Twórca Krzyży Gdańskich z Końskich

Reszta jego życia związana jest z Wybrzeżem, dokładnie z Gdańskiem, z krótkim epizodem powrotu do Końskich, gdzie od września 1952 r. pracował przez blisko pół roku w tutejszym PSS „Społem”. W lutym 1953 r. B. Pietruszka znalazł się ponownie w Gdańsku i wrócił do nauki w Państwowym Liceum Budownictwa Okrętowego – Conradinum. Do matury jednak nie został dopuszczony po tym, jak nie wziął udziału w szkolnych uroczystościach związanych ze śmiercią Józefa Stalina w marcu tego roku.

W tej sytuacji należało szukać zatrudnienia. Na szczęście znalazł je zgodnie ze zdolnościami. Od kwietnia 1953 roku pracował jako projektant w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych w Gdańsku (od 1971 noszącym nazwę Biura Projektowo-Konstrukcyjnego Stoczni Gdańskiej). Jednak dopiero w 1967 r. uzyskał maturę w Technicznych Szkołach Budownictwa Okrętowego w Gdańsku. Prywatnie udzielał się na szerszym polu zainteresowań. Amatorsko uprawiał malarstwo akwarelowe, pastelowe, grafikę i miniaturę, projektując np. medale.

Do sukcesów zawodowych Pietruszki należy szczególnie zaliczyć wykonanie w latach 1979 – 1980 projektu kadłuba słynnej fregaty „Dar Młodzieży” oraz ozdób na dziobie i rufie.

Najwięcej śladów tego twórcy widać w Gdańsku. W kościele św. Brygidy wykonano według jego projektów „Żołnierskie Votum”, płytę upamiętniającą 50. rocznicę śmierci Józefa Piłsudskiego, epitafium „Katyń 1940”. Wykonał tam też kutą w żelazie kratę z genealogią Orła Białego i symbolami narodowymi. Dla kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej zaprojektował płytę w kaplicy Matki Boskiej Szkaplerznej, a dla kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny stworzył wskazówkę oraz tarczę słońca i księżyca zegara astronomicznego. Dla Muzeum Historycznego Miasta Gdańska wykonał Złotą Księgę Twierdzy Wisłoujście, dzwon piwny dla Dworu Artusa oraz Złotą Księgę Dworu Artusa ze zdobieniami wewnątrz. Fundacji Orła Białego księdza Henryka Jankowskiego zaprojektował gobelin z symboliką trzeciomajową (wykonany w Fabryce Dywanów w Łodzi „Dywalin”). To tylko część dokonań.

Największą jednak sławę Bogdanowi Pietruszce przynosi fakt, że to właśnie on był twórcą koncepcji pomnika Poległych Stoczniowców 1970 – słynnych Krzyży Gdańskich, wznoszących się na placu Solidarności.

Trzeba tu nadmienić, że pomnik wedle pierwotnej koncepcji miał posiadać cztery krzyże. Ten który znamy, składa się z trzech krzyży z kotwicami połączonych ramionami. Zadecydowały o tym względy nie tylko praktyczne. Konstrukcja z trzech elementów jest bardziej stabilna niż z czterech. Ideę trzech krzyży, ze względu na symbolikę, poparli też hierarchowie Kościoła: kardynał Stefan Wyszyński, któremu przedstawiono koncepcję pomnika, oraz biskup gdański, Lech Kaczmarek. Na wydziale kadłubowym, z którym związany był Bogdan Pietruszka, tworzono dokładną dokumentację, stanowiącą podstawę do rozpoczęcia prac. I tak powstał ten metalowy kolos, wysoki na 42 metry.

Budowa tego pomnika najnowszej historii Polski była działaniem spontanicznym. Ludzie z wielu zakładów pracy włączali się w to dzieło. Wszyscy byli zdeterminowani i mieli jeden cel: zdążyć do 16 grudnia 1980 roku, do rocznicy Grudnia 1970, zbudować monument i uczcić pamięć pomordowanych stoczniowców. Cel został osiągnięty. Tego właśnie dnia odbyła się uroczystość odsłonięcia pomnika. Duża w tym wszystkim zasługa Bogdana Pietruszki, który niestrudzenie angażował się w realizację tej idei od samego początku do uroczystego końca.

Bogdan Pietruszka w 1974 r. i 1990 r. został odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, a w 2008 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a dziesięć lat później Krzyżem Wolności i Solidarności.

Opracował: Marian Wikiera