*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 9ης Δεκεμβρίου 1981

περί της διαδικασίας του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ

(IV/30.307 - Ασφάλιση πυρός (D))

(Το κείμενο στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(82/174/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 85 και 87,

τον κανονισμό αριθ. 17 του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1962 (1), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 5,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα περιστατικά:

Ι

(1) Η Northern Assurance Company Limited («Northern») είναι βρετανική επιχείρηση, η οποία, μεταξύ άλλων, ασχολείται με την ασφάλιση κατά των βιομηχανικών κινδύνων πυρός.

Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αντιπροσωπεύεται από ένα υποκατάστημα στη Bremen υπό την ονομασία «The Northern Assurance Company Limited, London, Direktion fuer Deutschland».

(2) Η Επιτροπή διεξάγει έρευνα για εικαζόμενη παραβίαση του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ, που αφορά συστάσεις που έγιναν από την Verband der Sachversicherer E.V. («VdS», ένωση ασφαλιστών πραγμάτων) στην Κολωνία, σχετικά με τα ασφάλιστρα που εφαρμόζονται στον τομέα ασφαλίσεως κατά των βιομηχανικών κινδύνων πυρός και διακοπής λειτουργίας της επιχειρήσεως.

(3) Στα πλαίσια της έρευνας αυτής η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού με επιστολή της 20ής Μαρτίου 1981, που διευκρίνιζε το σκοπό της έρευνας, ζήτησε από τη Northern (Direktion fuer Deutschland) διάφορες πληροφορίες σχετικά με τη θέση της εταιρείας στην αγορά και τη συμπεριφορά της στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Μία ανάλογη αίτηση πληροφοριών απευθύνθηκε και σε 16 άλλους ασφαλιστές, συγχρόνως, οι οποίοι ασκούν τις δραστηριότητές τους στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αλλά αντιπροσωπεύονται εκεί μόνο από υποκαταστήματα. Οι ερωτήσεις που τέθηκαν στην Northern και που δεν έχουν απαντηθεί μέχρι σήμερα αναφέρονται στο άρθρο 1 της παρούσας αποφάσεως. Με επιστολή της 25ης Ιουνίου 1981 η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού κάλεσε για μία ακόμα φορά την επιχείρηση Northern ( Direktion fuer Deutschland) να απαντήσει εξαντλητικά στις ερωτήσεις που έχουν τεθεί, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

(4) Η επιχείρηση Northern θεωρεί ότι το άρθρο 85 της συνθήκης ΕΟΚ δεν δύναται να εφαρμοσθεί στην περίπτωσή της καί, κατόπιν τούτου, ότι δεν πρέπει να απαντήσει στις ερωτήσεις που της έχουν τεθεί. Ακόμη προβάλλει ότι οι ερωτήσεις 1-4 έχουν ήδη απαντηθεί στην Επιτροπή από το γερμανικό ομοσπονδιακό οργανισμό ελέγχου των ασφαλίσεων και ότι οι ερώτησεις 5-7 θα μπορούσαν να απαντηθούν μόνο από τους «κύριους» (γερμανούς) ασφαλιστές.

ΙΙ

(5) Οι πληροφορίες που απαιτούνται εκ νέου από το πρώτο άρθρο της παρούσας αποφάσεως είναι απαραίτητες, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 του κανονισμού αριθ. 17, για να καθορισθεί αν οι εν λόγω συστάσεις δύνανται να επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ των Κρατών μελών και να εκτιμηθεί η αντίδραση της Northern στις εν λόγω συστάσεις. Οι πληροφορίες αυτές βρίσκονται κατόπιν τούτου στα πλαίσια των εξουσιών για πληροφόρηση που έχει η Επιτροπή δυνάμει της εν λόγω διατάξεως για να εξετάσει την ύπαρξη συμφωνιών, αποφάσεων και εναρμονισμένων πρακτικών που απαγορεύονται βάσει του άρθρου 85 παράγραφος 1.

