*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 8ης Φεβρουαρίου 1983

σχετικά με επιδότηση προς τους ιδιοκτήτες αλιευτικών σκαφών που χορηγήθηκε απο τη βρετανική κυβέρνηση το 1980 και 1981

(Το κείμενο στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(83/315/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 100/76 του Συμβουλίου της 19ης Ιανουαρίου 1976 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των προϊόντων αλιείας (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3443/80 (2), και ιδίως το άρθρο 26 αυτού, καθώς και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3796/81 του Συμβουλίου (3) που αντικατέστησε, από την 1η Ιουνίου 1982, τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 100/76, και ιδίως το άρθρο 28 αυτού,

αφού έθεσε προθεσμία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, στους ενδιαφερομένους να παρουσιάσουν τις παρατηρήσεις τους και αφού έλαβε υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις,

Εκτιμώντας:

Ι

ότι με τις επιστολές της μόνιμης αντιπροσωπείας της στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, στις 17 Σεπτεμβρίου 1980 και 4 Μαΐου 1981, η βρετανική κυβέρνηση κοινοποίησε στην Επιτροπή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, την πρόθεσή της να χορηγήσει, για το έτος 1980, μία κατ' εξαίρεση επιδότηση στους ιδιοκτήτες αλιευτικών σκαφών νηολογημένων στο Ηνωμένο Βασίλειο·

ότι η ενίσχυση αυτή που χορηγείται άμεσα στους ιδιοκτήτες αλιευτικών σκαφών είναι ανάλογη μόνο με το μήκος των σκαφών· ότι για να λάβουν αυτή την ενίσχυση, τα σκάφη έπρεπε να ανήκουν στην ιδιοκτησία του αιτούντος στις 7 Αυγούστου 1980, να είναι νηολογημένα και να έχουν εφοπλιστεί για την αλιεία κατά την ημερομηνία αυτή και να έχουν ασκήσει ένα ελάχιστο όριο δραστηριοτήτων αλιείας μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 7 Αυγούστου 1980·

ότι το ποσό της επιδότησης κυμάνθηκε από 275 λίρες στερλίνες για τα πλοία με μήκος μικρότερο από 35 πόδια έως 30 745 λίρες στερλίνες για τα πλοία με μήκος μεγαλύτερο από 190 πόδια· ότι η χορήγηση της ενισχύσεως αυτής δεν είχε εξαρτηθεί από καμία προϋπόθεση ως προς τη χρήση των χρημάτων που καταβλήθηκαν ή ως προς τη μεταγενέστερη χρησιμοποίηση του σκάφους· ότι, τέλος, ο προϋπολογισμός που προβλεπόταν για την ανίσχυση αυτή ανερχόταν σε 14 εκατομμύρια λίρες στερλίνες·

ότι η βρετανική κυβέρνηση αιτιολόγησε τη χορήγηση αυτής της ενίσχυσης βασιζόμενη σε πολλά στοιχεία· ότι είχε, αρχικά, δηλώσει ότι η δυσμενής κατάσταση της αγοράς προϊόντων αλιείας κατά το θέρος του 1980, η αύξηση του κόστους παραγωγής και τα μέτρα για τη διατήρηση των θαλάσσιων πόρων, αμφισβητούσαν την ίδια την ύπαρξη σημαντικού μέρους του βρετανικού στόλου· ότι είχε, εν συνεχεία, τονίσει την επιθυμία της να αποφύγει την άτακτη διάλυση του στόλου αυτού πριν από την αναθεώρηση της κοινής πολιτικής αλιείας, που την εποχή εκείνη είχε προβλεφθεί για το τέλος του 1980· ότι είχε, τέλος, υπενθυμίσει τη σημασία της αλιείας για ορισμένες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου που έχουν ήδη θιγεί ιδιαίτερα από την ανεργία, καθώς και τις κοινωνικές επιπτώσεις που θα είχε η αύξησή της·

