ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΙΣΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΦΘΗΚΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ, ΤΗΣ ΚΑΡΑΪΒΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΑΚΕ-ΕΕ)

ΨΗΦΙΣΜΑ () για τις μελλοντικές σχέσεις μεταξύ των χωρών ΑΚΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ,

- συνελθούσα στο Λουξεμβούργο από τις 23 έως τις 26 Σεπτεμβρίου 1996,

- έχοντας υπόψη την έκθεση σχετικά με τις μελλοντικές σχέσεις μεταξύ των χωρών ΑΚΕ και της ΕΕ (έγγρ. ΑΚΕ-ΕΕ 1793/96),

- έχοντας υπόψη το «Σχέδιο δράσης του Ντακάρ» που ενέκρινε κατά τη σύνοδό της από τις 30 Ιανουαρίου 1995 έως τις 3 Φεβρουαρίου 1995 (),

- έχοντας υπόψη τις διαπραγματεύσεις για την τροποποίηση της 4ης Σύμβασης Λομέ, οι οποίες ολοκληρώθηκαν με την υπογραφή της συμφωνίας της 4ης Νοεμβρίου 1995,

Α. έχοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 366 της 4ης Σύμβασης Λομέ, 18 μήνες πριν από την εκπνοή της στις 29 Φεβρουαρίου 2000 πρόκειται να αρχίσουν διαπραγματεύσεις σχετικά με τις μελλοντικές σχέσεις μεταξύ των χωρών ΑΚΕ αφενός και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της αφετέρου,

Β. έχοντας υπόψη ότι ο διάλογος σχετικά με τη συνέχιση των σχέσεων πρέπει να αρχίσει το ταχύτερο δυνατόν, λόγω της πολυπλοκότητας του θέματος, των διακυβευομένων συμφερόντων και του μεγάλου αριθμού των συμμετεχόντων, καθώς και ενόψει της προγραμματισμένης για το 1997 συνάντησης των επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων των χωρών ΑΚΕ,

Γ. έχοντας υπόψη ότι στο διάλογο αυτό πρέπει να συμμετέχουν, εκτός από πολιτικούς και τεχνοκράτες, εκπρόσωποι των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων, κοινωνικοί φορείς, μη κυβερνητικές οργανώσεις, ακαδημαϊκοί και ερευνητικά ιδρύματα, τόσο στα κράτη μέλη της ΕΚ, όσο και στις χώρες ΑΚΕ,

Δ. επισημαίνοντας ότι η Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης, ως δημοκρατικά νόμιμη αρχή των λαών της ΕΚ και των χωρών ΑΚΕ, προτίθεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο ως φόρουμ για την επεξεργασία θέσης σχετικά με τους νέους προσανατολισμούς των σχέσεων και τη διαμόρφωσή τους, καθώς και την κινητοποίηση της κοινής γνώμης,

Ε. έχοντας υπόψη τους στόχους της ΕΕ στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, καθώς και στον τομέα της πολιτικής ασφάλειας και ανάπτυξης, σύμφωνα με τα άρθρα Β, Γ και 130 Υ της Συνθήκης του Μάαστριχτ 7 έχοντας ακόμη υπόψη το γεγονός ότι η ΕΕ αποτελεί μία κοινότητα αξιών που υπερασπίζεται τα δικαιώματα του ανθρώπου και το δικαίωμα για μία αξιοπρεπή ζωή,

ΣΤ. έχοντας υπόψη ότι μετά την υπογραφή της 4ης Σύμβασης Λομέ η διεθνής κατάσταση έχει μεταβληθεί ριζικά με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, την έμφαση στην πολιτική ασφάλειας και την οικονομική πολιτική, τον εντονότερο ανταγωνισμό λόγω της αυξανόμενης ελευθέρωσης και διεθνοποίησης της οικονομίας, τη βαθειά οικονομική αναδιάρθρωση και την επαναστατική πρόοδο της τεχνολογίας ιδιαίτερα στον τομέα της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών,

Ζ. επισημαίνοντας ότι οι αλλαγές αυτές έχουν δημιουργήσει ευκαιρίες και κινδύνους για τις χώρες ΑΚΕ, εκ των οποίων ορισμένες έχουν επιτύχει ικανοποιητική πρόοδο στον τομέα των οικονομικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων, παρότι άλλες ευρίσκονται ακόμη σε επισφαλή θέση,

