*****

ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 4ης Απριλίου 1990

για την τροποποίηση της δεύτερης οδηγίας 82/434/ΕΟΚ σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τις αναλυτικές μεθόδους που απαιτούνται στον έλεγχο της σύνθεσης των προϊόντων καλλωπισμού

(90/207/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

Εκτιμώντας:

ότι η οδηγία 82/434/ΕΟΚ της Επιτροπής της 14ης Μαΐου 1982 που αφορά την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις μεθόδους ανάλυσης που απαιτούνται για τον έλεγχο της σύνθεσης των προϊόντων καλλωπισμού (1) προβλέπει μια μέθοδο ανάλυσης που αφορά την ταυτοποίηση και τον ποσοτικό προσδιορισμό της ελεύθερης φορμαλδεΰδης·

ότι, δεδομένων των νέων επιστημονικών και τεχνικών δεδομένων, προέκυψε ότι απαιτείται η τροποποίηση αυτής της αναλυτικής μεθόδου·

ότι, τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των οδηγιών που έχουν ως στόχο την εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στον τομέα των προϊόντων καλλωπισμού,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Το κεφάλαιο IV του παραρτήματος 82/434/ΕΟΚ αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 2

Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1990. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει του πρώτου εδαφίου αναφέρονται ρητά στην παρούσα οδηγία.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, 4 Απριλίου 1990.

Για την Επιτροπή

Karel VAN MIERT

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 185 της 30. 6. 1982, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

