Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego, obchodzony na całym świecie 21 lutego, w naszej szkole zamienił się w całotygodniowe święto słów. Od 19 do 26 lutego uczniowie w wyjątkowy sposób przyglądali się polszczyźnie — jej pięknu, zawiłościom i mocy, z jaką wpływa na nasze codzienne relacje.

W tym roku nasi uczniowie po raz kolejny włączyli się w kampanię „Ojczysty – dodaj do ulubionych”, realizowaną we współpracy z Towarzystwem Miłośników Języka Polskiego oraz Uniwersytetem Zielonogórskim. Jej celem było przypomnienie, jak ważne jest świadome i odpowiedzialne posługiwanie się językiem polskim — nie tylko na lekcjach, lecz także w zwykłych, codziennych rozmowach.

Jednym z głównych punktów obchodów były „Potyczki z polszczyzną”, poświęcone tegorocznej reformie ortografii. Uczniowie sprawdzali swoją czujność językową, rozwiązywali zadania ortograficzne, dociekali etymologii wyrazów i przekonywali się, że nawet najbardziej kapryśne zasady można oswoić. Z kolei gazetki „Ciekawostki o języku polskim” oraz „Łamańce językowe” zachęcały do zatrzymania się na chwilę i spojrzenia na rodzimą mowę z ciekawością oraz humorem.

Klasa VIIb rozegrała językową rywalizację w grze Kahoot, a pięciu uczniów klasy V – Jan Grzyb, Franciszek Perz, Tymoteusz Prochenka, Gabriel Wojtczuk i Szymon Woźnica – zaprezentowało przed rówieśnikami recytacje wybranych wierszy, przypominając, że słowo mówione ma swój rytm, brzmienie i siłę.

Uczniowie mierzyli się także z językowymi wyzwaniami: rozwiązywali wykreślanki, odnajdywali dwanaście synonimów słowa „język”, pracowali z fiszkami frazeologicznymi oraz otrzymywali zakładki do książek zawierające poprawne formy trudniejszych wyrazów, które często sprawiają im kłopot. To drobne narzędzia, ale niezwykle pomocne w codziennej pracy z językiem.

Na zajęciach logopedycznych językowe święto zyskało bardziej dynamiczny charakter. Najmłodsi ćwiczyli dykcję, mierząc się z krótkimi rymowankami i łamańcami językowymi w różnym tempie, bawili się w „echo”, powtarzając trudniejsze wyrażenia z odpowiednią intonacją, a także trenowali głoski syczące, szumiące i ciszące w formie prostych wierszyków i zabaw słuchowych. Pojawiły się również gry w wyszukiwanie rymów, zabawy z „magicznymi słowami”, dopasowywanie obrazka do usłyszanego słowa oraz klaskanie rytmu wypowiadanych sylab, co sprawiało dzieciom wyjątkową frajdę.

Zajęcia pokazały, że praca nad wyraźną mową i poprawną polszczyzną może być czymś więcej niż ćwiczeniem — może stać się ciekawą, pełną ruchu i śmiechu zabawą, która jednocześnie uczy uważności na brzmienie i znaczenie własnych słów.

Na koniec warto pamiętać o jednym: język polski to nie tylko przedmiot w planie lekcji, ale sposób, w jaki codziennie opowiadamy światu, kim jesteśmy. A skoro już i tak mówimy, piszemy i wysyłamy wiadomości – zadbajmy o to, by nasze słowa były jak dobrze ułożone zdanie: sensowne, życzliwe i… po prostu piękne. Bo słowa zostają z nami dłużej, niż się wydaje — i warto, by te, które wypowiadamy, zostawiały po sobie dobry ślad.

Anna Andrzejczuk i Agata Borkowska