Η. επισημαίνοντας ότι άνω του ημίσεος των χωρών ΑΚΕ συγκαταλλέγονται στις ολιγότερο αναπτυγμένες χώρες της γης και ότι η καταφανής επιδείνωση της κοινωνικοοικονομικής τους κατάστασης οφείλεται σε εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες, ενώ οι ενδιαφερόμενες χώρες δεν είναι σε θέση να προωθήσουν εξ ιδίων δυνάμεων τη διαδικασία ανάκαμψης,

Θ. επισημαίνοντας ότι τα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής που επέβαλε το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα προς «ανόρθωση» της οικονομίας των χωρών ΑΚΕ επιδείνωσαν μάλλον τις κοινωνικο-οικονομικές δυσχέρειες: περιορισμός του προϋπολογισμού των κοινωνικών τομέων εις βάρος της πλειοψηφίας του πληθυσμού, εξασθένηση της εξουσίας του δημοσίου και αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας,

Ι. επισημαίνοντας ότι η επικείμενη διεύρυνση της ΕΚ θα δημιουργήσει σημαντικές οικονομικές εντάσεις και μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την επαναξιολόγηση των συμφερόντων στον τομέα της εξωτερικής και αναπτυξιακής πολιτικής,

ΙΑ. επισημαίνοντας ότι η εξάρτηση των χωρών ΑΚΕ από τις χώρες του Βορρά, η κατάρρευση της αγοραστικής δύναμης, η επιδείνωση του χρέους και των όρων συναλλαγής και οι επιδοτούμενες εξαγωγές της ΕΕ υπονόμευσαν μεταξύ άλλων και την αυτόνομη ανάπτυξη των χωρών ΑΚΕ,

ΙΒ. επισημαίνοντας τις επιτυχίες και αποτυχίες της αναπτυξιακής συνεργασίας που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα στο πλαίσιο της Σύμβασης Λομέ, καθώς και τις επιφυλάξεις μεγάλων τμημάτων της κοινής γνώμης όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και τη σκοπιμότητα της παραδοσιακής αναπτυξιακής βοήθειας,

ΙΓ. επισημαίνοντας τις πολεμικές συγκρούσεις και εσωτερικές αντιπαραθέσεις σε ορισμένες χώρες ΑΚΕ, οι οποίες επιφέρουν μεγάλα δεινά για τον πληθυσμό, δημιουργούν κύματα προσφύγων και απειλούν να αποσταθεροποιήσουν τις γειτονικές χώρες,

ΙΔ. επισημαίνοντας ότι, παρά το Stabex και το Sysmyn, διαβρώθηκαν οι εμπορικές προτιμήσεις υπέρ των χωρών ΑΚΕ: το μερίδιο των χωρών ΑΚΕ στην ευρωπαϊκή αγορά μειώθηκε από 7 % το 1975 σε 3,7 % το 1993, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, υπό την αιγίδα της παγκόσμιας οργάνωσης εμπορίου, να επιδεινώσει περαιτέρω την περιθωριοποίηση των χωρών ΑΚΕ γενικά και των αφρικανικών χωρών ειδικότερα,

ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη τα πολυάριθμα κοινά συμφέροντα της ΕΕ και των χωρών ΑΚΕ, όπως και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν από κοινού στην επίλυση παγκόσμιων προβλημάτων στον τομέα της ασφάλειας και της σταθερότητας, της μετανάστευσης, των περιβαλλοντικών ζητημάτων και της καταπολέμησης των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας,

1. διαπιστώνει ότι η διεθνής συνεργασία υπαγορεύεται όλο και συχνότερα από παράγοντες οικονομικής φύσης που σχετίζονται με το πρόβλημα της ασφάλειας, και ότι η αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ του Βορρά και του Νότου περνάει στο περιθώριο κυρίως λόγω της όλο και εντονότερης τάσης για ανεπιφύλακτη ελευθέρωση χωρίς να λαμβάνονται επ` ουδενί υπόψη οι υφιστάμενες ισορροπίες στα πλαίσια των διεθνών εμπορικών σχέσεων 7

2. θεωρεί ότι οι τάσεις αυτές θέτουν σε κίνδυνο την ανάπτυξη ειρηνικής και αξιόπιστης διεθνούς συνεργασίας, λόγω των διακυβευομένων διεθνών συμφερόντων, και ότι υποσκάπτουν το στόχο της γεφύρωσης του συνεχώς αυξανομένου χάσματος μεταξύ του βιοτικού επιπέδου του Βορρά και του Νότου 7