ότι στην κοινοποίησή της, στις 17 Σεπτεμβρίου 1980, η βρετανική κυβέρνηση είχε αποκλείσει κάθε παράταση της ενισχύσεως αυτής πέρα από το δημοσιονομικό έτος 1980/81· ότι, εντούτοις, με επιστολή της μόνιμης αντιπροσωπείας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, στις 29 Απριλίου 1981, κοινοποίησε στην Επιτροπή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, την πρόθεσή της να χορηγήσει, για το 1981, ενίσχυση ταυτόσημη με εκείνη που είχε χορηγήσει το 1980· ότι ο προϋπολογισμός που προβλεπόταν γι' αυτή την παράταση ανερχόνταν σε 25 εκατομμύρια λίρες στερλίνες·

ότι η βρετανική κυβέρνηση αιτιολόγησε αυτή την παράταση με το επιχείρημα ότι συνεχιζόταν η επιδείνωση της αγοράς και ότι προέκυπτε κίνδυνος για την επιβίωση του βρετανικού στόλου·

ότι οι ενισχύσεις αυτές, που αποφασίστηκαν για το 1980 και το 1981, υπάγονται στα άρθρα 92 έως 94 της συνθήκης ΕΟΚ, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 26 και 28 των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 100/76 και (ΕΟΚ) αριθ. 3796/81·

ότι, μετά από πρώτη εξέταση, η Επιτροπή θεώρησε ότι αυτές οι ενισχύσεις ήταν χρηματικές ενισχύσεις χορηγούμενες χωρίς καμία υποχρέωση από μέρους των δικαιούχων και χωρίς να επιτρέπουν να ελπίζεται ότι η κατάστασή τους θα βελτιωθεί σταθερά· ότι είχαν άμεση σημαντική επίδραση στον ανταγωνισμό και στις συναλλαγές μεταξύ των Κρατών μελών και ότι, κατά συνέπεια, δεν ήταν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 92 της συνθήκης· ότι, ως εκ τούτου,

η Επιτροπή κίνησε εναντίον τους τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης και απηύθυνε προς τις βρετανικές αρχές, για το σκοπό αυτό, επιστολή, την 1η Ιουλίου 1980, με την οποία έθετε σε αυτές προθεσμία να παρουσιάσουν τις παρατηρήσεις τους·

ότι τα σχέδια αυτά τέθηκαν ωστόσο σε εφαρμογή πριν η διαδικασία καταλήξει σε τελική απόφαση και ότι, συνεπώς, η βρετανική κυβέρνηση παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ·

ΙΙ

ότι στην απάντησή της προς την Επιτροπή, στις 30 Σεπτεμβρίου 1981, η βρετανική κυβέρνηση υπενθύμισε ότι λόγω της ελλείψεως συμφωνίας, σχετικά με την αναθεώρηση της κοινής πολιτικής αλιείας, έκρινε ότι τα εν λόγω μέτρα ήταν αναγκαία και δικαιολογημένα για να διατηρηθεί η διάρθρωση του βρετανικού αλιευτικού στόλου και προς αποφυγή διάλυσης αυτού· ότι υπογράμμισε επιπλέον ότι, λόγω της ελλείψεως ενισχύσεων του είδους αυτού, υπήρχε ο κίνδυνος να εξαφανιστούν, πριν ακόμα τεθεί σε εφαρμογή η αναθεωρημένη κοινή πολιτική αλιείας, τα σκάφη που ήταν δυνατόν να επωφεληθούν από αυτή την ενίσχυση·

ότι πολλά Κράτη μέλη, καθώς και πολλοί άλλοι ενδιαφερόμενοι πλην των Κρατών μελών, διαβίβασαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή· ότι ορισμένα Κράτη μέλη και επαγγελματικές οργανώσεις συμμερίζονται την άποψη της Επιτροπής· ότι άλλα Κράτη μέλη εκτιμούν ότι η έλλειψη κοινοτικής πολιτικής αλιείας μπορεί να οδηγήσει τα Κράτη μέλη να εφαρμόσουν ενισχύσεις για να αποφύγουν την επιδείνωση της σημερινής κατάστασης· ότι πολλές επαγγελματικές οργανώσεις εκφράζουν την επιθυμία να εναρμονιστεί η χορήγηση των ενισχύσεων υπέρ της αλιείας στο πλαίσιο της Κοινότητας·

