εμπορευμάτων μεταξύ δύο σημείων του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας. Το καθεστώς αυτό περιλαμβάνει διαδικασία εξωτερικής και εσωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης.

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) κοινοτικά εμπορεύματα, τα εμπορεύματα:

- που έχουν ληφθεί εξ ολοκλήρου στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, χωρίς την προσθήκη εμπορευμάτων καταγωγής τρίτων χωρών ή εδαφών που δεν αποτελούν τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας,

- που προέρχονται από χώρες ή εδάφη που δεν αποτελούν τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και τα οποία έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία σε κράτος μέλος,

- που έχουν ληφθεί στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, είτε από εμπορεύματα που αναφέρονται αποκλειστικά στη δεύτερη περίπτωση είτε από εμπορεύματα που αναφέρονται στην πρώτη και δεύτερη περίπτωση·

β) μη κοινοτικά εμπορεύματα: τα εμπορεύματα που δεν εμπίπτουν στις περιπτώσεις του στοιχεία α).

Με την επιφύλαξη των συμφωνιών που έχουν συναφθεί με τρίτες χώρες για την εφαρμογή του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης, θεωρούνται επίσης ως εξωκοινοτικά τα εμπορεύματα τα οποία, μολονότι πληρούν τους προβλεπόμενους στο στοιχείο α) όρους, επανεισάγονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας αφού πρώτα εξαχθούν από αυτό·

γ) αρμόδιες αρχές:

η τελωνειακή ή οποιαδήποτε άλλη αρχή επιφορτισμένη με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού·

δ) κύριος υπόχρεος:

το πρόσωπο που με την υποβολή, ενδεχομένως μέσω εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου, της προβλεπόμενης για το σκοπό αυτό δήλωσης, εκφράζει τη βούληση να προβεί σε πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης·

ε) μεταφορικό μέσο, ιδίως:

- κάθε οδικό όχημα καθώς και ρυμουλκούμενα ή ημιρυμουλκούμενα οχήματα,

- κάθε σιδηροδρομικό όχημα ή άμαξα,

- σκάφη ή πλοία,

- αεροσκάφη,

- εμπορευματοκιβώτια, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3312/89 του Συμβουλίου της 30ής Οκτωβρίου 1989 περί του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής των εμπορευματοκιβωτίων (1)·

στ) τελωνείο αναχώρησης:

το γραφείο της αρμόδιας αρχής όπου αρχίζει η πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης·

ζ) τελωνείο διέλευσης:

- το τελωνείο εξόδου από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας όταν η αποστολή εγκαταλείπει το έδαφος αυτό κατά τη διάρκεια πράξεως κοινοτικής διαμετακόμισης μέσω των συνόρων κράτους μέλους με τρίτη χώρα,

- το τελωνείο εισόδου στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, όταν τα εμπορεύματα διέρχονται από τρίτη χώρα κατά τη διάρκεια πράξεως κοινοτικής διαμετακόμισης·

η) τελωνείο προορισμού:

το γραφείο της αρμόδιας αρχής όπου πρέπει να επαναπροσκομίζονται τα εμπορεύματα υπό καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης, προκειμένου να περατωθεί η πράξη της κοινοτικής διαμετακόμισης·

θ) τελωνείο εγγύησης:

το γραφείο της αρμόδιας αρχής στο οποίο συνιστάται συνολική ή κατ' αποκοπήν εγγύηση,

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 3

1. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των συμφωνιών που έχουν συναφθεί ή θα συναφθούν από την Κοινότητα με ορισμένες τρίτες χώρες στον τομέα της διαμετακόμισης.

2. Κυκλοφορούν σύμφωνα με τη διαδικασία της εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης:

α) τα μη κοινοτικά εμπορεύματα·

β) τα εμπορεύματα που υπάγονται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, τα οποία, σύμφωνα με τη συνθήκη, δεν βρίσκονται σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας·

γ) τα εμπορεύματα που, μολονότι είναι κοινοτικά, αποτελούν αντικείμενο κοινοτικού μέτρου που καθιστά αναγκαία την εξαγωγή τους σε τρίτη χώρα και για τα οποία διενεργούνται οι σχετικές τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής.

Η Επιτροπή ορίζει με τη διαδικασία του άρθρου 44, τις περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζεται η παρούσα διάταξη.

3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 στοιχείο γ), κυκλοφορούν σύμφωνα με τη διαδικασία της εσωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης, τα κοινοτικά εμπορεύματα:

α) τα οποία αποστέλλονται από ένα σημείο της Κοινότητας σε άλλο διαμέσου μιας ή περισσοτέρων χωρών ΕΖΕΣ·

β) τα οποία αποστέλλονται, στα πλαίσια των διοικητικών μεθόδων συνεργασίας που επιδιώκουν να εξασφαλίσουν, στη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, κατά τις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητας με τη σύνθεσή της στις 31 Δεκεμβρίου 1985, αφενός, και της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, αφετέρου, καθώς και κατά τις συναλλαγές μεταξύ των εν λόγω δύο κρατών μελών, την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων για τα οποία δεν ισχύει ακόμη η πλήρης κατάργηση δασμών ή άλλων μέτρων που προβλέπονται από την πράξη προσχώρησης·

γ) η αποστολή των οποίων εμπίπτει στις περιπτώσεις για τις οποίες κοινοτική διάταξη προβλέπει ρητώς την εφαρμογή της διαδικασίας αυτής.

Άρθρο 4

Η μεταφορά από ένα σημείο της Κοινότητας σε άλλο, διαμέσου τρίτης χώρας, άλλης από χώρα ΕΖΕΣ, εμπορευμάτων υπό κοινοτική διαμετακόμιση, επιτρέπεται, με την επιφύλαξη του άρθρου 5 παράγραφος 2, εφόσον η διέλευση από αυτή την τρίτη χώρα πραγματοποιείται επί τη βάσει ενιαίου τίτλου μεταφοράς, εκδοθέντος σε κράτος μέλος· η ισχύς του εν λόγω καθεστώτος αναστέλλεται επί του εδάφους της τρίτης χώρας.