«IV. ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΦΟΡΜΑΛΔΕΫΔΗΣ

1.2 // 1. // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ // // Η μέθοδος περιγράφει μία ανίχνευση και δύο προσδιορισμούς ανάλογα με την παρουσία ή όχι ουσιών που απελευθερώνουν φορμαλδεΰδη. Εφαρμόζεται σε όλα τα καλλυντικά προϊόντα. // 1.1. // Ανίχνευση // 1.2. // Γενικός χρωματομετρικός προσδιορισμός με ακετυλακετόνη // // Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται όταν η φορμαλδεΰδη έχει χρησιμοποιηθεί μόνη ή σε συνδυασμό με άλλα συντηρητικά, που δεν ελευθερώνουν φορμαλδεΰδη. // // Σε αντίθετη περίπτωση και όταν το αποτέλεσμα υπερβαίνει την ανώτατη επιτρεπόμενη συγκέντρωση στο τελικό προϊόν, χρησιμοποιείται η επόμενη μέθοδος επιβεβαίωσης. // 1.3. // Προσδιορισμός παρουσίας ουσιών που ελευθερώνουν φορμαλδεΰδη // // Στην παρούσα μέθοδο κατά την εφαρμογή της, οι ουσίες που απελευθερώνουν φορμαλδεΰδη διασπώνται και οδηγούν σε πολύ υψηλά αποτελέσματα (ελεύθερη και ενωμένη φορμαλδεΰδη). // // Γι' αυτό πρέπει να διαχωρίζεται η ελεύθερη φορμαλδεΰδη με υγρή χρωματογραφία. // 2. // ΟΡΙΣΜΟΣ // // Η περιεκτικότητα του δείγματος σε ελεύθερη φορμαλδεΰδη, που προσδιορίζεται με την παρούσα μέθοδο, εκφράζεται σε εκατοστιαίο ποσοστό κατά μάζα φορμαλδεΰδης. // 3. // ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ // 3.1. // Αρχή // // Η φορμαλδεΰδη ελεύθερη και δεσμευμένη, παρέχει, σε περιβάλλον θετικών ιόντων, ροζ και μωβ χρωματισμό παρουσία του αντιδραστηρίου Schiff. // 3.2. // Αντιδραστήρια // // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικής καθαρότητας και το νερό να είναι απιονισμένο. // 3.2.1. // Φουξίνη. // 3.2.2. // Ένυδρο θειώδες νάτριο με 7 μόρια H2O. // 3.2.3. // Πυκνό υδροχλώριο (d=1,19). // 3.2.4. // Θειικό οξύ 1 Μ. // 3.2.5. // Αντιδραστήριο Schiff. // // Μέσα σε ποτήρι ζέσεως ζυγίζονται 100 mg φουξίνης (3.2.1). Διαλύονται σε 75 ml νερού σε 80 °C. Αφού ψυχθούν, προστίθενται 2,5 g θειώδους νατρίου (3.2.2) και 1,5 ml υδροχλωρικού οξέος (3.2.3). Συμπληρώνεται ο όγκος στα 100 ml. // // Διατηρείται επί 2 εβδομάδες. // 3.3. // Πορεία εργασίας // 3.3.1. // Σε ποτήρι ζέσεως 10 ml εισάγονται περίπου 2 g δείγματος. // 3.3.2. // Προστίθενται 2 σταγόνες H2SO4 (3.2.4) και 2 ml αντιδραστηρίου Schiff (3.2.5). Το αντιδραστήριο αυτό πρέπει να είναι τελείως άχρωμο τη στιγμή της χρησιμοποίησης. // // Το μείγμα αναδεύεται και αφήνεται να παραμείνει επί 5 min. // 3.3.3. // Αν παρατηρηθεί χρωματισμός ροζ ή μωβ στο διάστημα των 5 λεπτών, η ποσότητα της υπάρχουσας φορμαλδεΰδης είναι μεγαλύτερη από 0,01 %. Ακολουθεί τότε προσδιορισμός της ελεύθερης και δεσμευμένης ουσίας σύμφωνα με το σημείο 4 και, αν χρειάζεται, με το σημείο 5. // 4. // ΓΕΝΙΚΟΣ ΧΡΩΜΑΤΟΜΕΤΡΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΜΕ ΑΚΕΤΥΛΑΚΕΤΟΝΗ // 4.1. // Αρχή // // Η φορμαλδεΰδη αντιδρά με την ακετυλακετόνη, παρουσία οξικού αμμωνίου, προς σχηματισμό της 3-5 διακετυλο 1-4 διϋδρολουτιδίνης. Η ένωση αυτή εκχυλίζεται με βουτανόλη-1. Μετράται η απορρόφηση του εκχυλίσματος στα 410 nm. // 4.2. // Αντιδραστήρια // // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικής καθαρότητας και το νερό να είναι απιονισμένο. // 4.2.1. // Άνυδρο οξικό αμμώνιο. // 4.2.2. // Οξικό οξύ d420 = 1,05. // 4.2.3. // Ακετυλακετόνη, πρόσφατα αποσταγμένη υπό ελαττωμένη πίεση, 25 mm Hg 25°C που παρουσιάζει μηδενική απορρόφηση στα 410 nm. // 4.2.4. // Βουτανόλη -1. // 4.2.5. // Υδροχλωρικό οξύ 1 Μ. // 4.2.6. // Υδροχλωρικό οξύ περίπου 0,1 Μ. // 4.2.7. // Υδροξείδιο του νατρίου 1 Μ. // 4.2.8. // Διάλυμα αμύλου πρόσφατα παρασκευασμένο σύμφωνα με την ευρωπαϊκή φαρμακοποιία (1 g/50 ml νερό) 2η έκδοση 1980, 1ο μέρος I-VII-1-1. // 4.2.9. // Φορμαλδεΰδη, 37-40 %. // 4.2.10 // Τιτλοδοτημένο διάλυμα ιωδίου 0,05 Μ. // 4.2.11. // Τιτλοδοτημένο διάλυμα θειοθειικού νατρίου 0,1 Μ. // 4.2.12 // Αντιδραστήριο ακετυλακετόνης. // // Σε ογκομετρική φιάλη των 1 000 ml διαλύονται: // // - 150 g οξικού αμμωνίου (4.2.1), // // - 2 ml ακετυλακετόνης (4.2.3), // // - 3 ml οξικού οξέος (4.2.2). // // Συμπληρώνεται ο όγκος στα 1 000 ml με νερό (pH του διαλύματος περίπου 6,4). // // Το αντιδραστήριο αυτό πρέπει να έχει παρασκευαστεί πρόσφατα. // 4.2.13. // Αντιδραστήριο (4.2.12) χωρίς ακετυλακετόνη. // 4.2.14 // Πρότυπο διάλυμα φορμαλδεΰδης: μητρικό διάλυμα // // Σε ογκομετρική φιάλη των 1000 ml, εισάγονται 5 g φορμαλδεΰδης (4.2.9) και συμπληρώνεται ο όγκος στα 1 000 ml με νερό. // // Τιτλοδότηση του μητρικού διαλύματος: Λαμβάνονται 10,00 ml προστίθενται 