(6) 1. Οι συστάσεις για ασφάλιστρα στον τομέα της ασφαλίσεως πυρός και διακοπής της λειτουργίας των επιχειρήσεων που αποφάσισε η VdS το καλοκαίρι του 1980 και που απηύθυνε στα μέλη της με επιστολές της 13ης Ιουνίου και της 1ης Αυγούστου 1980 δύνανται, σε περίπτωση που επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ των Κρατών μελών, να αποτελούν μέσο για τον περιορισμό του ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ. Σχεδόν όλοι οι γερμανοί και ξένοι ασφαλιστές πυρός που ασκούν τις δραστηριότητές τους στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ανήκουν στη VdS. Καμία επιχείρηση που είναι μέλος της VdS δεν απομακρύνθηκε από τις «μη δεσμευτικές» συστάσεις για ασφάλιστρα που αποφάσισαν αρμόδια όργανα της VdS. Μια αντίθετη στον ανταγωνισμό συμπεριφορά δύναται να παρουσιασθεί με δύο μορφές: 1) με μορφή αποφάσεων ενώσεων επιχειρήσεων (VdS), που σκοπεύουν τον αισθητό περιορισμό του ανταγωνισμού μέσα στην Κοινή Αγορά, και 2) με μορφή εναρμονισμένων πρακτικών μεταξύ των διαφόρων επιχειρήσεων που είναι μέλη της VdS και στις οποίες απευθύνονται οι συστάσεις.

(7) 2. Οι συστάσεις δύνανται να επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ Κρατών μελών λόγω του γεγονότος ότι η ένωση επιχειρήσεων (VdS) που τις εξέδωσε έχει μεταξύ των μελών της ασφαλιστές πυρός της Κοινότητας που έχουν την έδρα τους σε Κράτη μέλη άλλα από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Το ίδιο θα συνέβαινε στην περίπτωση που πολλοί από τους εν λόγω ασφαλιστές πυρός της Κοινότητας θα είχαν, ως κύριοι ασφαλιστές ή συνασφαλιστές, εναρμονίσει με άλλους ασφαλιστές, βάσει των εν λόγω συστάσεων, τις δραστηριότητές τους ασφαλίσεως πυρός στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

(8) Οι ασφαλιστές πυρός που ασκούν τις δραστηριότητές τους στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, χωρίς να έχουν εκεί την έδρα τους, συμμετέχουν στο εμπόριο μεταξύ Κρατών μελών, δηλαδή στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές. Για το λόγο αυτό έχει μικρή σημασία το γεγονός ότι ο γερμανικός νόμος περί ελέγχου των ασφαλίσεων τους επιτρέπει να εργάζονται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία μόνο αν αντιπροσωπεύονται εκεί από ένα υποκατάστημα, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που προβλέπει η οδηγία του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1978 στον τομέα της συνασφαλίσεως (1). Αν ο εθνικός νομοθέτης δύναται να εξομοιώνει παρόμοια υποκαταστήματα με εθνικές ανεξάρτητες επιχειρήσεις αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι γίνονται, κατόπιν τούτου, εταιρείες εθνικού δικαίου που έχουν δική τους νομική προσωπικότητα κατά την έννοια των κανόνων ανταγωνισμού των άρθρων 85 και επόμενα της συνθήκης ΕΟΚ.