Άρθρο 5

1. Το καθεστώς της κοινοτικής διαμετακόμισης εφαρμόζεται με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων που εφαρμόζονται για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων που έχουν τεθεί υπό οικονομικό τελωνειακό καθεστώς.

2. Κατά παρέκκλιση των άρθρων 1 και 3, το καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης δεν εφαρμόζεται στις μεταφορές εμπορευμάτων που πραγματοποιούνται:

α) βάσει δελτίων TIR (σύμβαση TIR), υπό τον όρο ότι:

1. οι μεταφορές έχουν αρχίσει ή πρέπει να περατωθούν εκτός της Κοινότητας ή

2. τα μεταφερόμενα εμπορεύματα πρέπει να εκφορτωθούν εντός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και μεταφέρονται μαζί με εμπορεύματα που πρόκειται να εκφορτωθούν σε τρίτη χώρα ή

3. οι μεταφορές πραγματοποιούνται από ένα σημείο της Κοινότητας σε άλλο διαμέσου τρίτης χώρας·

β) βάσει δελτίων ΑΤΑ (σύμβαση ΑΤΑ) που χρησιμοποιούνται ως παραστατικά διαμετακόμισης·

γ) βάσει της διακήρυξης του Ρήνου (άρθρο 9 της αναθεωρημένης σύμβασης για τη ναυσιπλοΐα στο Ρήνο)·

δ) βάσει του εντύπου 302 το οποίο προβλέπεται στα πλαίσια της σύμβασης που συνδέει τα κράτη μέλη του Βορειοατλαντικού Συμφώνου σχετικά με το καθεστώς που εφαρμόζεται στις δυνάμεις τους, η οποία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 19 Ιουνίου 1951.

3. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη απαγορεύσεων ή περιορισμών εισαγωγής, εξαγωγής ή διαμετακόμισης, που ορίζουν τα κράτη μέλη, εφόσον συμβιβάζονται με τις τρεις συνθήκες για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

Άρθρο 6

1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 39 και 40, όλα τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν εντός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας θεωρούνται ως κοινοτικά, εκτός εάν αποδειχθεί ότι δεν έχουν κοινοτικό χαρακτήρα.

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που κυκλοφορούν βάσει ενός των καθεστώτων του άρθρου 5, καθώς και στα εμπορεύματα που κυκλοφορούν από ένα σημείο της Κοινότητας σε άλλο διαμέσου τρίτης χώρας.

Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, ο κοινοτικός χαρακτήρας των εμπορευμάτων πρέπει, ενδεχομένως, να αποδειχθεί δεόντως.

Άρθρο 7

Τα εμπορεύματα τα οποία κυκλοφορούν με τη διαδικασία της εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και δεν έχουν εγκαταλείψει το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, θεωρούνται ως κοινοτικά, εφόσον αποδεικνύεται η ακύρωση της διασάφησης εξαγωγής και των τελωνειακών διατυπώσεων που αντιστοιχούν στα κοινοτικά μέτρα που είχαν καταστήσει αναγκαία την έξοδό τους από το εν λόγω τελωνειακό έδαφος, καθώς και, κατά περίπτωση, των συνεπειών των διατυπώσεων αυτών.

ΤΙΤΛΟΣ IV

ΑΠΛΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Άρθρο 8

Με την επιφύλαξη της τήρησης εφαρμογής των κοινοτικών μέτρων στα οποία υπόκεινται τα εμπορεύματα, τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να καθιερώνουν μεταξύ τους, με διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες, απλοποιημένες διαδικασίες βάσει κριτηρίων που θα καθοριστούν, εφόσον χρειαστεί, και οι οποίες θα εφαρμόζονται σε συγκεκριμένες μεταφορές ή επιχειρήσεις.

(1) ΕΕ αριθ. C 307 της 6. 12. 1989, σ. 5.

(2) ΕΕ αριθ. C 113 της 7. 5. 1990, σ. 83 και απόφαση τς 12ης Σεπτεμβρίου 1990 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(3) ΕΕ αριθ. C 112 της 7. 5. 1990, σ. 13.

(4) ΕΕ αριθ. L 38 της 9. 2. 1977, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 51 της 27. 2. 1990, σ. 1.

(1) ΕΕ αριθ. L 321 της 4. 11. 1989, σ. 5.

Οι συμφωνίες αυτές γνωστοποιούνται στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 9

Με την επιφύλαξη της τήρησης εφαρμογής των κοινοτικών μέτρων στα οποία υπόκεινται τα εμπορεύματα, κάθε κράτος μέλος έχει την ευχέρεια να καθιερώνει απλοποιημένες διαδικασίες που εφαρμόζονται σε ορισμένες περιστάσεις προς όφελος εμπορευμάτων που δεν προορίζονται να κυκλοφορήσουν στο έδαφος άλλου κράτους μέλους.

Οι διαδικασίες αυτές γνωστοποιούνται στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη.

ΤΙΤΛΟΣ V

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ

Κεφάλαιο 1

Διαδικασία

Άρθρο 10

1. Κάθε εμπόρευμα, για να κυκλοφορεί σύμφωνα με τη διαδικασία της εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης, πρέπει να αποτελεί, υπό τις προϋποθέσεις του παρόντος κανονισμού, αντικείμενο μιας δήλωσης Τ1. Ως δήλωση Τ1, νοείται μια δήλωση που συντάσσεται επί εντύπου που ανταποκρίνεται στο υπόδειγμα που έχει καταρτιστεί σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις.

2. Το έντυπο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να συμπληρωθεί, κατά περίπτωση, με ένα ή περισσότερα συμπληρωματικά έντυπα που ανταποκρίνονται στο υπόδειγμα συμπληρωματικού εντύπου που έχει καταρτισθεί σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις.

3. Τα έντυπα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 τυπώνονται και συμπληρώνονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας, αποδεκτή από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναχώρησης. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους που αφορά η πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης μπορούν ενδεχομένως να ζητήσουν τη μετάφραση στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του εν λόγω κράτους μέλους.

