Ośrodek Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży ul. Ożarowska 75a, 01-444 Warszawa

Ośrodek rehabilitacji dzieci i młodzieży w Warszawie przy ul. Ożarowskiej 75a

Kierownik Ośrodka, Ordynator Oddziału Rehabilitacji Dziennej Lek. Med. Krystyna Bobrowska Tel. 22 - 506 54 71;

22 - 506 54 72;

22 - 506 54 75;

22 - 506 54 77 ozarowska@stocer.pl

W skład ośrodka wchodzą:

Poradnia Neurologiczna dla Dzieci i Młodzieży

Poradnia Rehabilitacyjna

Oddział Rehabilitacji Dziennej prowadzący: rehabilitację dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi oraz rehabilitację ogólnoustrojową dla dzieci od 0 do 18 lat

Placówka specjalizuje się w kompleksowym usprawnianiu dzieci z:

dysfunkcjami w następstwie uszkodzenia Ośrodkowego Układu Nerwowego

dysfunkcjami powstałymi w wyniku uszkodzenia obwodowego układu nerwowego

dysfunkcjami w wyniku chorób mięśni

zespołami genetycznymi

schorzeniami narządu ruchu

Ośrodek ma wyjątkową, wypracowaną przez 50-letnie doświadczenie strukturę organizacyjną, która odpowiada potrzebom opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym i zapewnia włączenie środowiska rodzinnego do długotrwałego procesu rehabilitacji małego pacjenta.

Leczenie usprawniające dziecka jest wieloprofilowe i obejmuje wszystkie sfery rozwojowe: psychiczną, ruchową, koordynacji wzrokowo-ruchowej, mowy i kontaktów społecznych.

Czas i forma leczenia uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta, rodzaju schorzenia oraz poprawy funkcjonalnej

Charakterystyka Ośrodka

Nadrzędnym celem leczenia w naszym ośrodku jest doprowadzenie dziecka do pełnej sprawności, a jeśli to nie jest możliwe, uzyskanie poprawy umożliwiającej prawidłowe funkcjonowanie w środowisku domowym i rówieśniczym ® poprawy stanu funkcjonalnego dziecka we wszystkich sferach rozwojowych, zwiększenie aktywności dziecka, poprawę jego samooceny.

Aby osiągnąć ten cel trzymamy się następujących zasad:

Metody leczenia w naszym oddziale są oparte są na zasadach neurofizjologii i modyfikowane na podstawie aktualnych doniesień naukowych.

Rehabilitacja neurologiczna dziecka jest procesem długofalowym, nierozerwalnie związanym z dynamiką rozwoju, stąd zapewniamy leczenie w różnych grupach wiekowych, uwzględniając potrzeby i obowiązki (przedszkole, szkoła) dziecka w każdym wieku.

Zróżnicowanie poziomu uszkodzenia, jego objawów, pociąga za sobą konieczność różnicowania działań leczniczych.

W przypadkach upośledzenia funkcji ruchowej nie dającej się wyeliminować konieczne jest sterowanie mechanizmami kompensacyjnymi w celu uzyskania możliwie najkorzystniejszego stanu funkcjonalnego i przeciwdziałania rozwijaniu się nieodwracalnych zmian aparatu ruchu (profilaktyka powstawania przykurczów, i deformacji); dążenie do wypracowania możliwie poprawnych wzorców postawnych i lokomocyjnych.

Nie mogąc oddziaływać bezpośrednio na uszkodzenie, staramy się tak oddziaływać na części mózgu znajdujące się poza strefą uszkodzenia, aby dzięki plastyczności mózgu nauczyć dziecko funkcji ruchowych.

Przy zastosowaniu odpowiednich ortez ułatwiamy pacjentom wykonywanie nowych funkcji, zwiększając ich samodzielność.

Prowadzenie terapii w małych grupach już od 2- go roku życia (powtarzanie nowo nabytych czynności ruchowych w rożnych aspektach życia codziennego z wykorzystaniem go w zabawach) pozwala na osiągnięcie dodatkowych korzyści:

ułatwia wypracowanie pełnego schematu własnego ciała i swojej tożsamości

prowokuje dziecko do posługiwania się mową

kształci zachowania dziecka w stosunku do otoczenia, daje możliwość naśladownictwa, współuczestnictwa i współzawodnictwa

przeciwdziała konsekwencjom izolacji i uzależnienia, które często są obserwowane podczas długotrwale stosowanej terapii indywidualnej

stwarza motywację do terapii

Schemat postępowania z Pacjentem

Skierowany do ośrodka (przez lekarza POZ, neurologa dziecięcego lub innych specjalistów) pacjent ma wyznaczany (zgodnie z kolejnością zgłoszenia) termin wstępnej konsultacji przez lekarza zatrudnionego w oddziale dziennym (neurologa dziecięcego lub specjalisty rehabilitacji medycznej).

