ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 4ης Μαρτίου 1969 περί εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν το καθεστώς των ελευθέρων ζωνών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),

τη γνώμη της Κοινωνικής και Οικονομικής Επιτροπής(2),

Εκτιμώντας:

ότι η Κοινότης βασίζεται επί της τελωνειακής ενώσεως-

ότι η εγκαθίδρυση της τελωνειακής ενώσεως ρυθμίζεται κυρίως από τις διατάξεις του τίτλου I, κεφάλαιο 1, του δευτέρου μέρους της συνθήκης-

ότι το κεφάλαιο αυτό περιέχει σύνολο συγκεκριμένων διατάξεων, όσον αφορά ιδίως την κατάργηση των δασμών μεταξύ των Κρατών μελών, τη θέσπιση και την προοδευτική εισαγωγή του κοινού δασμολογίου καθώς και τις τροποποιήσεις ή τις αυτόνομες αναστολές των δασμών του- ότι αν και το άρθρο 27 προβλέπει ότι τα Κράτη μέλη προβαίνουν, πριν από τη λήξη του πρώτου σταδίου και κατά το αναγκαίο μέτρο, στην προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών τους διατάξεων τελωνειακής φύσεως, το εν λόγω άρθρο δεν παρέχει στα όργανα της Κοινότητος την εξουσία να θεσπίζουν διατάξεις αναγκαστικού χαρακτήρα επί του θέματος- ότι ωστόσο μία λεπτομερής εξέταση η οποία πραγματοποιήθηκε μαζί με τα Κράτη μέλη απέδειξε την αναγκαιότητα καθορισμού σε ορισμένους τομείς, με κοινοτικές πράξεις αναγκαστικού χαρακτήρα των απαραιτήτων μέτρων για τη θέσπιση τελωνειακής νομοθεσίας που να εξασφαλίζει την ομοιόμορφη εφαρμογή του κοινού δασμολογίου-

ότι όλα τα Κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, που η εφαρμογή τους έχει οδηγήσει ή δύναται να οδηγήσει στη σύσταση ζωνών, στις οποίες τα εμπορεύματα θεωρούνται ότι δεν ευρίσκονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητος-

ότι οι διατάξεις αυτές παρουσιάζουν ορισμένες διαφορές οι οποίες, αν εξακολουθήσουν να υπάρχουν και μετά την ολοκλήρωση της τελωνειακής ενώσεως, θα ήταν δυνατόν να προκαλέσουν εκτροπές εμπορίου και των τελωνειακών εσόδων-

ότι οι διατάξεις αυτές έχουν άμεση επίπτωση στη σύσταση και λειτουργία της κοινής αγοράς-

ότι η ανάλωση των εμπορευμάτων, η χρησιμοποίησή τους και γενικά οι εργασίες πάνω σ' αυτά πρέπει να πραγματοποιούνται με τους ίδιους οικονομικούς όρους σε όλο το έδαφος της Κοινότητος,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

1. Η παρούσα οδηγία ορίζει τους κανόνες που πρέπει να περιλαμβάνουν οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των Κρατών μελών που αναφέρονται στο καθεστώς των ελευθέρων ζωνών.

2. Ως "ελευθέρα ζώνη", οποιαδήποτε και αν είναι η έκφραση που χρησιμοποιείται από τα Κράτη μέλη, νοείται κάθε περιφραγμένη περιοχή, η οποία ορίζεται από τις αρμόδιες αρχές των Κρατών μελών, καλούμενες στο εξής οι "αρμόδιες αρχές", προκειμένου να θεωρηθεί ότι τα εμπορεύματα που ευρίσκονται σε αυτή δεν είναι στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητος από απόψεως εφαρμογής των δασμών, των γεωργικών εισφορών, των ποσοτικών περιορισμών και κάθε φορολογικής επιβαρύνσεως ή μέτρου ισοδυνάμου αποτελέσματος.

3. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται:

α) Στις περιφραγμένες περιοχές που προβλέπονται στο παράρτημα και

β) Στις περιφραγμένες περιοχές που προβλέπονται στην παράγραφο 2 και θα καθορισθούν μετά την κοινοποίηση της οδηγίας.

Άρθρο 2

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των παραγράφων 2 και 3, γίνονται δεκτά στις ελεύθερες ζώνες εμπορεύματα κάθε είδους, ανεξάρτητα από ποσότητα και χώρα καταγωγής, προέλευση ή προορισμό.