25,00 ml τιτλοδοτημένου διαλύματος ιωδίου (4.2.7) (4.2.10) και 100,00 ml υδροξείδιο του νατρίου. // // Αφήνεται σε ηρεμία 5 min. // // Οξινίζεται με 11 ml HCl (4.2.5) και η περίσσεια του ιωδίου ογκομετρείται με τιτλοδοτημένο διάλυμα θειοθειικού νατρίου (4.2.11) παρουσία διαλύματος αμύλου (4.2.8) ως δείκτη. // // 1 ml διαλύματος ιωδίου (4.2.10) που καταναλώνεται αντιστοιχεί σε 1,5 mg φορμαλδεΰδης. // 4.2.15. // Πρότυπο διάλυμα φορμαλδεΰδης: διάλυμα χρήσεως // // 5 ml προτύπου διαλύματος φέρεται σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml και συμπληρώνεται με νερό. // // 5 ml του πιο πάνω διαλύματος φέρεται σε ογκομετρική φιάλη των 500 ml και συμπληρώνεται με νερό. // // 1 ml αυτού του διαλύματος περιέχει περίπου 1 μg φορμαλδεΰδης. // // Υπολογίζεται η ακριβής περιεκτικότητα. // 4.3. // Συσκευές και όργανα // 4.3.1. // Συνήθης εξοπλισμός εργαστηρίου. // 4.3.2. // Ηθμός «διαχωρισμός φάσεων» στοιχεία Whatman 1 PS (ή ανάλογος). // 4.3.3. // Φυγόκεντρος. // 4.3.4 // Υδατόλουτρο ρυθμισμένο στους 60 °C. // 4.3.5. // Φασματόμετρο. // 4.3.6. // Κυψελίδες υάλου οπτικής διατομής 1 cm. // 4.4. // Πορεία εργασίας // 4.4.1. // Διάλυμα δείγματος // // Σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml ζυγίζεται, με ακρίβεια 0,001 g, μάζα δείγματος (σε g), που αντιστοιχεί σε κατ' εκτίμηση ποσότητα φορμαλδεΰδης περίπου 150 μg. // // Συμπληρώνεται ο όγκος στα 100 ml με νερό, και αναμειγνύεται (διάλυμα S). // // Εξακριβώνεται αν το pH είναι στην περιοχή του 6, διαφορετικά η διάλυση γίνεται με το διάλυμα υδροχλωρικού οξέος (4.2.6). // // Σε κωνική φιάλη των 50 ml προστίθενται: // // - 10,00 ml διαλύματος S, // // - 5,00 ml αντιδραστηρίου ακετυλακετόνης (4.2.12) // // και νερό για να ληφθεί όγκος 30 ml. // 4.4.2. // Μάρτυρας // // Η ενδεχόμενη παρεμβολή χρωματισμού υποβάθρου στο δείγμα ελέγχου εξουδετερώνεται ως εξής: // // Σε κωνική φιάλη των 50 ml προστίθενται: // // - 10,00 ml διαλύματος S, // // - 5,00 ml αντιδραστηρίου ακετυλακετόνης (4.2.13). // // και νερό για να ληφθεί όγκος 30 ml. // 4.4.3. // Τυφλός προσδιορισμός // // Σε κωνική φιάλη των 50 ml προστίθενται: // // 5,0 ml αντιδραστηρίου ακετυλακετόνης (4.2.12). // // και νερό για να ληφθεί όγκος 30 ml. // 4.4.4. // Προσδιορισμός // 4.4.4.1. // Αναδεύονται τα διαλύματα που παρασκευάστηκαν στα σημεία 4.4.1, 4.4.2, 4.4.3. Βυθίζονται οι κωνικές φιάλες σε υδατόλουτρο, 60 °C επί 10 min σε παγόλουτρο. // 4.4.4.2 // Τα μείγματα μεταγγίζονται σε διαχωριστική χοάνη των 50 ml που περιέχει ακριβώς 10 ml βουτανόλης -1 (4.2.4). Εκπλύνονται με 3 έως 5 ml νερού. Αναδεύεται ισχυρά το μείγμα επί 30 sec ακριβώς. Αφήνεται να διαχωρισθεί. // 4.4.4.3. // Η στιβάδα της βουτανόλης διηθείται με ηθμό «διαχωρισμού φάσεων» (4.3.2) μέσα στις κυψελίδες μετρήσεως ή (3 000 g επί 5 min). // 4.4.4.4. // Μετράται η απορρόφηση Α1 στα 410 nm του εκχυλίσματος του διαλύματος δείγματος που λαμβάνεται στο σημείο (4.4.1) έναντι του εκχυλίσματος του μάρτυρα (4.4.2). // 4.4.4.5. // Κατά τον ίδιο τρόπο μετράται και η απορρόφηση Α2 του εκχυλίσματος του τυφλού προσδιορισμού που λαμβάνεται στο (4.4.3) έναντι της βουτανόλης -1. // // Σημείωση: Όλοι οι εν λόγω χειρισμοί πρέπει να πραγματοποιηθούν σε διάστημα 25 min από τη στιγμή που η κωνική φιάλη τοποθετείται στο υδατόλουτρο των 60 °C. // // // 4.4.5. // Καμπύλη αναφοράς // 4.4.5.1. // Σε κωνική φιάλη των 50 ml εισάγονται: // // - 5,00 ml προτύπου διαλύματος χρήσεως (4.12.15), // // - 5,00 ml αντιδραστηρίου ακετυλακετόνης (4.2.12). // // και νερό για να ληφθεί όγκος 30 ml. // 4.4.5.2. // Η εργασία συνεχίζεται σύμφωνα με τα υποδεικνυόμενα στο σημείο (4.4.4) και μετράται η απορρόφηση έναντι της βουτανόλης -1 (4.2.4). // 4.4.5.3. // Επαναλαμβάνεται η διαδικασία με 10, 15, 20, 25 ml προτύπου διαλύματος χρήσεως (4.2.15). // 4.4.5.4. // Για να ληφθεί η τιμή σημείου 0 (που αντιστοιχεί στο χρωματισμό των αντιδραστηρίων) ακολουθείται η διαδικασία (4.4.4.5). // 4.4.5.5. // Σχεδιάζεται η καμπύλη αναφοράς, αφού αφαιρεθεί η τιμή του σημείου 0 από καθεμία από τις τιμές απορρόφησης που καταγράφονται στα σημεία (4.4.5.1 και 4.4.5.3). Ο νόμος του Beer ισχύει για ποσότητα φορμαλδεΰδης μέχρι 30 μg. // 4.5. // Υπολογισμός // 4.5.1. // Αφαιρείται το Α2 από το Α1 και διαβάζεται στην καμπύλη αναφοράς (4.4.5.5) η ποσότητα C, εκφρασμένη σε μg φορμαλδεΰδης, που περιέχεται στο διάλυμα του σημείου (4.4.1). // 4.5.2. // Η περιεκτικότητα του δείγματος σε φορμαλδεΰδη (% m/m) υπολογίζεται από τον τύπο: 1.2.3 // // φορμαλδεΰδη % =

