*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 2ας Μαΐου 1984

σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που προβλέπονται από τον σικελικό περιφερειακό νόμο αριθ. 87 της 5ης Αυγούστου 1982 που θεσπίζει μέτρα για γεωργικές πιστώσεις καθώς και επείγουσες παρεμβάσεις για ορισμένους τομείς της γεωργικής παραγωγής

(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(84/562/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 856/84 (2), και ιδίως τα άρθρα 23 και 24, καθώς και τις αντίστοιχες διατάξεις των άλλων κανονισμών περί κοινής οργανώσεως αγοράς για τα γεωργικά προϊόντα,

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερομένους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της συνθήκης ΕΟΚ, να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (3) και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας:

Ι

ότι, με επιστολή της 7ης Σεπτεμβρίου 1982, οι ιταλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή, βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης, σχέδιο νόμου της περιοχής της Σικελίας περί λήψεως μέτρων για γεωργικές πιστώσεις και επείγουσες παρεμβάσεις για ορισμένους τομείς παραγωγής· ότι στις 29 Σεπτεμβρίου 1982 οι ιταλικές αρχές γνωστοποίησαν στην Επιτροπή ότι το σχέδιο νόμου εγκρίθηκε από την περιφερειακή συνέλευση με το νόμο αριθ. 87 της 5ης Αυγούστου 1982· ότι η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες που ήταν απαραίτητες για την εκτίμηση του νόμου, τις οποίες έλαβε στις 29 Οκτωβρίου 1982 και στις 14 Φεβρουαρίου 1983·

ότι τα άρθρα 4 και 5 προβλέπουν έγκριση δαπάνης ύψους 500 εκατομμυρίων λιρεττών για καθένα από τα έτη 1982 και 1983 για την πληρωμή από την περιοχή μιας επιπλέον επιδότησης επιτοκίου, ώστε να καλυφθεί η αύξηση του υψηλοτέρου επιτοκίου αναφοράς που σημειώθηκε στο διάστημα μεταξύ της χορήγησης της επιδότησης και της πραγματικής καταβολής της· ότι η επιδότηση αυτή αποσκοπεί στην πραγματοποίηση επενδύσεων στον τομέα της εμπορίας γεωργικών προϊόντων και χορηγήθηκε βάσει των εξής άρθρων:

- άρθρο 9 του περιφερειακού νόμου αριθ. 9 της 9ης Μαΐου 1974,

- άρθρο 9 του περιφερειακού νόμου αριθ. 22 της 18ης Ιουλίου 1974,

- άρθρο 2 (πρώτο και τρίτο εδάφιο) του περιφερειακού νόμου αριθ. 23 της 28ης Ιουλίου 1978,

- άρθρο 3 του περιφερειακού νόμου αριθ. 197 της 13ης Αυγούστου 1979 και περιφερειακός νόμος αριθ. 125 της 23ης Απριλίου 1975·

ότι το άρθρο 8 προβλέπει έγκριση δαπάνης ύψους 4 500 εκατομμυρίων λιρεττών από την 1η Σεπτεμβρίου 1983 για την εκ νέου χρηματοδότηση των μέτρων που αναφέρονται στους εξής περιφερειακούς νόμους:

- άρθρο 2 (τρίτο εδάφιο) του νόμου αριθ. 23 της 28ης Ιουλίου 1978,

- άρθρο 3 του νόμου αριθ. 197 της 13ης Αυγούστου 1979,

- άρθρο 12 του νόμου αριθ. 47 της 27ης Μαΐου 1980,

- άρθρο 43 του νόμου αριθ. 97 της 6ης Μαΐου 1981,

προβλέποντας, μεταξύ αλλων,

- επιχορηγήσεις μέχρι 70 % για την αγορά, την κατασκευή, τη διεύρυνση και τον εκσυγχρονισμό εγκαταστάσεων που προορίζονται για τη διατήρηση, μεταποίηση και πώληση γεωργικών προϊόντων,

- επιδοτήσεις επιτοκίου στα δάνεια που καλύπτουν τη διαφορά μεταξύ των επιδοτήσεων για τις οποίες γίνεται λόγος παραπάνω και της συνολικής δαπάνης για την πραγματοποίηση της επένδυσης,