4. Η δήλωση Τ1 υπογράφεται από τον κύριο υπόχρεο και προσκομίζεται στο τελωνείο αναχώρησης σε τρία τουλάχιστον αντίτυπα.

5. Τα προσαρτημένα στη δήλωση Τ1 συμπληρωματικά παραστατικά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτής.

6. Η δήλωση Τ1 συνοδεύεται από τον τίτλο μεταφοράς.

Το τελωνείο αναχώρησης μπορεί να μην απαιτεί την προσκόμιση του εν λόγω τίτλου κατά τη διεξαγωγή των διατυπώσεων. Εντούτοις, ο τίτλος μεταφοράς πρέπει να επιδεικνύεται οσάκις ζητείται από την τελωνειακή υπηρεσία ή κάθε άλλη εξουσιοδοτημένη αρχή, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς.

7. Όταν το καθεστώς της κοινοτικής διαμετακόμισης αποτελεί, στο κράτος μέλος αναχώρησης, συνέχεια άλλου τελωνειακού καθεστώτος, στη δήλωση Τ1 γίνεται μνεία του εν λόγω καθεστώτος ή των αντίστοιχων παραστατικών.

Άρθρο 11

1. Ο κυρίως υπόχρεος οφείλει:

α) να προσκομίζει ανέπαφα τα εμπορεύματα καθώς και το παραστατικό Τ1 στο τελωνείο προορισμού μέσα στην καθορισμένη προθεσμία και να έχει τηρήσει τα μέτρα για τη διαπίστωση της ταυτότητάς τους που έχουν ληφθεί από τις αρμόδιες αρχές·

β) να τηρεί τις οικείες διατάξεις του καθεστώτος της κοινοτικής διαμετακόμισης·

γ) να καταβάλλει τους δασμούς και τις άλλες ενδεχομένως απαιτητές επιβαρύνσεις έπειτα από τη διάπραξη παράβασης ή παρατυπίας κατά τη διάρκεια ή επ' ευκαιρία μιας πράξης κοινοτικής διαμετακόμισης.

2. Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων του κυρίως υποχρέου που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο μεταφορέας ή παραλήπτης εμπορευμάτων που δέχεται εμπορεύματα γνωρίζοντας ότι έχουν τοποθετηθεί υπό καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης οφείλει επίσης να τα παρουσιάσει ανέπαφα στο τελωνείο προορισμού εντός της καθορισμένης προθεσμίας και να έχει τηρήσει τα μέτρα για τη διαπίστωση της ταυτότητάς τους που έχουν λάβει οι αρμόδιες αρχές.

Άρθρο 12

1. Το ίδιο μεταφορικό μέσο μπορεί να χρησιμοποιείται για τη φόρτωση εμπορευμάτων σε περισότερα τελωνεία αναχώρησης καθώς και για την εκφόρτωση σε περισσότερα τελωνεία προορισμού.

2. Στην ίδια δήλωση Τ1 είναι δυνατόν να περιλαμβάνονται εκείνα μόνον τα εμπορεύματα που φορτώθηκαν ή που πρέπει να φορτωθούν σε ένα μόνο μεταφορικό μέσο και που προορίζονται να μεταφερθούν από το ίδιο τελωνείο αναχωρήσεως στο ίδιο τελωνείο προορισμού.

Για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου, τα ακόλουθα λογίζεται ότι αποτελούν ενιαίο μεταφορικό μέσο, υπό τον όρο ότι μεταφέρουν εμπορεύματα, τα οποία αποτελούν αντικείμενο ενιαίας αποστολής:

α) τα οδικά οχήματα που συνοδεύονται από το ή τα ρυμουλκούμενα ή ημιρυμουλκούμενα οχήματά τους·

β) οι συρμοί σιδηροδρομικών οχημάτων ή αμαξών·

γ) τα πλοία που αποτελούν ενιαίο σύνολο·

δ) τα εμπορευματοκιβώτια που φορτώθηκαν σε ένα μεταφορικό μέσο, κατά την έννοια του παρόντος άρθρου. Άρθρο 13

1. Το τελωνείο αναχώρησης δέχεται και καταχωρίζει τη δήλωση Τ1, καθορίζει την προθεσμία, μέσα στην οποία πρέπει να προσκομισθούν τα εμπορεύματα στο τελωνείο προορισμού και λαμβάνει τα μέτρα για τη διαπίστωση της ταυτότητας που κρίνει αναγκαία.

2. Μετά την δέουσα θεώρηση του παραστατικού Τ1, το τελωνείο αναχώρησης φυλάσσει το αντίτυπο που προορίζεται γι' αυτό και παραδίδει τα λοιπά αντίτυπα στον κύριο υπόχρεο ή στον αντιπρόσωπό του.

Άρθρο 14

1. Κατά γενικό κανόνα, η διαπίστωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων εξασφαλίζεται με σφράγιση.

2. Πραγματοποιείται σφράγιση:

α) του χώρου που περιέχει τα εμπορεύματα, όταν το μεταφορικό μέσο έχει εγκριθεί κατ' εφαρμογή άλλων διατάξεων ή έχει αναγνωρισθεί ως κατάλληλο από το τελωνείο αναχώρησης·

β) κάθε κιβωτίου στις λοιπές περιπτώσεις.

3. Είναι δυνατόν να αναγνωρίζονται ως κατάλληλα για σφράγιση κατά χώρο τα μεταφορικά μέσα, τα οποία:

α) μπορούν να σφαγίζονται κατά τρόπο απλό και αποτελεσματικό·

β) είναι κατασκευασμένα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην μπορούν να εξαχθούν ή να εισαχθούν τα εμπορεύματα χωρίς εμφανή παραβίαση ή ρήξη των σφραγίδων·

γ) δεν έχουν κρυφούς χώρους που να επιτρέπουν την απόκρυψη εμπορευμάτων και

δ) έχουν χώρους προοριζόμενους για τη φόρτωση, οι οποίοι είναι ευκόλως προσιτοί για τον έλεγχο από τις αρμόδιες αρχές.

