ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2339/96 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Δεκεμβρίου 1996 για τη θέσπιση ειδικών κανόνων διαχείρισης και κατανομής για ορισμένες ποσοτικές ποσοστώσεις για τα κλωστοϋφαντουργικά που καθιερώθηκαν, για το 1997, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/94 του Συμβουλίου

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/94 του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 1994, περί της θεσπίσεως κοινών κανόνων για εισαγωγές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από ορισμένες τρίτες χώρες τα οποία δεν καλύπτονται από τις διμερείς συμφωνίες, πρωτόκολλα ή άλλους διακανονισμούς, ή άλλους κοινοτικούς κανόνες εισαγωγής (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1937/96 της Επιτροπής (2), και ιδίως το άρθρο 17 παράγραφοι 3 και 6, το άρθρο 21 παράγραφοι 2 και 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 25 παράγραφος 3,

ότι το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/94, καθιέρωσε ποσοτικές ποσοστώσεις κατά την εισαγωγή ορισμένων κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων καταγωγής ορισμένων τρίτων χωρών και προέβλεψε, στο άρθρο 17 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού, την κατανομή αυτών των ποσοστώσεων κατά τη χρονολογική σειρά παραλαβής των κοινοποιήσεων από τα κράτη μέλη, βάσει της αρχής κατά την οποία «όποιος παρουσιάζεται πρώτος, εξυπηρετείται πρώτος» 7

ότι το άρθρο 17 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 517/94 προβλέπει ότι είναι δυνατόν, υπό ορισμένες συνθήκες, να χρησιμοποιηθούν μέθοδοι κατανομής που διαφέρουν από τη μέθοδο που βασίζεται αποκλειστικά στη χρονολογική σειρά λήψεως των κοινοποιήσεων των κρατών μελών, καθώς και να προβλεφθεί η υποδιαίρεση των ποσοστώσεων σε δόσεις ή να προσδιορισθεί ένα μέρος ενός συγκεκριμένου ποσοτικού ορίου για τις αιτήσεις που τεκμηριώνονται βάσει των προηγούμενων αποτελεσμάτων στον τομέα των εισαγωγών 7

ότι είναι εξάλλου σκόπιμο, για να μη διαταραχθεί άσκοπα η συνέχεια των συναλλαγών, να προσαρμοσθεί πριν την αρχή του έτους ποσόστωσης ο τρόπος διαχείρισης και κατανομής των ποσοστώσεων που καθορίστηκαν για το έτος 1997 από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/94 7

ότι η πείρα που αποκτήθηκε κατά τη διαχείριση των ποσοτικών ορίων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ Β και IV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 517/94 απέδειξε επιπλέον ότι το σύστημα κατανομής που προόριζε ένα μέρος των διαθέσιμων ποσοτήτων για τους παραδοσιακούς εμπορευόμενους ήταν πιθανόν να έχει περιοριστικές επιπτώσεις στο εμπόριο στο μέτρο που οι παραδοσιακοί εμπορευόμενοι δεν χρησιμοποιούν ολόκληρες τις ποσότητες που προορίζονταν γι' αυτούς, περιορίζοντας έτσι την πρόσβαση των νέων εμπορευομένων στις εν λόγω ποσότητες 7

ότι, συνεπώς, το αρκετά χαμηλό επίπεδο χρησιμοποίησης των περισσοτέρων ποσοτικών ορίων που προορίζονται για τους παραδοσιακούς εμπορευόμενους και η πρόσφατη αύξηση των διαθέσιμων ποσοτήτων για ορισμένες κατηγορίες, που καθιερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1937/96, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν είναι πλέον απαραίτητο να προορίζεται ένα μέρος των διαθέσιμων ποσοτήτων για τους λεγόμενους παραδοσιακούς εμπορευόμενους 7

ότι, συνεπώς, για τις περισσότερες ποσοστώσεις, φαίνεται σκόπιμο να καταστεί ελαστικότερη η μέθοδος κατανομής που βασίζεται στη χρονολογική σειρά παραλαβής των κοινοποιήσεων των κρατών μελών βάσει της αρχής κατά την οποία «όποιος παρουσιάζεται πρώτος, εξυπηρετείται πρώτος», προκειμένου να ικανοποιηθεί ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός εμπορευομένων, με τον περιορισμό των ποσοτήτων που κατανέμονται ανά εμπορευόμενο, με βάση αυτή τη μέθοδο, σε μια μέγιστη ποσότητα 7

ότι είναι σκόπιμο ωστόσο να εξασφαλισθεί όσο το δυνατόν περισσότερο η συνέχεια των εμπορικών συναλλαγών και ότι, για το σκοπό αυτό, θεωρείται σκόπιμο, για λόγους επίσης αποτελεσματικότητας της διαχείρισης των ποσοστώσεων, να επιτραπεί στους εμπορευόμενους να υποβάλουν μία πρώτη αίτηση για άδεια εισαγωγής το 1997 μέχρι των ποσοτήτων που εισήγαγαν, για την ίδια κατηγορία και την ίδια τρίτη χώρα, κατά τη διάρκεια του 1996 7

ότι, εξάλλου, απέβη απαραίτητο για ορισμένες κατηγορίες να αναθεωρήσουν το επίπεδο των μεγίστων ποσοτήτων που είχαν καθοριστεί παλαιότερα για να επιτραπεί η διεξαγωγή σημαντικών - από εμπορική άποψη - συναλλαγών 7