// C 103 · m 1.2 // // m = μάζα του δείγματος ελέγχου σε g.

1.2 // 4.6. // Επαναληπτικότητα (1) // // Για περιεκτικότητα σε φορμαλδεΰδη 0,2 % η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών, που πραγματοποιήθηκαν στο ίδιο δείγμα, δεν πρέπει να υπερβαίνει το: // // 0,005 % για το χρωματομετρικό προσδιορισμό με ακετυλακετόνη. // // Αν από τον προσδιορισμό της ελεύθερης φορμαλδεΰδης προκύψουν αποτελέσματα ανώτερα από εκείνα που προβλέπει η οδηγία 76/768/ΕΟΚ, δηλαδή: // // α) μεταξύ 0,05 % και 0,2 % για προϊόν χωρίς ετικέτα· // // β) πάνω από 0,2 % για προϊόν με ή χωρίς ετικέτα, εφαρμόζεται υποχρεωτικά η μέθοδος που περιγράφεται στο σημείο 5. // 5. // ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΟΥΣΙΩΝ ΠΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΥΝ ΦΟΡΜΑΛΔΕΫΔΗ // 5.1. // Αρχή // // Η διαχωρισθείσα φορμαλδεΰδη μετατρέπεται σε λουτιδινικό παράγωγο με ακετυλακετόνη σε μία μεταστήλη. Το σχηματισθέν παράγωγο ανιχνεύεται με απορρόφηση στα 420 nm. // 5.2. // Αντιδραστήρια // // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικής καθαρότητας και το νερό απιονισμένο. // 5.2.1. // Νερό. // 5.2.2. // Άνυδρο οξικό αμμώνιο. // 5.2.3. // Οξικό οξύ d4 20 = 1,05. // 5.2.4. // Ακετυλακετόνη (διατηρείται στους 4 °C). // 5.2.5. // Άνυδρο όξινο φωσφορικό νάτριο. // 5.2.6. // Φωσφορικό οξύ 85 % (d = 1,7). // 5.2.7. // Μεθανόλη. // 5.2.8. // Διχλωρομεθάνιο. // 5.2.9. // Φορμαλδεΰδη 37 - 40 %. // 5.2.10. // Υδροξείδιο του νατρίου 1 Μ. // 5.2.11. // Υδροχλωρικό οξύ 1 Μ. // 5.2.12. // Υδροχλωρικό οξύ 0,002 Μ. // 5.2.13. // Διάλυμα αμύλου παρασκευασμένο σύμφωνα με την ευρωπαϊκή φαρμοκοποιία. // 5.2.14. // Τιτλοδοτημένο διάλυμα ιωδίου 0,05 Μ. // 5.2.15. // Τιτλοδοτημένο διάλυμα θειοθειικού νατρίου 0,1 Μ. // 5.2.16. // Κινούμενη φάση: // // Υδατικό διάλυμα οξίνου φωσφωρικού νατρίου (5.2.5) 0,006 Μ, του οποίου το pH ρυθμίζεται στην τιμή 2,1 με φωσφορικό οξύ (5.2.6). // 5.2.17. // Αντιδραστήριο μεταστήλης: // // Σε ογκομετρική φιάλη των 1 000 ml διαλύονται: // // - 62,5 g οξικού αμμωνίου (5.2.2), // // - 7,5 ml οξικού οξέος (5.2.3), // // - 5 ml ακετυλακετόνης (5.2.4). // // Ο όγκος συμπληρώνεται μέχρι τα 1 000 ml με νερό (5.2.1). // // Το αντιδραστήριο αυτό προφυλάσσεται από το φως. // // Διατήρηση: τρεις ημέρες ή εφόσον δεν παρατηρείται εμφάνιση χρώματος. // 5.2.18. // Πρότυπο διάλυμα φορμαλδεΰδης: μητρικό διάλυμα // // Σε ογκομετρική φιάλη των 1 000 ml φέρονται 10 g φορμαλδεΰδης (5.2.9) και ο όγκος συμπληρώνεται μέχρι τα 1 000 ml με νερό. // // Τιτλοδότηση του μητρικού διαλύματος: // // Λαμβάνονται 5,00 ml προστίθενται 25,00 ml του τιτλοδοτημένου διαλύματος ιωδίου (5.2.14) και 10,00 ml διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου (5.2.10). // // Το μείγμα αφήνεται σε ηρεμία 5 min. Οξινίζεται με 11,00 ml HCl (5.2.11) και η περίσσεια του ιωδίου ογκομετρείται με τιτλοδοτημένο διάλυμα θειοθειικού νατρίου (5.2.15) παρουσία διαλύματος αμύλου (5.2.13) ως δείκτη. 1 ml διαλύματος ιωδίου (5.2.14) που καταναλώνεται αντιστοιχεί σε 1,5 mg φορμαλδεΰδης.

