Ψήφισμα [1]

σχετικά με τις φυσικές καταστροφές στις χώρες ΑΚΕ: κοινοτική χρηματοδότηση για την ετοιμότητα (χρηματοδότηση ΕΤΑ) και τη βοήθεια (χρηματοδότηση ECHO)

Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ,

- συνερχόμενη στο Κιγκάλι (Ρουάντα) από τις 19 έως τις 22 Νοεμβρίου 2007,

- έχοντας υπόψη το άρθρο 17, παράγραφος 2, του Κανονισμού της,

- έχοντας υπόψη τη συμφωνία του Κοτονού, και ειδικότερα τα άρθρα 30 (περιφερειακή συνεργασία) και 32 (περιβάλλον και φυσικοί πόροι) της εν λόγω συμφωνίας,

- έχοντας υπόψη την περιβαλλοντική πρωτοβουλία της νέας εταιρικής σχέσης για την ανάπτυξη της Αφρικής (NEPAD),

- έχοντας υπόψη την απόφαση για την αλλαγή του κλίματος και την ανάπτυξη, καθώς και την απόφαση για την υλοποίηση του πράσινου τείχους για την πρωτοβουλία της Σαχάρας, η οποία ελήφθη από τη Συνέλευση της Αφρικανικής Ένωσης κατά τη σύνοδο της στις 29- 30 Ιανουαρίου 2007,

- έχοντας υπόψη την απόφαση αριθ. 3 της 79ης συνόδου του Συμβουλίου Υπουργών ΑΚΕ, που διεξήχθη στο Γκαμπορόν (Μποτσουάνα) στις 4 και 5 Μαΐου 2004, με την οποία επιβεβαιώνεται η ανάγκη συνυπολογισμού των πολιτικών για την απερήμωση και των θεμάτων που σχετίζονται με τις ξηρές χερσαίες εκτάσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν κρίσιμα ζητήματα βιώσιμης διαχείρισης, όπως οι ξηρασίες, η αποψίλωση των δασών και οι υδάτινοι πόροι,

- έχοντας υπόψη την απόφαση αριθ. 3/LXXIX/04 της 4ης συνόδου κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων ΑΚΕ, που διεξήχθη στο Μαπούτο (Μοζαμβίκη) στις 23 και 24 Ιουνίου 2004, στην οποία υπογραμμίζεται η εξαιρετική ευπάθεια πολλών κρατών, περιφερειών και πληθυσμών ΑΚΕ έναντι φυσικών καταστροφών και των περιβαλλοντικών προβλημάτων που τις συνοδεύουν, και στην οποία ενθαρρύνεται η δέσμευση για την υποστήριξη ενεργητικών πρωτοβουλιών με σκοπό την καταπολέμηση αυτών των προβλημάτων,

- έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 8ης και 9ης Μαρτίου 2007, στα οποία υπογραμμίζεται ότι είναι σημαντικό να επιτευχθεί ο στρατηγικός στόχος του περιορισμού της παγκόσμιας μέσης αύξησης της θερμοκρασίας σε 2o C το πολύ σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα,

- έχοντας υπόψη τη συμφωνία της ΕΕ, του Καναδά και της Ιαπωνίας στο πλαίσιο της συνόδου της Ομάδας των 8 στο Heiligendamm, τον Ιούνιο του 2007, να μειώσουν τουλάχιστον κατά το ήμισυ το επίπεδο των παγκοσμίων εκπομπών CO2 έως το 2050,

- έχοντας υπόψη τις εκθέσεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (ΔΕΚΑ), η οποία το 2007 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ ειρήνης, και ειδικότερα την τέταρτη έκθεση αξιολόγησης της ομάδας εργασίας II της ΔΕΚΑ με τίτλο "Επιπτώσεις, προσαρμογή και ευπάθεια",

- έχοντας υπόψη την έκθεση αξιολόγησης του οικοσυστήματος της Χιλιετίας (Millennium Ecosystem Assessment Report), του 2005, στην οποία μελετάται η χρήση και υποβάθμιση πολλών από τους φυσικούς πόρους του πλανήτη,

- έχοντας υπόψη τη σύμβαση πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος (UNFCCC) και το πρωτόκολλο του Κυότο που την συνοδεύει,