- επιχορήγηση κατά 70 % συν επιδότηση επιτοκίου επί 20 έτη στο τμήμα της επένδυσης που δεν καλύπτεται από την επιχορήγηση για την εκτέλεση των σχεδίων FEOGA που λαμβάνονται υπόψη αλλά δεν χρηματοδοτούνται λόγω έλλειψης κεφαλαίων·

ότι το άρθρο 9 προβλέπει αύξηση του ανακυκλουμένου κεφαλαίου ( revolving fund) που καθορίστηκε από το νόμο της 7ης Φεβρουαρίου 1963, αριθ. 12, άρθρο 3, για το Instituto Regionale per il Credito alla Cooperazione (IRCAC) κατά ένα ποσό 5 000 εκατομμυρίων λιρεττών για τη χορήγηση δανείων διαρκείας 15 ετών με επιτόκιο 7,5 % με περίοδο προαπόσβεσης όταν πρόκειται για γεωργικούς συνεταιρισμούς και τα κονσόρτσιά τους, για επενδύσεις που πραγματοποιούνται με σκοπό την προσαρμογή και τη βελτίωση των διαρθρώσεων μεταποίησης και εμπορίας·

ότι το άρθρο 15 προβλέπει την επέκταση στις οργανώσεις παραγωγών που έχουν συσταθεί σύμφωνα με το νόμο αριθ. 306 της 8ης Ιουλίου 1975 ή/και το νόμο αριθ. 674 της 20ής Οκτωβρίου 1978 κατά την ημερομηνία που τίθεται σε ισχύ ο εν λόγω νόμος, των ασφαλειών που προβλέπονται στα άρθρα 30 και 31 του περιφερειακού νόμου αριθ. 97/81, δηλαδή

- για τους παραγωγούς γάλακτος (μέλη συνεταιρισμών, κονσόρτσια) τη χορήγηση 4 500 λιρεττών ανά hl γάλακτος που παραδίδεται στους οργανισμούς που αναφέρονται παραπάνω. Η ενίσχυση αυτή προορίζεται για τη μείωση των εξόδων συλλογής, μεταφοράς και διατήρησης σε ψύξη του γάλακτος,

- για τους συνεταιρισμούς παραγωγών τυριού, ενίσχυση 4 500 λιρεττών ανά hl γάλακτος που παράγεται στη Σικελία και μεταποιείται σε τυρί τύπου «Caciocavallo», «Pecorino siciliano» και «Canestrato misto»·

ότι οι ενισχύσεις αυτές υπάγονται στα άρθρα 92 ως 94 της συνθήκης βάσει των ειδικών διατάξεων που περιέχονται στις διατάξεις των κοινών οργανώσεων αγοράς·

ότι μετά την πρώτη εξέταση του νόμου αριθ. 87 της 5ης Αυγούστου 1982 η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι ενισχύσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4, 5, 8 και 9, και οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία ή τον εκσυγχρονισμό εγκαταστάσεων συσκευασίας, μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων δεν περιορίζονται σύμφωνα με τα προκαθορισμένα κοινοτικά κριτήρια·

ότι η επέκταση στις οργανώσεις παραγωγών

- της επιχορήγησης 4 500 λιρεττών ανά hl γάλακτος που παραδίδεται στους συνεταιρισμούς και τα κονσόρτσια, η οποία χορηγείται στους παραγωγούς γάλακτος που είναι μέλη των οργανισμών αυτών για να μειωθούν τα έξοδα συλλογής, μεταφοράς και διατήρησης σε ψύξη του γάλακτος, σύμφωνα με το άρθρο 30 του περιφερειακού νόμου αριθ. 97/81 και

- της επιχορήγησης 4 500 λιρεττών ανά hl γάλακτος που παράγεται στη Σικελία και χρησιμοποιείται από τους συνεταιρισμούς παραγωγών τυριού για να μεταποιηθεί σε τυρί τύπου «caciocavallo», «pecorino siciliano» και «canestrato misto», σύμφωνα με το άρθρο 31 του περιφερειακού νόμου αριθ. 97/81,