(9) Εν προκειμένω δεν θα μπορούσε να αντιτάξει κανείς το επιχείρημα ότι η παροχή υπηρεσιών που συνιστά τον πυρήνα της δραστηριότητας μιας ασφαλιστικής επιχειρήσεως, δηλαδή η ανάληψη καθορισμένων κινδύνων, δίδεται στην Γερμανία. Ακόμα και όταν οι συμβάσεις ασφαλίσεως υπογράφονται από τον κύριο πληρεξούσιο στη Γερμανία και ο ξένος ασφαλιστής υποχρεούται να παράσχει εκεί οικονομική ασφάλεια για να εγγυηθεί την τήρηση των συμβατικών του υποχρεώσεων, και συχνά για τις πληρωμές της η ξένη ασφαλιστική επιχείρηση καταφεύγει σε χρηματοδοτικές πηγές διαθέσιμες στην Γερμανία, παρ' ολα αυτά, από την άποψη του ανταγωνισμού, ένα υποκατάστημα πρέπει να θεωρείται σαν απλή επέκταση του ξένου ασφαλιστή. Είναι αξιοσημείωτο, εν προκειμένω, ότι πολλές προσωρινές πληροφορίες που έλαβε η Επιτροπή στο πλαίσιο της τρέχουσας έρευνας αναφέρουν ότι το εν λόγω γερμανικό υποκατάστημα έπρεπε πάντα να απευθύνεται πρώτα στη διεύθυνση της επιχειρήσεως στο εξωτερικό.

(10) Από οικονομική άποψη, το υποκατάστημα εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τη φήμη (goodwill) του ξένου ασφαλιστή που αντιπροσωπεύει. Συχνά απασχολείται με την ασφάλιση των κινδύνων των γερμανικών θυγατρικών των ξένων ασφαλιζομένων που συνήψαν με τον ξένο ασφαλιστή διεθνείς ασφαλιστικές συμβάσεις. Η διεύθυνση της ξένης ασφαλιστικής επιχειρήσεως δεν καθορίζει μόνο την εμπορική πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει το υποκατάστημα στον τομέα των δικών του δραστηριοτήτων. Η ξένη επιχείρηση, υπό την ιδιότητά της αυτή και μόνο, είναι επίσης υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που προκύπτουν, στο τομέα του ιδιωτικού δικαίου, από ασφαλιστικές συμβάσεις που συνήψε το υποκατάστημα, με την επιφύλαξη των διατάξεων δημοσίου δικαίου των νόμων περί ελέγχου των ασφαλίσεων

στον τομέα αυτοτελείας που έχει το υποκατάστημα στη διαχείριση που του έχει ανατεθεί. Τα οφέλη που έχουν πραγματοποιηθεί στη Γερμανία πηγαίνουν τελικά στην ξένη ασφαλιστική επιχείρηση και σε περίπτωση ζημιών του υποκαταστήματος, που διαρκούν, είναι η ξένη επιχείρηση που αναλαμβάνει να αναπληροί τα οικονομικά του υποκαταστήματος καταφεύγοντας στους πόρους της από το εξωτερικό. Λαμβανομένων υπόψη όλων των εν λόγω στοιχείων, θα ήταν εύλογο να ισχυρισθεί κανείς ότι οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν υποκαταστήματα σε άλλα Κράτη μέλη της Κοινότητας δεν συμμετέχουν στις συναλλαγές μεταξύ των εν λόγω Κρατών και της χώρας όπου έχουν την έδρα τους.

(11) 3. Οι συστάσεις της VdS στον τομέα ασφαλίστρων είναι δυνατόν να επηρεάζουν αισθητά το εμπόριο μεταξύ Κρατών μελών ακόμα κι αν το μέρος της γερμανικής αγοράς που καταλαμβάνουν οι ξένοι ασφαλιστές της Κοινότητας είναι σχετικά περιορισμένο (2,15 % του ακαθάριστου προϊόντος των ασφαλίστρων που έχει λογιστικώς καταγραφεί για το οικονομικό έτος 1979). Η δυνατότητα αισθητής προσβολής στο εμπόριο μεταξύ Κρατών μελών υφίσταται πάντα όταν ένα μέτρο περιοριστικό του ανταγωνισμού προσβάλλει το σύνολο ή σχεδόν το σύνολο του παρόντος όγκου του εμπορίου μεταξύ Κρατών μελών ή του όγκου που θα ήταν δυνατό να προβλεφθεί για το μέλλον εν απουσία του εν λόγω περιορισμού.