ΙΙΙ

ότι η εν λόγω επιδότηση συνιστά άμεση χρηματική ενίσχυση των δικαιούχων και ότι, επομένως, έχει άμεση επίπτωση στο κόστος παραγωγής που βαρύνει αυτούς και τους παρέχει ορισμένα πλεονεκτήματα έναντι των άλλων αλιέων της Κοινότητας·

ότι οι ενδοκοινοτικές συναλλαγές των προϊόντων αλιείας που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση είναι σημαντικές και αντιπροσωπεύουν περίπου το 30 % του συνολικού όγκου εκφορτώσεων που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση και πραγματοποιούνται στο σύνολο της Κοινότητας· ότι η βρετανική αγορά προϊόντων αλιείας καθίσταται κάθε χρόνο και περισσότερο ανοιχτή στις εισαγωγές που προέρχονται από τα άλλα εννέα Κράτη μέλη· ότι οι εισαγωγές αυτές αντιπροσώπευαν, το 1980, το 16 % σε όγκο του συνόλου των εκφορτώσεων των βρετανών αλιέων, έναντι 6 % το 1975 ·

ότι η αναφορά που έγινε από τις βρετανικές αρχές στην έλλειψη απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την αναθεώρηση της κοινής πολιτικής αλιείας δεν αποτελεί επαρκές επιχείρημα για να δικαιολογήσει τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων·

ΙV

ότι από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η φύση των εν λόγω ενισχύσεων που καθιερώθηκαν από τη βρετανική κυβέρνηση το 1980 και 1981 είναι τέτοια ώστε να επηρεάζει τις ανταλλαγές μεταξύ των Κρατών μελών και να νοθεύει ή να απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι το άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ προβλέπει ότι είναι καταρχήν ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά οι ενισχύσεις που ανταποκρίνονται στα κριτήρια που θέτει· ότι οι εξαιρέσεις από το ασυμβίβαστο αυτό, οι οποίες προβλέπονται στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου και που είναι και οι μόνες εξαιρέσεις που ενδιαφέρουν στη συγκεκριμένη περίπτωση, προσδιορίζουν τους στόχους που πρέπει να ακολουθούνται προς το συμφέρον της Κοινότητας και όχι μόνον προς το συμφέρον των ιδιαίτερων τομέων μιας εθνικής οικονομίας· ότι οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά κατά την εξέταση οποιουδήποτε προγράμματος περιφερειακών ή κατά τομείς ενισχύσεων, ή κατά την εξέταση οποιασδήποτε ατομικής περιπτώσεως εφαρμογής καθεστώτων γενικών ενισχύσεων· ότι δεν είναι δυνατόν να χορηγούνται παρά μόνο στις περιπτώσεις που η Επιτροπή μπορεί να αποδείξει ότι η ενίσχυση είναι αναγκαία για την πραγματοποίηση ενός από τους στόχους που προβλέπονται στις διατάξεις αυτές·

ότι το να υπαχθούν στις εν λόγω εξαιρέσεις ενισχύσεις που δεν συνεπάγονται αντίστοιχη υποχρέωση του είδους αυτού θα σήμαινε συναίνεση στις ζημίες κατά τις συναλλαγές μεταξύ των Κρατών μελών και στις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού οι οποίες στερούνται δικαιολογίας σε σχέση με το κοινοτικό συμφέρον και, κατά συνέπεια, θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητα πλεονεκτήματα για ορισμένα Κράτη μέλη·