ότι, με σκοπό την καλύτερη δυνατή χρησιμοποίηση των ποσοστώσεων, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι κάθε εμπορευόμενος θα μπορεί, μετά από χρησιμοποίηση κατά 50 % μιας άδειας, να υποβάλει νέα αίτηση για άδεια που δεν θα υπερβαίνει μία προκαθορισμένη ποσότητα υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν ακόμα διαθέσιμες ποσότητες στις ποσοστώσεις 7

ότι, για λόγους ορθής διαχείρισης, είναι σκόπιμο να προσδιορισθεί η διάρκεια ισχύος των αδειών εισαγωγής σε εννέα μήνες από την ημερομηνία έκδοσης, και να επιτραπεί η έκδοση από τα κράτη μέλη, μετά από κοινοποίηση της απόφασης της Επιτροπής στα κράτη μέλη, μόνο εφόσον ο εμπορευόμενος μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη σύμβασης και πιστοποιεί, εκτός από τις περιπτώσεις όπου προβλέπεται ρητά, ότι δεν έχει ακόμα λάβει στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, για τις εν λόγω κατηγορίες και χώρες, άδεια εισαγωγής στο εσωτερικό της Κοινότητας 7 ότι εξουσιοδοτούνται, εντούτοις, οι αρμόδιες εθνικές αρχές να παρατείνουν για τρεις μήνες, έως τις 31 Μαρτίου 1998, μετά από αίτηση των ενδιαφερομένων εισαγωγέων, την ισχύ των αδειών οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί κατά τουλάχιστον 60 % ως την υποβολή της αίτησης για παράταση 7

ότι τα εν λόγω μέτρα είναι σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε η επιτροπή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 517/94,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ορισμένους ειδικούς κανόνες σχετικά με τη διαχείριση των ποσοτικών ποσοστώσεων που καθιερώνει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 517/94, που εφαρμόζονται κατά το έτος 1997.

Άρθρο 2

Οι ποσοστώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 και περιλαμβάνονται στα παραρτήματα ΙΙΙ Β και IV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 517/94 κατανέμονται με τη χρονολογική σειρά παραλαβής από την Επιτροπή των κοινοποιήσεων, από μέρους των κρατών μελών, των αιτήσεων μεμονωμένων εμπορευομένων για ποσότητες που δεν υπερβαίνουν, ανά εμπορευόμενο, τις μέγιστες ποσότητες που αναφέρονται στο παράρτημα, βάσει της αρχής κατά την οποία «όποιος παρουσιάζεται πρώτος, εξυπηρετείται πρώτος».

Εντούτοις, οι εν λόγω μέγιστες ποσότητες δεν ισχύουν για τους εμπορευόμενους οι οποίοι, κατά την πρώτη τους αίτηση το έτος 1997 για κάθε κατηγορία και για κάθε ενδιαφερόμενη χώρα, μπορούν να δικαιολογήσουν στις αρμόδιες εθνικές αρχές, βάσει των αδειών εισαγωγής που τους χορηγήθηκαν για το έτος 1996, ότι εισήγαγαν πράγματι, από την ίδια τρίτη χώρα, ποσότητες που υπερβαίνουν τις παραπάνω μέγιστες ποσότητες για την ίδια κατηγορία. Για τους εν λόγω εμπορευόμενους, το ποσό που μπορεί να επιτραπεί από τις αρμόδιες αρχές δεν μπορεί να υπερβαίνει, στο πλαίσιο των διαθέσιμων ποσοτήτων, την ποσότητα που πράγματι εισήχθη το 1996 από την ίδια τρίτη χώρα και για την ίδια κατηγορία.

Άρθρο 3

Κάθε εισαγωγέας που έχει χρησιμοποιήσει μια άδεια κατά ποσοστό ίσο ή ανώτερο του 50 % της ποσότητας που κατανεμήθηκε δυνάμει του παρόντος κανονισμού μπορεί να υποβάλει νέα αίτηση για άδεια για την ίδια κατηγορία και την ίδια χώρα καταγωγής, για ποσότητες που δεν υπερβαίνουν τις μέγιστες ποσότητες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν διαθέσιμες ποσότητες στην ποσόστωση.

Άρθρο 4

Οι αιτήσεις για άδειες εισαγωγής μπορούν να υποβληθούν στην Επιτροπή από τις 2 Ιανουαρίου 1997, στις 10.00 (ώρα Βρυξελλών). Η διάρκεια ισχύος των αδειών εισαγωγής είναι εννέα μήνες από την ημερομηνία έκδοσης, αλλά πάντως το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 1997. Εντούτοις, οι αρμόδιες εθνικές αρχές εξουσιοδοτούνται να παρατείνουν για τρεις μήνες και πάντως έως τις 31 Μαρτίου 1998, μετά από αίτηση των ενδιαφερομένων εισαγωγέων, την ισχύ των αδειών που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά τουλάχιστον 60 % κατά την υποβολή της αίτησης παράτασης.

Οι άδειες εισαγωγής χορηγούνται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μετά από κοινοποίηση της απόφασης της Επιτροπής μόνο εφόσον ο εμπορευόμενος μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη συμβάσεως και, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 3, πιστοποιεί με γραπτή δήλωση ότι δεν έχει ακόμα λάβει στο εσωτερικό της Κοινότητας για την εν λόγω κατηγορία και χώρα, άδεια εισαγωγής που εκδόθηκε κατ' εκτέλεση του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 5

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1997.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 6 Δεκεμβρίου 1996.

Για την Επιτροπή

Leon BRITTAN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. L 67 της 10. 3. 1994, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 255 της 9. 10. 1996, σ. 4.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Μέγιστες ποσότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>