Mity greckie na żywo – szkolna wyprawa do źródeł wyobraźni

6 lutego uczniowie klas V, VIb, VIIa i VIIb obejrzeli w CKiS w Siedlcach spektakl „Mity greckie” w wykonaniu Teatru Artenes z Wrocławia. Zamiast szkolnej ławki – rząd w teatrze, zamiast kart pracy – podróż przez opowieści, które od tysięcy lat przypominają, że odwaga i odpowiedzialność idą w parze, a każdy wybór ma swoją cenę.

Twórcy zabrali widzów do świata, który nie starzeje się mimo upływu czasu. To właśnie uniwersalność mitów sprawia, że wciąż trafiają do widzów: nazywają zawiłości ludzkiej natury i porządkują je mocnymi symbolami. W zwięzłych, dynamicznych scenach spotkaliśmy Zeusa i Hefajstosa, Prometeusza, Epimeteusza i Pandorę, Tezeusza i Ariadnę. Każda historia niosła czytelną lekcję – o ciekawości, która bywa bramą do kłopotów, o sprycie ratującym z labiryntu i o granicach, których nie warto przekraczać z przesadnej pewności siebie.

Przewodniczką po tym świecie była Pallas Atena – patronka mądrości, miast i sprawnego myślenia. To ona spinała opowieści klamrą, pokazując, że „starożytność” nie znaczy „przestarzałość”. Kilka rekwizytów wystarczyło, by przed oczami wyrastały góry Olimpu, warsztat Hefajstosa czy korytarze labiryntu; ruch sceniczny i muzyka nadawały rytm, dzięki czemu mit stawał się bliski, a morał – wybrzmiewał dzięki teatralnym środkom wyrazu.

Spektakl przypomniał też, jak szeroko sięga dziedzictwo Greków. Echa dawnych idei pobrzmiewają w kamieniu Partenonu i Panteonu oraz w sklepieniach bazyliki św. Piotra. Słychać je w „Iliadzie” i „Odysei”, ale także w wierszach Jana Kochanowskiego i Adama Mickiewicza. Po takim spotkaniu łatwiej dostrzec, że treści z języka polskiego, historii i plastyki tworzą jedną, spójną opowieść.

Uczniowie wychodzili z teatru z konkretnymi pytaniami: Czy ciekawość Pandory była błędem, czy potrzebą poznania? Czy nić Ariadny to tylko spryt, czy także zaufanie? I czy ogień Prometeusza jest symbolem buntu, czy odpowiedzialności? To kwestie, które wybrzmią na kolejnych lekcjach – bo teatr najskuteczniej zaczyna rozmowę.

Na zakończenie – mała przestroga od mitologicznych bogów i bohaterów: Kiedy nić Ariadny gdzieś się urwie, postawmy na pytania i ciekawość. One najczęściej prowadzą do wyjścia z labiryntu.



Opiekę nad uczniami w czasie wyjazdu sprawowały: p.A.Borkowska, p.A.Perczyńska, p.M.Stefaniuk, p.M.Łęczycka, p.I.Wróblewska.