W trakcie konsultacji lekarze zapoznają się z historią choroby, przeprowadzają badanie fizykalne i kwalifikują pacjenta do odpowiedniego programu terapii. Określają również czy leczenie należy rozpocząć w trybie pilnym czy planowym.

Poza kolejnością są konsultowani pacjenci skierowani z innych placówek w trybie pilnym.

Po przyjęciu do oddziału następuje ustalenie dokładnej diagnozy w oparciu o badanie przez zespół specjalistów (neurologa dziecięcego, ortopedy, specjalisty rehabilitacji, psychologa, pedagoga specjalnego, logopedy) i analizę badań dodatkowych.

Opracowanie szczegółowego planu terapii biorąc pod uwagę wszystkie problemy i sfery rozwojowe dziecka rozpoznane na podstawie wykonanej diagnostyki.

W zależności od postawionej diagnozy, stanu funkcjonalnego i wieku zapewniamy terapię indywidualną lub grupową realizowaną odrębnym programem.

Historia Ośrodka

Oddział przy ulicy Ożarowskiej 75a został zorganizowany w 1961r. z inicjatywy prof. Mariana Weissa wobec potrzeby objęcia rehabilitacją dzieci po chorobie Heinego-Medina.

Od 1965r. zaczęto przyjmować do oddziału dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, których liczba zaczęła stopniowo wzrastać. Wówczas podzielono oddział na cztery grupy: żłobkową, dwie grupy przedszkolne oraz grupę szkolną z nauczaniem w zakresie klas I i II szkoły podstawowej. W każdej z tych grup do tej pory realizowany jest inny program terapeutyczny optymalnie dostosowany do potrzeb rozwojowych dziecka i jego wieku. Już w latach 80-tych został opracowany program szkoły matek, które musiały przejąć obowiązek usprawniania dziecka w okresach między kolejnymi pobytami dziecka w oddziale. W 1986 roku została wprowadzona w oddziale metoda Nauczania Kierowanego „System Petö” −uznawana przez neurofizjologów na całym świecie za najbardziej efektywną metodę rehabilitacji dzieci z uszkodzeniem centralnego układu nerwowego

Już w latach 80-tych został opracowany program rehabilitacji domowej, prowadzony pod ścisłą kontrolą lekarską, co pozwoliło na włączenie środowiska rodzinnego do długotrwałego procesu rehabilitacji dziecka z mózgowym porażeniem dziecięcym.

Biorąc pod uwagę konieczność akceptacji dziecka niepełnosprawnego w społeczeństwie i przystosowania go do życia wśród ludzi zdrowych, we wrześniu 1989r. – na bazie naszego oddziału – z inicjatywy psychologa mgr Jadwigi Boguckiej i za akceptacją ówczesnego dyrektora Centrum Rehabilitacji Prof. Jana Haftka utworzono przedszkole integracyjne, pierwszą tego typu jednostkę na terenie Warszawy. Przedszkole to później zostało przejęte przez Wydział Oświaty.

W roku 2001 rozszerzyliśmy naszą działalność organizując terapię w godzinach popołudniowych dla dzieci szkolnych – naszych byłych pacjentów, których stan bez systematycznej rehabilitacji i z powodu spędzania większości dnia w pozycji siedzącej w szkole zaczął się gwałtownie pogarszać / narastały przykurcze i deformacje kostne /

W kolejnych latach programy lecznicze uległy rozszerzeniu i dalszej modyfikacji w oparciu o aktualne doniesienia naukowe. Stało to się możliwe dzięki stałemu kształceniu pracowników na kursach i konferencjach organizowanych na terenie kraju i poza granicami Polski, a także szkoleniom organizowanym u nas.

W kolejnych latach wychodząc naprzeciw objęliśmy leczeniem dzieci z wadami dysgraficznymi: z przepukliną oponowo-rdzeniową i wrodzonymi wadami kręgosłupa. Kładziemy nacisk na bardzo wczesne rozpoczęcie leczenia ( od pierwszych miesięcy życia ) i zapewniamy ciągłość przez okres przedszkolny, szkolny, aż do osiemnastego roku życia. Poprzez wieloletnie doświadczenie i stałe pogłębianie wiedzy wypracowaliśmy własne metody rehabilitacji dzieci.