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν εμποδίζουν:

α) την εφαρμογή απαγορεύσεων ή περιορισμών που επιβάλλονται για λόγους δημοσίας ηθικής, δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή προφυλάξεως των φυτών, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία ή προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας-

β) τη δυνατότητα, για τις αρμόδιες αρχές, να περιορίζουν σε μερικά εμπορεύματα την είσοδο σε ορισμένες ελεύθερες ζώνες ή σε τμήματα των ελευθέρων ζωνών, για λόγους τεχνικής ή διοικητικής φύσεως.

3. Τα εμπορεύματα που τίθενται υπό το καθεστώς τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητος, καθώς και τα προϊόντα που παράγονται υπό το καθεστώς αυτό, μπορούν να εισάγονται και να παραμένουν στις ελεύθερες ζώνες μόνον εάν έχουν επιληφθεί σχετικά οι αρμόδιες αρχές, ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί κατ' εφαρμογή του καθεστώτος αυτού.

Άρθρο 3

Τα εμπορεύματα τα οποία τοποθετούνται σε ελεύθερες ζώνες πρέπει να μπορούν, υπό όρους που καθορίζονται από τις αρμόδιες αρχές, να γίνονται αντικείμενο:

α) εργασιών φορτώσεως, εκφορτώσεως, μεταφορτώσεως ή αποθηκεύσεως-

β) των συνήθων εργασιών που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1969 περί εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αναφέρονται στο καθεστώς της τελωνειακής αποταμιεύσεως-

γ) εργασιών καταστροφής.

Άρθρο 4

1. Όταν τα εμπορεύματα που τοποθετούνται σε μία ελεύθερη ζώνη, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στα άρθρα 9 και 10 της συνθήκης, δεν μπορούν να τίθενται σε ανάλωση ή να χρησιμοποιούνται υπό όρους άλλους από εκείνους που εφαρμόζονται στο υπόλοιπο έδαφος του Κράτους μέλους, όπου ευρίσκεται η εν λόγω ζώνη.

2. Τα εμπορεύματα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 μπορούν να γίνονται μέσα στις ελεύθερες ζώνες αντικείμενο άλλων εργασιών, εκτός από τις συνήθεις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 3 β), μόνο σύμφωνα με τους όρους και τους κανόνες που ισχύουν για την τελειοποίηση προς επανεξαγωγή.

Εν τούτοις, τα Κράτη μέλη μπορούν στο μέτρο που απαιτείται για να λαμβάνονται υπόψη οι όροι της λειτουργίας και της τελωνειακής επιβλέψεως των ελευθέρων ζωνών, να προσαρμόζουν τις μεθόδους ελέγχου που προβλέπονται επί αυτού του θέματος.

3. Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της παραγράφου 2 εδάφιο πρώτο, οι εργασίες τελειοποιήσεως που γίνονται στο έδαφος του παλαιού ελεύθερου λιμένα του Αμβούργου δεν εξαρτώνται από προϋποθέσεις οικονομικής φύσεως.

Εν τούτοις, εφ' όσον σε ορισμένο τομέα οικονομικής δραστηριότητος θίγονται οι όροι ανταγωνισμού στην Κοινότητα λόγω της παρεκκλίσεως αυτής, το Συμβούλιο αποφασίζει κατά τη διαδικασία του άρθρου 100 της συνθήκης, να τεθούν για τον αντίστοιχο τομέα οικονομικής δραστηριότητος που ασκείται στο έδαφος του παλαιού ελεύθερου λιμένα του Αμβούργου όροι οικονομικής φύσεως, οι οποίοι προβλέπονται επί κοινοτικού επιπέδου για το θέμα της τελειοποιήσεως.

Άρθρο 5

1. Εκτός από αντίθετες εθνικές διατάξεις, εφ' όσον τα εμπορεύματα που τοποθετούνται σε ελεύθερες ζώνες πληρούν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στα άρθρα 9 και 10 της συνθήκης, μπορούν να γίνουν αντικείμενο άλλων εργασιών εκτός των συνήθων εργασιών που προβλέπονται στο άρθρο 3 περίπτωση β).

2. Εφ' όσον τα εμπορεύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 προορίζονται να τεθούν σε ανάλωση στην Κοινότητα αφού προηγουμένως υποβληθούν σε άλλες εργασίες εκτός από τις συνήθεις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 3 περίπτωση β), οι εργασίες αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνον εφ' όσον οι αρμόδιες αρχές έχουν επιληφθεί σχετικά και υπό όρους που αυτές καθορίζουν.

