77. rocznica zakończenia II wojny światowej

77 lat po zakończeniu II wojny światowej składamy hołd jej ofiarom. Pamiętamy o niezłomnej walce Narodu Polskiego z nazistowskimi Niemcami przez cały czas trwania konfliktu w Europie od września 1939 do maja 1945 roku. 8 maja 1945 roku w Berlinie Niemcy podpisały bezwarunkową kapitulację, która kończyła trwającą 6 lat wojnę w Europie. II wojna światowa, która rozpoczęła się 1 września 1939 r. atakiem niemieckim na Polskę, przyniosła ogromne straty. Według różnych szacunków, zginęło od 40 do 60 milionów osób: poległych, zamordowanych i zmarłych. Polska straciła ok. 6 milionów obywateli, w tym blisko 700 tysięcy wskutek bezpośrednich działań wojennych. Polacy walczyli i ginęli na wszystkich frontach II wojny światowej. Znaczna część Europy legła w gruzach. Polityczne konsekwencje II wojny światowej przezwyciężono dopiero w latach 90. XX wieku wraz z upadkiem komunizmu i włączeniem państw Europy Środkowej w struktury demokratycznego Zachodu. Z głową na karabinie Nocą słyszę, jak coraz bliżej drżąc i grając krąg się zaciska. A mnie przecież zdrój rzeźbił chyży, wyhuśtała mnie chmur kołyska. A mnie przecież wody szerokie na dźwigarach swych niosły ptaki bzu dzikiego; bujne obłoki były dla mnie jak uśmiech matki. Krąg powolny dzień czy noc krąży, ostrzem świszcząc tnie już przy ustach, a mnie przecież tak jak innym ziemia rosła tęga – nie pusta. I mnie przecież jak dymu laska wytryskała gołębia młodość; teraz na dnie śmierci wyrastam ja – syn dziki mego narodu. Krąg jak nożem z wolna rozcina, przetnie światło, zanim dzień minie, a ja prześpię czas wielkiej rzeźby z głową ciężką na karabinie. Obskoczony przez zdarzeń zamęt, kręgiem ostrym rozdarty na pół, głowę rzucę pod wiatr jak granat, piersi zgniecie czas czarną łapą; bo to była życia nieśmiałość, a odwaga – gdy śmiercią niosło. Umrzeć przyjdzie, gdy się kochało wielkie sprawy głupią miłością. Krzysztof Kamil Baczyński