- έχοντας υπόψη το πρόγραμμα δράσης "21ος αιώνας", τη δήλωση του Ρίο για το περιβάλλον και την ανάπτυξη και τη δήλωση αρχών για τη βιώσιμη ανάπτυξη των δασών, που εγκρίθηκαν από περισσότερες από 178 κυβερνήσεις στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (UNCED) που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο (Βραζιλία) από τις 3 έως τις 14 Ιουνίου 1992 και οι αρχές των οποίων επιβεβαιώθηκαν με ιδιαίτερη έμφαση στην Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη (WSSD) η οποία διεξήχθη στο Γιοχάνεσμπουργκ (Νότια Αφρική) από τις 26 Αυγούστου έως τις 4 Σεπτεμβρίου 2002,

- έχοντας υπόψη τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της απερήμωσης, η οποία εγκρίθηκε στο Παρίσι στις 17 Ιουνίου 1994 και τέθηκε σε ισχύ στις 26 Δεκεμβρίου 1996,

- έχοντας υπόψη την τελική έκθεση της παγκόσμιας διάσκεψης για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών, της 18- 22 Ιανουαρίου 2005, και ειδικότερα το πλαίσιο δράσης του Hyogo 2005-2015 για την οικοδόμηση της ανθεκτικότητας των εθνών και των κοινωνιών σε φυσικές καταστροφές,

- έχοντας υπόψη το ψήφισμα 57/256 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με την αναθεώρηση της στρατηγικής και του σχεδίου δράσης της Γιοκοχάμα για έναν πιο ασφαλή κόσμο — κατευθυντήριες γραμμές για την πρόληψη, την προετοιμασία και τη μείωση των συνεπειών των φυσικών καταστροφών (Yokohama Strategy and Plan of Action for a Safer World — Guidelines for Natural Disaster Prevention, Preparedness and Mitigation), καθώς και τη διεθνή συνδιάσκεψη "Μπαρμπάντος συν 10" του ΟΗΕ για τα μικρά αναπτυσσόμενα νησιωτικά κράτη, που διεξήχθη στον Μαυρίκιο τον Ιανουάριο του 2005,

- έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά της που εγκρίθηκαν την 1η Απριλίου 1999 στο Στρασβούργο σχετικά με την αλλαγή του κλίματος και τα μικρά αναπτυσσόμενα νησιωτικά κράτη στο πλαίσιο της συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΕ [2], τη 19η Φεβρουαρίου 2004 στην Αντίς Αμπέμπα σχετικά με τις ζημίες που προκαλούν οι κυκλώνες στον Ειρηνικό και Ινδικό Ωκεανό και στην Καραϊβική, καθώς και σχετικά με την ανάγκη ταχείας αντίδρασης σε φυσικές καταστροφές [3], την 25η Νοεμβρίου 2004 στη Χάγη σχετικά με τις ζημίες που προκαλούν οι τυφώνες στην περιοχή της Καραϊβικής [4] και την 24η Νοεμβρίου 2005 στο Εδιμβούργο σχετικά με τις αιτίες και τις συνέπειες των φυσικών καταστροφών [5],

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και Περιβάλλοντος (ΑΚΕ/3802/05),

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι καταστροφές και η εξάντληση των φυσικών πόρων απειλούν σοβαρά τις προσπάθειες μείωσης της φτώχειας και επίτευξης των ΑΣΧ,

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η συνεισφορά των χωρών ΑΚΕ στα αίτια που προκαλούν την αλλαγή του κλίματος είναι αμελητέα, ενώ οι χώρες αυτές υφίστανται με εντονότερο τρόπο τις συνέπειες του φαινομένου· εκτιμώντας ότι η αλλαγή του κλίματος δύναται να επιβραδύνει τον ρυθμό προόδου προς την κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης, είτε άμεσα λόγω της αυξημένης έκθεσης σε αρνητικές συνέπειες, είτε έμμεσα λόγω της διάβρωσης της ικανότητας προσαρμογής,

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αντίκτυπος των φυσικών καταστροφών είναι ιδιαίτερα καταστροφικός για τις αναπτυσσόμενες χώρες, αντιστρέφοντας τα ευεργετικά αποτελέσματα της αναπτυξιακής συνεργασίας, εμποδίζοντας την περαιτέρω ανάπτυξη και την εξάλειψη της φτώχειας και προκαλώντας σοβαρές απώλειες βιοποικιλότητας,