αποτελούν μέτρα που αντίκεινται στις διατάξεις του άρθρου 24 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 το οποίο ορίζει ότι «απαγορεύονται οι ενισχύσεις το ποσό των οποίων καθορίζεται σε συνάρτηση με την τιμή ή την ποσότητα του προϊόντος»·

ΙΙ

ότι για να εξασφαλίσει την τήρηση των ορίων και των προϋποθέσεων που αναφέρονται παραπάνω, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης σχετικά με τα μέτρα που αναφέρονται παραπάνω και κάλεσε την ιταλική κυβέρνηση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της·

ότι η Επιτροπή κάλεσε τα άλλα κράτη μέλη και τους άλλους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους·

ΙΙΙ

ότι στην απάντησή τους, της 17ης Ιουνίου 1983, προς την Επιτροπή, οι ιταλικές αρχές δεν παρουσίασαν στοιχεία τα οποία να δίνουν τη δυνατότητα να εξαλειφθεί η παράβαση που διαπράττεται με την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 15· ότι στην πραγματικότητα η ενίσχυση δεν δικαιολογεί την άρση της απαγόρευσης του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68·

ότι, παρέχοντας ενισχύσεις κατά παράβαση των κανόνων που διέπουν τις κοινές οργανώσεις αγοράς, οι ιταλικές αρχές παραβλέπουν την αρχή σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να αποφασίζουν μονομερώς για τα εισοδήματα των γεωργών στο πλαίσιο μιας οργάνωσης της αγοράς· ότι είναι φανερό ότι το Συμβούλιο κατά τον καθορισμό των τιμών των γεωργικών προϊόντων, λαμβάνει υπόψη τους διάφορους στόχους και τα στοιχεία της κοινής πολιτικής που διατυπώνονται στο άρθρο 39 της συνθήκης· ότι είναι προφανές ότι, λόγω της ποικιλίας των στόχων αυτών, καθορίζονται προτεραιότητες τις οποίες δεν μπορεί να διορθώσει μονομερώς ένα κράτος μέλος χωρίς να θέσει σε αμφισβήτηση τις επιλογές που αποφασίσθηκαν σε κοινοτικό επίπεδο και χωρίς να κινδυνεύει να δημιουργήσει ανισορροπίες οι οποίες θα οδηγούσαν στον επηρεασμό των συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών·

ότι τα μέτρα αυτά ευνούν με τεχνητό τρόπο τους σικελούς παραγωγούς σε σχέση με τους παραγωγούς των άλλων περιοχών της Ιταλίας και των άλλων κρατών μελών, και ότι τα μέτρα αυτά μπορούν κατά συνέπεια να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών·

ότι οι ιταλικές αρχές δεν παρουσίασαν ρητές εγγυήσεις ότι θα τηρηθούν τα ποσοστά των ενισχύσεων που ζήτησε η Επιτροπή όσον αφορά τις ενισχύσεις στις επενδύσεις στον τομέα της συσκευασίας, της μεταποίησης και της εμπορίας που προβλέπονται στα άρθρα 4, 5, 8 και 9 του εν λόγω νόμου· ότι η Επιτροπή κάνει πάντοτε διάκριση ανάμεσα στα σχέδια τα οποία εντάσσονται στα εθνικά ή περιφερειακά προγράμματα που εγκρίνονται από την Επιτροπή κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 355/77 του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 1977 περί κοινής δράσης για τη βελτίωση των συνθηκών μεταποίησης και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3164/82 (2), και σε εκείνα που πραγματοποιούνται στις ορεινές ή μειονεκτικές περιοχές κατά την έννοια της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 1975 περί της ορεινής γεωργίας και της γεωργίας σε ορισμένες μειονεκτικές ζώνες (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 82/786/ΕΟΚ (4), σχέδια για τα οποία μπορούν να χορηγηθούν ενισχύσεις μέχρι ποσοστό 75 % της αξίας της επενδύσεως, και τα σχέδια τα οποία πραγματοποιούνται εκτός των ζωνών αυτών, ή τα οποία δεν εντάσσονται σε τέτοια προγράμματα, που πρέπει να επιδοτηθούν μόνο μέχρις ένα ανώτατο ποσοστό 50 %·