4. Το τελωνείο αναχώρησης μπορεί να μην προβεί σε σφράγιση όταν, λαμβανομένων υπόψη άλλων τυχόν μέτρων για τη διατύπωση της ταυτότητας, η περιγραφή των εμπορευμάτων στη δήλωση Τ1 ή στα συμπληρωματικά παραστατικά επιτρέπει τη διαπίστωση της ταυτότητάς τους.

Άρθρο 15

Η μεταφορά των εμπορευμάτων πραγματοποιείται βάσει των αντιτύπων του παραστατικού Τ1 που παραδίδονται στον κύριο υπόχρεο ή στον αντιπρόσωπό του από το τελωνείο αναχώρησης.

Άρθρο 16

Κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή τον πίνακα και τις ώρες λειτουργίας των τελωνείων που είναι αρμόδια για τις πράξεις κοινοτικής διαμετακόμισης.

Η Επιτροπή ανακοινώνει τις πληροφορίες αυτές στα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 17

Τα αντίτυπα του παραστατικού Τ1 επιδεικνύονται οποτεδήποτε το απαιτήσουν οι αρμόδιες αρχές.

Άρθρο 18

1. Η αποστολή καθώς και τα αντίτυπα του παραστατικού Τ1 προσκομίζονται σε κάθε τελωνείο διέλευσης.

2. Ο μεταφορέας παραδίδει σε κάθε τελωνείο διέλευσης το δελτίο διέλευσης.

3. Τα τελωνεία διέλευσης ελέγχουν τα εμπορεύματα μόνο στην περίπτωση που υφίσταται υπόνοια παρατυπιών, οι οποίες είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε κατάχρηση.

4. Όταν η μεταφορά πραγματοποιείται μέσω τελωνείου διέλευσης άλλου από εκείνο που αναφέρεται στο παραστατικό Τ1, το τελωνείο διέλευσης μέσω του οποίου πραγματοποιείται η μεταφορά αποστέλλει χωρίς καθυστέρηση το δελτίο διέλευσης στο τελωνείο που αναφέρεται στο εν λόγω παραστατικό.

Άρθρο 19

Όταν πραγματοποιείται φόρτωση ή εκφόρτωση σε ενδιάμεσες αρμόδιες αρχές, πρέπει να προσκομίζονται σ' αυτές τα αντίτυπα του παραστατικού Τ1 που παραδίδονται από το ή τα τελωνείο αναχώρησης.

Άρθρο 20

1. Τα εμπορεύματα που αναφέρονται σε παραστατικό Τ1, είναι δυνατόν, χωρίς νέα δήλωση, να μεταφορτωθούν σε άλλο μεταφορικό μέσο υπό την επίβλεψη των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου διενεργείται η μεταφόρτωση. Στην περίπτωση αυτή, οι αρμόδιες αρχές θεωρούν δεόντως το παραστατικό Τ1.

2. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν, υπό τους όρους που αυτές καθορίζουν, να επιτρέπουν τη μεταφόρτωση άνευ επιβλέψεως. Στην περίπτωση αυτή, ο μεταφορέας θεωρεί δεόντως το παραστατικό Τ1 και ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους μεταφόρτωσης, για να λάβει θεώρηση.

Άρθρο 21

1. Ο μεταφορέας, σε περίπτωση ρήξεως σφραγίδας κατά τη διάρκεια της μεταφοράς για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς του, οφείλει να ζητήσει το συντομότερο, την σύνταξη πρακτικού διαπιστώσεως από τις αρμόδιες αρχές στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται το μεταφορικό μέσο, οι οποίες και θέτουν, εάν είναι δυνατόν, νέες σφραγίδες.

2. Σε περίπτωση ατυχήματος που καθιστά αναγκαία την μεταφόρτωση σε άλλο μεταφορικό μέσο, εφαρμόζεται το άρθρο 20.

3. Σε περίπτωση επικειμένου κινδύνου που καθιστά αναγκαία την άμεση, ολική ή μερική εκφόρτωση, ο μεταφορέας μπορεί να λάβει μέτρα εξ ιδίας πρωτοβουλίας, κάνοντας σχετική μνεία στο παραστατικό Τ1. Στην περίπτωση αυτή, εφαρμόζεται η παράγραφος 1.

4. Όταν ο μεταφορέας, λόγω ατυχήματος ή άλλων γεγονότων κατά την μεταφορά, δεν μπορεί να τηρήσει την προθεσμία του άρθρου 13, οφείλει να ενημερώσει το συντομότερο την αρμόδια αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η οποία και θεωρεί δεόντως το παραστατικό Τ1. Άρθρο 22

1. Τα εμπορεύματα και το παραστατικό Τ1 πρέπει να προσκομίζονται στο τελωνείο προορισμού.

2. Το τελωνείο προορισμού θεωρεί, κατόπιν ελέγχου, τα αντίτυπα του παραστατικού Τ1, αποστέλλει χωρίς καθυστέρηση ένα αντίτυπο στο τελωνείο αναχώρησης και φυλάσσει το άλλο.

3. Η πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης είναι δυνατόν να περατωθεί σε τελωνείο άλλο από το προβλεπόμενο στο παραστατικό Τ1. Το τελωνείο αυτό καθίσταται τότε τελωνείο προορισμού.

4. Όταν τα εμπορεύματα προσκομίζονται στο τελωνείο προορισμού μετά την εκπνοή της προθεσμίας που είχε ορίσει το τελωνείο αναχώρησης και το εκπρόθεσμο οφείλεται αποδεδειγμένως, κατά την κρίση του τελωνείου προορισμού, σε περιστάσεις μη δυνάμενες να καταλογιστούν στον μεταφορέα ή στον κύριο υπόχρεο, ο τελευταίος αυτός θεωρείται εμπρόθεσμος.

Άρθρο 23

Η πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης λήγει όταν τα εμπορεύματα και το αντίστοιχο παραστατικό Τ1 προσκομίζονται στο τελωνείο προορισμού.

Κεφάλαιο 2

Ενισχύσεις

Άρθρο 24

1. Για να εξασφαλιστεί η είσπραξη των δασμών και των άλλων επιβαρύνσεων που ένα από τα κράτη μέλη δικαιούται να απαιτήσει για τα εμπορεύματα τα διερχόμενα από το έδαφός του υπό κοινοτική διαμετακόμιση, ο κύριος υπόχρεος πρέπει να παρέχει εγγύηση, με την επιφύλαξη των άρθρων 32 και 33.