// 5.2.19. // Πρότυπο διάλυμα φορμαλδεΰδης - διάλυμα χρήσεως // // Παρασκευάζεται αραίωση 1/100 του μητρικού διαλύματος στην κινούμενη φάση (5.2.16). 1,00 ml του διαλύματος αυτού περιέχει περίπου 37 mg φορμαλδεΰδης. Υπολογίζεται η ακριβής περιεκτικότητά του. // 5.3. // Συσκευές και όργανα // 5.3.1. // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός // 5.3.2. // Αντλία HPLC χωρίς διακυμάνσεις πίεσης // 5.3.3. // Αντλία χαμηλής πίεσης χωρίς διακυμάνσεις για το αντιδραστήριο ή μια δεύτερη αντλία HPLC // 5.3.4. // Δικλείδα έγχυσης εφοδιασμένη με δακτύλιο 10 μl // 5.3.5. // Διάταξη μεταστήλης κατασκευασμένη ως εξής: // // Τρίλαιμη σφαιρική φιάλη RIN3 του 1 λίτρου, // // + θερμαντήρας του 1 λίτρου // // + 2 στήλες Vigreux τουλάχιστον δέκα πλακών 2 RIN3 (αερόψυκτες) // // + ανοξείδωτος σωλήνας (για την ανταλλαγή θερμότητας) πάχους 1,6 mm - εσωτερική διάμετρος 0,23 mm - μήκος = 400 mm // // + σωλήνας Teflon πάχους 1,66 mm - εσωτερική διάμετρος 0,30 mm μήκος = 5 mm (Tricotin) (βλέπε παράρτημα) // // + 1 Ταυ χωρίς νεκρό χώρο (Valco ή ανάλογο) // // + 3 σύνδεσμοι Union χωρίς νεκρό χώρο // // ή διάταξη μεταστήλης Applied Biosystems PCRS 520 ή ισοδύναμος με αντιδραστήριο του 1 ml.