3. καλεί τα κράτη μέλη που συνεδριάζουν στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, κατά την εξέταση των θεμάτων της κοινής εξωτερικής πολιτικής, να δώσουν την δέουσα προσοχή στην αναπτυξιακή πολιτική, διότι ο εξαιρετικά χαμηλός δείκτης ανάπτυξης που παρουσιάζουν πολλές χώρες ενέχει κινδύνους για την παγκόσμια ανάπτυξη 7

4. ζητεί εκ νέου την εγγραφή των ΕΤΑ στον προϋπολογισμό, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ο δημοκρατικός τους έλεγχος 7

5. για το λόγο αυτό είναι πεπεισμένη ότι, και μετά την εκπνοή της 4ης Σύμβασης Λομέ το Φεβρουάριο του 2000, πρέπει να συνεχιστεί η αναπτυξιακή συνεργασία με τις χώρες ΑΚΕ για την ενίσχυση των οικονομικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων που έχουν αναλάβει, καθώς και της διαδικασίας οικονομικής ανάκαμψης και βιώσιμης ανάπτυξης προκειμένου να τους δοθεί η δυνατότητα να ξεπεράσουν τις διαρθρωτικές τους αδυναμίες, να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους και να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της κοινωνικο-οικονομικής τους ανάπτυξης 7

6. υπογραμμίζει τα επιτεύγματα της Σύμβασης Λομέ που συνίστανται στην ανάπτυξη σφαιρικής και στενής αναπτυξιακής συνεργασίας η οποία βασίζεται σε εταιρικές σχέσεις με μακροπρόθεσμες προοπτικές και η οποία έχει συμβάλει σημαντικά στο διάλογο Βορρά-Νότου και στην αμοιβαία κατανόηση των λαών 7 τονίζει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στο πλαίσιο της Σύμβασης Λομέ όσον αφορά τη διαδικασία εκδημοκρατισμού και το σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου σε πολλές χώρες ΑΚΕ 7 τονίζει ότι η συνεργασία αυτή πρέπει να συνεχιστεί με τις απαραίτητες προσαρμογές στη νέα κατάσταση 7

7. καλεί τους πολιτικούς αρχηγούς των χωρών ΑΚΕ και της ΕΕ να δρομολογήσουν δημόσια συζήτηση σχετικά με τη συνέχιση των σχέσεων, στην οποία θα συμμετέχουν οι εκπρόσωποι όλων των σημαντικών ομάδων των κοινωνικών υπηρεσιών, οι οικονομικοί και κοινωνικοί εταίροι, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις και τα ερευνητικά ιδρύματα, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα λαμβάνονται περισσότερο υπόψη τα συμφέροντα όλων όσων συμμετέχουν στην αναπτυξιακή διαδικασία 7

8. πιστεύει ότι είναι πολλαπλά τα αίτια της φτώχειας: π.χ., τα χαμηλότατα ή ανύπαρκτα εισοδήματα του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού της Αφρικής, η διόγκωση του χρέους, τα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής και η ελευθέρωση του παγκόσμιου εμπορίου 7 πρέπει κατά συνέπεια να καταπολεμηθούν τα αίτια της φτώχειας και όχι οι επιπτώσεις της 7

9. απευθύνει έκκληση προς τους πολιτικούς της ΕΕ και τους εκπροσώπους του οικονομικού και δημοσιογραφικού κλάδου να εξάρουν δημοσίως τη σημασία της αναπτυξιακής συνεργασίας με τις χώρες ΑΚΕ για την αποτελεσματική καταπολέμηση της φτώχειας, καθώς και για την εξυπηρέτηση κοινών συμφερόντων με τις χώρες ΑΚΕ στους τομείς της ασφάλειας, του περιβάλλοντος και της οικονομίας 7

10. λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει κλονιστεί ιδιαίτερα η εμπιστοσύνη μέρους του πληθυσμού της ΕΕ στην αποτελεσματικότητα της αναπτυξιακής συνεργασίας, πιστεύει ότι οι πολιτικοί αρχηγοί των χωρών ΑΚΕ πρέπει να επιβεβαιώσουν, στο πλαίσιο μιας δημόσιας εκστρατείας στην ΕΕ, το ενδιαφέρον των λαών τους για τη συνέχιση της αναπτυξιακής συνεργασίας με την ΕΕ, ώστε να εξασφαλίσουν πολιτική υποστήριξη για αυτό το σημαντικό έργο και να υπογραμμίσουν την προσήλωσή τους σε αυτό 7