Η προβλεπόμενη στο πρώτο εδάφιο εγγύηση ισχύει για όλη την Κοινότητα.

2. Η εγγύηση μπορεί να παρέχεται συνολικώς για περισσότερες πράξεις κοινοτικής διαμετακόμισης ή μεμονωμένα για μία μόνο πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης.

3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 29 παράγραφος 2, η εγγύηση συνίσταται στην εις ολόκληρο εγγύηση τρίτου προσώπου, φυσικού ή νομικού, το οποίο πρέπει:

- να έχει τη συνήθη διαμονή του ή κάποια εγκατάσταση στην Κοινότητα και

- με την επιφύλαξη των διατάξεων περί ελευθέρας παροχής υπηρεσιών, να έχει εγκριθεί από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους όπου παρέχεται η εγγύηση. Ως προϋπόθεση της έγκρισης μπορεί, μεταξύ άλλων, να ορίζεται ότι ο εγγυητής πρέπει να είναι πρόσωπο του οποίου η κύρια ή δευτερεύουσα επαγγελματική δραστηριότητα αφορά την παροχή τέτοιων υπηρεσιών.

Άρθρο 25

1. Η εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 3, πρέπει να παρασχεθεί με πράξη σύμφωνη προς υπόδειγμα που θα καθοριστεί.

2. Όταν οι εθνικές, νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις ή τα συναλλακτικά ήθη το απαιτούν, κάθε κράτος μέλος μπορεί να καθορίζει διαφορετικό τύπο πράξεως εγγυήσεως, εφόσον αυτή συνεπάγεται αποτελέσματα ταυτόσημα με εκείνα της πράξεως που προβλέπεται στο υπόδειγμα.

Άρθρο 26

1. Η συνολική εγγύηση συνίσταται στο τελωνείο εγγύησης.

2. Το τελωνείο εγγύησης καθορίζει το ποσό της εγγύησης, αποδέχεται την υποχρέωση εγγύησης και χορηγεί άδεια με την οποία επιτρέπεται στον κύριο υπόχρεο να πραγματοποιεί, εντός των ορίων της εγγύησης, κάθε πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης, οποιοδήποτε και αν είναι το τελωνείο αναχώρησης.

3. Σε κάθε πρόσωπο το οποίο έχει λάβει άδεια, χορηγείται, υπό τους όρους που καθορίζονται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, πιστοποιητικό εγγύησης, σε ένα ή περισσότερα αντίτυπα.

4. Σε κάθε δήλωση Τ1 πρέπει να γίνεται μνεία του πιστοποιητικού εγγύησης.

Άρθρο 27

Το τελωνείο εγγύησης μπορεί να ανακαλέσει την άδεια όταν δεν υφίστανται πλέον οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες είχε χορηγηθεί.

Άρθρο 28

1. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να δεχθεί ότι η εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 24 διασφαλίζει με δήλωση, με μία κα μόνη πράξη και για ένα κατ' αποκοπήν ποσό προς καθορισμό, την πληρωμή των δασμών και των λοιπών επιβαρύνσεων που ενδεχομένως καθίστανται απαιτητοί για την υπ' ευθύνη του πραγματοποίηση κάθε πράξεως κοινοτικής διαμετακόμισης, οποιοσδήποτε και αν είναι ο κύριος υπόχρεος. Όταν η μεταφορά των εμπορευμάτων παρουσιάζει αυξημένους κινδύνους, το τελωνείο αναχώρησης, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη το ύψος των δασμών και των λοιπών επιβαρύνσεων που ενδεχομένως επιβάλλονται σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, αυξάνει το κατ' αποκοπήν ποσό.

Η εγγύηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο πρέπει να παρέχεται με πράξη σύμφωνη προς υπόδειγμα που θα καθοριστεί.

2. Η κατ' αποκοπήν εγγύηση συνιστάται στο τελωνείο εγγύησης.

Άρθρο 29

1. Η εγγύηση που παρέχεται μεμονομένως για πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης συνίσταται στο τελωνείο αναχώρησης το οποίο και καθορίζει το ύψος της.

2. Η εγγύηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι δυνατό να συνίσταται σε κατάθεση χρηματικού ποσού στο τελωνείο αναχώρησης. Σ' αυτή την περίπτωση, επιστρέφεται κατά την εξόφληση του παραστατικού Τ1 στο τελωνείο αναχώρησης.

Άρθρο 30

Με την επιφύλαξη διατάξεων που προβλέπουν άλλες περιπτώσεις απαλλαγής, ο κύριος υπόχρεος απαλλάσεται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών της πληρωμής των δασμών και των λοιπών επιβαρύνσεων σχετικών με εμπορεύματα που:

α) κατεστράφησαν λόγω ανωτέρας βίας ή τυχαίου συμβάντος, δεόντως αποδεδειγμένων·

β) αναγνωρίσθηκαν ως απωλεσθέντα για λόγους που ανάγονται στη φύση των.

Άρθρο 31

Ο εγγυητής απαλλάσσεται των υποχρεώσεών του όταν το παραστατικό Τ1 εξοφλείται στο τελωνείο αναχώρησης.

Ο εγγυητής απαλλάσσεται επίσης των υποχρεώσεών του εφόσον, εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία καταχώρησης της δήλωσης Τ1, δεν έχει ειδοποιηθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αναχώρησης σχετικά με τη μη εξόφληση του παραστατικού Τ1.

Σε περίπτωση που μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο, ο εγγυητής ειδοποιείται από τις αρμόδιες αρχές σχετικά με τη μη εξόφληση του παραστατικού Τ1, πρέπει παράλληλα να ενημερώνεται ότι είναι ή μπορεί να θεωρηθεί υπόχρεος σε καταβολή των οφειλών του από τη συγκεκριμένη πράξη κοινοτικής διαμετακόμισης. Ο εγγυητής πρέπει να λάβει την ειδοποίηση αυτή εντός τριετίας από την καταχώρηση της δήλωσης Τ1. Ελλείψει εμπρόθεσμης ειδοποίησης, ο εγγυητής απαλλάσσεται των υποχρεώσεών του.