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη ΑΚΕ βρίσκονται αντιμέτωπα με την καίρια πρόκληση της αποτελεσματικής αντιστάθμισης του μακροπρόθεσμου αντικτύπου φυσικών καταστροφών μέσω της ανάπτυξης και ενίσχυσης εθνικών και περιφερειακών δραστηριοτήτων μείωσης του κινδύνου καταστροφών, αποκατάστασης και διαχείρισης,

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες ΑΚΕ προσφέρουν στον κόσμο ευρύ φάσμα υπηρεσιών οικοσυστήματος, χωρίς να αποζημιώνονται αναλόγως,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι νέες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι η Αφρική είναι μία από τις πλέον ευάλωτες ηπείρους έναντι της διακύμανσης του κλίματος λόγω των πολλαπλών πιέσεων που υφίσταται και της χαμηλής ικανότητας προσαρμογής· λαμβάνοντας υπόψη ότι έως το 2020 εκτιμάται ότι περίπου 75 έως 250 εκατομμύρια Αφρικανοί θα είναι εκτεθειμένοι σε αυξημένη πίεση όσον αφορά τους υδάτινους πόρους λόγω της αλλαγής του κλίματος· λαμβάνοντας υπόψη ότι η αγροτική παραγωγή, η αλιεία και η πρόσβαση σε τρόφιμα αναμένεται να υπονομευτούν επίσης σοβαρά,

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αλλαγή του κλίματος αναμένεται ότι έως το 2050 θα έχει οδηγήσει σε μείωση των υδάτινων πόρων σε βαθμό που θα καταστούν ανεπαρκείς για την κάλυψη των αναγκών πολλών μικρών νησιωτικών κρατών, π.χ. στην Καραϊβική και στον Ινδικό και Ειρηνικό Ωκεανό, τα οποία είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας και σε φυσικές καταστροφές,

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι προς τα τέλη του 21ου αιώνα, η προβλεπόμενη άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα επηρεάσει τις πεδινές παράκτιες περιοχές με μεγάλους πληθυσμούς και αναμένεται να οδηγήσει σε επιδείνωση των πλημμυρών, των θαλασσοταραχών θυέλλης, της διάβρωσης και άλλων κινδύνων που αντιμετωπίζουν οι παράκτιες περιοχές, πλήττοντας τους τοπικούς πόρους και τον τουρισμό, απειλώντας οικισμούς, εγκαταστάσεις και ζωτικές υποδομές,

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πιέσεις που δεν σχετίζονται με το κλίμα μπορούν να αυξήσουν την ευπάθεια στην αλλαγή του κλίματος και σε φυσικές καταστροφές, μειώνοντας την ανθεκτικότητα, και μπορούν επίσης να μειώσουν την ικανότητα προσαρμογής και τα αποτελέσματα της πολιτικής πρόληψης και μετριασμού των επιπτώσεων λόγω της χρήσης πόρων για την κάλυψη ανταγωνιστικών αναγκών,

Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι ελάχιστα σχέδια προώθησης της βιωσιμότητας και μείωσης της ευπάθειας έναντι της αλλαγής του κλίματος και των φυσικών καταστροφών περιλαμβάνουν την προώθηση της ικανότητας προσαρμογής,

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η μείωση του κινδύνου καταστροφών είναι πρωτίστως εθνική ευθύνη, και εκτιμώντας ότι είναι αναγκαία η ενίσχυση της συνεργασίας και των εταιρικών σχέσεων σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο,

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα περιβαλλοντικά θέματα, η πρόληψη και η ετοιμότητα για την αντιμετώπιση καταστροφών, καθώς και ο μετριασμός των επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος δεν έχουν ενσωματωθεί σε όλα τα κοινοτικά προγράμματα βοήθειας και στα συναφή μέσα, παρότι είναι σημαντικά για όλες τις χώρες,

ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολιτικές για την προαγωγή της ενεργειακής ασφάλειας και άλλες προσπάθειες μετριασμού των επιπτώσεων τις προσεχείς δεκαετίες θα έχουν σημαντικό αντίκτυπο ως προς τις δυνατότητες επίτευξης χαμηλότερων επιπέδων σταθεροποίησης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου,

ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χρηματοδοτικές ροές προς τις αναπτυσσόμενες χώρες μέσω του Μηχανισμού Καθαρής Ανάπτυξης, του Παγκόσμιου Ταμείου Προστασίας του Περιβάλλοντος και της αναπτυξιακής βοήθειας για τη μεταφορά τεχνολογίας είναι μέχρι στιγμής περιορισμένες και άνισα κατανεμημένες μεταξύ των διαφόρων γεωγραφικών περιοχών,

ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, με το να καταστεί πιο βιώσιμη μέσω της μεταβολής των αναπτυξιακών προτύπων, η ανάπτυξη μπορεί να συμβάλει σημαντικά στον μετριασμό των συνεπειών της αλλαγής του κλίματος, όμως η υλοποίηση ενδέχεται να απαιτήσει επιπλέον πόρους για την υπέρβαση πολλαπλών εμποδίων,

1. τονίζει τους κινδύνους που δημιουργούν οι φυσικές καταστροφές και η αλλαγή του κλίματος για τη βιώσιμη ανάπτυξη, την εξάλειψη της φτώχειας και την επίτευξη των ΑΣΧ· τονίζει επίσης τη σημασία του ΑΣΧ 7 για τη διασφάλιση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας·

2. σημειώνει τον αυξανόμενο αριθμό και συχνότητα των φυσικών καταστροφών, τον καταστροφικό τους αντίκτυπο και την ιδιαίτερη ευπάθεια των φτωχών τμημάτων του πληθυσμού σε αυτές τις περιπτώσεις· υπογραμμίζει την αυξανόμενη δυσκολία της διάκρισης μεταξύ φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, δεδομένου ότι οι κίνδυνοι καθορίζονται όχι μόνο από τα επικίνδυνα φυσικά φαινόμενα αλλά και από την ανθρώπινη δραστηριότητα και την έλλειψη σχεδιασμού·

3. τονίζει ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει μια αποτελεσματική παγκόσμια λύση στο πρόβλημα των φυσικών καταστροφών στις χώρες ΑΚΕ, στο πλαίσιο της οποίας οι βιομηχανικές χώρες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να ηγηθούν της προσπάθειας καταπολέμησης των συνεπειών των αερίων του θερμοκηπίου, τα οποία έχουν συμβάλει στην αλλαγή του κλίματος·

4. καλεί τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των χωρών ΑΚΕ και των κρατών μελών της ΕΕ να διασφαλίσουν ότι η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων δεν προκαλεί μείζονες οικολογικές ανισορροπίες· στο πλαίσιο αυτό, σημειώνει με ανησυχία το γεγονός ότι η υπερεντατική υλοτομία και η παράνομη υλοτομία μπορεί να οδηγήσουν σε απερήμωση και σε άλλες κλιματικές αλλαγές, έναντι των οποίων πρέπει να αναληφθεί δράση μέσω υπεύθυνων και αποτελεσματικών πολιτικών δασοκομίας, κατάλληλων πρακτικών αναδάσωσης και βιώσιμων γεωργικών πρακτικών· καλεί τις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται τους φυσικούς πόρους να συμμορφώνονται με τα περιβαλλοντικά πρότυπα και κανονισμούς·

5. επισημαίνει τις συνέπειες και τις προκλήσεις της αλλαγής του κλίματος, ειδικότερα με τη μορφή των ακραίων καιρικών φαινομένων και της εξάντλησης των φυσικών πόρων, με σοβαρές συνέπειες για την ανάπτυξη και την ασφάλεια, όπως αυξημένη ευπάθεια, συγκρούσεις για τη διεκδίκηση φυσικών πόρων και μετανάστευση λόγω καταστροφών· υπογραμμίζει, συνεπώς, ότι η μείωση του κινδύνου καταστροφών πρέπει να περιλαμβάνει εξίσου την προσαρμογή και τον μετριασμό των επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος·

6. σημειώνει ότι οι φυσικές καταστροφές ενδέχεται να προκαλέσουν μεγάλης κλίμακας μετακινήσεις πληθυσμών και αναγνωρίζει ότι, παρότι η μείωση του κινδύνου καταστροφών είναι πρωτίστως εθνική ευθύνη, οι κυβερνήσεις της ΕΕ και των χωρών ΑΚΕ έχουν υποχρέωση να επιδεικνύουν αλληλεγγύη προς τα κράτη που πλήττονται από τέτοιες καταστροφές·