11. υπογραμμίζει, επικαλούμενη τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, την αρμοδιότητα της ΕΕ για μία κοινή εξωτερική και αναπτυξιακή πολιτική και τονίζει ότι είναι σημαντική η ανάληψη κοινής δράσης των κρατών μελών στους διεθνείς οργανισμούς στο πλαίσιο της αναπτυξιακής συνεργασίας 7 τονίζει τα πλεονεκτήματα της πολυμερούς αναπτυξιακής βοήθειας για τις δικαιούχους χώρες όσον αφορά την επιδίωξη των στόχων της αναπτυξιακής πολιτικής, τη μακροπρόθεσμη διάθεση επαρκών χρηματικών ποσών και το συντονισμό των δράσεων 7

12. θεωρεί ευκταίο να γίνουν σεβαστές οι ιδιαιτερότητες των διαφόρων κατηγοριών των χωρών ΑΚΕ, όπως αναγνωρίζονται από τη Σύμβαση Λομέ κατά τον καθορισμό των μέσων της αναπτυξιακής συνεργασίας, λαμβάνοντας υπόψη τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης και τις διαφορετικές ανάγκες των χωρών ΑΚΕ, καθώς και τον περιφερειακό προσανατολισμό των μεμονωμένων χωρών 7

13. υποστηρίζει το ενδεχόμενο προσχώρησης νέων κρατών στη Σύμβαση Λομέ από πλευράς ΑΚΕ, οι οποίες θα διακρίνονται από βαθμό ανάπτυξης παρεμφερή προς αυτόν των χωρών ΑΚΕ, ούτως ώστε να βελτιωθεί συνολικά ο συντονισμός της αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ 7

14. τονίζει τη σημασία νέων μέσων συνεργασίας που θα επιτρέπουν να αποφευχθούν οι ακαμψίες και στρεβλώσεις των παραγωγικών και εμπορικών δομών και με τον τρόπο αυτό θα ανοίξουν το δρόμο προς τις απαιτούμενες διαρθρωτικές μεταβολές και την προοδευτική ενσωμάτωση στην παγκόσμια οικονομία 7

15. πιστεύει ότι οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις στις χώρες ΑΚΕ πρέπει να αποσκοπούν στην ικανοποίηση των αναγκών της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού και στην καταπολέμηση της απόλυτης φτώχειας 7

16. υποστηρίζει ότι πρέπει να μελετηθούν μηχανισμοί για την πρόληψη ή την επίλυση των κρίσεων, οι οποίοι θα συμβάλλουν στην αποφυγή τέτοιων συγκρούσεων ή τουλάχιστον στον περιορισμό τους 7 στο σημείο αυτό επισημαίνει τις βαρύνουσες συνέπειες και το υψηλό κόστος που δημιουργεί η πολιτική αδράνεια 7

17. θεωρεί ότι χρειάζεται να δημιουργηθεί στενότερη σχέση μεταξύ των ευρωπαϊκών οργάνων και των χωρών ΑΚΕ προς βελτίωση των γνώσεων και προς σύγκριση των νομοθετικών τους συστημάτων, ιδίως όσον αφορά τη δικαιοσύνη, όπου η ανικανότητα εφαρμογής του δικαίου δημιουργεί καταστάσεις ατιμωρησίας και ανασφάλειας, οι οποίες αποτελούν βασικά αίτια διαμαχών 7

18. καλεί τα κράτη μέλη και τις χώρες ΑΚΕ να συνεργαστούν στενά προς υλοποίηση των νομοθετικών μέσων που θα επιτρέψουν τη συντονισμένη και συνεκτική καταπολέμηση των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας, σεβόμενοι όμως την αρχή της επικουρικότητας 7

19. πρεσβεύει ότι, καθώς προχωρεί η διαδικασία εκδημοκρατισμού και η υιοθέτηση των θεμελιωδών αρχών της οικονομίας της αγοράς, πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία σχετικά με το ρόλο και τις υποχρεώσεις του κράτους σε σχέση με την κοινωνία και τις οικονομικές δραστηριότητες 7 θεωρεί επίσης ότι η αναπτυξιακή συνεργασία δεν κατόρθωσε να επιτύχει τα επιθυμητά αποτελέσματα εν μέρει διότι δεν υπήρχαν οι θεσμικές και διοικητικές προϋποθέσεις για μία αποτελεσματική αναπτυξιακή συνεργασία 7 για το λόγο αυτό πιστεύει ότι πρέπει να καταβληθούν εντονότερες προσπάθειες για τη δημιουργία βιώσιμων θεσμικών οργάνων και αποτελεσματικής διοίκησης, και να θεσπιστεί το νομικό, οικονομικό και χρηματοπιστωτικό πλαίσιο εντός του οποίου πρέπει να εγγραφεί η ιδιωτική πρωτοβουλία 7