// 5.3.6. // Ηθμός μεμβράνης 0,45 μ // 5.3.7. // Φύσιγγα SEP PAKR C18 ή ανάλογη // 5.3.8. // Στήλες έτοιμες για χρήση // // - Bischoff Hypersil RP 18 τύπου NC, στοιχεία C 25.46 1805)

(πάχος 5 μ - μήκος = 250 mm - εσωτερική διάμετρος = 4,6 mm) // // - ή Dupont, Zorbax ODS (πάχος 5 μ - μήκος = 250 mm - εσωτερική διάμετρος = 4,6 mm) // // - ή Phase SEP, Spherisorb ODS 2 (πάχος 5 μ - μήκος = 250 mm - εσωτερική διάμετρος = 4,6 mm) // 5.3.9 // Προστήλη // // Bischoff K1 Hypersil RP 18 (στοιχεία Κ1 G 6301 1805) // // πάχος 5 μ - μήκος = 10 mm ή ανάλογη // 5.3.10 // Η στήλη και η προστήλη συνδέονται με σύστημα Ecotube (στοιχεία Α 15020508 Bischoff) ή ανάλογο. // 5.3.11. // Το σύστημα (5.3.5) συναρμολογείται όπως δείχνει το σχήμα του παραρτήματος 2. Οι συνδέσεις μετά τη δικλείδα έγχυσης πρέπει να είναι όσο το δυνατόν κοντύτερα. // // Σε αυτήν την περίπτωση ο ανοξείδωτος σωλήνας, που τοποθετείται ανάμεσα στην έξοδο του αντιδραστήρα και την είσοδο του ανιχνευτή, αποσκοπεί στην ψύξη του μείγματος πριν από την ανίχνευση. Η θερμοκρασία μέσα στον ανιχνευτή δεν είναι γνωστή αλλά παραμένει σταθερή. // 5.3.12. // Ανιχνευτής ορατού - υπεριώδους UVIS. // 5.3.13. // Καταγραφέας // 5.3.14. // Φυγόκεντρος // 5.3.15 // Λουτρό υπερήχων // 5.3.16. // Δονητικός αναδευτήρας (τύπου Vortex ή ανάλογος) // 5.4. // Πορεία εργασίας // 5.4.1 // Καμπύλη αναφοράς // // Ευρίκεται με μέτρηση των υψών των κορυφών που εξαρτώνται από τη συγκέντρωση. Τα πρότυπα διαλύματα παρασκευάζονται με αραίωση του προτύπου διαλύματος της φορμαλδεΰδης (5.2.19) στην κινούμενη φάση (5.2.16): // // - 1,00 ml προτύπου διαλύματος (5.2.19) αραιωμένο στα 20,00 ml περίπου 185 μg/100 ml // // - 2,00 ml προτύπου διαλύματος (5.2.19) αραιωμένα στα 20,00 ml περίπου 370 μg/100 ml // // - 5,00 ml προτύπου διαλύματος (5.2.19) αραιωμένα στα 25,00 ml περίπου 740 μg/100 ml // // - 5,00 ml προτύπου διαλύματος (5.2.19) αραιωμένα στα 20,00 ml περίπου 925 μg/100 ml // // Τα πρότυπα διαλύματα φυλάσσονται 1 ώρα σε θερμοκρασία δωματίου και πρέπει να έχουν παρασκευασθεί πρόσφατα. // // Η γραμμικότητα της καμπύλης αναφοράς είναι καλή για τις συγκεντρώσεις που κυμαίνονται μεταξύ 1,0 και 15 μ g/ml. // 5.4.2. // Προετοιμασία των δειγμάτων // 5.4.2.1. // Γαλακτώματα (κρέμες, fond de teint, eyeliner) // // Σε φιαλίδιο με πώμα των 100 ml, ζυγίζονται, με ακρίβεια 0,001 g, μάζα (m) του προς έλεγχο δείγματος που αντιστοιχεί σε κατ' εκτίμηση ποσότητα φορμαλδεΰδης περίπου 100 μg. Προστίθενται 20,00 ml διχλωρομεθανίου (5.2.8) και 20,00 ml υδροχλωρικού οξέος (5.2.12) μετρημένα με ακρίβεια. Το σύνολο αναδεύεται στο δονητικό αναδευτήρα (5.3.16) και με υπερήχους (5.3.15). Οι δύο στιβάδες διαχωρίζονται με φυγοκέντρηση (3 000 g, 2 min). Παράλληλα, εκπλύνεται μία φύσιγγα (5.3.7) με 2,00 ml μεθανόλης (5.2.7) και κατόπιν ρυθμίζεται με 5,00 ml, νερού (5.2.1). // // 4,00 ml της υδατικής στιβάδας του εκχυλίσματος διοχετεύονται μέσω της ρυθμισμένης φύσιγγας. Τα πρώτα 2 ml απορρίπτονται και συλλέγεται το επόμενο κλάσμα. // 5.4.2.2. // Λοσιόν, σαμπουάν // // Σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml ζυγίζεται, με ακρίβεια 0,001 g, ποσότητα δείγματος m (σε g), που αντιστοιχεί σε κατ' εκτίμηση ποσότητα φορμαλδεΰδης περίπου 500 μg. // // Ο όγκος συμπληρώνεται μέχρι τα 100 ml με την κινούμενη φάση (5.2.16). // // Το διάλυμα συμπληρώνεται με τον ηθμό (5.3.6) και εγχέεται ή διοχετεύεται σε φύσιγγα (5.3.7), η οποία έχει ρυθμιστεί όπως στο (5.4.2.1). // // Όλα τα διαλύματα πρέπει να εγχέονται αμέσως μετά την παρασκευή τους. // 5.4.3. // Συνθήκες της χρωματογραφίας // // - παροχή της κινούμενης φάσης: 1 ml/min // // - παροχή του αντιδραστηρίου: 0,5 ml/min // // - ολική παροχή στην έξοδο του ανιχνευτή: 1,5 ml/min // // - εισαγόμενος όγκος: 10 μl. // // - θερμοκρασία έκλουσης: στους δύσκολους διαχωρισμούς η στήλη βυθίζεται σε παγόλουτρο: περιμένετε να αποκατασταθεί ισορροπία στις θερμοκρασίες (15 έως 20 min) // // - θερμοκρασία της αντίδρασης μεταστήλης: 100 °C // // - ανίχνευση: 420 nm // // Σημείωση: Το σύνολο του συστήματος χρωματογραφίας και μεταστήλης πρέπει να εκπλύνεται με νερό (5.2.1) μετά τη χρήση. Σε περίπτωση διακοπής της λειτουργίας του για περισσότερο από 2 ημέρες, ακολουθεί έκπλυση με μεθανόλη (5.2.7). Πριν επαναρυθμιστούν οι συνθήκες του συστήματος, διοχετεύεται νερό για να αποφευχθούν οι ανακρυσταλλώσεις.

