Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej

Przemianowanie ZWZ na AK miało na celu podkreślenie, że siły te stanowią podziemne Wojsko Polskie, podporządkowane Naczelnemu Wodzowi i Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. Dążono do scalenia wszystkich niepodległościowych organizacji wojskowych pod jednolitym dowództwem. W czasie II wojny światowej Armia Krajowa była największą podziemną armią w okupowanej Europie, liczącą w 1944 roku około 350 tysięcy członków.

Jej działania obejmowały szeroki wachlarz operacji: wywiad, kontrwywiad, dywersję, propagandę niepodległościową, łączność kurierską i radiową, szkolenie kadr, legalizację dokumentów, pozyskiwanie i produkcję broni oraz działalność konspiracyjną w obozach jenieckich i zagłady.

Armia Krajowa była ochotniczą formacją zbrojną Polskiego Państwa Podziemnego, stanowiącą integralną część Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Jej strategicznym celem było przygotowanie i przeprowadzenie ogólnokrajowego powstania przeciw okupantowi. Została rozwiązana 19 stycznia 1945 roku przez ostatniego dowódcę, generała Leopolda Okulickiego ps. „Niedźwiadek”, lecz w obliczu nadchodzącej okupacji sowieckiej, żołnierzom AK zalecono kontynuowanie walki o pełną niepodległość Polski oraz działań na rzecz ochrony ludności polskiej.

Dzisiaj, w 83. rocznicę przemianowania Związku Walki Zbrojnej w Armię Krajową po raz pierwszy obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej. Cześć i Chwała Bohaterom!