7. υπογραμμίζει τις προειδοποιήσεις της ΠΟΥ σχετικά με τους εξαιρετικά αυξημένους κινδύνους που δημιουργεί η υπερθέρμανση του πλανήτη για την υγεία στις χώρες του Νότου, ιδίως όσον αφορά την ελονοσία και την όραση, και απευθύνει έκκληση για την ανάληψη δράσης με σκοπό την υποστήριξη μέτρων πρόληψης, βελτίωσης και διαχείρισης αυτών των επιδεινούμενων προβλημάτων υγείας·

8. ζητεί την εφαρμογή μιας συνολικής στρατηγικής βάσει δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος για την ένταξη της μείωσης του κινδύνου καταστροφών, της ετοιμότητας για καταστροφές και των στρατηγικών για την αλλαγή του κλίματος σε όλα τα εθνικά αναπτυξιακά προγράμματα, καθώς και στην κοινοτική αναπτυξιακή πολιτική και την πολιτική στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας· τονίζει ότι οι στρατηγικές αυτές πρέπει να υποστηρίζουν την ανάληψη δράσης από την κοινωνία των πολιτών, τις τοπικές κοινότητες και αρχές στο πλαίσιο μιας μακροπρόθεσμης προσέγγισης για τη μείωση της ευπάθειας έναντι των καταστροφών·

9. καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να βοηθήσουν τις χώρες ΑΚΕ στην κατάρτιση προγραμμάτων για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών, την αλλαγή του κλίματος και την προετοιμασία για κρίσεις τα οποία θα εστιάζονται στους ανθρώπους και τα οποία πρέπει να περιλαμβάνουν στρατηγικές προσαρμογής και μετριασμού των επιπτώσεων, συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, στρατηγικές ετοιμότητας και εκκένωσης, ζώνες ασφαλείας έκτακτης ανάγκης, προγράμματα ασφάλειας και χρηματοδότηση ανθρωπιστικών πόρων για ταχεία διανομή· καλεί επίσης τις χώρες ΑΚΕ να διασφαλίσουν ότι οι παρεμβάσεις αυτές αποτελούν προτεραιότητα σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, με ισχυρές θεσμικές βάσεις για την υλοποίησή τους και λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες ευπαθών ομάδων·

10. καλεί την ΕΕ να διαθέσει τουλάχιστον 10 % επιπλέον χρηματοδότηση στους προϋπολογισμούς ανθρωπιστικής βοήθειας για τη μείωση των κινδύνων από καταστροφές και να αυξήσει σημαντικά τους πόρους για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών και για την προσαρμογή και τον μετριασμό των επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος στο πλαίσιο των προϋπολογισμών αναπτυξιακής βοήθειας, χωρίς να υπονομεύει άλλες προσπάθειες, κυρίως στον τομέα της στοιχειώδους υγείας και εκπαίδευσης·

11. υπογραμμίζει ότι τα κράτη και οι περιφέρειες ΑΚΕ ζητούν τη στήριξη της διεθνούς κοινότητας, η οποία είναι αναγκαία για τη βελτίωση των ικανοτήτων τους σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο ως προς τον μετριασμό των επιπτώσεων των καταστροφών, την ετοιμότητα και την έγκαιρη προειδοποίηση, την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με τη μείωση των καταστροφών και την πρόληψη και αντίδραση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης·

12. εκφράζει τη λύπη της για το πολύ χαμηλό επίπεδο των πόρων που διατίθενται στο μέσο αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών ΑΚΕ-ΕΕ, παρά τις αυξανόμενες ανάγκες, αν και επικροτεί τη δημιουργία του· καλεί την ΕΕ να διαθέσει πρόσθετους πόρους στο εν λόγω μέσο στο πλαίσιο του 10ου ΕΤΑ και άλλων κονδυλίων του κοινοτικού προϋπολογισμού, προκειμένου να παρασχεθεί επαρκής βοήθεια στα κράτη και τις περιφέρειες ΑΚΕ ως προς τη μείωση του κινδύνου καταστροφών και την έκτακτη αρωγή, την ανάπτυξη ικανοτήτων για την αποκατάσταση και την ανάπτυξη και τη χρηματοδότηση βελτιωμένων συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης και ταχείας αντίδρασης·