ότι η ύπαρξη αντίστοιχης υποχρέωσης του είδους αυτού δεν έγινε δυνατόν να διαπιστωθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση και ότι η βρετανική κυβέρνηση δεν ήταν σε θέση να δώσει, ούτε η Επιτροπή να ανακαλύψει, οποιαδήποτε δικαιολογία που να επιτρέπει να αποδειχθεί ότι οι εν λόγω ενισχύσεις πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εφαρμογή μιας από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι είναι εμφανές ότι δεν πρόκειται για ενισχύσεις που έχουν σκοπό να ευνοήσουν ή να διευκολύνουν την ανάπτυξη ορισμένων περιοχών και ότι, ως εκ τούτου, το άρθρο 92 παράγραφος 3 περιπτώσεις α) και γ) της συνθήκης, όσον αφορά τα περιφερειακά θέματα, δεν εφαρμόζεται·

ότι οι ενισχύσεις αυτές δεν αποτελούν σημαντικό πρόγραμμα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, ούτε ιδιαίτερα μέτρα για την αποκατάσταση σοβαρής διαταραχής της βρετανικής οικονομίας· ότι, κατά συνέπεια, το άρθρο 92 παράγραφος 3 περίπτωση β) της συνθήκης δεν είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί· (ότι η επιδότηση προς τους ιδιοκτήτες αλιευτικών σκαφών ανάλογα με το μήκος και μόνο των σκαφών αποτελεί, ως ενίσχυση που αποσκοπεί μόνο σε προσωρινή ελάφρυνση των χρηματικών υποχρεώσεων των δικαιούχων, ενίσχυση λειτουργίας χωρίς καμία μακροπρόθεσμη συνέπεια για τη διάρθρωση της καταστάσεως· ότι, γενικά, η Επιτροπή αντιτίθεται πάντοτε στις ενισχύσεις του είδους αυτού, δεδομένου ότι συνήθως δεν πληρούν αφεαυτών τις προϋποθέσεις για να υπαχθούν στην εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 περίπτωση γ) της συνθήκης ΕΟΚ, με την έννοια ότι η φύση τους δεν είναι τέτοια ώστε να ευνοείται η ανάπτυξη ορισμένων δραστηριοτήτων όπως εκείνη που προβλέπεται σ ' αυτή τη διάταξη·

ότι στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο, στις 25 Μαΐου 1978, σχετικά με την πολιτική της στο θέμα των κατά τομείς ενισχύσεων, η Επιτροπή είχε σαφώς δηλώσει ότι οι προσωρινές ενισχύσεις που προορίζονται να αμβλύνουν τις κοινωνικές συνέπειες μιας καταστάσεως κρίσεως πρέπει να συνδέονται με στόχους για την αναδιάρθρωση του ενδιαφερόμενου τομέα και να εξαρτώνται από ενέργεια των δικαιούχων που τείνει να διευκολύνει την προσαρμογή τους· ότι οι εν λόγω ενισχύσεις δεν εμπίπτουν στην περίπτωση αυτή·

ότι από τα ανωτέρω προκύπτει ότι οι εν λόγω ενισχύσεις δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να υπαχθούν σε μία από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Οι κατ' εξαίρεση επιδοτήσεις στους ιδιοκτήτες αλιευτικών σκαφών που αποφασίστηκαν από τη βρετανική κυβέρνηση, για τα έτη 1980 και 1981, είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ. Δεν πρέπει, λοιπόν, να χορηγούνται πλέον επιδοτήσεις του είδους αυτού.

Άρθρο 2

Το Ηνωμένο Βασίλειο ενημερώνει την Επιτροπή, μέσα σε προθεσμία ενός μήνα από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης σχετικά με τα μέτρα που έλαβε για να συμμορφωθεί προς την παρούσα απόφαση.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 8 Φεβρουαρίου 1983.

Για την Επιτροπή

Γεώργιος ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΗΣ

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 20 της 28. 1. 1976, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 359 της 31. 12. 1980, σ. 13.

(3) ΕΕ αριθ. L 379 της 31. 12. 1981, σ. 1.