Άρθρο 6

Η διάρκεια παραμονής των εμπορευμάτων σε ελεύθερες ζώνες δεν είναι περιορισμένη. Εν τούτοις, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να περιορίζουν τη διάρκεια αυτή και να θεσπίζουν διατάξεις που χρησιμεύουν στην εξασφάλιση του ελέγχου του περιορισμού, όταν αυτό κρίνεται δικαιολογημένο ιδίως για λόγους συναφείς με τη φύση των εμπορευμάτων.

Άρθρο 7

Τα εμπορεύματα που τοποθετούνται σε ελεύθερες ζώνες, πρέπει να μπορούν να γίνονται αντικείμενο μεταβιβάσεων υπό τους όρους και κατά τη διαδικασία που προβλέπεται από τις εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις.

Άρθρο 8

1. Αν τα εμπορεύματα που τοποθετούνται σε ελεύθερες ζώνες τεθούν σε ανάλωση, οι οφειλόμενοι κατά την εισαγωγή δασμοί, φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος και γεωργικές εισφορές εισπράττονται βάσει των ποσοστών ή ποσών που ισχύουν κατά την ημερομηνία θέσεώς τους σε ανάλωση, αναλόγως του είδους και βάσει της δασμολογητέας αξίας και της ποσότητος που αναγνωρίζονται ή γίνονται δεκταί από την τελωνειακή υπηρεσία κατά την ημερομηνία αυτή. Εν τούτοις, όταν ως βάση υπολογισμού λαμβάνεται η υπό του αγοραστού πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή, δεν πρέπει να συνυπολογίζονται στη δασμολογητέα αξία τα έξοδα αποθηκεύσεως και συντηρήσεως των εμπορευμάτων, κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στις ελεύθερες ζώνες, τα οποία βαρύνουν αυτόν τον αγοραστή.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα εμπορεύματα τα οποία στις ελεύθερες ζώνες γίνονται αντικείμενο άλλων εργασιών, εκτός των συνήθων εργασιών που αναφέρονται στο άρθρο 3 περίπτωση β), μπορούν να τίθενται σε ανάλωση, μόνο σύμφωνα με τους όρους και τους κανόνες που ισχύουν στο θέμα της τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή.

Εν τούτοις, τα Κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν διατάξεις που να προβλέπουν τη δασμολόγηση των παραγώγων προϊόντων που προκύπτουν από την τελειοποίησή τους αναλόγως του είδους τους και βάσει της δασμολογητέας αξίας και της ποσότητός τους, οι οποίες αναγνωρίζονται ή γίνονται δεκτές κατά την ημερομηνία θέσεώς τους σε ανάλωση, υπό την επιφύλαξη ότι το ποσό των δασμών, των φορολογικών επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος και των γεωργικών εισφορών που εισπράττονται με την ευκαιρία αυτή θα είναι τουλάχιστον ίσο με το ποσό που θα εισεπράττετο κατ' εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν στο θέμα της τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή.

Άρθρο 9

Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα μέτρα που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή τους προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Οκτωβρίου 1969.

Άρθρο 10

Κάθε Κράτος μέλος πληροφορεί την Επιτροπή περί των διατάξεων που θεσπίζει για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

Η Επιτροπή ανακοινώνει τις πληροφορίες αυτές στα άλλα Κράτη μέλη.

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 4 Μαρτίου 1969.

Για το Συμβούλιο

Ο πρόεδρος

G. THORN

(1) ΕΕ αριθ. Α 66 της 2.7.1968, σ. 12.

(2) ΕΕ αριθ. Α 75 της 29.7.1968, σ. 8.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (Άρθρο 1, παράγραφος 3 α))

"" ID="1">1. Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας

Freihaefen> ID="2">(Zollgesetz, 86)"> ID="1">2. Βασίλειο του Βελγίου

Entrep^ots francs / Vrije entrepots> ID="2">(Loi du 4.3.1846, art. 26"> ID="1">3. Γαλλική Δημοκρατία

- Zones franches du pays de Gex et de la Haute-Savoie

- Zones franches maritimes et fluviales> ID="2">(Code des douanes, art. 286 a 298)"> ID="1">4. Ιταλική Δημοκρατία

Punti franchi, depositi franchi> ID="2">(Legge doganale, 25.9.1940 No 1424 art. 1"> ID="1">5. Βασίλειο των Κάτω Χωρών

Publieke en particuliere entrepots> ID="2">(Algemene Wet, inzake de douane en de accijnzen 26.1.1961, κεφάλαιον III)">