13. παροτρύνει, συνεπώς, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεχίζει να ενισχύει, στο πλαίσιο του 10ου ΕΤΑ, το μέσο αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών ΑΚΕ-ΕΕ και να επεκτείνει περαιτέρω το πεδίο εφαρμογής του προσφέροντας τουλάχιστον 250 εκατ. ευρώ από τους πόρους που προορίζονται για τη συνεργασία μεταξύ των χωρών ΑΚΕ, χρησιμοποιώντας επίσης τμήμα των πόρων από το προτεινόμενο "αποθεματικό" που έχει ως στόχο να βοηθηθούν οι περιφέρειες και τα κράτη ΑΚΕ, κυρίως τα μικρά νησιωτικά κράτη ΑΚΕ, ώστε να επιτύχουν την πλήρη υλοποίηση σε όλες τις χώρες ΑΚΕ ενός προγράμματος ετοιμότητας και διαχείρισης καταστροφών, καθώς και της μακροπρόθεσμης ανοικοδόμησης μετά την καταστροφή·

14. φρονεί ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ΕΤΑ) χρειάζεται επαρκή χρηματοδότηση προκειμένου να βοηθήσει τις αναπτυσσόμενες χώρες στις προσπάθειές τους με σκοπό την προσαρμογή και τον μετριασμό των συνεπειών της αλλαγής του κλίματος, υπογραμμίζει σε αυτό το πλαίσιο τη σημασία της δημιουργίας ικανοτήτων, της πρόληψης καταστροφών, της εκπαίδευσης, των λειτουργικών υποδομών και της πρόσβασης στα φάρμακα, και επισημαίνει την ανάγκη ανάπτυξης ικανοτήτων στους τομείς της επιστήμης, της αξιολόγησης του αντικτύπου και της προσαρμογής, της πρόβλεψης των κινδύνων, καθώς και της προετοιμασίας έργων στο πλαίσιο του Μηχανισμού Καθαρής Ανάπτυξης·

15. τονίζει την ανάγκη αύξησης της χρηματοδότησης για την ανάπτυξη των αντίστοιχων ανθρώπινων πόρων για την πρόληψη των καταστροφών, την ετοιμότητα, τον μετριασμό των επιπτώσεων και τη διαχείριση και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος, καθώς και για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των χωρών του Νότου σε αυτούς τους τομείς·

16. καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να επιτραπεί η ταχύτερη δυνατή κινητοποίηση επαρκούς χρηματοδοτικής στήριξης για την παροχή έκτακτης και ανθρωπιστικής βοήθειας·

17. τονίζει την ανάγκη συνεχούς ενημέρωσης των περιβαλλοντικών προφίλ των χωρών ΑΚΕ και την ένταξη των πτυχών του περιβάλλοντος στα έγγραφα στρατηγικής ανά χώρα, στα έγγραφα στρατηγικής ανά περιφέρεια και στα θεματικά προγράμματα· υπογραμμίζει τη σημασία της συμμετοχής στη διαδικασία αυτή των εθνικών κοινοβουλίων και της κοινωνίας των πολιτών·

18. φρονεί ότι η αναπτυξιακή πολιτική δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την περιβαλλοντική πολιτική καθώς και άλλες συναφείς πολιτικές και ζητεί την εφαρμογή μιας ολιστικής πολιτικής προσέγγισης για τη βιώσιμη ανάπτυξη, η οποία θα ενσωματώνει τη διάσταση του περιβάλλοντος στα έγγραφα στρατηγικής ανά χώρα και ανά περιφέρεια ΑΚΕ, καθώς και σε όλα τα αναπτυξιακά προγράμματα και σχέδια·

19. ζητεί η παγκόσμια συμμαχία για την κλιματική αλλαγή (Global Climate Change Alliance — GCCA) να αποκτήσει κεντρικό ρόλο στον χειρισμό των θεμάτων πρόληψης και ετοιμότητας έναντι καταστροφών, καθώς και στην προσαρμογή και τη μείωση των επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος·

