Rajd pieszy Szlakiem węglowym

28 maja 2024 roku klasy 1G i 1K wyruszyły na szkolny rajd,,Szlakiem węglowym’’ wraz z opiekunkami: p. Agnieszką Zielińską, p. Katarzyną Woźniak oraz z przewodnikiem p. Adamem Bartczakiem.

Na starcie zawitaliśmy w turkowskim nadleśnictwie, gdzie rozwiązywaliśmy zadania geograficzne. Trzeba było sobie przypomnieć, jak zorientować mapę, określić azymut i przeliczać odległości i powierzchnię. Po wyruszeniu w trasę przez Góry Szadowskie, przechodziliśmy przez Kukułową Górę i dotarliśmy do punktu widokowego, gdzie mogliśmy ujrzeć miasto Turek. Przez dłuższy czas szliśmy obok żwirowni Dzierżązna, przedsiębiorstwa górniczego, z którego pozyskuje się piasek i żwir….. ślady działalności lądolodu skandynawskiego. Jeden z kolejnych postojów, miał miejsce przy zbiorniku w Bogdałowie. To teren dawnego wyrobiska kopalnianego, zalany wodą……. UWAGA! W tym miejscu obowiązuje zakaz kąpieli!!! Po dalszej wędrówce dotarliśmy do wykopu nieczynnej kopalni węgla brunatnego “Adamów”. Widok wyrobiska zrobił na nas ogromne wrażenie. Następnie,jeszcze tylko kilka kilometrów marszu przez zrekultywowane hałdy i już prostą, asfaltową drogą dotarliśmy do świetlicy w Chlebowie, w której się zadomowiliśmy. Po odpoczynku zorganizowaliśmy ognisko. Kiełbaski i ogórki małosolne smakowały jak nigdy wcześniej! W wolnym czasie mogliśmy zbadać właściwości grafitu – jednej z alotropowych odmian węgla. Wyczekiwanym momentem była prezentacja obserwacji astronomicznych przez p. Artura Zielińskiego. Niestety, plany dotyczące oglądania nieba po zmroku przez teleskop, nie zostały zrealizowane przez niekorzystną pogodę. W trakcie obserwacji niebo musi być bezchmurne, niestety u nas było całkowite zachmurzenie i nawet wyczekiwanie do godz. 00.30. nic nie dało. Drugiego dnia przed południem wyruszyliśmy w kierunku osadnika Gajówka. Na miejscu okazało się, że były osadnik, w którym składowano popioły z elektrowni (której nie ma już na turkowskim horyzoncie) nie jest już turkusowy……., gdzie te tureckie Malediwy? Otóż, niebieskie zabarwienie dawały popioły zawierające sole węglanowe, które już od kilku lat nie są dostarczane do zbiornika. Będąc na terenie gminy Przykona, poszliśmy zobaczyć największą farmę fotowoltaiczną w Polsce. Tuż przed Turkiem, w Korytkowie, obejrzeliśmy ruiny dworu z XIX w. i wysłuchaliśmy opowieści na jego temat. Po przystanku obok sklepu wyruszyliśmy w stronę Turku. Minęliśmy rzekę Folusz i po dłuższym marszu dotarliśmy do Liceum, co oznaczało koniec naszej wycieczki. Przez dwa dni przeszliśmy łącznie 35km.

Wędrując,,Szlakiem węglowym’’ mieliśmy kontakt zarówno z przyrodą jak i skutkami działalności antropogenicznej. Szlaki wytyczone w naszej okolicy są niezwykle urokliwe. Zachęcamy do pieszych wędrówek.



Cyntia Karcz, 1