Κεφάλαιο 3

Απαλλαγή από την εγγύηση

Άρθρο 32

1. Κάθε πρόσωπο το οποίο πληροί τους όρους της παραγράφου 2 μπορεί να λάβει από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου είναι εγκαταστημένο, και μέσα στα όρια της παραγράφου 3, απαλλαγή από την εγγύηση για τις πράξεις εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης που πραγματοποιεί, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος αναχώρησης και τα κράτη μέλη στο έδαφος των οποίων γίνονται οι πράξεις αυτές.

2. Η απαλλαγή από την εγγύηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο στα πρόσωπα τα οποία:

α) διαμένουν στο κράτος μέλος όπου χορηγείται η απαλλαγή από την εγγύηση·

β) κάνουν τακτική χρήση του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμησης·

γ) η οικονομική τους κατάσταση τους επιτρέπει να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους·

δ) δεν έχουν διαπράξει σοβαρή παράβαση της τελωνειακής και φορολογικής νομοθεσίας και

ε) έχουν αναλάβει ενυπόγραφα, σύμφωνα με υπόδειγμα που θα καθοριστεί αργότερα, την υποχρέωση να καταβάλουν, σε πρώτη γραπτή όχληση, εκ μέρους των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών, τα αιτούμενα ποσά για τις πράξεις κοινοτικής διαμετακόμισης που πραγματοποιούν.

3. Η απαλλαγή από την εγγύηση η οποία χορηγείται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, δεν εφαρμόζεται στις πράξεις κοινοτικής διαμετακόμισης εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα:

α) συνολικής αξίας μεγαλύτερης από ένα καθοριστέο ποσό

ή

β) που παρουσιάζουν αυξημένους κινδύνους, λαμβανομένου υπόψη του ύψους των δασμών και των λοιπών επιβαρύνσεων στις οποίες υπόκεινται σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.

4. Σε κάθε πρόσωπο απαλλασσόμενο από την εγγύηση, οι απαλλάσσουσες αρχές χορηγούν, σε ένα ή περισσότερα αντίτυπα, πιστοποιητικό απαλλαγής από την εγγύηση. Σε περίπτωση εφαρμογής της απαλλαγής από την εγγύηση, γίνεται μνεία του πιστοποιητικού αυτού στην αντίστοιχη δήλωση Τ1.

5. Οι απαλλάσσουσες από την εγγύηση αρχές ανακαλούν την απαλλαγή αυτή:

α) σε περίπτωση σοβαρής παρατυπίας του απαλλαχθέντος, υπό την ιδιότητά του ως κύριου υπόχρεου πράξης κοινοτικής διαμετακόμισης ·

β) όταν ένας από τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δεν πληρούται πλέον·

γ) όταν ο ενδιαφερόμενος δεν έχει εκπληρώσει την υποχρέωση που είχε αναλάβει ενυπόγραφα κατ' εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο ε).

Άρθρο 33

1 Εκτός περιπτώσεων που καθορίζονται, εφόσον χρειαστεί, δεν απαιτείται εγγυοδοσία:

α) για τις θαλάσσιες και εναέριες διαδρομές·

β) για τις μεταφορές εμπορευμάτων δια του Ρήνου και των ρηνείων οδών· γ) για τις μεταφορές δια δικτύου διωρύγων·

δ) για πράξεις πραγματοποιούμενες από τις σιδηροδρομικές εταιρείες των κρατών μελών.

2. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να απαλλάσσει από την υποχρεωτική εγγυοδοσία τις μεταφορές εμπορευμάτων που πραγματοποιούνται δια πλωτών οδών άλλων από τις αναφερόμενες στην παράγραφο 1 στοιχείο β), οι οποίες βρίσκονται στο έδαφός του.Ανακοινώνει τα μέτρα που λαμβάνει για το σκοπό αυτό στην Επιτροπή, η οποία και πληροφορεί σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.

Κεφάλαιο 4

Παρατυπίες

Άρθρο 34

1. Ένα κράτος μέλος, όταν διαπιστώνεται ότι, κατά τη διάρκεια ή επ' ευκαιρία πράξης κοινοτικής διαμετακόμισης, έχει διαπραχθεί παράβαση ή παρατυπία στο έδαφός του, εισπράττει τους δασμούς και τις λοιπές επιβαρύνσεις που είναι ενδεχομένως απαιτητές, σύμφωνα με τις κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις, με την επιφύλαξη της άσκησης ποινικής δίωξης.

2. Όταν διαπιστώνεται ότι, κατά τη διάρκεια ή επ' ευκαιρία πράξης κοινοτικής διαμετακόμισης, έχει διαπραχθεί παράβαση ή παρατυπία, χωρίς να είναι δυνατό να προσδιοριστεί ο τόπος όπου αυτή διεπράχθη, θεωρείται ότι η παράβαση ή παρατυπία έχει διαπραχθεί στο κράτος μέλος όπου αυτή διαπιστώθηκε.

3. Όταν η αποστολή δεν προσκομιστεί στο τελωνείο προορισμού και ο τόπος όπου διεπράχθη η παράβαση ή η παρατυπία δεν μπορεί να προσδιοριστεί, θεωρείται ότι η εν λόγω παράβαση ή παρατυπία διεπράχθη:

- στο κράτος μέλος στο οποίο υπάγεται το τελωνείο αναχώρησης, ή

- στο κράτος μέλος στο οποίο υπάγεται το τελωνείο διέλευσης κατά την είσοδο στην Κοινότητα και στο οποίο κατατέθηκε δελτίο διέλευσης,

εκτός αν, εντός προθεσμίας που θα καθοριστεί, αποδειχθεί επαρκώς, κατά την κρίση των αρμόδιων αρχών, η κανονικότητα της πράξης διαμετακόμισης ή ο τόπος όπου πράγματι διεπράχθη η παράβαση ή η παρατυπία.

