Otrzymane gratulacje i życzenia

Krótka historia powstania Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Hajnówce.



Szanowni Państwo,

Zazwyczaj dzieje się tak, że jeśli zachodzi potrzeba powołania określonej placówki do życia – to na ogół opracowuje się precyzyjny plan jej powstania, między innymi sposób i czas realizacji planu, lokalizacje, budżet, itp., albo część tych elementów jest już gotowych do dyspozycji powstającej placówki. Poradnia w Hajnówce powstała w trybie nieco odmiennym, o czym krótko opowiem.

W latach 1964-1974 pracowałam jako nauczycielka w szkole podstawowej nr2. w Hajnówce i lubiłam swoją pracę. Ale też od początku bardzo interesowały mnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania poradni jako placówek pomocniczych w procesie kształcenia i wychowania. Marzyłam o pracy w takiej placówce, a w Hajnówce wówczas poradni jeszcze nie było. Najbliższą poradnią była Poradnia w Bielsku Podlaskim, odległym od Hajnówki około 30 kilometrów. Zaczęłam się interesować ewentualną możliwością pracy w Poradni w Bielsku Podlaskim, zdając sobie sprawę z trudności związanych z dojazdami do pracy. Początkowo szans na pracę w Poradni w Bielsku nie było. Około połowy roku 1974 taka możliwość zaczęła się zarysowywać - postanowiłam swoje plany zawodowe przedstawić przede wszystkim w Inspektoracie Oświaty w Hajnówce – i tak też się stało. W bezpośredniej rozmowie Pan inspektor wyraził opinie, iż może lepiej otworzyć poradnię na terenie Hajnówki, zamiast dojeżdżania do Bielska, proponując mi wykonanie tego zadania jako przyszłej dyrektor tej placówki, o ile wyrażę zgodę na przyjęcie nowych obowiązków.

Byłam zaszokowana i jednocześnie szczęśliwa. Zaszokował mnie ogrom pokładanego zaufania ze strony władz oświatowych i szczęśliwa, że otworze wymarzoną i potrzebną poradnię, jednocześnie będąc świadoma ogromu wyzwań i obowiązków które mnie czekały. Podjęłam to wyzwanie - zostałam dyrektorem poradni, która nie istniała, nie miała kadry, budżetu, jakiegokolwiek zaplecza czy nawet pomieszczenia, w którym można by było zacząć pracę. To wszystko trzeba było zorganizować od zera. Początki były trudne, ale dzięki bezinteresownej pomocy Grona Nauczycielskiego, całego Wydziału Oświaty, Urzędu Miasta i życzliwości zwykłych ludzi - krok po kroku realizowałam ideę powołania poradni w życie. Na początku najpilniejszym zadaniem do wykonania (ale i sporym problemem) było znalezienie odpowiedniej siedziby i skompletowanie kadry poradni.

Na pierwszą siedzibę poradni udało się znaleźć kilka pomieszczeń w budynku dworca PKS - co dzisiaj może być szokiem -bez zaplecza czy nawet toalety, w hałasie tłumu podróżujących ludzi. Było to już miejsce, gdzie można było w końcu zacząć pracę, ale ze względu na otoczenie tylko na krótki okres. Kolejna siedziba – to jednopiętrowy budynek przy ulicy Buczka, już wyraźnie lepszy od poprzedniego. Na parterze funkcjonował sklep z odzieżą używaną, a Poradnia mieściła się na piętrze w kilku pokoikach, które po odpowiednim przygotowaniu służyły nam do codziennej pracy. Chociaż do ideału było daleko to już właśnie w tym miejscu rozpoczęto pracę merytoryczną Poradni w dużo szerszym zakresie. Ostatnia lokalizacja w centrum miasta przy ulicy Piłsudskiego jest nadal aktualnym adresem Poradni, a jeśli kiedyś miałaby się zmienić to życzę - tylko na lepszą!

Poradnia jednak to nie tylko mury i adres, ale jej głównym filarem jest kadra. Na początku, aby zacząć pracę merytoryczną wspierali mnie koledzy z okolicznych placówek, ofiarnie dojeżdżając do Hajnówki do pracy z dziećmi, kiedy ja nadal poszukiwałam pracowników merytorycznych. Moim pierwszym działaniem w tym zakresie było wysłanie ofert zatrudnienia psychologów na pełny etat do uczelni kształcących tych specjalistów, gdyż na naszym terenie odczuwalny był deficyt przedstawicieli tego zawodu. Z Urzędem Miasta uzgodniono kwestie mieszkań dla przyjezdnych na stałe psychologów. Jedocześnie nawiązałam kontakty z Poradnią Wojewódzką w Białymstoku, z Centralna Poradnią w Warszawie, z Panią Wizytator do spraw poradnictwa w Kuratorium Oświaty w Białymstoku w celu konsultowania spraw związanych z funkcjonowaniem Poradni, aby uniknąć błędów przy tworzeniu nowej placówki.

W końcu udało się znaleźć specjalistów wśród Hajnowian, zbudować zespół ludzi z pasja i powołaniem, którzy nieśli wsparcie i pomoc najważniejszym – naszym dzieciom. Krótko przedstawię początkowy zespół kadrowy Poradni. Byli to Pedagodzy: Irena Kisielewska, Halina Grosz, Halina Wasiluk. Psycholodzy: Irena Małyszko, Katarzyna Bodakowska, Anna Kowalska, Andrzej Grosicki. Logopedzi: Cyra Tokarzewicz, Anna Januszkiewicz. Pracownice Sekretariatu: Pani Ula, niestety ze względu na wiek nie pamiętam nazwiska, Maria Siegień wieloletnia szefowa sekretariatu. O porządki i ład w poradni dbała Pani Maria Bachmat.

Po 40 latach pracy odeszłam na emeryturę, cieszę się ze nasze wysiłki zostały docenione a dzięki wspaniałym ludziom Poradnia nadal istnieje, rozwija się i pomaga. Dziękuję Wam za to.

Dziękuję również wszystkim którzy wspierali mnie w pracy nad powołaniem Poradni.

Krystyna Janicka