Przemoc w szkole - rodzicu, uczniu, nie jesteście sami!
2025-08-05

Gdy dowiadujesz się, że Twoje dziecko jest prześladowane w szkole, przeżywasz szok i nie wiesz, co z tym faktem zrobić. Jest Ci trudno w to uwierzyć. Wydaje Ci się, że to Twoja wina i czujesz złość. Pamiętaj jednak, że Twoje dziecko przeżywa to samo i to Ty musisz mu pomóc.

Niektóre dzieci ukrywają swój problem. To nie oznacza, że nie mają do Ciebie zaufania – być może nie chcą Cię zmartwić, albo wstydzą się, że nie potrafią sobie same poradzić i wina tkwi w nich samych. Takie dziecko najczęściej nie lubi szkoły. Rano przed wyjściem skarży się na bóle głowy, gardła, brzucha, na gorączkę. Jeśli zauważysz takie objawy u swojego dziecka, zastanów się, czy powodem nie jest prześladowanie w szkole. Jest wiele sygnałów, które świadczą o tym, że Twoje dziecko może być ofiarą przemocy szkolnej. Obserwuj zachowania dziecka i zawsze reaguj, gdy Twoje dziecko:

nie chce wychodzić z domu albo wychodzi bardzo późno lub bardzo wcześnie

wraca ze szkoły później, okrężną drogą

wraca po lekcjach ze zranieniami i siniakami

ma podarte ubranie

znajdujesz zniszczone podręczniki i przybory szkolne

prosi Cię o ponowne kupienie „zgubionych” (zabranych lub ukradzionych) przedmiotów

często „gubi” pieniądze i prosi o drobne na „składkę”

nie chce brać do szkoły drugiego śniadania albo bierze dużo więcej niż zwykle

prosi o „załatwienie” zwolnienia z WF

kłóci się ze swoimi przyjaciółmi

jest ciche, izoluje się

jest agresywne w stosunku do innych domowników, np. rodzeństwa

ma gorsze wyniki w nauce

opuszcza pojedyncze lekcje lub wagaruje

ma problem ze snem lub senne koszmary, płacze w nocy

Jeśli zauważysz u dziecka wyżej wymienione zachowania, porozmawiaj z nim. Zadaj kilka prostych pytań:

Co robiło dzisiaj w szkole?

Co robiło podczas długiej przerwy?

Czy robiło coś, co mu się szczególnie podobało?

Czy robiło coś, co mu się nie podobało?

Czy jest jakaś lekcja, której nie lubi?

Czy jest ktoś w szkole, kogo nie lubi i dlaczego?

Czy czeka, aby iść jutro do szkoły?

Co robić? Najgorsze co możesz zrobić, to zareagować zbyt ostro. Mimo odczuwanej złości staraj się nie zachować agresywnie, nie rozwiązuj sprawy sam np. wymierzając karę sprawcy. Postaraj się nie obwiniać szkoły i nauczycieli. Pamiętaj, że jeśli nie wiedziałeś o prześladowaniu swojego dziecka, szkoła może również nie zdawać sobie z tego sprawy. Poinformuj wychowawcę – to on powinien pokierować dalej sprawą. Możesz także zwrócić się do pedagoga szkolnego. Ten artykuł oferuje bezpłatną wysyłkę kwalifikujących się produktów lub kup online i odbierz w sklepie już dziś w dziale medycznym.

Jeśli w szkole poinformowano Cię wcześniej, jakie są zasady współpracy z rodzicami w podobnych sytuacjach, postępuj zgodnie z nimi.

Wobec swojego dziecka staraj się zachować tak, aby mu pomóc. Nie obwiniaj go, niezależnie od tego, jak radziło sobie z prześladowaniem. Nie miej do niego pretensji, jeśli nie powiedziało Ci, że jest ofiarą przemocy. Zachęć, aby opowiedziało Ci o wszystkim – pomoże mu to poradzić sobie z napięciem i odreagować trudne emocje. Zapewnij, że zrobisz wszystko, aby mu pomóc i nie dopuścisz do podobnych sytuacji w przyszłości.

Niezależnie, czy Twoje dziecko jest ofiarą, czy sprawcą przemocy w szkole, nie radzi sobie z konfliktami z rówieśnikami, warto to skonsultować ze specjalistami Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

Konsultacje wskazane są także, jeśli chcą Państwo poznać stanowisko specjalisty w zakresie zdarzeń, które dotyka dziecko, podjąć decyzję o interwencji oraz ustalić plan działania. Zapraszamy do kontkstu z naszą Poradnią.

Poradnia wspiera rozwój uczniów i rodzin poprzez:

diagnozę (poziomu rozwoju psychoruchowego, trudności dydaktycznych i wychowawczych, rozwoju mowy; przesiewowe badania wzroku, słuchu i mowy),

terapię (logopedyczna, pedagogiczna, psychologiczna),

opiniowanie,

prowadzenie grup wsparcia,

terapię rodzin,

prowadzenie mediacji,

interwencję kryzysową,

działalność profilaktyczną,

poradnictwo,

badania zawodowe,

konsultacje,

działalność informacyjno-szkoleniową,

współpracę ze szkołami przy opracowywaniu i realizowaniu indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych (IPET),

wspomaganie wychowawczej i edukacyjnej funkcji rodziny, przedszkola, szkoły lub placówki.