20. θεωρεί ότι η σύμβαση που θα αποτελέσει συνέχεια της Λομέ IV θα πρέπει να παρέχει με τη διατύπωσή της περισσότερες δυνατότητες για τη μεταφορά της χρηματοπιστωτικής και τεχνικής συνεργασίας προς άλλα όργανα, πέραν των κεντρικών κυβερνήσεων, και να αναθέτει σε μεγαλύτερο βαθμό την πραγματοποίηση της συνεργασίας σε αποκεντρωμένα όργανα, όπως οι περιφερειακές και τοπικές αρχές, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι συνεταιρισμοί, τα συνδικάτα, οι εκκλησίες και τα ιδρύματα επιμόρφωσης και έρευνας 7

21. θεωρεί σημαντικό να ενισχύει πρωτίστως η αναπτυξιακή συνεργασία την ικανότητα της χώρας εταίρου να ανταποκριθεί στις ανάγκες της κοινωνικής πρόνοιας στους τομείς της διατροφής, της υγείας και της εκπαίδευσης, προκειμένου να καταπολεμηθούν οι συνέπειες της φτώχειας και της κοινωνικής αδικίας 7

22. ζητεί, η σύμβαση που θα αποτελέσει συνέχεια της Λομέ IV να προσανατολίσει με τη διατύπωσή της περισσότερο τους διάφορους τομείς συνεργασίας προς το στόχο προτεραιότητας για την καταπολέμηση της φτώχειας και, κατά συνέπεια, να λαμβάνει περισσότερο υπόψη τις πλέον μειονεκτούσες ομάδες, όπως τις γυναίκες, τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, τους ανάπηρους, τους πρόσφυγες και τις εθνοτικές μειονότητες 7

23. εμμένει επί της σημασίας του να προωθηθεί η κουλτούρα, όχι μόνο στο πλαίσιο της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, αλλά και σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις, προκειμένου να επιτραπεί η ολοκλήρωση μεταξύ των λαών σε πλαίσιο σεβασμού των διαφορών φυλής, εθνότητας και έκφρασης 7

24. θεωρεί απαραίτητο να θεσπιστούν και συντονιστούν διαδικασίες εκπαίδευσης και επιμόρφωσης, από την υποχρεωτική εκπαίδευση έως τα πλέον ειδικευμένα επίπεδα 7

25. τονίζει τη σημασία της παροχής νέων υγειονομικών δομών και της προώθησης της συνεργασίας μεταξύ των ιδρυμάτων έρευνας και αναλύσεων που έχουν αναλάβει ως κύριο έργο τους την αντιμετώπιση μεταδοτικών ασθενειών όπως το AIDS και η ελονοσία, οι οποίες δυστυχώς σημειώνουν σήμερα σημαντική άνοδο 7

26. καλεί τις χώρες ΑΚΕ να θεσπίσουν στην επικράτειά τους τις προτεραιότητες όσον αφορά τις απαιτούμενες παρεμβάσεις για την προστασία και διαφύλαξη του περιβάλλοντος 7

27. πιστεύει ότι στη σύναψη συμφωνιών στο μέλλον πρέπει να συμμετέχουν σε μεγαλύτερο βαθμό απότι μέχρι τούδε οι αναπτυξιακοί φορείς, οι ηγετικές δυνάμεις της δημόσιας ζωής, οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες και ότι πρέπει να ενισχυθεί η σύσταση και διεύρυνση μικρομεσαίων επιχειρήσεων 7 για το λόγο αυτό υποστηρίζει ότι πρέπει να διατεθούν τα δέοντα μέσα για την προώθηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας 7

28. εμμένει όμως επίσης ότι η εντεταμένη επικέντρωση της συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΕ στην υποστήριξη των ιδιωτικών επιχειρήσεων δε θα πρέπει να αποβεί εις βάρος της καταπολέμησης της φτώχειας και της ικανοποίησης των κοινωνικών δικαιωμάτων ολόκληρου του πληθυσμού, και ότι δε θα πρέπει να ξεχάσουμε ότι η ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα πρέπει να έχει ως στόχο τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του συνόλου του πληθυσμού και να λαμβάνει δεόντως υπόψη τις θεμελιώδεις αρχές της κοινωνικής ισορροπίας, της οικολογίας και της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης 7

