ΨΗΦΙΣΜΑ(1)

για τη μετανάστευση

Η Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ,

- συνελθούσα στο Nassau (Μπαχάμες) από τις 11 έως τις 14 Οκτωβρίου 1999,

- έχοντας υπόψη τη συνθήκη του Άμστερνταμ και κυρίως τον τίτλο της IV σχετικά με τις πολιτικές θεώρησης, ασύλου και μετανάστευσης,

- έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη μετανάστευση και τις πολιτικές ασύλου,

- έχοντας υπόψη το άρθρο 5 και το παράρτημα VI της Σύμβασης της Λομέ που υπενθυμίζει την αρχή της μη άσκησης διακρίσεων μεταξύ των μεταναστών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και των μεταναστών από τρίτες χώρες,

- έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου 1950,

- έχοντας υπόψη τη Σύμβαση της Γενεύης σχετικά με την ιδιότητα του πρόσφυγα της 28ης Ιουλίου 1951 η οποία τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης στις 31 Ιανουαρίου 1967,

A. δεδομένου ότι οι συνθήκες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας περιλαμβάνουν οικονομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και πολιτικές προϋποθέσεις για τους μετανάστες των κρατών ΑΚΕ,

B. έχοντας επίγνωση της υποβάθμισης των οικονομιών των χωρών ΑΚΕ και της αύξησης των μεταναστευτικών φαινομένων,

Γ. έχοντας επίγνωση ότι η οικονομική κρίση, η συνεχώς αυξανόμενη ανεργία και οι δυσκολίες χρηματοδότησης της κοινωνικής προστασίας προκάλεσαν σε ορισμένες χώρες της ΕΕ αντιδράσεις απόρριψης ακόμη πιο σημαντικές όσον αφορά τους εργαζόμενους μετανάστες,

Δ. υπογραμμίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν έλαβε επαρκώς μέχρι σήμερα υπόψη το σύνολο των ζητημάτων σχετικά με τους μετανάστες στο πλαίσιο της αναπτυξιακής της συνεργασίας κυρίως όσον αφορά τη συνεργασία με τις χώρες ΑΚΕ,

E. έχοντας υπόψη ότι η διευρυμένη προσέγγιση την οποία υποστηρίζει η ΕΕ όσον αφορά την μεταναστευτική πολιτική είναι ευκταία και απαραίτητη,

ΣΤ. έχοντας υπόψη ότι ο σκοπός της ευρωπαϊκής πολιτικής σχετικά με τη μετανάστευση είναι να περιορίσει τις πιέσεις της μετανάστευσης, να διαχειριστεί τα μεταναστευτικά ρεύματα, να βοηθήσει τους υπηκόους των τρίτων χωρών να αποκτήσουν κανονική διαμονή και να καταπολεμήσει την παράνομη μετανάστευση καθώς επίσης και όλες τις μορφές διάκρισης,

Ζ. έχοντας υπόψη ότι το 20 % των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη λαμβάνει το 85 % του παγκόσμιου εισοδήματος ενώ το 20 % των φτωχότερων λαμβάνει μόνο το 1,4 % και ότι η απόλυτη φτώχεια ωθεί τους πληθυσμούς να εξεύρουν νέες προοπτικές στις ευρωπαϊκές χώρες,

H. υπενθυμίζοντας ότι οι εμφύλιοι πόλεμοι, οι συγκρούσεις μεταξύ κρατών, οι επιβεβλημένοι διωγμοί για πολιτικούς, εθνοτικούς ή ιδεολογικούς λόγους, η τρομοκρατία και η καταστροφή από φυσικές καταστροφές των μέσων επιβίωσης εξαναγκάζουν εκατομμύρια άτομα να διαφύγουν,

Θ. γνωρίζοντας ότι τα ρεύματα διαφυγής και μετανάστευσης δημιουργούνται κυρίως στο εσωτερικό της ίδιας της περιοχής ή της χώρας και έχουν βαριές συνέπειες στην κοινωνική και οικονομική κατάσταση των χωρών και περιοχών οι οποίες συνορεύουν άμεσα,

I. διαπιστώνοντας ότι οι μεταναστεύσεις θεωρούνται ακόμη πολύ συχνά ως μεταναστεύσεις ανθρώπων που φεύγουν για να εργαστούν προκειμένου να ζήσουν την οικογένεια που παραμένει στη χώρα ενώ δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη η αυξανόμενη αναλογία και η ιδιαίτερη κατάσταση των γυναικών μεταναστών οι οποίες ωστόσο υφίστανται συνθήκες εργασίας και επιβίωσης ιδιαιτέρως κακές και προσωρινές,