Όταν, ελλείψει αποδείξεως, η εν λόγω παράβαση ή παρατυπία θεωρείται ότι διεπράχθη στο κράτος μέλος αναχώρησης ή εισόδου, όπως προβλέπεται στη δεύτερη περίπτωση του πρώτου εδαφίου, οι δασμοί και οι λοιπές επιβαρύνσεις για τα εν λόγω εμπορεύματα εισπράττονται από αυτό το κράτος μέλος σύμφωνα με τις κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις.

Αν εντός τριετίας από την ημερομηνία καταχώρησης της δήλωσης Τ1, έχει προσδιορισθεί το κράτος μέλος όπου πράγματι διεπράχθη η προαναφερθείσα παράβαση ή παρατυπία, το οικείο κράτος μέλος προβαίνει σύμφωνα με τις κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις στην είσπραξη των δασμών και των λοιπών επιβαρύνσεων (εκτός από τους εισπραχθέντες, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, δυνάμει των ιδίων πόρων της Κοινότητας) που οφείλονται για τα εν λόγω εμπορεύματα. Στην περίπτωση αυτή, ευθύς ως προσκομισθεί η απόδειξη εισπράξεως, επιστρέφονται οι δασμοί και οι λοιπές επιβαρύνσεις που είχαν εισπραχθεί αρχικά (εκτός από τους εισπραχθέντες δυνάμει των ιδίων πόρων της Κοινότητας).

Η εγγύηση, υπό την οποία διενεργήθη η πράξη διαμετακόμισης, ελευθερώνεται μόνο στο τέλος της προαναφερθείσας τριετούς προθεσμίας ή, ενδεχομένως, μετά την καταβολή των δασμών και των λοιπών επιβαρύνσεων που επιβάλλονται στο κράτος μέλος όπου διεπράχθη η παράβαση ή παρατυπία.

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες διατάξεις για την αποφυγή παραβάσεων ή παρατυπιών και την επιβολή αποτελεσματικών κυρώσεων.

Κεφάλαιο 5

Έννομα αποτελέσματα και αμοιβαία συνδρομή

Άρθρο 35

1. Τα κανονικώς εκδοθέντα παραστατικά Τ1 και τα μέτρα που λαμβάνουν ή εγκρίνουν οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους για τη διαπίστωση της ταυτότητας παράγουν, στα λοιπά κράτη μέλη, έννομα αποτελέσματα ταυτόσημα με αποτελέσματα των κανονικώς εκδοθέντων παραστατικών και των μέτρων που λαμβάνονται ή εγκρίνονται από τις αρμόδιες αρχές καθενός από τα εν λόγω κράτη μέλη.

2. Οι διαπιστώσεις που γίνονται από τος αρμόδιες αρχές κράτους μέλους κατά τους ελέγχους στο πλαίσιο του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης έχουν, στα λοιπά κράτη μέλη, την ίδια αποδεικτική ισχύ με τις διαπιστώσεις που γίνονται από τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών.

Άρθρο 36

Εφόσον παρίσταται ανάγκη, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κοινοποιούν αμοιβαίως τις διαπιστώσεις, τα έγγραφα, τις αναφορές, τα πρακτικά και τις πληροφορίες που αφορούν τις μεταφορές τις διενεργούμενες υπό το καθεστώς της κοινοτικής διαμετακόμισης, καθώς και τις τυχόν διαπιστωθείσες παρατυπίες ή παραβάσεις του.

ΤΙΤΛΟΣ VI

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ

Άρθρο 37

1. Κάθε εμπόρευμα, για να κυκλοφορεί σύμφωνα με τη διαδικασία της εσωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης, πρέπει να αποτελεί αντικείμενο μιας δήλωσης Τ2. Ως δήλωση Τ2, νοείται μια δήλωση που συντάσσεται επί εντύπου που ανταποκρίνεται προς το υπόδειγμα που έχει καταρτιστεί σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις.

2. Το έντυπο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να συμπληρωθεί, κατά περίπτωση, από ένα ή περισσότερα συμπληρωματικά έντυπα που ανταποκρίνονται στο υπόδειγμα συμπληρωματικού εντύπου που έχει καταρτισθεί σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις.

3. Οι διατάξεις του τίτλου V εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, στη διαδικασία της εσωτερικής διαμετακόμισης.

ΤΙΤΛΟΣ VII

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ

Άρθρο 38

Το άρθρο 18 δεν εφαρμόζεται στις σιδηροδρομικές μεταφορές εμπορευμάτων.

Σε περίπτωση που, βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 2 πρέπει να παραδοθεί δελτίο διέλευσης, οι καταστάσεις των υπηρεσιών σιδηροδρόμων υπέχουν θέση δελτίου διέλευσης.

Άρθρο 39

1. Όταν τα εμπορεύματα μεταφέρονται αεροπορικώς από αερολιμένα τρίτης χώρας με προορισμό αερολιμένα στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, τα εμπορεύματα θεωρούνται μη κοινοτικά, εκτός εάν αποδειχθεί ο κοινοτικός τους χαρακτήρας.

2. Όταν τα εμπορεύματα μεταφέρονται αεροπορικώς από αερολιμένα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας, με προορισμό άλλο αερολιμένα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας, θεωρούνται κοινοτικά, εκτός εάν αποδεχθεί ότι δεν έχουν κοινοτικό χαρακτήρα κατ' εφαρμογή της παραγράφου 3.

3. Το καθεστώς της κοινοτικής διαμετακόμισης, όπως προβλέπεται στα άρθρα 1 και 3, είναι υποχρεωτικό όσον αφορά τα εμπορεύματα που μεταφέρονται αποκλειστικά και μόνον αεροπορικώς, στην περίπτωση που φορτώνονται ή μεταφορτώνονται σε αερολιμένα της Κοινότητας.

Άρθρο 40

1. Όταν μεταφέρονται εμπορεύματα, δια της θαλασσίας οδού, από λιμένα τρίτης χώρας προς λιμένα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας, τα εμπορεύματα αυτά θεωρούνται μη κοινοτικά, εκτός εάν αποδειχθεί ο κοινοτικός χαρακτήρας τους.