ότι εάν ξεπερασθούν τα ποσοστά αυτά, υπάρχει κίνδυνος να ενθαρρυνθεί η δημιουργία επιχειρήσεων που δεν θα είναι βιώσιμες χωρίς νέες ενισχύσεις και να δημιουργηθούν κατά συνέπεια παραγωγές που κινδυνεύουν να αλλοιώσουν τις συνθήκες των συναλλαγών κατά τρόπο που να αντιβαίνει στο κοινό συμφέρον λόγω της παραγωγής προϊόντων τα οποία θα μπορούν να διατεθούν μόνο μέσω αυξημένων παρεμβάσεων του FEOGA·

VI

ότι από τα όσα έχουν αναφερθεί προκύπτει ότι η φύση των ενισχύσεων που έχουν προβλεφθεί από τις περιφερειακές σικελικές αρχές είναι τέτοια ώστε να επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και να νοθεύει ή να απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι το άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης προβλέπει ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται σύμφωνα με τα κριτήρια που διατυπώνονται στο άρθρο αυτό είναι καταρχήν ασυμβίβαστες με της κοινής αγοράς·

ότι η απαγόρευση την οποία θεσπίζει το άρθρο 92 παράγραφος 1 δεν μπορεί να αρθεί βάσει της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού, δεδομένου ότι οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται από τη διάταξη αυτή δεν μπορούν να εφαρμοσθούν στην παρούσα περίπτωση·

ότι προκειμένου να εξετασθεί οποιοδήποτε εθνικό ή περιφερειακό μέτρο, πρέπει να γίνεται στενή ερμηνεία των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 92· ότι δεν μπορούν να χορηγηθούν παρά μόνο εάν η Επιτροπή μπορεί να διαπιστώσει ότι η ενίσχυση είναι απαραίτητη για την πραγματοποίηση ενός από τους στόχους που αναφέρονται στις διατάξεις αυτές·

ότι η χορήγηση του ευεργετήματος των εν λόγω παρεκκλίσεων σε ενισχύσεις που δεν συνεπάγονται τέτοια αντιπαροχή θα οδηγούσε στην παραδοχή της ύπαρξης μιας κατάστασης που θα ήταν επιβλαβής για τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, της ύπαρξης στρεβλώσεων των κανόνων του ανταγωνισμού οι οποίες στερούνται αιτιολογίας όσον αφορά το κοινοτικό συμφέρον και, κατά συνέπεια, αδικαιολογήτων πλεονεκτημάτων προς ορισμένα κράτη μέλη ·

ότι στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση, για τις ενισχύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 15, καθώς και τις ενισχύσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4, 5, 8 και 9 του εν λόγω νόμου στο βαθμό που υπερβαίνουν τα επίπεδα που καθόρισε η Επιτροπή, δεν επιτρέπεται η ύπαρξη αντισταθμιστικού κέρδους·

ότι, πράγματι, ούτε η ιταλική κυβέρνηση ήταν σε θέση να παρουσιάσει, αλλά ούτε και η Επιτροπή να βρεί αιτιολογία που να αποδεικνύει ότι οι εν λόγω ενισχύσεις πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την εφαρμογή μιας από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι τα μέτρα αυτά δεν αποσκοπούν στην προώθηση της οικονομικής αναπτύξεως της περιοχής στην οποία το βιοτικό επίπεδο είναι εξαιρετικά χαμηλό και στην οποία παρουσιάζεται σοβαρή υποαπασχόληση, συντελούν στην προώθηση της πραγματοποίησης σχεδίου που να παρουσιάζει κοινό ευρωπαϊκό ενδιαφέρον, αλλά ούτε και στην εξάλειψη σοβαρής διαταραχής της οικονομίας του ενδιαφερομένου κράτους μέλους και ότι, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να εφαρμοστεί το άρθρο 92 παράγραφος 3 σημεία α) και β) της συνθήκης·