IΑ. έχοντας υπόψη ότι όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση της Γενεύης και ότι έχουν επομένως αναλάβει να προστατεύουν κάθε άτομο το οποίο φοβάται μήπως εκδιωχθεί για φυλετικούς, θρησκευτικούς, εθνικούς λόγους ή για το λόγο ότι ανήκει σε συγκεκριμένη μία κοινωνική ομάδα, για τις πολιτικές απόψεις του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις,

IΒ. εκφράζοντας την ανησυχία της και τη συγκίνησή της για τον αριθμό των ατόμων που βρίσκουν το θάνατο ενώ επιχειρούν να βρουν καταφύγιο στην ΕΕ και λόγω των απάνθρωπων ορισμένες φορές συνθηκών απώθησης των ατόμων των οποίων απορρίφθηκε το αίτημα χορήγησης ασύλου - γεγονός το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησε στο θάνατο,

IΓ. έχοντας υπόψη ότι πρέπει να εφαρμοστεί μία σαφής διάκριση μεταξύ της πολιτικής ασύλου και της πολιτικής μετανάστευσης,

1. ζητεί την εφαρμογή μίας συνεκτικής πολιτικής της ΕΕ συνεκτικής όσον αφορά τους μετανάστες η οποία θα αντιμετωπίσει τις βαθιές αιτίες της μετανάστευσης και την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις χώρες καταγωγής. Πιστεύει ότι μία παρόμοια πολιτική χρειάζεται μία ολοκληρωμένη προσέγγιση εκ μέρους της ΕΕ στο πλαίσιο της οποίας τα μέτρα σχετικά με εσωτερικά θέματα θα πρέπει να συμβαδίζουν με την εξωτερική πολιτική, την πολιτική ανάπτυξης καθώς επίσης και με τα οικονομικά, κοινωνικά πολιτιστικά και ανθρωπιστικά μέτρα·

2. καλεί την ΕΕ να καταρτίσει ως προς αυτό, μία κατάλληλη πολιτική μετανάστευσης με βάση συστάσεις που προήλθαν από την κοινωνική διάσκεψη της Κοπεγχάγης και να αρχίσει το διάλογο με τους εταίρους ΑΚΕ με σκοπό τη χάραξη προσανατολισμών οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη την κοινωνική πολιτική και την ανάπτυξη μίας "κοινωνίας των πολιτών" στις αναπτυσσόμενες χώρες. Εκτιμά ότι οι υφιστάμενες διαπραγματεύσεις σχετικά με τη σύμβαση μετά-Λομέ θα πρέπει να εξετάσουν αυτό το επείγον ζήτημα·

3. είναι πεπεισμένη ότι τα ζητήματα μετανάστευσης θα πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ και να συμβαδίζουν με τις πολιτικές που διεξάγονται σε τομείς όπως η κοινωνικοοικονομική βοήθεια, ο οικογενειακός προγραμματισμός, η εκπαίδευση και η υγεία, η απασχόληση, η εξάλειψη της φτώχειας και τα ανθρώπινα δικαιώματα·

4. καλεί τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνδυάσουν περισσότερο την ανθρωπιστική βοήθεια με μία διαρκή δέσμευση ούτως ώστε να εξαφανίσουν τις αιτίες των ρευμάτων διαφυγής στις χώρες ΑΚΕ·

5. υπογραμμίζει, ως προς αυτό, τη σημασία της καταπολέμησης της φτώχειας ως πρωταρχικό στόχο της συνεργασίας στην ανάπτυξη, ιδίως για να παραχωρηθούν στους πιο φτωχούς πληθυσμούς, στις χώρες που ανήκουν εδώ και καιρό στην ομάδα ΑΚΕ, μέσα επιβίωσης εξασφαλίζοντάς τους βασικές κοινωνικές υπηρεσίες, όπως βασική εκπαίδευση, στοιχειώδη περίθαλψη, επισιτιστική ασφάλεια και υδατοπρομήθεια·

6. εκτιμά ότι ο καθορισμός μίας συνεκτικής πολιτικής πρόληψης των κρίσεων μπορεί να συμβάλει σε μέγιστο βαθμό στη μείωση των ρευμάτων φυγής που οφείλονται στις στρατιωτικές συγκρούσεις·