2. Όταν μεταφέρονται εμπορεύματα δια της θαλασσίας οδού από λιμένα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας προς άλλο λιμένα αυτού του εδάφους, τα εμπορεύματα αυτά θεωρούνται κοινοτικά, εκτός εάν αποδειχθεί ότι δεν έχουν κοινοτικό χαρακτήρα κατ' εφαρμογή της παραγράφου 3 ή σε ειδικές περιπτώσεις που θα προσδιορισθούν εάν χρειαστεί.

3. Το καθεστώς της κοινοτικής διαμετακόμισης όπως προβλέπεται στα άρθρα 1 και 3 είναι υποχρεωτικό για τα εμπορεύματα που μεταφέρονται δια της θαλασσίας οδού, μόνο σε περίπτωση που έχουν φορτωθεί ή μεταφορτωθεί σε λιμένα της Κοινότητας.

4. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, τα εμπορεύματα που έχουν φορτωθεί ή μεταφορτωθεί σε ελεύθερο λιμένα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας θεωρούνται ότι έχουν φορτωθεί ή μεταφορτωθεί σε λιμένα τρίτης χώρας.

ΤΙΤΛΟΣ VIII

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ

Άρθρο 41

1. Κατά παρέκκλιση των άρθρων 1 και 3, το καθεστώς της κοινοτικής διαμετακόμισης δεν εφαρμόζεται στις ταχυδρομικές αποστολές (περιλαμβανομένων και των ταχυδρομικών δεμάτων).

2. Οι διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 1 εφαρμόζεται στα εμπορεύματα που αποστέλλονται από ταχυδρομείο εντός της Κοινότητας, εκτός εάν οι συσκευασίες ή τα συνοδευτικά έγγραφα φέρουν ετικέτα το υπόδειγμα της οποίας θα καθορισθεί. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αποστολής υποχρεούνται να θέτουν ή να μεριμνούν ώστε να τίθεται η ετικέτα αυτή επί των συσκευασιών και των συνοδευτικών εγγράφων, όταν τα οικεία εμπορεύματα είναι μη κοινοτικά.

ΤΙΤΛΟΣ IX

ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

Άρθρο 42

1. Συνίσταται Επιτροπή Κοινοτικής Διαμετακόμισης, η οπία καλείται στο εξής «επιτροπή», αποτελουμένη από αντιπροσώπους των κρατών μελών και προεδρευομέν από αντιπρόσωπο της Επιτροπής.

2. Η επιτροπή καταρτίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 43

Η Επιτροπή μπορεί να εξετάζει κάθε ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, το οποίο υποβάλλει ο πρόεδρός της είτε ιδία πρωτοβουλία είτε αιτήσει αντιπροσώπου κράτους μέλους.

Άρθρο 44

1. Θεσπίζονται, κατά τη διαδικασία που καθορίζεται στις παραγράφους 2 και 3 οι αναγκαίες διατάξεις:

α) για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, και ιδίως τον καθορισμό των υποδειγμάτων πράξεων εγγυοδοσίας σύμφωνα με τα άρθρα 25 και 28· για τον καθορισμό του ποσού της κατ' αποκοπή εγγυήσεως σύμφωνα με το άρθρο 28· για τον καθορισμό της αξίας πέραν της οποίας δεν ισχύει η απαλλαγή από την εγγύηση σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 3· β) για την προσαρμογή του καθεστώτος της κοινοτικής διαμετακόμισης με σκοπό την εφαρμογή ορισμένων κοινοτικών μέτρων ελέγχου της χρησιμοποιήσης ή του προορισμού των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο των μέτρων αυτών·

γ) για την απλοποίηση των διατυπώσεων των διαδικασιών κοινοτικής διαμετακόμισης ή για την προσαρμογή τους στις ιδιαιτερότητες ορισμένων μεταφορών ή επιχειρήσεων·

δ) για τη διαχείριση και εξόφληση των πράξεων κοινοτικής διαμετακόμισης με ηλεκτρονικά συστήματα, δημόσια ή ιδιωτικά.

2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των διατάξεων που πρόκειται να ληφθούν. Η επιτροπή γνωμοδοτεί ως προς το σχέδιο αυτό σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του συγκεκριμένου θέματος. Αποφασίζει με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης.

3. α) Η Επιτροπή εκδίδει τις προτεινόμενες διατάξεις εφόσον είναι σύμφωνες με τη γνώμη της επιτροπής·

β) όταν οι προτεινόμενες διατάξεις δεν συμφωνούν με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τις διατάξεις που πρέπει να θεσπισθούν. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία·

γ) εάν, κατά τη λήξη προθεσμίας τριών μηνών αφότου του υποβλήθηκε το θέμα, το Συμβούλιο δεν έχει αποφασίσει, οι προτεινόμενες διατάξεις εκδίδονται από την Επιτροπή.

ΤΙΤΛΟΣ X

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 45

Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή ως προς τις διατάξεις που θεσπίζει για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Η Επιτροπή ανακοινώνει τις πληροφορίες αυτές στα λοιπά κράτη μέλη.

Άρθρο 46

1. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 222/77 καταργείται από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

2. Η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 44, θεσπίζει τις μεταβατικές διατάξεις που εφαρμόζονται στις πράξεις κοινοτικής διαμετακόμισης που αρχίζουν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993.

ΤΙΤΛΟΣ XI

ΕΝΑΡΞΗ ΙΣΧΥΟΣ

Άρθρο 47

1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1993.

2. Πριν από την 1η Οκτωβρίου 1992 το Συμβούλιο προβαίνει στην επανεξέταση του παρόντος κανονισμού βάσει έκθεσης της επιτροπής σχετικά με την κατάσταση των εργασιών στον τομέα της εναρμόνισης των διατάξεων που αφορούν την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, οι οποίες απαιτούνται για την ορθή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η έκθεση, συνοδεύεται, ενδεχομένως, από κατάλληλες προτάσεις, το δε Συμβούλιο αποφασίζει σχετικά με ειδική πλειοψηφία.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 17 Σεπτεμβρίου 1990.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

P. ROMITA