ότι η δημιουργία επιχειρήσεων με υπερβολικά μεγάλες ενισχύσεις κινδυνεύει να οδηγήσει στη δημιουργία μη βιώσιμων μονάδων, οι οποίες δεν θα μπορούν να επιβιώσουν χωρίς τη χορήγηση συμπληρωματικών ενισχύσεων και θα παράγουν προϊόντα σε μεγάλες ποσότητες το κόστος διαθέσεως των οποίων θα κινδυνεύει να αυξήσει τις επιβαρύνσεις του FEOGA· ότι επομένως για τις ενισχύσεις αυτές δεν μπορεί να χορηγηθεί η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 σημείο γ) της συνθήκης ΕΟΚ ·

ότι η ενίσχυση που προβλέπεται στο άρθρο 15 του εν λόγω νόμου αποτελεί παράβαση της κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και ότι δεν μπορούν να εφαρμοσθούν ο παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ για ενίσχυση που χορηγείται με παράβαση·

ότι αν ληφθεί υπόψη η ανάλογη οικονομική κατάσταση που αντιμετωπίζουν τη στιγμή αυτή οι επιχειρήσεις σε όλα τα κράτη μέλη, κατάσταση η οποία χαρακτηρίζεται από στασιμότητα ή μείωση των εισοδημάτων έναντι του εξαιρετικά αυξημένου κόστους παραγωγής, και αν ληφθεί επίσης υπόψη ο αισθητός ή ακόμη και σημαντικός ενδοκοινοτικός ανταγωνισμός για τα περισσότερα γεωργικά προϊόντα η φύση της ενίσχυσης αυτής ενδέχεται να οδηγήσει στην αλλοίωση των συνθηκών των συναλλαγών κατά τρόπο που να αντιβαίνει στο κοινό συμφέρον·

ότι, αν ληφθούν υπόψη τα όσα έχουν αναφερθεί παραπάνω, τα προαναφερόμενα μέτρα ενισχύσεων δεν πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να τους χορηγηθεί μία από τις παρεκκλίσεις του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι η παρούσα απόφαση δεν προδικάζει τα συμπεράσματα που θα συναγάγει ενδεχομένως η Επιτροπή, από την καταβολή των ανωτέρω αναφερομένων ενισχύσεων για ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής από το FEOGA,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

1. Οι ενισχύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 15 του περιφερειακού σικελικού νόμου αριθ. 87 της 5ης Αυγούστου 1982 είναι ασυμβίβαστες με τις διατάξεις του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ και με τις διατάξεις της κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και κατά συνέπεια δεν μπορούν πλέον να χορηγηθούν.

2. Το τμήμα των ενισχύσεων που απορρέουν από την εφαρμογή των άρθρων 4, 5, 8 και 9 του νόμου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 το οποίο υπερβαίνει

α) το όριο του 75 % της δαπάνης που έχει εγκριθεί για τα σχέδια που καλύπτουν ορεινές ή μειονεκτικές περιοχές κατά την έννοια της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ και αντάσσονται σε εθνικά ή περιφερειακά προγράμματα που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 355/77 ή

β) το όριο του 50 % για άλλες περιοχές ή για σχέδια που δεν εντάσσονται σε τέτοιου είδους προγράμματα

είναι ασυμβίβαστο με τις διατάξεις του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ και δεν μπορεί πλέον να χορηγηθεί.

Άρθρο 2

Η Ιταλία ενημερώνει την Επιτροπή, μέσα σε δύο μήνες από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, για τα μέτρα που θα έχει λάβει προκειμένου να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του άρθρου 1.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 2 Μαΐου 1984.

Για την Επιτροπή

Poul DALSAGER

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 13.

(2) ΕΕ αριθ. L 90 της 1. 4. 1984, σ. 10.

(3) ΕΕ αριθ. C 201 της 28. 7. 1983, σ. 5.

(1) ΕΕ αριθ. L 51 της 23. 2. 1977, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 332 της 27. 11. 1982, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 128 της 19. 5. 1975, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 327 της 24. 11. 1982, σ. 19.