29. εμμένει ότι, καθώς προχωρεί η διαδικασία ελευθέρωσης, πρέπει να προωθηθεί εντονότερα το εμπόριο διατηρώντας όσο το δυνατόν περισσότερο το προτιμησιακό καθεστώς του οποίου απολαύουν οι χώρες ΑΚΕ όσον αφορά την πρόσβαση των προϊόντων τους στις αγορές, ενισχύοντας όμως ταυτόχρονα την ανταγωνιστικότητα και προωθώντας τη διαφοροποίηση των εξαγωγών και το άνοιγμα νέων αγορών 7

30. επαναδιατυπώνει την άποψη ότι η σύμβαση που θα αποτελέσει συνέχεια της Λομέ IV δε θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στα υπάρχοντα όργανα και μέσα, ιδίως τα ισχύοντα για ορισμένα βασικά προϊόντα, αλλά θα πρέπει να στοχεύει επίσης στην εξασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας και υλοποίησης των μέσων αυτών, δεδομένου ότι πολλά κράτη ΑΚΕ εξακολουθούν να εξαρτώνται από αυτά τα ζωτικής σημασίας για την επιδίωξη της κοινωνικοοικονομικής τους ανάπτυξης μέσα 7

31. επισημαίνει τις μεγάλες δυνατότητες της περιφερειακής συνεργασίας για τη διασυνοριακή χρησιμοποίηση των πόρων, τη διεύρυνση των αγορών πώλησης, την εκμετάλλευση συγκριτικών πλεονεκτημάτων και την ένταξη στη διεθνή οικονομία 7 για το λόγο αυτό πιστεύει ότι στη σύναψη μιας μελλοντικής συμφωνίας πρέπει να προωθηθεί εντονότερα η περιφερειακή συνεργασία 7

32. πρεσβεύει ότι η αποτελεσματικότητα της αναπτυξιακής συνεργασίας θα διαδραματίσει στο μέλλον ένα ακόμη σημαντικότερο ρόλο από ότι μέχρι τώρα και ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δημοκρατικών αρχών και των αρχών του διεθνούς δικαίου, καθώς και της αρχής της υπεύθυνης και διαφανούς δημόσιας διοίκησης («good governance») θα αποτελέσει θεμελιώδη βάση της συνεργασίας αυτής 7 ζητεί οι χρηματοδοτικοί πόροι να διατίθενται κυρίως για δράσεις που έχουν αποδεδειγμένες θετικές κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις 7 θεωρεί ότι πρέπει απαραιτήτως να πραγματοποιούνται και να δημοσιεύονται συστηματικές αξιολογήσεις των ήδη εκτελεσθέντων προγραμμάτων για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των μελλοντικών σχεδίων 7

33. θεωρεί ότι εάν δε διαγραφεί το χρέος τουλάχιστον των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών ΑΚΕ δεν είναι δυνατή η σταθερή βελτίωση της κοινωνικοοικονομικής τους κατάστασης και για το λόγο αυτό καλεί τις κυβερνήσεις των κρατών μελών να απαλλάξουν τις χώρες αυτές από το δημόσιο χρέος τους σε διμερή βάση, να μεσολαβήσουν για την απαλλαγή των χωρών αυτών από τα χρέη τους στους πολυμερείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και να μεριμνήσουν για την ανακούφιση των υπολοίπων χωρών ΑΚΕ από το δημόσιο χρέος τους 7

34. αποφασίζει τη σύσταση ομάδας εργασίας η οποία θα συμμετέχει στις προπαρασκευαστικές εργασίες για τις διαπραγματεύσεις που αφορούν τις μελλοντικές σχέσεις μεταξύ των χωρών ΑΚΕ και της ΕΕ, καθώς και στις ίδιες τις διαπραγματεύσεις 7 υπενθυμίζει στο σημείο αυτό το ψήφισμά της της 28ης Σεπτεμβρίου 1995 () 7

35. αναθέτει στους συμπροέδρους της να διαβιβάσουν το παρόν ψήφισμα και την σχετική έκθεση προς το Συμβούλιο ΑΚΕ-ΕΕ, το Συμβούλιο και την Επιτροπή της ΕΕ, καθώς και στα εθνικά κοινοβούλια των κρατών μελών της ΕΕ.