(12) Ακόμα και αν στην παρούσα περίπτωση, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών και νομικών συνθηκών που καθορίζουν την έκτασή τους, η ροή των τρεχουσών ή προβλεπομένων συναλλαγών μεταξύ των Κρατών μελών δεν είναι ιδιαίτερα σημαντική, δεν θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς ότι οι επιχειρήσεις είναι ελεύθερες να λάβουν μέτρα που στόχο έχουν να μειώσουν τον ανταγωνισμό στις συναλλαγές αυτές, με το επιχείρημα ότι η επιρροή δεν θα ήταν αισθητή. Κατόπιν τούτου έχει μικρή σημασία το μέρος της γερμανικής αγοράς που κατείχαν οι δεκαεπτά ξένοι ασφαλιστές πυρός της Κοινότητας που είναι μέλη της VdS. Πράγματι, είναι φανερό ότι το εν λόγω μέρος της αγοράς αντιπροσωπεύει σχεδόν το συνολικό όγκο των συναλλαγών μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και των άλλων Κρατών μελών στον κλάδο ασφαλίσεων κατά των βιομηχανικών κινδύνων πυρός και ότι μια αισθητή συρροή νέων ανταγωνιστών που έχουν την έδρα τους σε άλλα Κράτη μέλη της ΕΟΚ δεν προβλέπεται για το εγγύς μέλλον.

ΙΙΙ

(13) Στο πλαίσιο της έρευνά της η Επιτροπή εξαρτάται από τη συλλογή πληροφοριών για την ατομική συμπεριφορά πολλών ασφαλιστών της Κοινότητας που είναι μέλη της VdS και που έχουν την έδρα τους εκτός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Η ανάγκη αυτή υφίσταται ανεξάρτητα από το γεγονός ότι για το συνολικό υπολογισμό της εμπορικής δραστηριότητας των εν λόγω ασφαλιστών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπάρχουν διαθέσιμα αριθμητικά στοιχεία από άλλες πηγές. Πράγματι, οι διαπιστώσεις στις οποίες οδηγούν τα εν λόγω στοιχεία δικαιολογούν την υπόθεση ότι οι συστάσεις της VdS συνιστούν αποφάσεις ενώσεως επιχειρήσεων που παραβαίνουν τις διατάξεις του άρθρου 85 παράγραφος 1.

(14) Στο μέτρο που η Επιτροπή εξακριβώνει, εξάλλου, σε ποιο βαθμό οι μη γερμανοί ασφαλιστές της Κοινότητας παρέβησαν τις διατάξεις του άρθρου 85 παράγραφος 1, με εναρμονισμένες πρακτικές που στηρίζονται στις συστάσεις της VdS, πρέπει να δύναται να έχει στη διάθεσή της τις πληροφορίες που απήτησε από καθέναν από αυτούς και πού, εξάλλου, της ανακοινώθηκαν σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις.

(15) Δεν είναι ακριβές ότι, όπως υποστηρίζει η Northern, ο ομοσπονδιακός οργανισμός ελέγχου των ασφαλίσεων έχει ήδη απαντήσει στις ερωτήσεις 1-4 της Επιτροπής που υπενθυμίζονται στο άρθρο 1 της παρούσας αποφάσεως. Οι πληροφορίες που ανακοινώθηκαν από την εν λόγω αρχή αναφέρονται στο σύνολο του μέρους της γερμανικής αγοράς που κατέχουν οι βρετανοί, γάλλοι, ιταλοί και ολλανδοί ασφαλιστές πυρός και όχι στις εισπράξεις των ασφαλίστρων και τις δαπάνες καθενός από τους εν λόγω ασφαλιστές.