7. εκτιμά ότι οι μεταναστευτικές πιέσεις θα πρέπει να μειωθούν με σχέδια εθνικής και περιφερειακής ανάπτυξης, συνεκτικά και σφαιρικά σε συνεργασία με τους τοπικούς πληθυσμούς·

8. υποστηρίζει ότι πρέπει να καταπολεμηθούν οι οικονομικές και κοινωνικές αιτίες της μετανάστευσης μέσω μίας ευέλικτης προσέγγισης η οποία θα βασιστεί σε προγράμματα και θα εξασφαλίσει τη συμμετοχή των οργανισμών ανάπτυξης ενώ πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους νέους των αναπτυσσόμενων χωρών·

9. υπογραμμίζει την ιδιαίτερη σημασία των ενισχύσεων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την επιστροφή των μεταναστών και της στήριξης των δράσεων αποκατάστασης που διεξάγονται σε τοπικό επίπεδο και κρίνει απαραίτητη κυρίως την παροχή στήριξης όσον αφορά τον αφοπλισμό του στρατιωτικού προσωπικού·

10. απευθύνει έκκληση προς τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εντατικοποιήσουν τη συνεργασία με τις διεθνείς οργανώσεις όπως η UNHCR, καθώς επίσης και με τις τοπικές μη κυβερνητικές οργανώσεις στους τομείς της ανθρωπιστικής βοήθειας, των στρατηγικών ρύθμισης των συγκρούσεων και των δράσεων αποκατάστασης·

11. εκφράζει την ανησυχία της μπροστά στην ανησυχητική κατάσταση των εργαζόμενων μεταναστών ΑΚΕ και ενθαρρύνει τις διαπραγματεύσεις σχετικά με τη βελτίωση της κατάστασης τους στο πλαίσιο μίας συνεργασίας και ενός συντονισμού μεταξύ ΕΕ και κρατών ΑΚΕ·

12. πιστεύει απαραιτήτως ότι πρέπει να ληφθεί ορθά υπόψη η κατάσταση των γυναικών μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι οποίες πρέπει να έχουν πρόσβαση στις κοινωνικές παροχές, στις δομές εκπαίδευσης και στα μέσα επικοινωνίας και ότι πρέπει να προστατευθούν από τις μορφές εργασίας που εκμεταλλεύονται τις γυναίκες ως οικιακές βοηθούς ή στη βιομηχανία του έρωτα·

13. επιβεβαιώνει ότι το αίτημα χορήγησης ασύλου αφορά την άσκηση ενός θεμελιώδους δικαιώματος και υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει, λόγω των διεθνών δεσμεύσεών τους, να διασφαλίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του δικαιώματος αυτού·

14. υπογραμμίζει ότι, στην περίπτωση αυτή, πρέπει να γίνει μία προσεκτική διάκριση μεταξύ των ξεχωριστών ζητημάτων που είναι, αφενός, το δικαίωμα χορήγησης ασύλου, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης και το πρωτόκολλο του 1967 και αφετέρου, των πολιτικών μετανάστευσης, οι οποίες πρέπει να αφορούν δράσεις κατά της παράνομης μετανάστευσης και δράσεις σχετικά με την ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών σε ομαλή κατάσταση·

15. εκτιμά ότι πρέπει να ενισχυθεί το νομικό καθεστώς των υπηκόων των τρίτων χωρών που κατοικούν μόνιμα σε ένα από τα κράτη μέλη και ζητεί να διασφαλιστεί σε κάθε περίσταση, κυρίως στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης, ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου καθώς και μία ανθρώπινη μεταχείριση των μεταναστών που είναι παράνομοι·

16. υπογραμμίζει τη σημασία κατάρτισης μίας συνεκτικής και συντονισμένης πολιτικής επαναπατρισμού των παράνομων μεταναστών σε συνεργασία με τις αναπτυσσόμενες χώρες όσον αφορά την επιστροφή των ίδιων των υπηκόων τους·

17. ζητεί από την ΕΕ να αναλάβει τις ευθύνες της εφαρμόζοντας μία πολιτική η οποία διευκολύνει τη δρομολόγηση των χωρών ΑΚΕ στην πορεία της βιώσιμης κοινωνικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης προκειμένου να καταπολεμηθεί το μεταναστευτικό ρεύμα·

18. αναθέτει στους Συμπροέδρους της να διαβιβάσουν το παρόν ψήφισμα στην Επιτροπή, στο Συμβούλιο ΑΚΕ-ΕΕ και στην Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες.

(1) Εγκρίθηκε από τη Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης στις 14 Οκτωβρίου 1999 στο Nassau (Μπαχάμες).