// 5.5. // Υπολογισμοί // // Γαλακτώματα (σύμφωνα με το 5.4.2.1): // // περιεκτικότητα (%) σε φορμαλδεΰδη (m/m): 1.2.3.4 // // C · 10-6 · 100 5 · m // = // C · 10-4 5 · m 1.2 // // Λοσιόν, σαμπουάν: (σύμφωνα με το (5.4.2.2): // // Ο τύπος γίνεται: 1.2.3.4 // // C · 10-6 · 100 5· m // = // C · 10-4 5· m 1.2 // // // // μ = η μάζα σε g του δείγματος που υποβάλλεται σε ανάλυση // // C = η συγκέντρωση φορμαλδεΰδης σε μg/100 ml όπως διαβάζεται στην καμπύλη αναφοράς (5.4.1). // 5.6. // Επαναληπτικότητα (1) // // Για περιεκτικότητα σε φορμαλδεΰδη 0,05 % η διαφορά των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών, που πραγματοποιήθηκαν στο ίδιο δείγμα, δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,001 %. // // Για περιεκτικότητα σε φορμαλδεΰδη 0,2 % η διαφορά των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών, που πραγματοποιήθηκσν στο ίδιο δείγμα, δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,005 %.

(1) Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5725.

(1) Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5725.