(16) Όσον αφορά τις ερωτήσεις 5-7, η Επιτροπή δεν δύναται να αρκεσθεί στην αόρατη βεβαίωση της Northern σύμφωνα με την οποία η τελευταία θα αρκούνταν να λάβει γνώση των ασφαλίστρων που είχε συστήσει η VdS και ότι η εμπορική πολιτική της θα την υποχρέωνε να διατηρήσει την απαραίτητη ευκαμψία. Η Επιτροπή πρέπει να γνωρίζει λεπτομερώς πόσες ασφαλιστικές συμβάσεις, τις οποίες αφορούν οι συστάσεις, θα ήταν δυνατό να έχουν τροποποιηθεί κατά την εν λόγω περίοδο (1η Ιουλίου 1980 - 31 Μαρτίου 1981), πόσες έχουν πραγματικά τροποποιηθεί και με ποιο τρόπο.

(17) Το ίδιο ισχύει και για τις δραστηριότητες συνασφαλίσεων όπου μία ή περισσότερες ασφαλιστικές επιχειρήσεις παρεμβαίνουν σαν συνασφαλιστές στο πλευρό του «κυρίου» ασφαλιστή, ο οποίος αναλαμβάνει να διαπραγματευθεί τα ποσοστά ασφαλίστρων και τους όρους της ασφαλίσεως σε συμφωνία με τους συνασφαλιστές. Ακριβώς στην εν λόγω περίπτωση έχει σημασία να καθορισθεί αν μη γερμανοί ασφαλιστές της Κοινότητας δέχθηκαν, εν συνεννοήσει με τους «κύριους» γερμανούς ασφαλιστές, να προσαρμόσουν τις συμβάσεις στο πνεύμα των συστάσεων. IV

(18) Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 υπό β και το άρθρο 16 παράγραφος 1 υπό γ του κανονισμού αριθ. 17, η Επιτροπή δύναται, με απόφασή της, να επιβάλει στις επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων:

α) πρόστιμα ύψους 100 έως 5 000 λογιστικών μονάδων άν, εκ προθέσεως ή εξ αμελείας οι επιχειρήσεις παρέχουν ανακριβείς πληροφορίες απαντώτας σε αίτηση που υποβλήθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 11 παράγραφος 3 ή 5, ή δεν παρέχουν πληροφορίες εντός της προθεσμίας που ορίσθηκε από απόφαση ληφθείσα κατ' εφαρμογή του άρθρου 11 παράγραφος 5·

β) χρηματικές ποινές ύψους 50 έως 1 000 λογιστικών μονάδων ανά ημέρα καθυστερήσεως, από της ημέρας που καθορίζει στην απόφασή της, για να τις υποχρεώσει να παράσχουν πλήρεις και ακριβείς πληροφορίες που έχει ζητήσει με απόφαση ληφθείσα κατ' εφαρμογή του άρθρου 11 παράγραφος 5.

(19) Εν προκειμένω, πρόκειται για λήψη κατά τρόπο πλήρη των πληροφοριών που ζήτησε η Επιτροπή για πρώτη φορά στην επιστολή της της 20ής Μαρτίου 1981. Εντούτοις, φαίνεται πρόσφορο να δοθεί στη Northern προθεσμία διασκέψεως, για να δυνηθεί να πληροφορηθεί λεπτομερώς τις νομικές συνέπειες που συνδέονται με την επίμονη άρνησή της να παράσχει τις αιτούμενες πληροφορίες. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή θεωρεί πρόσφορο να της θέσει προθεσμία δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της παρούσας αποφάσεως για να της παράσχει τις εν λόγω πληροφορίες,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η Northern Assurance Company Limited στο Λονδίνο υποχρεούται να απαντήσει εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της παρούσας αποφάσεως στις ακόλουθες ερωτήσεις που αφορούν τις δραστηριότητές της στη Γερμανία, στους κλάδους ασφαλίσεως κατά των βιομηχανικών κινδύνων πυρός και διακοπής της λειτουργίας της επιχειρήσεως ένεκα πυρός:

1. Σε τι ύψος ανήλθαν τα εισπραχθέντα ασφάλιστρα στους τομείς ασφαλίσεως κατά των βιομηχανικών κινδύνων πυρός και διακοπής της επιχειρήσεως ένεκα πυρός στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά τη διάρκεια των οικονομικών ετών 1978, 1979 και 1980;

2. Ποια υπήρξαν τα μέσα ποσοστά των ασφαλίστρων (βάσει των ασφαλισθέντων ποσών) για τους τομείς ασφαλίσεως κατά των βιομηχανικών κινδύνων πυρός και διακοπής της λειτουργίας της επιχειρήσεως ένεκα πυρός, κατά τη διάρκεια των οικονομικών ετών 1978, 1979 και 1980;

3. Σε τι ύψος ανήλθε η καταβολή αποζημιώσεων στις ασφαλίσεις πυρός και διακοπής λειτουργίας της επιχειρήσεως ένεκα πυρός κατά τη διάρκεια των οικονομικών ετών 1978, 1979 και 1980;

4. Σε τι ύψος ανήλθαν οι δαπάνες λειτουργίας και οι άλλες δαπάνες στις ασφαλίσεις κατά βιομηχανικών κινδύνων πυρός και διακοπής λειτουργίας της επιχειρήσεως ένεκα πυρός κατά τη διάρκεια του 1978, 1979 και 1980;

5. Πόσες ασφαλιστικές συμβάσεις κατά των βιομηχανικών κινδύνων πυρός και διακοπής λειτουργίας της επιχειρήσεως λόγω πυρός συνήφθησαν κατά την 1η Ιουλίου 1980 με συμμετοχή της επιχειρήσεως (Northern), οι οποίες καλύπτονται από τις αρχές περί διατιμήσεως των κινδύνων πυρός και διακοπής λειτουργίας ένεκα πυρός στη βιομηχανία και τις μεγάλες εμπορικές εκμεταλλεύσεις (Grundsaetze fuer die Tarifierung der industriellen und grossgewerblichen Feuer- und FBU-Risiken), όπως διατυπώθηκαν στις 3 Φεβρουαρίου 1977;

6. α) Μεταξύ των συμβάσεων που αναφέρονται στο σημείο 5, πόσες ήταν, κατά την 1η Ιουλίου 1980, πολυετείς;

β) Μεταξύ των συμβάσεων που αναφέρονται στο σημείο α πόσες έληγαν στις 31 Μαρτίου 1981;

γ) Μεταξύ των συμβάσεων που αναφέρονται στο σημείο β πόσες παρατάθηκαν για πολλά χρόνια μεταξύ της 1ης Ιουλίου 1980 και της 31ης Μαρτίου 1981.

7. α) Μεταξύ των συμβάσεων που αναφέρονται στο σημείο 5, πόσες αποτέλεσαν αντικείμενο μειώσεως ή αυξήσεως του ασφαλίστρου από την 1η Ιουλίου 1980;

β) Μεταξύ των συμβάσεων που αναφέρονται στο σημείο 5, πόσες δεν μπόρεσαν να αποτελέσουν αντικείμενο τροποποιήσεως των ποσοστών ασφαλίστρων πριν από τις 31 Μαρτίου 1981 λόγω ελλείψεως ημερομηνίας λήξεως;

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Northern Assurance Co, Ltd, St Helen's, 1 Undershaft, London EC3P 3DQ.

Η παρούσα απόφαση δύναται, εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως, να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο Λουξεμβούργο υπό τους όρους που προβλέπει η συνθήκη περί ιδρύσεως τη Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 173 και 185.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 9 Δεκεμβρίου 1981.

Για την 'Επιτροπή

Frans ADRIESSEN

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. 13 της 21. 2. 1962, σ. 204/62.

(1) ΕΕ αριθ. L 151 της 7. 6. 1978, σ. 25.