20. προτρέπει τις κυβερνήσεις των χωρών ΑΚΕ να καταρτίσουν σχέδια πρόληψης και λήψης εκτάκτων μέτρων πριν από κρίσεις τα οποία πρέπει να περιλαμβάνουν στρατηγικές εκκένωσης, ζώνες ασφαλείας έκτακτης ανάγκης, προγράμματα ασφάλειας και χρηματοδότηση ανθρωπιστικών πόρων για ταχεία διανομή·

21. τονίζει την ανάγκη μιας πραγματικά παγκόσμιας προσέγγισης των φυσικών καταστροφών και της αλλαγής του κλίματος και καλεί τη διεθνή κοινότητα να δεσμευτεί υπέρ της εφαρμογής διεθνών προοδευτικών λύσεων· ζητεί, συνεπώς, την έναρξη διαπραγματεύσεων στους κόλπους της διεθνούς διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα με σκοπό την επίτευξη μιας παγκόσμιας και συνολικής συμφωνίας για την περίοδο μετά το 2012, η οποία πρέπει να στηρίζεται στο πρωτόκολλο του Κυότο και να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του·

22. προτρέπει τις ανεπτυγμένες χώρες να διαθέσουν περισσότερους πόρους για τους υπάρχοντες χρηματοδοτικούς μηχανισμούς στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κυότο και να επιδιώξουν να καταστεί δεσμευτική η διάθεση αυτών των συνεισφορών·

23. ζητεί την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, τη μεταφορά τεχνολογίας και την προώθηση της ευαισθητοποίησης, ειδικότερα όσον αφορά τον σχεδιασμό των χρήσεων γης, την οικοδομική δραστηριότητα σε ζώνες κινδύνου, την κατασκευή ασφαλών κτιρίων και την προστασία ζωτικών εγκαταστάσεων·

24. ζητεί τη βελτίωση της περιφερειακής και διεθνούς συνεργασίας προκειμένου να διευκολυνθεί η ανταλλαγή τεχνολογίας των πληροφοριών και των επικοινωνιών και η συνεχής χρηματοδότηση λύσεων χαμηλής τεχνολογίας, όπως το ραδιόφωνο, σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές·

25. καλεί τις χώρες ΑΚΕ να συνάψουν συμφωνίες σε περιφερειακό επίπεδο σχετικά με τη διαχείριση των λεκανών απορροής ποταμών, λαμβάνοντας συντονισμένα μέτρα για τους υδάτινους και τους αλιευτικούς πόρους·

26. παρατηρεί ότι η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως η ηλιακή και η αιολική ενέργεια ή η ενέργεια από βιομάζα, θα μειώσει την εξάρτηση των χωρών ΑΚΕ από το πετρέλαιο, καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να μεταφέρουν την κατάλληλη τεχνολογία και να προσφέρουν επαρκή χρηματοδότηση και παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναθεωρήσει τα κριτήρια, έτσι ώστε να συμπεριληφθούν κριτήρια υπέρ του περιβάλλοντος και σχετικά με την ευπάθεια και τον νησιωτικό χαρακτήρα, ως προς τον καθορισμό της επιλεξιμότητας για πρόσβαση στους πόρους των μέσων για την ενέργεια και τα ύδατα στο πλαίσιο του 10ου ΕΤΑ·

27. καλεί τις χώρες ΑΚΕ και τα κράτη μέλη της ΕΕ να θέσουν έναν συγκεκριμένο στόχο για τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και θεωρεί ότι η ανανεώσιμη ενέργεια πρέπει να τοποθετηθεί στο επίκεντρο των προγραμμάτων αναπτυξιακής συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΕ στο πλαίσιο της συμφωνίας του Κοτονού·

28. αναθέτει στους Συμπροέδρους της να διαβιβάσουν το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο ΑΚΕ-ΕΕ, στην Επιτροπή, στην Αφρικανική Ένωση και στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

[1] Εγκρίθηκε από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ, στις 22 Νοεμβρίου 2007, στο Κιγκάλι (Ρουάντα).

[2] ΕΕ C 271 της 24.9.1999, σ. 30.

[3] ΕΕ C 120 της 30.4.2004, σ. 44.

[4] ΕΕ C 80 της 1.4.2005, σ. 36.

[5] ΕΕ C 136 της 9.6.2006, σ. 22.

--------------------------------------------------