Προσάρτημα 1

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΛΕΓΜΑΤΟΣ

ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΛΕΓΜΑΤΟΣ

- ξύλινος κύλινδρος:

εξωτερικής διαμέτρου 5 cm στο μέσο του οποίου διανοίγεται τρύπα 1,5 cm. Καρφώνονται τέσσερις χαλύβδινες ακίδες με τρόπο ώστε να είναι ισοδιάστατη (βλέπε σχεδιάγραμμα του κυλίνδρου σχήμα 1 και σχήμα 2). Η απόσταση μεταξύ δύο ακίδων είναι 1,8 cm ενώ απέχουν 0,5 cm από την τρύπα.

- 1 άκαμπτο στέλεχος (είδος αγκίστρου) για το σχηματισμό των θηλιών από σωλήνα teflon.

- Σωλήνας teflon πάχους 1,6 mm εσωτερική διάμετρος 0,3 mm μήκος = 5 μέτρα.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΛΕΓΜΑΤΟΣ

Για να αρχίσει να σχηματίζεται το πλέγμα, πρέπει ο σωλήνας teflon να περάσει, από πάνω προς τα κάτω, μέσα από την κεντρική τρύπα του κυλίνδρου (αφήνοντας να περισσεύουν από τη χαμηλότερη πλευρά περίπου 10 cm σωλήνα, ώστε να είναι δυνατόν να τραβηχτεί ελαφρά η κατασκευαζόμενη αλυσίδα) έπειτα, ο σωλήνας τυλίγεται γύρω από καθεμία από τις τέσσερις ακίδες ώστε να συμπληρωθεί ο πρώτος κύκλος (βλέπε σχήμα 3).

Η είσοδος και η έξοδος του πλέγματος στερεώνεται με δακτυλίους και πιεστικούς κοχλίες προσοχή να μη συνθλιβεί το teflon κατά την ένωση.

Από τη δεύτερη σειρά και για τις επόμενες, ο σωλήνας περνά από την εξωτερική πλευρά κάθε ακίδας για να σχηματισθεί έπειτα θηλιά ως εξής:

- ο σωλήνας της χαμηλότερης σειράς περνά πάνω από το σωλήνα της επόμενης με τη βοήθεια του άκαμπτου στελέχους (βλέπε σχήμα 4).

Η εργασία αυτή επαναλαμβάνεται σε καθεμία από τις ακίδες 1-2-3-4 με τη σειρά και μέχρι να εξαντληθούν τα πέντε μέτρα ή να επιτευχθεί το επιθυμητό μήκος.

Αφήνονται 10 cm σωλήνα περίπου για να κλείσει η αλυσίδα. Ο σωλήνας περνά μέσα από κάθε μια από τις τέσσερις θηλιές και τραβιέται ελαφρά: με τον τρόπο αυτό κλείνει η αλυσίδα.

Σημείωση: Υπάρχουν στην αγορά έτοιμα πλέγματα για αντιδράσεις μεταστήλης (Supelco). Σχήμα του κυλίνδρου

1.2.3 // Σχήμα 1

Σχήμα 2

// // Σχήμα 3

1ος κύκλος

Σχήμα 4

2ος κύκλος

Για να σχηματιστεί η θηλιά λαμβάνεται ο κάτω σωλήνας (συνεχής γραμμή) και φέρεται πάνω από το 2ο σωλήνα (διακεκομμένη γραμμή)

Σχήμα 5

Προσάρτημα 2

1.2 // 1 // = αντλία HPLC (5.3.2) // 2 // = δικλείδα έγχυσης (5.3.4) // 3 // = στήλη με προστήλη // 4 // = αντλία αντιδραστηρίου // 5 // = ταυ χωρίς νεκρό χώρο // 5' // = ταυ (Vortex) // 6-6' // = σύνδεσμος Union χωρίς νεκρό χώρο // 7 // = πλέγμα // 7' // = αντιδραστήρας // 8 // = τρίλαιμη φιάλη με βραστό νερό // 9 // = θερμαντήρας // 10 // = ψυκτήρας // 11 // = ανοξείδωτος σωλήνας - εναλλάκτης θερμότητας // 11' // = εναλλάκτης θερμότητας // 12 // = ανιχνευτής ορατού - υπεριώδους // 13 // = διάταξη μεταστήλης PCRS 520

5.3.5.

5.3.6.

Μέσο έκλουσης Αντιδραστήριο»